Tsy vita akory ny veloma, dia samy nitsoaka nandeha amin’izay nalehany. Toa nandodona ireo vorona namany hamonjy fodiana koa ny kakafotra, fa ho avy ny loza! Zary anjomara fanairana ho an’izay mbola niraikiraiky any an-tanety any ny fanenony, efa hila hanao antsojay. Nanao toho-tsofina ny hitany tamin’ny tompony tokoa ilay mpanompo, tahaka ny lefitra mahatoky manao tatitra amin’ny lehibeny. Soa fa reniny no tratrany tao, fa tsy ingahirainy. Efa nifararemotra sy nihorohoro razazavavy mbola niresaka eran’ny vazamontotra tamin-drabeniomby indray indry? Hoy ny fiketoketoky ramatoa nitsena ny fiaviny niditra ny trano. Tsy namaly i noro. Fantany fa tsy maintsy levilevy sy teny maharary no miandry azy indry ve retsy, efa noteren-doza naninona no dia hifikitra ohatra ny dinta amin’ilay benahoana, taranaky ny mpamompon-drazana iny ? Zinona anefa izay androvokely tsy manana afa-tsy salaka raty iny! Mibohabohaka amin’ny tsy misy antony! Salaka rongony, hono, ka atao sisik’ila ! Jereo anefa i mahaly, moa tsy salaka mena iny an-kodiny iny ? Raha izaho indriako, aleoko ihany lahy i mahaly ka! Mena ny endrik’i noro nifantoka an-dreniny. Farany izay zavatra tsy sitrany ny fampitahana miainga amin’ny fanamaintisana sy fampihetrena ny ankilany mba ho fanasohasoana ny andaniny! Tamin’izany andro izany, ny salaka raty dia lamba tsotra sy mora rota fitenan’ny daholobe. Namboarina avy tamin’ny vatan’akondro izy ireny. Ny salaka mena kosa dia lamba lafo vidy notenomina tamin’ny landy, izay saika ny mpanankarena ihany no nitafy azy raha tianareo i mahaly dia vadio ho anareo, hoy i noro nisendaotra, fa izaho tsy manam-bazo afa-tsy rabeniomby! Voateniny io vao latsa-panenenana izy, fa tafahoatra loatra ny noloaran’ny fo mandroatrany. Sady vao eo no henony, fa tsy mifankaheny izy sy rabe, ka tsy hivady na oviana na oviana. Nitroatra kosa ny reniny nandre ny vava tsy ambiny inona tsara hoe ny vavan-driako? Hoy izy nimokomoko hamono. Itena angaha nivoaka tamin’ny vato aman-kazo no sahy mamingavinga ahy toy izany ? Izaho no naharary sy niaritra ny mafy tamin-driako; izaho no nisotro ny rano tsy tiana. Saingy lehibe ohatra ny omby indriako ankehitriny ka mitady hanoto ahy! Sady nataony matin-tsongo nikainkaina rakalakely. Vao mainka feno ny kapoakany nony tonga teo rainy, ka nandre ny fandehan’ny resaka, fa olona samy menan’ny hatezerana no teo anoloany avelao ianao, ramatoa, hanaovako azy, hoy ingahy rainivola nanipy ny lambany, fa mianatra ny maniratsira ray aman-dreny ikalakely ity, ka aleo hofaiziko kely! Nirefodrefotra avy hatrany ny tehamaina niantefa tamin’ny tavan’ilay mahantra. Nandre ny hiakany niafatrafatra ireo ankizy nikenonkenona tao alatrano, ka tsy naharitra fa indreo nitangorona nameno tokonana ataovy lisaka rainy, hoy ny reniny niefonefona, fa ikalaratsy io tsy mahalala izay hahasoa azy ! Jereo ange ny fitiavan’i mahaly an-dry e! Mba mitotototo ery ilay zanak’olona manao izay fantany fa mety, nefa toa iavonan-dry sy ampijalian-dry fotsiny! Ilaozan-dry manavazin-tena amin’ilay benahoana iry! Izany aho raha tsy menatra ery! Nangotika teto ny aiko nilazany ny nanaovan-driako azy tany! Ka ahoana ihany no hevitrao? Hoy rainy, mba niatoato kely, nivandrahaka teny aminy.