Fiainana faharoa efa nisy ve fotoana nahatsiarovanao fa izay iainanao dia tsy zava-baovao taminao akory fa efa nihatra taminao tany ho any ihany, saingy tsy voafaritrao hoe oviana ary taiza? Resadresaky ny mpiandry omby nitsilailay teny amin’ny bozaka rehefa lanaky ny kifanenjika eran- ny tampon-tanety tontolo andro no nahenoako izany voalohany efa velona niriaria teto talohan’izao andro iainako izao aho, hoy izy, ary tadidiko ho efa maty koa ! Alaivo an-tsaina hoe kilongalahy vao mahalia lalana izahay tamin’izany. Sady vao nahazo faka indrindra ny katesizy nahavontom-pinoana nafafin’ny sekoly alahady raha tsy ialahy no kristy ko ! Dia niezaka nitanisa ny pitsopitsony izay tonga tao an-tsainy tamin’izay lazainy ho fiainany taloha i benjakely. Nefa, rehefa fotorana akaiky ny anao, tsy hitany akory ny laniny sy rirany amin’ny zavatra tantarainy ; na ilay toerana nitrangany aza tsy azony onona akory na taiza na taiza angano angano, arira arira ! Hoy aho namarana ny tariany tamin’ny feon’ny mpanentana iray sady nanao ny feon-kira famantarana ny indray andro hono , fandaharan’ny onjampeom-pirenena tamin’izany andro izany. Menatra sady tezitra izy. Dia hatramin’izay tsy nety nitantara ninoninona ny amin’iny tamiko intsony. Teo an-katoky ny fisasahan’ny taonjato faha-xx indrindra no nahitako masoandro ary tanàna kely iray ao fenoarivo ao no nilevenan’ny tavoniko. Sahala amin’izany koa i benja. Tsarotsaroako veroka ny nianarany namindra, fa zandriko kely foana izy. Niara-nifanenjika tamin’ny baolina vorodamba izahay ; niara-nandrovi-pataloa tamin’ny fanosehana kalesa ; eny niara-nilatsaka an-kady nangala- boankazo koa aza. Samy zana-tany teo am-bohitra rahateo ireo loharano nipoiranay, ka tsy dia nisy loatra izay hoe fisintahana naka rivotra tatsy na taroa. Izaho mba afaka nitselika tsindraindray an’antananarivo ihany, fa izy kosa dia raikitra nanamaintimolaly teo mandavantaona ny akany nahafoizana. Indray mandeha izay monja angaha izy no mba tsy teo an-tanàna ; izany aza tsy ampy herinandro akory, fa toa hoe namonjy famadihana tany amin’ny tanin-drazan-dreniny any andramasina, hono. Dia izay ihany. Nanana ny toetrany hafahafa niavahany taminay indray nihosim-bovoka taminy izy mahavatra mandro amin’ireny loharano tsy fantapantatra ireny ; tia mitsopitsopy amin’ireny toerana manan-kasina ireny ! Rehefa masaka ny lalao ka manjavona i benjakely, dia any ambodiriana izay no sokirin’ny ankizy itena aloha, hoy hono ny reniny mba vaky vava, raha tsy mbola ataon’ny olona anaty kitapo any, dia mbola haolan’ny vazimba any ! Efa nahazo anaram-bositra tamin’ny kilonga hoe mpanompo sampy izy, nefa toa vao mainka ireny nahabotrabotra azy. Maherihery fihetsika izay ledala ; mpisotasota mihitsy aza, saingy misy heveriny ho olo-marina ka tsy mba sahiny isetrasetrana. Vazaha iray sendra nitsidika ny sekolinay no tena nampiharihary tamiko izay toetrany mpihetraketraka izay. Vahiny efa nonina ela teto izy io, saingy toa hoe tany amin’ny faritanin’ny betsileo tany no niriariavany. Nizarazara zavatra ho an’ny mpianatra izy. Serintseriny avokoa ny rehetra. Jejojejo ny tompon’andraikitry ny sekoly. Tsy mba tahaka izany i benja. Somampy ra ny endriny ary hita ho maloiloy mihitsy, indrindra mandre ny lahateny feno hasohaso sy dokadoka atao ilay vahiny. Asa re fa toa ananany volohala tsotra izao ilay mpamangy ary nahoana ialahy, ry benja, no tsy mba mitehaka? Hoy ny tale. Mitsangàna ialahy! Nitsanga-malaina ranamana tsy mpanao asa soa izany io vazaha io, hoy izy, fa olon-tsy vanona mihatsaravelatsihy fotsiny! Ampangino ny vavan’ialahy fa aza miteniteny foana! Voavidin’ny hatsembohan-dray sy renin’ialahy angaha ireo atolony an’ialahy ireo! Ny harentsika norobainy no entiny hanajana antsika ihany! Hoy i benja ningonona. Izaho koa tsy andevozin’itony! Sady toy ny romotra tampoka izany izy, dia norotidrotehany tsisy tahotra sy henatra akory ny boky vaovao natolotra azy. Ankona ny tale, fa sendra izay mpianatra manala baraka. Boramena koa ilay vahiny. Ny zavany tsinona no tsy nasiana hasiny teo imasony teo. Ndeha hiboredika izy, kanjo