Metin/SemanticWikipediaArticleGraph huggingface dataset:
Ana Colovic Lesoska

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Ana Čolović Lešoska** | |
| Ana Čolović Lešoska (2022) | |
| **Doğum** | 1979 Üsküp , Makedonya |
| **Meslek** | Biyolog |
|  | |

Bu madde, öksüz maddedir ; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur . Lütfen ilgili maddelerden bu sayfaya bağlantı vermeye çalışın. ( Eylül 2022 ) Ana Čolović Lešoska (d. 1979, Üsküp ), Makedon bir biyologdur. Balkan vaşağı da dahil olmak üzere tehdit altındaki türleri korumak amacıyla Mavrovo Milli Parkı'nda hidroelektrik enerji üretimi için barajların inşasına karşı 2011'den beri kampanya yürütüyor. [ 1 ] [ 2 ] Girişimi Dünya Bankası ve Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası'ndan (EBRD) kredi alınmasını engellemiş ve Kuzey Makedonya Hükûmeti'ni milli parktaki baraj yapımı girişimlerini askıya aldırmıştır. Çabalarının takdiri olarak, Nisan 2019'da Goldman Çevre Ödülü'ne layık görülen altı çevreciden biriydi. [ 1 ] [ 3 ] Mavrovo Milli Parkı Bir biyolog olan Colovic Lesoska, 2010 yılında Mavrovo'da hidroelektrik santralleri kurma planlarını duydu. Bunlar 33 metre yüksekliğindeki Boškov Most barajını ve 70 metre yüksekliğindeki Lukovo Pole barajını içeriyordu. Makedon çevre araştırma merkezi olan Eko-svest'in yönetici direktörü olarak, diğer STK'lar ve aktivistlerle işbirliği içinde "Mavrovo'yu Kurtar" kampanyasını başlattı. [ 4 ] Kasım 2011'de ERBD'ye, gerekli biyolojik çeşitlilik değerlendirmesini yapmadan Boškov Most projesi için bir krediyi onayladıklarını açıkladıkları için bir şikayette bulundu. EBRD yönetim kurulunda temsilcileri olan ülkelerin büyükelçilerini finansmana son verilmesi için baskı yapmaya teşvik etti. Hükûmeti, ERBD'yi ve Dünya Bankası'nı projeleri sona erdirmeye çağıran imza kampanyasına 100.000'e yakın imza destek verdi. [ 1 ] 2013 yılında, Boškov Most hidroelektrik projesinin "vaşak üzerinde belirleyici bir olumsuz etkisi olabileceğini" açıklayarak Avrupa Yaban Hayatı ve Doğal Habitatların Korunmasına İlişkin Bern Sözleşmesi'ne aykırılık şikayetinde bulundu. Aralık 2015'te Bern Sözleşmesi, ERBD ve Dünya Bankası'na projenin "vaşak üzerinde belirleyici bir olumsuz etkisi" olabileceği için finansmanı askıya almaları isteğini iletti. [ 1 ] [ 5 ] Dünya Bankası fonları derhal geri çekti ve takip eden Mayıs ayında mahkeme, Boškov Most projesinin çevre iznini iptal etme kararı aldı. Ocak 2017'de EBRD finansmanı iptal etti. [ 1 ] Bu başarıların takdiri olarak Nisan 2019'da Ana Colovic Lesoska Goldman Çevre Ödülü'ne layık görüldü. Ödül böylece ilk kez Kuzey Makedonya'ya verilmiş oldu. [ 1 ] [ 6 ]

Dış bağlantılar Ana Colovic-Lesoska'nın LinkedIn'deki profili
Mario Baudoin

Mario Baudoin Mario Jorge Baudoin Semanas (4 Eylül 1942 –18 Mayıs 2019), Bolivyalı biyolog ve çevreci.

Kariyeri Bolivya ve Kosta Rika'daki araştırma çalışmalarıyla bilinir. Bolivya Ulusal Doğa Tarihi Müzesi, San Andrés Yüksek Üniversitesi Ekoloji Enstitüsü ve Kosta Rika'daki La Selva Biyolojik İstasyonunun direktörlüğünü yürüttü. [ 1 ] [ 2 ] 1990'lı yılların başında, Madidi Ulusal Parkı'nın açılmasında pay sahibi olan "Servicio Nacional de Áreas Protegidas" 'ın (SERNAP) kurucularındandır. [ 1 ] Çalışmalarıyla Koruma Biyolojisi Derneği'nden 2008 Yılı "Seçkin Hizmet Ödülü" 'nü kazandı.

Özel yaşamı ve ölümü Bolivyalı çevreci vebiyolog Mario Baudoin, 4 Eylül 1942'de Bolivya'nın Sucre kentinde doğdu. New York Üniversitesi ve Michigan Üniversitesi'nde eğitim gördü. [ 3 ] 18 Mayıs 2019'da La Paz , Bolivya'da 76 yaşında öldü. [ 1 ]
Katherine Oppenheimer

Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir . Lütfen güvenilir kaynaklar ekleyerek madde içeriğinin geliştirilmesine yardımcı olun. Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir . Kaynak ara: "Katherine Oppenheimer" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR ( Ağustos 2024 ) ( Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin ) Katherine Oppenheimer Katherine Vissering " Kitty " Oppenheimer (August 8, 1910 – October 27, 1972) Amerikan-Alman biolog, botanist ve 1930'lara kadar ABD Komünist Partisi'nin bir üyesiydi. Önceki eşleri Frank Ramseyer , Joe Dallet , Richard Stewart Harrison ve son olarak J. Robert Oppenheimer 'dı ( Manhattan Projesi ve Los Alamos Laboratuvarı 'nın direktörü).

Erken Hayatı Katherine Vissering "Kitty" Puening 8 Ağustos 1910'da Franz Puening ve Käthe Vissering'in tek çocuğu olarak doğdu. 
Puening 14 Mayıs 1913'te 2 yaşındayken, Amerika Birleşik Devletleri'ne SS Kaiser Wilhelm der Grosse gemisi ile ilk kez geldi. Metalurji Mühendisi olan babası yeni bir versiyonunu icat ettiği maden eritme ocağı sayesinde, Pittsburg'da bir demir-çelik şirketinde iş hakkı kazanmıştı. Bu sayede Puening ailesi Pensilvanya 'nın küçük bir köyü olan Aspinwall'a yerleşti. Ana dili Almanca olmasına rağmen kısa bir süre içinde akıcı bir şekilde İngilizce kullanmayı öğrendi. 1928'de Aspinwell Lisesi'nden mezun olduktan sonra Pittsburg Üniversitesi 'nde öğrenimine devam etti. İlk senesinde biyoloji, kimya ve fizik dersleri aldı. Bu sırada babası Koppers şirketinde çalışmaya başlamış ve elinde yüksek ısı fırını patentleri bulunduruyordu. Puening ailesini Almanya'da eğitim görmesinin daha verimli olacağına ikna etti ve 1930 Mart ayında Avrupa'ya yelken açtı. Bir ders alıp almadığı bilinmese de, burada Frank Ramseyer(ilk eşi) ile tanıştı. Sonrasında Mayıs'ta birlikte ABD'ye geri döndüler. Üniversitedeki ilk senesi sona erdiğinde Puening, Frank Ramseyer ile evlendi. Harvard Üniversitesi 'nin yakınında bir eve taşındılar. Frank Harvard Üniversitesi'nde müzik alanında yüksek lisans yapmaya başladı. Pittsburg Üniversitesine yeniden kayıt oldu ve sonrasında Ocak 1933'te ailesinin yanına yeniden taşındı. Haziran 1933'te Avrupa'ya kocası ile birlikte tekrar gitmeye karar verdi. 20 Aralık 1933'te kocasından ayrıldı. Sebebi tam olarak bilinmese de Puening sonrasında arkadaşlarına Frank'in homoseksüel ve uyuşturucu bağımlısı olduğunu fark ettiğini belirtmiştir. Otorite kontrolü ISNI : 0000 0000 4144 4557 LCCN : no95040346 SNAC : w66t35ks VIAF : 53736662 WorldCat (LCCN): no95-040346
Rafig Gasımov

