Maani/Wikipedia-Persian-Context-3.3k huggingface dataset:
در زمستان سال ۱۵۵۲ میلادی هنگامی که اسماعیل میرزا (سپس شاه اسماعیل دوم) ۱۹ سال داشت با سپاه خود به سمت شمال غرب راه افتاد، این لشکرکشی در حقیقت نخستین رزم واقعی وی با ارتش عثمانی بود. سوی روبرو اسماعیل میرزا، اسکندر پاشا بود که در قلعه ارزروم سنگر گرفته بود. خواست اسماعیل میرزا بیرون کشیدن اسکندرپاشا از درون قلعه بود. اسماعیل میرزا نیرویی را که در اصطلاح آن زمان جلودار می‌گفتند ، به شتاب بیشتری به سوی ارزروم روانه کرد. در پاسین که در شرق ارزروم واقع است قوای عثمانی مستقر بود. جلوداران لشکر صفوی در نبردی آنها را شکست دادند و استحکامات هم ویران گردید. قوای عثمانی به ارزروم پس نشستند و سپاه ایران به سوی آنجا حرکت کرد. اسکندرپاشا تصمیم گرفت پیش از رسیدن قوای ایرانی به پشت قلعه، جنگ را در بیرون از شهر بر پا کند. در نزدیکی ارزروم دو سپاه درگیر شدند. پس از یک درگیری تقریبا" بی‌نتیجه و برابر، سپاه ایران به سوی شرق و به سوی تنگه‌ها و آبکندها عقب نشینی کرد، ظواهر نشانگر پیروزی عثمانی‌ها بود ولی ناگهان اسماعیل میرزا با نیرویی تازه نفس از کمینگاه بر اسکندرپاشا و افرادش یورش می‌برد. قوای عثمانی به سوی قلعه عقب می‌نشینند و با تلفات سنگین (۲۵۰۰ کشته)، به سختی شکست می‌خورند. پیروزی ارزروم شهرت و محبوبیت بسیار برای اسماعیل میرزا نزد قزلباشان به وجود آورد. پس از این پیروزی، اسماعیل میرزا در سال ۱۵۵۳ میلادی به ارجیش واقع در کنار دریاچه وان رسید. به دستور اسماعیل میرزا، جمجمه‌های ترکان که نزدیک ارزروم به دست آورده بودند در برابر قلعه آویختند. این جنگ روانی باعث سرنگونی قلعه و نابودی استحکامات گردید.
آشوت سوم شهر قارص را در اختیار برادرش شاهزاده موشق گذاشت تا بر آنجا حکومت کند، موشق در آنجا اعلام استقلال کرد و ارمنستان دیگری تأسیس نمود که همان ایالت قارص بود، این عمل به زیان منافع ارمنستان بود، زیرا به وحدت آن لطمه می‌زد و کشور را رو به ضعف می‌برد. این شاهزاده بجای آن کار می‌بایست تمام نیروی خود را بکار می‌گرفت تا دیگر دو امیرنشین ارمنی باقی‌مانده یعنی امیرنشین واسپورکان و سیونیک را که هر یک برای خود مملکتی تشکیل داده بودند به کشور ضمیمه کند. خلیفه بغداد از سلطان آشوت سوم برای خدماتی که آن پادشاه به او کرده بود سپاسگزاری کرد و به پاداش آن، هدایای گوناگونی برایش فرستاد که از آن جمله یک تاج پادشاهی بود. این تاج نشانه احترامی بود که خلیفه به شخصیت او می‌گذاشت. آشوت سوم پادشاهی لایق و دلیر بود او جاه طلب و آدم بی ملاحظه‌ای نبود و این هر دو از ویژگی‌های شخصیتی او بود او به جای کشور گشایی سعی به دفاع از کشور و به تحکیم پاسگاه‌های مهم واقع بر مرزهای مملکتش بسنده می‌کرد. ملتش به او لقب (فاتح) و (آشوت نیکوکار) داده بود.
پس از چندی، نیروهای بیزانسی از نواحی دیگر وارد استان واسپورکان شدند و ارتش سلجوقی، که پس از چندین، جنگ سخت و درازمدت، دیگر رمقی برای مقابله نداشت، در برابر آنان شکست خورد و به سمت دوین (شهر باستانی) عقب نشست. طغرل بار دیگر با ارتشی نیرومند به سوی ارمنستان حمله کرد. این نبردها نیز یک سال به طول انجامید و ارتش بیزانس در برابر نیروهای سلجوقی متحمل شکست و تلفات فراوان شد. در طی این نبردها بسیاری از شهرها و روستاهای ارمنستان ویران شد و عدهٔ بیشماری از ساکنان آن‌ها نیز کشته شدند. ارتش سلجوقی همچنان به پیشروی خود در خاک ارمنستان ادامه داد و سرانجام موفق شد شهر ثروتمند آرزن را نیز به تصرف درآورد. به این ترتیب، ارتش سلجوقی به ثروت سرشار این شهر دست یافت و مخازن طلا و نقره را از آن خود ساخت. سیاست نادرست بیزانس در قبال ارمنستان سبب شد تا این سرزمین توان مبارزه در برابر حملات سلجوقیان را نداشته باشد.
