Tziclu de cuntzertos de beranu, Festa Mayor de San Crist, Ball de sa Polla e sas Fire, est a nàrrere sas fieras de San Isidre su 15 maju e de su Mannu Boc.

S’editto delle chiudende (ò edittu de sas chiudendas in sardu), fiat una reforma agraria chi, emanada in su 1820 da su re de Sardigna Vittorio Emanuele I, at permissu in Sardigna de faghere sas tancas serrende sos terrinos, chi finas a tando fini a cumone. Gai est istada introdotta sa propriedade privada, cun s’iscopu de modernizzare (mezorare) e iviluppare s’agricoltura.

A pustis de custa òpera Idir torrat a iscrìere e a registrare : «Ay Arrac Neg» (“A sos pipios nostros”), un'album chi est essidu in su 1979. E ponet unu in fatu de s’àteru, una sèrie longa de cuntzertos. Ma issu, òmine dìligu e riservadu, non s’agatat ghetu in su mundu de sos ispetàculos, fintzas si l’at un’istima manna a sa cumpositzione de sa mùsica, cosa chi faghet finas pro àtere. E tando faghet unu sèberu particulare e isparesset dae sa vida pùblica pro unu tempus longu, pagu prus o mancu unu dusina de annos, presentziende a raru in logu de cuntzertu.

Cueva de San José, gruta intro cale curret unu riu suterràneu chi faghet a cursare pro unu tratu in barca; un' oportuna illuminatzione permitet de bìdere sas concretziones in una bona armonia de colores e sas pinturas rupestres cun disinnos ischemàticos.

Medas unos àteros cuntzìlios provintziales e diotzesanos s'aiant acumpridu in custa tzitade de sighida e sas Cortes s'aiant riunidu in manera noa a Barbastro in su 1626.

Una de sas atividades pius importantes est su turismu: sa regione est apretziada pro tzitades de arte comente Napoli e Caserta (famosa pro sa reggia), pro su mare (subratuttu pro sa costiera amalfitana) e pro àteras bellèsas naturales.

Step'anakert (in armenu Ստեփանակերտ, in azeru Xankəndi) est una comunidade urbana chi contat unos 53.000 bividores, capitale de sa repùblica de facto indipendente de Nagorno-Karabakh, chi no est però reconnòschida de perunu istadu.

Su nùmen issientìficu de s'ispètzie, Falco Eleonorae, est unu omàju a Elianora de Arbarèe, reìna sarda de su sèculu de XIV chi at fattu unu còdiche de leze fentomàu meda, sa Carta de Logu, in ube proibìat sa cassa de sos astores e a los leàre dae su nìdu issòro. Su nùmen de s'astore in limbas medas ammèntat a Elianòra pro su tìtulu de reìna chi tenìat (comènte in italianu, chi lu mùttit falco della regina in generale) o a issa pròpiu pro comènte si narabat (in su prus de limbas ma mascamènte in cussas chi tènent prus impòrtu, comènte su frantzesu Faucon d'Éléonore , s'inglesu Eleonora's Falcon , s'ispagnolu Halcón de Eleonor e su tedescu Eleonorenfalke).

Si fiat intregadu presoneri noe dies prus a tardu e fiat istadu acusadu de tentativu de mortorzu, atacu, cumportamentu perigosu e diferentes delitos relassionados cun sas armas de fogu. Una zuria l’aiat assortu a sentèntzia rassa, francu pro su possedimentu illegale de arma de fogu, pro su cale aiat cumpridu su tres-duos de una pena de un’annu.