Пояаш ғафси дарунхолӣ, дароз (1–3 м қад мекашад), баргаш калони думчадароз (100–120 см), хӯшагулаш сергул, гулаш майдаи сафед, самараш байзашакл. Тухмаш майда (вазни 1000 донааш 13–15 г); дар шароити табиӣ аз як бех валдирғони сесола то 120 г тухм гирифтан мумкин аст. Тухми валдирғон-ро дар шароити иқлими Душанбе моҳҳои сентябр – октябр кишт мекунанд. Валдирғон моҳҳои июл – август гул мекунад.

Ҳуҷҷат – объекти моддие, ки дар он иттилоот ба шакли матн, сабти овоз ва ё тасвир дарҷ гардида, бо мақсади ҳифзу мавриди истифодаи умум қарор додан ва барои ба замону макон таҳвил намудан таъин гардидааст.

Сабаби бемории ғалаёни хун то ба охир маълум нест. Аммо омилҳое, ки онро ба вуҷуд меоваранд ва фишори шараёнро мунтазам баланд нигоҳ медоранд, маълуманд. Омили аввалин ва асосӣ ноҷӯриҳои марбут ба фаъолияти асаб аст. Дар одами гирифтори бемории ғалаёни хун аз ягон сабаби андаке ҳам аксуламали рӯҳии амиқ ва пуршиддат падид меояд (дар айни ҳол фишори шараён хеле баланд шуда, он нисбат ба фишори одами солим бештар давом мекунад).

Аз ҷойноми «Душанбе» (порсӣ: «دوشنبه») барои нахустин бор дар китоби донишманди балхӣ Маҳмуд ибни Валӣ «Баҳр ул-аъроф фи маноқиб ал-хайр» (оғози садаи XVII м.) ва номаи хони Балх Субҳонқул Баҳодур ба шоҳи давлати Рус Фёдор Алексеевич (декабри 1676) ёд шудааст. Дар санаде бозмонда аз соли 1826 ин шаҳр «Душанбе-қурғон» (порсӣ: «دوشنبه قورغان») номида шудааст. «Қурғон» вожаи туркӣ ва маънояш «қалъа» ва «ҳисор» аст. Қалъаи Душанбе дар канораи чапи рӯди Варзоб ҷой дошта ва ҳар рӯзи душанбе дар назди он бозор баргузор мешудааст. Номи кунунии пойтахти Тоҷикистон ёдовари ҳамин бозор аст. Азбаски ин ҷойро «душанбебозор» мегуфтанд, деҳкадае, ки бо гузашти замон дар ҷои «душанбебозор» пайдо шуд, Душанбе ном гирифт.

Фернандо Лукио да Коста (португалӣ: Fernando Lúcio da Costa; 18 марти 1978, — (2014-06-07)7 Июн 2014, Гойаниа, Бразилия) — футболбози бразилӣ, зарбазананда (страйкер), муррабӣ.

Дар фестивалҳои байналмилалии мусиқӣ дар Словакия (1977), Прага (1980), дар нахустин вохӯрии композиторони ҷавони мамолики сотсиалистӣ композиторони ҷавони ИМА ва СССР (Прага, 1986) ширкат варзидааст. Асарҳои ӯ дар бисёр мамолики дунё, аз ҷумла Русия, Ӯзбекистон, Қазоқистон, Руминия, Маҷористон, Фаронса, Итолиё, Олмон, Югославия, Чехословакия, ИМА, Исроил, Швейтсария иҷро карда шудаанд.

Сбор и обработка вторичного сырья цветных металлов : Учебник для вузов по специальности ""Металлургия металлов"" / Г. А. Колобов, В. Н. Бредихин, В. М. Чернобаев . – М. : Металлургия, 1993 . – 288 с.

Даф - сози мусиқии зарбӣ. Даф бо шаклу андоза ва номҳои гуногун дар саросари олам маълуму машҳур буда, дар ҳама ҷо тавассути ангуштон ва кафи даст навохта мешавад. Даф асосан аз чанбар, пӯст, зангӯлаҳо, ҳалқаҳову шилшилаҳои филизӣ иборат буда, аслан панҷ навъ аст: Дафи зангӣ, маҳзар, мураббаъ, дурӯя ва дойра.