Maani/Wikipedia-Persian-Context-3.3k huggingface dataset:
یونهو در تاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۱۷ با افتخار سربازی خود را به پایان رساند و در ۱۸ آگوست همان سال چانگمین نیز توانست با موفقیت سربازی خود را به پایان برساند. در ۲۱ آگوست، TVXQ از شروع مجدد فعالیت‌های خود خبر داد. اولین قدم، کنسرت Your Present در سه اجرا بین ۳۰ سپتامبر تا ۱۵ اکتبر ۲۰۱۷ در سئول و ماکائو بود. در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۷ آلبوم "Fine Collection ~Begin Again~" از مجموعه آهنگ‌های گذشته TVXQ از سال ۲۰۱۱ در ژاپن منتشر شد. به دنبال انتشار آلبوم تور «شروع مجدد» از نوامبر ۲۰۱۷ در Sapporo Dome تا ژانویه ۲۰۱۸ در Nissan Stadium برگزار گردید. TVXQ توانست رکوردهای جدیدی با این تور به جا بگذارد. آن‌ها به اولین خوانندگان در ژاپن تبدیل شدند که توانستند در سه روز متوالی در استادیوم نیسان اجرا کنند و اولین خوانندگان خارجی شدند که بیش از ۱ میلیون تماشاچی طی یک تور را به خود جلب کرده‌اند. سینگل "Reboot" اولین سینگل گروه بعد از بازگشت از سربازی در ژاپن بود که در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ منتشر شد. این سینگل توانست بیش ۱۲۳٬۰۰۰ نسخه فروش داشته و در جایگاه دوم اوریکن قرار بگیرد.
کتاب ' بر مبنای روش «رویکرد طبیعی» یا «استقرای مبتنی بر بافت متن» نوشته شده‌است. در این روش، دانشجو که هیچ نیازی به آشنایی قبلی با لاتین ندارد، با جملات ساده مثل ' («رم در ایتالیا است») شروع می‌کند. برای معرفی واژگان جدید، آنها یا در بافتی از متن قرار داده شده‌اند که معنای پشت آن را آشکار کند، یا در حاشیهٔ کتاب با یک تصویر معرفی شده‌اند، یا مترادف و متضاد لاتین آنها معرفی شده یا یک تعریف مختصر به زبان لاتین برای آنها نوشته شده. دستور زبان به تدریج دشوارتر می‌شود تا جایی که زبان‌آموز قادر باشد که متن‌های غیر ساده را بخواند. برخلاف عرف درس‌های لاتین، به جای ترجمه، تمرکز این روش بر تلفظ و درک مطلب است. نیازی به واژه‌نامه در این روش نیست زیرا کتاب‌ها کاملاً به زبان لاتین نوشته شده‌اند و برای گویشوران بسیاری از زبان‌ها قابل درک است. فرض شده‌است که استفاده‌کنندهٔ کتاب با الفبای لاتین آشنایی دارد و یک آشنایی حداقلی با زبان‌های رومی یا زبان انگلیسی دارد. درس شامل دو قسمت "Familia Romana" و "Roma Aeterna" به همراه متن‌های کلاسیک مثل "" («خاطراتی در باب جنگ گالی») نوشتهٔ ژولیوس سزار است. با بهره‌گیری از تصویرها و حاشیه‌های کتاب، این متن‌ها را می‌توان به واسطهٔ بافت متن و همچنین واژگانی که قبلاً آموخته شده، فهمید.
رومن آبراموویچ در خارج از روسیه به خاطر سابقهٔ مالکیت باشگاه فوتبال چلسی و فعالیت در فوتبال اروپا شهرت دارد. هنگامی‌که تیم فوتبال رئال مادرید در دیداری تماشایی در سال ۲۰۰۳، در استادیوم الدترافورد با درخشش و هت‌تریک رونالدو با نتیجه ۳–۴ مغلوب منچستریونایتد شد، یک میلیاردر روسی روی سکوها به حدی از جریان بازی به وجد آمده بود که تصمیم به سرمایه‌گذاری روی فوتبال گرفت و چند ماه بعد تبدیل به یکی از جالب‌ترین سوژه‌های فوتبال شد؛ آن فرد متمول روسی، رومن آبراموویچ بود که تصمیم گرفت باشگاه چلسی را خریده و به فوتبال روی آورد. او ابتدا قصد خرید باشگاه تاتنهام هاتسپر در شمال لندن را داشت. دانیل لوی، مالک باشگاه تاتنهام، بازدید آبراموویچ از ورزشگاه وایت هارت لین در سال ۲۰۰۳، را تأیید کرده‌ است. آبراموویچ سپس به این نتیجه رسید که با ۱۰ میلیون پوند بیشتر می‌تواند باشگاه چلسی را با یک استادیوم توسعه‌ یافته و همچنین دو هتل خریداری کند و از خرید تاتنهام منصرف شد.
