මුල්කාලීන සංකල්ප ලේඛයන්ගෙන් මෙහි රටාවන් ආභාසය ලබන්නට ඇතැයි සැලකේ. ජ්‍යාමිතික රටා, ශාක, සතුන් පිළිබඳ මෝස්තර සහ ස්වාභාවික සැරසිලි ප්‍රධාන මෝස්තර ආකාර සතර වේ. ජ්‍යාමිතික මෝස්තර අතරට, ත්‍රිකෝණ, සමචතුරස්‍ර, රුවිත හැඩ, අක්වක් හැඩ,දැලිස් හැඩ, සර්පිල, දැති රටා, වෘත්ත සහ ඒක කේන්ද්‍රීය වලයන් අයත් වේ. ශිලා යුගයට අයත් ගල් කැටයම්වල අන්තර්ගත සත්ත්ව රූ මගින් ආහාර රැස් කිරීමේ ක්‍රියාකාරකම් නිරූපණය වේ යැයි සිතිය හැක. මෙම රටාවන් විහාර සහ ආශ්‍රමවල ද්වාර, වස්ත්‍ර, දැව භාණ්ඩ සහ අවාන් හා හැඳි වැනි උපකරණවල දැකගත හැක.

ක්‍රි.පූ. 5වන සියවස අවට, ශෛලමය සුසානභූමි තුළින් මෙන්ම ගෘහස්ථ පාත්‍ර සහ සරාවල ඔප දැමූ රතු ස්වභාවයක් දැකගත හැක. මේවා යකඩවලින් පොහොසත් මැටි වර්ගයකින් තනා ඇති අතර, ඒවායේ සිනිඳු ඔපවත් ස්වභාවයක් දැකගත හැක.

ජේම්ස් ඇඩම්ස් 32 ,උගස් බ්‍රෝකර් කෙනෙකි. පීටර්ස් බරෝග් හි නිවසේ සිට ලන්ඩනයට කිංග්ස් ක්‍රොස් හරහා ගමන් කරමින් සිටියේය. එහිදි ඔහු තම මවට කථා කළේය.

මධ්‍යකාලීන චෝළ යුගයට පෙර ශ්‍රී ලංකාවේ විසූ දෙමළ ජනතාවගේ හමුවීම පිළිබඳ පොදු විද්වත් එකඟතාවත් ඇත[තහවුරු කරන්න]. එක් න්‍යායක් අනුව ක්‍රි.ව 10 වන සියවසේ දකුණු ඉන්දියාව වෙතින් එල්ල වූ ආක්‍රමණයන්ට පෙර ශ්‍රිලංකාවේ ක්‍රමවත් දෙමළ නියෝජනයක් නොතිබූ බවත්, තවත් න්‍යායකට අනුව දෙමළ ජනයා ලංකා දිවයිනේ මුල් ආදිවාසීන් බව ට පිළිගැනීමක් ඇත[තහවුරු කරන්න]. නමුදු අනෙක් සංස්කෘතික විසරණ න්‍යාය අනුව දමිළ භාෂාව ඉන්දියානු අර්ධද්වීපයේ සිට අනෙකුත් මධ්‍ය ශිලා (Mesolithic)යුගයේ ජනයා අතර විහිදීම ක්‍රිස්තියානු සමයටත් සියවස් ගණනාවකට පෙර සිට සිදුවී ඇත.

1960 දී ශ්‍රීලංකාව හා ඉන්දියාව අතර අත්සන් කරන ලද ගිවිසුමේ වගන්ති ප්‍රකාරව 40% වූ ඉන්දීය දමිළ ජනයාට ඉන්දියානු දෙමළ ජනයා මධ්‍යම කදුකරයේ ජිවත් වෙයි. ඉතිහාස සාධකයන්ට අනුව එකිනෙකට ප්‍රභින්න වූ ජන කොට්ඨාසයන් දෙකක් සේ පිළිබිඹු වුවද 1980 සිට ඔවුනොවුන් අතර කැපී පෙනෙන එකමුතු බවක් වර්ධනය වන්නට විය. ශ්‍රිලාංකීය පුරවැසිභාවය පිරිනමන ලද ශේෂ ජනයා තම මවුබිම වූ ඉන්දියාවට පමුණුවන ලදී.1990 වන විට ශ්‍රිලංකාවේ වෙසෙන බොහෝ ඉන්දියානු දමිළ ජනයාට ශ්‍රිලාංකීය පුරවැසිභාවය හිමිවුනි.

එවෙලේ එක ගඩොල් පෙලක් බැඳ අවසන් කිරීමට එක ගඩොල් කැටයක් මදි වී තිබුණි. එහි ගිය සිටු දුව ""මේ ගඩොල් කැටය තබා බඳින්නට"" යැයි පැවසීය. ඉන්පසු සිටූ දූ තමන් විසින්ම ඒ රන් ගඩොල් කැටය චෛත්‍යයේ තබා බදාමද යොදා, මානෙල් මල් පුදා වැඳ ""මේ පිනෙන් උපනූපන් ජාතියේ මාගේ කයින් සඳුන් මල් සුවඳත්, මුව්න් මානෙල් මල් සුවඳත් විහිදේවා"" යි පැතීය.

Tregedy යන ඉංග්‍රීසි වදන බිහි වී ඇති τραγοιδία යන වදන ග්‍රීක වචන දෙකක සංයුක්ත වදනකි. ඒවා නම් ලෑටි ගෑමට සම්බන්ධ එළුවා යන ‍ෙත්රුම ඇති τράγος යන වදන හා ගීත ගැයීමට සම්බන්ධ ගීතය යන තේරුම ඇති ῳδή යන වදනයි. මෙමඟින් අතිශය දුලබ පෞරාණික පරාවර්තනය වන එළු මිනිසා ගීතය බිලි දෙනවා යන්න විස්තර කරයි. අඩුම තරමින් එමඟින් පුරාතන ඩයොනයිසියානු සංස්කෘතීන්වල ක්‍රියාවන් නිරූපණය කරයි. එසේ නමුත් මෙම පහසුකම් චාරිත්‍ර ශෝකාන්ත හා හාස්‍ය නාට්‍යවලට පදනම වූයේ කෙසේද යන්න ස්ථිර බවකින් යුතුව පැහැදිලි කිරීම කළ නොහැක්කක් විය. එමෙන්ම හෙලිනිස්ථික යුගය තෙක් වූ සියළු ශෝකාන්ත ඩයොනයිසස් දෙවියාට ගෞරව පිණිස ලියන ලද ස්වාධීන කොටස් වූ අතර එම නිසා වර්තමානයේ දී අපට ඉතිරිව ඇත්තේ පැරණි ශෝකාන්තා නැවත නැවත රඟ දැක්වීම විලාසිතාවක් බවට පත් වීම හේතුවෙන් නැවත රඟ දැක් වූ නිසා අපේ මතකයේ පවතින කොටස් කොටස් පමණි. එය නියම, එක්වරක් රඟ දැක්වූ ශෝකාන්තයට පහල බැස්මක් සේ සැලකුණි.