Maani/Wikipedia-Persian-Context-3.3k huggingface dataset:
گروه GT3 به طیف گسترده ای از انواع خودرو اجازه می دهد تا تقریباً بدون محدودیت در اندازه و پیکربندی موتور یا ساختار یا طرح شاسی، مسابقه بدهند. خودروهای GT3 باید بر اساس مدل‌های خودروهای جاده‌ای تولید انبوه باشند که در زمان هومولوژیک ساخته و فروخته می‌شوند. عملکرد همه خودروهای گروه GT3، یا توسط دفتر GT FIA یا توسط یک هیئت حاکم خاص سری، از طریق فرمول‌های تراز عملکرد تنظیم می‌شود که محدودیت‌های اسب بخار، وزن، مدیریت موتور و آیرودینامیک را تنظیم می‌کند تا از تولیدکننده منفرد جلوگیری کند. از مسلط شدن در کلاس خودروهای GT3 به گونه ای طراحی شده اند که وزنی بین 1200 کیلوگرم تا 1300 کیلوگرم (2645 پوند و 2866 پوند) با قدرت بین 500 اسب بخار تا 600 اسب بخار دارند. همه خودروها نسبت قدرت به وزن بسیار مشابهی دارند اما با قدرت و وزن بالا مانند مرسدس بنز SLS AMG[2] یا قدرت کم و وزن کم مانند پورشه 911 GT3 به دست می‌آیند. خودروهای GT3 همچنین دارای کنترل کشش، ABS و جک های هوای داخلی برای توقف سریع در پیت هستند.
خودروهای اولیه برای کنترل دریچهٔ گاز به یک اهرم مجهز بودند که یا به‌طور مستقیم، یا از طریق کنترل یک دستگاه پایش سرعت موتور، که به‌طور منظم دریچهٔ گاز و زمان‌بندی موتور را پایش می‌کرد، عمل کنترل ورود سوخت و هوا به موتور را انجام می‌داد. خودروی ویلسون-پیلچر، که در سال ۱۹۰۰ در بریتانیا معرفی شد، به یک دستگاه پایش سرعت موتور کنترل‌شوندهٔ دستی مجهز بود و یک پدال گاز زیر پا نیز برای آن تعبیه شده‌بود که می‌توانست عملکرد دستگاه پایش سرعت را خنثی کند. بر خلاف پدال‌های گاز در خودروهای امروزی، این پدال در صورت فشرده‌شدن سرعت خودرو را کاهش می‌داد، و پس از برداشته‌شدن پا از روی آن، سرعت افزایش می‌یافت. ترکیب سرعت پایش‌شدهٔ موتور با پدال گاز زیر پا از بسیاری جهات مشابه سامانه‌های بازدارنده سرعت است. در خودروی استاتز برکت که در سال ۱۹۱۸ تولید شد، پدال گاز در وسط، و پدال‌های کلاچ و ترمز در سمت راست و چپ آن قرار داشتند. سامانهٔ کنترل پیمایش یا بازدارندهٔ سرعت امروزی، نخستین بار در سال ۱۹۴۸ اختراع شد.
بازسازی استخوان یک فرایند مادام العمر است که در آن بافت استخوان بالغ تخریب شده (فرایندی به نام تجزیه استخوان) و بافت استخوانی جدید تشکیل می‌شود (فرایندی به نام تشکیل استخوان جدید). این فرایند تغییر شکل یا بهبود استخوان در پی صدماتی مانند شکستگی استخوان یا آسیب‌های جزئی که در طی فعالیت طبیعی روزمره رخ می‌دهد را نیز کنترل می‌کنند. در انسان، کل اسکلت بدن تقریباً هر ۱۰ سال یک بار توسط دو فرایند تجزیه استخوان و تشکیل استخوان بازسازی می‌شود. تجزیه استخوان، که در آن استخوان پیر و آسیب دیده توسط استئوکلاستها حذف می‌شود، حدود ۴–۶ هفته طول می‌کشد که روند نسبتاً سریعی است. در حالی که، تشکیل استخوان جدید که توسط استئوبلاستها صورت می‌گیرد، تقریباً ۴–۵ ماه طول می‌کشد. استئوکلاست‌ها و استئوبلاست‌ها سلول‌های تمایزیافته از دو رده سلولی متفاوت هستند: استئوکلاست‌ها از سلول‌های بنیادی خونساز و استئوبلاست‌ها از سلول‌های مزانشیمی متمایز می‌شوند. عدم تعادل در تنظیم دو فرایند تجزیه و تشکیل استخوان منجر به بسیاری از بیماری‌های متابولیک استخوان مانندپوکی استخوان می‌شود.
