Государственный гимн Российской Федерации Gosudárstvennyj gimn Rossíjskoj Federácii L'Ino de Stato de ła Federasion Rusa , conosùo anca cofà Ino de ła Federasion Rusa , el ze l'atuałe ino nasionałe de ła Rusia, adotà co decreto presidensiałe de'l 20 de desenbre 2000 in sostitusion de'l presedente introduzesto inte'l 1991 al momento de ła disołusion de l'Union soviètega. Ła nesesità de aver un novo ino ła zera stà esprimesta da'l presidénte ruso Putin drioman łe imàjini de łe Ołinpiadi de Sydney 2000 in cui i atleti rusi no i cantava durante łe premiasion poiché, nonostante vari tentativi, no i se jera mai riusìi a catar un novo testo adato par el Canto Patriòtego. Ła sielta de reutiłizar ła mełodia de'l vecio, ma séłebre, ino nasionałe soviètego tutavia el ga susità łe critiche dei oponidori de Putin, che i ło ga zudegà un paso verso ła "ri-sovietizasion" de ła Rusia. I oponidori i zera favorevołi a l'adosion de na marcia patriòtega resałente a'l 1912 conosesta da'l mestro Vasilij Ivanovič Agapkin e dezà uzada da l'Armada Bianca de Aleksandr Vasil'evič Kolčak so'l fenir de ła Prima guera mondiałe. Brano paraltro frecuentemente sonà da bande miłitare in ocazion ofisiałe cuałe ad ezenpio ła . Da védar ła sielta de cuało brano de serada de ła parada miłitar, avesta łogo el 19 de majo 2010 a Mosca, par ła sełebrasion de ła vitoria ruso-soviètega so łe trupe todesche. Altri intełetuałi invese i ga proponesto adiritura ła posibiłità de riadotar el vecio ino inperiałe ruso / , ma oviamente co testo difarente. A ze stà anca proponesta ła mełodia patriòtega / de Michail Ivanovič Glinka e rifarìa a l'ópara / che in èpoga soviètega ła zera stà ciamà / , da'l nome de uno dei parsonazi de l'ópara. 'St'ùltema ła ga senpre godesto de na serta popołarità e ofisiałità tanto in èpoga soviètega cuanto in èpoga odierna, tanto che anca st'altra ła vien de frecuente sonada inte l'anbito de sarimonie ofisiałe. L'8 de desenbre 2000 ła Duma ga aprovà, co 371 voti a favor, 51 raversi e 1 astenjùo, l'adosion de'l novo ino che, daspò ła firma de'l decreto presidensiałe, el zera stà sonà par ła prima volta in t'una sarimonia ofisiałe a'l Cremlino el 30 de desenbre. El testo de l'ino el ze stà scrivesto da Sergej Vladimirovič Michalkov, za autor dei testi dei ini sovièteghi de'l 1944 e 1977. Łe note muzigałe łe ze cuełe de l'ino soviètego doparà da'l 1943 a'l 1991, el cui autor el ze Aleksandr Vasil'evič Aleksandrov, vinsidor de'l concorso a l'èpoga bandìo da Stalin che'l vołeva sostituir l'ino soviètego presedente, ła famoza Intarnasionałe conponesta da un franseze, co na mùzega pì nasionałe inte ła łota contra i todeschi invazori. Aleksandrov el gaveva za conponesto sta mełodia inte'l 1939 come ; ła ga riadatà e mejorà. A l'èpoga de'l concorso, tra i partesipanti, A se ga diramà ła voze che ła vitoria de Aleksandrov ła fuse dovesta a'l fato de èsar el diretor de'l Coro de l'Armada Rosa. Łe prensipałe difarense tra el novo testo e el presedente testo de l'ino soviètego łe ze: От южных морей до полярного края Раскинулись наши леса и поля. Одна ты на свете! Одна ты такая – Хранимая Богом родная земля! Широкий простор для мечты и для жизни Грядущие нам открывают года. Нам силу даёт наша верность Отчизне. Так было, так есть и так будет всегда! Rusia — el nostro paeze sacro, Rusia — ła nostra tera amada. Na potente łibartà, na granda fama ła ze el to patrimonio par tuti i tenpi. Dai mari de'l sud al sircoło połar Se estende i nostri boschi e i canpi.