Lo-Renz-O/malagasy-sentence huggingface dataset:
Fintina i lyra mivetso ny fitiavana ao amin ny boky mitatao vovonana no lohateny nampitondraina izao asa fikarohana izao. Fizarana telo lehibe no nentina nandalina izany. Voalohany, ny ankapobeny momba an i lyra sy ny asa sorany izay namahavahana ny loharano nipoirany, ny fiainam-pahazazany, ny fianarana narahiny sy ny fiainam-pahatanorany, ary nanehoana ny maha mpanoratra azy. Faharoa, ny fitiavana araka ny boky mitatao vovonana izay nahitana ny fitiavan olon-droa, ny fitiavana eo anivon ny fiarahamonina, ary ny fitiavan-tanindrazana. Fahatelo ny nandokoany ny fitiavana nandalinana ny filalaovany amin ny endrika ivelan ny tononkalo, ny filalaovana amin ny voambolana sy ny filalaovana amin ny sarin-teny.
Ny vahaolana nentina namahana izany olana izany tsy maintsy mikaroka fomba hahazoana misetra ireo sakana rehetra mety tsy hahavitana ity asa fikarohana ity izahay. Voalohany indrindra, tamin’ny fotoana nidinana tany an-toerana aloha, dia ireo ray amandreny be teo an-tanàna no nifampiresahanay, satria ireny manana angona amin’ny resaka lovan-tsofina. Nanontanianay ny kaominina tena mpanao zafindraony tao fandriana. Rehefa nitanisa izy ireny, vao nandeha nitety niaraka tamin’ny fitaovana fandraisam-peo izahay.
Ny rima mifanjohy ny fiafaran ny feo eo amin ny andalana roa misesy no mitovy. Ny ampiasan ny mpanoratra an io karazana rima io amin ny ankapobeny, dia nentiny naneho hevitra mifandrohy tsy tiana ho tapaka, toy ny fehezankevitra roa mifampitohy na mifampiankina, ny fehezanteny roa ampifanohizin ny mpisolo manondro, ny andalana roa mifampiantsampy. O fehezankevitra mifampitohy na mifampiankina fehezankevitra mifampitohy ny fehezankevitra mifampitohy, dia fehezankevitra mahaleo tena roa na maromaro mifandray amin ny alalan ny mpampitohy fehezankevitra.
Ankoatra ireo efa mahazatra toy ny pretra sy ny masera ary ny birao sy ny filoham- piangonana dia miisa 36 ny lahika mizara kômonio ao amin’ny paroasy mahamasina. Vehivavy no ankamaroan’izy ireo 26 ary ny ambiny lehilahy 10 ny vehivavy no betsaka, satria izy ireo no mazoto mandray andraikitra.
Misy toetra samihafa ananan’ny karazana literatiora tsirairay, izay nentina nanavaka azy. Manana ny mampiavaka azy ihany koa ny literatiora heverina fa madinika natao indrindra hanehoana izany ity fizarana fahatelo ity. Lafin-javatra telo no hitondrana fandalinana ny maha literatiora madinika ny tononkalo ny lafiny mahatsikaiky ao amin’ny tononkalo ireo sarin-teny nandravavahan’ny mpanoratra ny asa tononkalony
Tiaoko loatra ny zava-boahary, 25- na miafina na an-karihary ny bitika sy ny lehibe samy mamiko koa izy re ’rony omby mim an-kijana ’rony mamba mitapy hafanana 30- ny papango sy irony hitsikitsika toa mitafa sy samy mibitsika ny aviavy mitomarotaroka ny raviny manalokaloka
Ny hoe tsivongo anaty rakibolana malagasy rajemisa-raolison r , 1985 dia anaran-ganagana. Ety no fandehanan-dry zareo ngeza mihaza, ary mifidy mifantina marina ny tsiriry, vivy, vano manginy fotsiny ny voron’ala akanga, katrakatraka, ny voronadabo, ny koera, ny akohon’ala. V. A. Tak97 bengy osy na koa benge amin’ny fiteny sakalava araka ny hita ao anaty rakibolana malagasy30 io no biby fady ny olona any mojangà.
