Ny zaza rehetra eran’ny distrika efa nahazo fahasoavana tamin’ny creni ireo fa raha ny zanaky ny kaominina manjakandriana manokana efa niditra tao dia telo monja tamin’iny taona iny. Rehefa nifampiresaka tamin’ny ray aman-dreny sy mpitaiza ireo zaza telo ireo àry izahay dia tsapanay fa afa-po izy. Ny iray dia kamboty ka ny renibeny no mitaiza azy ary noho ny tsy fahampian’ny hoenti-manana mihitsy no nolazainy fa antony tena nahakely ny zaza maty teo am-piterahana ny reniny ka tsisy nono hohanin’ny zaza mihitsy tsy araka, hoy io ramatoa io, ny mividy ronono amin’ny boaty homena azy, hany hery dia ranon-tsiramamy no nitazonana ny ain’ny zaza, soa fa teo ny tetika asa fa raha tsy izany efa niara-nafoy ny reniny sy ny zanany. Noraisin’ny tetika asa an-tanana mihitsy moa io zaza io hatramin’ny fahenim-bolany. Tena faly ny renibeny noho izany, na dia voatery ohatra ny niorim-ponenana teny amin’ny hôpitaly mihitsy aza izy miafy, tsy nataony ho olana akory izany. Ny zaza faharoa indray dia i fania na andrianarivelo fania saro-piterahana reniny no tena nahatonga ny zaza ho reraka ka toa nampalazolazo azy. Ampy lanja ihany izy teo am-pahaterahana, saingy noho ny harerahany, hoy ny mpampivelona, dia narary tsy fidiny izy ary nampihena be ny lanjany izany. Roa andro tao aorian’ny nahaterahany izy no nanomboka niditra tao amin’ny creni. Efatra andro ihany i fania no notezaina tao amin’ny tetika asa, ary niara-nivoaka tamin-dreniny avy niteraka izy ka tsy nampanano sarotra azy mianaka mihitsy ny fipetrahany teny. Ny sakafo koa manatitra ny fianakaviany ka tsy nisy olana ny azy. Nanome fankasitrahana ireo mpiasan’ny tetika asa mihitsy aza izy nony hody. Ity reny fahatelo ity no nitaraina kely, ny amin’ny fikarakarana ny zaza izay nahafa-po azy tanteraka, fa indrindra ny amin’ny fiainany avy eto. Mpiasan’ny orinasa afaka haba aty an-drenivohitra mantsy izy ; nitondra ny zanany tsy salama tany amin- dreniny no mba haka rivotra vetivety no nahatongavany. Nony nandalo tao amin’ny seecaline anefa izy dia natoron’ity farany io tetika asa io, ary tapa-kevitra izy fa hitsabo ny zanany aloha. Voatery tsy maintsy najanona ny asa izany, tsy misy mpampiasa hanome anao iray volana tsy hiasa izany , hono, amin’ireny toeram- piasana ireny. Izy tsy manam-bady ianteherana raha hoe aty an-drenivohitra no hotsaboina ny zaza, tsy misy afa-tsy izy no eo akaikin’ny zaza, ny reniny koa miasa, tsy afa-miala. Maizina ny lalan-kalehany, hoy izy, ny asany very, ny reniny tsy hahavita azy miaraka amin’ny zandriny efatra, ny rain-janany tsy hita, ny rainy efa maty. Ary noho izany rehetra izany indrindra aza no nanomezany ilay soso-kevitra efa voalaza tary aloha hoe angaha tsy azo atao any an-trano io fitsaboana io. Satria hoy ihany izy, olona mitovitovy tranga aminy izao no ankamaroan’ny reny manana zaza tratran’izao aretina izao. Ny sakafo hoy izy, efa vonona hihafy ho an’ny zanany izy ary ho an’iny ihany sisa mbola ahavelomany ka tsy nampaninona azy iny fa izay no tena mahavaky ny sainy. Hita araka izany fa tena tsara ary ankafizin’izay rehetra nandalo tao ny tetika asa, saingy ny fomba fiasa no ilana fiezahana tsaraina kely fotsiny, raha hofintinina ny tenin- dramatoakely sylvia andriamahefa. Izay no anaran’ity tovovavy farany ity, ary ny zanany dia andriamahefa fanantenana, monina ao samia manjakandriana izy ireo, na ny marimarina kokoa ny reniny, fa izy dia aty an-drenivohitra fanamarihana ity creni manjakandriana ity dia an’ny kaomina 25 ao anatin’ny distrikan’ny manjakandriana, koa izay zaza tsy ampy lanja rehetra ao anatin’ny distrika dia eto daholo no arenina ny lanjany. Ny tombony fotsiny dia ao anatin ’ny kaominina manjakandriana no miorina io sampana asa io, noho izany ny mponin’ny manjakandriana no lohalaharana sy maro an’isa mandalo ao amin’ny sampana.