Муноҷот – рақси классикӣ, мисли як қисми ҳамноми «Шашмақом» буда, аз ҷиҳати оҳанг бо он наздик аст. Ин рақс таҳти навои танбӯр ва доира ё ансамбли асбобҳои халқии мусиқӣ бешитоб, хиромон бо ҳаракатҳои дастҳои зебои маҳин иҷро мегардад. Рақси «Муноҷот» аз 3 қисм иборат буда, қисми аввал бо суръати суст, қисми дуюм тез ва қисми сеюм боз суст навохта мешавад. Рақс дар тую маъракаҳои оилавӣ, идҳои халқӣ, гаштакҳо, базмҳо аз тарафи занҳо ва мардҳо иҷро мегардад.

Нилу аз се тараф бо кӯҳу теппаҳо иҳота шудааст: аз самти Шимол Кампирпар, Зоғхона, Даҳана, Кавраи Кӯшкак, аз тарафи Шарқ Бинии Кафтархона, Сиёҳкӯҳ, Гач, Себак, Кӯҳи Бобо, Зардолуҳако, Чақмоқ, Кӯҳи Зард, Юрти Гулбибӣ, Қалъаи Куҳна ва аз Ғарб Хайрам, Нонхӯр, Юрти Чангобиҳо, Дараи Чормағзакон, Хусангибод, Равотак, дар Ҷанануб Шутурпар, Қалъанак ва Тахт.

Breda Ba.88 (англисӣ: Breda Ba.88) — як ҳавогарди сохтаи Ernesto Breda аст ки дар соли 1936–1940 сохта шуд. нахустин истифодакунандаи ин ҳавогард Regia Aeronautica будааст. Ин ҳавогард дар 1936 нахустин парвози худро анҷом дод.

Сарчашмаҳои эҷодиёти Айтматов фолклори халқҳои туркизабон (хосса қирғиз), адабиёти классикии рус, адабиёти собиқ шӯравӣ, адабиёти ҷаҳон (махсусан, адабиёти Америкаи Лотинӣ ва Япония), адабиёти Шарқ, аз ҷумла адабиёти форс-тоҷик мебошанд. Яке аз хусусиятҳои услубии Айтматов – истифодаи устураву ривоятҳост. Нависанда аз устура, ривоят, бофтаи фантастикӣ (тахайюлӣ) ва сужетҳои сюрреалистӣ, истифода бурда, кашфиёти нави бадеӣ кардааст. Аз рӯи асарҳои Айтматов филмҳо ва спектаклҳо таҳия шудаанд. Масалан, пйесаи Айтматов (ҳамроҳи К. Муҳаммадҷонов) «Қуллаи Фудзияма» соли 1974 дар Театри давлатии академии драмаи тоҷик ба номи Лоҳутӣ ба саҳна гузошта шуд.

Фурудгоҳи оирук (англисӣ: Airok Airport) — фурудгоҳи бо Коди ИОТОи AIC аст . Ин фурудгоҳ дар шаҳри моҷуру кишвари Ҷазираҳои Маршал қарор дорад .

18 августи соли 1960 дар ноҳияи Мастчоҳ ба дунё омадааст. Дар солҳои таҳсил дар мактаби миёна хабару мақола, ҳикоя ва латифаҳои ӯ дар нашрияҳои бачагонаи Тоҷикистон ба табъ расидаанд. Пас аз хатми Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон дар нашрияҳои гуногун дар ш. Душанбе ва Маскав кор кардааст. Мудири бахши сиёсӣ ва иҷтимоии ҳафтаномаи ""Адабиёт ва санъат"", ноиби сардабири ""Ҳафтганҷ"" ва сардабири нашрияи ""Чароғи рӯз"" буд.

Абдулхолиқи Ғиҷдувонӣ агар аз як тараф ба сӯфиён меомӯхт, ки ба самоъ камтар машғул шаванд, аз тарафи дигар, вай самоъро тамоман инкор намекард:

{{subst:Корбар:DarafshBot/abshar|Шаршараи Дингманс|آبشار دینگمن|Dingmans Falls|Dingmans Falls.jpg|thumb|Пенсилвания, [[ИМА| |40 Метр| | | | | }}

Дар Мастчоҳи кӯҳӣ бӯрёкӯбонро “устоҷавобтиён” низ меноманд. Дар ин рӯз соҳибхона устоеро, ки ҳамон хонаро сохтааст, махсус даъват карда, зиёфат медиҳад. Пас аз зиёфат соҳибхона музди кори усторо пардохт намуда, аз мӯйсафедон дуо мегирад. Рӯзи бурёкӯбон хешу ҳамсояҳо ҳама бо худ туҳфа, ё ягон хел таом меоварданд ва навхонадоронро табрик менамуданд. Ҳатто шахсоне, ки бо соҳибхона қаҳрию ногап буданд, дар ин рӯз бо миёнравии калонсолон ба маърака омада, соҳибхонаро муборакбод мегуфтанд. Чунин анъанаи табрик намудан барои ҳама ҳатмӣ буд.