Lo-Renz-O/malagasy-sentence huggingface dataset:
Mampiavaka ny tantara foronina amin’ny sombintantara ny fanoritsoritana. Na izany aza dia tsy dia be fanoritsoritana loatra i e. D. Andriamalala ao amin’ny tantara foronina fofombadiko. Misy ihany araka ireto hotanisaina ireto saingy tsy dia lava ny fanehoany azy. Matoa anefa ny mpanoratra manoritsoritra dia
Teo amin’ny taonjato faha xiv sy xv ihany koa dia azo lazaina fa nomena lanja ny vehivavy, nantsoina tamin’ny anarana hoe andriambavilanitra izy ireo tamin’izany. Rehefa nifanafika anefa ireo foko ireo, satria mba samy tia hanitatra ny velaran-tanin’ny fokony ny tsirairay dia nosoloana indray ny anarana hoe foko ka nantsoina hoe fanjakana indray ary mpanjaka no nitondra.
Fanatontosana ny fanagasiana ary natomboka tamin’ny fototra mihitsy dia ny ankizy. Ny fiforonan’ny sain’ny ankizy dia manomboka amin’ny fahadimy taonany ka hatramin’ny faharoambinifolo taonany; noho izany eo no aorina tsara ny fanabeazana mba hiatrehana ny hoavy. Ny toe-javatra nisy teo amin’ny fiarahamonina niainany sy natrehiny maso dia nahatonga ny talentany hiboiboika. Tsy ny namany ihany no nahazoany fanabeazana fa, indrindra, ihany koa ireo mpampianatra izay namolavola azy ka nanampy tamin’ny fiatrehana ny famoahana ny talenta. Tao amin’ny sekoly ambohijatovo-atsimo no nampitsimoka ny voa vokatry ny fanabeazana nomen’ireo mpanabe indrindra tamin’ny taranja malagasy. Tsy nijanona hatreo anefa izany, rehefa nianatra tao amin’ny insrfp izy maro ireo mpampianatra namolavola azy izay tsy nitandro hasasarana. Isan’ireny andrianaharahinjaka, andriamampandry, andriamasy, dokotera rakotomalala jacques, dokotera ramakavelo, ramalanjaona fils, razafy eugène, ramatoa andriamiharisoa reine david. Tao koa ireo mpampianatra vazaha izay nahitana an’andriamatoa isany bastien bessière binder, lemaire, malzac, mercerat, perbet ary ramatoa tabellini. Ny fandavan-tena nananan’ireo mpanabe tamin’ny fampianarana sy fanabeazana no naoriny ho tsangam-bato hampivelarany ny talentany. Namoaka ny boky rotsirotsy , mirakitra ireo tononkalo ho an’ny ankizy madinika ny taona 1967 izy. Ny fahitany ny tsy fahampian’ny boky ampiasaina eo amin’ny tontolon’ny fanabeazana no nandraisany an-tanana nirotsaka ho amin’io sehatra io. Tsy vitan’izany fa niaina tao anatin’ny tontolon’ny fanatsarana ny fampianarana tamin’ny teny malagasy, ny firenena, ka tsy tafandry mandry ny mpanoratra raha tsy namokatra sy namoaka ny fahaiza-manaony teo amin’ny sehatry ny soratra. Tsy io ihany no boky noeritreretiny havoaka fa maro ireo asa sorany efa voatsitokotoko ho boky mirakitra asa soratra vitsivitsy isanisany avy no tsy nivoaka toy ny rakitra i, ii, iii , valin réplique. , amboaran-kalokalo , zaha , sikina , vavaka ireo rehetra ireo dia mbola sora-tanana avokoa. Tsy tononkalo ihany anefa no nanavanana azy fa nisy koa ireo boky fianarana mamaky teny ho an’ny ankizy navoakany toy ny ny tanimbolin’i benja , ilay akoholahikeliko , imaromaso sakaizako nisy boky tamin’ny teny frantsay mirakitra angano sy tantara