Famolavolana sy fanamarinana ny fihetseham-po ity fomba famolavolana sy fanamarinana fihetseham-po ity dia mampiasa seha- kevitra iray izay miteraka ny fiontanam-pon’ny itenenana ka mety ho lazaina ankarihary izany na ankolaka. Fomba efatra no azo ampiharana azy dia voalohany, fihetseham-po tsy lazaina miharihary sy tsy hamarinina ankarihary notsoahana avy ao anaty seha-kevitra iray. Faharoa, fihetseham-po tsy lazaina ankarihary fa hamarinina mazava mifandray amina seha-kevitra. Fahatelo, fihetseham-po ambara ankarihary fa tsy hamarinina ankarihary mifanampy amina seha-kevitra iray. Fahefatra farany, fihetseham-po sady lazaina no hamarinina ankarihary mifandraika amina seha-kevitra iray.
Voatendry fa ny ampahany faharoa kosa dia voafidy. Izy ireo no miandraikitra ny famelomana sy ny fanentanana ary ny fanaraha-maso ny fiainam-piangonana143. Ireto avy àry ny mpikambana ao anatin’izany antsoina hoe biraom-piangonana izany. Ny pretra roa lahy pretra tompom-paritany na père curé sy ny pretra mpanampy na père vicaire mitantana ny fiangonana no tompona antoka voalohany amin’ny fanapahan-kevitra rehetra raisina ao amin’ny fiangonana. Izy ireo moa dia pretra diôseziana voatendrin’ny evekan’antananarivo hiasa ao amin’ny paroasy md josefa mahamasina.
Gazetin’ny antokom-pinoana protestanta, navoakan’ny fiombonan’ny fiangonana protestanta eto madagasikara , tamin’ny taona 1957 izy io. Kanefa na dia gazetim-pinoana aza ny fanasina dia miasa ho an’ny fireneny izy. Mitondra ny feon’ny krisitanina protestanta maro, manao antso avo ny finoany eo anivon’ny vahoaka malagasy.
Ary na lazaina fa ny fambolena aza no seha-pihariana mibahan-toerana indrindra ao amin’ny faritra, dia tsy io velaran-tany azo ambolena io manontolo no anaovana izany, satria ny 57.28 isan-jaton’ny velaran-tany azo ambolena ihany izany. Ny fafana manaraka eto dia maneho izany. Fafana 08 velaran-tany voavoly.
Noho andriamanitra tia ny olombelona, na dia manota isan’andro isan’andro aza izy, dia tsy foiny sy tsy ariany fa mbola anehoany fitiavana sy famindram-po foana. Tsy mandalo na miserana ihany, na manam-petra ny fitiavana sy famindram- pon’andriamanitra amintsika, fa mitoetra ary maharitra mandrakizay. Ny mikasika izany no asongadina sy asandratr’ireo mpanao salamo ao amin’ny baiboly ary ventesiny mandrakariva. Averimberiny isaka ny faran’ny andininy izany ao amin’ny salamo 136, raha tsy hilaza afa-tsy io toko io izahay. Izany hoe, ao amin’io salamo io, misy andininy 26 ary ny andininy tsirairay avy dia miafara amin’ny teny hoe fa mandrakizay ny famindrampony 50 avokoa. Fantatr’i abel ratsimba tsara io fitiavan’andriamanitra ny olombelona io, ka nahatonga azy hivetso hoe fantatro fa ianao mpamindra fo, mpamela heloka ka na tsy mendrika aza aho inoako, ianao hamela ahy v. A. , lah.77 tsy mifidy na mijery tavan’olona andriamanitra, fa izay rehetra mangataka dia mahazo avokoa, ary matoa mangataka dia manantena fa hahazo valiny na hahazo izay tadiavina. Tsy zava-bitika na tsinontsinona, fa tena lehibe sy sarobidy ny famindram-po ka tsara sy mendrika hatao an-kira, mba ho re sy hofantatry ny firenena sy ny olon- drehetra. Hoy izy, manentana ny rehetra mba hidera an’andriamanitra, noho ny famindram-pony miderà an’i jehovah ry firenena rehetra fa lehibe ny famindram-pony amintsika ary mandrakizay ny fahamarinan’i jehovah v. A, lah.33
Amin ireto ampahan-dalàna ireto no ahitana taratra ny andraikitry ny fanjakana sy ny tanjony eo amin ny sehatry ny fanabeazana. And. 3 ny fanjakana dia manaiky hametraka rafitra fanabeazana, fampianarana ary fanofanana mikendry ny hahombiazan ny fikoloana ny saina, ny vatana, ny fanahy, ny maha olom-pirenena ary ny fananan-talenta maha izy azy ny tsirairay. 4 ny fanabeazana, ny fampianarana ary ny fanofanana malagasy dia tokony hanomana ny tsirairay hirotsaka amin ny asa ara-tsôsialy, ara-toe-karena ary ara-kolontsaina ao amin’ny firenena mirindra ho an’ny fampandrosoana.
