Fioło pì xovane de on venditor anbulante, el xe diventà profesor ordinario de Economia del Laoro a ł'Università dei studi de Roma Tor Vergata. El ga cołaborà, in cuałità de consijer econòmego, co i governi Craxi, Amato e Ciampi, durante i cuałi el raporto debito-PIL el xe pasado dal 70 al 92 par zento. In precedensa vizin al partio sociałista, intel 1999 el xe sta ełeto deputato al Parlamento europeo inte łe łiste de Forza Italia. El xe atualmente iscrito al gruppo europeo PPE-DE, dove el coerze ł'incarico de Vicepresidente de ła Comision par ł'Industria, ła Ricerca e ł'Energia; el xe inoltre menbro de ła Dełegasion ała comision parlamentar mista UE-Croazia, de ła Dełegazion parlamentar mista UE-Turchia e de ła Dełegazion par łe rełasion co ła Republica popołare cinexe. El xe sta editoriałista de Il Sole 24 Ore e Il Giornale. Autor de parece publicazion sientifeghe, in materia de economia del łaoro e rełasion industriałi, tra łe cuałi a se pol ricordar: , , , , , . Fondador e diretor de ła rivista Labour - Reviews of labour economics and industrial relations, edita da Blackwell Publishing Ltd par el Centre for Economic and International Studies de ł' Università dei studi de Roma Tor Vergata e ła Fondasion Giacomo Brodolini de Roma. El ga curà insieme a Vittorio Feltri ła cołana "Manuali di Conversazione Pułìtega" edita da Libero e Free Foundation. El xe curador de ła cołana "Manuali di Pułìtega Tascabile" edita da Il Giornale e Free Foundation. Inte i anni Otanta e Novanta el ga cołaborà, in cuałità de consijer econòmego, coi governi Craxi, Amato e Ciampi. Dal 1985 al 1989 el ga coerto ła carica de Vicepresidente del Comitato Manodopera e Afari Sociałi de ł’OCDE . Dal 1983 al 1987 el xe sta responsabiłe, al Ministero del Laoro, de tute łe strategie par ł’ocupasion e ła pułitega dei rediti. Intel 1989 el ga fondà ł’EALE , de cui el xe sta el primo presidente. Intel corso de ła so cariera el ga otegnesto diversi riconosimenti: intel 1988 el Premio Saint Vincent par ł’economia, intel 1992 el Premio Tarantelli par ła mejo opara de economia del laoro, intel 1994 el Premio Scanno par ła mejo opara de rełazion industriałi, intel 2000 el Premio Internasional Rodolfo Valentino par ł’economia, ła finansa e ł comunicasion. Dal 2007 el xe Vicecoordinador Nasional de Forza Italia e el xe responsabiłe del Setor Programa. El vive soto scorta dal 1983, esendo sta pì volte minacià de morte da łe Brigate Rosse. El xe sta nominado Ministro par ła Publica aministrasion e ł'Inovasion intel quarto governo Berlusconi intel 2008. Inte sto ruoło el se ga messo in mostra par vołer piassè trasparensa inte ł'aministrasione publica e par ła so guera ai . Ło stesso in quałtà de parlamentar eoropeo intel 2008 el xe sta presente soło par el 48,21% del sedute risultando tra i parlamentari itałiani piassè asenteisti.