Maani/Wikipedia-Persian-Context-3.3k huggingface dataset:
معیرالممالک به پرورش قوش علاقه‌مند بود و در غالب شکارها ناصرالدین شاه را همراهی می‌کرد و مظفرالدین شاه به وی علاقه و التفات بخصوص داشت. اقامتگاه زمستانی او، مهرآباد بود و سکونتگاه تابستانی او باغ فردوس. خط نستعلیق و شکسته را به خوبی می‌نوشت و نمونه‌های ارزشمندی از خط خطاطان قدیم ایران گردآورده بود. به نقاشی علاقه داشت و در فن سیاه قلم چیره‌دست بود. در سفر سوم ناصرالدین شاه، ادیسن یک دستگاهِ فونوگراف به شاه هدیه داد. دوستمحمد خان در آن هنگام تنها کسی در ایران بود که طرز کار دستگاه را می‌دانست و فونوگراف را برای شاه به کار می‌انداخت. پس از چندی خود نیز دو دستگاه فونوگراف خریداری کرد و از آن‌جا که با هنرمندان عصر، مراوده و آشنایی داشت، شروع به ضبط آواز و ساز خوانندگان و نوازدگان همعصر خود کرد. او صدای هنرمندان بسیاری از جمله آقا حسینقلی، نایب اسدالله، میرزاحبیب سماع حضور و میرزا محمدصادق سرورالملک را بر روی استوانه‌های فونوگراف ضبط کرد. تعدادی زیادی از استوانه‌های معیرالممالک در سال ۱۳۳۸ توسط ساسان سپنتا بازیابی و ضبط شد. برخی از این نواها، تنها مدارک صوتی به‌جا مانده از آن هنرمندان است. معیرالممالک در باغ معیر، عکاسخانه و نجارخانه‌ای مجهز داشت و میز و قفسه و صندلی‌های کتابخانه‌اش را خود ساخته بود. امین‌السلطان با معیرالممالک دوستی داشت و به‌این سبب امتیاز تلفن را به نام او صادر کرد. اندکی پس از وفات عصمت الدوله در سال ۱۳۲۱ هجری قمری، دوستمحمدخان به بیماری صعب العلاجی مبتلا گشت، به پیشنهاد پزشکان برای درمان به اروپا رفت و برای تأمین مخارج، امتیاز تلفن را فروخت. معالجات اطبای پاریس و لندن سودی نداشت و بیمار به امید بهبودی راهی ادسا شد تا تحت معالجهٔ طبیبی نام‌آور از اهالی آن شهر قرار گیرد. معالجات طبیب بی‌ثمر بود و معیرالممالک در سال ۱۳۳۱ هجری قمری در ادسا درگذشت. جنازهٔ او را برای دفن در امامزاده حمزه (در ضلع شرقی شاه عبدالعظیم) به ایران حمل کردند. معیرالممالک از تنها همسر خود عصمت الدوله صاحب چهار فرزند شد:
لینکدین به متخصصان این امکان را می‌دهد تا برای نام تجاری شخصی خود در سایت و همچنین در شبکه جهانی وب به‌طور کلی در معرض دید قرار بدهند. با استفاده از ابزاری که لینکدین از آن به عنوان معیار اندازه‌گیری مشخصات (Profile Strength Meter) نام می‌برد، کاربران را ترغیب می‌کند اطلاعات کافی را در نمایه خود برای بهینه‌سازی، و قابلیت مشاهده توسط موتورهای جستجو ارائه دهند. اگر عضوی از گروه‌های حرفه‌ای در سایت باشد، می‌تواند حضور در لینکدین را تقویت کند. این سایت کاربران را قادر می‌سازد ویدئوها را به نمایه‌های خود اضافه کنند. برخی از کاربران برای عکس پروفایل خود یک عکاس حرفه‌ای استخدام می‌کنند. ارائه ویدیو را می‌توان به نمایه شخص اضافه کرد. قابلیت‌های لینکدین به سرعت در حال گسترش است به طوری که صنعت مشاوران خارجی برای کمک به کاربران در پیمایش سیستم رشد کرده‌است. یک تأکید خاص کمک به کاربران در پروفایل‌های لینکدین است.در اکتبر ۲۰۱۲، لینکدین برنامه LinkedIn Influencers را راه اندازی کرد، که شامل رهبران اندیشه جهانی است که بینش حرفه ای خود را با اعضای لینکدین به اشتراک می‌گذارند. از ماه می ۲۰۱۶، بیش از ۷۵۰ نفر چهره تأثیرگذار وجود داشته‌اند که تقریباً ۷۴٪ آنها مرد هستند. این رهبران طیف وسیعی از صنایع از جمله ریچارد برانسون، نارندرا مودی، آریانا هافینگتن، گرگ مک‌کئون، رام امانوئل، جیمی دایمن، مارتا استوارت، دیپاک چوپرا، جک ولش، و بیل گیتس را شامل می‌شوند.
