ଚମକିଲା ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାରେ ଜଣେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଞ୍ଚ ପରିବେଷଙ୍କାରୀ ଭାବେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବିବାହ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରେମ, ଆସନ୍ତା ବୟସ, ମଦ ପିଇବା, ଡ୍ରଗ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବା ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅତ୍ୟଧିକ ରାଗି ସ୍ୱଭାବକୁ ନେଇ ସଙ୍ଗୀତ ଲେଖୁଥିଲେ । ସେ ଏକ ଜଟିଳ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ସମର୍ଥକମାନେ ପଞ୍ଜାବୀ ସଂସ୍କୃତି ଓ ସମାଜ ଉପରେ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ପରିବେଷଣକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ ।}

ଅଧିତ୍ୟକାଟି ଅଗଷ୍ଟ ଓ ସେପ୍ଟେମ୍ୱର ମାସରେ ବଣୁଆ ଫୁଲରେ ଭରିଯାଏ। ପ୍ରାୟ ୮୫୦ରୁ ଅଧିକ ଜାତିର ଫୁଲ, ଗୁଳ୍ମ ଓ ଲତା ଏଠାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଏଠାରେ ଫୁଟୁଥିବା ଫୁଲଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟ ୨ରୁ ୩ ସପ୍ତାହ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକଶିତ ହୋଇ ଶୋଭା ପାଇଥାନ୍ତି, ଯଦିଓ ଏହା ମଉସୁମୀ ଓ ପାଣିପାଗର ସ୍ଥିତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ। ଏବେ ଏହାକୁ ଜୈବବିବିଧତା ବିଶ୍ୱ ଐତିହ୍ୟ ସ୍ଥଳ(Biodiversity World heritage site) ଭାବରେ ଇଉନେସ୍କୋ (United Nations Educational Scientific and Cultural Organization) (Unesco)ଙ୍କଠାରୁ ମାନ୍ୟତା ମିଳିଛି।

ପ୍ରାଚୀନ ବଣାଇ ରାଜ୍ୟ 12 ତମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଜଯପୁର କୁଚୱାହ ରାଜପୁତ ବଂଶର ଚାରି ଭାଇଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କଦ୍ଵାରାଦ୍ଵାରା ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । ସେମାନେ ପୁରୀକୁ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାରେ ଆସିଥିବା ସମୟରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅକ୍ତିଆରକୁ ନେଇ ରାଜ୍ୟ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରି ରହିଗଲେ । ଆଉ ଜଣେ ଭାଇ ତାଳଚେର ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରି ଶାସକ ଭାବେ ରହିଥିବା ଏଲେ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଭାଇ ନିହତ ହେଇଥିଲେ ।

ବରାହ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦଶାବତାର ମଧ୍ୟରୁ ତୃତୀୟ ଅବତାର । ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଠାରୁ ଭୂଦେବୀଙ୍କ ରକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଅବତାର ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଓ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷର ବିନାଶ କରି ସମୁଦ୍ର ଗର୍ଭରୁ ଭୂଦେବୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ । ମୂର୍ତ୍ତିକଳାରେ ବରାହଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଶୁରୂପରେ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀର ସହ ବରାହ ମୁଣ୍ଡ ଥାଇ ଦର୍ଶାଇ ଦିଆଯାଏ । ଭୂଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ଯୁବତୀ ଭାବେ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଏକ ଭୂଭାଗ ଭଳି ଦେଖାଯାଇଥାଏ ।

1225 ମସିହାରେ ଆହନୀଳବାରା ପତନ ରାଜ୍ୟର ସିଧାରାଜଙ୍କଦ୍ଵାରା ବୀରପୁର ନାମକ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା । 1434 ମସିହାରେ ରାଣା ଭୀମ ସିଂହଜୀ ଲୁନାଭଦା ସହରକୁ ରାଜଧାନୀ କରି ମାହି ନଦୀ ତଟରେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ ।

