LexiconShiftInnovations/SinhalaWikipediaArticles huggingface dataset:
වගේ සිත් ඇද බැඳ ගන්නා ලෙස ජනතාව ඇමතීමට පෙරපුහුණුවීම් පවා කළ බව වාර්තා වේ. හිට්ලර් 1933දී බලයට පත්වූයේ එරට පාර්ලිමේන්තුවේ තවත් මන්ත්‍රීවරුනගේ සහය ලබාගනිමිනි. එහෙත් ක්‍රමයෙන් තම බලය ස්ථාවර කර ගත් හෙතෙම ඒකාධිපති බලතල රැස් කරන්නට විය. ඔහු ජර්මනියේ චාන්සලර් ධූරයට පත් වන විට වොන් හිඩෙන්බර්ග් ජර්මනියේ ජනාධිපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළේය. මහලු ජනාධිපති හිඩෙන්බර්ග් ටික කලකින් මිය ගිය අතර හිට්ලර් විසින් ජනාධිපති බලතල තමන් වෙත පවරා ගන්නා ලදි.මැතිවරණයක් ආසන්නව තිබිය දී අනුගාමිකයන් ලවා ජර්මන් පාර්ලිමේන්තු ගොඩනැගිල්ලට ගිනි තැබ්බවූ හෙතෙම එහි වරද කොමිනිස්ට්වරුන් වෙත පැවරී ය. අනතුරුව ඔහු සියලු දේශපාලන පක්ෂ තහනම් කොට කොමියුනිස්ට්වාදීන් හා යුදෙව්වන් වැනි විරුද්ධවාදීන් සංහාරය කිරීමට පටන් ගත්තේ ය. මෙහිදී ඔහුගේ එස් එස් හමුදාව හා ගෙස්ටාපෝ නැමති රහස් පොලිසිය ම්ලේච්ඡ ඝාතන වල යෙදුණි. හිට්ලර් යනු ජනමාධ්‍ය උපරිම මට්ටමින් තමාට වාසිදායක අයුරින් යොදා ගත් අයෙකි. ඔහුගේ මාධ්‍ය කටයුතු භාරව සිටි ගොබෙල්ස් ඇමැතිවරයා මාධ්‍ය සාරධර්ම උල්ලංඝනය කරමින් හිට්ලර්ට පක්ෂපාතී ජන මතයක් ඇති කිරීමට ජන මාධ්‍ය යොදා ගත්තේ ය. හිට්ලර් විසින් ජර්මනි
ය තුළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නිදහස සම්පූර්ණයෙන් ම අහුරා දමන ලදි. පුවත්පත් නිදහස, රැස්වීම් පැවැත්වීමේ නිදහස, අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස තහනම් කෙරිණි. හිට්ලර් පොරොන්දු වූ උතුම් ජර්මනිය ගොඩනැගීම වෙනුවෙන් සමකාලීන ජර්මානුවෝ මෙබඳු දේ ඉවසා සිටියහ. හිට්ලර් ජර්මනිය තුළ කොමියුනිස්ට්වාදීන් මර්දනය කරනු දුටු බටහිර ධනවාදී රටවල් කොමියුනිස්ට් වාදය විනාශ කිරීමෙන් තෘප්තිමත් වී හිට්ලර්ට එරෙහිව කටයුතු කිරීමෙන් වැලකුණි. මේ නිසා හිට්ලර් තවත් මුරණ්ඩු වූ බව පෙනේ.හිට්ලර්ගේ මයින් කාම්ෆ්(මගේ සටන)නට්සිවාදය යනුප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට කමියුනිස්ට්වාදයට මෙන් ම ධනවාදයට විරුද්ධ දර්ශනයක් වූ නට්සිවාදයෙහි මූලික ඉගැන්වීම වූයේ ජර්මන් ජාතිය නිර්මල ආර්යන්ගෙන් පැවත එන ලොව උතුම් ම ජාතිය බවයි.යුදෙව්වන් හෙළා දැකීම නට්සිවාදයේ විශේෂ ලක්ෂණයකි.හිට්ලර් විසින් රචනා කරන ලද මයින් කාම්ෆ්(මගේ සටන) නම් කෘතියේ නට්සිවාදය විස්තර කොට ඇත.නට්සිවාදය යනු පක්ෂයේ ඒකාධිපතිත්වය පදනම් කර ගත් දේශපාලන ක්‍රමයකි.හිට්ලර්ගේ බලප්‍රාප්තියප්‍රධාන ලිපිය: ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ගේ බලප්‍රාප්තිය1919 සැප්තැම්බරයේදී ජර්මනියේදී ඩොයිෂ් ඇල්බර්ටාපාර්ටයි (කෙටි නම ඩීඒ
පී – ජර්මානු කම්කරු පක්ෂය) නම් දේශපාලන පක්ෂයට හිට්ලර් බැඳීමක් හා සමගම; ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ගේ බලප්‍රාප්තිය ඇරඹුනු අතර, වසර 1920 දී මෙම පක්ෂයෙහි නම නැටිසියොනාලසෝෂියලිට්ස්ෂසර් ඩොයිෂ් ඇල්බර්ටාපාර්ටයි – එන්එස්ඩීඒපී (ජාතික සමාජවාදී ජර්මානු කම්කරු පක්ෂය, පොදුවේ ව්‍යවහාර නම නාසි පක්ෂය) වෙත වෙනස් කෙරිණි. මෙම දේශපාලන පක්ෂය සංස්ථාපනය කොට දියුණු කරනු ලැබුවේ පහ්චාත්-පඵමුවන ලෝක යුද්ධ යුගයෙහිදීය. එම පක්ෂය මාක්ස්වාදී-විරෝධි වූ අතර, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි පශ්චාත්-යුද්ධ වයිමාර් ජනරජ රජයට සහ වර්සේල්ස් ගිවිසුමට විරුද්ධවූ එය, අත්‍යන්ත ජාතිකවාදය සහ සමස්ත-ජර්මානුවාදය මෙන්ම උග්‍ර යුදෙව්-විරෝධිතාව නිර්දේශනය කලහ. රයිස්ටාග් විසින් 1933 බලදායි පණත එම මාසයේදී සම්මත කිරීමෙන් පසුව, හිට්ලර්ගේ "බලප්‍රාප්තියේ" උච්චතම අවධිය 1933 මාර්තු මසදී එළඹුනු බවක් සැලකෙයි; පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ මාලාවක් සහ ඒවා හා බැඳි තිරයෙන් පසුපස කූටෝපායයන් වලින් පසුව, ජනාධිපති පෝල් ෆන් හින්ඩ්න්බර්ග් විසින් 1933 ජනවාරි 30 වත්ම චාන්සලර් ලෙසින් හිට්ලර් පත් කර තිබුණි. නෛතික විරෝධයකින් තොරව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාදායක ලෙසින් ඒකාධිපති බලය පවත්වාගෙන යෑමේ වරය, බලදායි