جف وینر، مدیر عامل لینکدین با الهام از «نمودار اجتماعی» فیس بوک، هدف خود را در سال ۲۰۱۲ ایجاد یک نمودار اقتصادی «در عرض یک دهه» قرار داد. هدف ایجاد نقشه جامع دیجیتالی از اقتصاد جهان و ارتباطات درون آن است. نمودار اقتصادی قرار بود بر روی پلت فرم فعلی شرکت با گره‌های داده شامل شرکت‌ها، مشاغل، مهارت‌ها، فرصت‌های داوطلبانه، موسسات آموزشی و محتوا ساخته شود. آنها امیدوارند که همه لیست‌های شغلی در جهان، تمام مهارت‌های لازم برای به دست آوردن آن مشاغل، تمام متخصصانی که می‌توانند آنها را پر کنند، و تمام شرکت‌ها (غیر انتفاعی و انتفاعی) که در آنها کار می‌کنند، موجود باشد. هدف نهایی، کارآیی اقتصاد جهانی و بازار کار از طریق افزایش شفافیت است. در ژوئن ۲۰۱۴، این شرکت معماری جستجوی "Galene" خود را اعلام کرد تا با استفاده از جستجوی کاربر مانند «مهندسین با تجربه Hadoop در برزیل» به کاربران در دسترسی به داده‌های نمودار اقتصادی با فیلتر دقیق‌تر داده شود.
لشکر مسلح کوهستانی سیزدهم اس‌اس خنجر در کرواسی معروف به لشکر خنجر یکی از لشکرهای تفنگ‌داران کوهستانی وافن اس‌اس بود که در کنار ارتش آلمان نازی خدمت می‌کرد ولی هرگز بخشی از ارتش آلمان نازی نبود. این لشکر در خدمت دولت مستقل کرواسی بود و به منظور انجام عملیات علیه پارتیزان‌های یوگسلاو، وارد درگیری‌ها می‌شد. دولت مستقل کرواسی، یک دولت دست نشانده آلمان نازی بود که تقریباً تمام کرواسی امروزی و همه بوسنی و هرزگوین امروزی و بخشی از صربستان را در بر می‌گرفت. لشکر خنجر از مارس تا دسامبر ۱۹۴۴ به کار گرفته شد. این لشکر به افتخار خنجری که پلیس‌های ترک در قرونی که این منطقه بخشی از امپراتوری عثمانی بود حمل می‌کردند خنجر نامیده شد. این لشکر اولین لشکر غیر آلمانی وافن اس‌اس بود، و تشکیل آن نشان دهنده بسط وافن اس‌اس به یک نیروی نظامی چند قومی بود. این لشکر که از مسلمانان بوسنیایی (قومیت بوسنیاک) و برخی کاتولیک‌های کروات و افسران یوگسلاو فولکس‌دویچه آلمانی (قومیت آلمانی) تشکیل شده بود سوگند وفاداری هم به آدولف هیتلر و هم به رهبر کروات آنتی پاولیچ را درخواست می‌کرد.
دومین کلمهٔ شعار جمهوری فرانسه «برابری» است. این کلمه معرف اصل «قانون یکسان برای همه» می‌باشد. بر اساس مفهوم برابری، تبعیضات نوعی و نژادی برانداخته می‌شوند و ارزش هر شخص به اندازهٔ نفعی خواهد بود که از او به جامعه می‌رسد. اعلامیهٔ حقوق بشر ۱۷۹۳ فرانسه تصریح می‌کند که: «همهٔ انسان‌ها به صرف انسانیت برابر و در پیشگاه قانون یکسان می‌باشند». همچنین در سال ۱۷۹۵ اعلامیهٔ حقوق بشر فرانسوی اعلام می‌دارد: «برابری یعنی قانون یکسان برای همه. چه قانون حمایت کننده و چه مجازات کننده باشد. برابری باعث رفع هرگونه تبعیض نژادی و وراثت ارزش می‌گردد». جلوگیری از وراثت ارزش یعنی هرکس بواسطهٔ سعی و کوشش خویش به مقام و منزلت برسد و نه بواسطهٔ اسم و رسم پدر و …ژان ژاک روسو - فیلسوف بزرگ فرانسوی - هم برابری را جوهر آزادی می‌داند و آن را اینگونه معرفی می‌کند: «هیچ‌کس آن اندازه بی‌ارزش نیست که به فروش برسد و نیز هیچ‌کس آنقدر ارزش ندارد که بتواند دیگری را بخرد.»
