Inteła łenguìstega moderna se ciama morfema el toco pì picinin de na paroła o de n'espresion che el ga un significà e che no se pol catarghe rento tochi pì picinini sensa che canbie el significà de ła paroła o de l'espresion. Inteła łenguìstega stòrica i preferise ciamar morfema soło qûel toco che no'l se pol divìdar e che el gabia na funsion gramatical; qûeło che ghe resta intena paroła co se ghe cava vìa tuti i morfemi i ło ciama semantema. I łenguisti fransexi na volta i gavéa el monema inte ła só terminologìa che el jera pì o manco l'istesa roba del morfema; al dì d'incò i preferise adoparar el morfema anca łori. Na paroła ła pol èser fata de un morfema soło; par exenpio: ła preposision e in xeneral quaxi tute łe partexełe invarianti. In vèneto ghe xe anca de łe parołe varianti che łe xe fate de un morfema soło, in xeneral łe xe masc'iłi singołari; par exenpio: e . Se ne cata paréce anca in de łe altre łéngue, e 'sta qûi ła xe na regoła intełe łéngue ixoładóre cofà l'inglése e el cinése. Note che ste parołe no łe xe morfemi inte ła łenguìstega stòrica. I nomi, i agetivi e via cusì i pol èser fati de do morfemi co che i xe "semplisi"; par exenpio: inte ła paroła se cata el morfema che el xe anca ła raìxa de ła paroła, e el morfema che el ne dixe che ła xe mas'cil singołar. Łe parołe derivàe łe pol aver pì morfemi; par exenpio: inte ła paroła 'nasionałi che el xe anca ła raìxa, el morfema che el xe el sufiso che el ne deriva l'agetivo da un nome e el morfema che el ne dixe che ła xe comun plural. I verbi i pol èser fati de paréci morfemi; par exenpio: inte ła espresion ghe xe: : ła partexeła clìtica che ła ne dixe che ła xe femenil plural; : ła partexeła de ła conjugasion riflesiva inte ła tersa persóna; : el prefiso che el ne deriva el verbo da un nome; : ła raìxa del nome che ła ne dà el significà prinsipal; : ła vogal che ła ne dixe che el verbo el xe de ła prima conjugasion; : el sufiso che el ne dixe che l'espresion ła xe al tenpo inperfeto indicativo; : ła dexinensa che ła ne dixe che ła xe inte ła tersa persóna. Un morfema el pol èser fato anca de pì parte stacàe e co dei altri morfemi in mexo; par exenpio in łéngua tedésca el participio el se fórma tacàndoghe insieme un prefiso e un sufiso. Ciape el verbo , che vol dir "amar", che el xe fato de ła raìxa e de ła dexinensa ; inte ła paroła , che vol dir "amà", i morfemi i xe dó: la raìxa e el morfema del participio ; sto qûi el xe un morfema parché el prefiso e el sufiso no i se pol divìdar: defati in tedésco no se cata mìa e gnanca . Qûalcuni i ło ciàma parché el se taca intorno vìa de na paroła; se cata scrito anca "morfema parasintètico". Calche łenguista no'l xe mìa convinto che 'sti qûi i xe morfemi; i dixe che defati se cata dó pasaji: ghe xe un tema difarente che el vien fora tacàndoghe un prefiso e a 'sto tema se ghe taca ła dexinensa ; fato stà che par łori ste dó partexełe łe xe dó morfemi difarenti. Łe łéngue no concadenadore cofà che xe łe łéngue semìtighe łe xe particołari: łe raìxe łe xe fate de sołe consonanti e ghe se tacona in mexo łe vogałe che łe ghe dà el significà gramatical a łe parołe; par exenpio inte ła łéngua ebràica ła raìxa ła dà el senso de "grandura": ła paroła vol dir "grando", ła paroła vol dir "el se ga xgrandà", ła paroła vol dir "dimension", e vìa cusì. El morfema de ła raìxa el se pol scrivar , e i morfemi gramaticałi che ghe se tacona i se pol scrivar , , , e vìa cusì. I morfemi i pol divìdarse in maniere diverse.