Küba

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Küba República de Cuba (İspanyolca) Küba Cumhuriyeti** | |
| Bayrak Arma | |
| Slogan Patria o Muerte (İspanyolca) "Vatan ya da Ölüm" | |
| Millî marş La Bayamesa ("Bayamo Marşı") [ 1 ] | |
|  | |
| **Başkent ve en büyük şehir** | Havana 23°8′K 82°23′B ﻿ / ﻿ 23.133°K 82.383°B ﻿ / 23.133; -82.383 |
| **Resmî dil(ler)** | İspanyolca |
| **Etnik gruplar** | %65,1 Beyaz %23,8 Mulatto %10,1 Afrikalı |
| **Demonim** | Kübalı |
| **Hükûmet** | Üniter yarı başkanlı sosyalist cumhuriyet [ 2 ] |
| **• Başkan** | • Başkan Miguel Díaz-Canel • Başbakan Manuel Marrero Cruz • Başkan Yardımcısı Salvador Valdés Mesa • Komünist Parti Birinci Sekreteri Miguel Díaz-Canel [ 3 ] • Ulusal Meclis başkanı Esteban Lazo Hernández |
| **• Başkan** | Miguel Díaz-Canel |
| **• Başbakan** | Manuel Marrero Cruz |
| **• Başkan Yardımcısı** | Salvador Valdés Mesa |
| **• Komünist Parti Birinci Sekreteri** | Miguel Díaz-Canel [ 3 ] |
| **• Ulusal Meclis başkanı** | Esteban Lazo Hernández |
| **Yasama organı** | Halk İktidarı Ulusal Meclisi |
| **Bağımsızlık İspanya'dan bağımsızlığı** | |
| **• 10 Yıl Savaşları** | • 10 Yıl Savaşları 10 Ekim 1868 • Cumhuriyetin İlanı 20 Mayıs 1902 ABD'den bağımsızlığı • Küba Devrimi 1 Ocak 1959 |
| **• 10 Yıl Savaşları** | 10 Ekim 1868 |
| **• Cumhuriyetin İlanı** | 20 Mayıs 1902 ABD'den bağımsızlığı |
| **• Küba Devrimi** | 1 Ocak 1959 |
| **Yüzölçümü** | |
| **• Toplam** | 109.884 km 2 ( 105 .) |
| **• Su (%)** | önemsiz miktar |
| **Nüfus** | |
| **• 2019 sayımı** | 11.193.470 [ 4 ] ( 82 .) |
| **• Yoğunluk** | 101,9/km 2 ( 81 .) |
| **GSYİH ( SAGP )** | 2015 tahminî |
| **• Toplam** | 254,865 milyar $ [ 5 ] |
| **• Kişi başına** | 22.237 $ [ 5 ] [ 6 ] |
| **GSYİH (nominal)** | 2018 tahminî |
| **• Toplam** | 100,023 milyar $ [ 7 ] ( 61 .) |
| **• Kişi başına** | 8.822 $ [ 8 ] ( 76 .) |
| **Gini (2000)** | 38.0 [ 9 ] orta |
| **İGE (2019)** | 0.783 [ 10 ] yüksek · 70. |
| **Para birimi** | Küba Pezosu |
| **Zaman dilimi** | UTC -5 |
| **Trafik akışı** | sağ |
| **Telefon kodu** | +53 |
| **İnternet alan adı** | .cu |

Küba , resmî adıyla Küba Cumhuriyeti ( ˈ ⓘ /ˈkjuːbə/; İspanyolca : República de Cuba , İspanyolca telaffuz: [reˈpuβlika ðe ˈkuβa] ), Karayipler 'de bir ada ülkesi . Küba, Isla de la Juventud ve birçok takımadaların yanı sıra, başlıca Küba adasından oluşur. Havana , Küba'nın en büyük şehri ve ülkenin başkentidir. Santiago de Cuba ikinci en büyük şehirdir. [ 11 ] [ 12 ] Küba'nın kuzeyinde Amerika Birleşik Devletleri (150 km uzaklıkta) ile Bahamalar , batısında Meksika , güneyinde Cayman Adaları ile Jamaika ve güneydoğusundaki Haiti ile Dominik Cumhuriyeti 'ne kadar uzanır. 28 Ekim 1492'de, Kristof Kolomb karaya çıktı ve şu an Küba'ya ait olan adada İspanya Krallığı için hak iddia etti.
