Metin/SemanticWikipediaArticleGraph huggingface dataset:
Galilei uyduları

Jüpiter 'in dört Galilei uydusunun montaj görüntüsü, Jüpiter'in bir bölümünü ve uyduların göreceli büyüklüklerini gösteren bileşik görüntü (pozisyonlar temsilidir, gerçeği yansıtmaz). Yukarıdan aşağıya: Io , Europa , Ganymede , Callisto . Galilei uyduları , Jüpiter 'in en büyük dört uydusu olan Io , Europa , Ganymede ve Callisto 'dur. Klasik gezegenlerin en sönüğü olan Satürn 'den sonra çıplak gözle en kolay görülebilen Güneş Sistemi cisimleridir . Parlak Jüpiter'e olan yakınlıkları çıplak gözle gözlemi çok zorlaştırsa da, yüksek ışık kirliliği olan gece gökyüzü koşullarında bile sıradan dürbünlerle kolayca görülebilirler. Teleskobun icadı, uyduların 1610 yılında keşfedilmesini sağladı. Bu sayede, insanlar klasik gezegenleri takip etmeye başladığından beri keşfedilen ilk Güneş Sistemi cisimleri ve Dünya'nın ötesindeki herhangi bir gezegenin yörüngesinde bulunan ilk cisimler oldular. Galilei uyduları gezegen kütleli uydulardır ve Güneş Sistemi 'ndeki en büyük cisimler arasındadırlar. Bu dört uydu, Titan , Triton ve Dünya'nın uydusu Ay ile birlikte, Güneş Sistemi'ndeki cüce gezegenlerin herhangi birinden daha büyüktür. En büyüğü olan Ganymede, Güneş Sistemi'ndeki en büyük uydudur ve Merkür gezegenini boyut olarak geçer (fakat kütle olarak değil). Callisto, boyut olarak Merkür'den sadece biraz daha küçüktür. Daha küçük olan Io ve Europa, Ay ile yaklaşık aynı boyuttadır. İçteki üç uydu - Io, Europa ve Ganymede - 4:2:1 yörüngesel rezonanstadır . Galilei uyduları küresel şekillere sahipken, Jüpiter 'in geri kalan uyduları kendi çekim güçleri küresel şekillerini oluşturacak kadar büyük olmadığı için düzensiz formlara sahiptir. Galilei uyduları, onları Aralık 1609 veya Ocak 1610'da gözlemleyen ve Mart 1610'da Jüpiter'in uyduları olarak tanımlayan [ 1 ] Galileo Galilei 'nin adını almıştır. 1892'de Jüpiter'in beşinci en büyük uydusu olan Amalthea 'nın keşfine kadar Jüpiter'in bilinen tek uyduları olarak kaldılar. [ 2 ] Galileo, ilk başta keşfini Cosmica Sidera (" Cosimo 'nun yıldızları") veya Medicean Yıldızları olarak adlandırdı, fakat sonunda geçerli olan isimler Simon Marius tarafından seçildi. Marius, Galileo ile hemen hemen aynı zamanda, 8 Ocak 1610 tarihinde uyduları bağımsız olarak keşfetmiş ve onlara günümüzdeki isimlerini, Zeus 'un baştan çıkardığı veya kaçırdığı mitolojik karakterlerden esinlenerek vermiştir. Bu isimler, Johannes Kepler 'in 1614 yılında yayımlanan Mundus Jovialis adlı eserinde önerilmişti. [ 3 ] Bu keşif, teleskobun gök bilimciler için bir araç olarak önemini, çıplak gözle görülemeyen uzay cisimlerinin varlığını kanıtlayarak göstermiştir. Dünya dışında başka bir cismin yörüngesinde dönen gök cisimlerinin keşfi, o dönemde kabul gören ve her şeyin Dünya'nın etrafında döndüğü bir teori olan Batlamyus sistemine ciddi bir darbe vurmuştur.
Mars'ın araştırılması

Mars'ın kolonileştirilmesi ve İnsanlı Mars uçuşu ile karıştırılmamalıdır. Perseverance ve Ingenuity 'nin (solda) selfie görüntüsü, Wright Kardeşler Arazisi, 2021 Mars gezegeni, 20. yüzyılın sonlarından itibaren Dünya'dan gönderilen sondalar aracılığıyla uzaktan araştırılmaktadır. Bu araştırmalar, öncelikli olarak jeolojisini ve yaşanabilirlik potansiyelini anlama üzerine odaklanarak, Mars sistemi hakkında büyük bir bilgi artışı sağladı. [ 1 ] [ 2 ] Gezegenler arası yolculukların mühendisliği karmaşık bir iştir ve Mars'ın araştırılması , özellikle ilk girişimlerde yüksek bir başarısızlık oranıyla karşılaşmıştır. Mars'a gönderilen tüm uzay araçlarının yaklaşık yüzde altmışı görevlerini tamamlayamadan başarısız olmuş, bazıları ise gözlemlerine bile başlayamadan arızalanmıştır. Bununla birlikte teknik ömürlerinin çok ötesinde çalışan ikiz Mars araştırma araçları , Spirit ve Opportunity gibi beklenmedik başarılara da imza atılmıştır. [ 3 ]
Hans Lippershey

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Hans Lippershey** | |
|  | |
| **Doğum** | y. 1570 Wesel , Kutsal Roma İmparatorluğu |
| **Ölüm** | Eylül 1619 (48-49 yaşlarında) Middelburg , Birleşik Hollanda Cumhuriyeti |
| **Milliyet** | Almanya , Hollanda |
| **Meslek** | Optisyen |
|  | |

Hans Lippershey , (1570–Eylül 1619), Almanya 'da doğup Hollanda 'da yaşamını devam ettirmiştir. Teleskobu bulan kişi olarak kabul edilir. Optik aletlerle uğraşıyordu. İlk merceği arka arkaya koyup arkasından baktığında uzaktaki cismin yakına geldiğini gördü. Gözleyici adını verdiği bu buluşu Hollanda'da askeri alanda kullandı. Daha sonra mercekler üzerinde biraz daha çalışıp dürbün biçimine getirdi. Optik alanında gelişmelere katkıda bulundu. Kendisi bu icadını 1608'de yapmıştır.

Dış bağlantılar Molecular Expressions: Science, Optics and You - Timeline - Hans Lippershey 16 Mayıs 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . (İngilizce) Teleskop icadının 400. yılı (İngilizce) Otorite kontrolü BPN : 82522192 GND : 117675989 ISNI : 0000 0000 1402 6181 LCCN : no2004079267 NKC : xx0334547 NTA : 31582929X VIAF : 45086423 WorldCat (LCCN): no2004-079267
Sidereus Nuncius

Sidereus Nuncius , 1610 yılı ilk baskının kapağı Sidereus Nuncius , 1610 yılında Galileo Galilei tarafından Latince kaleme alınmış ve Venedik'te 550 adet basılmış bir eserdir. Bir teleskop aracılığıyla yapılmış ilk astronomik gözlemlerin bilimsel bir biçimde ele alarak yayınlandığı ilk eserdir.

