San Pedro Teozacoalco apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1298 loĝantojn. El tiuj estis 615 viroj kaj 683 virinoj. La komunumo havas surfacon de 108,45 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1590 metroj super la marnivelo.

Sed la monumento, riĉa kaj luksega, estis detruita de la egipta sultano Bibars, en la dua duono de la 13-a jarcento. Nur en 1620, la Gardisto de Sankta Tero, fransciskana Tomaso el Novara, sukcesis havigi al si, el la turka registaro, la permeson reokupi la restaĵon de la baziliko; kaj nur en 1620 estis koncedite establi preĝejon sur la groto de la Anunciacio, kiun estos pliampleksigita en 1871: Tiu ĉi estis malkonstruita por krei lokon por la nuna baziliko. Malkonstruante la antaŭan oni trafis la perimetron de la romanika baziliko: sur tiu ĉi bazo oni planis kaj realigis la nunan sanktejon.

Benjamin West probable komencis ĉi tiun pentraĵon tuj post sia alveno al Londono, en 1763, kiam li revenis el Italio, kie li pasigis tri jarojn. Sekvante pentraĵon La indiana familio de ĉ. 1761, tiu ĉi montras la saman volon montri ""la ĝustajn vestaĵon kaj vestadon"". Tiel ĝi havigas al ni unu el du konataj samtempulaj bildoj de la brita malpeza infanterio dum la franca-indiana milita periodo. Dum en la itala pentraĵo, akurateco kaj aŭtentikeco intencis donis komunan reprezentaĵon de la indiana vivo, la nova pentraĵo uzis ilin por fari raporton de freŝa historia evento.

La liturgia jaro en la Katolika Eklezio ne perfekte korespondas al la civila jaro kaj, escepte por iuj orientaj ritoj, havas varian longon ĉar la datoj de komenco kaj fino estas ŝanĝeblaj. El tio sekvas ke ne ekzistas por la tuta Katolikismo unika liturgia jaro ĉar la samo varias:

Eidelstedt estis frue kampa vilaĝo. Sed atestoj pri tio preskaŭ ne plu restas. Inter la 1950aj ĝis 1970-aj jaroj estis konstruitaj multaj altaj konstruaĵoj, kaj kompleksaj loĝejoj kaj familiaj domoj. Sed malgraŭ tio Eidelstedt restas ankoraŭ verda kvartalo, kie ekstere de la ĉefaj stratoj oni trovas serenajn verdajn regionojn kiel Eidelstedter Feldmark, kiu situas oriente de la germana aŭtovojo A7. Tiu ankoraŭ restas paŝtejo.

La Maŭrja Imperio estis geografie ampleksa kaj potenca imperio en Antikva Barato, regata de la maŭrja dinastio de 321 ĝis 185 a.K. Ĝi originas de la regno de Magadho de la Hind-Ganga ebenaĵo (moderna Biharo, orienta Utar-Pradeŝo kaj Bengalio) de la orienta flanko de la hinda subkontinento, la imperio havis ĝian ĉefurbon ĉe Pataliputra (moderna Patnao). La Imperio estis fondita en 322 a.K. de Ĉandragupto Maŭrjo, kiu faligis la Nandan dinastion kaj rapide vastigis sian potencon okcidenten trans centra kaj okcidenta Barato, prenante avantaĝon de la interrompoj de lokaj potencoj en la maldormo de la retiriĝo okcidenten de la grekaj fortoj de Aleksandro la Granda kaj persaj armeoj. De 320 a.K. la imperio plene okupis Nordokcidentan Baraton, venkante kaj konkerante la satrapojn forlasitajn de Aleksandro.