El tema de na paroła l'è ła raixa slongà da un sufiso de racordo che el ła łiga co łe dexinense e 'l ła clasìfica asegnàndoghe un grupo. Par exenpio in itałian i verbi i ga na raixa e ła dexinensa finałe de l'infinìo e dopo i ga na vocal de racordo che ła ne dixe anca el grupo de coniugasion oltre a łigar raixa e dexinensa. Se dixe 'łora che i xe i temi de l'infinìo par ła prima/secónda/tersa coniugasion rispetivamente. Verbi come in itałian i ga na raixa e tuti quanti łe stése dexinense personałi ; po i ga un sufiso de racordo che el raprexenta anca el tenpo inparfeto łigando ła raixa co łe dexinense. Se dixe 'łora che i xe temi de l'inparfeto parché i slónga ła raixa e i ła méte inte el grupo dei verbi a l'inparfeto faxendo ła baxe par coniugar łe vóxe de l'inparfeto. 'Sto mecanismo qua che in łatin l'era ben sviłupà e regołar, col tenpo el tende sparir: par exenpio in itałian fórme come "parl-i, ved-i, dorm-i" łe fa védar diretamente raixa e dexinensa sensa sufisi de racordo. In vèneto el tema l'è quaxi sparìo visto che se fa fadiga védarlo da soło: gh'è restà exenpi come e come 'ndo che se pol dir che i xe temi de l'inparfeto e che i xe temi de l'infinìo de ła prima/secónda/tersa coniugasion. Ma l'inparfeto el ga anca varianti come "i parléa, i finéa" o come "te savivi, te vegnivi" ónde che łe coniugasion in -a- / -e- / -i- łe tende confóndarse. Anca al futuro łe dexinense vènete łe se ga fuxo intrà de łore e no łe depende pi dal tema ma diretamente da ła raixa come dato che no ghe xe mìa pi na distinsion ciara intrà i temi in -a- / -e-. In 'sti caxi qua se preferise ciapar -arà come na dexinensa intiera che ła se taca drita a ła raixa independentemente che ła sia de ła prima coniugasion o secónda coniugasion e co l'inparfeto se tende far istéso, considerando -ava , -éa , -ìa come dexinense intiere che se taca drite a łe raixe sensa pi tegner cónto del tema.