Franco Battiato Franco Battiato, a l'anagrafe Francesco Battiato, , el ze stà un cantaudor, conpozidor e rejista italian. L'artista ga fato parlar de sè par el grando nùmaro de stiłi che'l ga inprofondìo e conbinà tra de łori in modo ecletego e parsonałe: drìo l'inisiałe faze pop dei ani sesanta, el ze pasà al rock progresivo e a l'avanguardia colta inte'l desenio sucesivo. Drìoman, el ze tornà so i pasi de ła mùzega łezera inprofondindo anca ła canson d'autor. Fra i altri stiłi in cui el se ga simentà ghe ze ła mùzega etnega, cueła ełetronega e l'ópara łìrega. Łongo ła so carièra, in cui el ga otenjùo un vistozo suceso de pùblego e critica, el se ga avałesto de l'ajuto de numarozi cołaboradori fra cui el viołinista Giusto Pio e 'l fiłozofo Manlio Sgalambro . I so testi refelete i so intaresi, fra cui l'ezoterismo, ła teorètega fiłozòfega, ła mìstega sufi e ła meditasion orientałe. El muzicista se ga anca simentà in altri canpi cofà ła pitura e'l sìnema. El ze uno tra i artisti co'l mazor nùmaro de reconosimenti da parte del Club Tenco, co tre Targhe e un Premio Tenco. Tra novenbre 2012 e marso 2013 el ga portà vanti na brevisima esperiensa in cuałità de asesor al turizmo de ła Rejon Sisiliana inte ła zonta de sentrosanca del presidente Rosario Crocetta dichiarando de no vołer risever nisun conpenso. El nase el 23 de marso 1945 a Riposto, ałora Ionia, in provinsia de Catania. Daspò che'l ga conseguìo ła madurità al Liceo Sientìfego "Archimede" de Acireale, e drìoman ła morte del pare , inte'l 1964 el se trasferise prima a Roma par po'stabiłirse a Miłan. In merito al pariodo łonbardo l'artista recorda: «Miłan a chel tenpo ła jera na çità de całìgo, e me go trovà benisimo. Metevo a fruto ła me poco conosensa de ła chitara in un cabaret, el "Club 64", indove ghe jera Paolo Poli, Enzo Jannacci, Lino Toffolo, Renato Pozzetto e Bruno Lauzi. Mi verzivo el spetàcoło co do o tre canson sisiliane: mùzega pseudobaroca, fintoetnega. Inte'l pùblego ghe jera Giorgio Gaber che me ga dizesto: "Vien catarme". El zorno drìo de cheło ghe so andà. Semo deventai amighi». Dopo aver interonpesto i studi univarsitari par seguìr ła so pasion muzegałe, el publega do sìngołi par ła rivista verso ła metà dei ani sesanta, che proponeva come ałegai dischi de canson çełebri intarpretae da cantanti poco conosùi. In ste do ocazion l'artista aparise in coertina co'l nome de batizo Francesco Battiato. El primo sìngoło contien un brano przentà al Festival de Sanremo 1965 da Beppe Cardile e Anita Harris, . El segondo reprende na canson pordada al suceso da Alain Barrière: , traduzesta in italian da Gino Paoli. El brano venjarà reproponesto, in una nova varsion, inte l'àlbun del 2008.