පණත—නිර්දය ලෙසින් සහ අධිකාරයක් සහිතව භාවිතා කල විට—විසින්, හිට්ලර් වෙත,අතථ්‍ය ලෙසින් සහතික කර ප්‍රදානය කොට තිබුණි.ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්, ප්‍රමුඛ තලයකට පිවිසුනේ, පක්ෂයෙහි මුල් අවධියෙහිය. පක්ෂය තුල සිටි දක්ෂතම කථිකයා වූ හෙතෙම, අනෙකුත් පක්ෂ සමාජිකයන්ට කියා සිටියේ තමා පක්ෂ නායකත්වයට පත් කරන ලෙස හෝ ඔහු පක්ෂය හැර යන බවය. ඔහුගේ දේශපාලන අභිමතාර්ථයන් මුදුන් පමුණුවාගැනුම පිණිස, ප්‍රචණ්ඩත්වය භාවිතා කිරීමට ඔහු තුල වූ රුචිය සහ එවැනි රුචිකත්වයක් ඇත්තන් පක්ෂයට බඳවා ගැනුම, ඔහු හට අර්ධ වශයෙන් සහය වූ බව පෙනෛයි. 1923 නොවැම්බරයෙහි පැවති බියර් හල් පුච් සහ පසුව නිකුත්වූ ඔහුගේ ග්‍රන්ථය මයින් කම්ෆ් (මගේ අරගලය ලෙසින් සාමන්‍යෙයෙන් පරිවර්තනය කෙරෙයි) විසින් හිට්ලර් පුළුල් ග්‍රාහක පිරිසක් වෙත නිරාවරණය කෙරිණි. 1920 ගණන් වල මැද භාගයෙහිදී, පක්ෂය මැතිවරණ සටන් කිහිපයකට මුහුණ දුන් අතර, එහිදී කථිකයෙක් සහ‍ සංවිධායකයෙන් ලෙසින් මෙන්ම, රෝට්ෆ්‍රොන්ට්කෙම්ෆර්බුන්ඩ් සහ නාසි පක්ෂයේ ස්ටූමබ්ටයිලුන් (SA) අතර වීදි සටන් සහ ප්‍රචණ්ඩත්වය සඳහාද හිට්ලර් දායකත්වය සැපයීය. 1920 ගණන් වල අග භාගයෙහිදී මෙන්ම 1930 ගණන් වල මුල් භාගයෙහිදී, අවශ්‍ය තරමේ
මැතිවරණ සහාය ලැබූ නාසිහූ රයිස්ටාග් තුල විශාලතම දේශපාලන පක්ෂය බවට පත්වූ අතර, හිට්ලර්ගේ ‍දේශපාලන තික්ෂණතාව, වංචකභාවය සහ කපටබව යන්නන්ගේ සංකලනය තුලින්, පක්ෂයේ බහුතර-නොවන වුවද බහුත්ව තත්ත්වය, 1933 වසරෙහිදී පැවැති ආබාධිත වෙයිමාර් ජනරජය තුල කාර්යසාධක රාජ්‍ය පාලන බලයක් බවට පෙරලා ගැනුමට සමත් විය.Hitler poses for the camera, 1930බලයට පත්වූ පසුව, නාසිවරුන් බලප්‍රාප්තිය පිළිබඳව මිථ්‍යා ප්‍රවාදයක් තැනූ අතර, දළ වශයෙන් මෙම ලිපියෙහි විෂය පථයය අදාළ කාල පරිච්ඡේදය, ඔවුන් විසින් හැඳින්වුනේ කැම්ප්ෆ්සයිට් (අරගල කාලසීමාව) හෝ කැම්ෆියාරර් (අරගල වසර ගණන) ලෙසිනි.හිට්ලර්ගේ ජර්මන් කම්කරු පක්ෂයේ සාමාජික කාඩ්පත1932 ජූලි මස පැවති මහා මැතිවරණයේදී නට්සි පක්ෂය රයිෂ්ටාගයේ ආසන 230 දිනා ගනිමින් ජර්මනියේ ප්‍රබල ම දේශපාලන පක්ෂය බවට පත් විය. 1933 ජනවාරි 30 දා ෆොන් හින්ඩර්බර්ග් දැඩි නොකැමැත්තෙන් වුව සභාග ඇමැති මණ්ඩලයක් සහිත ව හිට්ලර් ජර්මන් චාන්සලර් ලෙස නම් කළ අතර ඔහුට අසාමාන්‍ය ලෙස බලතල ලබාදීම ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. හිට්ලර් තම සහායකයන් ගැන දැඩි සෙවිල්ලෙන් සිටි අතර කිසිදු පෞද්ගලික සංවිධානයකට ඔහුගේ බලයට අභියෝග කිරීමට තරම් වන
ශක්තියක් ඇති නො වීමට වග බලා ගත්තේ ය. සමස්ත ජර්මානු රාජ්‍යය ම දැවැන්ත සිරකඳවුරක් බවට පත් විය. නට්සි රහස් පොලිසිය (Gestapo) මැදියම් රැයේ නිවාසවලට කඩා පැන මිනිසුන් අත්අඩංගුවට ගන්නට වූහ.හිට්ලර්ගේ යුදෙව් සංහාරයත්‍රස්තවාදයෙන් ජර්මනිය තුළ සිය නායකත්වය වර්ධනය කරගත් හිට්ලර් ‘මගේ සටන’ කෘතියෙන් දැක්වුණු ඔහුගේ අරමුණු සපුරා ගනිමින් යුරෝපය පුරා ජර්මන් බලය ව්‍යාප්ත කිරීම ඇරඹුවේ ය. ඔහුගේ මුල් ම අවධානය යොමු වුණේ රට යළි සන්නද්ධ කිරීමට ය. 1937 අවසාන වනවිට හිට්ලර්ගේ ව්‍යාප්තවාදී ප්‍රතිපත්තිය මුළුමනින් ම ක්‍රියාත්මක වෙමින් පැවතිණි. පෝලන්තය, හිටිලර්ගේ මීළඟ ගොදුර බවට පත්වෙමින් තිබුණේ ය. 1939 සැප්තැම්බර් 1 දා ජර්මානු හමුදා පෝලන්තය ආක්‍රමණය කිරීමත් සමඟ වසර පහමාරක් තිස්සේ ඇවිලුණු, මිලියන 55 කට අධික ජනතාවකට මරු කැඳවූ, දෙවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ විය. ඔහු බොහෝ රටවල් තම රාජ්‍යයට ඈදා ගත්තේ ය.Leonding හි හිට්ලර්ගේ නිවස (ක්‍රි.ව. 1984)දෙවන ලෝක යුද්ධයපළමුවෙනි ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු බටහිර රටවල් මැදිහත් වීමෙන් ජර්මනියේ නව ආණ්ඩුවක් පිහිටවූ අතර එය වෛමාර් සමූහාණ්ඩුව ලෙස හැඳින්වේ. සමකාලීනව ජර්මනිය මුහුණ දුන් ප්‍රශ්
