Łe virgołete łe xe on segno de pontuasion tipogràfego doparà par destìnguar na paroła o na fraxe cofà citasion, discorso direto, par rexaltàrghene ła nadura xergałe, tècnega, metafòrega, figurativa, irònega o diałetałe, o par parołe e fraxe de łéngue foreste njoncora entrae in dòpara comun inte ła determenada łéngua. Łe połe anca èsar doparae, in alternativa al corsivo, inte i rifarimenti bibliogràfeghi par sitar el tìtoło de on periòdego e łe njien par de pì doparae da racuanti lenguaji de programasion par dełimitar łe stringhe. Le virgołete łe se dòpara senpre in còpia, cofà che łe fa anca łe paréntexe, e par sto motivo łe conparise anca ełe senpre sia "verte" che "sarae", rispetivamente prima e dopo ła paroła o ła fraxe pertinente. A ghene xe de cuatro sorte: Virgołete base o anca dite o . Virgołete alte o anca dite . Virgołete sénpleghe . virgołete base sìngołe . Łe virgołete alte łe njien doparae par reportar on discorso direto, cuindi łe parołe dei vari interlocudori. In racuante łéngue, alfabeti e stati i njien de règoła doparà łe dópie virgołete, mentre łe altre łe njien doparae cofà alternadive o caxi speçałi, cofà drento de na citasion, par conceti spesìfeghi o tìtułi cubitałi. Ghe xe de łe ecesion cofà par exénpio in inglexe: i statunitensi i dòpara par el pì łe dópie, mentre i inglexi i dòpara frecuentemente łe sìngułe.