Sahtecilik 2007 yılında farklı bir baskısı ortaya çıkan eser, diğer baskılarda bulunmayan çizimler barındırıyordu. [ 1 ] Alman bilim insanı Horst Bredekamp 2007 yılında yayınladığı kitabında [ 2 ] eserin sahici olduğunu kabul etmiş ve övmüştü. Nitekim 2011 yılında Nick Wilding'in yaptığı araştırmalar sonucu kitabın İtalyan antikacı Marino Massimo De Caro tarafından üretildiği ve satıldığı tespit edildi. [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]

Dipnotlar
Yermerkezlilik

Bu maddenin veya maddenin bir bölümünün gelişebilmesi için alakalı konuda uzman kişilere gereksinim duyulmaktadır. Ayrıntılar için lütfen tartışma sayfasını inceleyin veya yeni bir tartışma başlatın. Konu hakkında uzman birini bulmaya yardımcı olarak ya da maddeye gerekli bilgileri ekleyerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. ( Mayıs 2020 ) 1539 tarihli bir temsili yermerkezli evren modeli. Figure des corps célestes ( Gökcisminin vücut yapısı ) - Bartolomeu Velho tarafından çizilmiş Evrenin Ptolemaik -yermerkezli modeli. Cosmographia adlı eserden alınmıştır ( Bibilothèque National , Paris ). Yermerkezlilik, geosantrizm veya geosentrizm , Yeri ( Dünyayı ) evrenin merkezi kabul eden görüştür. Kopernik sistemi öncesinde geçerli olan Batlamyus 'un sistemi yermerkezci bir sistemdir. Gerçek dışı olduğu ispatlanan bu modele 17. yüzyıla kadar gelişmiş toplumlarda bile inanılmaktaydı. Bunun sebebi dünya yüzeyinde yaşayan canlıların bakış açısından dünyanın sabit, Güneş başta olmak üzere tüm gök cisimlerinin ise hareketli görünüşüdür. Antik Yunan, Romalı ve Orta Çağ felsefecileri genelde yermerkezli modeli, bazı mitolojilerde geçen düz dünya modelinin aksine küresel dünya ile beraber kullanır. [ kaynak belirtilmeli ]

Aristo'nun yermerkezli evren modeli Aristoteles ortaya koymuş olduğu bu model'de yeryüzünü evrenin merkezine alır ve onun evrenin merkezinde hareketsiz olarak nitelendirir.Ona göre Dünyanın etrafında katmanlar şeklinde yükselen evren küreseldir ve sonludur. “Gökyüzünün dairesel bir şekil taşıması zorunludur. Çünkü hem varlığına uygun şekil hem de doğaca en önde gelendir.’' der Aristo bu modelde Güneş ve gezegenlerin yeryüzünün etrafında dairesel bir hareketle döndüğünü belirtmiştir. Özellikle Kopernik in günmerkezli evren modeline kadar kozmolojide büyük etkiler yaratan bu modelin 17.yüzyıla kadar savunucuları olmuştur. [ 1 ] [ 2 ]
1RXS

Bu madde, öksüz maddedir ; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur . Lütfen ilgili maddelerden bu sayfaya bağlantı vermeye çalışın. ( Aralık 2023 ) 1RXS , Birinci ROSAT X-ışını Araştırması (1st ROSAT X-ray Survey) için kullanılan bir akronimdir . X-ışını astronomisi alanında 1990 ve 1999 yılları arasında yörüngede aktif olan Alman ROSAT uzay teleskobu ile X-ışını spektrumunda görülebilen astronomik cisimlerden oluşturulmuş bir katalogdur. Bir araştırmacıya göre 1RXS üzerinde yapılan incelemeler, yaşlı nötron yıldızları gibi birçok kaynağın tanımlanabileceğini, diğerlerinin ise "ilgi çekici" olduğunu göstermiştir. [ 1 ]
Yine de dönüyor

Galileo Galilei 'nin Bartolomé Esteban Murillo tarafından yapılan bir çizimi Yine de dönüyor ( İtalyanca : E pur si muove veya Eppur si muove ), İtalyan matematikçi , fizikçi ve filozof Galileo Galilei 'ye atfedilen bir sözdür. Galileo'nun bu sözü 1633'te Dünya 'nın Güneş etrafında dönmesi iddiasından vazgeçmeye zorlanması üzerine söylediği iddia edilir. Stephen Hawking 'e göre kimi tarihçiler bu sözün Galileo'nun ev hapsinden transferi sırasında edildiğine inanıyor. [ 1 ] Galileo'nun Vincenzo Viviani tarafından 1655-1656'da yazılan en erken biyografisinde böyle bir sözden bahsetmiyor. Duruşma kayıtlarında böyle bir sözün edildiğini de görmek mümkün değildir. Kimi yazarlar Galileo'nun Roma Engizisyonu önünde böyle bir söz söylemesinin mantıksız olacağını savunuyor. [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] Olay Guiseppe Baretti 'nin ilk kez 1757'de İngilizce basılan The Italian Library kitabında geçiyor. Kitap 1761'de Querelles Littéraires başlığıyla yayımlandı. [ 5 ] 1911'de " E pur si muove " sözü  Belçika'nın Roeselare kasabasından Jules van Belle'nin satın aldığı bir tabloda bulundu. [ 6 ] Tablo, Galileo'nun ölüm yılından iki yıl kadar öncesini kapsayan 1643 veya 1645 tarihliydi. Tablodaki imza belirsizdi ancak İspanyol ressam Bartolomé Esteban Murillo 'ya atfedilir. Tablo, " Eppur si muove " sözünün Galileo'nun ölümünden önce dolaşımda olduğunu gösteriyor. Bununla birlikte şu an nerede olduğu bilinmeyen tablonun Romaan-Eugeen Van Maldeghem tarafından 1837'de yapılanla birebir aynı olduğu keşfedildi. Van Belle'nin tablosu 19. yüzyıldan öncesine ait olmasına rağmen kimi sanat uzmanları onun Murillo tarafından yapılmış olmasını kuşkulu buluyor. [ 7 ]
6dF Gökada Araştırması

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| -10 - 0 derece (DEC), 360 derece (RA) ve 0 - 200 Mpc yarıçaplı 6dF görünümü. Her siyah nokta bir galaksiyi temsil eder. | |
| **Araştırma türü** | Kırmızıya kayma araştırması |
| **Web sitesi** | 6dfgs.net |
| Wikimedia Commons'ta ilgili ortam | |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

6dF Galaksi Araştırması (Altı Derece Alan Galaksi Araştırması), 6dF veya 6dFGS, Anglo-Avustralya Gözlemevi (AAO) tarafından 2001 ile 2009 yılları arasında 1,2 metrelik UK Schmidt Teleskobu ile gerçekleştirilen bir kırmızıya kayma araştırması'dır. Bu araştırmanın verileri 31 Mart 2009 tarihinde kamuoyuna açıklanmıştır. [ 1 ] Araştırma, gökyüzünün neredeyse yarısını kapsayan yakın evrenin haritasını çıkarmıştır. 136.304 spektrum, 110.256 yeni galaksi dışı kırmızıya kayma ve 125.071 galaksiden oluşan yeni bir katalog ortaya çıkarmıştır. 6dF'nin bir alt örneği olan Kendine özgü hız araştırması, yerel evrenin kütle dağılımını ve toplu hareketlerini ölçmektedir. Temmuz 2009 itibarıyla, Sloan Dijital Gökyüzü Araştırması (SDSS) ve 2dF Gökada Kırmızıya Kayma Araştırması (2dFGRS) ile birlikte üçüncü büyük kırmızıya kayma araştırmasıdır.

Açıklama 6dF araştırması, güney gökyüzünün 17.000 derece 2 'lik bir alanını kapsamaktadır. Bu alan, 2dFGRS [ 2 ] 'in yaklaşık on katı ve Sloan Dijital Gökyüzü Araştırması'nın spektroskopik alan kapsamının iki katından fazladır. [ 3 ] Tüm kırmızıya kayma ve spektrumlar, Edinburgh Kraliyet Gözlemevi'nde barındırılan 6dFGS Çevrimiçi Veritabanı aracılığıyla erişilebilir. Cape Town Üniversitesi aracılığıyla çevrimiçi 6dFGS atlası erişilebilir. Araştırma, Avustralya'nın Yeni Güney Galler eyaletindeki Siding Spring Gözlemevi 'nde bulunan 1,2 metrelik UK Schmidt Teleskopu ile gerçekleştirildi ve 6dF cihazı, her bir noktada 6 derecelik bir alanı gözlemlemeye imkan verdi. Cihaz, her bir alan plakası başına 150 optik fiber içeren çok nesneli fiber spektrografa sahiptir. 6dF Galaksi Araştırması'nın önceki kırmızıya kayma ve özel hız araştırmalarına kıyasla bir özelliği, yakın kızılötesi kaynak seçimi olmasıdır. Ana hedef katalogları, 2MASS
 Araştırmasından seçilmiştir. [ 4 ] Bu bantlarda galaksileri seçmenin birkaç avantajı vardır. Galaksilerin yakın kızılötesi spektral enerji dağılımları, en eski yıldız popülasyonlarının ışığı ve dolayısıyla yıldız kütlelerinin büyük kısmı tarafından domine edilir. Geleneksel olarak, araştırmalar galaksilerin daha genç, daha mavi yıldızların domine ettiği optik alanda hedef galaksileri seçmiştir. Toz sönümleme etkileri, daha uzun dalga boylarında daha azdır. Hedef galaksiler için bu, toplam yakın kızılötesi parlaklığın galaksinin yönelimine bağlı olmadığı ve dolayısıyla galaksi kütlesinin güvenilir bir ölçüsünü sağladığı anlamına gelir. Ayrıca bu, 6dF'nin, optik seçim yoluyla mümkün olandan daha yakın bir şekilde Samanyolu düzlemine yakın yerel Evren'i haritalayabileceği anlamına gelir.
Catalina Sky Survey

