LexiconShiftInnovations/SinhalaWikipediaArticles huggingface dataset:
ව්‍යාධවේද විද්‍යාව ව්‍යච්චේදය විද්‍යාත්මක ව්‍යධවේද  විද්‍යාව යනු මතුපිටින්, අන්වික්ෂියව අණුක  වශයෙන් දේහ පටක අවයව සහ සම්පුර්ණ දේහයන් අධ්‍යයනය කර ලෙඩ රෝග නිර්ණය කිරීමයි. මෙම පඥව්‍යාධවේදින් සහතික කරනු ලබන්නේ පඥ ව්‍යාධ වේදින්ගේ විද්‍යාලය මගින් පවත්වන සහතික පත්‍ර විභාගයකින් අනතුරැවය. මෙම අධ්‍යයනයේ ප්‍රධාන කොටස් 04 කි. දළ ව්‍යධා වේද විද්‍යාව, අන්වික්ෂිය ව්‍යාධ වේද විද්‍යාව, පඥ වි්‍යාදවේද විද්‍යාව සහ සාමාන්‍ය වියාද වේද විද්‍යාව ලෙසයි. මින් සාමාන්‍ය ව්‍යාධ වේද විද්‍යාව පමණක් ව්‍යවච්‍ජේද විද්‍යාත්මක සහ සායනික ව්‍යාද වේද විද්‍යාව යන විෂයන් දෙකටම ‍අදාල වේ.  ව්‍යවච්ඡේද විද්‍යාත්මක ව්‍යාදවේදින් විවිධාකාර ක්ෂේත්‍ර ගණනාවක රැකියාවන් හි නිරතවන අතර මේ අතර චිකිත්සක, ශික්ෂණ, පර්යේෂණ සහ ‍ෙඖෂධ කර්මාන්ත ප්‍රමුඛය.පඥ සායනික ව්‍යාධ වේද විද්‍යාවසායනික ව්‍යාධවේද විද්‍යාවේ මුලික කාර්යය රසායනික ක්ෂද්‍රජීව විද්‍යාත්මක රැධිර විද්‍යාත්මක සහ අණුක ව්‍යාද වේද විද්‍යාත්මක ක්‍රම මගින් රැධිරය මුත්‍රා වැනි දේහ තරල පරික්ෂා කර රෝග නිර්ණය කිරිමයි. පඥ සායනික ව්‍යාධ වේදින් සහතික කරන්නේ, ඇමරිකානු පඥ සාධනික විද්‍යාලය මගිනි. මෙ
ම උපාධිය DACVP/ ඇමරිකානු පාඥ ව්‍යාද වේදි විද්‍යාලයේ උපාධිධාරි ලෙස හදුන්වන මෙම උපාධිය සමග (clinical pathology/සායනික ව්‍යාධවේදි යන්න දැමිමෙන් ) DACVP උපාධිය ව්‍යවච්ඡේද විද්‍යාත්මක ව්‍යාද වේද උපාධියෙන් වෙන් කිරිම සිදු කරයි.මෙම ලිපිය රැම්ස්ගේට්, එංගලන්තයෙහි භාවිතා නොකරන යටිබිම් දුම්රිය මාර්ග පද්ධතිය පිලිබඳ වේ.  උමං කැණීම, උමං තුල දුම්රිය මාර්ග සඳහා උමඟ බලන්න, අනෙකුත් යටිබිම් දුම්රිය මාර්ග සඳහා ශීඝ්‍ර සංක්‍රමණය බලන්න, නූතන රැම්ස්ගේට් දුම්රිය නැවතුම්පොළ සඳහා, රැම්ස්ගේට් දුම්රිය නැවතුම්පොළ බලන්න.ඛණ්ඩාංක: ﻿ / ﻿51.334°N 1.418°E﻿ / 51.334; 1.418උමං දුම්රිය මාර්ගයදළ විශ්ලේෂණයතත්වයවසා ඇතLocaleරැම්ස්ගේට්ගමනාන්තරැම්ස්ගේට් මුහුදු වෙරළහර්සන් මාර්ගය (ඩම්ප්ටන් පාර්ක් සඳහා)Stations2ක්‍රියාකාරිත්වයවිවෘතය1936 ජූලි  31Closed1965 සැප්තැම්බර් 26හිමිකරුරැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියාතාක්ෂණිකමාර්ගයේ දුරයාර 1,444 (1320 මී.)No. of tracks1මාර්ග ආමානයඅඩි 2 (660 මිමී.)විද්‍යුතනයට්‍රොලී ධ්‍රැවHighest elevationඅඩි 83 (25 මී.)රැම්ස්ගේට් උමං දුම්රිය මාර්ගය (උමං දුම්රිය මාර්ගය, රැම්ස්ගේට් තද බෑවුම් දුම
්රිය මාර්ගය , රැම්ස්ගේට් උමං දුම්රිය මාර්ගය, රැම්ස්ගේට් යටි බිම් දුම්රිය මාර්ගය සහ ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය ලෙසද හඳුන්වන) රැම්ස්ගේට්, කෙන්ට්, එන්ගලන්තයෙහි පිහිටි අඩි 2ක පටු පරිමානයක් සහිත යටිබිම් දුම්රිය මාර්ගයකි. 1926 දී රැම්ස්ගේට් හි දුම්රිය මාර්ග ප්‍රතිසංස්කරණ කටයුතු හේතුවෙන් බෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් සහ රැම්ස්ගේට් වරාය අතර උමඟ ද ඇතුලුව දුම්රිය මාර්ගය අතහැර දමන ලදී. සංචාරක ආකර්ශනයට සහ  රැම්ස්ගේට් වරාය අසල කඩ සාප්පු ඩම්ප්ටන් උද්‍යානය හි නව ප්‍රධාන දුම්රිය මාර්ගය සමඟ සම්බන්ධ කිරීම සඳහා 1936 දී මෙම පටු පරිමාණ දුම්රිය මාර්ගය විවෘත කරන ලදී.