Baxełega de San Zanipoło Ła baxełega de San Zanipoło, xe na Ceza de Venesia. Ła ga el stato de Basilica minor. Xe uno dei edifici medievałi rełigioxi pì inponénti de Venesia, co anca ła Baxełega de Santa Maria Glorioxa dei Frari. La xe consideràda el pantheon de Venesia a cauxa del gran nùmaro de doxi venesiani e altri personàxi che xe stài sepełìi a partir dal Duxento. Se łeva inte el omonemo canpo inte el sestièr de Castèło. Segóndo ła legénda, łe orìxeni de ła baxełega xe łigàe a na vixión del doxe Jacopo Tiepolo, che inte el 1234 ghe ga donà l'oratòrio de San Daniel ai frari domenegani, prexenti in sità fin da oltra diéxe ani. Subito se ga costruìo ła Ceza duxentesca, dedicàda ai martiri romani del IV secoło Zani e Poło. L'aumento de l'atività dei frari domenigani gaveva inponesto ben presto un anpliamento, che zera stà direto dai do fràri domenegani Benvenuto da Bologna e Nicolò da Imola; el cantièr xe stà serà inte el 1343, ma i laóri de abełimento xe durài oncora dobòto un secoło: el 14 novenbre 1430, la Ceza xe stàda sołenemente consagràda. Da ałora xe stàda continuamente richìa de monumenti sepolcrałi, dipinti e scoltùre òpara dei maxóri artisti venesiani, finché, inte el 1806, in piena età napołeonega, i domenegani vien fati slontanàr dal so convento, trasformà in ospeàl, e ła Ceza vien privà de nùmaroxe òpare d'arte. Ne ła note infra el 15 e el 16 agosto 1867 un incendio bruxa ła capeła del Roxario patòco, co i dipinti che zera conservà. El restauro de sta capeła xe fenìo inte el 1959. La Ceza se prexenta co na altisima fasàda tripartìa, verta da un roxon sentràl e da do òci lateràni. La parte basa xe caraterixàda da sìe grande nìcie gotiche, che custodise alcuni sepolcri e dal grando portàl, parecià da sìe cołone de marmaro proconexio qui straportàe inte el 1459. Autori de l'òpara xe Bartolomeo Bono fin ai capitełi, el mestro Domenico Fiorentino par el frixo e magister Luce par la parte in sima. In alto, la fasàda xe coronàda da tre edicołe co santi domenegani: , e . So'l fianco che prospeta sol canpo se taca vari edifici e capełe: scoła del nome de Gexù, basa costrusion retangołàr capeła del Nome de Gexù, de stiłe gotico, intorno a ła cuała xe stà riportà a ła łuxe l'orixinàl pavimentasion del canpo abside semisircołàr de ła capeła de ła Madona de ła Paxe capeła de San Domenico. atuałe edificio del convento domenegan ; in orìxene zera ła scoła de Sant'Orsoła, indove se podeva amiràr i co łe storie de Sant'Orsola, caolaóro de Vittore Carpaccio (ancùo conservài a łe Gałarìe de l'Academia. So'l retro se pol amiràr el conpleso de łe absidi, verto da slanciatisime fenestradure gotiche, intra łe pì alte espresion del tardogotico venesian. La cuboła a dopia całota xe stàda xontàda a ła fin del '400. La pianta xe a croxe latìna co transeto a tre navàe sudivixe da enormi cołone ciłindriche .Le volte gotiche un mucio èrte xe cołegàe da arpexiłignei, che ga ła funsion de contrastàr le spènte xeneràe da łe volte a croxiera e dei archi. Le dimension xe veramente maxenghe: 101,60 de longhésa, 45,80 de larghésa inte el transeto, 32.20 de altésa. Ałe paréde de łe navàe xe tàcai numaroxi monumenti e a drita se verxe capèłe. Anca sol transeto se afasa do capèłe par banda, che afianca el presbiterio. Fin al '600 ła navàda maxór zera divixa trasversalmente in do parti dal coro dei frari, che zera stà butà xo par darghe spasio a łe çełebrasion pontificałi che se desvolxeva in sta céxa, par exenpio i funerałi dei doxi.