نوع دیگری از مالکیت بر زمین املاکی بود که تحت عنوان (اقطاع) به سرداران نظامی و مقامات کشوری دیگر تعلق داشت. این زمین‌ها اکثراً به دست سرداران سلجوقی تصرف شده بود و جزو املاک شخصی آن‌ها به حساب می‌آمد. در این دوره، ارمنستان به ایالتهای متعددی تقسیم شده بود و در هر ایالت، امیری حکومت می‌کرد. این امرا از میان خویشان و نزدیکان ملکشاه انتخاب می‌شدند و کاملاً تابع او بودند. در این دوره ادارهٔ روستاها را شخصی به نام رئیس بر عهده داشت که معمولاً از خود ساکنان روستا انتخاب می‌شد و ادارهٔ قلعه‌ها و حصارهای نظامی نیز به برخی از سرداران مهم سلجوقی واگذار شده بود. ملکشاه در امر تجارت و داد و ستد نیز تغییراتی اعمال کرد از جمله اینکه از میزان مالیات مربوط به بازرگانان کاست و بسیاری از محدودیت‌های مربوط به داد و ستد کالاها را از میان برداشت. این سیاست‌ها سبب رفاه و ترقی ارمنستان شد.
در یادگیری تقویتی یک عامل یادگیرنده در طی یادگیری با فعل و انفعالات مکرر با محیط، به یک سیاست کنترل بهینه می‌رسد. کارایی این فعل و انفعالات با محیط به وسیلهٔ بیشینه (کمینه) بودن پاداش (جریمه) عددی که از محیط گرفته می‌شود، ارزیابی می‌گردد. علاوه بر این روش‌های یادگیری تقویتی، اولاً استفاده از یادگیری به روشی ساده، سیستماتیک و واقعی برای رسیدن به یک جواب تقریباً بهینه را بیان می‌کنند (پیدا کردن این جواب بهینه با استفاده از روش‌های سنتی بسیار مشکل است). ثانیاً، دانشی که در طی فرایند یادگیری بدست می‌آید، در یک مکانیزم نمایش دانش مانند شبکه عصبی یا جدول مراجعه ذخیره می‌شود که از طریق آن می‌توان با محاسبات اندک و با کارایی بالایی عمل تخصیص کانال را انجام داد. ثالثاً، از آنجایی که این روش یادگیری در محیطی بلادرنگ در حال انجام است، می‌توان آن را هم‌زمان با فعالیت محیط (مانند شبکه سلولی) انجام داد؛ که در این حالت با تمام رخدادهای پیش‌بینی نشده به صورت یک تجربه جدید برخورد می‌شود که می‌توان از آن‌ها برای بهبود کیفیت یادگیری استفاده کرد.
مواد تغییر فازدهنده بصورت اختصار PCM. انرژی حرارتی را به دو صورت انرژی گرمایی محسوس و نهان می‌توان در مواد ذخیره کرد. در ذخیره انرژی محسوس انرژی گرمایی با افزایش دمای جسم جامد یا مایع در آن انبارش می‌شود. میزان انرژی محسوس ذخیره شده در جسم وابسته به دما، ظرفیت گرمایی ویژه و جرم جسم می‌باشد. ذخیره انرژی گرمایی توسط جسم به صورت نهان به هنگام تغییر فاز جسم از فاز جامد به مایع و یا مایع به گاز یا جامد به جامد صورت می‌گیرد. مواد تغییر فازدهنده انرژی را به صورت گرمای نهان ذوب ذخیره می‌کنند. همان‌طور که گفته شد ذخیره‌سازی گرما از ۳ طریق تغییر فاز صورت می‌گیرد، در حالت اول که تغییر فاز از جامد به جامد است به دلیل این که انتقال گرما بسیار آهسته و اندک می‌باشد مناسب نیست. در حالت دوم یعنی تغییر فاز مایع به گاز هم به دلیل نیاز به گرما بالا و همچنین ایجاد حجم فشار بالای گاز عملی نمی‌باشد. اما تغییر فاز از جامد به مایع مناسب تر است که این ویژگی در مواد تغییر فازدهنده PCM وجود دارد، که در دمای ثابت با جذب گرما از فاز جامد به مایع تبدیل می‌شوند.