پس از جنگ داخلی، کیت وارن روی پرونده‌های مختلفی با مشخصات بالا کار کرد. یکی از این موارد مربوط به قتل یک بانک دار، جورج گوردون بود. قاتل با ۱۳۰ هزار دلار فرار کرد. پینکرتون تصمیم گرفت که گوردون برای یک دوست یا کسی که به بانک مکرر می‌کند وقتی که با ضربه ای به گوش پشت گوش با چکش به قصد قتل هر شاهد این سرقت ضربه می‌زند، پول جمع می‌کند. از طریق تحقیقات وی، پینکرتون احساس اطمینان کرد که مظنون اصلی وی، الکساندر پی. خشکسال، در واقع گوردون را به قتل رسانده‌است. با این حال، در این مرحله او شواهد سخت کافی برای محکوم کردن Drysdale نداشت. خیلی زیاد هنوز مبتنی بر حدس و گمان بود؛ بنابراین، او دام را برای Drysdale قرار داد تا او اعتراف کند. Warne به عنوان یک خانم تحت پوشش فرستاده شد. پاتر و با همسر آقای درودزیل دوست نزدیک شد. از طریق این طرح، آنها توانستند کشف کنند که درهای جنگل پول‌های سرقت شده را در کجا مخفی کرده‌است.
مورد دیگری که کیت وارن مخفیانه آن را پنهان کرد، توسط یک کاپیتان سومر مطرح شد، که متقاعد شد که خواهر او، خانم آنی تایر و آقای پاتمو در تلاش بودند که خانم را مسموم کنند. پاتمور و خودش. وارن نام لوسیل را برعهده گرفت و نقش یک شخص ثروتمند را به عهده گرفت تا اطلاعات را از محرمان قاتل مظنون به فریب دهد. در این میان، او همچنین به‌طور مداوم با سایر کارآگاهان زن پینکرتون در آژانس هماهنگ می‌کرد. پینکرتون فضایی را برای وارن اجاره داد تا به عنوان بخشی از دست او فعالیت کند. آلن پینکرتون کیت وارن را یکی از پنج کارآگاه بهترین کارآزمایی قرار داد. اشتغال وی توسط پینکرتون لحظه مهمی در تاریخ زن بود. زنان تا سال ۱۸۹۱ مجاز به عضویت در نیروی پلیس نبودند و تا سال ۱۹۱۰ نمی‌توانند افسران باشند. پینکرتون به‌طور خاص از کیت وارن و تیموتی و وبستر در خاطرات خود تشکر کرد. هر دو وارن و وبستر در جریان تحقیقات بالتیمور پلات عامل اصلی بودند. وارن در مورد همه کارهایش هنگام دور بودن از دفتر به پینکرتون گفت و آنها در طول دوره تصدی خود، در موارد متعدد، با هم کار کردند. پینکرتون دائماً اعتماد به نفس عمیقی به کارهایی که وارن انجام داده و در خاطرات خود از این امر می‌پذیرد، نشان داد. وی مسئولیت دفتر کارآگاهان زن تأسیس شده توسط پینکرتون، عنوان وی سرپرست نمایندگان زن بود.
رابرت یکم (به انگلیسی: Robert I) با نام اصلی رابرت هشتم دی بروس (به انگلیسی: Robert VIII de Bruce) یا رابرت بروس (به انگلیسی: Robert the Bruce) (زادهٔ ۱۱ ژوئیه ۱۲۷۴ - درگذشتهٔ ۷ ژوئن ۱۳۲۹) پادشاه اسکاتلند از ۱۳۰۶ تا هنگام مرگش در ۱۳۲۹ (نزدیک بیست و سه سال)بود. او را قهرمان جنگ‌های استقلال‌طلبی اسکاتلند می‌شناسند چون او برای رهایی اسکاتلند از زیر یوغ انگلیسی‌ها با ویلیام والاس همراه شد و علیه آنان جنگید. رابرت یکم چندین بار از ارتش شاه ادوارد یکم شکست خورد، اما سرانجام در سال ۱۳۱۴ میلادی توانست نیروهای انگلیسی را در نبرد بنوک‌بورن شکست دهد و پس از آن استقلال اسکاتلند در ۱۳۲۸ و با امضای عهدنامهٔ ساوث‌هامپتون از سوی انگلستان به رسمیت شناخته شد. فیلم پادشاه یاغی بر اساس زندگی او ساخته شده است. سه برادر او در جنگ کشته می‌شوند. همسر و دختر رابرت توسط دشمن به اسارت گرفته می‌شوند، که رابرت آنها را نجات می‌دهد. رابرت یکم، دشمن را شکست داده و کشور را دوباره متحد می‌کند. خانواده و اطرافیان رابرت یکم سالهای متمادی بر جزیره ها و سرزمین های اطراف حکمرانی می‌کنند. پس از او رابرت دوم پادشاه می‌شود.