Tsy nanoina rabe, fa ny masony no nalefadefaka, naminaniana koa ny tsindrihazolena ao am-pony matahotra mafy aho rabe malalako, fa hoe lasan’ny olona ianao, hoy indray i noro nifaditrahitra61 mahantra loatra ange ity foko ity ! Dia nanezaka nifokofoko teo an-tratran’ilay tovolahy indray izy tsy hitia olon-kafa afa-tsy ianao aho, ry noro tsy foiko! Hoy rabe namihina ny vozony tan- tsandriny fadiranovana ny foko, fa noheveriko ho nandao ahy tokoa ianao!
Lohahevitra fototra iankinan’izao asa izao moa ny momba ireo tantara fandefa amin’ny onjam-peo nosoratan’i saholy rakotonanahary. Noho izany, tsara raha hasian-teny ny fampahafantarana ankapobeny momba ny tantara fandefa amin’ny onjam-peo sy ny tara-kevitra izay novoizin’ny mpanoratra matetika ary ny fiainany manodidina ny tantara.
Ny nofinofy voafaoka ao anatin’ny sehatry ny nofinofy ihany koa ireo teny izay mifamatotra akaiky aminy. Ny nofinofy moa, amin’ny ankapobeny, dia maneho faniriana, zavatra mbola tsy tanteraka fa visavisain’ny eritreritra ao, tiana ho to. Koa ny faniriana, ny visavisa, ny vinavina ary ny eritreritra, dia tarika iray amin’ny nofinofy avokoa.
Nahasarika anay hatry ny ela ny serasera momba ny haino aman-jery, noho ny fahatsapanay fa toa mbola vitsy mpikirakira ny momba izany eo amin’ny sehatry ny fampianarana, kanefa azo ampiasaina tsara ho fampivoarana izany asa lehibe izany. Isan’ny nahazoana namantatra izao sehatra nirotsahanay izao àry ny fanatrehana karazana seminera momba ny haifampianarana ny teny. Nahasarika tokoa izany, ka nihazona ny safidinay.
Olona; fa izay rehetra aloaky ny vavan i jehovah no iveloman ny olona. Deoteronomia 8 3 izany dia mbola mampibaribary hatrany ny finoana lehibe ananan i miaro, mpandray anjara fototra ato amin ny tantara ary voalaza hoe na zovy na zovy misaotra ny vadiny, dia aoka izy hanome an-dravehivavy taratasy fisaoram-bady. Fa izaho kosa milaza hoe izay misaotra ny vadiny, afa tsy noho ny fijangajangana ihany, dia mampijangajanga azy; ary na zovy na zovy manambady izay voasaotra, dia mpijangajanga. Tak 31 io dia ampahana tenina soratra masina nalaina tao amin ny matio 5 31-32, izay maneho ny tsy fankasitrahan i miaro an i felana, izay tsy nadio intsony; ka nahatonga azy nikaroka ny fomba rehetra hisarahana taminy. Vontom-pinoana manko i miaro, ary fatra-panaja ny fahadiovana mialohan ny fanambadiana. Ny voambolana maneho ny foto-pisainana sy ny riba malagasy dia notetezina ity mpahay rehetra, saingy tsy nisy vokany tao anatin ny adim-pamataranandro vitsy. Tak 8 maneho ny fahazaran ny malagasy manatona ireny olona inoan-teny amin ny fahasalamana sy ny hoavy. Mpisikidy na mpimasy no fiantsoan ny sasany azy aza manao tahaka ny rainao ianao, ry miaro. Tak 11
