FAMILLE DE CAHON Louis-Eugène de la Gorgue-Rosny , indique, page 298 du tome 1 de son ouvrage : ""Recherches généalogiques"", toute une liste des membres de la famille CAHON originaire du Vimeu (commune de Cahon-Gouy).

Abans la conquista romana, Britània es abitada per de pòbles cèlts e belges (dins lo sud èst de l’ila, de l'estuari d'Humber fins a Dumnònia, segon la toponimia, los estatèrs e lo mobilièr funerari, aquela partida èra alara nomenada Loegria pels ancians Galleses), aqueles darrièr serián los precursors de la lenga germanica en Granda Bretanha. De relacions ancianas existisson amb las civilizacions mediterranèas pel comèrci de cans de caça, d'esclaus e de metals: d'en primièr a partir de las Cornoalhas, los centres de comèrci se son pauc a pauc desplaçats cap a l'oèst. Mercé al nombre de rèstes que lo site daissèt, se pensa qu'Hengistbury Head n'èra un pòl cap al sègle III AbC. Aquel desplaçament poiriá èsser en relacion amb l'evolucion de la situacion sul continent.

Que comencè la soa carrièra a Roma com mèste de còr. La proximitat deu Papa e lo contèxte de la Contrareforma e deu Concili de Trent que marquèn la soa musica. En ehèit, dens aqueste contèxte que revolucionè la musica religiosa en tot recercar la composicion d'ua musica mei atractiva e mei clara que non pas la complexitat deu cant polifonic.

Los folidòts (Pholidota) comprenon pas que la familha dels manidats (manidae), que compren pas que lo genre manis (los pangolins), qu'autres còps èran classats dins los xenartres.

Aignerville en normand (Aignerville en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.

De final octòbre 1939 en agost 1940, Scorbé-Clarasvals acuèlh refugiats de Volmerange-las-minas, vilatge lorrain situat entre la linha Maginot e la frontièra luxembourgeoise.

(fr) Philippe Breton L'utopie de la communication S/T Le mythe du « village planétaire » ed: La Découverte coll:Poche Essais 2004 (1992 1A) 171p isbn = 2-7071-4418-5 en linha.

Es pendent un viatge que l'emperaire Adrian (117-138) realizèt en Caledònia en 121-122 que la construccion del paret d'Adrian comença per s'acabar en 128. Aquel paret en bordat de valats, marcat de fortins, de casèrnas, de tota une infrastructura militara que foguèt eficaç pendent mai de tres sègles. S'agissiá per l'Empèri roman de sostar las fòrças armadas de la pression dels Picts, que se fasiá totjorn mai fòrta; unes istorians parlan mai d’una «linha separativa» que d’una linha de fortificacion. En 142, l'emperaire Antonin lo Pietós faguèt bastir un autre paret, entre Forth e Clyde, que «dolava» al nòrd la fortificacion ja edificada per son paire adoptiu Adrian.

Lor influéncia foguèt importanta al nivèl cultural. Una partida dels Indonesians venguèron crestians amb de campanhas d'evangelizacion entamenadas pels missionaris protegits pels govèrn olandés. Al nivèl lingüisitic daissèron de manlèus de l'olandés en malai mas, a l'ora d'ara, l'olandés a quasi desaparegut d'Indonesia. Foguèt oficial fins a 1949 en Indonesia e 1963 en Papoàsia occidentala.