Cedigolum (-i, n.) (alia nomina: Gola vel Golae) (Italiane: Cedegolo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 250 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae Cedigolenses appellantur.

Stoicorum veterum fragmenta est collectio fragmentorum et testimoniorum Stoicorum veterrimorum ab Ioanne ab Arnim annis 1903-1905 composita. Complectitur fragmenta et testimonia Zenonis, Cleanthis, Chrysippi et eorum discipulorum. Opus primo e tomis tribus constabat, quibus anno 1924 Maximilianus Adler quartum, indices continentem, addidit.

Caraş-Severin (Dacoromanice Județ Caraş-Severin ) est unus quadraginta duorum (cum urbe Bucaresto) Romaniae circulorum. Urbs Reşiţa est caput huius circuli, cui 324236 incolarum anno 2009 sunt.

Postquam regimen Communistarum anno 1989 depositum est, Hajdu ad factionem Hungarorum in Romania (UDMR) accessit. Annis 1990 - 1992 et 1996 - 2000 senator Romaniae fuit. A die 24 Iunii 1998 ad usque 28 Decembris 2000 minister valetudinis in consiliis ministrorum Radu Vasile et Muguris Isărescu erat. Annis 2008 - 2012 consiliarius circuli Harghita erat.

E familia nobili insigni Jastrzębiec ortus est. Tota vita cum civitate Volboria nexus est. In universitatibus Cracoviae et Vittenbergae studuit. Circa annum 1522 sacros ordines accepit, sed anno 1560 uxorem in matrimonium duxit. Assectator reformationis erat: primo Lutheranorum, secundo Calvinistarum, denique Arianorum. Secretarius regis atque comarchus Volboriae nominatus est. Propter pestem obiit.

Soham (nomen Hebraicum) est lapis quaedam iuxta Paradisum repertus, secundum librum Genesin, in terra Hevila quam circuit flumen Phison: ""ipse est qui circuit omnem terram Hevila, ubi est aurum; et aurum terrae illius optimum est; ibi invenitur bedolach et lapis soham. Lapis soham ab eruditis malachiten esse censetur.

Anno 2011 in circulo Caraş-Severin 295.579 homines habitabant, inter eos 243.932 Dacoromani, 2.239 Hungari, 7.272 Zingari, 2.483 Ucraini, 2.798 Germani, 5.036 Serbi, 5.094 Croati atque 1.556 Cechi.

Antiphon (Graece Ἀντιφῶν; natus 480 Rhamnuntis in pago, mortuus Athenis 411 a.C.n.), Atticus orator fuit, cuius exstant sedecim orationes, veterrimae omnium quae ad nos pervenerunt. Harum orationum non amplius quam tres in iudicio recitavit, nam reliquae omnino ficticiae, per tetralogias distributae, exempli gratia compositae sunt. Fertur Thucydidis fuisse magister. Nomen Antiphontis tam commune in Attica erat ut duodecim Antiphontes ab Hoffmanno in lexico suo numerentur et nesciamus utrum Antiphon Rhamnusius idem sit ac Antiphon sophista annon.

Fortasse illam ""demonstrationem"" mox repudiavit; nescimus, quid fuerit. Demonstravit autem duos casus disertos, ubi n = 3 et n = 4.Leonhardus Euler saeculo XVIII quoque casus n = 3 demonstrationem praebuit. Quamquam falsa fuit, corrigi potest, argumentis utens quae Euler sciebat.Possumus duos casus theorematis nominare. Primus Casus: n non metitur ullum numerum x, y, z. Secundus Casus: n unum numerum metitur, alios non metitur. Nam hoc lemma habemus: sit n numerus primus impar, ut 2n + 1 sit primus; tunc