Airis, echte noame Laura Van den Bruel, (Morkhoovn, 1995) is e Vlamsche zangeresse. Ze weunt in Nôorderwyk, dêelgemêente van Herentals. Heur grotste hit is 't liedje 'Wonderful'.

By 't begun van zyn bestiersperiode ad 'm ôok verschillige kêern spel me Karel van Croÿ, de bisschop van Dôornik, van wie 't groundgebied vo 't nieuwe bisdom Brugge te kunn'n moakn wos ofgepakt en die nie 't akkôord wos me't afgeevn van bevoegdeedn. Pieter de Corte a wel goe refferensjes by't keunienklyk of, surtout me Margaretha van Parma. Ne kwam wel nie olsan goe overeen me 't stadbestuur wordeure da ter tefrente wryviengn woarn tusschn 't burgerlyk en't gêestelyk gezag. Ôok me de kanunniken van't kapitel ad tie somstekeern spel.

Grassn zyn te viendn over hêel de weireld ip al de continentn, zelfs ip Antarctica. Ze zyn de dominante vegetoasje van uutgestrekte gebiedn, lik steppe, savanne, pampa, Amerikoansche prairie, bus en toendra. Die graslandn èn d' oentwikkelienge van groaznde bêestn meugelik gemakt.

In 1613 begost Van den Vondel Latyn te lêern. Je was een overtuugd humanist en je dweepte met de klassiekn oudheid. Je vertoalde en bewerkte verschillige werkn van Sophocles, Euripides, Seneca, Vergilius en Ovidius. In 1625 het 'n ook nog Grieks gelêerd vo de Palamedes te kunn schryvn.

Deur de grôote immigroasje vanuut Artesië begoestn ze in Grevelingn ol vrêe vroeg e sôorte van Picardisch dialect te koutn da specifiek wos an de kuststreke mo toch verweevn wos me d' and're vormn van gesprookn Picardisch van mêer inlande. Pertank wierd mor ip e poar kilomèitrs doavan, in en round Broekburg nog teffrente Vlams gekout tout in de joarn 1800. D'inweuners van Grevelingn noemn ulder eign dialect ""patois"", juuste gelyk de mienschn elders in Nôord-Vrankryk da ôok zo noemn.

An nen trekoak moet er ôok e voorzieninge zyn vo lucht. Mêestol est nen 7-polige connector volgens ISO 1724 en DIN 72577, ondertussen es 't er ôok ol nen 13-polige connector volgens ISO 11446 en DIN V-72570.

't Was 't westelik stik van 't historisch ryk Frisia. Frisia was et kustgebied da liep van Sincfala (loater et Zwin) in de Vloanderngouwe, tout an de Wezer in Duutsland, met de belangrykste stad Utrecht en was ip zyn grotst in de periode 650-734.

De vegetoasje-typn van d' ekostreeke zyn de vôgnde : stêenachtige toendra mê schroale korstmossn en mossn; typiesche toendra mêt e goed oentwikkelde mos-loage; toendra mê dwergstruukn; doenkre boreoale noaldbusschn. Ip grotre ogte istr ook struukachtige berkebus of dinne-gezoajd sparre-dennebus. Die ekostreeke êt ook rotse-toppn me schroale alpiene of toendra-vegetoasje. D' oovrêersnde boomsôortn zyn Siebeeriesche sparre (Picea obovata), Siebeeriesche lorke (Larix sibirica), en Siebeeriesche denne (Abies sibirica).