কনিষ্টবল পদৰ বাবে প্ৰাৰ্থীগৰাকী উচ্চতৰ মাধ্যমিক উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ লগতে জিলা আৰক্ষী নিযুক্তি পৰিষদৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত কৰা প্ৰতিযোগিতামূলক বাচনি পৰীক্ষা, শাৰীৰিক সক্ষমতা আৰু মৌখিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হব লাগে।

ৰবাৰ্ট ফ্ৰ'ষ্টৰ কিছুমান মূল ৰচনাৱলীআমহাৰ্ষ্ট কলেজৰ জ'নছ লাইব্ৰেৰীত পোৱা যায়। তেওঁ প্ৰায় বাৰ হাজাৰৰো অধিক বস্তু ইয়াতেই দান দি থৈ গৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত তেওঁৰ কবিতা আৰু পত্ৰ সমূহৰ মূল লিপি তথা শ্ৰব্য আৰু ভিজুৱেল ৰেকৰ্ডিঙো আছে। আমহাৰ্ষ্ট কলেজৰ সংগ্ৰাহলয়ত ৰবাৰ্ট ফ্ৰ'ষ্টৰ কিছুমান মূল লিপি আছে। বিশেষকৈ,ডাৰমাউথ কলেজৰ সংগ্ৰাহলয়তহে তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য পাণ্ডুলিপি সমূহ পোৱা যায়।

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বৰপেটা ৰোডৰ মুঠ জনসংখ্যা ৫৭,০০০ জন৷ ইয়াৰে ৫২% পুৰুষ আৰু ৪৮% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১১% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ বৰপেটা ৰোড ৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৪% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৫৭% আৰু ৫৩%৷

আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ উপৰি এই সময়ছোৱাত আৰু কেইবাগৰাকীও অসমীয়া লেখকে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ বিশিষ্ট বৰঙণি আগবঢাইছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত পূৰ্ণানন্দ শৰ্মা, দয়াৰাম চেতিয়া, বলৰাম ফুকন, কিনাৰাম সত্ৰিয়া, যজ্ঞৰাম দেওধাই বৰুৱা, কাতিৰাম গোঁহাই, জাতিৰাম গোহাঁই, ধৰ্মকান্ত গোহাঁই আদি অন্যতম। তেওঁলোকৰ কেইবাজনেও অসমীয়া কবিতাৰ প্ৰথ প্ৰদৰ্শক স্বৰূপ। অৰুনোদইৰ পাতত প্ৰকাশিত এইলানি কাবিতাৰ পৰাই অসমীয়া কবিতাই এক নতুন দিশলৈ গতি কৰে। গুণগত দিশত উৎকৃষ্টতম নহ’লেও, সাহিত্যিক মূল্যৰ দিশৰ পৰা অৰুনোদইৰ কবিতাৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে। পুৰণি কাব্যৰ ধৰ্মীয় বিষয়বস্তুৰ পৰা আঁতৰি আহি কানিৰ অপকাৰিতা বা কলিকতাৰ বিৱৰণৰ দৰে বিষয় কবিতাত প্ৰকাশ হোৱাটো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথা। কিনাৰাম সত্ৰিয়াই ‘কলিকতাৰ সুখিয়াতি’ত লিখিছে- কল্কতা নগৰ জেই জন দেখা নাই ম্ৰিতিকাৰ কলচিতে আচই লুকাই; জেই জন দেখি আচে কল্কতা ভুৱন চকুদ্বাৰা কৰিলেক অম্ৰিত ভোজন। দয়াৰাম চেতিয়াই তেওঁৰ ‘চপাখানাৰ বিৱৰণ’ত আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ মুদ্ৰণ যন্ত্ৰও কবিতাৰ বিষয় হিচাপে স্বীকৃতি দিছে।

কানাডাত, কানাডাৰ স্বাধীন অনুসন্ধান আৰু শৈক্ষিক সংস্থা ফ্ৰেচাৰ ইন্সটিটিউটে সত্য সাই বিদ্যালয়ক অন্টাৰিঅ'ৰ শীৰ্ষ ৩৭খন বিদ্যালয়ৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে।

চুতুফা আছিল আহোম ৰজা চুখাংফাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পাছত জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ চুখ্ৰাম্‌ফা স্বৰ্গদেউ হৈছিল। ৩২ বছৰ শাসন কৰাৰ পাছত ১৩৬৪ চনত চুখ্ৰাম্‌ফাৰ মৃত্যু হয়। এইখিনিতে বুৰঞ্জীবিদসকলৰ মতভেদ দেখা যায়। কোনো কোনোৰ মতে চুখ্ৰাম্‌ফাৰ মৃত্যুত তেখেতৰ ভায়েক চুতুফা ১৩৬৪ চনৰ ৰাজপাটত বহে। কিন্তু আধুনিক বুৰঞ্জীবিদ পদ্মেশ্বৰ গগৈ আৰু স্বৰ্ণলতা বৰুৱাৰ মতে ১৩৬৪ চনৰ পৰা ১৩৬৯ চনলৈ কোনো স্বৰ্গদেউ নাছিল।

চিকিৎসালয়খনত ১১টা চাৰ্জিকেল থিয়েটাৰ, ৫টা বিশেষ সেৱা একক, দুটা কাৰ্ডিয়েক কাঠাটাৰাইজেচন পৰীক্ষাগাৰ, চিকিৎসা সম্বন্ধিত আৰু চাৰ্জিকেল ৱাৰ্ড, আৰু এটা ২৪-ঘণ্টীয়া এমাৰ্জেঞ্চী একক আছিল। ""কাৰ্ডিঅ'লজি, কাৰ্ডিঅ' ঠৰাকিক, ভাস্কুলাৰ চাৰ্জাৰি, য়ুৰ'লজি, অফ্থেল্ম'লজি আদি বিষয়ত শীৰ্ষস্থানীয় চিকিৎসক সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ পৰা নিজ ইচ্ছাৰে আহে আৰু বিনামূলীয়া সেৱা আগবঢ়়াই আহিছে""।