xe el titoło co cui xe conosùi i primi primi cuatro concerti par viołìn de Antonio Vivaldi: . Gera insìe da łe boteghe tipografiche de l'editor Michel-Charles Le Cène a Amsterdam inte el 1725, ma xe stà pròpio Vivaldi a afermàr, ne ła dedica al conte Morzin, che zera stài conponesti in precedensa: i difarenti manoscriti che xera stài trovài prexenta algune difarense che mostra cuanto che xe stà dichiarà da l'autor. "Il cimento", come ła precedente racòlta de concerti òpara 3, xe conposta de 12 concerti. Ła diferensa intrà łe do racòlte raccolte reflete l'evołuzione del gusto dei primi deceni del XVIII secoło: i concerti del "cimento", xe tuti de tipo sołistico, inveçe inte el l'estro insieme a 4 concerti par viołìn sołista ghe xe ben 8 concerti grosi. Ogni concerto de "Le cuatro stajon" se divide in tre movimenti, dei cuałi do, el primo e el terzo, xe in tenpo de Ałegro o Presto, mentre cuel intermedio xe caraterixà da un tenpo de Adaxio o Largo, segondo un schema che Vivaldi ga adotà par la mazor parte dei so concerti. Ogni concerto se referise a una de łe cuatro stajon: ła "Verta", l'"Istà", l'"Autuno" e l'"Inverno". Se trata de un tìpego exenpio de musica a programa, o sia di composision dal caratere prinsipalmente descritivo. Ad exenpio, l'"Inverno" xe depenxesto de frecuente a ténte scure e tètre, a ła roverasa l'"Istà" arecorda l'opresion del caldo, opùr na strałèeca co xe drìo moverse. Vivaldi ga preparà cuatro soneti, uno par concerto. La "Primavera" xe un concerto in MI mazor par viołìn, archi , e caocénbalo. I tre movimenti che carateriza ła primavera xe descrive tre mumenti de ła stajon: el canto dei osèłi . El reposo del pastor col so can e ła dansa finàl . El viołìn sołista rapresenta el pastor indormenzà, łe viòłe el sbàgio del so fedełe can, mentre i viołini che resta łe fògie che rusa. L'Istà xe un concerto in Sol minor par viołìn, archi e caocénbalo. El concerto par i so toni inpizai e violenti riflete co mazor eficacia rispeto ai altri ła carga esplosiva de ła stajon. La tempesta vien descrita passo passo ne ła so manifestazion al pastor: daprima el se aviçina da lontan col caldo de l'istà , cuindi el pastor che se scaturisse par l'inproviso tenporàl e in feniménto ła virułensa desprizonàda da la strałecàda in asion . L'utùno xe un concerto in Fa mazor par viołìn, archi e caocénbalo. Vivaldi descrive ła fegura del dio roman Bacoo: su'l prençipio vien rapresentàda na panoramica de ła vendéma seguìa da ła bàła ch'el vìn ghe gaveva simentà, movimento dal titòło . In un clima sbasegà e serén. L'ultimo movimento fraza coi martełanti ritmi de ła cassa. Xe un concerto in Fa minor par archi. L'inverno vien descrito in tre momenti : l'asion continua e spietàda del vento gełido .