یون های دارای بار مثبت به کاتیون هایی گفته می شوند و یون های دارای بار منفی آنیون ها نامیده می شوند. کاتیون همیشه نام اول است. یونها می توانند فلزات ، غیر فلزات یا یونهای چند هسته ای باشند. بنابراین ، نام فلز یا یون پلیاتومیک مثبت با نام یون پلیاتومی غیر فلزی یا منفی دنبال می شود. یون مثبت نام عنصر آن حالی که برای یک آنیون غیر فلزی تنها پایان تغییر به "-ide" حفظ کرده است.مثال: کلرید سدیم ، اکسید پتاسیم یا کربنات کلسیم .وقتی این فلز بیش از یک بار یونی یا عدد اکسایش ممکن داشته باشد ، نام آن مبهم می شود. در این موارد تعداد عدد اکسایش (همان میزان بار) یون فلزی توسط یک عدد رومی در پرانتزها بلافاصله پس از نام یون فلزی نشان داده می شود. به عنوان مثال ، در اورانیوم (VI) فلوراید عدد اکسایش اورانیوم ۶ است. نمونه دیگر اکسیدهای آهن است. FeO و آهن (II) اکسید است و آهن ۲ O ۳ آهن (III) اکسید است.
در سال ۲۰۰ ه‍.ق، مأمون برای علی بن موسی الرّضا دعوتنامه‌ای جهت آمدن به مرو نوشت و رَجاءِ بنِ اَبی‌ضَحّاک، دایی فضل بن سهل و غلامی به‌نام فِرناس یا یاسر را فرستاد تا همراه او در این سفر باشند. از سوی دیگر، شیخ صدوق، محدث شیعه، چنین گزارش می‌کند که مأمون در نامه‌نگاری‌های متعدد، از علی بن موسی درخواستِ عزیمت به مرو را می‌کرد و علی بن موسی این درخواست را با بهانه‌ها و دلایل گوناگون رد می‌نمود. این امتناع سبب شد تا مأمون به‌اجبار علی بن موسی را به مرو بیاورد. ادعایی که از سوی ابوالفرج اصفهانی و شیخ مفید، محدثان شیعه، مبنی بر همراهیِ علی بن موسی تا مرو از سوی عیسی جَلّودی مطرح شده، مردود و نادرست است. چراکه در همان سال عیسی جلّودی، قیام محمّد بن جعفر را در مکه سرکوب کرد و او را با خود به عراق بُرد و به رجاء بن ابی‌ضحاک تحویل داد. رجاء نیز هر دو را به خراسان بُرد. به گزارش مادلونگ این سفر در اوایل سال ۲۰۱ ه‍.ق برابر با اواخر تابستان ۸۱۶ م آغاز شد. تاریخ دقیق این سفر از ۱۵ مُحَرَّم آغاز و تاریخ پایان آن با رسیدن به مرو در ۲۹ جِمادیُ‌الثّانی عنوان شده‌است. این سفر به مهمترین رویداد مذهبی تاریخ ایران مبدل شد.
در مسیر حرکت علی بن موسی الرضا از مدینه تا مرو، اختلافاتی وجود دارد؛ منابع سفر را از مدینه تا فارس گزارش کرده‌اند اما در اینکه پس از فارس، کاروان از چه مسیری به سمت مرو در حرکت شد، دچار اختلافند. بیشتر منابع از بصره، اهواز و فارس به عنوان مسیر حرکت یاد کرده‌اند. برخی همچون بلاغی در "تاریخ نائین" مسیر حرکت وی را «مدینه، بصره، ارجان، فارس، اصفهان، نیشابور، ده سرخ، سناباد، سرخس و مرو» می‌دانند و برخی چون اعتمادالسلطنه، مسیر حرکتی از «مدینه، بصره، اهواز، فارس، اصفهان، قم، ری، سمنان، دامغان، نیشابور، طوس، سرخس و مرو» ترسیم نموده‌اند. در مقابل مشهورترین قول در مسیر حرکت علی بن موسی «مدینه، مکه، قادسیه، بصره، اهواز، بهبهان، اصطخر فارس، طبس، نیشابور و مرو» گزارش شده‌است. جعفریان در کتاب "اطلس شیعه"، مشهورترین مسیر حرکت علی بن موسی به مرو را «مدینه، نقره، هوسجه، نباج، حفر ابوموسی، بصره، اهواز، بهبهان، اصطخر، ابرقوه، ده شیر (فراشاه)، یزد، خرانق، رباط پشت بام، نیشابور، قدمگاه، ده سرخ، طوس، سرخس، مرو» می‌داند. مادلونگ معتقد است که عبور کاروان علی بن موسی الرضا از بغداد و کوفه نامحتمل است چراکه بغداد و کوفه در آن زمان در دست شورشیان بود؛ بنابراین، گفتهٔ یعقوبی که رجاء به بغداد و نَهاوَند سفر کرده، مردود است. با این وجود بیهقی گزارشی در خصوص استقبال و بیعت طاهر بن حسین — فاتح بغداد — در اقامت چند روزه علی بن موسی الرضا در بغداد را آورده‌است. مسیر دیگری که برای علی بن موسی الرضا گزارش شده‌است «مدینه‏، مکه، نباج‏، بصره‏، اهواز، اربق (اربک)، ارجان (بهبهان)، ابرکوه (ابرقوه)، ده شیر (فراشاه)، یزد، قدمگاه خرانق (مشهدک)، رباط پشت‏بادام‏، نیشابور، قدمگاه نیشابور، ده سرخ‏، طوس‏، سرخس‏ و مرو» است. مسیری که برای سفر علی بن موسی الرضا از فارس به نیشابور گزارش شده‌است، فارس را از طریق کرمان و استان قهستان، به نیشابور وصل می‌کرد. این مسیر از اهمیت تجاری بالایی برخوردار بود و بارانداز نیشابور را که کالاهای مناطق مختلفی را شامل می‌شد، به مناطق جنوبی و سواحل خلیج فارس وصل می‌کرد. کاروانیان در این سفر از چهار کشور کنونی ایران، عربستان، عراق و ترکمنستان گذشته‌اند.