Catalina Sky Survey (CSS) , kuyrukluyıldızlar ve asteroitler hakkında bir keşif araştırmasıdır. Araştırma, Arizona eyaletine bağlı Tucson kentinde bulunan Steward Gözlemevi'nin Catalina İstasyonu'nda yürütülmektedir. CSS, Dünya'ya yakın cisimler , özellikle de tehlikeli olabilecek herhangi bir asteroit aramaları üzerinde yoğunlaşmaktadır.

Dış bağlantılar Resmî site Astronomi ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz.
All Sky Automated Survey

ASAS teleskopu, Las Campanas gözlemevi All Sky Automated Survey (ASAS) gökyüzünde parlaklığı 14'ten fazla olan yaklaşık 10.000.000 yıldızın fotometrik izlemesi için 7 Nisan 1997'de Polonya 'da yürütülmeye başlamış bir astronomi projesidir. Proje kapsamında kullanılan otomatik teleskop da ASAS ismiyle anılmaktadır. ASAS-Güney teleskobu Şili 'dedir ve ASAS-Kuzey teleskobu Hawaii'dedir. Varşova Üniversitesi Gözlemevi'nden Grzegorz Pojmański tarafından internet üzerinden yönetilmektir. [ 1 ] Proje kapsamında kullanılan otomatik teleskop 2004 ve 2006 yıllarında iki tane kuyruklu yıldız tespit etmiştir.

ASAS yayınları Eclipsing binaries in ASAS catalog by B. Paczyński, D. Szczygieł, B. Pilecki, G. Pojmański The All Sky Automated Survey. The Catalog of Variable Stars. V. Declinations 0 deg - 28 deg of the Northern Hemisphere 6 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . by G. Pojmański, B. Pilecki, D. Szczygieł The All Sky Automated Survey. The Catalog of Variable Stars. IV.18^h - 24^h Quarter of the Southern Hemisphere 22 Ekim 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . by G. Pojmański, Gracjan Maciejewski The All Sky Automated Survey. The Catalog of Variable Stars. III. 12h - 18h Quarter of the Southern Hemisphere by G. Pojmański, Gracjan Maciejewski The All Sky Automated Survey. The Catalog of Variable Stars. II.6h-12h Quarter of the Southern Hemisphere by G. Pojmański The All Sky Automated Survey. A Catalog of almost 3900 variable stars by G. Pojmański The All Sky Automated Survey. Variable Stars in the 0h - 6h Quarter of the Southern Hemisphere 19 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . by G.Pojmański The All Sky Automated Survey. The Catalog of the Short Period Variable Stars in the Selected Fields 21 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . by G. Pojmański The All Sky Automated Survey 27 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . by G. Pojmański
Digitized Sky Survey

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Diğer isimler** | DSS |
| **Koordinatlar** | 31°16′37″S 149°03′58″E ﻿ / ﻿ 31.276811°G 149.0661°D ﻿ / -31.276811; 149.0661 |
| **Gözlemevi kodu** | 260 |
| **Web sitesi** | archive.stsci.edu/cgi-bin/dss form |
| Wikimedia Commons'ta ilgili ortam | |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

Digitized Sky Survey ( DSS ), Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü (STScI) tarafından 1983 ve 2006 yılları arasında üretilen gece gökyüzünün çeşitli fotoğrafik astronomi araştırmalarının sayısallaştırılmış bir versiyonudur. Kuzey Göksel Yarımküre için Palomar Gözlemevi Gökyüzü Araştırması ve Güney Göksel Yarımküre için SERC/ ESO araştırmasının fotoğraf plakalarına dayanmaktadır. DSS'nin görüntülerine web üzerindeki çeşitli veri merkezleri aracılığıyla FITS ve GIF formatında ücretsiz olarak erişilebilir, fakat telif hakkı ile korunmaktadır. DSS'nin ilk versiyonu 1994 yılında 102 CD 'de yayınlanmıştır (DSS First Generation, sıkıştırma 1:10). 1996 yılında, daha yüksek çözünürlüğe ( piksel başına 1 veya 1,7 yay-saniye ) sahip ikinci bir versiyon (DSS Second Generation) piyasaya sürüldü ve şu anda kırmızıda yaklaşık %98, kızılötesinde %99 ve mavi spektral aralıkta %45 kapsama alanına ulaşmaktadır. [ 1 ]

Dış bağlantılar Wikimedia Commons 'ta Digitized Sky Survey ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur. MAST DSS ana sayfası (ing.) STScI DSS (ing.)
IRAS

Kızılötesi Astronomi Uydusu ( Felemenkçe : Infrarood Astronomische Satelliet ) ( IRAS ), tüm gece boyunca gökyüzünde kızılötesi dalga boyları içerisinde araştırma yapmak için kullanılan ilk uzay teleskobudur . [ 1 ] 25 Ocak 1983'te başlatıldı, misyonu on ay sürdü. Teleskop , Amerika Birleşik Devletleri ( NASA ), Hollanda ( NIVR ) ve Birleşik Krallık ( SERC ) ortak bir projesiydi. 12, 25, 60 ve 100 mikrometre dalga boylarında 250.000'den fazla kızılötesi kaynak gözlenmiştir. IRAS'dan alınan verilerin işlenmesi ve analizi California Teknoloji Enstitüsü 'ndeki Kızılötesi İşleme ve Analiz Merkezi 'nin desteği ile sağlanmıştır. [ 2 ] [ 3 ]
Derin Ekliptik Araştırma

Keşfedilen küçük gezegen: 9 [ 1 ] 19521 Chaos 19 Kasım 1998 list 28978 Ixion 22 Mayıs 2001 list 38083 Rhadamanthus 17 Nisan 1999 list (42301) 2001 UR 163 21 Ekim 2001 list 53311 Deucalion 18 Nisan 1999 list 54598 Bienor 27 Ağustos 2000 list 88611 Teharonhiawako 20 Ağustos 2001 list 148780 Altjira 20 Ekim 2001 list (361701) 2007 VZ 171 24 Kasım 2003 list Derin Ekliptik Araştırması (DES) ( İngilizce : Deep Ecliptic Survey ) Ulusal Optik Astronomi Gözlemevi'nin (NOAO) ( İngilizce : National Optical Astronomy Observatory ) olanaklarını kullanarak Kuiper kuşağı nesnelerini (KBO'lar) bulmaya yönelik bir projedir. Baş araştırmacı Robert L. Millis'tir. 1998'den 2003'ün sonuna kadar 550 derece karelik bir alanı kapsayan araştırma 22,5 parlaklığa duyarlılıkla gerçekleştirilmiştir; bu da bu büyüklükteki cisimlerin tahmini olarak %50'sinin bulunduğu anlamına gelmektedir. Araştırma aynı zamanda ortalama Kuiper Kuşağı düzlemini oluşturmuş ve Kuiper Kuşağı nesnelerinin dinamik sınıflarının yeni resmi tanımlarını ortaya koymuştur. [ 2 ] Dikkate değer ilk gözlemler ve/veya keşifler şunlardır: [ 3 ] 28978 Ixion , büyük plutino 19521 Kaos ( cubewano ) 1998 WW 31 , ilk ikili Neptün ötesi nesne (TNO) (148209) 2000 CR 105 , enberisi Neptün 'den etkilenmeyecek (dağılmayacak) kadar uzak ve yarı büyük ekseni büyük olan ilk nesne (87269) 2000 OO 67 , 500 AU 'dan fazla yarı büyük ekseni ve nesneyi Neptün'ün yörüngesinin içinden 1000 AU'dan fazlasına götüren aşırı dış merkezliliği (0,96) ile dikkat çekicidir 2001 QR 322 , ilk Neptün truvası 2002 XU 93 , en eğimli yörüngelerden birine sahip (>68°)
2MASS

