Marco Corner Doge di Venezia El ze nasesto inte'l 1286 da Giovanni Corner "da i Santi Apostołi", parsonałità pùblega impenjada inte ła diplomasia, e da un Anjeze de'l cuało A se injora el cazado. El gavéa sincue fradełi: Tomaso, Filippo, Pietro, Benedetto e el più famozo Andrea, che'l gavéa incarghi inportanti. Łe notisie de ła prima parte de ła só esistensa łe ze asae scarse e połemiche. No A ze miga seguro el frecuentamento de l'Univarsità de Pàdoa, dove el gavarà conseguìo el dotorado in derito. El doveva comuncue èsar un omo de cultura, infati da'l só testamento se sa che el posedeva na propia biblioteca. Łe prime testimonianse serte su so conto łe ze datàe de'l 1336, ma el pol èsar identifegà co un Marco Corner che'l ze stà consejer dogal el 22 de majo 1327, anbasador in Persia el 26 de zunjo 1328, bailo de Costantinòpołi inte'l febraro 1329, menbro zontà inte na comision de tre savi incargada de tratar co serti saraceni inte'l zenaro de'l 1332 e conte de Sebico inte'l 1333. Bezonja parò presizar che ghe ze stà almanco un omònemo contenporaneo, cioè Marco Corner de Leone che'l ze stà anbasador a Ravena e a Forlìinte'l 1322. Ła prima testimoniansa serta ła ze datada a'l 1336, durante ła guera contro Alberto II e Mastino II de ła Scala. Inte 'l otobre de cheł'ano, insieme a Andreasio Morosini, el ga guidà l'ezèrsito veneto in un'incursion che ła ga razonzesto i soborghi de Pàdoa. Inte'l marso de'l 1337 el ze stà anbasador par conto de ła lega anti-scałizera, mentre el ze stà a Venesia el 4 de agosto, cuando Marsilio da Carrara el ga tratà de ła consenja de Pàdoa. El 1 de setenbre dopo el ga łasà el comando de łe trupe par deventar podestà de Pàdoa, carga che'l ga mantenjùo fin a'l febraro 1338. Daspò na parenteze de siłesio, el reconparise el 18 de zunjo 1340 a Uden, par arbitrar un verto che no se sa altro. El 21 de zunjo 1344 el ze stà nominà conte de Zara e el recoverzeva ancora 'sta carga el 4 de magio 1345, cuando ła sità ła se alsa contro i veneti; in cueła ocazion el ze stà costreto a reparar inte ła roca sitadina, venjindo salvà da Pietro Canal, rivà in sità co sincue gałee. De novo sconparso da łe fonti, el se cata inte'l 1347-48 come duca de Candia, mentre el 10 de majo 1350 el rezulta prezente a Venesia. El ga dezvolzesto rołi de primo piano durando ła Tersa guera veneto-zenoveze. El 1° de majo 1352, calche tenpo dopo ła bataja de'l Bosforo, el Senato el ga nominà cuatro providori a l'armada de mare par coajudar el capitan zeneral Nicolo Pisani: ze stà ełeti Marino Faliero, Marino Grimani, Giovanni Dolfin e el Corner. Riunìo a'l comandante el 7 agosto a Candia, se ga desizo de dirizer ła flota inte'l mar Maggiore, dividendoła cuindi in do scuadre comandàe respetivamente da'l Dolfin e da'l Falier; 'st'ùltemo el ga sotoscrito po' l'ato co'l cuało Giovanni V Paleologo el gaveva cedesto a Venesia Tenedo par tuta ła durada de'l conflito, in canbio de un prestio de vintimiłe ducati. No A se ga miga notisie partegołari revardo a'l Corner che, probabilmente, el ze restà darente a'l Pisani, tornando a Venesia a fine ano insieme a i altri providori - escluzo el Dolfin. Inte'l zenaro de'l 1353, insieme a'l Falier, el ze stà in mision a'l re Luigi d'Ungheria che'l pretendeva el ritorno de Zara e de ła Dalmasia; davanti a łe menase de'l sovran, pronto a afrontar Zènova inte'l conflito, i anbasadori i ga otenjesto l'arbitrato de Carlo IV de Lussemburgo che'l ze riusìo a rezolver ła vertensa inte'l ziro de calche tenpo.