دهخدا، قدمگاه را به مکانی که پای پیامبر، امام یا قدیس دیگری به آن‌جا رسیده باشد یا گمان رود که اثر پایی که در سنگ و مانند آن دیده می‌شود جای پای پیامبر یا امامی است معنا کرده‌است. در بین مسیر مدینه تا مرو، خصوصاً در مناطق ایران، قدمگاه‌هایی را به علی بن موسی نسبت می‌دهند که عموماً مورد احترام اهالی منطقه و علاقه‌مندان علی بن موسی بوده و هست. از جمله مشهورترین این موارد، قدمگاهی در ۲۶ کیلومتری شهر نیشابور است. از دیگر قدمگاه‌ها می‌توان به «قدمگاه فراشاه» یا ده شیر در روستای فَراشاه استان یزد (مسیر یزد - ابرکوه) واقع در هشت کیلومتری تفت، «قدمگاه امام رضا» در بهبهان، «قدمگاه ابرقو» در ابرکوه و «قدمگاه خرانق» در مشهدک (محلی در ۶۰ کیلومتری شهر یزد) اشاره کرد. جعفریان در ذکر قدمگاه‌های علی بن موسی در ایران، به موارد دیگری نیز اشاره می‌کند؛ از جمله: «مسجد امام رضا» در اهواز، «مسجد امام رضا» در روبروی پل شوشتر، «قدمگاه علی بن موسی» در کنار رودخانه شطیط شوشتر، دو قدمگاه به نام «شاخراسون» در دزفول و شوشتر، قدمگاه «امام ضامن» در شوشتر، «قدمگاه امام رضا» در جنوب آبادی کهنک شوشتر، مسجد فرط یا پتک معروف به «صومعه امام رضا» در یزد، «مسجد قدمگاه» در محله مالمیر یزد، «موم رضا» در روستای بافران نائین، «مسجد قدیمان» در نائین، «حمام رضا» در نیشابور و «منزل پسندیده» در نیشابور. بر در یکی از قدمگاه‌های منسوب به علی بن موسی الرضا که در حاشیه رود مارون صاحب بنایی کوچک است، نوشته شده‌است:
بعد از سناباد و قبل از روستای نوغان، قبر هارون کنار قصر حمید بن قحطبه طائی بود. در آنجا علی بن موسی وارد محلی شد که قبر هارون بود و خطی کنار قبر او کشید و گفت: اینجا تربت من است و در این مکان به خاک سپرده می‌شوم. خدا این مکان را محل رفت و آمد شیعیان و دوستانم قرار خواهد داد. پس از آن در ناحیه نماز خواند و به سمت مرو در حرکت شد. برخی منابع مدعی هستند، وقتی علی بن موسی به سرخس رسید، به دستور مأمون و به جرم ادعای الوهیت، تحت نظر قرار گرفته و به نوعی زندانی شد. عرفان‌منش احتمال می‌دهد که ادعای الوهیت، به جهت به کار بستن عبارت «بشرطها و شروطها و انا من شروطها» در پس حدیث سلسلة الذهب از جانب علی بن موسی الرضا است. در این خصوص بین علی بن موسی الرضا در حبس و عبدالسلام گفتگوهایی صورت گرفته‌است که موید این احتمال است. گویا علی بن موسی الرضا در حبس ماند تا دستوری از مرو برای ادامه حرکت او به سمت مرو برسد. برخی معتقدند این حبس، بعد از ولایتعهدی و در سال ۲۰۲ هجری در حالی که علی بن موسی در مسیر بازگشت به طوس بوده رخ داده‌است.
