fleur di boure [f.n.] 1. boton d' ôr (fleur). F. renoncule des prés. 2. Ranunculus bulbosus. Etimolodjeye: pa stindaedje des dessins d' fleurs k' on meteut so les lives di boure u a cåse k' on n' saléve li boure ki cwand les botons d' ôr estént floris.

Li 25 d' octôbe, c' est li 298inme djoû d' l' anêye do calindrî grigoryin (li 299inme po ls anêyes bizetes), et k' i dmane co 67 djoûs divant l' fén d' l' anêye.

zone [f.n.] aroyeye sitindowe di tere. Dj' els aveu veyou ki buziként ttåtoû del zone militaire. Ene zone frontîre; ene zone dandjreuse. F. zone.

e galo: Le galo est yunn dez dóz laungg de la Bertaèyn. Le galo est unn laungg romaènn (oreinaéy deü latein). Nan poet corr li donae le non de brito-romaen. L'autr laungg de la Bertaèyn (le berton) est yèll unn laungg celtiq. Nan cauzz galo dan la partiy oriantall de la Bertaèyn.

Li latén d' eglijhe, c' est l' latén k' esteut dins les paroles des messe, vepes, ôtes ofices et priyires catolikes, do tot cminçmint di l' Eglijhe disk' å djoû d' ouy, po sacwants ofices eternåcionås.

on : scrijha do betchfessî ô ki mostere on prononçaedje toprès d' on /ɔ̃/ (on) corant so l' Årdene ey e Roman Payis: on bon conp; li tron ås fons

Mågré des rclamaedjes al dierinne broke del Walonreye, les martchandaedjes ont stî clôs li 18 d' octôbe 2016, eyet l' acoird siné li 30 d' octôbe del minme anêye.

Les fåcons, c' est on djinre d' oujheas, ki c' est des sôres di moxhets voyaedjeus. I sont ratroplés dins l' famile des fåcnidîs e sincieus latén, Falco.

Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do picård bagnole (pitit batch po bagnî, schadrea), pu stindaedjes di sinse come po ""batch"", calkés eto på francès.

| ponete [f.n.] pitit batch po les poyes aler ponre. On-z årè l' tins, did ci å Dierin Djudjmint, do rovyî l' Kéke e si ptite ponete (A. Laloux). F. ""pondoir"".

Li rfondaedje d' ene langue (on dit eto: normålijhaedje u normålijhåcion), c' est èn ovraedje tecnike so çou k' on lome li coir do lingaedje, dj' ô bén li motlî eyet l' croejhete.

Å cmince des gueres gueres del Gåle, Commius, li tchîf des Atrebates, s' aloya-st avou Djule Cezår; mins pus tård, i s' meta-st avou Vercingetorix et s' bate siconte des Romins. Il ont pårticipé å sidje d' Alesia. Pus tård, on côp batous, il a bagué avou ene pårteye di s' peupe viè les iyes britanikes, dins l' boket nonnrece di çou ki dvénrè l' Inglutere, wice k' il ont basti leu novele mwaisse veye Calleva Atrebatum (Silchester).

Li pont Sint-Lambiet, besti sol ruxhea d' Orcîmont et d' Bayamont, date di 1774 et il esteut etertinou pal fabrike d' eglijhe. On estiméve adon k' i sierveut å vicåre po-z aler dire messe al Forêt, e passant l' wé k' est djondant. La ledjinde rapoite ki Sint Lambiet (patron d' Vresse) et Sinte Agate (Laforêt) ni s' etindént nén foirt. Adon, po-z espaitchî Sinte Agate di vni a Vresse, leye ki s' displaecive todi e caleze, li pont aveut stî fwait si stroet k' on n' î pleut passer k' a pî u a bourike.

Mins, avou Lucyin Mahin eyet Djan-Pire Dumont, ces noveas romantîs la ont ça d' bea : i fwaiynut passer leus spoûles dins on monde la k' on n' djåze nén walon podbon. Et renairer insi li djinre d' on bea côp !