In lenguìstica el pasiente el xe l'argoménto verbałe che el subise un canbiaménto de stato provocà dal verbo. Par exenpio vol dir che ła caxa ła ga ciapà cołor bianco e vol dir che i roloji ruti i vien justài: e i se ciama pasienti del verbo . Łe łéngue de tipo acuxativo łe pol marcar el pasiente col caxo acuxativo, oben łe pol métar el verbo al pasivo e segnar el pasiente come un sojeto nominativo. Łe łéngue ergative invese łe ségna el pasiente col caxo asołutivo. Serte łéngue łe distingue el pasiente da l'ojeto dei verbi de esperiensa, o sia da chi che xe comunque ojeto magari anca direto de l'asion verbałe ma sensa subir un canbiaménto de stato: par exenpio co verbi come serte łéngue łe dopra un ojeto esperiensiałe che el vien segnà in modo difarente dal pasiente, par exenpio co na prepoxision o na dexinensa difarente.