El doraro, lavranèr o vialoro el xe na pianta de ła fameja de łe . El so nome todesco xe , keło inglexe , el sloveno , el italian . El xe un senpreverde, alto fin a diexe meri. A scorsa ła xe verde-mora. Łe foje, ovałi, łe xe verde scuro, coła parte de sora lucida e keła soto opaca. El doraro a xe na pianta dioica, che vol dir che ła ga fiori maskiłi e feminiłi su albari difarenti . Sti fiori, xałi, i vien fora in primavera. I fruti i xe mori e jusidi. El doraro a xe na pianta spontanea in Spagna, Grecia e Centro-Sud Italia e su tute łe coste del Mediteraneo e de łe Ixołe Canarie. El se ga anbientà anca in Sud Irlanda, in Renania e inte l'ìzoła de Helgoland, sul Mar del Nord . El doraro el xera l'albaro sagro al dio Apòło e sinboło de sapiensa e gloria. Na corona de foje de doraro vegneva mesa suła testa dei atleti che vinseva łe olinpiadi e suła testa dei poeti pi bravi. Anca deso, ai tosi che finise l'universidà se ghe mete al coło na corona de foje de doraro. Łe foje de doraro łe vien doparà par darghe aròma, par via dei oji esensiałi che el ga rento łe foje e i fruti, ai magnari, al pese e a ła carne in spece. Drento łe foje, ma anca inte i fruti, ghe xe sti oji esensiałi : terpineoło, eucaliptoło, pinene, cineoło, geranioło, eugenoło, fełandrene.