Ła łeteradura francòfona o łeteradura fransexe ła contien tute łe òpare scrite in łéngua fransexe a presinder dal paexe de proveniensa de l'autor o autora e da ła època stòrega: el inportante xe che i scriti i se posa incuadrar so el idioma fransexe. Ne ła età mèdia se pasa dal latin ai volgari romàneghi e intrà sti chi a ghe xe anca el fransexe. Se pol parlar de primi scriti in sta łengua riferibiłi al XI secoło. Tuto scumisia co l'èpica, indove che se cata , che ła se difonde in tuta Eoropa. Po, łe storie scrite so Carlo Magno łe ga anca łore na serta inportansa. Ła proxa ła se dedicava a ła transcritura de łe òpare clàseghe łatine. Ponti inportanti: el grupo de scritori: , inoltre François Rabelais, autor de prosa umorística e Michel de Montaigne, el'"inventor" del gènero de ła . Dal 1650 ła Fransa scumisia divegner el sentro cultural-leterario de tuta Europa. El secoło XIX el se pien de Romanticismo, de Realismo e la so derivasion: el Naturalismo. Fra i secołi XIX e XX ła łeteradura ła se diversìfega e se genera varie corenti fin rivar ai nostri dì d'ancoi co na gran varietà, tìpega de la globałixasion.