Nêstbliuwer en nêstflechter binne termen dy't yn 'e biology brûkt wurde om ûnderskie te meitsjen op it mêd fan 'e âldersoarch dêr't jongen fan ûnderskate bistesoarten ferlet fan hawwe. Nêstbliuwers binne by de berte noch net botte fier ûntwikkele, en moatte noch langere tiid yn it nêst of de hoale trochbringe, wêrby't se yngeande fersoarging troch de âlden nedich binne, benammen op it mêd fan it waarm hâlden en fuorjen. Nêstflechters, oan 'e oare kant, binne by de berte troch in langere draachtiid of briedtiid al safierhinne ûntwikkele dat se binnen relatyf koarte tiid har berteplak ferlitte kinne om ûnder tafersjoch fan 'e âlden op eigen manneboet har kostje byinoar te skarreljen.

It grutste tropyske reinwâld fan Afrika leit yn it gebiet dêr't de rivier de Kongo troch hinne streamt. Dat is it op ien nei grutste reinwâld fan de wrâld. Yn it noarden giet it wâld stadich oer yn grutte greiden (savannen) en einiget yn de Sahara.

Eiffel is berne yn Dijon yn Frankryk. Syn heit wie fan oarsprong in Dútse offisier út it Rynlân. Hy is wrâldferneamd wurden trochdat hy tusken 1887 en 1889 de Eiffeltoer boude foar de wrâldtentoanstelling yn Parys. It ûntwerp fan de Eiffeltoer kaam foaral fan syn twa meiwurkers Maurice Koechil en Emile Nouguier, Eiffel fûn it ûntwerp earst healwiis mar neidat it er goeie kritiken kamen op it ûnderwerp kocht hy it op.

Frits Wissel, Nederlânsk marinepiloat dy't yn 1936 út in S-38 wei Sikorsky in marrekompleks yn Nederlânsk Nij-Guinea ûntduts dat letter nei him ferneamd waard: de Wisselmarren.

ECMAscript 262 stipe (JavaSkript). ECMAscript kin noch wol swierrichheden feroarsaakje. Foardwaan as in oare blêder kin sokke siden soms wer oan de praat krije.

Marija Gimbutas (Litousk: Marija Gimbutienė, berne as Marija Birutė Alseikaitė; Vilnius (Litouwen), 23 jannewaris 1921 - Los Angeles (Kalifornje), 2 febrewaris 1994) wie in Litousk-Amerikaansk archeologe en antropologe dy't har dwaande hold mei de neolityske en brûnstiidkultueren fan it ""Alde Jeropa"", in troch harsels betochte term. Yn har tusken 1946 en 1971 útjûne wurken yntrodusearre Gimbutas ferskate nije sjenswizen troch tradysjoneel fjildwurk te kombinearjen mei linguïstyk en mytologyske ynterpretaasjes.

It mantsje fan 'e Sibearyske wezeling hat trochinoar in kop-romplingte fan 28-39 sm, mei in sturtlingte fan 15½-21 sm en in gewicht fan 650-820 g. It wyfke is in wat lytser en in stik lichter, mei in kop-romplingte fan 25-30½ sm, in sturtlingte fan 13⅓-16⅓ sm en in gewicht fan 360-430 g. Sibearyske wezelingen hawwe, krekt as alle oare lytse marters, in lang, útrutsen lichem en koarte poaten, mar se binne steviger boud as de berchwezeling (Mustela altaica), de murd (Mustela putorius) of de wezeling (Mustela nivalis), en kinne yn grutte de Jeropeeske nerts (Mustela lutreola) suver belykje. Reuze-eksimplaren komme inkeld foar op 'e Barabasteppe fan sintraal súdlik Sibearje.