Temel fizik keşifleri zaman çizelgesi

Fizik üzerine bir serinin parçası Dizin Ana hatlar Sözlük Tarih ( zaman çizelgesi ) Dallar Akustik Astrofizik Atom fiziği Biyofizik Klasik fizik Elektromanyetizma Jeofizik Mekanik Modern fizik Nükleer fizik Optik Termodinamik Araştırma Fizikçi ( liste ) Fizik ödülleri listesi Fizik dergileri listesi Çözülememiş fizik problemleri listesi Kategori Wikimedia Commons Vikiproje g t d Bu zaman çizelgesi , deneysel keşifler, deneysel olarak doğrulanan teorik öneriler ve modern fizikteki mevcut düşünceyi önemli ölçüde etkileyen teoriler de dahil olmak üzere fizik ve doğa yasalarındaki önemli keşifleri listeler. Bu tür keşifler genellikle çok adımlı ve çok kişinin katkısıyla gerçekleşen bir süreçtir. Çoklu keşif bazen birden fazla araştırma grubu aynı fenomeni yaklaşık aynı zamanda keşfettiğinde ortaya çıkar ve bilimsel öncelik genellikle tartışmalıdır. Aşağıdaki listeler, yayın veya deney tarihine göre en önemli kişi ve fikirlerden bazılarını içermektedir.

Antik çağ MÖ 6. yy – İyonya Okulu Yunan doğa filozofları : ilk fiziksel kozmoloji kavramları MÖ 610-546 – Anaksimandros : Dünya'nın uzayda yüzdüğü kavramı [ 1 ] MÖ 585 - Miletoslu Thales : Güneş tutulması öngörüldü MÖ 460-370 – Democritus : Atomizm , düşünce deneyi aracılığıyla MÖ 384-322 – Aristoteles : Aristoteles fiziği , fiziğin en erken etkin teorisi [ 2 ] MÖ 367-282 – Batlamyus : Batlamyus yer merkezli sistemi , güneş sisteminin fenomenolojik bir modeli MÖ 300 – Öklid : Öklid geometrisi MÖ 250 – Arşimet : Arşimet prensibi MÖ 310-230 – Samoslu Aristarchos bir Heliosentrik model önerir. [ 3 ] MÖ 276-194 – Eratosthenes : Dünya'nın çevresi ölçüldü MÖ 190-150 – Seleucialı Seleucus : Akıl yürütmeye dayalı Heliosentrizm desteği [ 4 ] MÖ 220-150 – Pergalı Apollonius ve Hipparchus : Usturlap 'ın İcadı MÖ 205-86 – Hipparchus veya bilinmeyen biri: Antikitera düzeneği gezegensel hareketlerin bir analog bilgisayarı MÖ 129 – Hipparchus: Hipparchus yıldız kataloğu tüm gökyüzünün ve ekinoksların presesyonu [ 5 ] MS 60 – İskenderiyeli Heron : Katoptrik : Hero'nun ışığın en kısa yolu ilkesi [ 6 ]

Orta çağ MS 500 – John Philoponus : İtici güç teorisi MS 984 – İbn Sehl : Kırılma Yasası 1010 – İbnü'l-Heysem (Alhazen): Optik , sonlu ışık hızı y. 1030 – İbn Sina ( Avicenna ): Kuvvet kavramı y. 1050 – el-Biruni : Işık hızı, ses hızından çok daha büyüktür y. 1100 – Ebü'l-Berekât Bağdâdî : Hız ve ivme arasında ayrım yapan hareket teorisi [ 7 ]

16. yüzyıl 1514 – Nicolaus Copernicus : Heliosentrizm 1589 – Galileo Galilei : Galileo'nun Pisa Kulesi deneyi

17. yüzyıl 1610 – Galileo Galilei , Jüpiter'in Galilei uydularını keşfetmek için daha önce Hollanda 'da icat edilen teleskobu kullanır. 1609, 1619 – Kepler : Kepler'in gezegensel hareket yasaları 1613 – Galileo Galilei : Eylemsizlik 1621 – Willebrord Snellius : Snell yasası 1632 – Galileo Galilei : Galile ilkesi (hareket yasaları tüm eylemsiz çerçevelerde aynıdır) 1660 – Blaise Pascal : Pascal yasası 1660 – Robert Hooke : Hooke yasası 1662 – Robert Boyle : Boyle yasası 1663 – Otto von Guericke : ilk Elektrostatik jeneratör 1676 – Ole Rømer : Jüpiter'in uydularından hareket eden Rømer'in ışık hızını belirlemesi . 1678 – Christiaan Huygens matematiksel ışığın dalga teorisi , Treatise on Light adlı eserinde yayımlandı. 1687 – Isaac Newton : Newton'un hareket yasaları ve Newton'un evrensel çekim yasası [ 8 ]

