Lo-Renz-O/malagasy-sentence huggingface dataset:
Amiko ny fitiavana dia fandresena fa tsy faharesena! Fandresena ny fitiavan-tena sy izay maizimaizina rehetra, fandresena ny fanontaniana madinika mipoitra noho ny fanadinoana fa ny vontoatin’ny fanirian’olombelona dia ny hamerina ilay fiainana tany alohan’ny ota! Tak 41 fandresena ny fitiavana, araka io tenin’i lala io, ary ny olona rehetra manam- pitiavana dia saika mikatsaka izany fandresena izany avokoa eo anatrehan’ny mpifanandrina aminy, dia ny olon-tiany izany. Inona tokoa moa no atao hoe fandresena? Tsy inona akory izany fa fahazoana ny rariny eo anatrehan’ny mpifanandrina amin’ny tena, na fandresena lahatra ny mpifaninana; izany no fandresena. Eo amin’ny fitiavana indray dia ny fandresena lahatra ny olon-tiana sy ny fahazoana rariny eo anatrehany no fandresena. Tsy izay ihany anefa, fa ny faharesen’ny tena lahatra sy ny fanomezana rariny ny olon-tiana koa dia midika ho fandresena, ary izay no ambaran’i lala ho fandresena ny fitiavan-tena tak 41 ireo rehetra ireo no miteraka fahasambarana sy filaminana eo anivon’ny mpifankatia. Matoa tokoa mantsy misy ny mandresy dia, satria misy ny manaiky ho resy; izany hoe, ny fandresena dia midika ho fandeferana, filaminana, fifanarahana ary fahasambarana. Fandresena ho an’ i lala ny nandresen’ny foto-keviny, nefa fandresena ho an’i lisy ihany koa ny nileferany. Vokatr’izay dia niaina tao anatin’ny fahasambarana indray izy roa. Hoy indrindra i lala raha nitantara ny tenin’i lisy lala havako! Hoy ianao niantsampy teny an-tsoroko. Misaotra anao aho saingy tsy hamaly ny fanontanianao akory i dokotera raharo. Nitohoka ny molotro ny molotrao ary tamin’iny segondra tokana iny, dia tsapako fa ahy manontolo na ny tenanao, na ny fanahinao! Ary, volan-tantely nitafotafom-pitiavana hipoka no niainantsika nandritra ny fotoana manaraka ny fanomezan-tsiny an’andriamanitra nataon’i dokotera raharo iny. Tak 168-169 fa etsy ankilany kosa, raha nanaiky teo anatrehan’i lisy ny tsy hisaraka amin’ andriamanitra i lala dia nilaza fa ary izao dia omeo ahy ny baibolinao, mba hinoako fa eo anilako mandrakariva ianao. Mampanantena anao aho, fa tsy hihataka amin’andriamanitra intsony. Tak 189 nampandresy ny foto-keviny indray i lisy teto, resiny ny ditran’i lala tsy nety hino an’andriamanitra teo aloha. Na izany aza dia nandresy ihany koa i lala, satria nanaiky ny nampandefitra ny hambom-pony. Ny fandresena niarahan’izy roa, araka izany, no niantoka ny fahasambarany. Amiko hoy aho lala , ny fitiavana dia tsy fandresena fotsiny ihany, fa hira! Hira ka ny fiseran’ny
Les médecins publics et certains médecins privés, les ong comme le salfa prescrivent les contraceptifs, mais pour le moment, ils n’arrivent pas a servir toute la population. Dans sa péripétie à madagascar, la planification familiale a survécu à plusieurs situations conflictuelles la mentalité des malgaches qui appuie traditionnellement la famille nombreuse malgré la pratique inefficace des espacements des naissances. Devant la loi, l’obstacle qui régissait le pays en matière de procréation et le plus important c’est devant la politique hésitante des décideurs qui n’avait pas de programme bien défini en matière de la planification familiale.
