Bel en de Draak is opboud út trije ûnderskate ferhalen, twa dêr't Daniël de ôfgoadetsjinst fan 'e Babyloaniërs bestriidt en in trêden wêryn't er yn 'e liuwekûle smiten wurdt, en rêden wurdt mei help fan 'e profeet Habakuk. De tekst is inkeld oerlevere yn it Gryksk, en wol yn twa ferzjes. De iene, dy't yn it lytste part fan 'e bewarre bleaune manuskripten fêstlein is, en dy't somtiden de ""Aldgrykske"" ferzje neamd wurdt, liket de fariant te wêzen dy't oarspronklik yn 'e Septuaginta stie. Dizze wie lykwols sa ûnbefredigjend, dat de iere tsjerke derfoar keas om yn it stee derfan de ferzje fan 'e hellenistyske joadske skriftlearde Téodotus († ±200) yn 'e lettere hanskriften fan 'e Septuaginta op te nimmen. Wannear't Bel en de Draak krekt ûntstien is en oft der oarspronklik in Hebriuwske of Arameeske ferzje fan bestien hat, is noch altiten ûndúdlik.

Nederlân boude om de Twadde Wrâldoarloch in hegemony op yn de seesleepfeart. De ferneamdste sleepboat is wierskynlik de Swarte See fan Smit út 1933. Hoewol’t de rol fan Nederlân yn de sleepfeart net mear sa grut is, wurdt troch it Nederlânske Damen 40% fan de sleepboaten fan’e wrâld boud.

It briedgebiet leit oan de noardlike kusten fan de Atlantyske Oseaan en de Stille Oseaan en ek oan de oanslutende parten fan de Noardlike Iissee.

Yn patriargale maatskippijen hawwe dochters faak minder of oare wetlike rjochten as soannen, benammen op it mêd fan it erfrjocht. Yn Jeropa wie dat bygelyks iuwenlang sa, om't it besit fan dochters yn 'e praktyk eigendom waard fan harren mannen, en dêrmei út 'e famylje rekke. Yn aadlike lagen urven sadwaande soannen frijwol alle replike guod en fral ûnreplik goed om it yn 'e famylje te hâlden, en moasten dochters, dy't meastal úthylke waarden of yn it kleaster giene, it op syn bêsten dwaan mei in jildlike talage of in som jild yn ien kear. As der lykwols gjin manlike opfolgers wiene (en in geslacht dêrtroch útstoar), urf in dochter faak wol alles; sa'nent waard in erfdochter neamd, en sokke erfdochters wiene felbegearde houlikspartners, net fanwegen harrensels, mar fanwegen it besit dat se meibrochten.

Master hat syn brief skreaun yn 'e krystfakânsje, doe't de frou in skoft fan hûs wie fanwegen in tekoart oan froedfroulju yn 'e polder. Hy hie it hiele brief ôf en op 'e post hawwe wollen ear't se wer thúskaam, mar hja is der gauwer wer as dêr't er op rekkene hat, en dan ûntfytmannet se him it brief om dat te lêzen. Har oardiel oer syn epistel is posityf, mar se kin der net by dat er no net begrypt wêr't it Jehannes wier om te dwaan is. Want dat hiele gedoch yn it doarp, seit se, kin him dêr yn Kanada neat skele, mar hy hat altyd al in eachje op Trynke Visser hân. Fan gefolgen slút master it brief ôf mei it neamen fan 'e mooglikheid dat in troutsjinst fansels ek yn it Frysk kin.

Fan 'e taksonomy út besjoen is it doel fan dizze famylje dan ek allinnich om oan te jaan dat Lamantinen net besibbe binne oan oare skaaien fan 'e seekij.