Ջեյնի ծնողները՝ միստեր և միսիս Էյրները, մահացել են իրենց աղջկա ծնունդից հետո: Աղջկան որդեգրում է մայրիկի եղբայրը՝ միստեր Ռիդը: Մահվան մահիճում նա պարտադրում է իր կնոջը՝ Սառային երդվել, որ կխնամի Ջեյնին, որը մի մեծ պատիժ էր միսիս Ռիդի համար, քանի որ մորաքույրը չսիրեց նրան առաջին իսկ պահից, երբ Էյրը հայտնվեց նրանց տանը: Մորեղբոր մահից հետո, Ջեյնի կյանքը Ռիդների տանը դարձավ անտանելի. անընդհատ նսեմացումները, վիրավորանքները և ընդհանրությունները մորեղբոր որդու՝ Ջոնի և քույրերի՝ Էլիզայի և Ջոջիանայի հետ, որոնց հրահրում էր մայրը:

Համաձայն ՀՀԿ խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովի դպրոցի հիմնադրման մասին որոշումը կայացվել է 2016 թվականի մարտի 24-ին՝ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության Գործադիր մարմնի նիստի ժամանակ Դպրոցը անվանակոչվել է ի հիշատակ հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ, ՀՀ վարչապետ (2000-2007), ՀՀԿ նախագահ Անդրանիկ Մարգարյանի։

Իդա Քավաֆյանը ծնվել է Թուրքիայում, հայ ընտանիքում։ Նրա հոր ծնողները 1915-1923 թվականների Օսմանյան կայսրությունում հայերի ցեղասպանության ժամանակ պատսպարվել են Բուլղարիայում, որտեղ և ծնվել է Իդայի հայրը, որն իր հերթին տեղփախվել է Թուրքիա՝ Բուղարիայի խորհրդայնացումից հետո։ Նա ջութակահար էր և նվագում էր Ստամբուլի Պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի առաջին ջութակների կազմում. այնտեղ էլ ծանոթացել է Իդայի մոր հետ, որը նույն նվագախմբի նույն կազմի ջութակահար էր։ 1955 թվականին Ստամբուլում` Կիպրոսի անկախության հետ կապված հակահունական ջարդերը (որոնք մասամբ ուղղված էին նաև հայ և հրեա բնակչության դեմ) դրդել են Քավաֆյան ընտանիքին թողնելու Թուրքիան. իրենց երկու մանկահասակ դստրերի հետ նրանք մեկնել են ԱՄՆ և բնակություն հաստատել Դիթրոյթում, որտեղ արդեն վեց տարեկանից Իդան սկսել է ջութակ սովորել։ Նրա ուսուցիչներն են եղել Արա Ծերունյանը, Միշա Միշակովը (Mischa Mischakoff), այնուհետև, 1969-1975 թթ` Ջուլիարդի դպրոցում (Juilliard School)` Օսկար Շումսկին և Իվան Գալամյանը։ Առաջին անգամ ճանաչում է ստացել Լիսաբոնում Ժոզե Վիանա դա Մոտայի անվան մրցույթում շահած հաղթանակի շնորհիվ։ 1978 թվականին, շահելով Երիտասարդ կատարողների (Young Concert Artists) մրցույթը, առաջին անգամ հանդես է եկել Քարնեգի հոլում (Փիթըր Սերկինի նվագակցությամբ):

Սկզբնավորվել է Իտալիայում, 17-րդ դարի առաջին կեսին։ Արևմտաեվրոպական երաժշտության մեջ բարձրարժեք կանտատ են ստեղծել Զ. Կարիսիմին, Ա. Ստրադելան, Ա. Սկարլատին, Յոհան Սեբաստիան Բախը, Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտը, Լյուդվիգ վան Բեթհովենը, Ֆ. Շուբերտը, Գ. Մահլերը (սիմֆոնիա-կանտատ), Կ. Օրֆը (բեմական-կանտատ), Պ. Հինդե-միթը, Ա. Վեբեռնը և ուրիշներ։

Ալեքսանդր Բալինի ստեղծագործությունները տպագրվել են «Будущая Сибирь», «Красные зори», «Сибирские огни», «Сибирский рассвет» ամսագրերում, «Новая Сибирь», «Переплав», «Прибайкалье», «Сверстники», «Стремительные годы», «Хвойный ветер» կոլեկտիվ ժողովածուներում ու ալմանախներում, ինչպես նաև Բառնաուլի, Վլադիվոստոկի, Իրկուտսկի, Կազանի, Տոմսկի լրագրերում։

Հետագա տարիներին ընդունվեցին եվրոպական նմուշի քրեական և քաղաքացիական օրենսգրքեր, արգելվեց բազմակնությունը, մտցվեց լատինական այբուբեն, մտցվեցին ազգանուններ, սահմանադրությունից հանվեց այն դրույթը, ըստ որի իսլամը հանդիսանում է պետական կրոն։

Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական ծառայության» մեդալով պարգևատրվել է 4, Արցախի Հանրապետության «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով՝ 8, «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով՝ 12, զոհվել 7 ազատամարտիկ։