Gianni De Michelis el xe stà un pułìtego e academego itałian, deputà dal 1976 al 1994, ministro de łe Partesipasion Statałi dal 1980 al 1983, ministro del Łaoro e de ła Previdensa Sosiałe dal 1983 al 1987, vicepremier dal 1988 al 1989 e ministro dei Afari Esteri dal 1989 al 1992. Xa inte el Partio Sociałista Italian dai ani sesanta, menbro de ła diresion sosiałista par tuta ła durada de ła segreteria de Bettino Craxi, vicesegretario del partio intrà el 1993 e el 1994, drìoman segretario nasionałe del Novo PSI , gà aderìo sucesivamente a ła Costituente del PSI, e al projeto de Stefania Craxi denomenà Riformisti italiani. Inte el 1963 el se gà łaureà in chimega a l'Università dei Studi de Padoa e gà scominsià suito l'atività academega, prima come asistente e po' cofà profesor incargà, devegnendo infìn profesor asocià de chimega inte el 1980 inte l'Università Ca' Foscari de Venesia. Dopo un łongo periodo de aspetativa dovùo ai inpegni połìteghi e istitusionałi el ga desidesto de tornar a l'insegnamento universitario dal 1994 ma, prima de l'inisio del'ano el vegnarà suito sospexo dal retor prof. Paolo Costa e drìoman da łù deferìo al Consejo de l'Università parché se xudegase ła so espulsion par indegnità sucesiva de ła łieve condana subìa in presedensa. De Michelis, dopo sto fato el restarà fino al 1999 in atexa de sto giudisio, che sarà senpre diferìo, ma no'l insegnarà mai poiché el preferirà rechieder ła so cołocasion in pension de fronte a ła vełada minasa de espulsion che gavarìa dovesto esarghe a ła scadensa dei sinque ani de senplise sospension.