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
|  | |
| **Hedef** | gökadalar , kahverengi cüceler |
| **Organizasyon** | UMass IPAC ( JPL / Caltech ) NASA · NSF |
| **Gözlemler** | İki adet 1.3 m Cassegrain yansıtıcı teleskop ( Whipple Gözlemevi, Arizona, ABD ; Cerro Tololo, La Serena, Şili ) |
| **Dalga boyu** | kızılötesi (2 μ {\displaystyle \mu } m , 1.25 μ {\displaystyle \mu } m, 1.65 μ {\displaystyle \mu } m, 2.17 μ {\displaystyle \mu } m) |
| **Veri ürünleri** | görüntüler nokta kaynak kataloğu geniş nesneler kataloğu |
| **Web sitesi** | 2MASS hakkında Nokta kaynaklar kataloğu Geniş nesneler kataloğu |
| Wikimedia Commons'ta ilgili ortam | |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

2MASS Two Micron All-Sky Survey ( 2MASS ) [ 1 ] gözlemleri bütün gökyüzünü kapsayacak şekilde kuzey ve güney yarıkürede iki adet teleskopla (Hopkins Dağı Arizona ve Cerro Tololo/CTIO Şili , sırasıyla) 1997 yılında başladı ve 2001 yılında tamamlandı. Tüm gökyüzü, 2 mikrometre ( μ {\displaystyle \mu } m): J (1.25 μ {\displaystyle \mu } m), H (1.65 μ {\displaystyle \mu } m) ve K s (2.17 μ {\displaystyle \mu } m) üç kızılötesi dalgaboyunda fotometrik sistemle kapsanmıştı. Araştırmanın amaçları: Gökyüzünün kendi gökadamız Samanyolu 'nun görünen ışığıyla bir şerit halinde gizlenmiş bölgesinde gökadaların tespiti. kahverengi cücelerin ilk tespiti. Kendi gökadamız ve diğerlerinde çok sık görülen düşük kütleli yıldızların kapsamlı araştırması. Tüm bulunan yıldız ve gökadaların kataloglanması. Bu son amaç övgüye değer bir şekilde başarılı olmuştur. Ortalama 14 kadir büyüklükteki nokta kaynakların ( yıldızlar , gezegenler , asteroidler ) sayısal tanımlamaları ve geniş kaynakların ( gökadalar , bulutsular ) bilgisayar yazılımıyla kataloglanması sağlanmıştır. 300 milyondan fazla nokta kaynak ve bir milyon geniş kaynak kataloglanmıştır. 2003 Kasım ayında bir bilim ekibi 2MASS yıldız veri analizine dayanarak Samanyolu 'nun bilinen en yakın uydu gökadası olan Büyük Köpek Cüce Gökadası 'nın keşfini duyurmuşlardır.
Lincoln Near-Earth Asteroid Research

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **Koordinatlar** | 33°49′05″N 106°39′33″W ﻿ / ﻿ 33.8181°K 106.6592°B ﻿ / 33.8181; -106.6592 |
| **Gözlemevi kodu** | 704 |
| **Web sitesi** | ll.mit.edu/impact/watch-potentially-hazardous-asteroids |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

Çeşitli projeler tarafından tespit edilen DYC sayısı: LINEAR NEAT Spacewatch LONEOS CSS Pan-STARRS NEOWISE Tüm diğerleri Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) , ABD Hava Kuvvetleri , NASA ve MIT 'nin Lincoln Laboratuvarı'nın Dünya'ya yakın cisimlerin tespit ve izlenmesi için yaptığı bir işbirliği projesidir. LINEAR, 1998 yılındaki asteroid bulgularının çoğundan sorumlu olup 2005 yılında bu görevi Catalina Sky Survey 'e devretti. [ 1 ] LINEAR, 15 Eylül 2011 tarihi itibarıyla 2.423'ü Dünya'ya yakın asteroit ve 279'u kuyrukluyıldız olmak üzere 231.082 yeni küçük Güneş Sistemi cismi tespit etti. [ 2 ] LINEAR programı tarafından kullanılan araçlar, New Mexico 'ya bağlı Socorro yakınlarındaki White Sands Missile Range (WSMR) üzerindeki Lincoln Laboratuvaru Deneysel Test Sitesi'nde (ETS) yer almaktadır.
Palomar Gezegen Kesişimi Asteroit Araştırması

Keşfedilen küçük gezegenlerin sayısı: 20 [ 1 ] Bakınız § Keşfedilen küçük gezegenlerin listesi Palomar Gezegen Kesişim Asteroit Araştırması (PCAS) İng. Palomar Planet-Crossing Asteroid Survey , 1973 yılında Kaliforniya 'da bulunan U.S. Palomar Gözlemevinde Elanor Helin ve Eugene Shoemaker tarafından yürütülen bir astronomik araştırmadır . [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] Küçük Gezegen Merkezi 1993-1994 yılları arasında 20 adet numaralandırılmış küçük gezegenin keşfini PCAS ile doğrudan ilişkilendirse de, program toplamda 17 kuyruklu yıldız [ 6 ] dahil olmak üzere 95 Dünya'ya yakın cismin keşfini gerçekleştirmiştir. [ 1 ] PCAS Haziran 1995'e kadar yaklaşık 25 yıl boyunca sürdürülmüştür. Uluslararası olarak önce INAS programı adı altında genişlemiş ve sorasında oldukça başarılı sonuçlar veren NEAT programının erken öncülü olmuştur. [ 6 ]

Önemli keşifler PACS tarafından keşfi gerçekleştirilen ilk cisim bir Apollo asteroidi olan, 68 derecelik istisnai bir yörünge eğimiyle 1999 yılına kadar yörünge eğikliği en yüksek küçük gezegen olarak bilinen (5496) 1973 NA 'dır. 1976 yılında Elenor Helin , Dünya'nın yörüngesinden hiçbir zaman uzaklaşmayan dar yörüngeye sahip Aten asteroitleri sınıfının bilinen ilk üyesi olan 2062 Aten 'i keşfetmiştir. [ 7 ] Sonuçta, bu cisimler Dünya ile çarpışma ihtimali oldukça yüksek olan asteroitlerdir. 1979'da Helin, daha sonradan 4015 Wilson-Harrington adı verilecek bir kuyruklu yılız olan Apollo tipi bir asteroidi keşfetmiştir. [ 8 ] Bu cisim, bir kuyruklu yıldızın zamanla gazlı yapısını kaybederek bir asteroide dönüşmesinin ilk kanıtını teşkil etmektedir. [ 6 ]

