Pederoba 30-06-2005 pederobexi Pederoba el xe on comun de 7273 aneme inte ła provincia de Trevizo sa. Se trata de un comun sparso in quanto sede comunałe xe ła frasion Onigo, siben esista na frasion omonema al comùn. Pederoba la se cata su na area ritegnista stratejica fin da l'epoca antiga: su' ła riva drita de la Piau e ai pié de łe prealpi Bełunexi, mete in comunicazhion l'area montana (Feltrìn co ła pianura atraverso ła SR 348 "Feltrina". I sentri abitadi de Pederoba e Curogna i e su el inizhio de ła Valcavasia, su'na area pianejante conprexa ifra i cołi Axołani e łe Prealpi Bełunexi. Onigo, Levada e Col i se cata pì a sud, su' na piana che la se verde verso Cornuda e Croxeta. L'altitudine masima l'e de 780m s.l.m. e la e in corispondensa del Monfenera, estremità oriental del grupo del Grapa e łimite setentrional del comùn. Ła minema l'e de 134m e corisponde al let de la Piau 'rente ła xona de Col. Oltra ala Piau, i corsi d'aqua degni di notazhion i e el Curogna, che el vien do da łe prealpi, e ła Brenteła, canal artificial fat soto ła Serenissima che, prełevando łe aque da ła Piau, la contribuis springar el piàn sotostante, sedenò àrida e steril. Łe testimonianse pì antighe del pasà de Pederoba xe rapprexentàe da vari reperti de età romana. El steso toponemo rivarìa dal latìn , in riferimento a ła carateristega pièra rosa de ła xona. Se pensa che ałora sta qua fuse na xona de transito, visto el pasagio de ła via Claudia Augusta Altinate, forse coinsidente co l'atuałe Feltrina, e ła poxision a ridoso del Piave. Sta situasion se ga mantegnùa anca in epoca sucesiva: ła prexensa de nùmaroxi loghi de culto afasà a ła strada fa pensàr al pasagio de pełegrini. Atorno al 1000 xe stàe istituìe łe pievi de Pederoba e Onigo, mentre sarìa pì antighe łe Ceze de Levada e Curogna, entranbe intitołàe a San Martin, venerà masime dai Longobardi. Ła zona xe stà łigà par longo tenpo ai Onigo, feudatari che resiedeva in un casteło 'rente l'omonema frasion, de ła qual oncora resta qualche ruìna. Ła xona xe stà sconvolta cussì inte łe lote che, durante el XIII secolo, ga contrapòsto a staltri i Exełini. Pasàda a ła Serenisima, se ga avùo na serta riprexa econòmega, co ła costrusion de di mołini e fabriche. Pederoba xe devenntà tra l'altro sede de uno dei pì inportanti marcà de biàve del Sinquesento. A Venesia xe avegnùi po' i domini Napoełonico e Austriaco. L'aministrasion imperial gò proà a dar inpulso a l'agricoltura locałe. Tutavia intra łe popolasion xe restàe sparpagnàe fame e povartà e tanti xe stà costreti a emigràr. Pasà al Regno d'Itałia, Pederoba xe stà destruta durante ła granda guera in quanto, dopo ła rota di Caoreto, se ga ritrovà in corispondensa del fronte del Piave e in prosimità de Grapa e Monteło. Testimoniansa xe i vari monumenti nati inte el teritòrio, infra i cuałi spica l'osario fransexe. La riprexa del segondo dopoguera ga rexo anco Pederoba uno dei prinsìpałi sentri artexanałi e industriałi de ła pedemontana del Grapa. Łe parti xe recoverte de tavèłe in bronxo co sòra incixi i nomi dei caduti e alcune intrà ste qua no se połe riconosarle parchè no xe stà posìbiłe identifegàr el soldà. El testo vien propòsto dal maresiało Philippe Pétain. El ricorda ła fradełansa miłitàr itało-fransexe. El Simitero Miłitàr Fransexe de Pederoba xe stà inaugurà inte el steso momento de queło italian de Bligny, indove ripoxa sìrca 3453 soldà itałiani cascà in Fransa.