Lo-Renz-O/malagasy-sentence huggingface dataset:
Ii. I nasolo poeta mpitantara sy ny tarakevitry ny tantaram-pirenena hita ao amin’ny tononkalon’i nasolo alohan’ny hirosoana amin’ny tarakevitry ny tantaram-pirenena dia tsara ny hanombohana ity fizarana faharoa ity amin’ny fijerena ny mikasika ny toetran’ny mpitantara, satria, mifandrohy amin’ny maha-mpanoratra mpitantara an’i nasolo izany. Manana ny toetrany manokana ny mpanoratra mpitantara fa tsy toy ny mpanoratra fotsiny. Nolazain-drado fa olon’ny vinany ny mpanoratra avy ao no isehoan’ilay hoe maminany na mitondra ny endriky ny ho avy, na milaza ny any am-pon’ny tsirairay avy. Izany hoe, mpandrakitra an-tsoratra ny ao an’eritreriny ny mpanoratra sy izay zavatra mety hiseho amin’ny hoa avy ary izay mety eritreretin’ny olona fa tsy milaza ny efa lasa. Ny mpitantara, kosa, mitantara sy mitatitra ny toe-javatra lasa na ny zava-nisy teo amin’ny fiarahamonina. Ka na izy mpitantara toe-javatra niainga avy tamin’ny fandalinana manokana ireny toe-javatra nisy teo amin’ny firenena na fiarahamonina ireny historien , izany hoe, olona mpandalina tantara , na izy mpitantara izay toe-javatra reny sy hitany fotsiny narrateur 2.1. Ny toetran’ny mpitantara41 2.1.1- tsy miseho mivantana ao amin’ny fitantarana mitantara ny zava-nisy sy mampiseho ireo olona voaresaka ao anatin’ilay toe-javatra tantaraina no ataon’ny mpanoratra eto. Tsy hita mivantana ao ny mpanoratra amin’izany, araka ny hita ao amin’ity ampahan-tononkalo ity toy izany koa ny v. V. S, tsy dia niseho masoandro akoary nefa niari-tory, sady nanomana olona sahy hiatrika ny tolona. Resy koa i pasteur ravelojaona sy ny namany resy fa voasoratra ho tantara ny tantarany. In v. A, tak. 12 tsapa avy hatrany rehefa mamaky io tononkalo io fa misy mpitantara ao, saingy tsy fantatra mazava. Mampiasa ireo endrika samihafa tsy ahitana azy ao anatin’ny zavatra tantarainy ny mpanoratra amin’izany, toy ny fampiasana mpisolo tena, sy ny sisa. Mpisolotena tampisaka laharana fahatelo
Mampiasa voambolana avy amin’ny tontolo kristianina vitsivitsy ny mpanoratra ao amin’ny tantara. Vitsivitsy, satria, raha ny fahitana azy dia nentiny naneho ny anjara toeran’ny fivavahana ao amin’ny tantara izany ary maneho ihany koa fa ny mpanoratra dia kristianina. Anisan’ny miverimberina ao ny teny hoe andriamanitra, toy ny hita ao amin’ny takila faha- 189 tsia, ry lisy! Hoy aho lala ary izao dia omeo ahy ny baibolinao, mba hinoako fa eo anilako mandrakariva ianao. Mampanantena anao aho, fa tsy hihataka amin’andriamanitrao intsony tak 189
Ny tontolon’ny marary ny tahotra sy fialonana amin’ny ankapobeny no loharano ipoiran’ny ambalavelona. Tahotra fahalemena manoloana ny hafa izay heverina ho mahomby kokoa amin’ny lafin-javatra iray, toy ny fetezan’ny fiharian-karena. Na manao fihetsika tsy manara-penitra eo anivon’ny fiarahamonina misy azy aza ny marary dia hita taratra anatin’ireny ny fandraisany ny zava-misy iainany andavanandro sy ny fifandraisana amin’ny mpiara-monina. Endrika isehoan’izany ny fanasongadinany ny tenany, ny fanondroany olona ankoatra ny tenany ary ny fitarafana amin’ny alalan’ny tantaram-piainany ny teny amam-pihetsika mandritra ny fihetsehan’ny aretina.