Keşfedilen küçük gezegenlerin listeesi (7029) 1993 XT 2 14 Aralık 1993 liste (9072) 1993 RX 3 12 Eylül 1993 liste (9078) 1994 PB 2 9 Ağustos 1994 liste (10363) 1994 UP 11 31 Ekim 1994 liste (10564) 1993 XQ 2 14 Aralık 1993 liste (13594) 1994 PC 2 9 Ağustos 1994 liste (14476) 1993 XW 2 14 Aralık 1993 liste (14912) 1993 RP 3 12 Eylül 1993 liste (15344) 1994 PA 2 9 Ağustos 1994 liste (18435) 1994 GW 10 14 Nisan 1994 liste (18436) 1994 GY 10 14 Nisan 1994 liste (24781) 1993 RU 3 12 Eylül 1993 liste (24797) 1994 PD 2 9 Ağustos 1994 liste (24798) 1994 PF 2 9 Ağustos 1994 liste (26868) 1993 RS 3 12 Eylül 1993 liste (37671) 1994 UY 11 31 Ekim 1994 liste (39620) 1994 PE 2 9 Ağustos 1994 liste (46623) 1994 GV 10 14 Nisan 1994 liste (52418) 1994 GX 10 14 Nisan 1994 liste (120503) 1993 RW 3 12 Eylül 1993 liste
Mount Lemmon Survey

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
|  | |
| **Koordinatlar** | 32°26′34″N 110°47′19″W ﻿ / ﻿ 32.44283°K 110.78869°B ﻿ / 32.44283; -110.78869 |
| **Gözlemevi kodu** | G96 |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

Keşfedilen küçük gezegenler : 50.178 [ 1 ] bkz. Küçük gezegenler listesi § Notlar Lemmon Dağı Araştırması veya Mount Lemmon Survey (MLS), G96 gözlemevi koduyla yürütülen Catalina Gökyüzü Araştırması 'nın bir parçası olan uzay araştırmasıdır. [ 2 ] Tucson, Arizona'nın kuzeydoğusundaki Santa Catalina Dağları 'nda 2.791 metre (9.157 ft) yükseklikte bulunan Mount Lemmon Gözlemevi bünyesindeki Steward Gözlemevi tarafından yürütülen f/1.6 esas odaklı, beş derece kare alan görüntüleme özellikli 10560x10560 piksel kamera ile birlikte 152 m (6.000 in) cassegrain yansıtıcılı teleskop kullanmaktadır. [ 3 ] Özellikle Dünya'ya yakın cisim keşfi araştırmaları alanında küresel çapta en üretken araştırmalardan biridir. Toplamda 50.000'den fazla numaralandırılmış küçük gezegen keşfiyle Küçük Gezegen Merkezi tarafından oluşturulan kaşif çizelgesinin en üst basamağında yer almaktadır. [ 1 ] [ 4 ]

Tarih Araştırma kapsamında çalışan ekip ile birlikte Andrea Boattini , 7 Ekim 2008'de yanlışlıkla kayıp bir kuyruklu yıldız olan 206P/Barnard-Boattini'yi yeniden keşfetmiştir. [ 5 ] Kuyruklu yıldız , 1892'den bu yana 20 devir yapmış ve 1922, 1934 ve 2005'te Jüpiter'in 0,3-0,4 AU mesafesine kadar yaklaşmıştır. [ 6 ] [ 7 ] Bu kuyruklu yıldız aynı zamanda Amerikalı gökbilimci Edward Emerson Barnard tarafından 13 Ekim 1892 gecesi fotografik yöntemlerle keşfedilen ilk kuyruklu yıldızdır. [ 5 ] MLS, bir Dünya'ya yakın cisim olarak sınıflandırılan 2008 AO 112 'yu 12 Ocak 2008 tarihinde 15-metre (590 in) 'lik bir yansıtmalı teleskop kullanarak 21 görünür büyüklük değeriyle keşfetmiştir. [ 8 ] 27 Eylül 2009 tarihinde ise Mars 'ın L 5 Lagrange noktasında bulunan truva asteroidi 2011 UN 63 keşfedilmiştir. [ 9 ] [ 10 ] Araştırma kapsamında ayrıca olağan dışı Aten asteroidi ve dinamik olarak soğuk bir Kozai rezonatörü olan 2012 FC 71 'i 31 Mart 2012'de keşfetmiştir. [ 11 ]
Proje A119

1950'lerde ABD Hava Kuvvetleri tarafından Ay'a atom bombası atma amacıyla geliştirilen gizli bir planın "A Study of Lunar Research Flights" adlı çalışmasının birinci cildinin kapağıdır. Proje A119 , 1958'de Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri tarafından geliştirilen çok gizli bir projeydi. [ 1 ] Sovyetler Birliği 4 Ekim 1957'de Sputnik 1'in fırlatılmasıyla Uzay Yarışı'nda erken bir liderliğe yükseldi ve bu da Uzay Yarışı'nın başlangıcı için ilham kaynağı oldu. Sovyetler ilk uydularını fırlattıktan sonra ABD kaybediyordu. Uzay yarışını kaybetmemek için ABD karıştırma moduna geçti ve kendi uydusu Explorer 1'i fırlattı. [ 2 ] 1959 yılında çalışmalarına başlanan Proje A-119; aya nükleer bir üs kurmayı ve gerekirse ayı nükleer bombayla patlatmayı içeriyordu [ 3 ] Proje, Ocak 1959'da Hava Kuvvetleri tarafından, fırlatmada bir sorun çıkması durumunda nüfus için risk korkusuyla iptal edildi. Proje lideri Leonard Reiffel tarafından belirtilen bir diğer faktör, gelecekteki ay araştırma projelerini ve kolonileşmeyi etkileyecek nükleer serpintinin olası etkileriydi [ 4 ]

Kaynaklar ↑ "50th Anniversary of the Space Age" . NASA . 16 Eylül 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi . Erişim tarihi: 8 Eylül 2011 . ↑ "ABD - SSCB Uzay Yarışı" . 25 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. ↑ "Proje A119 Çalışması" . 6 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. ↑ "Proje iptaliyle ile ilgili" . 4 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi . Erişim tarihi: 10 Aralık 2021 . g t d Carl Sagan Bilimsel kariyer Proje A119 Pioneer plağı Sönük genç Güneş paradoksu Kozmik Takvim Voyager Altın Plakları Voyager Aile Portresi Soluk Mavi Nokta Planetary Society Dünya Dışı Akıllı Yaşam Araştırması (SETI) Sagan standardı Bilimsel kitaplar Kozmik Bağlantı (1973) Mars and the Mind of Man (1973) Cennetin Ejderleri (1977) Broca'nın Beyni (1979) Kozmos (1980) Soğuk ve Karanlık (1984) Comet (1985) Atalarımızın Gölgesinde (1993) Soluk Mavi Nokta (1994) Karanlık Bir Dünyada Bilimin Mum Işığı (1995) Milyarlarca ve Milyarlarca (1997) The Varieties of Scientific Experience (2006) Romanlar Mesaj (roman) (1985) Medya Kozmos Cosmos: A Personal Voyage (1980 TV dizisi) Cosmos: A Spacetime Odyssey (2014 TV dizisi) Cosmos: Possible Worlds (2020 TV dizisi) Filmler God, the Universe and Everything Else (1988) Contact (1997 film) Wanderers (2014 film) Aile Lynn Margulis (ilk eş) Dorion Sagan (oğul) Linda Salzman Sagan (ikinci eş) Nick Sagan (oğul) Ann Druyan (üçüncü eş) Sasha Sagan (kız) Sagan Ödülleri Carl Sagan Anma Ödülü Carl Sagan Madalyası Carl Sagan Award for Public Appreciation of Science Carl Sagan Prize for Science Popularization Tanınma Carl Sagan Enstitüsü Sagan Planet Walk Carl Sagan Memorial Station 2709 Sagan Bilim Senfonisi İlişkili Sagan sayısı 4970 Druyan 900 Stewart Avenue Kategori
Sky-Map.org

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| **URL** | Sky-Map.org |
| **Ticari?** | Hayır |
| **Kayıt** | Evet |
| **Durumu** | Aktif |

Sky-Map.org (veya WikiSky.org ), yarım milyardan fazla göksel nesneyi kapsayan bir wiki ve etkileşimli gökyüzü haritasıdır . Kullanıcılar tüm yıldız gökyüzünü aynı anda görebilir ve alanları daha ayrıntılı görüntülemek için yakınlaştırabilir. WikiSky; birçok yıldız, galaksi , takımyıldız ve gezegen içerir, ancak hala geliştirilme aşamasındadır. Kullanıcılar ayrıca makale yazarak, Internet bağlantıları ekleyerek, resim yükleyerek veya belirli bir görev için özel bir vikiproje oluşturarak farklı yıldızlar hakkındaki bilgileri düzenleyebilir. Web sitesi, kullanıcıların ziyaret edebilmesi için hala kullanılabilir olsa da, 2010'dan beri çok fazla etkinlik göstermedi. [ kaynak belirtilmeli ]

Yazılım Kullanıcılar, GALEX, DSS ve SDSS dahil olmak üzere çeşitli şekillerde gökyüzüne göz atabilir. Her iki modda da kullanıcı görünür nesnelerin adına ve kısa bir açıklamasına erişebilir. Makaleler ve farklı fotoğraf görüntüleri de dahil olmak üzere daha ayrıntılı bilgilere erişmek için kullanılabilir. Sky-Map.org ayrıca haritalara, nesnelerin bilgilerine ve SDSS verilerine erişmek için kodun yazılabilmesi için kendi API'sına sahiptir. API, web sitesinin şu anda kullandığı etkileşimli bölümden daha fazla işlevselliğe sahiptir.

