২০০৪ চনত বিবিচিয়ে ""দা চিক্ৰেট স্বামি"" (গুপ্ত স্বামী) নামৰ তথ্যচিত্ৰ প্ৰচাৰ কৰিলে, ""দা ৱৰ্ল্ড আন্কভাৰ্ড"" ক্ৰমৰ অংশ হিচাপে।"". বিবিচিৰ তথ্যচিত্ৰখনৰ এটি মুখ্য বিষয় আছিল আলায়া ৰাহ্মৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ।. অনুস্থানটোত তেওঁৰ লগত মাৰ্ক ৰ'কৰ সাক্ষাৎকাৰো লোৱা হৈছিল, যিয়ে ১৯৬৯ৰ পৰা নিজৰ জীৱনৰ ২৫ বছৰ আন্দোলনটোৰ লগত জড়িত থাকিলে and alleged abuse by Sai Baba.. অনুস্থানটোত সত্য সাই বাবাৰ সমালোচক বাচাৱা প্ৰেমানন্দো উপস্থিত আছিল। তেওঁ কয় যে সত্য সাই বাবা ""এজন ঠগেই নহয়, কিন্তু এজন বিপজ্জনক যৌন নিৰ্যাতক""। তেওঁৰ সাক্ষাৎকাৰৰ মতে, তেওঁৰ ওচৰত ৩০ বছৰ ধৰা কাহিনী আছে, আৰু তেওঁ কয় যে তেওঁৰ কাহিনীবোৰ একেধৰণৰ, গুপ্তাংগত তেল সনাৰ ঘটনা। এজন পূৰ্ব-ভক্তই কোৱা মতে সত্য সাই বাবাই ""হাতত তেল সানিলে, মোক মোৰ পেন্ট তললৈ কৰিবলৈ ক'লে আৰু মোৰ গুপ্তাংগত তেল সানিলে""। প্ৰেমানন্দৰ মতে বহু ভাৰতীয় ল'ৰা চিকাৰ হ'ল, কিন্তু প্ৰকাশ কৰিবলৈ ভয় কৰিলে।.

যোগেশ দাসে অসম সাহিত্য সভাৰ গোৰেশ্বৰ অধিবেশনৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ 'সোণজুৰি'ত লিখিছে, ""আধুনিক নগৰীয়া জীৱনৰ (আন) এক জটিল দিশ দাঙি ধৰিছে ফণীন্দ্ৰ দেৱচৌধুৰীয়ে তেওঁৰ 'অনুৰাধাৰ দেশ' উপন্যাসত।.......সুখপাঠ্য ঘটনাৰাজি সৃষ্টি কৰি দেৱচৌধুৰীয়ে আধুনিক জীৱনৰ এটা জটিল অধ্যায় তেনে এটা উপযুক্ত পৰিৱেশত দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

৪০ৰ দশকৰ শেষৰফালে তেখেতে নিজৰ জন্মস্থান জামুগুৰি আৰু ইয়াৰ শ্ৰমজীৱী জনগণৰ গ্ৰাম্য চিন্তা-চেতনা, সমাজিক আচৰণ, ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰাগত কৰ্মকাণ্ডৰ প্ৰতি আগ্ৰহাম্বিত হয়৷ ঘৰলৈ আহিয়েই ""কৃষ্টি বিকাশ কেন্দ্ৰ"" নামৰ অনুষ্ঠান খুলি ভালেসংখ্যক যুৱক-যুৱতীক অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ উপৰিও ৰাজ্যৰ বিভিন্ন ঠাইত নৃত্য-গীত পৰিৱেশন কৰে৷ জামুগুৰীহাটত ""বাপুজী ভৱন ৰংগমঞ্চ""ৰ প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰি থৈ যোৱা ব্যক্তিজনে জীৱনৰ শেষত ১৮-২০ বছৰ বৰুৱাদেৱে শংকৰী নাট-ভাওনা সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰা বাৰেচহৰীয়া ভাওনাৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰিবলৈ সমস্ত চিন্তা-ভাৱনা আৰু কৰ্ম নিয়োজিত কৰে৷ তেওঁ বাৰেচহৰীয়া ভাওনাৰ বাবে থলী নিৰ্মাণৰ লগতে সুন্দৰ পট আঁকি উলিওৱাৰ লগতে বাৰেচহৰীয়া ভাওনাৰ আধ্যাত্মিক, সামাজিক, সাংস্কৃতিক, নন্দনতাত্তিক মূল্যায়ন সম্পৰ্কীয় ভালেমান তথ্যগধূৰ নিবন্ধ লিখি ইংৰাজী আৰু হিন্দী ভাষাত সৰ্বভাৰতীয় শীৰ্ষস্থানীয় সংবাদ-পত্ৰত প্ৰকাশ কৰি ভাৰতৰ ভিতৰে-বাহিৰে বিশ্বৰ এই সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাক জনাজাত কৰি তুলিলে৷

জাপানী বৌদ্ধ বিশ্বাস অনুযায়ী, ১২ জন দেৱতাই ১২ দিশ বুজাই। সংস্কৃত ভাষাত 'দেৱ' শব্দৰ অৰ্থ দেৱতা বা স্বৰ্গত থকা লোক। জাপানী ভাষাত তেওঁলোকক 'টেন' (天) বোলা হয় যি 'দেৱ'ৰ সৈতে সমাৰ্থক। ১২ দিশে উত্তৰ (বিচামন্তেন/বৈশ্ৰাবন), দক্ষিণ (এন্মাতেন/যম), পূব (টিয়াচাকুটেন/ইন্দ্ৰ), পশ্চিম (চুইটেন/বৰুণ), উত্তৰ পূব (ঈচানাটেন/ঈশান), উত্তৰ-পশ্চিম (ফুটেন/বায়ু), দক্ষিণ পূব (কাটেন/অগ্নি), দক্ষিণ পশ্চিম (ৰাচাৎচুটেন/ৰাক্সচ), ওপৰ (বন্টেন/ব্ৰহ্মা), তল (জিতেন/পৃথিৱী), চন্দ্ৰ (ঘাটেন/চন্দ্ৰ) আৰু সূৰ্য (নিটেন/আদিত্য) বুজাই। 'দেৱ'সকল হিন্দু বিশ্বাসৰ পৰা লোৱা, আৰু চীনা আৰু জাপানী ৰূপত সজাই লোৱা। ঈশান তাৰেই অন্যতম। ঈশান উত্তৰ-পূব দিশৰ ৰক্ষক।