Fanakorontanana ny hafa anisany endrika isehoan’ny tsy fifantohan’ny mpianatra ihany koa ny fanakorontany ny hafa. Ampiresahiny ny namana izay miara-mipetraka aminy, mitatra amin’ny manodidina azy izany ary indraindray aza moa dia ny mpianatra iray kilasy mihitsy no voakorontana. Ohatra tamin’izany, raha nanontany tamin’ny mpianatra ny mpampianatra nanao hoe atsangano ny tànan’ izay mbola tsy nahavita ny asany? Ny valiny nandrasana tamin’ny mpianatra dia ny fihetsiky ny tanany izay marika hahafantarana fa nahavita ny asany izy na tsia. Tsy izay anefa no nitranga teto fa nisy mpianatra iray naningana ka namaly an-dramose mpampianatra tamin’ny feo avo kely sisa ny ahy dia vita, ramose maro tamin’ireo mpianatra no nihomehy raha nahare izany. Miteraka fanelingelenana ho an’ny hafa anefa izany feo izany. Hoy i maurer sy i freilinger naneho izany 1994 53 matetika izy no manembantsembana ny hafa. 36, izany hoe fihetsika izay ninian’ilay mpianatra hatao mba hoentiny hanaporofoana fa tsy marisika intsony izy amin’ny fampianarana fianarana izay atrehiny, hisarihany ihany koa ny fifantohan’ny hafa hitodika any aminy. Mbola hamafisin’ny fanambarana nataon’ny scolarama 2012 ihany koa izany antony goavana mahatonga ny tsy fanarahan-dalàna ao an-dakilasy ny tsy fisian’ny faharisihana. 37. Tsy voafehin’ny mpianatra mihitsy ny fihetsiny vokatry ny tsy fifantohany, indraindray aza moa toa iniainy atao mihitsy izany.
Indray alina dia taitra aho, ary loza ny hatairako, fa toa efa tokony ho maraina ela ny andro, nefa tsy mbola tonga ny masoandro. Nihevitra ahy ho mivadik’atidoha aho tamin’izay, ary raha toy izao dia miahiahy fatratra sao diso lalana ny masoandro ka manitsy habakabaka hafa, sao ny tany no milefa nandritry ny alina ka lasa nanalavitra ny taratry ny masoandro, na maizina tampoka ny masoandro, ka na tsy nandositra aza ny tany dia maizina eio am-piandrasana ny mazava eo izy. Hiandry ny mazava mandritry ny firy taona ary? Nitsangana tampoka ny vatako, niridiridy ny voamasoko, tsy nahita afa-tsy ny aizina anefa aho. Tsy tantiko ny mieritreritra izany hoe ho maizina mandritry ny taona maro ka dia nanezaka niantsoantso mafy aho, ny fanampoizako tamin’ny tany dia takatr’antso sady azo baikona ety an-tany ny hery rehetra any an-danitra any nefa tsy nisy nanoina sady mbola tsy nanarangarana ny mazava. Farina ny feoko nony ela. Nihakely ny heriko, mamoy fo aho, mirotsaka ny ranomasoko, dia niampaka teo amin’ny fandriako aho, tsy nahafoaka akory ny dinitra nitete teo amin’ny tavako. Nampangirifiry ahy loatra ny nahita tao an-tsaiko ny sarin’ny masoandro, ny tarehiny rehefa ho tonga ka manao haody eny am-bavahady atsinanana sy ny taratry ny salovan-tavany rehefa midina moramora ery andrefana ery, tsaroako tao an- dohako niaraka tamin’izay koa ireo ora 12 ihantonany eny ambony eny ka ahazahoan’ny masoko milomano hatreny am-paravodilanitra, mitsiky amin’izay manodidina azy. Raha mbola nano veloma ny masoandro sy ireo zavatra rehetra ireo, izay anefa dia inay nisy feo tao ivohoko. ? Azafady tompokolahy hoy ilay feo niherika aho hijery, nefa indrisy, hay hadinoko fa naman’ny pao-maso na dia mana-maso aza noho ny aizina manodidina.