නවලට විසඳුම් ලබාදීමට වෛමාර් සමූහාණ්ඩුව අසමත් වීම නිසා ජර්මනිය තුළ හිට්ලර් වැන්නෙකුට බලය ලබාගත හැකි තත්ත්වයක් සකස් විය. වර්සෙල්ස් ගිවිසුම අනුව ජර්මනියට විශාල යුධ වන්දියක් ගෙවීමට සිදු විය. 1920 වර්ෂයෙන් පසු ජර්මනියේ ප්‍රාග්ධනය සම්පූර්ණයෙන් යුධ වන්දි ගෙවීමට වැය වීම නිසා වෛමාර් සමූහාණ්ඩුව ශීඝ්‍රයෙන් මුදල් අච්චු ගැසීමට පෙළඹුණි. මේ නිසා මුදලේ අගය ශීඝ්‍රයෙන් පහත වැටී රට තුළ ඉහළ උද්ධමනයක් නිර්මාණය විය. රටේ භාණ්ඩ මිල ඉතා අධික ලෙස ඉහළ ගිය අතර විරැකියාව ද අතිවිශාල විය. හිට්ලර්ගේ අනුගාමිකයෝ මෙම තත්ත්වය තම වාසියට හරවා ගත්හ. 1929 වර්ෂයේදී ඇති වූ ලෝක ආර්ථික පරිහානිය ජර්මනියට ද තදින් බලපෑවේය. මේ නිසා ජර්මනියේ රැකියා හිඟය ඉහළ ගිය අතර භාණ්ඩ මිල ද වැඩි විය. ඇතැම් නගරවල කම්කරු වැඩවර්ජන පවා ඇති විය. ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මෙම ආර්ථික පරිහානියට මුහුණ දුන් නමුත් හිට්ලර්ගේ අනුගාමිකයෝ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වෛමාර් රජයට ප්‍රශ්න විසඳිය නො හැකි බව හුවා දැක්වූහ.1934 වර්ෂයේ දී ජාතීන්ගේ සංගමයෙන් ඉවත් වූ හිට්ලර් ජර්මනිය නැවත යුද්ධයක් කරා මෙහෙයවිය. 1938 දී අසල්වැසි ඕස්ට්‍රියාව ආක්‍රමණය කළ හිට්ලර් එය ජර්මනියට ඈඳා ගෙන එහි නට්සිවාද
ී පාලනයක් ආරම්භ කළේ ය. අනතුරුව චෙකොස්ලොවැකියාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ හිට්ලර් එහි සිටි චෙකොස්ලොවැකියානු හා ජර්මන් ජාතිකයන් වෙන් කරමින් සුඩෙටන්ලන්තය යනුවෙන් වෙන ම ඒකකයක් පිහිටුවීමට උදව් කළේ ය. අනතුරුව සුඩෙන්ටන්ලන්තය පමණක් නොව චෙකොස්ලොවැකියාව ද ආක්‍රමණය කළ හිට්ලර් එරට ජර්මන් බලයට යටත් කළේ ය. හිට්ලර් පෝන්ලන්තය ආක්‍රමණය කරන තෙක් බටහිර රටවලින් ඔහුට සැලකිය යුතු විරෝධයක් මතු නො වුණි. එහෙත් හිට්ලර්ගේ පෝන්ලන්ත ආක්‍රමණයත් සමඟ බ්‍රිතාන්‍ය සහ ප්‍රංශය වැනි රටවල් හිට්ලර්ට විරුද්ධව සටනට පැමිණුණි. එය දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේ ආරම්භය විය. 1933 වර්ෂයේ දී බලයට පැමිණි හිට්ලර් වසර 6ක් තුළ ජර්මනිය බලවත් කොට දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය ඇරඹූ අතර හිට්ලර් පරාජය කොට ජර්මන් නට්සිවාදය ලොවෙන් අතුගා දැමීමට ඇමරිකාව, එංගලන්තය, රුසියාව ඇතුළු මිත්‍ර ජාතීන්ට වසර හයක් හිට්ලර් සමඟ සටන් කිරීමට සිදු විය.මේ කාලයේ දී හිට්ලර් විසින් වධ කඳවුරු පිහිටුවා අහිංසක යුදෙව්වන් හා රුසියානුවන් ලක්ෂ ගණනින් ඝාතනය කරවනු ලැබීය. අවුට්විට්ස්, බර්ගර් බෙල්සන්, බෙල්ෂෙග්, සොමිබොර් එවැනි කඳවුරුවලට උදාහරණ වේ. මෙසේ හිට්ලර් හා නට්සිවාදී නායකයන්ගෙන් ගෙන ගිය ආක්‍රමණකාර
ී ප්‍රතිපතීන් නිසා දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේ දී සමස්ත ලෝක වාසීන්ට ම දුක් විඳීමට සිදු විය. මුලු ලෝකයේ ම ප්‍රමුඛ අවධානය යුද්ධයට යොමු වීම හේතුවෙන් සමස්ත ලෝකයේ සංවර්ධනය වසර ගණනකින් පසු පසට ගියේ ය. පළමුවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු සිදු වූ විශාල ම විනාශය දෙවන ලෝක සංග්‍රාම කාලයේදී සිදු විය.දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ව්‍යාප්තියජර්මනියේ හිට්ලර් ක්‍රි.ව. 1939 සැප්තැම්බර් 01 දින පෝන්ලන්තය ආක්‍රමණය කිරීමත් සමඟ දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය ආරම්භ විය. පෝන්ලන්තය ආරක්ෂා කිරීමට ගිවිසගෙන සිටි බ්‍රිතාන්‍යය හා ප්‍රංශය ජර්මනියට විරුද්ධව යුධ ප්‍රකාශ කරමින් දෙවන ලෝක මහා සංග්‍රාමයට අවතීර්ණ විය. ජර්මනිය සති හතරක් ඇතුළත පෝන්ලන්තය පරාජයට පත් කළේ ය. සිය රණකාමි පිළිවෙත ඉදිරියට ගෙන යමින් හිට්ලර් විසින් නෝර්වේ, ඩෙන්මාර්කය, ඕලන්දය, බෙල්ජියම යන රටවල් අල්ලා ගන්නා ලදි. 1940 ජුනි මාසයේදී ප්‍රංශයට පහර දී හිට්ලර් එහි අගනුවර වූ පැරිසිය අල්ලා ගත්තේ ය.බෙනිටෝ මුසෝලිනී සහ ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ජර්මන් සේනා පැරිසියට ඇතුළු වීමත් සමඟ මුසෝලිනී ද යුද්ධයට සම්බන්ධ වෙමින් ඉතාලි දේශ සීමා දෙසින් සිය සේනා ප්‍රංශයේ විවිධ ප්‍රදේශ ආක්‍රමණය කිරීම සඳහා මෙහෙයවී ය. මෙ