کتاب سبز راننده سیاهپوست () معروف به گرین بوک، کتاب راهنمایی بود که سالانه برای مسافران جاده‌ای آمریکایی سیاهپوست چاپ می‌شد و به آن‌ها کمک می‌کرد در دوران قوانین جیم کرو از تبعیض در امان بمانند. ویکتور هوگو گرین، یک پستچی اهل نیویورک، این کتاب را پایه‌گذاری کرد و آن را از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۶۶، در دوان قوانین جیم کرو، چاپ می‌کرد. در این دوران تبعیض قانونی و آشکار به‌طور گسترده علیه غیر سفیدپوستان به‌خصوص افراد آفریقایی آمریکایی اعمال می‌شد. اگرچه تبعیض نژادی فراگیر و فقر مانع مالکیت خودروی شخصی توسط سیاهپوستان می‌شد، طبقه متوسط نوظهور سیاهپوست در اولین فرصت ممکن خودرو می‌خریدند. این افراد با دردسرها و خطرات گوناگونی در جاده رو به رو می‌شدند؛ از منع دریافت غذا و محل سکونت تا بازداشت بی‌اساس. به همین دلیل گرین این راهنما را نوشت تا خدمات و مکان‌هایی را معرفی کند که با سیاهپوستان نسبتاً دوستانه برخورد می‌کردند. گرین در نهایت پوشش راهنمای خود را از منطقه نیویورک به بیشتر آمریکای شمالی گسترش داد و آژانس مسافرتی خودش را تأسیس کرد.
در سال ۱۹۹۰ او آخرین فیلم انیمیشن سایوز مولتفیلم خود را برای انیمیشن به نام گرگ خاکستری و شنل قرمزی کارگردانی کرد یک انیمیشن خمیری موزیکال که روزهای پایانی اتحادیه شوروی را هجو می‌کرد. این انیمیشن تعداد جایزه برد از جمله جایزه گرند پریکس برای بهترین فیلم کوتاه سال ۱۹۹۱ از جشنواره بین‌المللی انیمیشن انسی و همچنین جایزه نیکا برای بهترین انیمیشن در سال ۱۹۹۲. بعد از آن باردین استودیو انیمیشن Stayer را راه اندازی کرد و به ساخت انیمیشن‌های خمیری و استاپ موشن و همچنین ساخت تبلیغات تلویزیونی ادامه داد. بعد از شش سال تولید او سرانجام انیمیشن موزیکال جوجه اردک زشت را در سال ۲۰۱۰ ارایه داد که برداشتی از داستان هانس کریستیان اندرسن بود و همچنین تأثیر زیادی که از "مزرعه حیوانات" جورج اورول گرفته بود. انتقادات متفاوتی از منتقدین دریافت کرد و در فروش شکست خورد و طبق گفته باردین کانال تلویزیون روسیه از نمایش آن خودداری کرد. در همان زمان جوایز مختلفی از جمله جایزه نیکا ۲۰۱۱ را کسب کرد.
نانسی گودمن برینکر (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار و از فعالان حوزهٔ سرطان پستان اهل ایالات متحده آمریکا است. او بنیان‌گذار «صندوق میثاق» و «بنیاد درمانی سوزان اس. کومن» است که به نامِ تنها خواهرش «سوزان» نامگذاری شده‌است که در سال ۱۹۸۰ در سن ۳۶ سالگی در اثر سرطان پستان درگذشت. برینکر همچنین از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ میلادی سفیر ایالات متحده آمریکا در مجارستان، و تا پایان ریاست جمهوری جرج دابلیو بوش، رئیس تشریفات ایالات متحده آمریکا بود. او خودش زنده‌ماندهٔ سرطان پستان است و از تجربیات‌اش برای ارتقای آگاهی عموم دربارهٔ این بیماری استفاده می‌کند. وی سخنرانی‌های عمومی متعددی دربارهٔ حقوق بیماران و پیشرفت‌های علم پزشکی در پژوهش و درمان سرطان پستان انجام می‌دهد. وی سفیر حسن نیت سازمان جهانی بهداشت در زمینهٔ کنترل سرطان پستان و همچنین نویسندهٔ کتاب پُرفروشی از نیویورک تایمز است به‌نام «"به من قول بده - چگونه عشقِ یک خواهر، حرکتی جهانی را برای پایان‌دادن به سرطان پستان آغاز نمود"» که در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰ انتشار یافت.
سوده مورتی فعالیت حرفه ای خود را به عنوان یک دانشمند کامپیوتر و مهندس آغاز کرد. او رئیس بنیاد اینفوسیس و عضو ابتکارات مراقبت‌های بهداشتی بنیاد گیتس (قدرتمندترین بنیاد خیریه خانوادگی جهان) است. وی چندین یتیم خانه را تأسیس کرده‌است، در تلاش‌های توسعه روستایی شرکت کرده‌است، از این جنبش پشتیبانی کرده تا کلیه مدارس دولتی کارناتاکا دارای رایانه و کتابخانه باشد و «کتابخانه کلاسیک مورتی هند» را در دانشگاه هاروارد (دانشگاه خصوصی واقع در ماساچوست آمریکا) تأسیس کرد. مورتی در یک اقدام جسورانه برای معرفی رایانه و کتابخانه به مدارس هند معلم رایانه شد. وی «جایزه بهترین معلم» را در سال ۱۹۹۵ از Rotary Club در بنگلور دریافت کرد. مورتی بیشتر به خاطر کارهای اجتماعی و سهم خود در ادبیات به زبان کانادایی و انگلیسی شناخته شده‌است. "Dollar Sose" (انگلیسی: "Dollar Daughter-" "In" "-Law")، رمانی که در ابتدا توسط او در کانادا تألیف شده و بعداً با عنوان "Dollar Bahu" به انگلیسی ترجمه شده‌است "،" در سال ۲۰۰۱ به عنوان یک سریال نمایشی تلویزیونی توسط Zee TV اقتباس شد. سوده مورتی همچنین در فیلم مراتی Pitruroon و فیلم کانادایی Prarthana بازی کرده‌است. او همچنین در فصل ۱۱ بازی Kaun Banega Crorepati حضور یافته‌است و در قسمت آخر هفته Karamveer حضور دارد.
