Capeła de ła Beata Vèrzene de Lourdes La capeła de ła Beata Vèrzene de Lourdes ła ze pozisionada inte el comune de Cortina, in locałità Grava de Soto, in provincia de Bełun e diòseze de Bełun-Feltre. Se parla de na picenina capeła dei primi del '900 in memòria de ła Nostra Siora de Lourdes, patrona de ła frasion de Grava. El santuàrio, mèta de frecuenti pełegrinaji da parte de ła popolasion locałe e dei comuni arenti, ła sorze drio Via Grava de Soto, imerzesta inte el verdo dei prai de l'anpesan, inte i pie del masìcio del Pomagagnon. La festa ła core el 11 de febraro. La faciada ła ze racuanto sénplega e "desnuda". In intònago color avòrio, ła prezenta un arco in arzeto, tajà, ai do tersi de ła so altesa, da un còrdoło che core drio tuto el perìmetro esterno de l'edifegà. Soto l'arco el ze pozisionà el picenin ingreso in legno sormontà da un fronton che el tien incidesto "150°: 1858 Lourdes 2008", sełebrante i sentosincuant'ani da ła prima parision de ła Madona de Lourdes a santa Bernadette Soubirous. intrà el stìpite superior de l'entrada e el frontonsin, ghe ze incidesta na curta invocasion latina a l'Imacołada Concesion: Inte el mezo de ła faciada, poco sora el fronton, ze pozisionà un picenin rozon. In alto, oltre che l'architrave, se ghe cata do torete canpanàrie, simetregamente divideste da un frejo sentrałe, sormontà da un crozefiso, aonde el ze bel-ché vedìbiłe un grando rełojo bianco. El cuerto, infin, el ze in lamiere de rame, łe cuale łe ga ciapà col tenpo ła tìpega cołorasion verda mare gavesta par colpa de l'osidasion. L'interno, a pianta lonzitudenale, el se conpone de na ùnzoła navada racuanto lumenada; el ga solché ponesto inte el presbitèrio in fondo de ła capeła. Drio de ła navada, sie longhe finestre finamente lavorae, disponeste a trè par fianco, łe da inte l'interior na granda lumenozità: st'ùltema anca gavesta da ła dispozision nord-sud de l'edifegà, che el vien in tal magnera ciapà dai raji sołari in tuto el dì. Sto incorzimento el ghe da bona lumenozità a ła capeła anca inte i dì de inverno, co che łe ore de sołe łe ze poche. Drio tute łe pareti, intrà na finestra e l'altra, łe ze pozisionae de łe ełeganti lesene in màrmoro roza, che i fa un vivo contrasto col candor de łe pareti. I capitełi, arichii da lejeri inbełiminti in foja d'oro, i unise dopo łe lesene a ła trabeasion in marmo grizo, che el core tuto drio el perìmetro de ła navada e el presbitèrio. Par ogni lesena ghe ze picà-sù un cuadreto figurante na siena de ła pasion de Cristo. I cuadreti i ze in totale cuatòrdezi e, inte ła Stimana Santa, i ga el roło de stasion de ła Via Crucis. La pavimentasion ła ze in marmo roza. El presbitèrio, dividesto da ła navada da łe fine colonete de na sénplega bałustra marmòrea, el ga un altare pozà a ła parete, in magnera che el sełebrante no el sèłebre verso el pòpolo. Inte el fondo de l'abside, sarà da un fondo cain absidałe, ła ze reproduzesta in bon senso prospètego, el cóvoło de Lourdes, coredà de statotue in legno de ła Madona e de ła stra-zóvene Bernadette Soubirous. Inte i pie del cóvoło , ghe ze pozisionà el tavernàcoło. Senpre inte el presbitèrio, ła ze conservada na teła ben fata figurante San Juzepe col Putel Jezù, inserada drento na preja soaza intarsia. Dal fianco drito del presbitèrio, dopo, se ingresa a ła sacrestia.