Pino Donaggio, a l'anagrafe Giuseppe Donaggio , el ze un cantaudor e conpozidor itałian. Cofà cantaudor, el só brano pì noto, el ga vendùo - inte łe varie varsion e cover - oltra 80 miłion de copie in tuto el mondo. Come conpozidor de cołone sonore el ga cołaborà, tra i altri, co rezisti cofà Brian De Palma , Dario Argento e Pupi Avati. El crese inte na famegia de muzicisti e a dieze ani el scominsia studiar el viołin, prima a'l Conservatorio Benedetto Marcello de Venesia e po' a'l Giuseppe Verdi de Miłan, indove el cołabora anca co'l mestro Claudio Abbado, che'l ło vol inte l'orchestra "I Solisti di Milano". El ze prezente fra i primi viołini a'l primo conserto de "I Solisti Veneti" diretti da Claudio Scimone a l'Ołìnpico de Vicensa inte'l 1959 e el ga cołaborà co "I Solisti" fin a'l debuto a Sanremo. Inte ła segonda metà dei ani sincuanta el scrive brani par altri cantanti, ma inte'l 1959 el descoverze el e el inside i primi dischi. El debuta a'l Festival de Sanremo 1961 co , un brano clasichegiante che'l reveła i só trascorsi de conservatorio, arangià e direto da Angelo Giacomazzi e riezeguìo da Teddy Reno. el otien un notevołe suceso discografego, rivando primo in clasifega par tre setimane e el ze po' insidesto anca da Mina; no manca tutavia inte'l só primo repertorio motivi pì senplisi, come e . El torna a Sanremo inte'l 1963 e el otien el terso posto co , un twist ezeguìo in copia co Cocky Mazzetti che'l riva in prima pozision par do setimane. 'St'altra canson ła ghe dà anca el nome a'l grupo che'l ło conpanja da'l vivo e su disco, aponto i Giovani Giovani, conposti da Sandro Orlandini a ła bateria, Armando De Cillis a'l baso, Alberto Bandel a'l pianoforte e Nico Lo Muto a ła ghitara. Ancora un peso intimista inte'l Festival de Sanremo 1964 , par rivar a l'edision sucesiva co cueło che sarà el só pì grando suceso, che ła riva prima in clasifega par tre setimane. Ła canson ła vien prezentada in segonda ezecusion da Jody Miller, ma n'altra cantante prezente a l'istesa edision de'l Festival, Dusty Springfield, ła deside de farla sua e de insidarla na volta tornada a Łondra. Inte ła sós varsion in łengua ingleze, intitołada , el brano el fa el ziro de'l mondo entrando inte łe clasifeghe de vendita de un gran nùmaro de paezi. Numarozi artisti de fama intarnasionałe, tra cui Elvis Presley, i vorà includerla inte'l só repertorio, tanto che ła devenjùa co i ani un clàsego de tuti i tenpi. Daspò altre partesipasion a Sanremo , a "Un disco per l'estate" , a'l Festival delle Rose e a "Canzonissima", el só suceso comersałe come cantante el scumisia a declinar. Scadùo el contrato co ła Columbia, caza discogràfega co ła cuała el gaveva ezordìo, el firma co ła Carosello che ła tenata el rełanso traverso nove partesipasion a Sanremo . Inte'l 1976 el se visina a ła canson "inpenjada", publegando par ła Produttori Associati l'àlbun , che'l vede a l'armònega ła cołaborasion de'l zòvane cantaudor veroneze Massimo Bubola, che'l firma anca el testo de , e a ła bateria Tullio De Piscopo. Na canson de 'sto disco, , ła deventarà asàe nota tre ani drioman inte l'intarpretasion de Enzo Jannacci. Inte'l 1973 el ezordise cofà musizicista de cołone sonore con'l thriller de Nicolas Roeg. El film el ze un suceso clamorozo e el ghe val el premio de ła stanpa ingleze, conferìo da ła prestizoza revista , par ła mejo cołona sonora de l'ano. El rezista Marcello Aliprandi el ło ciama par muzegar co Franco Nero e , n'altro thriller in cornize venesiana.