උමඟ දෙපස නැවතුම්පොළ දෙක හැර අනෙකුත් සම්පූර්ණ මාර්ගයම පොළොව යටින් දිවෙයි.මාර්ගය මාස තුනකට අඩු කාලයකදී නිම කෙරිනි, එමෙන්ම 1936 දී එහි නිම වීමත් සමඟම එය රටේ කෙටිම ස්වාධීන දුම්රිය මාර්ග වලින් එකක් බවට පත්විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයේ දී මෙය ප්‍රධාන ගුවන් ප්‍රහාරක රැකවරකයක් ලෙස පත්වීමට පෙර, විවෘතව පැවතුනේ වසර තුනක් පමණි. යුද්ධයෙන් අනතුරුව එය 1948 බ්‍රිතාන්‍ය රජයේ දුම්රිය මාර්ග පද්ධතියට අයත් නොවුනු අතර, එය පෞද්ගලික අංශයේ රැඳිණි.වර්ෂ 1960 ආසන්න කාලයේදී මගීන් ප්‍රමාණය අඩු වි
ය, එමෙන්ම මාර්ගය ආර්ථික වශයෙන් පවත්වාගෙන යාමට නොහැකි තත්වයකට පත්විය. 1965 දී සිදුවුන දුම්රිය අනතුරින් පසුව, එම වර්ෂයේ සැප්තැම්බර් අවසානයේ මෙය වසා දැමීමට හිමිකරුවන් විසින් තීරණය කරන ලදී. උමඟ තවමත් පවතින නමුත් එය මුද්‍රා තබා අතහැර දමා පවතී, නමුත් පවතින නැවතුම්පොළවල් පිළිබඳ සළකුනක් නොමැත.පසුබිමකෙන්ට් හි සම්පූර්ණ දුම්රිය මාර්ග ජාලය, නිවුන් ඉරි ලන්ඩන් සිට රැම්ස්ගේට් සහ මාර්ගේට් පෙන්වයිරැම්ස්ගේට් හි වෙරළබඩ නිකේතනය සහ තොටුපළ නගරය, අසම්බන්ධිත දුම්රිය මාර්ග වල සංකීර්ණ ජාලයක් ලෙස ඉතිහාසයේ සඳහන්ය,එමෙන්ම ලන්ඩන් සහ අසල්වාසී මාර්ගේට් අතර සම්බන්ධතාවය ඇති කිරීමට ප්‍රතිවාදී සමාගම් දෙකක් අතර තරඟයක්ද තිබිණි.නගරයේ ප්‍රථම දුම්රිය ස්ථානය වන රැම්ස්ගේට් ටවුන්, ආරම්භ කරන ලද්දේ (UK) සවුත් ඊස්ටර්න් දුම්රිය සමාගම විසින් 1846 අප්‍රේල් 13 දී, මුහුදේ සිට සැතපුමක් පමණ දුරින් නගරය ආසන්නයේමය. දුම්රිය ස්ථානය හරහා යන මාර්ග උතුරටත්, බෙදීමට පෙර බටහිර සිට කැන්ටබරි සහ ලන්ඩනය ටත්, උතුරේ සිට මාර්ගේට්[1] ටත් වේ.ලන්ඩන්, චැතෑම් සහ ඩොවර් දුම්රිය සමාගම රැම්ස්ගේට් දක්වා වන දෙවන මාර්ගය 1863 ඔක්තෝම්බර් 5  විවෘත කරන ලදී
.[2] මෙම දුම්රිය මාර්ගය ලන්ඩන් සිට ආරම්භ වී හර්නි බේ, මාර්ගේට් සහ බ්‍රෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් හරහා රැම්ස්ගේට් වරාය දුම්රිය ස්ථානය (වරායට ඉතා ආසන්න) දක්වා දිවෙයි. මුහුදු මට්ටමට පැමිණීමට පෙර එය රැම්ස්ගේට් හිදී යාර 1,124 (1,028 මී.) දිග උමඟක් තුලින් වැටී ඇත.[1]රැම්ස්ගේට් වරාය දුම්රිය ස්ථානය මඟීන්ට ඉතා සුවපහසු භූමි ප්‍රදේශයක් වුවත්, පවත්වාගෙන යාමේ අපහසුතා ඇතිවිය. එහි තත්වය වූයේ උමඟ අවසානයේ ඇති අධික බෑවුම නිසා 1891 අගෝස්තු 3  සහ 1915 මාර්තු 24  සිදු වූ ලෙසටම දුම්රිය පාලනයෙන් තොර වී නැවතුම්පොළ හරහා වෙරළ දක්වාම යාමේ අව්දානමක් ඇති කමයි.[3][4] අධික තදබදය නිසා නැවතුම්පොළ වර්ධනයට ඉඩකඩක් නොමැත, එසේම කුඩා හැරවුම් වේදිකා ඇති නිසා විශාල දුම්රිය එන්ජින් භවිතා කිරීමටද නොහැක, එම නිසා බෑවුමේදී නවතා ගැනීමට බර ප්‍රමාණයෙන් වැඩි දුම්රිය සඳහා එන්ජින් දෙකක් අවශ්‍ය වේ.[5] තවද 1920 පමණ වකවානුවේදී රැම්ස්ගේට් හි ජනගහනය එය ආරම්භයේ මෙන් දෙගුණයක් දක්වා වැඩිවීමෙන් ප්‍රවාහන පහසුකම්ද ප්‍රමාණවත් නොවීය.[6]1926 ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණයරැම්ස්ගේට් හි පෙර සහ 1926න් පසු දුම්රිය මාර්ග සහ නැවතුම්පොළවල වින්‍යාසය1923 දුම්රිය සමාගම්
