La C o c (nome vèneto ła ze ła tèrsa létara de l'alfabeto latin e vèneto. In vèneto ła no ła ga on statuto fonołòzego univogamente definio, infati se ze costumai destìnguare intrà C dolse rendesto ortogràfegamente co ła létara ⟨c⟩ sevitada da le vocałi e, i, o sanò col digrama ⟨ci⟩ sevità da łe vocałi a, o, u e da ła C dura (corispondente a ła ocluziva vełare sorda, raprezentada da ła létara ⟨c⟩ sevitada da łe vocałi A, O o U e dal trigrama CH. Sta létara ła raprezenta anca el sono ocluzivo pałatałe sordo inte el alfabeto fonètego internasionałe. La létara de l'alfabeto sirìłego, sia menùscoła sia maiùscoła, ła ze idéntega a ła latina, siben che intrà łe do létare no ghe ze nisuna corełasion stòrega.