Fred Bongusto Alfredo Antonio Carlo Fred Bongusto, pseudonemo de Alfredo Antonio Carlo Buongusto , el ze stà un cantante e conponxidor itałian. Un mucio popoałr inte i ani sesanta e setanta, grasie a ła só vocałità calda e suadente el ze considerà, insieme a Bruno Martino, el par antonomasia de ła mùzega łeziera itałiana. Da ła fin dei ani Sesanta el ze stà anca tra i pì rełevanti autori itałiani de mùzega da film, soratuto inte'l zènare de ła comedia a l'itałiana. El ga vinsesto par do volte el Nastro d'Argento par ła mejo cołona sonora de l'ano. El ga cołaborà łongo ła só carièra co artisti intarnasionałi tra i cuałi Chet Baker, Don Costa, Toquinho, Vinicius de Moraes e Antonio Carlos Jobim. Nasesto inte'l sentro stòrego de Canpobaso, in Via Marconi, el se fa notar par łe só doti muzegałe za da studente inte ła só sità nadałe in vari conplesi łocałi e inte ła formasion muzegałe de'l só Łiceo. I só modełi i ze Frank Sinatra, Bing Crosby, Nat King Cole. A ła metà dei ani Sincuanta el se trasferise a Padoa par studiar Łeze e el entra inte l'orchestriana de'l Caffè Pedrocchi co altri conpanji de università: na espariensa che Bongusto el recordarà vint'ani dopo inte ła canson . El deside cuindi de abandonar i studi e de dedicarse a tenpo pien a ła cariera muzegałe. El fa ła gaveta come cantante e ghitarista a'l sèvito de varie orchestre e in partegołar co l'orchestra de Vittorio Buffoli, che ła vede a ła voze e contrabaso anca un zòvane Sergio Endrigo, e co ła cuałe el va in tournée in Zarmania, Gresia e Łibano. Daspò un parìodo de pauza, inte'l cuało el proa reciapar i studi iscrivendose a un corso de spesałizasion post-diploma, el torna definitivamente a ła mùzega: inte'l 1959 el entra inte'l grupo I 4 Loris (co , Loris Boresti, Luciano Bigoni e Nini Mezzet in tel ròło de voze sołista e ghitarista. I 4 Loris i otien un contrato discogràfego co ła Primary de Giovanni Battista Ansoldi e i debuta inte'l 1959 co'l 45 ziri , cui ghe va drio inte'l 1961 el 45 ziri reinterpretasion de de Charles Williams, canson inserìa inte ła cołona sonora de'l film de Billy Wilder, el cui testo itałian el ze stà curà da Misselvia. Ansoldi el intuise el potensiałe de Bongusto come sołista. El só ezordio discogràfego in sołitaria el riva anca grasie a l'amighesa che ło łiga a'l conpanjo de eticheta Ghigo Agosti, che'l ghe scrive el brano , venjìo fora par ła Primary so 45 ziri inte'l zenaro de'l 1962, conpanjà, come in tuti i só primi sìngołi, da l'orchestra de Piero Soffici. Ma a otènjer łe prime atension A ze ła struzente canson so'l łado B, , scrivesta da Bongusto isteso a 18 ani in napołetan. Altro łado B e altra rafinada canson napołetana da łu conponesta da zovanisimo ła ze ła łanguida , publegà cuatro mezi drìo e che ła conferma el só tałento come cantante e autor. A se incorze de eło el mestro Gorni Kramer, che'l ło vol come interprete par , sigla de'l só show tełevizivo Leggerissimo . Grasie anca a ła rebalta tełeviziva el singoło el riva inte'l majo de'l 1963 a'l cuarto posto in hit parade e el fa conóser Bongusto a'l gran pùblego. Inte l'apriłe de'l 1963 A vien fora ła spanjołezante , destinada a deventar n'altro só clàsego, reinterpretà trent'ani drioman da'l mestro de ła bossa nova Joao Gilberto. In łujo A vien fora el só primo 33 xiri omònemo che'l contien drento i só primi singołi e co'l cuało Bongusto el se conferma tra i big de ła canson itałiana de'l parìodo. Senpre de'l 1963 A ze el só primo tour in Sud America, in Uruguay.