Metin/SemanticWikipediaArticleGraph huggingface dataset:
İnsan ve Biyosfer Programı

MAB logosu İnsan ve Biyosfer Programı ( MAB ), 1971 yılında UNESCO tarafından başlatılan, insanlar ve çevreleri arasındaki ilişkilerin iyileştirilmesi için bilimsel bir temel oluşturmayı amaçlayan hükûmetler arası bir bilimsel programdır. Mart 2016 itibarıyla, 20 sınıraşan bölge dahil olmak üzere 120 ülkede bulunan 669 biyosfer rezervi, Dünya Biyosfer Rezervi Ağına dahil edilmiştir. [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]

Biyosfer rezervleri Biyosfer rezervleri karasal, deniz ve kıyı ekosistemlerini içeren bölgelerdir. Her bir rezerv, sürdürülebilir kullanımı ile biyoçeşitliliğin korunmasını destekleyen çözümler geliştirmektedir. Biyosfer rezervleri ulusal hükûmetler tarafından aday gösterilmekte ve bulundukları ülkelerin egemen yetki alanı kalmaktadır. Durumları uluslararası olarak kabul görmektedir.
Şablon:Buzul bilgi kutusu

Şablon belgelemesi [ gör ] [ değiştir ] [ geçmiş ] [ temizle ] Bu şablon şu Lua modülünü kullanıyor: Modül:Buzul bilgi kutusu Bu şablon herhangi bir parametre almamakta ve eklendiği sayfanın bağlı olduğu Vikiveri ögesiyle çalışmaktadır. {{Buzul bilgi kutusu}} biçiminde kullanılır. Yukarıdaki belgeleme içeriği Şablon:Buzul bilgi kutusu/belge sayfasından yansıtılmaktadır . ( değiştir | geçmiş ) Kullanıcılar denemelerini bu şablonun deneme tahtası ( oluştur | yansıtma ) ve test senaryosu ( oluştur ) sayfalarında yapabilirler. Lütfen kategorileri /belge alt sayfasına ekleyin. Bu şablon ile ilgili alt sayfalar için buraya tıklayınız .
Şablon:Buzul

Bağlantı bakımı g t d Buzul Türler Aufeis Kar Buz yalağı Buz tabakası Buz alanı Buz örtüsü Buz sahanlığı Buz akıntısı Ledoyom Çıkış buzulu Piedmont buzulu Kar fırtınası Kaya buzulu Vadi buzulu Anatomi Ablasyon bölgesi Birikim bölgesi Bergschrund Mavi buz Buzul yarığı Kir konisi Buzulkar Buzul mağarası Buzul başı Buz bölünmesi Buzul dili Buz şelalesi Yanal moren Orta moren Buzultaş Moulin Penitente Randkluft Sérac Terminus İşlemler Ablasyon Birikim Taban kayması Doğum Sürünme Hareket Su taşkın Aşırı Derinleşme Yol yolma Geri çekilme Açlık Buzul dalgası Ölçümler Buz çekirdeği Kütle dengesi Volkanik ilişkiler Jökulhlaup Buzul altı patlaması Buzul altı volkanı Tuya Yer şekilleri Erozyonel Arête Buz yalağı Buz yalağı merdiveni Kayalık ve kuyruk Parmak gölü Fiyort Buzul boynuzu Buzul gölü Buzul çizgileri Asılı vadi P-biçimi Kurdele gölü Roche moutonnée Suncup Taran Yalak gölü Vadi Tundra Tayga Tünel vadisi U-vadisi Vadi adımı Zungenbecken Biriktirme Drumlin Düzensiz blok Buzultaş Moren set gölü Pulju moreni Rogen moreni Sevetti moreni Terminal moreni Ovaya kadar Veiki moreni Buzul akıntısı Alpentor Diluvium Esker Dev akım dalgalanmaları Kame Kame deltası Kazan arazi şekli Yıkama fanı Sandur Urstromtal İlgili Buzul bilimi Buzul çağları Antarktika'daki buzullar Buzul çevresi ortamı Buz
Buzulkar

Bir buzulun yüzeyinden örneklem alımı. Buzulkar, yüzey karı ile buzul arasında görünmektedir. Säuleck, Hohe Tauern'de bulunan bir buzulkar sahanlığı Buzulkar , kar ile buzul buzu arasında geçiş formu olan bir buz formudur. Geçmiş mevsimlerden arta kalan kar yığınlarının yeniden kristallenme ile buzkardan daha yoğun bir maddeye dönüşmesi ile oluşmaktadır. Genellikle, buzul yüzeyi üzerine kümelenen kar yığınlarının altında bulunur. Buzulkar, nemli bir şeker görünümüne sahiptir; ancak, küremeye karşı yüksek dirençli bir sertlik barındırır. Buzulkarın yoğunluğu genellikle 0.4 g/cm 3 ila 0.83 g/cm 3 arasındadır. [ 1 ]

Buzulkar listesi Daniel Bruun Buzulkarı [ 2 ] Dreyer Buzulkarı [ 3 ] East Northwall Buzulkarı Rink Buzulkarı Sven Hedin Buzulkarı [ 4 ] West Northwall Buzulkarı
Buzul dili

C-16 buzdağı 30 Mart 2006'da Drygalski buzul diline çarparak bir kısmını kırmıştır. Buzul dili , buzulun içinde biriktiği çukurdan (sirk ya da buzyatağından) çıkıp vadi boyunca hareket eden kısmına verilen addır. [ 1 ] Bu bölümün ucundan erimiş buzul suları akar, dereler doğar. [ 2 ] Buzul dillerinin en ünlüleri Antarktika'da bulunan 100 km uzunluğunda ve 20 km eninde olan Drygalski Buzul Dili ve 11 km uzunluğundaki Erebus Buzul Dilidir .
Buzul çizikleri

Buzul çizikleri [ 1 ] ya da glasiyal çizikler , buzul aşındırmasının olduğu bütün sahalarda görülen aşındırma sekilleridir. Çizikler özellikle yumuşak yapılı ince malzemeli kayalar üzerinde belirgin olarak görülürler. Aynı zamanda sert veya dirençli kayalarda belirgin olarak ortaya çıkarlar. Striasyonlar buzulun hareket yönünü belirler ve büyük ölçüde birbirine paralel olarak
görülürler. Bununla birlikte, çiziklerin birbirlerinden uzaklaşmaları veya birbirlerine yaklaşarak kesişmeleri, buzulun bazı özellikleri üzerine bilgi verebilir. Şöyle ki, eğer bu çizikler geniş bir alanda birbirlerinden ayrılıyorlarsa, o buzulun genişlediği veya kollara
ayrıldığını anlamak mümkündür. Buna karşılık, çizikler kesişiyorsa, ya buzulun küçüldüğü ya daraldığını ya da buzullaşmada ayrı ayrı safhaların mevcut olduğu anlaşılır. [ 2 ] [ 3 ]
Jeffries Buzulu

Bu madde, öksüz maddedir ; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur . Lütfen ilgili maddelerden bu sayfaya bağlantı vermeye çalışın. ( Ağustos 2022 ) Jeffries Buzulu , Lenton Bluff ile Maro Kayalıkları arasındaki bir buzuldur . İlk olarak Commonwealth Trans-Antarktika Keşif Gezisi tarafından haritası çıkarılmış ve keşif gezisinin ileri tarafındaki meteorolog Peter H. Jeffries'den alınmıştır. Buzul ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz.
Kaya buzulu