සෙර් ජර්මන්-ඉතාලි හමුදා ප්‍රංශය යටත් කිරීමෙන් පසු ඇති කර ගත් ගිවිසුම අනුව ප්‍රංශය, ජර්මනිය යටතට පත් විය.ජර්මනියේ මීලඟ ඉලක්කය වූයේ බ්‍රිතාන්‍යය යි. හිට්ලර් ගුවන් හමුදාව මගින් බ්‍රිතාන්‍යය ආක්‍රමණය කිරීමට තීරණය කළේය. ඉන්පසු ජර්මන් ගුවන් හමුදාව බ්‍රිතාන්‍ය ගුවතොටුපළවලට හා නගරවලට බෝම්බ හෙළීය. බ්‍රිතාන්‍යයට ප්‍රබල නාවුක හා ගුවන් බලයක් තිබිණි. බ්‍රිතාන්‍යය ද එම ශක්තිය යොදාගෙන සතුරු ගුවන් යානා විනාශ කිරීම සඳහා ප්‍රහාරක ගුවන් යානා යෙදවී ය. 1940 සැප්තැම්බර් මස 14 දින දෙපාර්ශවය අතර ඉතා දරුණු ගුවන් සටන් සිදු විය. එහි දී බ්‍රිතාන්‍යය ගුවන් හමුදාව විසින් ජර්මන් ගුවන් යානා 56ක් පමණ බිම හෙලන ලදැයි වාර්තා වේ. තමන් සිතුවාට වඩා බ්‍රිතාන්‍යය යුධ ශක්තිය බොහෝ ඉදිරියෙන් සිටින බවත් එහි ප්‍රබල කාර්ය ශූරත්වය වටහා ගත් හිට්ලර් බ්‍රිතාන්‍යයට පහර දීම නවතා දැමී ය.අනතුරුව හිට්ලර් විසින් කිසිදු පැහැදිලි හේතුවක් නො දක්වා රුසියාව ආක්‍රමණය කරන ලදි. අපහසුතාවකින් තොරව රුසියාව අල්ලා ගත හැකි වෙතැයි හිට්ලර් කල්පනා කළේ ය. ප්‍රංශ මහා අධිරාජ්‍යයා වූ නැපෝලියන් බොනපාට් මීට පෙර රුසියාව ආක්‍රමණය කොට අන්ත පරාජයක් ලබා දස දහස් ගණනක්
තුවාලකරුවන් සමඟ පසු බැස ගියේ ය. වසර 125කට පසු හිට්ලර් ද එබඳු පරාජයක් අභිමුවට පැමිණියේ ය. සෝවියට් හමුදාව කල්තියාම ජර්මනිය සමඟ මෙබඳු සටනකට සූදානම්ව සිටියේ ය. එබැවින් මෙහි දී සතුරා මුලා කිරීමට අවශ්‍ය සියලු උපායන් යොදන ලදි. දැඩි සීත සතෘව එළඹෙන තෙක් ජර්මන් හමුදාව රඳවා ගැනීම රුසියාව අනුගමනය කළ එබඳු උපායකි. එදා නැපෝලියන් හමුදාව සීත සෘතුවේ දී මුහුණ දුන් ඉරණමට නාට්සි හමුදාවට ද මුහුණ දීමට සිදු විය. ජර්මන් හමුදාව සීත සෘතුවකට සූදානම්ව සිටෙයේ නැත. මේ නිසා අධික සීතල, ආහාර හිඟය, ලෙඩ රෝග ආදිය අතිවිශාල වශයෙන් ජර්මන් හමුදා මිය යාමට හේතුවක් විය. උපායශීලීව තම හමුදා පසුපසට ගැනීමට තරම් විචක්ෂණ භාවයක් හිට්ලර් තුළ නො තිබුණි. රුසියන් භූමියේ දී තම හමුදා මුහුණ දී ඇති සැබෑ දුෂ්කරතාව පිළිබඳ අනවබෝධයෙන් පසු වූ හිට්ලර් සිය හමුදා ඉදිරියටම මෙහෙයවීමට අණ දුන්නේය. එහි දී ජර්මන් හමුදා දරුණු පරාජයකට ලක් කිරීමට රුසියාවේ රුසියාවේ රතු හමුදාවට හැකියාව ලැබුණිමරණයප්‍රධාන ලිපිය: හිට්ලර්ගේ මරණයහිට්ලර් සහ පසුව ඔහුගේ භාර්යාව වූ ඔහුගේ දීර්ඝකාලීන පෙම්වතිය, ඒවා බ්‍රවුන් සමඟ ක්‍රි.ව. 1942 දීක්‍රි.ව. 1942 උදාවත් ම සියල්ල ආ
පසු හැරී නැවත ගමන් කිරීම ඇරඹෙන්නට විය. මිත්‍ර හමුදා විසින් හිට්ලර් පරාජය කිරීමේ දැවැන්ත මෙහෙයුම අරඹා තිබිණි. රතු හමුදාවේ ශක්තිය හා අධිෂ්ඨානය හඳුනා ගත් හිට්ලර්, ඇමරිකානු හා බ්‍රිතාන්‍යය හමුදාවන්ට එරෙහිව ඔහුගේ ඉතිරි ජංගම සංචිත භාවිතා කිරීමට තීරණය කර ඈත.[1] හිට්ලර්ගේ කීර්තිමත් කාලය කෙමෙන් අවසානය කරා ළඟා වෙමින් තිබුණේ ය. අනපේක්ෂිත ලෙස යුද්ධයෙන් පරාජය වූ හිට්ලර් ඔහුගේ මූලස්ථානය බර්ලිනයට ගෙන ගියේ ය. එහි චාන්සලර් මන්දිර භූමියේ තැනූ භූගත බංකරයට වී සිය අවසන් දින කිහිපය ගත කළේ ය.සිය දිවි නසා ගැනීමට හිට්ලර් තීරණය කළේ ය. ඔහු විසින් ඉටු කළ යුතු තවත් කාර්යයන් දෙකක් ඉතිරි ව තිබිණි. 1945 අප්‍රේල් 29 දින උදයේ එහෙත් ඔහුගේ පෙම්වතිය  වූ  ඊවා බ්‍රොන් විවාහ කර ගත්තේ ය. ඒ සමඟ ම තම අන්තිම කැමැති පත්‍රය හා දේශපාලන අන්තිම කැමැති පත්‍රය ලියා ගැනීම සඳහා කියැවී ය. එහි දී සිය ජීවිත කාලය තුළ ඔහු කළ කී දෑ යුක්තියුක්ත කළේ ය. 1944 දෙසැම්බර් 16 වැනිදා, ඔහු බටහිර මිත්‍ර පාක්ෂිකයන් අතර සමඟිය බිඳීමට ඇවිස්සීමට හා සෝවියට් දේශයට එරෙහිව සටනට එක්වන ලෙස ඔවුන්ට ඒත්තු ගැන්වීමට ආඩින්ස් ප්‍රයත්න ආරම්භ කරන ලදී. ප්‍රහාරයේ සමහර ත