در سال ۱۳۰۴، بیرون دژ استرلینگ، جان کامین، رابرت بروس و دیگر نجیب زادگان اسکاتلند خود را تسلیم ادوارد یکم انگلستان می کنند. شاه ادوارد قول می دهد در ازای بیعت، زمین ها را به نجیب زادگان برگرداند. بعد از اتمام کارهای رسمی، بروس با وارث ادوارد، یعنی شاهزاده ولز مشاجره می کند و شاه، دخترخوانده‎اش الیزابت د برگ را برای ازدواج به او می دهد. لرد جیمز داگلاس به آنجا می رسد و خواهان پسگیری زمین های اجدادیش است اما ادوارد بخاطر خیانت های قبلی لرد داگلاس، درخواستش را رد می کند. شاه و شاهزاده از اسکاتلند می روند و مدیریت آن جا را به کامین و بروس و تحت نظارت کنت پمبروک، ایمر د ویلنس، می سپارند. الیزابت با بروس عروسی می کند. در شب عروسی، بروس به احترام همسرش، رابطه را به تاخیر می اندازد. از طرفی نیز، انگلیسی ها، خدمتکاران او را به اجبار برای پیوستن به ارتش شاه می برند. کمی بعد، پدرش لرد اناندیل فوت می کند.
جرج فردریک هندل در سال ۱۶۸۵ شهر هاله در آلمان امروزی به دنیا آمد و در سال ۱۷۱۲ برای همیشه به انگلستان مهاجرت کرد و در سال ۱۷۲۷ تابعیت این کشور را دریافت کرد. تا سال ۱۷۴۱ او در انگلستان شهرتش را تثبیت کرده بود و این امر از افتخارات که به‌دست آورده بود مشهود بود. در این زمان او از دربار جرج دوم مقرری دریافت می کرد و مجسمه‌ای نیز به افتخار او در واکسال گاردنز برپا شده بود که امر بسیار نادری برای زندگان بود (مجسمه‌های یابود این پارک معمولاً به افتخار بزرگانی که درگذشته بودند برپا می‌شدند). از بین آثار بسیاری که هندل ساخته بود، بیشتر شهرتش به اپراهای ایتالیایی که ساخته بود مربوط می‌شد. او در سال ۱۷۱۱ با ساختن و اجرای اپرای "رینالدو" عملاً اپرای ایتالیایی را به لندن آورد. پس از آن نیز او بالغ بر ۴۰ اپرای دیگر را در لندن به صحنه برد.
با وجود افول اپرای ایتالیایی، هندل کماکان به این ژانر وفادار ماند اما به موازات آن‌ها شروع به ساخت اوراتوریوهایی به انگلیسی کرد. او پیش از این نیز اوراتوریو نوشته بود؛ از جمله در سال ۱۷۰۷ و ۱۷۰۸ که او دو اوراتوریوی ایتالیایی در رم نوشت اگرچه اجرای آن‌ها به دستور پاپ ممنوع اعلام شد. همچنین در سال ۱۷۱۸ او یک اوراتوریوی انگلیسی به نام "اِستِر" نوشته بود که ساخت آن بر اساس یک سفارش شخصی انجام شد و اجرایش نیز خصوصی بود. در سال ۱۷۳۲ هندل نسخه‌ای گسترش‌یافته از "استر" را در تئاتر هر مجستی (معروف به تئاتر پادشاه و واقع در محلهٔ هی مارکت) به روی صحنه برد و اعضای خاندان سلطنتی اجرای آن را در روز ۶ مه تماشا کردند. موفقیت این اثر باعث شد که هندل دو اوراتوریوی دیگر (به نام‌های "دبوره" و "آتالیا") بنویسد. هر سهٔ این آثار در اواسط سال ۱۷۳۳ در سالن نمایش شلدون در آکسفورد روی صحنه رفتند و مورد استقبال شمار زیادی از تماشاچیان قرار گرفتند. استقبال از آن‌ها چنان بود که روایت شده برخی دانشجویان مبلمان منزلشان را فروختند تا بتوانند بلیط آن‌ها را که پنج شیلینگ قیمت داشت تهیه کنند.
در سال ۱۷۳۵ هندل از چارلز جننز متن شعر اوراتوریوی "طالوت" را دریافت کرد. جننز یک مالک پولدار بود که به موسیقی و ادبیات علاقه داشت و لیبرتو هم می‌نوشت. از آنجا که در این زمان خلاقیت هندل کماکان صرف نوشتن اپرا می‌شد، آهنگسازی برای این شعر را تا سال ۱۷۳۸ به تعویق انداخت و نهایتاً برای اجرا در فصل ۱۷۳۸-۱۷۳۹ به صحنه برد. این تئاتر اولین بار در تئاتر پادشاه روی صحنه رفت و مورد استقبال قرار گرفت. مدتی کوتاهی پس از آن، هندل اوراتوریوی "یعقوب در مصر" را روی صحنه برد که شعر آن هم سرودهٔ جننز بود، اما این اثر مورد استقبال قرار نگرفت. تا پایان دههٔ ۱۷۳۰ گرایش به سمت آثار انگلیسی‌زبان اجتناب‌ناپذیر شده بود و نهایتاً هندل در فوریهٔ ۱۷۴۱ پس از آن که آخرین اپرایش با نام "دیدامیا" را روی صحنه برد، این ژانر را کاملاً کنار گذاشت. در ژوئیهٔ ۱۷۴۱ جننز یک لیبرتوی جدید برای یک اوراتوریو به او فرستاد و چندی بعد، در نامه‌ای مورخ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۷۴۱، جننز در نامه‌ای به دوستش ادوارد هولدزورث نوشت که «امیدوارم [هندل] ذکاوت و مهارتش را بر این شعر به‌کار ببندد و آهنگی والاتر از دیگر آهنگ‌هایش برای آن بسازد چرا که موضوع این ترانه از تمام موضوعات والاتر است. موضوع این ترانه مسیحاست.»