Na dia nahomby tamin’ny fampitan-desona aza i d dia tsy midika velively izany fa nety avokoa ny nataony rehetra. Ny vokatra tamin’ny ankapobeny mikasika ny tombana no naseho tamin’izany, fa nisy dia nisy tokoa ny lesoka nataony araka izao asehonay manaraka izao a. Lesoka teo amin’ny fanomanana
Tamberim-boanteny na andian-teny am-param-pehezanteny na am-paran’andalana na am-paran’andininy mifanesy ny épiphore238. Mifanohitra amin’ny anaphore izany. Ahitana azy ny tononkalo hoe tso-drano sy ozona,239 237 er marina’h, ho anao miaramila, in rm, tak 48 238 s rajaona, ny zava-kanto vita amin’ny teny, op cit tak51 239 er marina’h, tso-drano sy ozona, in vaf, tak 4-7
Hevitra roa miavaka tsara no fonosin’ny fampiasana ny baraingo ao amin’ny tantara. Voalohany dia ampiasaina amin’ny fehezanteny manontany izy izay manamarika ny firoson’ny tantara. Ohatra robena fa nahoana ianao no nisento? Nanja tantarao ahy ho ny momba anao? Nanja ampy ho anao angamba ny fanazavako ry ingahy kaomisera?
Ireto misy ohatra vitsivitsy u ? U ? ? U na-to-ry- ma-rai-na- ra-su-per-ma-mo vnt 11 u ? U u ? U ka- toa- ka-mo-ka-mo vnt 06 u ? U tsy- no-dy- an-tra-no- man-tsy i-zy- ha-li-na vnt 12 u ? U fa- na-nen-tsi-na- da-l vnt 7 244
Marainan’ny alahady; alahadin’antananarivo. Antananarivo tia vavaka. Maneno ny lakolosy eran’ny tilikambo sy ny fitoerana avo mifanao andao mifamalivaly, mikarantsana, mifanenjikenjika, mifanarakaraka amin’ny feo avo manga mikarantsana, manaitra ny olona hamonjy ny zara- fiangonany avy; anefa koa angamba, miantso ny anjely handroaka ny rahona manampina ny lalana homban’ny fivavahana izay efa madiva hatao. Teo amin’ny arabe nanolotra ny fiangonana anankiray, dokotera telo, no efa nandalo teo hamonjy marary anankiray any ho any dia iny koa ny dokotera
Le sans-abrisme, pour p. Declerck, est un état irréversible qui n’aboutit jamais à une réinsertion. Si pour ces sujets, il n’y a jamais eu insertion, comment pourrait-il y avoir réinsertion subséquente ? , s’interroge-t-il. En fait, ces sans-abri seraient dans une dynamique de répétition de l’exclusion le sans-abri est un exclu qui en est venu à ne plus pouvoir vivre autrement que dans l’exclusion perpétuelle de lui-même. J. Damon reproche à cette vision son point de vue limité de la problématique sans- abri. Dans cet ordre d’idée, les sans-abri constituent une population pathologiquement distinguable de la population générale, et la question sans-abri devient un problème qui ne s’analyse pas en termes d’inégalités et de mobilité sociale, mais en termes de morbidité et de catégorie singulière. Il rappelle que des gens s’en sortent, des contre-exemples parmi ces gens que l’on dit complètement foutus un diagnostic n’est utile que dans le cas où un traitement est proposé et cela à la condition que les personnes sans-abri le veuillent bien. Par ailleurs, il a été soulevé qu’une grande partie du travail psychologique se base sur l’activation des ressources personnelles, comme la famille, les amis, etc. Ces ressources personnelles viennent de l’extérieur et donc, dans ce cadre, il est difficile de les renforcer puisqu’elles ne sont pas présentes. D’autre part, les ressources personnelles se basent essentiellement sur les liens sociaux. Il ne sert peut-être à rien de proposer un suivi psychologique à un sans-abri ou d’essayer de rebâtir son estime de soi. L’identité sociale et personnelle semble se construire à travers l’image que les autres nous renvoient et que l’on se réapproprie pour la faire nôtre. Un travail sur le lien social paraît plus adapté qu’un seul travail psychologique pour pouvoir construire quelque chose de positif. D’après la théorie des supports de danilo martuccelli3, pour être un vrai individu, quelqu’un de responsable, il faut que les