Ła bataja de Capo Passero ła ga avesto łogo l'11 agosto 1718 a'l łargo de l'estremità sud-orientałe sisiłiana de Capo Passero, intaresando anca altri teritori de'l vasto łitorałe siracuzan, tocando sia par mare che par tera łocalità come Avola e Siracuza. Ła ga vedesto frontezarse la flota spanjoła ai òrdeni de'l viseamirajo Don Antonio de Gaztaneta e de'l contramirajo Don Fernando Chacon, e cueła ingleze ai òrdeni de l'amirajo sir George Byng, 1° visconte di Torrington. A chela data no ghe jera njancora na formałe declarasion de Guera infrà Spanja ed Inghiltera, ma ła tension infrà i do Paezi ła jera pitosto alta. Propio nove zorni prima A jera stà costituìa ła Cuadruplise aleansa infrà el Sacro Roman Inpero, el Renjo de Fransa, el renjo de la Gran Bretanja e ła Repùblega de le Sete Provinse Unìe, ła cuała ła ghe ga rechiedesto a ła Spanja el retiro de łe só trupe da la Sisiłia e da ła Sardenja. Ła flota ingleze ła gaveva presedentemente zbarcà un modesto continzente de trupe austriaghe inte la sità de Mesina, controłada dai spanjołi, che ła ze stà mesa soto asedio. Byng el ga descovà infin l'Armada Española l'11 agosto 1718, che'l zera drio traversar el łongo łitorałe siracuzan: i inglezi i ła ga intarsetada e, sensa na declarasion de guera , i ła ga tacada pezantemente cuando ła major parte dei gałeoni spanjołi i zera rivà a Capo Passero . Ła flota spanjoła ła zera costituìa da 26 nave da guera, do brułoti, cuatro canoniere, sete gałìe e numeroze nave onerarie. Eła ła navegava in òrdene sparso e ła conparsa de łe nave britàneghe no ła ze stà a'l prensipio parsepìa cofà un menaso, poiché ai comandanti no'l zera njancora noto l'ultimatum de ła Cuadruplise Aleansa. La flota spanjoła ła se ga spartìa in do, łe nave pì picenine łe se ga dirizesto verso ła costa sisiłiana mentre łe pì grande łe ga afrontà łe nave inglezi 'pena st'altre łe se ga fate vanti. La HMS co ła HMS , ła HMS e cuatro altre nave inglezi łe ze stà destacà par darghe ła casa a'l primo grupo e łe ghe ne ga caturà na granda parte. St'altre drioman łe ze stà łasàe a l'àncora inte l'izoła de Minorca I spanjołi i gaveva un nùmaro de nave scuazi conpanjo a cuełe inglezi, i cuałi i podeva contar so na major potensa e cuałità e, stando a łe diverse testimonianse el ga subìo łe provocasion de łe ciurme britàneghe, cusì che'l ga dovesto deféndar e cuindi el ze stà costreto a conbater, nonostante no'l se catase in aseto da bataja : i inglezi, infati, i ga avùo zogo fàsiłe podendo tacar ùnjołe nave nemighe co pì nave a la volta: par fegurarse el zènare de bataja, A ze sufisiente métar in ciaro che l'amiraja ibèrega, ła , l'è stà tacada da 7 nave nemighe contenporaneamente. Ai spanjołi A se ga reconosesto corajo e na forsa de vołontà che ła dezbocava in desperasion, ma A se ghe ga renprovarà el mancà òrdene da bataja. Racuante nave spanjołe łe ga sercà de scanpar, altre łe se ga ingiarà so łe rivee siracuzane. L'amiraja de'l comandante spanjoło, José Antonio de Gaztañeta, ła ga rezistìo fin a l'ùltemo e l'isteso amiragio el zera stà gravemente ferìo a na ganba: inte ła soła só nave A se ga avùo 200 morti, par un total de 2.400 pèrdite par i spanjołi, tra morti e ferìi, pì 3.600 prezonieri, mentre i inglezi i ga avùo 500 morti e ferìi. A ze stà un dezastro enorme pa' ła Spanja, poiché in cuełe acue A ghe zera el nucleo prinsipałe de ła só flota.