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Rafig Gasımov** | |
| **Doğum** | Azerice : Rafiq Yunis-Əli oğlu Qasımov 26 Haziran 1931 İrevan , Sovyetler Birliği |
| **Eğitim** | Bakü Devlet Üniversitesi |
| **Meslek** | Bilim insanı |
|  | |

Rafig Gasımov (Azerice: Rafiq Yunis-Əli oğlu Qasımov; 26 Haziran 1931, Erivan doğumlu) Azerbaycanlı bir bilim adamı, profesör ve Azerbaycan Milli Bilimler Akademisi 'nin muadil üyesidir. [ 1 ] [ 2 ]

Hayatı Rafiq Kasımov, 26 Haziran 1931 tarihinde Ermenistan SSC 'nin Yerevan şehrinde doğmuş, Azerbaycan Devlet Üniversitesi Biyoloji Fakültesi'nden mezun olmuştur. Şu anda Rafiq Kasımov, Azerbaycan Millî İlimler Akademisi A.I. Garayev Fizyoloji Enstitüsü'nde laboratuvar başkanı olarak görev yapmaktadır. Rafiq Kasımov, uluslararası iktiyoloji komisyonu ve uluslararası mersin araştırma grubu üyesidir. [ 3 ]

Bilimsel Faaliyet Gasımov, bazı balık türlerinde beslenme ve savunma yeteneklerinin oluşma olasılıklarını ilk keşfeden kişidir. Bu davranışsal becerilerin erken ontogenezdeki gelişim ve oluşum süreçlerinin zaman çizelgelerini belirleyerek araştırmıştır. Rafiq Kasımov, Hazar mersini türlerinin (beyaz mersin, yıldız mersin, Rus mersin ve Sibirya mersini) erken gelişim aşamaları için optimal sıcaklık, tuzluluk ve aydınlatma koşullarını da belirlemiştir. Petrol ve gaz çıkarma atıklarının balıkların temel işlevleri üzerindeki etkilerini inceleyerek, Rafiq Gasimov bunların nötralizasyonu için belirli yöntemler önermiştir. Ayrıca, mersin ve sazanın yeni hibritlerini üreten bilim adamı, toplamda 243 bilimsel makale yayımlamış, danışmanlığında 30 doktora ve 3 bilimler doktorluğu tezi başarıyla savunulmuştur. [ 4 ] [ 2 ]

Bazı eserleri Касимов, Рафик (1980). Сравнительная характеристика поведение дикой и заводской молоди осетровых в раннем онтогенезе. Bakü: Elm. Касимов, Рафик (1984). Возрастно-весовой стандарт заводской молоди Каспийских осетровых (совместно с В. И. Лукьяненко, А. А. Кокоза). Volgagrad. Касимов, Рафик (1986). Влияние химических реагентов и бурового шлама на гидробионты и пути снижения его токсичности. Обзорная информация Мин. газ. промыш. СССР. Касимов, Рафик (1987). Эколого-физиологические особенности развития ценных промысловых рыб Азербайджана. Baku: Elm. Касимов, Рафик (2001). Чудесные рыбы Каспия. Bakü.
Hüseyn Hasanov

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Hüseyn Hasanov** | |
| II. Fahri Hiyabanı Mezarlığı'ndaki mezarı üzerindeki anıtı. | |
| **Doğum** | Azerice : Hüseyn Heydər oğlu Həsənov 19 Ekim 1932 Erivan |
| **Ölüm** | 18 Temmuz 1995 Bakü |
| **Eğitim** | Bakü Devlet Üniversitesi |
| **Meslek** | Bilim insanı |
|  | |

Bu madde, öksüz maddedir ; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur . Lütfen ilgili maddelerden bu sayfaya bağlantı vermeye çalışın. ( Haziran 2023 ) Hüseyn Hasanov ( Azerbaycanca : Hüseyn Heydər oğlu Həsənov ; d. 19 Ekim 1932, Erivan - 18 Temmuz 1995, Bakü , Azerbaycan ) — Sovyet Azerbaycanı nörofizyoloji uzmanı, biyoloji bilimler doktoru (1967), profesör (1970), Azerbaycan Millî İlimler Akademisi 'nin tam üyesi (1976) ve Azerbaycan SSC Devlet Ödülü sahibi (1974). [ 1 ] [ 2 ]

Hayatı Hüseyn Hasanov 19 Ekim 1932 yılında İrevan şehrinde dünyaya gelmiştir. 1949 yılında Bakü Devlet Üniversitesi 'ne kabul olmuş ve 1954 yılında bitirmiştir. 1957 yılından Azerbaycan Millî İlimler Akademisi 'nin Fizyoloji Enstitüsü'nde çalışmaya başlamış ve 1969 yılında buranın direktörü olmuştur. 1976 yılından başlayarak ise bu enstitünün "Beyin ve Davranış" bölümüne başkanlık yapmıştır. 1958 yılında ilk, 1967 yılında ikinci doktora tezini savunmuştur. 1972 yılında o, Azerbaycan Millî İlimler Akademisi üyeliğine aday, 1976 yılındaysa tam aday olmuştur. Hasanov, hayatı boyunca 300'den fazla bilimsel makale, 5 kitap ve 1 ders kitapı yazmıştır. Onun danışmanlığı altında 49 doktora öğrencisi tez çalışması yapmıştır. [ 3 ] Hasanovun ana bilimsel çalışmaları MSS 'nin otonomik işlevlerinin düzenleme mekanizmalarının ve bu düzenleyici süreçlerin homeostazın sağlanmasındaki rolünün araştırılmasına ayrılmıştır. Ayrıca selenyumun biyolojik süreçlerdeki rolünü de incelemiştir. [ 4 ] [ 5 ] O, 18 Temmuz 1995 yılında Baküde ölmüş, doğduğu şehir olan İrevandan Azerbaycanlılar kovulduğu için Bakü 'de II. Fahri Hiyabanı Mezarlığı 'nda defnedilmiştir.

Ödülleri Liste: [ 6 ] Onur Rozeti Nişanı Azerbaycan'ın Onursal Bilim Adamı Bilim ve teknoloji dalında Azerbaycan SSC Devlet ödülü

Üyesi olduğu dernekler Liste: [ 7 ] Azerbaycan Fizyologlar Derneği Başkanı Sovyetler Birliği Fizyologlar Derneği Başkanlığı Üyesi UNESCO'da Uluslararası Beyin Çalışmaları Örgütü Üyesi (1978-95)
-nomi

Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir . Lütfen güvenilir kaynaklar ekleyerek madde içeriğinin geliştirilmesine yardımcı olun. Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir . Kaynak ara: "-nomi" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR ( Haziran 2024 ) ( Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin ) -nomi , çeşitli isimlerde kullanılan bir son ek. İngilizce -nomy son ekinden gelir ki -nomy kendisi Yunanca nomos yani "kanun, kural"dan türetilmiştir. Belirli bir dala ait bilgi veya kanunların toplamı fikrini ifade etmektedir. Örnek olarak aşağıdaki kullanımları verilebilir: Agronomi - tarım kanunları Astronomi - gök nesnelerinin kanunları Taksonomi - sınıflandırma kanunları Radyo astronomi - gök cisimlerinin radyoelektrik dalgaları alanındaki elektromanyetik ışımasını inceleyen gökbilim dalı Medyanomi - medya kanunları bilimi
Fotis Kafatos

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Fotis Kafatos** | |
|  | |
| **Doğum** | Φώτης Κωνσταντίνος Καφάτος 16 Nisan 1940 ( 1940-04-16 ) [ 1 ] Kandiye , Girit Adası , Yunanistan |
| **Ölüm** | 17 Kasım 2017 (77 yaşında) Kandiye, Girit Adası , Yunanistan [ 1 ] |
| **Eğitim** | Londra Imperial Koleji Harvard Üniversitesi Cornell Üniversitesi |
| **Meslek** | Biyolog |
| **Etkin yıllar** | 1965-2017 |
| **Ödüller** | Kraliyet Cemiyeti Üyelik Ödülü (2003) [ 2 ] Avrupa Moleküler Biyoloji Örgütü Ödülü Ulusal Bilimler Akademisi Üyelik ödülü Robert Koch Ödülü (Gold, 2010) |
| **Resmî site** | openwetware.org/wiki/Kafatos:Fotis C. Kafatos search.proquest.com/docview/302309563 |
|  | |

Fotis Constantine Kafatos ( Yunanca : Φώτης Κ. Καφάτος ; d. 16 Nisan 1940 –ö. 18 Kasım 2017),Yunan biyolog [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] 2005-2010 yılları arasında Avrupa [ 9 ] [ 10 ] Bilimler Akademisi Başkanı ve Bilim Konseyi üyesidir. Ayrıca ERC'nin Onursal Başkanı idi. [ 11 ] Cornell Üniversitesi'nden biyoloji lisans derecesi, 1965 yılında Harvard Üniversitesi'nden doktora derecesiyle mezun olmuştur. Kendisi, Kraliyet Bilim Cemiyeti, Pontifical Bilimler Akademisi, Académie des Sciences ve Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilimler Akademisi üyesi olan Yunan biyolog Fotis Kafatos 18 Kasım 2017'de 77 yaşında ölmüştür.
Aeronomi

NASA tarafından fotoğraflanan dünya atmosferi. Aeronomi , ( yunanca : αερονομία ( aeronomía ) - lit. = " Havacılık ") Dünya veya öte gezegenlerin , ısıl denge , sıcaklık , yoğunluk ve kimyasal bileşenlerin dağılımı ve meydana gelen kimyasal reaksiyonlar dahil olmak üzere, üst atmosferin fiziği ve kimyasının incelenmesi ile ilgilen meteoroloji temelli bir bilim dalıdır. [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] Aeronomi, aynı zamanda atmosferin iyonosferik ve magnetosferik bölgelerini de kapsar. Aeronomi, atmosferdeki farklı gazların karşılıklı etkileşimlerini inceleyerek, atmosferin bileşimi, sıcaklığı , yoğunluğu , basıncı , hareketi ve elektriksel özellikleri hakkında bilgi sağlar. Bu çalışmalar, uzay araştırmaları ve atmosferin uzay ile olan etkileşimleri hakkında da önemli veriler sağlar. Birçok farklı disiplinin kesişiminde yer alır. Fizik , kimya , matematik , bilgisayar bilimi , atmosferik bilimler ve uzay bilimleri , aeronomi çalışmaları için temel alanları oluşturur. Bu disiplinler arasındaki kesişimler, atmosferin farklı katmanlarındaki gazların hareketi, kimyasal reaksiyonları ve ısı transferi gibi olayların anlaşılmasına yardımcı olur. [ 4 ] [ 4 ] Aeronomi çalışmaları, uzay araştırmaları için de büyük önem taşır. Özellikle, uzay mekiği , uydu ve diğer uzay araçları, atmosferin üst tabakalarındaki hareketleri ve reaksiyonları izleyerek, atmosfer-uzay etkileşimleri hakkında önemli veriler sağlar. Atmosferik fizik ve kimya, manyetosferik fizik, atmosferik elektrik ve elektronik, uzay araştırmaları, uçak mühendisliği ve diğer birçok disiplin için önemli bir alan olarak kabul edilir. Ayrıca, havacılık ve uzay endüstrileri için de önemli bir araştırma alanıdır.

Aeronomi'nin tarihi "Aeronomy" kelimesi, 1954 yılında Uluslararası Jeodezi ve Jeofizik Birliği'nin ( IUGG ) kabul etmesiyle resmiyet kazandı. 1957-1958 Uluslararası Jeofizik Yılı sırasında yapay uyduların fırlatılması ve uzaydan gözlemler için yeni tekniklerin geliştirilmesiyle hava bilimi önemli ölçüde büyüdü. [ 4 ]

Aeronomi amaçlı uzay misyonları Pioneer Venus (1978-1992) [ 5 ] Viking lander (1976) Voyager 1 & 2 (1977- günümüz) Giotto (1986) [ 5 ] VEGA 1 & 2 (1986) Phobos 2 (1989) Mars Express (2003-günümüz) Venüs Express (2006-2015) [ 5 ] Aeronomy of Ice in the Mesosphere (2007- günümüz) [ 6 ] Cassini Orbiter (2004-2017) Rosetta (2004, 2013-2017) New Horizons (2006, 2015-günümüz) [ 5 ]

Etimoloji "Aeronomi (αερονομία " aeronomía ") terimi Yunan kökenlidir ve " gezegenlerin atmosferlerinin incelenmesi" anlamına gelmektedir. [ 7 ] Aero, " hava ", -nomi ise "belirli bir alanla ilgili bir kurallar veya yasalar sistemi" anlamlarına gelmektedir. [ 8 ]
Persoloji

İran bayrağı Persoloji, Farsların dili, kültürü, tarihi, efsaneleri, edebiyatları, sanatları ve diğer konuları araştıran bilim dalıdır. Persoloji ile ilgilenenlere persolog denir. [ 1 ]
Basit biyosfer modeli

Bu madde, öksüz maddedir ; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur . Lütfen ilgili maddelerden bu sayfaya bağlantı vermeye çalışın. ( Ağustos 2022 ) Basit bir biyosfer modeli Basit biyosfer modeli , bir bitkinin, herhangi bir bitkinin yaşayabilmesi için gerekli koşulları barındıran kapalı kapta yetişmesi olayıdır. Genellikle bu kaplar cam küre şeklinde olur.

Biyosfer modelinin yapısı Basit biyosfer modeli, içerisindeki bitkiyi yaşatabilme ve fotosentez olayını sağlamayı amaçlamaktadır. Biyosfer modelinin şeffaf ve basit yapısı sebebiyle bitkinin gelişimi ve fotosentez olayı kolayca görülür. Çoğu kez bu olaylar fotoğrafçılığa konu edilir. Bunun yanında eğitimciler de bu modellerden yararlanır. Biyosfer modelinin içerisinde oksijen , karbondioksit , su , ışık ve nem bulunması gereklidir. Cam küre kapalı halde görülür. Ancak altında küçük çapta bir giriş bulunur. Bu girişin ağzı, çok az bir boşluk bırakacak şekilde köpük ile kapatılır. Bu sayede kabın içindeki suyun çıkışı en aza indirgenmiş olur. Bazı biyosfer modellerinin ise ağzı açıktır. Bir şişeye benzerler. Bunun yanında çok uzun zaman aralıklarıyla bu su değiştirilebilir. Kapta bulunan suya türlü mineraller de ilave edilebilmektedir. Genellikle biyosfer modeline nilüfer gibi bitkiler tercih edilir. Bitkinin karbondioksit ihtiyacını karşılaması için de biyosfer modeli başka bitkilerin içerisine yerleştirilir. Diğer bitkilerin ortaya verdiği karbondioksit ile biyosfer modeli karbondioksit ve oksijen ihtiyacını zamanla karşılar. [ 1 ] [ 2 ]
Deneysel evrim

Bir dizinin parçası Evrimsel biyoloji Darwin ispinozları ( John Gould tarafından) Dizin Giriş Ana Ana hatları Sözlük Kanıtlar Tarihçe Süreçler ve sonuçlar Popülasyon genetiği Varyasyon Çeşitlilik Mutasyon Doğal seçilim Adaptasyon Polimorfizm Genetik sürüklenme Gen akışı Türleşme Adaptif radyasyon Karşılıklı yardımlaşma Birlikte evrim Birlikte yok oluş Olasılık Iraksama Yakınsama Paralel evrim Soy tükenmesi Doğal tarih Yaşamın kökeni Ortak ata Yaşam tarihi Zaman çizelgesi İnsanın evrimi Yakın insan evrimi Filogeni Biyoçeşitlilik Biyocoğrafya Sınıflandırma Evrimsel taksonomi Kladistik Geçiş fosili Soy tükenmesi Evrim teorisinin tarihi Genel bakış Rönesans Darwin öncesi Darwin Türlerin Kökeni Modern sentez öncesi Modern sentez Moleküler evrimin tarihi Evo-devo Güncel araştırmalar Türleşme tarihi Paleontoloji tarihi ( zaman çizelgesi ) Alanlar ve uygulamalar Evrime dayalı uygulamalar Biyososyal kriminoloji Ekolojik genetik Evrimsel estetik Evrimsel antropoloji Evrimsel hesaplama Evrimsel ekoloji Evrimsel ekonomi Evrimsel epistemoloji Evrimsel etik Evrimsel oyun teorisi Evrimsel filoloji Evrimsel tıp Evrimsel nöroloji Evrimsel fizyoloji Evrimsel psikoloji Deneysel evrim İstilacı genetik Ada biyocoğrafyası Filogenetik Paleontoloji Yapay seçilim Türleşme üzerine laboratuvar deneyleri Sosyobiyoloji Sistematik Evrensel Darwinizm Toplumsal etkiler Öjeni Teori ve olgu olarak evrim Disgenik Evrim teorisinin toplumsal etkileri Yaratılış–evrim tartışması Teistik evrim Evrime itirazlar Evrime verilen destek düzeyi Doğa–çevre tartışması Kategori • Kitap g t d Deneysel evrim , evrimsel ve deneysel biyoloji alanlarında hipotezler ile evrim teorilerinin kontrollü deneyler yoluyla denendiği çalışma alanıdır. Popülasyonların yeni çevresel şartlara adaptasyon sağlaması halinde evrim, laboratuvar ortamında da gözlemlenebilmektedir. Moleküler biyolojinin modern araçları kullanılarak; mutasyon , seçilim ve adaptasyonlar ile bunların gelişimine dair bulgular elde etmek mümkün olmaktadır. Adaptasyonun gerçekleşmesi için pek çok jenerasyona ihtiyaç duyulduğundan, evrimsel deneyler genellikle bakteri , virüs ve maya gibi mikroorganizmalarla gerçekleştirilmektedir.
Kunstformen der Natur

Kunstformen der Natur ' un 8. levhasında, çeşitli Knidliler (Cnidaria) türleri görülüyor: sol üst ve orta altta, Desmonema annasethe (günümüzde, Cyanea annasethe ). Kunstformen der Natur (Doğanın Sanatsal Biçimleri), Alman biyolog Ernst Haeckel 'in taş baskı eserlerinden oluşan bir kitaptır. 1899-1904 yılları arasında 10 levhalık setler halinde ve 1904'te de tam bir cilt olarak yayımlanan bu kitapta, çoğu ilk olarak Haeckel'in kendisi tarafından tanımlanmış olan çeşitli canlılara ait 100 adet baskı levha bulunur.
Kitap, Haeckel'in kariyeri boyunca üretmiş olduğu taslaklar ve sulu boya resimlere dayanarak üretilmiş binden fazla baskı içinden en iyilerinin seçilmesiyle oluşturulmuştur. Haeckel'in kitabında özellikle dikkat çeken levhalar arasında, Protista âleminin Radiolaria (ışınlılar) şubesine dahil planktonlara ait olan ve bu canlıların amatör mikroskopçular arasında popülerleşmesine katkıda bulunan çeşitli baskılar vardır.
Bu baskılardan, neredeyse her onluk sette en az bir tane bulunur. Hayvanlar âleminin Knidliler (Cnidaria) şubesi de kitapta oldukça öne çıkarılmıştır. Actiniaria , Semaeostomeae ve Siphonophora gibi çeşitli Knidliler takımlarından canlılara yer verilmiş olan kitabın birinci onluk setinde, Haeckel'in ikinci eşi Anna Sethe'nin ölümünden kısa bir süre sonra tanımladığı ve " Desmonema annasethe " adını verdiği (günümüzde, Cyanea annasethe ), özellikle çarpıcı bir denizanası da resmedilmiştir (sağdaki resim) .

Kitaptan örnekler 9. levha, Hexacoralla 11. levha, Discoidea 28.levha, Discomedusae 29.levha, Tetracoralla 30.levha, Echinidea 42. levha, Ostraciontes 47. levha, Aspidonia 49. levha, Actiniae 52. levha, Filicinae 53. levha, Prosobranchia 58. levha, Tineida 64.levha, Siphoneae 66. levha, Arachnida 67. levha, Chiroptera 74. levha, Orchidae 81. levha, Thalamophora 82. levha, Hepaticae 85. levha, Ascidiae 89. levha, Chelonia; Testudo 92. levha, Filicinae 99. levha, Trochilidae
Hershey-Chase deneyi

Hershey-Chase deneyleri , 1952 yılında Alfred Hershey ve Martha Chase tarafından yapılan bir dizi deneydi. Bu deneylerin amacı, 1944 Avery-MacLeod-McCarty deneyi ile gösterilmiş olan, DNA 'nın genetik materyal olduğunu teyit etmekti. DNA, 1869'dan beri biyologlarca bilinmesine rağmen, [ 1 ] çoğu kişi kalıtım bilgisinin proteinlerce taşındığına inanıyordu. Hershey ve Chase deneylerinde bir virüs olan T2 fajı kullandılar. Fajın yapısı bir süre önce elektron mikroskobu aracılığıyla gösterilmişti. Fajın, sadece proteinden bir kabuk ve içindeki DNA'dan ibaret olduğu biliniyordu. Bu faj bir bakteriye bağlanıp içine genetik malzemesini enjekte ederek onu enfekte eder. Bunun sonucunda bakterinin genetik mekanizmaları yeni virüsler imal etmeye bağlar. Deneyciler, ilk deneylerinde faj DNA'sını radyoaktif Fosfor -32 ile işaretlediler (fosfor elementi DNA'da bulunur ama proteinleri oluşturan amino asitlerde yoktur). E. coli bakterisini bu işaretli fajla enfekte ettiler, sonra, blender ve santrifüj kullanarak virüsleri bakterilerden ayırdılar. Radyoaktif elementin virüslerde olmadığını, bakteriye geçtiğini buldular. İkinci bir deneyde, fajları radyoaktif kükürt -35 ile işaretlediler (kükürt, sistein ve metyonin adlı amino asitlerde bulunur). Bu faj bakteriye bağlandıktan sonra hücreler ve virüsler aynı yöntemle birbirlerinden ayrıldı ama bu defa radyoaktif elementin hâlâ fajla beraber bulunduğunu buldular. Bu sonuçlardan bakteriyi enfekte eden genetik malzemenin DNA olduğu çıkarımına vardılar. Hershey "virüslerin genetik yapısı hakkındaki keşifleri için" için 1969 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü paylaştı.
Plastit

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Plastit** | |
| Bitki hücrelerindeki kloroplastlar . | |
| **Biyolojik sınıflandırma** | |
| Üst âlem: Bacteria Şube: Cyanobacteria Klad : Plastid | |
| Üst âlem: | |
| Şube: | |
| Klad : | |

Plastit türlerini gösteren bir çizim. Plastitler, deniz yosunu , bitki ve kimi protist hücrelerinde bulunan, çeşitli görevleri olan çift zarlı temel organeldir. [ 1 ] 1,5 milyar yıl önce endosimbiyoz ile ökaryot hücrelerine aktarılmış siyanobakteriler olarak değerlendirilir. [ 2 ] Genç hücrelerde renksiz olan plastitler ( lökoplast ), hücre ile birlikte gelişerek, hücrenin görevine uygun biçim ve renk kazanır. Bulundurdukları pigment (renk maddesi) ve görevlerine göre birbirine dönüşebilen üç çeşit plastit vardır:

Kloroplast Ana madde: Kloroplast Kloroplast, fotosentezin gerçekleştiği sitoplazmik organeldir. Çift katmanlı zarla çevrilidir. İç katman fotosentez pigmentleri enzimleriyle klorofil içeren yassı keseciklere dönüşmüştür. DNA içeren kloroplastlar, bağımsız işlev gören ve kendi kendine çoğalan bir yapıdır. Kloroplastta fotosentezi gerçekleştirmek üzere hazırlanmış tillakoidler, iç zar ve dış zar, stromalar, enzimler, ribozom, DNA gibi oluşumlar bulunur. Bu oluşumlar hem yapısal hem de işlevsel olarak birbirlerine bağlıdırlar ve her birinin kendi bünyesinde gerçekleştirdiği son derece önemli işlemler vardır. Örneğin kloroplastın dış zarı, kloroplasta madde giriş-çıkışını kontrol eder. İç zar sistemi ise "tillakoid" olarak adlandırılan yapıları içermektedir. Disklere benzeyen tillakoid, bölümünde pigment (klorofil) molekülleri ve fotosentez için gerekli olan bazı enzimler yer alır. Tillakoidler "grana" adı verilen kümeler meydana getirerek, güneş ışığının en fazla miktarda emilmesini sağlarlar. Bu da bitkinin daha fazla ışık alması ve daha fazla fotosentez yapabilmesi demektir. Bunlardan başka kloroplastlarda "stroma" adı verilen ve içinde DNA, RNA, ribozomlar ve fotosentez için gerekli olan enzimleri barındıran bir de sıvı bulunur. Kloroplastlar sahip oldukları bu DNA ve ribozomlarla hem kendilerini çoğaltırlar, hem de bazı proteinlerin üretimini gerçekleştirirler.

Lökoplast Ana madde: Lökoplast Renksizdir.Bitkinin kök, toprak altı gövdesi (rizom) ve tohumları gibi depo organlarında bulunur. Besin depolar. Patates gibi kökte , yumruda ya da bitkinin renksiz kısımlarında lökoplast renksizdir, ama gün ışığına çıkınca bitkinin bulunduğu yerdeki rengini değiştirir.

Kromoplast Ana madde: Kromoplast Bitkilerin çiçeğine renk verir. Çiçeklerdeki kırmızı , sarı , turuncu , hatta leylak gibi renklerin oluşmasını sağlar. Havuca turuncu renk veren karoten , domatese kırmızı renk veren likopen , limona sarı renk veren ksantofil , bitkiye yeşil rengi veren ise klorofildir . Kısaca kromoplast bitkiye sarı, kırmızı, turuncu gibi renkleri verir. Bitkilerin bazı renkleri ise koful öz suyunun asidik ya da bazik oluşuna göre renk değiştiren "antokyan" tarafından oluşturulur.

Proplastit Proplastit , hücrede sitoplazma içerisinde bulunan tanımlanamamış plastit. Plastitlerin diğer plastit türlerine dönüşmeden önceki tanımlanamamış halidir. [ 3 ]
Büyük varlık zinciri

Didacus Valades [ es ] tarafından 1579'da çizilmiş Büyük Varlık Zinciri, Rhetorica Christiana Büyük varlık zinciri , Orta Çağ Hıristiyan düşüncesinde Tanrı tarafından kararlaştırıldığı düşünülmüş; maddenin, yaşamın ve hayali varlıkların tabi olduğu hiyerarşik düzendir. Zincir, Tanrı ile başlar ve aşağıya doğru melekleri , insanları, hayvanları, bitkileri ve mineralleri içerecek şekilde ilerler. [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] Büyük varlık zinciri ( Latince : scala naturae , "Varlık merdiveni") kavramı Platon , Aristoteles ( Historia Animalium eserinde), Plotinos ve Proklos 'tan gelmektedir. [ 4 ] Orta Çağ'da daha da gelişerek, erken modern Yeni Platonculuk 'la tam anlamına kavuştu. [ 5 ] [ 6 ]
Çekim yasaları

Bilim tarihinde , çekim yasaları birbirine çekme eğiliminde olan nesneleri tanımlamak için kullanılan bir sözdür. Tarihsel olarak, çekim yasalarının bilinen konsepti ilginlik yasasından [ en ] türemiştir.

Tarihçe MÖ 391'de, Platon ilk ilginlik yasasını olan "sevgi sevgiye meyillidir"i Empedokles'in philia (çekim kuvveti) ve neikos (itme kuvveti) kavramlarına dayanarak temellendirdi. 1250'de, Albertus Magnus ‘ilginlik’ kavramını kimyasal sistemlere uyguladı ve dört ilginlik yasası daha tanındı. 1687'de, Isaac Newton 'un önerdiği üzere kimyasal ilginlikler, gezegensel hareketin üç yasasına paralel, hareket eden kesin kuvvetler sayesinde meydana gelmektedir. Newton bu görüşlerini 1704'te yazdığı Opticks kitabının Query 31 bölümünde genişletmiştir. 1718'de, Opticks 'inçevirisinden sonra , Fransız fizikçi ve kimyager Étienne Geoffroy yeni ilginlik yasasını önerdi: ‘birleşme eğilimine sahip iki bağlı nesneye aralarından birine daha büyük bir ilginlik duyan üçüncü bir nesne eklenirse, bu nesneler birleşir ve diğeri topar.’ Bu yasayı kullanarak, ilk ilginlik tablosunu yayınladı. 1749'da, Geoffroy’ün ilginlik tablosuna dayanarak, Fransız kimyager J. P. Macquer içerisinde dört yeni yasanın dışında Platon ve Geoffroy'ün yasaların da bulunduğu kimyasal ilginliğin altı gerçeğini yayınladı.1766'da, ilginliğin yedi çeşitini ' Dictionnaire de chymie' de yanınladı. Bu biçimde, Isaac Newton birçokları tarafından "çekim yasalarını" keşfetmeye teşvik edilmiştir. Manyetik etkileşimden dolayı antik Yunanlar bundan önce de "zıt kutuplar birbirini çeker" ve "aynı kutuplar birbirini iter" kavramlarının biliyorlardı. Bu unsur temelde Coulomb yasası'nda modellenmiştir. 19. yüzyılın ikinci yarısında, James Clerk Maxwell tarafından 1873'te birleştirilen Elektromanyetizma teorisi elektromanyetik alanın fiziğini konu alır. Bu etki Maxwell denklemlerinde modellenmiş olduğu gibi elektromanyetiğin itme ve çekme yasaları olarak da düşünülebilir. Kuark (1964) benzeri atom altı parçacıkların keşfi ve temel kuvvetler ile "çekim yasaları" terimi alan parçacık değişimi kavramıyla yer değiştirdi ve yapışma etkisi buradan çıktı. Akabinde, 20. yüzyılda ilginlik yasası kuantum kimyası ve kimyasal termodinamik ile yer değiştirdi.

Beşeri çekim yasaları 20. yüzyılın ortalarında sosyal bilimciler Platon'un birinci ilginlik yasalarının uygulamaya başladılar, yani "benzerler birbirini çeker" örneğin, insanlar benzer yaş, din, sosyoekonomik durum ve eğitim düzeyine göre birbirlerine ilgi duyarlar .1950'lerde bu görüşe karşı olarak, sosyolog Robert F. Winch "zıtlar birbirini çeker" teorisini sundu ve insanların kendi zıtlarıyla birleşmeye ihtiyaç duyduklarını savundu. [ 1 ]
Elektrofor

Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir . Lütfen güvenilir kaynaklar ekleyerek madde içeriğinin geliştirilmesine yardımcı olun. Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir . Kaynak ara: "Elektrofor" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR ( Temmuz 2015 ) ( Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin ) 1800'lerdeki elektrofor. Elektrofor , elektrostatik indüksiyon süreci ile elektrostatik yük üretmek için kullanılan basit bir jeneratördür . İlk sürümü 1762'de İsveçli bilim insanı, Johan Carl Wilcke tarafından keşfedildi. Fakat bunu geliştiren ve yaygınlaştıran, 1775 yılında İtalyan bilim insanı Alessandro Volta oldu. Elektrofor kelimesi de onun tarafından kullanıldı.