Küba, 1898'de biten İspanya-Amerika Savaşı'na kadar İspanya'nın bir toprağı olarak kaldı ve 1902'de ABD'den resmi bağımsızlık kazandı. Küba, 11 milyonu aşkın insanın yurdudur ve Karayipler'de en geniş yüzölçümüne sahip olmanın yanı sıra en kalabalık ada milletidir. Ada, etrafındaki sular tarafından ılıklaştırılmış bir tropikal iklime sahiptir. Aynı zamanda Karayip Denizi 'nin sıcak suları ve adanın Meksika Körfezi 'nin karşısında olması adayı kasırgalara açık hale getirmiştir. 1232,5 km uzunluğundaki Küba Adası, yeryüzündeki en büyük 13. adadır.

Tarihçe Kolomb öncesi Küba yerlileri; Küba'nın ilk sakinleri Güney Amerika 'dan adaya gelen Guanahatabey ve Kiboni Yerlileriydi. Adaya daha sonra yerleşen Tainolar (Antil Aravakları) çömlek ve alet yapımında belirli bir düzeye ulaşmış tarımcı ve barışçıl bir halktı. İspanyolların adada ilk koloniyi kurduğu sırada çoğunluğunu Tainoların oluşturduğu yerlilerin sayısı 80-100 bin dolayındaydı. Sömürge dönemi Kristof Kolomb'un birinci yolculuğunda keşfederek (28 Ekim 1492) İspanyol toprağı ilan ettiği Küba'da ilk kalıcı yerleşim 1511'de kuruldu. Sömürgecilerin baskı ve sömürüsü, salgın hastalıklar, açlık ve göçler yerli nüfusunu 5 bine kadar düşürdü. 18. yüzyıla girilirken bölgede sağlanan barış ve düzenle birlikte sömürgenin nüfusu 50 bine ulaştı. İspanya 'dan düzenli gemi seferlerinin başlaması, Havana 'nın ticari ve stratejik önemini artırdı. Bu arada hayvancılığın, tütün ve şeker kamışı üretiminin artırılması ve iş gücü için Afrika 'dan çok sayıda köle getirilmesi adada köklü bir değişim yarattı. 1865'te köle ticaretinin sona ermesiyle ortaya çıkan işgücü açığını kapatmak için adaya sözleşmeli işçi olarak Meksika yerlileri ve Çinliler getirilmeye başlandı. Bağımsızlık ve sonrası (1901-1958) 19. yüzyılın sonlarından itibaren İspanya 'nın şeker üretimi ve ihracatı için gerekli iş gücü, sermaye, makine, teknik beceri ve pazarları sağlamada yetersiz kalması, Küba'yla olan siyasi ve iktisadi bağlarının giderek zayıflamasına yol açtı. Bu ortamda Amerikalı iş insanları şeker üretiminde ve ticaretinde güç kazanmaya başladı. İspanyolların adada gelişen özerklik talebine ödün vermemesi ve vergileri daha da artırması, On Yıl Savaşı'nın (1868 - 1878) başlamasına neden oldu. Sonunda İspanya, Zanjon Sözleşmesi'yle (1878) siyasal ve ekonomik reformlar yapmaya söz verdi. Adada sağlanan barış ortamı ekonomik bunalımın derinleşmesi yüzünden uzun süreli olamadı. 1895'te sürgündeki Kübalı şair ve gazeteci Jose Marti 'nin sürgündeki siyasi örgütleri bir araya getirmesiyle gerilla taktiklerine dayanan bir bağımsızlık savaşı başladı. Buna karşı İspanya adaya 200 bin asker çıkardı. Savaş ortamının adadaki şeker üretimini durma noktasına getirmesi üzerine ada ekonomisinde etkin durumda olan Amerika Birleşik Devletleri 'nin Havana limanında demirli Maine Gemisi'nin batırılmasını bahane ederek İspanya 'ya savaş açmasına neden oldu. İspanya 'nın İspanya-Amerika Savaşı sonunda yenilmesinin ardından imzalanan Paris Antlaşması çerçevesinde öngörülen Küba'nın bağımsızlığı, 1 Ocak 1899'da Amerika Birleşik Devletleri işgali altında yürürlüğe girdi. Küba Devleti'nin siyasal ve ekonomik çerçevesini belirleyici önlemler alan Amerika Birleşik Devletleri , Küba'nın iç ve dış ilişkilerinde söz sahibi olma ve Guantanamo Koyu'nda bir deniz üssü kurma hakkını aldıktan sonra birliklerini adadan çekti. (1901) İkinci Amerika Birleşik Devletleri müdahalesinden (1909) sonra seçimleri kazanan liberallerin adayı Jose Miguel Gomez döneminde rüşvet, yolsuzluk ve sosyal adaletsizlik üzerine kurulu bir yönetim biçiminin yolunu açtı. Özellikle Afrika kökenli Kübalıların siyasal haklar ve daha iyi iş olanakları için giriştiği eylemler sert biçimde bastırıldı. Gomez'le birlikte örtülü bir diktatörlüğe dönüşen cumhurbaşkanlığı çoğu kez hileli seçimler ve askeri baskı yoluyla ele geçirilen bir makam durumuna geldi. 