Petrus Ioannis filius Bagration (Georgice პეტრე ივანეს ძე ბაგრატიონი; Russice Пётр Иванович Багратион, tr. Pëtr Ivanovič Bagration; natus anno 1765 aut 1769, mortuus 24 Septembris 1812 1813) fuit dux Russicus originis Georgianae, eruditus rerum militarium.

Vermes paene omnes mundi regiones—sedibus marinis, aquis dulcibus, et terrestrialibus comprehensis—habitant. Nonnulli humo viventes (exempli gratia, annelidae aschelminthesque) solum emendunt. Multi vigent parasiti plantarum (exempli gratia, aschelminthes) et animalium, cum hominibus (exempli gratia, platyhelminthes, aschelminthes). Vermes sunt nexus gravis in seriebus alimentorum in paene omnibus mundi oecosystematibus.

Domus editoria, seu societas editoria, seu officina libraria, est societas quae impensis suis propriis auctorum libros in lucem edit. Maximae in orbe terrarum domus editoriae, secundum Publishers Weekly, sunt Pearson, ThomsonReuters, RELX Group, Wolters Kluwer, ac Penguin Random House.

Coepit Media ab Augustaeo prope aedem Sanctae Sophiae. Inde ibat recta via usque ad Forum Constantini, tunc ad Forum Theodosianum vel Tauri. Ibi incurrit Porticus Longus quo per vallem et ripam ad Blachernas itur. Mese autem ad Philadelphium continuebat et Amastrianum (in tabulam nostram puncto purpureo indicatum); ibi dividebatur. Ramus meridianus ad Forum Bovis et Forum Arcadii, inde ad Portam Auream porrexit, unde incepit Via Egnatia. Ramus septentrionalis extendit ad Templum Sanctorum Apostolorum et Portam Charsii (sed apud recentiores Portam Hadrianopolitanam).Mese erat via triumphalis Constantinopolitana, et per quam processiones omnis generis ambulabant.

Martellagum (-i, n.) (alia nomina: Martis lacus, Plebs Martellagi) (Italiane: Martellago) est oppidum Italiae et municipium, circiter 21 530 incolarum, in Regione Venetia et in Urbe metropolitana Veneta situm. Incolae Martellagenses appellantur.

Ecphrasis monilis et loculi uxoris Architrenii: 9. 338-385Architrenius est etiam catalogus scientiarum reconditarum saeculi 12 p. C. n. In hoc libro invenimus:

1956 A. Volten ""Der demotische Petubastisroman und seine Beziehung zur griechischen Literatur"", pp. 147–52 Akten des VIII. Internationalen Kongresses für Papyrologie (MPER 5)

2579 Spartacus, olim designationibus 1977 PA2, 1934 NG1, et 1974 SE4 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam 13.0 monstrat. Die 14 Augusti 1977 a Nicolao Stepanovich Chernykh, astronomo apud Observatorium Astrophysicum Crimaeae versato, repertus est.Rerum orbitalium ratio epochae 4 Ianuarii 2010 constitit. Qua epocha 2579 Spartacus per dies 1200 circa solem movebatur. Axem orbitalem habebat unitatum astronomicarum 2.21 et eccentricitatem 0.07, distans igitur a sole quam minime unitatibus 2.05, quam maxime unitatibus 2.37. Inclinatio orbitalis 5.78° reperiebatur, anomalia media 18.49°.

Scriptum anularium partem magni momenti agit in Beowulf, epicis Homericis, poesi Ovidiana, Aeneide, Paradiso Amisso, scripturis Hebraicis, et multis aliis poesis epicae exemplis quae ut videntur per os compositae sunt.