Ła raxìa o bestema ła xe na frase nominałe sołitamente conposta da on nome de divinità o personagi rełigioxi pì un agetivo o on nome comun. Da sotołinear che ła xe na un mucio comun in vèneto e ła se dixe co frequensa, squaxi par intercalasion. Eco che chi ła perde el signifegà rełigioxo e ła ciapa pi na conotasion de pontegiatura. Se pol dir che in vèneto el ponto esclamativo se pol sostituir co na raxìa . Ła resta comunque na locusion disacrante e poco asè gradita a ła majoransa de ła xente. Ghe xe documenti piassé antighi che i conta come sta ła sipia stà difondesta intrà i vèneti e i vènesiani xà intel 1400. A Venesia ła usava chi pi chi manco tuti in tute łe caste sosiałi.