El blu el xe un dei cołori del spetro ełetromagnètego chei pol èser visti dal'omo e partegnénte al "spetro del vixìbiłe". El se cata intrà el cian e el viołeto e el ga na longhésa d'ónda a ocio de 470 nanòmetri. El xe un dei tre cołori primari, conpagno al xało e al roso. El so cołor conplementar el xe el naranson. El blu el xe el cołor del sieło parché łe mołècołe de gas che łe conpon l'atmosfera łe refranxe soło ła łuxe blu che ła ga łonghésa d'onda menor, méntre łe łonghése d'onda magiore łe vien refrese. L'aqua dei grandi speci ła xe blu parché łe bande energèteghe łe vien asorbie in maniera desferénte dal'aqua, faxendo desconparir in órdene łe radiasion più débołi: prima el roso, daspò el xało, daspò el verdo, daspò el vioła, e par fin el blu. Atexoché ła łuxe blu ła xe sia queła co magior penetrasion, sia queła dominante inte łe grande destexe de aqua, łóre łe xe dónca de cołor blu. Łe parołe "blu" e "blò" łe xe sta te tólte dal corispondénte tèrmene franséxe , na volta dopra cusì come el xe. Ai antighi Gresi e Romani el blu a nol ghe piaxeva miga cusì tanto, parché sto qua el gera el cołor dei oci dei Bàrbari. Col cristianéximo el blu el xe pasà a sinbołegiar ła vèrxene Maria, dónca el gà tacà a èser poxitivo. Dèso el xe el cołor chel piaxe de più in Europa, anca se, dal altra parte del mondo, łe parlade dei xóveni austrałiani no łe ghe da miga un signifegà bon. En natura el blu nol cata in maniera sénplexe. Ghe xe ecesion come ła giàxena, chel parò el xe, par èser s-ceti, de cołor èndego.