Фелини е роден на 20 јануари 1920 година во семејство од средна класа во Римини, тогашно мало гратче на Јадранското Море. Неговиот татко Урбано Фелини (1894-1956), роден во семејство на земјоделци и мали земјопоседници од селото Гамбетола, во 1915 година се преселил во Рим, каде што работел како чирак во фабриката за тестенини ""Пантанела"". Неговата мајка, Ида Барбјани (1896-1984), потекнува од буржоаско католичко семејство на римски трговци. И покрај силното неодобрување на нејзиното семејство, таа во 1917 година побегнала со Урбано за да живеат во куќата на неговите родители во Гамбетола. Граѓанскиот брак бил склучен во 1918 година со верска церемонија во Санта Марија Маџоре во Рим. По венчавката, двојката се преселила во Римини, каде што Урбано работел како патнички трговец и продавач на големо. Фелини имал брат и сестра: Рикардо (1921-1991), режисер на документарци за РАИ телевизија, и Марија Мадалена Фабри (1929-2002).

Големиот иконостасен крст со Распетитето Христово од 1584 година е извонредно резбарско остварување, кој бил поставен врз горниот дел од оконостасот, и се смета за една од најрепрезантативните зачувани целини од овој вид во Македонија.

Врз основа на Законот, во периодот 1996-2005 год. се донесени неколку уредби и упатства, со кои се регулираат следниве прашања: канцелариското и архивското работење на имателите, заштитата на материјалот во воена и вонредна состојба, продолжените рокови за достапност и користење на материјалот, методологијата на стручната работа во организационите единици на Архивот итн.

Клубот бил оформен во 1932 година под името „Ханриевски Аматерски Спортски Клуб“ (Х.А.С.К.), а подоцна ги носел и имињата „Победа“, „Рудар“, „Индустријалец“, „Локомотива“. Во сезоната 1970/1971 го добил името „Југококта“, се до сезона 1989/1990 кога го добил сегашното име.

Вегетативното тело со репродуктивните органи ја претставува гаметофитната генерација, додека спорофитот е претставен со дршка со спорангиум и не е самостојно растение, туку живее полупаразитски на гаметофитот.

Во декември 1896 година, после еден настан кој самиот замаскирано го опишува, Кроули решил да се посвети на окултизам и мистицизам. Од наредната година, тој почнува да чита книги на тема алхемија и мистицизам, и книги за магија.

„Кога открив дека богослужбата е задолжителна, веднаш го возвратив ударот. Помладиот декан ме прекори затоа што не ја посетувам богослужбата, што јас секако немав намера да го правам повеќе. Деканот ме замоли да го посетувам одвреме-навреме за да разговараме за тоа, а јас со зачудувачка дрскост се осмелив да му напишам дека 'Семето што го посеја татко ми, наводенето со солзите на мајка ми, се покажа претешко за да порасне и покрај неговата елоквенција и знаење.“

Првонапишаниот роман е објавен постхумно во 1857 година, фрагмент на кој Шарлот работи во последните години од нејзиниот живот (1860), двапати довршуван од понови автори, најпознатата негова верзија е „Ема Браун: Роман од недовршениот ракопис на Шарлот Бронте“ од Клер Бојлан 2003 ( Emma Brown: A Manuscript by Charlotte Brontë Novel from the Unfinished by Clare Boylan, 2003). Објавен е и поголем дел од Ангриа (Angria) во децениите што следуваат.