Kaya buzulu , kaya parçalarının arasında giren suların donması ile oluşan kütlenin eğim doğrultusunda yavaşça hareket etmesi ile oluşan buzuldur . [ 1 ] Kaya buzulları gövdeleri dil şeklinde, vadi tabanlarında oluşan, uzunluğu genişliğinden fazla, dil kısmının ucunda bir diklik bulunan, periglasyal şekillerdir. [ 2 ] Kaya buzullarının oluşumu ile ilgili birinci görüş permafrost sürünme modelidir. Kaya parçalarının arasındaki permafrostun donma ve çözülme ile hareket ettiğini ileri sürer. Buz çekirdekli kaya buzulu modeli ise, buz çekirdeği ile kaya buzulunun oluştuğunu savunur. [ 2 ] Kaya parçaları arası sızan suların donması ile hacmi artar, tanecikler arasında sürtünme azalır, kütle  plastik gibi eğim doğrultusunda akışa geçer. Canlı olan kaya buzulları içinde duru buzlar yer alır. Bu buzulların oluşturan suların, kayaların içine sızan yağmur suları, sirklerdeki eriyen buzların suları, yeraltı sularından oluştuğu düşünülmektedir. [ 1 ] Kaya buzulları çeşitli şekillerde sınıflandırılabilir. Görünümlerine göre dil şekilli ve lob şekilli olmak üzere iki tipi bulunur. hareketliliğine göre; aktif olan, aktif olmayan ve kalıntı kaya buzulları bulunur. Bulunduğu alana göre vadi yamacı ve vadi tabanı tiplerine ayrılır. Kaya buzulları And Dağları gibi tropikal kuşakta, Alp Dağları gibi orta kuşakta yaygın olarak görülür. Kaya buzulları bulundukları alanların paleoiklim ve jeolojik geçmişleri hakkında hakkında önemli bilgiler verir. [ 2 ] Türkiye'de Orta Toroslar'da Geyik Dağları ve Karçal Dağları 'nda kaya buzulları belirlenmiştir. Doğu Karadeniz Dağları, Esence Dağları, Erciyes Dağı , Mercan Dağları ve İhtiyar Şahap Dağları üzerinde de kaya buzulları bulunur.

Galeri
Samanyolu (Antarktika)

Bu madde, öksüz maddedir ; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur . Lütfen ilgili maddelerden bu sayfaya bağlantı vermeye çalışın. ( Mayıs 2022 ) Samanyolu , Antarktika'daki Alexander Adası'nın doğu kesiminde , LeMay Sıradağları ile Planet Heights sıradağlarının en güney ucu arasında yer alan bir sütundur. Jüpiter Buzulu ile Uranüs Buzulu arasındaki olası bir kızak rotası üzerindeki en yüksek noktadır. [ 1 ] İlk olarak 1960 yılında Falkland Adaları Bağımlılıkları Araştırmasından D. Searle tarafından Ronne Antarktika Araştırma Gezisi tarafından çekilen hava fotoğraflarından haritalandı. İngiltere Antarktika Yer İsimleri Komitesi tarafından yakınlardaki Gezegen Tepeleri ve Güneş Sisteminin gezegenleri için adlandırılan buzullar ile birlikte Samanyolu'nun adı almıştır. [ 1 ]
Buzul morfolojisi

Bu madde veya bölüm Buzul jeomorfolojisi adlı maddeye çok benzemektedir ve bu iki maddenin tek başlık altında birleştirilmesi önerilmektedir. Birleştirme işlemi yapıldıktan sonra sayfaya { { Geçmiş birleştir } } şablonunu ekleyiniz. Yeni Zelanda 'daki Franz Josef Buzul Buzul Morfolojisi sıcaklık , yağış , topografya ve diğer benzer faktörlerden etkilenir. Buzul morfoloji iki ana kategoride toplanır ve bunu buz akış altında yatan kaya topoğrafya ile sınırlıdır.

Serbest Vatnajökull buzul tabaka İzlanda Buzul ve buz tabaka Buzul ve buz tabakalar geniş topoğrafi alanları sahiptir, buzul ve buz tabakalar arasındaki temel özellikleri; buzul 50.000 kilometrekare daha az alanı, buz tabakalar ise 50.000 kilometrekareden daha fazla alan. [ 1 ] Buzul kubbeler Buz kubbeler daha yüksek irtifa kısımlar bölgesinde bulunmaktadır. Buzul akışları Buz akışları kanaldan hızla denize veya okyanusa akar ve buz raf oluşur. Buz dağlarının kopması ile buz ve deniz arasındaki kenarı buz parçalama gerçekleşir. Buz akışlarının yavaş hareket eden buzlardan sınırlandırmış. [ 2 ]

Kısıtlı buzul peyzaj özellikleri Buz alanı Genellikle dağlık arazide geniş bir alanı kapsar. Altta yatan topografya özellikleri veya buz alanı da bu formu etkilemektedir. Zaman zaman Nunataks bacalarının sivriliğinden yüzeyi karıştırır. Buna örnek olarak Kuzey ve Güney Patagonya buz alanı, Şili ve Arjantin ile Kolombiya dağlarında bulunan kanada kayalıkları verebilir. Son buzul dönem Son buzul dönem glasyal buz tabaka kanalından geçen buz kütlelerdir, ana kaya ile iki tarafta kısıtlı olduğu için buz tabakanın içerisinde maruz kalır Buzul vadisi Buzul olarak adlandırılan oluşumların klasik bir biçimidir: Karın üzerine çıkan zirvenin hemen altında besleme havzası görevi yapan buzyalağı ve bir vadinin tüm genişliğini kaplayan ve ırmak şeklinde uzanan bir buzdili ile akarsuya dönüşen buzul cephesi. Bir vadi buzulu bir veya daha fazla birikme bölgesinden oluşabilir. Komşu buzullarla birleşerek akan buz kütlesi daha da büyüyebilir.
buzul vadi örnekler: İzlanda'da Vatnajökull buz takkesi, Kerguelen Adaları'nda Cook Buzulu (Fransa), Svalbard'da Austfonna Buzulu (Norveç). Dağ eteği Bir dağ sırasının eteğindeki düzlüğe ulaşan vadi buzulunun bir çeşididir. Birikme ve hareket bölgesi klasik yapıdadır ancak aşınma bölgesi ya parça parça yayılır ya da tek bir buzul parçası olarak düzlüğü kaplar. Buzul parçasının önünde bir sandur düzlüğü oluşabilir. Bu düzlükte drumlin (hörgüçlü kaya), esker, kama, kazan, eratik blok ve buzultaş gibi buzul oluşumlarına rastlanır. Dağ eteği buzullarına örnekler: Alaska'da Malaspina Buzulu, İzlanda'da Vatnajökull'un bazı buz dillerinin son kısmı. Sirk buzullar sirk Buzulu North Cascades Washington Bir buzyalağının tamamını kaplayan ve burada sabit duran buzul biçimidir. Aslında bir vadi buzulunun birikme bölgesidir. Bir birikme bölgesi, dar bir hareket bölgesi ve aşınma bölgesi bulunur Buzyalağı buzuluna örnekler: Fransa'da Arsine Buzulu Avusturya - Jochdohle'de Stubaier Buzulu. [ 3 ]
Vadi buzulu

Vadi buzulu , akarsu vadi gibi vadide hareket eden bir buzul türüdür. Sirkten taşan vadide hareket eder. V şekilli buzullar zaman içerisinde genişleyip daraldıkça U şeklini alır. Vadi buzulları olarak Gavur Dağları (Erzurum) ve Giresun Dağları ’nın kesimlerinde yüksek zirvelerinde bulunur. Türkiye’de de vardır, en büyüğü ise Uludoruk Buzulu ’dur. [ 1 ]
Ekolojik bölge

Amazon Yağmur Ormanı ekobölgelerinin haritada konumu. Dünya Doğayı Koruma Vakfı 'na göre sarı çizgi, ekobölgeleri çevreler. Ekolojik bölge veya ekobölge , bir biyocoğrafik bölgeden daha küçük olan biyobölgeden de daha küçük olan ekolojik ve coğrafi olarak tanımlanmış bir alandır. Ekolojik bölgeler, coğrafik olarak farklı, karakteristik doğal topluluklar ve türler içeren, nispeten geniş toprak ya da su alanlarını kapsarlar. Bir ekolojik bölgeyi niteleyen flora , fauna ve ekosistemlerin biyolojik çeşitliliği , genellikle diğer ekolojik bölgelere göre farklılık gösterir. Ekoloji ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz. Otorite kontrolü LCCN : sh2004001232 NLI : 987007542379105171
Atlantik ekvator kıyı ormanları