සමූහනයෙන් සවුත් ඊස්ටර්න් දුම්රිය සමාගම සහ ලන්ඩන්, චැතෑම් සහ ඩොවර් දුම්රිය සමාගම අලුතෙන් ආරම්භ කළ සදර්න් දුම්රිය සමාගමේ කොටස්කරුවන් විය. ඔවුන් රැම්ස්ගේට් සහ මාර්ගේට් හි දුම්රිය මාර්ග සහ නැවතුම්පොළ ද්වීකරණය හඳුන්වාදීමට තීරණය කළහ.ඔවුන් රැම්ස්ගේට් හිදී මාර්ගය සම්බන්ධ කිරීමට තීරණය කළහ. මෙම යොජනාව ස්වුත් ඊස්ටර්න් හා චැතම් දුම්රිය සමාගම්] විසින් පලමු ලෝක යුද්ධයට ද කලින් ඉදිරිපත් කළද, 1925 වන තුරු එහි වැඩ ආරම්භ නොකෙරිනි. [7] මෙයින් අදහස් කරන ලද්දේ රැම්ස්ගේට් නගරයෙහි සහ රැම්ස්ගේට් වරායෙහි ගමනාන්ත නැවතුම්පොළ වල අවසානය, සහ තිබෙන මාර්ග දෙක සම්බන්ධ කිරීමට නගරයේ උතුරු කෙළවරින් මාර්ගයක් නිර්මාණය කිරීමයි. නගරයේ ඊසාන සහ වයඹ දිශා වල ඇති නව දුම්රිය ස්ථාන, අනුපිළිවෙලින් ගත්විට ඩම්ප්ටන් පාර්ක් සහ රැම්ස්ගේට් හි, පෙර නගර මධ්‍යයේ සහ වරායේ පැවති දුම්රිය ස්ථාන ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිණි.[8]නව සම්බන්ධතාවය 1926 ජූලි 2&nbsp විවෘත කෙරුනු අතර ඒ සමඟම පෙර පැවති රැම්ස්ගේට් හි නැවතුම්පළ සහ රැම්ස්ගේට් වරාය දක්වා වන උමඟ ද වසා දැමුනි. උමඟ මුද්‍රා තබා අතහැර දමන ලදී, රැම්ස්ගේට් වරාය නැවතුම්පොළ තානට් ඇමුස්මන්ට් වලට විකුණන ලදී. ඔව
ුන් එය මෙරී එන්ග්ලන්ඩ් නැමති සත්වෝද්‍යානය හා සැණකෙලිය බවට පරිවර්තනය කෙරිණි.[9]දැනට රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා හි හිමිකාරිත්වය යටතේ ඇති මෙරී එන්ග්ලන්ඩ් 1993 දී ඉතාමත් ප්‍රසිද්ධ විය. එමෙන්ම රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විසින් උමඟ හරහා ඇති මාර්ගය ඩම්ප්ටන් පාර්ක් සහ බ්‍රෝඩ්ස්ටෙයාර්ස් අතර නව නැවතුම්පොළක්ද සමඟින් විවෘත කරන ලෙස සදර්න් දුම්රිය සමාගමට බලපෑම් කරන ලදී.[10] කෙසේ වුවත් එම යෝජනාව මිල අධික සහ ප්‍රායෝගික නොවන බැවින් සදර්න් දුම්රිය සමාගම විසින් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.[5][11] රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා සහ සදර්න් දුම්රිය සමාගම් ප්‍රධාන දුම්රිය මාර්ගයේ සිට වරායට පිවිසිය හැකි ප්‍රදේශය ආසන්නයේ ආකර්ෂණය දිනාගැනීමට සහ ඩම්ප්ටන් පාර්ක් හි මුහුදුබඩ ප්‍රදේශයේ සිට ග්‍රේහොඋන්ඩ් ක්‍රීඩා මණ්ඩපයට සේවාවන් සැපයීමට ඉතා දක්ෂය. සමාගම් දෙක අවසානයේදී එක් යෝජනාවකට එකඟ විය එනම් නව මාර්ගය වෙරළ ආසන්නයේ උමඟ යාර 780 (710 මී.) භාවිතා කළ යුත්තේ, උමඟ යාර 364 (333 මී.) කින් බෙදී නව හර්සන් මාර්ගයේ නව දුම්රිය ස්ථානයකින් මතුවීමට පෙර ඩම්ප්ටන් පාර්ක් දුම්රිය ස්ථානයේ සිට යාර 250 (230 මී) ක දුරකිනි.[10] රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විශාල නිවාස සංකීර්ණය
ක්, විනෝද චාරිකා රථ සඳහා නවාතැන් පහසුකම් සහ ඩම්ප්ටන් පාර්ක් හි ආසන 10,000 ක ක්‍රීඩා මණ්ඩපයක් ඉදිකිරීම මගින් මඟීන් සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීමට සහ නව මාර්ගය භවිතා කිරීමට පෙලඹවීමට සැලසුම් කළහ.[12]මාර්ගයගොනුව:Ramsgate Tunnel Railway entrance at Beach Station.JPGපහළ ගමනාන්තයේදී දුම්රිය, උමඟින් පිටතට පැමිණෙන අවස්ථාවදුම්රිය ස්ථාන වල වේදිකා තුනක් තිබේ;මැද පිහිටා තිබෙන, මඟීන්ට දුම්රියට ගොඩවීමට ඇති පුළුල් දූපත් වේදිකාව, මඟීන්ට දුම්රියෙන් බැසීමට ඇති පිටතින් පිහිටි පටු වෙදිකා වේ. ඉහළ දුම්රිය ස්ථානය හර්සන් මාර්ගය ලෙස හැඳින්වුවද පහළ ස්ථානය නිල වශයෙන් එසේ නම් කර නොමැත. එය එක් එක් අවස්ථා වලදී "ඔලිම්පියා", " බීච් (වෙරළ )", " සෑන්ඩ්ස් (වැල්ල )" සහ "ලෝවර් ටර්මිනස්( පහළ ගමනාන්තය)" ලෙස හඳුන්වා තිබේ.