جنگ داخلی روسیه (روسی: Гражда́нская война́ в Росси́и, تلفظ، گراژدانسکایا ووینا و راسیی؛ نوامبر ۱۹۱۷ – ۲۵ اکتبر ۱۹۲۲) یک جنگ داخلی چند حزبی در قلمرو امپراتوری روسیه سابق بود که بلافاصله پس از انقلاب روسیه آغاز شد که درآن جناح‌های سیاسی برای بدست گرفتن قدرت بایکدیگر به رقابت پرداختند. از دوره ۱۹۲۰–۱۹۱۷ معمولاً به‌عنوان جنگ کمونیسم یاد می‌شود که در طی آن، رژیم جدید علاوه بر کشمکش با نیروهای ضدانقلاب داخلی و متحدان خارجی آنها، کوشش کرد تا کنترل دولت را بر تمام فعالیت‌های اقتصادی برقرار سازد. دو گروه بزرگ نظامی به نام ارتش سرخ، که برای منافع بلشویک‌های کمونیست به رهبری ولادیمیر لنین می‌جنگیدند، و نیروهای متحدی که اتحادیه ناپایداری از گروه‌های بلشویک ستیز بودند. آنها در اصطلاح عامه ارتش سفید خوانده می‌شدند که دارای منافع مختلفی مانند سلطنت طلبی، اقتصاد سرمایه‌داری و فرم‌های دیگری از نوع سوسیالیسم، هرکدام با عقاید دموکراسی و ضد دموکراسی بودند. علاوه برآن ارتش‌های غیرایدئولوژی موسوم به ارتش سبزها با بلشویک‌ها و سفیدها مبارزه می‌کردند. هشت کشور خارجی علیه ارتش سرخ و حمایت از سفیدها که عمدتاً از کشورهای متفقین جنگ جهانی اول بودند که پیروز جنگ شده بودند، در جنگ داخلی مداخله می‌کردند. ارتش سرخ سفیدها را در سال ۱۹۱۹ در اوکراین و شرق سیبری که تحت رهبری الکساندر کولچک بودند شکست می‌دهد. باقی‌مانده سفیدها تحت رهبری پیتر نیکولاویچ ورنگل در شبه جزیره کریمه در اواخر سال ۱۹۲۰ شکست می‌خورد. جنگ البته تا دوسال دیگر ادامه یافت و نبردهای کوچک با باقی مانده‌های سفیدها در خاور دور تا سال ۱۹۲۳ ادامه داشت. جنگ درسال ۱۹۲۳ به دلیل تحکیم جایگاه دولت جوان بلشویک اسما پایان یافت ولی مقاومت علیه بلشویک‌ها تا سال ۱۹۳۴ در آسیای میانه همچنان ادامه داشت. تلفات این جنگ حدود ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود که اغلب آن از غیرنظامیان بودند. جنگ داخلی روسیه به عنوان یکی از بزرگترین فاجعه ملی تلقی می‌شود که اروپا تابه حال بخود دیده بود.
لژیونهای چکسلواکی بخشی از ارتش روسیه بوده و تا اکتبر ۱۹۱۷ حدود ۳۰ هزار سرباز داشتند. آنها با دولت بلشویک توافق‌نامه ای داشتند تا از جبهه شرقی به فرانسه فرستاده شوند. حمل و نقل از جبهه شرقی به ولادی وستوک در هرج و مرج تضعیف شد و سربازان همگی در طول مسیر راه‌آهن سیبری پراکنده شدند. تروتسکی تحت فشار متنفین دستور خلع سلاح و دستگیری لژیونرها را که موجب تنش با بلشویک‌ها بود، صادر کرد. متحدان غربی نیروهای مسلح و مخالف بلشویک‌ها را پشتیبانی می‌کردند. آنها نگران اتحاد شوروی و آلمان بودند و همین‌طور گسترش اقاید کمونیستی رد اروپا و گهان که یکی از بزرگترین نگرانی متفقین بود. از این رو، بسیاری از این کشورها حمایت خود را از سفیدها، از جمله تأمین نیروها و منابع، ابراز داشتند. وینستون چرچیل دربارهٔ این گفت که بلشویسم باید «در گهواره خود» خفه شود. انگلیس و فرانسه در طول جنگ جهانی اول از روسیه با کمک تسلیحاتی حمایت کردند. پس از پیمان، به نظر می‌رسید که بیشتر این تسلیحات به دست آلمانی‌ها خواهد افتاد. تحت این بهانه، مداخله متفقین بخصوص بریتانیا و فرانسه در جنگ داخلی روسیه با اعزام سرباز به بنادر روسیه آغاز شد و درگیری‌های خوشنت آمیز با سربازان وفادار به بلشویسم افزایش یافت.