ressources internes de l’individu soient supportées implicitement par les ressources externes comme les liens sociaux, les biens culturels ou les biens économiques. Pour aider le sans-abri, il faut travailler sur les ressources externes. Il y a aussi le refus des liens sociaux dont font preuve certains sans-abri. Le fait que les sans-abri refusent ces liens vient probablement d’une volonté d’autoprotection contre l’extérieur. De plus, pourquoi le sans-abri irait-il vers un monde extérieur qui ne l’accepte pas ? Quant au refus de contacts avec d’autres sans-abri, en effet, il disait ne pas vouloir se lier aux autres sans-abri pour essayer de se détacher de ce milieu. On peut aussi se
Ny fanovana anarana zinaha entiny manondro ny olon-tiany no mitranga eto. Fanovana anarana maneho ilay fitadiavana ilay olon-tiana izay manahiran-tsaina, ary tsy mahatafandry mandry. Mitory fiezahana sy fahavononana ny fampiasana ny zinaha ny fanomezana anarana hafa miavaka amin’izay faheno mahazatra no nampisy lanja ny herim-po nananany sy fiovana misy entin’ny fananana olon-tiana. Izay anarana miavaka izay no mitory ilay fitiavana. Azo ambara amin’ireo voalaza ireo , fa mifandrohy hatrany ny hevitra sy ny fomba filazan-javatra. Ny fahaizana mandrindra ny fomba fanehoan-kevitra amin’ny fanovan-javatra no nahatonga ny kanto amin’ireo tononkalon’ny mpanoratra. Hainy ny misarika ny mpamaky hiara-hianoka aminy ny zava-drehetra manohina ny fony. Misy sarin-teny hafa mbola nentin’ny mpanoratra nandoko ny fanabeazana nataony dia ny sarin-teny hafa sisa.
Famintinana ny tantara i fitahiana dia tovolahy iray manan-talenta amin’ny sary hosodoko. Tsy nankasitrahan-drainy io asa nataony foto-pivelomana io, satria noheveriny fa asa tsy mahavelona sy tsy mampandroso ny fari-piainana. Tsy resy lahatra tamin’ny hevitry ny rainy anefa i fitahiana fa niezaka nanatsara ny talenta izay nananany. Nanana olon-tiana i fitahiana. Telina no anarany. Mpiray fikambanana, mpiray fiangonana ary mpiray tanindrazana izy roa. Rehefa vita ny fianaran’i telina dia notanterahina ny fanambadian’izy ireo, ary nitokan-trano ihany koa. Indray andro, sendra niara-nivoaka tany analakely izy mivady ary tojo ity tovovavy mpangataka. Kilemaina sady jamba izy io. Nangoraka sady niantra azy i fitahiana hany ka nanadinkadina ny renin’i bitro ny amin’izay antony nahatonga an-janany ho toy izao. Tsy dia nanan-kavaly loatra anefa i ramatoa raketaka. Nony tonga tany an- trano i fitahiana dia tapa-kevitra ny handray ny andraikiny amin’ny fikarakarana azy mianaka. Nolazainy tamin’i telina izany fanapahan-keviny izany ary dia notanterahiny. Nafindrany fonenana tany nanisana izy mianaka mba nahafahana nanara-maso azy ireo. Izy mivady no nanao ny fikarakarana rehetra. Tsy dia
Ny fanaovana ny ’’isan’andro’’ na ny ’’tomboka andro’’ dia asa fivarotana ny herin-tsandry amin’ireo izay tsy ampy tanana miasa. Ireo sahirana ara-pivelomana, tsy manan-tany hovolena na ny kely velaran-tany no miditra amin’ity sehatra asa iray ity. Samy manao izany avokoa, na ny lehilahy, na ny vehivavy, eny fa hatramin’ny ankizy aza.
Voalohany aloha, fototra maha-olona ny olona ny teny noho izy iavahany amin’ny biby. Amin’ireo zava-manana aina rehetra noharian’andriamanitra, dia ny olona irery ihany no manana ny teny sy afaka mampiasa azy. Azo itarafana sy manorina ny mahaizy azy ny tsirairay ny teny. Izany hoe, azo tarafina eo amin’ny fomba firesaky ny olona iray ny aminy manontolo, ny fomba fisainany manoloana ny zavatra iray, ny toetrany, ny fihetseham-pony sy ny fiheviny, indrindra ihany koa isan’ny manorina ny mahaizy ny olona ny teny. Manaporofo izany ratrema william 13 manao hoe ho antsika malagasy, ny faka lalina indrindra ahazoantsika manorina ny mahaantsika antsika dia ny teny malagasy.
