مرسدس-بنز کلاس-جی‌ال‌ئی  که قبلاً مرسدس بنز کلاس ام بود، یک خودروی شاسی‌بلند لوکس اندازه متوسط است که توسط خودروساز آلمانی مرسدس-بنز از سال ۱۹۹۹ تولید می‌شود. و مورد توجه مردم اروپا قرار گرفته‌است. از نظر اندازه، بین مرسدس-بنز کلاس-جی‌ال‌سی (براساس مرسدس-بنز کلاس-سی) و مرسدس-بنز کلاس-جی‌ال‌اس قرار دارد و پلت‌فرم آن با جی‌ال‌اس یکسان است.

تغییر نام از ام به جی‌ال‌ای 
این خودرو گرچه از زمان اولین عرضه تحت عنوان ام کلاس گروه‌بندی شده‌است، اما ب‌ام‌و که مدل‌های ب‌ام‌و ام مانند ام۳ را می‌فروشد، با علامت‌گذاری خودرو با علامت ام با سطح موتور سه رقمی پس از آن مخالفت کرد (مثلاً ام ۳۲۰). این امر مرسدس بنز را مجبور کرد که استراتژی بازاریابی دولایه نشان ام‌ال (مثلا ام‌ال ۳۲۰) زیر یک چتر کلاس ام. برخی از سردرگمی‌ها در مورد این نام‌گذاری وجود داشت، با بسیاری از منابع که به اشتباه از این سری به عنوان «کلاس ام‌ال» یاد می‌کردند، از جمله خود مرسدس-بنز.

از سال ۲۰۱۵ و با عرضهٔ مدل فیس‌لیفت شدهٔ نسل سوم دبلیو۱۶۶ در نمایشگاه خودرو نیویورک در ماه آوریل، کلاس ام طبق نام‌گذاری اصلاح شده توسط مرسدس-بنز به کلاس جی‌ال‌ای تغییر نام داد. بر اساس این طرح، شاسی‌بلندها از نام پایه جی‌ال استفاده می‌کنند و به دنبال آن در سلسله مراتب مرسدس-بنز قرار می‌گیرند. جی برای Geländewagen (در آلمانی برای واگن خارج از زمین یا خودروی بیابانگرد) است و به مرسدس-بنز کلاس-جی اشاره دارد. به دنبال آن حرف ال که به عنوان پیوندی با حرف ای عمل می‌کند. جی‌ال‌ای معادل اس‌یووی مرسدس-بنز کلاس-ئی است.

نسل اول (دبلیو۱۶۳؛ ۱۹۹۷) 

مرسدس بنز طرحی را برای جایگزینی کلاس جی ارائه کرد که در آن زمان ۱۱ سال تولید می‌شد. یک توافق مشترک با میتسوبیشی موتورز برای توسعه و تولید یک وسیله نقلیه ورزشی کاربردی در اوایل سال ۱۹۹۱ انجام شد و در ژوئن همان سال به‌طور عمومی تأیید شد. برنامه‌هایی برای پایه‌گذاری آن بر روی پلت‌فرم پاچرو انجام شد که یکی از آنها مرسدس بنز و دیگری میتسوبیشی نشان داده می‌شد. در می ۱۹۹۲، این طرح‌ها به دلیل «مشکلات فنی» کنار گذاشته شد و مرسدس بنز از ژانویه ۱۹۹۳ به توسعه داخلی ادامه داد. در مارس ۱۹۹۳، جستجو برای مکانی برای ساخت یک کارخانه تولیدی ایالات متحده آغاز شد. در سپتامبر ۱۹۹۳، مکانی در ایالت آلاباما انتخاب شد و ساخت و ساز در سال ۱۹۹۴ آغاز شد. در حالی که برنامه‌ریزی‌ها در خارج از کشور انجام می‌شد، توسعه در آلمان ادامه یافت. کار طراحی از اواخر سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ انجام شد.

مرسدس بنز اولین نسل از سری دبلیو۱۶۳ کلاس ام را در ۱۹ فوریه ۱۹۹۷ در ایالات متحده برای مدل سال ۱۹۹۸ عرضه کرد و فروش آن از سپتامبر آغاز شد. این یک اس‌یووی بدنه روی فریم با اندازه متوسط با صندلی‌های پنج نفره یا هفت نفره با یک صندلی ردیف سوم اختیاری است. کلاس ام اولین شاسی‌بلند لوکسی بود که دارای آپشن کنترل پایداری الکترونیکی بود.

