El Parco del Valentino el ze un famozo parco pùblego de Torin, situà łongo łe rive de'l Po. El se cata inte'l cuartier de San Salvario, a redoso de'l sentro stòrego torineze. a est co ła riva sanca de'l fiume Po; a nord co corso Vittorio Emanuele II, onde tèrmena i Murazzi; a ovest co corso Massimo D'Azeglio; a sud el se restrenze, seguindo via Francesco Petrarca e ła só prosecusion, corso Sclopis, e sevitando łongo el corso de'l Po e corso Unità d'Italia co na łengua che ła se perde verso Moncalieri. El Valentino el ga na estension de m² e, drio ła clasifega 2014 de , el rezulta èsar el parco itałian pì apresà dai turisti. El ze el parco sitadin pì conosùo, uno dei sìnbołi stòreghi e popołari de ła sità. L'orizene de'l nome ła ze inserta, ma ła resałirìa za ai primi romani; da documenti de'l XIII sècoło, A par ghe fuse na stra antiga capeła intitołada a San Valentino , conservante na parte de łe rełìchie de'l santo patron dei inamorài portàe diretamente da Terni. No A ze mìa ciaro se ła capeła drioman, ła ze cascada in dezgrasia o ła ze stà desfada , ma łe rełichìe łe ze stà portàe inte ła visina cezeta de , in cołina, al de łà de'l fiume. L'area de'l Valentino invese, ła ze stà prima abitada dai nòbiłi Birago, che i ghe ga fazesto su na viła e cuindi Emanuele Filiberto de Savoia el ga acuistà l'intiera area verso ła metà de'l XVI sècoło. Inte'l 1630-1660 A ze stà tirà su l'omònemo casteło , un inponente edificio òpara de Carlo e Amedeo di Castellamonte, doparà cofà rezidensa de istà dei Savoia. L'area ła ze pasà da senplise parco fluviałe de'l Po a strutura organizada co rafinài zardini. Ma l'è stà solche inte'l XIX sècoło che ga tacà i veri łaori de modifega inte l'atuałe pitoresco parco sitadin, drio el projeto romàntego de'l paezajista franseze Barrillet-Dechamps. El parco del Valentino l'è stà el sito de varie espozision nasionałe e intarnasionałe. In ocazion de l'Esposizione generale italiana del 1884, ze stà reałizà el caratarìstego Borgo medievale so ła parte pì meridionałe de'l parco, so projeto coordenà da Alfredo d'Andrade, pasionà, aponto, de architetura medievałe. El Borgo el gaveve da proponer i stiłi architetòneghi ispirài ai castełi piemontezi e valdostani de'l Medioevo, co tanto de roca vizitabiłe. Dapò el ospita l'Esposizione generale italiana del 1898 e l'Esposizione internazionale di Torino de'l 1911. Mentre el borgo medievałe el vien uncò utiłizà par pariòdeghe mostre ed eventi artìstego-culturałi, inte'l Parco A ze stà invese reałizàe inte'l corer dei ani numarozi mostre floreałi , de cui resta a recordo anpie vaneze fiorìee, il Giardino roccioso e el Giardino montano, co cascadełe, fontane e picołi scaranti d'acua. Oltra el Borgo Medievale, el Parco del Valentino de Torin el ospita altre òpare artìsteghe: Fontana dei Dodici Mesi , inponente monumento de Carlo Ceppi costituìo da na granda vasca in rococò sircondà da dòdaze statue raprezentante i dòdazi mezi de l'ano, costruìa inte'l 1898 per l'Expo rełativa Sncuantenario de'l Statuto Albertino Monumento all'Artigliere , arco trionfałe ponesto a l'ingreso nord, a'l inisio de corso V. Emanuele II/ponte Umberto I, tirà su inte'l 1930 e dedicà a l'Arma d'Artiłiarìa, so projeto de Pietro Canonica Statua ecuestre ponesta so ła piaseta de ingreso de'l parcorso floreałe de fianco a Torino Esposizioni, dedicada ad Amedeo I , primo duca dei Savoia-Aosta, monumento òpara de'l 1902 de Davide Calandra.