Hispana Christianitatium Catholicorum Romanorum, universitatium, gubernaculorum rationem, instrumenta talis ut aratrum, raedam, codicem iurisprudentiae, typographias, etc intulit. Inter primos poetas fuit Gaspar Aquino de Belen. In multis regionibus, ecclesiae gerebant in loco gubernaculo. Indigenae autem iura aequalia iuribus Hispanorum non habebant.

Patre a triumviris proscripto, Marcus praedonum manum in Gallia Narbonensi collegit atque vitam piraticam egit ; cum vero Etruriae litus diriperet a navarcho Sexti Pompei, Menodoro liberto, captus est ac, nisi patri Lucio Titio, qui tum in exercitu suo militabat, Sextus Pompeius filii vitam, tamquam meritorum pretium, condonasset supplicium de eo statim sumptum esset. Post Misenensem pacem filius Marcum Antonium in Orientem secutus est ubi expeditioni Parthicae anni 36 a.C.n. quaestor interfuit. Re in Media male gesta, Marcus Antonius Alexandriam reversus Marcum Titium adversus Sextum Pompeium misit qui tum ab Octaviano ad Naulocha navali proelio victus fugiebat atque Asiam provinciam novarum rerum spe turbabat et legatos ad Parthorum regem mittebat. In homine quem in suam potestatem redactum servaverat Pompeius beneficii sui gratiam quidem expectabat, sed Titius condiciones respuebat, deditionem flagitabat. Cum recusasset Sextus Pompeius a suis desertus et ab inimicis circumventus captus est. Paulo post Titius eum iugulari iussit. Plebs Romana huius tam nefarii ingrati animi exempli memoriam retinens eum ludis quos ipse edebat e theatro tumultu convicioque expulit, eo magis quod theatrum Romae a patre Sexti Pompei, Pompeio Magno, aedificatum erat. Ceterum auctores antiqui dissentiunt utrum Marci Antonii iussu interfectus sit Pompeius necne. Dio Cassius enim scribebat duas epistulas misisse triumvirum, prima ut necaretur iubens, secunda mutato consilio ut ei parceretur; quas litteras praepostere ad Titium pervenisse ita ut sive inverso ordine deceptus sive quia voluntatem Antonii sic interpretari ipse malebat, de captivo supplicium sumpserit. Appianus diversam traditionem insuper referebat quae non Marcum Antonium sed Munatium Plancum, qui tum Syriae praeerat atque res Marci Antonii procurabat, in culpa fuisse contendebat. Illi auctores Marcum Antonium quodam modo excusare conabantur : nam post Perusinum bellum, Iulia mater Antoniorum fratrum ad Sextum Pompeium in Siciliam confugerat, qui eam benigne acceptam ad filium in Orientem traduxerat : quam ob rem Marcum Antonium et ipsum ingrati facti accusari decebat.

Ioannes Vincentius Gravina (natus in Roggiano Gravina die 20 Ianuarii 1664; mortuus Romae die 6 Ianuarii 1718), iuris consultus et scriptor, fuit inter Arcadum Pontificiae Academiae conditores.

Iam iuvenis studio excitatus est generibus musicis blues et iazico. Ut cornuculum emeret, ei contigit, et undecim annorum scholam reliquit se adiungens cuidam gregi musico. Etiam in quadricinio cantavit. Interdum habitabat in orphanatriophio nigritis designato nomine New Orleans Home for Colored Waifs, ubi artem musicam cum grege musico exercuit.