Οι διδασκαλίες του είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνουν ταραχές στις 15 Φεβρουαρίου 1845, οι οποίες πήραν το όνομα Πυλαρινά, εξαιτίας των οποίων παύθηκε το 1846. Αν και είχαν γίνει και άλλες ταραχές στο πανεπιστήμιο, τα Πυλαρινά διέφεραν γιατί δεν αφορούσαν απλά διαμαρτυρία φοιτητών, αλλά αντιδράσεις στις ιδεολογικές, αλλά και στις πολιτικές επιλογές του Πυλαρινού. Σε αυτές τις αντιδράσεις δεν πήραν μέρος μόνο φοιτητές, αλλά και καθηγητές, καθώς και παράγοντες εκτός του πανεπιστημίου. Η εφημερίδα «Αιών», προσκείμενη στο Ρωσικό κόμμα και φιλική προς τον Πυλαρινό, έγραφε ότι τα μαθήματά του ερέθισαν «τα όργανα του ξενισμού», υπονοώντας τα στελέχη του αγγλικού κόμματος και εφημερίδες όπως η Αθηνά. Στις 15 Φεβρουαρίου φοιτητής κατά τη διάρκεια του μαθήματος έβρισε τον Πυλαρινό και ο αδελφός του Πυλαρινού που ήταν παρών διαπληκτίστηκε με αυτόν και τον χτύπησε. Το ζήτημα παραπέμφθηκε στη Σύγκλητο και ο Πρύτανης μετά από συζήτηση με τον Πυλαρινό όρισε αλλαγή των ωρών διδασκαλίας ώστε να γίνεται η διδασκαλία την ημέρα αντί για το βράδυ (ώστε να μειωθούν από το ακροατήριο όσοι δεν ήταν φοιτητές). Τρεις μήνες μετά το επεισόδιο, εφημερίδα αναφέρει για τις παραδόσεις του ότι «είναι σκανδαλώδεις, καθόσον υψώνει την Ρωσίαν και υβρίζει την Γαλλίαν και Αγγλίαν...». Στις αρχές του 1846, η Κυβέρνηση Κωλέττη τον παύει.

Τα αρχεία που μας σώθηκαν παρουσιάζουν τον Κουιντίλλο μετριοπαθή και ικανό ηγέτη. Ήταν υπέρμαχος της Γερουσίας και συνεπώς τον συνέκριναν με τους προηγούμενους αυτοκράτορες Γάλβα και Πέρτιναξ. Και οι τρεις τους είχαν την εκτίμηση του σώματος αλλά απέτυχαν να παραμείνουν στο θρόνο τους για περισσότερο από ένα χρόνο.

συμβολίζει το συζυγή μιγαδικό του z). Ένας τέτοιος πρώτος ονομάζεται μιγαδικός πρώτος (ή μιγαδική θέση). Η περιγραφή του συνόλου των απείρων πρώτων αριθμών γίνεται ως εξής: κάθε άπειρος πρώτος αριθμός αντιστοιχεί σε μία μοναδική εμβύθιση σ : K → R , ή σε ένα ζεύγος συζυγών εμβυθίσεων

Ο Ρεσπίγκι συνέχισε τις σπουδές του στο βιολί και τη βιόλα με τον Φεντερίκο Σάρτι (Federico Sarti) στο Μουσικό Λύκειο (Liceo Musicale, σήμερα, Ωδείο «Τζοβάνι Μπατίστα Μαρτίνι») της Μπολόνια, σύνθεση με τον Τζουζέπε Μαρτούτσι (Giuseppe Martucci) και ιστορία της μουσικής με τον Λουίτζι Τόρκι (Luigi Torchi), ειδικό στην παλαιά μουσική. Πέρασε τις εξετάσεις του και πήρε δίπλωμα στο βιολί το 1899. Μέχρι τη λήξη των σπουδών του, είχε αποκτήσει μια μεγάλη συλλογή βιβλίων, η πλειονότητα των οποίων ήσαν άτλαντες και λεξικά λόγω του ενδιαφέροντος του για τις γλώσσες.

Ψυχαγωγία είναι η συμμετοχή του ανθρώπου στα ανώτερα έργα του ανθρώπινου πολιτισμού, που τον μορφώνει πνευματικά και αισθητικά και τον εξευγενίζει. Η ψυχαγωγία, παρόλο που επιτυγχάνεται με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε πολιτισμό, σε όλους συνδέεται με την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία και, μυώντας τον άνθρωπο κατάλληλα, φέρνει την αρμονία σώματος και ψυχής.

Ο Ρόεντ μαζί με τον Άρνε Βίνιε Γκούνερουντ (Arne Vinje Gunnerud) και τον Σκούλε Βάκσβικ (Skule Waksvik) αποτελούν μια γενιά Νορβηγών γλυπτών που από το 1950 έχουν πραγματοποίησει μία μεγάλη σειρά δημοσίων έργων, συμπεριλαμβανομένου και της ανέγερσης σπιτιών μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.