Aflatoksin

(–)-Aflatoksin B 1 (–)-Aflatoksin G 1 Aflatoksinler , Aspergillus flavus ve Aspergillus parasiticus tarafından üretilen zehirli ve kanserojen maddelerdir. Karaciğer tarafından M1 tipine ve epoksite metabolize olur.

Başlıca Türler ve Metabolitleri Aflatoksin B1 en toksik olanı olarak kabul edilir ve hem Aspergillus flavus hem de Aspergillus parasiticus tarafından üretilir. Aflatoksin M1 , Aspergillus parasiticus'un fermantasyon sıvısında bulunur ancak enfekte olmuş bir karaciğer aflatoksin B1 ve B2'yi metabolize ettiğinde aflatoksin M1 ve M2 de üretilir. A. flavus ve A. parasiticus tarafından üretilen aflatoksin B1 ve B2 (AFB) Bazı Grup II A. flavus ve Aspergillus parasiticus tarafından üretilen aflatoksin G1 ve G2 (AFG) Aflatoksin M1 (AFM1), insanlarda ve hayvanlarda aflatoksin B1'in metaboliti ( ng düzeylerinde maruz kalma anne sütünden kaynaklanabilir) Aflatoksin M2, kontamine gıdalarla beslenen sığırların sütünde aflatoksin B2'nin metaboliti Aflatoksikol (AFL): lakton halkasının parçalanmasıyla üretilen metabolit Aflatoksin Q1 (AFQ1), diğer yüksek omurgalıların in vitro karaciğer preparatlarında AFB1'in ana metaboliti AFM, AFQ ve AFL, epoksit olma olasılığını korur. Bununla birlikte, metabolize edilmemiş ABM'ye göre mutajenezise neden olma olasılıkları çok daha düşüktür.

Bulaşma Aflatoksinler, doğada yaygın olarak bulunan ‘yabani ot’ küflerinin yaygın türleri olan Aspergillus flavus ve Aspergillus parasiticus tarafından üretilir. Bu küflerin varlığı her zaman zararlı düzeyde aflatoksin bulunduğunu göstermez ancak önemli bir risk olduğunu gösterir. Küfler, hasat öncesinde veya depolama sırasında özellikle uzun süre yüksek nemli ortamlara veya kuraklık gibi stresli koşullara maruz kaldıktan sonra gıdaları kolonize edebilir ve kontamine edebilir. İklim değişikliğinin bir sonucu olarak mısır gibi mahsullerde aflatoksin kontaminasyonu artmakta ve bu küfler için daha uygun koşullar yaratılmaktadır. Aspergillus'un doğal yaşam alanı toprak, çürüyen bitki örtüsü, saman ve mikrobiyolojik bozulmaya uğrayan tahıllardır. Ancak büyümesine elverişli koşullar oluştuğunda her türlü organik maddeyi istila eder. Aflatoksin oluşumu için uygun koşullar arasında yüksek nem (en az %7) ve (13 ila 40°C) [optimum 27 ila 30°C] sıcaklıklar bulunur. Aflatoksinler, tüm önemli tahıl ürünlerinden ve fıstık ezmesi ve kenevir gibi çok çeşitli kaynaklardan izole edilmiştir. Aflatoksinlerle düzenli olarak kontamine olan temel gıda maddeleri arasında manyok , biber , mısır , pamuk tohumu , fıstık, pirinç , antep fıstığı , badem , sorgum , ayçiçeği tohumu , ağaç yemişleri , buğday ve insan veya hayvan tüketimi için üretilen çeşitli baharatlar bulunur. Aflatoksin dönüşüm ürünleri, hayvanlara kontamine tahıllar verildiğinde bazen yumurtalarda , süt ürünlerinde ve ette bulunur.

Önleme Sağda, ultraviyole ışık altında aflatoksinlerin yaydığı parlaklık. Solda, aynı meyve doğal ışık altında. Gıda tedarikinde aflatoksin riskini sınırlamanın birincil yolu, ticari ürün tedarik zincirinde gıda hijyenidir. Örneğin, gıda işleme tesislerinde küflü tahılların kullanılmaması ve karışımlara eklenmeden önce bileşenlerin aflatoksin seviyelerinin test edilmesi gibi. FDA gibi düzenleyici kurumlar kabul edilebilir seviyeler için sınırlar belirler. Birçok bölgede hasat için gerekli olan tahıl kurutma işlemi, depolanan tahılın aşırı nemli olmasını önleyerek bu çabaların temelini oluşturur. Düşük ve orta gelirli ülkelerde tarım ve beslenme eğitiminin aflatoksin maruziyetini azaltabileceğini gösteren çok sınırlı kanıt vardır.

Hastalık Yüksek doza maruz kalma nedeniyle HCC tipi Karaciğer kanseri yapabilir. Hiçbir canlı türünün bu zehre direnci yoktur; ama insanda ani zehirlenmeler nadirdir. Uzun vadede zehre maruz kalmak ani zehirlenmeye göre daha iyi tabloya sahiptir.

İnsanda Saptama İnsanlarda aflatoksin düzeylerini tespit etmek için en sık kullanılan iki temel teknik vardır: B1 tipi zehrin Albümin ile birleştiğini kanda saptamakla son 2 aydaki zehirlenme tespit edilebilir. Uzun vade zehirlenmede kullanılır. Diğer yönteme göre daha başarılıdır. M1 tipi zehrin(Zehrin yıkım ürünü) Guanin ile birleştiğini idrarda saptamakla son 24 saatteki zehirlenme tespit edilebilir. Ani zehirlenmelerde kullanılır.