تابلوی اعلانات گنو در ژوئن سال ۱۹۹۴ «لینوکس» را به عنوان «سیستم یونیکس آزاد برای معماری‌های ۸۰۳۸۶» توصیف کرد (با «تعداد زیادی کتابخانه و ابزار» از گنو)، اما در ژانویه ۱۹۹۵ تابلوی اعلانات گنو آن را به «گنو/لینوکس» تغییر داد. تلاش‌های استالمن و بنیاد نرم‌افزار آزاد برای وارد کردن نام گنو در حدود سال ۱۹۹۴ آغاز شد، اما گزارش شده‌است که آن ارتباط‌ها تا سال ۱۹۹۶ اکثراً خصوصی بوده‌است. در سال ۱۹۹۶، استالمن ایمکس نسخهٔ ۱۹٫۳۱ را منتشر کرد که در سیستم اوتوکانف آن نام «لینوکس» به «لیگناکس» تغییر پیدا کرده‌بود (بعد از مدتی بسیار کوتاه در نسخهٔ ۱۹٫۳۲ آن نام به «لینوکس-گنو» تغییر پیدا کرد)، و مقالهٔ «لینوکس و سیستم گنو» را پیوست آن کرد که به افراد پیشنهاد می‌کرد از نام «سیستم مبتنی بر لینوکس» استفاده کنند (یا «سیستم گنو/لینوکس» یا «لیگناکس» برای کوتاهی). او بعد از مدتی به‌طور منحصر از نام «گنو/لینوکس» استفاده کرد و مقاله‌ای در سال ۱۹۹۷ با نام «لینوکس و پروژهٔ گنو» نوشت.
در سپتامبر ۲۰۱۰ پلیس سوئد تحقیق دربارهٔ دو مورد آزار جنسی از سوی آسانژ را آغاز کرد. آسانژ این اتهامات را «بی‌پایه» خواند و گفت تمامی برخوردهای جنسی رضایتی دوطرفه بوده‌اند. هویت دو زن سوئدی که از آسانژ شکایت کرده‌اند نامشخص است. در ژانویه ۲۰۱۱ آسانژ که در آن زمان در بریتانیا بود پی برد که سوئد حکم اروپایی دستگیری برای استرداد او به سوئد جهت بازجویی را صادر کرده‌است. بازپرسی استرداد در ۷ یا ۸ و ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ در دادگاه قاضیان شهر وست‌مینستر انجام پذیرفت و حکم به حالت تعلیق درآمد. در ۲ مارس ۲۰۱۱ وکلای آسانژ در دادگاه عالی بریتانیا دلایل خود را برای اعتراض به بازپس‌فرستادن آسانژ به سوئد ارائه کردند. آسانژ به قید ضمانت آزاد شد. به دنبال پژوهش‌خواهی در ۱۲ و ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱، دادگاه عالی لندن تصمیم خود را به زمانی دیرتر انداخت. در ۳۰ مه ۲۰۱۲ دادگاه عالی بریتانیا، حکم نهایی مبنی بر تأیید تقاضای دادستان سوئد برای استرداد جولیان آسانژ به ان کشور را اعلام کرد. این دادگاه آخرین راه کار قانونی آسانژ برای اجتناب از با ز پس فرستاده شدن به سوئد بود. پس از اعلام حکم دادگاه عالی تجدید نظر، آسانژ که در خطر باز پس فرستاده شدن به سوئد قرار داشت به سفارت اکوادور در لندن پناهنده شد.
اگر با چشم غیرمسلح به خورشید خیره شویم، درخشش آن می‌تواند آسیب‌رسان باشد. در هر صورتی و در هر شرایطی در صبح ظهر یا حتی هنگام غروب خورشید به هیچ وجه نباید به خورشید نگاه کرد. و باعث مشکلاتی غیرقابل برگشت می‌شود. البته یک نگاه کوتاه و گذرا، به یک چشم معمولی که مردمک آن خیلی باز نشده باشد آسیبی نمی‌رساند. با نگاه مستقیم به خورشید توانی نزدیک به ۴ میلی وات توسط نور خورشید در شبکیهٔ چشم آزاد می‌شود. این انرژی باعث گرم شدن چشم و آسیب زدن به سلول‌های آن می‌شود به همین دلیل چشم دیگر نسبت به نور دریافتی به خوبی پاسخ نمی‌دهد. بیماری‌هایی مانند فسفن و کوری جزئی کوتاه مدت از آسیب‌های خیره شدن به خورشید است. تابش فرابنفش با گذر سال‌های دراز از سن افراد و اندک اندک باعث زردی عدسی چشم و احتمالاً بیماری آب‌مروارید در افراد می‌شود. این بیماری به میزان دریافت عمومی فرابنفش بستگی دارد و به خیرگی با چشم غیرمسلح به خورشید، ارتباط ندارد. نگاه بلندمدت و با چشم غیرمسلح به خورشید اجازه می‌دهد تا پرتوهای فرابنفش زیادی وارد چشم شود در نتیجه ممکن است آسیب‌هایی مانند آفتاب‌سوختگی در شبکیهٔ چشم پدید آید به ویژه هنگامی که پرتوهای فرابنفش شدید و متمرکز باشند. این آسیب‌ها جدی تر خواهد بود هنگامی که چشم جوان باشد یا عدسی (لنز) گذاشته شده در چشم تازه باشد چون در این وضعیت چشم پرتوهای فرابنفش بیشتری را نسبت به چشم معمولی در خود می‌پذیرد. همچنین هرگاه خورشید در زاویهٔ سرسو باشد و فرد از بلندی به آن خیره شود آسیب بیشتری به چشم می‌رسد.
