Ialahy no lahimatoa ka handimby ahy any aoriana, hoy i dada mba mizara mahay olona sy mihetsiketsika retsy fa aza dia mitomemaka, hoy ny anatranatra fanaon’i neny tamin’ilay vavimatoany. Izahay izao voa mafy fa nentin’ny habadoana, fa ny tanora tahaka anareo mbola afaka miezaka mba ho tafakatra ambony. Ny antsoin’i neny hoe ambony dia ireo olona nanankarena na niseho ho nanankarena, nanaitaira ny manodidina tamin’ny fomba fitafy, marevaka sy miovaova, ny fiteny miharo teny vahiny, sy aotomobilina sy ny forongony. Ny nahagaga anefa dia tsy ilay vavimatoa no nandairan’ny anatra fa ilay faravavy. Ilay vavimatoa mantsy nanambady mpandrafitra tsotso-piainana ary dia nandany andro fotsiny tamin’ny fitaizana ny zanany maro. Ilay faravavy in-droa nisara-panambadiana, nanambady olona ambony araka ny fieritreritr’i neny azy, lefitry ny lehiben’ny tranombarotra ny voalohany, dokotera ny faharoa, ary mpiasam-panjakana nanao fianaran-draharaha tany andafy na fantatro ho vadiny farany. Izaho dia tsy sarotiny loatra tamin’izay nitondran’i dada sy neny anay. Indray mandeha no mba tsaroko ho tena naratra ny foko. Nangataka hividianana akanjo aho mba hanaovako indray taom-baovao. Ary hoy ny navalin’i dada hoe aiza lehitsy no dia hividianana isan-taona, fa mba miafiafia aloha. Ilay kaopileko anankiray ao amboarina ho an’ialahy! Tsy nisy fandavana na kely anefa raha nangataka talohako ilay zokiko. Iny no tena tsaroako fa ny tsy mba fiheverana ahy firy dia tsy nataoko ho nampanahirana ahy loatra. Ny hodi-dohako no nihorina indraindray raha nieritreritra ny nahazo an-jokiko. Fa saiky isan’asabotsy sy alahady, dia tsy mba afaka nandeha tany amin’izay nalehany, hatry ny fahakeliny ka mandraka ny efa lehibe nitadiavam-bady, fa tsy maintsy niaraka tamin’izy mivady. Raha tsy mamonjy fiangonana dia manao fihavanana mamangy mana- manjo, nefa indraindray hava-tetezina na olona fantampatatra fotsiny no vangina! 13 alatsinainy 23 jona 1969, iv lah 3941 ii jaona koa azoko lazaina fa niarahaba tena aza aho, tsy voasingotsingotry ny famaritan’i dada sy neny izay nantsoiny ho adidy nandeha tany amin’izay nahadiavolana ny kiboko aho, na fijerena baolina aman- tsinema, na lanonana amam-pikoranana nanasan’ny sakaiza, nefa koa namonjy fiangonana sy nihaino koferansa samihafa. Tany amin’ny sekolim-panjakana no nanombohako nianatra dia nifindra tany amin’ny sekolin’ny misiona, ary mbola nianatra ny raharaham-barotra koa tany amin’irony trano fampianarana manokana ny asam-barotra irony. Tsy nahazo diploma ambony aho, nefa kosa nahafantampantatra sampam-pahalalana sasantsasany ihany, fa mba anisan’ny zavatra mba tiako ny famakiana boky. Feno iraika ambin’ny roapolo taona aho no nanomboka niasa tamin’ny karana iray, ary rehefa nilaza izany tamin’i dada dia nahazo fitenenana indray hafahafa mihitsy ny fandehan’ny sain’ialahy ity, hoy izy. Tsy mba nodinihin’ialahy akory ve ity asa nidiran’ialahy ity na hampisondrotra an’ialahy na tsia? Ny mpivarotra mety ho banky, na dia ao anatin’ny iray volana aza, ka aiza no halehan’ialahy raha banky io karana io. Ny sasany amin’izy ireny rahateo mody banky rehefa mahailika misimisy. He! Sahady izany ampanaoviny an’ialahy fa sady mpitaky trosa no mpitana bokim-bola no mivarotra amin’ny magazay. Dia mbola tsy nalehan’ny sain’ialahy mihitsy ny