කුරක්කන් කවි

මුලදි කැලේ හැටි බැලුවම කුමක් වැනි

පිහිය නුදුටු අපේ මාමගේ රැවුල වැනි

හේන කොටා ගිණි තිබ්බම කුමක් වැනි

බඳින දවසේ එළිකල මගේ මුහුණ වැනි

කුරක්කනේ පොඩි පැල්පත කුමක් වැනි

විසි වයසේ මගේ කම්මුලේ පෙනුම වැනි

පීදිගෙන එන කුරහන් කුමක් වැනි

අලුත් ළමිස්සියකගේ මල් හිනා වැනි

බණ්ඩි කුරක්කන් පැද්දෙනු කුමක් වැනි

පොඩි නෑනා දුර සිට අත වනන වැනි

පැසී තිබෙන විට කුරහන් කුමක් වැනි

පෝරුව උඩ මනමාළිගේ ඔළුව වැනි

නැමි තිබෙන රතු කුරහන් කුමක් වැනි

මගුල් ලගඳි නෑනා ඉස වනන වැනි

කරල් කපා මලු පුරවනු කුමක් වැනි

අතිරස උයා මගුලට එක් කරනු වැනි

කැපූ කුරක්කන් ගෙන යනු කුමක් වැනි

මනමාළිය කැන්ඳාගෙන යන්න වැනි

වංඩුව බැද තැනු පිට්ටුව කුමක් වැනි

මිරිසවැටිය අව්වට දිළිසෙනා වැනි

ගම රාළගේ කට එතකොට කුමක් වැනි

වළාකුලෙන් මතු වි එන සඳක් වැනි

ඒක දැකපු කම්මැලි කට කුමක් වැනි

කරත්තයට අසුවුණ කඡු ලෙල්ල වැනි

කුරක්කන් තමා හේනේ පැහෙන්නේ

නරක්කන් තමා උඹ මට කරන්නේ

කොච්චර නරක්කන් කෙරුවත් බොලන්නේ

කුරක්කන් හේන කපලයි ගමට යන්නේ

ගමේ ගෑනු ඔක්කොම නිදි බොලන්නේ

මගෙ නෙත් දෙකට කවදද නින්ද යන්නේ

ඇයිද ගලේ ඔය හොර දඟ කරන්නේ

ඇටපොතු නැතිව පිටි ඇඹරී වැටෙන්නේ

හඳ පායාගන එනකොට ඉඳගත්තා

ඉර පායාගන එනකොට පිටි පිස්සා

ඇට කොරලා පොතු කරලා අරගත්තා

ඒ කොරලාවත් මයෙ බඩ කොස්පොත්තා

තෙතඟු කවි

පිහිල්ල ලග ගලේ සිටන් බලාන් සිටිනවාත් තෙතඟු

අලංකාරයෙන් සුලගට මල කැරකෙනවාත් තෙතඟු

බඹරැ ඇවිත් මල වටකර නාද කරනවාත් තෙතඟු

මෙරන් මෙතට මල අඹරට උඩින් පෙනෙනවාත් තෙතඟු

එමල් වනේ වන මුදුනේ වන මල් පිපිලාත් තෙතඟු

මල මුදුනේ බමරු ගනේ මල් පැණි බීලාත් තෙතඟු

මද පවනේ සුවද ගෙනේ දස අත පතත් තෙතඟු

වන සිහිනේ දුටු දනගේ මන නෙත් තුටුකලත් තෙතඟු

සිංදු කියන අපි සැම දෙන කැලණිය වැදලාත් තෙතඟු

ධාතු සොදට පෙති පිළිමත් දෝතින් වැදලාත් තෙතඟු

ස්වර්ණ හංස තිලකේ සිරිපාදය වැදලා ත් තෙතඟු

එන මෙත්තේ බුදුන් දකිමු සිරි පා වැදලා ‍ තෙතඟු

සී පද

