El sedevacantismo ła xe vacante») ła xe na poxision teołoxega e corente rento el catołicèzimo tradisionałista che ła sostien che sìpia stà l'ultemo Vicario de Cristo Pio XII, cuiłi venjesto drio no i xe papi ma abuxivi o antipapi, parchè i ga spoxà l'erexia del modernismo co łe diretive nòve del Conciłio Vatican II. I sedevacantisti i crede inte l'infałibiłità pontefisa e in tel primato del Somo Pontèfego ma ciaramente no i roconose ste sinbołoxie a cuiłi vegnesto dopo Pio XII. Cuando se ga verifigà e Conciłio Vatican II xe sta aprovà dei documenti che - da parte de serti catołeghi - i contradia el maxistero de ła Cexa Catòłega de prima; dei grupi de łaici e preti on pò da tuto el mondo prinsipalmente da l'Merica latina i ga scomisià de parłare de ła perdità de l'urorità del papato da parte dei verteghi de ła Cexa. Xe sta stanpà vołantini el łibro e recaità anca ai pari conciłiari. Eł primo a parłar ciaramente de xe stà el Jexuita mèsegan Joaquín Sáenz y Arriaga che cosita el ga intitołà in tel 1973 el łibro . Łe varie diferense tra i altri tradisionałisti łe xe dite inte ła voxe catòłeghi tradisionałisti. I se baxa in tei scriti de Santi e documenti de ła Cèxa Catòłega de secołi prima come: Ła boła pontefisa datà el 15 de marso 1559 de papa Paolo IV ła dixe:« Xontemo che se anca dovese caitare in cualsiasi tenpo che on vescovo, òpara in cuałità de arcivescovo o de patriarca o de primante o on cardinałe de Romana Cexa, come dito, o on legado, o el steso Roman Pontèfego, che prima de ła so promosion a cardinałe o ła so ełevasion a Roman Pontèfego, gavese devià ła fede catòłega o el fose cascà in cualche erexia , ła sipia nesuna roba, no vałida e sensa vałor , ła so promosio o ełevasion anca se vegnesta co tuto el patoco consenso de tuti i cardinałi; gnanca ła pol dirse che ła xe convałidà co el ricevimento de ła so carica, de ła consacrasion o del permeso o cualsiasi ciapada dopo el goerno e de l'aministrasion, o sia par l'intronixasion o adorasion del isteso Roman Pontèfego o par l'obediensa a łu prestà da tuti e par ła so evołusion de cualsiasi durada de tenpo inte l'exercisio de ła so carica, gnanca l'istesa ła połaria in cualche so parte ritenesta łexitima, e ła se judega gaver atriduio gnanca na facoltà, par aministrar a costuri persone promose come vescovi o arcivescovi o patriarchi o primadi o inpiegà come cardinałi o come Roman Pontèfego, in robe spirituałi o tenporałi; ma sensa de cualsiasi forsa tute e ognuna ogni so paroła, asion, òpara de aministrasion a da sta chi rivà, no ła pol sinbołexare nisuna fermesa de dirito , e łe persone istese che łe fose promose o ełevà, che łe sipia par el fato steso e sensa che ghe sipia bixogno de nantra dichiarasion , privà de ogni dignità, posto, onor, titoło, utorità, carica e poter ». El cardinałe Dotore de ła Cexa San Roberto Bellarmino el ga scrito intel :« ». El vescovo Dotore de ła Cexa Alfonso Maria de' Liguori in tel łibro el ga scrito, riferio a cuel che ga scrito Roberto Bellarmino: «». El teołogo e fiłoxofo Joani de San Tomaxo el ga dichiarà che: «». Serti sedevacantisti i cita el Canone 188, §4, del Codex Iuris Canonici del 1917 aprovà da papa Benedetto XV: «». Ła Congregasion de Maria Rexina Imacołada el superiore el xe Mark Pivarunas de la łinea episcopałe Thục. Ła Società San Pio V fondà da Clarence Kelly de ła łinea episcopałe Alfredo Méndez-Gonzalez. Ła Cèxa ortodosa grego-catòłega ucraina in Ucraina Ł'Istituto Mater Boni Consilii.