Sa i përket ""ausbaut"" (përmirësimi sociolinguistik drejt një gjuhe autonome standarde), treguesi më i fortë i autonomisë është ekzistenca e një sistemi të veçantë shkrimi, alfabeti arvanitik me bazë në Greqi. Një sistem shumë i ngjashëm ishte më parë në përdorim edhe nga folësit e tjerë shqiptarë të Toskëve në mes shekullit XVI dhe XVIII. Sidoqoftë, ky dorëshkrim përdoret shumë rrallë në praktikë sot, pasi Arvanishtja është pothuajse ekskluzivisht një gjuhë e folur e kufizuar në sferën private. Ka edhe disa mosmarrëveshje mes arvanitasve (si me arumunët) në lidhje me atë nëse alfabeti latin duhet të përdoret për të shkruar gjuhën e tyre. Arvanishtja e folur është shumë e larmishme brenda nën-dialekteve dhe nuk ka standardizim të mëtejshëm drejt një Arvanishte standarde (të folur ose të shkruar). Në të njëjtën kohë, arvanitët nuk e përdorin gjuhën standarde si gjuhë standarde, pasi ato zakonisht nuk janë të shkolluar në ortografinë standarde latine, dhe nuk raportohen të përdorin mediat e folura në gjuhën shqipe standarde. Në këtë kuptim, atëherë, Arvanishtja nuk është funksionalisht e varur nga Standardi Shqiptar si një dachsprache (""gjuha e çatisë""), në mënyrën si zakonisht janë dialektet e një gjuhe kombëtare brenda të njëjtit vend.

Një rrjet komunikues është grumbull i transmetuesve, pranuesve dhe kanaleve komunikuese që i dërgojnë mesazhe njëra-tjetrës. Disa rrjete komunikuese digjitale përmbajnë një ose më shumë rutera që punojnë së bashku për ta transmetuar informacionin tek përdoruesi korrekt. Një rrjet komunikues analog përbëhet nga një ose më shumë çelësa që e krijojnë lidhjen në mes të dy ose më shumë përdoruesve. Për dy rastet, përsëritësit mund të jetë e nevojshme ta plotësojnë ose ta rikrijojnë sinjalin kur transmetohet në distanca të mëdha. Kjo është për të luftuar humbjen e intensitetit që mund ta merr një sinjal i padallueshëm nga zhurma.

Lidhjet njëfishore janë të llojit sigma, ndërsa më rastin e lidhjes dyfishë konstatojmë së janë formuar nga një lidhje (Ò) dhe një pi. Ngjashëm edhe lidhjet trefishore përmbajnë një sigmad (Ò) hë dy pi (¶)