La ła se cata inte ła parte nord pì oriental de ła sità de Venesia. Situada inte'l sestièr de Casteło, no ła ze łontana dai basini de l'Arsenal Fondada inte'l VII sècoło so l'Ìzoła de l'Olivoło, indove un tenpo A sorzeva un antigo sentro abità zontà po' inte ła sità de Venesia che ła zera drìo naser, segondo ła tradision ła ze stada consagrada da'l véscovo de Eraclea San Magno cofà cieza dedicada ai santi bizantini Sergio e Bacco. Durando el VIII sècoło e IX sècoło Venesia ła se ga trovà a'l sentro de łote połìteghe che łe vedeva el patriarca de Grao Giovanni I , contraporse a'l doze de Venesia Maurizio Galbaio e a'l fio Zuane , inte'l scontro intrà i favorévołi a l'ałeansa co l'inpero franco o co l'inpero bizantin. Ze stà propio grasie a 'sto scontro che inte'l 775 Maurizio Galbaio el ga creà na nova sede vescoviłe a Olivoło, nomenando Obelario cofà primo véscovo de ła futura Diòsezi de Casteło. Deventada Venesia ła nova cavedal de'l Dogado , inte l'841 ła catedrałe ła ze stada fondada na segonda volta da'l potente véscovo Orso Partecipazio, só fìo e nevodo de dozi, e rededicada a San Piero apostoło. Inte'l 1120 A ze capità un insendio che'l ga desfà ła Cieza e ła nova strutura, reportada fedelmente so ła pianta de Jacopo de' Barbari de'l sincuesento, el ga ciapà na dimension più maestoza , co tacà un batistero intitołà a San Zuane Batista che deso no'l ghe ze più par el fato che'l ze ndà perso. Rimanezada pì volte inte i sècołi, inte'l 1451, co ła sopresion de'l Patriarcado de Grao e ła costitusion de ła Diòsezi de Casteło a Patriarcado de Venesia, co ła boła de Papa Nicołò V ła bazéłega de San Piero ła ze deventada ła nova catedral patriarcal. A ze stà el patriarca Antonio Contarini che'l ga desizo de reałizar łaori de restauro da'l 1508 a'l 1524 so'l sofito, łe volte e el pavimento. Infrà el 1512 e el 1526 ze stàe recostruìe łe capełe minori e rifate łe montadure e łe decorasion. Inte'l 1556 deventà Patriarca de Venesia Antonio Diedo el ga stipułà un contrato co Andrea Palladio el 7 zenaro 1558, el cuało el se ga retirà inte'l 1559 a ła morte de'l Diedo, 'sto cua el sarìa stà el primo intarvento a Venesia. A'l prestizozo incargo, non portà a tèremene, Palladio el zonzeva in ùltima grasie a Daniele e Marcantonio Barbaro, che i rezulta piezi de'l contrato co i mureri inte'l zenaro de'l 1558. I łaori i ze stà reprendesti inte'l 1596, soto ła diresion de Francesco Smeraldi, incargà da'l patriarca Lorenzo Priuli, a'l cuało se ghe deve ła reałizasion de ła fasada. Da'l 1619 Gerolamo Grapiscia el cura ła reałizasion dei interni soto el patriarcado de Giovanni Tiepolo. Da'l 1630 a ła tónboła de ła Repùblega ła Serenisima Sinjorìa ła dezvolzeva un anual pełegrinagio inte ła bazéłega l'8 zenaro par sełebrar la łibarasion de ła sità da ła peste. Co ła cazùa de ła Repùblega de Venesia e el venjìr manco de łe funsion de ła bazéłega de San Marco cofà Cieza de Stato, sotoposta a l'autorità de un Primicerio dogal inte'l 1807, par vołer de Napołeon, ła sede patriarcałe ła ze stada trasferìa a San Marco. Co ła trazlogasion de ła sede, el Monastier tacà a ła bazéłega el ze stà strasformà in polvariera par órdene de Eugenio de Beauharnais, Viseré de Itałia. Ła pianta atual ła se pol farla resałir a'l 1120 cuando un insendio el ga butà zó ła cieza che ła ghe zera prima de'l 841. Ła strutura ła gaveva tre navàe, ła fasada tripartìa e łe absidi sircołari. Darénte a eła A se łevava el batistero de San Zuane Batista, che romai el ze stà perso.