पीएसएलव्ही सी-१८ या पीएसएलव्ही रॉकेटच्या साह्याने भारताने उपग्रह सोडले. हे पीएसएलव्हीचे १९वे उड्डाण होते. याचे प्रक्षेपणसतीश धवन अंतराळ केंद्र येथून १२ ऑक्टोबर, इ.स. २०११ रोजी करण्यात आले. या यानाने मेघाट्रॉपिक्स, जुगनू, एस.आर.एम.सॅट, व्हेसलसॅट या भारतीय उपग्रहांला उपग्रह कक्षेत यशस्वीपणे पोहचविले.

त्यांनी भक्तांच्या भौतिक गरजा तसेच आध्यात्मिक उन्नतीकरिता अनेक अगाध आणि अगम्य असे चमत्कार केले. ते १६व्या शतकात होऊन गेलेल्या निजगुण शिवयोगी ह्या प्रख्यात संत-तत्वज्ञाचा अवतार होत. अद्वैत-चक्रवर्ती अशी त्यांची कीर्ती होती. लोकांना त्यांच्या धार्मिक चर्चा तसेच प्रवचनाचा फायदा झाला.

एकदा संतोबांच्या सांगण्यावरून यशोदा सालोमालोच्या गावी भीक्षा मागायला गेली. तेथे राहणार्‍या संतोबाच्या गह्री भिक्षा मागायला ती आली असता तिला पाहून तिची वहिनी रडू लागली. तिनं स्फुंदत स्फुंदत विचारले, ‘ वहिनी, प्रपंचात राहून देव नाही का जोडता येत ? ’ त्यावर यशोदा म्हणाली, ‘ वन्सं, त्यांना अस्मानाला कवटाळायचं आहे, मग अस्मानाखाली राहायला नको का ? तुकोबांनी नाही का असंच कवटाळलं ? ’ यशोदा तशीच उंबरठ्यावर उभी राहिली, ज्या ऊंबरठ्यावर कोणाचाही अधिकार नसतो त्यावर अधिकार असतो विरक्ताचा. यशोदा भिक्षा घेऊन निर्विकार मनानं परतली. संतोबांना भिक्षा दाखवली. त्यातील भावरीवर त्यांना तूप दिसले. ते त्यांना विषासारखं वाटलं. त्यांनी विचारलं, ‘ कुठनं आणलंस ? ’ ती म्हणली, ‘ नको नको म्हणता वन्संनी वाढलं ? संतोबांनी परगावाला जाऊन ते परत करायला सांगितलं. यशोदा परगावाला गेली, वन्संना भेटून म्हणाली, ‘ वन्स, देवाला नैवेद्य दाखवला. हा घ्या प्रसाद ’ असे म्हणून तिनं ती तुपाची भाकरी परत केली.

येथे जवळच चित्तोडगड नावाचाच किल्ला आहे. संत मीराबाईपासून राणी पद्मिनीपर्यंत अनेक महत्त्वाच्या ऎतिहासिक व्यक्तिंचे स्थान असलेला हा रम्य किल्ला अतिषय प्रेक्षणीय आहे. चित्तोडगढ भोवती सात मोठे दरवाजे असलेली प्रचंड भिंत आहे.

( तुका. संतसांगाती, पृ. २०१. ). सतराव्या शतकानंतर त्यांचे वंशज नागरगाळी स्थायिक झाले असे बेन्द्रे म्हणतात. दोन्ही गावी संतोबांची पुण्यतिथी साजरी केली जते. या घराण्याचा संबंध राजे - सरदारांशी मोहिमेत आला असावा. घराणे खूपच समृद्ध, ऐश्वर्य शाली होते. संताजी प्रापंचिक होते. यशोदा ही त्यांची पत्नी. दोघेजण आल्या - गेल्याचे स्वागत मनापासून करीत. संतोबा विठ्ठलाचे परमभक्त होते. संपत्तीचा गर्व त्यांना कधीच झाला नाही. ते मनाने विरक्त होते. अंतःकरणातील भक्ती जसजशी वाढत गेली तसतसे ते विरक्त बनत गेले. एके दिवशी संतोबा घर -दार, आप्त - गणगोत सोडून निघून गेले. ते खरे म्हणजे मूळचे शिवभक्त. भीमा - मुळा - मुठा संगम व त्यावरील संगमेश्वराचे देवालय, याशिवाय त्यांच्या भावविश्वात दुसर्‍या कशालाच स्थान राहिले नाही. पुढे पतिपरायण त्यांची पत्नीही घर - दार सोडून त्यांच्यासमवेत गेली. सर्वसंग परित्याग करणार्‍य़ा विरक्ताला विश्वाचे अधिराज्य भोगता येते ते एका भिक्षावृत्तीने. हे पतिपत्नी असे राज्य भोगत होते.

योगश्चित्तवृत्ति निरोधः। या सूत्राचा अर्थ आहे - योग हा देह आणि चित्त यांची ओढाताणीमध्ये मानवाला अनेक जन्मांपर्यंत आत्मदर्शना पासून वंचित रहाण्यापासून वाचवतो. • चित्तवृत्तींचा निरोध (दमनाने)नाही, तर त्या जाणून त्यांना उत्पन्नच न होऊ देणे हा होय. • योगाचा मूळ सिद्धान्त ध्यान आणि आसनांच्या माध्यमातून दैहिक आणि मानसिक पूर्णता प्राप्त करणे हा होय. • याचे प्रारंभिक स्वरूप हिन्दू ग्रंथांमद्ध्ये - महाभारत, उपनिषदे, पतञ्जलींचे योगसूत्र आणि हठयोग प्रदीपिका यांमध्ये मिळतात.