Açıklama ve işletme Elektrofor yalıtıcı kolu ile bir yalıtkan plakası ve bir metal plakadan oluşur. Yalıtkan levha önce kürk veya bezle ovularak sürtünmeyle elektriklenme etkisi ile tahsil edilir. Bu tartışma için, sürtünme tarafından yalıtkan kazançları negatif yük olarak düşünün. Metal levha daha sonra yalıtkan plakası üzerine yerleştirilir. Mikroskobik teması kötü olduğu için, yalıtkan, şarjın önemli bir kısmını aktaramaz. Bunun yerine yüklü yalıtkanın, metal kısmını ayırmasına sebep olur. Bu yük, iki bölgeyi geliştirir. Pozitif yükler, yalıtkanın aşağı doğru bakacağı tarafına çekiliyor. Onu pozitif yüklüyor, negatif yükler yukarı doğru bakacağı tarafına püskürtüldüğü zaman, yalıtkanın negatif yükleniyor. Böylece elektrofor bir elektriksel bütünlük olarak tarafsız kalmış oluyor. Ardından, yukarı bakacağı şekilde negatif yük boşaltılmadan topraklanır. Sonunda metal plaka sadece pozitif yükü taşıyacaktır. topraklanmadan önceki yük durumu. elektroforu dokunarak topraklama. Yalıtkan üzerindeki yük bu süreçte bitmediği için, metal tabaka üzerindeki yük deneyler için kullanılabilir. Örneğin, metal iletkenlere yük akıtmak için kullanılabilir ve yüksüz plaka tekrar başka yükler taşıyabilir. Bu istenilen sıklıkta tekrar edilebilir, Bu nedenle, şarj sınırsız miktarda tek şarjla elde edilebilir. Elektroforun en büyük örneği, 1977 yılında alman bilim insanı Georg Christoph Lichtenberg tarafından inşa edildi. 2 metre uzunluğundaydı. Bu 38 santimlik kıvılcım üretti. Ağaçsı işaretleri oluşturmak için onun deşarjları kullanılır.

Yük kaynağı Evrende yük muhafaza edilir. Elektrofor, kısaca negatif ve pozitif yük olmak üzere ayrılır. Pozitif veya negatif yük, metal tabaka üzerinde biter ve karşı yük topraklamadan sonra bir başka obje içinde saklanır. Bu ayırma çalışmaları, yüksüz objelerde en yüksek enerji durumu elde edilene kadar sürer. Çalışma, karşıt yüklü reçine tabakadan, metal yüklü olan tabaka yükseltilerek yapılır. Sisteme verilen bu ek enerji yük ayrılması şeklinde potansiyel enerjiye dönüştürülür. Bu nedenle metal plaka yükselterek aslında yalıtkan plakasına göre gerilimini artırır. Böylece elektrofor, aslında Wimschurt makineleri ve Van de Graaf jeneratörüyle aynı prensipte kullanılan, elle çalıştırılan bir elektrostatik jeneratördür.
Etalon

Etalon olarak kullanılan metre Etalon olarak kullanılan kilogram Etalon ismiyle bilinen optik cihaz için Fabry-Pérot interferometresi sayfasına bakınız. Etalon ağırlık ve uzunluk ölçüleri için kabul edilmiş yasal ölçü modelidir. [ 1 ] Kelimenin kökeni  Fransızcada standart anlamına gelen étalon kelimesidir. Ancak daha dar anlamıyla etalon Uluslararası Birimler Sisteminde temel birimler için seçilen örneklere verilen addır. Uluslararası Birimler Sisteminde önce uzunluk, kütle ve zaman birimlerinin standartları saptanmıştı. Başlangıçta zaman etalonu olarak bir gün süresinin  1/86,400 ü olan saniye esas alınmıştı. Gerek uzunluk ve gerekse kütle için etalon olarak uzun süre maddi cisimler kullanılmıştı. Her iki etalon için de kullanılan madde  (kütle açısından) % 90 platin ve % 10 iridyum olan bir alaşımdan yapılmıştır. Bu alaşımın özelliği paslanmaya ve şekil deformasyonuna karşı çok dirençli oluşudur. Uzunluk için 1 metre uzunluğunda bir çubuk kullanıldı. Bu çubuğun kesit alanının Tresca şekli denen bir özel şekli vardır. Fransız makine mühendisi Henri Tresca (1814-1885) tarafından geliştirilen bu şekil deformasyonu daha da azaltmaktadır. Kütle için esas alınan cisim ise bir silindirdi. Bu silindirin çapı ve yüksekliği 39 milimetreydi. Silindir Fransa'nın başkenti Paris yakınındaki Saint-Cloud 'taki kalibrasyon laboratuvarında muhafaza edilmektedir. Ayrıca çeşitli ülkelerde bu silindirin kopyaları vardır. Bir adet kopya da ülkemizdedir. Günümüzde etalon olarak maddi cisimlerin kullanılmasından vaz geçilmiştir. 1983 yılında uzunluk birimi metrede, 2019 yılında ise kütle birimi kilogramda maddi cisimler yerine evrensel fizik sabitleri kullanılmaya başlandı.

Günümüzdeki standartlar Günümüzde  standart olarak artık evrensel fizik sabitleri kullanılmaktadır. Bunlar (MKS sisteminde birimsiz olarak) Sezyum atomu doğal radyasyonu frekansı; f cs = 9192631770 Işık hızı ; c= 299792458 Planck sabiti ; h= 6.62607015×10 -34 Elektron (veya proton ) elektrik yükü; e=1.602176634×10 -19 Boltzmann sabiti ; k= 1.380 649 x10 -23 Avagadro sayısı ː n= 6.022 140 76 × 10 23 540 THz de monokromatik ışık verimiː η {\displaystyle \eta } = 683 7 temel birim için tarifler şöyledir; [ 2 ] saniye :(sn)   Sezyum 133 atomunun doğal radyasyonunda 9192631770 adet periyodun süresi metre (m): Boşluktaki ışığın bir saniyede gittiği yolun 299792458'de biri kilogram (kg):Plack sabitinin saniye ile çarpılıp metrekareye bölümü amper (A): Bir elektron elektrik yükünün 1/1.602176634×10 -19 katının bir saniyeye bölümü Kelvin (K): metre kare ile kilogram çarpımının saniye kare  ile Boltzman sabitine bölümü. candela (cd): 540 THz de 1 watt gücün 683 te biri mol (mol): Avagadro sayısı kadar atom veya molekülün miktarı
Fiziğin altın çağı

Albert Einstein , Marie Curie , Erwin Schrödinger ve Paul Dirac gibi önde gelen fizikçilerle 1927 Solvay Konferansı Fiziğin altın çağı , fizik bilimlerindeki ilerlemeleri ve kozmoloji ve astronomideki şu anki ve önceki gelişmeleri kapsayan belirli dönemlerini tanımlamak için kullanılır. Her bir “altın çağ” teorik ve deneysel önemli gelişmeleri ortaya çıkarır. Mekaniğin Galileo (1564-1642) ve Newton (1642-1727) sayesindeki gelişimi “altın çağ” oluşturan zaman dilimlerine elle tutulur örnektir. Altın çağ olarak görülen diğer küçük önemli zaman dilimi ise 19. Yüzyılın diğer önemli isimlerinden olan Faraday , Maxwell sayesinde elektriğin birleşmesi, manyetizma ve optiktir. [ 1 ] Teleskobun bulunması ve evrensel kütle çekiminin fark edilmesini de içeren, deney ve gözlemlerde önemli gelişmeler gök mekanik için tanıştırıldı. Mekaniği deneysel sonuçlara dayandırmak süreyi ölçen aletler ve mesafeyi ölçen araçlarla mümkün oldu. Elektromanyetizmadaki gelişmeler 19. yüzyıl fizikçilerini o kadar etkiledi ki, başka bir “altın çağ” kapandı, bu fizikçilerde daha fazla ilerleme göstermek için bir isteksizlik oluşturdu. Bu nedenle, “altın çağ” olarak adlandırılan, bir dönemin gelişimi fiziğin bir bilim olarak tamamlanması münasebetiyle ortaya çıkmıştır. Ancak bu algının yanlış olduğu ortaya çıkmıştır. Örneğin, Stephen Hawking , 1980'lerde teorik fiziğin 20 yıl içinde sona ereceğini tahmin etmişti. 2001 yılında, yaptığı tahminini yirmi yıl daha değiştirmiştir. Steven Weinberg 2050 yılında birleşmiş fiziği öngörmektedir. 2001 yılı kitabının yazarları Tadeusz Lulek, Barbara Lulek ve A. Wal ise kendilerini “fiziğin altın çağı”nın başlangıcında olarak görmektedirler. [ 1 ] Paul Davies birçok yaşlı bilim adamı 20. Yüzyılın ilk 30 yılını fiziğin altınçağı olarak görebilirler ancak tarihçiler bunun yerine bu yılları “ Yeni Fiziğin” gün doğumu olarak göreceklerini söylemektedir. [ 2 ] Fiziğin altın çağı 19. yüzyılda gerçekleşti. [ 3 ] Emilio Segrè 'ya göre Alessandro Volta 'dan sonra 18. Yüzyılda İtalya'da fizik bir sona gelmişti. [ 4 ] Otobiyografisinde yazdıklarına göre Enrico Fermi 'ni fiziğin bir sona yaklaştığını 1933 yılında hissetmişti. [ 5 ] Fiziğin bir altınçağı, 19. Yüzyıl ortalarında enerjinin korunumu ilkesinin eşzamanlı keşfi ile başladı. [ 6 ] [ 7 ] Fiziğin bir altın çağı 1925'ten 1927 ye kadar olan yıllardı. [ 8 ] Doğrusal olmayan fiziğin altın çağı Fermi-Pasta-Ulam problemi ve diğerlerini kapsayan 1950'den 1970'e kadar olan bir zaman dilimiydi. [ 9 ] 1930'un ortalarından 1950 yılının ortalarına kadar devam eden yirmi yılık süreyi kapsayan nükleer fiziğin altın çağını izledi. [ 10 ] Fiziğin bir başka altın çağı 1920'lerin sonunda başladı. [ 11 ] Fizik kabinlerinin altın çağı ise, yeni fizik aletlerinin dersleri için icat eden John Keill , John Theophilus Desaguliers ve William Whiston gibi öğretim üyesi göstericilerin artması sayesinde 18. Yüzyıl idi. [ 12 ]
Apeiron

Apeiron (ἄπειρον), Antik Yunancada "sınırlı olmayan" anlamına gelir. Sözcüğün başındaki "a" eki olumsuzluk ekidir. Etimolojik olarak "sınırlı olmayan" anlamına gelse de, apeiron ifadesi sadece niceliksel bir anlam taşımaz; aynı zamanda "belirlenemez olan" anlamında da anlaşılmalıdır. [ 1 ]

Felsefede Apeiron Apeiron Anaksimandros 'un arkhesidir . Anaksimandros tarafından bir arke olarak ortaya atılma nedeni, Anaksimandros'un çağdaşı olan Thales 'in "su" arkesini yetersiz bulmasıdır. Anaksimandros'a göre, " adalet "in sağlanabilmesi için toprak , ateş , hava ve su arasında sürekli birbirlerinin var oluşuna ve yok oluşuna sebep olan bir denge olması gerekir. Arkenin toprak, ateş, hava ya da su elementlerinden birisi olması halinde, arke olarak belirlenen element dengeyi kendinden yana bozacaktır ve mevcudiyeti sağlayan çatışmalı denge bozulacaktır. Ancak mevcudiyetin sürekliliği gözlemlenebilir açık bir gerçek olduğuna göre arkenin bu dört maddeden biri olması mümkün değildir. Ayrıca Anaksimandros'a göre arkenin somut olarak belirlenemez; "dünyada olmayan" olması da gereklidir. [ 2 ] Apeiron Anaksimandros'un fragmanlarından da bilindiği kadarıyla her şeyin kendisinden doğduğu ve kendisinde yok olduğu "burada olmayan" tanımlanamaz, belirlenemez, sınırsız olandır.
Beşinci unsur

Beşinci unsur (quintessence) kavramı birçok tradisyonda mevcut bir kavram olup, terim, maddenin dört unsur olarak kabul edilen ateş, hava, su ve toprak hallerinden daha farklı olan, algılanamayan halini ifade etmek üzere kullanılır. Terim, Batı'da bu anlamda ilk kez Aristo tarafından kullanılmıştır. Aristo, dört unsurun ötesindeki süptil maddeyi ( esîr ) ifade etmek üzere quinta essentia (beşinci unsur) terimini ortaya atmıştır. Maddenin esîr hali Aristo'dan çok daha önce Orfe öğretisinde aether terimiyle ifade edilmekteydi. Pisagor da Orfe gibi aether'i maddenin süptil hali olarak görmüş, fakat onu Aristo gibi bir unsur olarak değerlendirmemiştir. Pisagor'a göre beşinci unsur diğer dört unsura hükmeden ruhtu, yani beşinci unsur adı ancak evrene canlılık ve yaşam kazandıran ruha yakıştırılabilirdi. Günümüzde, Batı Okültizm 'inde de, Teozofi 'de de beşinci unsur esîr (ether) anlamında ele alınmaktadır. Hinduizm 'de esîr anlamında ele alınan beşinci unsura akaşa denir.
Hilozoizm

Hilozoizm veya aynı anlama gelen canlı özdekçilik , felsefi olarak (tüm evren bir bütün olarak) maddenin canlı olduğunu savunan hayata bakış açısıdır. Kavram, Sokrates öncesinde Milet Okuluna dayanmakla birlikte Ralph Cudworth tarafından 1678 yılında tanıtılmıştır. [ 1 ]
Kozmogoni

Evrenin ve kozmosun oluşumunu sembolize eden sanatsal bir yorum. Kozmogoni veya kozmogeni (zaman zaman kozmojeni ) evrenin kökeninin araştırması veya evrenin kökeni ile ilgili teori. Türk Dil Kurumu kozmogoni yi şöyle tanımlamıştır: "Evren doğumu." [ 1 ] Kozmogoni sözcüğü Türkçeye, Fransızca cosmogonie sözcüğünden geçmiştir, bu sözcüğün ise kökeni Latince cosmogonia sözcüğüne dayanmaktadır. Cosmogonia da Yunanca kosmogonia kökenlidir; Yunanca kosmos "evren" anlamına gelirken, gonos kökü "döl, doğmak" anlamlarına gelir. [ 2 ] Kozmoloji terimi ile karıştırılmamalıdır. Kozmoloji, bir başka adıyla evrenbilim , evreni inceleyen daldır. Bu sebeple evreni genel olarak inceler; evreni doğuşundan sonuna kadar inceler, evrenin doğası ve içerdiklerinin doğasına kadar, evrene dair her şeyle ilişkilidir. Bundan farklı olarak, kozmogoni sadece evrenin doğuşu, kökeni ile ilgilidir. Kozmogoni illaki bilimsel olmak zorunda değildir; çağdaş bilimin ortaya çıkışına kadar kozmogoni sıklıkla dinî bir karaktere sahipti. Bugün farklı kozmogoni anlayışları incelenirken sıklıkla ayrım yapılır; dinî karakterde olan kozmogoniler dinî kozmogoni , bilim bazlı incelemelerse fiziki kozmogoni başlığı altında işlenir.

