Zaran’i noro aza nisy an’i lofo mpiasabe azony nitokiana, mba nanaiky hihaino ny retsidretsiky ny fony. Koa revo nitanisanisa taminy teo ambony vato teo ny antsam-pitiavany izy. Voavetsovetsony hatramin’ny nofinofiny rahatrizay hanambady ny lamba landy hotafiany eo am-pivoahana, ny fehin- jazavavy88 hoentiny manorin-tokantrano ! Dia raikitra eo i lofo. Tsy mba mahay manda, miharitra mihaino ny faniriana adalany tsy mba ho tanteraka. Toa hadinony fa olona tsy mifankaheny ange izy roa! Nanomboka niraona ny any an-tsefan-drahona any. Nianjera ho oram-be tokoa ilay lanitra nisalondolondo teo. Nifafy koa ny hanina sy alahelo tany am-pon’ny tia sy ny tiana. Efa nitambatra ho volana izao ny nandaozan’i noro ny akanin-dray sy reniny sy tsy nifankahitany intsony tamin’ilay malalany. Nody tao aminy indray izy rehefa avy nalefan-drainy sesitany tany amin’ny havan-dreniny. Ny mpitsikilo no nahatazana voalohany ny niaviany. Afaka andro vitsivitsin’ny nahatongavany, dia nivonto be ny ilan- tongony iray. Nisy lohany kely, dia vaky nana nony avy eo, ka tsy zakany nobataina. Nolazain’ny mpahay ody, fa rao-dia no nahavoa azy. Nasian’olona ? Nefa mba mifandrairay amin’ny manodidina ihany, ka nahoana no dia ihetraketrahana sy sotasotaina ? Sa noho ny fitiavany? Fa io no harena mba sarobidy aminy indrindra eto an-tany. Indrisy! Mihatra amin’ny ainy mihitsy ankehitriny ny ankasomparan’ny mpankahala! Mandimandim-pivelomana rahateo moa ry zareo, ka tsy ilaozan’ny mpialona ! Tsy nampiondrika ny fitiavany anefa ireny, na inona na inona antony nahazo azy. Tsy niketraka tamin’ny fanapahan-keviny nampiambina tary am-boalohany koa rainy. Dia zary malomalo-dava ny endrik’i noro, tsy ahitan-teny firy. Ireo voromailala mpiriaria ao an-tranony no mba hany namany amin’ny antoandro, rehefa dify mamonjy raharaha ny mpiasa. Manan-katoraka ry ingahy rainivola mianakavy, ka tsy mahagaga raha tama-mody ao ireo andiam-boromailala ireo, na dia hitsindrotsindroka ny poti-kanina kely eny ihany aza. Anisan’ny karazam-borona iray tia ny miara-droa ny voromailala. Fady azy koa, hono, ny mampirafy; ary toa efa nalamin-drainy sy reniny mpikotrika azy ho amin’izany fiarahana tsiroaroa izany mihitsy aza ny fiainan-janany any aoriana. Nalain’i noro ny anankiray tamin’ireo vorona mpivady mpiantsampisampy aminy, ka nohidiany tao anaty garaba kely vita tamin’ny vero sy herana. Nefa, lalina fa tsy mba nety nanidina nanaraka ireo namany maro hitety ny habakabaka ity faharoa, fa nihaodihaody teo amin’ny manodidina teo ihany. Tsy mba nety ho very dia any amin’izay alehany any, fa lasa kely dia miverina. Ilay voalohany nofefena tao anaty akany kely makarakara koa zary nanjoretra sy nanjoni-dava. Ny poti-kanina aterina eo aminy tsaingohany indroa sy intelo dia avelany volahanta! Hoy ingahy rainivola tsy naharitra intsony. Nahoana no giazanao tsy hivoaka hihenjy hanaraka ny namany io vorona io? Jereo ity fahoriany! Avelao izy, anaka, handeha, fa mijaly saraka ny tiany! Tsy namaly i noro, fa ny vongan-dranomasony no potrapotraka teo an-takolany eny, hoy rainy nony teo, fantatro ny tianao hambara amiko. Saingy miala salohy fito aminao aho, sombiniaiko, fa tsy afaka ny hanaiky na oviana na oviana ny fiarahanao amin-drabeniomby, na dia halahelo aza ianao. Nikotroka indray ny andro. Vonton-drano petsapetsa ny tany. Saron-drahona mainty matevina koa ny tany am-pony, dia nijojo ny alahelo. Asa na mbola misy farafahoriana mihoatra izany any amin’ny gadralava beranomaso! Nitsetra ilay fola-damosina sy niankin-drindrina irery. Nitarika aretina hafa ilay rao-dia teo vao niafana tsikelikely marary ange izy io! Hoy ny reniny onena ny endriny mangorera.