در مصاحبه با مجله Filmfare، خانم مورتی گفت: "من ۵۰۰ دی وی دی دارم که در سینمای خانگی تماشا می‌کنم. من یک فیلم را در کل می‌بینم - جهت آن، ویرایش … همه جنبه‌ها. مردم من را به عنوان یک مددکار اجتماعی می‌شناسند، به عنوان یک نویسنده … اما هیچ کس من را به عنوان یک فیلم بزرگ سینمایی نمی‌شناسد. به همین دلیل خوشحالم که این مصاحبه را با Filmfare انجام دادم. " این سینوس که حتی در ۳۶۵ روز به اندازه تماشای ۳۶۵ فیلم رفته بود، گفت: "من واقعاً می‌توانستم روزنامه نگار فیلم باشم. من هرگز از فیلم بی حوصله نمی‌شوم! " در مراسم نصب روسای سازمان بانوان Ficci (FLO)، مورتی گفت توصیه ای را که وی هنگام ترک کار از JRDTata انجام داد برای کمک به همسرش Narayana Murthy برای راه اندازی شرکت Infosys که زندگی وی را تغییر داده‌است، دریافت کرد. به او گفت که بخاطر داشته باشد که هیچ‌کس مالک پول نبود. "شما فقط متولی پول هستید و همیشه دستان شما را تغییر می‌دهد. هنگامی که موفق هستید، آن را به جامعه برگردانید که به شما آرزو کرده‌است ".
دُشچِشایی یا دُشمَزی یا دیسگِوزیا ، همچنین شناخته می‌شود به پاراچِشایی یا پارامَزی یا پاراگِوزیا ، یک کژدیسی یا واپیچیِ حس چشایی است. همچنین دشمزه‌ای (دشچشایی) بیشتر با اَمزه‌ای (ناچشایی)، که از دست دادن کامل حس چشایی است، و فرومزه‌ای (فروچشایی)، که یک کاهش در احساس چشایی است، پیوند دارد. یک دگرگونی در مزه و بو شاید یک فرایند دوم در وضعیت‌های گوناگون بیماری باشد یا شاید نشان‌های آغازین آن باشد. کژدیسی در حس چشایی تنها نشانه آن است، و تشخیص آن معمولاً پیچیده‌است زیرا حس چشایی با دیگر سامانه‌های حسی گره خورده‌است. علل شایع ابتلا به دُشمزی شامل شیمی‌درمانی، درمان آسم با آلبوترول و کمبود روی است. بیماری کبد، کم‌کاری تیرویید (فروتیروئیدی) و به‌ندرت برخی از انواع تشنج نیز می‌تواند منجر به دُشچشایی شوند. داروهای گوناگون همچنین می‌توانند مسئول دگرگونی مزه (چشایی) و باعث دیسگوزیا باشند. با توجه به گونه‌گونی دلایل دچار به دشمزه‌ای، بسیاری درمان‌های شدنی هست که در کاهش یا پایان نشان‌های دشچشایی اثرگذار اند. این‌ها شامل بزاق مصنوعی، پلیکارپین، مکمل روی، تغییرهایی در دارو درمانی و آلفا لیپوئیک اسید اند.
