Русины — четвертый выходославяньскый народ, знамый під менами: Руснакы, Угрорусины, Угрорусы, Карпатороссы, Рутены, Русины. На початку становлїня штатности выходных славян — Києвской Руси, земли Русинів населяли Славяне: Білы Хорваты, а Чорны Хорваты населяли Чехы і южне Польско. Земля Русинів з тых часів ся зове Підкарпатьска Русь. В составі Чехословакії єй называли Підкарпатьска Русь, а в составі Угорьска ся называла Руська Крайна. В X-XI сторочах Підкарпатьска Русь належала до Києвской Руси і з той причіны выходны Славяне Підкарпатя сохраняють свій етнонім «Русины», несмотрячі на періпетії історії. Австроугорьскы уряды хосновали златинізованый етнонім: «рутены» деріват од «Русины». В часї XI-XIII віків угорьскы феодалы поступно заберали земли Русинів за «засечной лініов» — граніцёв края, поступно єй посували по Підкарпатю ку підножаю гор. Правне включіня Підкарпатьской Руси до Угорьского кралёвства ся дїало в XIII-XIV віках. Грамоты зафіксовали обшырну катеґорію выходославяньскых назв поселїня, говорячіх о прожываню там в проїднаванім часї выходных Славян. А Києвска Русь, ослаблена сепаратізмом містных урядів — князькыма конфліктами, впала під ударами татаро — монґольского . В резултатї тых подїй Підкарпатьска Русь до початку XX віка належала Угорьскому кралёвству.

Таліянськый язык є знамый ги язык класичної музикы — булша часть музикалної термінолоґії ся веде з нёго. З таліянського происходит ай ряд кулінарных, архітектурных ай инш. термінув.

В минулости быв то беззначный верх, и назва му была Руный верх (в мѣстном выгваряню значить ровный), прото, же як недалека Полонина Руна мать плоску вершину, подобну на невеличку полонинку. В серединѣ 19 стороча были урядно вызначены точны жупны границѣ, на верху быв поставеный геодезичный знак и достав верх назву Kremeny – Orosz, што в мадярчинѣ значить Руськый Кремень од Русинов (Руськых), якы ту жиють доокола. Доднесь мѣстны люде называють верх Кременарошом. Од року 1918 ту ся стыкають границѣ Словакии, Подкарпатской Руси и Польщи, од року 1939 — Мадярского кралевства и Нѣмецкого Райха, од року 1945 — Чехословакии, Польщи и Совѣтского Союза, од року 1991 — Словакии, Польщи и Украины.

18. августа 1765 нечекано умер Франц I. Штефан. Его наступником на тронѣ Святой римлянской империии ставать ся Йозеф II. Мария Терезия тяжко переживала смерть любеного мужа, одтогды все носила жалобу, а вшиткы свои украсы пороздавала дѣвкам. Межи матерьов и сыном были незгоды дотычно переведжѣня многых реформ, де Мария Терезия рачила поступовати лем з великов осторожностьов. Неохотно, але мусѣла прияти роздѣлѣня Польщи (1772). Кедь бы го не прияла, а стала на сторону Польщи, была бы война, котру Австрия не мала шансу выйграти. Хоть при том Австрия зыскала новы территории, але новый серьозный неприятель, Россия, став прямо на ей границях.

На роздїл од Ґрекôв, Римане не повжывалы традічны семітьскы назвы літер. Буква Y ся называла іґреком (""i Graeca"" — ґрецькоє і), бо Латинянам было тяжко роздїляти чуджій звук /y/ од /i/. Z мала своє ґрецькоє імня — зета.