Pałaso Labia el ze un pałaso baroco de'l sestièr de Canaregio a Venesia, costruìo infrà el XVII e el XVIII sècoło. Inte'l Sałón da bało Giambattista Tiepolo el gaveva depenzesto uno dei só caołaóri. El siclo de afreschi dedicà a łe , so comisión dei fradèłi Angelo Maria e Paolo Antonio Labia. Afiancà a ła Ceza de San Geremìa, l'edifisio el ze situà visin a ła confluensa de'l Canal de Canaregio inte'l Canal Grando; verso i cuałi el revòlze łe do fasade pi antighe; el terso prospeto varda so Canpo San Geremia. I Labia che rivava in orìxene da ła Catałonja i zera stài iscriti al Patriarsado Venesian inte'l 1646 dopo aver contribuìo co un'inzente sóma a ła Guera de Candia. I galdèva infati stragrande richése che i spendeva in łusi, feste e in 'sto pałaso, scominsià poco daspò 'sta data. Le fasàe so i canałi, atribuìe variamente ad Andrea Cominelli, ad Alessandro Tremignon e a só fìo Paolo, łe reciapa modełi de'l Longhena. I prezenta un pepiàn dòrego bunjà e piani supario de órdene iònego e corinsio co balcóni nobiłiài da mascaroni e balconàe continue. So l'atico A ze scolpìe łe acuiłe aràldeghe dei Labia, intersàe co ocułi ovałi. La fasàda so'l canpo, reałizada intorno a'l 1730 ła reciapa, senplifégandoło, el stìłe de łe altre do; no ze serta l'atribusión de'l dezenjo a Giorgio Massari, che sicuramente el gaveva verto a l'interno el monumentàl Sałón da bało. Inte'sto sałón Giambattista Tiepolo el ga depenzesto el mazéngo siclo de afreschi dedicà a łe , co ła cuadradùra trompe-l'œil de Gerolamo Mengozzi-Colonna, che ła se integra parfetamente coi epizodi narativi, indove parsonazi sontuozamente vestìi i ciapa poze teatralmente ełocuenti. Inte ła volta drento un ocuło sentrałe ze , inte łe paréde infrà fegure ałegòreghe e mitołòzeghe che łe ze prezente łe do sène peinsipałi l', inte ła Sała dei Spèci inte'l sofito el reałiza el . Tante altre sałe de'l pałaso ła ze decoràe da interesanti depinti: A se cata òpare de Giandomenico Tiepolo, Palma il Giovane, Giambattista Canal, Placido Costanzi, Agostino Masucci, Pompeo Batoni, Gregorio Lazzarini, Gaspare Diziani, Antonio Visentini. Notevołe anca un siclo de arasi fiaminghi co . 'Sta richesa artìstega ła ga avùo in Maria Labia una de łe prensipałi ispiratrisi; se dize retraesta in Cleopatra inte l' del Tiepoło. La fortuna e ła vita mondana dei Labia łe ga avùo fin inte'l XIX sècoło e el pałaso el zera stà vendùo ad un prìnsipe dei Lobkowicz; st'altri ło ga cedùo a ła benefica pìa Fondasión Izraełìtega Königsberg, che ło ga tramezà in vari partaménti da fitàr. Ghe ga trovà ałòzo na fàbrega de stòfe, na segarìa e diverse famégie, che inte'l sałon da bało el destiràva ła lìsia. Inte'l dopoguèra el novo propietario, Carlos de Beistegui, ga reałizà dei primi inportanti restauri e el ga sercà de reportàr el pałaso a'l só precedente splendor, integrandoło de aredi d'epoca ed òpare d'arte. El 3 setenbre 1951 el ga organizà inte'l pałaso una infrà łe pì bełe feste de'l sècoło: tuta l'alta sosietà intarnasionałe ła se ga incontrà inte'l Sałón da bało in àbiti setesenteschi, tanti dei cuałi dezenjài da Christian Dior e da un zòvane Pierre Cardin, Cecil Beaton el ghe n'à reałizà un memoràbiłe reportage fotogràfego. Inte'l 1964 De Beistegui el gaveva cedùo a l'asta el pałaso a ła RAI, che ghe n'a fato ła só sede rejonałe. L'ente el ga efetuà presizi restauri sia a l'edifisio che a łe òpare d'arte.