Ła ghitara clàsega ła ze un tipo de ghitara doparada par l'ezecusión de brani de mùzega clàsega o popołar , de mogano, cipreso, ebano makassar e de acero. El mànego el ze costruìo co łenji poco sensibiłi a l'umidità e poco portài a ła deformasion, in zènare mogano o sedreła spanjoła. Ła tastiera ła ze in ebano. El ponte o pontezeło dove ch'A se łiga łe corde el pol esar in pałisandro, ebano, noza, o altri èseri. El caotasto e l'oséto el ze in òso e in avòłio. Ancùo łe corde łe ze fate prinsipalmente de nylon che ghe conferise a'l son un tinbro ovatà e dolse de materiałi conposti a baze de carbonio o fibra de vero co un tinbro pì nitido e briłante e na mazor tenjùa de son, rare vòlte de bueło. Ła ghitara clàsega ła se pol sonàr in modi difarenti : uzando i dei o ła man in zeneral, , o sanò co na patàca, doparada corentemente inte ła mùzega moderna o de derivasion afro-mericana. Partegołari efeti tinbrici i ze dovùi a'l dòparo de łe ongie de ła man drìta, a'l variar de'l canton de l'ataco dei dei so łe corde, a'l dòparo parcusivo de ła man, a'l spisegar ecc. Alguni de tałi efeti i riva da ła tècnega chitarìstega doparada inte'l flamenco, ad ezenpio el . Ła ghitara clàsega ła ze uno infrà i strumenti muzegałi pì espresivi. Gran parte de'l repertorio ezistente par ghitara clàsega el ze scrito par stromento sołista, par do o, pì par rare volte, par trìo, par cuarteto, o orchestra de ghitare. A cauza de ła scarsa potensa de son, ła ghitara clàsega ła trova rarisimo uzo come parte de un ensemble o de na łocuèstra. A'l rovèrso, ła ghitara ła ze stada inpenjada cofà strumento sołista co łocuèstra. Intrà i vari autori che i ga scrito conserti par una o pì ghitare e orchestra A se recorda Ferdinando Carulli, Mauro Giuliani Joaquin Rodrigo , Mario-Castelnuovo-Tedesco . Angelo Gilardino , Stephen Dodgson. Par cueło che revarda i ghitaristi conponidori contenporanei, masima ativa A ze ła cusìdita "scoła chitarìstega romana" fazente cao a Mario Gangi e Carlo Carfagna . Infrà i epigoni de st'altra A ze da mensonar Roberto Fabbri . E. Allorto, Ruggero Chiesa, Mario Dell'Ara, Angelo Gilardino , EDT, 1990. Carlo Carfagna, Roberto Fabbri, Michele Greci, , Carish 2007.