باراک حسین اوباما دوم (؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۶۱) سیاستمدار بازنشستهٔ آمریکایی است که از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ به‌عنوان چهل و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. او عضو حزب دموکرات است و نخستین رئیس‌جمهور آفریقایی-آمریکایی ایالات متحده بود. او قبلاً از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ به‌عنوان سناتور ایالات متحده از ایلینوی و از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ به‌عنوان سناتور ایالت ایلینوی فعالیت کرد و پیش از ورود به عرصهٔ سیاست، وکیل حقوق مدنی بود. او در سال ۲۰۰۹ برندهٔ جایزه صلح نوبل شد.

او از سال ۲۰۰۷، با برپایی کارزار انتخاباتی برای ریاست‌جمهوری، خود را به‌عنوان نامزد حزب دموکرات و به‌عنوان یک چهرهٔ سیاسی ملی در آمریکا شناساند. اوباما از زمان کاندیداتوری برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ آمریکا، پایان دادن به جنگ عراق را مطرح کرد.

زندگی شخصی 

باراک حسین اوباما در۴ اوت ۱۹۶۱ در هونولولو، مرکز ایالت هاوایی متولد شد. او فرزند یک مهاجر کنیایی سیاه‌پوست و یک زن سفیدپوست از اهالی ویچیتا در ایالت کانزاس است. پدربزرگ (پدرِ پدری) باراک اوباما در جریان مبارزات استقلال‌طلبانهٔ کنیا از بریتانیا، جزو چندین‌هزار کنیایی بود که روانهٔ بازداشتگاههای حکومت دست‌نشاندهٔ بریتانیا شد.

اگرچه پدر و پدرخواندهٔ او هردو مسلمان بودند، اما او یک مسیحی بار آمده و در ۴سالگی که در اندونزی زندگی می‌کرد، به جای شرکت در مدرسه «مکتب مذهبی مسلمانان» به مدارس کاتولیک یا سکولار رفته‌است. اوباما و همسرش میشل، هم‌اکنون عضو کلیسای متحد می‌باشند.

تحصیلات 
پدر و مادر اوباما در دانشگاه هاوایی در مانوا با یکدیگر آشنا شده بودند. آن دانهام، مادر اوباما با وجود مشکلات عدیده موفق شده بود در رشتهٔ مردم‌شناسی از همان دانشگاه مدرک دکترا دریافت کند.

اوباما نخست در ۱۹۸۳ لیسانس علوم سیاسی با گرایش روابط بین‌الملل از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. در سال ۱۹۸۸ پس از چند سال کار در شیکاگو با گرفتن کمک هزینه تحصیلی وارد دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد شد. در هاروارد سرعت پیشرفت اوباما چنان شتاب یافت که در سال دوم تحصیل خود در هاروارد به ریاست ژورنال مشهور نشریه قانون هاروارد انتخاب گردید. او اولین رئیس سیاه‌پوست این نشریه حقوقی بود. وی در دوران ریاست خود به این سازمان که توسط نیروهای متخاصم دانشجویی اصولگرا و لیبرال منفصل گشته بود، تعادل بخشید. اوباما بزودی دکترای حقوق خود را از دانشگاه هاروارد با کسب درجه «افتخار»  دریافت نمود. پس از فارغ‌التحصیل شدن به شیکاگو بازگشت و کارش به عنوان وکیل حقوق مدنی را آغاز کرد. باراک اوباما از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۴ به تدریس دروس حقوق اساسی  در دانشگاه شیکاگو اشتغال داشت.

زندگی سیاسی 
اوباما در ۴ ژانویه ۲۰۰۵ وارد سنا شد. با وجود تازه‌وارد بودن در واشینگتن او گروهی از مشاوران خبره را که معمولاً سناتورهای تازه‌کار به آن توجهی نمی‌کنند به کار گرفت. او «پیت روز»، کهنه سرباز قدیمی در امور سیاست ملی را به عنوان رئیس ستاد خود انتخاب کرد. وی با کنار زدن هیلاری کلینتون تنها رقیب جدی خود در کنگره ملی حزب دموکرات به عنوان نامزد این حزب معرفی شد.

او همچنین «کارن کورن بلو» اقتصاددان را به عنوان معاون سیاسی خود منصوب کرد. وی همچنین مسئولان اجرایی پیشین کلینتون، «آنتون لیک» و «سوزان رایس» را به عنوان مشاوران سیاست خارجی خودش برگزید.