استارز در مرحلهٔ نخست، تیم براوو را به منظور بررسی و تحقیق دربارهٔ این پرونده به کوهستان آرکلی فرستاد. بالگرد تیم دچار نقص فنی شد و سقوط کرد، اما اعضای تیم همگی از این حادثه زنده ماندند. جستجو و تحقیق پیرامون دلیل این حادثه آغاز شد. ربکا که از اعضای تازه‌کار گروه محسوب می‌شد نیز در این مأموریت حضور داشت. او پس از یافتن قطار وارد آن شد و پس از مدتی با بیلی کوئن ملاقات کرد. آن دو با یکدیگر به تحقیق پیرامون این رویداد پرداختند. زامبی‌ها و مخلوقات عجیب دیگری در آن قطار وجود داشت. این مخلوقات پیش از این انسان‌ها و موجودات معمولی بودند که پس از ابتلا به ویروس T، ساختار بدن آن‌ها به این شکل در آمده بود.. هر جانداری که به این ویروس مبتلا شود، کشته می‌شود و در برابر، جریان الکتریکی ضعیفی را در بدن شخص مبتلا ایجاد می‌کند. این جریان الکتریکی ضعیف سبب به کار افتادن مجدد برخی از سیستم‌های حیاتی بدن می‌شود اما این شخص دیگر یک موجود مرده و بی‌خرد است و فقط سعی می‌کند نیاز خود را به غذا برطرف کند. فقط یک‌بار گزش توسط زامبی‌ها کافی است تا ویروس تی از زامبی به بدن فرد سالم منتقل شود، تا یک زامبی جدید متولد شود. این ویروس توسط دکتر جیمز مارکوس کشف شده بود. اوزول ای اسپنسر به مارکوس خیانت کرده و دستور می‌دهد تا او را بکشند اما مارکوس توسط یک زالو که به بدنش وارد شده بود زنده ماند و پس از ده‌سال بدن او توسط زالوی ملکه به شکل کامل بازسازی شد. اینک مارکوس در اندیشهٔ انتقام از اسپنسر و شرکت آمبرلا برآمده و ویروس تی را در کوهستان آرکلی پخش می‌کند. ربکا و بیلی در ادامه به عمارت دکتر جیمز مارکوس وارد شدند و سرانجام او را نابود کردند. اما در تمام این مدت، هیچ پیامی از مأموران تیم براوو به دفتر گروه استارز نمی‌رسد.
داستان این بازی پیرامون فرستاده شدن تیم براووی گروه استارز به کوهستان آرکلی است. مکانی که ویروس تی نخستین قربانیان خود را به خود آلوده می‌کند. این ویروس توسط دکتر جیمز مارکوس ساخته شده و به منظور انتقام از شرکت آمبرلا، ویروس ساخته شده به دست خودش را در این مکان پخش می‌کند. با پخش شدن ویروس تی در کوهستان آرکلی، ساکنان آن مکان به زامبی تبدیل شدند. ویروس تی نقش بسیار مهمی در شکل گیری داستان اصلی این سری داشت. هر جانداری که به این ویروس مبتلا شود، کشته می‌شود و در برابر، جریان الکتریکی ضعیفی را در بدن شخص مبتلا ایجاد می‌کند. این جریان الکتریکی ضعیف سبب به کار افتادن مجدد برخی از سیستم‌های حیاتی بدن می‌شود اما این شخص دیگر یک موجود مرده و بی‌خرد است و فقط سعی می‌کند نیاز خود را به غذا برطرف کند. فقط یک‌بار گزش توسط زامبی‌ها کافی است تا ویروس تی از زامبی به بدن فرد سالم منتقل شود، تا یک زامبی جدید متولد شود. ربکا چمبرز و بیلی کوئن شخصیت‌های اصلی و قابل کنترل در این بازی هستند که سرانجام دکتر مارکوس را نابود می‌کنند.