ාවකාලික ජයග්‍රහණක් ද පසුව අසාර්ථක විය.[2][3] 1945 ජනවාරි මාසයේ දී ජර්මනියෙන් වැඩි කොටසක් නටබුන් විය. ඔහුගේ ගුවන් විදුලි සාකඡාවක දී මෙසේ කීය: "අර්බුදයට මේ මොහොතේ සොහොන් ලෙස විය හැකිය. කෙසේ වෙතත් ඒ හැම දෙයක් ම තිබුණත් අපේ කැමැත්ත වෙනස් කිරීමට හැකියාව ප්‍රගුණ කරනු ලැබේ." [4] හිට්ලර්ගේ බලාපොරොත්තුව වූයේ එක්සත් ජනපදය හා බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ සාමය සාකච්ඡා කිරීමට ය. 1945 අප්‍ර්‍රේල් 12 වන දින "ෆ්රෑන්ක්ලින් ඩී රූස්වෙල්ත්" මිය යාමත් සමඟ ඔහුගේ බලාපොරොත්තු වලට පටහැනිව මේ මිත්‍ර පාක්ෂිකයන් අතර භේදයක් ඇති විය.[2][5] ජර්මනියේ හමුදා අසාර්ථක වී එය ජාතියක් ලෙස ජීවත් වීමේ සිය අයිතිවාසිකම් අහිමි කර ගත් හ. ඔහුගේ අදහස මත ක්‍රියා කල එය සම අතට වැටිය හැකි පෙර හිට්ලර් සියලු ජර්මානු කාර්මික යටිතල පහසුකම් විනාශ කිරීමට නියෝග කළේය.[6] 'සංවධ ඇල්බට් ස්පියර්' සඳහා අමාත්‍යවරයා මේ බැවින් වියළී ගියේ පොළොව ප්‍රතිපත්තිය ක්රියාත්මක පැවරී, නමුත් ඔහු රහසින් ඒ සඳහා අකීකරු වුණා.[6][7]ඔහුගේ 56 වැනි උපන් දිනය වූ අප්‍රේල් 20 දා, අවසන් චාරිකාව සඳහා හිට්ලර් Führerbunker (ෆියුරර් ගේ නවාතැන) සිට මතුපිටට පැමිණි ය. රීචය චාන්සලර් ඇති නටබුන්
වූ උයනේ දී, ඔහු බර්ලින් යුද්ධ පෙරමුණේ රතු හමුදාව ට එරෙහිව සටන් කරන, තරුණ සොල්දාදුවන් හට යකඩ කුරුස ප්‍රදානය කෙරිණි.[8] අප්‍රේල් 21 වන විට, ගෙග්‍රරි ෂුකොව් ගේ 1 වන බෙලොරුසියන් පෙරමුණ සීලොව් හයිට්ස් වල යුද සමයේ ගොතාර්ඩ් හින්රිසි සාමාන්‍ය විස්ටුලා සමූහ හමුදාව කළ ආරක්ෂක බැමි බිඳ බර්ලින් දොරකඩ දක්වා ඉදිරියට පැමිණියේ ය. භයංකර තත්ත්වය පිළිබඳව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, හිට්ලර් Waffen එස්.එස් (SS) සාමාන්‍ය නිලධාරි ෆීලික්ස් ස්ටේනර් විසින් පාලනය කරනු ලබන undermanned හා පහළ සමන්විත Armeeabteilung Steiner (ස්ටේනර් යුධ හමුදාව කඳවුරක්), මත තම බලාපොරොත්තු තබා තිබෙනවා. ජර්මානු නවවැනි යුද හමුදාව විසින් pincer ප්‍රහාරයෙන් උතුරු ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට නියෝග කර ඇති අතර හිට්ලර් Steiner, එම කඩාවැටීමේ උතුරු දෙසින් ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට නියෝග කර ඇත.[9]ගොනුව:Hitler 25 April 1945.jpgහිට්ලර් සහ ඊවා බ්‍රෝන් සිය දිවි නසා ගැනීමට දින පහකට පෙර, 1945 අප්‍රේල් මස 25 වන දින ජර්මන් රාජ්ය චාන්සලර් උයනේ ඔහුගේ අවසන් මහජන හමුව.එක්සත් ජනපද සන්නද්ධ හමුදා පුවත්පතේ මුල් පිටුවේ, තරු සහ ඉරි වැටුණු, 2 මැයි 1945, හිට්ලර්ගේ මරණ නිවේදනයඅප්‍රේල්
මස 22 වන දින මිලිටරි සාකච්ඡාවක දී හිට්ලර් Steiner ප්‍රහාරය ගැන ඇසී ය. ඔහු මෙම ප්‍රහාරය දියත් කොට නොමැති බවත් සෝවියට් සංගමය බර්ලින් ඇතුළු කළ බව ද ඔහු පැවසුවේ ය. හිට්ලර් තම ප්‍රකාශය සඳහා පළමු කාලය බව කළ ආකාරයත් ඔහුගේ අණ ද්‍රෝහිත්වය සහ අදක්ෂතාවය එරෙහිව තේරීපත්ව බවට දියත් කළ ඉඩ දිය විල්හෙල්ම් Keitel, ඇල්ෆ්රඩ් Jodl, හාන්ස් ක්රෙබ්ස්, සහ විල්හෙල්ම් Burgdorf හැර සෑම ඉල්ලා,[10] පසුව " සෑම දෙයක්ම අහිමි වූ"[11] ඔහු අවසනය වන තුරු ම බර්ලින් සිට ඉන්පසු තමා ම වෙඩි තියාගෙන ඇති බව නිවේදනය කළේ ය [12]අප්රේල් මස 23 වන විට රතු හමුදාව බර්ලින් වටකොට[13] හා ගොබෙල්ස් නගරය ආරක්ෂා කිරීමට එහි වූ පුරවැසියන් අල්ලා ප්‍රකාශයක් කළේය.[10] එම දවසේ, ගෝරිංට විදුලි පණිවිඩයකින්, හිට්ලර් බර්ලින් හි හුදෙකලා වූ බැවින් ගෝරිංට ජර්මනියේ නායකත්වය බාර ගත යුතු බවට තර්ක කර Berchtesgaden සිට පැමිණියේ ය. ගෝරිංට වූ පසු ඔහුට හිට්ලර් ආබාධිත සලකා බලන අවසාන දිනය තැබුවා. හිට්ලර් ගෝරිංට අත්අඩංගුවට සහිත විසින් ප්‍රතිචාර, ඔහුගේ අන්තිම කැමති පත්‍රයෙන් අප්රේල් 29 වන දින ලිඛිතව ඔහු සියලු ම රජයේ තනතුරු වලින් ගෝරිංව ඉවත් කර ඇත.[14][15][16] අප්‍රේල
