Metin/SemanticWikipediaArticleGraph huggingface dataset:
Murşili'nin tutulması

MÖ 1312 tutulması MÖ 1308 tutulması MÖ 1335 tutulması MÖ 1340 tutulması II. Murşili dönemine ait bir metinde bahsedilen güneş tutulması , Antik Yakın Doğu kronolojisi içinde Hitit İmparatorluğu 'nun mutlak kronolojisi için büyük önem taşımaktadır. Metin, Murşili'nin hükümdarlığının onuncu yılında, kral kuzeydoğu Anadolu'da Hayasa-Azzi Krallığı'na karşı bir sefer başlatmak üzereyken, "Güneş bir işaret verdi" ( Hititçe : istanus sakiyahta ) demektedir. [ 1 ] Annallardaki referans ilk olarak Emil Forrer (1926) tarafından bir tutulmayı tanımladığı şeklinde yorumlandı, [ 2 ] Schorr (1928) onu 13 Mart MÖ 1335'te öğleden sonra Anadolu'da halka şeklinde görünen tutulma olarak tanımladı. [ 3 ] 24 Haziran MÖ 1312 öğleden sonra kuzey Anadolu'da tam güneş tutulması günümüzde daha yaygın olarak kabul görmektedir. [ 4 ] Paul Åström (1993), gün doğumunda kısmi bir tutulma olarak görülebilecek olan alternatif 13 Nisan MÖ 1308 tarihini önerir. Peter J. Huber ise 8 Ocak MÖ 1340 tarihini önerir. [ 5 ]

MÖ 1312 tutulması MÖ 1312 tutulması öğleden sonra erken saatlerde kuzey Anadolu'da meydana geldi ve etkileri Murşili ve adamları için sefer sırasında oldukça göz alıcı oldu: 24 Haziran MÖ 1312, tam tutulma, maksimum 10:44 UTC , 38°12′N 13°42′E ﻿ / ﻿ 38.2°K 13.7°D ﻿ / 38.2; 13.7 ( Sicilya ) MÖ 1312 tarihi, Murşili'nin hükümdarlığının MÖ 1322 veya 1321'de başladığını ima eder. Bu tarih kabaca Tutankhamun 'un ölümü için önerilen tarih olacaktır. I. Şuppiluliuma 'nın, bir Firavun 'un dul eşinden (Annalda Dakhamunzu olarak geçen) bir mektup aldığında Karkamış 'ı kuşattığı bilinmektedir. Şuppiluliuma kısa bir süre sonra öldü ve halefi II. Murşili oldu (kardeşi Prens Zannanza'nın öldüğü Mısır'a gönderilecekti). Dolayısıyla bu kronolojik bir çapa gibi görünüyor. Ancak, örneğin ölen Firavun'un Akhenaton olduğunu veya Tutankhamun'un daha sonra öldüğünü iddia eden başka görüşler de vardır. [ 6 ]

MÖ 1308 tutulması Buna karşılık, MÖ 1308 tutulması halka şeklindeydi ve sabahın erken saatlerinde Arabistan üzerinde (ve sadece Anadolu ve Suriye üzerinde yarı gölgeli) başladı ve Orta Asya'nın üzerinde zirveye ulaştı: 13 Nisan MÖ 1308, halkalı tutulma (%94,8), maksimum saat 04:16 UTC, 44°54′N 85°42′E ﻿ / ﻿ 44.9°K 85.7°D ﻿ / 44.9; 85.7 ( Tanrı Dağları )
Arkeoastronomi

Arkeoastronomi , gökyüzündeki olguların geçmişte insanların nasıl çalıştığını, bu olguları nasıl kullandıklarını ve kültürlerinde ne rol oynadığını araştırır. Multidisipliner bir bilim dalı olan arkeoastronomi çalışmalarında, arkeoloji , astronomi , etnografya , antropoloji , mitoloji , haritacılık gibi birçok bilim dalından faydalanır.
Kirroslu Andronikos

Rüzgâr Kulesi , Atina Kirroslu Andronikos veya Andronicus Cyrrhestes ( Grekçe : Ἀνδρόνικος Κυρρήστης , Latince : Andrónikos Kyrrhēstēs ; fl. y. MÖ. 100 ) Roma Atinası 'ndaki Rüzgâr Kulesi 'ni tasarlamasıyla tanınan Makedonyalı bir astronomdur .

Yaşamı Babası Hermias olarak kaydedilmesine rağmen Andronikos'un hayatı hakkında çok az şey bilinmektedir. Genellikle Suriye 'dekinden ziyade Makedonya'daki Cyrrhus 'tan geldiği varsayılır. [ kaynak belirtilmeli ]

Çalışmaları Andronikos genellikle Atina'daki Roma forumunda MÖ. 50 civarında inşa edilen ve önemli bir kısmı halen mevcut olan Rüzgâr Kulesi 'nin yapımıyla anılır. [ 1 ] Kule, sekizgen şeklindedir ve uygun tarafına sekiz ana rüzgârın ( Anemoi ) figürleri oyulmuştur. [ 2 ] Başlangıçta, zirveye rüzgâr tarafından döndürülen bronz bir Triton figürü yerleştirilmişti, böylece elindeki çubuk doğru rüzgâr yönünü gösteriyordu, bu fikir daha sonraki rüzgâr gülü ile tekrarlandı. [ 3 ] İç kısımda büyük bir clepsydra bulunuyordu ve dış kısımda birden fazla güneş saati vardı, böylece bir tür erken saat kulesi işlevi görüyordu. Ayrıca Tinos adasındaki Poseidon Tapınağı için çok yüzlü bir güneş saati inşa etmiştir.
Arkaim

Arkaim ( Rusça : Аркаим ) Güney Ural coğrafyasında Amurskiy köyünden kuzey-kuzeybatı yönünde 8,2 km; Alexandrovskiy köyünden güney-güneydoğusunda 2.3 km uzaklıkta yer alan arkeolojik bir bölgedir. Rusya - Kazakistan sınırının hemen kuzeyinde Rusya'nın Çelyabinsk eyaleti içinde kalır . Arkeolojik alan MÖ 17. yüzyıla tarihlenir. En erkeni MÖ 20. yüzyıla kadar uzanan bu alanın Sintaşta kültürünün bir yerleşim yeri olduğu düşünülmektedir.

Keşif ve kazı Alan, su rezervi oluşturma çalışmaları sırasında Gennady Zdanovich liderliğindeki kazı ekibi tarafından 1987 yılında keşfedildi ve sular altında kalmaktan kurtarıldı.

Yerleşim alanı Yerleşim alanında, dış ve iç duvarla çevrilmiş; ana girişi batıda olan dört giriş vardır. Konutlar, 110 ile 180 m² arasında idi. Yerleşim yerinin ortasında dairesel bir cadde bulunuyordu. Merkezi cadde kapalı bir kanal yapısındaydı. Arkeolog Zdanovich' göre yerleşim biriminde yaklaşık 1500 ila 2500 kişinin yaşamış olmalıydı. Arkaim'in duvarlarını çevreleyen alanlarda 130 m'ye 45 m boyutunda ekilebilir tarım arazileri ve sulama kanalları bulunmuştur. Kalıntıların darı ve arpa tohumlarına da rastlanmıştır. Burada yaşayan yerleşik insanların iklimin tarıma daha uygun olması sebebiyle Arkaim gibi çok fazla şehrinin bulunduğu hatta 21 kale şehir formundaki yapıların bozkırdan bu tarım arazilerini ayırdığı görülmektedir.Aryanlarla yaptıkları uzun mücadeleler sebebiyle uzun bir süre izole şekilde yaşamışlar Aryanların İran ve Hindistan coğrafyasına yönelmeleriyle birlikte Andronova yayılması dönemi başlamıştır
Borobudur

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| Borobudur Tapınağı | |
|  | |
|  | |
| **Genel bilgiler** | |
| **Tür** | Tapınak (MS 750) Dünya Mirası (1991) |
| **Konum** | Yogyakarta , Endonezya |
| **Koordinatlar** | 7°36′29″G 110°12′14″D ﻿ / ﻿ 7.60806°G 110.20389°D ﻿ / -7.60806; 110.20389 |
| **Başlama** | MS 750 |
| **Tamamlanma** | MS 825 |
|  | |
| **UNESCO Dünya Mirası** | |
| **Konum** | Endonezya |
| **Kriter** | Kültürel: i, ii, vi |
| **Referans** | 592 |
| **Tescil** | 1991 (15. oturum ) |
| **Bölge** | Asya-Pasifik |
|  | |
|  | |

Borobudur Tapınağı , Endonezya 'nın Yogyakarta şehrinde bulunan Dünya Mirası bir yapıdır. Dünyanın tek parça hâlinde ve en büyük Budist tapınağı olma özelliğine sahiptir. UNESCO tarafından 1991 yılında Dünya Miras Listesine kabul edilmiştir. [ 1 ] Tapınağın hangi tarihte yapıldığına dair resmî kayıt olmamakla beraber tahminlere göre Sailendra Hanedanlığı dönemine denk gelen MS 750 yılları olduğu düşünülmektedir. Yapımı 75 yıl süren Borobudur uzun yıllar kaderine terk edilmiştir. Ardından volkan patlaması sonucu volkanik küllerin tapınağa yayılması ile bu dünya mirası küller altında gizli kalmıştır. Yapı; Sir Stamford Raffles tarafından 1814 yılında keşfedilerek yapının ilk restorasyonunu Hollandalılar üstlenmiş, ardından UNESCO'nun 25 milyon dolar desteği ile bu restorasyon 11 yıl daha devam etmiş ve sonunda 1991 yılında dünyaya kazandırılmıştır.

Tarih Borobudur'un inşası veya kullanım amacına dair bilinen bir kayıt bulunmamaktadır. İnşaat süresi, tapınağın gizli ayağındaki oyma kabartmalar ile 8. ve 9. yüzyıllarda kraliyet beratlarında yaygın olarak kullanılan yazıtlar karşılaştırılarak tahmin edilmiştir. Borobudur muhtemelen MS 800 civarında kurulmuştur. [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] Bu, Sailendra hanedanının orta Java'daki Mataram krallığı üzerindeki egemenliğinin zirvesi olan MS 760 ile 830 yılları [ 5 ] arasındaki döneme tekabül eder, bu dönemde hanedanın egemenliği sadece Srivijayan İmparatorluğu'nu değil, aynı zamanda güney Tayland'ı, Filipinler'in Hintlileştirilmiş krallıklarını, Kuzey Malaya'yı (Kedah, Hint metinlerinde eski Hint eyaleti Kadaram olarak da bilinir) kapsıyordu. [ 6 ] İnşaatın 75 yıl sürdüğü ve 825 yılında Samaratungga'nın hükümdarlığı sırasında tamamlandığı tahmin edilmektedir. [ 7 ]

Ayırt edici özellikleri Dünyanın en büyük ve tek parça hâlindeki olan tapınağıdır. Yapımı 75 yıl sürmüştür. Yapımında her biri 40 kilogram ağırlığında olan iki milyon blok taş kullanılmıştır. 504 Buda heykeline, 2.760 rölyefe ve 72 tane stupaya sahiptir. Kuş bakışı bakıldığında mandala şekli görülür.

Giriş UNESCO Dünya Miras listesinde yer alan Borobudur Tapınağı 'na giriş için bilet almak gerekmektedir. [ 8 ]
Borobudur Tapınak Kompleksleri

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| Endonezce : Kompleks Candi Borobudur | |
|  | |
|  | |
| **Genel bilgiler** | |
| **Tür** | Tapınak (MS 750) Dünya Mirası (1991) |
| **Konum** | Magelang , Endonezya |
| **Koordinatlar** | 7°36′28″G 110°12′13″D ﻿ / ﻿ 7.60778°G 110.20361°D ﻿ / -7.60778; 110.20361 |
| **Başlama** | MS 750 |
| **Tamamlanma** | MS 825 |
| Kuzeybatı'dan Borobudur Tapınağı | |
| **UNESCO Dünya Mirası** | |
| **Konum** | Endonezya |
| **Kriter** | Kültürel: i, ii, vi |
| **Referans** | 592 |
| **Tescil** | 1991 (15. oturum ) |
| **Bölge** | Asya-Pasifik |
|  | |
|  | |

Borobudur Tapınağı Bileşenleri , Endonezya'nın Orta Java kentindeki üç Budist tapınağının bulunduğu Dünya Mirası Alanı 'dır. Borobudur , Mendut ve Pawon 'dan oluşur. Tapınaklar MS 8. ve 9. yüzyıllarda Shailendra Hanedanı döneminde düz bir hat üzerine inşa edildi. Yogyakarta 'nın Yaklaşık 40 kilometre (25 mi) kuzeybatısında yer alan Borobudur iki ikiz volkan, Sundoro - Sumbing ve Merbabu - Merapi arasındaki bir platoda yer alır. Yerel inanışlara göre, Kedu Ovası olarak bilinen bölge bir Cava kutsal alanıdır ve yüksek tarımsal verimliliği nedeniyle 'Java bahçesi' olarak adlandırılmıştır. [ 1 ]

Müzeler Borobudur Tapınağı Bileşenleri içinde Karmawibhangga Müzesi ve Samudra Raksa Müzesi olmak üzere iki müze bulunmaktadır. Borobudur Tapınağı Mendut Tapınağı Pawon Tapınağı Duvardaki detay

Diğer arkeolojik alanlar Borobudur Tapınağı Bileşenleri'nin görünümü Borobudur Tapınağı Bileşenleri Diğer Budist tapınakları ve Hindu tapınakları bölgeye dağılmış bir şekilde bulunmaktadır. En eskisi MS 732 tarihli Gunung Wukir veya Canggal Hindu tapınağıdır. Tapınak kompleksinde bulunan bir Canggal yazıtına göre, Shivaite Kralı Sanjaya, Borobudur'un yaklaşık 10 kilometre (6 mi) doğusundaki Wukir tepesinde inşa edilmesi için bir Shivalinga kutsal alanı belirledi. [ 2 ] Mendut tapınağının doğusunda Ngawen Tapınağı bulunur. Bir Hindu tapınağı olan Banon Tapınağı harabesi, Pawon tapınağının birkaç yüz metre kuzeyinde yer almaktadır. Pek çok taşı eksik olduğu için anıt yeniden inşa edilemedi, ancak Hindu tanrılarına adanmış birkaç taş heykel günümüze korunarak gelmiştir. Vişnu, Brahma, Şiva ve Ganeşa'ya adanmış anıtlar Jakarta'daki Endonezya Ulusal Müzesi'nde sergilenmektedir.
Carnac taşları

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **UNESCO Dünya Mirası** | |
| Le Menec dizisi | |
| **Konum** | Fransa |
| **Kriter** | Kültürel: i, iv |
| **Referans** | 1725 |
| **Tescil** | 20925 (18947. oturum ) |

Carnac taşları arasında en iyi bilinen megalitik alan olan Ménec dizileri Carnac taşları ( Bretonca : Steudadoù Karnag ), Fransa 'nın kuzeybatısında, Bretonya'nın güney kıyısına yakın, taş dizileri (sıralar), dolmenler (taş mezarlar), tümülüsler (mezar höyükleri) ve tek menhirlerden oluşan, son derece yoğun bir megalitik alan topluluğudur. 3.000'den fazla tarih öncesi dikilitaş , yerel granitten oyulmuş ve Brittany'nin Kelt öncesi halkı tarafından dikilmiştir ve dünyadaki en büyük dikilitaş topluluğunu oluşturmaktadır. [ 1 ] Taşların çoğu Bretonya'nın Carnac komününde yer almaktadır, ancak doğudaki bazıları komşu La Trinité-sur-Mer'de yer almaktadır Taşlar, Neolitik dönemde, muhtemelen MÖ 3300 civarında dikilmiştir, ancak bazıları MÖ 4500 kadar eskiye dayanıyor olabilir. [ 2 ] Taşlar MÖ 4500-3300 yıllarına tarihlense de, modern inanışlar bunları MS 1. yüzyıldaki Roma ve sonraki Hristiyan işgalleriyle ilişkilendirmiştir. Taşlarla ilgili bir Hristiyan efsanesine göre, Papa Cornelius , kendisini takip eden pagan askerleri taşa dönüştürmüştür. [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] Bretonya'nın Arthur efsanesinin kendine özgü yerel versiyonları vardır. Yerel geleneklere göre, bu sütunların bu kadar düzgün sıralar halinde durmasının nedeni, onların Büyücü Merlin tarafından taşa çevrilmiş bir Roma lejyonu olmasıdır. Son yüzyıllarda, birçok alan ihmal edilmiş ve dolmenlerin koyun barınağı, tavuk kümesi ve hatta fırın olarak kullanıldığına dair raporlar gelmiştir. [ 6 ] Daha da yaygın olarak, taşlar yol açmak veya yapı malzemesi olarak yerlerinden sökülmüştür. Alanların yönetiminin devamı hakkındaki tartışmalar sürmektedir. [ 1 ] [ 7 ] Neil Oliver'ın BBC belgeseli Antik Britanya Tarihi 'ne göre, [ 8 ] bu diziler avcı-toplayıcı insanlar tarafından yapılmış, yani, Neolitik çiftçiler tarafından değil, Mezolitik avcılar tarafından dikilmiş olmalıdır. Bu onları, Erken Avrupalı Çiftçilerin eseri olduğu iddia edilen İngiltere'deki Stonehenge'den farklı bir kategoriye yerleştirmektedir. [ 9 ] Carnac taşlarının hangi insanlara atfedileceği sorusu hâlâ tartışılmaktadır. [ 10 ] 2025 yılında taşlar, Morbihan'daki 28 kasaba ve köydeki 550 anıtla birlikte UNESCO tarafından Dünya Mirası Alanı olarak belirlendi. [ 11 ]
Mỹ Sơn