Eto dia ny vanim-potoanan’ny mpamaky no ijerena ny asa soratra. Ny ahafantarana fa voarain’ny mpamaky ny asa soratra, dia ny fiparitahany eny an-tsena. Ankoatra izany, dia voasivan’ny fotoana izy, ary tsy mety lefy laza. Natao horaisin’ny rehetra ny asa soratra, amin’ny fotoana itiavany hamakiana azy. Misy ihany anefa indraindray olona nokendren’ny mpanoratra manokana handray ny asa sorany.66i robert escarpit dia nilaza fa ny fisian’ny mpamaky no loharano miteraka ny famoronana. 67 mifanaraka tanteraka amin’ny vanim-potoanan’ny mpanoratra ny vanim- potoanan’ny mpamaky, raha ny vakivakim-piainana manokana no jerena. Ny sarangan’olona ambony fari-piainana, indrindra fa ny mpitondra fanjakana no mpamaky nokendren’ny mpanoratra manokana handray ity vakivakim-piainana ity. Ny antony dia ny mba hahafantaran’izy ireo amin’ny antsipiriany ny fiainan’ny sarambabem-bahoaka, manodidina ny taona 2000 no ho mankaty. Lehibe indrindra amin’izany ny olana mianjady amin’ny tanora, izay ambara ombieny ombieny hoe taniketsa sy hoavin’ny firenena manamafy izany ny tenin’i rado ao amin’ny fanolorana ny boky, manao hoe any aoriana any, raha misy te-hanontany izay fiainan’ny tanan-dehibe eto madagasikara, teo an-katoky ny taona 2000, dia tsy ny tarehimarika na ny antontan’isa ihany akory no hahalalana izany, fa ny famakiana ity vakivakim-piainana ity indrindra koa. 68
Ny vanim-potoana ihetsehan’ny ambalavelona voamarin’ny fanadihadiana natao, ankoatra ny fe-potoana nanatanterahana ity fikarohana ity, fa amin’ny fotoan’ny maitso ahitra janoary febroary ka hatreo amin’ny fanombohan’ny fiakaran’ny voka-bary any alaotra mey jona no mahabe ny fihetsehan’ny ambalavelona. Toa manamarina ireo antony iheveran’ny olona ny loharano ipoiran’ny aretina izany fialonana, fifehezana ny hafa, sns amin’io vanim-potoana io mantsy no mahasahirana ny ankamaroan’ny olona eo amin’ny fameloman-tena vitsy ny asa azo atao ampidiram-bola, tsy misy ny fialam-boly fampisehoana, fanatanjahan-tena, sns noho ny filana vola amin’ny fikarakarana ireny. Sorena amin’izany ny olona, indrindra ny tanora, ka voatarika hampiasa fomba hafa toy ny ambalavelona hanehoana tanjaka sy hery projection .