Fahafatesana ny taona 2005 rehefa tratran ny lozam-pifamoivozana. Nandritra ny fandevenana io zanak izy ireo io àry no anaovantsika fampitahana, amin izay fomba amam-panao nanatanterahan izy ireo izany, mitaha amin ny fomba nanatanterahan ilay fianakaviana voalohany nanaovana fanadihadiana. Marihana fa natrehanay avokoa ny zava-niseho nandritra ny faty mbola teto antananarivo. Teny amin ny hôpitaly izany, nanaraka ireo fombafomba rehetra fanao amin ny famoahana faty ao amin ny trano-paty. Tsy nandrasana teto antananarivo anefa izany fa avy hatrany dia fiara no niandry teo an-tokotany nitondra azy tany manakara, ny harivan iny ihany. Rehefa nanatanteraka ny asa fikarohana amin izay izahay taty aoriana dia namoha fota-mandry, izay somary nanahirana ihany. Nambaran ilay raim-pianakaviana àry fa tsy mitovy, ary misy fahasamihafana lehibe ny fandevenana eto imerina sy ny any amin izy ireo, ka izay no antony avy hatrany nampodiana ny faty tany an-tanindrazana. Aminay, hoy ihany izy, izany fahafatesana izany dia fifaliana, mandihy, mihira hafaliana amin izany, satria ho lasan-ko razana ilay maty, afaka mitahy ny velona. Ny vehivavy sy ny ankizy madinika ary ny anti- bavy ihany no misy fotoana mitomany, fa vita izay fotoana izay dia mifaly ihany koa. Rehefa tafaverina teto anefa izy ireo dia, maro ireo tapaka sy namana tonga nitsapa alahelo ary dia nanaraka ny fomban ireo mpamangy izy ireo. Raha ampitahaina amin ny nanatanterahan ilay fianakaviana voalohany nanaovana fanadihadiana àry ny an ireto fianakaviana faharoa anaovana fampitahana ireto dia, noho ny fisian ny fijanonana elaela teto antananarivo teo amin ny an ilay fianakaviana nanaovana fanadihadiana no naha samy hafa azy, ny an ilay fianakaviana faharoa nanaovana fampitahana kosa tonga dia nentina an-tanindrazana, tsy nandrasana teto. Ny anton izay hoy ilay tao amin ny fianakaviana voalohany nanaovana fanadihadiana, dia maro ny fiomanana mbola natao, sady be olona nahafantatra ihany koa itompokolahy teto, ary farany lavitra an antananarivo i antalaha sady ny lalana ihany koa mbola maro no ratsy tamin izany ka nila niomana tsara. Santionany ihany izay fampitahana izay, fa raha ny hitanay amin ny ankapobeny dia, mitovitovy avokoa ny fomba ataon ireto mpiavy ireto rehefa misy fahafatesana eo amin izy ireo. Samy mitondra ny faty an-tanindrazany avokoa. Ny mampiavaka azy dia ny fijanonany kely eto aloha na ny tonga dia fandehanana, ary ny fomba fandevenana izany rehefa tonga any. Ho an ny manan-katao dia manaraka
Izany toe-javatra izany ato anatin’ny tantara. Voalohany, ny fanetren-tena nataon’i haingo hihavana amin’i nanja. Faharoa, ny faneken’i nanja hihavana amin’i haingo. Farany, vokatry ny fihavanan’i haingo sy i nanja teo amin-drobena. A ny fanetren-tena nataon’i haingo hihavana amin’i nanja. Noho ny fandresen-dahatra nataon’ilay dokotera tamin’i haingo dia nanaiky ny hihavana amin’i nanja i haingo na dia sarotra ho azy aza ny hanatanateraka izany. Kanefa noho ny fahasalaman-drobena tsy mety ho tomombana dia tsy maintsy nanatanteraka izany izy. Ny epiphonème no nandokoan’ny mpanoratra