Pała de San Giacomo de l'Orio Ła el ze un dipinto ogio su teła de Lorenzo Lotto, datàbiłe al 1546 e conservà inte ła céza de San Giacomo de l'Orio a Venesia. El ze firmà e datà so'l cartiglio picà a ła baze de'l trono "In tempo de Maistro Defendi de Federigo et compagni 1546 Lor.Lot". Se sa, grasie a l'iscrision, che l'òpara ła ze stà ordenà da na confradernita che ła organizava ła devosion popołar e A se trata de una de łe ùlteme pałe depénte da'l Lotto a Venesia 'vanti de partir definitivamente par łe Marche. Ła conpozision ła reciama i schemi clàseghi de ła sacra conversasion, co ła Madona so un alto trono davanti a na trabàca verde e sircondà da un grupo de santi, in cuesto cazo Cosma e Damiano, e łe stremità, Jacomo el Major e Andrea apostolo. In alto do anzołeti in zvoło i tien su ła corona de Maria. Respeto a ła Pała de l'Alabarda de Ancona, de calche ano prima, ła strutura ła aparise pì senplifegà: ad ezenpio i do santi łaterałi i ze poco pì de un inserto justaposto, e anca el sentimentałizmo tìpego de łe òpare de l'artista el aparise pazentà. Ła stezura pitòrega ła ze scarma e corsiva e ła gà el ponto pì alto probabilmente inte ła picoła natura morta al sentro, conponesta dai atributi da pełegrìn de Giacomo: el capeło a łarghe teze co ła capasanta, ła bisàca. Carlo Pirovano, , Electa, Milano 2002. ISBN 88-435-7550-3 Roberta D'Adda, , Sikra, Milano 2004.