Canōva cun Ligunchi, Ospidalèt e Predêra, dôp avèir fât pêrt ed la Podesteréia per ûn sècol e mèz, l'è stê fèdev ed la faméja Ferrarini per ûn ân, pó pasê a i Becchi e, ind j ûltem ân che gh'êren incòra i fèdev ,l'êra dal Cûnt Contuti-Castelvetri Nestore Giuseppe. A gh'è un antîgh gróp architetônich ciamê la Cōrt di Pêpa, dal XVI sècol, fât fêr da la faméja di Papi, scapêda da la Tuscâna, la s'è spustêda in stî pôst. Al gróp ed cà l'è fât da quâter pêrti che cumbînen un curtîl sarê: al purtêl d'ingrès, la cesulèina, al purdghêl e l' êla ed la cà. Al stèma a riliêv ed la faméja l'è sculpî ind al lêregh purtêl cun êrch urnê da un bugnê fermê da 'na cêva ed vôlta. Pasê al purtêl as va dèinter in 'na lêrga côrt dōve ind al la pêrta a sîra a gh'è al purdghêl fât da quâter archêdi in sâs ed côch dal pôst. La quaciadûra l'è in sôliti lâstri. In 'na nécia, ind la pêrta centrêla, a gh'è 'na céca scultûra in mêlmer ed la Madòna cun la data 1843. Int al 1988 la Cōrt di Pêpa l'è stêda mésa sòta la protesiòun dal Ministêr per i Bèin Culturêl e Ambientêl. Vêrs vâl ed la Cōrt a ghé Canōva Bâsa, bōregh ed cà, soquânti ed còsti, 'd antîga e carateréstica costrusiòun, în dèinter in un splèndid pêrch naturêl fât ed piânti secolêri.

Al Triculōr Italiân, (Tricolore Italiano in italiân) cme bandēra nasionêla, la nâs a Rèz al 7 znêr 1797, quând al Parlamèint ed la Repóblica Cispadâna, só prupôsta dal deputê Giuseppe Compagnoni, al stabilés: ""…che si renda universale lo Stendardo o Bandiera Cispadana di Tre Colori Verde, Bianco, e Rosso, e che questi tre Colori si usino anche nella Coccarda Cispadana, la quale debba portarsi da tutti"". Mó perché prôpria sté trî culōr? Ind l ’'Itâlia dal 1796, traversêda dal vitoriōşi armêdi napoleònichi, al tânti repóblichi d’ispiraziòun giacubèina ch’ îven cambiê i véc Stêt ditatōr àn siēlt quêṣi tóti, cun variasiòun ed culôr, bandêri sgnêdi da trèi fâsci cumpâgni, ed sicûr inspirêdi al mudèl francèiṣ dal 1790. E ânca i repêrt militêr ""italiân"", més insèm a chi tèimp là a sustgnîr l'esêrcit ed Bonaparte, gh’îven dal bandēri fâti a la ‘stèsa manēra. In particulêr, i stindêrd regimentêl ed la Legiòun Lumbêrda mustrêven, gióst, i culōr biânch, ròs e vèird, che fêven pêrt dal j abitódin antîghi dal pôpol lumbêrd: al biânch e al ròs, difâti, fêven figûra ind al vèc stèma dal cmûn ed Milân (crōṣ ròsa in séma al biânch), mèinter vèird j èren, fîn dal 1782, al divîṣi ‘dla Guèrdia cèvica milanèiṣa. Culōr cumpâgn, pó, gnivèn druvê ânch ind i stindêrd ed la Legiòun Italiâna, ch’la metîva insèm i suldê ‘dl' Emélia e ‘dla Rumâgna, a gh’ é al chêş che còsta sia la ragiòun ch’ l’à cucê la Repóblica Cispadâna ed metrî ind la só bandēra. Al cèinter 'd la fâsa biânca, al stèma ‘d la Repóblica, un portafrèci cun dèinter quâter frèci, (a sêgn dal quâter sitê Rèz, Mòdna, Frêra, Bològna), circundê da ‘na curòuna ed lâver guarnî cun un troféo d’ êrmi.

Al 19 'd Agóst dal 2009 Silvio Berlusconi al fà n'intervìsta al setimanàl Chi dirét par Alfonso Signorini e al gh diś che lò in dal sò vita al n à mai fat di festèṅ, ch'al n s cata briśa cun dal baghéti cun méno ad 18 an e che a cà sua al n à mai ciamâ dal parsòni pòc sèri.