El el ze ła łeje fondamentałe de ła Rejon de’l Veneto. Ła łeje de ła Rejon de uncuò, aprovada respetando i indarisi de ła reforma costitusionałe de’l 2001 , ła ze stà promulgada el 17 apriłe de’l 2012 e ła ze entrada in vigor el dì drio. El 18 otobre 2011 el Consiłio rejonałe de’l Veneto, IX łejizladura, el gaveva aprovà co ła prima votasion el novo Statudo; ma el documento, par via de i blochi detài da ła Costitusion, el ga dovùo spetar oncora prima de tacar definitivamente. Prima de’l novo Statudo A ghe jera cueło vecio, aprovà co ła łeje n. 340 de’l 22 majo 1971. Fin da’l 1948 ła Costitusion Itałiana ła prevedeva l’istitusion de l’ente Rejon come ente autònomo co un só Statudo. Łe prime ełesion rejonałi łe ze stà inte’l 1970, e zà l’ano dopo ła Rejon Veneto ła se gavéa fato el só Statudo formà da IV tìtułi e da 64 artìgułi. Tra el 1999 e el 2001 el Parlamento nasionałe el ga aprovà tuta na serie de reforme a’l Tìtoło V de ła Costitusion, che łe dava a łe Rejon potestà łejizladiva so tute łe cuestion no diretamente de conpetensa de’l Stato: łe rejon łe dovéa donca dotarse de un novo Statudo che, “in armonìa co ła Costitusion, el ghin detèrmene ła forma de goerno e i prinsipi fondamentałi de organizasion e funsionamento” . In Veneto ła prima proposta de novo Statudo ła ze datà 27 otobre 2000 da Giancarlo Galan, ma sto cuà e el tentativo dopo i ze ndati in fumo. A se ga spetà el 18 otobre 2011 par ver finalmente el novo Statudo de ła Rejon Veneto. In febraro 2012 el goerno de Mario Monti el ga dito de vołer inpunjar davanti a ła Corte costitusionałe el Statuto par defarense tra el coma IV de l’art. 30 so l’autonomìa finansiaria e l’art. 119 coma II de ła Costitusion; ma dopo che el Prezidente de ła Rejon Luca Zaia el se ga ciarìo co Monti, el goerno el se ga fermà. El testo in vigor dal 2012 el ze formà da sesantasincue artìgułi, uno in pì respeto al testo del 1971, devizi in tre Tìtułi: Tìtoło I - El Veneto , devizo in VI Cai; Tìtoło II - La Rejon del Veneto , devizo in III Cai; Tìtoło III - Despozision finałi . Dopo ver descrito l'estension jeogràfega de l'Ente, el ełenca alcuni prinsipi che i informa ła Rejon: Prinsipio de autogoerno del pòpoło veneto; Prinsipio de l'autonomìa de ła Rejon del Veneto e de i enti łocałi; Prinsipio comunitario. A vien descriti i prinsipi fondamentałi che a cuełi ła se ispira ła Rejon, i deriti e obietivi de łe połìteghe rejonałi e altri prinsipi jenerałi. El descrive ł'articołasion e'l cordenamento teritoriałe de ła Rejon co i altri Enti łocałi: so ła partision de łe funsion aministradive; so l'ezersisio comun de łe funsion; so i łevełi mìnemi rejonałi de eficiensa de łe funsion aministradive; so łe funsion metropołitane; so łe spesìfesità de łe varie comunità, de i teritori de montanja e de ła Provinsia de Bełun; so l'ezersisio del poder sostitudivo. Dopo A se parla de autonomìe łocałi e de i raporti internasionałi, co l'Union eoropèa e co chełaltre rejon. El descrive łe modałità de ezersisio de łe potestà łejizladive e regołamentari de ła Rejon: Distribusion de łe funsion tra Rejon e Enti łocałi; Inisiativa łejizladiva e regołamentare; Prosedimento łejizladivo e regołamentare; Partesipasion de łe organizasion de l'economìa e del łaoro; Cuałità e inpato de łe łeji; El descrive łe modałità de dòparo del referendum, che el sie abrogadivo o consultivo. El ìndega i prinsipi de l'atività aministradiva, de indariso e de goerno.