Amin’ilay fasa-poana folaka andry niankinana, nilaozan- dray mpiahy mamirifiry ery ny hatsiaka. Taratry ny fiainan’izay mianaka nilaozana hafanana ka mangatsiaka satria efa lavo ilay ray natao iankinana, mpiahy ny fiainan’ny ankohonany sy manome hafanana fitiavana, fitafy, sakafo. Ny rivotra nifofofofo avy any atsinanana dia nampihintsana ny ravinkazo efa nivolom- barahina mbola nifikitra teny amin ny rantsan-kazo efa maina ary nampitambolona ireo niavovona teny amin ny ahitra ringitry ny fanala. Taratry ny fiainan’izy mianaka misafotofoto miady irery amin’ny fiainana, diso fanantenana, nidifian’ny hafaliana, milomano anaty olana samihafa toy ny alahelo, adin-tsaina, adim-piainana. Toa mahatonga ny saina tsy ho tafapetraka fa mivezivezy mandrakariva, sorisorena ny fitanisana ireo dia efa ahatarafana sahady fa mampalahelo ny tantara, ary asehon ny mpanoratra mivaingana izany fihetseham-po izany amin ny filazany hoe andro mampahoriory ny andro toy ireny, andro manorisory ny voronkely miampify any taratry ny fiainan’izy mianaka ahanjahanjan’ny alahelo sy anatin ny ravina mbola tsy ny fahaverezam-panantenana noho ny fandaozan-drafaly mihintsana ; ny biby fiompy azy mandrakizay tsy misy mpiahy na mpamelona na tsy kosa miraoka ahitra no toa lasa mahita ivelomana toy ny omby tsy manan-kohanina noho vinany mijery ity ahitra efa ny vilona main’ny ririnina, tsy misy mpiaro toy ireo manopy mena voronkely tsy manana akany noho ny ravin-kazo mihintsana na ny volon’andro na ny toetry ny zavaboary dia mitory fisaonana avokoa andro maloka alahelo saona ; tontolo maina toa tsy misy aina maty saona abaribarin’ny mpanoratra izany amin’ny hoe tena misaona izay rehetra tazana, oriory izay rehetra tsinjo eo amin ny tany karakaina ny tany karakaina sy ny rambiazina ringitra dia taratry ny amoron-dalana anirian ny taolambalon-drafaly milevina ao ambany rangolahy rambiazina ringitra dia misy maina, mitrakitraky rehefa mihintsa-nofo. Ny tsangam-bato fasam-poana anankiray tsy voapaika kosa dia maneho ny fandevenana vonjy maika ijoroan ny tsangam-bato tsy an-drafaly, noho izy maty an’ady ka nalevina amin’izay voapaika tsara. Toerana hita. Na dia nangatsiaka toy izany aza iny takariva iny, dia indro nisy zazavavy anankiray sy ny zanany lahy kely tokony ho dimy taona, mitanondrika sy mandohalika ary nandrotsa- dranomaso teo, eto vao tena asehon’ny mpanoratra ireo olona fototry ny tantara vonton’alahelo zazavavy maty vady sy ny zanany lahikely kamboty sahady tsy niala raha tsy efa ny fanoritsoritana ny firoson’ny fotoana sy ny firoson’ny nilentika elaela any an-koatra faharatsian’ny andro eto dia efa taratry ny aretin’ilay zana- ny masoandro. Nifofofo drambahy sy ny firoson’ny faharatsiany aretina ho any mafy ny rivotra ny alin iny amin’ny fahafatesana. Misasaka indrindra ny alina. Ny alina dia taratry ny tahotra sy ny zavatra tsy fantatra toa vao mainka nifofofofo ny izay mampangitakitaka. Eto, ny fanoritsoritana dia toa rivotra, ny erika nifafy tsy an- mitarika ny sain’ny mpamaky hieritreritra loza na zavatra kijanona ratsy. Hariva mena masoandro toa efa haminavinana sahady fa hody any amin’ny tamin izay mandrakizay koa ilay. Araka ny fiheverana malagasy, ny masoandro mody dia tandindon’ny fahafatesana. Fafana n 8 ny mpiadina, ny tontolo iainana enti-mamefy tantara