සිංදු සිවු පදයි තැන තැන ඉද කියනා

බිංදු දහඩියයි නලලේ තොර නොවෙනා

පෙර කල අකුසලෙන් ගල් කූරු උගුලනා

ලන්දු සොඳ රුවයි හේනේ මදු නෙලනා

ඉරු දෙවියන් ඉර මුදුනින් වඩින තුරා

සද දෙවියන් සද මුදුනින් වඩින තුරා

ගණ දෙවියන් ගණ අදුරෙන් වඩින තුරා

සිවු පද කියමු අපි ඉරු ගල තිබෙන තුරා

මලේ මලේ තැඹිලිය වැන්න පොල් මලේ

රලේ රලේ මුහුදෙන් දමන දිය රලේ

බලේ බලේ රාසින් දෙවියන්ගෙ බලේ

ගලේ කොටුව බැන්දයි තිරිකුණාමලේ

දුම්බරේ කෙතේ වැට බැදලා රැකුම් බැලුම්

මා වැලි ගගේ දිය බැදලා කෙතට ගිලුම්

බොළද ලියන් කර ඔසවා බලන බැලුමි

තුම්පත් රටාවයි දුම්බර කෙතේ නෙලුම්

රොත්තෙන් රොත්ත එන වලි කුකුළු පැටියනේ

නිත්තෙන් ගොබලු දෙපතුල් රතු කොබෙයියනේ

අසල ගසේ මල් අවුලන පරෙයියනේ

බාල නගා නුදුටුද සියලු දෙවියනේ

ඔන්චිලි වාරම්

ඔන්චිලි චිලි චිල්ල මලේ

වැල්ල දිගට නෙල්ලි කැලේ

කඩන්න බැරි කටු අකුලේ

කඩා දියන් මගේ මලේ

සතර දෙයි අපි ආවේ ඔක්කොම

සතර වටට සොඳ කැරකෙන ගෙත්තම

සතර අතට අල්ලා මාලක්කම

කතර ගමට බාරයි අපි ඔක්කොම

ඉඳ ගත්තෙමි උස පුටුවක ගුවනා

බැඳ ගත්තෙමි ජය කොන්ඩය මුදුනා

ඇඳ ගත්තෙමි වතකුත් ආබරණා

වැඳ ගත්තෙමි නාරායණ සරණා

පදිනා කල විත් වැල් ඔංචිල්ලා

අඳිනා වත තද කර ඇදගල්ලා

පදිනා වැල් දෙක බුරුල් නොදෙල්ල‍ා

සොඳිනා ගී කියමින් පැදපල්ලා

මිතුර මෙනුඹ අපි එක්ව සියල්ලා

කතුර ලෙසට බැඳි රන් ඔංචිල්ලා

නතර වෙවී ගුවනේ ඔංචිල්ලා

මෙවර පදිමු අපි රන් ඔංචිල්ලා

විසි තුරු කර බැඳි රන් ඔංචිල්ලා

රිසි රිසි අය අරගෙන පැදපල්ලා

ඇසි පිය නො හෙළා බලා සිටිල්ලා

කිසි තැන නැත මේ ලෙස ඔංචිල්ලා

පුර වර මැද බැඳි රන් ඔංචිල්ලා

දුර යන තරමට පුදුම නො වෙල්ලා

වවුලන් ලෙෂ කැරකෙයි ඔංචිල්ලා

අපිත් පදිමු දැන් රන් ඔංචිල්ලා

රනේ රුව සේ ඇති බාල ලදුන්ගේ

කණේ තොඩු දෙක දෙපිට වැනෙන්නේ

ඉනේ සළුව තද කර ඇද ගන්නේ

අනේ ළදුනි ඔංචිලි පැදපන්නේ

අත්ත උසං උසං උසං

ජම්බු පොකුරු සිලිං බිලිං

ලොකු අක්කේ පදිං පදිං

ජම්බු කඩං බෙදං බෙදං

වවුල් දහයි දහයි දහයි

කොක්කු දහයි දහයි දහයි

