La màchina da cuzir o màchina par cuzire, o, soratuto in contesto indùstriałe, cuzidora, el ze un'aparato mecànego o ełetromecànego doparà par unire mediante na cuzitura, stofe o pełe traerso del pasajo de uno o pì fiłi de coton o altri matèriałi co ła dòpara un ago osciłante in magnera alternada da alto verso baso. L'invension de ła màchina da cuzire ła ze bastansa controversa: breveti par mecanismi boni de prodùzar cuzidure i zera stai depositai da Fredrick Wiesenthal inte el 1755, da Thomas Saint inte el 1790, da Barthélemy Thimonier inte el 1830 e da John J. Greenough inte el 1842. I primi modełi i zera asionai a man: traerso de na leva picada al vołan, co ła man drita se produzeva el movimento de l'ago, de ła spagnołeta e l'avansamento par strasinamento del tesuto, mentre co ła man sanca se controłava ła so pozision e l'inderisamento. De sevente łe màchine par cuzire łe zera stae a pedałe: ła movimentasion ła se otegneva co l'osciłasion de un pedałe, ponesto soto del tołin inte el cuało ła zera metesta sora ła màchina e che, ligà da na sénza, ła produzeva el movimento; anbedó łe man lje restava lìbare e de consevensa despunìbiłi par l'inderisamento del tesuto. Oncó el movimento el ze produzesto da un motore ełètrego: el comando de asionamento de ła màchina da cuzire el ze dà da un pedałe che el vien schicià col pie o da na leva asionada col spostamento de lato del zanòcio.