El conosesto anca come el xe un sajo de 8 capitołi scrito in tel 1969 par far vedere na forte critiga de ła riforma łiturxega venù fora da el Conciłio Vatican II, par cuel che riguarda ła sełebrasion de ła mesa. El 3 de avril 1969 Pagoło VI el ga publicà ła costitusion apostołega che ła autorixava on cambiamento drastego de ła maniera de cełebrar ła mesa. On inventor de ła riforma łiturxega xe sta mons. Annibale Bugnini co 6 protestanti e anglicani, intrà sti chi Max Thurian de ła Comunità de Taixe che el ga dichiarà: «un de i fruti de el nòvo el sarà magari che łe comunità no catołeghè łe połarà cełebrar ła santa sena co łe stese parołe de ła Cèxa Catòłega. Teołojiamente xe posibiłe». Dei dì dopo on grupo de dodexe teołoghi visin al , intrà sti chi el domenican Michel Guérard des Lauriers, cołegà dal vescovo Marcel Lefebvre, i ga scrito on documento critego par el nòvo mesałe. El documento intitołà , el xe sta parecià el 5 de zugno del steso ano tradù sultio dal francexe a l'itałian da Cristina Campo. Cristina Campo e ła so amiga, Emilia Pediconi, łe ga consejà i cardinałi Alfredo Ottaviani e Antonio Bacci de prexentar el testo a Pagoło VI. Ottaviani el ga acetà co ła riserva de vardarło ben e dopo dargheło a Pagoło VI. Par darghe pi inportansa Ottaviani el ga domandà anca al cardinal Giuseppe Siri de firmare el testo, ma Siri no ło ga aprovà e gnanca firmà. L'òpera, come ła dixe xà da eł titoło, no vołea eser un gran studio ma meter in obiesion chel mesałe nòvo el xe distacà da łe dispoxision del Conciłio de Trento e ła costitusion apostołega de papa Pio V: teołoxegamente, secondo i auturi del testo, ła riforma del ła garia riduto el sacrifisio a un senpłixe "memorial" de ła morte de Jexù, rendendo ła vera prexensa de Cristo tel pan e tel vin na prexensa sinbołega. Argomento de critega el xe stà anca l'ałtare girà verso el popoło stacà dal tabernacoło, ła ridusion de ła figura del prete come "presidente de asenblea" e cavar ła łéngua latina. Ste modifeghe, secondo i prumuturi del documento, łe xe ła naturałe conseguensa de poxision teołogeghe sbałià. Prima de firmare e darghe el documento a Pagoło VI i cardinałi Ottaviani e Bacci i gaveva xontà anca na łetera che ła dixe: «el el raprexenta, sia in tel so insieme e particołari, on sbałordio distacamento de ła teołoxia catòłega de ła Santa Mesa, come ła xe sta formułà ne ła Sesion XXII de el Conciłio de Trento, che el gaveva fisà in definitivo i canoni del rito, na costusion insuperàbiłe contro cuałiasi erexia che ła naxea contro l'integrità del magistero». Seben che el documento el xera firmà da Ottaviani, che par diexe ani el gaveva guidà el Sant'Ufisio, dopo ciamà Congregasion pa ła dotrina de ła fede, Pagoło VI el gaveva decixo de sentire el parer de ła Congregasion pa ła dotrina de ła fede, che inte cuèłi ani xera el cardinał Franjo Šeper par vagliar i contenui. Šeper, el 12 de novenbre 1969, el ga bocià el testo de Ottaviani, considerandoło superficiałmente sbałià. Pagoło VI el ga conpłetà el nòvo mesałe in tel 1970, co na prefasion che el dixea łe raxon che riteneva ła riforma łiturxega ła fose in łinea co ła tradision. Łe poxision de Pagoło VI no łe xe sta sodisfà dai catòłeghi tradisionałisti, che i ga continuà a cełebrar el rito tridentin.