Το Λιουτομέρ αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε γραπτά κείμενα το 1211 ως Lvtenwerde (και ως Lůtenwerde το 1242, ως Lvtenberch το 1249, ως Lutenberg το 1269, ως Luetemberg το 1380, και ως Lutemberg σε 1440). Τα ονόματα με την κατάληξη -berg αναφέρονταν στην ίδια την πόλη, και εκείνα με την κατάληξη -werd στην ευρύτερη περιοχή. Μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, το μόνο σλοβενικό όνομα για την πόλη ήταν το Λότμερκ, δανεισμένο από τα γερμανικά. Το σύγχρονο σλοβενικό όνομα επινοήθηκε από τον Στάνκο Βραζ σε ένα γράμμα το 1838, στο οποίο έγραψε προς ""Λιουτμέρα"" (""Λιουτομέρ'). Άλλες παραλλαγές δημιουργήθηκαν από οπαδούς του Ιλλυρικού κινήματος, και το όνομα Λιουτομέρ ιδρύθηκε περίπου το 1858, υπό την εσφαλμένη ιδέα ότι το όνομα της πόλης προέρχεται από μια Σλαβική φυλή γνωστή ως Λουτομερίτι. Το γερμανικό όνομα Λούτενμπεργκ ήταν η πρώτη βεβαιωμένη ονομασία, αν και δεν είναι γνωστό εάν αυτό βασίζεται σε Σλαβικό δανεισμό ή είναι καθαρά Γερμανικό. Σε τοπικό επίπεδο, η πόλη είναι γνωστή ως Λότμεργκ, ή, πιο πρόσφατα, το Λότμερκ είναι η δευτερεύουσα μορφή.

Το 1354, ο Βασιλιάς Πέτρος Δ´ της Αραγωνίας, ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Ουέσκας, το οποίο αρχικά είχε θεολογική σχολή. Το σχολείο επεκτάθηκε, αλλά από το τέλος του 16ου αιώνα επισκιάστηκε από το Πανεπιστήμιο της Σαραγόσας. Το πανεπιστήμιο καταργήθηκε το 1845.

Το 469 π.Χ. εμφανίσθηκε η πρώτη δυσαρέσκεια μέλους της συμμαχίας. Η Νάξος, το ισχυρότερο νησί των Κυκλάδων, αποστάτησε. Οι λόγοι είναι άγνωστοι ως τώρα. Η Νάξος είχε, όπως και η Κάρυστος, δυνατό αριστοκρατικό κόμμα το οποίο οι Αθηναίοι δεν εμπιστεύονταν. Επίσης είχε παραβιαστεί ο όρκος της συμμαχίας και υπήρχε κίνδυνος ρήγματος της συμμαχίας. Ο Κίμων λοιπόν έδρασε σαν «αστυνόμος» της συμμαχίας, η Νάξος πολιορκήθηκε, συνθηκολόγησε και υποχρεώθηκε να περάσει στην τάξη των υποτελών συμμάχων, με βαρύτερο «φόρο».

Δημαρχείο της πόλης Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αραγωνικού δημαρχιακού κτιρίου από την αραγωνική αναγέννηση. Το κτίριο χτίστηκε τον 16ο αιώνα σε θέση που κατείχε προηγουμένως η έδρα του συμβουλίου, απέναντι από τον Καθεδρικό ναό. Στα χρόνια 1569-1571, θα πραγματοποιηθεί μια επείγουσα παρέμβαση από τον Miguel Altué λόγω της κατάστασής του. Το 1577, ο ίδιος εργοδηγός έκανε έκανε μια σχεδόν ολική ανακαίνιση στο κτίριο, από την οποία δημιουργήθηκαν η Αυλή και την Αίθουσα των Συνεδριών όπως είναι σήμερα. Σε αυτό βρίσκεται ο περίφημος πίνακας της καμπάνας της Ουέσκας.