نام این اوراتوریو به عیسی مسیح اشاره دارد. مسیح (عبری :מָשִׁיחַ "ماشیا"، آرامی: "משיחא"، یونانی: "Μεσσίας"، عربی: "المسیح"، لاتین :"Messias") به معنی لغوی "مسح شده" است. در الهیات مسیحی، مسیحا نجات‌دهندهٔ نوع بشر است؛ نام وی مسیح است و نمود بشری‌اش عیسی است که نزد پیروانش با نام «عیسی مسیح» شناخته می‌شود. داستان اوراتوریوی "مسیحا" دربارهٔ میلاد مسیح، مصائب او، رستاخیزش و عروجش به ملکوت است. داستان با بشارت‌هایی است که پیامبران از سوی خدا نوید می‌دهند آغاز می‌شود و با ستایش مقام عیسی در بهشت پایان می‌یابد. برخلاف بیشتر اوراتوریوهای هندل، در "مسیحا" خوانندگان نقش درام بازی نمی‌کنند و هیچ کدامشان نقش اصلی یا برجسته‌تری در بیان داستان ندارند؛ همچنین از نقل قول در این اوراتوریو خیلی کم استفاده شده‌است. در لیبرتوی جننز، هدف آن نبوده که زندگی و آموزه‌های مسیح به طور داستان‌وار بیان شوند، بلکه تلاش شده که رمز و راز خداپرستی مورد تحسین قرار بگیرد. جننز از ترکیبی از متون برگرفته از نسخه شاه جیمز انجیل و مزامیری که در کتاب نمازنامهٔ عام برای این منظور بهره برده‌است.
در بخش اول، ماجرای تولد عیسی از باکره بر اساس عهد عتیق و از زبان پیامبران نقل می‌شود و سپس داستان بشارت به شبان‌ها که در انجیل لوقا آمده روایت می‌شود. در بخش دوم، مصائب مسیح، رستاخیز او و عروجش به ملکوت مرور می‌شود، داستان گسترش انجیل بر سطح زمین به دنبالش می‌آید و نهایتاً این بخش با آواز هله‌لویا به پایان می‌رسد. بخش سوم با وعدهٔ رستگاری ادامه می‌یابد و نهایتاً به پیشبینی روز حساب و رستاخیز عمومی می‌رسد و انتهای این بخش به این می‌پردازد که عیسی بر گناه و میرایی فائق می‌آید و مقام او را ستایش می‌کند. دونالد باروز، موسیقی‌شناس اهل لندن و از محققین سرشناس آثار هندل، بیشتر متن شعر "مسیحا" چنان کنایی نوشته شده که برای کسانی که با مفاهیم انجیل آشنا نباشند قابل درک نیست. برای این که شنوندگان این اثر بتوانند آن را بهتر درک کنند، جننز یک جزوه تهیه کرده بود و به شنوندگان می‌داد که در آن دلیل انتخاب متون مذهبی برای هر یک از بخش‌های اثر توضیح داده شده بود.
مایکل والدرون در فوریه ۲۰۱۹ به عنوان نویسنده اصلی و تهیه‌کننده اجرایی این سریال استخدام شد. او همچنین قرار بود قسمت آزمایشی را بنویسد. انتظار می‌رفت این سریال لوکی را دنبال کند زیرا او «در طول تاریخ بشریت به عنوان یک تأثیرگذار دور در وقایع تاریخی ظاهر شده‌است». یک ماه بعد، فایگی گفت که لوکی بیش از هزار سال در فیلم‌های MCU حضور دارد، بنابراین این سریال می‌تواند به کاوش آنچه در طول عمر طولانی خود انجام داده‌است بپردازد. وی افزود: علاقه مارول استودیوز به ساخت این سریال این بود که بیشتر با هیدلستون کار کنیم و او شخصیت لوکی را فراتر از اینکه شخصیتی پشتیبان در فیلم‌ها باشد کشف کند. هیدلستون در اوت ۲۰۱۹ توضیح داد که او هنگام فیلمبرداری مرگ لوکی در ' (۲۰۱۸)، دربارهٔ نقش کومئو در ' (۲۰۱۹) اطلاع داشت، اما می‌دانست بعد از فیلم جنگ ابدیت دیگر عاطفه لوکی تمام شده‌است. سپس وی حدود شش هفته قبل از اکران "جنگ ابدیت"، از برنامه‌های سریال لوکی مطلع شد و این مسئله را تا زمان اعلام رسمی آن در اواخر همان سال مخفی نگه داشت. وی هیجانی بیش از حد در مورد امکان تغییر لوکی به روش‌های مختلف با بازگشت به نسخه بدذاتش و «دیدن قوی تر ظاهر شدن او در برابر مخالفانش، مانند مواردی که وی هرگز ندیده‌است». همچنین در آن ماه، کیت هرون برای کارگردانی و تهیه کنندگی اجرای مینی سریال انتخاب شد و معلوم شد که این سریال شش قسمت خواهد بود.