[13] නැවතුම්පළ දෙකෙහිම වේදිකා සහ ප්‍රවේශ පත්‍ර කාර්යාල උමඟ දෙකෙළවර පිහිටා තිබේ.[13]මාර්ගය, හර්සන් මාර්ගය අතර වැටී ඇත එමෙන්ම එය ඩම්ප්ටන් පාර්ක් නැවතුම්පොළ  දී හර්සන් මාර්ගය හරහා ගමන් කරයි. එලෙසම අවසාන නැවතුමට ළඟා වීමට නව උමඟ තුලින් 1 ට 15 ක බෑවුමක්[10] ඇති අතර මුල් උමඟෙහි එය 1 ට 75 ක් විය.[1] මාර්ගය තනි ම
ාර්ගයකි, එය දුම්රිය ස්ථාන දෙකේදී දෙකට බෙදෙන අතර උමඟෙහි අඩක පමණ දුරින් හුවමාරු ස්ථානයක් පිහිටා තිබේ.[13] හර්සන් මාර්ගය සහ අවසාන නැවතුම අතර ගමනෙහි දී යාර 1444 (1320 මී.) කට මාර්ගයේ බැස්ම අඩි 83 (25 මී.) කි.[14]නිර්මාණය සහ යටිතල ව්‍යුහයනව මාර්ගයේ යටිතල ව්‍යුහය සැලසුම් කරන ලද්දේ හෙන්රි ග්‍රීන්ලි විසිනි, එය පටු දුම්රිය මාර්ග සැලස්මකි. ඔහුගේ වෘත්තිය ආරම්භ කරන තිබුණේ මෙට්‍රොපොලිටන් දුම්රිය සමාගමත් සමඟයි, එමෙන්ම ඔහු විසින් මාර්ග, ගොඩනැගිලි , දුම්රිය එන්ජින් සහ රයිල් මිනිඒචර් සහ ආසන්නයේ පිහිටි රොම්නේයි, හයිත්, ඩිම්චර්ච් දුම්රිය සමාගම් වලට දුම්රිය මාර්ගයේ ගමන් කරන රථ නිර්මාණය කර දී තිබුණි.[15] නව මාර්ගයේ විශාල බර රැගෙන නොයන නිසාත්, එය කෙටි දුර ධාවනය කරන නිසාත්, එය අඩි 2 ක(610 මිමී.) මාර්ග මිම්මක් සහිත පටු දුම්රිය මාර්ගයක් ලෙස ඉදි කරන ලදී. එම නිසා නව උමඟ තිබුණ උමඟට වඩා කුඩාවට ඉදි කිරීමට අවසර ලැබුණි, උස අඩි 8(2.4 මී.) ක් පළල අඩි 6(1.8 මී) ක් ලෙස. [10]මුලින් සලකා බැලුවේ කේබල් කාර් පද්ධතියක් සඳහා වුවත්,[10] රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා විසින් මාර්ගය විද්‍යුතනය කිරීමට තීරණය කරන ලදී. විදුලිය සැප
යීමේ පද්ධතිය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදේ මාර්ග භාවිතා කිරීමට නියමිත විශාල ළමයි සංඛ්‍යවගේ ආරක්ෂාව සලකා බලා, [12] සහ දුම්රිය එන්ජින් වල ඇති ට්‍රොලී ධ්‍රැව මගින් උමඟ පුරාවට ඉහළින් දිවෙන වෝල්ට් 400 ක තනි සරල ධාරා වයරයත් නිසාය.[10] වයරය පරණ උමඟෙහි බිත්ති මතින්ද, අලුත් උමඟෙහි වහළෙහි බ්‍රැකට්ටු වලින්ද, විවෘත දුම්රිය ස්ථාන වල කණු මතින්ද ගමන් කරයි. විදුලිය සපයන ලද්දේ ඉංග්ලිශ් ඉලෙක්ට්‍රික් සමාගම විසින් නිපදවන ලද උමඟ තුල අවසානයේ ඇති විදුලි උප පොළක් මඟිනි.[16]1984 දී ප්‍රධාන උමඟත්, හර්සන් මාර්ගයට පටු උමඟත් අතර සන්ධිය, වසා දැමීමෙන් වසර 19කට පසුනිර්මාණ කටයුතු ආරම්භ කෙරුනේ 1936 මැයි  2  දිනයි. සමාගම සිතා තිබුණේ මාස 3 ක කාලයකින් කෙසේ හෝ මාර්ගය නිමකර, අගෝස්තු බැංකු  නිවාඩු සමයේ විශාල සෙනඟකට සේවය සැපයීමයි. [15] නි‍යමිත කාලයට නිර්මාණ කටයුතු නිමාකිරීම සඳහා දිවා සහ රාත්‍රියේ වැඩ කටයුතු කෙරිනි. [17] ගමන් මාර්ගය සම්පූර්ණයෙන්ම පොළොව යටින් බැවින්, මාර්ගය පුළුල් කර, මුල් උමඟ තුල ලෝකයේ ඇති දර්ශනයන් අලෝකමත් පුවරුවල සවිකිරීමට තීරණය විය. [12] මේ හේතුව නිසා එය අර්ධ නිල වශයෙන් "ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය" ලෙස හැඳින්විනි.
