Ła barca de San Piero , ła xe na tradision popołare rurałe difondesta in tuto el Nord Itàlia, inte el spesìfego in Vèneto, Friul-Venesia Julia, Trentin, Lonbardia, Liguria, Piemonte e in racuanti tochi de ła Toscana Nord-Osidentałe: Provinsa de Łuca, Pistoja e Prato. Sta tradision ła existe inte el métar, inte ła note intrà el 28 e el 29 de zugno, on contegnitor de véro inpienio a ¾ de acua, in on jardin, on prà o de sora de on davansałe esterior de ła caxa e de farghe slimegar drento de ła ciara de ovo. In calcheduna tradision, el contegnitor de vero el ga da èsar dasà par tuta ła note a l'ària verta, par che ła se inbronbisa de l'aguaso. El matin sevente se garia da catar drento a l'acua de łe struturasion, formae da ła ciara de ovo, che łe recorda de na barca a veła o on vełier. Par chel che el dixe el folclore popołar, łe saria stae produxeste da San Piero, che supiando drento al contegnitor de vero, el faria ciaparghe a ła ciara de ovo ła justa conformasion. El fin de ła tradision, ła xe che considarando ła difarente poxision de łe "vełe", se drite o sanò sarae, se ghe podea trar fora on bono o mało àuspego sol come che ła saria stada l'anada agrària, o sanò so el pròpio destin. In Garfagnana e mèdia vałe del Serchio, inte i ani de l'emigrasion, el rexultà de sta pràtega el vegnea interpretà anca cofà àuspego par el viajo in mar par chi che se inbarchexava par nar verso de łe Mèriche.