Inte ła siviltà etrusca, a partir da'l VIII sècoło a.C. łe divinità, che fin a chel momento łe jera consepìe come sénplisi entità da ła forma vaga ed inpresiza, łe asume n'aparensa antropomorfa. A se asiste, cusì, a ła nasita de un etrusco, costituìo pì che altro da divinità mutuade da ła mitołozìa grega, ma afiancàe anca da calche divinità indizena, o sia , cofà cueła de Voltumna, che no ła cata nesuna corespondensa tra i dèi de l'Ołinpo. Co i Etruschi i zera stài sotometesti a'l dominio de Roma, cuesta ła ghe n'a ga asorbìo anca ła mitołozìa. Tante de łe divinità ełencàe drioman, infati, A se ga integrà inte ła mitołozìa romana. Ła trinità prensipałe ła ze conposta da Tinia, Uni e Menrva. Po A ghe ze Utuzte, un viazador e cołonizador, che in època tarda el stà asosià ad Ulisse/Odisseo, ma che probabilmente el jera na sorta de eroe łigà a ła faze arcàega de viazi e cołonizasion etrusche inte'l baso Tireno e inte l'esplorasion de nove tere tra el IX e l'VIII sècoło a.C. Gilda Bartoloni, , Carocci, 2003. Jean-René Jannot, , Parigi, Editions Picard, 1998. Romolo Augusto Staccioli, , Roma, Newton Compton Editori, 2006. ISBN 88-541-0534-1. Nancy Thomson de Grummond, Erika Simon , , Austin, University of Texas Press, 2006.