Γεννήθηκε το 1858 στην Αθήνα. Γονείς της ήταν οι Νικόλαος και Μαριγώ Καλησπέρη. Ο πατέρας της, Καλυμνιώτης που έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1821, μετά την επανάσταση είχε υπηρετήσει επιθεωρητής Δημοτικών σχολείων στη Σάμου (1830), δικαστής στην Αθήνα (1844) και νομάρχης Μεσσηνίας (1855).

Ο Λαχνός Υπ΄αριθμόν 9672 (γαλλικά: Un Billet de loterie) είναι μυθιστόρημα περιπέτειας που γράφτηκε από τον Ιούλιο Βερν. Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε και υπό τον τίτλο: Ένας τυχερός λαχνός. Επίσης δημοσιεύθηκε στις ΗΠΑ υπό τον τίτλο: Ticket No. 9672.

Ο π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος (1903-1972) ήταν ιερομόναχος από το Βασιλίτσι της Μεσσηνίας. Σε νεαρή ηλικία έγινε μοναχός και στη συνέχεια ιερέας. Υπηρέτησε ως εφημέριος σε αρκετά χωριά και ως ηγούμενος σε μοναστήρι της Μεσσηνίας. Πήρε απόφαση να τελειώσει το σχολείο, να σπουδάσει θεολογία καθώς και να μάθει γαλλικά σε μεγάλη ηλικία. Στα 57 του χρόνια αποφασίζει να ξεκινήσει ιεραποστολικό έργο στην Αφρική. Άρχισε από την Ουγκάντα και εξάπλωσε την ιεραποστολή στην Κένυα, την Τανζανία και το Κονγκό. Πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1972 από ρινορραγία.

Στην Κεντρική Πλατεία (σλοβενικά: Glavni trg) υπάρχει μνημειώδης ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγία και, εκτός από την Παναγία στην κορυφή της στήλης, φέρει αγάλματα του Αγίου Ροχ και του Αγίου Σεβαστιανού στη βάση του. Χτίστηκε το 1729 από τον δήμαρχο, Ματιάζ Πέτεκ. Ανακαινίστηκε το 1854.

Ο Εμίλ Άρτιν καθιέρωσε τον Νόμο αμοιβαιότητας Άρτιν σε μια σειρά εγγράφων (1924,1927,1930). Αυτός ο νόμος είναι ένα γενικό θεώρημα της Θεωρία αριθμών που αποτελεί κεντρικό τμήμα της παγκόσμιας Θεωρίας των πεδίων κλάσεων. Ο όρος Νόμος της αμοιβαιότητας αναφέρεται σε μια μακρά σειρά από θεμελιώδης πολυάριθμες θεωρητικές δηλώσεις στις οποίες γενικεύτηκε, από τον Νόμο τεταρτοβάθμιας αμοιβαιότητας και τους νόμους της αμοιβαιότητας των Αϊζενστάιν και Έρνστ Κούμερ μέχρι και το μέτρο γινόμενου του Ντάβιντ Χίλμπερτ για το Σύμβολο Χίλμπερτ. Τα αποτελέσματα του Άρτιν έδωσαν μια μερική λύση για το Ένατο πρόβλημα του Χίλμπερτ.

Την ίδια στιγμή το Χ-7 βρισκόταν σε βάθος 12 μ., όπου απελευθέρωσε την δεξιά νάρκη ακριβώς κάτω από τον πύργο “Β”. Καταδύθηκε στα 18 μ., προχώρησε ευθεία κατά μήκος της τρόπιδας του θωρηκτού και δύο λεπτά αργότερα απελευθέρωσε και την αριστερή, κάτω από τον πύργο “D”. Καταδύθηκε βαθύτερα στα 30 μ. και ετοιμάστηκε να εγκαταλείψει το φιόρδ το ταχύτερο δυνατό. Ωστόσο, ενεπλάκη στο δίχτυ και οι βίαιοι χειρισμοί το εκτίναξαν στην επιφάνεια, μπροστά στα μάτια των ανδρών του Τίρπιτς, οι οποίοι πλέον είχαν αντιληφθεί ότι βρισκόταν υπό εξέλιξη κάποια βρετανική επίθεση, αν και δεν γνώριζαν την φύση της. Όλα τα όπλα του φιόρδ στράφηκαν εναντίον του και το σκάφος χάθηκε γρήγορα κάτω από την επιφάνεια. Ο κυβερνήτης του, Μπέιζιλ Πλέις και ο έμπειρος δύτης του πληρώματος, Ρόμπερτ Αίτκεν, κατάφεραν να εγκαταλείψουν γρήγορα το βυθιζόμενο σκάφος και να κολυμπήσουν μέχρι την επιφάνεια, όπου και περισυνελέγησαν από τους Γερμανούς. Τα άλλα δύο μέλη του πληρώματος χάθηκαν μαζί με το σκάφος τους.