דער נאמען איז אריין אין יודיש בלויז פאר א ספעציפישן געקעכץ וואס באשטייט פון גאנצע געבראטענע רעטשקע. דאס ווארט און מאכל איז דערנאך פארשפרייט געווארן אין די פאראייניגטע שטאטן דורך אשכנזיש-יודישע אימיגראנטן און אריין אינעם אמעריקאנעם-ענגלישן לעקסיקאן. עס איז אויך אריין מיט דעם באדייט אין מאדערנעם העברעיאיש. מ'קען קויפן אין די געשעפטן פארטיגע רעטשקע געבראהטן און צוגעגרייגט צום קאָכן אויף דעם אופן, אונטערן נאמען ""קאשע - kasha"".

רבי משה יוסף האט געגעסען קעסט ביי זיין עלטער-שווער דער צאנזער רב, ער איז געווען פון די שארפע קעפ פון דער חבורה און ער האט געדינט ווי א ראש ישיבה צוזאמען מיט דעם ערשטען באבאווער רב פאר די יונגעלייט וואס האבן געלערנט ביים זיידן אין בית המדרש.

מרדכי הערשמאן (ה'תרמ""ח - ב' שבט ה'תש""א) איז געווען פון די גרויסע חזנים אין דער צייט פונעם מלך החזנים יאסעלע ראזענבלאט, און ער האט קאנקוריט אויפן קרוין אבער יאסעלע האט עס געווינען צוליב זיינע פילע אייגנארטיגע מעלות.

צום קרבן תמיד ברענגט מען א שעפסל וואס איז נאך נישט אלט איין יאר. דאס שעפסל קויפט מען מיט געלט פון די שקלים וואס מען פלעג זאמלען פון אלע יידן יעדע יאר סוף חודש אדר. דער קרבן תמיד איז א קרבן עולה וואס מען דארף אינגאנצן פארברענען אויפן מזבח.

די ארביטן פון די אלע פלאנעטן ליגן מער אדער ווייניגער אין איין פלוין וואס נען רופט דעם עקליפטיק, דער פלוין וואס אנטהאלט דעם ארביט פון דער ערד ארום דער זון. אלע פלאנעטן, קארליק פלאנעטן און כמעט אלע אנדערע אביעקטן אין דער זון־סיסטעם גייען ארום דער זון אין דער זעלבער ריכטונג: ווען מען קוקט פונעם צפון פאלוס פון דער זון זעט מען אלע פלאנעטן דרייען קעגנזייגערדיק.

ראַבאַט (אראביש: الرباط אַר־ריבאַאַט; פראַנצויזיש: Rabat ראַבאַט) איז די הויפטשטאט און די צווייטע גרעסטע שטאט פון אלזשיר. די שטאט געפינט זיך אויפן אטלאנטישן אקעאן.

אין 1742 האט זיך רוסא געצויגן קיין פאריז. פון 1743 ביז 1744 איז ער געווען דער סעקרעטאר פונעם פראנצויזישן אמבאסאדאר אין ווענעציע. ווען ער צוריקגעקומען אין פאריז האט רוסא זיך באפריינדעט מיט דעני דידערא, און ער האט אנגעהויבן שרייבן ארטיקלען פאר דידעראס גרויסע ענציקלאפעדיע.

די גאנצע ליקוי חמה פונעם 22סטן יולי 2009 איז א גאנצע ליקוי חמה ווען די זון איז געווען אינגאנצן באדעקט במשך 6:39 מינוט. דאס איז די 37סטע ליקוי פון סה""כ 71 אין דער 136סטער סאראס סעריע. די ליקוי איז געווען זעבאר בעיקר אינעם ראיאן פון כינע און צענטראל אזיע.

בית אַגיוֹן איז א געביידע אין טאלביע, ירושלים, אויף סמאלענסקי גאס 9, ראג באלפור גאס. היינט איז דאס הויז די אפיציעלע וואוינונג פונעם פרעמיער מיניסטער פון ישראל.

צווישן די יארן 1948 ביז 1956, האט די ישראל באפעלקערונג זיך געדאפלט, נייע עולים זענען געקומען אין לאנד אריין, עס האט אריינגעשלעפט די לאנד אין א שווערע רעסעסיע, זייענדיק אין א מאנגל פון נויטבאדערפטיקע באשטאנדטיילן, האט מען איינגעפירט אינעם לאנד, וואס ווערט גערופן ""תקופת הצנע"", וואס מיינט מענטשן האבן געקריגן אלס פון די רעגירונג, קינדער האבן באקומען מער פאר קאלאריעס, ספעציעל מילכיגע פראדוקטן און פלייש.

על (אליעזר) ליסיצקי (רוסיש: Эль (Лазарь Маркович) Лисицкий; דײַטשיש/פֿראַנצױזיש: El Lissitzky) ‏( 23סטן נאָװעמבער 1890 אין פּאָטשינאָק, סמאָלענסקער גובערניע (רוסלענדישע אימפּעריע)- 30סטן דעצעמבער 1941, מאָסקװע) איז געװען אַ רוסישער און סאָװעטישער קינסטלער און אַרכיטעקט פֿון ייִדישן אָפּשטאַם, אַ פּראָמינענטער פֿאָרשטײער פֿון דעם רוסישן אַװאַנגאַרד.