[10]ඉංග්ලිෂ් ඉලෙක්ට්‍රික් සමාගම විසින් මෙම මාර්ගය සඳහා දුම්රිය දෙකක් නිපදවන ලදී, [18]ඒවා දක්ෂිණ දුම්රිය මාර්ගයේ භාවිතා වන විදුලි දුම්රියට සමාන නමුත් ප්‍රමාණයෙන් කුඩාය. [5] අඩි 94 අඟල් 6(28.98 මී.) දිග ෆෝ-කාර් දුම්රිය, රතු පාට වර්ණ ගන්වා ඇත, මඟීන් 108 ක් රැගෙන යා හැක, දුම්රිය හැරවීම වළක්වා ගැනීමට දෙපස රියදුරු මැදිරි දෙකක් ඇත. අඩි 94 අඟල් 6(30.33 මී.) දිග දුම්රිය, කහ පාට වර්ණ ගන්වා ඇත, මෙහිදීද මඟීන් 108 ක් රැගෙන යා හැක, නමුත් මෙහි මැද අමතර රියදුරු මැදිරි 2ක් ඇත, එමඟින් මඟීන් 54 ක් රැගෙන යා හැකි, අඩි 49 අඟල් 9(15.16 මී) ක් දිග දුම්රි දෙකකට වෙන්කළ හැක. හොඳින් කල්පනා කර බැලූවිට, මාර්ගය කාර්යබහුල වේලාවේ දුම්රිය දෙකම භාවිතා කළ හැකි අතර එසේ නොමැතිවිට කහ දුම්රියේ කොටස් දෙක භාවිතා කළ හැක.[18] රතු දුම්රියද බෙදිය හැකිවන ලෙස නවීකරණය කරන ලදී, මැද ආසන පේළි 2ක් වෙනුවට රියදුරු මැදිරි යෙදීමෙන් එහි ධාරිතාව 102දක්වා අඩුවන ලදී.[19]විවෘත කිරීම1936 ජුලි 31 මාර්ගය මඟීන් සඳහා විවෘත විය, එනම් නිර්මාණ කටයුතු ආරම්භයේ සිට සති 12 කටත් අඩු කාලයකදීය. [20]මෙය විවෘත කරන ලද්දේ ලුතිනන් කනල් එඩ්වින් චාර්ල්ස්
, එනම් සදර්න් දුම්රිය සමාගමේ රථ ගමනාගමන කළමනාකරු විසිනි. එය ලොව විශාලම විදුලි දුම්රිය සමාගම වන අතර ඔහු ඒ මොහොතේ විවෘත කරේ කුඩාම එකකි. [5] මූලිකව, උමඟ සරසන ලද්දේ ස්විට්සර්ලන්තය, කැනඩාව, නෙදර්ලන්තය, ජපානය සහ ඊජිප්තුවේ අලෝකමත් කරන ලද දර්ශන මඟිනි.[5]දුම්රිය මාර්ගය ඉතා ප්‍රසිද්ධ බව ඔප්පු විය, එනම් සතිඅන්ත බැංකු නිවාඩුවේ මඟීන් 20,000 ක් මෙහි ගමන් කළහ. [21] එහි කටයුතු සංචාරක ව්‍යාපාරය මත රඳා පැවතුනද, සැප්තැම්බර් මාසයේ අග භාගයේ වසා දැමීය.1937, 1938 සහ 1939 කාලවකවානු මුළුල්ලෙහිම සරත් සහ ශීත සෘතු වලට වසා දැමීම නිසා දුම්රිය මාර්ගය ක්‍රියාත්මකවුනේ විට්සන් සිට සැප්තැම්බර් අග වනතෙක්ය. [22]දුම්රිය සඳහා කාලසටහනක් නොතිබුණි, ඉල්ලුමට අනුව ක්‍රියා කළහ. නැවතුම්පොළක ප්‍රමාණවත්  මඟීන් සිටින සෑම අවස්ථවකම රියදුරු අනෙක් නැවතුම්පොළට තමන් පිටත්වන බවට සංඥාවක් නිකුත් කරයි, එවිට දුම්රිය දෙකම නැවතුම්පොළ දෙකෙන් එකවිට පිටත්වී හුවමාරු ස්ථානයේදී මාරු වේ. [14]ගමනට ආසන්න වශයෙන් මිනිත්තු 5ක් පමණ ගතවේ.[12] උපරිම ඉල්ලුම ඇති අවස්ථාවල උපරිම දිගැති දුම්රිය භාවිතා නොවේ, ඒවා දෙකට වෙන්කර එම කොටස් වෙනම දුම්රිය දෙකක් ලෙස භාවිතා වේ.
යුධ සමයරැම්ස්ගේට් හි ගුවන් ප්‍රහාරක රැකවරණ උමං ජාලය, 1939 අප්‍රේල්1930 කාල වකවානුව අවසාන සමයේදී, බ්‍රිතාන්‍ය සහ ජර්මනිය අතර යුද්ධය බොහෝ දුරට සිදුවිය හැකිබව පෙනී ගියේය.රැම්ස්ගේට් හි පිහිටීම, ඉංග්‍රීසි සමුද්‍ර සන්ධිය සහ තේම්ස් මෝය සමඟය, එහි විශාල වරාය පහසුකම් ඇත, එමෙන්ම RAF මැන්ස්ටන් ආසන්නව පිහිටීම නිසා ගුවන් බෝම්බ සඳහා ඉලක්ක වන අතරම ජර්මනිය විසින් බ්‍රිතාන්‍ය ආක්‍රමණයේ ගොඩබෑමේ තොටුපලක්ද වේ. මේ හේතූන් නිසා නගරයේ කොට්ඨාස ඉංජිනේරුවා සහ මිනින්දෝරුවා වන ආර්.ඩී.බ්‍රිමෙල්, 1938 දී නගරවැසියන් සඳහා ඉතා විශාලව සහ ගැඹුරින් නගරයට යටින් පිහිටන පරිදි උමං ජාලයක් ගුවන් ප්‍රහාරක රැකවරනය ක් ලෙස සැලසුම් කරන ලදී.[22]සැතපුම් 3.25 (5.23 කි.මී.) ක් දිග අර්ධ කවාකාර නව උමං ජාලයක් උතුරු රැම්ස්ගේටයෙහිදී හාරා එය පැවති දුම්රිය උමඟ සමඟ සම්බන්ධ කරන ලදී. එය යුද්ධය පැතිරීමට මාස තුනකට පෙර කෙන්ට් හි ආදිපාදතුමා විසින් 1939 ජුනි 1  දී විවෘත කරන ලදී සහ යුධ සමයෙදී [22] වින්ස්ටන් චර්චිල් මෙය නිරීක්ෂණය කළේය.[23] රැම්ස්ගේට් හි ජනගහනය ආසන්න වශයෙන් 33,000ක් පමණ වුවද උමං ජාලයට 60,000 ක පිරිසකට රැකවරණය සැපයීමට හැකියා