اوباما پنجمین آفریقایی آمریکایی است که به سنا راه پیدا کرده و همچنین سومین آفریقایی آمریکایی است که با رأی بالا به عنوان سناتور برگزیده شده‌است. وی تنها سناتوری است که عضو کمیتهٔ حزبی سیاهان کنگره‌است. «سی کیو» که هفته نامه‌ای فرا حزبی است، او را براساس تمام آرا و مصوبات سنا بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ وفادارترین دموکرات معرفی کرده‌است. وی همچنین براساس نظرسنجی انجام گرفته از سوی مجلهٔ نشنال ژورنال به عنوان لیبرال‌ترین سناتور در سال ۲۰۰۷ انتخاب شده‌است.

ستاد انتخابات ریاست جمهوری 

باراک اوباما در فوریه سال ۲۰۰۷ در ایالات ایلینوی در یک سخنرانی اعلام کرد نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ خواهد بود. ستاد انتخاباتی وی موفق به جلب ۵۴ میلیون دلار از حامیان در نیمه نخست سال ۲۰۰۷ شد که رکوردی در جلب سرمایه نسبت به انتخابات سال‌های پیش از آن بود. نظر سنجی‌ها نشان داد که او با سناتور هیلاری کلینتون دیگر نامزد انتخابات ریاست جمهوری حزب دمکرات رقابتی تنگاتنگ داشت، همچنین او در انتخابات مقدماتی مجمع حزب دموکرات در ایالت آیووا نفر اول شد و در ایالت نیوهمشایر با اختلاف ۳ درصد بعد از سناتور کلینتون در جایگاه دوم قرار گرفت.

هزینه انتخاباتی 
در سپتامبر ۲۰۰۷، اوباما در پرسشنامه‌ای در برابر سؤال آیا مایل هستید در سیستم تأمین مالی دولتی شرکت کنید، جواب «آری» داد. او اضافه کرد که فعالانه در جهت کسب توافق برای استفاده از بودجه دولتی در انتخابات عمومی، کوشش خواهد کرد. با این حال اوباما تا ابتدای سال۲۰۰۸ موفق به جمع‌آوری مبلغی رکورد شکن معادل ۲۳۴ میلیون دلار از طریق کمک‌های اهدایی خصوصی گردیده‌است.

در ژانویه ۲۰۰۸، اوباما موفق شد ۳۲ میلیون دلار کمک دریافت کند، در حالی که هیلاری کلینتون مجبور شد برای مبارزات انتخاباتی از حساب شخصی خود پنج میلیون دلار برداشت کند.

در آوریل ۲۰۰۸ سناتور اوباما ۴۲ میلیون دلار خرج فعالیت‌های انتخاباتی خود کرد که فاصله زیادی با ۹ میلیون دلار مخارج سناتور هیلاری کلینتون دارد.

باراک اوباما در رسانه‌ها 

 هفته‌نامه تایم در شماره ۲ مه ۲۰۰۸، پنجمین فهرست سالانه «بانفوذترین زنان و مردان جهان» را منتشر کرد. در این رده‌بندی، اوباما در مقام سوم در ردهٔ «بانفوذترین رهبران کشورها و انقلابیون» جای داشت.

جنجال کشیش جرمایا رایت 
در آوریل ۲۰۰۸ باراک اوباما، در واکنش به سخنان جرمایا رایت کشیش سابق خود گفت: از نظراتی که از جانب آقای رایت بیان می‌شود عصبانی ام و دلتنگ شده‌ام.
او همچنین سخنان جرمایا رایت را تفرقه انگیز و مخرب و در جهت منافع افرادی دانست که برای افزایش تنفر نژادی تلاش می‌کنند.
جرمایا رایت دولت آمریکا را به بدرفتاری با سیاهان و انتشار عمدی ویروس عامل بیماری ایدز بین آن‌ها متهم کرده‌است.
به گفته جرمایا رایت، سیاهان آمریکا باید به خاطر ادامه بدرفتاری دولت با خود بگویند: خداوند آمریکا را به خاطر برخورد غیرانسانی با شهروندانش لعنت کند.

اوباما در واکنش به سخنان جنجالی جرمایا رایت دربارهٔ دولت آمریکا گفت: بر این باورم این سخنان تصویر درستی از دیدگاه کلیسای سیاهپوستان آمریکا ارائه نکرده‌است، این سخنان ارزش‌ها و باورهای مرا به تصویر نمی‌کشد.

