Der bestiet in beheinde mjitte fan taalfariaasje binnen it Wâldfryske dialektgebiet, dy't benammentlik delkomt op útspraakferskil. Sa wurde bygelyks yn it noarden wurden as ""hiel"" en ""giel"" útsprutsen as hiel en giel, wylst yn 'e rest fan it Wâldfryske gebiet (en yn alle oare Fryske haaddialekten) fan heel en geel sein wurdt. Teffens is de útspraak lizze en sizze foar ""lizze"" en ""sizze"" yn in diel fan it Wâldfryske gebiet húsriem, wylst frijwol oeral oars yn Fryslân fan leze en seze sprutsen wurdt. Regionaal wykt it Westereindersk, fan it doarp De Westerein, yn 'e noardlike Wâlden, lykwols fierwei it measte fan 'e rest fan it Wâldfrysk ôf. Dat subdialekt brûkt karakteristike foarmen as reen foar ""rein"" en Woden foar ""Wâlden"".

Doe kaam Jurjen Visser lykwols mei it berjocht dat oankommend wykein syn dochter Trynke thúskaam út Hollân wei, en har nije Hollânske feint, in soldaat, meinimme soe. Dat feroare lykwols foar in soad oare tsjerkeriedsleden de sitewaasje, want it koe fansels net sa wêze dat dy útfanhûzer de preek net ferstean koe. Dêr wied er wer: de iene Hollanner dêr't yn Fryslân altyd alles om oergean moast. Master friet himsels suver op, mar in mearderheid fan 'e leden stimde úteinlik tsjin in Fryske tsjinst, en master krige de opdracht om Hekstra op te skiljen mei de fraach oft it wier net yn it Nederlânsk koe. De dûmny, dat in ynskiklik man wie, woe de tsjerkerie ek yn dizze saak wol gerive, dat de Fryske tsjinst wie fan 'e baan.

Yn 2011 hat de agglomeraasje Dover sa'n 31.000 ynwenners. Fiskerij, yndustry en benammen it toerisme en de havenaktiviteiten binne de wichtichste boarnen fan ynkomsten.

jannewaris: Bernard fan Clairvaux ropt it Konsylje fan Troyes byinoar. De Timpeliers krije grutte macht fan de paus en wurde de machtigste organisaasje fan midsiuwsk Jeropa

De tsjerke waard yn 1660 boud en ferfong de earder ôfbrutsen Sint-Maartenstsjerke op dit plak. De toer wie acht jier earder boud en hearde noch by de âlde tsjerke. Nei de ôfbraak fan dizze tsjerke bleau de toer stean en waard de nije tsjerke der tsjinoan boud. De tsjerke leit op de lykneamde Sint-Maartensterp yn de âlde agraryske buorren fan Makkum. Letter wreide it plak him fierder út nei it suden ta en kaam bûten de buorren te lizzen yn it by Makkum foege Statum, by de slûs nei de eardere Sudersee yn de farrûte nei Boalsert.