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **UNESCO Dünya Mirası** | |
|  | |
| **Konum** | Vietnam |
| **Kriter** | Kültürel: ii, iii |
| **Referans** | 949 [ 1 ] |
| **Tescil** | 1999 (23. oturum ) |
| **Bölge** | Asya-Pasifik |
| **Koordinatlar** | 15°46′00″K 108°07′00″D ﻿ / ﻿ 15.76667°K 108.11667°D ﻿ / 15.76667; 108.11667 |

Mỹ Sơn ( Vietnamca söylenişi: [mǐˀ səːn] ) <Cham Krallığı> Champa kralları tarafından MS 4. – 14. yüzyıllar arasında inşa edilmiş bir dizi terk edilmiş ve kısmen yıkılmış Hindu tapınağıdır. [ 2 ] [ 3 ] Tapınaklar, farklı yerel isimlerle – ki bunların en önemlisi "Bhadresvara"dır – anılan tanrı Shiva 'ya adanmıştır. Mỹ Sơn, Orta Vietnam'da, Quandg Nam Eyaleti'nin Duy Xuyên ilçesinin Duy Phú Köyü yakınlarında, Da Nang ilinin 69 kilometre güneybatısında ve tarihi Trà Kiệu şehrine 10 kilometre mesafede yer alır. Tapınaklar iki dağ dizisinin arasında yer alan iki kilometrelik bir vadi içinde yer alır.

Tarih 70'i aşkın tapınak ve mezarın MS 4. – 14. yüzyıllar arasına tarihlenmesi mümkündür. Ancak, mevcut yazıtlar ve diğer belgeler bölgede çok daha fazla yapının bulunduğunu işaret etmektedir. [ 4 ] Bölge, Champa Krallığı'nın tarihi ve kültür merkezi olarak işlev görürken, Krallığın yönetim merkezi, yakınlarda yer alan Trà Kiệu ya da Đồng Dương bölgelerinde kurulmuştur.
Nabta Playa

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
|  | |
| Nabta Playa "takvim çemberi", Asvan Nübya müzesinde yeniden inşa edildi. | |
| **Konum** | Mısır |
| **Koordinatlar** | 22°30′29″N 30°43′32″E ﻿ / ﻿ 22.507967°K 30.725600°D ﻿ / 22.507967; 30.725600 |
| **Tür** | Yerleşim |
| **Tarihçe** | |
| **Kuruluş** | Yaklaşık M.Ö. 7500 |
| **Devir(ler)** | Cilalı Taş Devri |

Nabta Playa , Mısır - Sudan 'ın 30 km kuzeyinde yer alan önemli bir yapıdır. Bu yapının eski çağlara dayanması da astronomi bilimi açısından gök cisimlerinin eski çağlarda da ilgi uyandırdığı ve bu yönde çalışmalar yapıldığına dair önemli bir işarettir. 1973 yılından itibaren keşfedilen bu yapı M.Ö. yıllara dayandığından bulunduğu zamana göre gayet geniş bir yapıya sahiptir ve aynı zamanda işlenmiş taşlarla birlikte cazibesini korumaktadır. Bu alanda çalışan, araştıran insanlar için etkileyici özelliklerinden biri de 2.5 km genişliğinde bir alana yayılması ve bu sistemin temelinde astronomi ve matematik dallarının bulunmasıdır. Bu yapı eski çağdaki insanların gök cisimlerine yönelmeleriyle birlikte mekaniksel yerleştirme amacı ile kurulmuş olsa da bazı liderler burada şenlik ve kutlamalar düzenlemişlerdir. [ 1 ]
Chanquillo

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **UNESCO Dünya Mirası** | |
| Kaleden Chankillo'daki On Üç Kule | |
| **Resmî adı** | Chankillo Güneş Gözlemevi ve tören merkezi |
| **Konum** | Áncash Bölgesi , Peru |
| **Kriter** | i, iv |
| **Referans** | 1624 |
| **Tescil** | 2020 (44. oturum ) |
| **Bölge** | Latin Amerika ve Karayipler |
| **Koordinatlar** | 09°33′24″G 78°14′09″B ﻿ / ﻿ 9.55667°G 78.23583°B ﻿ / -9.55667; -78.23583 |

Chanquillo [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] veya Chankillo , [ 3 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] Peru kıyı çölünde Casma-Sechin havzasında bulunan antik bir anıtsal komplekstir. Kalıntılar arasında tepedeki Chankillo Kalesi, yakındaki On Üç Kule güneş gözlemevi ve yerleşim ve toplanma alanları bulunmaktadır. On Üç Kule, MÖ 4. yüzyılda inşa edilmiş bir astronomik gözlemevi olarak tahmin edilmektedir. [ 6 ] [ 9 ] Chankillo'yu üreten kültüre Casma/Sechin kültürü veya Sechin Kompleksi denilmektedir. Alan, Temmuz 2021'de UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak listelendi. [ 10 ] Alan yaklaşık dört kilometrekare (1,5 mil kare) alan kapsar ve müstahkem bir tapınak olarak yorumlanmıştır. [ 7 ]
Nazca çizgileri

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **UNESCO Dünya Mirası** | |
|  | |
| **Konum** | Peru |
| **Kriter** | Kültürel: i, iii, iv |
| **Referans** | 700 |
| **Tescil** | 1994 (18. oturum ) |
| **Bölge** | Latin Amerika ve Karayipler |

Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir . Lütfen güvenilir kaynaklar ekleyerek madde içeriğinin geliştirilmesine yardımcı olun. Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir . Kaynak ara: "Nazca çizgileri" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR ( Temmuz 2024 ) ( Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin ) Nazca Çizgileri , Güney Peru 'daki Nazca Çölü 'nde bazı canlı biçimlerini ya da çeşitli geometrik biçimleri betimler tarzda yere çizilmiş, bazıları kilometrelerce uzunlukta olan çizgilere verilen genel addır. Çizgilerin çizildiği ya da kazındığı zemin, demiroksitin gri rengini kazandırdığı çakıllarla kaplıdır. Düz çizgi, üçgen, sarmal, kuş, maymun, köpek, örümcek, çiçek vb biçimler çok büyük olduğu için yerden bakıldığında anlaşılmaz, ancak çok yüksekten bakıldığında görülebilir. Bu yüzden bazılarının biçimleri uydu fotoğraflarında daha belirgin görünmektedir. İlk Nazca çizgisi 1926'da keşfedilmiştir. Bunları kimin, ne zaman çizdiği bilinmemekle birlikte, 12. yüzyıldaki İnka uygarlığından eski oldukları kesindir. MÖ 200 ile MS 700 arasında tarihlendirilmektedirler. Bazılarının takvim ya da gökbilimle ilişkili olduğu, bazılarının ise doğa ayinlerinin bir parçası olarak yapıldığı sanılmaktaysa da, ne amaçla yapıldıkları hakkında kesin bir veri elde edilememiştir. Bölgenin aşırı kurak iklimi, bu çizgilerin bugüne değin bozulmadan kalmasında yardımcı olmuştur.
Nazca çizgilerinin yüksekten bakılmaksızın muntazam bir şekilde çizilmeleri, kimilerine göre, olanaksızdır. Kondor Örümcek Maymun Astronota benzetilen bir insansı Köpek Üç parmaklı eller Sinekkuşu Üçgen Bazı geometrik Nazca çizgilerinin uydu fotoğrafı Geometrik çizgiler Geometrik çizgiler Üç numaralı kule çizimleri
Ay etkisi

