Urodził się w prawosławnej rodzinie we wsi Umetić koło Kostajnicy (w Chorwacji, na południowy wschód od Zagrzebia). Obszar ten wchodził w skład Pogranicza Wojskowego Austro-Węgier. Po skończeniu szkoły elementarnej studiował na akademiach wojskowych w Kemenitz (koło Peterwardein, ob. Petrovaradin, pod Nowym Sadem) i Grazu. Szybko awansował (kapral w 1872, podporucznik w 1875) i został dowódcą w chorwackiej landwehrze – sam określił się jako ""prawosławny Chorwat"". Odznaczył się podczas zajmowania Bośni w 1878 i został awansowany na porucznika w 1880. Pomiędzy 1887 a 1891 odbył dodatkowy kurs wojskowy, a następnie pracował jako instruktor. W 1892 został awansowany na majora, a w 1897 na pułkownika. W czerwcu 1898 wyznaczono go na szefa sztabu szóstego korpusu, którym był do lutego 1904. W międzyczasie, w 1899 ożenił się z córką austriackiego oficera. W 1905 został uhonorowany tytułem ""von Bojna"". W kwietniu 1912 został dowódcą szóstego korpusu.