Hihemotra amin’ny vodiandrony mananontanona vao seraniny, mainka moa ny tanora mbola herotrerony ! Ikalakely anefa no botrabotra sy mahafatifaty toy izany, dia tao ireo masoandro amam-bolany nikolokolo azy, lany fatotra amam-pondrana nanabe. Koa ramatoakeky dia zana-drainivola eo vorombola, na aoka angaha hotononintsika hoe ingahy rainivola , ndrao ny penina indray no hampietry ny haja amam-boninahitra itoerany eo amin’ny tany ama-monina. Radaoro mantsy no tena anarany. Saingy very tamin-janany tery ny anaran-drangahy nony ary itsy kalatokana naloakan’ny kibon’izy mivady. Avy eo anjanapara ihany no fiaviany, fa ny vadiny no terak’andriamboromanga, amin’ny vohitra iray eroa andrefana eroa. Raha ny harin-karena indray no asian-teny, dia anisan’ny nanan-kotanisana tokoa ingahy rainivola. Nefa, ho lany ny andro raha hibedibedy eto ny fari-pananany, fa ao afara kely ao, tsy maintsy mbola hoentiko mamangy an’eritreritra matetika ny tanànany ianao mpamaky. Alina ny andro. Ny diavolana sisa mihenjy eo anivon’ny tontolo. Manokom-bary olona ny volon- takariva. Haolo sahady ny kianja malalaka niriariavan’ny mpiray tanàna vao eo. Lalao ihany ireny ka lalao ! Efa nody any aminy avy izao ny mpianakavy. Niray donak’afo ny isan-tonkatrano. Dia nitohy tafasiry amorom-patana ny korana rehetra tany ivelany. Voatsiahy miaraka eo indray ny nitranga tamin’ny tontolon’ny andron’iny ny lahasa teny an-tsaha, ny fifandraisana tamin’ny mpiara-monina, indrindra moa ny lalaon’ny ankizy sy zatovo tetsy sy teroa. Any ho any, misy tafa mitanisa ny anaran-drabe, ilay zatovolahy varatra amin’ny diamanga eo an- tanànan’ialalo ; misy eritreritra midera ny hakingam-batany, ka nitsongo azy ho anisan’ny miavaka indrindra amin’ireo zatovo arivoarivo miara-belona aminy ; ary iza moa no mahalala raha mba misy koa any fokelin-jazavavy bahanan’ny tandindony ! Tsy vinaky ety ivelany moa ireny, ka tsy hita hotondroina. Ireo kilonga lahy madinika loatra no dia mivoy ny amin-drabe. Ny anaran’i noro, ilay nasandratry ny korana ho tompovavikelin’ny hatsaran-tarehy, kosa no tena mbola tsy afaka eny am-bavan’ny mpianakavy, tsy ho afaka koa ao am-pon’ny olona sasany. Noro ! Samy nanana ny fientanentan’ny eritreriny ny tsirairay teo am-pahitana iny fampitaha iny. Ny an’ity tovolahy ity kosa dia fientanentan’ny saina tsy nety ho tony intsony, fa nanenika ny fo amam-panahiny rehetra mandrak’alina manontolo, inay mbola lasalasam-borona ihany izy naviliny ny sainy, kanefa indro mbola mihalohalo eo anoloany eo ihany ny endrika amam-bikan’iny zazavavy iray iny. Noroahiny nasesy foana ny eritreriny, kinanjo injao mbola mitamberina eo amin’ny fahatsiarovany ihany ny tandindony. Nitady ny fomba rehetra hampandriany ny tenany izy, fa sarotra izany ! Efa roboka ny fony, ka tsy afa-miverin-dalana intsony. Ary iza no tapi-pahaizana mahay mampitony ny fitiavana rehefa mitroatra izy ? Toa hitany eo ihany ny kianja nivoriam-bahoaka teo andrefam-bohitra mamirapiratry ny tara-bolana miposaka toa tara-bolamena tsy lany velovelo ! Ireny toerana ankalamanjana fiangonan’ny besinimaro ireny ; ireny sakelidalana fandalovan’ny olona ireny, no lemaka nampitsiry ny fitiavan’ny mpifankatia maro, fa eny no am-bohi-pihaonan’ny atsimo sy avaratra, ny andrefana sy atsinanana. Fitiavana firifiry tokoa no efa nitsimoka teny sy ny mbola haniry eny ? Saro-binaniana ! Ary iza koa moa no mahalala izay mba vetsovetson’ireo tovolahy sasany tany tamin’iny takariva iny ! Ny fitiavana fotsiny, bitika indrindra toy ny voatsinapy ny niandohany, fa nony mandrombona, hazo farany lehibe tsy hay hozongozonina rehefa mamaka izy, sarotra ny manongotra azy ! Nikorosy ny andro maromaro. Nefa, misy fahatsiarovana tsy mba mety ho levona, misy fo miredareda tsy mety maty. Sasatry ny niandry fifanojoana alahatry ny kisendrasendra ny tenany, nefa toa nihanahalam-pitranga tahaka ny kintana manan-drambo ilay niriany. Fa raha mba hitany ihany, dia tazan-davitra tsy tratra kopahin-damba, na amperin-draharaha manahirana, na koa eny anivon’olona mpiara-dia sarotra sarihana samirery. Ny andro nihanivangongo hatrany toa kitay miredaka hampirehitra ny hetsi-pony ! Dia tapa-kevitra ny tovolahy nony farany, fa hiambina azy avy eny an-dohasaha amin’ilay harivariva fivoahan’ny zazavavin’ny tanàna midina mantsaka iny. Voalamina ny paika hahazoana mihaona aminy samy irery sy ny teny rehetra halahatra. Teny ambadimbadiky ny hazo tandrifin-dalana an-kodimirana iray no niandrasany azy. Mbola mafy lavitra