Στην πόλη της Ουέσκας λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο το «Φεστιβάλ του Αγίου Λαυρεντίου» (Fiestas de San Lorenzo) από τις 9 έως τις 15 Αυγούστου με ποικίλες δραστηριότητες, κατά την διάρκεια του οποίου η πόλη δέχεται και τους περισσότερους επισκέπτες. Στην Ουέσκα επίσης λαμβάνει χώρα σε ετήσια βάση το «Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ουέσκας» στο σύγχρονο συνεδριακό κέντρο Palacio de Congresos. Η Ουέσκα είναι επίσης η γενέτειρα του σκηνοθέτη Κάρλος Σάουρα και του αδελφού του Αντόνιο Σάουρα, ενός σύγχρονου καλλιτέχνη.

Στο μεταξύ, δημοσίευε κείμενά του στην εφημερίδα εφημερίδα Πρόοδος που εκδιδόταν από 1836 έως 1844 του Παναγιώτη Σοφιανόπουλου, αλλά αργότερα και στο περιοδικό Σωκράτης 1838-1848 του ιδίου.

Το 1674 απεβίωσε στη Στουτγάρδη σε ηλικία 60 ετών. Από τους επτά γιούς του ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος τον διαδέχθηκε στο δουκάτο, ενώ ο Φρειδερίκος-Κάρολος έλαβε το Βίννενταλ.

Η Πολιορκία του Σιρμίου το 579 και η κατάληψη του από τους Άβαρους το 582 ήταν ένα σημαντικό πολεμικό γεγονός των πολέμων μεταξύ Αβάρων και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η πτώση της πόλης στους Αβάρους στέρησε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το μεγάλο προπύργιο της στη βορειοδυτική όχθη του Δούναβη, ανοίγοντας το δρόμο για καταστροφικές επιδρομές από τους Αβάρους και τους Σλάβους συμμάχους τους στα Βαλκάνια.

Το 1710 ίδρυσε το Νουέβο Μπαθτάν, έναν πρότυπο βιομηχανικό οικισμό που είχε ως σκοπό την ενίσχυση της οικονομικής αυτάρκειας του βασιλείου. Ο Γκογιενέτσε ήταν ακόλουθος των εμποροκρατικών ιδεών του υπουργού του Λουβοδίκου ΙΔ' Ζαν Μπατίστ Κολμπέρ, και οι πρωτοβιομηχανικές μονάδες που εγκατέστησε στο Νουέβο Μπαθτάν παρήγαγαν γυαλί και υφάσματα για το σύνολο της επικράτειας του βασιλείου στην Ευρώπη και την Αμερική. Ο οικονομικός σχεδιασμός του οικισμού συνδυάστηκε με ένα αντίστοιχα πρωτοπόρο πολεοδομικό σχέδιο βάσει του ιπποδάμειου ορθογωνίου· τα εξέχοντα κτίρια του οικισμού ανατέθηκαν στον αρχιτέκτονα Χοσέ Μπενίτο δε Τσουριγέρα.

Αν και έκανε το ντεμπούτο του στην τέχνη με την συμμετοχή του στην «Φθινοπωρινή Έκθεση» στο Όσλο το 1956 σε ηλικία 28 ετών, ο Ρόεντ ένιωσε ότι κατέχει το αντικείμενο της τέχνης του μετά την αποκάλυψη του μνημείου «Σπαθιά στο Βράχο» το 1983 σε ηλικία 55 ετών. Το μνημείο αποτελείται από τρία τεράστια μπρούτζινα σπαθιά και αποτίει φόρο τιμής στη «Μάχη του Χαφρσφιόρντ» (Slaget i Hafrsfjord) που έλαβε χώρα το 872 μ.Χ. Σε αυτή τη μάχη, ο Βασιλιάς Χάραλντ Χορφάγκρε (Harald Hårfagre), γνωστός και ως «Χάραλντ ο Δίκαιος», ένωσε τη Νορβηγία σε ένα ενιαίο βασίλειο. Τα σπαθιά έχουν ύψος σχεδόν 10 μέτρα και τα δυο αντιπροσωπεύουν την ειρήνη και την ενότητα. Το τρίτο και μεγαλύτερο, αντιπροσωπεύει το σπαθί του ίδιου του Χάραλντ. Τα σπαθιά είναι τοποθετημένα μέσα στο βράχο συμβολίζοντας την ειρήνη.

Μία ώρα αργότερα το Χ-7 του πλοιάρχου Mπέιζιλ Γκόντφρεϋ Πλέις (Basil Godfrey Place), ουσιαστικά “πήδηξε” πάνω από το δίχτυ χωρίς να γίνει αντιληπτό και καταδύθηκε αμέσως. Κατόπιν αναδύθηκε σε βάθος περισκοπίου και βρέθηκε να αντικρίζει το Τίρπιτς μόλις 30 μ. στα αριστερά του και κατευθύνθηκε προς την πλώρη του.