ව තිබුණි.[24]පශ්චාත් යුධ ක්‍රියා1946 උත්සව සමය සඳහා උමං දුම්රිය මාර්ගය සාමන්‍ය පරිදි විවෘත කෙරිණි. [14] ආලෝකමත් චිත්‍ර යුධ සමයේදී ඉවත් කෙරුනද නැවත ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිනි, නමුත් මෙවර ඒවා තනිව ආලෝකමත් වීම වෙනුවට දුම්රිය දෙපස සවිකර ඇති බල්බ මගින් ඇතිවන අලෝකයෙන් අලෝකමත් වන ලෙස සකසන ලදී.[25]මාර්ගය 1948 දුම්රිය මාර්ග ජනසතු කීරීමට අයත් නොවීම හේතුවෙන් තවමත් එය රැම්ස්ගේට් ඔලිම්පියා(පසුව ප්ලෙෂරාමා) භාරයේ පවතී. කළා වස්තු විනාශ කිරීම වැඩිවීම හේතුවෙන් 1955 දී එහි චිත්‍ර ඉවත් කරනු ලැබීය, [26]එමෙන්ම ලෝක දර්ශනීය දුම්රිය මාර්ගය උමං දුම්රිය මාර්ගය පමණක් බවට පත්විය.[14]1957 දී පහළ ගමනාන්තය අසල ඇති හුණු ප්‍රපාතය කඩාවැටීම හේතුවෙන්, කොන්ක්‍රීට් බිත්ති සවිමත් කරන තුරු මාර්ගය වසා දැමීමට සිදුවිය. හර්සන් මාර්ගයේ ඇති දෙවන මාර්ගයද මෙ අවස්ථාවේම වසා දැමීය, සහ ඉවත් කරන ලද්දේ දුම්රිය ස්ථාවර කිරීමට උමඟ අවසානයේ කෙටි පැතිමගක් නිර්මාණය කිරීමටයි. [14]ලී දුම්රිය වේදිකා නව කොන්ක්‍රීට් ආකෘති මඟින් ප්‍රතිස්ථාපනය කෙරිනි.[26]පෙර "මෙරී ඉන්ග්ලන්ඩ්" සහ උමං දුම්රිය මාර්ගයේ පහළ ගමනාන්තයේ දර්ශනය1965 ජුලි 1 දින ප.ව.2.15
ට, එක් කහ පැහැති දුම්රියක් පහළ නැවතුමට පැමිණෙන විට එහි පාලනය ගිලිහී යාමෙන් පීලි පැනීමකට ලක්විය. එහිදී වයස 74ක් වූ අර්නස්ට් බ්‍රවුන් රියදුරු, මැදිරිය තුල හිරවී තුවාල ලැබූ අතර මඟීන්ද සුළු තුවාල ලැබීය. [27]නැවතුම්පොළ ප්‍රතිසංස්කරණය කර සේවය යලි ඇරඹුවද, 1965 නිවාඩු කාලය අවසානයේ මාර්ගය වසා දැමීමට ප්ලෙෂරාමා තීරණය කරන ලදී. 1965 සැප්තැම්බර් 26 මෙහි සේවාවන් නවතනු ලැබීය.[28]වසා දැමීමෙන් පසුවවසා දැමීමෙන් පසුව උමඟ මුද්‍රා තබනු ලැබුවද එහි ව්‍යුහය නොකැඩී පවතී. [29]පහළ ගමනාන්තයහි ඉඩම හිස් කරනු ලැබූ අතර දැන් එය හිස් භූමියකි. දකුණු උමඟ ද්වාරයෙහි කුඩා වටරවුමක් ඇත. පීලි සහ සිල්පර වලින් බොහෝමයක් රොම්නි, හයිත් සහ ඩිම්චර්ච් දුම්රිය සමාගම් වලට විකුණන ලදී.[30]2010 සිට උමඟ සියල්ල ගවේශණය කර මහජනයා සඳහා විවෘත කිරීමට සැලසුම් කරනු ලැබීය.[23]යොමුවආශ්‍රිත↑ 1.0 1.1 1.2 Harding, p. 4↑ Although built and owned by the Kent Coast Railway, it was operated from the start by the London, Chatham and Dover Railway. The Kent Coast Railway was formally absorbed by the London, Chatham an
d Dover Railway on 13 July 1871.↑ Mitchell and Smith, § 107↑ Mitchell and Smith, § 111↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 "Ramsgate's New Underground Railway". East Kent Times. Ramsgate. 1936-08-05.↑ Mitchell and Smith, § 110↑ Mitchell and Smith, § 104↑ Harding, p. 6↑ Harding, p. 7↑ 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 Harding, p. 8↑ The new Dumpton Park station and Broadstairs station were less than a mile apart; a junction station between the two would have meant trains stopping three times within a mile, causing delays and tailbacks, while running trains from the harbour to Dumpton Park or Broadstairs would have caused severe congestion.↑ 12.0 12.1 12.2 12.3 උපුටාදැක්වීම් දෝෂය: අනීතික <ref> ටැගය;ECT13June36 නමැති ආශ්‍රේයන් සඳහා කිසිදු පෙළක් සපයා නොතිබුණි↑ 13.0 13.1 13.2 Harding, p. 20↑ 14.0 14.1 14.2 14.3 14.4 Harding, p. 21↑ 15.0 15.1 Harding, p. 9↑ Harding, p. 24↑ Harding, p. 10↑ 18.0 18.1 Harding, p. 12↑ Harding, p. 13↑ Harding, p. 14↑ Harding, p. 17↑ 22.0
