El Doze el jera ła màsima carga de goérno de ła Serenìsima Repùblega de Venesia. No el gavéa mìa el poder de un prinçipe o de un re, ma el jera pitosto un . Ła só funsion ła jera pì che altro queła de raprezentante uficiałe de ła Repùblega de Venesia inte łe çerimonie pùbleghe e inte łe rełasion diplomàteghe coi altri Stadi . En pì el gavéa da guidar el ezerçito e ła flota in tenpo de guera. Inte i mie e sento ani de existensa de l'istitusion dogałe a Venesia ghe xe stà in tuto 120 doxi. Tra sti cua ghe ne xe serti che i merita particołarmente de èsar recordà, o par cuel che i gà fato o par cuel che xe suceso durante el so dogado: Paoluccio Anafesto, primo duca bizantin de ła ; Orso Ipato, che gà invià el proceso de independensa da Costantinopołi; Teodato Ipato, primo doxe de na indipendente, pienamente libera de sieliarse el proprio cao; Angelo Partecipazio, che el gà portà ła cavedal dogałe inte ła sità de Venesia; Giustiniano Partecipazio: durante el so dogado xe riva in sità łe spòlie de l'evangelista Marco, e xe scominsià l'indisołubie łigame tra el santo e ła sità. Piero II Orseolo, che co ła sotomision de ła Dalmazia el gà dato inìsio al dominio veneto su l'Adriatico; Sebastiano Ziani: co lu xe stà firmà in San Marco ła pase tra Federico Barbarossa, papa Alessandro III e i comuni de ła Liga Lonbarda; Enrico Dandolo, che a otant'ani el gà portà Venesia al dominio su l'Oriente bizantin, fondando el Stato da Mar; Pietro Gradenigo, soto el cui dogado se afermò ła definitia forma oligarchica del Stado co ła Serà del Major Consejo; Marin Falier, che el vołea trasformar ła Republica in na Siniorìa, e par sta roba i ga tajà ła testa; Michel Morosin, che gà visù l'asedio de ła sità durante ła guera de Cioxa contro ła Republica de Genoa; Tommaso Mocenigo, che gà sercà de frenar l'espansionismo venesian in teraferma; Francesco Foscari, che invese el xe stà l'artefice de ła concuista dei Domini de Teraferma; Lunardo Loredan, soto el cual Venesia ła ga tegnù bota a ła coałision de l'intera Europa contro de ea, ła Liga de Cambrai; Francesco Morosini el Peloponnexìaco', che el gà otegnù łe ulteme grandi vitorie venesiane contro i Turchi, reconcuistando ła Morea; Lodovico Manin, ultimo doxe de Venesia, che el gà deposto łe insegne insieme al Major Consejo inte el 1797, meténdoghe fin a ła storia miłenaria de Venesia independente.