Tsara izy. Ary nanomboka nitantara ka naneho tamin’i jery ny fanahiany ho zoviko amin’ise indray ve ry jery ny fiavian’i dada sy neny ray aman- dreniko, ary, saro-dazaina indrindra ny firarazanako noho ny maha safiotra ahy. Na izany aza, dia aleoko nifidy ka nandray ny fiavian’i neny. Angamba, mba manan-jo ny amin’izany ihany aho, noho ny ra malagasy mikoriana ato anatiko. Ary tsy nataoko ambanin-javatra izany, fa nomeko hasina ka maha te ho tia loatra. Ankehitriny, anefa, dia safomoron’ny tahotra ny fo amam-panahiko, sao hanaloka, dia lasa ilay maha malagasy ahy hay ve izany fotsiny e! , hoy i jery toa tsy rototra akory. Tamin’izay anefa dia hendratra i faniry. Natolony an’i jery ireo gazety roa vao avy novidiany, sady tafatsangana, ka hoy izy ha! Fotsiny izany amin’ise ry jery an! ? Amiko kosa, dia efa fambara loza sahady indro! Vakio mafy izay ambaran’ireo gazety roa samy hafa eo amin’ny pejy voalohany ireo. Dia rafitra i jery namaky, sady nampiakatra ny feony tsy hita hoavahana intsony ny vahiny sy ny tompon-tanindrazana fa lasa vazaha indray izao ny tany ; izany no voalazan’ny gazety voalohany r’ingahy faniry, fa ny faharoa kosa dia manambara fa hiverina indray, hono, ny fampianarana fahavazaha. Somary nivazivazy sady nitokelaka i jery nanontany an’i faniry fa inona izao no mila hampitresaka ny zanak’atidohan’ise amin’izany. Ary tsy hitako rahateo anie izay maharatsy izany e! Tamin’izay fotoana izay dia nisento i faniry, ka nilaza fa tsy hanome tsiny an’ise aho ry jery, satria, tsy fantatr’ise tokoa ny longoa mitoto-bozaka afenin’izany zavatra izany. Raha ambarako an’ise fotsiny, fa ny zaza malagasy ankehitriny dia mila ho kivy any an-tsekoly any. Tsy hita izay teny hay madio mangarangarana. Tsy gasy, tsy vazaha, fa manalasala toa vozon’akoho tanora avokoa. Tononina na soratana ny teny malagasy, avo sasaka ny tsipelina na ny rafi- teny diso. Vakina indray ny teny frantsay, azo isaina amin’ny rantsan-tanana ny voambolana mba fantatra amin’ny takila iray. Nefa izao, dia katsahina indray ny hampitomboana ny rofy, na dia mbola tsy niafana akory aza ny farasisa izay mbola tomoetra. Dieny izao ry jery dia esory ao an-tsain’ise ny fiheverana fa tsy tia ny fandrosoana aho. Tiako ny fandrosoana, nefa tsy sitrako kosa raha latsa-danja amin’izany ilay nananako tsy nahitako tsininy. Tiako ary mahafaly ahy ihany koa raha tsy afangaron’ise ny hoe mianatra teny frantsay, na teny vahiny hafa. Satria, ilaina izany mba hahafahana mifampiresaka, na mifanakalo hevitra amin’ireny vahiny ireny. Saingy tsy lalaiko loatra kosa ny mampianatra amin’ny teny frantsay, satria, malagasy ny taniko, malagasy ny fireneko , ary ireo mponina ao aminy. Ny tiako hambara amin’ise amin’izany dia ny fanagasiana maty paika sy araka ny tokony ho izy. Manan-karena amin’ny teny isika, saingy mbola tsy voatrandraka, sy voafolaka izany, satria, efa donton’ny vary amin’anana ny tsirairay. Hany ka na dia teny manana dika teny mazava tsara amin’ny teny malagasy aza no tiana hambara, dia satry foana hanonona izany amin’ny teny frantsay. Zary filamatra mihitsy e! Raha mbola vonon-kanohy ny resany iny indrindra i faniry, dia notapahin’i jery, ka hoy izy eny e! Reko izay ny ahiahin’ise ny momba ny fampianarana , fa mba ahoana kosa indray àry no hanazavan’ise ny momba ity kolontsaina malagasy ity? Tonga indrindra eo amin’ny loza tena mahatahotra isika r’ise, dia ny kolontsaina vahiny sy ny fananiham-bohitra ataony. Koa ampandrio tsara ny sofin’ise tamoramoraina io ilazako azy. Satria, io no sehatra iray mety hamotika tarangana ny tena mahamalagasy, ka hamafa toy ny tsy nisy ilay haren-tsaina sy mahafinaritra nolovaintsika tamin’ireo razana nifandimby.