Bu madde veya sayfa başka bir dilden kötü bir biçimde tercüme edilmiştir .  Sayfa makine çevirisi veya dilde yetkinliği bulunmayan bir çevirmen tarafından oluşturulmuş olabilir. Lütfen çeviriyi geliştirmek için yardım edin. ( Ekim 2024 ) Ay etkisi , kabaca 29,5 günlük ay döngüsünün belirli aşamaları ile insanlar da dahil olmak üzere Dünya'daki canlılar arasında davranış ve fizyolojik değişiklikler arasındaki bir ilişki bulunduğu iddiasıdır. Bazı durumlarda sözde etki, ay ışığı miktarı gibi dış işaretlere bağlı olabilir. İnsanlarda (ancak diğer memelilerde değil) yaklaşık aylık menstruasyon döngüsü gibi diğer durumlarda, zamanlamadaki tesadüf, bilinen hiçbir ay etkisini yansıtmaz. 1980'lerin sonlarından itibaren yayınlanmış en az 40 çalışma ay ışığı ile delilik ilişkisine ve 20 çalışma da ay ışığı ile doğum arasındaki ilişkiyi bildirmiştir.
Devinim yılı

Dünya'nın Devinme (Presesyon) hareketi – Dünya'nın bir günlük rotası (dünyanın beyaz oklar yönündeki hareketi) ile, eksen eğikliğinin (eksen eğikliğini gösteren kırmızı okun) bir tam dönüşü/döngüsünü (beyaz daireyi) 25765 Dünya yılında oluşturacak şekilde tamamlasıdır. Bir jiroskopta küçük ölçekte görüldüğü gibi dönen bir nesnenin ekseninin devinimi. Devinim Yılı , Kusursuz Yıl veya Büyük Yıl; NASA tarafından yapılan tanıma göre, 'Ekinoksun bir döngüsünün, ekliptik üzerinde tamamladığı (tahmini) 25800 Dünya Yıllık zaman Periyodudur' ve ayrıca Platon Yılı olarak da tanımlanmaktadır. [ 1 ] Kaç dünya yılı olduğu, kaynaklara göre değişkenlik gösterir.

Tanımı Bir topacın hareketine benzer biçimde, Yer'in dönme ekseninin doğrultusu yavaş ve sürekli olarak, bir koni tanımlayacak biçimde, bir Devinme yaklaşık olarak 25765 yıllık bir dönemle tamamlanır. Bu hareket, temel olarak Güneş'in ve Ay'ın, çok az da diğer gökcisimlerinin, dönmekte olan Yer'in eşleğine (ekvatoruna) uyguladıkları çekim etkisiyle ortaya çıkar. Bu hareketin dışında, eksenin daha küçük hareketi olan nutasyon ve kutup hareketi vardır. [ 2 ] Bu hareket nedeniyle, güney ve kuzey kutup noktaları yaklaşık olarak 25700 yıllık bir dönemle yer değiştirir görünür. Bu nedenle de, bugün kuzey kutup yıldızı olarak bilinen Polaris adlı yıldız, bir süre sonra kutup yıldızı olmayacak, onun yerine bu harekete bağlı olarak başka yıldızlar kutup yıldızı olacaktır. [ 2 ]
Ev (astroloji)

Batı astrolojisinde evler, burçlar gibi 12 adettir. Doğu ufkundan başlayarak saat yönünün tersine doğru sıralanırlar. Bunların anlamları sırasıyla şöyledir: 1. ev (koç burcunun evi) 2. ev (boğa burcunun evi) 3. ev (ikizler burcunun evi) 4. ev (yengeç burcunun evi) 5. ev (aslan burcunun evi) 6. ev (başak burcunun evi) 7. ev (terazi burcunun evi) 8. ev (akrep burcunun evi) 9. ev (yay burcunun evi) 10. ev (oğlak burcunun evi) 11. ev (kova burcunun evi) 12. ev (balık burcunun evi) Astroloji ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz. Otorite kontrolü GND : 4192445-9 LCCN : sh88007975 LNB : 000350425 NLI : 987007541608905171
Dört Simge

Saat yönüne doğru: Siyah Kaplumbağa , Mavi Ejderha , Vermilyon Kuşu ve Beyaz Kaplan Dört Simge ( Çince : 四象 ; pinyin : Sì Xiàng ), ekliptik boyunca Çin takımyıldızları arasında görünen ve dört ana yönün koruyucuları olarak görülen dört mitolojik yaratıktır. Bu yaratıklar Doğu'nun Mavi Ejderhası , Güney'in Vermilyon Kuşu , Batı'nın Beyaz Kaplanı ve Kuzey'in Siyah Kaplumbağası 'dır. Yaratıkların her biri, bir ana yön ve renkle en yakından ilişkilidir ancak aynı zamanda yılın bir mevsimi, bir erdem ve Çin'in beş elementinden biri (odun, ateş, toprak, metal ve su) gibi diğer yönleri de temsil etmektedir. Her birine kendi bireysel özellikleri ve köken hikâyesi verilmiştir. Sembolik olarak ve manevi ve dini inancın bir parçası olarak, bu yaratıklar Doğu Asya kültür alanındaki ülkeler arasında kültürel olarak önemli olmuştur. Doğu'nun Mavi Ejderhası tahtayı, Güney'in Vermilyon Kuşu ateşi, Batı'nın Beyaz Kaplanı metali ve Kuzeyin Kara Kaplumbağası suyu temsil etmektedir. Bu sistemde beşinci prensip Dünya, Merkezin Sarı Ejderhası tarafından temsil edilir. [ 1 ] Dört Uğurlu Canavar Beş yön Beş sezon Beşren Beş element Dört simge Yao Dört tanrı Mavi Ejderha Doğu İlkbahar Yeşil Tahta Young yang ⚎ Kōbō Vermilyon Kuşu Güney Yaz Kırmızı Ateş Old yang ⚌ Zhurong Beyaz Kaplan Batı Sonbahar Beyaz Metal Young yin ⚍ Jokushū Siyah Kaplumbağa Kuzey Kış Siyah Su Old yin ⚏ Genmei Sarı Ejderha veya Qilin Merkez Yaz ortası Sarı Dünya Houtu
Gül-haçlılar

Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir . Lütfen güvenilir kaynaklar ekleyerek madde içeriğinin geliştirilmesine yardımcı olun. Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir . Kaynak ara: "Gül-haçlılar" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR ( Kasım 2016 ) ( Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin ) Gül-Haçlılar'ın temel sembollerinden biri Makale serilerinden Çağdaş paganizm Dini hareketler Etnik hareketler Ermeni Baltık Kanarya Keltik Çuvaş Cermenik Helenizm Macar Kemetizm Oset Romen Sümer-Sami Slav Ural Senkretik hareketler ve cadıcılık Adonizim Tanrıça hareketi Çağdaş cadıcılık Feri Stregheria Vika Yaklaşımlar Etnik din Restorasyon Doğa dini Neoşamanizm Neo kabilecilik Gelenekçi Okul Bazı ezoterizmi Batı felsefesi Cadıcılık Avrupa cadıcılığı İlgili sistemler Ariosofi Gnostisizm Hermetizm Kebele Hermetik Qabalah Gül-haçlılar Telema Teozofi Benzer hareketler Sibirya'da Şamanizm Tengricilik Mesoamerican Mexicayotl Toltecayotl Kapsayıcı örgütler Etnik Dinler Avrupa Kongresi Ethnikoi Hellenleri yüksek konseyi Ural komünyon g t d Gül-haçlılar (ya da Rozikrusyenler ), 16. yüzyılda Avrupa 'da kurulan ezoterik bir örgüttür. Adı, gül ve haçtan oluşan en önemli simgelerinden türetilmiştir. Kurucusu Christian Rosenkreuz olarak bilinmektedir. Fakat bazıları örgütün eski Mısır'da filizlendiğini ve Platon , İsa ve İskenderiyeli Filon gibi, sıra dışı din ve felsefe önderlerinin de örgüte üye olduklarını ileri sürerler. Ancak, örgütün tarihini 16. yüzyıldan daha eskiye dayandıracak hiçbir kanıt mevcut değildir. Örgüt 1630'da Malineler konseyi tarafından sihirbazlık ve dinsel sapkınlık suçlamasıyla kapatılmıştır. Gizlenme inisiyatik örgütlerin doğal bir prensibi olduğundan olabildiğince gizlenme gereği görmüşlerdir. Bu yüzden, diğer inisiyatik örgütler için olduğu gibi, bu örgüt hakkında da fazla bilgi yoktur. Kapatılan örgüt üyelerinin nereye gittikleri hakkında farklı görüşler ileri sürülmektedir. 19. ve 20. yüzyılda, gerçek Gül-haçlılarla doğrudan bir bağlantısı olmamakla birlikte bu adı taşıyan pek çok örgüt kurulmuştur.
Süper Ay

