ସିରୋସିସ୍ /sɪˈroʊsɪs/ ଏକ ପ୍ରକାର ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ କ୍ଷତି ଯୋଗୁ ଯକୃତ ଭଲ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରେ ନାହିଁ । ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ରୋଗ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଧୀରେ ବଢ଼ିଚାଲେ । ରୋଗ ଆରମ୍ଭରେ କୋଣସି ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏନାହିଁ । ରୋଗ ଖରାପ ଦିଗକୁ ଗତି କଲେ ଦୁର୍ବଳ ଲାଗେ, ଗଲୁ କରେ, ଗୋଡ଼ ନିମ୍ନଭାଗ ଫୁଲିଯାଏ, ଚମ ହଳଦିଆ ହୁଏ, ସ‌ହଜରେ କ୍ଷତ ହୁଏ, ପେଟରେ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଜମିଯାଏ ଓ ପେଟ ବୁଢ଼ିଆଣି ବସା ପରି ଶିରାଳ ଦେଖାଯାଏ । ପେଟରେ ଜମିଥିବା ତରଳ ପଦାର୍ଥ ସ୍ୱତଃ ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇଯାଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ହେପାଟିକ ଏନ‌କେଫାଲୋପାଥି, ଏସୋଫେଗସରେ ଥିବା ସ୍ଫିତ ରକ୍ତନଳୀରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ଓ କର୍କଟ ରୋଗ ହୋଇପାରେ । ହେପାଟିକ ଏନ‌କେଫାଲୋପାଥି ହେଲେ ମାନସିକ ଦ୍ୱନ୍ଦ ହୁଏ ଓ ମୂର୍ଚ୍ଛା ହେବା ସମ୍ଭାବନା ରହେ ।

ମାନବ ଇତିହାସରେ ନିମୋନିଆ ଗୋଟିଏ ସାଧାରଣ ରୋଗ । ହିପୋକ୍ରେଟଙ୍କ(ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୪୬୦ରୁ ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୩୭୦) ଲିଖିତ ଲକ୍ଷଣ: ""ପେରିନିମୋନିଆ ଓ ପ୍ଲୁରା ରୋଗ ଏହି ଭଳି ଲକ୍ଷ କରିବା କଥା: ଯଦି ଜ୍ଵର ତୀବ୍ର ଅଛି, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଗୋଟିଏ ପଟରେ ବା ଉଭୟ ପାଖରେ ହେଉଛି, ଯଦି କାଶ ହେଉଛି, କଫ ମାଟିଆ ରଙ୍ଗ ହେଉଛି, ଫେଣ ଯୁକ୍ତ ହେଉଛି । ଯଦି ଶ୍ଵାସ କ୍ରିୟାରେ କଷ୍ଟ ହେଉଛି, ଝାଡା ହେଉନାହିଁ, ପରିସ୍ରା ପତଳା ହେଉଛି, ଝାଳ ବୋହୁଛି ତାହା ହେଲେ ଏହି ରୋଗ ଭଲ ହେବା ସମ୍ଭାବନା କମ ଅଛି""। ଏମ୍ପାଇମା ହୋଇଥିଲେ ପୂଜ ନିଷ୍କାସନ କରିବା କଥା ଲେଖିଥିଲେ । ମେମୋନିଡେସ୍ ଲେଖିଥିଲେ: ତୀବ୍ର ଜର, ପ୍ଲୁରା ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଛୋଟ ଓ ଦୃତ ଶ୍ଵାସ କ୍ରିୟା, ନାଡି ଦନ୍ତୁରିତ ଓ କାଶ, ଏହି ସମସ୍ତ ନିମୋନିଆର ଲକ୍ଷଣ । ପୁରୁଣା ଲୋକମାନେ ନିମୋନିଆ ରୋଗ ବିଷୟରେ ଜାଣିଥିବା କଥା ହିପୋକ୍ରେଟ ଲେଖିଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ଲେଖିଥିବା ଲକ୍ଷଣ ସମୂହ ଆଜିକାଲିର ବର୍ଣ୍ଣନା ସହ ମିଶିଯାଉଛି ।

ଇ.ସି.ଜି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଅନୁସାରେ ଏସ୍.ଟି. ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ଏମ୍.ଆଇ ( ST elevation MI or STEMI) ଓ ଏସ୍.ଟି. ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ଅନୁପସ୍ଥିତ ଏମ୍.ଆଇ (non-ST elevation MI or non-STEMI) । ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ସର୍ବସମ୍ମତିକ୍ରମେ ମାୟୋକାର୍ଡିଆଲ୍ ଇନ୍‌ଫାର୍କସନକୁ ୫ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।

