Piştî van kuştinan dewletên Ewropa balyozên xwe yên li Tehranê vexwendine welêt. Îranê jî dîplomatên xwe yên li Ewropayê vekişiyan. Lê di 16ê mijdara 1997ê de cardîn 11 dewletên Ewropayê balyozên xwe şandin Tehranê.

Ji bo azadiya rêberê PKK'ê Abdullah Ocalan û hemû girtiyên siyasî û tecrîda girankirî ya li ser Ocalan bi dawî bibe, wê hewldan werin destpêkirin. Osman diyar kir, ku di vê mijarê de wê bi Serokê Herêma Kurdistanê Mesud Barzanî, Serokwezîrê Herêmê Nêçîrvan Barzanî, serokkomarê Iraqê Celal Talabanî, nûnerên partiyên siyasî, Neteweyên Yekbûyî û Yekîtiya Ewrûpayê re hevdîtin pêk werin."" Parlemena Iraqê Nermîn Osman.

Ceyhûnabad (Kurdîya Başûrî: Cünawa), bajerekî li parêzgeha Kirmanşanê ya Rojhilata Kurdistanê ye. Ceyhûnabad 525 kîlometre dûrî paytexta Îranê, Tehranê ye.

Di serî de jiyana wî rasti du tregediyan hatiya. Yek ji wan, ku di 1886 de bavê wî ji xwûn çûna ser mejiyê wî mirine û ya din ji di 1887 de ku birayê wî Aleksandr Ilyiç Ulyanov ji aliyê Çarê Rus yê Sêyemên Aleksandr, ji ber ku di qestkiirna kuştina wî de di nav yên ku bomba bikar anîna de tê girtin û piştre tê bidar ve kirin. Aleksandr deme ku tê girtin, hingî xweşka wî Anna ji aliyê çar ve sorgunî Kokuchkino ku li nêzîkî Kerzan û wana tê kirin. Di dokumentên fermî yên deme yekîtiya sovyet de tê gotin ku hîmê kirinên şoraşgarî bi van bûyaran re tê avêtin, tê nivîsandin. Di pirtûkên perwerde yên deme yekitiya sovyet de wêne Lenîn û dayika wî ku ji bo Aleksandr çil digirin dide nîşandin. ""riyaka cude emê naqênin"", ji bo şaraşa gel û ji dêla nêzîkatiyên anarşîşt û yên yekana, Lenîn nêzîkatiya Marksist naqandiya têne ser ziman. Lenîn, piştî bi marksizmê re eleqeder bû, piştre êdî tevlî xwepêşandinên xwandaavanan dike û pişte ji tê girtin. Piştî girtina wî re, êdî Ji Zankoya Qazan tê avêtin û piştre ew kar û xabetên xwe, bi serbixwe dide berdewam kirin û piştre di sala 1891 de ji bo ku Awoqatiyê bike destûrnemaya xwe stand. Lenîn, di serî de bi Latinî û Yewnanî zanibû, piştre xwe fêrî Almanî, Îngilisî û fransizî ji kir. Lê almanî û fransiziya wî wilo zêde ne baş bû.

Ehmed Ebdulla Mustefa Zero nivîskarekî Kurde, li sala 1944 li Zaxo hetiye diniyayê, endamê Yekêtiya nivîserên Kurd ya Duhokê ye û niha jî li Duhokê dijî.

Dê (mader) dema kufteyê çêdikin, keçik jî tên ji xwe re bi dest-lepên xwe yên biçûk kufteyên biçûk çêdikin. Dê û keçik kufteyên xwe bi serbilindî pêşkêşî bav û malbatiyan dikin. Bav viya wekî kufteya dê û keçikê binavdike, dipesinîne.

Dewletên Afrîkaya Bakur wek Misir û Lîbya, polîtîkî hin caran li Asya Nêzik tê hejmertin. Bi rastî jî Nîvgirava Sîna ( pişkî Misir) li asya dikeve.

Di wêjeyê de rêbaza sûrrealîzmê bikardianî û ew bi elementên Grekî dinexşand. Di malbateke dewlemend de hatibû jiyanê û pirranî li Atîna dijiya. Perwerdeya dadnasiyê dîtiye. Di şerê cîhanî yê duyemîn de li Albanyayê di eniyên dij-faşîzmê de têdikoşe. Bi qasî sê salan li Parîsê dijî û li wir têkilî bi navdarên întelîjansiya Fransî re datîne.