Ds. J.D. Kestell skryf in sy voorwoord van A.M. Heyns se boekie Lewenskets van generaal ds. Paul Roux (sonder jaartal) dat wanneer hy aan ds. Roux dink, ""dan rys daar voor my gees op die beeld van 'n man van vaste oortuiging. Ek sien voor my die verpersoonliking van beslistheid en vasberadenheid. Hy was een wat snel kon dink. Hy het dadelik gesien wat die weg was wat hy moes inslaan en hy het dit nie alleen gesien nie – hy het ook dadelik die voet daarop gesit en daarop voortgewandel. Die moed het hom nooit hierin ontbreek nie. As daar op sy pad teenspoed was, het hy hom nie daaroor verontrus nie. Inderdaad hy het teenstand verwelkom. En dit omdat hy van nature 'n stryder was. Hy was altyd in sy element as hy in 'n goeie stryd gewikkel was. Die stryder en die werker is nie dikwels in een mens verenig nie. Maar Paul Roux was stryder sowel as werker. Hierdie vereniging van eienskappe het gedurig voor die oog gekom in sy lewe.

Die eerste uitdaging vir die nuwe heerser was die oorlog teen Bulgarye, wat weer tydens Zoe se regentskap opgevlam het. Die eerste vier jaar van sy bewind het hy teen Simeon I geveg. Hoewel Simeon eindelik die oorhand gekry het, kon hy Konstantinopel nie binneval nie vanweë die ondeurdringbaarheid van die stad se sterk verdedigingsmure. In 924, toe Simeon weer geslaag het met ’n beleg van die hoofstad, het Romanos samesprekings met hom gevoer en hom, sonder om dit reguit te sê, erken as keiser van sy land. Daar was daarna steeds onenigheid, maar die vrede tussen die twee state is gehandhaaf.

Die hoofkarakter van ""Aand van die Voorvaders"", Konrad, het in die Poolse literatuur en toneelkuns tot die oerbeeld van die Poolse tragiese held ontwikkel. Die ""Voorvaders"" word as 'n uitdaging vir die beste Poolse teaters beskou, terwyl die ""Groot Improvisasie"" as toneelstuk baie van die akteurs verg. Elke verwerking van ""Aand van die Voorvaders"" vir die verhoog is 'n beduidende kulturele gebeurtenis, waaronder die opvoerings van Stanisław Wyspiański (1901 in Krakau), Leon Schiller (Lemberg/Lviv in 1932 en Warskou in 1934), Kazimierz Dejmek (Warskou in 1967) en Konrad Swinarski (Krakau in 1973). In 2000 het Andrzej Seweryn in Brussel fragmente van die drama as Franstalige toneelstuk verwerk.

Kort voordat onafhanklikheid in 1979 verkry is, is ’n plaaslike kompetisie gehou vir ’n nuwe nasionale vlag. ’n Ontwerp wat gebaseer is op die koloniale wapen is by die College of Arms ingedien. Daar is besluit om die ontwerp aan te pas deur die goue fregatvoël en die son te vergroot sodat dit ’n groter deel van die boonste helfte van die vlag opneem terwyl die hoogte van die blou en wit golwende bane verminder is. Die plaaslike inwoners het egter aangedring op die oorspronklike ontwerp waarin die boonste en onderste helftes van die vlag ewe wyd was, die voël en son kleiner en die onderskeie elemente met swart omlyn was. Die nuwe vlag is op 12 Julie 1979 in die hoofstad Tarawa gehys gedurende die vieringe van onafhanklikheidsdag.