La łéngua o łéngoa el xe el sistema o forma storegamente determinada traerso el cuało i apartegnenti a na comunità i se esprime e i comùnega intrà de lori traerso ła doparasion de un determenà lenguajo, o sia un insieme de segni scrivesti e/o parlai . Na łéngua ła xe un sistema de comunegasion conponesto da vari sotosistemi. I prinsipałi sistemi i xe: el lèsego, el sistema fonołòxego, ła morfołoxia, ła sintasi e ła pragmàtega; e inte el caxo ła łéngua ła ghexe anca ła so version scrita, ghe xe anca un sistema de scritura. La lenguìstega ła xe ła disiplina che ła stùdia le łéngue col fin de capir ła abiłità omana del lenguajo. Ferdinand de Saussure el xe stà el primo studioxo a dotar ła łenguìstega dei mètodi enpìreghi e de l'obietività de łe siense, gràsie a łe so teorie catae-sù soto ła denomenasion de struturałismo, tanto da èsar considarà par calchiduni el pare fondador de la lenguìstega moderna. Segondo Ethnologue, inte el 2019 ghe xe sirca łéngue inte el mondo. Le pì difondeste łe xe el cinexe mandarin , l'inglexe , el spagnoło e l'hindi . El desviłupo de łe łéngue el xe influensà no solmente dal contesto stòrego xiogràfego, ma anca dal senàrio sociałe. Xe mèrito de Saussure ver definio el segno łenguìstego cofà l'union de un signifegante e de un signifegà. Par signifegante se intende ła produsion verbałe, che l'insieme de soni che i ga ła propietà, par i parlanti de cheła łéngua, de reciamare un serto signifegà. Pì difìsiłe definir el signifegà par via che eło el se coreła al conceto, a l'ojeto, al fenòmano o a altro che el signifegante el ìndega. Na łéngua ła xe conponesta da segni che i và parò distinguesti intrà segni nadurałi e segni artefesałi. I i xe ligai ai so rispetivi signifegati , mentre i i xe arbitrari e de consevensa i xe segni convensionałi che, a difarensa de chełi nadurałi, i ga da èsar inparai. I segni arbitrari, conbinai co altri segni del steso tipo i costituise un sistema de segni. La łéngua ła połe èsare considerada un sistema in cuanto eła ła mete in rełasion un insieme de signifeganti a l'universo dei signifegai de cheła łéngua istesa. La relasion no ła xe stretamente biunìvoga parché: a un signifegante i połe corispóndar pì signifegai ; a un signifegà i połe corispóndar pì signifegani ; un insieme de signifeganti el połe concórar ìndegare un signifegà difarente da ła s-ceta soma dei signifegati ; racuanti signifeganti i include o i cuerxe parsialmente àree de signifegà apartegnenti a altri . Par che un "sistema de segni" el funsiónee, ła xe règoła inderogàbiłe che i segni , par divegner tałi i ga da èsar atribuii a ła łéngua da ła major parte de ła comunità sociałe che ła xe parte de ła łéngua istesa. Ła caratarìstega dei segni lenguìsteghi i xe ła duplisità, l'arbitrarietà e ła convensionałità. Ła duplisità ła sotolìnea el fato che inte el segno lenguìstego i entra in rełasion, a parte racuante ecesion, el signifegà e el signifegante. Ła arbitrarietà signìfega che no existe na rełasion rexaltante intrà el signifegà e el signifegante. Par proar sto cuà, bastaria pensar a difarenti signifeganti, doparai da łéngue difarenti, par ìndegar el isteso signifegà, o par exénpio che inte na stesa łéngua, in tenpi stòreghi difarenti, ła istesa paroła ła ciapa signifegai difarenti e a volte contrari. La convensionalità ła signifega invese che intrà el emitente e el desinatàrio apartegnenti a ła istesa comunità lenguìstega, ghe xe na convension, o sia un acordo comunegativo.