មិត្តអ្នកអានទាំងឡាយពេលដែលបានតាមដានមកដល់ត្រឹមនេះទើបយល់ថា វាគួរអោយសង្វេកណាស់ ពេលដែលយើងពុំបានដឹងនូវរឿងពិតរបស់​ខ្លួនប្រៀបបី​ដូចជាមនុស្សខ្វាក់​ដើរកណ្តាល ​ ថ្ងៃត្រង់ ហើយនៅក្នុងដៃមានកាន់ចង្កៀងមួយទៀតតែទីបំផុតតើមានប្រយោជន៍អ្វីដល់មនុស្សដែលខ្វាក់ចំពោះពន្លឺដែលខំចែងចាំងនោះ ។ យើងជាកូនក្មែរប្រុសស្រីក៏មិនខុសគ្នាដែរ (គឺរស់នៅ​ ក្នុងភូមិម៉ែបានកេរ៌្តពីម៉ែនាំគ្នាជេរប្រមាទម៉ែ ព្រោះអ្នកស្រុកនេះគេមិនដែលជេរឪឡើយ) រឿងរ៉ាវដែលនាំឲ្យជេរម៉ែនោះ គេបានឆ្លាក់ទុកនៅប្រាសាទនាគព័ន្ធ (រូបម៉ែពាក់ម្កុដរាជកប់ត្រឹមក រួចហារ​ មាត់ស្រែកដង្ហោយឲ្យកូនប្រុសស្រីជួយតែនៅលើម្កុដរបស់គាត់គេអោយទូលយោនី (ភេទរបស់ស្រ្តី) នេះជាហេតុនាំអោយកូនក្មែរជេរម៉ែ ព្រោះគេពុំអា​ចមើលឃើញក្បាល​ម្តាយឡើយគឺ​ឃើញតែ​ ភេទ​របស់គាត់ ។ តើពេលណាទើបម៉ែអាចអង្គុយលើភេទរបស់ខ្លួនបានវិញ ?

ហោរា : ជាមន្ត្រី១ប្រភេទដែលមានមុខងារសំខាន់ណាស់ដែរ ព្រោះក្នុងសម័យនោះ តាំងពីក្សត្រទ្រង់រាជ្យដល់អាណាប្រជានុរាស្ត្រសុទ្ធ តែមានជំនឿលើការទស្សន៍ទាយ ។ មុននឹងលើករាជធានីពីទួលបាសានមកភ្នំពេញ ព្រះបរមរាជាទី២ ចៅពញាយ៉ាត ទ្រង់បានបញ្ជា ឧកញ៉ាហោរាធិបតីខៀវ និងមន្ត្រីឯទៀតអោយមកពិនិត្យមើលក្នុងកន្លែងតាមក្បួនហោរាសិន ។ ឯព្រះបាទស្រីសុគន្ធបទ ពេលទ្រង់ យល់សុបិន្តឃើញនាគដេញពាំស្វេតច្ឆត្រ ក៏បានអោយហោរាទស្សន៍ទាយទៅឃើញថាមានគេចង់ជ្រែករាជ្យ គឺស្ដេចកននេះឯង ។

បន្ទាប់ពី​នោះ​មក ពួក​នាយទាហាន​ទាំងឡាយ​បាន​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​បោះ​ទីតាំង​ចាស់ នៅ​ភូមិ​ជីឃ នៅ​ក្បែរ​ស្រុក​ស្រែអំបិល ខេត្ត​កោះកុង​។ លោក វ៉ាន់ធី ថា​បន្ទាយ​ជីឃ​នេះ​មាន​ទីតាំង​យុទ្ធសាស្ត្រ​ល្អ​ណាស់​។ វា​មាន​ទីតាំង​លើ​ទីទួល​មួយ​ដែល​ព័ទ្ធជុំវិញ​ដោយ​រុក្ខជាតិ​សំរុង ដែល​ជា​អន្លង់​ធម្មជាតិ​ជាច្រើន​។ វា​ក៏​ជា ប្រភព​សេដ្ឋកិច្ច​មួយ​ដ៏​សំខាន់​ផង​ដែរ​សម្រាប់​ក្រុម​ទ្រង់ ចន្ទរង្សី​។ ព្រោះ​គេ​អាច​ប្រមូល​រុក្ខផល​បាន​ជាច្រើន ដូចជា គ្រាប់​ម្រេច ជ័ររោម ខ្លឹមច័ន្ទ និង​ក្រវាញ ជាដើម​។ ដូច​ដែល​ត្រូវ​បាន​រៀបរាប់​ខាងលើ រុក្ខផល​ទាំងអស់​នេះ ត្រូវ​បាន​ខ្មែរឥស្សរៈ​ដឹកជញ្ជូន​ដោយ​សេះ និង​ដំរី ដើម្បី​យក​ទៅ​លក់ដូរ​នៅ​ខេត្ត​ត្រាត​នៃ​ប្រទេស​ថៃ​។ ដោយសារ​គុណសម្បត្តិ​ទាំងអស់​នេះ​ហើយ ទើប ពួក​យួន​វៀតមិញ​តែង​ព្យាយាម​វាយឆ្មក់​ដណ្ដើម យក​ទីតាំង​នេះ ជាច្រើន​លើក​ជាច្រើន​សារ​។