el xe un comun inte la provincia de Turin chel fa parte de la rejon Piemonte Carmagnola ła se cata so ła dreta de'l Po, in un trato de tera pianezante prima che'l fiume el dezvie verso nord par suparar ła "streta" costituìa da ła cołina de Superga. Le acue de'l taritorio comunałe łe ze convojàe inte'l Po da'l fiumezeło Meletta e da'l rio Stellone, un afluente de'l Banna. La natura de'l teren ła ga detarminà inte'l tenpo l'acùmuło de sabie de'l fiume che in chel trato el rełasa łe depozision de l'acua zbregàe inte'l fiume montan. El taritorio, rico de spasi verdi, el ga istitusion rełevante cofà il Bosco del Gerbasso, el parco Cascina Vigna e ła Riserva Naturale Speciale della Lanca di San Michele inte łe visinanse de'l Po. Istituìa inte łe visinanse de ła Lanca di San Michele eła ła ze costiuìa da un alveo fluviałe che durando ła só evołusion el vien zbandonà da'l corso de'l fiume che'l se sposta verso un novo łeto de scorimento. Cuesto el ze cuanto el ze avenjesto inte'l 1977 cuando, a sèito de na inproviza piena de'l Po, l'enorme masa de acua ła ga verto un novo parcorso dresanjo so'l fiume ansiché curvo come che'l jera in pasà, dando cusì orizene a un caratarìstego anbiente umido co un propio ecosistema che da'l 1990 el ze stà protezesto co ła denominasion de Riserva Naturale Speciale del Parco del Po. L'area ła se estende so na suparfise de 14.035 etari. Par salvaguadar l'inezorabiłe inpałudimento de l'area, inte i ani A ze stà cavà parte dei detriti fondałi de ła lanca e ze stà favorìi i insediamenti de canèi par aumentarghene el defluso de l'acua e mantenjer inte'l contenpo el dełicà ecuiłibrio orizenałe, malgrado ła prezensa de un emisario naturałe, ałimentà da acue de falda soteranea che drioman łe va a butarse da novo inte'l visin Po. Oltra a ła prezensa de na granda varietà in ezenplari prezenti de flora e fauna , un posto d'onor el speta sens'altro a ła prezensa de arcuanti vołatiłi che frecuenta abitualmente łe aree pałudoze: el tufeto, l'arana racołeta, el mazoro, ła fołega, ła cuagìna e el martinaso. El carater sabiozo de'l teren el rendeva ła piana de Carmagnola poco adata a ła coltvasion de'l formento, ma asé adata a na coltivasion che ła ga costituìo ła richesa de ła łocałità: la càneva. Inte i sècołi pasà e fin a l'afermarse de łe tecnofibre ła càneva ła jera indispensabiłe par ła marina, par łe vełe e soratuto łe gòmene. Carmagnola ła ze deventada el sentro non soło de coltivasion, ma anca de łe faze de łaorasion e comersio verso ła Liguria e la Fransa, sopratuto Marseja. Vera e propria "porta" tra Torin e ła provinsia de Cuneo, co i só 96,38 chiłometri cuadrài conpletamente pianezanti, Carmagnola ła ze par estension el segondo comun co pì de abitanti pì grando de ła provinsia, presedùo soło da'l caołogo; el ze invese undezèzemo inte ła clasifega zenarałe. Inte'l taritorio de'l comune de Carmagnola se cata numarozi borghi e frasion: infà i borghi pì popołozi ghe ze Salsasio , San Bernardo e San Giovanni , mentre cueło co manco abitanti el ze Pocchettino . El clima de Carmagnola el ze cueło caratarìstego de łe pianure setentrionałe itałiane co inverni fredi e bastansa rizidi e istà che łe resente de ełevàe tenperadure; ła piovozità ła se consentra prensipamente in autun e in verta. El comun el apartien a ła zona climàtega E. El topònemo de ła sità de Carmagnola el deriva co tuta probabiłità da'l tèrmane łatin co rifarimento ad un apesamente de teren de dimension non ecesive.