Sebastiano VenierSebastiano Venier, o Veniero , el xe stà l'87º doxe de ła Repùblega de Venèsia da l'11 de zugno 1577 finmente ła so morte. So fiol de Mosè Venier ed Elena Donà , xera san e robusto, e el esprimeva un inxegno notevołe, sìben che el fuse de ìndołe furioxa e viołenta el gaveva un modo parlar eficase e smisià e, anca no gavendo łaurea dotorałe, ga oparà cofà avogador fin da bòcia xovane, mostrando de èsar un xurista pìtosto provéto . El 3 zugno 1544, ‘nte ła cexa de Santa Maria dei Anxełi a Muran, ga spoxà Cecilia Contarini di Natale, che ghe ga daxesto ‘na fìa, Elena , ła cuała se xe andà a xontar ai altri do fiòłi, Filippo e Marco, avesti da raporti inlegìtimi . Cuatro ani drìoman el xe deventà aministrador del goèrno de ła Republega de Venesia e goernador de Candia, indove el xe restà fin a l'11 xenaro 1551 . El xe stà inaxonta capitàn a Bresa ‘ntel 1561, e podestà a Verona dal 1566 al 1568 . ‘Ntel setenbre 1562 el xe stà ełexesto Savio Grando de ła Repùblega . ‘Ntel 1570 el xe deventà prima Procurador de San Marco; drìoman, a marso, proveditor de Corfù ; el 17 zugno, provetitor xeneral de Sipro ; infìn, el 13 desenbre, de ła flota di Venesia inpegnada inte ła nova guera contro i Turchi otomani, sostituìndo el predecesor Girolamo Zane. ‘Ntel 1571 el xe stà uno dei protagonisti de ła bataja de Lèpanto, che ga vedesto łe forse de ła Łiga Santa inflixer ‘na pexante sconfita ai Turchi. El ga comandà łe forse de Venexia dal ponte de ła Capitana, ła cuałe stasionava al çentro de ła flota, suito a sànca de ła Real de don Giovanni d'Austria. Tutociò che’l gavese xa setantasincue ani, Venier ga ciapà parte in prima parsona al conbatiménto, copando numaroxi Turchi a colpi di bałestra che un agiutante ghe recargava, stanche che i so brasi no i gaveva più bastante forsa . El xe stà anca ferìo a un pìe da ‘na fresa, che se ga cavà via da so pòsta , . El indosava pianèłe inpé de stivałi, parchè a so punión i faseva megio prexa so’l ponte mogià de ła nave; anpò par che ła vera caxon fuse ‘l fato che’l patìse de całi o di góta , e i stivałi ghe dołeva maxormente de łe papùse. Dopo ła bataja, don Giovanni d'Austria ga fato presion so Venesia parchè Venier fuse destituìo : i do no gavaea mai instaurà un bon raporto e ‘l 31 xenaro 1572 el doxe ga scrivesto a Venier che’l sarìa stà stato afiancà da un segondo capitan xeneral, oncora da ełexer; drìoman ła sielta xe cascà so Jacopo Foscarini , al tenpo proveditor xeneral in Dalmasia. Dopo ła paxe, Sebastiano Venier xe tornà a Venesia co’ l'aura del vinsidor e l'11 zugno 1577 el xe stà ełeto Doxe a l'unanimità. El 20 desenbre 1577 un viołento insendio ga desfà alcune parti del Pałaso Dogal, destruxendo opare de inestimàbiłe vałor cua contegnùe . El xe moristo el 3 marso 1578 e ‘l xe stà sepełìo inte’ła cexa de Santa Maria dei Anxełi a Muran; ‘ntel 1907 łe so spogie xe stàe recołocàe inte ła Baxéłega de San Zanipoło, ‘ntel sestièr de Casteło.