18. yüzyıl 1745-46 – Ewald Georg von Kleist ve Pieter van Musschenbroek : Leyden kavanozunun keşfi 1752 – Benjamin Franklin : Uçurtma deneyi 1782 – Antoine Lavoisier : Kütlenin korunumu 1785 – Charles-Augustin de Coulomb : Elektrik yükleri için Coulomb ters-kare yasası onaylandı. [ 9 ]

19. yüzyıl 1800 – Alessandro Volta : voltaik pilin keşfi 1801 – Thomas Young : Işığın dalga teorisi 1803 – John Dalton : Maddenin Atom teorisi [ kaynak belirtilmeli ] 1806 – Thomas Young : Kinetik enerji 1814 – Augustin-Jean Fresnel : Işığın dalga teorisi , optik girişim 1820 – André-Marie Ampère , Jean-Baptiste Biot ve Félix Savart : Elektromanyetik etkileşimler için kanıt ( Biot-Savart yasası ) 1824 – Nicolas Léonard Sadi Carnot : İdeal gaz çevrim analizi ( Carnot çevrimi ), içten yanmalı motor 1826 – Ampère devre yasası 1827 – Georg Ohm : Elektriksel direnç 1831 – Michael Faraday : Faraday'ın indüksiyon yasası 1838 – Michael Faraday : Kuvvet çizgileri 1838 – Wilhelm Eduard Weber ve Carl Friedrich Gauss : Dünya'nın manyetik alanı [ kaynak belirtilmeli ] 1842-43 – William Thomson, 1. Baron Kelvin ve Julius von Mayer : Enerjinin korunumu 1842 – Christian Doppler : Doppler etkisi 1845 – Michael Faraday : Faraday rotasyonu (ışık ve manyetik alan etkileşimi) 1847 – Hermann von Helmholtz & James Prescott Joule : Enerjinin Korunumu 2 [ kaynak belirtilmeli ] 1850-51 – William Thomson, 1. Baron Kelvin & Rudolf Clausius : Termodinamiğin ikinci yasası 1857-59 – Rudolf Clausius & James Clerk Maxwell : Gazların kinetik teorisi 1861 – Gustav Kirchhoff : Siyah cisim 1861-62 – Maxwell denklemleri 1863 – Rudolf Clausius : Entropi 1864 – James Clerk Maxwell : A Dynamical Theory of the Electromagnetic Field ( elektromanyetik radyasyon ) 1867 – James Clerk Maxwell : Gazların Dinamik Teorisi Üzerine ( gazların kinetik teorisi ) 1871-89 – Ludwig Boltzmann & Josiah Willard Gibbs : İstatistiksel mekanik ( Boltzmann denklemi , 1872) 1873 – Maxwell: A Treatise on Electricity and Magnetism 1884 – Boltzmann, Stefan radyasyon yasasını türetti [ kaynak belirtilmeli ] 1887 – Michelson-Morley deneyi 1887 – Heinrich Rudolf Hertz : Elektromanyetik dalgalar 1888 – Johannes Rydberg : Rydberg formülü 1889, 1892 – Lorentz-FitzGerald daralması 1893 – Wilhelm Wien : Siyah cisim radyasyonu için Wien yer değiştirme yasası 1895 – Wilhelm Röntgen : X-ışınları 1896 – Henri Becquerel : Radyoaktivite 1896 – Pieter Zeeman : Zeeman etkisi 1897 – J. J. Thomson : Elektron keşfedildi