22.1 22.2 Harding, p. 18↑ 23.0 23.1 "Secrets of Ramsgate's wartime underground tunnels". BBC. සම්ප්‍රවේශය 12 January 2014.↑ "Shelters in London tubes and derelict railway tunnels in Ramsgate and Malta". The Railway Gazette. London: Reed Business Publishing. 73. July 1940.↑ Harding, p. 19↑ 26.0 26.1 Searle, p. 31↑ "Driver Trapped: Crash on the Tunnel Rail". East Kent Times. Ramsgate. 1965-07-07.↑ Mitchell and Smith, § 114↑ Harding, p. 29↑ Harding, p. 30ග්‍රන්ථ නාමාවලියHarding, Peter A. (2005). The Ramsgate Tunnel Railway. Woking: Peter A. Harding. ISBN 0-9523458-9-7.Mitchell, Vic (1991). Sittingbourne to Ramsgate. Midhurst: Middleton Press. ISBN 0-906520-90-8. {{cite book}}: Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)Searle, Muriel (1982). Lost Lines: An Anthology of Britain's Lost Railways. London: Taylor & Francis. ISBN 0-904568-41-5.බාහිර සබැඳුම්Tunnel Railway and Ramsgate air raid shelters at Subterranea Britannica
[[Category:Closed railway lines in South East England]]මෙම ලිපිය සත්‍යාපනය සඳහා තවත් අමතර මූලාශ්‍ර දැක්වීම කළ යුතුව ඇත. විශ්වසනීය මූලාශ්‍ර වෙත වන උපහරණ එක් කිරීමෙන් මෙම ලිපිය වැඩිදියුණු කිරීමට උපකාර කිරීමට කාරුණික වන්න. මූලාශ්‍ර රහිත කරුණු අභියෝගයට ලක්වීමට හා ඉවත් කිරීමට ඉඩ ඇත.මූලාශ්‍ර සෙවීම: "පෞර රාජ්‍යය" – news • පුවත්පත් • පොත් • scholar • JSTOR (2010 ජූලි) (මෙම පණිවිඩය ඉවත් කිරීම පිළිබඳ තොරතුරු)මොනකෝවතිකානු පුරය, ලොව කුඩාම රට බැවින් ජනප්‍රිය පෞර -රාජ්‍යයකි.පෞර-රාජ්‍යයක් යනු,  නගරයක් සහ සමහරවිට එය අවට ප්‍රදේශයද ඇතුළත් භූමි ප්‍රදේශයක් වෙමින් හා වෙනත් පළාත් පාලන ආයතනයක් මගින් පාලනය නොවන, ස්වායත්ත හෝ ස්වයංපාලන හෝ ස්ථිතියකි.[1][2]ආශ්‍රිත↑  දි ඇමරිකන් හෙරිටේජ් ඩික්ධනරි ඔෆ් ද ඉංග්ලිෂ් ලැන්වේජ්, සතරවන සංස්කරණය. හවුටන් මිෆ්ලින් සමාගම. 2009. http://www.thefreedictionary.com/city-state. "අ  සව්රින් ස්ටේට් කන්සිස්ටිං ඔෆ් ඇන් ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට් සිටි ඇන්ඩ් ඉට්ස් සරවුන්ඩිං ටෙරිටරි." ↑  කොලින්ස් ඉංග්ලිෂ් ඩික්ෂනරි – කම්ප්ලීට් ඇන්ඩ් අනබ්‍රිජ්ඩ්. හාපර්කොලින්ස් ප්‍රකාශකයෝ. 2003.
http://www.thefreedictionary.com/city-state. "අ ස්ටේට් කන්සිස්ටිං ඔෆ් අ සව්රිං සිටි ඇන්ඩ් ඉට්ස් ඩිපෙන්ඩන්සීස්. අමං ද මෝස්ට් ෆේමස් ආ ද ග්‍රේට් ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට් සිටීස් ඔෆ් ද අ්න්ෂන්ට් වර්ල්ඩ්, සච් ඈස් ඇතන්ස්, ස්පාර්ටා, කාර්තීජ්, ඇන්ඩ් රෝම්." ජාතිකත්වය පිළිබඳ නීතිය වනාහි, රටක ජාතිකත්වය හා පුරවැසිභාවය පැවරෙන්නේ, ලබා ගන්නේ හෝ නැතිවන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ ව නීති සම්පාදනය, සම්ප්‍රදායන් හා අධිකරණ ක්‍රියාමාර්ගවල එකතුවෙන් සකස් කරන ලද, රටක නීති පද්ධතියේ එක් අංශයකි. ජාතිකත්වය පිළිබඳ නීතිය බොහෝ විට සංක්‍රමණික නීතිය (සංක්‍රමණිකයින් බොහෝමයක් පැමිණෙන එක්සත් ජනපදය, කැනඩාව, ඔස්ටේ‍රෙලියාව හා නවසිලන්තය) සහ සරණාගත නීතිය සමගයි.පොදු මූලධර්මයුරෝපා මහද්වීපයේ ජාතිකත්වය පිළිබඳ නීති වැඩි වශයෙන්ම පදනම්ව ඇත්තේ, ජාතිකත්වය සඳහා ස්ථාපනය කරන ලද ‘නැපෝලියානු සංගර්හය’ මතය. එහෙයින්, බොහෝ කාලයක් තිස්සේ කාන්තාවකට තම දරුවන්ට තම ජාතිකත්වය ලබාදීමට හැකියාව නොතිබිණි. (මන්ද, බොහෝ විට නීත්‍යානුකූල පවුලකින් පිටත උපදින දරුවන් මවගේ ජාතිකත්වය ලබා ගන්නා නිසා ඔවුන් රාජ්‍යයක් නොමැති දරුවන් බවට පත් නොවේ) අරාබි රාජ්‍යයන් හැරුණු විට,