علاوه بر مطالبی که در آثار قدما مانند تذکرةالاولیا فریدالدین عطار نیشابوری، کشف المحجوب هجویری، وفیات الاعیان ابن خلکان و سایر آثار آمده، در کتاب «حسن بصری، پیر پیروان طریقت و راهنمای جوانمردان» تألیف جواد نوربخش در یازده بخش، شرح کامل زندگی و احوال، استادان، موعظه‌ها، تفسیر آیاتی از قرآن، سخنان، نقل احادیث …و وفات آورده شده‌است. همچنین «حسن بصری؛ گنجینه‌دارِ علم و عرفان (زندگینامه، سخنان و آراء)» تألیف اکبر ثبوت کتابی دیگر است که در هجده+۵۵۱ صفحه (قطع وزیری) توسّط انتشارات حقیقت در سال ۱۳۸۶ ه‍.ش منتشر شده‌است. در شرحی که در پایگاه اینترنتی ناشر در ذیل این کتاب آمده‌است می‌خوانیم: «حسن بصری (۱۱۰–۲۲ هـ) متکلّم، واعظ، مفسر، محدث، فقیه و از نخستین پیشوایان تصوف است. القاب او عبارت است از امام التابعین، سید التابعین، امام اهل البصره، شیخ‌الاسلام و مکنی به ابوسعید یا ابومحمّد یا ابوعلی. حسن در مدینه به دنیا آمد و در وادی القری پیشرفت کرد. پس از آن به بصره رفت و آن‌جا اقامت گزید و به زودی به سبب زهد و تقوی و شجاعت شهرت یافت. از شواهد شجاعت اخلاقی او مخالفت صریح با خلافت یزید بن معاویه است. حسن در مسجد بصره حلقهٔ درس داشت. واصل بن عطا و عمرو بن عبید ـ از رؤسای معتزله ـ از شاگردان وی بوده‌اند. حسن بصری هفتاد تن از صحابه را که در واقعهٔ بدر بوده‌اند، مشاهده کرده و احادیث بسیار از او نقل شده‌است. هم‌چنین وی نه فقط در پیدایش طریقهٔ معتزله تأثیر داشته، بلکه در ترویج تفکر زهد نیز بسیار سهم داشته‌است و صوفیه او را از قدمای مشایخ خویش می‌شمرند. کتاب حاضر به شرح زندگی و استادان و شاگردان، مذهب، آثار، آرا و وقایع عصر حسن بصری اختصاص یافته‌است.»
شهرستان نوشهر و منطقه کجور که کندلوس نیز بخشی از آن است در گذشته بخشی از رویان محسوب میشد. از رویان به عنوان یکی از شهرها و نواحی طبرستان یاد شده‌است. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. مازندران بخشی از تپورستان است و شهرهای آمل، ساری، کجور و کلاردشت از مراکز تاریخی طبرستان محسوب میشدند. رویان به سرزمینی آباد در غرب مازندران گفته می‌شد که شامل بخش‌های کجور، کلارستاق، لنگا، تنکا، سختسر، هوسم، الموت، طالقان، لورا، ارنگه، رودبار قصران و لارقصران می‌شد. رویان از شهرهای قدیم و تاریخی و بومی خطه طبرستان بوده‌است. بطوریکه بزرگترین شهر طبرستان در دشت آمل و بزرگترین شهر طبرستان در کوهستان رویان بوده‌ است. رویان در اوایل قرن هفتم با عنوان استندار یا استنداران و سپس رستمدار خوانده شده ‌است؛ که حدود رستمدار کاملاً قابل انطباق با حدود خاک رویان بوده و شهر قدیم کجور (به فاصله سه کیلومتری از شهر جدید کجور و در دامن کوه) از شهرهای معظم آن بوده‌است. یاقوت حموی، رویان را کرسی منطقه کوهستانی طبرستان و آمل را کرسی منطقه جلگه ای و اراضی پست ساحلی یاد کرده و قید نموده که در رویان ساختمان‌های خوب و باغستان‌های پر میوه وجود داشته و نزدیک رویان (یا کلار) شهر سعید آباد واقع است. ابن فقیه همدانی، رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است.در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب که به سال ۳۷۲ قمری تالیف شده است چنین آمده که قسمتی از طبرستان سلطانی جداگانه به نام «استندار» داشت و شهر های ناتل و چالوس و روذان(= رویان) و کلار جزء این قسمت بود. عبدالمومن که کتاب مراسد الاطلاع خود را در سال ۷۰۰ قمری می نوشت پس از ضبط اعراب کلمه می نویسد این نام بر شهر و کوره وسیعی از خاک طبرستان اطلاق می شود. این شهر بزرگترین شهر کوهستانی طبرستان است و حدود خاک آن به کوه های ری می رسد.
شهرستان نوشهر و منطقه کجور که نیچکوه نیز بخشی از آن است در گذشته بخشی از رویان محسوب میشد. از رویان به عنوان یکی از شهرها و نواحی طبرستان یاد شده‌است. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. مازندران بخشی از تپورستان است و شهرهای آمل، ساری، کجور و کلاردشت از مراکز تاریخی طبرستان محسوب میشدند. رویان به سرزمینی آباد در غرب مازندران گفته می‌شد که شامل بخش‌های کجور، کلارستاق، لنگا، تنکا، سختسر، هوسم، الموت، طالقان، لورا، ارنگه، رودبار قصران و لارقصران می‌شد. رویان از شهرهای قدیم و تاریخی و بومی خطه طبرستان بوده‌است. بطوریکه بزرگترین شهر طبرستان در دشت آمل و بزرگترین شهر طبرستان در کوهستان رویان بوده‌ است. رویان در اوایل قرن هفتم با عنوان استندار یا استنداران و سپس رستمدار خوانده شده ‌است؛ که حدود رستمدار کاملاً قابل انطباق با حدود خاک رویان بوده و شهر قدیم کجور (به فاصله سه کیلومتری از شهر جدید کجور و در دامن کوه) از شهرهای معظم آن بوده‌است. یاقوت حموی، رویان را کرسی منطقه کوهستانی طبرستان و آمل را کرسی منطقه جلگه ای و اراضی پست ساحلی یاد کرده و قید نموده که در رویان ساختمان‌های خوب و باغستان‌های پر میوه وجود داشته و نزدیک رویان (یا کلار) شهر سعید آباد واقع است. ابن فقیه همدانی، رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است.در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب که به سال ۳۷۲ قمری تالیف شده است چنین آمده که قسمتی از طبرستان سلطانی جداگانه به نام «استندار» داشت و شهر های ناتل و چالوس و روذان(= رویان) و کلار جزء این قسمت بود. عبدالمومن که کتاب مراسد الاطلاع خود را در سال ۷۰۰ قمری می نوشت پس از ضبط اعراب کلمه می نویسد این نام بر شهر و کوره وسیعی از خاک طبرستان اطلاق می شود. این شهر بزرگترین شهر کوهستانی طبرستان است و حدود خاک آن به کوه های ری می رسد.
استفاده از ظروف مخصوص تهیه تخم مرغ‌های عسلی (کادلینگ دیش) روش دیگری در تهیه این غذا می‌باشد. ظروف مخصوص تهیه تخم مرغ‌های عسلی (کادلینگ دیش) عمدتاً" از جنس ظرف چینی هستند و یک قلاب فلزی بر روی درپوش آن‌ها قرار دارد. ظروف مخصوص تهیه تخم مرغ‌های عسلی، عملیات تهیه این نوع غذا را ساده‌تر و مطمئن تر می‌کنند. ظرف مخصوص را در قابلمه‌ای قرار داده سپس تا نزدیک زیر درب ظرف آب بیفزایید بعد از آن ظرف مخصوص را خارج کرده و قابلمه را روی حرارت کم بگذارید، حال حرارت را آرام آرام تا آستانه نقطه جوش (نه جوش کامل) بیاقزایید. به داخل ظرف مخصوص، کره حیوانی یا مارگارین بمالید، حال یک یا دو تخم مرغ را شکسته و به درون ظروف بریزید. نمک، ادویه و چاشنی دلخواه خودتان را به تخم مرغ‌ها اضافه کنید. حالا ظروف را به داخل قابلمه‌ای که در حال گرم شدن است، انتقال دهید. حال با توجه به انتظار شما از میزان شلی و سفتی یک تخم مرغ عسلی، بین ۶ تا ۱۰ دقیقه عمل پخت را طول دهید. در هنگام برداشتن ظروف حتماً" از دستکش و دستگیره استفاده کنید. اگر تخم مرغ‌های شما درشت است باید زمان پخت را اندکی افزایش دهید. تخم مرغ‌هایی که مستقیماً" از یخچال خارج شده‌اند زمان پخت بیشتری را نسبت به تخم مرغ‌هایی که در دمای آشپزخانه بوده اند، نیاز دارند.