Atlantik ekvator kıyı ormanları Atlantik ekvator kıyı ormanları , Orta Afrika 'da Kamerun , Ekvator Ginesi , Gabon , Kongo Cumhuriyeti , Angola ve Kongo Demokratik Cumhuriyeti 'nde Atlantik kıyısında tepeleri, düzlükleri ve dağları kaplayan tropik nemli yapraklı ormanlardan oluşan bir ekobölgedir . Bu zengin ormanlı ekobölge Batı gorili , şempanze , Afrika orman fili ve Afrika mandası gibi büyük memelilerin ile birçok küçük memeli , kuş, amfibi, sürüngen ve omurgasız türlerinin evidir. Ekoloji ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz.
Agulhas Akıntısı

Agulhas Akıntısı , Güney Ekvator Akıntısının bir parçası ve okyanuslardaki en hızlı akıntılardan biri, Afrika 'nın doğu kıyılarını güney yönünden izleyerek doğuya doğru saptıktan sonra Afrika-Avustralya doğrultusundaki akıntıyla birleşir. Agulhas'ın sürüklediği suların bir bölümü Ümit Burnu dolayında batıya, Atlas Okyanusuna doğru yol alır. Agulhas, Madagaskar 'la Afrika arasındaki Mozambik Akıntısınca da beslenir. 100 km genişliği aşmayan Agulhas akıntısının hızı saniyede 20/60 cm olarak hesaplanmıştır. Bu hız Güney Ekvator Akıntısının hızındaki mevsimlik değişikliklere bağlıdır. Agulhas güney enlemlerinden beslendiği için ılıktır ve sıcaklığı yüzeyde 14° ile 26 °C arasında değişir. Tuzluluk oranı 1200 m derinliklerde ve 50 °C sıcaklıkta binde 344 iken yüzeyde 20 °C sıcaklıkta binde 35,6 kadardır. g t d Okyanus akıntıları ve döngüleri Akıntılar Arktik Okyanusu Doğu Grönland Norveç Transpolar Drift Stream Atlas Okyanusu Agulhas Angola Antiller Azor Baffin Adası Benguela Brezilya Kanarya Horn Burnu Karayib Doğu Grönland Doğu İzlanda Falkland Florida Gine Gulf Stream Irminger Labrador Lomonosov Loop Kuzey Atlantik Kuzey Brezilya Kuzey Ekvator Norveç Portekiz Slope Jet Güney Atlantik Güney Ekvatoral Spitsbergen Batı Grönland Hint Okyanusu Agulhas Doğu Madagaskar Ekvator ters akıntısı Hindistan muson akıntısı Endonezya Akıntısı Leeuwin Akıntısı Madagaskar Mozambik Somali Güney AVustralya Güney Ekvatoral Batı Avustralya Pasifik Okyanusu Alaska Aleut Kalifornia Cromwell Doğu Avustralya Ekvator Ters Akıntısı Humboldt Endonezya Akıntısı Kamçatka Kuroshio Mindanao Kuzey Ekvatoral Kuzey Pasifik Oyashio Güney Ekvatoral Güney Okyanusu Antarktik Kutup Çevresi Akıntısı Dögüleri Büyük döngüler Hint Okyanusu Döngüsü Kuzey Atlantik Döngüsü Güney Atlantik Döngüsü Kuzey Pasifik Döngüsü Güney Pasifik Döngüsü Diğer döngüler Beaufort Döngüsü Ross Döngüsü Weddell Döngüsü İlgili konular Atmosfer dolaşımı Boundary Akıntısı Coriolis etkisi Ekman taşıması Büyük Okyanus çöp yamaları Hint Okyanusu çöp yamaları Deniz çöpü Kuzey Atlantik çöp yamaları Okyanus Termohalin döngü Deniz veya okyanus ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz.
Deccan dikenli fundalık ormanları

Deccan dikenli fundalık ormanları , Hindistan 'da ve Sri Lanka en kuzeyinde bulundan kurak fundalıklardan oluşan bir ekobölgedir . Çok geniş olan bu bölge bir zamanlar ormanlıktı ve içinde çok sayıda fil ile kaplan bulundurmaktaydı. Bu ekobölge Deccan yaylasının kurak bölgelerini kapsar ve Maharashtra , Karnataka , Andhra Pradeş ile Tamil Nadu eyaletleri boyunca uzanarak Sri Lanka'nın en kuzey ucuna kadar yayılır. Ekoloji ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz.
Ekobölge koruma durumu

Bu madde, öksüz maddedir ; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur . Lütfen ilgili maddelerden bu sayfaya bağlantı vermeye çalışın. ( Nisan 2023 ) Koruma durumu , bir ekolojik bölgenin habitat değişikliği ve habitat koruma derecesini değerlendirmek için koruma biyolojisinde kullanılan bir ölçüdür. Koruma için öncelikleri belirlemek için kullanılır. Koruma durumu ve biyolojik ayırıcılık, Dünya Vahşi Yaşam Fonu (WWF) tarafından, koruma için yüksek öncelikli ekolojik bölgelerin bir listesi olan Global 200'ü geliştirmek için kullanılan iki ölçüdür [ 1 ] ve WWF'nin kıtadaki (veya biyocoğrafik alandaki ) koruma değerlendirmeleri için ölçektir. [ 2 ] [ 3 ] Ekolojik bölgeler, üç geniş kategoriden birine sınıflandırılır: "kritik/tehlike altında" (CE), "savunmasız" (V) veya "nispeten kararlı/nispeten sağlam" (RS). [ 1 ] WWF'nin koruma durumu endeksi, dört faktör analiz edilerek belirlenir: [ 2 ] Habitat kaybı , bir ekolojik bölgenin habitatının tarıma veya kentsel alanlara dönüştürülmüş yüzdesidir; Habitat , kalan habitat bloklarının boyutlarının ölçümüdür; Habitat parçalanması , kalan habitat bloklarının toplam çevresinin toplam alanlarına oranı olarak ölçülen kalan habitatın parçalanma derecesidir; Habitat koruması , korunan alanlarda kalan habitat alanını ve sağlanan koruma derecesini ( IUCN korunan alan kategorileri ) ölçer. Global 200 için dikkate alınan ek faktörler arasında habitat bozulma derecesi, gerekli koruma derecesi, koruma ihtiyaçları için aciliyet derecesi ve uygulanan veya gerekli koruma türleri yer almaktadır.
Her dem yeşil orman

Çam ağaçlarından oluşmuş her dem yeşil yapraklı orman . Her dem yeşil yapraklı orman bütün yıl boyunca yeşil yapraklarını koruyan her dem yeşil yapraklı ağaçlardan oluşan bir ormandır . Bu tip ormanlar tropiklerde yapraklı, ılıman ve boreal ekosistemlerde de ibreli ağaçlardan oluşur. Ekoloji ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz.
Çayırlık

Nachusa Çayırları, ilkbahar 2016 Setaria pumila , (çayırlıklardaki baskın bitki ailesi) bir Poaceae türü Çayırlık , bitki örtüsünün buğdaygillerle kaplı olduğu bir alan veya ekosistemdir. Bununla birlikte, trifolium gibi baklagiller, diğer bakliyatlar , sazlar ve kamışlar da görülebilir. Çayırlıklar, Antarktika hariç tüm kıtalarda doğal olarak bulunur ve Dünya'nın çoğu ekobölgesinde bulunur. Ayrıca, çayırlar Dünya'daki en büyük biyomlardan biridir ve dünya çapında coğrafyaya hakimdir. [ 1 ] Farklı çayır türleri vardır: doğal çayırlar, yarı doğal çayırlar [ 2 ] ve tarımsal çayırlar. [ 1 ] Dünya kara alanının %31-69'unu kaplarlar. [ 3 ] [ 4 ]
Kuzeybatı Rusya-Novaya Zemlya tundrası