Wikisky görüntü telif hakları Wikisky'nin Sayısal Digitized Sky Survey (DSS2) gibi bazı görüntüleri " ticari olmayan kullanım "dır. [ 1 ] DSS veri hakları birden fazla kurum tarafından tutulmaktadır. [ 2 ] Sloan Dijital Gökyüzü Araştırması (SDSS) görüntüleri artık kamu malı , ancak önceki veri sürümleri yalnızca ticari olmayan kullanım içindi. [ 3 ] Hubble Uzay Teleskobu (HST), Spitzer Uzay Teleskobu ( kızılötesi ) veya GALEX uzay teleskobu ( ultraviyole ) görüntüleri " PD - NASA - USgov " ile lisanslanmıştır.

Benzer haritalar WorldWide Telescope Stellarium Google Sky
Spaceguard

Spaceguard ( Uzay bekçisi ) geniş olarak Dünya'ya Yakın Cisimleri (DYC) araştırıp incelemeyi amaçlayan birtakım girişimlere verilen addır. Arthur C. Clarke , Rama'yla Randevu ( İng. Rendezvous with Rama ) adlı romanında bu kavramı kullanmıştır. Bu romanda SPACEGUARD, fecî bir asteroit çarpışından sonra kurulmuş olan bir erken uyarı sisteminin adıdır. Bu isim daha sonra birtakım Dünya 'ya yakın cismi keşfedip araştırmaya çalışan gerçek çalışmaya ad oldu. 1992'de yapılmış A.B.D. Kongresi'ne âit bir çalışma bir "Spaceguard araştırma raporu" ( İng. " Spaceguard Survey Report ")
ortaya koyarak NASA 'ya büyük Dünya'ya yakın asteroitlerin %90'ını 10 yılda bulma görevini verdi. Bu karâra çoğu zaman "Spaceguard hedefi" ( İng. " Spaceguard Goal ") adı verilir. Birtakım NASA tarafından parasal destek gören çalışma, "Spaceguard projesi" üzerinde çalışıyor kabul edilir. Uluslararası Astronomi Birliği 'nin Dünya'ya Yakın Cisimler Çalışma Grubu (DYCÇG) ( İng. Working Group on Near-Earth Objects ( WGNEO )) 1995'te ( İng. " Beginning the Spaceguard Survey ") adlı bir makâle yayınlayınca bu Spaceguard Kuruluşu ( İng. " Spaceguard Foundation ") adlı bir organizasyonu doğurdu. Sonradan Spaceguard dernekleri ve kuruluşları Dünya'nın değişik ülkelerinde kurularak Dünya'ya yakın cisimlerin keşfi ve araştırması düşüncesini destekledi. Genel olarak ayrı ayrı ülkelerde kurulan Spaceguard organizasyonları, uluslararası kuruluşlar veya ABD çalışmalarıyla ancak ismen, ortak çıkarlar ve benzer hedeflerle bağlıdırlar. Gök cisimleri göğün büyük alanlarını tekrar tekrar arayan teleskoplarla keşfedilirler. Böylece DYC'leri bulmaya yönelik çalışmalar, hangi organizasyonla ilişkisi olduğuna bakılmaksızın "Spaceguard araştırması"nın bir parçası olarak görülürler. Ne Vitim olayı , ne de Doğu Akdeniz olayı (2002) önceden herhangi bir Spaceguard çalışması tarafından keşfedilmişti. Fakat 6 Ekim 2008'de 2008 TC 3 meteoroiti Katalina Gök Araştırması ( İng. Catalina Sky Survey ( CSS ))'in Lemmon dağı 'ndaki 1,5 metrelik teleskobuyla bulundu ve Dünya'ya ertesi günü çarpana kadar kapsamlı olarak incelendi.
Uluslararası Dünya yakını asteroit araştırması

Uluslararası Dünya Yakını Asteroit Araştırması (INAS), İng. International Near-Earth Asteroid Survey , 1980'li yıllarda oldukça üretken bir astronom olan Amerikalı Elanor Helin tarafından yürütülen ve yönetilen bir astronomik araştırmadır . Palomar Gezegen Kesişimi Asteroit Araştırmasının (PCAS) uluslararası düzeye genişletilmesiyle oluşturulduğu kabul edilmektedir. PCAS Kaliforniya 'da bulunan Palomar Gözlemevinde geniş çaplı olarak yürütülmekteyken INAS asteroitler üzerine olan küresel ilgiyi bir uyarma ve teşvik etme girişimi olup, tüm dünyada Dünya'ya yakın cisimlerin keşfi, yeniden keşfi ve gökyüzü araştırmasının genişletilmesini sağlamıştır. [ 1 ] [ 2 ] Uluslararası Astronomi Birliği 'ne bağlı Küçük Gezegen Merkezi , 1986 yılında INAS'ı 8 küçük gezegenin keşfiyle ilişkilendirmiştir. Bu sayı PCAS için 20'dir. [ 3 ] Bu keşiflerden biri 7 km çaplı bir ana kuşak asteroidi olan 4121 Carlin 'dir. [ 4 ]
Astronomi katalogları

Astronomi Kataloğu , astronomi nesnelerinin türlerine, biçimlerine ve kökenlerine göre gruplandığı liste veya çizelgedir. Astronomi katalogları, genellikle astronomik gözlemlerin bir sonucudur.

Tarihi öneme sahip kataloglar El-Sufi 'nin Sabit Yıldızlar Kitabı , 964 yılında yayımlanmış, Andromeda Gökadası 'nın ilk açıklamaları ve binlerce yıldızın detaylı açıklamaları [ 1 ] ile Büyük Macellan Bulutu hakkında bilgiler içerir. [ 2 ] [ 3 ] Johann Bayer 'in Uranometriası yıldız atlası 1603 yılında yayımlanmış ve 1200'den fazla yıldızı içerir. John Flamsteed 'in Historia coelestis Britannica yıldız atlası , 1725 yılında yayımlanmıştır. Messier Kataloğu - 1781 yılında yayımlanmıştır. Astronomi Kataloğu , 1880'lerde tamamlanmıştır. Henry Draper Kataloğu 1918 ve 1924'te yayımlanmış, 225,000'den fazla parlak yıldızı içerir ve HD harflerinden sonra 6 rakamla belirtilmiştir. Sir Patrick Moore , Caldwell Kataloğu 'nu derlemiştir. 2MASS Gökyüzü haritalarında bugüne kadarki en iddialı proje.

