Asa izay resak’izy mianaka lehilahy faramparany teo, fa nalain-komana sy nihavitsy teny ilay tovolahy nony teo am-pihinanana. Nojereny fotsiny ilay varangan-kena ilaofana ampangoro manitra anisan’ny mba ankafiziny nivelatra teo an-dambanana. Reny nitsoka hatrany amin’ny aty fanahiny ny rivo- dririnina mamirifiry narotsaky ny alina tanjona aiza ho aiza no hitodian’ny fitiavany? Herinandro vitsivitsy taorian’izay, dia ambohi-pihaonan’ny fianakaviana ny tokantrano iray teo ialalo. Nefa, isaina amin’ny rantsan-tanana izay mba tanoranora, fa ny efa nahazoazo taona no betsaka nirezareza teny. Sahirana ny mason’ny manodidina nanarangarana nitazana, fa nataony ho manan- draharaha ry zareo, ka dia tsy milazalaza. Tatamo am-parihin-drasahala mantsy no niheveran’ny mpiara-monina ny fihavanana malahelo, miara-miondrika; ravo, miara-manatrika. Kanefa, nandrasana izay amponga hidoboka na taralila hiritsoka, notilitiliana izay omby hadaboka, fa tsy nisy ninoninona. Fa nokobonin’izy mianakavy ho azy samirery tokoa ny raharaha. Noezahina tsy namerahana azy na ny mpiray vodirindrina aza. Nefa, izany ve moa hahasakana ny feo tsy haelin’ny rivotra! Atodim-borona mantsy ny teny raha foy manana elatra! Zatovovavy iray kosa no iny miondrikondrika eraka ny tampon-tanety. I noro iny velon-kirahira samirery iny. Mifako tain’omby hataina atao kitay no ataony. Maharitra kokoa mantsy ny afon- tain’omby, sady azo aotrika elaela kokoa ny vainafony, ka nahasolo kitay tsara. Fa tsy mba nandrehitra isaky ny manokona ny ntaolo, fa nitahiry otrik’afo ao anaty lavenona, noho ny somary fahasahiranana kely nampiasa ny paikafo fandrehitra tamin’izany. Tsy nahafeno sobika akory izy teny am-pivenjivenjena teny, fa efa saika manan-tompo avokoa ny tain’omby nipetrapetraka teny. Na dia mangina aza ny tanety, tsy sahiny nalaina ireny efa navadiky ny olona ireny, fa nolalovany fotsiny. Izay ilay feon’ny fieritreretana nohajaina sy natahorana fatratra tamin’ny tany fahagasy, izay efa manomboka tsy hita popoka intsony ankehitriny. Sarotra ny hampitaha ireny fomba ireny amin’ny toe- tsain’ny fiaraha-monina amin’izao fotoana izao, fa efa diso miantehitra amin’ny lafiny ara-batana ny olona, ka tsy mety hanome vahana intsony ny momba ny fanahy. Nitady ihany izy, nivezika tetsy sy teroa. Ny maso amin’izany eny ankaratra ihany, mikaroka koa endrika hipoitra eny. Fa mba nisy tetika tokoa mba nantenainy no nahatonga azy hanendry tena hanao ny fakan-kitay, raharahan’ny mpanompo. Nefa, toa handamoaka ny faniriany, fa ny nandrasana tsy avy, ny natao fialana tany an-tanàna, efa nivadika tsy azo alaina intsony. Hany heriny namonjy fodiana, nanaraka ny ankizy avy nilalao sy nifanenjika teny an-tsaha aleo lolohaviko ny entanao fa sahirana ianao! Hoy ilay zandriny indrindra. Hody eny an-tanàna ihany aho etsy àry raha zakan’ialahy! Hoy i noro, namindra ny sobika nentiny an-kinarinarina ho eny an- dolohan’ilay voatavokely tsy mifandraka. Dia indreny izy miandry nanavatsava ahitra. Fomba nahazatra ny fiaraha-monina tamin’izany ny manan-jandry afak’olan’entana, fa tsy dia zava-dehibe ohatra ny inona akory. Tsy ampoizin’i noro, fa izy koa ange mba nisy maso nanara-dia foana. Nitranga tampoka teo anoloany i mahaly vao taitra izy. Raha lavitra mbola azony nidifiana angamba ity zazalahy ity, dia naleony mihitsy nivily lalana nanao akory ihany lahy ilay fitiavako anao ravola?