El caxo vocativo el xe ła fórma de ła declinasion che serve par indicar na ciamada verso calcheduni, segnando a chi che se dixe ła fraxe, osìa ci che l'è ła 2ª persóna destinataria de quel che se dixe. Par exenpio inte ła fraxe, «Ti te dovarisi far pułito» se capise che ła "Marìa" ła xe ła dona asocià col "ti", ła dona che ghe vien dita ła fraxe o sia ła xe al vocativo. El "ti" el pol vegner saltà dixendo soło «te dovarisi far pułito, » tanto el tono de vóxe el ségna el vocativo. Łe łéngue łe ga modi difarenti comunque de segnar el vocativo: in łatin, serti nomi maschiłi i avéa el vocativo in : "Medic cura te ipsum" in grego, serti maschiłi i finìa in : "άνθρωπ" in rumen l'artìcoło maschiłe finałe in , el plural in , serti nomi in e i feminiłi in : "om" , "domni!" , "Jon, Mari" in vèneto, i nomi propi feminiłi i perde l'artìcoło personałe: "Vien qua ! " vs. "Vien qua Marìa ". In altre łéngue come l'itałian o l'ingléxe el vocativo el xe deventà precixo del nominativo e de l'acuxativo: "Vieni, Maria" = "Viene Maria".