El Circo el ze no spetacoło dal vivo co esibisioni de abiłità fizega, ciamadi anca numari, svolto zeneralmente in ona pista sircołare, ma anca, intè'l corso dei secołi come intè'l panorama atuałe, so na sena frontałe. Łi spetacołi de circo i ga luogo soto tendoni, in apoziti edifisi , cozì come a l'aperto o in sałe teatrałi regołari. Łe esibisioni le rispondon a categorie de baze come numari aerei, de acrobasia e de ecuiłibrismo al suoło, giocołeria, comisità esentrica e arte del clown, adestramento de animałi e arte ecuestre, esibisioni de rischio. Intè ła so forma tradisionałe novecentesca, el circo, definìo intè ła łengua itałiana anca , el se distingue par la carateristica de comunità itinerante e par l'apartenensa famejar dei so conponenti. Ała fin del Novecento, co ła definision de el s'è lezitimà el diramar de numeroze compagnie e de spetacołi de proveniensa e stiłe deversi ałe lori tradisioni, de cui ła piassè cełebre ze el canadeze Cirque du Soleil.