Lena Philipsson (fødd 19. januar 1966 í Vetlanda) er songkvinna úr Svøríki. Hon vann svenska Melodifestivalen í 2004 við sanginum Det gör ont.

Eftir at hava lisið drúgvu frágreiðingina hjá Hans Gammeltoft-Hansen, kanningarstjóra, ásanni eg, at mítt orðaval um ongan leiklut at eiga í break-fee avtaluni var óheppið og ikki rætt.

Tá tað varð uppdagað, at kopar og tin saman skapa eina harða metalblanding, nevniliga bronsu, fekk bronsan ein sera týdningarmiklan leiklut. Herðan í bronsuni gjørdi hana væl egnaða til amboð og vápn í tíðini, sum vit í dag kalla bronsuøldin.

Áratíggju: 380-árini f.Kr. 370-árini f.Kr. 360-árini f.Kr. 350-árini f.Kr. 340-árini f.Kr. - 330-árini f.Kr. - 320-árini f.Kr. 310-árini f.Kr. 300-árini f.Kr. 290-árini f.Kr. 280-árini f.Kr.

Ikki er óvanligt, at svensk húski eiga summarhús - 600 000 summarhús eru í Svøríki. Tey eru bygd úr viði, ofta reyðmálað, og standa niðri við strondina, við vøtnini, í skógunum ella uppi í fjøllunum. Her kunnu troytt býarfólk taka sær av løttum í vikuskiftunum og frítiðini. Vanligt er eisini at leiga útlendskum ferðafólki húsini. Mong útlendsk ferðafólk koma til Svøríkis, helst um summarið.

Frásøgufólkið gevur hendingunum ein persónligan dám við at lata tær fylgja síni egnu lívsleið. Hetta fangar lesaran munandi meir, enn um hann bert hevði greitt frá um nøkur søgulig faktum. Yrkingin er skrivað á gerandisligum máli, ið er eyðkent fyri henda yrkjaran. Tó hevur henda yrkingin munandi fleiri metaforar og spæl við orðunum, enn tær báðar fyrru. Orðini eru tikin burtur úr vanliga talumálinum, men tey eru sett saman í setningar, ið eru ógjørligir at skilja,um ein ikki hevur neyðuga søguliga innlitið. Av tí at yrkingin næstan er bygd upp av metaforum einans, havi eg valt at greina hana ørindi fyri ørindi, soleiðis at einki dettur burt millum.

Ásbjørg Hjelm (fødd 1999) úr Klaksvík er ein føroyskur svimjari, sum svimur fyri Ægir og Føroyska svimjilandsliðið. Hon er systir Alva Hjelm, ið eisini svimur á føroyska landsliðnum.

Ja, vi elsker dette landet er tjóðsangur hjá Noregi. Í Noregi hava verið fleiri enn ein tjóðsangur síðan 1814, tá ið Noreg fekk sjálvstýri í kongssambandi við Svøríki, minst tríggir: ""For Norge, kjæmpers fødeland"" eftir Johan Nordahl Brun (1745-1816), ""Sønner af Norge, det ældgamle rige"" frá 1820 eftir Henrik Anker Bjerregaard, og at enda ""Ja, vi elsker dette landet"" frá 1859 eftir Bjørnstjerne Bjørnson (8. desember 1832 – 26. apríl 1910) við lagi eftir Richard Nordraak (1842-1866).

Tá ið røtt verður um samfelagsliga vælferðarskipan, sum vissar øllum borgarum landsins mannsømilig kor, hevur Svøríki verið undangonguland. Barnaansingarstovnar, sjúkrahús og ellisheim eru frágera góð. Vinnuloysið hevur verið eitt hitt lægsta í Evropa, men tað er vaksið nógv í búskaparkreppuni í 1990-árunum. Nú á døgum er 6,1 % av fólkinum arbeiðsleys. At halda hesari vælferðarskipan uppi gjalda sviar nógvan skatt. Sparingar, ið búskaparkreppan í 1990-árunum hevur verið atvold til, hava skert tær almennu veitingarnar.