Ireo apôstôly mihitsy no efa eveka. Ary izy ireo indray avy eo no nanendry eveka handimby azy ireo hitantana ny fiangonana isam-paritra. Indraindray toa mitovitovy ny raharahan ny eveka sy ny presbitera tany am- boalohany. Fony mbola teo ireo apôstôly dia nitovy ny fomba fiantso azy ireo tao amin ny testamenta vaovao. Nantsoina hoe zokiolona ny eveka iray mitondra fiangonana ao amina toerana iray. Taorian ny nahafatesan ireo apôstôly, dia nanjary samy hafa ny raharahan ny eveka sy ny presbitera manerana ny fiangonana. I paoly sy i barnaba, dia nanoratra taorian ny taon-jato voalohany indrindra fa ny eveka dia notendren ny apôstôly, ary hodidinin ny presbitera, na aiza na aiza ao amin ny fiangonana.49 b ny raharahan ny presbitera na pretra
Nandamina ny ady nifanaovan’i doda sy i dama izy, ao amin’ilay tantara hoe ikala vazaha bao andriamanitra ô! Toa i dama sy i doda indray ireto miady misy maty sy velona ireto? Eeeeh dama sy doda a! Inona no soa azon’ny iray aminareo izay tsy maty eo? Voin-tenanareo mifankahala foana fa olona samy zanak’ankarangasy izao. Ankarangasy ange malaza ho mponina mahay mifankatia sy tia fihavanana e! Ianareo no handoto ny lazany. 35 tahaka izany koa ny fandaminana nataon’i koto tamin-drandria rainy, raha niziriziry tsy hamela an’i lita noho ny ditra nataony izy, na dia efa nifona mafy aza ity zanany. Hita izany ao amin’ilay tantara hoe; mbola ao anaty zavona. Toy izao ny ampahan-dresaka nifanaovan’izy ireo lita mifona ry dada a! Tena fay aho e
Raha misy ny olana toy izany, dia tokony hisy koa ny vahaolana. Amin’ny maha mpitolona an’i di , dia mitondra tolo-kevitra ho an’ny malagasy izy mba hamerenana indray ny soatoavina malagasy. Ampahany ihany no aseho eto fa hovelabelarina bebe kokoa ao amin’ny toko manaraka izany. Tsy tokony hifanilika andraikitra, hoy izy. Tsara raha samy mandray izay tandrify azy avy ny tsirairay. Ny andraikitrao? Aza iandrasana ny hafa; ataovy filamatra ny toetry ny angely ny eo am-baravarana samy mamafa ! Soa fianatra koa ny zara asan-tantely ! V. A lah 24
Ny mpianatra nahavita ny ambaratonga faharoa ankapobeny dia tia sy mikolo ary miaro ny haren-tsaina malagasy. Mahay mampihatra avy hatrany ny fahalalana ananany araka ny toe-java-misy eo amin ny fiaraha-monina. Manana saina tia karokaroka sy mahay mandanjalanja. Mahatoky tena ary sahy mijoro amin ny heviny sy mampita izany amin ny hafa. Mahay mikirakira sy mampiasa ny teny malagasy amin ny maha fitaovam- pifandraisana azy na am-bava na an-tsoratra. Afaka manakatra ny lanjan ny haren-tsain ny hafa ary misokatra amin ny fahalalana iombonan ny firenena rehetra. Manana tetikady na lamina entina hiatrehana ny asa atao.
Maro ireo poeta malagasy nalahelo noho izany. Tsongaina manokana eto ny avana ramanantoanina, i charles rajoelisolo ary i jean joseph rabearivelo izay azo lazaina ho isan’ny kintan’ny haisoratra malagasy; hoy izy ireo raha nilaza ny poezia izahay taloha teto amin’ny fandrosoam-baovao dia nampiasainay ny teny hoe mitady ny very 44 nandalo ny vanim-potoanan’ny mitady ny very àry ny literatiora malagasy. Niara-nitady ny very tokoa ireo poeta ka hoy izy telo mirahalahy voalaza teo ambony hoe hita ny very eo amin’ny poezia malagasy ka izao dia tsy mitady ny very intsony izahay fa efa mitranga lany ny tapian’ny tena poezia 45 .