ny faneken’i haingo hihavana amin’i nanja. Hita izany amin’ny hoe haingo ny fahoriana tokoa mahazaka maniraka marina. Io fehezanteny io no nentin’ny mpanoratra mandravona na mamintina ny fanapahan- kevitr’i haingo hihavana amin’i nanja. Io no nolazainy voalohany raha hamahavaha ny antony hakanesana any amin’i nanja izy. Tsy ho sitrana mantsy ny aretim-po izay mahazo an- drobena raha tsy mihavana i nanja sy i haingo. Miady saina i haingo vokatr’izany; ny amin’ny fomba entina hanatonana an’i nanja. Ny lanjan’ny epiphonème eto dia ny hilaza mialoha amin’ny mpihaino fa ilaina ny fihavanana sy ny fifankatiavana ary manambara ihany koa ny fahavononana amin’izany fihavanana izany, na dia sarotra tanterahina aza. Io fomba filazan-javatra io ihany koa dia ahitana ny fanovana endri-javatra azo avy amin’ny fanafiana toetry ny oharina ny anoharana ny oharina eto dia ny fahoriana ary ny toetry anoharana kosa dia ny hoe mahazaka maniraka. Izany hoe, oharina amin’ny zavatra na olona manam-pahefana mibaiko an’i haingo ny fahoriana eto. Izany fomba filazan-javatra izany dia ahitana fihatahana amin’ny andavanandro, izay nentina maneho fa mavesatra sy mafy ny olana mianjady amin’i haingo; ka na dia zavatra faran’izay manahirana sy sarotra tanterahina indrindra aza no heverina hanala izany fahoriana izany dia tsy maintsy tanterahina. Ao anatin’ny famahavahana ny epiphonème dia ahitana ny sarin-teny samihafa toy ny anadiplose izay tamberin’andian-teny am-param-pehezanteny sy andoham-pehezanteny. Hita izany amin’ny hoe haingo mampandefitra ny hambom-poko rehetra hambom-pom-behivavy. Ny hoe hambom-po eto dia miseho eo amin’ny faran’ny fehezanteny voalohany ary mbola miverina eo an-dohan’ny fehezanteny faharoa. Io dia nandokoan’ny mpanoratra ny eritreritra mipololotra avy ao anatin’i haingo ka mitambesatra mila tsy ho zakany. Raha tiana ny hahasitrana an-drobena dia tsy maintsy milefitra i haingo ka hifona sy hangata-pamelana amin’i nanja. Ny fampitoniana io hambom-po io mantsy dia miteraka filaminana ao anatin’ny
Ny fifamalian-drafi-pehezanteny, mitovy vahana, mandravon-kevitra no anehoana fa rehefa tezitra ny olona dia maneho tarehy ratsy sy toetra ratsy. Ary misary adala satria miteniteny foana izay sendra ny vavany. Izany hoe tsy afaka mieritreritra tsara izay fiteny na fihetsika havoaka fa atosiky ny faharomotana; ka lasa tahaka ny adala izay tsy mahatsapa akory na mety na tsy mety ny ataony.97
Eo anivon’ny fiangonana samy manana ny andraikitra tandrify azy avy ny olona tsirairay ao am- piangonana, na ny kristianina amin’ny ankapobeny na ny mpitandrina. Misy ny adidy natao ho an’ny efa mpandray ny fanasan’ny tompo, misy kosa ny natao ho an’ny rehetra isaky ny miara-miombom-bavaka amin’ny alalan’ny fanaovana ny fanatitra na ny rakitra izany. Ireny rehetra ireny dia natao ho fampandrosoana ny asan’andriamanitra eo anivon’ny fiangonana avokoa. Fanampin’izany, dia tokony hitondra amim-bavaka sy amim-pinoana izay asa ataon’ny mpitandrina ny kristianina, ary tsy ho kivy manoloana ny fanatanterahana izany na dia betsaka aza ny olana.
