Koa tamin’ny niverenako teto ambohitraivo dia balesa no anisan’ny notadiaviko voalohany. Tsy teto anefa izy fa hoe lasa nitady karama tany an-toeran-kafa. Taty aorindrina, efa raikitra ny adinay mbamin-dry rainijery vao tonga teto izy. Indray hariva no nahatongavany nitsidika ahy, ary faly tokoa aho nahita azy tsy nihafahafa niresaka. Navoakany ny toaka efa nentiny hatrany, ary tsy nihafahafa koa aho nisotro, fa nafana koa ny resakay roa lahy nahatsiahy ny ela niaro ny sombin-tantara isan-karazany nolazainy avy tany amin’ny nalehany. Rahefa hisaraka izahay roa lahy, dia nangatahiko izy hiverina matetika, ary nanaiky tsotra izy, ka hatreo dia isaky ny hateloana, raha kely no tonga teto an-tranoko balesa. Nikitikitika ny eritreritro ihany ny nahitany vola hamidy toaka, satria tsy niasa izy, nefa tsy sahy nanontany aho sao dia hanafintohina azy. Taty aorindrina anefa, dia izaho kosa no nividy, dia sady nahafinaritra ahy ny niresadresaka taminy no nihatiako ny nisotro. Tsy dia mpisotro aho akory talohan’izany, fa tonga amin’irony fitenenana hoe rahefa mahita dia mihinana. Saingy rahefa niaraka tamin’ny balesa aho dia nihanihinana. Fa ankoatra ny hafalifaliana nitambaranay roa lahy teo am-pisotroana raha niresaka, dia tsaroako koa fa toa nandranindranitra ny saiko sy nampitombo ny fahasahisahiako hanao zavatra ny alkaola. Indraindray, manomboka amin’ny maty masoandro izahay no misotro, ka tsy mijanona raha tsy efa misasaka ny alina kanefa ny ampitso io hany indray dia mamerina. Pendo no nanaitra voalohany nilaza ny fiovana ratsy nahazo ahy, no nilaza koa fa tsy tiana balesa, kanefa tsy dia nasiako fiheverana loatra ny teniny noho ny maha-zaza azy. Niteny ahy koa ilay rangahy lehibe atao hoe rainisoa, izay anisan’ireo nifandray betsaka tamiko, ary navesatra tamiko ihany ny teniny. Nohazavainy tamiko mantsy ny fihenan’ny lanjako teo amin’ny manodidina ary tena nandona ny saiko izay nolazainy, saingy efa tafiditra ka tsy afa-niala. Ary na efa tsy niaraka intsony aza izahay sy balesa, dia mbola tsy afaka tamin’ny fisotroana aho fa vao maika aza niboboka. Fa niady mantsy izahay sy balesa ary niafara tamin’ny faharavan’ny fihavanana ny adinay. 31- talata 15 jolay 1969, iv lah 3959 indray andro, raha namonjy tsena aho dia nifanena tamin’ilay rahasinoro, izay efa nanombotomboka ahy ho nangalatra zanak’omby. Toa tsy kisendrasendra no nifanenana fa niniana nandrasana tao am-bavahadin- tsena mihitsy aho, ka nony nandalo dia novazavazainy lehilahy tsy valahara! Hoy izy. Lehilahy mandoto tanàna. Asa ihany izay tsy mbola handroahan’ny fanjakana azy. Raha misy ny jiolahy dia ny tahaka itony no tena farahidiny! Nanentsi-tsofina aho fa tsy te-hifamaly, kanefa nony nahita ahy nangina izy, dia vao mainka koa nanompa sy nanozona, hany ka nisondrotra ny ràko nony farany. Nilazako izy hangina, fa raha tsy izany dia hataoko mahita raharaha. Nihiaka tamin’izay ilay rahasinoro hanky va re, hoy izy. Jereo ry ambanivohitra fa ny mamo indray no miantso polisy! Vetivety foana dia nitangorona ny olona ary latsaka tao afovoana aho ka tsy nisy azoko natao afa-tsy ny nihenjana inona no ilanao ady amiko ramatoa? Hoy aho. Inona no antony hanompanao ahy? Aza mora taitra andriamatoa, hoy izy, fa aleo ny vahoaka no hitsara lazao izay ho lazainao, hoy aho, fa ny ompa no ajanony. Tsy matahotra ny ho tsarain’ny olona aho akory! Rahefa nivazavaza teo ilay rahasinoro, dia nitantara izao atsanga tsy aman’orana rehetra izao. Ary ny tena nolazainy dia hoe izaho mampisotro toaka sy manimba an’i balesa ary lotoiko pendo ka izany no isehoako mikarakara azy! Raha zavatra hafa no nolazainy dia angamba ho lefitro ihany, fa tsy tsindriko intsony mihitsy ny foko nahare ny fanosoram-potaka nataony tamiko olona tsy vanona ianao, hoy aho, sady nofelahiko ny tehamaina izy, ka lavo nianjera tamin’ny tany. Vao mainka koa niantsoantso tahaka ny adala rahasinoro io rey olona fa mamono vehivavy! Tena jiolahy sy mpamono olona fa sambory! Ary tsy hitahitako akory tokoa, dia nisy nibeda ahy avy tany aorinako tany. Nakifiko izay nitana ahy, nefa tsy afako fa totohondry no reko niantefa tany amin’ny fihirifako tany, ka fanina nandraingiraingy aho. Toy ny avy lavitra be ny nandrenesako ny antsoantso nanao hoe ataovy amin’ny fanaovana azy è! Tapero mihitsy ny ainy è! Nahiratro ny masoko hijery izay namely ahy, nefa tsy nahatazana na inona na inona aho fa ny ranomasoko no avy hatrany dia nigororona. Tsy ranomaso noho ny fahatairana izay nahazo ahy akory fa ranomason- katezerana. Fa nivonto nila hitresaka mihitsy ny foko, nieritreritra ny fihetsiky ny olona. 32-alarobia 16 jolay 1969, iv lah 3960