Pluaj planoj inkluzivas plilongigon de la unua linio orienten al ""Traktorozavodskaja"" (Тракторозаводская) (unu stacio), kaj okcidenten (3 stacioj).

En 1834 li iĝis repetisto ĉe la teologia konvikto kaj en 1840 orda profesoro ĉe la teologia fakultato en Tübingen. En 1869 li nomumitis episkopo de Rottenburg. Inter 1842–43 Hefele estis ankaŭ membro de la virtemberga parlamento.

En la landoj de la Tria Mondo, kaj en kelkaj disvolviĝontaj landoj, la kapitalo devenas el eksterlanda investado, kiu muntas la necesajn infrastrukturojn por elpreni la riĉon kaj la plusvalorojn kiujn generas la laborforto; sen liberigi el la agrikulturaj taskoj la necesan laborforton, sed nur la nepran. Dekomence oni turnis sin al sklaveco por certigi la laborforton. Sed la ŝanĝo de la ekonomia strukturo, kaj la detruo de la tradicia socio, certigis la disponeblon de sufiĉaj kapitaloj.

La malgranda lago Amselsee [Amzəlze] situas en Amselgrund, profunda valo en Elba Grejsmontaro proksime al la urbeto Rathen. La lago estas ĉirkaŭ 550 metrojn longa artefarita akvaĵo. Ĝi ekestis en la jaro 1934, kiam la komunumo Rathen retenis la akvon de la rojo Grünbach per konstruo de 6 metrojn alta akvobaraĵo. Bizara kuliso el rokoj ĉirkaŭas la lagon. Eblas veturi sur ĝi per luitaj remboatoj. Ekde 1969 ekzistas vojo por ĉirkaŭiri la lagon. Amselsee estas uzata ankaŭ por bredi fiŝojn kaj kiel protekto kontraŭ inundoj.

Stolipina vagono (ruse Столыпинский вагон) estis tipo de fervoja veturilo en la Rusa Imperio, Sovetunio kaj Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj. La nomo ""Stolipina vagono"" devenas de Pjotr Stolipin, iama ĉefministro de caro Nikolao la 2-a.

Aŭstrala livistono, Aŭstrala brasikarbo aŭ laŭ la scienca nomo Livistona australis, estas planto de la familio de Arekacoj. Ĝi estas alta, svelta palmo kiu kreskas ĝis ĉirkaŭ 25 m alta kaj kun 0.35 m de diametro. Ĝi havas kronon el malhelaj, brilverdaj folioj ĉe petioloj 2 m longaj. Ĝi havas foliojn falditaj kiel ventumilo; ties brasiko estas malgranda sed dolĉa. Somere ĝi portas florspikojn de kremoblankaj floroj.

Godon vidas ĉie-eston de mono malantaŭ sociaj rilatoj en tio, ke li sentas, ke virinoj trovus lin pli alloga, se li estus finance pli bonfarta. En la komenco de la romano, li sentas ke lia sola amikino, Rosemary, (kiu laboras por la sama firmao), iel malkontentas kun li pro lia ekonomia statuso.

Filip Ravelston, eldonanto de revuo MalKristo (en:AntiChrist), Marksisto, kaj amiko de Gordon, principe konsentas kun Gordon, sed finance estas konsiderinde pli bonfarta ol li kaj de tio ŝajnas havi malmultan simpaton kun la praktikaj mizeraĵoj de la vivo de Gordon. Ravelston jam ĉiam klopodas eldoni multon el la verkoj de Gordon. Trae tra la romano, Gordon pripensas pri sia ""magnum opus"" (granda verko), Londonaj Plezuroj, ŝanceliĝante tien-reen inter admiro al si kaj sia verkado, kaj sinabomeno. Gordon ankaŭ laboras super poemo kiu distilas liajn ideojn pri mono, en kiu li personigas la ideon pri ""Mono-Dio"", kiel reprezento de la ĉasado por mono kaj materialan sukceson.