El Regno de Scòsia el ze sta un stato situà a nord-òvest de l'Eoropa, che el ze ezistio dal 843 al 1707. El ocupava el terso setentrionałe de l'ìzoła de ła Gran Bretagna, confinava a sud col Regno d'Inghiltera. Dopo el 1707 el ze sta unito col Regno d'Inghiltera par crear el Regno de Gran Bretagna, drio łe condision detae da l'Ato de Union. Dal 1482, dopo che l'Inghiltera ła ghea tolto controło de ła sità de Berwick, el teritòrio del regno de Scòsia el ga tacà corispóndar a cheło de ła Scòsia moderna. El confinava col Mare del Nord a est, l'Osèano Atlàntego a nord e a òvest, el Canałe del Nord e el Mare d'Irlanda a sud-òvest. Oltre ła parte inte l'ìzoła, el regno de Scòsia el zera conponesto da pì de 790 ìzołe. Edinburgo, ła pì granda sità del paeze, ła ze sta precedesta da łe sità de Scon, Dunfermline e Stirling, cofà capitałe del paeze. La popołasion del regno de ła Scòsia inte el 1700 ła zera de sirca 1.1 miłioni de persone. El regno de Scòsia ze sta creà inte el 843, da re Cináed I de Scòsia. Inte el corso dei 850 ani seventi el ga tacà sviłupar i so sistemi legałi e de istrusion che oncora no i ezisteva, cusita cofà che na diversa vałuta e unità de mezura. Inisialmente el regno confinava a nord co el fiume Forth e el fiume Clyde. El sud-ovest de ła Scòsia el zera restà soto el controło del Regno de Strathclyde. La Scòsia sudorientałe dal 638 ła zera soto el controło del regno proto-Ingleze de Bernìcia, in cheła època del Regno de Northumbria. Sta zona de ła Scòsia ła ze sta contestada partindo da Costantino II de Scòsia e infine ła ze cascada inte łe man scosezi inte el 1018, co che Malcolm II de Scòsia el ghea movesto el confin verso el Sud fin al fiume Tweed, confin che oncora uncó el ze vàłido. Inte el 1263 ła Scòsia e ła Norveza łe ga conbatesto ła Bataja de Largs par controło de łe ìzołe osidentałi. La bataja no ła zera deciziva, ma ła canpagna ła ga demostrà na volta par tute che i norvezezi no i podeva mantegnere un controło d'efeto so łe ìzołe distanti. Inte el 1266 el re norvezezo Magnus VI de Norveza el ghea firmà el Tratà de Perth, che el ga reconosesto ła sovranità scoseza sora chełe ìzołe. Malgrado ła firma del tratà, l'indipendensa de łe ìzołe ła ze continuada. La liansa de Auld ła zera na liansa inportante intrà ła Scòsia e ła Fransa, data dal tratà firmà da John Balliol e Fiłipo IV de Fransa, Inte el 1512 soto un tratà che estende ła liansa de Auld, tuti i citadini de Scòsia e de Fransa i ze divegnesti sitadini anca de l'altro paeze, na condision restada in pie in Fransa fin al 1903. I re de Scòsia i ga dà na grandisima inportansa stratèzega a ła fortesa de Stirling, tanto conoseste łe ze stae ła Bataja de Stirling Bridge e de Banockburn inte el ndar de łe guere de indipendensa scosezi, co łe ze emerse figure stòreghe cofà William Wallace e de Robert Bruce. Inte el 1320 un reclamo al Papa dai nòbiłi de Scòsia el ga convinto Papa Joani XXII a asòlvare ła scomùnega e anułare i vari ati de sotomision dei rè scosezi ai inglezi in magnera che ła sovranità de ła Scòsia ła podese èsare reconosesta da łe prinsipałi dinastie eoropee.