باراک اوباما همچنین سعی کرد از آقای رایت فاصله بگیرد. او گفت: جرمایا رایت دیگر آن فردی نیست که بیست سال پیش دیده بودم. هر رابطه‌ای که با او داشتم در نتیجه سخنان او تغییر کرده‌است.

موضع‌گیری‌های سیاسی 

اوباما از اولین مخالفان سیاست‌های دولت بوش در عراق بود. در ۱۶ مارس ۲۰۰۳، هنگامی که جورج بوش اولتیماتوم (هشدار) چهل و هشت ساعته‌ای به صدام حسین برای خروج از عراق یا مواجهه با جنگ داده بود، اوباما در بزرگ‌ترین اجتماع ضد جنگ در شیکاگو سخنرانی کرد و اظهار داشت که هنوز برای جلوگیری از وقوع جنگ «دیر نشده‌است».
این مسئله او را از سایر رقبایش در انتخابات سنا در سال ۲۰۰۴ که به جنگ رأی مثبت داده بودند متمایز کرد.

اوباما به عنوان یک سناتور با مواضع لیبرال جایگاه خود را مشخص کرده با این حال در برخی موضوع‌ها چون آموزش و جلوگیری از بیماری ایدز نیز با همکاران جمهوریخواه خود همکاری کرده‌است.

تحریم ایران 
باراک اوباما در ژوئن ۲۰۰۷ طرحی را به مجلس آمریکا ارائه کرد که سرمایه‌گذاران خارجی را به خروج سرمایه‌های خود از ایران تشویق می‌کند. به گفته سناتور اوباما دولت ایران از درآمدهای نفتی برای توسعه برنامه هسته‌ای خود و حمایت از گروه‌های تروریستی در خاورمیانه استفاده می‌کرد و  اعمال فشار بر شرکت‌ها برای قطع روابط مالی با ایران اثر تحریم‌ها را افزایش می‌دهد.

اسرائیل 
درآوریل ۲۰۰۸، در مناظره نود دقیقه‌ای بین هیلاری کلینتون و باراک اوباما که از شبکه تلویزیونی ای‌بی‌سی آمریکا پخش شد. اوباما در پاسخ به واکنش او به حمله ایران به اسرائیل گفت: آمریکا اقدام مناسب را انجام خواهد داد.

وی در سخنرانی‌ای در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۰۸ میلادی که در کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی (AIPAC) انجام گرفت، گفت که اگر به ریاست جمهوری برگزیده شود؛ «هرکاری را که از دستش برآید خواهد کرد تا ایران به سلاح اتمی دست نیابد». وی همچنین ایران را بزرگ‌ترین خطر برای اسرائیل و همچنین آرامش و ثبات در منطقه خاورمیانه خواند و گفت: «خطر ایران، شدید و واقعی است و هدف من این خواهد بود که این خطر را از پیش پا بردارم».

وی همچنین «اورشلیم» را پایتخت تقسیم‌ناشدنی اسرائیل خواند.

بهبود روابط با ایران 

باراک اوباما در اولین حضور حسن روحانی ریاست جمهوری ایران، در آمریکا، خواستار دیدار با وی شد که از سوی روحانی پذیرفته نشد. روحانی عنوان کرد بین ایران و آمریکا مسائل فراوانی وجود دارد و چندین سال است که بین ایران و آمریکا خصومت‌هایی است و ملاقات در سطح دو رئیس‌جمهور بعد از ۳۵ سال نیاز به مقدماتی دارد و در این سفر فرصت لازم برای این موضوع نبود.

گفتگوی تلفنی با رئیس‌جمهور ایران 
در ساعات پایانی حضور روحانی در نیویورک گفتگویی تلفنی بین آن‌ها شکل گرفت. در این گفتگوی تلفنی، دو طرف بر اراده سیاسی برای حل سریع مسئله هسته‌ای تأکید کرده و زمینه را برای حل موضوعات دیگر و همکاری در مسائل منطقه‌ای مورد توجه قرار دادند.

