त्यांनी स्थापन केलेले अनेक मारुती या स्तोत्रातील वर्णनानुसार आहेत. 'पुच्छ ते मुडिर्ले माथा, किरीटी कुंडले बरी। सुवर्ण कटी कांसोटी, घंटा किंकीणी नागरा।' असे मारुतीचे ध्यान आढळते. एका स्तोत्रात समर्थांनी बहे बोरगाव येथील हनुमंताची पौराणिक कथा दिली आहे. समर्थांनी हजारो मारुतीमंदिरे स्थापिली असली तरी सातारा, सांगली आणि कोल्हापूर जिल्ह्यांतील त्यांचे अकरा मारुती प्रसिद्ध आहेत. समर्थ रामदास लिखित एकवीस स्तोत्रांपैकी अकरा स्तोत्रे अकरा मारुतींची आहेत. कोणत्या हनुमंताचे वर्णन कोणत्या स्तोत्रात आहे हे सांगणे मात्र कठीण आहे. हनुमंताचे चरित्र सांगणे, त्याच्या पराक्रमाचे वर्णन करणे हा या स्तोत्रांपाठीमागचा प्रमुख हेतू दिसतो.

कर्नाटकातील त्यांच्या समकालीन संतांमध्ये श्री मडीवाळप्पा, हुबळी जवळील शिशुविनहाळ ह्या गावीचे श्री शिवयोगी शरीफ साहेब, नवलगुंदचे नागलिंगस्वामी, आणि गदगचे श्री शिवानंदस्वामी हे होत तर महाराष्ट्रातील शेगावचे श्री गजानन महाराज, शिर्डीचे श्री साईबाबा, श्रीब्रह्मचैतन्य गोंदवलेकर महाराज, श्री वासुदेवानंद सरस्वती, कोल्हापुरचे श्रीकृष्ण सरस्वती (कुंभारस्वामी), पळुसचे धोंडीबुवा, बग्गीचे श्री मणीरामबाबा, माधानचे श्री गुलाबराव महाराज हे होत.

बारा वाजता बुवांना जाग आली तीच स्मरणाने. शेजारी झोपलेल्या नागोजीबुवांना त्यांनी उठवले आणि सांगितले की, ’ती माहिती मला लोकमान्य टिळकांनी दिली आहे’. त्याबरोबर इतरही सारी मंडळी जागी झाली. त्यांच्यासोबतच वकीलही झोपले होते, तेसुद्धा जागे झाले. सर्वांना पराकोटीचा आनंद झाला होता.

कलशाला जरा व्यापक केले म्हणजे तो कुंभ बनतो. नव्या घरात प्रवेश करण्यापूर्वी कुंभ ठेवण्याची प्रथा देखील आहे.[माहितीज्ञान पोकळी] जलपूर्ण कुंभाप्रमाणे घरही भावपूर्ण आणि नवपल्लवित राहावे अशी मंगल कामना त्याच्या पाठीमागे आहे.

अर्थ- हे देवी, तु लालीघाटावर काली कालिका , नीलपर्वत पर कामाख्या आणि औड्र देशात विरजारूपात विराजमान आहेस. हे सुंदरी ! तु सदा आमच्यावर प्रसन्न रहा. तसेच कालिका पुराणानुसार प्रथम पीठ 'औंड्र पीठ' आहे.

ही एक प्रकारच्या वालुकाश्मापासुन बनविलेली वस्तु आहे.ही छोट्या पोळपाटासारखी दिसते. याचा पृष्ठभाग हा खरखरीत असतो. यावर सुकलेले चंदनाचे खोड हे पाणी टाकुन व थोडा दाब देउन वर्तुळाकार फिरवितात.त्यामुळे खोडाचे घर्षण होउन त्याचे अत्यंत सुक्ष्म कण पाण्यात मिसळल्यामुळे गंध तयार होते. चंदन हे गुणधर्माने शितल आहे. हे गंध देवास लाविले जाते. तसेच पूजा करणारा ते आपल्या कपाळास दोन भुवयांच्या मध्ये लावतो. त्याने मन शांत होते व पूजा करण्यास मन एकाग्र होते.

लुई चौथा (जर्मन: Ludwig; १ एप्रिल १२८२, म्युनिक – ११ ऑक्टोबर १३४७, फ्युर्स्टनफेल्डब्रुक) हा १३१४ पासून जर्मनीचा राजा, इ.स. १३२७ पासून इटलीचा राजा व इ.स. १३२८ ते मृत्यूपर्यंत पवित्र रोमन सम्राट होता. तो इ.स. १३०१ पासून बायर्नचा ड्युक देखील होता.

१९८२ मध्ये वकिलीची सनद घेतल्यावर त्यांनी पुण्यात सिव्हिल आणि क्रिमिनल केसेसच्या माध्यमातून वकिलीचा श्रीगणेशा केला.१९९३ मध्ये त्यांनी मुंबई सेशन्स कोर्टाच्या न्यायाधीश म्हणून पदभार स्वीकारला.१० महिने हायकोर्टाचे रजिस्ट्रारपदी काम केल्यानंतर १० फेब्रुवारी २००९ रोजी मुंबई हायकोर्टाच्या न्यायमूर्ती म्हणून त्यांनी पदभार स्वीकारला.