Imèr l'é in comun de 1 206 abitanti te la provincia de Trènt. El se cata te la val de Primier (a òlte dita , davanti a la fin de la Val Noana. El paes el é sul conòide detritich del , che el taja a mèẑ el paes. Imèr el é te el font del mont , davanti a la . A sud-est de Imèr ghe n'é el mont , a sud, inveẑe se verẑ la Val Noana. Par sta val se pòl veder le Vette Feltrine e, mèjo de tut, el Pavión. A sud-ovest taca la val del , co el lach omònimo, vècia strada par ruàr a Primier de Feltre e donca del Mondo de fora. A òvest ghe n'é la Tatóga, onde che se vet ben la cesota de San Silvestro che la sovrasta la part basa de la val, e de nòrd-òvest a nòrd-èst ghe n'é el , che el se slònga de la Gòbera fin scuasi al Role . El paes el se poja su el conòide detritich che el fenis, do in ẑima, te la piana de le , paròla che rua del tipo de tarén fat pì che altro de giara detrìtica, ingrumada de le piene dei ghebi Cismon, Rio San Piero e Noana, scuèrta de un fin strato de tera, pì che altro portà dei contadini, graẑie anca a la coltazura, te el pasar del tèmp. La fertilità de la piana la é mèzio-basa pròprio par colpa de la composiẑión del taren che ghe n'é sot. En bòn toc de la popolaẑion la é conẑentraza te el paes de Imèr e in cic te le fraẑion dei Masi, de le Pèẑe e Pontét. Le abitaẑion ìzołaze le é pròpio poche, doperaze in bòna part par masi. El coston a sud del Bezolé, te i tareni comunali de Mezan e de Imèr i ciapa el nome de , parché i se vòlta al sol. De l'altro vèrs dei ghe n'é i , che l'é i scrémpeni setentrionali sot a i monti Vedèrna e Tasé che par cuasi tuta'l'an i é sènẑa sol. I na òlta i era in gran prà co campi de varie piante e vari alberi da fruti , mesi regolarmènt par la vivacità del posto. Co el miracolo econòmich del secondo dopoguera la vita contadina la vèn arbandonaza e, non esèndoghen pì bisàgn de fen par le vache i prazi non i vèn pì siegazi, così che incoi na bòna part dei Solivi, pì che altro la part pì alta, la se ga inboscà. Resta anca incoi ẑèrti prazi grandi asèi, tipo e a òvest, , e i a est e le e te la part pì alta. A i piei del Pavion ghe n'é la Vederna, in gran prà particolar par la presènẑa de tanti , le casère primieròte doperaze par menar le bès-ce in altura e par serar via el fen. Par ndar su se pol ciapar tre divèrse strade e cualche trói: de Pontet par ẑirca 15 km; da Imèr na straza erta fata de de 4 km; sèmpro de Imèr par la Val Noana e, te el , girando vèrso la Vederna . Su le Vezèrne, fora a i Masi, ghe n'é na cesòta alpina, intitolaza a la Madona de la Neu , in rifugio, na casina de la Forestale par i campegi estivi e invernai, e la malga Agneròla, proprio a i piei del Pavion. A nòrd de le Vezerne ghe n'é la ẑima del mont, onde che ghe n'é in gran prà, le Còste. Su la Val de Primier, a nòrd del spiaẑ, ghe n'é na cros, la Cros dei Alpini, de onde che se pòl vezer el paesagio dolomitic de la Val de Primier: i paesi mesi vesin al ghèbo, el masicio de le Pale de San Martìn, el Lagorai, le Dolomiti de la Val de Fasa e tuti i masici a nòrd, nòrd-èst e nòrd-òvest; la Cros dei Alpini l'é un dei posti pì bèi e caraterìstici de la Val de Primier. La cros, co el inpianto de luminaẑion, se pol vederla te le sere pre-festive e de festa, insieme a la cros del Pazèla, te el comun de Tresacua. La propietà de la Vederna no la é né del comun de Imèr né dei privati: te el 1742 63 i ga fat in consòrẑio che el ga spartì i prazi in tante partiẑèle, date de siegar a rotaẑion par diese anni a ògni sòcio e a le famée.