در کتاب آدام: راهنمای الهیات اقتصادی، اقتصاددان دانکن کی، فولی تأکید می‌کند که در اصول ریکاردو رفتار آدام اسمیت از نظریه ارزش و توزیع برای استدلال دایره‌ای به خصوص تا آنجا که مربوط به اجاره است، مورد انتقاد قرار می‌گیرد و ریکاردو نظریه نیروی کار را به درستی درک می‌کند و مبنای منطقی تری برای استدلال اقتصادی سیاسی دارد.ولی همچنین فصلی از ماشین‌آلات را مورد بحث قرار می‌دهد. در اینجا ریکاردو تأثیر اتخاذ ماشین‌آلات در طبقات مختلف جامعه را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و دیدگاه قبلی خود مبنی بر اینکه مکانیزاسیون می‌تواند برای هر کدام از طبقات جامعه سود ببرد را بازبینی کرد. افزایش بهره‌وری ناشی از مکانیزه کردن، هزینه‌های تولید و در نتیجه قیمت‌های واقعی کالاها را نیز کاهش می‌دهد. در حالی که طبقه مالکین و سرمایه داران املاک، از قیمت تولید پایین سود می‌برند، ریکاردو اظهار می‌دارد که دستمزدها با رقابت بین کارگران کاهش می‌یابد، و معرفی ماشین‌های جدید می‌تواند منجر به کاهش کلی در رفاه طبقه کارگر شود.
یوغورهای ترک‌زبان گروهی از نوادگان از اویغورها به حساب می‌آیند که پس از فروپاشی خاقانات اویعور در سال ۸۴۰، از مغولستان به سمت جنوب به گانسو گریختند و در آنجا پادشاهی مرفه گانسو اویغور (خانات گانژو اویغور) را تأسیس کردند (۸۷۰–۱۰۳۶) که پایتخت آن نزدیک ژانگی فعلی در دامنه کوه‌های قیلیان در دره روشویی بود. جمعیت این پادشاهی در تواریخ سونگ در حدود ۳۰۰۰۰۰ تخمین زده می‌شود، و پیرو ادیان مانویی و بودایی بودند و معابد بی شماری در سراسر کشور داشتند. در سال ۱۰۳۷ یوغورها تحت سلطه تانگوت‌ها قرار گرفتند. پادشاهی اویغور گانسو پس از یک جنگ خونین در سال ۱۰۲۸–۱۰۳۶، به اجبار در شیای عربی ادغام شد. یوغورهای مغول زبان احتمالاً اعقاب یکی از گروه‌های مغول زبان هستند که در طول فتوحات مغول قرن سیزدهم به شمال چین حمله کردند. یوغورها سرانجام در سال ۱۶۹۶ در زمان سلطنت دومین حاکم دودمان چینگ، امپراتور کانگ‌شی (۱۷۲۳–۱۶۶۲) وارد چینگ شدند. در سال ۱۸۹۳، کاشف روسی، گریگوری پوتانین، اولین دانشمند غربی که به مطالعه یوغورها پرداخت، واژگان کوچکی از کلمات یوغوری را به همراه یادداشت‌هایی در مورد نحوه مدیریت و وضعیت جغرافیایی آنها منتشر کرد. سپس، در سال ۱۹۰۷، کارل گوستاف امیل مانرهایم از روستای غربی لیانهاوا (ماژوانگزی) و معبد کانگل از یوغور شرقی بازدید کرد. مانرهایم اولین کسی بود که تحقیقات دقیقی دربارهٔ مردم‌شناسی یوغورها انجام داد. وی در سال ۱۹۱۱ یافته‌های خود را در مقاله ای برای انجمن فینو-اورگری منتشر کرد.
هم‌چسبیده یک شکل ابتدایی از آشکارساز سیگنال‌های رادیویی بود که در اولین گیرنده‌های رادیویی در دوره تلگراف بی‌سیم در آغاز قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت. استفاده از آن در رادیو مبتنی بر یافته‌های ۱۸۹۰ فیزیکدان فرانسوی ادوار برانلی و تطبیق سایر فیزیکدانان و مخترعین طی ده سال بعد بود. این قطعه از یک لوله یا کپسول تشکیل شده‌است که حاوی دو الکترود است که در فاصله کمی با براده‌های فلزی سست در فضای مابین قرار دارند. هنگامی که یک سیگنال فرکانس رادیویی به دستگاه اعمال می‌شود، ذرات فلزی به هم می‌چسبند یا «هم‌چسبیده» می‌شوند، مقاومت بالای اولیه قطعه را کاهش می‌دهند، در نتیجه اجازه می‌دهد جریان مستقیم بسیار بیشتری از طریق آن جریان یابد. در یک گیرنده، جریان زنگ یا ضبط نوار کاغذ مورس را فعال می‌کند تا یک سیگنال دریافت شده را ضبط کند. پس از اتمام سیگنال (پالس)، براده‌های فلزی در هم‌چسبیده رسانا باقی ماندند به طوری که با ضربه زدن به آن با گیره‌ای که توسط یک الکترومغناطیس تحریک‌شده، هربار که سیگنال دریافت می‌شود، می‌بایست «ناهم‌چسبیده» شده در نتیچه هم‌چسبیده به حالت اولیه بازمی‌گردد. هم‌چسبیده‌ها تا حدود سال ۱۹۰۷، هنگامی که توسط الکترولیتی حساسیت بیشتر و آشکارساز کریستالی جایگزین شدند، در استفاده گسترده قرار داشتند.
