Fioło de Lodovico Alvise e de Maria Basadonna, el ze stà el sentoventezimo e ultemo doze de ła Respublica Vèneta enfrà el 9 de majo 1789 e el 12 de majo 1797. Ła fameja dei Manin ła jera orionda de Altin e ła rizulta prezente in Venesia dal 1297. Anca se el pàr que endè el 1312 ła se fuse traslocada in Friułi, endè ła ga otenjudo pì feudi; in el 1651, graçia a na corisponçion de çentomile ducati, ła ze divenjuda una de łe fameje nobiłi de Venesia. I jera paroni de viła Manin de Pasarian de Codroipo, inte ła provinçia de Udine, e de viła Barbaro in Maser, tacà a Cornuda, in provinçia de Trevizo. Lodovico Manin el jera nato in el 14 de majo del 1725; el sò pare el jera Lodovico Alvise e la so mare ła jera Maria Basadonna, pronevoda de un cardinal. El jera majorasco de çinque masci. Quand' el jera zoven el gavéa frequentà ł'università de Bołogna et el jera convitor arent el cołejo dei nobiłi de San Saveri: ła el gavéa stanpà calchedune propozision de dirito natural dal sostenjùde in esto periodo. Quand' el se ga dà a ła vita pùblega, el xe stà notà debòt par ła sò generozità, ła so onestà, ła so zentilesa e prinçipalmente par ła sò richesa. quando che el gavéa vintisiè ani el ze stà ełeto caitan de Viçensa, pò de Verona endè el ga dovùo frontesar ł'ałuvion del 1757, incandenò el ze stà caitan de Bresia. Ente el 1764 el ze stà nomenà . Intel 1769 el ga rechiedùo et el ga otenjudo de no cuertar na carga par el motif de ła sò sałude sbarlòta e anca parché el jera pitost sordo. Intel 1787 el xe stà çielto par far i onori al papa Pio VI domente el traerseva i tèren de Venesia, et el Papa el gavéa rengrasià nomenadoło cavałier e dàndoghe pareci priviłezi spirituałi. El gavéa maridà Elisabeta Grimani, da ła quał el gavéa gavù na dote de quarantaçincuemiła ducati; Elisabetta ła jera stàda educàda in un monistier de Trevizo e ła jera de sałute ancròja fen da toza. dapò ła schiça del doze Paolo Renier, el nome de Lodovico Manin el ze stà sùvito un dei pisè clamài, prinçipalmente par ła sò richesa e dei biłanci desfàdi del Stado: in Venesia, defati, el doze el dovéa proguarnir co i sò mezi a parece speze del Stado. El pare che anca el predecesor, domente el jera drio schiçiar, el gavese prevedùo ła ełeçion de Lodovico Manin. El el entendéa dabon de no esàr tanto bon de resar ła dinjità dozal; demò el ga capìo de esar el candidà favorìo el ga çercà de schermirse: el ga tacà a dir che ła nobiltà de ła sò fameja ła jera reçiente e par esto no'l jera dinjo de esar ełer al dogado, pò el se ga prezentà in lagreme a ł'asenblea ełetoral sconzurando de no ełexarlo. Inveçe el zè stà ełeto al prim bałotajo co vintioto voti , et enfrà el tripudi zeneral la çircołò ła voze . El verbal de ła sò ełeçion el ze amò tegnùdo entè ła bibioteca del pałaso Giustinian, in łe a Venesia. Quando che ghe ze stà comunicà de ł'ełeçion, el se gà sentìo mal et el ga dovùo porse in łeto a polsar. Łe feste par çiolanisar ła sò ełeçion łe ga menàdo spexe multo grandi: ende el tradiçional xiro de piasa, in el qhal la xera tradiçion que el doxe novoełet el slançiese monede a i venesiani, Lodovico Manin el ga lanciàdo soł que monede de oro, faxendose tegner drio da encaricadi que i laniçiese quełe de arxento; el ga vołùdo que el corteo el nese pian par poder lançiar pisè monede. Ła spexa par la festa la xera stàda de 458 197,2 łire venesiane, pagade par manco de in quart da ła respublica et par ła majior part dal doxe que el le ga ciapade da le sò scarsele.