20 Aralık 2010'daki (solda) ortalama bir dolunayın ve 19 Mart 2011'deki süper ayın (sağda) Dünya'dan görüntülenen görünen çaplarının yan yana görünümü. Süper ay , neredeyse yerberi noktasına (Ay'ın eliptik yörüngesinde Dünya'ya en yakın olduğu yer) denk gelen dolunay veya yeni aydır . Dünya'dan bakıldığında Ay'ın görünen boyutunun normalden biraz daha büyük olmasına neden olur. [ 1 ] Teknik adı perigee syzygy (Dünya-Ay-Güneş sisteminin) veya yerberi etrafındaki dolunay (veya yeni ) Ay'dır. Süper Ay terimi astrolojik kökenli olduğu için kesin bir astronomik tanımı yoktur. [ 2 ] Ay , Dünya 'nın yörüngesinde dolaşırken onu Dünya'ya yaklaştıran ve uzaklaştıran eliptik bir yörünge ve oval şekle sahiptir. [ 3 ] Bu elipsteki en uzak nokta yeröte olarak adlandırılır ve Dünya'dan ortalama olarak yaklaşık 405.500 kilometre (253.000 mil) uzaklıktadır. En yakın noktası, Dünya'dan ortalama 363.300 kilometre (226.000 mil) uzaklıkta olan yerberi'dir . [ 3 ] Yerberi'de bir dolunay göründüğünde, normal bir dolunaydan biraz daha parlak ve daha büyüktür (en sönük göründüğü ayından yaklaşık (% 17 daha büyük ve % 30 daha parlak görünür). [ 4 ] Bu görünen yeni ayın biçimi Süper ay olarak adlandırılır. [ 3 ] Bazı ay yerberileri diğerlerinden daha yakındır ve ay'ın yörüngesinin şekli zamanla değişir ( Güneş ve diğer gezegenlerin yerçekimi etkisi sayesinde). [ 3 ] Aşırı yerberi ve yeröteleri veya yörüngedeki en uzak nokta, tahmin edilebilir bir düzeyde gerçekleşir. [ 3 ] Ancak süper ay'da farklı olan, aşırı bir yerberi ile aynı zamanda dolunaya sahip olmaktır. [ 3 ] Aşırı bir yerberi dolunayının açısal yarıçapı ve çapı , diğer dolunaylarda olduğundan biraz daha büyük görünecektir. [ 3 ] Süper Ay'lar yaklaşık olarak her 14 ayda bir meydana gelir ve görünümleri gözlemcinin konumuna ve atmosferik koşullara bağlı olarak değişebilir. Ay tutulması sırasında gerçekleştiğinde, diğer bir deyişle " kanlı Ay " olarak da bilinir.

Tarihçe & Etimoloji "Süperay" terimi, astrolog Richard Nolle tarafından 1979 yılında kullanılmıştır ve o zamandan beri popüler kültürde yaygın olarak kullanılmaktadır. Süper Ay için teknik terim, Ay, Dünya ve Güneş'in hizalanmasına atıfta bulunan perigee-syzygy'dir. Bu hizalama sırasında, Dünya ve Ay üzerindeki çekim kuvvetleri en güçlü hale gelir, bu da Ay'ın tipik bir dolunaydan daha büyük olmasına sebebiyet verir.
Yükselen burç

Yükselen burç , batı astrolojisinde , kişinin doğum anında, doğu ufkunda yükselen burca verilen addır. Doğum haritasında , doğu ufuk çizgisine bakıldığında doğu tarafında bu burç gözükür. Yükselen burç astrolojide aynı zamanda birinci evin yöneticisidir.

Yükselen Burcun Gökgünlükleri ile Hesaplanması Yükselen burcun ve diğer gezegen pozisyonlarının hesaplanması, modern teknolojilerle daha hassas ve doğru bir şekilde gerçekleştirilebilir. NASA tarafından sağlanan JPL Gökgünlükleri [ 1 ] veya Swiss Ephemeris [ 2 ] gibi araçlar, doğum anındaki gezegen konumlarını ve yükselen burcu belirlemek için kullanılabilir. Bu hesaplama, doğum tarihini, saatini ve doğum yerini kullanarak yapılır. Hesaplama sırasında, doğu ufkundaki burcun belirlenmesi için gökyüzünün doğum yeri koordinatlarına göre durumu analiz edilir. JPL Gökgünlükleri, bilimsel olarak hassas veriler sağlayarak gezegenlerin konumlarını milisaniye hassasiyetinde belirler. Swiss Ephemeris ise benzer şekilde, astrolojik hesaplamalarda sıklıkla kullanılan detaylı gök cisimleri veritabanıdır ve açık kaynak kodlu olarak erişilebilmektedir. Bu araçlar, hem geleneksel astrolojik yöntemlerle çalışan astrologlar hem de bilgisayar tabanlı astroloji yazılımlarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Gökgünlüklerinden alınan veriler, doğum haritasının her bir öğesini detaylandırarak kişinin karakter analizi, yaşam eğilimleri ve potansiyel olayları yorumlamada önemli bir rol oynar.
Babil astronomisi

MÖ 164'te Halley kuyruklu yıldızının kaydedildiği bir Babil tableti Babil astronomisi , Mezopotamya 'nın tarihinin ilk dönemlerinde gök cisimlerinin incelenmesi veya kaydedilmesiydi. Kullanılan sayısal sistem olan altmışlık sistem , modern ondalık sistemdeki on sayısının aksine altmışa dayanıyordu. Bu sistem alışılmadık derecede büyük ve küçük sayıların hesaplanmasını ve kaydedilmesini kolaylaştırıyordu. [ 1 ] MÖ 8. ve 7. yüzyıllarda Babil astronomları, gök bilimine yeni bir deneysel yaklaşım geliştirdiler. Evrenin ideal doğasıyla ilgilenen inanç sistemlerini ve felsefelerini , incelemeye ve kaydetmeye; tahmine dayalı gezegen sistemlerinde dâhili bir mantık kullanmaya başladılar. Bu, astronomi ve bilim felsefesine yapılmış dikkate değer bir katkıydı ve bu nedenle bazı modern bilim insanları bu yaklaşımı bilimsel bir devrim olarak adlandırmıştır. [ 2 ] Astronomiye yönelik bu yaklaşım Yunan ve Helenistik astrolojide benimsenmiş ve daha da geliştirilmiştir. Klasik Yunan ve Latin kaynakları, astronomi ve diğer divinasyon biçimlerinde uzmanlaşmış rahip - yazıcılar olarak kabul edilen filozoflar için sıklıkla " Keldaniler " terimini kullanmaktadır. Babil astronomisi modern astrolojinin yolunu açmıştır ve Helenistik Dönem olan 2. yüzyılda Yunan-Roma imparatorluğu boyunca yayılmasının sebebidir. Babilliler gezegenlerin geçişlerini izlemek için altmışlık sistemi kullanmış, 360 derecelik gökyüzünü 30 dereceye bölerek ekliptik boyunca yıldızlara 12 burç atamışlardır. Babil astronomisinden günümüze çoğunlukla astronomi günlükleri , efemerisler ve usul metinleri içeren çağdaş kil tabletlerden oluşan parçalar ulaşmıştır, dolayısıyla Babil gezegen teorisine dair mevcut bilgiler bölük pörçük durumdadır. [ 3 ] Bununla birlikte, günümüze ulaşan parçalar Babil astronomisinin “astronomik olayların rafine bir matematiksel tanımını vermeye yönelik ilk başarılı girişim” olduğunu ve “ Helenistik dünyada , Hindistan 'da, İslam dünyasında ve Batı'da bilimsel astronominin sonraki tüm çeşitlerinin ... temelde kesin olarak Babil astronomisine bağlı olduğunu” göstermektedir. [ 4 ]
Ammi-Şaduqa Venüs tableti

