La guera de ła Liga de Canbrai ła xe tada uno dei majori confliti de łe guere de Itàlia del XVI sècoło, scumisià co el fin primo de arestar ła espansion de ła Repùblega de Venèsia. In tal fin, łe prinsipałi potense eoropee, łe ghea tacà far de łe tratative finie inte el 10 de disenbre del 1508 a Canbrai, inte el atuałe nord-est de ła Fransa, andove xe stà scrivesto on acordo segreto che el ghea tolto el nome de ła sità e che el vardava de invàdare miłitarmente ła Serenisima Repùblega par obligarla a dar via i teritori e łe richese. Ła xe stada na guera de granda portada, inte ła cuała ghea tolto parte, come desidesto a Canbrai, i prinsipałi atori del panorama pułìtego de cheła època, che i se ghea daspò conbatesto intrà el 1508 e el 1516 co on conflito dividesto in vàrie faxe. El Regno de Fransa, el Stato Pontefiso e oviamente ła Repùblega de Venèsia, i xe stai i trè stati coinvolxesti in ogni faxe e a sti cuà ghe xe ghea fiancà anca cuaxi tute łe majori potense de ła Eoropa osidentałe de ła època e difarenti stati menori: El Regno de Spagna, el Sacro Roman Inpero, el Regno de Inghiltera, el Regno de Ungaria, el Ducà de Miłan, ła Repùblega de Firense, el Ducà de Ferara, el Ducà de Urbin, el Marchexà de Màntoa e i cantoni de ła Svìsara. Gràsie a ła so abiłità diplomàtega e a on grando sforso finansiàrio, Venèsia ła xe stà bona pì volte de roersar łe leanse e a finir ła guera co i confini cuaxi conpagni a prima, sperdendo solché i teritori ocupai in Romagna e i porti de ła Puja. Sto conflito, parò, el ghea segnà ła fin de ogni sorte de proa de novo espansionismo de ła Repùblega de Venèsia verso ła teraferma italiana.