El xe considerà uno dei pari deła meteorołogia moderna. El ga studià par ani ała gimnaxia de Kremsmünster, e dopo el ga frequentà matematica, fisica e chimica a l'Università de Viena . Nel 1877 el ga suceso a Karl Jelinek come diretor del Zentralanstalt für Meteorologie und Geodynamik e el xe stà nominà profesor de meteorołogia a l’Università de Viena. Nel 1897 el se ga ritirà come diretor e el xe deventà profesor de meteorołogia a l’ Università de Graz, ma dopo el xe tornà a Viena come profesor de cosmołogia nel 1900, restando lì par senpre fin al 1910. El xe deventà un menbro onorario internasionałe deła American Academy of Arts and Sciences nel 1902. Nel 1874, coi dati ricavati da ei vołi en mongolfiera e łe scałade su pà łe Alpi e su pà eł Himalaya, el ga capìo che el 90% de eł vapor de acua en te ła atmosfera el xe soło en te alteze pì base de 6000 metri: cuindi i monti alti ełi pue constituir na bariera contro el pasajo de el vapor acueo. Ła finestra de Hann ła xe un tipo de funsion de finestra, ciamà funsion de Hann, doparà pa l'ełaborasion dei segnałi digitałi. Hann el ga inventà na tecnica de ła media mobiłe pa métar insieme i dati meteorołogici dełe rejón visine, conosùa come Hann Smoothing. Nel 1893 el ga ricevesto ła Buys Ballot Medal . Nel 1912 el xe deventà un cavalier de el Ordine Prusian . Die Erde als Ganzes, ihre Atmosphäre und Hydrosphäre, 1872, 5a edision 1896 Handbuch der Climatologie, 1° edizione 1883, edizioni riviste fino al 1911 Atlas der Meteorologie, 1887 Allgemeine Erdkunde. Ein Leitfaden der Astronomischen Geographie, Meteorology, Geology und Biology, 5° edision 1896 Lehrbuch der Meteorologie, 1901, 3° edizione 1915 El ga anca contribuio a tanti articołi inte ła .