La revołusion franseza ła ze na union de avegniminti e mudamenti intercoresti intrà el 1789 e el 1799 che i segna el lìmite intrà l'età moderna e l'età contenporanea inte ła storiografia franseza. Łe prinsipałi e pì imediae consevense de ła revolusion franseze i ze stai l'abolision de ła monarchia asoluta e ła proclamasion de ła repùblega, co l'elimenasion de łe baze econòmeghe e sociałi de l'Ancien régime. La revolusion franseze e cheła americana i ghea ispirà łe revolusion de conotasion borgheza che łe vegnarà inte el XIX secolo. Siben che ła organizasion pułìtega de ła Fransa ła sbałava intrà repùblega, inpero e monarchia inte i 75 ani seventi ła Prima repùblega, ła revolusion ła ga segnà ła fin de l'asołutismo e ła ga dà scumìsio a un novo rezime andove ła borghezia e, in racuante ocazion anca łe mase popołari, łe se ghea convertio inte ła forsa pułìtega domenante del paeze. Fanti faturi i ghea portà a ła revołusion; inte un serto sentire, al vècio órdene ghe ga tocà cascar soto ła so stesa rizidesa davanti a un mondo in piena evołusion; par altri el ze cadesto soto ła anbision de na borghezia evolvesta, in liansa co i contadini e i sałariai, e co indivìdui de tute łe clase che i ze stai influensai da łe idee de l'iłumenismo. Col córar de ła revolusion e el pasajo del podere da ła monarchia ai corpi lejislativi, i intaresi contrastanti de sti grupi inte el prinsìpio liai i zera devegnesti fonte de confliti e bagni de sàngue. Intrà łe càuze de ła revolusion ghe ze łe seventi razon: l'àpeze de ła borghezia, co un podero econòmego cresente, che ła ghea un roło fondamentałe nell'economia de l'epoca; el resentimento contro l'asolutismo reałe; el resentimento contro el sistema sioriłe da parte de contadini, sałariai e borghezia evolvesta; ła inpienia madurasion dei ideałi de l'iłumenismo, intrà i cuałi ła libartà, ła fradernità, l'uguajansa, el refudajar na società dividesta, ła separasion dei poderi del Stato; un dèbito nasionałe inzestionàbiłe, cauzà e ingravà da ła pezantesa de un sistema de tasasion ineguałe, considarando che łe clasi priviłejae no łe zera obligae a pagare, provocando tension sociałi e pułìteghe contribuindo a na grave crize econòmega, ingrevada oncor-pì dai seventi fati: ła cołaborasion de ła Fransa a l'indipendensa americana produzendo deficit fiscałe; el cało dei costi dei prodoti agrìcułi; l'inalsamento de ła popolasion gavesto gràsie a ła medezina in progreso; ła carensa de magnar inte i ani prima de ła revolusion; el resentimento par i privileji de ła nobiltà e el so domìnio de ła vita pùblega da parte de na anbisioza clase profesionałe; l'influensa de ła Guera de indipendensa americana. Inte el 1788 in Fransa el podere el zera ponesto inte ła monarchia asoluta de derito divin. La tradision monàrchega ła se inscriveva inte el respeto del costumare, o sia de łe libartà e dei priviłeji dazesti a racuante persone, racuante sità o provinse. Le baze de sto sistema pułìtego łe ze stae contestae e intacae inte ła seconda metà del XVIII secolo. La fiłozofia dei Iłumenisti ła se ghea difondesto inte i strati superiori de ła società franseze, ła borghezia e ła nobiltà libarałe. Al modeło fransezo de ła monarchia asołuta el ze sta contraponesto cheło ingleze de na monarchia limitada da un parlamento . A l'ubidiensa de łe persone ghe ze sta contraponesti i deriti del sitadin. I fiłòzofi iłumenisti i ghea difendesto ła idea che el poder sovran supremo el vive inte ła Nasion.