عین‌الهِم یا اَهلِم قصبه ای در شمال آمل و بندرگاه آمل بوده‌است که رودخانه هراز در آنجا به دریای مازندران وارد می‌شود. این شهر در نزدیکی ماهانه‌سر و در مصب رودخانه هراز قرار داشت. ابوعبدالله محمد بن محمد ادریسی، معروف به شریف ادریسی جغرافی‌دان مغربی که از نوجوانی مشغول سفر شد و به مناطقی همچون اسپانیا، پرتغال، فرانسه، انگلستان، ترکیه، جزیرهٔ سیسیل رفت در کتاب نُزهة المشتاق فی اِختراق الآفاق آورده‌است: و از آمل تا عین الهم بر ساحل دریا، یک مرحله است و در نزدیکی این چشمه رود آمل به دریا می‌ریزد و این منطقه الهم شهرکی است بر کران دریا جای کشتی‌بانان و جای بازرگانان می‌باشد. شهاب الدین ابوعبدالله یاقوت بن عبدالله حَمَوی، معروف به یاقوت حموی جغرافی‌دان بزرگ قرن هفتم، در کتاب معروف مُعجَمُ‌البُلْدان، نام این شهر را به دو صورت اَلْهَم و اَهْلُم آورده‌است: اَلْهَم، بر وزن احمد، شهرکی بر ساحل دریای طبرستان، بین آن و بین آمل یک منزل است. گای لسترنج خاورشناس انگلیسی در کتاب بُلدان الخلافة الشرقیه آورده‌است: بندر آمل در جایی بود که رودخانه‌اش به دریای خزر می‌رسید، و آن شهر کوچکی است که عین‌الهم گفته می‌شود. درکتاب فرهنگ جغرافیایی ایران که به سرپرستی سرتیپ حسین‌علی رزم‌آرا منتشر شد، روستایی به نام اَهلَم از توابع آمل ذکر شده که در آن زمان (سال ۱۳۲۹) جمعیتش ۳۹۰ نفر بود.اهلم توسط تیمور گورکانی در طول جنگ با مرعشیان تخریب شد.
«نایت شِید» در طی یک مأموریت در هنگ کنگ توسط نایگل بلاچ که یکی از زیر مجموعه‌های صنایع مالپرِیو (Malprave) است ربوده می‌شود. سپس به کارخانه آیدِنتیکان (Identicon) برده شده و وقتی از همکاری با نایگل بلاچ سر باز می‌زند، او را به یک زیردریایی می‌بندند تا هنگام فرورفتن، «نایت شِید» کشته شود. در بازی « مامور زیر آتش» جیمز باند او را نجات داده و در ادامه موفق به دست آوردن نمونه داروهای مخفی صنایع مالپرِیو (Malprave) می‌شوند. سپس جیمز باند و نایت شید پس از گریز از تقیب مأموران آیدِنتیکان (Identicon) با شخصی بنام «آر» (R) برای گرفتن اسلحه‌ها و ماشین جدید ملاقات می‌کنند، اما در این هنگام شخصی بنام «کارلا شغال» (Carla the Jackal) که یک آدم‌کش حرفه‌ای است توسط یک راکت «زوی نایت شید» را کشته و داروها رو پس گرفته تا به کارخانه بازگرداند (که البته جیمز باند او را تعقیب کرده و موفق با بازپس‌گیری داروها می‌شود)در این بازی در ادامه داستان جیمز باند در زیردریایی «زوی نایت شید» را زنده می‌بیند! اما «نایت شید» برایش توضیح می‌دهد که نایگل بلاچ او را ربوده و شخص دیگری را که بسیار شبیه او بوده، جایگزینش نموده تا بدینوسیله باعث کشته شدن جیمز باند شود. (در آن حادثه قرار بود «کارلا شغال» جیمز باند را بکشد که تصادفاً باعث مرگ «شید نایت» قلابی گردید). در انتهای این بازی «زوی نایت شید» در حالی که یک جت را هدایت می‌کند، جیمز باند را نجات داده و جیمز با کمک او موفق به کشتن «نایگل بلاچ» و «مالپرِیو» می‌گردد.
طاق و با روش نویسش جدیدتر، تاق، که واژه‌ای عربی‌نویس شده از تاک فارسی میانه است، نوعی سقف چفدی (قوسی) با چفد برون سو –کوژ– است؛ که برای انتقال وزن بار عمودی به تکیه‌گاه‌ها بر یک دهانه که فاصله میان دو تکیه‌گاه (دو دیوار یا دست‌کم چهار ستون باربر) است ساخته می‌شود. در یک تعریف ساده‌تر طاق از کنار هم آمدن چند چَفد که در یک راستا از دیوار یا ستون باربر تا به بلندترین نقطه طاق که کُلاله طاق است امتداد یافته‌اند پدید می‌آید. طاق در دیسه‌های گوناگون ساخته می‌شود که از نگاه چَفدی به سه ساختار هندسی: شلجمی (سهمی)، نیم‌دایره، و بیضوی تقسیم می‌شود؛ که چَفد آن گاه شکل تیزه‌دار و گاه شکل مازه‌دار به خود می‌گیرد. افزون بر این طاق در یک نگاه کلی هندسی همواره یا نیمه‌استوانه‌ای، یا کوژی (گنبدسان)، یا چلیپایی (تقاطعی)، یا زنجیروار دیده می‌شود. هنگامیکه طاق در شکل کوژی خود که پیرامون یک نقطه کانونی ست با خیز بسیار زیاد ساخته می‌شود گنبد پدید می‌آید. در واقع گنبد خود گونه‌ای طاق پیشرفته‌است؛ که بسیار گرد و برجسته ساخته شده و کارکِرد زیبایی شناختی و معماری ویژه‌ای پیدا کرده‌است. طاق و گنبد نوعی پوشش سقف اند که از آن‌ها به پوشش سَغ در برابر پوشش تخت که سقف بی چفد است نام برده می‌شود.