අහසේ උඩ නගියි නගියි

පදිමු අපිත් එහෙයි මෙහෙයි

ඉරු දෙවියෝ යන්නේ උඩින්

සඳ දෙවියෝ යන්නේ උඩින්

තරු බැබළෙන අහස උඩින්

නඩා ගහමු අපිත් උඩින්

දරු නැළවිලි ගී

දොයි දොයි දොයි දොයි දෙය්යෝ

බයි බයි බයි බයි දෙය්යෝ

දොයි දොයි බයි බයි දෙය්යෝ

නින්දක් නිදි ගන් දෙය්යෝ

දොයි දොයි දොයිය බබෝ

බයි බයි බයි බයිය   බබෝ

මගේ පුතා නැලවෙන්නේ

නැලවි නැලවි නිදියන්නේ

තොටිල්ල තාලෙට යන්නේ

සැම දෙවියනි රැකදෙන්නේ

කපුටු කාක් කාක් කාක්

ගොරක දේන් දේන් දේන්

අමුතු වාව් වාව් වාව්

කොට කිඹුලා වැට බිඳලා

ගෑ පොල් කුඩු ඌ කාලා

පිලට ගියා පිල ඇඳිරී

උච්ච කාක්කෝ

ඔ න් න    බබෝ හොරු එන     වා

අ  ඬ න ලමයි අල්ලන     වා

ක   රේ තියා ගෙණ යන    වා

උ    න්  විකුණා රා බොන  වා

උත්තම ගුණ ඇති වේවා

ලත් තැන වැඩ සෑදේවා

උවදුරු බයකුත් නේවා

රෑ සඳ නුඹ රැකදේවා

ඔන්න බබෝ ඇතින්නියා

ගල් අරඹේ සිටින්නියා

ගලින් ගලට පනින්නියා

බබුට බයේ දුවන්නියා

පුතා මගේ හරි හපනා

දවසට කොළඹට යනවා

පවුම් තිහක් පඩි කනවා

ඉන් පවුමක් මට දෙනවා

උඹෙ අම්මත් ඉතා කළුයි

නුඹෙ අප්පත් ඉතා කළුයි

නුඹ නලවන මාත් කළුයි

නුඹ විතරයි තල එළළුයි

බාලොලි ලොලි බාලොලියේ

බාල පුංචි ලමයින්නේ

අම්මා කොයිදෝ ඉන්නේ

නිම්මාවක් නැත උන්නේ

දෑතේ වළළුත්  නැතිකෝ

දෙපයේ ගිගිරිත්   නැතිකෝ

අප්පා එයි දැන්  හනිකෝ

නාඩන් සුරතල්   මැණිකෝ

නුබේ අම්මා කොතැන     ගියා

කොහිල විලේ පතට ගියා

පත් උදුරා එන්ට  ගියා

එන්ට නැතිව පමා   ගියා

අඹර කුරක්කන් කළුවේ

ගලකට පිටි කොයි    කළුවේ

රොටී එකක් උය     කළුවේ

අම්මට දීපන් කළුවේ

තවත් එකක් උය    කළුවේ

අප්පට දීපන්   කළුවේ

මටත් එකක් දිය     කළුවේ

උඹත් එකක් කා     කළුවේ

සුරතල් දරු බිය වෙති

කුරුළු පැටවු නො    හඩති

නැළවිල්ලෙන් කම්    නැති

කිරිල්ලෝද සැතැ    පෙති

තොටිල්ල සැම සුව    පිරි

පැද්දෙයි තාලෙට සරි

අසමින් ගී සුමි හිරි

නිදන්නෑ පුත රන්     කිරී

මෙම ලිපිය සේදුපත් බැලීමකින් තොරව රචනා කෙරුණු බව කරුණාවෙන් සලකන්න

ස්තුතියි