Al sòno de na canpana al è ligà a 'n equilibrio conplicà de spesòr ke i determina al profilo de la canpana. I spesòr i fa, insieme de la nota principàl e a i sòni paržiai, al sòno de la canpana. La nota, inveže, la è determinađa da 'l volume de la cavità inte la canpana: pì al è grant e pì gròsa la sarà la nota, pì al è čeo e pì acuta la sarà la nota. Le canpane le pol eser quindi acordade tra de lore tramite operažion specifiche ke le va a modificar al volume. Esiste diversi tipi de canpane a seconda de 'l spesòr, de la nota e de la forma. Al profilo, ke al čapa al nome de ""sagoma"", al pol eser diverso (par esenpio) a seconda de le esigenže de 'l posto aonde ke sarà metest la nova canpana. Esiste ""sagome lidjere"" e ""sagome pesanti"" doperade da i diversi fondiđor. La diferenža la è 'te la qualità de 'l suono fata da na canpana de sagoma pesante. In Italja de solito se fonde pì ""lidjer"" in confronto a 'l standard de l'Europa central.

Fin ała fine del XVIII sec. sirca, el Comùn de Vinovo gà sede 'nte ła vacarìa de ła Famegia Farò (che un tenpo gera propietà del Conte Castelli di Sessant) drìo ł'abside de ła céxa parochiałe; drìoman el xe stà trasferìo 'nte ła caxa Marchiaro de Via San Bartolomeo. Poco dopo ł'Unità de Itałia el Comun l'è stà trasferido in piasa delle Grida, atuałe caxa de canton de Via Cottolengo co' via don Mazzolari. Qualche ano drìo, 'ntel 1878, el Comùn de Vinovo, dovendo trasferìr el Comùn in una nòva e più anpia sede, gà cronpà ła vecia vila de ła Contesa Bosco di Ruffino, pervegnùa in redità dal conte Prospero Castelli di Sessant, riadatandoła a sede muniçipal, come che xe ancùo, piasa Marconi. L'edificio, nel corso dei ani, gà subìo radicałi trasformasión, ła pì pexòca in conseguensa del bonbardamento de ł'11 setenbre 1941. In quea note un grupo de reoplani da bonbardamento de ła RAF gà descargà un pìngoło de bonbe incendiarie so'l centro de Vinovo, colpìndo anca 'l Pałaso Munisipàl. Le fasàde xe stàe xontàe 'ntei ani 1972-1973 in una de łe ristruturasion drìo, 'ntel 1978-79 xe stà integrà 'na manega verso via Marconi e xe stà radicalmente ristruturà i locałi interni.

Se ghe trova, par la gran parte deła provincia, ła sesion orientałe dełe Dołomiti, co łe sime dełe Tofane, dełe Tri Sime de Lavaredo, del Monte Pelmo, del Monte Civetta, de ła Marmolada e de łe Pale di San Martino (ste ultime dò al confin còl Trentin). Ła provincia ła xe sìora de corsi de acòe. El pì grande l'è par serto el Piave, co i afluenti Boite e Cordevołe. Ghe entra un tocheto 'ntel Feltrin anca el fiume Cismon, afluente de ła Brenta.