Yaygın olarak kullanılan Astronomi katalogları Hipparcos Kataloğu - 118,000 adet yıldız verisi içerir. Tycho-2 Kataloğu - 2,500,000 adet yıldız verisi içerir. USNO B1.0 (1,042,618,261 yıldız/gökada) 6. Orbit Kataloğu (çift/çoklu yıldız sistemleri için yörünge öğeleri) Washington Double Star Kataloğu Yale Bright Star Kataloğu
Bayer belirtmesi

Bayer yıldız belirtmesi , Johann Bayer tarafından hazırlanan Uranometria (1603) eserinde geçen ve günümüzde birçok parlak yıldızın adının verildiği bir yıldız adlandırma dizgesidir (sistemidir). Bu dizgeye göre yıldız adları Yunanca harflerin yanı sıra takımyıldıza göre verilen Latince eklerden oluşmaktadırlar.
Yıldız kataloğu

Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir . Lütfen güvenilir kaynaklar ekleyerek madde içeriğinin geliştirilmesine yardımcı olun. Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir . Kaynak ara: "Yıldız kataloğu" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR ( Ağustos 2020 ) ( Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin ) 1690'da Alman astronom Johannes Hevelius tarafından yayınlanan yıldız kataloğundan Perseus takımyıldızı örneği Yıldız kataloğu , yıldızların listelendiği bir astronomi katalogu . Astronomide birçok yıldız basitçe katalog numaraları ile adlandırılmaktadır. Yıldız katalogları Babilliler , Yunanlar , Çinliler , Persler ve Araplar da dahil olmak üzere birçok farklı antik halkları tarafından derlenmiştir. Birçok modern katalog elektronik formatta mevcuttur ve serbestçe NASA 'nın Astronomik Veri Merkezi'nden indirilebilir.

Dış bağlantılar SAO - Smithsonian Astrophysical Observatory Star Catalog 23 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . NASA Astronomy Data Center 22 Eylül 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . Centre de Données astronomiques de Strasbourg 23 Haziran 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . Sloan Digital Sky Survey 2 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . IAU FAQ on "Naming Stars" 9 Şubat 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . Yıldız ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi ' ye katkı sağlayabilirsiniz. Otorite kontrolü NDL : 00575766
Bulutsular ve Yıldız Kümeleri

Bulutsular ve Yıldız Kümeleri olarak adlandırılan birkaç astronomik katalog vardır. Başvurulabilecek kataloglar: Catalogue des nébuleuses ve des amas d'étoiles (Messier "M" kataloğu) ilk kez 1771'de yayınlandı. Bulutsular ve Yıldız Kümeleri Kataloğu (William Herschel 'CN' / "H" kataloğu) ilk kez 1786'da yayınlandı. Bulutsular ve Yıldız Kümeleri Genel Kataloğu (John Herschel 'GC' / "h" kataloğu) ilk kez 1864'te yayınlandı. Yeni Genel Bulutsular ve Yıldız Kümeleri Kataloğu (Dreyer "NGC" kataloğu) ilk kez 1888'de yayınlandı. Bulutsular ve Yıldız Kümeleri Endeksi Kataloğu (JLE Dreyer'ın "IC" kataloğu)
Bulutsular ve Yıldız Kümeleri Kataloğu

Bulutsular ve Yıldız Kümeleri Kataloğu ( Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars , kısaca CN ), ilk olarak 1786 yılında William Herschel tarafından, kız kardeşi Caroline Herschel 'in yardımıyla yayımlanan bulutsular astronomi kataloğudur . Daha sonra oğlu John Herschel tarafından 1864 yılında Bulutsular ve Yıldız Kümeleri Genel Kataloğu ( General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars , kısaca GC ) olarak genişletilmiştir. CN ve GC, John Louis Emil Dreyer 'in 1888 yılında derlediği ve günümüz astronomları tarafından kullanılan Yeni Genel Katalog 'un (NGC) öncülleridir.

Tarihçe Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars , ilk olarak 1786 yılında William Herschel tarafından Philosophical Transactions of the Royal Society of London ' da yayımlanmıştır. [ 1 ] 1789 yılında 1.000, [ 2 ] 1802 yılında ise 500 giriş daha ekleyerek [ 3 ] toplam giriş sayısını 2.500'e çıkarmıştır. Bu katalog, tanımlayıcı olarak harfler ve katalog numaralarının kullanımını başlatmıştır. Büyük "H" harfi ve ardından gelen katalog giriş numarası, öğeyi temsil ediyordu. [ 4 ] 1864 yılında CN, William'ın oğlu John Herschel tarafından General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (GC) olarak genişletildi. [ 5 ] GC, 5.079 giriş içeriyordu. Daha sonra kataloğun tamamlayıcı bir baskısı, ölümünden sonra General Catalogue of 10,300 Multiple and Double Stars ("10.300 Çoklu ve Çift Yıldızlar Genel Kataloğu") olarak yayımlandı. Küçük "h" harfi ve ardından gelen katalog giriş numarası, öğeyi temsil ediyordu. [ 4 ] 1878 yılında John Louis Emil Dreyer , Genel Kataloğa ( General Catalogue ) bir ek yayımladı. [ 6 ] 1886 yılında Genel Kataloğa ikinci bir ek yapılmasını önerdi, fakat Kraliyet Astronomi Topluluğu Dreyer'dan bunun yerine yeni bir versiyon derlemesini istedi. Bu durum, 1888 yılında Yeni Genel Katalog 'un ( New General Catalogue , NGC) [ 7 ] ve 1895 [ 8 ] ile 1908 [ 9 ] yıllarında iki genişlemesi olan Dizin Katalogları 'nın ( Index Catalogues , IC) yayımlanmasına yol açtı.
Dizin Kataloğu

Dizin Kataloğu (IC) —ayrıca Index Catalogue of Nebulae , Index Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars , IC I veya IC II olarak da bilinir— Yeni Genel Katalog 'a ek olarak sunulan; gökadalar , bulutsular ve yıldız kümelerinin yer aldığı bir katalogdur . İlk defa 1895 yılında yayımlandı ve IC cisimleri olarak da bilinen 5.387 cisme ulaşılmış oldu. Katalog, Yeni Genel Kataloğa iki ek olarak (IC I [ 1 ] & IC II [ 2 ] ), 1880'lerde J. L. E. Dreyer tarafından derlenerek yayımlanmıştır. 1888 ve 1907 yılları arasında keşfedilen gökadalar, kümeler ve bulutsular özetlenmiştir.
Flamsteed belirtmesi

Flamsteed yıldız belirtmesi , Bayer belirtmesine benzemenin yanı sıra, farkı Yunanca harfler yerine sayıları kullanmasıdır. Sayılar başlangıçta artan sağ açıklık düzenine göre verilmiş, ancak devinme etkisi nedeniyle günümüzde bu düzen bazı yerlerde geçerliliğini kaybetmiştir. Bu sınıflandırma yöntemine ilk olarak John Flamsteed 'in Historia coelestis Britannica adlı eserinde rastlanmaktadır. Bu eser, 1712 yılında Edmond Halley ve Isaac Newton tarafından, Flamsteed'in görüşü alınmadan yayımlanmıştır. Flamsteed kataloğunun hataları da saptanmıştır, örneğin 1690 yılında gözlemlenen Uranüs gezegeni bir yıldız olarak kayıtlıdır.
Galaksiler ve Galaksi Kümeleri Kataloğu

Gökadalar ve Gökada Kümeleri Kataloğu ( Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies ) (kısaca CGCG ayrıca Zwicky Kataloğu olarak bilinir), 1961-68 yılları arasında Fritz Zwicky tarafından derlenen ve 31,350 gökada ile 9,700 gökada kümesi içeren katalogdur. Zwicky, gökada araştırmaları ve katalog üretimi için önemli ölçüde zaman ayırmıştır. Zwicky Kataloğunda tespit edilmiş olan yoğun gökadaların çoğu, Zwicky gökadası olarak bilinmektedir. Altı cilt halinde hazırlanmış ve tamamı Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü tarafından Pasadena'da yayımlanmıştır. Zwicky, F.; Herzog, E.; Wild, P. (1961), Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies , 1 , Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü , Bibcode : 1961cgcg.book.....Z Zwicky, F.; Herzog, E.; Wild, P. (1963), Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies , 2 , Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü , Bibcode : 1963cgcg.book.....Z Zwicky, F.; Herzog, E.; Wild, P. (1966), Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies , 3 , Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü , Bibcode : 1966cgcg.book.....Z Zwicky, F.; Herzog, E., Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies , 4 , Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü Zwicky, F.; Karpowicz, M.; Kowal, C.T. (1965), Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies , 5 , Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü , Bibcode : 1965cgcg.book.....Z Zwicky, F.; Kowal, C.T. (1968), Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies , 6 , Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü , Bibcode : 1968cgcg.bookR....Z

