Dwukrotnie w 1967 i 1968 roku otrzymała wyróżnienie z rąk kuratora okręgu szkolnego m.st. Warszawy. Brała bardzo aktywny udział w eksperymencie wychowawczym prowadzonym przez prof. Antoninę Gurycką z Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego. Przygotowywała konspekty oraz prowadziła grupy studentów. W latach 1968-1971 prowadziła samodzielnie eksperyment w kl. I – Przyspieszona metoda nauczania pisania i czytania w oparciu o wyrabianie słuchu fonematycznego, a w 1970 roku otrzymała wyróżnienie za publikację Intensyfikacja nauczania w kl. II. Rok później, za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej, przyznana jej została Nagroda Ministra Oświaty i Wychowania (II stopnia). W listopadzie tego samego roku, przewodniczący prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa-Śródmieście przyznał Marii Patzerowej dyplom uznania za osiągnięcia w twórczej pracy pedagogicznej w zakresie organizacji procesu dydaktyczno-wychowawczego z dziećmi klas I-IV. W 1973 roku ukazał się poradnik dla nauczycieli jej autorstwa pt. ""Lektura uczy, bawi, wychowuje"" (Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa, 1973). W 1975 r. roku otrzymała III nagrodę w grupie odczytów Nauczanie Początkowe za odczyt pedagogiczny pt. „Refleksje na temat aktywności społecznej”, który miał miejsce podczas XVI Krajowego Zjazdu Autorów Odczytów Pedagogicznych w Kaliszu. W 1976 r. za swoją wieloletnią pracę pedagogiczną odznaczona została Medalem Komisji Edukacji Narodowej, natomiast dwa lata później Złotym Krzyżem Zasługi. W 1978 roku otrzymała dyplom ukończenia studium nauczania początkowego matematyki zorganizowanego w latach 1975-1977 dla nauczycieli klas początkowych szkoły podstawowej przez Nauczycielski Uniwersytet Radiowo-Telewizyjny. W tym samym roku przeszła na emeryturę. Będąc już na emeryturze, przez 2 lata prowadziła reedukację.

Od 1975 roku rodzina Kononowicza mieszkała w Białymstoku. Tam Krzysztof ukończył Szkołę Podstawową nr 12 im. Zygmunta Glogera oraz zasadniczą szkołę zawodową jako kierowca-mechanik. Był w wojsku, potem zajmował się gospodarką rodziców. W latach 1980–2002 był członkiem NSZZ „Solidarność” w Białymstoku. Na swojej stronie internetowej twierdzi, że przez ten czas był przewodniczącym związku, ale Encyklopedia Solidarności w hasłach dotyczących Regionu Białystok NSZZ „Solidarność” nawet o nim nie wzmiankuje. Od 1994 roku Kononowicz jest bezrobotny. Wcześniej był m.in. kierowcą w firmie Trans Mlecz, sprzątał w Urzędzie Miejskim w Białymstoku, a także jako kierowca jeździł autobusem w MPK Białystok.

Według przeprowadzonego przez United States Census Bureau spisu powszechnego w 2010 miasto liczyło 10 753 mieszkańców, co oznacza wzrost o 18,3% w porównaniu z rokiem 2000. Natomiast skład etniczny w mieście wyglądał następująco: Biali 82,7%, Afroamerykanie 6,3%, Azjaci 1,1%, pozostali 9,9%. Kobiety stanowiły 53,6% populacji.

Według „Rzeczpospolitej” majątek partii, który mógłby zostać sprzedany, aby pokryć wydatki na kampanie wyborcze, wynosił od 65 mln do 120 mln zł. Według wyliczeń tej gazety, pieniądze ze sprzedaży (120 mln zł), mogłyby pokryć wydatki na 9 kampanii prezydenckich lub 4 kampanie do parlamentu.