Posca custa data Barbastro no aiat istadu prus protagonista de s'istòria e aiat sighidu sas sortes de sa Corona de Aragona in antis e de s'Ispagna poi. Durante sa gherra tzivile ispagnola, Barbastro aiat istadu teatru de su martìriu de 51 religiosos claretianos, giustitziados dae sas milìtzias de su Fronte Populare. Annotamala, aiant istadu impresonados sos esponentes de sos sotzialistas, republicanos, anàrchicos e comunistas opponidores de su corfu militare de Francisco Franco e, posca protzessos summàrios, aiant istadu giustitziados intre su 1938 e su 1948, fintzas cando sa gherra tzivile era giai finida.

In ogni territòriu, cada annu faghent una festa manna pro regollire dinari e agiuare a sas ikastolas organizadoras, o pro agiuare sa nàschida de àteras ikastolas noas. Ogni annu bi acudint mìgias de persones:

Difatis, sa pessone umana no podet èssere cunsiderada che una mònade, e onniunu de noisàteros si podet cumprèndere petzi cumprendende su mundu inue isse bivet. Onniunu de noisàteros est s'àteru suo, su bighinu, s'isprigu in ue si rifletet s'identidade sua. E custu est beru in una manera particulare chi si cherent cumprender totus sos fenòmenos chi podent esistire petzi cun sas fainas collaboradoras de pessones diversas.

Alfonso Leto. Eremo di Quisquina, 30 agosto-20 settembre 1987, con Fulvio Abbate, Santo Stefano Quisquina-Agrigento, Comune-Assessorato ai beni culturali e ambientali-Provincia regionale, 1987.

Su curadore teniat sa facultade de nomenare sos majores, unu pro onni bidda de sa curadoria sua, chi imbetzes cumandaiat su corpus de guardias chi s'ocupaiat de sa seguresa in sos campos e in sas chistiones chi pertocaiant sas biddas.

In su 1937 duas xilografias sunt incluidas in sa regorta de su ""British Museum"". In su 1938 in sa IX Sindacale Nuorese at bintu su prèmiu PNF pro sa pintura. In su 1940 at espostu in una personale de xilografia in sa Biennale de Venezia. In sa Biennale de su 1942 at espostu sa xilografia Notte di San Giovanni. In su 1944 at disinnadu paris cun Tavolara sa tèssera de su Partidu Sardu. In su 1949 at collaboradu cun sa rivista Ichnusa e s'est iscritu a su sindacadu regionale de sos artistas. In su 1952 at partetzipadu pro s'ùrtima bia a sa Biennale de Venezia.

Sa prima ikastola in is provìntzias bascas de susu, in s'istadu frantzesu, est nàschida in su 1969, fundada dae Claire Noblia in sa bidda de Arrangoitze (Lapurdi). Su primu dischente si naraiat Aitor Arandia. Is primos acòrdios cu su Ministèriu frantzesu pro s'Istrutzione Pùblica sunt de su 1982. Dae su 1994 pro more de un cunventzione s'istadu frantzesu pagat s'istipèndiu de una parte de is insegnantes.

Elbląg (ˈɛlblɔŋk, in tedescu: Elbing; in dialetu polonesu locale: Elbiąg ([:εlbiɔ̃g]); in prussianu antigu: Truso) est una tzitade de unos 128.700 bividores de sa Polònia. Cabulogu de su Distretu de Elbląg est parte de su Voivodatu de Varmia e Masùria dae su 1999, cabudianamente fiat sa capitale de su Voivodatu de Elbląg (1975-1998), o parte de su Voivodatu de Gdańsk (1945–1975).