Adika toy izao io tsonga io ny tovona pa- amin’ny teny maanjan, pa fa- amin’ny teny malagasy ny endrika pa fa-dia tsy mamaritra ny zava- miseho ihany, fa zavatra mifandraika amin’ny hetsika. Amin’ny teny malagasy izany, dia aseho amin’ny tovona merina mpa- , ohatra mpa handro. Ary mbola hamafisin’i otto chr. Dahl 1954, t. 353
Ry raiko tena tia ’zao jeriko eto izao. Heriko aho hiandrandra midera mankalaza ny voninahitrao ny maha raim-pianakaviana azy misy akony lehibe ao am-pony ireo ezaka sy fikirizana samihafa ataon’ny ray mba hahavanona ny ankohonany. Nasehon’ny mamatonalina ho azo sary an-tsaina amin’izany, araka ny sombin-tantara hoe ny traikefan’i dada. 53 tateriny amin’izany ny fihafiana sy ny herim-po ananan’ny ray manoloana ny olana sy ny ady maro atrehina eo amin’ny fiainana. Tsy hadinoiny koa anefa ny fifaliany sy ny fahafaham-pony, rehefa mahavita ezaka na mahasetra olana izy eo amin’ny fiainany. Indro ampahany amin’izany sombin-tantara izany fa inona ho aho no nanjo an’i dada tamin’ilay feno fotaka be, raha avy nividy fanafody ho an’ifaralahy e? Raha mbola tsy voavaly akory ny fanontaniana, dia fihomehezana be no nasetrin’izy rehetra izany, ka nony avy eo vao hoy randria nifampitana tamin’ny haizina aho anaka. Tsy naharitra ny sasany, liana hahalala. Ka nohazavain-drandria fa ny olana mitady hampahory ny fianakaviana izany haizina izany. Dia amin’ny fomba ahoana anefa no handresena azy, hoy izy rehetra nitsatsaingona, ka novalian-drandria hoe amin’ny traikefa anaka. Dia ireo traikefa mitady mandrakariva izay hahasoa sy hiadanan’ny ankohonany dia tokony hanana izany traikefa tahaka an’i dada izany avokoa izany ny dada rehetra? ! , hoy i ndrematoa naka toky fatratra tamin-drainy, ka nohamafisin-drandria fa tokony sady adidin’ny loham-pianakaviana rehetra eo anoloan’ny tany sy ny lanitra ny mampivelatra ny traikefa tsara izay ananany. Mba hampirindra ny fiainan’ny ankohonany. Fa raha tsy izany, dia diso eo anatrehan’andriamanitra izy.
Mifangaro amin ny mpiteny mazàna ny fanononana ny zanapeo o sy i samy tafiditra ao anatin ny zanapeo mikatona ireo zanapeo ireo ka izany no anisany tsy ahavahan ny mpiteny ny fampiasana azy amin ireo voanteny sasany. Ny manavaka azy dia ny fari-panononana aloha sy afara ihany. Maro ireo teny iharan izany toy ireto ho tanisaina manaraka ireto.
Kodiaran-tsarety anefa ny fiainana , hoy ny fitenenana, ka ny ambony mbola ho ambany, ary ny ambany mbola ho ambony midika izany fa miovaova ny fiainana. Toy izany ny eo amin’ny lafiny fitiavana. Saika fahita matetika eo amin’ny fiainan’ny olombelona izany fiovana izany, ka tsy nahasakana ny mpanoratra hivetso ny momba azy eo amin’ny asa sorany. Noho izany fiovana izany, no maha tong any faharavam-pitiavana hita taratra ao amin’ny tononkalon’i faniry vatosoa. Ndeha ho jerena ny fomba fanehony izany.
Anisan’ny tetika asa iray miara-miasa amin’ny mponina ao amin’ny kaominina antanetikely- ambohijoky ny cecam tsy tongatonga ho azy anefa io tetika asa io, fa nisy ny nitondra azy tao. Ny fampahafantarana ny tetika asa cecam tao an-toerana, ireo mpikambana ao amin’ny cecam ambohijoky, ireo asa nandraisan’ireo mpikambana anjara ary ireo sazy mihatra tamin’ireo tsy nahavita famerenam-bola no hojerena ato amin’ity toko ity.
Amin’ny ankapobeny dia mitovitovy ihany koa ny endriky ny tombana ao amin’ny fizarana fahadimy sy fahenina. Ahitana ny fanontaniana manao izay hahazoana ny lahatsoratra izy ireo , misy koa ny fandalinana, ary ny tombony dia ahitana fanitarana izayfampisaintsainana na famakafakana.
