No norte de Australia (que inclúe as partes máis ao norte do Territorio do Norte, Australia Occidental e Queensland), a especie está prosperando, especialmente nos numerosos sistemas fluviais preto de Darwin como os ríos Adelaide, Mary e Daly, xunto cos seus adxacentes billabongs (ramais e pozas) e estuarios. A poboación do crocodilo de auga salgada en Australia estímase en 100 000 a 200 000 adultos. En Australia, a especie coexiste co máis pequeno e de fociño estreito crocodilo de auga doce australiano (C. johnstoni). A súa área de distribución esténdese desde Broome, Australia Occidental a través de toda a costa do Territorio Norte polo sur ata Rockhampton, Queensland. O río Alligator na rexión da Terra de Arnhem ten ese equivocado nome polo parecido entre o crocodilo de auga salgada e o aligátor se o comparamos co crocodilo de auga doce australiano, que tamén habita no Territorio Norte, pero é moi distinto. En Nova Guinea, son tamén comúns, e viven na rexión costeira en practicamente todos os sistemas fluviais do país, como o río Fly, e en estuarios e mangleirais, onde solapan a súa área (aínda que raramente viven xuntos) co máis escaso e menos agresivo crocodilo de Nova Guinea (C. novaeguineae). Tamén están presentes nas illas do Arquipélago Bismarck, illas Kai, illas Aru, illas Maluku e moitas outras illas da rexión, incluíndo as illas do estreito de Torres. Tamén se encontran en Timor

O xénero Leuconostoc é, xunto con outras bacterias do ácido láctico como Pediococcus e Lactobacillus, responsable de fermentacións alimentarias como a do repolo, para facer chucrut. Tamén forma parte das colonias simbióticas de microbios que interveñen na fermentación do quefir, unha bebida láctea fermentada. Neste proceso os azucres que se encontran no repolo fresco son transformados en ácido láctico, o que lle dá ao chucrut o seu sabor acedo e a súas cualidades de duración.

Charlotte Elisabeth Germaine Saisset-Schneider, nada en Amiens (Somme) o 17 de novembro de 1882 e finada en París o 20 de xullo de 1942 foi unha cineasta, crítica e xornalista francesa, coñecida como Germaine Dulac. Tralo seu matrimonio comezou a súa carreira xornalística nunha revista feminista e máis tarde interesouse polo cinema. Coa axuda do seu home e dunha amiga fundou unha compañía cinematográfica e dirixiu varios filmes comerciais antes de tornar cara ao impresionismo e ao surrealismo. Os seus traballos máis coñecidos son o filme impresionista La Souriante Madame Beudet (1922/23) e o experimento surrealista La Coquille et le Clergyman (1928). A súa carreira sufriu a chegada do cinema sonoro e pasou a última década da súa vida traballando en noticiarios para Pathé e Gaumont.

O seu voceiro foi Bandera Roja que publicou desde xaneiro de 1969. En 1975 a OMLE transformouse no Partido Comunista de España (reconstituido)

Desde o século XIX ata 1960 a illa foi posuída pola familia Dauban, de Illa Mauricio, que plantaron árbores froiteiras e palmas de coco. A casa da plantación de Dauban restaurouse recentemente.

Nicolai, Jürgen (1995). Everest, ed. Aves rapaces diurnas y nocturnas : identificar, clasificar y proteger las aves rapaces de Europa. Madrid. p. 157. (en castelán)