Ny lafy itovian’ny fiheverana eo amin’ny sokajin’olona samihafa avy amin’ny fanahy ratsy ny aretina; olona ihany no nibaiko azy ho tonga ao anatin’ny marary. Azo atao ny mitsabo ny aretina, saingy mila fantarina ny raikipohy nentina nanimba ny marary. Ny famantarana io raikipohy io no mahaela ny fitsaboana, satria tsy maintsy ampiharina avokoa ny fombafomba mety mifandraika amin’izany. Ody fitia na tsitiamainty mazàna no loharanon’ny aretina. Vokatry ny faniriana mivaivay an’olona iray hifankatia amin’olona tsy mitovy toetena aminy izany. Miteraka fanerena ankolaka ny fandavan’ny iray io faniriana io, izay mahatonga ny mpanao ody mampiasa hery ivelan’ny tenany. Ny hatanjahan’ny saina mahatsiaron’izay mandà andavanandro hifikitra amin’ny fandavany no manamora ny fitroatry ny saina tsy mahatsiaro le ça ny rehefa tonga ao anatiny ny raikipohy nanimbana azy. Miseho manomboka eo ny aretina. Ny tsitiamainty indray dia karazana ambalavelona natao hisintonana ny fo aman-tsain’ny olona iray tsy hitia olona hafa, fa vao mainka aza hankahala. Ny lehilahy na vehivavy efa manambady mazàna no voany. Misy hifandraisany amin’ny complexe d’oedipe io karazana ambalavelona io satria ny olona mitovy toetena amin’ny mpanao ny ody no tena iharan’ny fankahalana; misy io fankahalana io noho ny filana fiarovana na tahotra ny ho very anjara.
Ny habaka isan’ireo lafin-javatra maha tantara foronina ny tantara foronina ny habaka. Io no manome aina ny tantara ka mahatonga azy ho azo hinoana. Toerana tena misy ary voaporofo ara-jeografia hatrany no ametrahan’ny mpanoratra ny mpandray anjara ao amin’ny tantara foronina. Tsy ny anaran-toerana ihany no lazain’ny mpanoratra ao amin’ny tantara. Ambarany hatramin’ny tataran’ilay toerana mihitsy aza raha toa ka manana ny lazany manokana teo amin’ny fiarahamonina izany. Amin’izay fotoana izay dia toy ireny mpizaha tany ireny mihitsy ny mpamaky rehefa mamaky ny tantara. Mahatsiaro ho toy ny manao dia mihitsy aza rehefa tena tafididitra lalina ao. Ambaran’i m. Butor fa ’’dia maharitra. Izany no fototry ny fitantarana ao amin’ ny tantara foronina. ’’28 araka izany, isan’ny vaindohan-draharahan’ny mpanoratra tokoa amin’ny ankapobeny ny famaritana ny toerana hametrahana ny tantara. Tokony ho fantany tsara araka izany ny momba io toerana ampiasainy io. Hoy indrindra i f. Mauriac tsy afaka mamorona tantara ao an-tsaiko aho raha tsy fantatro
Ohatra ao amin’ny ohabolana 10 1 dia manambara fa ny zanaka hendry, mahafaly ny rainy fa ny zanaka adala, mampalahelo ny reniny. Hita ao amin’io andininy io fa ny fehezanteny mifamaly rafitra, mitovy vahana , mifanipa-kevitra no anambarana fa feno fifaliana ny fiainan’ny ray aman- dreny rehefa mankato azy ny zanany. Fa raha toa kosa ka maditra ny zanany dia miteraka aretim-po eo aminy izany. Ny fifamalian-drafi-pehezanteny mitovy vahana, mifanipa-kevitra no tena betsaka ao amin’ny ohabolan’i solomona, ary saika ahitana ny zana-teny fa mampitohy ny fehezankevitra voalohany amin’ny fehezankevitra faharoa avokoa ny ankamaroan’izy ireny. Ohatra manambara izany ny voalazan’ny ohabolana 15 28
Na nanaovana fanadihadiana. Anisan’izany ny zava-misy iainan’ny mpianatra eny amin’ny sekoly tekinikan’ny fambolena ary ny fiompiana ivelan’ny sekoly noferana ho ny zava-misy tany an-tsekoly ihany anefa no nojerena. Izay mahakasika mivantana ny haifampianarana no natolotra. Tahaka izao ny drafitra nitondrana ny asa, raha ireo no fetran’ny asa. 0-9- drafitra