Teo amin’ny lafiny toe-karena kosa dia ny fiankinan’ny toe-karen’ny zana-tany amin’ny firenena nanjanaka satria atao toerana fakana akoram-bokatra amin’ny vidiny mora izy ary amarotana akora tsy dia mifanaraka amin’ny filany. Noho izay fibosesehan’ny entana avy any ivelany izay dia kivy ambony ihany eo anoloan’ny fiposaky ny entana avy any ivelany ny mpamorona sy mpikaroka malagasy, ka sady tsy mamorona no tsy mikaroka. Araka ny hevitray, dia tsy mba fandrosoana velively ny fampiasana fitaovana tsy mifanentana amin’ny zava-misy. Fanagasiana, tak.34
Nieritreritra sy nisaintsaina lalina izahay ny mbola hanohizana na tsia ny fikirakirana ny asa soratry i eliza freda. Nentina teo anatrehan’ny mpitarika ny akora voaangona. Nanapa-kevitra izahay fa hotazoninay ihany ireo asa soratra ireo ary ampiana ny asa soratry i samuel ratany, izay mpanoratra mitovitovy aminy. Nanaiky ity fanapahan-kevitra ity ihany koa moa ny mpampianatra mpitarika anay. Niroso tamin’ny fikirakirana ireo asa soratra nanompanana ny asa izahay avy eo.
Misidina an’eritreritra amin’ny vorom-by any amin’ny habakabaky ny fialan-tsasatra. Tsy misaintsaina fanadinana intsony izy v. A. Tak. 150 ohatra 2 ankehitriny anefa miasa koa sahirana izy, fa rehefa nanjary fahazarana ny toetra roa mifamadika ho azy tsy ampoiziny akory mazana ka ny toetra any an-tokantrano miseho any an-tsekoly, ary ny fiainana any an-tsekoly mipoitra tampoka aty an-tanana 13 fihetsika sy toetra roa samy manana ny sehatra ampiasana azy no mitranga ny iray toetra fanao any an-tsekoly ary ny iray toetra atao any an-trano. Miteraka fahasahiranana ny fisian’izany toe-javatra izany satria rehefa misy ny fifandisoana dia mety hiteraka olana eo amin’ny samy mpiara-monina na mpiara-miasa. 2.1.3. Ny fotoam-pitantarana mampoelana ny fotoam-pitantarana mampoelana dia fifandimbiasan’ny fitantarana ireo tranga niseho tamin’ny fotoana iray. Ny tranga mavesa-danja sy tena tiana havoitra no tantaraina voalohany izay vao mandroso amin’ny fitantarana ny tranga niara-niseho tamin’ny tranga voalaza teo aloha. Misy tranga maromaro nanehoan’ny mpanoratra io karazana fotoam-pitantara io ao amin’ny v. Ny mpampiakina raha sy fa ; ny mpampitohy no ; ny tambinteny ndeha ary ny mpisolo manolotra indro no nanehoan’ny mpanoratra izany. Ohatra 1
Richaudeau, op. Cit, t. 51 ils proposent un ordre pour l’apprentissage, tant en ce qui concerne l’organisation générale du contenu en chapitres, lecons, paragraphes que l’organisation de l’enseignement présentation de l’information, commentaires, applications, résumés, contrôles, etc. 6 f richaudeau, op. 52 valeur de l’information quantité, choix, valeur scientifique 7 f richaudeau, op. Cit, t.52 adaptation de cette information à l’environnement et à la situation culturelle et idéologique.
Amin’ny ankapobeny, aorian’ny enina na valo volana iainan’izy ireo an- kalalahana, ireo biby lehibe dia tsy mitàna intsony ny famolahana natao azy voalohany, ary ireo vao teraka dia ilaina folahina ihany koa37. Izay amin’ny ankapobeny ny fomba fikarakarana ny omby amin’ny maha biby fiompy azy, ndeha ny fomba fikarakarana azy ara-pahasalamana indray no hojerena manaraka.