NV-5138 یک مولکول کوچک دارویی است که توسط شرکت «دارویی نَویتور» برای درمان اختلال افسردگی عمده در حال ساخت است. این دارو، فعال‌کنندهٔ مستقیم و انتخابی مسیر پیام‌رسانی سلولی «mTORC1» است و این کار را از طریق اتصال به پروتئین سسترین ۲ که یک اسید آمینه تنظیمی دارای لوسین است، انجام می‌دهد. مسیر پیام‌رسانی سلولی «mTORC1»، همان مسیری است که داروی کتامین (یک آنتاگونیست NMDA) در قشر پیش‌پیشانی مغز جهت اثربخشی داروهای سریع‌الاثر ضدافسردگی فعال می‌کند. در مدل‌های حیوانی، مشاهده گردیده که یک تک‌دوز از این دارو می‌تواند مسیر پیام‌رسانی یادشده را فعال‌کند و موجب سیناپس‌زایی در قشر پیش‌پیشانی گردد. همچون کتامین، این دارو نیز برای تأثیر خود نیازمند فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) است. اثرات ضدافسردگی این دارو به مدت طولانی ماندگار است (تا ۷ روز) و اثری مشابه کتامین دارد. بر پایهٔ یافته‌های امیدبخش پیش‌بالینی، تلاش بر آن است تا از این دارو در کارآزمایی بالینی بر روی انسان استفاده شود و در نوامبر ۲۰۱۹ میلادی، فاز اول آن برای درمان اختلال افسردگی عمده تکمیل گردید و طی آن، اثربخشی، بی‌خطری، میزان تحمل، و فارماکوکینتیک آن بررسی گردید.
مازندران با در اختیار داشتن حدود ۴۰۰ کیلومتر ساحل دریای خزر، بیشترین خط ساحلی ارتباط‌گیری را با کشورهای حاشیه این دریا از طریق سه بندر را در اختیار دارد. این استان همچنین از طریق خط ریلی، امکان ارتباط‌گیری با اروپا را هم داراست. ۹۰۰ هزار هکتار از مساحت استان، زیر کشت برنج، پنبه، گندم، جو، دانه‌های روغنی، مرکبات و چای قرار دارد. حدود نیمی از محصول مرکبات و محصولات لبنی ایران از مازندران تأمین می‌شود. سیب، آلوی قطره‌طلا و گلابی از سایر میوه‌های استان هستند. تولید ۷۲ نوع محصول کشاورزی به میزان تولید بیش از هفت میلیون تن در سال و داشتن رتبه اول تا سوم در تولید دستکم ۱۵ نوع محصول کشاورزی مزیت و قابلیت دیگری است که مازندران را به پرظرفیت‌ترین نقطه کشور در ایجاد منطقه آزاد تبدیل کرده‌است. همچنین مازندران به عنوان یک منطقه دارای قابلیت طبیعی و تاریخی بیشترین جذب گردشگر در ایران را به خود اختصاص داده و از لحاظ صنعتی رتبه بالایی در بخش صنعت‌های دانش بنیان و اصلی دارد. مازندران از اصلی ترین مراکز یکجا نشینی و تاریخچه کهن ایران است. استان مازندران در سال ۱۳۴۲ شمسی و در بین ۱۲ استان کشور با ۸۸۳ واحد صنعتی و صنفی، ۱۶ هزار و ۵۰۴ نفر کارگر و حجم سرمایه‌گذاری ۴ میلیون و ۶۳۱ هزار و ۱۸۹ ریالی، پس از تهران پایتخت صنعتی‌ترین استان کشور بود. زغال‌سنگ، سرب، سنگ‌آهک، سنگ مرمریت، نمک‌آبی، پوکه معدنی فلورین، بوکسیت و سیلیس از ذخایر معدنی استان هستد. مازندران دارای دسترسی مناسب به پایانه های ورودی و خروجی کالا از کشورهای آسیای میانه، روسیه و قفقاز به سبب برخورداری از مزایای قانونی مرز مجاز گمرکی و وجود امکانات، تأسیسات و تجهیزات مناسب تخلیه، بارگیری و نگهداری کالاهای صادراتی، وارداتی و ترانزیتی است. مازندران همچنین دارای پایانه صادرات محصولات کشاورزی و صنعتی و دارای بخش های متعدد توریستی رفاهی در ایران است. در استان مازندران پرورش دام و انواع طیور هم به شکل سنتی و به هم به صورت صنعتی رواج دارد. مجاورت استان مازندران با دریای خزر و جریان رودخانه‌های متعدد در آن، زمینه مساعدی را برای پرورش، تکثیر و صید انواع ماهی و توسعه شیلات فراهم آورد است، به‌خصوص که در سال‌های اخیر مزارع پرورش ماهی فراوانی در استان مازندران تأسیس شده‌است. مازندران با نرخ سواد حدود ۹۰ درصد، باسوادترین استان ایران است و بیشترین ساحل را با ۳۳۸ کیلومتر در بخش جنوبی دریای خزر در اختیار دارد. دو سوم جنگل‌های هیرکانی با طبیعتی منحصر به فرد متعلق به مازندران است و دارای ۵۵۰ کیلومتر نوار کوهستانی است. قله دماوند بلندترین آتشفشان آسیا و خاورمیانه نیز در استان مازندران قراردارد.
