Ceza de San Lio Ła xe un edificio lerigióxo de ła sità de Venesia, situà inte el sestièr de Castèło. Se łeva su ł'ultimo canpo, ne la diretrice Rialto-San Zaccaria. Xe stàda costruìa inte el IX secoło da ła famegia patrisia venesiana dei Badoer e ła xe stàda intitołàda a santa Caterina d'Alessandria. Inte el 1054 xe stàda intitołàda a san Leone in onór del papa Leone IX, che gavea puxà ła cauxa de Venesia inte el ràdego de ła tutèła sul patriarcàdo de Grao ne ła cataìsa contro el patriarcàdo de Aquileia, sorta inte el 1043, quando ch'el doxe Domenico I Contarini gaveva sotràto Grao al patriarca de Aquileia Poppone di Carinzia. Inte el XV secoło xe stà caxamentà da nòvo el presbiterio e a łe so bande xe stài tirài su do altèri. Ła Ceza gà subìo alcuni rimanixamenti e ła xe stàda radicalmente strasformàda inte el 1783. Ła céxa in orìxene gaveva forme bixantine co schema baxełegàl a tre navàe che xe stàe ełiminàe inte ła trasformasión setesentesca a favor de na unica auła granda interna; in sta ocaxión, inaxònta, xe stà butà xò el canpanièl. A ł'interno se conserva alcuni dipinti e sculture: de Tiziano Vecellio de Giandomenico Tiepolo de Jacopo Palma il Vecchiosu ł'altèr maxór. Sòra ła pòrta de ła capeła a sànca de ła maxór, se trova el monumento funebre del "capitano del mar" Andrea Pisani morto inte el 1718. Infinaménte ła Ceza conserva un organo setesentesco e dipinti de ła scòła venesiana co , òpara del scultor Pietro Lombardo, e la , del fio de questi Tullio Lombardo, inte ła capeła de ła nobiłe famegia Gussoni. Le chiese di Venezia, Marcello Brusegan; Ed.