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Kuzeybatı Rusya-Novaya Zemlya tundrası** | |
|  | |
|  | |
| **Coğrafya** | |
| **Ülke(ler)** | Rusya |
| **Koordinatlar** | 68°15′N 57°15′E ﻿ / ﻿ 68.25°K 57.25°D ﻿ / 68.25; 57.25 |
| **Özellikler** | |
| **İklim** | Soğuk iklim |
| **Biyom** | Tundra |
| **Biyocoğrafik bölge** | Palearktik |
| **Yüzölçümü** | 284.122 km 2 (109.700 sq mi) |
| **Sıcaklık** | -20-13 °C (-4-55 °F) |
| **Yağış miktarı** | 460 mm |
| **Wikimedia Commons** | |

Kuzeybatı Rusya-Novaya Zemlya tundra ekolojik bölgesi (WWF ID: PA1108), Avrupa Rusyası'nın kuzey kıyısında yer alan bir ekolojik bölgedir. Beyazdeniz 'in güney kıyılarını ( Kanin Yarımadası ), Yamal Yarımadası 'nın doğusundaki Barents Denizi kıyılarını, Novaya Zemlya 'nın güney yarısını ve çok sayıda ada ve adacığı kapsar. Alçak tundra sulak alanları su kuşları için önemli üreme alanlarıdır. Ekolojik bölge Palearktik biyocoğrafik bölgesi ve Tundra biyomundadır . 284,122 km² alan kaplamaktadır. [ 1 ] [ 2 ]

Konum ve açıklama Ekolojik bölge, Rusya'nın kuzey kıyılarında 1.000 km boyunca uzanmaktadır. Arazi, geniş bataklıklar , göller ve sulak alanlar ile çoğunlukla ova tundrasıdır. Batı ucunda, Beyazdeniz ile çevrili ve çok seyrek insan yerleşimi olan Kanin Yarımadası bulunur. Kanin Yarımadası'nın yaklaşık 100 km doğusunda ve sahilin 100 km kuzeyinde Kolguyev Adası bulunur. Kolguyev'in 100 güneydoğusunda, Pechora Nehri ve Nenets Doğa Koruma Alanı'nın deltası bulunur. Uzak doğuda Yugorsky Yarımadası ve Novaya Zemlya takımadalarının güney adası Yujni Adası yer alır. Ekolojik bölge, Doğu'da Obi Nehri deltasının sadece küçük bir bölümünü kapsayarak sona ermektedir. Nenetsia haritası, ekolojik bölgenin tahmini haritası

İklim Bölge, nemli bir karasal iklim- serin yaz alt tipi (Koppen sınıflandırması Dfc) iklime sahiptir. Bu iklim, hem günlük hem de mevsimsel olarak yüksek sıcaklık değişimi ile karakterizedir; uzun, soğuk kışlar ve ortalama 22 °C (72 °F) üzerine çıkmayan kısa, serin yazlar. Ortalama yağış miktarı yaklaşık 460 mm / yıl'dır. Ekolojik bölgenin ortasındaki ortalama sıcaklık Ocak ayında -20 °C (-4 °F) ve Temmuz ayında 12,9 °C (55,2 °F) 'dir. [ 3 ]

Flora ve fauna Ova tundrası, karakteristik çalı-yosun-liken bitki toplulukları ile geniş iç sulak alanlara ve çayırlara sahiptir. [ 2 ] Ekolojik bölgenin bir diğer özelliği kıyı çayırlarının çok iç bölgelere ulaşmasıdır. Yaz aylarında, göçmen kazlar , kuğular , ördekler ve diğer göçmen kuşların büyük popülasyonları yuvalama alanında yaşamaktadır. [ 4 ] Kanin Yarımadası'nda yoğun miktarda savunmasız küçük sakarcanın nüfusu yaşar.

Koruma Ekolojik bölgede önemli bir ulusal koruma alanı bulunur- Pechora Nehri Deltası'nı içeren Nenets Tabiatı Koruma Alanı .
Önemli Bitki Alanları

Önemli Bitki Alanları (IPA-ÖBA), korunan alanlar içinde, bitki yaşamı için en zengin alanları belirlemek ve bitki varlıklarını sürdürmek için bir çerçeve sağlamak üzere Plantlife organizasyonu tarafından Birleşik Krallık'ta kurulmuş bir programdır. Bitki yaşamı terimi, algleri , mantarları , likenleri , ciğer otlarını , yosunları ve yabani vasküler bitkileri kapsayan herhangi bir sayıda türü ifade eder. ÖBA'lar, bu alanlardaki önemli yabani bitki popülasyonlarının korunmasına odaklanmak amacıyla seçilir ve daha geniş Temel Biyolojik Çeşitlilik Alanları bağlamında bir alt küme olarak hareket eder. Bir ÖBA'nın belirlenmesi, 'ekosistem temelli' bir yaklaşımla farkındalık kazanmayı ve uzun vadeli korumayı teşvik etmeyi amaçlamaktadır. [ 1 ] ÖBA'ların tanımlanması üç kritere dayanmaktadır: [ 2 ] A. Tehdit altındaki bitki türlerinin varlığı: alan, küresel veya bölgesel koruma endişesi taşıyan bir veya daha fazla türün önemli popülasyonlarını barındırmaktadır.B. Botanik zenginliğin varlığı: sit, biyocoğrafik bölgesi ile ilgili olarak bölgesel bağlamda son derece zengin bir floraya sahiptir.C. Tehdit altındaki habitatların mevcudiyeti: saha, küresel veya bölgesel bitki koruma ve botanik öneme sahip bir habitat veya bitki örtüsü türünün olağanüstü bir örneğidir. ÖBA'lar, ulusal ve uluslararası düzeyde koruma hedeflerinin geliştirilmesini ilerletmede devlet kurumlarının ve STK'ların girişimlerinin ayrılmaz bir parçasıdır. Plantlife'ın uluslararası ekibi, konsepti yurt dışına yayma konusunda başarılar elde etti. [ 3 ]
Orman bozkırı

Saratov yakınlarında orman bozkırı Orman bozkırı , orman alanlarıyla serpiştirilmiş otlaklardan oluşan ılıman iklimli bir ekoton ve habitat türüdür. Orman bozkırları öncelikle Avrupa 'nın doğu ovalarından kuzeydoğu Asya 'daki doğu Sibirya 'ya kadar Avrasya 'nın kuzeyindeki orman bozkırları kuşağında meydana gelir. Ilıman otlaklar ile ılıman geniş yapraklı ve karışık orman biyomları arasında geçiş ekolojik bölgeleri oluşturur. [ 1 ] Bunun dışında Kuzey Amerika ve Orta Asya 'da da bulunurlar.
Patagonya Çölü

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Patagonya Çölü** | |
| Patagonya Çölü | |
| **** | |
| **Diğer ad(lar)** | Patagonya Bozkırı |
| **Coğrafya** | |
| **Ülke(ler)** | Arjantin , Şili , Falkland Adaları |
| **Bölge(ler)** | Patagonya |
| **Koordinatlar** | 41°19′12″G 69°19′12″B ﻿ / ﻿ 41.32000°G 69.32000°B ﻿ / -41.32000; -69.32000 |
| **Özellikler** | |
| **Biyom** | Ilıman bozkır |
| **Biyocoğrafik bölge** | Neotropikal |
| **** | |
| **Yüzölçümü** | 673.000 km 2 (260.000 sq mi) |
| **Wikimedia Commons** | |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

Patagonya Çölü veya Patagonya Bozkırı , Arjantin 'in en büyük çölüdür ve alanına göre dünyanın 7. en büyük çölüdür. 673.000 kilometre kare alanı işgal eder. Büyük bir kısmı Arjantin sınırlarında yer alan çölün küçük bir kısmı da Şili topraklarındadır. Batısında And Dağları , doğusunda Atlas Okyanusu ile çevrilidir ve Güney Arjantin 'in Patagonya bölgesinde yer alır.
Namib Çölü

