Die digter C. Louis Leipoldt was destyds die mediese inspekteur van skole, wat die talentvolle Will raaksien tydens sy besoek en aanbied om hom verder te laat leer. Hiervoor sou hy na Pretoria moes verhuis en by Leipoldt inwoon, maar Will se ma weier om op hierdie manier van haar kind afstand te doen. Toe hy in standerd agt is, koop sy pa ’n koffieplantasie naby Beira in Mosambiek, wat hy saam met sy oudste seun Thomas bedryf. Hierdie onderneming is egter ’n mislukking en Will moet noodgedwonge die skool verlaat om saam met sy ma ook uit te spring om te werk om die pot aan die kook te hou. Sy ma doen naaldwerke en hy aanvaar ’n betrekking by die Spoorweë.

Reeds op skool openbaar hy ’n besondere skryftalent en word sy opstelle gereeld in die klas voorgelees. Van jongs af het hy ’n deeglike kennis van en bewondering vir ons eerste skrywers soos Jochem van Bruggen, C.M. van den Heever, Jan F.E. Celliers, Eugène Marais en C. Louis Leipoldt. Hy waag dan ook sy hand aan die skryfkuns en deur bemoediging van E.B. Grosskopf, destyds redakteur van Die Naweek, verskyn ’n paar sketse en jeugverhale van hom in hierdie blad. Nadat die publikasie van hierdie blad gestaak word, plaas hy verhale in Die Huisgenoot, Die Taalgenoot, die Spoorwegtydskrif en Tydskrif vir Letterkunde. Die Huisgenoot se Akademieprys vir die beste verhaal van die maand is vier keer aan hom toegeken en hy word ook deur ander tydskrifte bekroon.

Sintetiese klawerborde was sedert Seventeen Seconds (1980) deel van die klank van die groep, en dié het in betekenis toegeneem met hul uitgebreide gebruik op Disintegration (1989).

Bronkhorst is onverwags op Woensdagaand 5 Augustus 1970 in die ouderdom van 68 jaar aan ’n hartaanval oorlede. Hy is op Maandagmiddag 10 Augustus 1970 vanuit die NG kerk Wynberg begrawe deur ’n plaaslike leraar en vriend, ds. J.G.F. van Rooyen. Bronkhorst het 10 jaar tot dié gemeente behoort, waar hy ouderling was, en ten tyde van sy dood in Little Evans, Rhodeslaan, Claremont, gewoon. Ds. D.J.J.S. Els, algemene sendingsekretaris van die NG Kerk, het tydens die roudiens namens die sending opgetree en ds. (later dr.) F.M. Gaum het die verrigtinge tydens die teraardebestelling in die Constantia-begraafplaas gelei.

Moldawies (limba moldovenească, лимба молдовеняскэ) is 'n ander naam vir Roemeens. Dit was tydens die Sowjetunie en vanaf 1994 tot 2013 die amptelike naam vir die Roemeense taal as amptelike taal van Moldowa. Die van die Moldawiërs gebruikte omgangstaal verskil van die in die Roemeense streek Moldau gebruikte s'n net effens, hoofsaaklik deur neologisme wat uit Russies oorgeneem is. In die westelike streek van Roemenië is leenwoorde hoofsaaklik uit Frans oorgeneem.