La Convension de Berna par ła protesion de łe òpare leteràrie e artìsteghe, in ingleze: , normalmente conosesta senplegamente cofà Convension de Berna, el ze un tratà internasionałe che el desciplina el derito de autore e che el ze sta acetà par ła prima volta a Berna, in Svìsara, inte el 1886. La Convension de Berna ła règoła formalmente i vari particułari de ła moderna leje sul derito de autore e ła introduze el conceto che un derito de autor el ghe ze dal momento inte el cuało un'òpara ła ze "publegada" reconoséndoła indipendentemente dal fato che ła sìpia stada rezistrada o no. Ła convension ła renforsa par de pì l'òbligo par i paezi de reconósar i deriti de autore detegnesti da altri paezi firmatari soto de un conceto de resiprosità. El dimanda ai so firmatari de tratare łe òpare protete da copyright dei autori de altri paezi firmatari almanco cusita cofà cuełe dei so istesi conpatrioti. par ezénpio, ła leje franseze ła se àplega a calsìase òpara publegada o oparante in Fransa, indipendentemente da andove ła sìpia stada orizenariamente creada. In pì, par stabiłir un sistema de parità de tratamento dei deriti internasionałi intrà i firmatari, l'acordo el dimanda anca ai Stati menbri de réndar conosesti stàndar mìnemi par el derito de autore. Stando drio a ła convension, i deriti i ga da èsar concedesti automategamente e ze vietà par un paeze dimandar na rezistrasion formałe de na òpara.