Evcillerde 2006 başlarında Diamond kuru köpek mamasında rastlandı. 23 köpek karaciğer yetmezliğinden öldü. Normalde zehir düzeyi 20 ppb nin altında olması gerekirken 90 ile 1851 ppb arasında düzeylere rastlandı.

Hepatit B ile İlişkisi Hepatit B virüsü ile B1 zehri parçalanması yavaşlar. Bu da B1 zehrinin azalmasına mani olur; ve aynı zamanda M1 zehri oluşumunun yavaşlaması nedeniyle M1'e de maruz kalma uzun sürecektir. Hepatit B aşısı zehrin etkinliğinin böyle artmasına karşı koruyuculuk oluşturacaktır. Aşılama özellikle batı Afrika ve Çin için lazımdır.

Üretim Bu zehrin üretimi iki yerde yapılmaktadır: Sigma-Aldrich , Fermentek . Fermentek'te M2 tipi de üretilmektedir.

Dış bağlantılar Detailed information on mycotoxins Pure Aflatoxin standards 12 Temmuz 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . Aflatoksin Otorite kontrolü BNE : XX535251 BNF : cb119572097 (data) GND : 4000690-6 LCCN : sh85001527 NDL : 00575173 NLI : 987007293831905171 g t d Toksinler Toksinler kardiyotoksin sitotoksin enterotoksin hemotoksin hepatotoksin nörotoksin fototoksin Bakteriyel toksinler Ekzotoksin Gram pozitif Basil Clostridium : tetani Tetanospazmin Tetanolizin perfringens Alfa toksini Enterotoksin difficile A B botulinum Botoks diğer: Şarbon toksini Listeriyolizin O Kok Streptolizin Lökosidin Panton-Valentine lökosidin Stafilokok Staphylococcus aureus alpha / beta / delta Eksfloliyatif toksin Toksik şok sendromu toksini Stafilokokal Enterotoksin B (SEB) Aktinomycetota Kord faktör Difteri toksini Gram negatif Shiga toksini / Verotoksin E. coli ısıya dayanıklı enterotoksin Kolera toksini / Isıya duyarlı enterotoksin Boğmaca toksini Pseudomonas ekzotoksin Hücre dışı adenilat siklaz Mekanizmalar tip I Süperantijen tip II Gözenek oluşturan toksin tip III AB toksini / AB5 Endotoksin Lipopolisakkarit Lipit A Bacillus thuringiensis delta endotoksin Cry1Ac Cry3Bb1 Diğer B. thuringiensis'in toksinleri Cry6Aa Cry34Ab1 Virülans faktörü Topaklanma faktörü A Fibronektin bağlayıcı protein A Mikotoksinler Aflatoksin Amatoksin ( alfa amanitin , beta amanitin , gama amanitin , epsilon amanitin ) beta-Nitropropiyonik asit Sitrinin Sitochalasin Ergotamin Fumonisin ( Fumonisin B1 , Fumonisin B2 , Fumonisin B3, Fumonisin B4 ) Gliotoksin İbotenik asit Lolitrem B Müscimol Okratoksin Patulin Phalloidin Sterigmatosistin Trikotessen Vomitoksin Zeranol Zearalenone Bitki toksinleri Amygdalin Anisatin Antiarin Brusine Chaconine Sikutoksin Daphnin Delfinin Divicine Djenkolik asit Falkarinol Gossypol Helenalin Ledol Linamarin Lotaustralin Mimosin Oenantotoksin Oleandrin Persin Protoanemonin Pseudaconitine Retronesine Resiniferatoksin Skopolamin Solamarjin Solanidin Solanin Solasodamin Solasodin Solasonin Solaurisidin Solauricine Striknin Swainsonine Tagetitoksin Tinyatoksin Tomatin Toksalbümin Abrin Risin Tutin Omurgasız toksinler Akrep : Androctonus australis hector böcek toksini Charybdotoksin Maurotoksin Agitoksin Margatoksin Slotoksin Sillatoksin Hefutoksin HgeTx1 HsTx1 Lq2 Birtoksin Bestoksin BmKAEP Phaiodotoksin İmperatoksin Pi3 Örümcek : Latrotoksin Alfa-latrotoksin CSTX Cupienninler PhTx3 Stromatoksin Vanillotoksin Huwentoksin Yumuşakça : Konotoksin Eledoisin Onchidal Sasitoksin Tetrodotoksin Omurgalı toksinler Balık : Siguatoksin Tetrodotoksin Amfibi : (+)-Allopumiliotoxin 267A Batrakotoksin Bufotoksinler Arenobufagin Bufotalin Bufotenin Sinobufagin Marinobufagin Epibatidin Histriyonikotoksin Pumiliotoksin 251D Samandarin Samandaridin Tarichatoksin Zetekitoksin AB Sürüngen / Yılan zehiri : Bungarotoksin Alfa-Bungarotoksin Beta-Bungarotoksin Kalsiseptin Taikatoksin Kalsiklüdin Kardiyotoksin III not: bazı toksinler alt türler tarafından üretilir