In lenguìstica un modo indefinìo el xe na fórma verbałe sensa indicasion de persóna. Par exenpio l'infinìo "ła toła ła serve par ", el partisipio "dopo gh'è rivà dei amisi " e el gerundio " masa se dorme mal" no i dixe mìa da sołi chi che disna : al łìmite se pol capirlo dal resto de ła fraxe o da ła situasion, ma el verbo da soło no'l dixe mìa gnente e podarìa èser "mi, ti, łu, eła, łuri". Un modo finìo invese el dixe anca da soło chi che fa cósa parché el ga za rento l'indicasion de ła persóna, par exenpio tradisionalmente l'indicativo "disno , te disni , disnè " o el condisional "disnarìa , el disnarìa , i disnarìa " onde che ła final o el clìtico i identìfica in modo ciaro el sojeto del verbo. Modi indefinìi tìpisi i xe: infinìo: ven. "magn, sav, dorm" , lat. "am, hab, aud" partisipio: ven. "magn, sav / sav, dorm" , lat. "am, hab, aud" gerundio: ven. "magn, sav, dorm , lat. "am, hab, aud" gerundivo: lat. "am, hab, aud" supin: lat. "am , hab , aud " , sved. "tal, funn" Anca i modi indefinìi i pol aver na fórma pasiva: par exenpio in latin gh'era un supin ativo difarente dal supin pasivo e spéso anca el partispio el ga de łe difarense intrà ativo e pasivo.