او پسر محمدحسن‌خان دولو بود. در جوانی به ریاست نسقچیان گماشته شد. در سال ۱۲۷۶ قمری از جانب امیرکبیر به حکومت خوی منصوب شد. در سال ۱۲۷۴ قمری جزء نویسندگان وزارت امور خارجه شد. در سال ۱۲۷۸ قمری لقب علاءالدوله گرفت و به عنوان سفیرکبیر فوق‌العاده دولت ایران جهت ابلاغ تسلیت درگذشت عبدالمجید یکم به استانبول رفت. در سال ۱۲۸۰ قمری حاکم زنجان شد. در سال ۱۲۸۴ قمری به صلاحدید میرزا یوسف آشتیانی به حکومت تهران منصوب گردید. در ۱۲۸۴ قمری به ریاست قورخانه رسید و در ۱۲۸۷ قمری حاکم قزوین شد. در ۱۲۸۸ قمری به حکومت همدان رفت. در سال بعد اداره کشیک‌خانه به او واگذار شد و به سمت کشیک‌چی‌باشی منصوب شد. در ۱۲۹۱ قمری به مقام وزارت جنگ رسید ولی در شوال همان سال معزول شد و میرزا حسین‌خان سپهسالار جانشین او گردید. در سال ۱۲۹۲ قمری ناصرالدین‌شاه منصب جدیدی با عنوان «وزیر اعظم دربار» ابداع نمود و علاءالدوله نخستین کسی بود که این سمت را گرفت. در سال ۱۲۹۸ قمری با حفظ سمت‌های وزیردربار و کشیک‌چی‌باشی، پیشکار مظفرالدین میرزا (بعداً مظفرالدین‌شاه) شد و لقب امیرنظام گرفت و به تبریز رفت.
استان خراسان رضوی در حال حاضر ۳۳ شهرستان دارد و پس از استان فارس، دومین استان ایران از لحاظ تعدد شهرستان‌هاست. نام چهار شهرستان مشهد، قوچان، سبزوار و تربت حیدریه در دومین قانون تقسیمات کشوری ایران در آبان ۱۳۱۶ ذیل استان شمال شرق به میان آمد. دو ماه بعد که قانون اصلاح شد، همین چهار شهرستان به اضافهٔ گناباد، در کنار بجنورد و بیرجند (که این دو حالا خارج از استان قرار گرفته‌اند) هفت شهرستان استان نهم را تشکیل دادند. سایر شهرستان‌ها در طول زمان از همین شهرستان‌های «اولیه» منتزع شدند. شهرستان‌های نیشابور، کاشمر، و درگز به ترتیب در ۱۳۲۰ و ۱۳۲۲ و ۱۳۲۷ پدید آمدند. درگز در ۱۳۳۵ منحل و ضمیمهٔ قوچان شد، اما فقط چهار سال بعد دوباره تشکیل شد. شهرستان تربت جام در ۱۳۳۵ به وجود آمد و تایباد در ۱۳۵۴. سایر شهرستان‌ها پس از انقلاب ۱۳۵۷ و بنا بر سومین قانون تقسیمات کشوری ایران (مصوب ۱۳۶۲) ایجاد شدند. هنگام تقسیم استان خراسان، ۱۹ شهرستان از ۲۷ شهرستان خراسان در خراسان رضوی قرار گرفتند، هرچند شهرستان‌های قائنات و فردوس به ترتیب در سال ۱۳۸۳ و ۱۳۸۵ از خراسان رضوی جدا شدند و به خراسان جنوبی پیوستند.شهرستان صالح آباد در سال ۱۳۹۷ تاسیس شد و جدیدترین شهرستان تشکیل‌شده، گلبهار است که ۱۲ آبان ۱۳۹۹ تأسیس شد.
هر شهرستان به ۲ تا ۴ بخش تقسیم شده‌است و هر بخش ۱ تا ۶ دهستان دارد. در مجموع استان خراسان رضوی ۸۱ بخش، ۱۷۷ دهستان، و ۸۶ شهر دارد. همهٔ شهرستان‌ها بخشی به نام مرکزی دارند که مرکز شهرستان در آن واقع است؛ جز شهرستان بینالود که بخش مرکزی ندارد و مشتمل بر دو بخش طرقبه و بخش شاندیز است. سه شهرستان تربت حیدریه، سبزوار، و نیشابور فرمانداری ویژه دارند و از اختیارات گسترده‌تری نسبت به سایر شهرستان‌ها برخوردارند. شهرستان‌های خواف و تربت جام هر کدام با ۵ شهر، بیشترین نقاط شهری در استان را دارند. مشهد پرجمعیت‌ترین شهرستان استان است که به تنهایی بیش از نیمی (۵۲ درصد) از جمعیت استان را در خود جای داده‌است. کم‌جمعیت‌ترین شهرستان استان، داورزن است که فقط ۲۱٬۹۱۱ نفر جمعیت دارد. خواف با مساحت ۹٬۸۲۷ کیلومتر مربع پهناورترین شهرستان استان است و گلبهار با ۱٬۰۰۷ کیلومتر مربع کوچک‌ترین. میانگین مساحت شهرستان در این استان ۳٬۵۳۰ کیلومتر مربع است و میانگین جمعیت ۱۹۴٬۹۸۵ نفر.