رفتار ذرات یا براده‌های فلزی در حضور الکتریسیته یا جرقه‌های الکتریکی قبل از مقاله ۱۸۹۰ ادوارد برانلی و حتی قبل از اثبات نظریه الکترومغناطیس در بسیاری از آزمایشات مشاهده شده بود. در سال ۱۸۳۵، دانشمند سوئدی پیتر ساموئل مونک با وجود تخلیه جرقه از باتری لیدن، متوجه تغییر مقاومت در مخلوط براده‌های فلزی شد. در سال ۱۸۵۰، پیر گیتارت متوجه شد که وقتی گرد و غبار هوا باردار می‌شود، ذرات تمایل دارند به صورت رشته‌هایی جمع شوند. این ایده که ذرات می‌توانند در برابر الکتریسیته واکنش نشان دهند، در پل آذرخش ۱۸۶۶ مهندس ساموئل آلفرد والی، از آذرخش گیر متصل به خطوط تلگراف متشکل از یک تکه چوب با دو سنبله فلزی در یک محفظه استفاده شده‌است. فضای پر از کربن پودرشده بود که اجازه نمی‌دهد سیگنال‌های تلگراف ولتاژ پایین از آن عبور کنند، اما باعث اتصال و زمین‌کردن صاعقه‌ای با ولتاژ بالا می‌شود. در سال ۱۸۷۹، دانشمند ولزی دیوید ادوارد هیوز دریافت که اتصال‌های شل بین میله کربن و دو بلوک کربن و همچنین گرانول‌های فلزی در میکروفونی که در حال توسعه بود به جرقه‌های ایجاد شده در دستگاه مجاور واکنش می‌داد. تمیستوکل کالسکی انونستی در ایتالیا شروع به مطالعه تغییر غیرعادی در مقاومت رشته‌های نازک فلزی و ذرات فلزی در فرمو/مونته‌روبیانو کرد. وی دریافت که رشته‌های مس بین دو صفحه برنجی هنگامی که ولتاژ را بر روی آن‌ها اعمال می‌کند، به هم می‌چسبند و رسانا می‌شوند. وی همچنین دریافت که انواع دیگر براده‌های فلزی همان واکنش نسبت به جرقه‌های الکتریکی را دارند که می‌تواند در آذرخش گیرها استفاده شود. مقالات کالسکی انونستی در سال‌های ۱۸۸۴، ۱۸۸۵ و ۱۸۸۶ در ایل نوو چیمینتو منتشر شد.
بعد از سقوط حکومت داکتر نجیب الله رهبران و گروه‌های مجاهدین وارد کابل شدند و حکومت موقت تحت رهبری صبغت الله مجددی که در پاکستان تشکیل شده بود آغاز به کار کرد هزاره‌ها را نادیده گرفته بودند و از حضور در حکومت شان حذف کرده بودند. با ورود نیروهای احزاب مجاهدین به کابل و تصرف اماکن دولتی توسط احزاب مختلف و جابجا شدن آنها در نقاط مختلف شهر شرایط رو به وخامت گذاشت تعداد از نیروهای اتحاداسلامی تحت رهبری عبدالرسول سیاف چند نَفَر دوکاندار و جوالی هزاره را در روز روشن بدون کدام دلیل تیرباران کردند و به اخاذی و ازیت آزاد مردم هزاره پرداختند آنگاه بود که فرمانده شفیع برای دفاع از مردمش غند دوم پیاده حزب وحدت اسلامی افغانستان را تشکیل داد دیری نگذشت که صدها جوان شامل غند ۲ شدند و در اولین جنگ تحمیلی توانستند دشمن را از بسیاری مناطق غرب کابل پاک سازی کنند، سلاح و مهمات زیاد از دشمن غنیمت گرفتند که شامل انواع سلاحهای‌های سقیله و خفیفه می‌شد و اکثریت خطوط مقدم و استراتژیک دفاعی غرب کابل نیز توسط نیروهای غند ۲ تحت فرماندهی شفیع اداره می‌شد.
