Vigónsa el xe on comun de 21 993 abitanti de ła provincia de Pàdova. Ła crésita demogràfega, spece dei ùltemi quarant'ani, ła ga portà Vigonsa a èsare el quarto comune de ła provinsa par abitanti, daspò el caołogo, Bignàxego e Selvasan. Sti posti i xe abitai da un mucio de sècołi, xà da łe popołasion paleovènete. El teritorio de Vigonsa se se cata inte el séntro del Graticołato roman. Pare chel nome de sto posto el vegna da un cao łongobardo ciamà , al cuałe el xe stà tacà ła raixa de , deventada , prexente anca inte el nome de Vigodàrxare. Pol darse chel salti fora da un bivio su ła strada che, da Pàdova, ła portava a Venesia da na parte e a Trevixo da st'altra. El nome de Vigonsa el se vede par ła prima volta inte un documento del 999 col qual un notaro el dava dei teritori a na toxa propio de Vigonsa, parte de na dote. Par tuto el Medioevo i xe saltai fora come funghi castełi de faméje inportante come i Da Vigonsa, i Da Peraga e Da Dalesmanini. Col rivar dei Venesiani, paréce faméje de ła cavedałe łe ga sièlto el teritorio del comun de ancó de Vigonsa par tirar su łe łore viłe: ste qua łe xe i Pisani, i Donà, i Soranso, i Badoèr. Sti ténpi i xe particołarixai da na łonga paxe, ma anca de epidemie de małaria e carestie. Parte de łe frasion łe partegneva a ła podestaria de Canpo San Piero, altre al vicarià de Oriago, méntre Vigonsa queo de Miran. Napoleon el ga rivołusiona sto sistema de provinse e daspò i xe rivai i Austrìasi. Ła xona ła xe pasada al'Itàlia inte el 1866 come tuto el Vèneto. Łe condision de mixeria e poartà łe xe 'ndae vanti par parecio tenpo, fin a ła Seconda guera mondiałe, daspò ła cuałe, grasie al'agricoltura e a ła crésita del'industria, anca sti posi i se ga tulti na serta richesa.