វ៉ែល (ភាសាអង់គ្លេស​៖ Wales) គឺជា​ប្រទេស​មួយ​នៃ ""សហរាជាណាចក្រ""​។ វ៉ែល​មាន​ព្រំប្រទល់​ខាងកើត​ជាប់នឹង​ប្រទេស​អង់គ្លេស, ខាងលិច​ជាប់នឹង​មហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក និង​សមុទ្រ​អៀរឡង់​។ វា​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ជ្រើស​ជា​តំបន់​នៃ ""សហភាពអឺរ៉ុប"" ផង​ដែរ​។ តាមរយៈ​ការព្យាករ វ៉ែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ជឿ​ថា​មាន​ប្រជាជន​ប្រហែល បី​លាន​នាក់ និង​ជា​ប្រទេស​ទ្វេភាសា ដែល​មាន​ភាសាអង់គ្លេស និង ភាសាវ៉ែល មាន​តម្លៃ​ប៉ុនគ្នា​។

ជំរុញការលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងអំពីច្បាប់ និងគោលនយោបាយ​នានា​ទាក់ទងនឹងសមភាពយេនឌ័រ ស្ដ្រី យុវវ័យ និងកុមារដល់សហគមន៍​នានានៅក្នុងដែនសមត្ថកិច្ចរបស់ក្រុមប្រឹក្សាខេត្ត

ការគ្រប់គ្រងត្រូវបានបន្តទៅឲរជ្ជទាយាទហុង វឿងដែលបានបង្កើតរាជវង្សហុង ។ រាជវង្សហុងបានបញ្ឈប់បន្ទាប់ពីព្រះញាតិ១៨វង្សស្នងបន្ត នៅពេលការមកដល់នៃមេដឹកនាំកងទ័ព ដោយសញ្ជ័យរបស់អាន ដ្យឿង វឿង (An Dương Vương) លើវ៉ាន់ឡាង ។ រាជវង្សហុងបាងត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយកូនចៅញាតិវង្ស១៨វង្ស (ទោះបីជានាមនៃស្ដេចទីមួយរបស់ញាតិវង្សនីមួយៗ ត្រូវយកមកប្រើឡើងវិញក៏ដោយ) ។ សង្គ្រាមដ៏ច្រើនត្រូវបានផ្ទុះឡើងនៅសម័យចុងរាជវង្សនេះ ។ សម័យហុងវឿងកំពុងតែចំរើនជឿនលឿនជាមួយនឹងការរីកចំរើនស្រូវឡើងទឹកនៅតំបន់ដីសណ្ដទន្លេក្រហម នៅពាក់កណ្ដាលយុគសំរិទ្ធ ។

(ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា) ការ​មិន​សេព​គប់​ពាលជន​ទាំង​ឡាយ ១ ការ​សេពគប់​បណ្ឌិតជន​ទាំងឡាយ​ ១ ការ​បូជា​ចំពោះ​បុគ្គល​ដែល​គួរ​បូជា​ទាំងឡាយ ១ នេះ​ជា​មង្គល​ ដ៏​ឧត្តម ។

រាជវង្សហាន (ចិនសម័យ: 汉朝; ចិនបុរាណ: 漢朝; ភិងអ៊ិង: Hàn Cháo; វ៉េដ–ហ្គែយល្ស៍: Han Ch'ao; ទំព័រគំរូ:IPA-cmn, ២០៦មគ – ២២០គស) ជាអតិតរាជវង្ស​មួយ​នៃ​ប្រទេសចិន​ដែលបន្តពីរាជវង្សឈិន (២២១–២០៧មគ) និង​បន្តដោយ​សម័យនគរបី(ឬហៅថាសាមកុក) (២២០–២៨០គស)។ នគរថាង​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​មេដឹកនាំ​ចលនា​បះបោរ លីវ ប៉ាង ដែល​ក្រោយ​ពីសោយទីវង្គត្ត​​មាន​ព្រះបរមងារជា​ព្រះរាជាកាវស៊ូ​នៃ​រាជវង្សហាន។ រាជវង្ស​នេះត្រូវបាន​បង្អាក់មួរយៈពេល​ខ្លី​ដោយ​រាជវង្សស៊ីន (៩–២៣គស) របស់​អតីតរាជានុសិទ្ធិវ៉ាង ម៉ាង។ ចន្លោះពេលនៃការផ្អាកមួយរយៈនេះបាន​បំបែកនគរ​ហានជាពីរសម័យកាលគឺ ហានខាងលិច (២០៦មគ – ៩គស) និង ហានខាងកើត (២៥–២២០គស)។ មាន​រយះពេលជាង៤សតវត្ស សម័យកាលរាជវង្សហាន​ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា​ជាសម័យកាល​មាស​ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តចិន ។ បច្ចុប្បន្ន ក្រុម​ជនជាតិដើម​ចំបង​នៃ​ប្រទេសចិន​គឺ​សំដៅទៅលើ​ប្រជាជនហាន និងអក្សរ​ចិន​គឺសំដៅទៅលើ អក្សរហាន។

ប្រទេស​មួយ​ចំនួន​នៅ​មាន​ទាសភាព​នៅ​ឡើយ ដូច​ជា​អាព្រិច មជ្ឈិមបូព៌ា និង​អាស៊ី​ខាង​ត្បូង។ នៅ​រដូវ​ក្ដៅ​ឆ្នាំ​២០០៧ គេ​បាន​រក​ឃើញ​ថា​មនុស្ស ៥៧០ នាក់ ជា​ទាសករ​នៅ​ឡ​ឥដ្ឋ​ប្រទេស​ចិន។ ក្នុង​នោះ​មាន ៦៩ នាក់​គឺ​ជា​កុមារ។ រដ្ឋាភិបាល​ចិន​បាន​ឲ្យ​កម្លាំង​ប៉ូលិស ៣៥០០០នាក់​ត្រួត​ពិនិត្យ​មើលឡឥដ្ឋ នៅ​ភាគ​ខាង​ជើង​ប្រទេស​ចិន ដើម្បី​រក​មើល​ទាសករ ហើយ​បាន​បញ្ជូន​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ឡឥដ្ឋ​ទាំង​នោះ​ទៅ​ពន្ធនាគារ និង​កាត់​ទោស​មេការ​ឡឥដ្ឋ​ម្នាក់​រហូត​ដល់​ស្លាប់ ដោយ​សារ​គេ​បាន​សម្លាប់​កម្មករ​ម្នាក់។