1933'te Amerika Birleşik Devletleri 'nin desteğiyle Gerardo Machado 'yu deviren Fulgencio Batista , en ünlü diktatör olarak uzun yıllar Küba yönetimine damgasını vurdu. Batista zamanında tarım ve hayvancılığın yanı sıra turizm ve kumarhane işletmeciliği de önemli bir gelir kaynağı haline geldi. Buna karşı işsizlik oranın yükselmesi, nüfusun büyük çoğunluğunun yoksulluk içinde kalması ve ekonominin giderek daha da dışa bağlanması Batista yönetimine karşı etkin bir muhalefetin doğmasına yol açtı. Devrim ve sonrası Ana madde: Küba Devrimi 1950'lerde komünist rejimi ele alan gruplardan birine liderlik eden Fidel Castro , 1953'te Moncada Kışlası'na düzenlediği başarısız bir baskından dolayı bir süre hapis yattı. Daha sonra Meksika 'ya giden Castro, 1955'te 26 Temmuz Hareketi 'ni başlattı. Arjantinli devrimci Che Guevara 'nın da yer aldığı örgütün Aralık 1956'da Küba'da başlattığı gerilla hareketi, zamanla öteki gruplardan da destek alarak Batista'ya bağlı birliklere önemli darbeler indirdi. 1 Ocak 1959'da diktatör Fulgencio Batista 'nın Küba'yı terk etmesinin ardından Fidel Castro'ya bağlı bin kişilik bir kuvvetin Havana 'ya girmesiyle yeni bir yönetim başladı. Sosyalist Küba İktidara geldikten sonra köklü toprak reformu gibi adımlarla geniş bir kesimin desteğini kazanan Fidel Castro , ittifak kurduğu Küba Sosyalist Halk Partisi ile birlikte yönetime ağırlığını koydu. Toprak kamulaştırmalarından zarar gören Amerika Birleşik Devletleri, şirketlerinin baskısıyla ABD yönetiminin uygulamaya başladığı iktisadi ambargo ve bunu izleyen Domuzlar Körfezi Çıkarması , Castro'nun SSCB ile yakın bir ilişkiye girerek sosyalist bir çizgiye yönelmesini hızlandırdı. Ertesi yıl Küba'ya yerleştirilen Sovyet füzeleri yüzünden patlak veren Ekim Füzeleri Bunalımı 'nda Sovyet lideri Nikita Kruşçev 'in geri adım atması, Küba'nın SSCB ile olan ilişkilerini bir ölçüde bozdu. 1960'larda ABD'nin baskısı yüzünden artan askeri harcamalar ekonomide sarsıntıya yol açtı. Aynı dönemde Küba, Latin Amerika 'daki devrimci hareketlere verdiği destekten dolayı diplomatik yalnızlığa itildi. 1970'lerde ekonomide başlayan düzelme ile birlikte parti ve devlet, istikrarlı bir yapıya kavuşturuldu. Bu arada Castro'nun yönetimdeki etkinliği de pekiştirildi. 1979 - 1982 arasında Bağlantısızlar Hareketi 'nın dönem başkanlığını yürüten Küba'nın SSCB ile olan ilişkileri doğrultusunda Angola ve Etiyopya 'ya asker göndermesi, bağlantısız bir ülke olan Afganistan 'ın SSCB tarafından işgal edilmesine tepkisiz kalması Üçüncü Dünya'da bazı tepkilerle karşılaşmasına yol açtı. 1980'de Kübalı rejim muhaliflerine ABD'ye gitme izninin verilmesinden sonra göç eden 120 bin Kübalı arasında adi suçluların ve akıl hastalarının bulunması ve ABD'nin Grenada'ya müdahalesi , iki ülke arasındaki ilişkileri daha da gerginleştirdi. 1990'da Doğu Bloku 'nu saran değişim dalgası siyasi olarak Küba'yı etkilemedi. Soğuk Savaş sonrası Soğuk Savaş sonrasında kesilen Sovyet yardımı yüzünden iktisadi bir açmaza sürüklenen Küba, turizm yatırımlarına yöneldi ve kısıtlı da olsa özel yatırımlara izin verildi. Yine bu dönemde Amerika Birleşik Devletleri ile olan ilişkilerde kısıtlı bir iyileşme görüldü. 1990'ların sonlarından itibaren Çin Halk Cumhuriyeti ve Avrupa Birliği 'ne yakınlaşan Küba, Latin Amerika'da da (özellikle Venezuela ve Bolivya ) yeni müttefikler buldu. 31 Temmuz 2006'da Fidel Castro, başkanlık görevlerini kardeşi Raúl Castro 'ya devretti ve 19 Aralık 2007'de koltuğunu bıraktı. Küba, devrim sonrasında hızlı bir yapılanma dönemi geçirmiştir.

