Em zweide Lajerdeel woode di Klamotte van d ömjebraade Mänsche jekroomt un jelajert. Zosätzlich joov öt do Ställ un Ecke, wo Jemöss aajebouwd wood. Va drusse kott mo net en dä Lajerdeel öräkikke. Dörch enne onjeväär 150 m lange Jang, dr Hemmelvahrtswäch, jäng öt en dr dreide Lajerdeel.

Et jing dröm, di jruuße Landtjööder en de oßßhollshtejnishe Shwejz hin un zoo met Schöttjoodt, Fodermiddel unn Dünge, ze fosorrje, un doför de Ernte un et Fiih fottzebrenge, un esu de Weetschaff en dä Jääjend jett opzehellve. Dat mer op dä Klejnbaan och Lück tranßpottiere künnt, do hät keijne draan jedaach.

Och zor Quantenfüsik hätt_e wichtije Beijdräsch jeliffwert. För sing Erklärung vum Photoelektrische Effek hätt_e 1921 d'r Nobelpreis för Füsik jekrääje. Sing theoretische Arbeijde hann äwer em Jäjensatz zor Meinung em Volek beij d'r Entwicklung vun d'r Käärnenergie un Atombomp keen gruße Roll jespillt.

Die Statue es uss Marmor un wood öm 100 v. Chr. jemaad. Am 8. Aprel 1820 had dä Buur Giorgos Kentrotas dat jo Stück en d Nööde van ö ald jrischisch Teatr vonge. Hä sood do Keie, öm jätt z bouwe. Dä Ärm van di Statue woch at aav un kütt net mi jevonge wääde.

No öt Abitur wood Elsa’s Berof övver 2 Joohr. Ävver sälvs ä di Zitt werkde sö als Model vöör Modemarke. Elsa vorzalld, dat öt hör Werk met d Fotojrafin Ellen von Unwerth vöör dr wichtichste Meilestee van hör Karrier häld.

Önö J.Bröckmann jöhood ön anger Brouwerei. Di had spiier önö A.R. Bröckmann övernomme. Mo wees, dat se 1920 Hubät Bröckmann jehood. Wii lang di do Bier jemaat hand, kann mö net jenau sahre. Hü jiddet se nemmi.

Vols is veur allem bekand veur d'r Völzerbersj, daeë mit 322,5 boave zieësjpegel d'r hoeëgste hujel va Holsj Limburg is. Jet wiejer va d'r top litt ooch 't bekande dreilengereck. Lang woar d'r bersj d'r hoeëgste bersj van 't Hollendsj, äwa zaer 't insel Saba in 2010 zojetridde es es beizunger jemingde va Nederland, is d'r ""Mount Scenery"" op dat insel officieel d'r hoeëgste top mit 'n hoeëgte van 877 boave zieësjpegel.

En jraad_linnije Övversäzong op Kölsch wöhr: „med dä Saache (ald/noch) jeänndott, di_j_et Ännderre nüüdėsh hann.“ E beßje mieh esu jesaat wi de Minsche de Schnüß schwaade, wöhr_et: „met_de nüüdėjje Ännderonge.“ Dobëij eß fö_jewöönlėsh ald jesaat woode, wat dat dann för Ännderonge wöhre, wam_mer dät „mutatis mutandis“ bruche dëët, oddo et es su_wi_su kloh, un mer wëijs_et uss_em Zosammehang. Wat dat sinn soll weed ävver nit ëijnel opjezallt — dat wöhr ze ömshtändlesch — sönde mer wëijs_et em Övverblėk. Wä dä Ußdrock mutatis mutandis bruch, dä dëngg_un wëijß dat sing Zohüürer oddo Lësser forschtonn, wat med dä Änderonge em Prėnziip jemëijnd_eß. Et kütt öff enn_ennem Zosammehang för, wo mer draan dëngk, dat mer op enne Aanzahl vun Ongerscheede en dersëllve Aat zwesche däm wat doför jesaat wood, un dämm wat nu jesaat weed, obacht jevve soll — och, oddo wann se janz fill Äntshpreshonge hann.

Esu jät weed jähn fun ongerjeochtnete Ojjanisazjoone un fun Nohfolljer jemaat, domet mer nid_enne Täx dubbel un drëijfach hann moß, wo ëijentlėsh ald_em övverjeochnette odo em älldere Täx drėn shtunndt, wi Alleß jerääjelld_eß.