Hilbert spile in haadrol yn de grûnslaggenstriid fan de wiskunde, tusken it formalisme sa't dat troch Hilbert en Weyl foarstien waard, en it yntuysjonisme fan de Nederlânske wiskundige L.E.J. Brouwer. Hilbert hie in spesjaal programma opsteld om te kommen ta in folsleine en konsistinte aksiomatisaasje fan de heule wiskunde. Folslein wol sizze dat fan alle syntaktysk korrekte útspraken binnen in formeel systeem de wierheid of ûnwierheid bewiisd wurde kin. Konsistint wol sizze dat út dit systeem gjin ûnderling stridige útspraken ôflaat wurde kinne. Hilbert woe de konsistinsje fan wiskundige systemen ôfliede út de ferûnderstelling dat de ""einige rekkenkunde"" (yn it kontroversjeel dielsysteem fan de wenstige rekkenkunde fan de positive hiele getallen) konsistint wie. Hilbert fatte syn optimisme, om úteinlik te kommen ta in folsleine beskriuwing fan de wiskundige grûnslaggen, gear yn syn fermneamde útspraak: ""Wir müssen wissen - Wir werden wissen!"" (Wy moatte (it) witte - wy sille (it) witte!)

Yn it Standertmodel kommme trije generaasjes neutrino's foar. De earste generaasje wurdt it neutrino neamd (ek wol elektron-neutrino of e-neutrino), de twadde generatie muon-neutrino en de tredde tau-neutrino. De neutrino's binne ferneamd nei de elektrysk laden leptonen út deselde generaasje: elektron, muon en tau. Der bestiet foar eltse neutrino in anty-neutrino: antimatearje.

It Wâldfrysk tanket syn namme oan syn taalgebiet, dêr't beamwâlen brûkt wurde as ôfskieding tusken greiden en ikkers. Yn it westen en noardeasten fan 'e provinsje wurde foar dat doel sleatten brûkt, mar yn 'e Wâlden soe dan it wetter fluch yn 'e sânige grûn weisakje.

De Guernsey is in ljochtbrún koweras fan it Kanaaleilân Guernsey. It ras is ferneamd om har tige smaaklike molke, har guodlikens en hurdens.

Yn de toer hinget ien fan de grutste karriljons fan Jeropa. It bestiet út 53 klokken. Yn 1959 waarden 44 klokken getten troch Petit en Fritsen út Aarle-Rixtel dy't de fjouwer besteande klokken út 1952 oanfollen. Yn 1999 waarden der jitris fiif nije klokken oan ta foege.

Den Uyl is in dochter fan PvdA-politikus Joop den Uyl en Liesbeth den Uyl-van Vessem. Sy gie nei it gymnasium en studearre Nederlânske taal en letterkunde. Dêrnjonken folge se rezjy- en spylles oan de Teäterskoalle. Se wie ynearsten leraresse, mar nei seis sleat se har oan by it linkse filmkollektyf Amsterdamsk Stedssjoernaal. Dêr wie hja yn't earstoan wie senariste, produksje- en rezjyassistente. Letter makke se har eigen films.

Nicolas Verrien (as Nicolas Verien) wie in Frânsk ûntwerper fan monogrammen. Hy wurke tusken 1685 en 1724. Verrien syn monogrammen waarden brûkt troch ambachtslju en keunstners, fan goudsmidden en slotmakkers oant byldhouwers en keunstskilders. De keunstner Gérard Edelinck makke in portret fan Verrien. Wurk fan Verrien sit yn de samling fan it Cooper–Hewitt, National Design Museum yn Manhattan, New York.