Hy wurke mei oan iepenloftspullen yn Burgum, spile Thomas yn ""Een bruid in de morgen"", fan Hugo Claus by de destiidske Fryske Toanielstifting. Nei de toanielskoalle yn Arnhim siet er twa jier by Teater Wim Zomer.

Nêstbliuwers komme by fûgels oer it algemien keal en blyn te wrâld en binne foar har oerlibjen folslein ôfhinklik fan 'e âlden, wylst nêstflechters by de berte sjen kinne en al in laach dûns hawwe dy't har sawol waarm hâldt as kamûflearret. Ek kinne se suver daliks al rinne, wêrby't se nei alles pikke dat se foar de snaffel krije om út te finen oft it ytber is. Nêstflechters bliuwe, nei't se út it aai krûpt binne, inkeld langernôch yn it nêst om har dûns drûgje te litten. Dêrnei geane se der yn it selskip fan harren bruorren en susters en ien of beide âlderfûgels op út.

Nei alle gedachten wurdt it bekendste ferskil tusken it Wâldfrysk en it Klaaifrysk foarme troch de wurden ""my"", ""dy"", ""hy"", ""sy"", ""wy"" en ""by"", dy't yn it Wâldfrysk útsprutsen wurde mei in [i], en dus rime op ""bry"" (de Frânske tsiis). Yn it Klaaifrysk wurde dizze wurden lykwols útsprutsen mei in [ɛi̭], en rime se op ""brij"". Fierders bestiet der in hast like bekend ferskil yn 'e útspraak fan 'e twaklanken ""ei"", ""ai"" en ""aai"". Dy wurde yn it Wâldfrysk krekt sa útsprutsen as yn it Nederlânsk, nammentlik as [ɛi̭], [ai̭], resp. [a:i̭]. Yn it Klaaifrysk, lykwols, wurdt de ""ai"" útsprutsen as koarte [ɔi̭], lykas yn it Dútske Leute, wylst sawol de ""ei"" as de ""aai"" reälisearre wurdt as de langere fariant [ɔ:i̭], dy't men yn it Frysk skriuwe kinne soe as ""ôi"". Mei oare wurden, yn it Wâldfrysk heart men yn 'e útspraak gjin ferskil tusken ""ei"" en ""ij"", wylst men yn it Klaaifrysk yn 'e útspraak gjin ferskil heart tusken ""ei"" en ""aai"".

Yn de 17e iuw waard Phaesmastate, deun njonken Ald Meckemastate lizzend, in ""gewoane"" pleats. Yn 1664 waard it noch as aadlike state oanjûn, yn 1718 as pleats binnen romme singels. Yn 1729 wurdt it goed noch fermelden as eene deftige plaats of sathe lands, groot 40 pdm., gelegen in Phaesma-bosch buiten Kollum. It wie dus in pleats wurden, mar wól mei in seker grandeur en blykber noch mei it park fan de state der omhinne.

De ûntwikkelingen op de Noardsee begûnen letter pas, mei troch de swierdere waarsomstannichheden. Yn 1958 waard it UNCLOS I ferdrach (tsjintwurdich ûnderdiel fan it VN Zeerjochtferdrach) ôfsluten. Yn 1964 gie it yn wurking, sadat it kontinintaal plat fan de Noardsee ferdield waard tusken de oanswettende lannen, wêrby’t it Nederlânske diel sa’n 57.000 km² besloech (wylst Nederlân sels 41.528 km² bedraacht). Op 29 maaie 1959 waard yn Kolham de Slochterske gasbel ûntdekt, wêrmei’t it fermoeden opkaam dat ek yn de Noardsee ierdgas te finen wêze moast. Op 17 septimber 1965 boarre it hefeilân Sea Gem gas oan yn de BP-konsesje. Yn itselde jier boude Grootint in jacket dat troch de kombinaasje Brown and Root-Heerema ynstallearre waard mei it kraanskip Global Adventure, net sûnder problemen.