ঈলবোৰ অলুণীয়া পানীৰ মাছ। প্রজননৰ সময়ত ইহঁতে বহুদূৰ অতিক্ৰম কৰি সাগৰলৈ আহে। ভ্রমণৰ সময়ত মতা মাছটোৱে মাইকী মাছটোক অনুসৰণ কৰে। ভ্রমণৰ সময়ত মাছবোৰৰ জননাংগবোৰ পৰিপক্ক হয় আৰু পাচন নলীডাল ক্ষীণ হবলৈ ধৰে। এই সময়ত ইহঁতে খোৱা বোৱা নকৰে। ইহঁতে সাগৰত 5000/6000 কি.মি. মান অতিক্ৰম কৰি প্রায় 500 মিটাৰমান গভীৰতালৈ আৰু তাতে কণী পাৰে। কণী দিয়াৰ পাছত ইহঁতৰ মৃত্যু হয়। কণী ফুটি পলুৰ সৃষ্টি হয়। এই পলুবোৰক লেপ্ট’চেফালাছ (Leptocephalus) বোলা হয়। পলুবোৰ স্বচ্ছ আৰু পাতব আকৃতিৰ। কিছুমান লেপ্ট’চেফালাছ পলু 62 ইন্সি পর্যন্ত দীঘল হয়। দুই তিনি বছৰমান পাছত ইহঁতবোৰ চুঙা আকৃতিৰ এলভাৰৰ পলুলৈ (Elver’s larva) ৰূপান্তৰিত হয়। এলভাৰ পলুবোৰ আকৌ অলুণীয়া পানীলৈ পৰিভ্রমণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু অৱশেষত সিহঁতৰ পিতা-মাতাৰ আবাস্থলীত উপস্থিত হয়। অলুণীয়া পানীত ইহঁতে পূণাংগ প্রাপ্তি হয়। কেনেকৈ ইহঁতে পিতা মাতাৰ আবাসস্থলী চিনাক্তকৰণ কৰে সেয়া এক ৰহস্য।

১৯৪২ চনৰ ৮ আগষ্টত মুম্বাইৰ গোৱালিয়ৰ টেকৰ পথাৰত নিজৰ ঐতিহাসিক ভাষণত মহাত্মা গান্ধীয়ে ""ভাৰত এৰা - কৰা নহলে মৰা"" শ্লোগান দিছিল। ৯ আগষ্টত পুৱাই মহাত্মা গান্ধী, সৰোজিনী নাইডু আৰু মহাদেৱ দেশাইক ইংৰাজে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি আগা খান পেলেচত বন্দী কৰি থয়। অৱশেষত ১৫ আগষ্টত মহাদেৱ দেশাইৰ এই কাৰাগাৰতেই মৃত্যু হয়।

গোবিন্দ প্ৰসাদ শৰ্মাৰ মতে, ""আদিৰ পৰা অন্তলৈকে সমানে মনোগ্ৰাহীকৈ বৰ্ণনা কৰা কাহিনীটি এই উপন্যাসৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। কাহিনীৰ অগতানুগতিকতা, অপৰিচিত পটভূমিৰ ইংগিতধৰ্মী কুশলীচিত্ৰণ, চৰিত্ৰসমূহৰ আমোদজনক কথোপকথন, লেখকৰ হৃদয়স্পৰ্শী ভাষা--- এইবোৰেই কাহিনীৰ মনোগ্ৰাহিতাৰ কাৰণ।"" (সূত্ৰধাৰ, মাৰ্চ '৯২ আৰু জুন '৯১)

হয়গ্ৰীৱ মাধৱ এক প্ৰাচীন মন্দিৰ যদিও বৰ্তমানৰ ঘৰটো পিছৰ কালৰ। কালাপাহাৰে প্ৰাচীন মন্দিৰটো ভাঙি যোৱাৰ পিছত কোচ ৰজা ৰঘূদেৱে ১৫৪৩ খ্ৰীষ্টাব্দত মন্দিৰটোৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰে। কিছুসংখ্যক বুৰঞ্জীবিদৰ মতে পাল ৰাজবংশৰ ৰজাই ষষ্ঠ শতিকাত এই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

বৰ্তমানৰ সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত নাৰীৰ স্থান, কন্যা ভ্ৰূণ হত্যাৰ ঘটনা আদি চলচ্চিত্ৰখনৰ বিষয়বস্তু। চলচ্চিত্ৰখনত দেখুওৱা হয় যে নাৰী শোষণ, কন্যা ভ্ৰূণ হত্যা আদি ঘটনা কেৱল অশিক্ষিত দুখীয়া পৰিয়ালতেই নহয়, উচ্চশিক্ষিত আৰু উচ্চবিত্ত পৰিয়ালতো সংঘটিত হয়।

বেকাৰ এগৰাকী সুদক্ষ টেনিছ খেলুৱৈ আৰু উৎসাহী চিকাৰী আছিল৷ তেওঁ অসমৰ শিলচৰত বাঘৰ আক্ৰমণত বাওঁ হাতখন হেৰুৱায়৷ তাৰোপৰি তেওঁ চিকাৰৰ সময়ত বনৰীয়া ম’হ আৰু এশিঙীয়া গঁড়ৰ ভয়ংকৰ আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈছিল৷

মণি কুমাৰ চুব্বা (জন্ম ১৬ মাৰ্চ ১৯৫৮) ১৯৯৮ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ ক্ৰমে দ্বাদশ, ত্ৰয়োদশ আৰু চতুৰ্দশ লোকসভাত তিনিবাৰৰ বাবে লোকসভাৰ সাংসদ আছিল। তেওঁ অসমৰ তেজপুৰ লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ইয়াৰ আগেয়ে তেওঁ লখিমপুৰ জিলাৰ নাওবৈচা সমষ্টিৰ বিধায়ক আছিল। চুব্বা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য।

ছবিখন ৰাইজৰ লগতে সমালোচকে সকলেও ভাল পাইছিল। বাতৰি-কাকতত প্ৰকাশিত সমালোচনাই ছবিখনক ভূয়সী প্ৰশংসা কৰি ইয়াক সৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ত ফেৰ মাৰিব ছবি বুলি উল্লেক কৰিছিল।

মাৰ্লিন ডিট্ৰিস (Marlene Dietrich, জাৰ্মান উচ্চাৰণ: [maɐˈleːnə ˈdiːtʁɪç]; ২৭ ডিচেম্বৰ ১৯০১ – ৬ মে' ১৯৯২) আছিল এগৰাকী জাৰ্মান-আমেৰিকান অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা।

১৯৭৭ চনত অৰুণাচল প্ৰদেশ প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰি ১৯৯২ চনত ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱালৈ পদোন্নতি লাভ কৰে। ১৯৯৩ চনৰ পৰা টাৱাং, নামনি সোৱণশিৰি, চাংলাং, লোহিত আৰু পূব কামেং জিলাৰ উপায়ুক্ত হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই বৰ্তমান তেওঁ অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰ্যটন আৰু সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা, নগৰ উন্নয়ন, গৃহ নিৰ্মাণ আৰু পৰিকল্পনা আদি বিভাগৰ সচিব পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।