Baldassare Galuppi Baldassare Galuppi el ze stà un conponidor, organista nasùo a Buran. Nasesto inte l'izoła de Buran, a dieze chiłometri da Venesia, e par 'sta razon dito el , Baldassare Galuppi el ze stà uno dei conponidori più orizenałi de Itałia inteìl zènare comico. I primi rudimenti muzegałi ghe zera stà insenjà da só pare, barbier de profesion, che'l sonava el viołìn inte'i intramezi a'l teatro de ła comedia. A sèdeze ani 'pena, Galuppi el ze andà a Venesia e łà el ga vivesto co'l sałario che'l reseveva come organista de varie ceze. Benché el injorase i prensipi de l'arte, el gà olsà métar in mùzega a Cioza na fàvoła pastorałe che ła gavea par titoło , che ła ze stà oltragiozamente fisciada. Desperà par 'sta dezgrasia, Galuppi el gera scuazi risołesto a zbandonar ła mùzega e a intraprender ła profesion de só pare, co el ga avesto ła fortuna de susitar l'intarese de'l famozo Benedetto Marcello che, abiando notà łe fełisi despozision de'l zòvane Baldassare, el ło ga fato entrar inte ła scoła de Antonio Lotti, indove che'l se ga dedicà co fogoxità, par ben tre ani, al studio del contrapunto. Lotti ben presto se ga incorzesto che Galuppi esełeva so'i altri só arlèvi e ghi testimoniava na stima che ga susità l'invidia del Pollarolo, a l'èpoga arlèvo de ła stesa scoła. Contenporaneamnete a ła so formasion, par sìrca do ani inte i teatri d'òpara venesiani el ga prestà servisio come clavisenbałista e de onji cualtanto conponidor de arie par repreze e pasticci. L'òtema reputasion de clavisenbałista che'l gaveva otenjesto sia a Venesia che a Firense ła ga fato sì che inte'l 1726 el fuse ingagià a'l Teatro Sant'Angelo, a'l San Samuele e a'l San Giovanni Grisostomo, a'l fin de méter in sena łe pròpie arie. ‘Pena che’l se ga sentìo bastansa preparà da poder afrontar da novo łe sene, el ga recoresto oncora a ła bontà de'l Marcello, che'l ga scrivesto par łù el łibreto del ła Dorinda, de'l cuało el zòvane el ga conponesto ła mùzega. 'Sta òpara ła ze stà raprezentà a'l teatro de Sant'Angelo durante ła fiera de ła Sensa, inte’l 1729, e ła ze stà ben acolta da'l pùblego. In sta òpara, cofà in altre, Galuppi no’l briła par ła forza de l'armonia, ma un morbinéso sostenjùo, na verve incontenibiłe, e łe forme grasioze de'l so canto ghe ga procurà na sełebrità che ła ga rezistìo par gran tenpo ai caprìci de ła moda. Galuppi el se gà dedicà anca a'l studio de'l clavisenbalo e el ze deventà uno dei artisti pì abiłi so 'sto stroménto. Da'l 1729 in po’, el suceso de sto conponidor, in tuti i teatri de Itałia, el ze stà scuazi sensa intarusion, fin a ła só morte. Inazonta el ga conponesto un sentenèr de mełodrami, dei cuałi na vinténa so łibreti de Carlo Goldoni. Verso el 1740 ła fama de Galuppi a Venesia ła ga scominsià a ‘ndar in caìa, in cuanto ghe venjiva preferìi altri conponidori. Inte l’otobre 1741 el ga desidesto donca de asetar l’invito de andar a Londra, indove el ze stà nomenà conponidor de'l Teatro Reale. Łe só opere no łe ga otenjesto parò gran suceso e par sta razon, drìo ùndeze mezi de sogiorno inte ła cavedałe ingleze, el ga sernìo de tornar a Venesia. Deventà mestro de capeła de ła bazéłega de San Marco inte’l 1762, organista de pì Ceze e mestro de'l Conservatorio degli incurabili, el ga rivestìo tuti e tre sti incarghi fin a l’età de sesantatré ani, co’l ze stà ciamà in Rusia da l'imperadora Caterina II. Oltra a un tratamento de 4000 rubli, ła ghe segurava un ałozo e na vetura de corte senpre pronta ai só órdeni.