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Ammi-Şaduqa Venüs tableti** | |
|  | |
| **Hammadde** | Kil |
| **Boyut** | Uzunluk: 17,14 cm (6,75 in) Genişlik: 9,2 cm (3,6 in) Kalınlık: 2,22 cm (0,87 in) |
| **Yazı** | Çivi yazısı |
| **Dönem/kültür** | Yeni Asur |
| **Yer** | Koyuncuk ( Ninova ) |
| **Günümüzdeki konumu** | Oda 55, British Museum , Londra |
| **Kayıt** | K.160 |

Ammi-Şaduqa Venüs tableti ( Enuma Anu Enlil , 63 numaralı Tablet), MÖ 1. bin yıldan kalma çok sayıda çivi yazılı tablette korunduğu gibi, Venüs 'ün astronomik konumlarının bir kaydıdır. Bu astronomik kaydın ilk kez Hammurabi 'den sonra dördüncü hükümdar olan Kral Ammi-Şaduqa döneminde derlendiğine inanılmaktadır. Dolayısıyla bu metnin kökeni için iki farklı tarihten söz etmek mümkün olsa da muhtemelen MÖ 17. yüzyılın ortalarına ( Orta kronolojiye göre) tarihlendirilebilir. [ 1 ] Tablet, Venüs'ün doğuş zamanlarını, Güneş'in doğuşundan ve batışından önce ve sonra ufuktaki ilk ve son görünürlüklerini (Venüs'ün Güneş'le eş zamanlı doğuşları ve batışları) Ay tarihleri şeklinde vermektedir. Bu konumlar 21 yıllık bir dönem için verilmiştir. [ 2 ]
Babil astronomi günlükleri

Büyük İskender'in ölümünü kaydeden bir astronomi günlüğü (British Museum) Babil astronomi günlükleri, astronomik gözlemlerin ve siyasi olayların sistematik kayıtlarını ve astronomik gözlemlere dayanan tahminleri içeren Babil çivi yazısı metinlerinden oluşan bir koleksiyondur. Ayrıca belirli tarihlerdeki emtia fiyatları ve hava durumu raporları gibi diğer bilgiler de mevcuttur. [ 1 ] [ 2 ] Şu anda British Museum 'da saklanmaktadır. Günlüklerin, Babil Kronikleri 'ne kaynak olarak kullanıldığı ileri sürülmektedir.

Tarihi Babilliler, astronomik olayların periyodik olduğunu fark eden ve tahminlerine matematiği uygulayan ilk insanlardır. [ 3 ] Bilinen en eski önemli astronomik metin, Enuma Anu Enlil koleksiyonunun 63. Tableti olan Ammi-Şaduqa Venüs tabletidir . Bu tablette Venüs'ün yaklaşık 21 yıllık bir süre zarfında görülebilen ilk ve son doğuşları listelenmektedir. Gezegensel olayların periyodik olarak kabul edildiğine dair en eski kanıttır. Uğursuz olayların astronomi günlüklerine sistematik olarak kaydedilmesi, Nabunasar 'ın ( h . 747-734 MÖ ) saltanatı sırasında, astronomik gözlemlerin kalitesinde ve sıklığında önemli bir artış meydana gelmesiyle başladı. Bu, örneğin, 18 yıllık tekrarlayan bir Saros ay tutulması döngüsünün keşfedilmesine olanak sağlamıştır. [ 4 ]

Çeviri Günlüklerin çevirileri, Abraham Sachs ve Hermann Hunger tarafından düzenlenen çok ciltli Astronomi Günlükleri ve Babil'den İlgili Metinler'de yayınlanmıştır. [ 1 ] [ 2 ] [ 5 ] Cilt I – MÖ 652'den MÖ 262'ye Günlükler ( 3-7001-1227-0 , 1988). Cilt II – MÖ 261'den MÖ 165'e kadar günlükler ( 3-7001-1705-1 , 1989). Cilt III – MÖ 164'ten MÖ 61'e Günlükler ( 3-7001-2578-X , 1996). Cilt IV – Tarihsiz Günlükler ve Ekler ( 978-3-7001-9032-5 , 2022). Cilt V – Ay ve Gezegen Metinleri ( 3-7001-3028-7 , 2001), MÖ 8. yüzyıldan MÖ 1. yüzyıla kadar olan ay ve gezegen verilerini içerir. Cilt VI – Hedef Yıl Metinleri ( 978-3-7001-3727-6 , 2006), MÖ 3. yüzyıldan MÖ 1. yüzyıla kadar olan ay ve gezegen verilerini içerir. Cilt VII – Almanaklar ve Normal Yıldız Almanakları ( 978-3-7001-7627-5 , 2014), MÖ 3. yüzyıldan MS 1. yüzyıla kadar olan astronomik yıllıkları içerir.
Beta Aquarii

Bu madde veya sayfa başka bir dilden kötü bir biçimde tercüme edilmiştir .  Sayfa makine çevirisi veya dilde yetkinliği bulunmayan bir çevirmen tarafından oluşturulmuş olabilir. Lütfen çeviriyi geliştirmek için yardım edin. ( Ağustos 2024 ) Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir . Lütfen güvenilir kaynaklar ekleyerek madde içeriğinin geliştirilmesine yardımcı olun. Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir . Kaynak ara: "Beta Aquarii" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR ( Ağustos 2024 ) ( Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin ) Beta Aquarii , Kova takımyıldızında bulunan tekli bir sarı süperdev yıldızdır . Resmi adı Sadalsuud ve Bayer adı olan β Aquarii, kısaltılmış Beta Aqr veya β Aqr'dır. Hipparcos görevi sırasında elde edilen paralaks ölçümlerine göre bu bileşen Güneş 'ten yaklaşık 540 ışıkyılı (165 parsek ) uzaklıkta yer almaktadır. 6,5 km/s'lik radyal hız ile Güneşten daha da uzaklaşmaktadır. Yıldız, IAU radyal hız standardı olarak kullanılmaktadır.

İsimlendirme β Aquarii, Latince Beta Aquarii olarak okunur ve yıldızın Bayer ismidir. Resmi adı olan Sadalsud, Arapça bir ifade olan "Saad el-Suud" "iyi şans" anlamındadır. Bazen karşılaşılan diğer yazımlar Sad es-Saud, Sadalsund ve Saad el Sund'dır. Al Achsasi Al Mouakket Takvimi'ndeki yıldızlar kataloğunda bu yıldız, Latinceye Lucida Fortunæ Fortunarum (R.H. Allen ile oldukça aynı) olarak çevrilen ve en parlak şans anlamına gelen Nir Saad al Saaoud olarak adlandırılmıştır. Uluslararası Astronomi Birliği Yıldız İsimleri Çalışma Grubu (WGSN), birincil veya 'A' bileşeni için Sadalsuud adını onayladı.

Özellikleri β Aquarii, 2,87 görsel kadiri ve G0 Ib yıldız sınıflandırmasıyla Kova burcunun en parlak yıldızıdır. 1943'ten bu yana bu yıldızın spektrumu , diğer yıldızların sınıflandırılmasında sabit dayanak noktalarından biri olarak kullanılmaktadır. Tahmini yaşı 56 milyon yıldır; bu kütledeki bir yıldızın bir süperdeve dönüşmesine yetecek yaştadır. Yıldızın kütlesi Güneş 'in beş veya altı katı kadardır, ancak Güneş'in yarıçapının 48 katına kadar genişlemiştir. Büyük olasılıkla çekirdeğinde helyumu karbona dönüştürüyor ve bir süpernova olarak patlayacak kadar yeterli kütleye sahip olmadığı için, muhtemelen Sirius B ile karşılaştırılabilecek devasa bir beyaz cüceye dönüşecek. 5.608 K efektif sıcaklıktaki genişlemiş fotosferinden yaklaşık olarak Güneş'in 2.000 katı parlaklık yayar ve bu da ona G-tipi yıldızların karakteristik sarı rengini verir.
Epsilon Eridani

