It tal ynwenners bedraacht 256.000 (2012). De befolking bestiet benammen út Melaneezjers en Jeropeanen. Der binne 25 fleanfjilden yn it gebiet. Aircalin en Air Calédonie binne de twa loftfeartmaatschappijen.

Ien fan de earste meganysk oandreaune skippen dy’t ûntstienen wienen de sleepboaten. Yn 1842 boude Fop Smit út Kinderdijk in stoomsleepboat om in sleeptsjinst te begjinnen tusken Helvoet, Brouwershaven, Dordrecht en de Noardsee yn opdracht fan in oantal reders en fersekerders. It bedriuw rjochte him hieltiten mear op sleeptsjinsten en boude yn de rin fan de jierren in moaie soad sleepboaten. Yn 1900 waard de Ynternasjonale Sleeptsjinst oprjochte.

Ynearsten tsjerkten de synodalen yn in needtsjerke oan de feart, mar yn it begjin fan de jierren 1960 waard in nije tsjerke boud yn it doarp.

Neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2010 wie de etnyske opbou fan 'e Montana befolking doe sa: 87,8% blanken; 6,3% Yndianen; 2,9% Latino's; 0,6% Aziaten; 0,4% swarten; 0,1% Polyneziërs, Melaneziërs en Mikroneziërs; 1,9% oaren of fan mingd etnysk komôf. Wat dêrby benammen opfalt, is dat Montana in tige blanke steat is, dêr't de Yndianen in folle grutter oandiel fan 'e befolking útmeitsje as yn 'e measte oare Amerikaanske steaten.

Op de metalen ûndergrûn dêr't it emalje op oanbrocht wurde moat wurde smelle, bûgbere stripen metaal soldearre, dy't fakjes, sellen, foarmje. Dizze sellen foarmje de oargongen yn de dekoraasje. By it oanbringen fan in fêst patroan wurdt dat faak yn it foar mei in sjabloan op de ûndergrûn tekene, dat dúdlik is hoe't de stripen presys bûge wurde moatte.

Dôchs waard, yn de jierren ‘30 fan de 20e iuw, ien grutte technyske ferbettering dien. It wie luitenant-ter-see Jan Jacob Wichers dy’t op it idee kaam ûnderseeboaten ta te rissen mei in snuver-ynstallaasje, wêrtroch’t se ûnder wetter op de dieselmotor de akku's bylade koenen. Yn 1938 waard dit systeem foar it earst tapast. Nuver genôch liet de Royal Navy dit apparaat yn de Twadde Wrâldoarloch weihelje. De Dútsers, dy’t mei de snuver kennis makken nei de ynfal yn Nederlân, ûntwikkelen it lykwols fierder en risten harren lettere ûnderseeboaten der mei út. De Amerikanen ûntdekten it systeem oan’e ein fan de oarloch doe’t in Dútske ûnderseeboat yn har hannen foel en se beskôgen it ûnrjochtlik as in Dútske útfining.

Der is net folle bekend oer de ierste bewenners fan Majorka, mar út it Paleolitikum binne tomben en spoaren fan bewenning oantroffen dy't teminsten weromgeane oant de perioade fan 6.000 oant 4.000 f.Kr. De earste kolonisators fan it eilân yn 'e Klassike Aldheid wiene de Fenysjers. Letter kaam Majorka ûnder it bewâld fan Kartago te stean, en nei de Twadde Punyske Oarloch kaam it yn 123 f.Kr. mei alle oerseeske Kartaachske besittings by it Romeinske Ryk te hearren. Yn 'e Romeinske Tiid kaam Majorka ta grutte bloei, en it wie yn dy snuorje dat Palmaria (it tsjintwurdige Palma de Mallorca) en ferskate oare stêden stifte waarden. Yn 427 waard it eilân ferovere troch de Germaanske Fandalen, dy't it brûkten as útfalsbasis yn it westlike Middellânske-Seegebiet oant de Romeinen it yn 465 weromwûnen.