El el xe na varietà particołare de articioco e ła crese soło inte łe ìzołe de ła laguna de Venesia . El xe na speciałità de ła cuxina veneta e, parvia del so cołore, el vien ciamà anca . El articioco el xe na pianta erbasea de ła fameja de łe . In todesco se dixe , in inglexe , in sloveno , in italian . Pianta ke dura senpre e ke riva anca a 1 metro e mexo, el articioco el ga un fusto carnoxo e çiłindrico, foje grande, longhe - a punta de lancia. I fiori i xe ingrumà in un tondo, fato de un ricetacoło verde-vioła dove ke se inpianta i fiori veri e propri, fati a tubeto fin, de cołor blu-vioła. Inte el capołin gnancora maùro, i fiori i xe sarà su da piastrełe carnoxe, una sora ł'altra, ciamà , ke łe finise co na spina. quel ke se magna xe ste bratèe e el ricetacoło, dito . El articioco el xe sta coltivà prima de tuto in Siciłia a partir dal 1° secoło dopo de Cristo. Tipega pianta de anbiente mediteraneo, ła varietà nostrana ła xe sta introdota a Venesia inte el sinquesento da i Ebrei, cusì come tanti altri piati tipisi de ła cuxina veneta e venesiana in particołare. Łe so quałità organołetike łe xe ligà a i canpi co tanta tera crea e sałi minerałi de ł'ìzoła de Sant'Erasmo. Ła racolta ła scuminsia in apriłe, co łe castraùre, e ła va vanti fin zugno. Par el so vałore, el articioco de Sant'Erasmo el ga ł'etiketa de Presidio Slow Food.