Coğrafya Havana Artemisa Camagüey Ciego de Ávila Cienfuegos Bayamo Guantánamo Holguín Nueva Gerona Las Tunas Matanzas San José de las Lajas Pinar del Río Sancti Spíritus Santiago de Cuba Santa Clara Pico Turquino Yengeç Dönencesi 'nin hemen başında ve Meksika Körfezi 'nin girişinde yer alır. Aynı adı taşıyan asıl büyük adanın yanı sıra 3.715'ten fazla ada ve adacığı kapsar. Önce doğuya, daha sonra güneye yönelerek bir yay biçiminde Antil Denizi'ni çevreleyen Antiller ada zincirinin önemli bir parçasını oluşturur. En yakın komşusu olan Haiti 'ye 77, Bahamalar 'a 140, Jamaika 'ya 146, Amerika Birleşik Devletleri 'ne 180, Meksika 'ya 210 ve Cayman Adaları 'na 240 km uzaklıktadır. Ülkenin ikinci büyük adası Juventud adasıdır. En yüksek noktası Turquino Doruğu'dur (2005 m). Toplam kara yüzölçümü 110.861 km²'dir. Yıllık ortalama sıcaklık 26 °C'dir. İki mevsimle belirlenen yarı tropikal bir iklime sahiptir. Eylül-Ekim ayları arasında görülen kasırgalar bazen büyük yıkımlara yol açmaktadır. Kıyılarının toplam uzunluğu 3.735 km olup, Guantanamo Koyu'ndaki Amerika Birleşik Devletleri deniz üssüyle 29 km'lik kara sınırı vardır.

Yönetim birimleri Pinar del Río Artemisa La Habana Mayabeque Matanzas Cienfuegos Villa Clara Sancti Spíritus Ciego de Ávila Camagüey Las Tunas Granma Holguín Santiago de Cuba Guantánamo Isla de la Juventud Meksika Körfezi Cayman Adaları (BK) Karayip Denizi Karayip Denizi Bahamalar 14 il ve 2 özel belediyesi vardır. Bu illerden eskiden 6 geniş eyaletin parçalarıydı: Pinar del Río, Habana, Matanzas, Las Villas, Camagüey ve Oriente.