Mbola naharihariny eo amin’ny andininy fahatelo manaraka eo, ny voka-dratsy ateraka io doro tanety io. Tsy inona izany, fa ny setroka mainty avoakany. Miteraka tsy fahasalamana eo amin’isam-batan’olona. Ny voa voalohany dia ny taovam-pisefoana, lasa sempotra ilay olona tratran’ny aretina, manempotra hoy ny mpanoratra. Mazava hoazy, fa rehefa betsaka ny marary dia ho sahirana ny firenena, ny fanafody rahateo tsy ampy, izany no ilazan’ny mpanoratra manao hoe raha izao no mitohy, angamba tsy maintsy i gasikara mihitsy no repotra; nofaranany tamin’ny filazana ny fahasimban’ny tany ny tononkalony, tany nanjary feno lavaka. Azo tarafina ao ambadik’izany, fa lany ny tsiron’ilay tany ary tsy hamokatra intsony. Hitarika fahavoazana eo amin’ny famokarana izany rehetra izany, dia ho sahirana ny vahoaka malagasy iray manontolo. Mampandini-tena antsika izy eo amin’ny farany eo, noho izany, manao hoe iza no anarina ireo tsy mivavaka? Ry doro tanety may aho hoditro tsy iza fa ny olona ihany no handray ny valin’ny nataony sy ho may ny afo natsangany hoy ny fitenenantsika. Mbola namafisiny tamin’ity tononkalo manaraka ity izany fahasimban’ny tany izany. Tany tomany no henoko androany midradradradra tsy misy ohatr’izany nivoahan’afotroa ny avokavony nilofika mora dia mora fa lavony.
Parallélisme no entina manantitrantitra amin’ny mpihaino ny amin’ny fisian’ny anjara. Ka ny rafitra mifamaly sy ny vahana mitovy no maneho ny fitovian’ny olon-drehetra eo amin’ny fananana ny anjarany avy. Epiphonème no mamarana ny laniny tsirairay amin’ny fifamaliana andraso fa mbola ho avy sy ny tsy misy very tandrify mamintina ny famahavahana natao teo aloha io sady entina mankahery ireo izay tsy mbola tojo ny anjara fanambadiany. Manamafy ilay fomba fiheverana hoe vody sobika aza manan- tandrify niniana tsy nasiana fameno ny teny mahareta ka niteraka ny ellipse entina maneho amin’ny mpihaino io sarin-teny io fa mahasahana lafin-javatra maro ny anjara ka tokony hanantena ny fivadihan’ny rasa hatrany izy amin’izay zava-mihatra aminy. Mety hanontany tena mantsy ny mpihaino hoe miaritra inona ? Ny valiny andrasana amin’ny fiteny andavanandro dia mahareta amin’ny fanilikilihana sy ny fanenjehan’ny fiaraha-monina fa mbola ho avy ny fotoana hiavian’ny anjaranao raha ny hevitra no dinihina dia tsy mifandray velively ny andian-teny roa na lavitra na akaiky anie sy ny fehezan-teny dia any ny tia anao misy incohérence na tsy fikaonan-kevitra eto. Ny andrasana mantsy dia ny andian-teny mitanisa fotoana na ho ela no ho haingana saingy ny polysyndète izay sarin- teny mitanisa toerana na lavitra na akaiky , no nasolo azy. Fomba entina mampitombo ny fanantenan’ireo miandry ny anjarany izany. Ny toerana mantsy dia zavatra hita maso sy azo tsapain-tanana ka maharesy lahatra kokoa. Mifanohitra amin’izany kosa ny fotoana izay tsy tsapa loatra ny fisiany ka miteraka fisalasalana. Izany hoe metalepse isehoan’ny toerana misolo fotoana no hita eto.
