অসমীয়া সমাজত গৰু বিহুৰ দিনা এশ এবিধ শাক আৰু সাত বিহুৰ দিনা সাতবিধ শাক খোৱাৰ পৰম্পৰা আছে। গৰু বিহুৰ দিনা যি এশ এবিধ শাক খোৱাৰ পৰম্পৰা আছে তাত বিভিন্ন শাক-পাচলি, তৰু-লতা-তৃণ আদি অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়। এই শাক-পাচলিবোৰত টেঙা, কেঁহা, তিতা গুণৰ সমাহাৰ হয়। স্বাভাৱিকতে এই সমূহ ঔষধি গুণ সম্পন্ন। অসমীয়া সমাজত খাদ্য প্ৰণালী সম্পৰ্কে বিভিন্ন নীতি-নিয়ম আছে। সেইদিনা গ্ৰহণ কৰা এশ এবিধ শাকত কোনো খাদ্যৰ অশুভ প্ৰতিক্ৰিয়া নাথাকে আৰু নিঃসংকোচে প্ৰত্যেকে ইয়াক গ্ৰহণ কৰে। বিহুৰ প্ৰথম দিনা ঔষধি গুণসম্পন্ন সাকপাত খাই অসমীয়া মানুহে বছৰটোলৈ বল বান্ধে।এশ এবিধ শাকৰ নাম তলত দিয়া হ’ল:

প্ৰতিকূল পৰিবেশত কিছুমান বেক্টেৰিয়াই (যেনে-বেচিলাছ আৰু ক্লছট্ৰিডিয়াম) কোষত কোষপ্ৰৰসখিনি সংকুচিত হয় আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে এখন ডাঠ আৱৰণৰ সৃষ্টি হয়৷ ডাঠ আৱৰণেৰে সৈতে কোষস্থ সংকুচিত কোষপ্ৰৰসখিনিক অন্ত:ৰেণু(endospore) বোলে৷ অনুকূল পৰিবেশত অন্ত:ৰেণু বেক্টেৰিয়া কোষবেৰ ফাটি ওলাই আহে আৰু অংকুৰিত হৈ অপত্য বেক্টেৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰে৷

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাত ফ্ৰ'ষ্ট ১৯১৫ চনত আমেৰিকালৈ গুছি আহিছিল। নিউ হেম্পশ্বিয়াৰৰ ফ্ৰাঙ্ক'নিয়াত এখন নতুন ফাৰ্ম কিনি তাতেই লিখা-মেলা, শিক্ষকতা আৰু বক্তৃতাৰ এক নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৩৮ চনলৈকে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালবৰ্গই জহকালি এই ঘৰটো তেওঁলোকৰ আৱাসগৃহ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বৰ্তমান এই ঘৰটো দা ফ্ৰ'ষ্ট প্লেছ (The Frost Place) নামৰ এটা যাদুঘৰ তথা কাব্যিক সন্মিলনৰ স্থান হিচাপে পৰিচিত। ১৯১৬-১৯২০, ১৯২৩-১৯২৪ আৰু ১৯২৭-১৯৩৮ চনলৈ ৰবাৰ্ট ফ্ৰ'ষ্টে মাচাচুচেটছৰ এমহাৰ্ষ্ট কলেজত (Amherst College) ইংৰাজী বিষয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল। তেওঁ কথিত ভাষাৰ আগমনক ভাষাৰ ""the sound of sense"" বুলি কৈছিল।

২০০৮ চনত উৰিষ্যাৰ ২০ লাখ মানুহ বানাক্ৰান্ত হ'ল। তাৰ বাবে, ১৬ গাঁৱত প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ কামৰ অন্তৰ্গত কৰি, ৬৯৯টা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হ'ল শ্ৰী সত্য সাই সেৱা সংস্থাৰ দ্বাৰা, মাৰ্চ ২০০৯ চনত।

প্ৰতিষ্ঠানটিৰ প্ৰশিক্ষণ ও নিয়োগ কোষৰ কাম গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটীৰ সৈতে যুটীয়া ভাৱে পৰিচালিত হয় | সৌৰভ মজিন্দাৰ বৰুৱা দুয়োটি প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰশিক্ষণ ও নিয়োগ বিষয়া |তেজপুৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ নিয়োগকাৰী বিভিন্ন কোম্পানী তথা প্ৰতিষ্ঠান সমূহ হৈছে -

পাকৈঢোৰা (ইংৰাজী: Painted Stork; বৈজ্ঞানিক নাম: Mycteria leucocephala) এবিধ পানী যুঁৱলিত দেখা পোৱা চৰাই। হিমালয়ৰ পাদদেশৰ দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত এই চৰাই দেখা পোৱা যায়। অসমতো চৰাই বিধ পোৱা যায়। তৰাং পানীত দল বান্ধি থাকে। আধাখোলা ঠোঁট পানীত ডুবাই ৰাখি ইফাল-সিফাল কৰি থাকে। মাছ পালেই ঠোঁটেৰে ধৰি লয়। পানীৰে অহাযোৱা কৰোঁতে ঠেঙেৰে খেদালি থাকে, আৰু লুকাই থকা মাছ ওপৰলৈ উঠি আহে। দল বান্ধি গছত বাঁহ সাজে। এইবিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই নহয়। খাদ্যৰ সন্ধানতো বৰ বেছি দূৰলৈ নাযায়।

গোলাঘাট জিলা অসমৰ ৩৩ খন জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম। এই জিলাৰ তিনিটা মহকুমা হ'ল গোলাঘাট, ধনশিৰী আৰু বোকাখাট। জিলাৰ সদৰ ঠাই গোলাঘাট নগৰ। জিলাখনৰ মাটিকালি ৩৫০২ বৰ্গ কিঃমিঃ। ১৯৮৭ চনত জিলা ঘোষিত হোৱা এই জিলাৰ জনসংখ্যা ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ১০,৫৮,৬৭৪ জন। ইয়াৰে ৫,৩৯,৯৪৯ জন পুৰুষ আৰু ৫,১৮,৭২৫ গৰাকি মহিলা।

কফি গছ প্ৰজাতিৰ এই চিৰসেউজীয়া উদ্ভিদ ১৫ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়। সুন্দৰ ফুল আৰু উজ্জ্বল পাতৰ ওপৰিও মন মতলীয়া কৰা গোন্ধৰ বাবে তগৰক আলংকাৰিক গছ হিচাপে ফুলনি বা পদুলিত ৰুপন কৰা হয়। ফুলবোৰ সাধাৰণতে বসন্ত কালত ফুলে আৰু কেইবাদিনলৈ সতেজ হৈ থাকে।