El caxo nominativo l'è ła fórma de ła declinasion che serve par segnałar el sojeto de un verbo. In un saco de łéngue el se ga fuxo co l'acuxativo ma in serti caxi l'è restà vivo. In łatin su nomi, agetivi e pronomi: "bonu amicu dicit quod" In greco e neogreco su nomi, artìcołi, agetivi e pronomi: " άνθρωπο" Tedésco sui pronomi e su serti artìcołi, agetivi: "De Mann kommt" In itałian soło sui pronomi forti: " guardo, dici" In vèneto sui sojeti clìtici : "El dixe, I varda, Te vien" El nominativo el pol aver na final aposta come ła s latina, ła r tedésca o ła grega qua sóra, ma spéso el se nota soło par escluxion par ła mancansa de finałi speciałi dei altri caxi: latin "consul " ≠ "consul " ≠ "consul "; tedésco "Doktor ≠ "Doktor . In 'sti caxi qua se dixe che el ga final . In un saco de łéngue po el nominativo el serve anca come vocativo.