ଏହା ନୀଳଗିରିଠାରୁ ୮ କିମି, ବାଲେଶ୍ଵର ଠାରୁ ୩୦ କିମି ଓ ବାରିପଦା ଠାରୁ ୮୫ କିମି ଦୂରତାରେ ରହିଅଛି। ଏହି ଦୁଇ ସହର ଠାରୁ ବସଯୋଗେ ଗମନାଗମନର ସୁବିଧା ଅଛି । ଏଠାରେ ଏକ ସରକାରୀ ପାନ୍ଥଶାଳା ଅଛି ।

ହିନ୍ଦୁ ଜ୍ୟୋତିଷ ମତେ ୨୭ଟି ନକ୍ଷତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ତୃତୀୟ ନକ୍ଷତ୍ର ହେଉଛି କୃତ୍ତିକା । ରାଶିଚକ୍ର (ଅପମଣ୍ଡଳ)ରେ ମେଷ ରାଶିର ଶେଷଭାଗରେ ୨୬ ଡିଗ୍ରୀ ୪୦ ମିନିଟରୁ ବୃଷ ରାଶିର ପ୍ରାୟ ୧୦ ଡିଗ୍ରୀ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

ବାଦଲ ରାଉରକେଲାରୁ ଘରକୁ ଫେରିବା ପରେ ଘର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି କିଛି ଜିନିଷ ଆଣିଥିଲା । ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେ ଜିନିଷ ଦେଇ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ତା'ର ଘରକୁ ଗଲା । ବାଦଲର ଘର ଲୋକ ସବୁ କିଛି ଜାଣି ମଧ୍ୟ ତାକୁ କିଛି କ‌ହିପାରିଲେନି । ସେ ଚାନ୍ଦିନୀର ଘରେ ପ‌ହଞ୍ଚିବା ପରେ ଗୁଡୁକୁ ଚକୋଲେଟ ଦେବା ପରେ ସେ ବାଦଲକୁ ଦେଖି କାନ୍ଦିଲା, ହେଲେ ବାଦଲ ସେ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ନ ଦେଇ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ଘର ଭିତରକୁ ଚାଲିଗଲା । ଘର ଭିତର ସବୁଆଡ଼େ ଖୋଜି ଖୋଜି ଚାନ୍ଦିନୀ ନ ପାଇ ସେ ବାହାରକୁ ଆସୁଥିବା ବେଳେ ଦେଖିଲା ଚାନ୍ଦିନୀ ଏବଂ ତା' ବାପାଙ୍କ ଫଟୋରେ ମାଳ ଝୁଲୁଛି । ଏବଂ ଗୁଡୁଠାରୁ ସବୁ କଥା ଶୁଣିଲା । ସେମାନେ ଚାନ୍ଦୀନର ବାପାଙ୍କୁ ମାରିଦେବା ପରେ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ମଧ୍ୟ ମାରିଦେଇଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ବାଦଲକୁ କ‌ହିଲା । ବାଦଲ ଏହି ସବୁ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ଘରକୁ ଫେରୁଥିବା ବେଳେ ଦେଖିଲା ସେହି ହୋଟେଲକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଦାଦାଭାଇ ଡ୍ରୋଜର ପଠେଇଛି । ସେଠାରେ ସେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାରିଲା ଏବଂ ଦାଦାଭାଇର ପାଖ ଲୋକ ପ‌ପୁକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ ତା'ର ବାପା ଆସି ତାକୁ ଅଟକାଇଲେ ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀ ମରିଯାଇଛି ବୋଲି ତାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ କ‌ହିଲେ । ହେଲେ ତା'ର ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ, ତା' ଚାନ୍ଦିନୀ ତା ପାଖକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଦିନେ ଫରିଆସିବ ବୋଲି । ସେଥିପାଇଁ ସେ ସେହି ହୋଟେଲ ଆଗରେ ଜଗି ବସିଥିଲା ।

୨୦୦୮ ମସିହାରେ ୧୫୬ ନିୟୁତ ଲୋକଙ୍କୁ ନିମୋନିଆ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା ଓ ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ୧୫୬ ନିୟୁତ କେବଳ ବିକଶିତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ହୋଇଥିଲା । ଅଧିକ ରୋଗ ହେଉଥିବା ଦେଶମାନଙ୍କର ନାମ ଭାରତ,(୪୩ ନିୟୁତ), ଚୀନ ଓ ପାକିସ୍ଥାନ । ନବଜାତ ଶିଶୁମାନେ ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ଡବ୍ଲ୍ୟୁ.ଏଚ.ଓ. ଅନୁସାରେ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତି ୩ଜଣରେ ଜଣେ ନିମୋନିଆ ଯୋଗୁ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ । ପ୍ରାୟ ଅଧା ରୋଗ ଟିକାଦ୍ଵାରା ନିବାରଣ କରି ହେବ ।