قدمت طاق به دو هزار سال پیش از میلاد و به منطقه میان‌رودان بازمی‌گردد. با این حال مدت زمان طولانی ای گذشت تا در معماری سبک پارتی و سبک‌های دوره اسلامی در ایران و معماری روم باستان و معماری گوتیک در سده‌های میانه (قرون وسطی) این سبک پوشش سقف به اوج شکوه و رونق خود برسد. این سبک که با نام شیوه «طاق و چفد» پشت به شیوه کهن و نخستین معماری، شیوه نعل و پایه دارد؛ چرخشگاهی بزرگ در تاریخ معماری جهان است. شیوه «نعل و پایه» از دوران پیش از تاریخ به مدت هزاران سال یگانه شیوه پوشش آسمانه بوده که سازه استون‌هنج یکی از نمونه‌های آن است. پیدایش شیوه «طاق و چفد» در واقع پاسخ نوآورانه به محدودیت هاییست که شیوه کهن «نعل و پایه» به آن‌ها دچار بود و در روند شتابان رو به گسترش شهرنشینی این محدودیت رفته رفته تنگناهایی را پیش پا می‌گذاشت. کاربرد تیرهای چوبی و کارگذاری آن‌ها بر روی دیوارها یا ستون‌های ساده گلی یا چوبی هرچند در ساخت سازه‌های روستایی آسانترین روش به نظر می‌رسد، اما آنگاه که هدف ساختن یک سازه بزرگ، تودرتو، و رفت و آمددار شهری باشد، شکوه اشرافیتش به کنار، کاربرد پالارهای (نعل یا تیرحمال) کوه‌پیکر سنگی و سپس فَرَسب‌های یک‌دست و متناسب بر روی آن‌ها بغرنج بزرگی را پیش پای رازیگر می‌نهد، گذشته ازینکه در همه جا نیز امکان دسترسی به تیرهای مناسب چوبی برای جایگزینی با پالارهای سنگی که تراش و جابجایی اشان خود بزرگ‌ترین مانع بود فراهم نبوده‌است؛ جدای ازینکه فرسب‌ها نیز خود نیاز به تنه‌های بلند و هم اندازه به تعداد زیاد برای هر سازه داشتند که نگه‌داری اشان در برابر «موریانه» خود بغرنجی دیگر بود. پیدایش نوآوری «طاق و چفد» دو امکان را با خود به ارمغان آورد: آ) پوشاندن دهانه‌های هرچه فراخ تر آن هم در دوردست‌ترین مکان‌ها، چه طاق به این روش با قالب‌های کوچک سنگ یا آجر ساخته می‌شود که جابجایی و کاربرد بسیار آسانتری تا تیرهای کوه‌پیکر سنگی یا کمیاب تر چوبی داشتند و با ساختار چفدی خود امکان پوشش دهانه‌هایی که نیاز به بزرگ‌ترین و سنگینترین نعل‌ها و فرسب‌ها داشت را به ساده‌ترین روش فراهم می‌آوردند و دیگر آنکه ب) زمینه را برای بالیدن و گسترش هرچه شتابان تر شهریگری و شهرنشینی بیش از پیش آماده کرد که نمونه‌های نخستین آن در تمدن‌های میان‌رودان و بخصوص تمدن ایلام هنوز به جای مانده‌است.
از آنجا که طاق گذشته از تیزی یا کفته بودنش در تکیه‌گاه خود که محل دوسیدنش روی دیوار است با فشاری معین از وزن خود روبرو است ازینرو می‌باید با ستبرای مناسبی که وزن را بتواند تاب بیاورد همراه شود. این ستبرا که تَبَره خوانده می‌شود در بخش دوسش طاق به دیوار که پاکار خوانده می‌شود اندازه‌ای پیمون شده دارد. این اندازه نسبتی با دهانه سازه برقرار می‌کند که در پیمون کمترین آن formula_1 (یک شانزدهم) است. به این معنا که هرچه دهانه است تَبَره باید دست کم «یک شانزدهم» آن باشد. برای نمونه می‌توان به گنبد سلطانیه اشاره کرد؛ دهانه آن ۲۴ گز است که با این حساب جرز دیوارها ۱/۵ گز گرفته شده‌است. گفتنی ست این نسبت در جایی ست که طاق با پاراستی همراه باشد. وگرنه در طاق‌هاییکه پاراستی ندارند مانند طاق‌های مازه‌دار کفته، تبره به دلیل چفدی که زاویه کمی از تراز افق دارد با فشار گرانشی فروریزنده‌ای همراه است که این بغرنج ایجاب می‌کند طاق با ستبرای کمتری در تبره همراه باشد تا هرچه بیشتر سبک شود. هرچند بر ستبرای جرز که نقطه فشار طاق است می‌باید افزوده شود تا نیروی رانشی فزاینده بهتر مهار شود.
