Michele Zarrillo Michele Zarrillo el ze un cantante e ghitarista itałian. Cantante e ghitarista bonorìvo, el ga sonà in diversi grupi de ła sena progressive rock itałiana avendo un gran suceso da sołista co ła vitoria a'l Festival de Castrocaro inte'l 1979 e al Festival de Sanremo 1987 inte ła sesion Nove Proposte. El nase a Roma segondogenito da pare che'l rivava da Rionero in Volture Potensa e de mare orizenaria de Corbara Sałerno. Inte el 1972 el ezordise ch'el ze un mucio zóvene come ghitarista cantante co i Semiramis grupo progressive co'l cuało el pùblega un àlbun. L'ano drìo el grupo el se sfanta e Michele el entra par un parìodo non tanto łongo inte i Rovescio della Medaglia, un altro grupo inportante de l'avanguardia muzegałe de cuel parìodo. Inte i ani sucesivi el se verze anca a'l mondo de ła mùzega pop publegando inte'l steso parìodo i primi do singołi da sołista, co'l nome d'arte Andrea Zarrillo. Inte'l 1979 el torna a'l só vero nome e el vinse el Festival de Castrocaro co , e el conpone łe mùzeghe de par Renato Zero e par Ornella Vanoni . Inte'l 1981 el ezordise a'l Sanremo co ła canson a cui l'ano sucesivo ghe va drìo, in una discusa edision de'l Festival, , canson che ła deventarà un suceso un mucio de ani dopo, e sarà inserìa co altri 3 brani in una ristanpa in cd de l'àlbun "Sarabanda" inte'l 1998 intitołà propio Una rosa blu. Dopo un altro 45 ziri pasà sensa rimarco , el canbia caza discogràfega pasando a ła Fonit Cetra, e inte'l 1987 el riva a łe cuante ła vustu ła vitoria a Sanremo inte ła categoria "Nove Proposte" co'l brano . El łado B de'l 45 ziri, , el venjarà insidesto inte'l steso ano anca in un doto co Loretta Goggi, inte l'albun C'è poesia due, senpre de ła Fonit Cetra. El suceso de 'sto brano no'l ze parò suportà adeguatamente da ła caza discogràfega e par Michele segue un łongo parìodo de fermada de cuatro ani anca se, inte'l 1988 ghe ze stà l'insìda de l'àlbun Soltanto Amici. Malgrado tute łe dificoltà e łe aprension de cuel parìodo, Michele el continua a créder in sè steso e a scriver canson. Nase cusì novi brani, cofà par ezenpio che pì vanti el darà scominsio a na nova zvolta. Inte'l 1989 ła cantante de ła band de l'epoca ła ghe prezenta Vincenzo Incenzo, autor de ła parte łetararia de ła mazor parte de i brani publegà fin ancùo. 'Sta nova cołaborasion co Incenzo ła fa sì che, pur sensa un contrato discogràfego, i brani par un eventuałe futuro àlbun i sia za a bon pónto. Inte'l 1990 el taca na cołaborasion co Alessandro Colombini, produtor stòrego de ła mùzega itałiana (Battisti, Bruno Lauzi, PFM, Bennato, Dalla, Venditti, co el cuało el dà vita ad un prozeto de łaoro, el cui primo rezultado el ze ła reałizasion de l'àlbun Adesso precedùo da ła partesipasion a'l Sanremo co ła za sora minsionada , brano inte'l cuało Antontello Venditti el tien sanca inte el scriver el testo. A Sanremo 1994 Michele Zarrillo el prezenta uno de i só mejo brani, da'l titoło che'l otien un strazordenario consenso popołar e de vendite e el deventa presto un clàsego de ła canson itałiana. El suceso de el zenera un novo àlbun, Come uomo tra gli uomini. Ła sucesiva tournée teatrałe ła conferma el formidàbiłe momento artìstego de Zarrillo, che inte'l 1995 el se dedica a ła conpozision patòca de i brani par el novo àlbun, che'l ese dopo el Festival de Sanremo 1996 a cui el partesìpa co ła cansón , canson che ła darà el nome a'l só àlbun.