Revivigo de la klasika stilo en arkitekturo estis akompanita de burĝonado de scienco kaj inĝenierado kio tuŝis la proporciojn kaj strukturon de konstruaĵoj. Je tiu epoko, estis ankoraŭ eble por artisto designi ponton je la nivelo de strukturaj kalkuloj ene de la rigardo de ĝeneralisto.

Li komencis sian lernadon en Reggio Emilia, en la klasika liceo Ariosto, kaj magistriĝis kun laŭdo je 1961 ĉe Università Cattolica del Sacro Cuore en Milano pri jurisprudenco, prezentante tezon pri protektismo en la disvolvo de la itala industrio kun Siro Lombardini. Li daŭrigis sian lernadn en Milano, Bolonjo kaj ĉe la London School of Economics, kun la superrigardo de Basil Yamey.

Kompreneble la unuaj libroj en Esperanto estis gramatikoj kaj vortaroj. Sed jam la 14-a libro estis literaturaĵo kaj de tiam ambaŭ specoj de libroj aperis proksimume samkvante. La unuajn librojn eldonis la aŭtoroj aŭ tradukintoj mem. Tamen gramatikoj kaj vortaroj estis jam eldonataj de profesiaj eldonejoj antaŭ ol literaturaj verkoj. La serioza eldono de Esperantaj literaturaĵoj komencis per la fama kontrakto inter de Beaufront kaj L.L. Zamenhof, post kio de Beaufront kun helpo de Carlo Bourlet kontraktis kun la firmo Hachette et Cie, Paris, pri starigo de Esperanto-fako. Ĝis 1904 la firmo ne havis konkuranton, tiam Pál Lengyel fondis en Parizo la Centran Esperantistan Presejon kaj poste kun Théophile Cart kaj aliaj la Presan Esperantistan Societon (PES) por egalpezi la ""novismajn"" klopodojn de Bourlet. Tamen, Hachette restis ĝis la unua mondmilito la plej signifa eldonejo, regule aperigante kelkajn gazetojn, multajn librojn. Tre multe laboris ankaŭ PES, ekde 1910 la librofako de Brita Esperantista Asocio kaj de la firmo Friedrich Ellersiek.

Estas du tradiciaj studofinaj niveloj: Jeŝiva gedola (ישיבה גדולה, laŭvorte ""granda jeŝivo"") kaj Jeŝiva ketana (ישיבה קטנה, laŭvorte ""eta jeŝivo""). En Usono la pli alta nivelo ankaŭ nomatas laŭ la aramea vorto Metivta aŭ Mesivta (מתיבתא, ""akademio""). Jeŝivo por edziniĝintaj viraj studantoj nomatas Kollel (כולל, „kunveno“).

La desegna aktiveco de la arkitekto, el makro-nivelo (urbofasonado, pejzaĝarkitekturo) al mikro-nivelo (konstrudetaloj, ornamado kaj meblaro).

Pieter van Dokkum (nask. 27 marto 1847 en Stadskanaal (Groningen), mortis 20 febr. 1934 en Veendam) estis nederlanda lernejestro kaj E-isto de 1922. Ĝis sia morto li laboris kune kun sia edzino por Esperanto. Li estas nomata la pioniro de E en Groningen. Gvidis kursojn diversloke verkis lernolibron, 1924 (dua eld. 1931). (H J. B.) G. P. de BRUIN (Biografio, alveninta post fermo de la unua volumo de EdE kaj pro tio aperita je la kapvorto E-movado en Nederlando)

Pârvova (pirvova) (hungare: Porhó) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 1230 loĝantojn (rumanoj); en 1992 702 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 15-a jarcento. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Lăpuşnicel.