20. yüzyıl 1900 – Max Planck : Kara cisim radyasyonu için formül – radyasyona kuanta çözümü ultraviyole felaketi 1904 – J. J. Thomson 'ın atomun erikli puding modeli 1905 – Albert Einstein : Özel görelilik , fotoelektrik etki , Brown hareketi , Kütle-enerji eşdeğerliğini açıklamak için ışık kuantumunu (daha sonra foton olarak adlandırıldı) önerdi. 1908 – Hermann Minkowski : Minkowski uzayı 1911 – Ernest Rutherford : Atom çekirdeğinin keşfi ( Rutherford modeli ) 1911 – Kamerlingh Onnes : Süperiletkenlik 1913 – Niels Bohr : Atomun Bohr modeli 1915 – Albert Einstein : Genel görelilik 1916 – Schwarzschild metriği büyük bir kürenin dışındaki yerçekimini modelleme 1919 – Arthur Eddington : Işık bükülmesi doğrulandı – genel görelilik için kanıt 1919-1926 – Kaluza-Klein teorisi yerçekimi ve elektromanyetizmanın birleştirilmesini öneriyor 1922 – Alexander Friedmann genişleyen evren önerisinde bulundu 1922-37 – Friedmann-Lemaître-Robertson-Walker metriği kozmolojik modeli 1923 – Stern-Gerlach deneyi 1923 – Edwin Hubble : Galaksiler keşfedildi 1923 – Arthur Compton : Fotonların parçacık doğası foton momentumu gözlemi ile doğrulandı 1924 – Bose-Einstein istatistiği 1924 – Louis de Broglie : De Broglie dalgası 1925 – Werner Heisenberg : Matris mekaniği 1925-27 – Niels Bohr & Max Planck : Kuantum mekaniği 1925 – Yıldız yapısı anlaşıldı [ kaynak belirtilmeli ] 1926 – Fermi-Dirac istatistikleri 1926 – Erwin Schrödinger : Schrödinger Denklemi 1927 – Werner Heisenberg : Belirsizlik ilkesi 1927 – Georges Lemaître : Büyük Patlama 1927 – Paul Dirac : Dirac denklemi 1927 – Max Born : Schrödinger denkleminin Born kuralı yorumu 1928 – Paul Dirac , antiparçacığı önerdi 1929 – Edwin Hubble : Evrenin genişlemesi doğrulandı 1932 – Carl David Anderson : Antimadde keşfedildi 1932 – James Chadwick : Nötron keşfedildi 1933 – Ernst Ruska : Elektron mikroskobunun icadı 1935 – Subrahmanyan Chandrasekhar : Kara delik çökmesi için Chandrasekhar limiti 1937 – Carl David Anderson ve Seth Neddermeyer tarafından Muon keşfedildi 1938 – Pyotr Kapitsa : Süperakışkanlık keşfedildi 1938 – Otto Hahn , Lise Meitner ve Fritz Strassmann Nükleer fisyonu keşfetti 1938-39 – Yıldız füzyonu , yıldızlardaki enerji üretimini açıklıyor [ kaynak belirtilmeli ] 1939 – Uranyum fisyonu keşfedildi 1941 – Feynman yol integrali 1944 – 2 boyutlu manyetizma teorisi: Ising modeli 1947 – C. F. Powell , Giuseppe Occhialini , César Lattes : Pion keşfedildi 1948 – Richard Feynman , Shinichiro Tomonaga , Julian Schwinger , Freeman Dyson : Kuantum elektrodinamiği 1948 – Charles Townes tarafından maser ve lazerin icadı 1948 – Feynman diyagramları 1956 – Elektron nötrino keşfedildi 1956-57 – Parite ihlali, Chien-Shiung Wu tarafından kanıtlandı 1957 – Süperiletkenliği açıklayan BCS teorisi 1959-60 – Kuantum fiziğinde topolojinin rolü öngörüldü ve doğrulandı [ kaynak belirtilmeli ] 1962 – Güçlü etkileşimlerin SU(3) teorisi 1962 – Müon nötrinosu keşfedildi 1963 – Chien-Shiung Wu korunmuş vektör akımı teorisini zayıf etkileşimler için doğruladı 1963 – Murray Gell-Mann ve George Zweig : Kuarklar öngörüldü 1964 – Bell teoremi , kuantum dolanıklık üzerine nicel bir çalışma başlatır. 1964 – CP ihlali James Cronin ve Val Fitch tarafından keşfedildi. 1967 – Zayıf etkileşim ve elektromanyetizmanın birleşmesi ( elektrozayıf teori ) 1967 – Güneş nötrinosu problemi bulundu 1967 – Pulsarlar (dönen nötron yıldızları) keşfedildi 1968 – Kuarklar için deneysel kanıt bulundu 1968 – Vera Rubin: Karanlık madde teorileri 1970-73 – Temel Parçacıkların Standart Modeli icat edildi 1971 – Helyum-3 süperakışkanlık 1971-75 – Michael Fisher , Kenneth G. Wilson ve Leo Kadanoff : Renormalizasyon grubu 1972 – Kara Delik Entropisi 1974 – Kara delik radyasyonu ( Hawking radyasyonu ) öngörüldü 1974 – Tılsım kuark keşfedildi 1975 – Tau lepton bulundu 1977 – Alt kuark bulundu 1977 – Anderson lokalizasyonu tanındı (1977 Nobel ödülü, Philip W. Anderson , Mott, Van Fleck) 1980 – Tuhaflık kuark-gluon plazmasının bir imzası olarak öngörüldü [ 10 ] 1980 – Richard Feynman , kuantum hesaplama önerdi 1980 – Kuantum Hall etkisi 1981 – Alan Guth Önerilen kozmik enflasyon teorisi [ şüpheli – tartışma ] 1982 – Aspect deneyi , Bell eşitsizlikleri ihlallerini doğruladı 1981 – Kesirli kuantum Hall etkisi keşfedildi 1983 – Benzetilmiş tavlama 1984 – W ve Z bozonları doğrudan gözlemlendi 1984 – Kuantum kriptografinin ilk laboratuvar uygulaması 1987 – Yüksek sıcaklık süperiletkenliği 1986'da keşfedildi, 1987'de Nobel ödülüne layık görüldü (J. Georg Bednorz ve K. Alexander Müller) 1989-98 – Kuantum tavlama 1993 – Bilinmeyen durumların Kuantum ışınlaması önerildi 1994 – Shor algoritması keşfedildi ve kuantum hesaplama üzerine ciddi bir çalışma başlatıldı 1994-97 – Matris modelleri / M-teorisi 1995 – Wolfgang Ketterle : Bose-Einstein yoğuşması gözlemlendi 1995 – Üst kuark keşfedildi 1995-2000 – Ekonofizik ve Piyasaların kinetik değişim modelleri 1997 – Juan Maldacena , AdS/CFT iletişimini önerdi 1998 – Süpernova Kozmoloji Projesi ve Yüksek Z Süpernova Arama Ekibi tarafından keşfedilen Evrenin ivmelenerek genişlemesi 1998 – Atmosferik nötrino salınımı kuruldu 1999 – Lene Vestergaard Hau : Yavaş ışık deneysel olarak gösterildi

21. yüzyıl 2000 – Kuark-gluon plazması bulundu [ 11 ] 2000 – Tau nötrino bulundu 2001 – Güneş nötrino salınımı gözlemlendi ve güneş nötrino problemi çözüldü. 2003 – WMAP kozmik mikrodalga arka plan gözlemleri 2004 – Grafenin izolasyonu ve karakterizasyonu 2007 – Dev manyetorezistans tanındı (Nobel ödülü, Albert Fert ve Peter Grünberg) 2008 – Sagittarius_A* etrafındaki yıldız yörüngeleri üzerine yapılan 16 yıllık çalışma, Samanyolu galaksisinin merkezinde bir süper kütleli kara delik olduğuna dair güçlü kanıtlar sağladı 2009 – Planck , kozmik mikrodalga arka planı gözlemlerine başladı 2012 – Higgs bozonu Compact Muon Solenoid [ 12 ] ve ATLAS [ 13 ] Büyük Hadron Çarpıştırıcısı 'ndaki deneyler 2015 – Kütleçekim dalgaları gözlemlendi 2016 – Topolojik düzen -topolojik faz geçişleri ve düzen- tanındı (Nobel ödülü, David J. Thouless, F. Duncan M. Haldane ve J. Michael Kosterlitz) 2019 – Bir kara deliğin ilk görüntüsü 2023 – Stokastik Kütleçekim dalgası arka planının deneysel kanıtı [ 14 ] 2023 – Samanyolu'nun Nötrino astronomisi ışık yerine nötrinolarla ilk "görüntüsü" [ 15 ]