San Zorzi Mazor San Giorgio Maggiore 2011 L'Ìxoła de San Zorzi Mazor ła xe na pìcoła ixołeta che ła se cata vanti a Piasa San Marco a Venesia. Separada dal'ìxoła de ła Zueca dal pìcoło canal de ła Grasia, ła toca anca el canal de ła Zueca, el basin de San Marco, el canal de San Marco e a sud da ła laguna; ła xe parte del sestièr de San Marco. Da ła fondasion de ła sità l'ìxoła ła gera poseso de ła famégia patrisia dei Memmo, da sta roba el nome de Ìxoła Memia. Fondada infrà el VIII e el IX sècoło na cexeta in legno dedicada a San Zorzi, l'ìxoła ła ga tólto el nome de "Mazor" par destìnguerla dal'ìxoła de San Zorzi in Alga. Inte el 982 ła xe stada da via dal doxe Tribuno Memmo a un mùnego benedetin, Giovanni Morosini. Sto qua el ga decixo de bonifegar ła xona tacada a ła Ceza par tirar su un monestièr , del qual el xe stà el primo abate. A testimoniansa del'inportansa cultural chel monestièr el xe rivà a aver inte i sècołi, ghe xe l'inponénte Baxełega de San Zorzi Mazor, architetada da Andrea Palladio, ełemento esensial del panorama chel se vede da ła piaseta. Durante i ténpi de Napoleon el monestièr el xe stà serà squaxi conpletamente; l'ìxoła ła xe deventà un presidio miłitar, e eo xe resta soto i governi del'Inpero Austro-Ungàrico e del Regno d'Itałia. Sul lai nord del'ìxoła i xe sta creai el mandracio, separà dal basin de San Marco da na banchina provista de dó torete, e i magazéni de servisio. In sta manièra qua l'ìxoła xe posùa èser considerada come Porto Franco. Inte el 1951 el Governo Itałian el gà łasià l'uxo del monestièr e de łe àree tacade a ła Fondasion Cini, faxendo scomensar el łavore de consièr e riquałifegasion. Bonifegando n'altra àrea i ga posùo tirar su un anfiteatro al'aria verta: el Teatro Verde, verto inte el 1954. L'òpera ła recorda sia i teatri antighi, sia i teatri de verdo de łe viłe vènete. Sénpre sul'ìxoła se cata ła scóła de nave Giorgio Cini.