Hanatanterahana azy. Raha tsy izany no atao, dia mety ho zavatra tsy mifanaraka amin’ny eritreritry ny mpanao tantara tsangana manainga fototra no hiseho mety hanohitra ny fisian’ny fampisehoana eo an-tanàna ny manam-pahefana noho ny antony maro misy fomban-drazana atao, misy famoriam-pokonolona ataon’ny manam- pahefana, misy kabarim-pokonolona ; mety hihevitra ho tsy hajaina ireo manam-pahefana sy ny loholona ka lasa manome fo ny olona tsy hivory; mety tsy ho tonga eo amin’ny fampisehoana ny olona tena ilaina mba hanatrika ny fampisehoana, satria raisiny ho zava-maivan-danja no hatao; mety ho kotabain’izay te-hanakorontana sy ireo mamo toaka ny lanonana, satria tsy miankina amin’ny manam-pahefana; fa indrindra raha ny zavatra ataon’ny tanora andavanandro no voatohintohina ao anatin’ny tantara lalaovin’ny mpisehatra. Ny tokony hotandremana anefa, dia ny hahazoana ny fon’ny tanora fa tsy ny vehivavy ihany, satria mbola azo lazaina ho fanoitran ny fiovana eo amin’ny fiaraha-monina koa izy, araka ny voalazan’ny biraom-paritra momba ny fanabeazana aty afrika60. Ny foto- kevitra iankinan’ny fampisehoana ny tantara tsangana manainga fototra anefa dia ny hampisy olona hampitàna ny hafatra mba tsy hiraraka an-tany. Koa mizara roa ny endriky ny fanasana ny olona hijery ny tantara tsangana manainga fototra eto ao ny fanasana ny manam-pahefana izay mifono fangatahana alàlana sy fampahalalana ny zavatra atao. Izany hoe, tsy tokony hatao avy hatrany eo amin’ny tanàna iray ny tantara tsangana manainga fototra, raha tsy efa nisy fihaonana mialoha teo amin’ny manam-pahefana eo an-toerana sy ny mpandrindra ny tantara tsangana. Lazainy mazava amin’ny tompon-tanàna ny antony hanaovana ilay tantara tsangana manainga fototra eo an- toerana sy ny hevitra fonosin’ilay tantara holalaovina. Izay vao mety haneho ny fankasitrahany ilay manam-pahefana, noho ny fitondrana ny karazan’asa fampandrosoana amin’ny tanàna izay iadidiany. Tsapany mantsy fa tombontsoan’ny vahoaka eo ambany fifehezany no anatanterahana an’izany raha tena tia tanindrazana izy, satria tafahaona ny tia sy ny manina. Mba hisorohana ny disadisa mety hitranga sy hitandrovana mafy ny filaminana mandritra ny fotoana anatanterahana ny fampisehoana, dia ny manam-pahefana indray no asain’ny mpandrindra ny tantara tsangana mba hanokatra ny lanonana sy hanendry olona izay
Mipetraka eo ambony vata i soa. Miondrika mitan-takolaka v. A. Tak. 124 fehezanteny fohy nefa mazava tsara mahalaza ny hevitra tiany holazaina no fehezanteny ampiasain’ny mpanoratra. Izany no nentiny nanehoana ny fihetsik’i soa. Fihetsik’i soa teo am-piandrasana ny entana sy izay tokony hatao noho ny famaizan’ny tranon’izy sy ny reniny. Tsy fantatry ny mpitantara izay tao an-tsaina sy izay neritreretiny teo am-pitoerana teo fa ny hetsika ivelany izay hitan’ny masony fotsiny no tantarainy. Toa ny efa voalaza teo amin’ny ohatra voalohany dia tsy nahitana teny hafa ankoatra ny teny manambara fihetsika ivelany ny fehezanteny nampiasain’ny mpitantara.