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| Epsilon Eridani'nin Eridanus takımyıldızındaki konumu. | |
| **Gözlem verisi Dönem J2000.0 Ekinoks J2000.0** | |
| **Takımyıldız** | Irmak |
| **Sağ açıklık ( α )** | 03 sa 32 d 55.84496 s [ 1 ] |
| **Dik açıklık ( δ )** | −09° 27 ′ 29.7312 ″ [ 1 ] |
| **Görünür büyüklük ( V )** | 3.736 [ 2 ] |
| **Sınıflandırma** | |
| **Tayfsal sınıf** | K2V [ 3 ] |
| **U−B renk ölçeği** | +0.571 [ 2 ] |
| **B−V renk ölçeği** | +0.887 [ 2 ] |
| **Değişen yıldız tipi** | BY Dra [ 4 ] [ 5 ] |
| **Astrometri** | |
| **Dikey hız ( v r {\displaystyle v_{r}} )** | +15.5 ± 0.9 [ 6 ] km/s |
| **Özdevinim ( μ )** | RA: −975.17 [ 1 ] mys / y Dec.: 19.49 [ 1 ] mys / y |
| **Iraklık açısı ( π )** | =311.37 ± 0.1 [ 7 ] mys |
| **Uzaklık** | 10.475 ± 0.003 Iy (3.212 ± 0.001 pc ) |
| **Mutlak büyüklük ( V )** | 6.19 [ 8 ] |
| **Özellikler** | |
| **Kütle ( m )** | 0.82 ± 0.02 [ 9 ] [ 10 ] M ☉ |
| **Yarıçap ( r )** | 0.735 ± 0.005 [ 11 ] R ☉ |
| **Işıma gücü** | 0.34 [ 12 ] L ⊙ |
| **Sıcaklık** | 5,084 ± 5.9 [ 13 ] K |
| **Metallik [Fe/H]** | −0.13 ± 0.04 [ 14 ] |
| **Dönüş süresi** | 11.2 gün [ 15 ] |
| **Dönüş hızı ( v e ⋅ sin ⁡ i {\displaystyle v_{\mathrm {e} }\cdot \sin i} )** | 2.4 ± 0.5 [ 15 ] km/s |
| **Yaş** | 400−800 [ 16 ] |
| **Katalog belirtmeleri** | |
| Ran • ε Eri • 18 Eridani • BD−09°697 • GJ 144 • HD 22049 • HIP 16537 • HR 1084 • SAO 130564 • WDS J03330-0928 • LHS 1557[ [ 4 ] | |
|  | |

Epsilon Eridani ( ε Eridani veya resmi adıyla Ran [ 17 ] ), Irmak takımyıldızında yaklaşık olarak 10,5 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir yıldızdır . 3,73 kadir görünür büyüklüğüyle çıplak gözle görülebilen üçüncü en yakın bireysel yıldız veya yıldız sistemidir .
Küçük Macellan Bulutu

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Küçük Macellan Bulutu** | |
| Küçük Macellan Bulutu ( DSS2 ) | |
| **Gözlem verisi ( Dönem J2000 )** | |
| **Takımyıldız** | Tukan ve Küçüksuyılanı |
| **Sağ açıklık ( α )** | 00 sa 52 d 44,8 s [ 1 ] |
| **Dik açıklık ( δ )** | -72° 49 ′ 43 ″ [ 1 ] |
| **Galaksi sınıfı** | SB(s)m pec [ 1 ] |
| **Görünür büyüklük ( V )** | 2,7 [ 1 ] |
| **Boyut** | 5,78 kiloparsek (18.900 ışık yılı) [ 1 ] (çap; 25,0 mag/arcsec 2 B-bandı izofotu) [ 2 ] |
| **Görünür boyut ( V )** | 5° 20 ′ × 3° 5 ′ [ 1 ] |
| **Özellikler** | |
| **Kırmızıya kayma ( z )** | 0,000486 ± 0,000002 [ 1 ] |
| **Helyo dikey hız ( v r {\displaystyle v_{r}} )** | (146 ± 1) km/s [ 1 ] |
| **Mesafe** | 203,7 ± 1,5 kly (62,44 ± 0,47 kpc ) [ 3 ] |
| **Katalog belirtmeleri** | |
| SMC • Nubecula Minor • NGC 292 • PGC 3085 • ESO 029-G021 | |
|  | |
| Wikimedia Commons'ta ilgili ortam | |

Küçük Macellan Bulutu ( KMB ) ( İngilizce : Small Magellanic Cloud , Nubecula Minor , kısaltılmışı: SMC ), Samanyolu Gökadası yakınlarında bulunan bir cüce düzensiz gökadadır . [ 4 ] D25 izofotal çapı yaklaşık 5,78 kiloparsek (18.900 ışık yılı) [ 1 ] [ 2 ] olan KMB'nin içinde birkaç yüz milyon yıldız bulunmaktadır. [ 4 ] Toplam kütlesi yaklaşık olarak 7 milyar güneş kütlesidir . [ 5 ] Yaklaşık 200.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan KMB, Samanyolu'nun en yakın gökada komşularından ve çıplak gözle görülebilen en uzak nesnelerden biridir. Küçük Macellan Bulutu, Güney Yarımküre 'nin tamamından ve yaklaşık 15° kuzey enleminin güneyinde kalan enlem derecelerinden güney ufkunun hemen üzerinde tamamen görülebilir. Gökada, Tukan takımyıldızı boyunca ve Küçüksuyılanının bir bölümünde, Samanyolu'ndan kopmuş bir parça gibi soluk, puslu bir leke olarak belirir. KMB, yaklaşık 4,2°'lik (Ay'ın 8 katı) ortalama bir görünür çapa sahiptir ve bu nedenle yaklaşık 14 kare derecelik (Ay'ın 70 katı) bir alanı kaplar. Yüzey parlaklığı çok düşük olduğundan, bu derin gökyüzü cismi en iyi şekilde berrak, ay ışığı olmayan gecelerde ve şehir ışıklarından uzakta gözlemlenebilir. KMB, 20° doğusunda bulunan Büyük Macellan Bulutu (LMC) ile bir çift oluşturur ve LMC gibi Yerel Grup 'un bir üyesidir. Şu anda Samanyolu'nun bir uydusudur, ancak muhtemelen eskiden Büyük Macellan Bulutu'nun uydusuydu.
Omega Centauri

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **ω Centauri** | |
| ESO -VST tarafından elde edilen Omega Centauri fotoğrafı Kaynak: ESO | |
| **Gözlem verisi ( Dönem J2000 )** | |
| **Takımyıldız** | Erboğa |
| **Sağ açıklık ( α )** | 13 sa 26 d 47,28 s [ 1 ] |
| **Dik açıklık ( δ )** | -47° 28 ′ 46,1 ″ [ 1 ] |
| **Sınıflandırma** | VIII [ 2 ] |
| **Açısal boyut ( δ {\displaystyle \delta } )** | 36′,3 [ 3 ] |
| **Görünür büyüklük ( V )** | 3,9 [ 4 ] |
| **Görünür büyüklük ( B )** | 6,1 [ 2 ] |
| **Yıldız sayısı** | 10 x 10 6 [ 5 ] |
| **Körlenme ( FHD E(B-V))** | 0,12 [ 6 ] |
| **Özellikler** | |
| **Kırmızıya kayma ( z )** | 0,000777 ± 0,000001 [ 1 ] |
| **Dikey hız ( v r {\displaystyle v_{r}} )** | (+232,7 ± 0,2) km/s [ 1 ] |
| **Uzaklık** | 15,8 ± 1,1 kly (4,84 ± 0,34 kpc ) [ 7 ] |
| **Kütle ( m )** | (4,05 ± 0,1) × 10 6 [ 8 ] M ☉ |
| **Yarıçap ( r )** | 86 ± 6 Iy [ not 1 ] |
| **Metallik** | [ Fe / H ] {\displaystyle {\begin{smallmatrix}\left[{\ce {Fe}}/{\ce {H}}\right]\end{smallmatrix}}} = -1,62 [ 6 ] dex |
| **V HB** | 14,53 [ 6 ] |
| **(U-B)** | 0,19 [ 6 ] |
| **(B-V)** | 0,78 [ 6 ] |
| **(V-I)** | 1,05 [ 6 ] |
| **Tahmini yaş** | 11,52 milyar yıl [ 9 ] |
| **Birlik** | |
| **Gökada** | Samanyolu |
| Keşif | |
| Edmond Halley (1677) | |
| Edmond Halley (1677) | |
|  | |
| **Katalog belirtmeleri** | |
| NGC 5139 • C 1323-472 • GCl 24 • ESO 270-SC11 • Dun 440 • GC 3531 • h 3504 • ω Centauri [ 7 ] | |
| Wikimedia Commons'ta ilgili ortam | |
| Ayrıca bakınız: Küresel yıldız kümesi , Liste | |