İki özel belediyeden biri adadır, biri de ABD tarafından işgal edilen ABD Guantanamo Temel Deniz Körfezi 'dir. Bu belediye haritada gösterilememektedir, Guántanamo 'da (15 numara) yer alır. 1 Isla de la Juventud ( özel belediye ) 9 Ciego de Ávila 2 Pinar del Río 10 Camagüey 3 La Habana 11 Las Tunas 4 Ciudad de La Habana 12 Granma 5 Matanzas 13 Holguín 6 Cienfuegos 14 Santiago de Cuba 7 Villa Clara 15 Guantánamo 8 Sancti Spíritus 16 Isla de la Juventud

Yönetim Küba İçişleri Bakanlığı Binası, Che döneminde Sanayi Bakanlığı olarak kullanılmıştır. Küba'nın tek parti egemenliğine dayalı sosyalist bir devlet yapısı vardır. Küba Komünist Partisi 'nin (PCC) devlet yönetimindeki ağırlığı 1976 Anayasası'nda açıkça belli edilmiştir. 1965'te hazırlanmaya başlanan ve 1976'da halkoyuna sunularak yürürlüğe giren anayasaya göre yasama yetkisini Halk İktidarı Ulusal Meclisi kullanır. Devlet ve hükûmet başkanı konumunda olan Devlet Konseyi başkanı, Bakanlar Kuruluna başkanlık eder. Son değişikler ile beraber komünizm anayasadan çıkartılmış olup Devlet Başkanının görev süresi sınırlandırılmıştır ve Devlet Başkanına yaş haddi getirilmiştir. [ kaynak belirtilmeli ]

Demografi Küba'nın oldukça karmaşık bir yapı gösteren nüfusu, geçmiş yüzyıllarda adaya değişik etnik toplulukların yerleşmesinin ürünüdür. Kolomb öncesi dönemde sayıları 80-100 bin arası olan ada yerlilerinden günümüzde yalnızca adanın doğu ucunda yaşayan birkaç aile kalmıştır. Küba nüfusunun % 51'i Mulattolar (Avrupalı ve Afrikalıların karışımı), % 37'si beyazlar, % 11'i siyahlar ve % 1'i de Çinlilerden oluşur. Çinli nüfus 19. yüzyılda demiryolu ve maden işleri için adaya getirilen Çinlilerin torunlarıdır. Doğum oranı 11.6/1000'dir.

Ekonomi Tütün tarlası, Pinar del Río Yengeç Dönencesi 'nin hemen başında ve Meksika Körfezi 'nin girişinde yer alan bir ada ülkesi olan Küba'nın kıyılarının toplam uzunluğu 3735 kilometredir. Küba ekonomisi sosyalist ilkelere dayanan devlet kontrollü bir planlı ekonomidir . Son yıllarda özel sektör yatırımları artmakla beraber üretim araçlarının büyük bir kısmı devlet tarafından işletilir. 1992'de dış ticaretinin % 80'ini gerçekleştirdiği ve tarım üretimi için gereken sübvansiyonların sağlandığı SSCB 'nin çöküşünden sonra oluşan depresif dönemden sonra tarımdan sanayiye geçmiştir. Aynı zamanda (özellikle Pinar del Rio'dan) iç göçler başlamıştır. İş gücünün % 21'inin çalıştığı tarım sektöründe şeker kamışı, tütün, turunçgil, kahve ve pirinç önemli üretim ve ihracat kalemlerindendir. Sosyalist rejimde özellikle önem verilen balıkçılık ve hayvancılık yine önemli üretim kalemlerinden biridir. Turizm son yıllarda yeniden eski canlılığını kazanmıştır. Özellikle Kanada ve Avrupa Birliği 'nden gelen turistler sayesinde turizm Küba ekonomisinin itici gücü haline gelmiştir. Çin , Kanada, İspanya ve Hollanda Küba'nın en büyük dış ticaret partnerleridir. Madenciliğin temelini ihracat kalemleri içinde önemli bir payı olan nikel oluşturur (dünya üretiminin % 6.4'ü). Kişi başına düşen GSMH yaklaşık 9.900 $'dır [ 13 ] ve yaşam standardı hâlâ 1990 öncesindeki seviyeye getirilememiştir. Bunun en büyük nedeni, Sovyetler Birliği tarafından yapılan hibe ve yardımların, Sovyetlerin 1991'de yıkılmasıyla birlikte kesilmesidir. Petrol konusunda en büyük destekçisi Çin'dir. Mühendis ve makine yardımı yapmaktadırlar. Ayrıca Venezuela 'da Hugo Chávez 'in iktidara gelmesiyle birlikte, bu ülkeyle yapılan ekonomi anlaşmaları da Küba'nın zor koşullara karşın yeni bir müttefik bulmasını ve bir ölçüde rahatlamasını sağlamıştır. [ 14 ] Son yapılan değişiklikler ile beraber ülkede küçük işletmelere izin verilmiştir. Bununla beraber kişilere özel mülkiyet hakkı tanınmıştır. [ kaynak belirtilmeli ]

