ਅਬਰਕ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Mica) ਇੱਕ ਬਹੁਉਪਯੋਗੀ ਖਣਿਜ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਚਟਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੰਡਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ- ਪਤਲੀ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੰਗਰਹਿਤ ਜਾਂ ਹਲਕੇ ਪੀਲੇ, ਹਰੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕਾਂਜੀ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪੀਣ-ਪਦਾਰਥ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਗਾਜਰ ਅਤੇ ਚੁਕੰਦਰ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਦਾ ਸਵਾਦ ਚਟਪਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਢਿੱਡ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਗੁਣਕਾਰੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਲੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਅੰਜਨ ਹੈ। ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਾਲ ਦੇ ਬੜੇ ਪਾਕੇ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਜਰ ਦੀ ਕਾਂਜੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਵਾਦੀ ਅਤੇ ਪਾਚਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਭੁੱਖ ਖਿੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਸਰਦੀ ਦੋਨਾਂ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕਾਂਜੀ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ ਪਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਢੰਗ ਇੱਕ ਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਇਲਾਵਾਰਾਈ, ਲੂਣ ਅਤੇ ਲਾਲ ਮਿਰਚ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਤਿਜ਼ਾਬ ਜਾਂ ਐਸਿਡ (ਲਾਤੀਨੀ acidus/acēre ਤੋਂ ਭਾਵ ਖੱਟਾ) ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਖਾਰ ਨਾਲ਼ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰੇ। ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਖੱਟੇ, ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਵਰਗੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਅਤੇ ਸੋਡੀਅਮ ਕਾਰਬੋਨੇਟ ਵਰਗੀਆਂ ਖ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ਼ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਦੇ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਲਮਈ ਤਿਜ਼ਾਬਾਂ ਦਾ ਪੀ.ਐੱਚ. 7 ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਿਜ਼ਾਬੀ ਘੋਲਾਂ ਦਾ ਪੀ.ਐੱਚ. ਹੋਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਤਿਜ਼ਾਬ ਦੇ ਲੱਛਣ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਤਿਜ਼ਾਬੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੋਮ ਆਧਾਰਿਤ ਫਾਰਮੂਲੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵੀਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਾਰਨਿਸ਼ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਐਚਿੰਗ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ, ਸਖ਼ਤ, ਨੁਸਖਾ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਡੂੰਘੇ ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਲਾਇਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਦੀ ਉਮਰ ਵੱਧ ਗਈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖ਼ਰਾਬ - ਕਟਾਈ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਜਾਬ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਤਸਵੀਰ ਉੱਤੇ ਧੱਬੇ ਜਾਂ ਦਾਣੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਐਚਰ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖ਼ਰਾਬ - ਕਟਾਈ (ਫਾਉਲ - ਬਾਇਟਿੰਗ) ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਪਲੇਟ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕਟਾਈ (ਬਾਇਟਿੰਗ) ਦੀ ਪਰਿਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖ਼ਤਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਐਚਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵੇਰਵੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਐੱਨਗਰੇਵਰਾਂ ਦੀ ਇਜਾਰੇਦਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੈਲੋਟ ਨੇ ਨਵੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।

ਸੰਪਾਦਨਾ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਠੀਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਤੋਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿਰ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਸੰਪਾਦਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਕਾਲ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਰਵਾ:

ਅਨਿਲ ਅੰਬਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਜੂਨ 1959, ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਆਪ ਧੀਰੂਭਾਈ ਅੰਬਾਨੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਬੇਟੇ ਹਨ। ਆਪ ਨੇ ਕੇ ਸੀ ਕਾਲਜ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੀ.ਐਸਸੀ ਅਤੇ ਵਾਰਟਨ ਸਕੂਲ ਆਫ ਪੈੱਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਤੋਂ ਐਮਬੀਏ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਤੀਸਰੇ ਪੜਾਅ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਸ਼ੁਕਰ - ਸ਼ੁਕਰ ਵਿਲਾਸੀ ਅਤੇ ਦੋਹਰੇ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ , ਲੇਕਿਨ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਚੰਗੀ ਯੋਗਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।

ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਜਨਮ, 20 ਨਵੰਬਰ, 1980 ਨੂੰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਖੇ ਹੋਇਆ। ਕਰੁਣਾ ਸੂਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੈਚੁਲਰ ਡਿਗਰੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪੀ.ਐਸ.ਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰਸ ਡਿਗਰੀ, ਪ੍ਰਿੰਟ ਮੇਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰਸ ਮਿਊਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਐਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬਰੋਦਾ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਸਨੇ ਕਈ ਗਰੁਪ ਸ਼ੋਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਅਵਾਰਡਸ ਅਤੇ ਵਜ਼ੀਫ਼ੇ ਜਿਵੇਂ, ਮਨਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਕਲਚਰ ਵਲੋਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮੈਰਿਟ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ, ਐਚਆਰਡੀ, ਗਵਰਨਮੈਂਟ. ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆਂ, 2007; ਏ.ਪੀ. ਸਟੇਟ ਅਵਾਰਡ ਫ਼ਾਰ ਗਰਾਫਿਕਸ, ਪੀ.ਐਸ.ਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ, 2007; 77ਵਾਂ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਐਗਜ਼ਿਬਿਸ਼ਨ, ਏਆਈਐਫਏਸੀਐਸ, ਨਿਊ ਦਿੱਲੀ, 2005; ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਆਰਟ ਐਗਜ਼ਿਬਿਸ਼ਨ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਆਰਟ ਸੋਸਾਇਟੀ 2004; ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਆਰਟ ਐਗਜ਼ਿਬਿਸ਼ਨ, ਸਾਉਥ ਸੈਂਟਰਲ ਜ਼ੋਨਲ ਕਲਚਰ ਸੈਂਟਰ, ਨਾਗਪੁਰ, 2002 ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।