Ny olona iray nakarina ho vady dia tafiditra ao anatin’ny fianakaviana. Izany no mahatonga ny fomba fiteny hoe foza lahy natakalo foza vavy araka izany, dia mandray andraikitra feno ny havam-bady raha misy maty. Andraisana adidy ihany koa izy ireny raha toa ka manam-pahoriana. A- ny fandraisana adidy amin’ny hoenti-manana hita iana ny faty noho ny vady efa voasokajy ho isan’ny fianakaviana dia tokony handray andraikitra misimisy kokoa toy ireo havan’ny maty izy. Ilaina rahateo izany mba hahamamy hoditra azy amin’ny vadiny. Izany hoe antoky ny faharetan’ny tokantrano ny fahavitana adidy amin’ny fahafatesana. Misy fiantraikany amin’ny fiainam- pianakaviany ihany koa ny tsy fahatanterahana izany. Arakaraka ny olona maty ny anjara andraikitra tsy maintsy tanterahina amin’izany.
Tsy hisy zava-banona ao anatin’ny fiainam-piaraha-monina raha samy manao izay sai-patany ny olona fa disadisa sy korontana lava no hitranga ao. Manamafy izany ny voalazan’i charles rajoelisolo 87 hoe ny asan’ny literatiora dia fanenefena ny sain’ny tsirairay mba hahay hiara-miaina, hanana fisainana sy fihetseham-po mifandraidraika amin’ny mpiara-belona aminy. Manana anjara eo amin’ny fandrindrana ny fiainam-piaraha-monina ny lahateny nofidina. Matoa misy ny famoronana zava-kanto vita amin’ny teny dia misyny hafatra tiana hampitaina any amin’ny mpiara-belona. Tsy nataotao foana anefa izany fa natao hikoloana ny fifaneraserana ao anaty fiaraha-monina. Malaza ho mahay miara-monina sy mahay mandala ny soatoavina malagasy ny any fisakana. Izany no asehon’ny vakodraza? A hoe ry malagasy o! Vondrona ambara takila 15. Ampahany amin’izany no haroso eto firaisan-kina re ro hery izay misaraka ro very ka nahoana moa raha mifankatia fa fiainana mandalo ity tany ity fa itony akanjo raha rovitra de soloina nyfihavanana tsa atakalo vola miady amin’ny maraina mihavana amin’ny hariva. Mitaona ny malagasy hiray hina satria mandalo ihany ny fiainana eto an-tany ka tsara raha mifankatia sy mihavana. Rehefa manjaka izany dia toa mandeha ho azy ny fiatrehana ny fiainana. Manoloana izany, tsy maintsy esorina ao an-tsaina ny tsy fifankahazahoana izay fositra manakorintana ny fiaraha-monina. Tsy mahatonga aiza izany fa vao maika mampikorosofahana ny firenena. Maneho izany ny vakodraza? A hoe o! Ry malagasy mahereza soa, vondrona ambara takila 27, andininy faharoa. Ny fifankatiavana hatrany no mahalavorary ny fiainam-piaraha-monina ka tokoky tsy hifampihafahafa fa hifankahazo sy hifampitondra toy ny mpirahalahy. Ny fandalana izany no maha tsy misara-mianakavy ny malagasy. Mifanampy na amin’ny mora na amin’ny sarotra.
Nandiso fanantenana ny mpamorona ireo zava-boahary roa ireo, dia ny vorona sy ny lolo. Noheveriny hianteherana izy ireo, nefa tsy niraika taminy, ary vao mainka aza nanimba sy nisompatra ny zavatra tiany. Noho izany, lasa naharikoriko azy, ary dia noraisiny ho fahavalo mihitsy.
Famintinana ny fizarana fahatelo ity fizarana faha telo ity no nampifandraisana ny fo mitomany tamin’ny fiainan’ny r. Fidimanantsoa. Nofantarina tamin’ny ankapobeny ny mombamomba azy. Nojerena tamin’izany, izy amin’ny maha olon-tsotra azy, ary izy amin’ny maha mpanoratra azy. Voaporofo tamin’ny fanadihadiana ny fotoam-pahazazany, fa nisy tokoa ny toe-javatra nitranga izay nampahory azy ka nahatonga ny fo mitomany hanerana ny asa sorany. Nanjohy ny fiainana manontolo izany. Ny hevitra narosony manodidina ny literatiora sy ny tara-kevitra novoiziny, dia toa vokatr’ilay toe-javatra mihalohalo any am-parahatony any. Nanamboatra azy ho olona vonon-kiady amin’ny fahoriana ihany koa ny fisian’io lafika io.
