1795 Woltjer, olim designationibus 4010 P-L, 1950 LE1, 1955 QM, 1959 JA, 1968 DZ, et 1969 PK agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam 11.80 monstrat. Die 24 Septembris 1960 auspiciis programmatis exploratorii PLS Observatorii Palomar repertus est.Rerum orbitalium ratio epochae 4 Ianuarii 2010 constitit. Qua epocha 1795 Woltjer per dies 1700 circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum 2.79 et eccentricitatem 0.19, distans igitur a sole quam minime unitatibus 2.26, quam maxime unitatibus 3.31. Inclinatio orbitalis 7.55° reperiebatur, anomalia media 289.7°.

Repercussus (-ūs m.) postglacialis seu accommodatio (-ionis f.) isostatica seu glacioisostasis (-eōs seu -is f.) refert ad elevationem massarum terrestrium propter deglaciationem et accuratius ob liquefactionem pagocalymmatis. Haec massae terrestres, antea (propter compressionem sub glaciei onere) depressae, denuo elevantur postglacialem per perihodon ob isostaseōs phaenomenon.

Coemgenus Glendalochensis (Hibernice: Caoimhín/Coemgen; Anglice: Kevin) (natus annum 498 in Fort of the White Fountain Hiberniae – ibidem mortuus 618) fuit monachus hibernicus. Ecclesia catholica et Ecclesiae Orthodoxae eum sanctum putant. Dies festus 3 Iunii est.

Nux (nŭcis, f.) est fructus putamine praeditus cuiuslibet nonnullarum plantarum quibus sunt semina indehiscentia. Dum varia semina fructusque sicci in multis linguis nomine nucis similiter appellentur, solum certus eorum numerus a biologis putantur nuces verae. Nuces sunt gravis alimentorum fons hominibus animalibusque feris.

Exercitus Byzantinus omnino inter 40.000 et 60.000 milites numeravit, quorum magna pars milites mercennarii ut Franci, Arabes, Pacinacae, Georgii, Abasci, Cosri, Alani, Armenii et alii fuerunt, quamquam non omnes proelii interfuerunt. Copias Selgiukidorum paulo minus crebras fuisse opinatur.

Lex Dahliana saepe depingitur Africanum legis Grasmannianae parem in linguis Indoeuropaeis; analoga autem legis Grassmannianae res (quae dissimilatio aspirationis, non vocis, est) facta est in Makhuwana, lingua Bantuana, ubi lex Katuphana appellatur.

quinque libri Bellorum civilium in quibus Appianus bella Romanorum inter sese a Tiberio Graccho ad mortem Sexti Pompei narrat (integri).Praeterea quattuor libri Aegyptiaci fuerunt (Alexandrinus erat Appianus) qui velut finem bellis civilibus imponerent, dum Aegyptus provincia Romana fit, victis Cleopatra Marcoque Antonio et tres libri de centum annis (Graece Έκατονταετία) quorum maxima pars ad Traiani bella pertinebat. De quibus libris nihil superest. Appianus in opere suo librum quendam Parthicum (hodie deperditum) quoque memorat qui fortasse libro Syriaco subiunctus erat.

Anno 1785 Iohannes Schweighaeuserus, doctor Argentoratensis, maximam editionem Graecolatinam quae hodieque apud eruditos in honore est, quattuor voluminibus Lipsiae curavit. Plures manuscriptos comparavit et versionem Latinam Gelenii emendavit.