In lenguìstega co signifegante se ìndega el pian de l'espresion, corełà al signifegà, o pian del contegnuo, drento de on segno, El signifegante el xe ła forma, che ła rinvia a on contegnuo. L'union de forma e contegnuo, ła relasion intrà signifegante e signifegà, el definise el segno, segondo łe enunsasion de Ferdinand de Saussure. El signifegante el xe ła parte fixegamente persetìbiłe del segno lenguìstego: ła union dei ełementi fonèteghi e gràfeghi che i njien asociai a on signifegà , che el rimanda a l'ojeto : Faxendo ła létara 'C' inte on fojo, se garà come segno on semisercio nero, el cuało signifegante el sarà 'C' e el cuało signifegà el sarà "la tersa létara de l'alfabeto". Ferdinand de Saussure . . New York: McGraw-Hill.