Se ghe dize satèłite naturałe, o talvolta pì inpropiamente luna co l'inisiałe in menuscoło, a un calsìase corpo cełeste che el òrbita da torno de un corpo difarente da na steła, cofà par ezénpio un pianeta, un pianeta nano o un asteròide. Inte el sistema sołare se ghene conose pì de sentosincuanta satèłiti naturałi e de fora de st'ùltemo, al 2019 se ghene conose forse uno. Tipegamente i ziganti gasozi i ga grandi sistemi de satèłiti, mentre i pianeti terestri i ghene ga pochi: inte el sistema sołare Mercùrio e Vènere no i ghene ze dotai, ła Tera el ghene ga uno tanto grando raportà a łe so dimension mentre Marte el ghene ga du picenini . Intrà i pianeti nani i satèłiti i pare èsar na caraterìstega predomenante dei ojeti transnetuniani, cofà Pluton , Haumea e Eris . Par estension i viens denomenai col tèrmano de calsìase ojeto de orìzene no artifisałe che el òrbite da torno de un ojeto de masa pì grando, par ezénpio na gałasia nana che ła òrbita da torno de na gałasia de dimension majori se ghe ciama . Se pensa che ła major parte dei satèłiti i gàpia vesto orìzene inte ła stesa rejon del disco protoplanetàrio inte el cuało el ga vesto liogo ła formasion del so corpo maregno. Łe ghe ze ze tutavia tante ecesion e variasion al modeło stàndar de formasion dei satèłiti. Tanti satèłiti del sistema sołare esterno i ze probabilmente asteròidi caturai, o sanò framenti de corpi pì grandi desfai da un urto o, cofà inte el cazo de ła nostra Luna secondo na teòria acreditada, na parte del pianeta mare s-zaventada inte el spàsio de sevente de un grando urto. La major parte dei satèłiti i ze stai conosesti solché traerso poche oservasion a destansa co ła dòpara de tełescopi o sonde spasiałi e ła major parte de łe teorie che i łi revarda łe ze de consevensa tanto inserte. La catura de un asteròide da parte de un'òrbita ełioséntrega no ła ze senpre permanente. Stando a łe simułasion, i satèłiti tenporànei i ze un fenòmano comun. I ùgnołi ezenpi oservai i ze stai chełi dei satèłiti tenporànei caturai 1991 VG, , . La major parte dei satèłiti naturałi conosesti i ga un ciaro fenòmano de resonansa orbitałe co altri corpi o sanò de rotasion sìncrona . Un'ecesion ła ze Iperion, satèłite de Saturno che el ga na rotasion caòtega par colpa de ła so forma estremamente iregołare. No se conose atualmente nisun satèłite che el detegna a so volta un satèłite: łe repercusion mareałi del pianeta primàrio łe rendaria tanto probabilmente łe òrbite instàbiłi. Racuanti satèłiti i presenta tutavia de so conpagni inte i so ponti lagranzani , cofà par ezénpio Teti e Dion, do satèłiti de Saturno. La descuerta de numarévułi satèłiti asteroidałi el ga svelà che anca i asteròidi i połe gavere inte i so gaveri satèłiti propi; racuanti, cofà 90 Antiope, i ze par-fin asteroidi dopi co du conponenti de dimension simiłari. I prinsipałi satèłiti naturałi del sistema sołare i ze ła Luna, che ła òrbita da torno de ła Tera, i satèłiti galileani Io, Eoropa, Ganimede e Całisto, in òrbita da torno de Zove, el satèłite de Saturno Titan e el satèłite de Netun Triton. Racuanti de sti corpi i sorpasa, par grandesa, anca i pì grandi pianeti nani, e du i sorpasa par-fin el pianeta pì picenin, Mercùrio.