در افسانه‌ها آمده که فنریر، گرگ عظیم که باید به بند کشیده می‌شد هر طنابی را پاره می‌کرد تا آنکه اُدین با فرزانگی از دورف‌ها می‌خواهد برای به بند کشیدن گرگ زنجیری که دارای قدرت نامرئی و به ظاهر در حد ریسمانی ابریشمی و ظریف را در خود داشته باشد. دورف‌ها ریسمانی افسانه‌ای ساختند که اگرچه به ظاهر نازک و ابریشمی بود، ولی از شش عنصر جادویی ساخته شده بود که عبارتند از: صدای پای گربه، ریش زن، ریشه کوه، عاطفه خرس، نفس ماهی و تف پرنده. به همین دلیل امروزه نشانی از این عناصر بر روی زمین نیست. تیر به تمهیدی از فنریر می‌خواهد آن زنجیر را بیازماید و فنریر به شرطی به این کار تن می‌دهد که یکی از ایزدان دست خود را بین دندان‌های او قرار دهد و بالاخره تیر داوطلب بستن گرگ شد. وقتی تیر فنریر را با زنجیر دورف‌ها به بند می‌کشد گرگ با به کار گرفتن تمام نیروی خویش برای گستن بند آن را ناگستنی می‌یابد و اگرچه ایزدان خشنود می‌شوند، اما تیر در این راه دستش را از دست داد. بدین روایت فنریر در آسگارد و در دیدگاه ایزدان به بند کشیده شد و شاید بتوان او را همتای گارم سگ به بند کشیدهٔ جهان زیرین که در راگناروک با تیر می‌جنگد دانست. اسطوره هدیه دادن دست تیر یکی از افسانه‌های آغازین سرزمین ژرمن‌ها و چیزی است که آثار آن در طلسم‌ها و سکه‌های طلای یک رو دورهٔ مهاجرت که دست باشنده‌ای رامیان دندان‌های یک حیوان نشان می‌دهد دیده می‌شود و با این همه "تیواتس" در عصر وایکینگ‌ها جای خود را به اودین داده است.
فرانک سیناترا ازدواج سوم و آخر اوا (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷) با فرانک سیناترا خواننده و هنرپیشه آمریکایی بود. اوا در زندگینامه‌اش نوشته که از بین تمام مردانی که با آنها بوده، فرانک عشق زندگی اش بوده است. "سیناترا" همسرش را به خاطر "اوا" ترک کرد و ازدواج زودهنگام آنها با یکدیگر تیتر رسانه‌ها شد. سیناترا به خاطر ترک همسرش به خاطر بودن با یک زن اغواگر بسیار مورد انتقاد قرار گرفت از جمله از طرف روزنامه‌نگارهای معروف آن زمان "هدا هاپر" و "لولا پارسونز" و همچنین از طرف کلیسای کاتولیک رومی و هوادارانش. این عمل او حتی کارش را تحت تأثیر قرار داد. گاردنر از نفوذش استفاده کرد تا نقشی را برای فرانک بگیرد که بعداً برنده جایزه اسکار شد یعنی فیلم از اینجا تا ابدیت (۱۹۵۳). این نقش و جایزه دوباره به کار فرانک جان دوباره بخشیدند. اوا در طول ازدواجش با فرانک دو بار حامله شد اما هر دو بار بچه‌ها را سقط کرد. بعد از جدایی فرانک و اوا دوستان خوبی برای هم باقی‌ماندند.
در نوزدهم محرم یا دهم صفر، فرمانده لشکر ری به عمر بن سعد گفت که ما چندماه است که از خانه و کاشانه دوریم، اینک اجازه بده تا یکی از سرهای کشتگان کربلا را با خود بطرف ری ببریم و نشان دهیم که دشمن یزید را کشته و از ایران هدایا بفرستیم. عمرسعد قبول کرد و از میان سرها، سر قاسم را انتخاب نمود. این انتخاب به خاطر این بود که روز عاشورا، قاسم با زبیده بنت حسین ازدواج کرد و زبیده خاتون دختر شهربانوی دوم از نسل یزدگر پادشاه ایران بود، و قاسم، داماد ایرانی‌ها شد، فلذا سر او را برای تحقیر ایرانیان فرستاد. بالاخره لشکر ری به همراه سر قاسم به طرف ایران راه افتاد و ده روز بعد به ری رسیدند، تا یک هفته در میادین اصلی شهر با چوب و سنگ به سر میزدند که شب ها سر را نزد پیرزنی امانتدار در محله‌ دربند تهران میسپردند، در شب جمعه که پیرزن برای نماز شب آماده میشد، ناگاه نورهایی را دید که از آسمان به طرف سر می‌آیند، جلو آمد و دید که زنانی از نور آمده اند، و سر در بین زمین و آسمان بالا آمد و صحبت میکند، یکی