ក្នុងរដូវផ្ការីកឆ្នាំ១៩៦៥ ព្រះអង្គបានធ្វើកតិកាសញ្ញាជាមួយសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន និងវៀតណាមខាងជើងដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានវត្តមានមូលដ្ឋានទ័ពវៀតណាមខាងជើងជាអចិន្ត្រៃយ៍នៅកម្ពុជាភាគខាងកើត​និងអនុញ្ញាតឱ្យមានការផ្គត់ផ្គង់យោធាពីចិនទៅដល់វៀតណាមតាមរយៈកំពង់ផែកម្ពុជា។ កម្ពុជានិងខ្មែររាល់រូបត្រូវបានជំនួសវិញដោយការទិញផលស្រូវកម្ពុជាដោយចិនក្នុងតម្លៃខ្ពស់កប់ពពក។ ព្រះអង្គនៅពេលនោះដែរ បានធ្វើសុន្ទរកថាជាច្រើនរំលឹកដល់ជ័យជំនះនៃលទ្ធិកុម្មុយនិស្តនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដែលមិនអាចចៀសរួចនិងណែនាំនូវគំនិតម៉ៅនិយម​គឺមានតម្លៃក្នុងការប្រណាំងប្រជែង។

ប្រាសាទ​នគរ​បាជ័យ​ជា​ប្រាសាទ​បុរាណ​​មួយ​​ដែល​​បាន​​សាង​​សង់​​ឡើង​​នៅ​ ចុង​​សតវត្ស​ទី​១២​ ដោយ​​ព្រះជ័យវម៌នទេវទី៧ ដើម្បី​​ឧទ្ទិស​​ដល់​​ព្រះពុទ្ធសាសនា​មហាយាន។ ប្រាសាទ​នេះ​បច្ចុប្បន្ន​បានបាត់បង់រូប​រាង​ដើម​ស្ទើរ​តែទាំង​ស្រុង។ ជា​ដំបូង​ខ្ញុំ​សុំ​រៀបរាប់​ត្រួស​ៗអំពី​ប្លង់នៃប្រាសាទ​តាម​ការ​សង្កេត​ ផ្ទាល់របស់​ខ្ញុំ​។ ប្រាសាទនេះ​មានទំហំ​ប្រហែល ៥០០មx៥០០ម វាមាន​កំពែងបីជាន់ និង​មានគោបុរៈ​គ្រប់​ទិស​ធំ​ទាំង​៤។ លោក​អ្នក​អាច​ចូល​​ទៅ​​លេង​​តាម​គោបុរៈ​​ទិស​ខាង​​កើត​និង​ជើង ឯទិសខាង​ត្បូង​គឺ​បាក់បែក​អស់ជាច្រើន ឯទិសខាង​លិច​គឺ​ទៅ​កាន់ភូមិ​អ្នក​ស្រុក។ កំពែង​ជាន់​ទី១គឺ​បាក់បែក​និង​ស្រុត​អស់ជា​ច្រើន​កន្លែង ឯកំពែង​ជាន់​ទី២​និង៣​នៅ​រក្សា​រូ​បរាង​ដើមបាន​ ល្មមធ្វើ​ឲ្យយើង​នៅ​ចំណាំ​បាន។ នៅ​ក្នុង​កំពែងជាន់​ទី២​មានស្រះ​ទឹក​តូចៗ២ ដែលឥឡូវ​រាក់និង​អាចរីង​នៅពេល​ខាង​មុខ។ តួ​ប្រាសាទ​ដែល​ស្ថិតនៅ​ក្នុង​​កំពែង​ទី៣ ត្រូវ​បាន​កែ​ប្រែឲ្យ​ក្លាយ​ជា​ចេតិយ​មួយ​ដ៏​ធំ​ដែល​លោកអ្នក​អាចមើល​ឃើញ​នៅ​ នឹង​រូបភាព​ខាង​ឆ្វេង​ដៃនេះ។ ប្រាសាទ​នេះ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​រចនាបទ​បាយ័ន ហើយ​បើ​ទោះ​ជា​ព្រះ​ជ័យ​វម៌ន​ទេវ​ទី៧ គោរព​ពុទ្ធសាសនា​មហាយាន​ ក៏​​គ្មាន​ប្រាសាទ​ណាសាង​សង់​កំពូល​ស្រួច​ដូច​ចេតិយ​បែប​នេះដែរ ឯចេតិយ​និងវិហារដែល​នៅ​ជាប់​នឹង​ចេតិយ​នេះគឺ​សាង​សង់​នៅ​សម័យ​ក្រោយទេ។

