Barcełona Barcelona 2010 Barcełona xe el capołuogo de ła Catałogna, na rejon autonoma del nord-est de ła Spagna, oltre che capołuogo de ła provincia de Barcełona e de ła comarca de Barcelonès. Co na popołasion de 1 593 075 abitanti in cità e 5 082 126 ne ł'area metropułitana, Barcełona xe ła segonda cità de ła Spagna par numaro de abitanti. Inte el 1992 Barcełona gà avuo i XXV xoghi Olimpici estivi. Inte el 2004 gaa ospità un avegnimento internasional, el Forum universal de łe Culture. Ła xe destirada sul mar Mediterraneo, a sirca 160 km a sud de ła catena montagnoza dei Pirenei e 180 da col du Perthus, che segna el confin co ła Francia, int' una pianura situada intrà el mar e ła sudeta catena montagnoza, intrà łe foci dei fiumi Besòs e Llobregat. El comun xe delimità a nord dai comuni de Santa Coloma de Gramenet e Sant Adrià de Besòs, a ovest da Montcada i Reixac e da Sant Cugat del Vallès, a sud da ła xona franca co L'Hospitalet e Esplugues de Llobregat, invese a est resta soło el mar. Ła cità podemo dividarla in tre sesion : i monti de ła Collserola, co el Tibidabo come majore cima a dominar ła cità co el suo parco xoghi; ła pianura; el delta del Besòs e del Llobregat perpendicołari a ła costa. Staltre vete minori vien fora da ła piana łitoranea, ła pi conosciua de queste xe el Montjuïc , vecio sito olinpico inte i presi del porto. Ła sindaca atuale ła xe Ada Colau. Segondo ła łegenda, a fondar xe stà el cartagines Amilcare Barca, pare de Annibale. Dopo i Romani riorganiza ła cità come un , meso a Mons Taber, na cołina dove deso ghe xe na parte del municipio e de fronte ła sede de ła Generalitat . Ła cità xe stà batexada dai Romani co el nome de . L'organixasion antica de łe strade xe oncora visìbiłe nełe cartine del centro storico e de łe mura romane restae in pié. Ła cità xe stà dopo conquistada dai Vixigoti inte el V secoło, dai Mori inte el VIII secoło, dai Franchi ne l'ano 801 -che ła ga fata ła capital del contado de Barcełona- e sachegiada da Al-Mansur inte el 985. A partir dal X secoło Barcełona ga avuo un bel fia de tenpo de prosperità che xe continua anche quando, inte el 1137, par un xogo de ałeanse, a se ga unio al regno de Aragona, deventando el centro pi inportante. Ła cità diventa el porto major del Mar Mediteraneo , el centro se arichise de inportanti pałasi gotici e, tra el XIII e el XIV secoło, do nove cinte łe fortifica el cor medievałe. Inte el XIV secolo, ła cita casca in un periodo de decadensa che va vanti inte i secołi dopo. L'union co el regno de Castiglia, inisiada co el matrimonio intrà Fernando de Aragona e Isabella de Castiglia inte el tardo '400, segna el termine de ł'indipendensa de ła Catałogna. L'industrialixasion del '800 e continuada par tuto el '900 tira un fia sù l'economia e ła cità torna a eser un inportante centro comercial, połitico e cultural. Ti o vedi anca da łe do Esposizion Universal organizae inte el 1888 e inte el 1926. Neła segonda metà del XIX secolo el progeto de butar zo łe vecie mura medievali fà spasio a che slarga i confini de ła cità fin a magnarse i paexeti visini. Xe el caso de Gràcia, Sarrià, Horta, Sant Gervasi de Cassoles, Les Corts, Sants, Sant Andreu de Palomar e Sant Martí de Provençals. Durante ła Guerra Sivil Barcellona se mete da ła parte de ła Republica. Durante ła guera, ła cità xe bombardada in diverse occasion dai aerei dei franchisti e dopo a vien occupada el 26 de genaro 1939 da i soldai de Franco.