Fongotra fongor-ina iharana , amongor-ana mpamari-toe-javatra , mamomgor-a filaza mandidin’ny mpanao sehatra mamongotra , fongor-y filaza mandidin’ny iharana fongorina tomotra tomor-ina iharana , anomor-ana mpamari-toe-javatra , manomor-a filaza mandidin’ny mpanao sehatra manomotra , tomor-y filaza mandidin’ny iharana tomorina tifitra tifir-ina iharana , itifir-ana mpamari-toe-javatra , mitifir-a filaza mandidin’ny mpanao sehatra mitifitra , tifir-o filaza mandidin’ny iharana tifirina
Namany sy ny fahafolaham-batana mandihy, nefa niharihary ny tombondahin’i noro teo amin’ny angolangolam-pihetsika sy ny falefadefaky ny fijeriny. Koa tsy nahagaga raha be ny babony. Nitohy hatrany ny hira. Na samy nahay andrianoly8 avy aza ny mpanotrona, nihanazava hatrany kosa ny fisongadinan’ny mendrika kokoa. Io ny noron ’i vorombola sy ho noron’anjanapara koa. Dia vao mainka seriny nisonenika aok’izany i noro noventiventesin’ny maro. Noro ! Avela ny olona hiantso ny anarany amin’izay nahariany, omen-dalana ny mpandray anjaran’ny tantarantsika hanonona amin’izay mahavantana azy, fa ny penina kosa, aoka hotsofin-drano raha hitana hatramin’ny farany izay anaram-boninahitra nasalotry ny vahoaka azy izay tamin’iny takariva iny, na iza na iza izy any aoriana any ! He’ty noro ! Nahery loatra va re ny fihinjany, sa ny rivotra no tonga nanao an-kasomparana ? Fa niendaka tsikelikely ireo haingo teny an-dohany ; nanaraka koa ny teny amin’ny lamba, ka zary nihintsana tsy nisy hojerena intsony. Toy izany koa ny an-dravololona, tapaka nipitika teo ny vakana nalahadahatra nitondra ny felan-kandrina teo an-doha ; tsy hita izay nanjavonan’ny natao masombola9 handravahana ny vozona. Izay tsy nopaohin’ny tsioka takariva tany am-boalohany, nazeran’ny fironjoronjonana havia havanana tato aoriana ! Nefa, na tapitra voafaoka aza irony taniravo natentina sy ny forongony, vao mainka nivandravandra ny hakanton’i noro mitaha amin-dravololona, fa ny hatsarana nanahary sisa tavela teo sy nifampiderana. Nangotraka ny sehatra. Tsy naharitra fa nirotsaka nisonenika koa mbamin’ny mpijery, nanodidina nanotrona an’i noro. Nanandratra azy na kely na lehibe. Nientanentana koa ny fon’ny tovolahy sasany nanatrika izany rehetra izany ary iza amin’izy roa vavy ireo no mba alain’ialahy ? Hoy ilay zatovo iray tsy naharitra fa nanontany ny teo anilany. I noro sa i voahangy ? Ny ahy koa i noro tsy misy hambahamba ! Hoy io hita ho variana dia variana. Raha mba io noro io mantsy lehitsy, ry mahaly, no ho noroko fa tsy hanorotoro ny foko fotsiny, dia ho ampoky ny noro tokoa ny fiainako ! Io fa babony koa ialahy, ry beniomby ! Hoy ilay namany nihomehy naneso. Mamoiza dieny izao, fa io ve lehitsy hafoin’i vorombola ho an’ialahy ? Tankina rabe nijery an’i mahaly. Rabe sy mahaly, ilay tovolahy aninkeheo tokoa ireo, ry mpamaky. Zaza niara-nitombo izy roa lahy ireo, ka hita nifanjohy hatraiza hatraiza, na dia tsy mpiray vohitra aza. Ny hoe indray noro, dia nilazan’ny ntaolo ny zazavavy tsara tarehy, ary io no tian’ny ankizy hoventimbentesina amin’ny hirany. Nefa, teo koa ny fandikany hafa ny noro ho haravoana tsy omby tratra tamin’ny fahasoavan-dehibe azo. Mampiditra ity hevitra ity ny tsilalaon-teny nataon-drabe ny sakaizany asa lehitsy, hoy rabe lasam-binany fatratra, fa miontanontana izany foko izany eto am-pahitana azy ! He lehitsy izato bikan-dravolahanta !