از آن مخدرات گفت مادرجان خدیجه نگاه کن که با پسرم قاسم چه کردند، پیرزن فهمید که فاطمه زهرا آمده، خودش را به پاهای او انداخت و طلب بخشش کرد و گفت: من نمیدانستم صاحب سر کیست، فاطمه او را بخشید و رفت. زن تصمیم گرفت دیگر سر را به آن ها ندهد و شیعیان را خبردار کرد، پس سر را شستشو داده و در محل فعلی امامزاده قاسم بن حسن دربند تهران، دفن نمود و بعد دعا کرد: خدایا من طاقت مقابله با این کافران را ندارم، و الان جان من را بگیر، دعایش مستجاب شد و از دنیا رفت و در همان محل دفن گردید، صبح، دشمنان آمدند و بعد از فهمیدن ماجرا با شیعیان آن‌جا جنگیده و بسیاری را کشتند.[۷][۸][۹]
از عبدالله بن حازم نقل است که: «روزی با هارون‌الرشید از کوفه [برای شکار] به جانب «غریّین» [نجف] بیرون رفتیم، در آن جا آهوانی را دیدیم، بازهای شکاری و سگهای تربیت‌شده را به سویشان فرستادیم، ساعتی پِیشان رفتند تا این که آهوان به تپّه‌ای پناه بردند و در آن جا آرمیدند. بازها و سگها از تعقیبشان دست کشیدند و برگشتند! هارون از این صحنه شگفت‌زده شد، سپس آهوان از آن بلندی فرود آمدند و بازها و سگها در پِیشان رفتند، ولی دوباره آهوها به آن تپه بازگشتند و بازها و سگها هم دوباره از آن‌ها صرف‌نظر کردند، سه‌باره هم این صحنه تکرار شد. هارون فرمان داد که به کوفه روند و کسی که سنش از همه بیشتر است را نزدش بیاورند، پیرمردی از بنی‌اسد را نزدش آوردند، هارون به او گفت: «قصه این تپه چیست؟» جواب داد: «پدرم از نیاکانش نقل کرده که می‌گفتند زیر این تپه قبر علی بن ابی‌طالب است، خداوند آن را حرم امن برای هر چیزی قرار داده‌است!»».
از زمان فینال جام حذفی ۱۹۲۱، نشان تاتنهام هاتسپر یک خروس است. هری هاتسپر که باشگاه به یاد او نامگذاری شد، به این علت با این نام مستعار شناخته می‌شد که با پوشیدن خار وارد میدان جنگ می‌شد تا اسبش در میانه نبردها سریع‌تر حرکت کند و خارها یادآور خروس‌های جنگی نیز هستند. در سال ۱۹۰۰، از همین خار به عنوان نماد باشگاه استفاده شد که بعداً به یک خروس جنگی تغییر کرد. ویلیام جیمز اسکات که از بازیکنان سابق بود، مجسمه‌ای برنزی از یک خروس که روی توپ ایستاده بود را با هزینه ۳۵ پوند و بلندی ۹ فوت و ۶ اینچ ساخت که در انتهای فصل ۱۰–۱۹۰۹، بالای جایگاه غربی گذاشته شد. از آن زمان، نشان خروس و توپ به بخشی از هویت باشگاه تبدیل شده‌است. نشانی که در سال ۱۹۲۱ روی پیراهن باشگاه استفاده شد، نشان‌دهنده یک خروس در حصر یک سپر بود، اما در اواخر دهه ۱۹۶۱ با خروسی که روی یک توپ ایستاده بود تعویض شد.
این رقابت در سال ۱۹۱۹ تشدید شد. با اتمام جنگ جهانی اول، تصمیم گرفته‌شد تا دسته اول لیگ فوتبال در فصل جدید با دو تیم بیشتر آغاز شود. جلسه‌ای با حضور باشگاه‌ها برگزار شد تا با رای‌گیری تکلیف دو تیم اضافه‌شده مشخص شود. چلسی که در رده نوزدهم فصل پیش قرار گرفته و حکم سقوطش قطعی بود اجازه ماندن کسب کرد. سهمیه دوم می‌توانست به تاتنهام داده شود که قعرنشین دسته ۱ شده‌بود یا به بارنزلی تعلق گیرد که در دسته ۲، جایگاه سوم را به دست آورده بود، اما آرسنالی‌ها با وجود آنکه در رده پنجم از جدول دسته ۲ ایستاده‌بودند به همراه چهار باشگاه دیگر برای کسب آخرین سهمیه تقاضا دادند. با امضای رئیس لیگ و جان مک‌کنا رئیس لیورپول در جایگاه قدیمی‌ترین تیم لیگ، آرسنال با هجده رای در مقابل هشت رای اسپرز، بیست‌ودومین سهمیه دسته اول را کسب کرد. این تصمیم سبب خشم تاتنهام و هوادارانش شد. گفته می‌شود سِر هنری نوریس، رئیس وقت آرسنال با توافقات پنهانی رای سایر اعضا را به دست آورده، اگرچه اثباتی برای این ادعا ارائه نشده‌است.
