El xe conosùo prinçipalmente par aver seguìo ła ricostrusion del ponte de Rialto a Venesia, scominsiàda inte el 1588 e fenìa inte el 1591, guidando anca ła progetasion. Fìo de un mestro Battista, segondo Tommaso Temanza el zera de orìxene venesiane, fradèło de Paolo Da Ponte, inxegnèr del magistrato a łe aque , e fradełàstro de Bernardino Contin. A partìndo dai ani setanta del XVI secoło, el ga tacà a ciapàr carghe publica par cui el ga scominsià a sorainténder a łe òpare ediłisie de ła sità de Venesia. A l'interno de Pałaso Dogal el ga reałizà inte el 1575 ła sała de łe Quatro porte, anticamara d'onor par le sałe de ła Siorìa e del Senato, so progeto de Andrea Palladio. Anpò drìo l'incendio del 20 disenbre 1577 el ga laorà darecào al Pałaso Dogal. El pałaso zera stà danezà un mucio ne łe sałe del Cołègio, del Scrutìnio, del Senato e queła del Mazor Consegio, par cui zera stài inpetìi i quindexe mazori architeti del tenpo par proponér i progeti de refasimento e, infra tuti quełi proponesti, xe stà açetà el progeto de Da Ponte che ghe ga restituìo a łe sałe del pałasso l'aspeto che gavea prima, mentre ga el ga direto anca i laori de restauro de łe arcàde de ła lòxa e dei porteghi che se façava a ovest e a sud. Xe rivà po' un nòvo laoro 'rente l'arsenàl inte el 1579 par alsàr un barco, longa oltra 316 m dita ła "Tana o Casa del Canevo". L'arsenàl zera el liogo indove che vegniva fabricàe łe navi de ła Serenissima e in sto speçifego barco zera fabricàe łe gòmene. Dal 1577 al 1592 el ga cołaborà co Palladio a ła costrusion de ła cexa del Redentor a ła Zuèca, reałixàda cofà voto par voto par la fìn de ła pèste del 1576. Tutociò l'òpara pì inportante xe stàda reałixàda dopo : el ponte de Rialto. Ła strutura orixinalmente xera in légno, ma zera cascàda in modo ripetùo, par cui xa se pensavva de ricostruirlo de pièra e el primo progeto xe stà reałixà inte el 1514 da fra' Giovanni Giocondo par el rifasimento del mercà de Rialto. A partìndo dal 1554 xe stài prexentài altri progeti dai architeti più famoxi del tenpo, ma nome che a su'l fenìr del XVI el doxe Pasquale Cicogna ga bandixà un concorso. Xe rivàe pròposte da architeti come Jacopo Sansovino, Andrea Palladio e Giacomo Barozzi da Vignola, ma tuti gavea proponesto un aprocio clasico co tanti archi. El concorso zera stà proponésto darecào inte el 1587 e ghe ga parteçipà Vincenzo Scamozzi e el Da Ponte, avendo sto ultimo el megio riscontro e cussì xe stà sernìo el so progeto el 9 zugno 1588 parché gaveva proponesto na arcàda ùgnoła. L'òpara vien fenìa inte el 1591 grasie a l'agiuto che ga xontà i architeti Antonio e Tommaso Contin da Besso, oggi quartiere di Lugano, che erano suoi nipoti in quanto figli del genero Bernardino Contin. Co staltri el ga anca reałixà ła costrusion de łe inte el 1589. G. Tassini, , Venezia 1863; Id., ‘’Cittadini veneziani’’, Venezia 1888. Ugo Donati, , Banco di Roma par la Svizzera, Lugano 1961, 39. U. Donati, , Banco di Roma par la Svizzera, Lugano 1961, 68. L. Tessarin, , tesi di laurea,Istituto Universitario di Architettura di Venezia, Facoltà di Architettura, a.a. 1984/1985. L. Puppi, , in Longhena, catalogo della mostra , Milano 1982, 26-27. D. Calabi, scientia , in L'architettura a Roma e in Italia, atti del XXIII Congresso di Storia dell'Architettura , a cura di G. Spagnesi, II, Roma 1989, 225-232. C. Martin, , in Saur allgemeines Künstlerlexikon, München-Leipzig, 1999, II, 695. M.