Yn 1940 waarden alle sosjalistyske en kommunistyske partijen troch de Dútsers ferbearn; yn 1941 ferbearne sy alle partijen, útsein de NSB. De NSB wurke iepenlik gear mei de besettende macht. It tal leden waakste oan nei 100,000. De NSB spile in wichtige rol yn de legere oerheden en boargerynstellingen; eltse nije boargemaster dy't troch de Dútsers beneamd waard wie NSB-lid. Mussert hie ferwachte dat er lieder fan in ûnôfhinklik, mei Dútslân ferbûn, Nederlân makke wurde soe, mar de Eastenrykske Nazi Arthur Seyss-Inquart waard haad fan it besettend regear. Mussert moete Adolf Hitler ferskate kearen en pleite foar in ûnôfhinklik Nederlân, mar it slagge him net. Alhoewol't Seyss-Inquart útsteld hie dat Mussert minister-presidint fan Nederlân makke wurde moast, krige er allinne de earetitel 'Lieder fan it Nederlânske folk', mar hy krige hast gjin wiere macht. Troch Rost van Tonningen en oare pro-Dútske leden naam Mussert syn ynfloed tige ôf. Oan it begjin fan de simmer fan 1943 organisearren in soad NSB-ers harren yn de Landwacht, dy't it regear holp om it folk te kontrolearjen.

Blauwe Kampwei, De Bjirk, De Els, De Esk, De Peppel, Doarpsstrjitte, Domela Nieuwenhuiswei, Dumnysbosk, Gearen, Geawei, Giterskewei, Hoenstrjitte, Janssen Stifting, Kanaalwei Noard, Kanaalwei Súd, Krûme Swynswei, Legewei, Leppedyk, Prikkewei, Ripen, Swynswei, Tjeerd Nawijnstrjitte, Tolhikbuert, Van der Brugghenstrjitte, Van Eedenstrjitte.

De jagers hienen al, net wenstich far dy tiid, moderne loft- en seewarskôgingsradars oan board. Hoewol’t dizze skippen fan Nederlânsk ûntwerp wienen, waard noch yn de jierren sechstich foar de bou fan nije fregatten (Van Speijk klasse) gebrûk makke fan in Ingelsk ûntwerp. Ek krige de marine yn dy perioade grutte oantallen Amerikaansk materieel ta beskikking yn it ramt fan it MDAP programma, lykas fregatten (Van Amstel klasse), korvetten (Rôfdier klasse), mineftigers, ûnderseeboaten en fleantugen foar de MLD.

De midden fan Majorka is in ridlik flak, fruchtber plato, dat de namme draacht fan Es Pla (""De Flakte""). De kusten binne op guon plakken rotseftich, mei grotten sawol boppe as ûnder seenivo, wylst har op oare plakken de wielderige sânstrannen útstrekke dêr't Majorka om bekend stiet. Twa fan 'e grotten, de Coves dels Hams en de Coves del Drach, omfiemje ûndergrûnske marren. Foar de súdkust lizze de lytse Cabrera-eilannen, en foar de westkust it eilantsje Dragonera.

William Fiennes (*1970) is in Britske auteur. Hy krige syn oplieding oan it Eton College en de Universiteit fan Oxford. Doe't er njoggentjin jier âld wie, en hy in jier nei Brazylje west hie, waard by him de Sykte fan Crohn konstatearre.

Majorka sels telt twa bercheftige kriten, ien yn it noardwesten en ien yn it súdwesten fan it eilân. De noardwestlike bergen, de Serra de Tramuntana, beslane fierwei it grutste oerflak, en hawwe as heechste punt de berch de Puig Major, dy't mei in hichte fan 1.445 m ek it heechste punt fan Majorka is. Mei't de Puig Major yn in militêre sône leit, is lykwols de oanbuorjende Puig de Massanella (1.364 m) de heechste beklimbere berch fan it eilân. Sûnt 2011 stiet de Serra de Tramuntana op 'e Wrâlderfgoedlist fan 'e UNESCO.