Ferdinando Magellano, nome italianixà de , l'é stà un gran navigador portoghexe. Inte el 1519 l'é partio da Sibilia co sinque navi par far la prima mai fata, o sia el primo viajo in nave tuto intorno al mondo, in diresion ovest. Magellano no l'é riusìo a conpletar el viajo personalmente, parché cuando che l'é rivà a le ìxole Filipine i abitanti del posto i lo ga copà. L'ugnola nave a rivar in fondo al viajo e tornar inte el 1522 in Spagna l'é stà la , co solo che 18 marinai sopravisù. Tra cuesti gh'era anca el vixentin Antonio Pigafetta, segretario de Magellano, che el ne ga lasà un rexoconto conpleto de la navigasion. Ferdinando Magellano el nase da na fameja aristocràtega decadùa de Sabrosa inte la provincia del Trás-os-Montes, inte el Portogalo setentrional, da Pedro Rui de Magalhães, sìndico del paexe, e da Alda des Mesquita. Co el gaveva diexe ani el resta orfano de tuti e do i genitori e do ani pì tardi, seguendo so fradelo, el entra come pagio a la corte de Lisbona del re Giovani II. Cuà el gà godùo de la generoxa educasion che ghe spetava ai giovani nobili de che l'epoca e inte el 1505, a 25 ani, el xe stà mandà in India a servir soto el viceré Francisco de Almeida andove presto el se ga merità na mension par 'ver sventà un sabotagio e salvà dele vite umane. Dal 1506 el gà partecipà a na spedision inte le Moluche, al tempo ciamae . Inte el corso de stà spedision el se guadagna, inte el 1510, la promosion a caitan che ghe vien presto cavada par 'verse alontanà co la so nave da la flota par sercar nove tere pì a Est. Soto el comando de Alfonso de Albuquerque el gà partecipà a la concuista del stratexico porto de Malaca. Tornà inte la tera natìa, el gà partecipà inte el 1513 a na spedision in Maroco, andove el gà conbatùo inte la bataja de Azamor andove el gà riportà un grave tajo a un xenocio. El vien acuxà de 'ver fato comerci co i musulmani e par sto motivo el 15 majo 1514 el vien licensià sensa gnanca un onor dal servisio par la Corona portoghexe. Inte el steso periodo Magellano el entra in poseso de na carta ziogràfega che ipotixava un pasajo inte el Oseano Pasifego poco pì a sud del Rio de la Plata. El se convinse de poder in sto modo trovar na via par l'Axia pì curta de cuela torno a l'Àfrica. Cuésto gavaria permeso de scoprir un pasajo a sud-ovest infrà el Atlantego e el Pasifego. De sto pasajo, ritenùo ziogràfegamente probàbiłe ma del cuałe nisuni gaveva notisie atendibili, favolegiava da un toco i cartografi. Inte la realtà, el scopo de la stratexia de la spedision jera cuelo de sercar na nova via maritima pa' le Ìxole de le Spesie, inte el arsipelago Indonexian de le Molucche, cavandose via el giramento de l'Àfrica, indove i porti ocidentali e meridionali jera tuti in man al Portogalo. Se posibile, se saria dovùo anca provar che le Molucche se trovava efetivamente a ovest del antimeridian de la linea de demarcasion che, secondo i tratai, divideva e xone de influensa e poseso colonial tra spagnoli e portoghexi. No manco inportante sarìa stada l'eventual scoerta de nove tere da anetar al xà gran inpero del re de Spagna. Convinto Carlo V a finansiar l'inprexa, a spedision de sinque navi ciapa el largo el 20 setembre 1519 da San Lucar de Barrameda .