Andriamalala dia niaina teo anelanelan’ny taona 1918-1979, ny boky fofombadiko kosa dia nosoratana tamin’ny taona 1954 ary navoaka tamin’ny 1962. Azo lazaina fa niaina tanteraka tao anatin’ny vanim-potoana nampangotrakotraka ny ady teto madagasikara sy eran’izao tontolo izao ny mpanoratra. Noho izany dia azo antoka fa naharaka tsara izay zava-nitranga, hatramin’ny ady lehibe tany ivelany, indrindra ny ady teto madagasikara. Tafiditra ao anatin’izany indrindra ny raharahan’ny 1947 izay tondroin’ny tantara fofombadiko ho nanomboka hatrany moramanga. Taoriana kelin’io 1947 io no nanoratan’ny mpanoratra ity tantara ity, ary raha ampifandraisina amin’ny mpanoratra manokana io fotoana nanoratany ny tantara io dia azo lazaina fa efa afaka nitadidy izay tranga nisy teo amin’ny fiarahamonina nisy azy izy, satria 36 taona i e. Andriamalala raha nanoratra ny tantara fofombadiko. Ny fomba fijeriny izany zava-nisy izany no avoitrany ao amin’ny tantara. Ny fotoana ao anatin’ny tantara rahateo dia mifanandrify tsara amin’ny datin’ny 1947. Mifanindran-dalana amin’izany koa ny resaka fitiavana, satria, ankoatry ny maha tanora ny mpanoratra dia hita fa ny fotoanan’ny ady toy ireny dia mety hanova ny fihetsiky ny olona, ary mety hanova zavatra betsaka eo amin’ny fifandraisan’ny tsirairay.
Ny tekinisianina dia mi fanerasera amin’ny olona maro. Noho izany, raha tian’izy ireo ny hahita fahombiazana eo amin’ny asa izay iandraketany dia tokony hahafehy ny fifandraisana amin’ny olona rehetra izy. Toy izao manaraka izao ny fahalalana tokony homena ireo mpio fana ho tekinisianina mba hahatontosa izany. Tsara aloha raha sokajiana ireo olona izay mety hi faneraserany ary jerena manaraka izany, ny fihetsika sy ny tokony hatao hanatsarana ny fifandraisana amin’izy ireo. Toy izao ny momba izany fifandraisana amin’ny mpampiasa na ny tomponandraikitra ambony ao amin’ny orinasa mila fanajana manokana izy ireny. Aseho izany na amin’ny fihetsika na amin’ny fomba fiteny. Aseho ihany koa fa olona mahafehy ny asa izay iandraketany ny tekinisianina ary tsy manao ambanin-javatra izany asa izany. Ampahany ihany ireo voalaza ireo, fa anjaran’ny mpampianatra sy ny mpianatra ny mitrandraka hevitra hafa fifandraisana amin’ny mpiasa raha toa ka mpitantana orinasa tsy tokony hanararaotra fah efana. Tsy mety ny manambony tena loatra, nefa ilaina ihany
Raha fintinina ny fizarana fahatelo dia azo ambara fa manaraka ny rafitra mikasika ny fomba amam-panao rehetra ny fanandratana mpanjaka satria dia ahitana miavaka tsara ireo dingana telo toy ny fanombohana izay ahitana ny fanomanana lavitra ezaka sy antomotra ezaka ka tao anatin’izany ny fangalana varangara a ; eo ihany koa, ny fanatanterahana na ny ivon’ny fanandratana mpanjaka ka nahitana ireo dingana rehetra nolalovana tamin’ny andro voalohany sy ny andro faharoa ary ny fombafomba rehetra notanterahina tamin’izany ; teo ihany koa ny famaranana indroa miantoana dia ny famaranana tamin’ny andro faharoa izay niravan’ny lanonana sy ny famaranana tamin’ny fahafenoany herinandro izay nangatahana tsodrano teny ivato izany famaranana izany dia niafara foanatamin’ny fiaraha-misakafo. Tsy vitan’izany fa ity fanandratana mpanjaka ao andranovolo atsinanana ity dia nohalalinina ka nampitahaina amin’ny fanandratana mpanjaka eny vohitsivalana izay samy anteony izay nisongadinan’ny mampitovy ny fombafomba nefa maneho ihany koa ny fiavahany kely noho ny maha samy hafa tanàna ipetrahana azy ireo.
