Magnum_opus_(simya)

Splendor Solis'ten bir figürün göğüs zırhında görülen magnum opus renkleri Kare Çember: Felsefe taşını simgeleyen maddenin dört elementinin etkileşimini gösteren bir Simyasal Sembol; "Büyük Çalışmanın" sonucu Başyapıt veya Büyük İş ( Latince : Magnum opus ), filozof taşını yaratmak için prima materia ile çalışma süreci için kullanılan simyasal bir terimdir. Hermetik gelenekte kişisel ve ruhsal dönüşümü tanımlamak için kullanılmış, laboratuvar süreçlerine ve kimyasal renk değişikliklerine bağlı, bireyselleşme süreci için bir model, sanat ve edebiyatta bir araç olarak kullanılmıştır. Magnum opus, süreçlere yeni sembolizm ve önem atfeden New Age ve neo-Hermetik hareketlerde ileriye taşınmıştır. Özgün süreç felsefesinin dört aşaması vardır: [ 1 ] [ 2 ] nigredo , kararma veya melanoz albedo , beyazlatma veya lökoz citrinitas , sararma veya ksantoz rubedo , kızarıklık, morlaşma veya iosis Bu dört evrenin kökeni en az birinci yüzyıla kadar geriye gider. Panopolisli Zosimos , bunun Yahudi Meryem tarafından bilindiğini yazmıştır. [ 3 ] Siyah, beyaz, sarı ve kırmızının gelişimi genellikle simya üzerine en eski kitaplardan kabul edilen Physika kai Mystika veya Pseudo-Democritus'ta da bulunabilir. [ 4 ] 15. yüzyıldan sonra birçok yazar citrinitaları rubedo'ya sıkıştırma ve yalnızca üç aşamayı dikkate alma eğilimindeydi. [ 5 ] Bazen diğer renk aşamalarından da bahsedilir. En önemlisi de bir dizi rengin göründüğü cauda pavonis (tavus kuşunun kuyruğu) dir. Magnum opus, kendisine iliştirilmiş çeşitli simya sembollerine sahiptir. Kuzgun, kuğu ve anka kuşu gibi kuşlar, renkler arasındaki ilerlemeyi temsil etmek için kullanıldı. Benzer renk değişimleri laboratuvarda da görülüyor; örneğin çürüyen, yanmış veya mayalanan maddenin siyahlığı nigredo ile ilişkilendiriliyordu.

Dört aşamada genişleme Simya yazarları gerçekleştirilecek çeşitli kimyasal adımları sıralayarak üç veya dört renk modelini detaylandırdılar. Bunlar genellikle yedi veya on iki aşamalı gruplar halinde düzenlense de bu süreçlerin adlarında, sayılarında, sıralarında veya tanımlarında çok az tutarlılık vardır. [ 6 ] Bu aşamaları haklı çıkarmak amacıyla doğrudan veya dolaylı olarak çeşitli simya belgeleri kullanıldı. Tabula Smaragdina , bir "tarif" sağladığı söylenen en eski belgedir. [ 7 ] Diğerleri arasında Mutus Liber , Basil Valentine'in On İki Anahtarı , Steffan Michelspacher'ın amblemleri ve George Ripley'in on iki kapısı yer alır. [ 8 ] Ripley'in adımları şu şekilde verilmiştir: [ 9 ] 1. Kalsinasyon 7. sibasyon 2. Çözelti (veya Çözünme) 8. süblimasyon 3. Ayrılma 9. fermantasyon 4. Bağlanma 10. eksaltasyon 5. Çürüme 11. Çoğaltma 6. Donma 12. Projeksiyon On altıncı yüzyıldan başka bir örnekte, Samuel Norton şu on dört aşamayı verir: [ 10 ] 1. Purgasyon 8. Bağlama 2. süblimasyon 9. Kükürtte çürüme 3. Kalsinasyon 10. Vücuttaki kükürt çözeltisi 4. Eksuberasyon 11. Beyaz ışığın kükürt çözeltisi 5. Sabitleme 12. İksirde fermantasyon 6. Çözelti 13. Erdemde çoğaltma 7. Ayrılma 14. Miktarda çoğaltma Bazı simyacılar magnum opusla çok az ilgisi olan pratik ilaçların ve maddelerin yaratılmasına yönelik adımlar da attılar. Her ikisini de tanımlamak için kullanılan şifreli ve genellikle sembolik dil, kafa karışıklığı yaratır ancak felsefe taşının yaratılması için verilen tek bir standart  tarifin olmadığı açıktır. [ 11 ]