انعقاد توافق جامع هسته‌ای با ایران 
اوباما در جریان مذاکرات هسته‌ای ایران و پنج بعلاوه یک، جان کری را به عنوان مسئول حل مسئله هسته‌ای ایران تعیین کرد. با آغاز کار دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران، به ریاست حسن روحانی، و تعیین محمد جواد ظریف به عنوان وزیر امور خارجه ایران و مسئول انجام مذاکرات هسته‌ای، وزرای خارجه ایران و آمریکا برای اولین بار پس از انقلاب ایران بر سر یک میز به مذاکره نشستند. نهایتاً در گام اول توافق هسته‌ای ژنو و در گام دوم تفاهم هسته‌ای لوزان میان ایران و پنج بعلاوه یک منعقد گردید؛ و در نهایت پس از مذاکرات فشرده در وین، ایران و پنج بعلاوه یک و در رأس آن‌ها آمریکا به برنامه جامع اقدام مشترک یا توافق نهایی و جامع هسته‌ای دست یافتند.

دیدار با وزیر امور خارجهٔ ایران 
در ۶ مهر ۱۳۹۴ و در حاشیهٔ برگزاری هفتادمین دوره مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در حالی که محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران قصد خروج از سالن مجمع عمومی را داشت، به‌طور اتفاقی با باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا که توسط جان کری، وزیر امور خارجه همراهی می‌شد، و دو ساعت از سخنرانی وی در مجمع می‌گذشت، ملاقات کوتاهی داشت و دو طرف، ضمن سلام و احوالپرسی، با یکدیگر دست دادند. دست دادن ظریف با اوباما موجب ایجاد تنش‌های زیادی در ایران شد.

محبوبیت 

باراک اوباما اولین بار با ایراد سخنرانی اصلی در گردهمایی حزب دموکرات آمریکا در سال ۲۰۰۴ توجه بسیاری را در عرصه ملی و بین‌المللی جلب کرد. اوباما در این سخنرانی، که «جسارت امید» نام داشت، با تکیه بر زندگی و تاریخچه شخصی خودش به صحبت دربارهٔ آرمان‌های آمریکا پرداخت:

باراک اوباما بعد از پیروزی چشمگیر خود در سال ۲۰۰۴ که چند ماه پس از این سخنرانی بود به چهره محبوب رسانه‌ها و شخصیتی قابل توجه در واشینگتن تبدیل شد که دو کتاب پرفروش نیز به نام خود منتشر کرده‌است، اولی «رویاهایی از پدرم» که نه سال پیش از وارد شدن به مجلس سنا نوشته شده و متشکل از خاطرات اوست. دومی «جسارت امید: اندیشه‌هایی در بازپس‌گیری رؤیای آمریکایی» که بیانگر افکارش راجع به تاریخ و وضعیت کنونی ایالات متحده‌است.
اوباما از حمایت اپرا وینفری، یکی از ستارگان محبوب تلویزیون آمریکا برخوردار است. این ستاره نه تنها از او خواست که نامزد انتخابات شود بلکه در تبلیغات انتخاباتی او نیز تلاش فعال دارد.

شخصِ سال در مجله تایم 

مجله تایم که در آخرین شماره هر سال خود چهره، گروه، یا موضوعی را به عنوان شخص سال برمی‌گزیند در آخرین شماره سال ۲۰۰۸ باراک اوباما رئیس‌جمهور منتخب ایالات متحده را به عنوان شخص سال برگزید، این مجله باراک اوباما را به خاطر داشتن اعتماد به نفس جهت ترسیم آینده‌ای روشن و جاه طلبانه در روزگاری تیره و تار و همچنین به این علت که وی توانست به رغم تجربه کم با فائق آمدن بر دو نامزد قدرتمند و نیز تبعیض‌های نژادی به عنوان چهل و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و نخستین رئیس‌جمهور سیاه‌پوست این کشور انتخاب شود مستحق دریافت این عنوان دانسته‌است.
محبوبیت اوباما پس از پایان ریاست جمهوری او و در پی افشای اهمال در پیگیری پروژه کاساندرا رو به افول گذاشت.

رقابت با مک کین 
پس از پایان انتخابات اولیه در حزب دمکرات و پیروزی اوباما، رقابت او با مک کین برای رسیدن به کرسی ریاست جمهوری آغاز شد. جان مک کین اوباما را به بی‌تجربگی در سیاست خارجی متهم می‌کند. در نقطه مقابل اوباما در اظهار نظری مک کین را جیره خوار شرکت‌های نفتی دانست ولی توکر بوندز سخنگوی مک کین با رد این اظهارات اعلام کرد که این سناتور اوباما بود که به لایحه انرژی بوش - چنی که معاهده‌ای پرسود برای کمپانی‌های نفتی بود رأی مثبت داد و نه جان مک کین. در اوت ۲۰۰۸ باراک اوباما جوزف بایدن را به معاونت خود در این رقابت انتخاباتی برگزید.

