Tras a guerra, Steichen traballou como director de fotografía do Museum of Modern Art de Nova York ata 1962. Entre outros logros, Steichen é apreciado por crear The Family of Man, unha gran exposición no MoMA dunhas 500 fotografías que mostraban vida, amor e morte en 68 países. O cuñado Steichen, o escritor e editor Carl Sandburg, escribiu un prólogo para o catálogo da mostra. Como desexo de Steichen, a exposición foi doada ao Gran Ducado de Luxemburgo. Na actualidade atópase permanentemente na vila luxemburguesa de Clervaux. En 1962 Steichen contratou a John Szarkowski como o seu sucesor no Museum of Modern Art.

É dicir que, literalmente, a pouco ortodoxa etimoloxía de Peramelemorphia significa ""os parecidos ao teixugo con bolsa"" (aludindo ao marsupio).

Existe outro xeito de clasificar as linguas, centrado máis na mutua intelixibilidade cá no modelo arbóreo, que sitúa ao noruegués, dinamarqués e sueco como membros do escandinavo continental e ao feroés e islandés como escandinavo insular. Como resultado, o dinamarqués e mailo noruegués resultan máis intelixibles entre sí que cada un respecto do sueco. Debido á longa unión política entre Noruega e Dinamarca, o noruegués estándar Bokmål contén moito vocabulario dinamarqués. Porén, debido a que o dinamarqués desenvolveu unha grande diferenza entre as súas versións oral e escrita, os falantes do sueco e do noruegués adoitan consideran ao dinamarqués difícil de entender. O menor grao de intelixibilidade dase entre o dinamarqués oral e mailo sueco. Amais, por mor da pronunciación do dinamarqués, aos suecos resúltalles máis doado entender o noruegués có dinamarqués. Un aserto humorístico sobre o noruegués, que vén sintetizar as semellanzas e diferenzas entre linguas, di que o ""noruegués é dinamarqués dito en sueco"". Na lingua escrita, o dinamarqués é relativamente próximo a outras linguas escandinavas continentais, mais o desenvolvemento fonético do dinamarqués falado implica redución e asimilación de consoantes e vogais, así como os trazos prosódicos chamados stød en dinamarqués (lit. ""push; thrust""), desenvolvementos que non se deron noutras linguas. Os vencellos entre as tres linguas quedan resumidos no diagrama adxunto.

En 1996 lanzouse o seu segundo traballo através da Atlantic, titulado Stoner Witch. Este é mellor recibido polos fans e pola crítica que Prick, que considerron ao disco como o máis maduro ata ese intre. Nese ano The Melvins actua como abreconcertos na xira de Kiss, que inicialmente contara cos Stone Temple Pilots.