් 28 වන දින හිට්ලර් අප්‍රේල් 20 වන දින බර්ලින් ඉතිරි කළ හිම්ලර්, බටහිර මිත්‍ර[17][18] කිරීමට යටත් සාකච්ඡා කිරීමට උත්සාහ කරන ලදී. ඔහු සොයා නිගමනය අත්අඩංගුවට නියෝග සහ හර්මන් Fegelein (බර්ලින් හිට්ලර්ගේ මූලස්ථානයේ පැවැත් හිම්ලර් ගේ එස්.එස් නියෝජිත) වෙඩි විය.[19]අප්‍රේල් මස 29 වන දින මධ්‍යම රාත්‍රියෙන් පසු හිට්ලර්, ෆියුරිර්බංකරයේ කුඩා සිවිල් උත්සවයක ඊවා බ්‍රෝන් සමඟ විවාහ වුණා. ඔහුගේ නව බිරිඳ සමඟ උදෑසන ආහාරය සඳහා හිට්ලර් ඔහුගේ ලේකම් Traudl Junge ද ආරාධනා කිරීය.[20][lower-alpha 1] මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වූ ක්‍රෙබ්ස්, Burgdorf, ගොබෙල්ස්, සහ බොර්මන් විසින් විවිධ ලේඛන සඳහා අත්සන් තබන ලදී.[21] එදින සවස් වරුවේ හිට්ලර් අනුමාන කල ලෙස ඔහුගේ අධිෂ්ඨානය වැඩි වන කල මුසෝලිනිගේ, ඝාතනය අනාවරණය විය.[22]1945 අප්රේල් මස 30 වන දින, සෝවියට් හමුදා ජර්මන් රාජ්‍ය චාන්සලර් බාධක එකක් හෝ දෙකක් වූ මෑත සිටියේ ය. පසුදින තම කුටියට වැදුණු හිට්ලර් වෙඩි තබාගෙන සිය දිවි හානි කර ගත් අතර ඊවා බ්‍රොන් ද වස පානය කොට දිවියෙන් සමුගත්තා ය. හිට්ලර්ගේ උපදෙස් අනුව මළ සිරුරු දෙක ම චාන්සලරි උයනේ පිහිටි සතුන්ගේ ආහාර වළකට ඇද දමා ඉන්ධන වත්කො
ට ගිනි තබන ලදී.[23][24] ඔවුන්ගේ මෘත ශරීර ඔවුන් බෝම්බ ආවාටයක තබා පෙට්රල් දමා ගිනි තැබීය.[25] ව සිටි ජර්මන් රාජ්‍ය චාන්සලර්, පිටුපස බෝම්බ හෙලූ-ඉවත් උයනට පිටත සිදු කරන ලදී. රතු හමුදාව ෂෙල් වෙඩි ප්‍රහාර එල්ල දිගටම ලෙස මල සිරුරු ගිනි තබා ඇත.[26][27] ග්‍රෑන්ඩ් අද්මිරාල් කාල් ඩොනිට්ස් සහ ජෝසප් ගොබෙල්ස් පිළිවෙලින් රාජ්‍ය හා චාන්සලර් ප්‍රධානියා ලෙස හිට්ලර්ගේ චරිත උපකල්පනය කළ හැකිය.[28]බර්ලිනය මැයි 2 දා යටත් විය. හිට්ලර්, ඊවා, යෝසෙප් හා Magda ගොබෙල්ස් දේහය මේ ගොබෙල්ස් දරුවන් හය, සාමාන්‍ය හාන්ස් ක්‍රෙබ්ස්, හිට්ලර්ගේ සුනඛයන් නැවත නැවතත් තැන්පත් හා ගොඩගෙන ඇති බව සෝවියට් සංගමය රාජ්ය වැටීමෙන් පසු ලබා ගත් සෝවියට් ලේඛනාගාරයෙහි වාර්තා.[29] 1970 අපේ්රල් 4 වැනි දා සෝවියට් KGB කණ්ඩායම මැග්ඩබර්ග්හි දී SMERSH පහසුකම ලී පෙට්ටි පහක් ගොඩගැනීම සවිස්තරාත්මක සුසාන ප්රස්ථාර භාවිතා. කොටු සිට දේහය, පුළුස්සා දමන ලදී තලා, සහ Biederitz ගඟ ආශ්රිතව, Elbe ගංඟාවක් බවට විසිරී.[30] කර්ෂෝ අනුව, රතු හමුදාව ඔවුන් හමු වූ විට බ්රෝන් හිට්ලර්ගේ මළ සිරුරු සම්පූර්ණයෙන්ම පුලුස්සා හා එකම දන්ත වැඩ සහිත පහල හකු හිට්ලර්ගේ දේහය ලෙස හඳුනා ග
ත හැකිය ලදී.[31]මූලාශ්‍ර↑ Weinberg 1964.↑ 2.0 2.1 Crandell 1987.↑ Bullock 1962, පිටු අංකය: 778.↑ Rees & Kershaw 2012.↑ Bullock 1962, පිටු අංක: 753, 763, 780–781.↑ 6.0 6.1 Bullock 1962, පිටු අංක: 774–775.↑ Sereny 1996, පිටු අංක: 497–498.↑ Beevor 2002, පිටු අංකය: 251.↑ Le Tissier 2010, පිටු අංකය: 45.↑ 10.0 10.1 Dollinger 1995, පිටු අංකය: 231.↑ Jones 1989.↑ Beevor 2002, පිටු අංකය: 275.↑ Ziemke 1969, පිටු අංකය: 92.↑ Bullock 1962, පිටු අංක: 787, 795.↑ Bullock 1962, පිටු අංකය: 787.↑ Butler & Young 1989, පිටු අංක: 227–228.↑ Kershaw 2008, පිටු අංක: 923–925, 943.↑ Bullock 1962, පිටු අංකය: 791.↑ Bullock 1962, පිටු අංක: 792, 795.↑ Beevor 2002, පිටු අංකය: 343.↑ Bullock 1962, පිටු අංකය: 795.↑ Bullock 1962, පිටු අංකය: 798.↑ Linge 2009, පිටු අංකය: 199.↑ Joachimsthaler 1999, පිටු අංක: 160–182.↑ Joachimsthaler 1999, පිටු අංක: 217–220.↑ Linge 2009, පිටු අංකය: 200.↑ Bullock 1962, පිටු අංක: 799–800.↑ Kershaw 2008, පිටු අංක: 949–950.↑ V