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Namib Çölü** | |
| Namib Colu'nun Afrika kitasinin guneyinde ve dunyada konumu | |
| **Coğrafya** | |
| **Ülke(ler)** | Angola , Güney Afrika Cumhuriyeti , Namibya |
| **Konum** | Güney Afrika |
| **Koordinatlar** | 23°0′G 15°0′D ﻿ / ﻿ 23.000°G 15.000°D ﻿ / -23.000; 15.000 |
| **Özellikler** | |
| **Biyom** | Kurak çöl |
| **Biyocoğrafik bölge** | Afrotropikal |
| **** | |
| **Uzunluk** | 1.600 km (990 mi) |
| **Genişlik** | 60-160 km (37-99 mi) |
| **Yüzölçümü** | 160.000 km 2 (62.000 sq mi) |
| **** | |
| **İklim** | Çöl iklimi |
| **Sıcaklık** | 0-50 °C (32-122 °F) |
| **** | |
| **Wikimedia Commons** | |
| Namib Çölü | |
|  | |
| Namib Çölü - Sossusvlei bölgesi SPOT uydusundan. | |
| **UNESCO Dünya Mirası** | |
| **Konum** | Namibya |
| **Kriter** | Doğal: vii, viii, ix, x |
| **Referans** | 1430 |
| **Tescil** | 2013 (37. oturum ) |
| **Bölge** | Afrika |
|  | |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

Dune 7, yeryüzündeki en yüksek kum tepesi (383 m), Namib Çölü, Namibya. Namib Çölü , Namibya 'da yer alan büyük bir çöldür . "Namib" kelimesi, Nama dili'nde "çok büyük" anlamına gelir. Namib Çölü, 50.000 km²'lik bir alana yayılır. Çölün, Atlas Okyanusu boyunca uzanan 1.600 km'lik kısmı Namibya sahilini oluşturur. Batıdan doğuya olan genişliği 50–160 km arasında değişir. Namib Çölü'nün bir bölümü kuzeybatı Angola 'ya kadar ulaşır. Ulaşım çölün merkezinin 480 km kuzeydoğusunda yer alan ve Namibya'nın başkenti olan Windhoek ile çölün kuzey ucunda yer alan Swakopmund ve Walvis Körfezi 'nden hafif uçaklarla veya kara araçlarıyla sağlanır. 2013 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir. [ 1 ]

Resimler Sitzkoppe tepesinden Namıb Çölü kumularının 360-derece panoramik manzarası SPOT uydusundan Namib Çölü'nün kumul denizi şekilde görüntüsü. SPOT uydusundan Namib Çölü'nün bir görüntüsü Namıb Çölü'nde bir kara sırtlı çakal ( Canıs mesomelas ). Namib Çölü'nde kumullar . .Namib Çölünde kurumuş bir akasya turünden "Throne Tree" adı verilen dikenli ağaç. "Namib Rand Doğa Koruma Bölgesi". Bogenfels'de çöl kayasının deniz kıyısında kemer haline  gelmesi. Sesriem Krateri kanyonu Skeleton Kıyısı'nda gemi kazasına uğrayan gemi kalıntıları Namib Çölü içinde Atlas Okyanusu kıyısında kurulmuş Swakopmund kenti
Simpson Çölü

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Simpson Çölü** | |
|  | |
| **Coğrafya** | |
| **Ülke(ler)** | Avustralya |
| **Bölge(ler)** | Güney Avustralya , Kuzey Bölgesi , Queensland |
| **Koordinatlar** | 24°34′12″G 137°25′12″D ﻿ / ﻿ 24.57000°G 137.42000°D ﻿ / -24.57000; 137.42000 |
| **Özellikler** | |
| **Biyom** | Kurak çöl |
| **Biyocoğrafik bölge** | Avustralasya |
| **** | |
| **Yüzölçümü** | 176.500 km 2 (68.100 sq mi) |
| **** | |
| **İklim** | Çöl iklimi |
| **Yağış miktarı** | 150 mm - 250 mm |
| **Wikimedia Commons** | |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

Simpson Çölü (Simpson Desert), Avustralya 'nın ortasında yer alan çöl kumuyla kaplı ve kuru olan ve Kuzey Toprakları , Queensland ve Güney Avustralya bölgelerinde bulunan bir çöldür. Avustralya'nın 4. büyük çölüdür.
Sumba

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
|  | |
|  | |
| **Coğrafya** | |
| **Bölge** | Güneydoğu Asya |
| **Koordinatlar** | 9°43′42″G 120°00′04″D ﻿ / ﻿ 9.72833°G 120.00111°D ﻿ / -9.72833; 120.00111 |
| **Takımadası** | Küçük Sunda Adaları |
| **Yüzölçümü** | &0000000000011153.000000 11.153 km 2 |
| **Sıralama** | 73 |
| **Siyasi** | |
| **Adadaki ülke(ler)** | Endonezya |
| **Yerleşim yerleri** | Waingapu |
| **Demografi** | |
| **Nüfus** | & İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. . İfade hatası: Tanınmayan " , " noktalama karakteri. 611,954 |
| **Nüfus yoğunluğu** | 54.8 kişi/km 2 |
| **Etnik grup(lar)** | Malay |

Sumba , Endonezya 'nın doğusunda Endonezya'nın Doğu Nusa Tenggara vilayetine bağlı bir adadır. Küçük Sunda Adaları arasında yer alır. Yüzölçümü 11.153 km² olup 2005 sayımlarına göre nüfusu 611.422'dir. Kuzeybatısında Sumbawa , kuzeydoğusunda Flores , doğusunda Timor ve güneyinde Avustralya vardır. Endonezya ' daki bir yerleşim yeri ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz. Ada ya da takımada ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz. Otorite kontrolü GND : 4058587-6 NKC : ge926884 NLI : 987007548501705171 VIAF : 315129126
Akdeniz ormanları, ormanlık alanlar ve çalılıklar

Akdeniz ormanları, ormanlık alanlar ve çalılıklar biyomunun kapsamı Akdeniz ormanları, ormanlık alanlar ve çalılıklar , Dünya Doğayı Koruma Vakfı tarafından tanımlanan bir biyomdur . [ 1 ] Biyom genellikle kurak yazlar ve yağışlı kışlar ile karakterize edilir, ancak bazı bölgelerde yağış tek tip olabilir. Yazlar, alçak iç kesimlerde tipik olarak sıcaktır, ancak daha soğuk denizlerin yakınında serin geçebilir. Kışlar, alçak yerlerde tipik olarak ılıman ve serindir, ancak iç kesimlerde ve daha yüksek yerlerde soğuk olabilir. Tüm bu ekolojik bölgeler oldukça belirgindir ve toplu olarak Dünya'daki bitki türlerinin %10'unu barındırır. [ 2 ]

Dağılımı Murcia Bölgesinde ( İspanya ) bir Akdeniz ormanı. Akdeniz ormanları, ormanlık alanlar ve çalılıklar biyomu çoğunlukla orta enlemlerde Akdeniz iklim bölgelerinde görülür, ancak bunlarla sınırlı değildir: [ 1 ] Akdeniz Havzası Şili Matorral Kaliforniya'nın Kaliforniya çalılıklar ve ormanlık alanlar ekolojik bölgesi ve Baja California Yarımadası Güney Afrika'nın Batı Burnu güneybatı ve güney Avustralya . Biyom, Akdeniz iklim bölgesi ile sınırlı değildir. Ayrıca, okyanus ve ılıman dönencealtı iklimlerin daha kuru bölgeleri ve yarı kurak iklim bölgesinin daha gür alanları gibi tipik olarak Akdeniz iklim bölgesini sınırlayan diğer iklim bölgelerinde bulunabilir. Akdeniz bitki örtüsüne sahip olan ancak Akdeniz iklimi görülmeyen iklim bölgeleri arasında Mısır'daki Nil Nehri Vadisi (nehrin kıyıları boyunca yukarı doğru uzanır), Güney Afrika'daki Doğu Kap'ın bazı bölümleri, güneydoğu Avustralya, güneydoğu Azerbaycan , güneydoğu Türkiye , uzak kuzey Irak , İran'daki Mazenderan Eyaleti , Orta İtalya , Kuzey Yunanistan dahil Balkanların bazı bölgeleri, ayrıca Kuzey ve Batı Ürdün sayılabilir.

