শৰ্কৰা আৰু কনিজ পদাৰ্থৰ ভিতৰত - কেলচিয়াম,মেগনেছিয়াম আৰু ফছফৰাছ থাকে৷ ইয়াত Oxalic acid থাকে,গতিকে বেছিকৈ খালে বৃক্কৰ পাথৰ (kidney) হোৱাৰ সম্ভাৱনা বঢ়াই দিয়ে৷ ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে 'গ' খাদ্যপ্ৰাণ থাকে৷ কৰ্দ্দৈৰ বাকলিৰ সেউজীয়া ৰং হ'ল এবিধ Pigment ,যি যকৃতৰ বাবে ভাল৷ গতিকে কৰ্দ্দৈ বাকলিৰ সৈতে খাব লাগে৷

আহলে কিতাপ বা আহলে কিতাব (আৰবী: أهل الكتاب‎) হৈছে সেই সকল জাতি যিসকলে মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ নবুওত প্ৰাপ্তৰ আগতেই সংগঠিত হৈছে, এই জাতিৰ উপৰত প্ৰত্যাদেশ সংবলিত ধৰ্মগ্ৰন্থ অৱতীৰ্ণ হৈছিল সেয়েহেই ইহঁতক আহলে কিতাব বা কিতাপৰ মানুহ বোলে। এই জাতিসমূহ আব্ৰাহামীয় মতবাদত বিশ্বাসী। মুলত ইহুদি আৰু খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী মানুহসকলৰ ইছলামীয় দৰ্শন অণুযায়ী এই অবিধাত ভুষিত কৰা হয়। ইছলামী শ্বৰীয়ত অনুযায়ী এই জনজাতিৰ সৈতে বৈবাহিক সম্পৰ্কৰ অনুমতি আছে।

সাগৰীয় মাছে অলুণীয়া পানীলৈ পৰিভ্রমণ কৰাকে সমুদ্রপগামী পৰিভ্রমণ বোলা হয়। চালমন, ইলিছ ইত্যাদি মাছে এনেকুৱা পৰিভ্রমণ দেখুৱায়। ঈল মাছৰ সমুদ্রাভিমুখী পৰিভ্রমণ (Catadromous migration of Eel):

জেছিৰ ন বছৰ বয়সত পিতৃ হেন্ৰি ক্লিভলেণ্ডে ‘বিশাল প্ৰব্ৰজন’ৰ অংশ ৰূপে আমেৰিকাৰ অহায়ো ৰাজ্যৰ ক্লিভলেণ্ড চহৰলৈ গুচি আহিছিল আৰু তীখা কাৰখানাত শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ক্লিভলেণ্ড চহৰতে জেছিক স্কুলত ভৰ্তি কৰি দিয়া হৈছিল। ককায়েকহঁতে তীখা কাৰখানাত চাকৰি লৈছিল।

পূৰ্ণানন্দ বৰগোহাঁইৰ দিনত কলিয়াভোমোৰা বৰফুকনৰ প্ৰথম পত্নী শয়নীয়ে মন্দিৰটোলৈ মাটি একুটুৰা আৰু চোৱাচিতাৰ বাবে এটা পাইকৰ পৰিয়াল দান কৰিছিল। মন্দিৰৰ ভিতৰত কোচ ৰজা ৰঘূদেৱ আৰু আহোম ৰজা প্ৰমত্ত সিংহ আৰু কমলেশ্বৰ সিংহৰ শিলালিপি আছে।

মুঠ ভোটাৰৰ প্ৰায় ২.৭ শতাংশ (২৩.১ মিলিয়ন)ৰৰে বয়স ১৮-১৯ বছৰৰ ভিতৰত। দেশৰ ৫৪৩ টা লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা মুঠ ৮,৫২১ জন প্ৰাৰ্থীয়ে এই সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দিতা আগবঢ়াইছিল। নটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হোৱা সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অভিলেখ সংখ্যক ৬৬.৩৮ শতাংশ ভোটাৰে ভোটাধিকাৰ সাবস্ত্য কৰিছিল।

২০১১ চনৰ ১১ জানুৱাৰীত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে উদ্বোধন কৰে। লগতে অসম চৰকাৰে এই ভৱনটোক চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ঐতিহ্য ভৱন বুলি নামাকৰণ কৰে। তৰুণ গগৈয়ে লগতে কয় যে, ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে সেই সময়তে অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু সাহিত্যৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা বুজিছিল। সেয়েহে, ১৯২৬ চনতে ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে অসম সাহিত্য সভাক এই ভৱনটো দান দিছিল।

২ ছেপ্টেম্বৰ ২০১২ত শ্ৰী সত্য সাই বাবাৰ ঘণিষ্ঠ সত্যজিৎ চাইলানে সাইবাবাৰ ২৩ মাৰ্চ ১৯৬৭ত পঞ্জীকৃত ইচ্ছাপত্ৰখন মুকলি কৰি কয় যে সাই বাবা ন্যাসৰ সম্পত্তিৰ ওপৰত তেওঁৰ পৰিয়ালৰ কোনো অধিকাৰ নাই। পত্ৰখনত লিখা হৈছিল:

চেন এণ্টনিয়োৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান পিয়েৰ এনালাইটিকচে আগষ্ট ২০০৯ত ৰাতিপুৱা ১১ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ৫ বজাৰ (CTC সময় অঞ্চলৰ) মাজৰ আমেৰিকাৰ ২০০০ ইংৰাজী টুইট দুসপ্তাহৰ বাবে অধ্যয়ন কৰি টুইটসমূহক ছভাগত ভাগ কৰে:

১৯৫৪ চনৰ ২ জানুৱাৰীত স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে এই পুৰস্কাৰৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত অৰ্থাৎ জানুৱাৰী, ১৯৫৪ চনত মৰোণত্তৰভাৱে ভাৰত ৰত্ন প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা নাছিল। এই কাৰণতেই হয়তো মহাত্মা গান্ধীক ভাৰত ৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰা ন’হল। ১৯৫৫ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰাহে মৰোণত্তৰভাৱে ভাৰত ৰত্ন প্ৰদানৰ প্ৰক্ৰিয়া সংযুক্ত কৰা হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত সুভাষচন্দ্ৰ বসু সহ মুঠ ১২ জনক মৰোণত্তৰ ভাৱে ভাৰতৰত্ন প্ৰদান কৰা হয়। কিন্তু পাছত আইনী জটিলতাৰ বাবে সুভাষচন্দ্ৰ বসুৰ ভাৰত ৰত্ন ঘূৰাই অনাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰ বাধ্য হয়। এইটোৱেই পুৰস্কাৰ প্ৰত্যাহাৰৰ একমাত্ৰ নিদৰ্শন। ১৯৭৭ চনৰ ১৩ জুলাইৰ পৰা ১৯৮০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী পৰ্যন্ত প্ৰায় তিনি বছৰ মোৰাৰজী দেশাই পৰিচালিত চৰকাৰৰ আমোলাত অন্যান্য পদ্ম পুৰস্কাৰৰ লগত ভাৰতৰত্নও ৰদ কৰা হৈছিল।