Mitady anio ny ho hanina anio, tsy hahazo afa-tsy ny fiadanana any an-koatra izay mbola vinaniana. Aiza sy mankaiza izany? Balesa indray nankararirary ny foko mihitsy ny nataony, fa tonga tamin’ny hoe maharary tahaka ny kaikitry ny amboa kely tiana tsy namana fe namana balesa fa tahaka ny mpiray tam-po tamiko ary, nihoatra aza angamba, satria ny ray sy ny reny fotsiny no niraisako tamin’ireo rahalahiko sy anabaviko, fa tsy nifankahazo am-po tamiko tahaka an’i balesa akory izy ireny. Fifankatiavana niaraka hatrany am- pahazazana ny anay roalahy papangohazo niombonana, kanety nifampizarana, tandrimo niaraha-nanefy, ireny sy ireny no nanambatra ny fifankatiavanay roa lahy ary notohizan’ny fiaraha-mihinana ny manta sy ny masaka, ny fifampilazana ny am-po tsy miloaka, na ny hafaliana, na ny alahelo na ny ahiahy, izay nety tsy ho takatry ny hafa; indraindray tsy nilaina nolazaina akory ireny fa tapa-teny na fijery na fitsiky fotsiny aza dia nahadika azy. Kanefa nataon’i balesa ho tahaka ny tsy nisy izany rehetra izany, noho ny fahalemeny teo anoloan’ny mena miraviravy. Zavatra kely foana dia nandravany ny fifankatiavana sarobidy nisy taminay roalahy. Tokony ho noleferiko ve izay nataony, tokony ho navelako ve ny fahadisoany? Raha ny hafa angamba no nanao dia nety ho nanakipiako maso ihany, nety ho nohadinoiko ihany. 76- alatsinainy 08 septambra 1969, iv lah 4004 fa raha ny akaiky ny tena no mamadika ny fifankatiavana sy ny fifampitokiana dia aiza no hizakana sy handeferana amin’izany? Kanefa indray nony nisaraka taminy aho dia nahatsiaro ho naharary sy nangirifiry lalina. Tsy hitako izay hilazana ny fahabangana nisy teo amin’ny fiainako rahefa tsy niaraka intsony izahay roa lahy. Tsy feno ka tsy mahalaza azy ny dikan’ny teny hoe ankizy nilaozan-tsakaiza fa hafa noho izany ny fandehan-javatra tato anatiko. Tsindraindray aho nalaim-panahy ihany hitady an’i balesa, hifanazava taminy. Ny hambo-poko anefa nisakana ahy, fa izaho no namaky ady taminy ka sao ho lazainy ho mitady ranomandry raha mila resaka aminy. Ary na ho notsindriko aza ny hambom-poko, angaha moa ho azo antoka ny hanekeny hifanazava amiko. Ary na mbola hanaiky hifanazava aza izy ka hifanaraka izahay dia tandriko fa tsy hitovy amin’ny taloha intsony ny fihavanana, fa ho tahaka ny lamba rovitra navitrana, ka na miray aza dia miova ny endriny, ary mety tsy hateza intsony fa ho tataka indray ilay vitrana raha sendra voarirotra mafy. Fa rahefa nihodinkodina tamin’i balesa tahaka izany ny eritreritro dia mba lasa niampita ihany koa, nahatsiaro ireo havako, ireo rahalahiko sy anabaviko. Efa nolazaiko anao fa tsy nisy fifandraisana firy taminay, eny fa na dia tamin’i dada sy neny aza. Toa tsy mba tena fitiavan’ny zanaka sy fanajan’ny ankizy ny ray aman-dreny no nitiavako azy mivady, fa toa araka ny fanajan’ny ankizy ny olon-dehibe fotsiny; ny antony izany dia satria tsy dia nahatsapa loatra izay fitiavany ahy aho. Toa lasa tany amin’ny zokiko lahimatoa daholo ny fitiavany, fa izaho dia tonga amin’ilay hoe zandry olona ka nasaina nandefindefitra tamin’ny zavatra maro. Izahay efatra mianadahy samy nanana fomba fiaina sy ny lalan- tsainy koa, ka ny trano aman-tsakafo ihany no matetika hany niraisana. Ary raha tahaka izany ny fifandraisanay mianakavy kely, dia vao maika koa maivana ny fifankahazoana tamin’ny lafin-kavana hafa. Ny hoe mpiray fasana amintsika fotsiny no mba nahalalako izay havan’i dada ary ny hoe avy eny amintsika koa ireny no nahafantarako ny havan’i neny. Tsy dia nampaninona ahy loatra anefa izany fa efa nahazatra ahy hatry ny fahakely ihany. Ny fanontaniana nipetraka tamiko fotsiny dia izao aiza ny fahamarinan’irony teny hoe ny havana ihany no havana .