قلب یخی نام مجموعه‌ای تلویزیونی خانگی ساخت ایران می‌باشد که در ۳ فصل تولید شده‌است. کارگردان فصل اول و دوم این مجموعه محمدحسین لطیفی و فصل سوم به کارگردانی سامان مقدم است. این مجموعه نخستین سریال شبکه نمایش خانگی در ایران است. پس از فصل یک و دو در دعوایی مالی بین بازیگران، کارگردان، نویسندگان و تهیه‌کننده دست آخر تهیه‌کننده انتخاب کرد داستان فصل یک و دو را بی پایان بندی رها کند و در فصل سوم داستان ماجرای دیگری را پی‌گیرد، در ابتدای فصل سوم بازیگری از قول تهیه‌کننده وعده داد در فرصتی مناسب تکلیف دو فصل قبل مشخص و پایان آن را به سرانجام برسانند — وعده‌ای که تا به امروز محقق نشده‌است. یکی از دلایل شکست فروش فصل سوم و بی اقبالی به آن همین عدم اعتماد به پایان داستان بود. فصل ۱ در ۱۱ قسمت از مرداد تا آذر ۱۳۸۹ منتشر شد و فصل ۲ نیز در ۱۶ قسمت از مرداد تا اسفند ۱۳۹۰ منتشر شد. فصل ۳ در ۳۲ قسمت از آذر ۱۳۹۱ تا تیر ۱۳۹۳ انتشار یافت.
بیش از ۱۵۰ سال پیش مهاجرت خانواده های اصیل آب شاهی به شهرهای اصفهان و مشهد بوده و در اثر همین مهاجرت و نبود امکانات و اطلاع رسانی از هم جدا شدند، یکی از بزرگان این محله شیخ علامحسین آب شاهی فرزند ملا علی اکبر یزدی، متولد1270ش عالم فاضل، از شاگردان سید علی نجف آبادی، میرزا عبدالکریم حائری و آخوند گزی است. به تدریس و اقامه جماعت مشغول بوده است، مردی دائم الذکر و زاهد و علاقمند به مطالعه بود، و از دروغ به شدت پرهیز می کرد. وی در 21 اسفند 1331ش فوت نمود و مزارش در تخت پولاد اصفهان میباشد،شیخ غلامحسین دارای سه فرزند پسر و یک دختر بوده و فرزند بزرگ ایشان مرحوم حاج علی آب شاهی محل سکونت ایشان و خانواده در محله ارغوانیه در شرق شهر اصفهان میباشد و همچنین ایشان یکی از اولین ساکنان این منطقه و به نوعی بنیان گذار محله می‌باشند و زحمات فراوانی برای پیشرفت محله کشیدند و دیگر فرزند ایشان مرحوم حاج احمد از شعرا و ادیبان شهر اصفهان که و فرزند دیگر ایشان حاج محمد آب شاهی از بازاریان معتمد قدیم اصفهان میباشند
پس از بازگشت به ایران، معظمی ابتدا در وزارت کشور به کار مشغول شد و سپس به دانشیاری کرسی حقوق بین‌الملل خصوصی در دانشگاه تهران برگزیده شد و به تدریس پرداخت. در سال ۱۳۲۰ به مرتبه استادی ارتقا یافت و در همان زمان به سمت معاونت دانشکده حقوق دانشگاه تهران منصوب شد. در مجلس چهاردهم، به نمایندگی از مردم گلپایگان وارد مجلس شورای ملی شد.خاندان‌های معظمی اصالتی بختیاری تبار دارند واصل آن‌ها ازخوانین بختیاری طوایف بزرگ سرلک[ سلک] بختیاری هستند. این خاندان بزرگ پیشنه مبارزاتی طولانی در ادوار مختلف تاریخ دارند و ازمعدود طوایفی هستند که تاریخ مکتوب هزارساله دارند [ مأخذ: آرشیو بایگانی اسناد کتابخانه پاشا خان سرلک بختیاری الیگودرز،]بنابر کتاب فارس نامه ابن بلخی که به دستور ملکشاه سلجوقی نوشته شده(صفحات ۱۶۵ و۱۶۶و۱۶۴ و۱۶۵ و۱۶۷ و۱۶۸) این خاندان از نسل میرزایحیی خان حاکم عصر قاجار درمنطقه گلپایگان، الیگودرز، خمین و بربرود هستند. چون پدر بزرگشان ملقب به معظم السلطان بود، در هنگام شناسنامه دار شدن مردم ایران لقب معظمی گرفتند و از خوانین مبارز، روشن‌فکر و نیک نام مناطق وسیعی از ولایت های بختیاری عراق عجم بودند.
