Cèxa de San Ziminiàn Ła Cieza de San Ziminiàn ła ze un edifisio sacro de Venesia, cołogà inte'l sestier de San Marco, danansi a ła Bazéłega. Ancùo l'edifisio el ze butà zo. Ghe ze notisie de orìzene un mucio antiga de'l primo nucreo de ła cieza, vołesta da Narsete inte el VI sècoło, ma butada xò inte'l XIII par far spasio a'l remodernamento de Piasa San Marco. Drioman ze stada cazamentada n'altra cieza, so'l prinsìpio su prozeto de Cristoforo da Legname, a partìr da'l 1505; inte ła segonda metà de'l XVI sècoło ze stà parò Jacopo Sansovino a fisar l'aseto architetonego final de ła cieza, dando rimarco a ła parte osidental de Piasa San Marco. El destìn de 'sta Cieza el ze łigà a'l personazo de Napołeon che inte'l 1807 el fa butàr zò ła cieza, par far costruìr l'Ała Napołeònega, dove che'l vołeva ła propia sała da bało Ancùo, soto łe arcàe de l'Ała Napołeònega na taveła su'l pavimento ła recorda a chi che pasa che'l se trova e'l caołaoro de Jacopo Sansovino. Ła Cieza de San Ziminian łaa se mostrava co łe só ełeganti forme renasimentałi situàe infrà Procuratie Vecie e Procuratie Nove , fasendo ła cezura e creando cusì un movimento a'l łado curto de ła piasa. Ła fasada ła gera a sałienti, sorastada a'l sentro da un fronton e a i ładi da do pinacołi. Cubie de cołonine corinsie cołaborava a ła tripartision de ła fasada, caraterizada da cuatro verture : el portal, do anpie monofore a a tuto sesto e, in sima, el rozon. A'l só interno ła Cieza ła gaveva el sepolcro de'l só architeto, co ła ze stada desfada el corpo el ze stà spostà a ła Madona de ła Sałute. No ghe ze più stàe notisie de'l crocifiso de marmaro preznte su l'alter de ła sagrestìa. Scolpìo da'l scultor venesian Bartolomeo Modulo, che'l gaveva za reałizà de łe statue a'l zardìn d'Istà de San Pietroburgo, rezulta dispersa da l'èpoga cuando che l'edifisio el ze stà desfà. L'alter mazor de San Ziminiàn el ze stà conservà e ancùo el fa da altar a ła Cexa de San Zuane de Malta Serte parti superstiti de San Ziminiàn łe ze stàe doparàe par l'edifegasion de ła Céxa del Nome de Gexù, che ła xe de pochi ani sucesiva a cuando che ze stada butada zo l'opàra de Jacopo Sansovino. Jules François Lecomte, , Oxford University, 1848. Samuele Romanin, , Fuga Editore, 1916. Venezia scomparsa: Volume 2 - Alvise Zorzi - 1972 - Venezia.