La Pałasina de casa de Stupinigi ła ze n'òpara de Filippo Juvarra, che ła fa parte de'l sircuito de łe rezidense sabaude in Piemonte, proclamada patrimonio de l'umanità da l'UNESCO. Ła se cata inte ła łocałità de Stupinigi , a ła periferia sud-osidental de Turin. Za in epoca medieval el teritòrio el zera dito el prezentava za un picoło casteło, oncora vizibiłe da ła pałasina che na volta ła defendeva Moncalieri: El casteło ciamà Castelvecchio, el ze stà abità dai Savoia-Acaia ma el ze pasà soto la propietà de Amedeo VIII de Savoia, co l'ùltemo dei Acaia el more inte el 1414. Amedeo VIII el ghe ło łasa in propietà ad un marcheze de ła fameja Pallavicino di Zibello inte'l 1439, ma i Savoia i se lo ga tołesto da novo co Emanuele Filiberto el ga dito che'l zera suo inte'l 1564. Par vołontà de'l Duca, el casteło e łe tere tacàe łe ze stà łasàe a l'Órdene Maurisian. Sicome che el Gran Mestro de l'Órdene el zera el cao de Caza Savoia, Stupinigi el zera zestìo diretamente da st'altro, e durando cuełi ani e tere drìo al casteło łe zera deventàe łogo ideal par łe batùe de casa dei duchi. A ze stà Vittorio Amedeo II de Savoia a vaghegiar ła trasformasion de'l conpleso int'una pałasina denja de ła nova fegura real. A zera l'apriłe 1729, e Filippo Juvarra el ze stà cołù che ghe ze stà fidà el projeto. Ma A ze stà soto el renjo de Carlo Emanuele III che ła pałasina ła ze nasesta: za inte'l 1731 ła venjivea inaugurà co ła prima batùa de casa. Ma ła costrusion ła se ga zlargà durando i renji de Carlo Emanuele III e Vittorio Amedeo III co ła łumenaria de altri architeti, tra i cuałi Prunotto, Bo e Alfieri. Inte'l 1740 A ze stà zontà altre do ałe che łe ospitava la scudarìa e i magazeni agricołi. Anca Napołeon Bonaparte el ghe ga sojornà da'l 5 de majo al 16 de majo 1805, prima de andar a Miłan par singer ła Corona Ferrea. Cuà el parla co łe prensipałe carghe połìteghe de Torin, resevendo el sindico, el zudegàdo e el clero co a cao el gardenàl Buronzo. Par che el gardenàl, severamente romansinà da l'inperador par łe só prezunte corespondense co Carlo Emanuele IV de Savoia, el sia stà ojeto de na discusion che ła ga avùo cofà rezultado ła só sostitusion co'l Vescovo de Acqui Terme, bonsiór Della Torre. Inte'l 1832 ła Pałasina ła ze deventà da novo propietà de ła famegia real. Cedùa a'l demanio de'l Stato inte'l 1919 e inte 'l 1925 ła ze stà restituìa, co łe propietà sircostante a l'órdene maurisian. Inte'l Otosento par difarenti ani ła ga ospità un łeofante bianco mascio che ghe zera stà regałà a Carlo Felice. 'Sto łeofante ciamà Fritz el ze deventà famozo, ma calche ano drioman el ze deventà mato desfando tuto cueło che ghe stava intorno ; el ze stà copà e donà al muzeo zoołòzego de l'Univarsità de Torin. Deso ła ze invese a'l Muzeo rejonałe de siense naturałe de Turin. Da'l 1919 ła pałasina de Stupinigi ła ospeda el Muzeo de arte e amobiłiamento, sunando nobiłi provenienti da łe rezidense sabaude e altri che apartien a łe corte itałiane pre-unitarie, cofà cueła dei Borboni de Parma e de'l só Pałaso Dogal de Cołorno. Conforme el parìodo ła pałasina ła ofre el só spasio a mostre d'arte de livèło. intarnasionàłe. Atualmente la pałasina ła serà paresar restorada. Ła pianta ła ze a cuatro brasi a croze de Sant'Andrea. Ze stra beło el zardin e afasinante el łongo viałe co se riva da Torin, co intorno pestrìni e scudarìe. Ła parte sentrałe ła ze costituìa da un grando sałon de pianta oval da dove parte cuatro brasi pi basi a formar na croze de Sant'Andrea.