Xe dito ictus, dal łatin , un avegnimento vascołare serebrałe patołògico, co conseguente perturbasion acuta de ła funsionałità ensefàłica, focałe o generałixà. Vien ciamà anca apoplesia o pi apropriatamente atacco apoplètego o colpo apoplètego. El rientra inte łe sindromi vascołari acute. L'atacco ischemico transitorio xe n'acidente serebrovascołar definio da ła regresion conpleta de ła sintomatołogia in manco de 24 ore . El ictus xe na małatia grave, che ła cauxa anca ła morte, parałixi de parti del corpo, co tute łe conseguense da ciò derivade. Nełe prime 48 ore da l'exordio de un ictus łe vien sorvejà łe funsion vitałi e monitorà. Evitando che ła situasion ła vaga pexo secondo raquanti acorgimenti. Dopo el colpo e ła faxe acuta, inportante xe ła riabiłitasion, in tanti caxi łenta e difìsiłe. El tratamento dei arti e dei desturbi del łénguajo i richiede prełiminarmente na dettjiada vałutasion da parte dei operadori conpetenti. Su par xo un terso dei pasienti colpii da ictus i va incontro a depresion.