Marenina, dia satria ny teny malagasy no ezahiny atao tenin’ny tanana ary ampiany tenin’ny vava mba tsy hahavery ny olona mihaino. Araka izany dia misy fifandisoan-kevitra ihany eo amin’ny fifidianana ny teny hoenti- mampianatra ny marenina. Tokony ho teny mahazatra azy no entina mampianatra azy. Raha izany, dia tokony hanao ezaka be ny mpampianatra mba hianatra io tenin’ny tanana fanaon’ny marenina io. Amin’izao fotoana izao, ny ankamaroan’ny mpampianatra ao amin’ny akany dia mandre. Tenin’ny vava no mahazatra azy ireo. Tenin’ny tanana anefa no tena hain’ny marenina. Ka ahoana ny fomba hampifanatonana ireo ? Nalaim-panahy ny mpanabe tao amin’ny akanin’ny marenina hamadika ny teny malagasy amin’ny tenin’ny tanana ny teny malagasy moa, sady hain’ny mpanabe, no teny ampiasaina eo amin’ny fiarahamonina, teny analana fanadinana na ho an’ny marenina ihany koa aza. Masaka tao an-tsainy araka izany, ny hampihatra ny teny malagasy. Koa nezahiny izay hahaizan’ny marenina faingana ny teny malagasy amin’ny alalan’ny tenin’ny tanana miampy izany, ny fandrafetana ny voambolana malagasy amin’ny tenin’ny tanana araka ny nambara, efa mahatratra arivo mahery ny voambolana voaangona tamin’ny alalan’ny fiaraha-miasan’ny mpianatra sy ny mpanabe ary ny tompon’andraikitra. Tombontsoa telo no azo avy amin’izany araka ny voalazan’ny tompon’andraikitry ny sekoly hifankahazo misimisy kokoa ny mpanabe sy ny beazina, satria hifanatona akaiky ny serasera ifanaovana. Efa azo ambara fa tsy manafoana na manimba ny tenin’ny tanana ifanaovan’ny marenina ny fampianarana ny teny malagasy. Samy mahazo tombony ny roa tonta amin’izany ny mpampianatra afaka manao teny malagasy tsara amin’ny tenin’ny tanana ; ny mpianatra afaka mampitombo isa ny fiteniny. Mety ho azo atao amin’izany ny mandika ny teny malagasy amin’ny tenin’ny tanana mba ho azon’ny marenina. Na izany aza anefa, tokony hianarana koa ny fiteniny mba hahafahana mandika azy amin’ny teny malagasy. Ny zava-dehibe indrindra dia ny fampitomboana isa ny marenina ho lasa manam- pahaizana hirotsaka amin’ny fampianarana, sy ny fikarohana. Amin’izany, dia izy no hanova ny tsy mety rehetra natolotra azy teo aloha, sady hametraka ny tenin’ny tanana amin’ny toerana sahaza azy eo amin’ny fiarahamonina sy ny firenena.
Mpanoratra vahiny tsy mianina amina fitiavana mpanoratra malagasy ihany akory ny mpanoratra. Misy dia misy ny mpanoratra vahiny ankafiziny. Ny famakiany ny asa soratr’izy ireny mantsy no manampy azy hahalala bebe kokoa ny fivoaran’ny literatioran’ny hafa. Anisan’ireo mpanoratra ankafiziny, ohatra, ry daniele steel, agatha christie,
Nentina namehezana ny fijaliana rehetra nahazo an’i tsiry nandritra ny tontolo andro ny hoe andro eto. Ary nanehoana ny hany fiadanana nogohiny rehefa tapitra ireo fampahoriana isan-karazany, na ara-batana, na ara-tsaina, izay nianjady taminy. Ny fiverimberenan’ireo toe-javatra ireo tamin’ny ora tsy niova dia toa lasa solom- pamantaranandro ho azy. Ohatra 2 ny alina, no tena fiainana a! Amin’ny alina tsy eo ingahy lehibe hitrerontrerona ; matory i madama ka tsy afa-manirakiraka; tsy misy mpividy manabotoboto ahy intsony; mitsahatra ny fanalikana rehetra! Amin’ny alina, malalaka ny lalako, malalaka ny arabe, tsy misy manakantsakana amin’izay tiako haleha namako daholo koa ny mandeha eny olona aho rehefa alina! Iza no hahita ny patalohako rovitra? Tsy