De Entwickeln vun’n eenfacken Bagen to en kumplex modern Snereninstrument hett vele ünnerscheedliche Formen vun Instrumententypen entstahn laten. De meisten dorvun weern aver blots över korte Tiet bruukt, as to’n Bispeel de Liern, de in de Antike geern speelt weern. Al Homer hett de Lier Phorminx mit veer Sneren beschreven. Dit Musikinstrument harr en Resonanzkörper ut Holt, Schildpattenpanzer un later ok ut Metall, över de mehrere Sneren opspannt weern. De Sneren weern över Stegen (Jücken) föhrt, wobi dat bövere Dweerjück de Sneren hollen un spannen de. De Sneren löpen parallel na de Resonanzdeek. Speelt weer dat Instrument mit de Fingers oder mit en Plektrum dör Toggen oder Anrieten. De tweete Hand weer bruukt, üm de Sneren aftodämpen oder to verkörten un dormit de Toonhöög to bestimmen.

De Musikschriftsteller Alexander Wheelock Thayer (1817–1897; kiek Literatur) vermoot, dat Mozart sien Verdacht 1781 utlööst wurr, as he sück um de Stäe vun en Musiklehrer för de Prinzessin vun Württemberg bewurben harr, Salieri aber wegen sien grötter Erfohren as Gesangspädagoog utwählt wurr.

Leister is 1890 in Mühlhausen boren. Na de Volksschool hett he en Lehr as Koopmann maakt un hett denn as Anstellten arbeidt. Von 1910 bet 1912 weer he Soldaat in de kaiserliche Armee un hett von 1914 bet 1915 Deenst in’n Eersten Weltkrieg daan. An’n 3. Juni 1915 is he verwunnt worrn un hett sien rechten Foot verloren. Nadem he ut de Armee rut is, is Leister koopmännschen Anstellten bi Behörden worrn. Von 1917 af an harr he dat Leid över de Kriegsweertschop in’n Kreis Neenborg.

De Piepgöse ehr Utsehn gellt binnen de Aantenvagels as tämlich primitiv, as weern se gemeensome Vorwesers vun de hüdigen Aantenvagels. To’n Deel slaht se na de echten Göse (Anserini), man ok na de Aanten (Anatinae). Vundeswegen weert se in de engelsche Spraak ok ""whistling ducks"" nömmt, dat heet Piepaanten. Dat Lief vun de Piepgöse is man lüttsch un stebig, wat een unner Umstänn gor nich markt, wiel se sik bannig liekup hoolt. Erkennen kann een de Vagels an ehrn langen Hals, de bi’n Flegen wiet utreckt warrt un an de langen Been, de bi’n Flegen na achtern stellt weert. De Flunken sünd breet, man kort. Vun unnen bekeken seht se swatt ut. De Feddern smückt de Vagels nich sunnerlich up un sünd meist gries, bruun oder beige. An de Flanken gifft dat wat grottere Smuckfeddern. De Töhn, de na achtern wiesen deit, is grotter, as bi annere Aantenvagels, wohrschienlich, wiel eenige Aarden sik geern up Böme uphoolt.

Up de Siet vun den Bison sücht da tut, as wenn dat Siegel vun Wyoming inbrannt is. In dat Zentrum vun den binneren Ring vun dat Siegel steiht en Fru mit en Staff, an de en Banner mit de Upschrift „Equal Rights“ (Gliekberechtigung) hangt. Wyoming weer en vun de eerst Bundsstaaten, de de Gliekberechtigung för Fruen noch in dat 19. Johrhunnert fordern dee.

In ehr Tiet worrn de Rechten vun de Fruen in Hawaii beter. Se mek en Verdraag twüschen Hawaii un de USA. Kaahumanu weer evangeelsch döfft. Ehr christlich Gräffnis hett Hiram Bingham leit'.