Łe scarse notisie atorno a'l só conto łe deriva escluzivamente da Giovanni Diacono a'l cuało se ga refate anca łe crònaghe sucesive. Orizenario de Małamoco, che da poco el gaveva sostituìo Eracliana come cavedal de'l Dogado, el só conjome el podaria indegar un antenado mònego opur coniador de monede . El só governo el se insarise inte un parìodo de profonda instabiłità połitega dovùa ai viołenti scontri a l'interno de ła nobiltà: inte i ani precedenti A se zera avisendà Orso, copà inte'l 764, i nominà d l'ezarcado de Ravena, Diodato, sasinà inte'l 755, l'uzurpador Galla. I stòreghi atuałi i prefarise no darghe miga masa credito a łe crònaghe, che spiegava łe viołenese co ła contrapozision tra un partìo fiło-łongobardo e uno fiło-bizantin, overo tra na fasion de propiedari terieri, co baze a Eracliana, e una de marcanti, radicada a Małamoco. A ze probabiłe che ła cuestion ła fuse desizamente pì conplesa: A se note infati che 'st'altra ła ze ła faze de tranzision tra ła decadente aministrasion bizantina, raprezentada dai tribuni, e l'autorità de'l doze, senpre pì asentradora e independente. Tutavia ła fegura dogal no ła zera njancora bastansa forte; se ze riva cusì a'l conpromeso e el Monegario el ze stà afiancà da do tribuni ełeti anualmente. Su'l fronte estero, el Dogado el partesipava a'l clima de incertesa dovùo a l'indebołimento de l'autorità bizantina in Itałia, da ła cuała, almanco formalmente, el continuava a depénder. In 'sto parìodo łe vitorie de Pipino il Breve e ła morte de Astolfo re dei Łongobardi gaveva acresùo el menaso dei Franchi e el raforsamento de'l Papado. In oni cazo, anca el governo de'l Monegario el zera fenìo trazegamente: inte'l 764 el zera stà deposto e abasinà. Resta sconosùi łogo e data de morte. L'ełesion de Maurizio Galbaio come só sucesor ła ga inaugurà finalmente un parìodo de stabiłità che ga vedesto el raforsamento de'l poder dogal.