2010 թ. հունվարի 27-ին Երևանում գումարվեց հայ-իրանական միջկառավարական համատեղ հանձնաժողովի 9-րդ նիստը, որի արդյունքում ստորագրվեց Փոխըմբռնման հուշագիր։ Այդ հուշագրով պայմանավորվածություններ ձեռք բերվեցին առևտրատնտեսական, բանկային, տրանսպորտի և կապի, գյուղատնտեսության, առողջապահության և մյուս բնագավառներում։ Ներկայումս հայ-իրանական միջկառավարական հանձնաժողովը լուրջ դերակատարություն ունի հայ-իրանական տնտեսական հարաբերություններում։

Ամրապնդվելով Աքքայում Բադրը շարունակում էր մնալ Սիրիայի կառավարիչը և ռազմավարական կարևոր նշանակություն ունեցող Աքքայից էր դիմադրություն ցույց տալիս թուրքերին, որոնք անցնելով Տավրոսը շարունակում էին առաջխաղացումը Սիրիայում։

Ի հավելումն ավտորիտար լինելուն, Լին մեղադրվում էր նաև իշխող դասում էլիտարության մշակույթի խրախուսման մեջ։ Մայքլ Բարը իր Սինգապուրի իշխող վերնախավը։ ազդեցության և իշխանության ցանցերը գրքում պնդում է որ արժանավորների համակարգը Սինգապուրում այնպիսին չէ, ինչպես ներկայացնում է կառավարությունը; ավելի շուտ դա հովանավորչության քավոր-սանիկ համակարգ է, որը ղեկավարվում է Լիի ընտանիքի և նրանց ընկերների ու դաշնակիցների կողմից։ Այնուհետև Բարը պնդում է, որ չնայած կառավարությունը ներկայանում է որպես բազմազգ քաղաք-պետություն, սակայն ողջ ցանցերում գերակշռում են էթնիկ չինացիները, մալայ և հնդիկ էթնիկ խմբերին թողնելով անզոր։ Ըստ Բարի ապագա քաղաքական և տնտեսական վերնախավի ընտրելու գործընթացը գտնվում է մի խումբ Բրիտանիայում ուսանած էթնիկ չինացիների ձեռքում, որոնց հետ Լին ուսանել է Քեմբրիջում։

Թեյշեբաինի բերդի պեղումների ժամանակ հայտնաբերած հացահատիկային մթերքների մեծ քանակությունը վկայում է այն մասին, որ մեզանից ավելի քան 2,5 հազար տարի առաջ Վանի թագավորությունում մշակում էին բարձր կուլտուրայի, մերկահատիկ ցորենի մի քանի տեսակներ։ Դրանց շարքում հատուկ տեղ էր գրավում փափուկ ցորենը, որը ներկայումս աճում է Արարատյան դաշտում։ Դատելով այդ պեղումներից Վանի թագավորության բնակչությունը մշակում էր նաև շատ մեծ քանակությամբ գարի։ Ըստ երևույթին, լայնորեն տարածված էր գարեջուր պատրաստելը, ընդ որում որպես հումք օգտագործում էին ոչ միայն գարին այլ նաև կորեկը։ Հույն պատմաբան Քսենոֆոնը (մ.թ.ա. 5-4 դար) Հայաստանում իր ճանապարհորդության ժամանակ տվել է տեղական բնակչության հետևյալ նկարագիրը. «... տներում էին գտնվում այծերը, ոչխարները, կովերը և թռչունները իրենց ձագերով։ Այնտեղ պահվում էին ցորեն, գարի, բանջարեղեն և գարու գինի. խառնարաններում։ Ամանների եզրերին հավասար գինու մակերեսի վրա լողում էր գարին և նրանց մեջ խրած էր մեծ և փոքր չափերի եղեգ, բայց առանց հանգույցների։ Ով ուզում էր խմել, պետք է այդ եղեգը վերցներ բերանը և նրա միջոցով գինին ծծեր»։

Զատիկի (Փոքր և Մեծ Զատիկներ) տոնին պատրաստվող քաղցր ապուր. այն տոնածիսական բնույթ է կրում. ձավարի հետ եփում են չրերը, ավելացնում ընկուզեղեն։ Բոլոր հայկական տներում էլ եփում են և հյուր գնալիս իրենց հետ տանում, որպես նվիրաբերում։ Կա նաև անուշապուրի այլ տարբերակը, որը կոչվում է մայրամապուր (Աստվածածնա անունով), որը, ի տարբերություն անուշապուրի, մեղրի փոխարեն պատրաստվում է դոշաբով։

Համալսարանն ավարտելուց հետո Ալադաթյանը վերադառնում է Թիֆլիս: 1866 թվականին Թիֆլիսի Մարիամյան օրիորդաց ուսումնարանում աշխատում էր որպես ուսուցիչ և միաժամանակ հանդիսանում Ներսիսյան դպրոցի հոգաբարձու: