Die NG kerk Piketberg, ontwerp deur Carl Otto Hager, is in 1973 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar, twee jaar nadat die sewe jaar lange herstelwerk, waarvan Bronkhorst die argitek en D.L. Boonzaaier die bouaannemer was, voltooi is. Luidens 'n berig deur Martiens van Bart in Die Burger van 5 Julie 1997 het die herstelwerk die volgende behels: Nuwe vensterrame van staal is ingebou, die sinkdak is vervang deur een van asbesteëls, die plafon is vervang deur akoestiese panele, die oorspronklike dakkappe is versterk en die galery voor die orrel is in 'n trapvorm herbou. Die preekstoel is opgeknap deur die ou vernis en kleursel af te stroop en die hout te behandel. Die stoel is 75 cm laer gemaak en die kateder verstelbaar. Die ou houtvloer is vervang en 'n val van 45 cm van agter na voor gegee. Paneelwerk is teen die mure tot op 'n hoogte van 2 m aangebring, ook in die nis agter die preek stoel. Nuwe kandelare is aangebring vir beter verligting en om by die kerk se outydse argitektuur te pas. Buite is die klipmure tot hul oorspronklike ougoud-kleur skoongemaak en die pleisterafwerking is herstel; ook binne-in die gebou. Die werk het altesaam R66 000 beloop, wat teen 1971 ten volle vereffen is.

Baie speletjies (bv. kaartspeletjies) veral vir die doel van dobbelary berus op die feit dat die uitkoms van die spel slegs per toeval is en nie voorspel kan word nie.

Bevolkingsafname, teenverstedeliking, invalle en die beweging van mense, wat gedurende die Antieke-tyd begin het, het tot in die vroeë Middeleeue voortgeduur.

Die nasionale vlag van Kiribati is op 12 Julie 1979 in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n horisontale tweekleur in rooi met ’n geel fregatvoël oor ’n opkomende son met 19 reguit en golwende strale; en blou met drie horisontale golwende wit bane.

Hy vertaal en verwerk etlike dramas vir opvoering. Dit sluit in La malade imaginaire van Molière, wat hy as Ipekonders op die planke bring. Piet se tante is 'n verwerking van die bekende drama Charley’s aunt van Brandon Thomas. Flikvlooie is 'n verwerking van 'n drama van Feydeau, terwyl Die huis van Maria Malan 'n verwerking is van La casa de Bernarda Alba van Federico Garçia Lorca en Maaltyd vir een 'n verwerking is van die komedie Dinner for one. Een van sy kortverhale, Wingerdlootjies, word deur Die Huisgenoot gepubliseer.

Mickiewiczs se lesings aan die Collège de France is aan die hand van notas wat deur studente gemaak is, as Cours de la littérature slave gepubliseer. In die eerste en tweede kursus het Mickiewicz die Poolse, Tsjeggiese, Russiese en Serwiese literatuur in die konteks van dié nasies se geskiedenis en kultuur behandel en Slawiese literatuur sodoende ook vir Westerse intellektueles toeganklik gemaak. Die derde kursus was aan eietydse literatuur gewy, waarby Mickiewicz dikwels op 'n polemiese manier gedoseer het.