Ponte de ła Costitusion El Ponte de ła Costitusion in presedensa conjosùo cofà ) el ze el ponte che'l traversa el Canal Grando de Venesia infrà piasal Roma e ła stasion feroviaria. El ponte el ze stà verto a'l tràfego pedonal ła note de l'11 setenbre 2008. El prozeto el mostra un ponte da ła forma inarcàda co na canpata de 81 metri, łarghesa de 6 metri a ła baze 9 a'l sentro par na altesa de 10 metri in sima; ła strutura ła ze in asal, łe siòłe in véro de ła Saint Gobain, piera d'Istria e Trachite. Griza clàsega de Montemerlo. Anca i parapèti i ze in vero, co un pasamàn in otón. Drento el pasamàn A ze instałàe łanpadìne a led che łe strasa ła spiera de ciaro inte i parapèti in vero. El ponte dai scałìni el ze łongo 94 metri mentre el ga na anpiesa sentral de 81 metri. Ła łarghesa ła varia da 5.58 metri fin a 9.38 metri inte ła parte sentral. L'altesa ła varia da 3.20 metri so łe rive fin a 9.28 metri inte ła parte sentrałe. L'arco sentral in asal, ełemento strutural de'l ponte el ga un razo de 180 metri. Inte'l agosto del 2008 el sindico el ga proponesto de ciamàr l'òpara de l'architeto spanjoło ponte de ła Costitusion e de rebatezar el piasal Roma co'l nome de l'antifasista e europeista Silvio Trentin, notando parò le dificoltà conseguenti a'l mudamento de un nome fortemente iraìzà e conosùo. In presedensa el sìndico Massimo Cacciari el gaveva proponesto in sede de Consegio Comunal el nome de ponte de ła Ziràda stante che'l ponte el se cata in corispondensa de ła voltàda inisial de'l Canal Grando, dita antigamente in diałeto venesian . La proposta ricalca cueła che ła zera ła vołontà de l'Aministrasion comunałe inte i ani trenta de ciamàr el canpo danansi a ła stasion de Santa Łusia canpo de ła Zirada, ma durando el parìodo fasista A se prefarise darghe un nome che'l reciamase ła sentrałità de'l podér, e cuindi el ga ciapà el nome che tuti romai i conjose, venesiani e foresti, de Piasal Roma. Dopo ła reałizasion dei conci de'l ponte A zera sircołàe altre ipòteze so'l nome, intrà łe cuałe ponte de łe Do Sante, in rifarimento a'l nome de łe do fondamente łigàe da'l ponte, cueła de Santa Ciàra e cueła de Santa Łusia; ponte Sabbadino, in onór de'l proto che inte'l XVI sècoło el ga consepìo l'idea de un novo ponte so'l Canal Grando a l'insirca inte ła stesa metùa. El 4 setenbre 2008 el sìndico Cacciari el ga anuncià che, co desizion tolta da l'umanità de ła zunta, el ponte el se gavarìa ciamà ponte de ła Costitusion. Fin al 1850 el Canal Grando el zera pasà soło che da'l ponte de Rialto; inte'l ziro de dieze ani i striàci i ga reałizà do ponti de fero, uno danansi a ła stasion feroviaria, definìi tuti do dai venesiani "oridi bizlónghi" par ła forma che łi caraterizava. I do ponti in ghiza, oltra a èsar notevolmente deteriorài da'l salso, i condisionava fordemezùra ła navegasion so'l Canal Grando, cusì i ze stài tuti do sostituìi intrà el 1934 e el 1938, respetivamente de'l ponte de provizòrio in łenjo a l'Academia e da'l Ponte dei Scalsi, reałizà par intiero in piera de Istria, tuti e do so progeto de l'inzenjer Eugenio Miozzi , a l'èpoga a cao de ła diresion łaori e servisi pùbleghi de'l Comun de Venesia. Inte'l tenpo, l'ecesional zviłupo de'l turismo intarnasionałe el ga conduzesto de frecuente l'atension so'l sentro łagunar da parte dei più noti e famozi prozetisti: i se ga cusì intaresà a ła prozetasion inte ła sità łagunar Le Corbusier Louis Kahn Frank Lloyd Wright e pì resentemente Alvaro Siza.