در ۲۴ ژانویه، ویدئویی به صورت آنلاین منتشر شد که در آن از یک پرستار بنام جین هوی در هوبی اوضاع وخیم تری در ووهان نسبت به اظهارات مقامات چینی را توصیف می‌کند. در این ویدئو ادعا شده‌است که بیش از ۹۰٬۰۰۰ نفر در چین به ویروس آلوده شده‌اند، ویروس می‌تواند از یک نفر به ۱۴ نفر انتقال یابد (R0 = ۱۴) و ویروس در حال آغاز جهش دوم است. این ویدئو میلیون‌ها بازدید از سیستم عامل‌های مختلف رسانه‌های اجتماعی را به خود جلب کرده و در گزارش‌های آنلاین متعددی به آن اشاره شده‌است. با این حال، بی‌بی‌سی خاطرنشان کرد: برخلاف زیرنویس انگلیسی در یکی از نسخه‌های موجود در این ویدئو، این زن ادعا نمی‌کند که پرستار یا پزشک بوده و پوشش و ماسک او مشابه با پوششی که توسط کادر درمان در هوبی پوشیده می‌شود نیست. اینکه ویروس می‌تواند از یک نفر به ۱۴ نفر انتقال یابد در این فیلم توسط بی‌بی‌سی ذکر شده‌است که با تخمین متخصص ۱٫۴ تا ۲٫۵ در آن زمان مغایرت ندارد. ادعای این فیلم مبنی بر ۹۰٬۰۰۰ مورد آلوده نیز «غیرقابل اثبات» است.
جورج داو در ۶ فوریه ۱۷۸۱ در فیلیپ داو و جین در خیابان بروور ، در محله سنت جیمز در وسترن متولد شد. فیلیپ یک هنرمند و حکاک در زمینه های مختلف بود که با هاگارت و جوزف مالورد ویلیام ترنر کار کرده بود و همچنین کارتونهای سیاسی طنز درباره زندگی در آمریکا تولید کرده بود که امروزه هنوز هم مورد توجه بسیار قرار گرفته است. جورج نخستین فرزندی بود که از این زوج به دنیا آمد و در این خانواده هنرمندان موفق دیگری نیز حضور خواهند داشت. داو در ۲۵ فوریه ۱۷۸۱ در کلیسای سنت جیمز در پیکدیلی تشییع شد . او در ابتدا با پدرش حکاکی را آموزش دید و از سنین کودکی بسیار به موفقیت رسید. وی بعداً به نقاشی علاقه‌مند شد و به تحصیل در دانشگاه سلطنتی هنر پرداخت و در سال ۱۸۰۳ موفق به کسب نشان طلای مدارس دانشگاه سلطنتی شد. وی در سال ۱۸۰۹ به عنوان عضو وابسته دانشگاه سلطنتی انتخاب شد و در سال ۱۸۱۴ به عنوان ستاد دانشگاه درآمد. او استادان قدیمی را جمع آوری و به مطالعه زبان های نوین و قدیمی، فلسفه و ادبیات پرداخت. او همچنین به عنوان بخشی از پیگیری فهم بهتر از شکل انسانی ، آناتومی را مورد مطالعه قرار داد و در خانه خود نیز شکاف های انسانی را انجام داد و همچنین در جهت بهبود دانش خود در مورد بدن انسان در عملیات هایی شرکت کرد.
نقاشی او از موضوعات قدیمی باعث تحسین بسیاری شد و باعث شهرت اولیه او شد اما او بیشتر به موفقیت مالی علاقه داشت و به دنبال هیئتهای نقاشی بود که سودآور باشد و او را با جامعه بلندپایه ارتباط برقرار کند. با این حال ، راهی مستقیم که او در کارهای خود تبلیغ کرد ، مورد تأیید جامعه هنری نبود و انتقاد قابل توجهی از معاصران خود به همراه داشت ، یکی از آنها جان کانستبل بود که حداقل برای یک مورد ، پیش زمینه ای برای یک نقاشی داو را نقاشی کرد. او از سرپرستی دوک و دوشس کنت و همچنین شاهدخت خانم شارلوت و شاهزاده لئوپولد لذت برد . در سال ۱۸۱۹ او با دوک کنت از طریق اروپا سفر کرد. در این مسافرت نقاشی او از نقاشیهای کارمندان نظامی و دیپلماتها ، وی را مورد توجه الکساندر اول قرار داد که به وی مأمور شد نقاشیهای کارمندان ارشد نظامی روس را که با موفقیت با ناپلئون جنگیده بودند ، نقاشی کند. وی برای زندگی در سن پترزبورگ رفت و از سال ۱۸۲۲ تا ۱۸۲۸ بیش از ۳۰۰ نقاشی برای مجموعه نظامی در کاخ زمستان با دستیارانش الکساندر پلیاکوف و ویلهلم آگوست گلیک نقاشی کرد . وی در سراسر اروپا مشهور شد و با نخبگان روشنفکر روسیه دوست شد. از جمله دیگر ، پوشکین که با او ملاقات کرد و می دانست ، شعری در مورد وی با عنوان "به داو" نوشت. در سال ۱۸۲۶ نیکلای اول او را به مراسم تاجگذاری دعوت کرد و در سال ۱۸۲۸ رسماً به عنوان نخستین نقاش دربار شاهنشاهی منصوب شد.
