L'àlgebra ła xe na parte de ła matemàtega che ła trata el studio de struture algèbriche, rełasion e quantità. El tèrmine àlgebra el deriva dal nome del libro del matemàtego persian àrabo Muḥammad ibn Mūsā al-Ḵwārizmī, che el se ciama , conosesto anca inte ła forma curta , che el parla de ła resołusion de łe equasion de primo e de secondo grado. Sta disiplina ła jera conosesta xà dai Babiłonexi, che i gaveva creà un sistema aritmètego avansà col cuałe i podeva calcołar in manièra algorìtmica , oltra che i gaveva desquerto resołusion par problemi par i cuałi ancó doparémo łe equasion. I Antighi Egisi, i Gresi e i Cinexi i jera bituai a resolverli in maniéra giomètrega, come che el dixe Euclide inte i sui . El greco Diofanto el xe considarà, insieme, naturalmente a al-Khwarizmi, el "pare del'àlgebra". El primo a doparare el tèrmine inte el mondo osidentałe łatin el xe stà el "maestro d'àbaco" fiorentin Raffaello di Giovanni Canacci, autor dei . Ła notasion moderna par l'àlgebra ła xe stà creada da René Descartes. L'algebra ła poe èsare divixa in ste categorie: Àlgebra ełementare, inte ła cuałe ai nùmari e a łe operasion fondamentałi ghe vegne xontà anca costanti e variàbiłi , col vantajo che se poe jenerałixar lexe e parlar de nùmari che i ga da èsare conosesti. Àlgebra astrata, ciamada anca , inte ła cuałe łe vegne xontae robe come grupi, anełi e canpi traverso asiomi e studiae. Àlgebra lineare, inte ła cuałe se studia el spasio vetoriałe e łe robe łigade; Àlgebra universałe, inte ła cuałe łe vegne studiae propietà in comune a tute łe struture algèbriche. Teoria dei nùmari algèbrica, co łe struture algèbriche łigade ai nùmari intiéri- Giometria algèbrica, che ła dòpara l'àlgebra astrata par resòlvare i problemi de ła giometria.