inogradov 2005, පිටු අංක: 111, 333.↑ Vinogradov 2005, පිටු අංක: 335–336.↑ Kershaw 2000b, පිටු අංකය: 1110.සටහන්↑  MI5, Hitler's Last Days: "Hitler's will and marriage" on the website of MI5, using the sources available to Trevor-Roper (a World War II MI5 agent and historian/author of The Last Days of Hitler), records the marriage as taking place after Hitler had dictated his last will and testament.Bibliographyප්‍රධාන ලිපිය: List of books by or about Adolf HitlerAigner, Dietrich (1985). "Hitler's ultimate aims – a programme of world dominion?". In Koch, H. W. (ed.). Aspects of the Third Reich. London: MacMillan. ISBN 978-0-312-05726-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Bauer, Yehuda (2000). Rethinking the Holocaust. Yale University Press. p. 5. ISBN 978-0-300-08256-2. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Beevor, Antony (2002). Berlin: The Downfall 1945. London: Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (
help)Bendersky, Joseph W (2000). A History of Nazi Germany: 1919–1945. Rowman & Littlefield. ISBN 978-1-4422-1003-5. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Bloch, Michael (1992). Ribbentrop. New York: Crown Publishing. ISBN 978-0-517-59310-3. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Bonney, Richard (2001). "The Nazi Master Plan, Annex 4: The Persecution of the Christian Churches" (PDF). Rutgers Journal of Law and Religion. සම්ප්‍රවේශය 28 March 2016. {{cite journal}}: Invalid |ref=harv (help)Bullock, Alan (1962) [1952]. Hitler: A Study in Tyranny. London: Penguin Books. ISBN 978-0-14-013564-0. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Bullock, Alan (1999) [1952]. Hitler: A Study in Tyranny. New York: Konecky & Konecky. ISBN 978-1-56852-036-0. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Butler, Ewan; Young, Gordon (1989). The Life and Death of Hermann Göring. Newton Abbot, Devon: David & Charles. ISBN 978-0-7153-9455-7. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Carr, William (1972). Arms, Auta
rky and Aggression. London: Edward Arnold. ISBN 978-0-7131-5668-3. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Conway, John S. (1968). The Nazi Persecution of the Churches 1933–45. London: Weidenfeld & Nicolson. ISBN 978-0-297-76315-4. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Crandell, William F. (1987). "Eisenhower the Strategist: The Battle of the Bulge and the Censure of Joe McCarthy". Presidential Studies Quarterly. 17 (3): 487–501. JSTOR 27550441. {{cite journal}}: Invalid |ref=harv (help)Deighton, Len (2008). Fighter: The True Story of the Battle of Britain. New York: Random House. ISBN 978-1-84595-106-1. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Del Testa, David W; Lemoine, Florence; Strickland, John (2003). Government Leaders, Military Rulers, and Political Activists. Greenwood Publishing Group. p. 83. ISBN 978-1-57356-153-2. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Dollinger, Hans (1995) [1965]. The Decline and Fall of Nazi Germany and Imperial Japan: A Pictorial History of the Final
