Ny zanak’ingahy rainivola hoe! Hoy ramino mbola zendana mafy. Tena tsy azo ekena. Misakana izany amin’ny heriko manontolo aho. Tsy maintsy mitady hevitra hamongorana hatramin’ny fakany izany fikasana mamohehatra izany isika na ho inona na ho inona ! Izany indrindra no ifandinihana aminao anadahin-dreniny, hoy rangahy rainy. Ataovy izay hevitra, zaodahy, fa niteny izahay, nanentsenany tadiny; nandrara izahay, nampihainoana hazon- damosina! Toa nihantona vetivety hatramin’ny dinidinik’izy miaotra tao an-trano nandre ny tabataban-dry zalahy teo ivelany, feno hehy valaka, revo mampiady karajia ary nahoana moa, ry ingahinaotra, raha ndeha haroso amin’izay ny amin-drabeniomby sy ravololona? Hoy ramino. Ireo no hatao lova tsy mifindra araka ny efa nokasaina hatrizay, dia vita ny resaka mino aho fa tsy hanahirana akory izany, satria izy roa ireo dia zafin’ny mpirahalahy, ka tsy dia ilana ala ondrana loatra. Fomban’ireo raiamandreny taloha, indrindra ireo sarangan’ny tsara fivelomana, ny mampitambatra ny ankizy ao amin’ny fianakaviana, mba hiambenana ny tsy fifangaroana amin’ny saranga hafa sady hiarovana ny tsy fiparitahan’ny harena. Izany no lova tsy mifindra. Na izany aza, tsy mifankaheny na oviana na oviana ny mpianadahy iray tampo sy ny zanaka aman-jafin’ny mpirahavavy, fa kibo tsy omby, hono, ireo. Na dia voarara mafy aza, mbola afaka mifanambady kosa ny zanaky ny mpirahalahy sy ny mpianadahy rehefa alana ondrana ravololona aloha tsinjonay mazoto ihany, fa ity zanakareo no toa hanahirana, hoy ny rain-drabe nitsangana niankina teo amin’ny fitoeram-bokatra rehefa lanierantsika ray aman-dreny ve izy hitsipaka intsony? Hoy ramino mba nitsangana koa hanamboatra ny lambany nitady hiroraka. Tamin’izay, nitabatabam-pihomehezana indray tany alatrano. Re ho matsiro ny tafasirin-dehilahy tany ho any. Nofaranana maimaika ny dinika teo, fa ndeha mba hamonjy izao korana mafana izao koa izy miaotra ho eny ihany ianareo, ranadahy, hoy ramatoa, koa dia efa mba ankinina aminao ny fitenenana iny zanatsika iny. Tsy olon-kafa iny, fa kibo tsy omby aminao ihany! Notarihin-drangahy tompon-trano ho eny amorom-pahitra ilay vahiny. Nitombo ny mpandray anjara; nihanientanentana sy nahaliana hatrany koa ny torotoro ravina. Toa nihavelom-bolo hatramin’ny volon’alina, fa indro nampitafitafy ny tara-pahazavana ananany ny sila-bolana. Hita soritra miandalana teny, fa tsy nahomby ny efa ela nihetezana ny zatovo fotsinify amin’ny fampiadiana hain-teny. Saika tratran’ny don-tandroka hatrany izy ireo, ka nangasihasy tsy nanan- kavaly. Nony farany, nibaboka. Tamin’ireny tafa amorom-pahitra nampiadiana karajia ireny indrindra no niavian’ny fitenenana hoe antitra mampiady kalo, ka ny antitra antitra ihany dia nofaranan’ilay zokiolona iray teo tamin’ny anatranatra sy ny torolalana amin’ny fiainana ny korana, nony injay nidona ny mihinam-bary olona ianareo lehireto no kiady antoky ny saha, vavahady antoky ny vohitra; ianareo no varavarana antoky ny trano sady hidin-trano miantoka ny alina. Ianareo tokoa no kiady sy tabihanay. Izao lehiretsy no mba teniko ataoko aminareo ny zaram-pangady no tano, ny asa no ifotory, fa ny ory anie tsy havan’ny manana, ny omby mahia tsy lelafin’ny namany. Na zokin-tarehy aza ange lehiretsy nefa zandrin-karena mijoro tsy maha-mena-maso ny olona, mipetraka tsy misy mpanao mbay lalana;