شهرداری شیراز سازمان غیردولتی است که مسئولیت اداره شهر شیراز را برعهده دارد. بالاترین مقام اجرایی این سازمان شهردار است که توسط شورای شهر شیراز انتخاب و با حکم وزیر کشور منصوب می‌گردد. شهر شیراز به ۱۱ منطقه تقسیم و برای هر منطقه یک شهردار منطقه، منتصب شده‌است.

تاریخچه 
شهرداری شیراز: در سال ۱۲۹۰ در زمان استانداری مهدی‌قلی هدایت (ملقب به فخرالسلطنه) و به حکم وی اولین شهردار شیراز انتخاب و حبیب‌الله خان حاج قوام دیوان به سمت رئیس بلدیه که در آن زمان شهرداری بلدیه نامیده می‌شد، منصوب گردید و در همین زمان بلدیه شیراز توسط حاج قوام تأسیس گردید.

مناطق شهرداری 

شهرداری شیراز به ۱۱ منطقه شهرداری تقسیم شده‌است:

سوابق شهرسازی و برنامه ریزی شهری 
شهر شیراز تا اکنون دارای 3 طرح جامع و 3 طرح تفصیلی می باشد. درواقع پس از تصویب و ابلاغ هر طرح جامع، طرح تفصیلی متناسب با آن تهیه و ابلاغ گردیده است.

 طرح جامع سال 51       طرح تفصیلی 53
 طرح جامع سال 68      طرح تفصیلی 73
 طرح جامع سال 88      طرح تفصیلی 93

طرح جامع و تفصیلی اول شیراز 
تهیه طرح جامع شیراز پس از تصویب اولین طرح جامع در بندرلنگه (1344) و تصویب طرح 27 شهر دیگر در سال 1345 ، در سال 1348 مطالعات و در سال 1351 ضوابط و نقشه ­های آن مورد تصویب قرار گرفت. بنابراین فرصت کافی برای ارزیابی طرح­های جامع این شهرها و اتخاذ تصمیمات منطقی­ تر و آگاهانه ­تر فراهم بوده است. ارجاع تهیه طرح جامع شیراز به دانشکده هنرهای زیبا و موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، چند ماه زودتر از طرح جامع شهر مشهد، یعنی در 1345/11/23 انجام گرفت. مرحله اول این طرح با عنوان «شناسایی، تجزیه، تحلیل و بررسی وضع موجود» در تاریخ 1348/6/23و مرحله دوم آن تحت عنوان «پیش­بینی­ های آینده، نحوه مصرف زمین و چگونگی گسترش شهر در 25 سال آینده و تعیین ضوابط مناسب و علمی» در 1351/4/25 به تصویب شورایعالی شهرسازی و معماری ایران رسید. و مرحله سوم آن نیز با ابلاغ به شهرداری شیراز و «اجرای» آن محقق گردید. 

با توجه به جمعیت 269865 نفری شیراز در سال 45، جمعیت افق طرح در سال 1370، 2/7 جمعیت سال 1345، یعنی 728636 نفر پیش ­بینی شد. در راستای پاسخگویی به نیازهای آتی این جمعیت سرانه کاربری­های خدماتی شهر شیراز به 3/7 برابر آن در وضع موجود یعنی از 2200 هکتار به 8200 هکتار نیز افزایش خواهد یافت.

طرح جامع و تفصیلی دوم شیراز 
گسترش كالبدي شديد شهر شیراز در شرايط تضعيف كنترل ناشي از اعمال ضوابط و مقررات در سال‌هاي اوليه انقلاب، تغيير برداشت‌ها و بي‌تجربگي مسئولين شهري و فعال شدن عوامل و نيروهاي نوظهور در تأثيرگذاري بر روندهاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي سياسي و كالبدي شهر، ازجمله عوامل مهمي بودند، كه رشد بي‌رويه و عمدتاً پراكنده شهر را در اين دهه دامن زدند. تقريباً از دهه دوم انقلاب به بعد، شرايط تثبیت‌شده براي توسعه شهر در عرصه‌هاي مديريتي، برنامه‌ريزي، سياست‌گذاري و كالبدي حاكم شد و تهيه «طرح توسعه و عمران شهر شيراز» در دستور كار قرار گرفت.

       همراه با افزایش حدود دو برابری جمعیت شیراز در سال 1365 نسبت به سال 1355، محدوده این شهر نیز از 8400 هکتار در طرح جامع مصوب 1351، به 14619 هکتار در طرح جامع مصوب 1368 افزایش یافت

طرح جامع و تفصیلی سوم شیراز 
مطالعات طرح ساختاری راهبردی شیراز در سال 1384 آغاز و در سال 1388 همزمان با طرح مجموعه شهری شیراز به تصویب شورایعالی شهرسازی رسید. همچنین تهیه طرح تفصیلی مناطق شیراز، متعاقب طرح ساختاری راهبردی در سال 1386 آغاز و طرح تفصیلی مناطق 1، 2، 3، 4، 5، 6 و 7  در تاریخ 28/10/93 تصویب شد. طرح تفصیلی منطقه 10 (محدوده طرح ساماندهی شمال غرب) نیز در تاریخ 13/2/96 به تصویب کمیسیون ماده 5 رسید. طرح منطقه هشت و منطقه 9 نیز در مورخ 12/12/96 به تصویب کمیسیون ماده 5 رسید.

جستارهای وابسته 
 شورای شهر شیراز
 شهرداران شیراز
 حسین زارعی

پانویس 

شیراز
شیراز