به هنگام انتخاب بغداد به عنوان پایتخت در دوره خلافت منصور، در جوار این شهر باغ‌هایی وجود داشت که به شونیزیه معروف بود. منصور در ۱۴۵ ق این باغ را به عنوان مقبره خانوادگی خود انتخاب کرد و آن را (مقابر قریش) نامید. نخستین کسی که در این قبرستان دفن شد جعفر فرزند منصور عباسی بود که در ۱۵۰ ق درگذشت. در ۱۷۹ق، موسی کاظم براساس دستور هارون، از مدینه به بغداد آمد و در آن شهر زندانی شد و سپس در ۱۸۳ ق به دستور خلیفه توسط زندان بانش، سندی بن شاهک، مسموم شد و کشته شد. او را در همان مقابر قریش، مکانی که خود قبل از آن خریده بود، به خاک سپردند.&lt;ref name="دائرةالمعارف تشیع، ۱/۱۰۷٫"&gt;دائرةالمعارف تشیع، ۱/۱۰۷٫/&lt;/ref&gt; کاظم چهارمین فردی بود که در این مقبره دفن می‌شد. قبل از او جعفر و سپس عیسی نوفلی در آن مکان به خاک سپرده شده بودند و سومین نفر، خلیفه امین، فرزند هارون بود که مادرش، زبیده خاتون، بر قبر او بقعه ای بنا کرد. با نظر جواد و به دستور مأمون بر روی مرقد کاظم بقعه‌ای ساختند و از آن پس بیشتر دولت مردان در این قبرستان خاک شدند و هریک برای خود مقبره و بقعه‌ای اختصاص دادند.
او در اطراف آستان خانه‌هایی برای زائران و فقیران بناکرد که به دارالضیافه مشهور شد. علاوه برآن حجره‌های اطراف صحن را در ۶۰۸ ق به مدرسه علوم دینی تبدیل کرد. خلیفه عباسی در چند سال بعد، که دوباره حرم بر اثر طغیان دجله دچار آسیب شد، به بازسازی آن پرداخت و خرابی‌ها را ترمیم کرد. در زمان فرزندش، الظاهر، نیز حرم دچارآتش‌سوزی شد و بسیاری از لوازم و نفایس آن در آتش سوخت و حتی به ضریح گنبد و مناره‌ها خساراتی وارد شد که خلیفه به بازسازی آن پرداخت. هنگام تهاجم هولاکو خان مغول به بغداد در ۶۵۶ ق، شهر کاظمین دست‌خوش تاراج و حریق شد. اما دو سال بعد وزیر وی، عطاملک جوینی، به هنگام حکومتش بر عراق به بازسازی و جبران خسارت وارده به مشهد کاظمین پرداخت. و دیوارهای آستان را با کاشی تزیین کرد. یک سده بعد، دوباره بر اثر طغیان دجله، حرم رو به تخریب و ویرانی رفت و سلطان اویس جلایری به ترمیم و تعمیر آن اقدام کرد. دیوارهای صحن را با کاشی‌های زیبا تزیین و سپس دو صندوق خاتم کاری بر روی قبرها نصب کرد و به جای یک گنبد، که در عصر آل بویه ساخته شده بود، دو گنبد برفراز قبرها ساخت. اما بازهم چند سال بعد، یعنی در ۷۷۶ ق، دجله طغیان کرد و خرابی‌های زیادی در مشهد کاظمین به بار آورد. عمده‌ترین بازسازی‌ها و تعمیرات آستان کاظمین در دوران صفویه انجام شد. شاه اسماعیل صفوی، در ۹۲۶ ق، تمامی بناهای حرم را خراب کرد و بنای زیبا و باشکوهی شامل رواق در چهار سو، صحن، حرم و دو گنبد جدید کاشی کاری شده ساخت. مسجدی باشکوه و با ستونهای ضخیم در شمال حرم احداث کرد که اکنون هم پابرجاست و به نام مسجد صفوی اشتهار دارد. دو صندوق زیبا از خاتم برای قبر دو امام ساخت و داخل حرم را با آویزها و قندیلهای قیمتی و فرشهای نفیس آراست. درهای حرم و رواق‌ها را نیز با نقره پوشش داد.امروزه، کتیبه ای از آن اقدام‌ها با نام شاه اسماعیل هم چنان موجود است. سلطان محمد خدابنده، برادر او، که در این سال‌ها در عراق حکومت می‌کرد، کارهای او را تکمیل کرد. سلیمان قانونی پس از تسخیر عراق و سلطه عثمانی‌ها بر بغداد، منبری زیبا از آجر و پوششی از کاشی به مسجد صفوی تقدیم کرد. شاه عباس صفوی، برای نخستین بار، ضریحی از فولاد برفراز قبرها ساخت و حرم و روضه را تزیین کرد. در ۱۰۴۵ ق، شاه صفی نیز چهار مناره در گوشه‌های صحن ساخت که اکنون هم پا برجاست.
