Volgend op de Live Consternation tour met Katatonia, Insomnium and Swallow the Sun, keerde de band huiswaarts om te werken aan het derde album. Voor het album getiteld Holographic Universe, had de band reeds 13 tracks geschreven, en richtte zich erop er 16 te hebben bij het binnengaan van de studio op 1 december 2007. Met de Europese releasedatum van 20 juni is de gemaakte belofte ingelost. Op de MySpace-pagina van Scar Symmetry biedt de band het hele album aan als preview luisterbeurt.

La Fin du jour is een Franse dramafilm uit 1939 onder regie van Julien Duvivier. Destijds werd de film uitgebracht onder de titel Levensavond.

Ferlinghetti, Lawrence. Christ climbed down. [Met een illustratie door Paul Snijders]. [Amsterdam], Binderij Phoenix/Phoenix editions, 1985. Vouwblad in omslag (met extra flap) van botanisch papier. [Gedrukt door Ger Rustenburg in een beperkte oplage].

Het project wine is een poging om een Win32-API-compatibiliteitslaag voor Unix-platformen te voorzien. ReactOS gaat een stap verder en een implementatie van het hele Windows-besturingssysteem te voorzien en werkt nauw samen met het wineproject om compatibiliteit van code en code hergebruik te promoten. DosWin32 en HX DOS-Extender zijn andere projecten om de Windows API te emuleren, om eenvoudige Windowsprogramma's te draaien vanuit de DOS-command-line. Odin is een project dat probeert Win32 te emuleren bovenop OS/2.

De tropische regenwouden van Frans-Polynesië bevatten veel zeldzame plant- en diersoorten. De eilanden zijn vooral bekend vanwege de geurige coulissen. De Tiaré tahiti, die uitsluitend bloeit op de Genootschapseilanden, is een zeer sterk geurende bloem en het nationale symbool van Frans-Polynesië en Tahiti. Hij staat momenteel onder bescherming. De atollen om de eilanden zijn bedekt met talrijke koralen, waaromheen clownvissen en vlindervissen zwemmen. Ook de Reuzenmanta bevindt zich hier. Door de kernproeven van Frankrijk tussen 1966 en 1968 is wel een deel van het waterleven op de eilanden onherstelbaar getroffen.

Het bedrijf werd opgericht in 1923 door de heren G. van Emst, J. Moolhuizen, A.E. Rikkers, D. Zwikker en G. Zwikker. Men begon met drie T-Ford-bussen te rijden op het traject Nunspeet – Amersfoort. In 1925 werd het bedrijf een naamloze vennootschap (NV).

Ze was de dochter van provoost/priester Erik Andreas Colban (25 december 1760 – 26 oktober 1828) , die zich in 1787 in Bø i Vesterålen vestigde. Ze groeide echter op in Kabelvåg. In 1817 trouwde ze met magistraat en wethouder Johannes Henriksen Aas geboren in 1770, die op 5 februari 1822 overleed. Zij kregen een dochter Maren Magdalena (1820-1900). Na het overlijden van haar man vertrok ze naar Trondheim en richtte aldaar het eerste Noorse opvangcentrum voor kinderen op. In 1838 was ze ook betrokken bij de kinderopvang aan het Grønland 28 te Oslo, dat pas in 1982 sloot. Het horecabedrijf dat er toen inkwam verwees nog naar de opvang: ""Asylet"". Bij de stichting van dat opvangtehuis was ook Herman Wergeland betrokken, die voor Kristines verjaardag in 1839 Asylbørnenes moder (moeder aller asielkinderen) schreef.