Bitki örtüsü Bitki örtüsü ormanlardan ormanlık alanlara, savanlara, çalılıklara ve çayırlara kadar çeşitlilik gösterir. Farklı bitki örtüsü türlerinin toprak, topoğrafya, rüzgar ve güneşe maruz kalma ve yangın geçmişinin yarattığı karmaşık desenlerde birbiriyle iç içe geçtiği "mozaik habitat" manzaraları yaygındır. Akdeniz iklimi bölgelerindeki odunsu bitki örtüsünün çoğu, Yunanca 'sert yapraklı' anlamına gelen sklerofildir. Sklerofilöz bitki örtüsü genellikle kuru yaz aylarında nemi korumak için mumsu bir dış tabaka ile kaplanmış küçük, koyu yapraklara sahiptir. Fitocoğrafyacılar fynbos 'u (Güney Afrika) ayrı bir çiçek krallığı olarak görmektedir, çünkü 90.000 kilometrekarelik (35.000 sq mi) bir alan içinde yer alan 8.600 damarlı bitki türünün %68'i endemiktir ve çeşitli taksonomik seviyelerde oldukça belirgindir. [ 1 ] [ 3 ]
Amazon biyomu

Amazon biyomu (beyaz anahat) [ 1 ] ve Amazon Havzası (açık mavi anahat) Amazon biyomu ( Portekizce : Bioma Amazônia ), Amazon yağmur ormanlarını , tropik yağmur ormanı alanını ve Amazon havzasının büyük bir kısmını ve kuzey ve doğudaki bazı bitişik alanları kaplayan ekolojik bölgeleri içeren bir biyomdur . Biyom , karasu ve aksu su baskını ormanları, ova ve dağlık terra firma ormanları , bambu ve palmiye ormanları, savan, kumlu fundalık ve alpin tundrayı içerir. Biyomun bazı alanları, kereste elde etmek ve mera veya soya fasulyesi tarlalarına yer açmak için ormansızlaşma tehdidi altındadır.
Ilıman meralar

Ilıman meralar , iklim ve bitki örtüsü gibi faktörlere bağlı olarak farklı özellikler gösteren ekosistemlerdir . İklimsel faktörler, özellikle yağış ve sıcaklık, ilmi meraların oluşumunda ve sürdürülebilirliğinde büyük bir rol oynamaktadır.

Bulunduğu bölgeler Ilıman meralar, sıcak ve nemli iklimlerde, özellikle tropikal bölgelerde sıkça görülürler. Bu ekosistemler, bitki örtüsü olarak genellikle otlar ve diğer küçük bitkilerden oluşur. İlmi meralar, dünya üzerindeki biyolojik çeşitliliğin önemli bir parçasıdır ve birçok hayvan türü için yaşam alanı sağlarlar.

Ilıman meraların hizmeti Ilıman meraların çeşitli ekolojik hizmetleri vardır. Bunlardan en önemlisi, toprak erozyonunu önlemeleridir. Bu ekosistemler, toprağı korumak için kök sistemleri ve bitki örtüsü kullanarak suyu emerler ve toprağın kaymasını önlerler. Ayrıca, ilmi meralar, karbon depolama, su döngüsü, habitat sağlama ve toprak verimliliği gibi diğer ekolojik hizmetleri de sağlarlar. Ancak, günümüzde insan faaliyetleri nedeniyle ilmi meralar büyük tehdit altındadır. Tarım, ormanlık alanların yok edilmesi, aşırı otlatma, ormansızlaşma ve iklim değişikliği gibi faktörler, ilmi meraların azalmasına ve yok olmasına neden olmaktadır. Bu nedenle, ilmi meraların korunması ve sürdürülebilirliği için çeşitli önlemler alınması gerekmektedir. Bu önlemler arasında, ilmi meraların korunması ve restorasyonu için doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımı, ağaçlandırma projeleri, kontrollü otlatma ve ormansızlaşmanın durdurulması gibi uygulamalar yer almaktadır. Ayrıca, iklim değişikliği ile mücadele etmek için de önlemler alınması gerekmektedir. Bu, fosil yakıt kullanımının azaltılması, yenilenebilir enerji kaynaklarına geçiş ve sera gazı emisyonlarının azaltılması gibi uygulamaları içermektedir.
Sonuç olarak, ilmi meralar ekolojik çeşitliliğin önemli bir parçasıdır ve birçok hayvan türü için yaşam alanı sağlarlar. Ancak, insan faaliyetleri nedeniyle ilmi meralar büyük tehdit altındadır ve korunmaları gerekmektedir. [ 1 ] [ 2 ]
Ilıman iğne yapraklı orman

Ilıman iğne yapraklı ormanların dünyadaki konumu Ilıman iğne yapraklı orman , Dünya Doğayı Koruma Vakfı tarafından tanımlanan ılıman bir orman türüdür. Ilıman iğne yapraklı ormanlar ağırlıklı olarak yazların sıcak ve kışların serin olduğu bölgelerde bulunur ve bitki türleri bakımından farklılık gösterir. Bazılarında iğne yapraklı ağaçlar hakimdir, diğerleri ise öncelikle geniş yapraklı yaprak dökmeyen ağaçlara veya her iki ağaç türünün bir karışımına ev sahipliği yapmaktadır. [ 1 ] Ayrı bir habitat türü olan tropikal iğne yapraklı ormanlar, daha tropikal iklimlerde görülür. Ilıman iğne yapraklı ormanlar, kışların ılıman geçtiği ve yoğun yağış alan bölgelerin kıyı bölgelerinde veya daha kuru iklimlerde veya dağlık bölgelerde iç kesimlerde yaygındır. Bu ormanlarda çam , sedir , köknar ve sekoya gibi birçok ağaç türü yaşamaktadır. Alt tabaka ayrıca çok çeşitli otsu ve çalı türlerini içerir. Ilıman iğne yapraklı ormanlar, herhangi bir karasal ekosistemde en yüksek biyokütle seviyelerini sağlar ve ılıman yağmur ormanı bölgelerindeki devasa boyutlardaki ağaçlar açısından dikkat çekicidir. [ 1 ]
Ilıman yaprak döken orman

Slovakya'daki eski kayın ormanı Ilıman yaprak döken veya ılıman geniş yapraklı ormanlar , her kış yapraklarını döken yaprak döken ağaçların 'hakim olduğu' bir ılıman orman çeşididir. [ 1 ] Dünya'nın başlıca biyomlarından biridir ve küresel kara alanının %9,69'unu oluştururlar. [ 2 ] Bu ormanlar, sıcak ve nemli yazlar, soğuk kışlar ve ılımlı sonbahar ve ilkbahar mevsimlerinden oluşan belirgin mevsimsel değişimlerin olduğu alanlarda bulunur. [ 3 ] En sık Kuzey Yarımküre'de , özellikle doğu Kuzey Amerika , Doğu Asya ve Avrupa'nın büyük bir bölümünde geniş bölgelerde bulunurlar, ancak Güney Amerika'da küçük bölgeler halinde de bulunur. Kuzey Yarımküre'nin yaprak döken ormanlarında tipik olarak yetişen ağaç örnekleri arasında meşe , akçaağaç , ıhlamur , kayın ve karaağaç bulunurken, Güney Yarımküre'de Nothofagus cinsinin ağaçları bu orman türüne hakimdir. [ 1 ] Ilıman yaprak döken orman biyomunun küresel dağılımı
Riparian alan

Riparian alanlar normalden daha çok neme veya serbest suya gereksinim duyan bitkilerin yer aldığı alanlardır. [ 1 ] Su kaynağı ile bulunduğu yerin fiziksel karakteristiklerine göre riparian alanlar, büyüklük ve vejetasyon tür zenginliği bakımından kayda değer farklılıkalar gösterirler. Bu karakteristikler eğim , bakım, topografya , toprak, su kalitesi, yükseklik ve bitki komüniteleri gibi unsurları içerir.

