In slûpskutter is skerpskutter dy't ornaris allinnich, mar soms as ien fan in pear of as lid fan in tiim wurket om skerp fisueel kontakt mei de fijân te behâlden en út ferskûle posysjes wei doelwiten ûnder fjoer te nimmen. Slûpskutters komme benammen foar yn 'e kriichsmacht, mar ek wol by de plysje. Yn 'e kriichmacht falle se ornaris ûnder de kommando's of de mariniers. It binne tige goed treende spesjalisten dy't gebrûk meitsje fan saneamde slûpskuttersgewearen mei in útsûnderlik hege presyzje mar dy't relatyf stadich werladen wurde. De termen 'slûpskutter' en 'skerpskutter' wurde gauris trochinoar brûkt, hoewol't se in danich ferskillende betsjutting hawwe. Skerpskutters operearje yn 'e regel yn groepsferbân mei oare skerpskutters en/of mei oare troepen. Slûpskutters, oan 'e oare kant, wurkje folslein los fan 'e 'gewoane' troepen en dogge alle war om ferburgen te bliuwen. Boppedat leverje skerpskutters inkeld presyzjefjoer oer lange ôfstannen, wylst slûpskutters ek geregeldwei ynset wurde foar militêre ferkenning en om koördinaten troch te jaan foar artilleryfjoer of bombardeminten troch de loftmacht.

Resintlik hat kommunikaasje oer de e-mail deselde wetlike status krigen as dy fan in brief. De mailtsjes moatte dan wol oan in tal betingsten foldwaan. De autentisiteit moat boarge wêze; der moat sekerheid bestean oer de ôfstjoerder, en der moat net efterôf oan knoeid wurde kinne. De saneamde ""elektroanyske hantekening"" biedt hjir útkomst. De foardielen fan sa'n brûken fan e-mail fergelike mei oare foarmen fan kommunikaasje binne:

Gimbutas, Marija, 1961. ""Notes on the chronology and expansion of the Pit-grave culture"", in J. Bohm & S. J. De Laet (eds), L’Europe à la fin de 1’Age de la pierre: 193-200. Prague: Czechoslovak Academy of Sciences.

De beammen dy't hjir groeien binne minder heech as yn it leechlânreinwâld; trochstrings wurde sy 30 oant 40 meter heech. De ûndergroei is wol folle tichter. De plantensoarten binne faak endemysk en groeien op in frij ûnfruchtbere en rotseftige boaiem.

De beamslieper hat de IUCN-status fan ""net bedrige"", mei't er yn syn ferspriedingsgebiet noch rûnom foarkomt en om't de populaasje stabyl liket te wêzen, al is er yn it westlike part fan syn ferspriedingsgebiet seldsum. Yn Tsjechje hat er de status fan in bedrige bistesoarte. Under de regeljouwing fan 'e Konvinsje fan Bern en de Habitats- en Soarterjochtline fan 'e Jeropeeske Uny is de beamslieper in beskerme bistesoarte wêrfan't it foarkommen befoardere wurde moat.