Joy k. Dia mihira ilay tononkalo nasiana feony hoe omeko anao ry a tovo j’ hay kosa mihira ny teny mamy , aza avela , nofy lalina , tampoka avy teo bodo indray niantsa ny fenonao sy ny feonao tsaroany mia mpihira malagasy izy ity fa monina any la réunion miezaka manandratra ny kanto malagasy izy ka asa soratry ny eja miisa enina no kaloiny ankehitriny azo tsoahina avy amin’ ireo izany fa tsy vitsy ny mpihira no babon’ ny tononkalon’ ny eja ary nangataka fiaraha-miasa taminy nitady toko ka sendra vato kosa izy ireo satria dia neken’ ny eja ny hiara-miasa aminy. Avy amin’ ireny famoronon-kira ireny no nahazoany ny maripankasitrahana voalohany avy amin’ny ministeran’ ny kolontsaina.
Ny amin’ny boky tsara raha fantarina ny momba ny boky, amin’ny ankapobeny, mialoha ny hidirana amin’ny tena vontoatiny. Ny fizarana sy ny famintinana ny tantara no haseho amin’izany. 2.2.1. Ny firafitry ny tantara fizarana dimy lehibe no nanehoan’ny mpanoratra ny tantara foronina orimbaton’ny fiadanana.
Endriny maro samihafa toy ny fanambadian’ny lahy samy lahy, na ny vavy samy vavy, ny famonoan-tena, ny fandripahana ain’ olona maro, ny fandrindram-piterahana. Lavin’ny fiangonana ny fanindrahindrana toe-javatra tahaka izany. Ao amin’ ny tantaraadala sitrana, rehefa mafy loatra ny vesatry ny adin-tsaina nahazo an-drahary, nanana fikasana ny hamono tena izy. Nahatsiaro ny anatra nataon- drainy fahiny izy, ka tsy sahy nanatanteraka izany aoka isika haharitra ny fitsapana fa andriamanitra tsy hanome zioga mihoatra noho izay zakantsika! Fahotana ny famonoan-tena ka tsy ho voavonjy izay manao an’izany satria tsy sitrak’andriamanitra! 262 tranga iray ahafahana mitaratra fa mifamatotra amin’ny foto-kevitry ny fiangonana katôlika izany toe-tsaina izany. Andriamanitra no tompon’ny aina ka tsy tokony hamono tena na inona toe-javatra mitranga eo amin’ny fiainana. Andriamanitra irery ihany no tompon’ny aina hatrany am-piandohana ka hatrany am- piafarany na iza na iza, na amin’ny toe-javatra inona na amin’ny toe-javatra inona, tsy misy afaka mitaky ho an’ny tenany ny zo handringana mivantana olombelona tsy manan-tsiny .263
Fitsinjaram-pahefana sy ny fiazonana izany ao amin’ny fiaraha-monina mihoatra ny fivoarana misy ao. Nisy ampaham-pikarohany ihany nandinika lalina ny fandrosoan’ny fiaraha-monina amin’ny ankapobeny, ka io no namoahana ireto fitohizana dingana ireto ny fiaraha-monina dia miainga amina ambaratonga fototra na tsy mandroso 1 iray mankany amina ambaratonga antonony 2 ary miafara amin’ny ambaratongan’ny fandrosoana 3 ny fiampitana avy eo amin’ny 1 mankeo amin’ny 2 dia vokatry ny soratra, izay ahafahan’ilay fiaraha-monina miataka amin’ny tantarany sady koa mba handrindrany sy hanapariahany ny kolontsainy. Ny fandalovana ny 2 mankeo amin’ny 3 kosa dia voamariky ny fahatongavan’ny zo sy ny rafitry ny lalàna amam-pitsarana, izay mamaritra ny fenintry ny fitondran-tena sy ny fitsipiky ny fiaraha-monina ary ny fandrosoan’ny filaminan’ilay kolontsaina. Amin’i parsons, ny fivoaran’ny fiaraha-monina dia mifandray mazava ho azy amin’ny fivoaran’ny kolontsaina, ankoatra ny fiavahan’ireo lamina ireo tsikelikely ao anatin’ilay fiaraha-monina.
