Ceza de San Jacomo de Rialto Ła San Jacomo e San Giacomo ła ze un edificio łerigiozo de ła sità de Venesia, situà inte'l Sestièr de San Poło. Come dize el nome, che serve par desferensiarla da ła Ceza de San Giacomo de l'Orio a Santa Croze, ła se cata a sanca de'l famozo ponte de Rialto. Ła tradision ła considera la Cieza pì antiga de Venesia, costruìa inte'l 421 da un carpentier, tal Candioto o Eutinopo, che se gavarìa votà al santo titołar par domar un incendio grando. Studi pì resenti i ga demostrà parò l'edificio el ze asé pì tardivo: ad ezenpio inte ła donasion dei Orio, documento de'l 1097, vien descrito el teren indove se łeva sensa sitar ła ceza. Ła prima citasion serta ła resałe invese a'l magio 1152, dove se parla de un . Inte'l 1513 ła Ceza ła riscia de eser bruzada da un pezòco incendio che'l ga desfà tuta l'area comersial che ghe zera da łe so bande e inte'l 1601 el doze Marino Grimani ghe n'a ordenà el restauro, durante st'ùltemo A ze stà realsà el pavimènto par far fronte a l'acua alta. De grando interese ze l'esterno co'l canpaniel a veła, el grando rełogio e el portegà gòtego, uno dei ultimi ezenpi de'l zènare restài in sità. L'interno el segue el tradisional schema a croze co na gałota sentral, recavà po' inte'l Renasimento. Donca ła storia de ła Cieza ła ze łigà a'l mercà de Rialto: testimoniansa de cuesto ła ze na iscrision sora l'abside esterno che invida i comersianti a l'onoratésa. Atualmente ła ze na Ceza retorial dependente da ła parochia de San Silvestro . Giuseppe Tassini, , note integrative e revision a cura di Marina Crivellari Bizio, Franco Filippi, Andrea Perego, Venezia, Filippi Editore , 2009. Roberto Cessi: Annibale Alberti, . Bologna, 1934.