Notlar ↑ Minore & Smith (1971), Franklin & Dyrness (1973).
Sulak alan

Başlığın diğer anlamları için Sulak sayfasına bakınız. Bir sulak alan Sulak alanlar , yeryüzünün en zengin ve en üretken ekosistemlerini oluşturmaktadır. Bu alanlar yöre insanlarına ve ülkenin geneline geniş yelpazede hizmet veren oldukça karmaşık doğal sistemlerdir ve yeryüzündeki başka hiçbir ekosistemle karşılaştırılmayacak ölçüde işlev ve değerlere sahiptir. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu , 30 Ağustos 2021'de aldığı kararla 2 Şubat'ı Dünya Sulak Alanlar Günü ilan etmiştir. [ 1 ] Karar, 1971'de İran'ın Ramsar kentinde imzalanan ve kentin ismiyle anılan Uluslararası Öneme Sahip Sulak Alanlar Sözleşmesi'nin açıklandığı güne göndermedir. Ramsar Sözleşmesi'ni 172 ülke imzalamıştır. Sulak alanlar, tropik ormanlardan sonra biyolojik çeşitliliğin en yüksek olduğu ekosistemlerdir. Pek çok tür ve çeşitteki canlılar için uygun beslenme, üreme ve barınma ortamı olan sulak alanlar, yalnız bulundukları ülkenin değil, tüm dünyanın doğal zenginlik müzeleri olarak kabul edilmektedir. Yakın çevresinde yaşayan halkın yaşamında önemli yer tutan, bölge ve ülke ekonomisine katkılar sağlayan sulak alanlar; doğal dengenin ve biyolojik çeşitliliğin korunması yönünden de diğer ekosistemler içinde önemli ve farklı bir yere sahiptirler. Sulak alanlar yeryüzünün sadece yüzde 6'sını kaplamaktadır. Buna karşın bitki ve hayvanların yüzde 40'ı bu alanlarda bulunmakta, üremektedir. Kıyılardaki sulak alanlar tropik ormanlara oranla karbon emilimini yüzde 55 daha hızlı gerçekleştirmektedir. Yeryüzünde 3,5 milyar kişi sulak alanlarda pirinçle beslenmektedir. Buna karşın sulak alanlar tropik ormanlardan üç kat hızlı yok olmaktadır. 1970'ten bu yana tüm sulak alanların yüzde 35'i haritadan silinmiştir. [ 2 ] İklim değişikliğinin insanlar ve yaban hayatı üzerinde etkileri artıkça sulak alanların hızla değişen koşullara uyum yeteneği vazgeçilmez bir unsur olarak belirginleşmektedir. Dünya çapında sulak alanlara ve işlevlerine verilen değer üzerine araştırmalar artmaktadır.
Tropikal ve subtropikal çayırlar, savanlar ve çalılıklar

tropikal ve subtropikal çayırlıkların, savanların ve çalılıkların kapsamı Tropikal ve subtropikal çayırlar, savanlar ve çalılıklar , Dünya Doğayı Koruma Vakfı tarafından tanımlanan karasal bir biyomdur . [ 1 ] Biyom, subtropikal ve tropikal enlemlerin yarı kurak ila yarı nemli iklim bölgelerinde bulunan çimen ve/veya çalılarla kaplıdır. Çoğunlukla Ekvator'un hem kuzeyinde hem de güneyinde 5 derece ile 20 derece arasında bulunur. [ 2 ]
Tropikal ve subtropikal nemli geniş yapraklı ormanlar

Tropikal ve subtropikal nemli geniş yapraklı ormanların dünyadaki konumu Tropikal ve subtropikal nemli geniş yapraklı ormanlar , Dünya Doğayı Koruma Vakfı tarafından tanımlanan subtropikal ve tropikal bir orman türüdür. [ 1 ] Tropikal ve subtropikal nemli geniş yapraklı ormanlar, dünyadaki diğer karasal ekosistemlerden daha fazla türe ev sahipliği yapmaktadır. Dünyadaki türlerin yarısı, bir kilometrekaresinde 1.000'den fazla ağaç türüne ev sahipliği yapan bu ormanlarda yaşadığı tahmin edilmektedir. Bu ormanlar dünyanın her yerinde, özellikle Hint-Malay Takımadaları , Amazon Havzası ve Afrika Kongo Havzası 'nda bulunur. [ 1 ]
Tropikal ve subtropikal kuru geniş yapraklı ormanlar

Kuru orman bölgelerinin yayılımı. Tropikal ve subtropikal kuru geniş yapraklı orman , Dünya Doğayı Koruma Vakfı tarafından tanımlanan bir habitat türüdür ve tropikal ve subtropikal enlemlerde bulunur. [ 1 ] Yıl boyunca sıcak iklimler görülse ve yılda birkaç yüz milimetre yağış alabilse de, bu bölgelerde birkaç ay süren ve coğrafi konumuna göre değişen uzun kurak mevsimler yaşanmaktadır. Bu mevsimsel kuraklıklar, ormandaki tüm canlılar üzerinde büyük etkiye sahiptir.
Batiyal zon

Batiyal zon , göllerde ve denizlerde taban ya da dip çökeltilerinin bulunduğu tabakadır. Okyanus yüzeyinin altında -200 m ile -4000 m arasındaki tabakaya denir. [ 1 ] Kıyı çizgisinden başlayarak gölün en derin bölgesine kadar olan tüm dipler. [ 2 ]

Bentik bölgenin bölümleri Kıyıdan itibaren okyanusun en derin alanına kadar olan okyanus tabanına Bentik bölge adı verilir. Bentik bölge derinlik ve içerdiği bitki türlerine göre 4 bölüme ayrılır; Supralittoral zon: Su dışında kalan, fakat deniz hareketlerriyle ıslanan sahil bölgesi. Littoral zon: 10 m. derinliğe kadar olan bitkili dipler. Sublittoral zon: 10 m. derinlikten bitkilerin ortadan kalktığı bölgeye kadar olan dipler. Derin zon: Bitkilerin olmadığı dipler. [ 3 ] Batiyal ortam (Kıta yamacı veya kıta yokuşu ortamı) Kıt'a sahanlığında eğim yaklaşık 1 derece civarındadır. Kıta yamacında ise eğim ortalama 4 derecedir. Bu yüzeyler çoğu zaman düzgün olmayıp, engebelidir. Kıt'a sahanlığı ve yamaç üzerinde deniz altı kanyonları yer alır. Kıta yamacı üzerinde genellikle kırıntılı bir sedimantasyon söz konusudur. Bunun yanında kimyasal çökellerden karbonatlar da çökelebilir. Kıta yamacı ve kıta yokuşunda çökelen kırıntılılara türbidit  adı verilir. Bunun yanında slumplar, moloz akmaları ve olistostromlar meydana gelebilir. [ 4 ] Bentos Deniz ya da göllerin diplerinde yaşayan bitki ve hayvanlardır. Bazıları tabanda hareket ederek (Örn: yengeç, denizyıldızı vb.)bazıları ise hareketsiz(Sesil) (Örn: sünger, mercan, balanus vb.) olarak yaşarlar. [ 5 ] Bentik canlılar Deniz ekosisteminde yaşayan bentik omurgasız organizmalar denizlerdeki besin zincirinin fitoplanktonik ve zooplanktonik organizmalardan sonraki üçüncü halkasını oluşturmaktadır. [ 6 ]
Tundra

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Tundra** | |
| Arktik tundra bölgelerini gösteren harita | |
| Tundra, Grönland | |
| **Coğrafya** | |
| **Konum** | Kutup bölgesi |
| **Özellikler** | |
| **İklim** | Soğuk iklim |
| **Biyom** | Tundra |
| **Biyocoğrafik bölge** | Palearktik |
| **Bitki türü** | Çok az |
| **Sıcaklık** | -28-12 °C (245-285 K) |
| **Güneş miktarı** | 800–1100 kWh/m²/a |
| **Yağış miktarı** | 80 - 450 mm |
| **Wikimedia Commons** | |