Hita soritra amin’ny teny ambarany ny hafalian’ny mpanoratra noho ny vokatra tsara azon- janany. Tsaroany hatrany amin’ny fahakely nitaizana ny zanany ka hatramin’ny nahatongavany amin’izao fahafaham-panadinana izao. Ny firarian’ny mpanoratra aza dia ny mba hananan’ireo taranany toetra amam-panahy mandala ny fahendrena, fa tsy ho fahaizana fotsiny ihany. Hoy indrindra izy ao amin’ny hoe ho an’ireo zanakay112 ny zavatra tiako ho kinendry dia ny hanana zanaka hendry ka tsy hihatra aminay ’lay fiteny hoe ny adala mampahory reny indrindra tsy ho sadasada ny hendry mahafaly an’i dada. Hamokatra fa voa nafafy hifaharana raha tojo ny mafy ary izao katsaho mba ho to
Araka ny maha mpitandrina azy, dia nasehony tamina endrika vavaka ny asa sorany mahakasika izany. Nofintininy ihany koa, ny vetsovetsom-pony, ka naborany tao amin’ity tononkalo iray ity saotra 77 ataoko ahoana re ry raiko tena tia no tsy hidera anao mpahary ahy satria notovinao ’lay hataky ny foko mba hamongotra ny tsetra ’zay misoko k’indro tara-masoandro no nisolo ny alahelo tsy azo laizina toa lolo ka lisy andohasa maraina ’zao ny tava ka hihantsa fiderana lalandava. Eny tsapa miharihary teto izao fitia manan’amby avy taminao ry jesoa tompo zokiko malala nanolotra ahy ilay fitiavana sahaza. Tsy mahita ambara tokoa ny olona mazàna eo anatrehan’ny zava-tsoa izay miseho, na tonga aminy. Hoy izy ataoko ahoana re amin’ny ankapobeny, ny olona safononoky ny hafaliana, na vontom-pahoriana no miloa-bava toy izany. Tsy hijanonana maharitra anefa ny lasa, fa ny fiatrehana ny ho avy no tokony hanaovana ezaka ho amin’ny tsaratsara kokoa. Ny mombamomba izany no hanohizana ny asa.
Isan’ny tena olana lehibe tokoa izany resaka fampitan-kafatra izany eo amin’ny fampiofanana satria lasa miteraka tsy fanomezana lanja ny olona ofanina tokoa izany, mety misy tsy azon’ny olona ihany koa izay ambara fa manaiky fotsiny izy, ao anatin’izany ihany koa ny faripahalalan’ny ray aman-drenin’ny mpianatra izany. Misy antony nahatonga izany niseho teo amin’ny fanofanana, koa andeha ary ho fakafakaintsika fa noho ny tsy fanovana ny paikadim-panatanterahana izay nentina no nampisy ny olana, faharoa kosa no hijerena fa tsy ampy ny fiofanana izay nataon’ny mpampiofana fa miezaka manatanteraka fotsiny, fahatelo farany indray no hijerena ny olana teo amin’ny fari-pahalalan’ny ray aman-drenin’ny mpianatra.
