Saika tsy hino ny fahamendrehanao ny vadintany, ka nasehoko azy tany ilay salaka fotsy natolotrao ahy teo am-pisarahantsika raha tsy ianao izahay efa nitomaniana teny ampamoizankova sy nafoy mandrakizay tany an-dankira hoy aho. Ary miharihary aminay zazavavy tsara, fa sakalava nikasa hamaly faty ireo namany novonoinao sy nampitondrainao faisana ireo nikasa hamoaka anao tamin’iny alina iny. Saika hoentiny hampijaliana tany koa ianao. Nifandrombaka ery izy rehetra ny hiteny, hijoro ho vavolombelona tamin’ny fisetranao samirery ireo mpijirika tany an’efitra, ka nivanaka foana sy nidera ny herim-ponao ny loholon’andriantsileondrafy. I ketaka loatra no dia fatratra raha handokadoka anao. Hitako ho mamy hoditra amin-dry zareo tokoa ianao. Tsy misy hadinony ireny vitanao tamin’izy ireo ireny! Tsy ny hosoran-tsakay ange, rabe, no mampangidy hoditra, tsy ny hosoran-tantely no mahamamy hoditra, fa ny atao ihany no mahasoa na maharatsy ! Ampitao any amin’izy ireo koa ny fisaorako, hoy rabe, fa izaho taty efa tsy dia nanantena ninoninona intsony! Nahoana? Hoy i noro. Ny marina ange rabe tsy mba maty e! Toy ny tsiriry anaty harefo izy, tsy maty fa malazo fotsiny. Ravo loatra razazalahy. Nofihininy indray ilay malalany. Tsy teny vorombola araka ny feo nahoraka tao ho ao akory no nisy ny hafaliana safononoka, fa teny amin’ny horak’antsirabe. Nitambolina nangatsiaka ny volon’andro ririnina tamin’izay, dia ilay ririnina manintsana ravi- mangahazo sy mitondra zavom-panala hamono ny zavamaniry sasany iny. Nandro tamin’ny loharanomafana nanahary teo ambanin’ambalamaditra teo ity tovolahy. Efa ela izay no tsy nisaikany intsony. Ampombo malemy no mba fandio nikosehany ny tenany teo, ary kolakolan-katsaka no nandilorany ny tsipakan-tongony. Razazavavy kosa eroa somokitra ery nanadio ny lambam-bazony zary menan’ny fotoan-tsarotra maro nodiaviny, fa tsy mba nisolo. Lavenon’ampanga indray no nampiasainy teo. Tamin’izany, ny laveno-mololo no tena fandiovan’ny daholobe. Raha lamba mateza toy ny landy izy, dia nisy ihany nikosoka ny fitafiany amin’ny ravin-tseva sy voampoa. Toa efa santarin’izy roa kely sahady ilay fiainan-tokantranony atsy aoriana. Henika hafaliana izay nataony. Ampoka hatretrehana izay tany niarahany nanitsaka, ka toa hadinodinony hatramin’ny sakafo. Izay voankazo tandrifin’ny masony teny no notazany. Na dia goavitsinahy kely tokana aza no nolaingosana, dia nifanilahana. Nifampitantana izy roa avy eo nihanika an’ivohitra, ilay havoana maitso mavana mierinerina ery avaratra andrefana ery. Manga rivotra eo antampony. Dia nandroso ihany. Tsinjony nanangasanga eny iavoko, ilay tendrombohitra telo toko eo atsinanan’i betafo. Ary samy niditra ny tanànany avy nony hariva; ka vizana nanendrom-bohitra. Nefa, endrika nifampivindavinda no tsikaritr’i noro tamin’izay nifanena taminy. Tsy havana, tsy mpifanolo-bodirindrina, fa toa handramatra avokoa no narantirantin’ny fihetsik’izay nojereny. Vao tandrifin’ny vavahady izy dia notsenain’i lofo tsy misy zava-banona teto hatry naraina, hoy ity mpanompo, fa nifampibetrobetroka sy nifampilongilongy foana. Izay mbola hanjo an-drabeniomby izao no atahorako, fa maimbo ra i mahaly any! Henavelona teo i noro mba ilazao ihany izy ho maodimaody, fa mahavanon-doza ange i mahaly iny e!