Le Pascue veronezi l'è stà un epizòdio de insuresion de la sità de Verona e dei so dintorni contro le trupe de ocupasion fransezi, comandà da'l zenerałe Napołeon Bonaparte. I ze stà cusì ciamà anca par asonansa co i Vespri sisiłiani. Ła revòlta, sciopà par via de l'opresion franseze in sità gà scomisià ła matina de'l 17 apriłe 1797, Łuni de l'Ànzoło: ła popołasion ezasperà el ghe ła ga fata a méter fora conbatimento pì de miłe soldà fransezi, sorauto inte łe prime ore de ła bataja, mentre i miłiti fransezi i sercava de refujarse inte i castełi de ła sità, indrioman ciapà d'asalto. L'insuresion ła ze finìa el 25 apriłe 1797 co l'inserciamento de ła sità da parte de 15.000 soldà: łe conseguense a cui ła sità e i sitadini i ga dovesto far fronte łe ze stà prinsipalmente el pagamento de inzenti some e łe rasie de òpare d'arte e de beni. Łe Pascue veronezi l'è stà l'episodio pì inportante de'l pì vasto movimento de łe insorzense antifransezi e antijacobine, che'l ze sciopà in tuta ła penizoła itałiana da'l 1796 a'l 1814: łe pì inportanti, oltra a łe Pascue veronezi, łe jera stà ła łota del'Armada de ła Santa Fede che, guidà da'l gardinàl Ruffo, ła ze riusìa inte ła reconcuista de'l renjo de Napułi, łe asion de łe bande Viva Maria in Toscana e Liguria, e łe vitorie de Andreas Hofer in Trentìn e Alto Àdeze. 'Sti moti i jera stà numarozi, se ga tratà cuindi de fenòmeno vasto: łe stime, da parte de stòreghi de area catòłega, łe parla de almanco 280.000 insorti e 70.000 morti. 'Ste revòlte contro ła dominasion franseze, segondo ła storiografia de parte catòłega itałiana, łe ga avudo come prinsipal mìcia ła pułìtega relijosa franseze de ispirasion jacobina, roversa donca ai vałori sentìdi come fondamentałi da ła conponente pì łigà a la Cieza catòłega inte ła sosietà itałiana de cuel parìodo. łigà a ła influente prezensa ativa, anca in anbito sivìl, de la Cieza catòłega. L'obietivo de Napoleon, zà da ła primavera de'l 1796, el jera conpletar ła concuista de ła rica Łombardia, zontandoghe łe provinsie de Berghem e Bresa . In efeti le trupe fransezi, a'l prinsipio acołieste co l'inpenjo de na breve sosta, łe zera za prezenti a ła fine de l'ano a Bresa e Verona: in tal modo anca se łe do sità łe jera oncora soto el dominio veneto, se ze creà łe premese par i avenjimenti de l'ano drìo. A Verona in partegołar i fransezi i ze zonzesti el 1º znjo 1796, ocupando i forti miłitari e alguni edifisi par el restòro de łe trupe, anca se ła Repùblega Veneta ła gavea declarà ła propia neutrałità. I raporti tra ła popołasion e i reparti veneti da na parte, e łe trupe fransezi da cheł'altra, i ze stà difisili insìn da'l scominsio par el conportamento pì da ocupanti che da "ospiti" de łe trupe fransezi. Berghem invese ła rezisteva oncora a ła tacada franseze. Alessandro Ottolini, podestà de Berghem e patriota che'l gheva oferto 10.000 omeni par ła defeza de ła Nasion Bergamasca, a ła fine de desenbre ła ga dovùo acetar ła rechiesta de'l zeneral Louis Baraguey d'Hilliers de inprontar dei ałozi par łe só trupe a l'interno de ła sità, dao che sendo sensa soldà no'l gavarìa podesto rezisterghe a łe forse fransezi e poiché ła neutrałità veneta, oviamente, no ła consentiva na tacada.