Die koloniale sekretaris het dr. Scholtz op 8 Februarie 1852 in kennis gestel dat die goewerneur, sir Harry Smith, die voorgestelde grense van die nuwe gemeente Zoutrivier goedgekeur en die Piketbergse leraar se aanstelling as konsulent goedgekeur het teen die vergoeding wat gewoonlik met dié amp gepaard gegaan het. Intussen het die trustees van die plaas Lange Kuil by die luitenant-goewerneur aansoek gedoen dat die naam van die te stigte dorp verander word na Hopefield na aanleiding van mnre. Hope, ""den vertegenwoordiger collecteur der Douane"", en Field, ""den fungerenden Secretaris van het Gouvernement"". Ná 'n skrywe van die koloniale sekretaris op 4 Mei 1853 aan die aktuarius van die Sinode word die naam van die nuwe gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk aan die Zoute Rivier in die afdeling Malmesbury in die Staatskoerant van 8 Mei 1853 as Hopefield afgekondig. Terselfdertyd verskyn die volgende beriggie in die Kerkbode: ""Het nieuwe dorp dat aan de Zouterivier naby Saldanhabaai sal word opgericht, zal de naam dragen van Hope-Field … Voor eenen leraar is van gouvernements wege toegekent £100 tot salaris.

Akwakultuur is die bedryf om met visse te boer of te teel. Akwakultuur word al lank in Suid-Afrika beoefen en spesies soos forel, baber, kurper en karp word geteel. Vis word geteel as 'n ekstra bron van voedsel, bestaande populasies aan te vul ter wille van oorlewing en vir die ornamentele mark; dit is die mark vir akwariums byvoorbeeld goudvisse. Die Suid-Afrikaanse Akwakultuur Assosiasie is in 1989 gestig.

Hy is vanaf 1 Junie 1993 uitvoerende voorsitter van die Stigting vir Afrikaans, wat homself ten doel stel om Afrikaans op alle terreine en onder alle mense te bevorder. Vanaf 2004 is hy ook onder andere projekleier van die Afrikaanse Taaloudit, wat onder die vaandel van die Nasionale Forum vir Afrikaans (NFA) gedoen word en gesteun word deur die Akademie vir Wetenskap en Kuns. Hy dien ook op die bestuur van die Afrikaanse Taalraad en die NFA. In laasgenoemde hoedanigheid publiseer hy in 2006 die verslag “Op pad na ’n taalstrategie vir Afrikaans” en onder sy leierskap word taalberade in 2004 en 2007 gehou om te besin oor die pad vorentoe vir Afrikaans en die depolitisering van die taal. In verskeie ander meestal private dokumente sit hy die stand van Afrikaans in Suid-Afrika na demokrasie uiteen, onder andere “Verslag van ’n taaloudit oor Afrikaanse taalprojekte, verenigings en energieë” (2004), “Opname oor Afrikaanse projekte en aktiwiteite op ’n plaaslike munisipale vlak in Suid-Afrika” (2006), “Die Afrikaanse ""ons"" en die nodigheid van ’n Afrikaanse Taalraad” (2008) en “Die Afrikaanse Taalraad kom tot stand” (2008). Hy skryf ook talle vakkundige publikasies wat in tydskrifte verskyn en werk mee aan boeke soos “Afrikaans in Afrika” onder redaksie van Christo van Rensburg. As spreker lewer hy referate by verskeie plaaslike en internasionale taalkonferensies, waaronder in 2000 in Puerto Rico.