Omega Centauri ( ω Centauri , kısaca ω Cen , NGC 5139 veya Caldwell 80 olarak da bilinir), Erboğa takımyıldızında yaklaşık olarak 15.800 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir küresel yıldız kümesidir . [ 10 ] Edmond Halley tarafından 1677 yılında keşfedilmiş ve "yıldız olmayan bir cisim" olarak tanımlanmıştır. Omega Centauri, 2000 yıl önce Batlamyus kataloğunda yıldız olarak gösterilmişti. Lacaille, kataloğuna I.5 olarak eklemiştir. İngiliz astronom John William Herschel 1830'larda ilk kez küresel yıldız kümesi olarak tanımladı. [ 11 ] Omega Centauri, yaklaşık 150 ışık yılı çapıyla Samanyolu 'ndaki bilinen en büyük küresel yıldız kümesidir. [ 12 ] Toplam kütlesi 4 milyon güneş kütlesine eşdeğer olan 10 milyon kadar yıldız içerdiği tahmin ediliyor [ 13 ] ve bu da onu Samanyolu'ndaki bilinen en kütleli küresel küme yapmaktadır. Omega Centauri diğer galaktik küresel kümelerden o kadar farklıdır ki, parçalanmış bir cüce gökadanın çekirdek kalıntısı olarak ortaya çıktığı düşünülmektedir. [ 14 ] Johann Bayer 'in Uranometria 'sında yer almasına rağmen bir yıldız değildir. Diğer küresel kümelerden farklı olarak bu kümede birçok farklı nesil yıldız bulunur. 2008 yılında yapılan bir çalışma, Hubble Uzay Teleskobu ve Şili Cerro Pachón'daki Gemini Gözlemevi tarafından yapılan gözlemlere dayanarak, Omega Centauri'nin merkezinde bir araorta-kütleli kara delik olduğuna dair kanıtlar sunmuştur. [ 15 ] [ 16 ]
Tycho Brahe sistemi

Johannes Hevelius 'un Selenographia adlı 1647'ye ait eserinin, 163. sayfasında yer alan Tychonica Hipotezi'nin 17. yüzyıla ait bir illüstrasyonu. Buna göre Güneş , Ay ve yıldız küresi Dünya 'nın etrafında dönerken, bilinen beş gezegen ( Merkür , Venüs , Mars , Jüpiter ve Satürn ) Güneş'in etrafında dönmektedir. Tycho Brahe sistemi renkli olarak gösterilmiş olup, Dünya'nın etrafında dönen nesneler mavi yörüngelerde, Güneş'in etrafında dönen nesneler ise turuncu yörüngelerde gösterilmiştir. Hepsinin etrafında dönen bir de yıldız küresi vardır. Tycho Brahe sistemi (veya Tycho sistemi ), astronom Tycho Brahe tarafından 1588'de yayımlanan bir evren modelidir. [ 1 ] Bu model, Kopernik sisteminin matematiksel avantajlarını, Batlamyus sisteminin felsefi ve "fiziksel" avantajlarıyla birleştirir. Tycho Brahe'nin modeli, muhtemelen Valentin Naboth [ 2 ] ve Silezyalı matematikçi ve astronom Paul Wittich 'ten esinlenmiştir. [ 3 ] Benzer bir kozmolojik model, Hindu astronomi eseri Tantrasamgraha 'da (yaklaşık MS 1500) Kerala astronomi ve matematik okulundan Nilakantha Somayaji tarafından Tycho Brahe'den bağımsız olarak ortaya konulmuştur. [ 4 ] Bu model, kavramsal olarak yermerkezli bir modeldir ya da daha doğru bir ifadeyle, yer ve günmerkezli bir modeldir: Evrenin merkezi Dünya'dır; Güneş, Ay ve yıldızlar Dünya'nın etrafında dönerken diğer beş gezegen Güneş'in etrafında döner. Aynı zamanda, gezegenlerin hareketleri, basit bir koordinat dönüşümüyle Kopernik 'in günmerkezli sistemindeki hareketlerle matematiksel olarak eşdeğerdir. Bu nedenle, gezegenlerin neden bu şekilde hareket ettiğini açıklamak için bir kuvvet yasası öne sürülmediği sürece, ne Tycho Brahe sisteminin ne de Kopernik sisteminin matematiksel olarak bir diğerine tercih edilmesi için bir neden yoktur. [ 5 ]
Göksel küreler

Yer merkezli gök küreleri; Peter Apian'ın Cosmographia adlı çalışması (Anvers, 1539) Göksel küreler , Eflâtun , Eudoxus , Aristo , Batlamyus , Kopernik ve diğerleri tarafından geliştirilen kozmolojik modellerin temel unsurlarıydı. Bu kozmolojik modellerde, sabit yıldızların ve gezegenlerin görünen hareketleri , sanki kürelere yerleştirilmiş mücevherler gibi, eterik, şeffaf bir beşinci elementten ( esîr ) yapılmış dönen kürelere gömülü olarak düşünülmüştür. Sabit yıldızların birbirlerine göre konumlarını değiştirmediğine inanıldığından, bunların tek yıldızlı bir kürenin yüzeyinde olması gerektiği ileri sürülmüştür. [ 1 ] Modern öğretide, gezegenlerin yörüngeleri , çoğunlukla boş olan uzayda, gezegenlerin izledikleri yollar olarak bilinir. Ancak eski ve Orta Çağ düşünürleri, göksel kürelerin her birini, üzerindeki ve aşağısındaki küre ile tam temas halinde olan ve iç içe geçmiş seyreltilmiş maddenin kalın küreleri olduğunu düşünmüştür. [ 2 ] Akademisyenler Batlamyus'un epiksiklesini uyguladığında, her gezegensel kürenin onları barındıracak kadar kalın olduğunu varsaydı. Bu iç içe geçmiş küre modelini astronomik gözlemlerle birleştirerek bilginler, Güneş 'e (yaklaşık 4 milyon mil), diğer gezegenlere ve evrenin sınırına (yaklaşık 73 milyon mil) kadar olan mesafeler için genel olarak kabul edilen değerleri hesaplayabildiler. [ 3 ] İç içe geçmiş küre modelinin öngördüğü Güneş ve diğer gezegenlerin bize olan uzaklığı, modern ölçüm sonuçlarından önemli derecede farklıdır [ 4 ] ve evrenin boyutunun artık akıl almaz derecede büyük olduğu ve evrenin sürekli genişlediği bilinmektedir. [ 5 ]
Jantar Mantar, Jaipur

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **UNESCO Dünya Mirası** | |
|  | |
| **Konum** | Hindistan |
| **Kriter** | Kültürel: iii, iv |
| **Referans** | 1338 |
| **Tescil** | 2010 (34. oturum ) |
| **Bölge** | Asya-Pasifik |

Jantar Mantar anıtı, Hindistan 'ın Racastan Eyaletinin, Jaipur şehrinde yer alan on dokuz mimari astronomik alet koleksiyonudur; Rajput kralı Sawai Jai Singh II tarafından yaptırılmış ve 1734'te tamamlanmıştır. [ 1 ] [ 2 ] Dünyadaki en büyük taş güneş saatine ev sahipliği yapmaktadır ve UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir. [ 1 ] [ 3 ] Jaipur'daki Kent Sarayı ve Hawa Mahal yakınında bulunan anıt, antik Hindu Sanskritçe metinlerin astronomi ve enstrüman tasarım ilkelerini kullanarak inşa edilen duvar, taş ve pirinç aletleri içermektedir. [ 2 ] [ 4 ] Aletler astronomik konumların çıplak gözle gözlemlenmesine izin verir. Anıt, mimari yeniliklerin yanı sıra 18. yüzyıl Hindistan'daki farklı dini ve sosyal inançlardan gelen fikirlerin bir araya gelişini de göstermektedir. [ 1 ] Gözlemevi, birçok medeniyet tarafından paylaşılan Ptolemaik konumsal astronominin bir örneğidir. [ 1 ] [ 2 ] Anıt, üç ana klasik gökyüzü koordinat sisteminin her birinde çalışan araçlara sahiptir: ufuk-zenit yerel sistem, ekvatoral sistem ve ekliptik sistem. [ 2 ] Kapala Yantraprakara , iki sistemde çalışan ve koordinatları doğrudan bir sistemden diğerine dönüştüren bir sistemdir. [ 5 ]