La zensiana majore ła ze na pianta erbàsea perene, gràsie a łe raize racuanto sviłupae, partegnente a ła fameja de łe Gentianaceae. L'epìteto "majore", col cuało ła ze comunemente denomenada ła spece, el se rifarise a łe so dimensioni, superiori a chełe de łe altre spece del zènaro , e el tèrmano "lutea" el se rifarise al cołor zało dei fiori, difarentemente da łe zensiane blu de l'iconografia alpina. La pianta ła ze alta da 40 a 140 cm. Se trata de na erba perene, glabra, co grando rizoma ramefegà e fusto cavo, senplego e reto. Ła połe ver dai trè ai dieze fiori in vertezełi a scajo de foje anplesecàułi; ła coroła de cadaun fioro, de color zało, dividesto in 5-6 lasìnie. Ła fiorise par la prima volta a dieze ani de età. Łe samese łe ze a difuzion anemòfiła. Le foje bazałi łe ze oponeste, pegołae, grande, de forma ełìtega, longhe fin a 30 cm e larghe fin a 15 cm co nervadure parałełe in evidensa. Chełe caułinari łe ze pì picenine, sesiłi, lanseołae e anplesegàułi. La raiza łe ze a ficon. Ła vive in prà e alpeji poco ùmidi, so tereni calcàrei. Ła ze difondesta fin a 2200 m s.l.m. inte łe zone de montagna del sud de l'Eoropa. No ła ze tanto comun. Ła ze na pianta protezesta e catarla su ze vietà. La Zensiana majore ła ze considerada on eupèptego: ła juta ver fame e ła juta ła dizestion. In cuanto pianta medezinałe ła vegnea cultivada za inte el Medioevo. Se ghe dòpara łe raize. Par el so gusto amaròtego ma profumà e łe so propietà dizestive ła njien doparada inte ła licuoreria, ndazendo drento inte ła conpozision de difarenti amari. Co ła se cata, ła połe èsar confondesta co el tòsego veratro , visto che ła morfołozia ła ze simiłare co foje alterne ma no oponeste.