نسل دوم (دبلیو۱۶۴؛ ۲۰۰۵) 

در سال ۱۹۹۹، توسعه جانشین دبلیو۱۶۳ با نام رمز "دبلیو۱۶۴" آغاز شد و یک دوره ۶ ساله را دربر گرفت. اولین پیش‌نویس طراحی در سال ۲۰۰۰ با اولین مدل‌های تولیدی در مقیاس ۱:۴ ظاهر شد و در سال ۲۰۰۱، سه نسخه کامل تهیه شد. در اواخر سال ۲۰۰۱، طراحی تولید تحت پیتر فایفر مدل دهید توسط استیو Mattin در سال ۲۰۰۲. انتخاب شد و تأیید شده توسط هیئت اجرایی اختراعات طراحی در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۳ در آلمان و در ۲۵ جولای در ایالات متحده ثبت شد. تقریباً کاملاً جدید بود، با ظاهری اسپورت‌تر و آیرودینامیک‌تر - ضریب درگ در مقایسه با نسل قبلی به ۰٫۳۴ کاهش یافت. ام-کلاس در سال ۲۰۰۶ در جوایز بهترین خودروی سال کانادا به عنوان «بهترین خودروی جدید اسپرت» معرفی شد.

نسل سوم (دبلیو۱۶۶؛ ۲۰۱۱) 

مرسدس بنز کلاس ام رتبه اول را در رده «لوکس کراس‌اوور» کسب کرد و بر اساس مطالعه انجام شده توسط شرکت تحقیقاتی و مشاوره خودرو در آمریکا، ایده‌آل‌ترین خودری لوکس برای آمریکایی‌ها نام گرفت.

مرسدس بنز هند در اوایل سال ۲۰۰۹ یک کارخانه تولیدی در چاکان، پونا تأسیس کرد که اولین کلاس دبلیو۱۶۶ ام در اکتبر ۲۰۱۲ در خارج از ایالات متحده ساخته شد.

نسل چهارم (دبلیو۱۶۷؛ ۲۰۱۹) 

در زمان عرضه، جی‌ال‌ای در ایالات متحده با دو گزینه موتور فروخته شد. جی‌ال‌ای ۳۵۰ دارای موتور ۲ لیتری ۴ سیلندر با  و جی‌ال‌ای ۴۵۰ دارای یک موتور ۳ لیتری، ۶ خطی، توربوشارژ با  و  گشتاور. جی‌ال‌ای ۴۵۰ دارای یک سیستم الکتریکی ۴۸ ولت با یک موتور استارت یکپارچه است. جی‌ال‌ای ۴۵۰ دارای یک سیستم کنترل فعال بدنه تصفیه شده‌است.

پلاگین هیبریدی 
در بازار اروپا، دو نسخه هیبریدی پلاگین موجود است: جی‌ال‌ای ۳۵۰ای با موتور بنزینی و جی‌ال‌ای ۳۵۰دی‌ای با موتور دیزلی. هر دو از باتری ۳۱٫۲ کیلووات ساعتی استفاده می‌کنند. این خودرو می‌تواند به گزینه شارژ سریع ۶۰ کیلوواتی مجهز شود.

شاسی‌بلند کلاس جی‌ال‌ای (وی۱۶۷) 
LWB GLE از نظر اندازه بسیار شبیه به شاسی بلندهای سه ردیفه کوچکتر مانند آئودی کیو۷، اینفینیتی کیوایکس۶۰ و آکیورا ام‌دی‌ایکس است. با این حال، برخلاف آن خودروها، LWB همچنان به عنوان یک اس‌یووی پیش‌فرض ۲ ردیفه طراحی شده‌است و بیشتر (۶۹ میلی‌متر) طول اضافی در ردیف دوم مورد استفاده قرار می‌گیرد. به این ترتیب، بازار اولیه LWB بیشتر مدیران اجرایی است تا خانواده‌ها، و یک رقیب نزدیک رنج روور است. پیشرانه‌های موجود شامل موتورهای ۲٫۰ لیتری توربودیزل (300d)، ۳٫۰ لیتری توربودیزل (400d) و ۳٫۰ لیتری بنزینی (۴۵۰) می‌باشند که همگی همان قدرت را در مدل‌های SWB دارند.

تولید و فروش

منابع

پیوند به بیرون 
 وب سایت رسمی

اتومبیل‌های دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
اتومبیل‌های دهه ۲۰۱۰
اتومبیل‌های دهه ۲۰۲۰
اس‌یووی‌های چندمنظوره
خودروهای اتصال برقی دوگانه‌سوز
خودروهای با موتور ساخت آمریکا
خودروهای تمام‌چرخ محرک
خودروهای شاسی‌بلند کراس‌اوور لوکس
خودروهای شاسی‌بلند لوکس
خودروهای مرسدس-بنز
خودروهای معرفی‌شده در ۱۹۹۷ (میلادی)
یادکردهای دارای منبع به زبان آلمانی