Dış bağlantılar Zwicky Katalog sorgulaması VizieR 28 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi . Bu Astronomi Kataloğu maddesi bir taslaktır . İçeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.
Gezegenimsi Bulutsuların Abell Kataloğu

| Bilgi | Detay |
| --- | --- |
| Medusa Bulutsusu , Abell Kataloğu 'ndaki gezegenimsi bulutsulardan birisidir. | |
| **Araştırma türü** | gökbilim kataloğu |
| **Adını veren** | George Ogden Abell |
| **Yayınlanma** | 1966 |
| **Gözlemler** | Palomar Gözlemevi , Samuel Oschin teleskopu |
| [ Vikiveri'de düzenle ] | |

Gezegenimsi Bulutsuların Abell Kataloğu , 1966'da George O. Abell tarafından yaratılan ve yaklaşık yarısı Albert George Wilson , geri kalanı George O. Abell, Robert George Harrington ve Rudolph Minkowski tarafından yapılan keşiflerden derlenmiş, 86 adet gezegenimsi bulutsudan oluşan gök bilimsel bir katalogdur. Tamamı Ağustos 1955'ten önce National Geographic Society - Palomar Gözlemevi Gökyüzü Araştırması'nın bir parçası olarak Palomar Dağı 'ndaki 48 inç (1,2 m) Samuel Oschin teleskopu ile elde edilen fotoğraf plakalarında keşfedildi. [ 1 ] [ 2 ] Dördü önceki kataloglardan daha iyi bilinmektedir: Abell 50, NGC 6742 , Abell 75, NGC 7076 , Abell 37, IC 972 ve Abell 81, IC 1454 'tür. Diğer dördü daha sonra gezegenimsi olmadıkları için reddedildi: Abell 11 (yansıma bulutsusu), Abell 32 (kırmızı plaka kusuru), Abell 76 (halkalı gökada PGC 85185) ve Abell 85 (süpernova kalıntısı CTB 1 -Abell'in 1966 tarihli makalesinde muhtemelen böyle not edildi). Diğer üçü ise Strasbourg-ESO Galaktik Gezegenimsi Bulutsu Kataloğu'na (SEC) dahil edilmedi: Abell 9, Abell 17 (kırmızı plaka kusuru) ve Abell 64. [ 3 ] Listedeki gezegenimsi bulutsular en iyi geniş açıklıklı bir teleskopla (örneğin 18 inç (0,46 m)) ve OIII filtresi ile görüntülenebilir. [ 4 ]
JPL Small-Body Database

JPL Small-Body Database ( SBDB ), küçük Güneş Sistemi cisimleri hakkında bir astronomi veritabanıdır . Jet İtki Laboratuvarı (JPL) ve NASA tarafından sürdürülür ve yörünge parametreleri ve diyagramları, fiziksel diyagramlar ve küçük cisimle ilgili yayın listeleri dahil olmak üzere bilinen tüm asteroitler ve birkaç kuyruklu yıldız için veri sağlar. Veritabanı günlük olarak güncellenir. [ 1 ]
Messier cisimleri

Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir . Lütfen güvenilir kaynaklar ekleyerek madde içeriğinin geliştirilmesine yardımcı olun. Kaynaksız içerik itiraz konusu olabilir ve kaldırılabilir . Kaynak ara: "Messier cisimleri" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR ( Temmuz 2024 ) ( Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin ) Messier cisimleri Charles Messier 'in orijinali 1771 yılında yayımlanan, "Catalogue des Nébuleuses et des Amas d'Étoiles" ("Bulutsu ve yıldız kümeleri kataloğu") listesindeki gökyüzü cisimleridir. Bu kataloğun hazırlanma amacı, kendi gibi kuyruklu yıldız avcılarına ve diğer gökyüzü gözlemcilerine, değişmeyen gök cisimleriyle hareketli gök cisimlerinin ayırt edilebilmesine yardım etmekti. Bu katalog, M1 olarak adlandırılmış Yengeç Bulutsusu'ndan, Andromeda'nın yanındaki küçük eliptik bir galaksi olan M110'a kadar astronomik olarak en önemli gök cisimlerinden çoğunu içermektedir.
Bir gen bir enzim hipotezi

Bir gen bir enzim hipotezi , genlerin enzimler aracılığıyla etkilerini gösterdiği fikridir, öyle ki her gen bir enzimin üretiminden sorumludur, o enzim de metabolik bir yolakta bir adıma etki eder. Bu kavram George Beadle ve Edward Tatum tarafından Neurospora crassa küfündeki genetik mutasyonlar hakkındaki önemli bir makalede ilk defa dile getirilmiş, [ 1 ] daha sonra iş arkadaşları Norman Horowitz tarafından "Bir gen bir enzim hipotezi" olarak adlandırılmıştır. Sonraları moleküler biyoloji olarak adlandırılacak bilim dalının ilk önemli buluşu sayılmasına rağmen, bu fikrin kısa süre sonra aşırı basit olduğu anlaşılmıştır. Daha sonradan "bir gen-bir polipeptit" olarak yeniden ifade edildikten sonra dahi günümüzde genler ile proteinler arasındaki ilişkiyi açıklamakta yetersiz sayılmaktadır. [ 2 ] Ökaryotlarda alternatif alternatif uçbirleştirme ile bir genden çeşitli proteinlerin üretilebilmesi bir gen-bir polipeptit hipotezi ile uyuşmamaktadır.

Orijinal hipotez Canlıda her enzim proteinden yapılmıştır. Her protein bir gen tarafından programlandırılarak görevlendirilmiştir. Bu ilişkiye bir gen bir enzim hipotezi denir. Genler sentezlemiş olduğu proteine ne yapacağını da şifrelemiştir. Bir reaksiyon için birden fazla enzim çalışabilir. Bu enzimler bir takım çalışması gibi faaliyet gösterirler. Bir enzimin substratı, diğer enzimin ürününü oluşturur. Örneğin; Gen1      Gen2     Gen3
                ↓        ↓        ↓
              Enzim1   Enzim2   Enzim3
                ↓        ↓        ↓
            A -----> B -----> C -----> D Böyle bir durumda bir gen zarar görürse o genin programladığı enzim oluşmaz ve reaksiyon durur. Örneğin, Gen2 zarar görürse Enzim2 sentezlenemez. Canlının D molekülünü sentezleyebilmesi için ya enzim2 verilmelidir ya da C molekülü verilmelidir. Buna beslenme mutantı denir.
Kitâbü'l-Hayevân

Kitabü'l-Hayevan'dan bir sayfa Kitabü'l-Hayevan ( Hayvanlar Kitabı ), Cahiz tarafından yazılmış bir kitaptır. Eser 7 ciltten oluşur ve 350'den fazla hayvan türüyle ilgili bilgiler verir. [ 1 ]

İçerik Kitabü'l-Hayevan, doğal çevrenin hayvanlara olan etkisinden ve bu etkilerle fiziksel görünüşün nasıl değişebileceğinden bahseden ilk eserlerden biridir. Bu bağlamda Darwin'in evrim teorisininkine benzer gözlemlerden bahsettiği söylenebilir. Bunun yanında eserde besin zinciri ve çevrenin hayvanların hayatta kalma olanaklarını nasıl etkilediği de incelenir. Hayvanlar basitten karmaşığa doğru sıralanmıştır ve kendi içlerinde tür-cins şeklinde gruplandırılmıştır. Hayvanların çevreye uyum sağlamak için değiştiklerinden bahsedilmiştir. [ 1 ] [ 2 ]