Ła sevente ła ze na lista de monarchi fransezi che i ga goernà ła Fransa dal Medioevo al XIX secolo. Na voze a parte ła ze dedicada ai cai de Stato de ła Fransa dal XIX sècolo a uncó. El vero scumìsio de ła monarchia franseze el ze controvertio. Granda parte de ła cuestion ła orìzena da ła nàsita de ła Fransa cofà regno separà inte el Medioevo, o sia difarenti sècoli dopo che l'Inpero roman el ghea ciapà el controło sol teritòrio che uncó el costituise granda parte de l'Europa osidentałe e sentrałe. Tanti medievisti i sostien che l'ezistensa de ła Fransa no ła zera scumisiada co ła dinastia Capetinza inte el 987, ma co se ga tacà ver na regołare e unitària sucesion reałe, o sanò, vołendo antisipar ła data, co ła costitusion del Regno dei Franchi Osidentałi dopo del Tratà de Verdun de l'843. Sta vizion ła ze isteso problematega, in parte par via de l'ezistensa de tradision secolari che łe mete ła nàsita de ła Fransa inte el Regno franco merovinzo fondà da Clodoveo. Sto regno el zera nasesto inte el V secolo, e i so goernanti i zera vegnesti deponesti inte l'VIII. Sta tradision ła ze in parte bazada sul bezogno dei rè capetinzi de rinforsar ła so preteza al trono. Col pasar del tenpo, ste preteze łe ze vegneste parte de l'identità nasionale franseza. Fin dai ani novanta, ła cuestion de ła nasionalità, spesalmente par łe nasion che łe consìdara ła so fondasion inte el perìodo intrà el V e el IX secolo, ła ze stada ojeto de un re-ezame che el ga produzesto de za difarenti studi de intarese, racuanti dei cuałi i portarà seguramente a na mejo ridefinision del signifegar de nasion e de come, de consevensa, el conceto de nasionalità el połe vegner definio. Paraltro, ze da zontar, dopo el progresivo degradamento del conceto latin de inte l'Alto Medioevo, el isteso tìtulo de , l'elaborasion de un nùcleo lesegałe de ła łéngua franseze e, in ùltema anàłize, ła nosion istesa de , no i zera sorzesti inte un determenà momento stòrego, bensì guałivamente dopo del 987, inte łe prime faze de ła dinastia Capetinza. Ze solché inte el XIII secolo che el tìtulo de el ga supiantà definitivamente cheło de asumesto da Carlo el Calvo ne l'843 co ła creasion del Regno dei Franchi Osidentałi. Drio a łe suscriveste considerasion storiogràfeghe, ła lista sedente ła parte de convension co Pipino el Breve. Alla morte de Luigi V, che non lasciò dissendenti, si estinse ła dinastia Carolinza. La dinastia Capetinza l'è ndà su al trono co l'elesion de Ugo Capeto a re da parte del clero e de ła nobiltà fransezi. La dinastia Capetinza, ła linea de disendensa masculina de Ugo Capeto, ła ga goernà ła Fransa co continuità dal 987 al 1792 e dal 1815 al 1848. A łe rame de ła dinastia che i ga goernà dopo el 1328, isteso, el vien zeneralmente dato el nome spesìfico de ła rama: Valois, Borbone e Orléans.