Примери за вакви животни се лиснатиот морски змеј, новозеландскиот гулаб, австралиската дводишалка, турскиот лазач, калифорниската црвенонога жаба, растенијата од видовите Arrojadoa dinae, Chamaesyce olowaluana, Cycas brunnea, и дајачкиот голем лилјак.

Потоа бил држен во скривница девет дена додека не бил префрлен со авион на израелската авионска компанија „Ел Ал“, со која стигнала израелска делегација на прославата на 150-годишнина на Аргентина. Бил облечен во униформа на „Ел Ал“ и седел во прва класа, а бил претставен како член на делегацијата на кого му се слошило. Операцијата била толку таинствена што дури и дипломатот Аба Ебан, кој подоцна станал шеф на дипломатијата на Израел, не знаел дека Ајхман бил во авионот и дека поради тоа се одложувало неговото враќање во Израел.

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6930 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 mag/arcmin2. NGC 6930 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.

Градбата на црквата е трикорабна, со дрвени тавани. Средишниот кораб е поизвишен од страничните и е покриен со квадратни полиња изведени со тенки летвички. Во средината на главниот кораб е насликана икона на платно на којашто е претставен ликот на Исус Христос Седржител. Покривната конструкција е изградена на две води и е потпрена на осум столбови, распоредени во два реда со по четири на јужната и северната страна. Иконостасот во внатрешноста на храмот е исполнет со вредни икони и царски двери изработени од страна на Андон Китанов. Дверите биле изработени во 1863 година во резба со мотиви од растителниот свет. Црквата била зографисана во 1846 година, што може да се забележи и од натписот над главната влезна врата на јужниот ѕид, од внатрешната страна.

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 81 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 43 жители.

Во февруари 1948 година, фелини се запознал со Марчело Мастројани, тогашен млад театарски актер кој играл во една претстава со Џулиета Мазина. Воспоставувајќи блиска професионална соработка со Алберто Латуада, Фелини учествувал во пишувањето на сценаријата за филмовите ""Без милост"" (Senza pieta) и ""Воденицата на Пo"" (Il mulino del Po). Исто така, Фелини работел со Роселини на антологискиот филм ""Љубов"" (1948), помагајќи во сценариото додека во ""Чудо"", глумел мала улога на скитник, заедно со Ана Мањани.