Toa mba nanangasanga kely ihany ny fanantenan’ireo mponin’anjanapara nitazana ny niaingan’ireo mahery fony vonona sy sahy hanenjika ny fahavalo. Tany an-kodahoda tany, tapa-kevitra ingahy rainivola sy ny namany, fa hotampohany amin’iny filentehan’ny masoandro raha mbola tsy manampompo iny ireto folo lahy mpandroaka. Tsy hanaiky hotaritiny etsy sy eroa intsony izy ireo, sady tsy hahandry intsony koa ny fiavian’ireo fokonolona hanampy, fa nitovitovy rahateo ny isany. Kanjo, raha ilay hiainga hamely iny indrindra no nirefotra ny basy avy aty an-damosiny. Voa teo amin’ny lamosiny ny anankiray tamin’izy ireo, dia izay lavo! Ary indreny sakalava an-keviny ho folo no nipoitra avy any hanenjika azy ireo tamin’ny lefona sy kibay. Tsy nampoizin-dry ingahy rainivola, fa mpitsongo voatsongo izy ireo. Hay nanao lamosina ho mandatehezana tao aoriana ireo folo lahy tamin’ny mpijirika! Tsy nisy nataon’izy rehetra afa-tsy ny nitsoaka nanavo-tena. Nilaozany teo ilay namany nitrosona tamin’ny tany. Tsy namelan’ireo sakalava anefa, fa nohaoziny avy ato aoriana hatrany, ka vaky niparitaka ireo mafana fon’anjanapara. Nandamoka ny tetika rehetra. Kivy tanteraka ingahy rainivola. Izay vao tena hafoiny ny ombiny sy ilay zanany malala. Eny, tamin’ireo omby an-jatony norobain’ireo mpijirika, saika azy avokoa ny ampahatelony. Nivalaketraka ny lehilahy. Hiondrika anefa tsy avelan’ny voninahitra, hitraka indray ianjadian’ny alahelo mihoa-pampana. Tamin’io hariva mandrorona andro io, trotraky ny hazakazaka andro aman’alina rabe, ka nitady hazo hialan-tsasatra amin’izay. Tsy fantany akory izay toerana misy azy. Ny azony antoka dia efa nihoatra any atsimo andrefan’i betafo ny diany. Ny nokendreny hatrany am-piaingana mantsy dia ny hamantana ny moron’i mania andrefana, faritra tsy maintsy lalovan’ny sakalava foana isaky ny avy mandrava tanàna. Sakafon-tsorohitra ihany, dia izay voankazo an’ala mba hitahitany teny izao no mba nandalo ny tendany hatramin’ny niposahan’ny masoandro. Tombony fotsiny ny hanoanana, fa ny tsaroany tena nahalanaka dia ny dia tsy an-kiato hatry ny omaly sy ny torimaso nitaky. Nefa, vao iny rendremana iny, dia injay nisy feon-jazavavy nimamamama reny any ho any. Kaodikaody ny masony, dia tsinjony tery ambadimbadiky ny hazo andrefana tery ireo lehilahy sy ny babony. Nidobodoboka aok’izany ny fony. Io eo tokoa ilay nandrasany. Toy ny rajako ny fandadiny nidina avy eny ambony hazo. Nifanaritaka niantso vonjy iretsy tovovavy ndeha hotolomin’ireto lehilahy mainty ngizingizina daholo. Ny fiadiany nangoniny tetsy am-body hazo tetsy, fa nilaozan’izy rehetra nisangisangy tamin’iretsy fanaka malemy tsy nanaiky ny sitra-pony. Mody avelany hisary mandositra ireo, avy eo enjehiny sy iantorahany. Akory ny hafaliany mitolona azy ireo mitsipatsipaka mamaly sy mihiakiaka. Izany hatairan-drabe, fa i noro indrindra io tazany voalohany nifanjevo tamin-tsakalava io. Tsy tratra ny niaingan’ny tanany nitoraka ilay tsy valahara, ka tanteraka hatrany amin’ny kibony ny lohan- defona. Nihiaka tokana io, dia vita ny aminy. Taitra sy nikoropaka ireo sivy lahy hafa nahita ny namany nitsidrahaka, kanefa efa teo an-tanan-drabe ireo fiadiny nandry teo. Mbola nikiry hanatona koa ny anankiroa, fa niainan-drabe fanindroany, ka nitsatoka teo an-tratrany ny lefona. Niahotra indray ilay anankiray. Tahaka ireny sampy lehibe ireny no fahitan’ireto zanak’anjanapara ity mpiara-monina aminy tonga teo. Nifanotofan’izy rehetra izy, sady nihohoka teo an-tongony nitomany vonton-kafaliana ny sasany, fa efa tsy nanantena fanavotana intsony. Tsiravina sy nilongilongy kosa iretsy valo lahy mbola nitsangana nanatrika ity badolahy kely tokana nanambaka azy rehetra raha mbola misy mihetsika eo, na dia iray aza, hoy rabe, dia lerako tsy misy indra fo.