دیده بانی از لایه‌های بالایی جوّ گذشته‌ای طولانی دارد و به نیمه دوم قرن ۱۸ میلادی و سال ۱۷۴۹ در اروپا بازمی گردد که دماسنجی توسط بادبادک به سوی آسمان فرستاده می‌شد. بعدها با پیشرفت بالون‌های هوای داغ در فرانسه و در سال‌های آغازین دهه ۸۰ قرن هیجدهم دانشمندان هواشناس به همراه ادوات هواشناسی مانند فشارسنج و دماسنج و غیره، خود راهی اقیانوس جوّ فوقانی می‌شدند تا شخصاً کار اندازه‌گیری پارامترهای جوّ فوقانی را انجام داده و همچنین ساختار و شیمی جوّ فوقانی را مورد بررسی قراردهند. کار سفر انسان توسط بالون به منظور بررسی و تحقیق پیرامون سطوح فوقانی جوّ تا اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی ادامه داشت. البته این کار برای کسانی که به آن دست می‌زدند مخاطراتی نیز به دنبال داشت. به‌طوری‌که برای نمونه در سال ۱۸۶۲ میلادی دو مرد بر فراز بریتانیا و در ارتفاع ۱۱ کیلومتری به سبب سرمای بیش از حدّ و کمبود اکسیژن در آستانه مرگ قرار می‌گیرند. همچنین در پرواز بالون دیگری از این نوع و در سال ۱۸۷۵ دو نفر فرانسوی بر اثر نداشتن وسایل تنفسی کافی جان می‌دهند. در همین بین به‌کارگیری از بادبادک نیز ادامه داشت، به‌طوری‌که در انتهای قرن نوزدهم میلادی در کشور ایالات متحده امریکا و دیگر کشورها ایستگاه‌هایی برای دیده بانی جوّ بالا تأسیس شده بودند که بادبادک در آن‌ها وسیله حمل تجهیزات اندازه‌گیری بود. در آن زمان بادبادک‌ها یک وسیله اندازه‌گیری تحت عنوان Meteograph را حمل می‌کردند که قادر بود پارامترهای دما، فشار جوّ و درصد رطوبت نسبی را اندازه‌گیری نموده و بر روی کاغذی به شکل نمودارهای تغییرات هر یک از پارامترهای یاد شده آن‌ها را ثبت نماید. به‌کارگیری بادبادک نیز معایبی داشت. نخست آنکه سقف پرواز آن به‌طور متوسط ۳ کیلومتر بود. دوم آنکه امکان ملاحظه بلادرنگ داده‌های اندازه‌گیری شده تا هنگام پایین آوردن بادبادک و خواندن اطلاعات ثبت شده بر روی Meteograph وجود نداشت. سوم اینکه فرستادن بادبادک در هوایی طوفانی امکان‌پذیر نبود و سرعت باد در انجام شدن این کار بسیار مهم و مؤثر بود. چهارم آنکه با توجّه به وزن Meteograph و احتمال در هم شکستن بادبادک، خطر آسیب رساندن به انسان و دیگر موجودات زنده در هنگام سقوط وجود داشت.
با اختراع هواپیما در آغاز قرن بیستم حمل Meteograph توسط هواپیما ممکن شد. به‌طوری‌که از سال ۱۹۲۵ تا اوایل دهه ۱۹۴۰ میلادی تنها در ایالات متحده آمریکا ۲۰ ایستگاه هواشناسی وجود داشت که برای دیده‌بانی از سطوح فوقانی جوّ، مجهز به هواپیما بودند. البته سقف پرواز این هواپیماها به ۵ کیلومتر می‌رسید. نا کارآمدی بادبادک و هواپیما برای رساندن داده‌های اندازه‌گیری شده به صورت بلادرنگ، به توسعه روش ارسال رادیویی داده‌ها سرعت بخشید. به‌طوری‌که در سال‌های آغازین دهه ۱۹۲۰ میلادی دانشمندان کار ارسال آزمایشی فرستنده‌های رادیویی را توسط بالون‌های هواشناسی به هدف بررسی کیفیت دریافت امواج رادیویی در شرایط مزبور آغاز نمودند. به‌طوری‌که در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی نخستین Meteograph رادیویی به درون اقیانوس جوّ گسیل شد. ساخت آن بر مبنای اسناد موجود توسط یک دانشمند هواشناس روس به نام پاول مولچانف (Pavel Molchanov)انجام شده‌است. وی در ۳۰ ژانویه سال ۱۹۳۱ میلادی موفق می‌شود تا اختراع خود را با نام ۲۷۱۱۲۰ در ساعت ۱۳ و ۴۴ دقیقه از پاولوسک و توسط بالون هواشناسی به سوی اقیانوس جوّ گسیل دارد. این وسیله تا ارتفاع ۸/۷ کیلومتری بالا رفته و دما را در این ارتفاع چهل ممیز هفت درجه سلسیوس زیر صفر اندازه‌گیری می‌نماید. به این ترتیب ۳۲ دقیقه پس از گسیل این رادیوسوند به درون سطوح فوقانی جوّ، نخستین پیام هواشناسی ارسال شده از این رادیوسوند توسط اداره هواشناسی لنینگراد و مؤسسه مرکزی پیش‌بینی هواشناسی مسکو دریافت می‌شود.