Corfù Κέρκυρα 2001 Corfù el xe el nome de on'ìzoła greca, inte el mar Ionio, de fronte a łe coste de l'Albania, da cui ła xe separà da on streto de una larghessa variàbiłe dai 3 ai 25 km. Ła popołasion amonta a sirca 110 000 abitanti, de cui sirca 36 000 inte ła sola cavedal. Aministrativamente ła costituise na Prefetura de ła Grecia, El vecio nome de Corfù el xe Corcira, in greco , o, come so łe monede e iscrision, . Co ogni probabiłità ła sità de , cità da Omero come el paexe dei Feaci el xe on altro nome de Corcira. A xe on erore comune ciamare anche ła cavedal de l'ìzoła, Kerkyra, co ło steso nome. Ła xe cołegà a ła teraferma, sia greca che italiana, da svariade łinee efetuade co traghet e co aliscafi che i va a Igoumenitsa, Patrasso, Venesia, Bari, Brindixi, Ancona, oltre che da on aeroporto internasionałe co cołegamenti operai sia da vetori nasionałi che privati, che i ofre sia xołi de łinea che xoło charter verso svarià destinasion e un novo servisio de idrovołante. Ł'ìzoła ła xe rełativamente picinina, de forma vagamente triangołare, col vertice a sud e ła baxe sol łato orizontałe da est a ovest, e mixura sirca 35 km de baxe par sirca 65 de altessa, co on sviłupo costiero de 217 km: łe coste łe xe parecio frastajà e łe ofre cai, baje, porti, punte e parece spiaje. Parece łocałità łe xe sta atrezà par ospitare imbarcasion da diporto. Ła sima pì alta el xe el monte Pantokrator . Sa se ecetua el masicio del Pantokrator el teritorio el xe quaxi intieramente conposto da cołine tanto fertiłi: el clima mediteraneo el favorise coltivasion come vegne, ołivo, agrumi, fighi. Ła sità ła xe sta fondà col nome de Corcira inte el 700 a.C. Ła xe entrà inte ła storia come cołonia de Corinto e ła xe pasà parece volte da na dominasion a 'n'antra a causa de ła poxision parecio favorévołe inte el Mar Mediteraneo: ligà a Roma dal 299 a.C. ła xe diventà po' inte el IV-XI secoło bizantina, XI-XII normana, po' ła xe pasà soto Genoa, soto i Angioini, inte el 1202-1204 ła xe 'rivà Venesia, che ła xe restà da ła fin del XIV al XVIII secoło. Corfù ła ga continuà a apartegnere a l'Inpero roman d'Oriente e da l'VIII secoło ła ga costituìo on distreto. Inte l'876 ła sità ła xe divegnù sede de on vescovado, dipendente dal patriarca de Costantinopołi. Co l'XI secoło, ła conquista normana de l'Itałia meridionałe ła ga fato de l'ìzoła uno di primi obietivi dei sovrani siciłiani. Roberto el Guiscardo el se ne ga impadronìo na prima volta inte el 1081, ma l'intervento de ła flota venesiana, ciamà da l'inperador Alessio I Comneno, ła ga riportà l'ìzoła soto el dominio bizantin. I Normani i ga riconquistà parò Corfù inte el 1147, sia pure par poco, e novi atacchi ła ga subìo inte el 1185, finché inte el 1199 no ła xe cascà in man ai Genovexi. Inte el 1204, co ła spartision de l'inpero bizantin seguia a ła quarta croxada, Corfù ła xe sta asegnà a Venesia. Ł'ìzoła ła xe sta ałora divixa in diexe feudi che i xe sta asegnà a altretanti nobiłi vèneti, col soło obligo de versare on tributo anuo e de provedare a ła difexa. A se ga tratà parò de na breve parentexi, parché inte el 1214 a se ne ga inpadronìo Niceforo Ducas, primo despota de l'Epiro, el cuałe el ga costruìo so ła costa osidentałe el casteło de S. Angeło a protesion de łe incursion dei pirati genovexi e el se ga preocupà de rìzołevar łe condision de ła popołasion indixena e del clero ortodoso.