ကုလသမဂ္ဂတွင် အမှုထမ်းပြီးနောက် မြန်မာပြည်အရေးတွင် သူတဖန် ပါဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။ သူ၏ထင်ရှားသော စာအုပ်နှစ်အုပ်ဖြစ်သည့် ""ခြေရာဖျောက်မြစ်များ (The River of Lost Footsteps)"" နှင့် ""တရုတ်နှင့် အိန္ဒိယဆုံသောနေရာ (Where China Meet India)"" စာအုပ်များသည် မဖြစ်မနေ ဖတ်သင့်သော မြန်မာပြည်အကြောင်းရေးသားထားသည့် စာအုပ်များဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏သုံးသပ်ချက်များ၊ တွေ့ဆုံမေးမြန်းခန်းများနှင့် အတွေးအမြင်ဆောင်းပါးများကို နိုင်ငံတကာစာစောင်များတွင် တွေ့ရှိနေရသည်။ သူကျွမ်းကျင်သော ပညာရပ်နှင့်သာ အလုပ်အကျွေးပြုလိုပြီး မြန်မာ့နိုင်ငံရေးတွင် ပါဝင်မည်မဟုတ်ဟု ပြောဆိုနေသော်လည်း ပိတ်ဆို့မှုများကို ဖယ်ရှားသင့်ကြောင်းနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာစေရေးအတွက် ပညာရေးကဏ္ဍကို မြှင့်တင်ပေးမှ ရမည်ဟူသော သူ၏ယုံကြည်ချက်ကိုတော့ မကွယ်မဝှက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။

ဥများ ကောင်းစွာကြီးထွားရန်အတွက် ၅ လမှ ၆ လ အထိ အချိန်ကြာသည်။ အပင်အို၍ ညှိုးကျလာသောအခါမှာမှ ဥများကို တူးဖေါ်ရသည်။ စိမ်းစားဥသည် အရည်ရွှမ်း၍၊ စား လျှင် ရေငတ်ပြေသည်။ တစ်ဧကလျှင် ပိဿာပေါင်း ၂ဝဝဝ မှ ၈ဝဝဝ အထိထွက်နိုင်သည်။ ဥယျာဉ်ထဲတွင် မျိုးစေ့များစိုက်ပျိုးသောအခါ ၂ တောင်မှ ၂ တောင်တစ်ထွာကျယ်သော ဗောင် များပေါ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ်ဖြစ်စေ၊ အလျားလိုက်ဖြစ်စေ၊ လက်ဖြင့် သို့မဟုတ် တုတ်ဖြင့် တစ်လက်မကွာသည့် ကျင်းကလေးများတွင် အတန်းလိုက် စိုက်ပျိုးရသည်။ အတန်းများကို သုံး လက်မစီ ခွာထားလေ့ရှိသည်။

တိုဂိုနိုင်ငံ၏ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းသည် ၃၂ မိုင်ခန့်သာ ရှည်၍ နိမ့်ပြီးလျှင် သဲထူသည်။ အတွင်းဘက် ပိုင်းတွင်ကား ‌တောင်ကုန်းထူထပ်သည်။ အချို့‌တောင်ကုန်းများသည် ‌ပေ ၃၆၀၀ အထိမြင့်၏။ ‌ချောင်းငယ်များနှင့် ‌ရေတံခွန်များလည်း ရှိသည်။ သစ်‌တောများနှင့် ‌စေးပျစ်ခြုံ‌တောများလည်းရှိသည်။ သစ်‌တောများအတွင်း၌ အာဖရိကထန်းပင်များနှင့် ဆိုး‌ဆေး ပင်များ‌ပေါက်သည်။ ‌ခြေက်‌သွေ့‌သောလွင်ပြင်များနှင့် စိုက်ပျိုး လုပ်ကိုင်နိုင်‌သော ‌မြေကွက်များလည်းရှိသည်။ လယ်ယာစိုက်ပျိုး ခြင်းနှင့် တိရစ္ဆာန်‌မွေးမြူခြင်းတို့သည် အဓိကလုပ်ငန်းများ ဖြစ် ၏။ ‌ပြောင်းဖူး၊ ‌မျောက်ဥ၊ ပ‌လောပီနံ၊ ငှက်‌ပျော၊ ‌မြေပဲ၊ ဝါဂွမ်း၊ အုန်း၊ အာဖရိကထန်း၊ ကာဖီ၊ က‌ကေးအိုစသည်တို့ကို စိုက်ပျိုးသည်။ ထိုဂိုနိုင်ငံတွင် အာဖရိကထန်းခြံများ၊ အုန်းခြံ များ၊ ကာဖီခြံများ၊ က‌ကေးအိုခြံများ၊ ပ‌လောပီနံခင်းကြီးများနှင့် ဝါခင်းကြီးများ အ‌တော်များပြားသည်။

ထင်ရှားသောမြစ်များမှာ ဖစ်ဇရွိုင်မြစ်၊ ဖော်တက်စကျူ မြစ်၊ မာချီဆန်မြစ်နှင့် ဆွမ်းမြစ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ပြည်နယ်အလယ်ပိုင်းသည် ပူပြင်းခြောက်သွေ့သဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးနှင့် တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးအတွက် မသင့်လျော်ချေ။ ပြည်နယ်အနောက်တောင်ပိုင်းတွင် ရာသီဥတုမျှတ၍ မိုးအသင့် အတင့်ရွာသဖြင့် အသီးအနှံများကို စိုက်ပျိုးကြသည်။ သိုး နွားတို့ကိုလည်းမွေးမြူသည်။

ယင်းနှစ်မျိုးတို့တွင်သောတာပတ္တိမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ပုဂ္ဂိုလ်တစုံ၊ သကဒါဂါမိမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်၊ သကဒါဂါမိဖိုလ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်စုံ၊ အနာဂါမိမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်၊ အနာဂါမိဖိုလ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်စုံ၊ အရဟတ္တမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်၊ အရဟတ္တဖိုလ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်စုံ၊ ဤသို့အစုံအားဖြင့်လေးစုံ၊ အရေအတွက်အားဖြင့်ရှစ်ပါးသောအရိယာပုဂ္ဂိုလ်အပေါင်းအစုကား ဒက္ခိနေယျသံဃာဖြစ်သည်။