Matoa misy ny fanabeazana dia misy tanjona tiana hotratrarina ao. Ka ny tanjona amin’izany dia ny fanabeazana ny ankizy mba hanam-pahendrena sy fahalalana. Mikasika izay indray no hojerena manaraka eto dia ny fifamalian-drafi-pehezanteny maneho ny toetra mampiavaka ny olon-kendry sy ny toetran’ny manam-pahalalana ary ny fifandraisan’ny fahalalana sy ny fahendrena.
Tsy nahatsinjo izay alehan’ny tongony intsony i miaro taorian’ny nilazan’ny mpanao famotorana fa miditra am-ponja izy. Maizina taminy ny tontolo manodidina azy ary fanina tsy nahita izay aleha intsony. Araka izany, ny tamberim-boan-teny tokana hoe fanina andoham-pehezan-teny mifanesy no nanantitranteran’ny mpanoratra izany.
Toerana nitobian’ny filistina talohan’ny naharaikitra ny ady farany tamin’i saoly. I samoela 28 4 ilay zazavavy mpandray anjara eto no mitondra io anarana io ka izany no miteraka ny fanovana anarana, izany hoe tsy tena anarany io fa anaran’ny mponina avy ao amin’ny faritra niaviany. 98 jereo ao amin’ny amin’ny fizarana faharoa toko faharoa ny toe-javatra manelanelana
Ny fizarana fahatelo farany no hanaporofoana ny maha lovantsaina velona araka ny fiheveran’ny unesco ny rary antemoro ao amin’ny distrikan’i vohipeno sy ny tombon-tsoa entiny eo anivon’ny fiarahamonina. Eo koa ny olana setrainy sy ny andrana vahaolana azo aroso amin’izany.
Saholy rakotonanahary mpanoratra mpanoratra manana ny maha izy azy i saholy rakotonanahary. Hoy indrindra mantsy izy ny mpanoratra dia sady mpanabe, no mpananatra ary mpanitsy ny toe- tsain’ny olona sasany amin’ny alalan’ny asa sorany. 26 teo am-pikirakirana ny asa sorany, dia tsapa tokoa, fa tanterany ireo fepetra tokony hohajain’ny mpanoratra ireo. Izany no anamafisana fa manana ny maha izy azy ny tenany eo amin’ny asa fanoratana. Samy manana ny heviny moa ny mpanoratra mahakasika itý andraikitry ny mpanoratra itý. Rajemisa raolison, ohatra, dia nilaza fa manana anjara lehibe ny mpanoratra, dia ho mpanoro lalana sy ho mpitondra fanilon’ny hatsarana. 27 ’ndeha hasongadina manokana ny solona anarana nisalorany, ny nahatonga azy hanoratra, ary ny karazana asa soratra novokariny.
Fafana 03 hita amin’ny fafana fa ny tolona no tena ifantohan’ny asasoratra. Raha 100 ny asasorany, dia ny 58 tolona. Mahazo ny antsasamanila. Izany hoe, azo heverina ho ny fiainan’ny mpanoratra manontolo dia tolona. Hojerentsika amin’ny antsipiriany indray ny tarakevitra tolona misy ny milaza ny fahorian’ny madinika, ao ny maneho ireo zava-mianjady aminy. Ao koa ny mitory ny tolona atao amin’izany toe-javatra maro samihafa izany.