حضور در انتخابات

پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ 

بارک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ۲۰۰۸ که در ۴ نوامبر برگزار شد، با کسب ۳۶۵ رأی الکترال رقیب خود مک کین را که ۱۷۳ کارت الکترال را به دست آورده بود، شکست داد به پیروزی رسید و به عنوان چهل و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا انتخاب شد اوباما ۵۲٫۹٪ و مک کین ۴۵٫۷ ٪ از کل آراء را به دست آوردند؛ و از ۵۰ ایالت آمریکا، در ۲۸ ایالت اوباما و در ۲۲ ایالت مک کین پیروز شد.

همزمان در کنیا زادگاه او و جزیره اوباما در شرق آسیا که همنام اوست مردم به شادمانی پرداختند تا نخستین رئیس‌جمهور رنگین‌پوست و آفریقایی‌تبار آمریکا پس از ۴۳ ریاست جمهوری وارد کاخ سفید شود. دوران ریاست جمهوری او از ۲۰ ژانویه، ساعت ۱۲ ظهر به وقت شرق آمریکا آغاز شد.

اوباما در اولین سخنرانی پس از پیروزی در انتخابات در گرانت پارک، شیکاگو همهٔ مردم آمریکا را پیروز انتخابات خواند.

پیروزی در رقابت درون حزبی 
باراک اوباما اولین سیاه‌پوست در تاریخ کشور آمریکاست که در پی یک مبارزه انتخاباتی طولانی بر رقیبش هیلاری کلینتون پیروز شده بود و به عنوان نماینده حزب دموکرات در انتخابات سال ۲۰۰۹ انتخاب گردید.
سرانجام در تاریخ ۷ ژوئن سال ۲۰۰۸ تنها رقیبش هیلاری کلینتون از رقابت دست کشید و گفت به‌طور کامل از آقای اوباما حمایت می‌کنم.

پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ 

باراک اوباما، در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲، با پیروزی برابر میت رامنی، رقیب جمهوریخواه خود، چهار سال دیگر در مقام خود باقی‌ماند.

اوباما در رقابتی نزدیک با ۵۱٫۱٪ آرا نسبت به ۴۷٫۲٪ آرا رامنی پیروز گردید.

این انتخابات پنجاه و هفتمین انتخابات ریاست‌جمهوری در تاریخ آمریکا بود که در روز سه‌شنبه مورخ ۶ نوامبر ۲۰۱۲ (۱۶ آبان ۱۳۹۱) برای انتخاب چهل و پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا انجام شد.

دوران ریاست جمهوری 

باراک اوباما رئیس‌جمهور منتخب ایالات متحده روز ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹ رسماً کار خود را به عنوان رئیس‌جمهور آغاز کرد. در کابینه اوباما جوزف بایدن به عنوان معاون اول و رام امانوئل به عنوان ریاست کارکنان کاخ سفید انتخاب شدند.

برنده جایزه صلح نوبل 

در سال ۲۰۰۹، کمیته نروژی صلح نوبل به علت «تلاش فوق‌العاده برای تقویت دیپلماسی بین‌المللی و ترغیب به همکاری میان مردم» جایزه صلح نوبل سال را به باراک اوباما اهدا کرد. پیش از اوباما دو رئیس‌جمهور دیگر آمریکا این جایزه را در زمان ریاست جمهوری خود دریافت کرده بودند ولی اوباما اولین رئیس‌جمهوری آمریکاست که در اولین سال ریاست جمهوری دریافت کرده‌است. اهدای این جایزه باعث برانگیخته شدن واکنش‌های انتقادی از سوی برخی رهبران جهان شد.

