Altopian de Aziago o dei Sete Comuni LAltipian dei Sete Comuni , conosesto anca col nome de Altipian de Aziago , el ze un grando altipian ponesto inte łe Prealpe Visentine, a cavało intrà ła parte setentrionałe de ła provincia de Visensa e ła parte sud-orientałe de ła provincia autònoma de Trento. Drio ła Sudivizion Orogràfega Internasionałe de łe Alpe el ze un sotogrupo del Grupo dei Altipiani. Granda parte del teritòrio antigamente el zera sudividesto in sete sircoscrision organizae inte na federasion autònoma denomenada Federasion dei Sete Comuni. L'altipian el ze sta abità da ła minoransa ètnega dei cinbri, che na volta i se divideva, intrà l'altro, parché i parlava un particułar idioma de orìzene zermànega, ła łéngua cinbra. Sta parlada, che el ze el pì antigo diałeto todesco che oncora ghe ze, el ze uncó doparà solché da pochi abitanti, tante trace del cinbro łe susiste tutavia inte el lenguajo parlà e inte ła toponomàstega de tuta ła zona. Ciapà intrà i fiumi Àstego e Brenta, el masìcio el ga un'estension aministrativa de e cheła zeogràfega del grupo montagnozo de , dazesto che parte del so teritòrio el casca in altri aministrativi . La so altitùdene ła ze intrà i e i . L'estension de l'altipian in senso strenzesto el ze invese paro a co un'altitùdene mèdia de . Se parla de un masìcio che el ga na forma aparentemente cuadrangołare estendesto par sirca in senso est-òvest e pì in senso nord-sud e el ze dełimità da un sistema de grande scarpae. L'altipian el detien na pozision sentrałe inte ła fasa de łe Prealpe Vènete. L'altipian el ze formà da na conca sentrałe co altitùdene mèdia da torno ai metri, e el ze dełimità verso Nord da un secondo altipian rinsarà da na sèrie de Sime che łe se erleva pì dei metri de altesa , finmente che verso Sud ła conca el ze rinsarada da na sèrie de cołi che guałivi i va całando verso ła pianura Padana. El grupo montagnozo el ze costituio da na sucesion de roce sedimentàrie che łe se ga deponeste in anbiente marin intrà 223 e 35 milioni de ani fa. Tuto l'acrocoro el se poza su de un bazamento fazesto da Dołòmia, i strati sora invese i ze formai da calcari grizi ai cuałi de frecuente se ghe zonta el biancon, el roso amonìtego o ła scaja rosa in vàrie zone. Inte ła zeomorfołozia de l'intiera zona un roło inportante el ga da vegner dato a ła desołusion càrsega, che łe ga fato-sì che l'èsarghe de l'àcua in superfise ła ze poca co tante incavadure soterànee, , racuante profonde oltre miłe metri . La zona ła ze detien tanti fòsiłi, in locałità Kaberlaba el ze stato descuerzesto el primo schełetro de plesiosàuro. In vàrie zone de l'altipian el Roso Amonìtego el ze stratìfegà. La SOIUSA, Sudivizion Orogràfega Internasionałe Unìfegada del Sistema Alpin, ła vede l'altipian cofà un grupo alpin e el ghe da ła sevente clasifegasion: Granda parte = Alpe Orientałi Grande setore = Alpe Sud-orientałi Sesion = Prealpe Vènete Sotosesion = Prealpe vizentine Supergrupo = Grupo dei Altipiani Grupo = Altipian dei Sete Comuni Sudividendo par de pì in sotogrupi: Dorsałe Sima Pòrtułe-Vesena ; Dorsałe Cima Dòdaze-Ortigara ; Dorsałe Canpo Verdo-Zingareła ; Dorsałe Fiara-Fior ; Dorsałe Forzełona-Lizer ; Dorsałe Fonti-Bertiaga . Granda parte de l'altipian ła ze sudividesta in sete sircoscrision . Prima de Napołeon, inte el 1807, i zera organizai inte na federasion denominada Spetàbiłe Rejensa dei Sete Comuni che ła fea da Stato autònomo ligà, pì tardi, a łe ezijense de ła Serenisima.