El riff el ze na fraza muzegal che 'l se repete frecuentemente drento na conpozision e che vien utiłizà de sòłito cofà conpanjamento. El tèrmene el ze probabilmente na scurtada e alterasion de refrain . Un séłebre ezenpio de riff inte'l rock un roll el ze prexente in Satisfaction dei The Rolling Stones o sanò, inte ła mùzega rock, el ze dà da l’introdusion de ghitara dei Deep Purple in Smoke on the water; inte'l sotozènare hard rock spica cueło de Jimmy Page in Whole Lotta Love dei Led Zeppelin. Un ezenpio de riff inte ła mùzega clàsega, zènare indove che A se uza pì propiamente el tèrmene ostinato, el ze dà da'l Boléro de Maurice Ravel. Inte ła mùzega jazz el se caratariza cofà na curta fraze muzegałe, senplise, zenaralmente fàsiłe da recordar, destinada a durar pì o manco a łongo, normalmente el dòpara cofà sotofondo a improvizasion sołìsteghe, ma che'l pol anca costituir el nucleo de un brano muzegałe. Pì in zenerałe ła paroła riff ła ìndega brevità, repetision e tension ritmega e ła xz de frecuente asosià a un spesìfego strumento : el difarise donca da l’asoło, che'l ze caraterizà in zènare da un serto virtuozizmo, sensa ripetision de ła mełodìa, ma soło de łe struture armòneghe. A volte anca el Baso ełètrego el pol sonar dei riff; racuanto famoza A ze l’introdusion de Do I Wanna Know? dei Arctic Monkeys, Seven Nation Army dei The White Stripes o Another One Bites the Dust dei Queen. Par cełułe repetitive pì prołongàe A se uza serte volte el tèrmene groove: 'st'ùltemo l’è asosià a un ritmo marcà e divartente in contrapozision a'l ritmo mełòdego de'l riff. Zeneralmente el riff el vien uzà soratuto par darghe pì muzegałità a un testo.