Rakotonaivo, samuel ratany mpanoratra 1901-1926 , op, cit, tak.92-94 24 f rakotonaivo, samuel ratany mpanoratra 1901-1926 , op, cit, tak.95-99 25 f rakotonaivo, samuel ratany mpanoratra 1901-1926 , op, cit, tak.68-71 26 f rakotonaivo, samuel ratany mpanoratra 1901-1926 , op, cit, tak.107-118 27 révue de madagascar, janoary 1941, lah. 28 28 j. J rabearivelo, ny mpandinika, 29 oktobra 1926, lah.153
Matoa isika miambina tian’ny mpanoratra hantitranterina fa misy fahavononana sy hafanam-po ao amin’ilay olona miteny. Tsy misy olona afaka hanozongozona io fahavononana io intsony, fa dia tsy maintsy ho tanteraka hatramin’ny farany ny asa. Ankoatra ireo tamberin-javatra voatanisa ireo dia mbola maro ireo karazany hafa nampiasain’ny mpanoratra. Nampiasa ny tamberim-boanteny an-dohan’andalana koa izy araka ny hita ao amin’ny tiako izy ihany, andininy voalohany. Tiako izy ka tsy afeniko tiako izy ka teneniko tiako izy ka hajaiko tiako izy ka lalaiko eto dia te hanantitrantitra ny mpanoratra fa, efa fitiavana tsy tontan’ela no ao anatiny, fitiavana arahina fikirizana sy herim-po tsy voasakana mihitsy fikirizana amin’ny teny malagasy hatrany na inona na inona fahatsaran’ny teny hafa. Misy koa endrika hafa somary misy aingitraingitra kely anehoan’ny mpanoratra ity tamberim-boanteny sy tamberim-pehezan-teny ity. Ireto tonokalo ireto no ahitana izany mino aho , ny poety ary misaotra ao amin’ny mino aho dia tsy toy izao no fisehoany ny andalana roa voalohany no misy tamberim-pehezan-teny, ary ny andalana fahatelo avy isan’andininy no misy ny tamberin-boateny. Mino ny fisiana aho manaiky koa ny fandaharana mino ny fisiana aho manaiky koa ny fandaharana mino ilay fitiavantsika. Mino ny fisiana aho manaiky ny fisiana aho
Tany am-piandohana dia ireo literatiora am-bava ihany no nosokajiana ho literatiora madinika. Niova niandalana izany fiheverana izany, ka voakasika ihany koa ireo literatiora an-tsoratra. Marihina fa i ragon michel dia nanavaka ny literatiora miseho amin’ny fomba fitenin’ ny vahoaka, sy ny literatiora miparitaka ho an’ny vahoaka.47 na izany aza anefa dia samy literatiora madinika no iantsoana azy ireo. Ireto avy ny karazany ny literatiora am-bava rehetra angano, sns , ny tantara foronina izay mitohitohy roman feuilleton , ny tononkalo poèmes , ny hira hira madinika , ny tantara an-tsary mitohy roman photo
Ny taratasy miasa amin’ny sehatra roa ny taratasy any amin’ny ivotoeran-tserasera hoan’ny tantsaha mifanerasera amin’ny alalan’ny taratasy ny samy mpikambana. Ampiasaina izany raha miantso ny mpikambana ny lehibe. Amin’ny fotoana mahamaika na fandaharam-potoana milatsaka eny anelanelany mazàna no itrangan’izany. Ny fifandraisana an’onjam-peo araka ny efa nambara tany aloha dia mampiasa ny taratasy ho fitaovana hahafahan’ny samy mpihaino mifandray ny ratia. Manamafy ny fifandraisana misy eo amin’ny samy mpinamana na mpihavana na mpiara-monina ny fanatanterahana izany. Eo koa ny fampiasana vatakely apetraka eny amin’ny kaominina sasany mba handraisana ny hafatra an-taratasy izay apetraky ny mpanjifaisan-kerinandro ny fampielezam-peo tanjona apetraky ny fampielezam-peo ny fanentanana ny tantsaha hahay hifampizara traikefa sy hampihatra izany. Mandeha isan-kariva ny ratia saingy ny fandaharana no mifandimby arakaraka ny datin’andro voatondro handehanan’izany. Miasa mandritra ny adim-pamantaranandro dimy isan’andro eo ho eo izy. Manomboka amin’ny 05 ora hariva ka hatramin’ny 10 ora alina izany. Voafetra ho amin’io fotoana iony fampiasana ny fampielezam-peo.
Tsy mahavita tena ralehilahy ka nanamboarana vady sahaza azy hoy ny soratra masina. Ny taona 1997 no nanamasinana ny fanambadin-drazafiarijaona haingo michel sy ratovoarisoa livarivony. Tso-piainana izy roa, ary tia manampy ny mpiara-monina aminy. Monina eny ambohimanarina ry zareo.
Josoa ao amin’ny et dia nanampatra koa ny fananany vola, ka tsy nisalasala nanadala an’i eva mba hiaraka aminy. I eva kosa tsy nahadinika intsony izay tena toetran’i josoa teo am-pikirakirana ireo volabe. Potika tanteraka ny fiainan’i eva taorian’ny fiarahany tamin’i josoa. Nailiky ny fiaraha-monina nisy azy izy.