La distraj parkareoj inkludas 15 basbalajn areoj, 6 korbopilkejojn, ludejojn por futbalo, 35 tenisejojn, 163 volejbalejojn, sportodomojn, arkopafadejon, ŝoforejon kaj golfejon. La parko inkludas ankaŭ nombrajn havenojn kun boatejoj, same kiel strandoj. Estas perjzaĝaj ĝardenoj, publikartejoj, birdorifuĝejoj, bestoĝardeno, konservatorio, Historia Muzeo, Natura Muzeo, humidejo, kaj teatro en la lago kun regulaj subĉielaj ludoj somere.

Ĉi tiu pluredro povas esti konstruita per preno de kvadrata dupiramido kaj senpintigo de la apeksaj (polusaj aksaj) verticoj, farante el ĝi kunaĵon de du trunkoj bazo al bazo..

Tradiciaj materialoj, kiujn oni uzis en konstrutekniko, estis: ligno, ŝtono, briko, en monumenta arkitekturo – marmoro, granito, betono, ankaŭ metalo, vitro. Al sekva evoluo de arkitekturo, forte influis ferbetono, invento de franca ĝardenisto Joseph Monier en 1849.

Fine de la jaro 1953 la vjetnamaj soldataroj antaŭmarŝis direkte al Laoso. La fracoj decidiĝis bari ilian vojon kaj sendi parton de siaj taĉmentoj en enlandon de la malamiko. La ĉefkomandanto de la francaj taĉmentoj, generalo Navarre, decidis, ke paraŝutistaro efektivos sur antaŭŝovita bazo Dien-Bien-Phu. La taĉmento en tiu ĉi fortikaĵo estis provizota aere, ĝi estis rezistonta al eventualaj vjetnamaj atakoj kaj plifortiĝinte ĝi devis per venka batalo krei favorajn kondiĉojn por fini la militon. La francoj faris la paraŝutistaron la 20-an de septembro 1953.

La blazono aŭ pli formale ŝtata emblemo de la Maldivoj konsistas el kokosa palmo, lunarko, ora stelo kaj du krucigitaj naciaj flagoj kun la tradicia titolo de la ŝtato, skribata en araba kaligrafio - ‏الدولة المحلديبية, kio tradukeblas al ""ŝtato de la Maldivoj"" aŭ ""ŝtato de la mil insuloj"" (la ŝtato fakte konsistas el proksimume 2000 insuloj).

El tiuj ĉi kaŭzoj ne eblas la islaman arkitekturon percepti kiel tutaĵon, sed necesas distingi la historiajn epokojn kaj unuopajn centrojn. La influo de la regionaj centroj estas plie substrekita per la fakto, ke Korano diference de Biblio nenie difinas aspekton nek regulojn de konstruigo de templo. La unuopaj centroj tiel povis ligi al la lokaj tradicioj, nome kaj el vidpunkto de konvena materialo kaj el vidpunkto de konstruaj teknikoj. Malgraŭ tio eblas trovi vicon de tipaj elementoj aŭ komunaj karakteroj, kiuj rezultas el la bezonoj kaj gusto de la ordinara muslimo. Kiel la plej tipa ŝatata elemento eblas konsideri kupolon kaj diversajn specojn de arkoj. Bazaj tipoj de la konstruaĵoj estas moskeoj, tipa araba domo kun fermita dispono, korto kaj apartigita porvirina kaj porvira partoj, ivanoj, fortikaĵoj kaj pontoj. Malpli signifaj, sed por la islama arkitekturo ankaŭ tipaj konstruaĵoj, estas banejoj aŭ fontanoj.

Torrigiano laboris por la Borgia-familio en Romo (1493), en Bologna kaj Siena. Li migris en 1509 al Antverpeno, kie laboris por Margareta de Aŭstrio. Li plumigris en 1510 en Anglion, kie li verkis la tombon de Henriko la 7-a kaj lia edzino Elizabeta de Jorko en la Abatejo Westminster (1512-18). Liaj bronzaj kaj marmoraj statuoj estas la unuaj aŭtentikaj ekzempleroj de la itala renesanca arto en Anglio.