Ny tena zava-kendrena amin’izany dia ny fanehoana ny maha-hira maintimolaly ny hira maintimolaly eo amin’ny lafiny fomba filazan-javatra, ka iavahany amin’ny karazan-dahateny hafa toy ny tononkalo, ny sombintantara, ny tantara foronina, ny tantara an-tsehatra. Ny lehibe indrindra amin’izany dia ny fomba filalaovana amin’ny fanovana endri-javatra ka mahatonga ireo hira maintimolaly ireo ho zava-kanto vita amin’ny teny sy akora mateza dinihina, manana ny maha-izy azy mitaha amin’iretsy voatanisa iretsy.
Famaritana ara-jeografia ny lasn dia sekoly iray ao anatin ny fokontany soaniadanana, kaominina sabotsy namehana, distrikan antananarivo avaradrano ato anatin ny faritra analamanga. Raha lazaina amin ny fomba hafa, ny lasn dia ao anatin ny fari-piadidiam-pitantanana sy pedagôjika zap sabotsy namehana, ao anatin ny fari-piadidiam-pampianarana cisco antananarivo avaradrano izay ato anatin ny foibem-paritry ny fanabeazam- pirenena dren analamanga. Ny toerana misy azy dia tokony ho 800 metatra ao atsimo atsinanan ny tsena eo sabotsy namehana, izany hoe mihazo ny lalana mankany ambatofotsy iny dia mivily mianatsimo rehefa afaka 400 metatra eo ho eo. Somary mivily mianatsimo indray rehefa afaka izany ka sahabo ho 400 metatra ihany koa dia tonga eo amin ny lasn izay mifanila toerana amin ny biraon ny fari-piadidiam-pampianarana avaradrano.
Ny ventin- kevitra na ny lanjan’ny fahalalana hita ao amin’ny boky no hojerena sy hasiam- panatsarana eto. Lafin-javatra roa no hohadihadiana amin’izany ny momba ny boky sy ny vontoatin’ny fandaharam-pianarana ankehitriny ary ny fanatsarana ny tombana 3.3.2.1. Ny boky manoloana ny fandaharam-pianarana ankehitriny
Araka ny lalàm-panorenan’ny repoblikan’i madagasikara, manan-kery toa ireo lalàna velona rehetra eto amin’ny firenena ireo fifanarahana iraisam-pirenena rehetra nataon’ny fanjakana sonia ary vita fankatoavana20. Isan’ny nankatoavina ary manan- kery eto madagasikara ireto fifanarahan’ny unesco ireto ny fifanarahana iraisam-pirenena ho fiarovana ny vakoka na convention pour la protection du patrimoine mondial, culturel et naturel tamin’ny 1972. Araka io fifanarahana io, ny vakoka dia lova ampiasantsika ankehitriny ary hampitaina amin’ny taranaka any aoriana 21 ny fifanarahana iraisam-pirenena ho fiarovana ireo vakoka tsy azo tsapain-tanana na convention pour la sauvegarde du patrimoine culturel immatériel tamin’ny taona 2003. Manasokajy ho ao anatin’ny vakoka ireto singa ireto ity fifanarahana ity fomba amam-panao, fahalalana na fitaovana mifanitsy amin’izany ka eken’ny mpiara-monina fa kolontsainy.22 teo anelanelan’ireo 1989 dia nankatoavina ihany koa ny fifanarahana mikasika ireo fomba enti-miaro ireo vakoka nentin-drazana ary an’ny vahoaka na recommandations sur la sauvegarde de la culture traditionnel le et populaire 23
Ravaoarisoa, ny asa soratr’i nirhy-lanto maneho fiarovana ny maha malagasy tahirin- kevitra azo ampitana fahalalana any amin’ny safm, mémoire de capen, antananarivo, mars 2007, tak 91 151 -régis rajemisa raolison, op cit, tak 381 152 -ibid, tak 225
