Zermània nazista e Terso Reich i ze tèrmani che i se i refarise comunemente a ła Zermània dei ani intrà el 1933 e el 1945, cuando sta cuà ła se ghea catà soto el rezime totałitàrio fondà su l'ideołozia nazista e guidà da Adolf Hitler. El tèrmeno el ze un scursamento de "Nasionalsociałismo", l'ideołozia che ła vegnea istituzionałizada da l'NSDAP , el Partio Nasional Sociałista dei Lavoratori Todeschi, o in curto, Partio Nazista. El rezime nazista el ze sta caraterizà dal controło pułìtego de ogni cuestion de ła società inte ła reserca de ła s-cetesa rasiałe , sociałe e culturałe. El partio nazista el ghea seguio i so fini traerso ła persecusion de łe persone considerae no s-cete, specialmente inte i confronti de ben precize menoranse, cofà cueła ebràega, cueła sìngana e cueła omosesuałe, cusita cofà contro dei opozitori pułìteghi. Ste persecusion łe zera rivae a ła ponta pì alta inte i ùltemi ani del rezime, inte el ndar dei cuałi sirca 6 miłioni de ebrei, 10 milioni de slavi e tanti altri indezidarai i vegnea copai sistemategamente. Sto zenosìdio el vien indegà cofà "Ołocàusto" . I nazisti i ghea doparà invese l'anbìguo tèrmano de "sołusion finałe" . Vàrie łe ze stae łe istitusion naziste par rivar a ła s-cetesa ètnega. Łe persecusion e i sasigni i avegnea inte i confronti dei antinazisti fazendo condane a morte col , o sia el Tribunałe del Pòpoło, inte i confronti dei Testimoni de Zeova, Rom e Sinti col Porajmos, mentre i omosesuałi mediante del Paràgrafo 175 del còdaze penałe todesco e ła sopresion o ła steriłizasion de persone co problemi zenèteghi co l'Aktion T4. Repùblega de Weimar Pułìteghe rasiałi de ła Zermània Nazista Seconda guera mondiałe Potense de l'Ase Inte el setenbre del 1939 l'invazion todesca de ła Połònia ła ghea portà Regno Unio, Austràlia, Cànada, Nova Zełanda, Sudàfrega e Fransa a declarar guera al Terso Reich. Dopo de ła capitołasion de ła Połònia ła guera ła zera entrà inte un perìodo de rełativa inatività conosesto cofà ła "Finta Guera", el cuało el finirà co che ła Zermània ła ghea invadesto Danemarca e Norveja inte l'apriłe del 1940, e Paezi Basi, Belzo e Fransa inte el majo de l'isteso ano. Tute łe nasion che łe zera stae invadeste łe ghea capitołà de volta e łe forse britàneghe e cuełe dei so liai del Commonwealth łe ghea sorbio na vergognoza sconfizesta in Norveja e na cuazi ezsastroza retirada da ła Fransa . La Gran Bretagna ła zera menasada da un'invazion anfìbia , ma inte el ndar de ła bataja d'Inghiltera ła Luftwaffe todesca, difarentemente dai Britàneghi, no ła zera stada bona de rivar a ła supremasia aèrea e l'invazion da chel momento ła vegnea postisipada indefinitamente. Dopo de ła declarasion de guera de l'Itàlia a ła Fransa e Gran Bretagna, inte el zugno del 1940, łe trupe italiane in Libia łe ghea sorbio un ataco de castigo da parte de łe forse britàneghe in Ezito. Le forse italiane łe ghea ciapà da suito l'inisiativa ocupando ła Somàlia Britànega inte l'agosto e invadindo l'Ezito in setenbre. Le forse britàneghe e del Commonwealth in prinsìpio łe ghea perdesto teren ma łe ze stae bone de rabaltare ła situasion co che i renforsi i zera stai mandai inte ła rejon in disenbre. Inte el febraro del 1941 i Deutsches Afrikakorps i vegnea inviai in Lìbia par renforsar i liai italiani e da là ła zera partia na canpagna dura.