Tail (тэйл) — меншы з двух загінаў скейтборду, які зьяўляецца яго задам. Тэрмін «тэйл» выкарыстоўваўся пры стварэньні назваў некаторых трукаў, якія маюць непасрэднае дачыненьне да гэтай часткі дошкі, напрыклад: tailslide, tailgrab. Асноўныя праблемы ня толькі з хвастом, але й з носам якія ўзьнікаюць пры катаньні, гэта расслаеньне й стачваньне. Каб пазьбегнуць 1. Трукі варта прызямляцца на балты. У пазьбяганьне 2. Трэба ўстрымацца ад тармажэньня хвастом/носам (у залежнасьці ад таго які з загінаў знаходзіцца пад пстрычковай нагой); гэта падоўжыць жыцьцё хваста й захавае амплітуду скачкоў.

Германовіч І.К. Міхаіл Раманавіч Суднік як лінгвіст (да 90-годдзя з дня нараджэння) // Изв. НАН Беларуси. Сер. гуманитарных наук. — 2000. — № 4.

Паводле легенды, места атрымала сваё імя ад мітычнага волата, празваннага Антыгонам. Ён жыў ля рэчкі Шэльды і зьбіраў мытны падатак з усіх, хто перасякаў раку з аднаго берагу на другі. Тым, хто адмаўляўся плаціць, волат адрываў руку і кідаў у Шэльду. Урэшце адзін юнак зь імем Брабо (па-нідэрляндзку: Brabo) забіў волата, адарваў ягоную руку і кінуў у раку. З тых часін места стала называцца Антвэрпэн, зь нідэрляндзкай hand werpen — рука ды кідаць. На карысьць дадзенае легенды кажа той факт, што ў сярэдневечнае Эўропе практыкавалася адсячэньне рукі. Правая рука чалавека, які паміраў, не пакідаючы пасьля сябе нашчадкаў, адсякалася ды дасылалася фэадалу як доказ права мёртвай рукі. Аднак некаторыя навукоўцы спрачаюцца зь легендарнай вэрсіяй паходжаньня назвы места, прапаноўваючы шукаць карані назвы ў выразе an 't werf (на адкіданай зямлі). Такая вэрсія таксама мае пад сабой абгрунтаваньне: «адкіданай зямлёй» называлі рукатворныя насыпы, якія дапамагалі прадухіліць разліў вады з ракі падчас прыліваў. Другая, больш позьняя назва для такіх насыпаў, — польдэр.

У горадзе маюцца 13 вышэйшых навучальных установаў, як то 8 унівэрсытэтаў, ваенная, ваенна-мэдычная й паліцэйская акадэміі. 22 тэатры й канцэртныя пляцоўкі. Праводзяцца рэгулярныя тэатральныя, музычныя й кінафэстывалі.

Радыкулі́т (лац. radicula + itis — карэньчык + запаленьне) — пашкоджаньне карэньчыкаў сьпіннамазгавых нэрваў, што выклікае страту рухомасьці ў выніку раптоўнага болю. Пасьля наступнага працяглага знаходжаньня ў аднолькавай паставе боль узмацняецца праз парушэньне кровазвароту ў вобласьці сьпіны. Прычынай служыць запаленьне у карэньчыках нэрваў. Бывае востры і хранічны, першасны (інфэкцыйны і таксічны) і другасны (абумоўлены ўплывам суседніх тканак пры зьменах у хрыбетніку).

Некаторыя прадстаўнікі беларускай інтэлігенцыі (напрыклад, Ян Станкевіч) ужывалі ў дачыненьні да беларускай мовы іншыя назвы, у прыватнасьці, крывіцкая, вялікалітоўская. Ян Чачот у першай палове XIX ст. выкарыстоўваў назву ""славяна-крывіцкая мова"".

Друкаваўся з 1887 году. Бунтарскі настрой, вера ў перамогу дабра й прыгажосьці ў ягоных п’есах «Паўідэаліст» (1904), «Агонь і ноч» (1905), «Залаты конь» (1910), «Ветрык, вей» (1913), трагедыі «Ільля Мурамец» (1922). Аўтар зборнікаў вершаў «Далёкія водгукі ў сінім вечары» (1903), «Пасеў буры» (1905), «Новая сіла» (1907), «Тыя, што не забываюць» (1911), «Канец і пачатак» (1912), філязофскай паэмы «Ave sol!» (1910).