Anisan’ny boky mirakitra hevi-dalina novokarin’ny saina ny boky hafatry ny mpanabe ity no boky farany nivoaka tamin’ireo asa soratry ratrema william, no sady tsangambato lehibe noho ny fahatongavan’ny fotoam-pisotroan- drononony teo amin’ny sehatry ny fanabeazana. Tsy ho ambakan’ireo boky hafa izay mety hahaliana ny olona ity boky ity, fa manana ny hanitra ho azy koa. Misy vontoatiny lehibe ireo hafatra rehetra ao aminy, ary anisan’ny mampiavaka azy amin’ny boky hafa ny fomba fampitana ny hafatra ao aminy ankoatra ny maha asa soratra azy. Tahaka izao àry ny fomba nananganana azy. 1.2.3.1. Ny fomba nananganana azy
Amin’ny tanimbary 1ha, ny fotoana tokony hamindrana ny zana-bary eny amin’ny tanimbary, ny fotoana tokony hiavana ny vary nambaran’ireo tantsaha fa tsotra sy mora atao ihany koa io fomba fambolena mahazatra io ary tsy mila fikarakarana betsaka toy ny amin’ny voly rakotra. Ohatra ny fambolena ny rakotra, fanaovana ny otrikafo. Nohamafisin’ireo tantsaha ihany, fa kely ny fandaniana atao amin’ny fomba fambolena mahazatra. Tsy ilaina loatra ny fividianana sy ny fampiasana ny zezi- bazaha, ny fanafody famonoana ahitra, fampiasana ny masomboly voafantina. Amin’ny ankapobeny mantsy, rehefa voaasa tsara sy misy rano ny tanimbary, efa antonony ny haben’ny zana-bary dia azo atomboka amin’izay ny ketsa. Ny tantsaha mivondrona ao amin’ny fikambanana fanantenana araka izany no tantsaha resy lahatra tamin’ny fanentanana ary miara-miasa amin’ny ta. Fa.
Na ny fitantanany ny asa iandraketany, na ny fitantanany ny tokantranony, dia samy tsy misy nataon’i haingo ho ambanin-javatra. Tsy mifanipaka amin’ny asa sorany rahateo ny fiainany amin’ny maha olon-tsotra azy fa mifameno ireo. Ndeha hojerena ary i haingo mpanoratra.
Maro fanenjehana ankoatra ny ady atrehin’ny tsirairay, eo koa ny tsy fifankahazoana eo amin’ny mpiara-monina. Na tsara na ratsy atao, misy hatrany ny fanenjehana ataon’ny hafa. Tsy hanenenana ny manao ny tsara, raha ho samy iharan’ny fanenjehana ihany. Mampiomana ny mpiara-belona aminy ny mpanoratra tsy ho gaga manoloana ny fanenjehan’ny hafa. Hoy izy mety haneso anao ny naman-dratsinao, na hanevateva sy hiteny ratsy ; anaovy bemarenina fa tsy hanenenanao ny nanapahanao ny fatotry ny ratsy ! V. A. Lah. 54 ireny fanenjehana toa mifono fankahalana ireny dia karazana sedra, hoy i irako ammi. Ilaina ireny mba hitaizana sy hikolokoloana ny maha olona. Hanehoany izay fomba fijery miabo izay ny ampahan-tononkalony manao hoe tsarovy fa ilaina ny sedra sy ny mafy mba hanefena anao a lah 53 misy tokoa ireo manaratsy sy manambany. Fijerena ivelambelany ihany no ataon’izy ireny, hoy ny mpanoratra. Ny olombelona tsirairay dia sarobidy sarobidy satria noharian’andriamanitra hitovy endrika aminy. Noho izany, tokony hitraka na dia maro aza ny mpanenjika ny hafa mety hiteniteny hanambanimbany anao na tarehinao na bika, na fahaizana, harena. Lainga be daholo ireny, fitsarana ivelambelany ; fa ianao dia sarobidy v. Lah 56