ساختمان کنونی حرم از ساخته‌های دوره آغازینِ صفویه و اضافات دوره‌های بعدی است. معماری و هنر دوره صفویه از ایوان‌های زیبا و کاشی‌کاریهای معرق نفیس و آینه‌کاریهای بدیع در آن به وضوح قابل مشاهده است. حرم دارای دو گنبد طلایی است که هر یک بر روی یکی از دو قبر قرار گرفته‌است. در زیر دو گنبد فضای مربع مستطیل است که میانه دو دیوار شرقی و غربی را دو ستون عظیم دربرگیرنده گنبدها اشغال کرده‌است؛ یک ضریح نقره‌ای قبرها را با دو صندوق خاتم نفیس دربردارد؛ با ورود از ایوان جنوبی به نخستین رواق و سپس به درون حرم و گنبدخانه نخست در برابر قبر موسی بن جعفر قرار خواهیم گرفت و در پشت سر او قبر جواد قرار دارد. پیرامون حرم چهار شبستان بزرگ قرار گرفته و رواق‌های جنوبی و غربی هر یک به ایوانی زیبا و بزرگ راه دارد. مجموعه حرم و رواقها را سه صحن وسیع دربردارد که صحن غربی به نام «صحن قریش» می‌باشد. برج و بارو و دروازه‌های هفت‌گانه صحن با معماری زیبای آن و کاشی‌کاری نفیس پراکنده در سردرها و کتیبهها چشم بیننده را می‌نوازد. برج و بارو و دروازه‌های هفت‌گانه صحن که با توجه به معماری زیبای آن و کاشی‌کاری نفیس پراکنده در سردرها و کتیبه‌ها چشم بیننده را می‌نوازد، از ساخته‌های فرهاد میرزای قاجار (عموی ناصرالدین شاه) می‌باشد. برخی بیوت و ضمایم حرم مطهر مسجد صفوی؛ این مسجد از ساخته‌های شاه اسماعیل صفوی است که پس از تسخیر عراق آن را به سبک ساختمانهای عراقی ساخت. مسجد از زیبایی خاصی برخوردار است که حس تحسین بیننده را در برابر عظمت ستون‌های ضخیم و طاق‌های قوسی آن برمی‌انگیزد و دارای گنبد کاشی‌کاری بسیار کوتاهی است که به زحمت می‌توان آن را از درون صحن دید. در جنب محراب و منبر کهن مسجد، پنجرهای به درون رواق شمالی حرم باز شده‌است که از میان آن، ضریح قابل مشاهده است.
بسیاری از شعارهای تبلیغاتی استفاده شده از سوی کاندیدان معتبر نبودند. عده‌ای شعارهایی بسیار بالاتر از صلاحیت یک وکیل پارلمان را مطرح می‌کردند، و عده‌ای دیگر با شعارهای خود دیگر کاندیدان را محکوم کرده و به تعریف و تمجید از خویش می‌پرداختند یا اشخاصی دیگر عملکردهای دولت را زیر سؤال برده و خود را به عنوان ناجی و تمام‌کننده این مسائل معرفی می‌کردند. نمونه‌ای از این شعارها، داوود سلطان‌زوی بود که اعلام کرده بود وظایفش در مجلس هنوز به پایان نرسیده و باید این وظایف را ختم کند. تنوع بسیار زیادی در شعارها دیده می‌شد. بعضی‌ها شعارهای کوتاه و عادلانه را می‌پسندیدند و برخی دیگر هیچ شعاری نداشتند و تنها به چاپ عکس‌های خود بسنده کرده بودند. حتی یکی از نامزدها عکس و نام خود را هم چاپ نکرده بود و تنها شماره اسم خود را همراه با نشان انتخاباتی‌اش در برگه رأی در پوسترهای چندمتری چاپ کرده‌است و عده‌ای به نوشتن "شعار نمی‌دهم!" بسنده کرده بودند.