Kültür Puro içen bir Kübalı kadın Küba'nın başkenti Havana'da kolonyal dönemden kalma birçok eser bulunmaktadır. Bu sebeple 1982 yılında UNESCO tarafından Dünya Kültür Mirası listesine dahil edilmiştir. [ 15 ] Küba kültürü köken bakımından İspanyol ve Afrika etkisinin belirgin izlerini taşır. Amerika Birleşik Devletleri ile olan tarihi bağları nedeniyle Kuzey Amerika sporları halk arasında yoğun ilgi görmektedir. Başta beyzbol olmak üzere basketbol , voleybol , atletizm ve boks ; Küba'da yaygın olarak oynanan ve uluslararası müsabakalarda başarılı olunan sporlardandır. Devrim sonrasında hızla gelişen ve refah düzeyinin yükseldiği Küba'da halkın tamamına yakını okuryazardır. Her köşe başında amatör müzik grupları boy gösterir. Uzun bir geçmişe sahip olan Küba müziği, coşkulu ve hareketli eserlerden oluşup geniş bir yelpazeye sahiptir. [ 15 ] Mutfak Ana madde: Küba mutfağı Ropa vieja (domates soslu kıyılmış gögüs biftek), siyah fasulye, sarı pirinç, muz ve bira ile kızarmış yucadan oluşan geleneksel bir yemektir Küba stili tamaleler Küba mutfağı, İspanyol ve Karayip mutfaklarının birleşimidir. Küba tarifleri baharat ve lezzette biraz Karayip etkisiyle baharat ve teknikleri İspanyol mutfağıyla paylaşır. Son kırk yıldır Küba'da norm haline gelen karneyle yemek, bu yemeklerin yaygın olarak bulunmasını kısıtlar. [ 16 ] Kurslarda geleneksel Küba yemeği servis edilmez; tüm yiyecekler aynı anda servis edilir. Tipik yemek, muz, siyah fasulye ve pirinç, ropa vieja (kıyılmış sığır eti), Küba ekmeği, soğanlı domuz eti ve tropikal meyvelerden oluşur. moros y cristianos (veya kısaca moros ) olarak anılan siyah fasulyeli pilav ve muz Küba diyetinin temel öğeleridir. Et yemeklerinin çoğu hafif soslarla ağır ağır pişirilir. 
Sarımsak, kimyon, kekik ve defne yaprağı baskın baharatlardır. Domuz eti, deniz mahsulleri, mısır ve siyah fasulye çok tüketilir. Müzik Ünlü şarkı Guantanamera , Küba'nın devrimci kahramanı Jose Marti 'nin eseridir. Aynı zamanda Bolivya ordusuna ve Che'ye yazılan ünlü Soldadito Boliviano (Bolivyalı Küçük Asker) şarkısı da Nicholas Guillen 'indir. Edebiyat Küba edebiyatının özellikle şiir alanında zengin ve nitelikli bir mirası vardır. 19. yüzyılda yaşamış şair Jose Marti ile 20. yüzyılda yaşamış olan Nicolás Guillén önemli Kübalı edebiyatçılardandır. Küba edebiyatı kendi yerini 19. yüzyılın başlarında bulmaya başladı. Hakim bağımsızlık ve özgürlük temaları Küba edebiyatında Modernist hareketi yöneten José Martí tarafından örneklendirildi. Nicolás Guillén ve José Z. Tallet gibi yazarlar sosyal protesto olarak edebiyata odaklandılar. Dulce María Loynaz ve José Lezama Lima'nın şiirleri ve romanları etkili olmuştur. Küba Hayalindeki Herkes'i yazan romancı Miguel Barnet, daha melankolik bir Küba'yı yansıtıyor. [ kaynak belirtilmeli ] Alejo Carpentier , büyülü gerçekçilik hareketinde önemliydi. Reinaldo Arenas , Guillermo Cabrera Infante ve daha yakın zamanda Daína Chaviano, Pedro Juan Gutiérrez, Zoé Valdés, Guillermo Rosales ve Leonardo Padura gibi yazarlar devrim sonrası dönemde uluslararası tanınırlık kazanmış olsalar da, bu yazarların çoğu Küba yetkilileri tarafından medyanın ideolojik kontrolü nedeniyle sürgünde çalışmaktadırlar. [ kaynak belirtilmeli ] İnanç Ülke nüfusunun %58'ı Katolik , %26'sı Ateist , %5'i Protestandır . Halkın geri kalanı ise bir kabile dini ile Hristiyanlık karışımı olan Santeria inancına sahiptir. [ kaynak belirtilmeli ]