Tundra , fiziki coğrafya da ağaç gelişiminin düşük sıcaklıklar ve kısa süreli yeşerme mevsimleri ile engellendiği biyom çeşididir. Tundra terimi, "yaylalar", "ağaçsız dağlık arazi" anlamına gelen Kildin Samice тӯндар ( tūndâr ) sözcüğünün Rusçaya geçmiş hâli olan тундра ( tundra ) sözcüğünden gelir. [ 1 ] Tundra bitki örtüsü cüce çalılar , sazlar , çayırlar , yosunlar ve likenlerden oluşur. Bazı tundra bölgelerinde ağaçlar dağınık hâlde yetişir. Tundra ve orman arasındaki ekoton (veya ekolojik sınır bölgesi), ağaç sınırı veya orman sınırı olarak bilinir. Tundra toprağı azot ve fosfor bakımından zengindir. [ 2 ] Tundralar bölgelerine göre arktik tundra, [ 2 ] alpin tundra [ 2 ] ve antarktik tundra [ 3 ] olmak üzere üç çeşittir.
Bentik bölge

Deniz habitatları Yukarıdan aşağıya, tırnaksılar , halkalı deniz solucanı , deniz salyangozu ve bir titreksinekgil larvası dahil tipik bentik hayvanların fotomikrografisi Kıyı habitatları Kıyı bölgesi Gelgit bölgesi Haliçler Mangrov ormanı Deniz çayırları Kelp ormanları Mercan resifleri Kıta sahanlığı Neritik bölge Okyanus yüzeyi Yüzey mikrokatmanı Epipelajik kuşak Açık denizler Pelajik bölge Okyanus bölgesi Deniz tabanı Deniz dağları Hidrotermal bacalar Soğuk sızıntılar Demersal bölge Bentik bölge Deniz çökeli g t d Bentik bölge , çökel yüzeyi ve bazı yüzey altı katmanlar dahil olmak üzere okyanus , göl veya akarsu gibi bir su kütlesinin en dibindeki ekolojik bölgedir. Bentik adı, "derinlikler" anlamına gelen eski Yunanca βένθος (bénthos) kelimesinden gelir. [ 1 ] Bu bölgede yaşayan organizmalara bentos adı verilir. Bentosa örnek olarak mikroorganizmalar (örneğin bakteri ve mantarlar ) [ 2 ] [ 3 ] ve kabuklular ile poliketler gibi mikroorganizmalardan daha büyük omurgasızlar verilebilir. [ 4 ]
Pelajik bölge

Deniz habitatları Pelajik bölge katmanlarının ölçek şeması Kıyı habitatları Kıyı bölgesi Gelgit bölgesi Haliçler Mangrov ormanı Deniz çayırları Kelp ormanları Mercan resifleri Kıta sahanlığı Neritik bölge Okyanus yüzeyi Yüzey mikrokatmanı Epipelajik kuşak Açık denizler Pelajik bölge Okyanus bölgesi Deniz tabanı Deniz dağları Hidrotermal bacalar Soğuk sızıntılar Demersal bölge Bentik bölge Deniz çökeli g t d Pelajik bölge , açık deniz veya okyanusun sahil veya deniz tabanına yakın olmayan kısmıdır. Altı zona ayrılır. Bazı organizmalar da
tüm yaşamları süresince pelajik bölgede bulunur ve bunlara pelagos denir. Pelagoslar, hareket yeteneklerine ve ekolojik özelliklerine nöston , plankton ve nekton olmak üzere üç bölüme ayrılır. [ 1 ]

Alt bölgeler Pelajik bölge, altı zonda incelenmektedir. Bunlar: [ 2 ] Epipelajik Zon : 0–200 m arasındaki derinlikleri kapsar. Ototrof organizmaların bulunduğu bölgedir. Mezopelajik Zon : 200–1000 m arasındaki derinlikleri kapsar. Bazı araştırıcılar Epi ve Mezopelajik zonları yüzeysel zon adı altında birleştirmişlerdir. İnfrapelajik Zon : 200 – 800 m arasında kalan bölgedir. Bazı araştırıcılar bu bölgeyi yüzeydeki sıcak sular ile dipteki soğuk sular arasında geçit oluşturan bir bölge gibi kabul ederler. Burada plankton yoğunluğu azalır. Batiskapla yapılan incelemede gündüz infrapelajik zona geçen türlerin geceleri tekrar yüzey sularına geçtikleri gözlenmiştir. Batipelajik Zon : 1000 m derinlikten 2000–2500 m derinlikleri kapsar Abissopelajik Zon : 2600–7000 m derinlikler arasında kalan bölgedir. Bu bölgede yaşayan makroplanktonlar kalitatif yönden değilse bile kantitatif yönden oldukça zengindir. Hadopelajik Zon : 7000 m derinlikten sonrasını kapsar. Kalitatif ve kantitatif yönden fakirdir.
Palouse

Walla Walla 'nın kuzeydoğusundaki palouse tepeleri Palouse (/ pəˈluːs / pə-LOOSS), kuzeybatı Amerika Birleşik Devletleri 'nin kuzey orta Idaho , güneydoğu Washington ve bazı tanımlara göre kuzeydoğu Oregon bölümlerini kapsayan bir coğrafi bölgesidir. Başta buğday ve baklagiller üretilen önemli bir tarım alanıdır. Oregon Yolu 'nun yaklaşık 160 mil (260 mil) kuzeyinde yer alan bölge, 19. yüzyılın sonlarında hızlı bir büyüme yaşamıştır. Palouse, iki üniversitesiye ev sahipliği yapıyor: Moscow 'daki Idaho Üniversitesi ve Pullman 'daki Washington Eyalet Üniversitesi. Sadece sekiz mil (13 km) arayla, her iki okul da 1890'ların başında açıldı. Amerika Birleşik Devletleri ile ilgili bir yerin konumuna dair bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz.
Büyük Mekong Alt Bölgesi

Büyük Mekong Bölgesindeki ekonomik koridorlar 1886 tarihli bir Hindiçin haritası Büyük Mekong Alt Bölgesi veya kısaca Büyük Mekong Bölgesi, Mekong Nehri havzasının bulunduğu coğrafyayı ifade etmektedir. Bu alt bölge, özellikle Hindiçin yarımadası içerisinde önemli bir bölgeyi ifade eder. Nüfus bakımından 300 milyonu aşkın insanın yaşadığı bu coğrafya, dünyanın en uzun 14., Asya'nın en uzun 7. nehri olan Mekong Nehri ve havzasını içine almaktadır. Özellike Asya Kalkınma Bankası 'nın 1992 yılında Kamboçya , Laos , Vietnam , Tayland , Myanmar ve Çin 'in Guangşi ve Yunnan bölgelerini kapsayan programı sonrası bu coğrafi ifadenin kullanımı artmıştır. [ 1 ] Büyük Mekong Bölgesi aynı zamanda mikroçeşitlilik açısından dünyanın en önemli bölgesi olarak kabul edilmektedir. Pek çok araştırma sonucunda, yeni türlerin keşfedilmesi bölgenin bakir alanlarını ve coğrafyanın farklı türlere de ev sahipliği yaptığını göstermektedir. [ 2 ] Bölgeye yapılan yatırımların altyapı, sanayi ve çevre kirliliği bakımından sonuçları bu doğal çeşitliliği tehdit edeceği bakamından eleştirilmektedir. bu sebeple Büyük Mekong Bölgesi, dünya üzerinde çeşitliliğin en çok tehlikede olduğu 5. bölge olarak belirlenmiştir. Buna karşılık Asya Kalkınma Bankası bölgesel aidiyet oluşturmak için 3C adını verdiği (connectivity, competitiveness, community) olarak kısalttığı altyapı yatırımlarıyla "erişilebilirlik", turizm ve ticaretin gelişebilmesi için "rekabet" ve ortak mirası ifade etmek için "birliktelik" gibi temaları öne çıkartmaktadır. [ 3 ]