La insulo Mercury estas situanta je 800 metrojn ĉe la Golfo Spencer Bay, nome 110 km norde de Lüderitz. La insulo estas nur 750 metrojn longa (Norde-Sude) kaj ĉirkaŭ 270 m larĝa, atingante alton de 38 m super marnivelo. Ĝi estas kruta, rokeca, sen vegetaĵaro, kovrita de fajna tavolo de birda guano, kaj kun nombraj kavoj (unu el kiuj komplete trapasas la insulon). LA nomo de Mercury (hidrargo) devenas el la skueteco sentita tra la insulo dum okcidenta ondofrapado. Ties proksima setlejo (ankaŭ por birdoj) estas insulo Iĉaboe, ĉ. 65 km sude. Kun tiu, Mercury estas unu el du plej gravaj insulaj marbirdejoj en la Namibia marbordo. Sekve ĝi estas konstante loĝata de du-persona birdoserĉa stacio, konstruita sur la restoj de guana minejo ĉe la nordorienta flanko de la insulo. La insulaj nur 3 hektaroj estas hejmo de 16,000 pingvenoj, 1,200 suloj kaj 5,000 kormoranoj, kiuj teritoriaj dekojn da kilometrojn en maro, kaj revenas al la insulo por reproduktiĝi.

Generalo Johnson savanta vunditan francan oficiron el tomahoko de nord-amerika indiano (angle: General Johnson Saving a Wounded French Officer from the Tomahawk of a North American Indian) estas pentraĵo farita de Benjamin West, kompletigita inter 1764 kaj 1768. Ĝi pripentras scenon kiel observitan de denaskulo de Pensilvanio, tuj post kiam la montrita evento okazis. Ĝi troviĝas en la kolekto de Muzeo kaj artgalerio de Derby.

En ĉi tiu ampleksa malvolviĝo de la verko la frapinstrumentoj simbolas la antaŭenmarŝon de la armeoj, dum kiam trumpetosignaloj en la unua pasaĵo notita en 3/4-takto vokas al batalo, stranga variaĵo de la unua „kontraŭulo“-temo. La batalo progresas en la formo de tragedia evoluo de la antaŭe enkondukitaj motivoj kaj temoj. Per dolĉaj melodioj la violonoj rememorigas la heroon pri tio, ke la amatino sopiregas lian revenon. Vico de laŭtaj kaj ludoteĥnike tre postulemaj fanfarosignaloj aludas, ke la batalo atingis turnopunkton, dum kiam la muziko sin direktas sur harmonian kulminon en G♭-maĵoro kaj en la paralela tonalo e♭-minoro. La frapinstrumentoj penetras la tutan movimenton, kiu prezentas ilustre la viglan bataladon. Je la fino la temo de la heroo gajnas superecon super la kontraŭuloj haste retiriĝantaj en senekzempla kompozicia „murtapiŝo“ de homa konfrontado. La venko nun estas prezentata (denove en 4/4-takto) en variita ripetado de la herootemo kiel je la komenciĝo de la peco, ĉifoje tamen sur majesta, kontinue ripetata akompanmelodio en okonaj notoj. Nova kantebla temo aperas en la trumpetoj; ĝia larĝa evoluo transkondukas al la sekva parto.

La hodiaŭa politika komunumo Wilen estis fondita la 1-an de januaro 1998 post disiĝo de Wilen de la antaŭa municipkomunumo Wilen-Rickenbach kadre de la turgovia komunumreformo.

Li membriĝis al la ordeno en 1507 kaj estis de 1529-43 estro de la teritorio (germane Ballei, latine baiula, ballivia, esperante proksimume ""voktejo"") Hesio en Marburg.