ପ୍ରଥମେ ପନିପରିବା ସବୁକୁ ପରିଷ୍କାର କରି ବାଛି ଦେଇ ଛୋଟ ଛୋଟ କରି କାଟି ରଖିବେ।ଜିରାକୁ ଅଧେ ଭାଜି ଗୁଣ୍ଡ କରି ରଖିବେ।ପରିବା ସହିତ ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁସାରେ ଲୁଣ ଓ ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ ମିଶାଇ ଚୁଲିରେ ସିଝାନ୍ତୁ । ବିରିବଡ଼ିକୁ ଭାଜି ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ରଖନ୍ତୁ । ୬ଚାମଚ ଘିଅ ଗୋଟିଏ ପାତ୍ରରେ ନେଇ ତାକୁ ଗରମ କରି ସେଥିରେ ତେଜପତ୍ର, ଅବଶିଷ୍ଟ ଜିରା ପକାଇ ଫୁଟାନ୍ତୁ।ଏଥିରେ ସିଝା ପନିପରିବା ଓ ଭଜା ଖଣ୍ଡ ବଡ଼ି ପକାନ୍ତୁ।ଦରକାର ଅନୁସାରେ ପାଣି ଦେଇ ଭଲକରି ଖରଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ।ତରକାରୀ ଭଲକରି ଫୁଟିଗଲେ ସେଥିରେ ଆଗରୁ ଭଜା ହୋଇଥିବା ଜିରା ଗୁଣ୍ଡ ପକାଇ ଭଲକରି ଗୋଳାଇ ଦେବେ।ବାସ୍ ଏଥର ମହୁର ତରକାରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଗଲା।

ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହି ସମୟରେ ଚାଷୀ ଫସଲ ଅମଳ କରିଥାଏ । ଶୀତଦିନ ହେତୁ ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ମିଳୁଥିବା ସବୁଜ ପନିପରିବାରେ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟସାର ରହିଥାଏ, ଯାହାର ତରକାରୀ ଦେହ ପାଇଁ ବଳକାରକ ହୋଇଥାଏ । ଛୋଟ ମାଛର ପିତ୍ତକୁ କାଢ଼ି ମାଛକୁ ଶୁଖାଇ ଶୁଖୁଆ କଲେ ତାହା ଅଧିକ ଦିନ ସାଇତା ହୋଇ ରହିଥାଏ । ସାଧାରଣ ଲୋକେ ଏଥିରୁ ଜୈବିକ ଖାଦ୍ୟସାର ଶସ୍ତାରେ ପାଇଥାନ୍ତି । କାଞ୍ଜି ସେହିପରି ଭାତକୁ ରାନ୍ଧି ପଖାଳି ତାହାର ତୋରାଣିକୁ ଦୁଇଦିନ ଧରି ସାଇତି ସେଥିରେ ହଳଦୀ, ଲୁଣ, ମୂଳା, ସାରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୂଳା ଜାତୀୟ ପରିବା ପକାଇ ସିଝାଇ ଭୃଷଙ୍ଗ ପତ୍ର ଦେଇ ଫୁଟାଇ ଉଷୁମ ଉଷୁମ ଖିଆଯାଇଥାଏ । ଏହା ହଜମକାରକ ଓ ରକ୍ତ ସଞ୍ଚାଳନରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ । ଶୀତ ଦିନେ ନିୟମିତ କାଞ୍ଜି ଖାଇଲେ ଆଣ୍ଠୁଗଣ୍ଠି ବାତ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା କମିଯାଇଥାଏ । ହଳଦୀ ଚର୍ମରୋଗନାଶକ । ଶୁଖୁଆମାନଙ୍କୁ ହଳଦୀ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇ ଦେବା ଭିତରେ ଇଙ୍ଗିତ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ସମାଜକୁ ଜଣାଇଥାଏ । ଶୀତ ଦିନେ କୁଣ୍ଡିଆ ଆଦି ଚର୍ମରୋଗ ହେଉଥିବାରୁ ନିୟମିତ ହଳଦୀ ଲଗାଇବାଦ୍ୱାରା ଚର୍ମରୋଗ ଦୂର ହୋଇଥାଏ । ଏହା କୃମିନାଶକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଖିଆଯାଇଥାଏ । ଏହି ସବୁ ଖାଦ୍ୟ ସାଧାରଣ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଅଧିକ ଖାଇବା ମଧ୍ୟ ଏହି ପର୍ବ ମାଧ୍ୟମରେ ଶିଖାଯାଇଥାଏ ।