ບ່ອນຕັ້ງຂອງມະຫາວິຫານ ປັດຈຸບັນກ່າວກັນວ່າເຄີຍເປັນບ່ອນຕັ້ງຂອງວັດຫິນບຸຮານ (stone circle) ແລະເປັນວັດທີ່ອຸທິດໃຫ້ເທພີໄດແອນນ້າ ເຊິ່ງກົງກັບວັດອະພອນໂລທີ່ປັດຈຸບັນເປັນບ່ອນຕັ້ງຂອງ ເວັດມິນສະເຕີແອບບີ ແຕ່ ເຊີຄິດໂຕເຟີ ເຣັນ (Christopher Wren) ຜູ້ເປັນສະຖາປະນິກບໍ່ພົບສິ່ງໃດເປັນຫຼັກຖານຢ່າງທີ່ກ່າວ ແຕ່ອາດຈະເປັນໄປໄດ້ວ່າວັດເດີມແມ່ນພຽງຊາເປນນ້ອຍ ໆ ແລະອາດຖືກທຳລາຍຫຼັງຈາກເມນລິທຸດຖືກໄລ່ອອກຈາກເມືອງໄປຊົ່ວຄາວໂດຍພວກນອກສາສະໜາທີ່ສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກແຊເບີດ (Saeberht) ແລະ ວັດຖືກເຜົາໃນປີ 675. ວັດທີ່ສ້າງແທນເປັນວັດທີ່ສ້າງດ້ວຍຫິນ (ປີ 685) ພາຍໃນວັດເປັນບ່ອນຝັງພະເຈົ້າ/ນັກບຸນເຊບບີແຫ່ງເອັດເຊັກ. ຕໍ່ມາວັດນີ້ຖືກປຸ້ນທຳລາຍໂດຍໄວກິ້ງເມື່ອປີ 961 ຕາມທີ່ກ່າວໃນ “ຈົດໝາຍເຫດແອງໂກລ-ແຊັກຊອນ” (Anglo-Saxon chronicle).

ທິວ​ທັດ​ທຳ​ມະ​ຊາດ ຖືກ​ປົກຄຸມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ປ່າ­ໄມ້​ສີ­ຂຽວ​ອຸ່ມ​ທຸ່ມສົດ­ຊື່ນ​ທີ່​ເບັ່ງ​ບານ​ຕະ­ຫລອດ​ປີ ເພາະ​ມັນ​ເປັນ​ເຂດ​ພູ​ສູງ ແລະ ຫມອກ​ປົກ​ຄຸມ​ເກືອບ​ວ່າ​ຫມົດ​ປີ, ຖ້າ​ຫາກ​ທ່ານ​ໄດ້​ໄປ​ທີ່​ນັ້ນ​ແມ່ນຈະ​ໄດ້​ຂ້າມ​ຫ້ວຍ​ໄມ້­ໄຜ່​ລຽນ​ລຳເຮັດ​ເປັນ​ຂົວ​ຂ້າມ​ຂອງ​ປະ­ຊາ­ຊົນໃນ​ເຂດ​ນັ້ນ ແລະ ຜ່ານ​ທົ່ງ​ນາດ້ວຍ​ການ​ຍ່າງ ຫລື ຂີ່​ລົດ­ຖີບ​ເທົ່ານັ້ນ ທີ່​ຈະ​ໄດ້​ຜ່ານ​ປ່າ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຫາຖ້ຳ​ມີ​ພຽງ​ທາງ​ຍ່າງ​ນ້ອຍໆ​ພໍ­ໄດ້ຫມົ້ນ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໄດ້ ເພາະ​ປ່າ­ໄມ້ນາໆ​ຊະ­ນິດ​ປົກ​ຄຸມ​ຫມົດ​ທັງສອງ​ຟາກ​ທາງ​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຮົາ​ຮູ້­ສຶກເຢັນ​ສະ­ບາຍ ເມື່ອ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ມາ​ໃນທີ່​ນີ້, ພໍ​ໄປ​ຮອດ​ຈະ​ສັງ­ເກດ​ເຫັນປາກ​ຖ້ຳ​ດັ່ງ­ກ່າວ ກວ້າງ​ປະ­ມານ 