ឯប្រពន្ធក៏ចូលទៅអុចទៀនធូប ហើយនិយាយបន់អ្នកតាថា « ខ្ញុំមិនចង់យកប្ដីខ្ញុំទេ ខ្ញុំយកប្ដីទៀត សូមអ្នកតាកាច់ប្ដីខ្ញុំអោយស្លាប់ទៅ ខ្ញុំនឹងថ្វាយជ្រូក១ ។ ប្ដីលឺដូច្នោះ ក៏ឆ្លើយឡើង​ពីក្រោយអ្នកតា​ថា « អើបើនាងមានសាហាយ ហើយចង់អោយអញកាច់ប្ដីនាង អោយស្លាប់នោះងាយទេ វិលទៅផ្ទះវិញ ត្រូវរកមាន់ក្រាប ទាំងមេទាំងពងមួយសំបុកស្ងោរអោយប្ដីនាងស៊ីទៅវាស្លាប់ហើយ» មេនោះលឺដូច្នោះស្មានថា អ្នកតាបង្គប់ ក៏ប្រញាប់វិលទៅផ្ទះ រកទិញបានមេមាន់ក្រាបមួយសំបុកស្ងោរទុកអោយប្ដីស៊ី ដើម្បីអោយស្លាប់ ហើយនឹងយកសហាយ ។

បន្តបន្ទាប់ពីការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះបិតាទ្រង់ក្នុងឆ្នាំ១៩៦០ ព្រះសីហនុបានឈ្នះការបោះឆ្នោតជាសកលជាព្រះប្រមុខរដ្ឋ ប៉ុន្តែបានទទួលគោរម្យងារជាសម្ដេចផ្ទុយពីបានងារជាព្រះមហាក្សត្រ។ នៅឆ្នាំ១៩៦៣ ព្រះអង្គបានធ្វើឱ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញដែលបានធ្វើឱ្យព្រះអង្គក្លាយជាប្រមុខរដ្ឋអស់មួយជីវិត។ គ្រានោះព្រះអង្គមិនមែនជាព្រះមហាក្សត្រជាផ្លូវការឡើយ ព្រះអង្គបានបង្កើតតំណែងរដ្ឋធម្មនុញ្ញសម្រាប់ព្រះអង្គឯង ដែលតាមពិតស្មើនឹងតំណែងស្ដេចពីអតីត។

អ្នករស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍នៅខេត្តក្រចេះភាគច្រើនគឺជាកសិករ រឺ អ្នកនេសាទចិញ្ចឹមពោះ។ ៧៨ % នៃពួកគាត់ជាអ្នកមានការងារក្នុងវិស័យកសិកម្ម។ សាមសិបភាគរយនៃគ្រួសារដែលនៅខេត្តក្រចេះរកបានតិចជាង ១ $ ស.រ ក្នុងមួយថ្ងៃ អត្រាភាពក្រីក្ររបស់ខេត្តគឺ ៣២ % យ៉ាងណាក៏វានៅតែទាបជាងមធ្យមភាគជាតិដែលមានកំរិត ៣៩ %។ ការជីករករ៉ែមាសមួយភាគមាននៅក្នុងខេត្តក្រចេះ។ ដីភាគច្រើននៅខេត្តក្រចេះមិនសូវមានជីជាតិទេ ខេត្តនេះកាលពីដំបូងដាំដំណាំឧស្សាហកម្មដែលរស់បានយូរឆ្នាំដូចជាកៅស៊ូ។ ការកាប់ព្រៃឈើខុសច្បាប់បានត្រួតពិនិត្យដោយអ្នករដ្ឋការខេត្តគឺជាបញ្ហាមួយ។ ក្រចេះមានសក្ដានុពលជាគោលដៅបរិស្ថានទេសចរណ៍ (អេកូទេសចរណ៍)។ ប្រព័ន្ធផ្លូវគមនាគមន៍ក្រចេះមានការអភិវឌ្ឍតិចតួច។ កាលពីឆ្នាំ ១៩៩៨ គ្រួសារជាមធ្យមមានផ្ទៃដីកសិកម្ម ០,៤៨ ហិកតា និង ៣៧ % ទៀតគ្មានដីប្រើប្រាស់ឡើយ។