جستارهای وابسته 
 تئوری‌های توطئه پیرامون محل تولد باراک اوباما
 تئوری توطئه پیرامون دین باراک اوباما
 عملکرد دولت باراک اوباما
 دومین مراسم تحلیف باراک اوباما

منابع

پیوند به بیرون 

 
 دیدار اوباما با شیعیان بزرگ‌ترین مسجد تشیع در آمریکا
 وبگاه رسمی اوباما در مجلس سنای آمریکا
 متن کامل سخنرانی پیروزی اوباما در شیکاگو (فارسی و انگلیسی، وبگاه صدای آمریکا)
 متن مناظره مک کین-اوباما،شهروند امروز (فارسی)
 گزارش تصویری از مراسم تحلیف اوباما
 خطابهٔ پرزیدنت باراک اوباما در آغاز دوران ریاست جمهوری
 کشف سم رایسین در نامه‌ای که به باراک اوباما فرستاده شد

آمریکایی‌های لوتبار (کنیا)
استادان دانشگاه آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
استادان دانشگاه شیکاگو
اعضای کلیسای متحد مسیح
اعضای مجمع فیلسوفان آمریکا
اعضای هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو
افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)
افراد آمریکایی آفریقایی‌تبار
افراد آمریکایی آلمانی‌تبار
افراد آمریکایی اسکاتلندی‌تبار
افراد آمریکایی انگلیسی‌تبار
افراد آمریکایی ایرلندی‌تبار
افراد آمریکایی پروتستان فرانسوی‌تبار
افراد آمریکایی سوئیسی‌تبار
افراد آمریکایی کنیایی‌تبار
افراد آمریکایی ولزی‌تبار
افراد زنده
اهالی هونولولو، هاوایی
باراک اوباما
برندگان جایزه صلح نوبل
برندگان جایزه گرمی
برندگان جایزه نوبل اهل ایالات متحده آمریکا
پروتستان‌های اهل ایالات متحده آمریکا
پروتستان‌های سده ۲۰ (میلادی)
ترقی‌خواهی در ایالات متحده آمریکا
خاطره‌نویسان اهل آمریکا
خاطره‌نویسان روزانه اهل ایالات متحده آمریکا
خانواده اوباما
دانش‌آموختگان اوسیدنتال کالج
دانش‌آموختگان دانشگاه کلمبیا
دانش‌آموختگان دانشگاه هاروارد
دانش‌آموختگان کلمبیا کالج (نیویورک)
دانش‌آموختگان مدرسه پانه‌ها
دانش‌آموختگان مدرسه حقوق هاروارد
دریافت‌کنندگان مدال ریاست جمهوری اسرائیل
دموکرات‌های اهل ایلینوی
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در اندونزی
رئیس‌جمهورهای ایالات متحده آمریکا
رئیس‌جمهورهای حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
رئیس‌جمهورهای سده ۲۱ (میلادی) ایالات متحده آمریکا
رهبران ملی کنونی
زادگان ۱۹۶۱ (میلادی)
سناتورهای ایالتی ایلینوی
سیاستمداران آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
سیاستمداران اهل ایالات متحده آمریکا
سیاستمداران اهل شیکاگو
سیاستمداران اهل هونولولو، هاوایی
سیاستمداران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
سیاستمداران لئویی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
شخص سال برگزیده مجله تایم
فعالان اهل هاوایی
فعالان حقوق همجنس‌گرایان اهل ایالات متحده آمریکا
فمینیست‌های آمریکایی آفریقایی‌تبار
فمینیست‌های اهل ایالات متحده آمریکا
فمینیست‌های مرد
فمینیست‌های مسیحی
محققان حقوق اساسی
محققان سده ۲۰ (میلادی)
محققان سده ۲۱ (میلادی)
مخالفان آپارتاید در آفریقای جنوبی
مدافعان کنترل اسلحه اهل ایالات متحده آمریکا
مسیحیان آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
مسیحیان اهل ایالات متحده آمریکا
مقاله‌های دارای ویدئو
منتقدان اسلام‌هراسی
نامزدهای آفریقایی‌تبار انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا
نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۸ (میلادی)
نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا ۲۰۱۲ (میلادی)
نامزدهای ریاست جمهوری حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا)
نامزدهای ریاست‌جمهوری آمریکا از حزب دموکرات
نمایندگان آفریقایی‌تبار مجلس سنای ایالات متحده آمریکا
نمایندگان سنای حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
نمایندگان مجلس سنای ایالات متحده آمریکا از ایالت ایلینوی
نمایندگان مجلس سنای ایالات متحده آمریکا از ایالت هاوایی
نویسندگان اهل شیکاگو
نویسندگان اهل هونولولو
نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان غیر داستانی سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان غیر داستانی سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان غیرداستانی آمریکایی آفریقایی‌تبار
نویسندگان فمینیست اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان مرد غیر داستانی اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان هافینگتن پست
وکیلان آمریکایی آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
وکیلان اهل ایلینوی