misy mahafantatra izay kiraroko loaka koa ao anatin’ny haizina ao! Ampitovian’ny haizina ny rehetra. Tsy misy mifampijerijery. Amin’ny alina manko, matoa mifandinika mpinamana izay na. Mpifahavalo. Namako ny alina, tiako! Tokony ho tia ahy koa. F’izay fahavaloko ao indray matahotra ny sandry be ka mandositra. Izany mihitsy, leitsy , no itiavako ny alina manjaka ao ny sandry be; manjaka aho! Takila 39 ny alina eto dia manondro fotoana iray ankafizin’i fano ato amin’ny tantara. Manamafy ny fankamamiany io fotoana iray io ny fiverimberenan’ilay voambolana mandritra ny resaka nataony tamin’i tsiry. Nohazavainy mazava tsara ny antony itiavany ny alina mitsahatra ny fanalikana rehetra ; olona aho rehefa alina ; manjaka ao ny sandry be; manjaka aho izany hoe, afaka manao izay tiany hatao izy rehefa alina ny andro. Manome hery sy mampitovy azy amin’ny olona rehetra io fotoana io ampitovian’ny aizina ny rehetra mandritra io fotoana io koa no ilomanosany ao anatin’ny fahafahana sy fahalalahana tanteraka, tahaka ny olona miaina ara-dalàna tsy misy fihatsaram-belatsihy. Toy ny mpirahalahy mian’ala amin’i fano tokoa ny alina ka tsy foiny mihitsy, ary satriny tsy hiova. Azo ahatsapana ny maha zava-dehibe ny fotoana ity tantara vakivakim-piainana ity. Mazava sy voaporofo tsara mantsy ireo fotoana nisehoan’ny hetsika samihafa ao amin’ny tantara. Ary mifandray tsara amin’ny fizotry ny toe-javatra tantaraina ny fanehoany azy. Ireo
Araka ny efa nolazaina tany amin’ny petra-kevitra, dia hiompana amin’ny fampahalalana sy ny fandalinana manokana ny fomba fanafanana omby ity asa ity. Koa ato amin’ity toko faharoa ity no handinihana manokana ny fomba; izay hibahana kokoa amin’izany ny lafiny fampahafantarana azy. Ny antony anatanterahana ny fomba no hisantarana izany voalohany.
Asa fikarohana efa nisy nanao maro ireo zoky no efa nanolo-tena nanao asa fikarohana mba hahatonga ny mpianatra ao amin’ny kilasy famaranana ho liana amin’ny fampianarana ny taranja malagasy. Tsy ho àry voatanisa eto avokoa izy ireo fa ny sasantsasany ihany no hatolotray anareo.
Manana talenta amin’ny famokarana taozavatra ireo vehivavy ao amin’ ny akany faravohitra. Tsy mena-mitaha amin’ny vokatra vitan’ ny hafa ny vitany. Sakana ny tsy fisian’ny lalam-barotra marim-pototra ahafahana manondrana na manaparitaka ireo vokatra. Tokony ho misy, araka izany, ny tsena manokana ho an’ ny toerana toy itony anehoana ny zava-bita. Mety hahasarika kokoa ny olona mantsy ny fanjifana izany satria sady fanampiana no fampirisihana hatrany. Miara- miasa akaiky amin’ ny fiangonana flm sy ny fjkm sy eglizy hafa ny akany faravohitra. Araka izany, inoana fa ahafahana mivarotra ny vokatry ny asa tananan’ ireo ankizy, ohatra, ny lavanty any am- piangonana. Ka atolotra manontolo ho an’ny toby ny vola azo amin’ izany entina manatsara ny tontolom-panarenana. Entanina amin’izany ny kristianina amin’ny maha asa fanampiana ny lavanty hotanterahina ary itarina araka izany, eny, hatrany anivon’ny fiarahamonin’ny tsy mpino, ny mpiasa miankina na tsy miankina amin’ny fanjakana mihitsy aza.
Fantatra tamin’ny fanadihadiana natao ihany koa ny fiainan’ny sekoly, izay antony tena mampandroso sy mampisarika ny mpianatra hianatra ao. Ny l. M. A ihany koa dia manana ny tanjona lehibe izay hotratrariny, ka tsy maintsy hatao mirindra araka ireny ny fampianarana omena ny mpianatra.
