Обично, инди музичарите му придаваат големо значење на одржувањето на комплетна контрола на нивната музика и кариери, често издавајќи албуми во нивни сопствени независни дискографски куќи и се потпираат на концертни тури, пропаганда уста-на-уста, и емитување во независни или колеџ радиостаници како промоција. Некои од попопуларните музичари, сепак, може да потпишат договори со поголемите дискографски куќи, но најчесто по поповолни услови здобиени како резултат на нивниот претходен независен успех.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61. година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г.п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г.п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1926. година се протега во 4562 и 4563, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4622 и 4623 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2469. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1344 и 1345 исламска година.

Трапезунтското Царство било основано во почетокот на април во 1204 година, кога Алексиј Комнин ја искористил презафатеноста на византиската власт со крстоносците пред нивните ѕидини (јуни 1203 – средина на април 1204) и го зазел Трапезунт и провинцијата Халдија со војници од добиени од неговиот роднина, Тамара од Грузија. Со тоа, врските меѓу Трапезунт и Грузија останале цврсти, но нивната природа била оспорувана.

Според двете гледишта, извршната власт на федерацијата или царството како што била создадена во 1867/71 година била намерно различка од царското министерство во револуционерните години 1848/49, кое било водено од премиер, кој бил избиран од народното собрание.

Според грчката статистика од 1905 година селото било чисто грчко со 250 жители. Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 60 македонски семејства.

За време на Втората светска војна, селото било запалено од германскиот окупатор и тоа на 23 октомври 1941 година, односно на истиот ден кога било запалено и селото Крмча, Кајларско. По Граѓанската војна, селото повеќе не било подигнато како населба, туку се користи како рекреативен центар за зимување, за што се изградени и потребните објекти.

Објектот е откриен на 26 јули 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала дијаметар со ширина од 11 cm.