El sirconfleso o asento sirconfleso el xe on segno diacrìtego doparà in vàrie łéngue. Grafegamente ła xe raprexentadada cofà on cuerto insima a ła létara . El sirconfleso ~, inte el grego antigo, el połe far conparsa sołamente so on ditongo o na vocałe longa, e solché inte l'ùltema o penùltema sìłaba de na paroła. Na paroła ła xe ciamada o properispòmena . In łéngua fransexe el sirconfleso el połe èsarghe in tute łe vocałi, e el ìndega on orixenàrio slongamento de ła istesa vocałe, uncó cuaxi inpersepìbiłe o par fin spario da ła pronunsa. Par sta motivasion el sirconfleso el xe cuaxi totalmente supèrfluo par ła letura del fransexo moderno. Inte ła majoransa dei caxi el sirconfleso el se cata in caxo de pèrdita de na susesiva preconsonàntega etimołòxega, che inte el cascar el ga provocà el pìcoło slongamento de ła vocałe presedente, sia se àtona che tònega: In Portoghexe , e i raprexenta łe vocałi pì sarae de co no łe vien segnae co Asento acuto . In Romen l'asento sirconfleso el ìndega do vere e pròpie létare de l'alfabeto autònome ; anbedó łe detien el isteso sono, e el so sìnboło fonètego el xe . Ła ùnxoła difarensa intrà łe do el xe ła so doparasion drento de na paroła: ła "î" ła xe doparada inte el scumìsio o inte el finałe de paroła, ła "â" inte el interior.