El Dogado de Miłan ze stà n'antico stato de l'Itałia setentrionałe mai del tuto indipendente ma fazente parte del Sacro Roman Inpero. Ozeto dełe guere Franco-Asburzeghe, ze stà sotoposto ała Spagna dal 1559 e a l'Austria dal 1707. Intè'l corso dei secołi ła so estensione ze varià molto, ałi inisi del '400, al tenpo de Gian Galeazzo Visconti, el Dogado ga tocà la so masema estension, vegnendo a conprendar quasi tuta ła Lonbardia, parti del Piemonte , del Veneto e de l'Emiłia , e n'efimera ocupasion de zone del çentro Itałia . Intè'l corso del XV secoło Venesia ga conquistà el Veneto ex-visconteo e Bergamo, Bresa e Crema, e parciò ała fin del '400 co łi Sforza el dogado se stabiłizò neła metà oçidentałe de l'atuałe region Łonbardia, con parti del Piemonte e de l'Emilia, oltre al Canton Tisin ozi in Svisara. Tra el '500 e '600 el dogado ga perso Parma e Piacensa , inoltre el Canton Tisin e ła Valtelina ; ałi inizi del '700 ga perdùo tuta ła zona piemontexe e lonbarda a ovest del Tisin, st'oltema corispondente ała Lomelina, che ze stà anesa dai Savoja, mentre al contrario intè'l 1708 ga aneso el Dogado de Mantova.