محمود صادقی با اشاره به پنهان‌کاری دربارهٔ جان‌باختگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران و ابهام دربارهٔ علت شلیک به هواپیمای مسافربری پنهان‌کاری دربارهٔ شیوع کرونا را ضربه به اعتماد عمومی انگاشت و از آن انتقاد کرد. کیانوش جهانپور به عنوان سخنگوی وزارت بهداشت و علیرضا وهاب‌زاده در سمت مشاور رسانه‌ای وزیر بهداشت، صحت نامه‌ای را تکذیب کردند که با امضای عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور، خطاب به سعید نمکی، وزیر بهداشت بوده و در روز سه‌شنبه، ۲۹ بهمن ۱۳۹۸ منتشر شده و در آن از سعید نمکی خواسته شده تا بعد از انتخابات مجلس در ۲ اسفند و اعلام نتایج آن آمار مبتلایان به ویروس کرونا را اعلام کند، چرا که بسیاری از ناظران شعب اخذ رای از ترس مبتلا شدن به این ویروس از شرکت در این انتخابات سر باز خواهند زد. در چهارم اسفند، محمدرضا قدیر، رئیس وقت دانشگاه علوم پزشکی قم با اشاره به صدور دستور سانسور آمار و اطلاعات مربوط به کرونا گفت: «از سوی وزارت بهداشت دستور رسیده که آماری اعلام نشود» و افزود «با توجه به افزایش مبتلایان و مشکوک به کرونا در صف مراجعین به بیمارستان و سطح شهر قم، می‌توان گفت در قم زنگ خطر به صدا درآمده است.»
در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۹۸ ورود کروناویروس در نیشابور تکذیب و شایعه خوانده شد و در تاریخ ۵ اسفند وجود کروناویروس در آن شهر تأیید و مرگ یک نفر به این دلیل اعلام شد. همان روز نیویورک تایمز در مقاله‌ای با عنوان «دستورالعمل برای شیوع وسیع ویروسی: ایران به تهدید جهانی تبدیل می‌شود» نوشت که بی‌اعتمادی مردم ایران نسبت به حکومت باعث شده تا اطلاع‌رسانی‌های رسمی دربارهٔ کرونا را باور نکنند و توصیه‌های مراجع رسمی را تلاشی برای پرده‌پوشی و به مخاطره انداختن جان خود بدانند. در ۱۲ اسفند محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار در گفتگو با نشریهٔ پیام نو گفت کاملاً مشخص است که این ویروس از یک ماه قبل در کشور توسعه پیدا کرده بود و اگر از ابتدا که در قم این ویروس مشاهده شد شفاف سازی کرده بودند در حال حاضر کشور با چنین رشدی مواجه نمی‌شد. او افزود: «به خاطر عدم اطلاع‌رسانی به موقع از سوی مسئولان به مردم وشرکت مردم در مراسمات جمعی و فشرده مثل ۲۲ بهمن و عدم رعایت اصول بهداشتی، حالا باید با کووید ۱۹ دست و پنجه نرم کنند و جانشان را از دست بدهند. معلوم است دیگر در این شرایط کل کشور را نمی‌توانند قرنطینه کنند». در ۹ اسفند غلامعلی جعفرزاده نمایندهٔ رشت در مجلس، درخواست اعلام واقعی آمار کشته شدگان را کرد و گفت: «آقایان را به خداوندی خدا قسم می‌دهم که آمار واقعی به مردم ارائه کنند. متأسفانه، مکرراً آمار را از مردم پنهان می‌کنند و به صراحت می‌گویم که آمارهای ارائه شده تاکنون، هنوز واقعی نیست. قبرستان‌ها را که نمی‌شود پنهان کرد؟ به هر حال، گزارش‌هایی که از آرامستان‌ها و همچنین گزارش دوستان داریم از آمار خیلی وحشتناکی خبر می‌دهد که نمی‌شود آن را پنهان کرد. من از بهشت زهرا، تازه‌آباد و باغ رضوان رشت آماری در خصوص جان باختگان بر اثر کرونا گرفتم و باید بگویم که آمار، خیلی بیشتر از این حرف‌هاست». پس از مرگ پرستار جوانی به نام نرجس خانعلی‌زاده در ۶ اسفند، مقامات رسمی گزارش‌های مربوط به درگذشت او بر اثر ابتلا به کرونا را تکذیب کردند اما در ۱۲ اسفند سازمان نظام پرستاری شرق گیلان دلیل مرگ او را «ابتلا به کرونا» اعلام کرد. این اتفاق در شبکه‌های مجازی بازتاب گسترده‌ای داشت. علیرضا رحیمی، عضو هیئت رئیسهٔ مجلس در ۱۷ اسفند طی توییتی با اشاره به این‌که «تمام ⁧ایران⁩ از بی‌مبالاتی و قصور در عدم کنترل اولیه ویروس در قم گرفتار شده‌اند» از نمایندگان قم خواست بابت پنهان‌کاری در مورد شیوع ⁧کرونا⁩ در قم تحت‌الشعاع ⁧انتخابات⁩ مجلس و عدم قرنطینهٔ این شهر توضیح دهند.