Ła pisa ła ze on prodoto de cuzina sałà che el ze fato su co farina e acua inpastà e spianà, co ła zonta de ołio, pomodoro e mosareła e tante altre robe e, par fenir, cuzinà inte’l forno. Ła ze tìpega de ła cuzina napołetana e al dì de ancó ła ze el prodoto gastronòmego itałian pì conjosùo a l'èstaro insenbre co ła pasta. Ła pisa ła ga na storia łonga e mìa ben defenìa e ciara. In zenarałe łe prime testimonianse scrite de ła paroła "pisa" łe vien dal łatin volgar de ła sità de Gaeta inte el ano 997 d.C Un documento pì resente scrito so na pergamena de anjeło, che el trata de łocasion de vari canpi, datà par dadrìo 31 zenaro 1201, el se cata inte ła biblioteca de ła diòseze Sulmona-Valva e chive ła paroła "pizzas" ła ze repetùa do volte. A onji modo dezà inte i tenpi antighi łe fugase schinsà, łevà o manco, łe jera popołari infra i Ezisi, i Greghi e i Romani. El vinsidor del "27° Canpionado del Mondo de ła Pisa" el ze stà Stefano Miozzo, un tozo veneto de Cerèa . Ła manifestasion ła ga vuo 400 partesipanti e Miozzo el ga vinto co na pisa ciamà "" e fata su co: coste, raicio tardivo, cołonbo, , azeło balsàmego, formajo parmejan, botarga de gałina. Veneto el ze anca Mirko Boniolo, da Cavàrzere , che el ga vinto pa' ła categorìa de ła mejo pisa in vantiera .