Το 1997 κυκλοφόρησε την μεγάλη δισκογραφική δουλειά «Me Estoy Enamorando», με παραγωγή του Εμίλιο Εστέφαν (Εmilio Estefan). Ανάμεσα στις επιτυχίες αυτού του δίσκου ήταν το «Si tú supieras». Επιπλέον, με το «Mi Verdad», το 1998, ο Αλεχάντρο επέστρεψε στην μουσική ραντσέρα. Έκανε επίσης τον Δεκέμβριο του 1998, το «Christmas In Vienna VI», μια συναυλία χριστουγεννιάτικη. Το 2000, πήρε το πρώτο του βραβείο Λάτιν, ένα Γκράμμυ Λατινικό και ακόμα παρήγαγε το άλμπουμ «Entre Tus Brazos», σε στυλ ρομαντικό και λάτιν. Το 2001 κυκλοφορεί το «Orígenes» και το 2002 το «100 Años de Música Mexicana». Το 2003, ξεκινά ένα μεγάλο τουρ στην Λατινική Αμερική, το οποίο παρακολουθήθηκε από 60.000 θεατές. Το 2003 ήταν ένα έτος πολύ σημαντικό για αυτόν, καθώς κυκλοφόρησε το τραγούδι «Niña amada mía», που έγινε επιτυχία λόγω της τηλενουβέλας στην οποία έπαιζε. Συμμετείχε στο χριστουγεννιάτικο «En Mi País» που μεταδόθηκε από την Telemundo. Το Σεπτέμβρη του 2004, λανσάρει το «A Corazón Abierto» και κυκλοφορεί τραγούδια για τηλεοπτικές σειρές ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς, παρουσιάζεται στο ""Caesar's Palace de Las Vegas"". Το 2004 κάνει τουρ στην Αμερική, το 2009 συνεργάζεται με την Νέλλυ Φουρτάντο και το 2010 βγάζει το ""Dos Mundos"".

Το αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο καθιερώθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος στις 23 Μαρτίου 1924, λίγες μέρες μετά την ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου του Α'. Η απόκλιση φάνηκε ως πρόβλημα την 25η Μαρτίου 1923, όταν εορτάστηκαν χωριστά η επέτειος της Επανάστασης του 1821 και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Έτσι η Εκκλησία αποφάσισε τη διόρθωση του εκκλησιαστικού ημερολογίου, έτσι ώστε οι ακίνητες εορτές να συμπίπτουν με το κοσμικό και διατήρησαν το Ιουλιανό Πασχάλιο για τις κινητές εορτές.Όμως, απ' ό,τι φάνηκε, η απόφαση της Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν βρήκε σύμφωνο όλο τον λαό και προκάλεσε ρήξη μεταξύ τους. Μεγάλες ομάδες κληρικών και λαϊκών αντέδρασαν στην εισαγωγή του νέου ημερολογίου, την οποία θεώρησαν προδοσία της ορθόδοξης παράδοσης, και αρνήθηκαν να το ακολουθήσουν εμμένοντας στο «πάτριο ημερολόγιο». Θεώρησαν ότι η αλλαγή ημερολογίου ήταν αντίθετη με τους Ιερούς Κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας και προϊόν της αίρεσης του Οικουμενισμού. Κατ' αυτούς πραγματικό κίνητρο για την αλλαγή του ημερολογίου ήταν η χρονική σύμπτωση των θρησκευτικών εορτών Καθολικών και Ορθοδόξων ως πρώτο βήμα για την ένωση των Εκκλησιών και την υποταγή όλων στον Πάπα (όπως έχει διατυπωθεί παραπάνω). Ακόμη, πίστευαν (και εξακολουθούν να πιστεύουν) ότι η Εκκλησία της Ελλάδος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και όλες οι άλλες Εκκλησίες που ακολούθησαν το νέο ημερολόγιο υπέπεσαν σε αίρεση και σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς κανόνες, θεώρησαν αιρετικές και όλες τις άλλες Εκκλησίες που ήταν σε κοινωνία με αυτές, όλες δηλαδή τις επίσημες Ορθόδοξες Εκκλησίες του κόσμου, ανεξάρτητα από το αν είχαν μεταρρυθμίσει το ημερολόγιό τους ή όχι (όπως το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, που διατηρεί μέχρι σήμερα το Ιουλιανό ημερολόγιο). Ακολούθησαν πολλές ταραχές με ανάμιξη και της αστυνομίας. Υπήρξαν κατά καιρούς δε και συμπλοκές με θύματα.