Maximiani Julia Portas, conjosesta co’l pseudònimo de Savitri Devi Mukherji , ła ze sta na scritora, poeta e ativista de orìzene grega. Ła ze nota pa’l so inpenjo verso ła defeza de i anemałi, de’l sistema de łe caste e de l’indipendensa indiana e pa ła partecipasion a i movimenti neo-nasionalsociałisti internasionałi. Maximiani Julia Portas, conjosesta pi tardi co'l nome de Savitri Devi, ła ze nasesta a Łion el 30 setenbre 1905 da na fameja de orìzene grega. Zóvane tanto prometente, Maximiani ła se destingue partegołarmente inte i studi. Dapò de un corso de studi orientà verso łe łengue ła se apasiona a i testi baziłari de l’antighità grego-romana in version orizenałe. Ecesionalmente eclètega, ła se apasiona anca a’l studio de ła biołozìa. Dapò ła làurea in łétare de’l 1928 a Łion, ła se dèdega anca a i studi universitari de fìzega e de chìmega e inte’l 1935 ła ciapa el dotorado in łétare. Sensìbiłe a l’eredità ełènega, ła afirmarà pì vanti inte i ani che ła Gresa “ła ga raprezentà na siviltà de fero, inraizà inte ła verità; na siviłizasion che ła gaveva tute łe virtùe de’l mondo antigo e nisuna de łe só debełese, tute łe reałizasion tècneghe de ła modernità sensa l’ipocrizìa, ła meschinità e ła mizeria morałe de l’età moderna” . Doparando łe só conpetense łenguìsteghe, ła pèrtega el Medio-Oriente sercando na soravivensa reałe de ła sacrałità pagana de łe só orizene. Inte un pełegrinajo in “Tera Santa” ła remete in discusion el Cristianèzimo, “superstision de l’omo” antroposéntrega e mortifegante “rełijon de sciavi” sostenidori de Izraełe. Ła vien atrata da un panteizmo “biosentrà” che ła reserca a partir da ła feconda eredità de Ipasia, de l’inperador Zulian e de Widukind che i gaveva rezistìo a’l novo órdene rełijozo instaurà in Europa du miłeni indrìo da i setari sostenidori de Cristo. Maximiani ła se stabiłise in India inte’l 1936 e ła asume el nome de Savitri Devi in onor de łe briłante àneme sołare veneràe da l’Induizmo. Portà da ła só reserca verso na spirituałità fondà so na idèa de na gerarchìa naturałe de i èsari e de i doveri, ła sarà in sta aryavarta – teritorio de i ariani d’oriente – che eła ła sercarà łe virtùe che ła gaveva amirà inte i libri: “I altri pòpołi i ga conservà ła łista de i propi rèi e łe ruine de i só tenpli: i ga na istoria. Ma i ga perdesto ła Tradision de l’esensiałe che l’India ła conserva”. . Ła se prezenta cofà pełegrina a Swami Satyananda presidente de ła Mision Indù. Sto movimento de reconcuista identitaria e culturałe el fa fronte a i vasti “caritatévołi” prodoti da ła vera de soversion conduzesta da i misionari cristiani che i conjose łe baze de l’Induizmo ma i fa un “comercio spirituałe” de ła mizeria indiana. Eło ghe spiega ła só vizion de’l mondo, eła ła se declara “pagana – che ła ga senpre refudà ła conversion a ła rełijon de Paulo de Tarso, sircuìa o inposta, de ła só Europa nadałe -” e ła afirma che “ła vol łaorar par inpedir che l’ùnjoło e ùltimo paeze a aver mantenjesto łe Deitàe ariane – l’India – ła vaga drìo l’ezenpio funesto de l’Ocidente e che ła casca, anca eło, soto l’influensa spirituałe ebràega” . Ła insenja istoria indiana e ingleze inte un college de Delhi e ła cołàbora a ła tradusion de testi fiłozòfeghi e rełijozi indresài a paezi ocidentałi par sparpanjar e parpetuar i insenjamenti de l’Induizmo, branca orientałe de ła nostra stesa rełijozità desconparsa.