12 ແມັດ ສູງ​ປະ­ມານ 20 ແມັດ ຕັ້ງ​ຢູ່​ກ້ອງ​ຫນ້າ­ຜາ​ສູງ​ຊັນ ແຕ່​ສິ່ງສຳ­ຄັນ​ແມ່ນ​ມີ​ຕົ້ນ​ໄຮ​ໃຫຍ່​ໂອບກອດ​ກ້ອນ​ຫີນ​ນ້ອຍ-ໃຫຍ່​ດ້ວຍຮາກ​ຂອງ​ມັນ​ຢັ່ງ­ຢາຍ​ໄປ​ນັບ​ແຕ່ປາກ​ຖ້ຳ​ຈົນ​ຮອດ​ຫນ້າ­ຜາຢູ່​ທີ່​ນີ້ ກ້ອນ​ຫີນ​ນ້ອຍ-ໃຫຍ່​ຫລາຍຫນ່ວຍ​ເປັນ​ບ່ອນ​ພັກ​ເຊົາ​ແຮງຂອງ​ຜູ້​ທີ່​ເຂົ້າ​ມາ​ເຖິງ​ສະ­ຖານ­ທີ່ແຫ່ງ​ນີ້, ຈະ​ສັງ­ເກດ​ເຫັນ​ໄດ້​ຢູ່ປາກ​ຖ້ຳ​ມີ​ໂຕ​ຫນັງ­ສື​ຖືກ​ຂຽນ​ໄວ້ ເປັນ​ໂຕ​ທຳ​ມະ​ບາ​ລີສີ­ຂຽວ​ເຂັ້ມ ຢູ່​ສອງ​ຈຸດ​ຄື: ຂຽນ​ໄວ້​ທາງ​ເທິງ ຫນ້າ­ຜາທາງ​ເທິງ​ຈະ​ລຽນ​ກັນເປັນ​ຕົວຫນັງ­ສື​ສອງ​ແຖວ​ສ່ວນ​ຢູ່ກ້ອງ​ຈະ​ເປັນ​ໂຕ​ຫນັງ­ສື 3 ແຖວ ຊາວ­ບ້ານ​ເຂດ​ນັ້ນ​ເຊື່ອ​ວ່າ​ແມ່ນບົດ​ບັນ­ທຶກ​ທີ່​ຈາ­ລຶກ​ປະ­ຫວັດສາດ​ຂອງ​ນາງ​ອັ່ນ, ນາງ​ອັ່ນເປັນ​ສາວ​ງາມ​ປະ­ຈຳ​ຫມູ່​ບ້ານໃນ​ສະ­ໄຫມ​ນັ້ນ ເກີດ​ຢູ່​ບ້ານ​ສົມ ເມືອງ​ຊຽງ​ແມນດິນ­ແດນ​ແຫ່ງອາ­ນາ­ຈັກ​ຊຽງ​ທອງໃນ​ໄລ­ຍະນັ້ນ, ຈຸດ​ພິ­ເສດ​ຂອງ​ນາງ​ເປັນ​ຄົນງາມນິດ​ໄສ​ດີ ເປັນ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້​ຮັບການ​ຍ້ອງ­ຍໍ​ສັນ­ລະ­ເສີນ​ຈາກ​ທຸກ ຄົນ​ໃນ​ຫມູ່​ບ້ານ ເຊິ່ງ​ເລື່ອງ​ລາວ ກໍ່​ບໍ່​ແຕກ​ຕ່າງ​ຫຍັງ​ກັບ​ທ້າວ​ບາຈຽງ ແລະ ນາງ​ມະ­ໂລງສຸດ ທ້າຍ​ເລື່ອງ​ລາວ​ກໍ່​ຈົບ​ດ້ວຍ​ການຂ້າ​ໂຕ​ຕາຍ​ຄື​ກັນ.

ພະຍາດໄວຣັດອີໂບລາເກີດຈາກໄວຣັດສີ່ໃນຫ້າຊະນິດທີ່ຈັດຢູ່ໃນສະກຸນ Ebolavirus ວົງ Filoviridae ອັນດັບ Mononegavirales ໄວຣັດທັງສີ່ຊະນິດນັ້ນໄດ້ແກ່: ໄວຣັດບັນດີບູກຽວ (Bundibugyo virus, BDBV), ໄວຣັດອີໂບລາ (Ebola virus, EBOV), ໄວຣັດຊູດັງ (Sudan virus, SUDV) ແລະ ໄວຣັດປ່າຕາອີ (Taï Forest virus, TAFV). ສຳລັບໄວຣັດຊະນິດທີຫ້າ, ໄວຣັດເຣດສະຕັນ (Reston virus, RESTV) ຄາດກັນວ່າບໍ່ໄດ້ກໍ່ພະຍາດໃນມະນຸດ. ລະຫວ່າງການລະບາດ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງສຸດແມ່ນ ເຈົ້າໜ້າທີ່ສາທາລະນະສຸກ ແລະ ຜູ້ໃກ້ຊິດກັບຜູ້ປ່ວຍ.