Na ny fehezanteny voalohany na ny faharoa dia samy ahitana fanombanana ataon’ny mpiteny saingy ao amin’ny f2 kosa dia ahitana soritra fanambaniana mitaha amin’ny f1, izany hoe ahitana soritra ny fidiran’ny mpiteny kokoa amin’ny zavatra teneniny. Lazaina fa hentitra àry iry voalohany satria ny fahitan’ny mpiteny ny zava-misy ihany no ambarany fa tsy idiran’ny fahatsapany na ny heviny manokana tsy toy ny ao amin’ny faharoa izay misy fanambaniana mety hahitana taratra ny mpiteny ao amin’ny ambarany. Izay fanambaniana izay no soritra na dindo avelan’ny izaho-mpiteny ao anatin’ny ambara ka ny teny maneho azy no antsoina hoe mari-pizahoana. Ohatra arakany filazan’ny mpandinika dia mizara ho roa ny endriky ny fanjanahantany dia ny tany zanahina mba hasiana voanjo colonie de peuplement sy ny tany zanahina mba hitsetsefana ny hareny colonie d’éxploitation aminay kosa dia iray ihany ny fanjanahantany, saingy ny tarehy isehoany amin’ny fotoana samy hafa no tsy mitovy. Tsy sahala rakoto mbola voatavo tsy mifandraka sy rakoto efa olon-dehibe, saingy rakoto ihany io, na inona na inona fiovana nihatra taminy. Ny marina kokoa aza dia rakoto zazakely ihany no nanomana ny fisian- drakoto tovolahy. Fanagasiana, tak.27 ny fizahoana hita eto izao dia ny filalaovan’ny mpanoratra amin’ny voambolana ampifamaliany a-voatavo tsy mifandraka sy olon-dehibe b-zazakely sy tovolahy ao amin’ny fifamaliana a dia ahitana taratra ny fihevitry ny mpanoratra mikasika ny fivoaran’ny toetran’olombelona voatavo tsy mifandraka mbola tsy ampy fanabeazana sy fikolokoloana olon-dehibe matotra sy efa nahita fiainana tsy dia izany kosa no misongadina ao amin’ny faharoa fa ny rafi-batana na ny hery sy tanjaka zazakely tanora izay matanjaka izany hoe, ahatarafana ny fomba fijery sy fanapatapahan’andriamalala ny tontolo sy ny zava-misy manodidina azy. Ny mari-pizahoana izany dia voambolana miavaka amin’ny fahafahany maneho ny hevitra raketin’ny zavatra resahina ao anatin’ny ambara sady manisika ny fahitan’ny mpiteny izany manokana. Izany hoe, mirakitra hevitra roa hatrany izy ny hevitra fototra fonosin’ilay teny amin’ny maha singa mirakitra hevitra azy sy ny fiheveran’ilay mpiteny manokana mikasika ilay zavatra resahina. Io hevitra faharoa io izany dia tombon-kevitra izay tsy azo takarina raha tsy avy amin’ny fandinihana ny fanambarana. Sandam-panambarana no iantsoana ilay tombon-kevitra entin’ny mari-pizahoana ary arakaraka io tombon-kevitra io dia azo sokajiana ho karazany roa izy ny mari-pizahoana iontanana, dia mitondra ny tombon-kevitra entiny ambonin’ny hevitra fototra ambaran’ilay teny, dia ny fihetseham-pon’ny mpiteny mikasika na manoloana ny zavatra resahina. Ohatra ny atao hoe fandrosoana dia fitatry ny faritra heverin’ny olona tsirairay ho izao tontolo izao fony mbola toy ny biby ny olombelona, ka niaina tao an-davabato, diany tenany ihany- ary tsy nisy afa-tsy ny tenany- no noheveriny ho izao tontolo izao nony nandroso kelikely izy, dia nitatra ho vady aman-jananyno izao tontolo izao dia ny mpiray tanàna. Dia ny mpiray foko. Dia ny mpiray firenena efa tonga eo ny androatokon’ny olombelona, fa mba hatraiza kosa ny faritra afatsika malagasy? Mampanongo tenany milaza fa tsy mbola mihoatra ny vady aman- janaka io faritra io, ary izany no mahatonga ny maro amintsikaho mora andairan’ny kolikoly sy ny sisi-bola isan-karazany. Fanagasiana, tak.38