Days of World War II. New York: Gramercy. ISBN 978-0-517-12399-7. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Dorland, Michael (2009). Cadaverland: Inventing a Pathology of Catastrophe for Holocaust Survival: The Limits of Medical Knowledge and Memory in France. Tauber Institute for the Study of European Jewry series. Waltham, Mass: University Press of New England. ISBN 1-58465-784-7. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Downing, David (2005). The Nazi Death Camps. World Almanac Library of the Holocaust. Gareth Stevens. ISBN 978-0-8368-5947-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Ellis, John (1993). World War II Databook: The Essential Facts and Figures for All the Combatants. London: Aurum. ISBN 1-85410-254-0. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Evans, Richard J. (2003). The Coming of the Third Reich. Penguin Group. ISBN 978-0-14-303469-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Evans, Richard J. (2005). The Third Reich in Power. New York: Penguin Group. ISBN 978-0-14-303790-3.
{{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Evans, Richard J. (2008). The Third Reich At War. New York: Penguin Group. ISBN 978-0-14-311671-4. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Fest, Joachim C. (1970). The Face of the Third Reich. London: Weidenfeld & Nicolson. ISBN 978-0-297-17949-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Fest, Joachim C. (1974) [1973]. Hitler. London: Weidenfeld & Nicolson. ISBN 978-0-297-76755-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Fest, Joachim C. (1977) [1973]. Hitler. Harmondsworth: Penguin. ISBN 978-0-14-021983-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Fischer, Klaus P. (1995). Nazi Germany: A New History. London: Constable and Company. ISBN 978-0-09-474910-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Fromm, Erich (1977) [1973]. The Anatomy of Human Destructiveness. London: Penguin Books. ISBN 978-0-14-004258-0. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Fulda, Bernhard (2009). Press and Politics in the Weimar Republic. Oxford University Press. ISBN 978-0-19
-954778-4. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Gellately, Robert (1996). "Reviewed work(s): Vom Generalplan Ost zum Generalsiedlungsplan by Czeslaw Madajczyk. Der "Generalplan Ost". Hauptlinien der nationalsozialistischen Planungs- und Vernichtungspolitik by Mechtild Rössler; Sabine Schleiermacher". Central European History. 29 (2): 270–274. doi:10.1017/S0008938900013170. {{cite journal}}: Invalid |ref=harv (help)Gellately, Robert (2001). Social Outsiders in Nazi Germany. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-08684-2. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Ghaemi, Nassir (2011). A First-Rate Madness: Uncovering the Links Between Leadership and Mental Illness. New York: Penguin Publishing Group. ISBN 978-1-101-51759-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Goldhagen, Daniel (1996). Hitler's Willing Executioners: Ordinary Germans and the Holocaust. New York: Knopf. ISBN 978-0-679-44695-8. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (help)Haffner, Sebastian (1979). The M