Kaynakça ve notlar ↑ "kozmogoni" maddesi. TDK Güncel Türkçe Sözlük . 13 Ocak 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . URL erişim tarihi: 20 Aralık 2007. ↑ "cosmogony" maddesi. Merriam-Webster Online Dictionary . 8 Aralık 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . URL erişim tarihi: 20 Aralık 2007. Vikisözlük'te kozmogoni ile ilgili tanım bulabilirsiniz. Otorite kontrolü BNE : XX525710 BNF : cb11934562c (data) GND : 4073736-6 LCCN : sh85033158 NDL : 00574088 NKC : ph121894 NLI : 987007567591305171 SUDOC : 027266494 TDVİA : kozmogoni
Philosophical Magazine

İlk sayının başlık sayfası Philosophical Magazine , İngilizce yayınlanan en eski bilimsel dergilerden biridir. 1798 yılında Alexander Tilloch tarafından kurulmuştur. [ 1 ] 1822'de Richard Taylor ortak editör oldu  ve o zamandan beri sürekli Taylor & Francis tarafından yayımlandı.

Erken tarih Derginin adı, “doğal felsefe”nin bilimin tüm yönlerini kucakladığı bir döneme aittir. Dergide yayımlanan ilk makale "Cartwright'ın Patent Buhar Motorunun Hesabı" başlığını taşıyordu.

20. yüzyıl 20. yüzyılın başlarında, Ernest Rutherford sık sık katkıda bulunan bir yazardı. Bir keresinde bir arkadaşına " Philosophical Magazine'nin gelecek sayısına dikkat etmesini; çok radyoaktif olduğunu" söyledi. Radyoaktiviteyi anlama konusundaki çalışmalarının yanı sıra, Rutherford, Hans Geiger ve Ernest Marsden'in deneylerini öne sürerek atomun nükleer modelini doğruladı ve Niels Bohr'un 1913'te dergide yayınlanan gezegen elektronları üzerine ünlü makalesine sebebiyet verdi. Rutherford'un bir başka klasik katkısı, "Hafif Atomlu α Parçacıklarının Çarpışması IV. Azotta Anormal Bir Etki "dir. Bu makale bir yıl sonra- ismini verdiği-protonun keşfedilmesi kadar önemli bir makaledir. 1978'de, dergi iki ayrı bölüme ayrıldı: Philosophical Magazine A ve Philosophical Magazine B. A Kısmında yapı , kusurlar ve mekanik özellikler üzerine yazılar yayınlanırken, B Kısmı istatistiksel mekanik , elektronik , optik ve manyetik özelliklere odaklanmıştır.

Son gelişmeler 20. yüzyılın ortasından beri, dergi yoğun madde fiziğine odaklanmış ve yer değiştirmeler , katıların mekanik özellikleri, amorf yarı iletkenler ve camlar üzerine önemli makaleler yayınlamıştır. Konu alanı geliştikçe ve araştırmayı farklı alanlara sınıflandırmak daha zor hale geldiğinden, derginin iki bölüm halinde yayınlanması artık gerekli değildi, bu nedenle 2003'te A ve B bölümleri yeniden birleştirildi. Şu anki haliyle, her yıl 12 adet Philosophical Magazine Letters sayısı ile desteklenen 36 adet Philosophical Magazine sayısı yayınlanmaktadır.

Editörler Philosophical Magazine' nin önceki editörleri John Tyndall , JJ Thomson , Sir Nevill Mott ve William Lawrence Bragg olmuştur . Dergi şu andaki editörü Edward A. Davis' tir.

Philosophical Magazine Letters 1987'de, kardeş dergi Philosophical Magazine Letters , yoğunlaştırılmış madde fiziğinin tüm yönleri üzerine kısa süreli iletişimleri hızlı bir şekilde yayınlamak amacıyla kurulmuştur. Editörleri Edward A. Davis ve Peter Riseborough' tır. Bu aylık derginin 2014 yılında 1.087 etki faktörü vardı.
Ruh Üzerine

Ruh Üzerine ( Grekçe : Περὶ Ψυχῆς , Peri Psychēs ; Latince : De Anima ), Aristo tarafından yaklaşık MÖ 350 yıllarında yazılmış önemli eserlerinden biridir. [ 1 ] İsmi ruhla ilgili olsa da, kitap doğrudan ruhaniyet üzerine olmaktan ziyade biyopsikoloji ( biyolojik bir çerçevede var olan psikoloji ) üzerinedir. [ 2 ] [ 3 ] Kitapta farklı canlıların sahip olduğu, farklı işlevleri olan ruhlar tartışılmaktadır. Bitkiler, hayvanlar ve insanlar bu ruhlardan bir ya da daha fazlasına sahip olabilir: üçünün de sahip olduğu besleyici bir büyüme ve yaşam ruhu; hayvanlar ve insanların sahip olduğu acıyı, zevki ve arzuyu algılayıcı ruh; sadece insanlara özgü olan akıl ruhu.
Humoral Patoloji Teorisi

Humoral Patoloji Teorisi ya da Hıltlar Teorisi , Antik Yunan ve Roma tıpçıları ve filozoflarınca insan bedenini oluşturan ve hastalıkların ilişkilendirildiği dört bedensel unsura dayalı tıp teorisi. [ 1 ] [ 2 ] Ondokuzuncu yüzyıl tıp araştırmalarına kadar Avrupalı doktorlarca yaygın kabul görmüş bir teoridir. M.Ö. 4. yüzyılda Eski Yunan'da ortaya çıkan Aristo felsefesi, hastalıkların nedenlerini insan bedenindeki açık renkli safra , koyu renkli safra, kan ve mukusun bileşimindeki uyumsuzlukla açıklamaya çalışmıştır. Hipokrat 'ın hümoral pa ­ tolojisinin temelini, eski Mısır 'a kadar gitmekte olan ahlât-ı erbaa oluşturmaktadır. Mısırlı hekimler, hastalık sebebi olarak bünyedeki kan, balgam , kara safra ve sarı safradan ibaret dört sıvının kirlenmesi ­ ni gösterirlerdi. Bundan dolayı tedavide kirli sıvıların boşaltılması (kan almak, müshil vermek vb.) yoluna gidilirdi. Eski Yunan'da Hipokrat (m.ö. V. asır) ahlat nazariyesini geliştirmiş ve bu anlayış XIX. yüzyıla kadar tesirini sürdürmüş ­ tür. Tabiat alemindeki oluşma ve bozul ­ mayı meydana getiren dört unsurun in ­ san bedenindeki karşılığı olarak düşü ­ nülen dört sıvı Hipokrat'ın hümoral pa ­ tolojisinin temelini teşkil etmiştir. Böylece "Hümoral patoloji" düşüncesi doğmuştur. İslam tıbbı da Antik Yunan'da doğmuş olan bu tıp teorisini büyük ölçüde benimsemiş ve geliştirmiştir. İslam tıp teorisinde Humoral Patoloji Teorisi'nin genel unsurları aşağıdaki çizelgede gösterilmiştir. [ 3 ] Dört Unsur Hava Ateş Toprak Su Dört Hılt (sıvı) Kan Sarı safra Kara safra Balgam Organı Kalp - Akciğer Karaciğer - Öd Dalak - Mide Beyin Mevsimi İlkbahar Yaz Sonbahar Kış Yaş dönemi Çocukluk Gençlik Erişkinlik İhtiyarlık Fiziksel özelliği Nemli-Sıcak Kuru-Sıcak Kuru-Soğuk Nemli-Soğuk Rengi Kırmızı Sarı Siyah Beyaz Tadı Tatlı Acı Ekşi Tuzlu Zamanı Sabah Öğle İkindi Akşam Karakteri Sıcakkanlı Öfkeli İçine kapanık Soğukkanlı Burcu İkizler - Boğa - Koç Başak - Aslan - Yengeç Terazi - Akrep - Yay Balık - Kova - Oğlak Musiki makâmı Şehnâz Isfahân Nevâ Rast Hicaz Büzürk Irak Bûselik Zengûle Hüseynî Uşşâk Nevrûz Tedavisi Kuru, Sıcak İlaçlar Nemli, Soğuk ilaçlar Nemli, Sıcak İlaçlar Kuru, Sıcak İlaçlar