Eo amin’ny ara-tarika, io fifintinana io no niteraka ny fifanitsahana ara-tarika ny fifintinana dia nanafoana ny toetr’ireo feo roa natambatra izay lasa feo iray hafa manana toetra vaovao eo amin’ny mpihazaka fisokatra sy figoboka, naka ny toetry ny f2 ny fanova f3 ; eo amin’ny mpihazaka fikentsona sy fari-panononana kosa, naka ny toetry ny f1 sy f2 ny fanova f3. Izany hoe, mifanitsaka ao amin’ny toetry ny fanova f3 ny toetry ny feo ao amin’ny f1 sy f2. Raha adika izany, ny fifintianan’ireo feo ao amin’ny f1 sy f2 ho lasa feo iray no miteraka ny fiotan’ny anjara asa fanavahana tany am-boalohany eo amin’ireo feo iray karazana ao amin’ny f1.
Ankoatra ny antony siantifika izay noresahina teo ambony, anisan’ny antony nahatonga anay hisafidy ny lohahevitra mikasika ny lafiny ara- piarahamonin’ny mpianatra ihany koa ny fiofanana izay natao tao amin’ny ens. Mahaliana tokoa, amin’ny maha mpiofana ho mpampianatra ny tena, ny hahafantatra misimisy kokoa momba ny olana samihafa miteraka tsy fahalavorarian’ny asa fampianarana.
Ny antithèse46 dia sarin-teny ampifanatrehana toe-javatra roa toa mifangarika na toa mifanipaka mihitsy aza, na misy ifandraisany na tsia. Natao mandrakariva hampieritreretana. Maneho izany ny vakodraza? A mitondra ny lohateny hoe mafy ny tsy fananana ray olona, vondrona ambara takila 23, andalana 21-26 voninahitry ny ray aman-dreny ny hendry zanaka eto an-tany adala zanaka kosa mba ho aia; misento lava sy tomany.
Raha ny vontoatiny no jerena, dia toe-javatra mampalahelo no ventesin’ny mpihira gasy ato amin’ity zana-kira ity adin’ny mpivady, fisaraham-panambadiana. Tsy azo lavina ny fisian’ny fihetseham-po, toy ny alahelo na fangorahana, aterak’izany any amin’ny mpihaino. Etsy andaniny anefa, fitaovam-pialam-boly sy fanomezana hafaliana mba hanadinoana vetivety ny olam-piainana andavanandro ny hira gasy. Koa eo indrindra no ilana ny talentan’ny mpiventy mba hanakona ny lafin-javatra mampalahelo amin’ny alalan’ny filazan-javatra mahatsikaiky, araka ny filazan’i s. Rajaona hoe tsy misy manakana ny hehy tahaka ny fihetseham-po sy ny fiontanam-panahy 143. Ny fomba filazan-javatra ampiasain’ny mpiventy mba hisian’ny fihomehezana indrindra no hovahavahana amin’ity andininy ity. Lafin-javatra roa no mahatonga izany araka ny fahitanay azy ny filalaovana amin’ny ohabolana sy ny filalaovana amin’ny fanovana endri-javatra. Tamin’ny fandinihina ny vondron’ambara sy ny zava-mitranga hita teny an-tsehatra, dia ny filalaovana amin’ny fanovana endri-javatra no miteraka ny mampihomehy ao amin’ny zana-kira.
Bien que la préoccupation du gouvernement en matière de planification familiale ait été exprimée au niveau national, elle n’est pas traduite par une éducation, des informations et des services appropriés répondant aux besoins des hommes et des femmes. L’éducation sexuelle dans le but de former et d’informer les jeunes, en vue de leur conscientiser la conception, a été intégré progressivement dans les programmes d’enseignement primaire et secondaire dès 1947 à madagascar. La même année, on l’a intégré dans le programme des services de protection maternelle et infantile.