බොහෝ රටවල මෙම නීති වෙනස් වී තිබේ. බොහෝ අරාබි රටවල විදේශිකයින් හා විවාහ වූ කාන්තාවන්ට, තම දරුවන්ට තමාගේ ජාතිකත්වය ලබා දිය නොහැකිය. එසේම, බොහෝ රටවල තානාපති සේවයේ යෙදී සිටින නිලධාරීන්ගේ, මෙරට උපන් දරුවන්ට එම ජාතිකත්වය හිමි නොවන ප්‍රතිපාදන ද පවති.එක්සත් ජාතීන්ගේ විශ්ව ප්‍රකාශනයේ 15 වන වගන්තියෙහි දැක්වෙන්නේ, 1.	සියල්ලෝම ජාතිකත්වයකට හිමිකම් කියති.2.	කිසිවකුට එම අයිතිය අහිමි කළ නොහැකි අතර, ඔහුට ජාතිකත්වය වෙනස් කිරීමට ඇති අයිතිය ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතුය.වර්තමානයේ ජාතිකත්ව නීතීන් පදනම්ව ඇත්තේ jus soli හෝ jus sanguinis, යන සංකල්පය මත හෝ ඒ දෙකම මතය. jus soli යනු රටක දේශ සීමාව තුළ උපන් දරුවකු එම රටේ ජාතිකත්වය අත්කර ගැනීමයි. (උදාහරණ : එක්සත් ජනපදය, කැනඩාව, ආර්ජන්ටිනාව, බ‍්‍රසීලය, මෙක්සිකෝව, ප‍්‍රංශය)jus sanguinis යනු දරුවාගේ ජාතිකත්වය තීරණය කිරීමේ දී මව හෝ පියා එම රටේ ජාතිකත්වය හිමිකරගෙන සිටීද යන්න සොයා බැලීමයි. (උදාහරණ : ඊශ‍්‍රාලය, ස්විස්ටර්ලන්තය)සටහන්| Nationality law|}මහා පරාක්‍රමබාහු රජ මාළිගය වෙතින්, මෙම ලිපිය වෙතට ඒකාබද්ධ කිරීමට යෝජිතය. (සංවාදය) 2021 ජනවාරි සිට යෝජිත
ය.පළමුවන පරාක්‍රමබාහු (මහා පරාක්‍රමබාහු) රජුපොළොන්නරුවේ රජ මහා පරාක්‍රමබාහුගේ හෝ පුලස්ති ඍෂිවරයාගේ යැයි සාම්ප්‍රදායික ලෙස විශ්වාස කෙරෙන පොළොන්නරුවෙහි පිහිටා ඇති පිළිමයරාජ්‍ය සමය1153 – 1186පූර්වප්‍රාප්තිකයාදෙවන ගජබාහුඅනුප්‍රාප්තිකයා[දෙවන විජයබාහුඋපත1123  පුන්ඛගම/ දැදිගමමරණය1186  පොළොන්නරුවභාර්යාවන්ලීලාවතී රැජිණභද්‍රාවති දේවියරූපාවතී දේවියවංශයපොළොන්නරුව රාජධානියපියාමානාභරණ රජමවරත්නාවලී බිසවපළමුවන පරාක්‍රමබාහු  ( මහා පරාක්‍රමබාහු;[1][2] 1123–1186) 1153 සිට 1186 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ රජතුමා විය. එතුමාගේ අග නගරය වූ  පොළොන්නරුව හි සිට  එතුමාගේ රාජ්‍යත්වය තුලදී, දිවයිනෙහි උප රාජධානි තුන,  එතුමා විසින් එක්සත් කරන ලදී. තම අග නගරය පුළුල් කෙරුමට හා විචිත්‍රවත් කෙරුමට යුහුසුළු වූ  හේ,  විසල් වාරිමාර්ග පද්ධතීන් ගොඩනැංවීම, රටෙහි යුද්ධ හමුදාව ප්‍රතිසංවිධානය කිරීම, බෞද්ධ පිළිවෙත් ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම, කලා කටයුතු වලට රුකුල් දීම ආදියෙහි නියැළුනු අතර, දකුණු  ඉන්දියාව සහ  මියන්මාරය හි හමුදා ක්‍රියාන්විතයන් හිද නිරත විය.  "අහසින් වැ‍ටෙන එක් දිය බිඳුවක්වත්  මහජනයාගේ ප්‍රයෝජනයට නොගෙන නිකරුණේ මුහුදට ගලා යාමට ඉ
ඩ දීම  නුසුදුසු ය " යන ආදර්ශ පාඨය ඔහුගේ ජනප්‍රිය කියමන් අතුරින් එකකි.ඔහු හෙළයේ විසූ අභිමානවත් ශ්‍රේෂ්ඨ රජතුමෙකි.[3]පරාක්‍රමබාහුගේ තුරුණු වියෙන්  වැඩි කොටසක් ගෙවුනේ,  පිළිවෙලින් දක්කිණදේශ සහ  රුහුණ  යන රාජ්‍යයන්හි රජවරුන් වූ,  කීර්ති ශ්‍රී ‍මේඝවර්ණ සහ  ශ්‍රී වල්ලභ යන්නාවූ  එතුමාගේ මාමාවරුන්ගේ රජ මාලිගා වල හා, රජ රට රජු වූ, දෙවන ගජබාහු ගේ රජ මාලිගාවෙහිය. 1140 දී පමණ හේ, තම මාමා වූ කිත්තිගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙසින් දක්කිණදේශයේ රජු බවට පත්ව ඊලඟ දශකය තුලදී දක්කිණදේශයෙහි යටිතල ව්‍යුහය මෙන්ම එහි යුද්ධ හමුදාවද වැඩි දියුණු කළේය. බොහෝ කල් පැවැති සිවිල් යුද්ධයකින් අනතුරුව, 1153 දී පමණ එතුමාණන්, මුළු දිවයින පුරා තම අණසක පතුරවා  1186 දී  එතුමාගේ මරණය දක්වාම එම ස්ථාපිතයෙහි පිහිටියේය. පරාක්‍රමබාහුගේ රාජ්‍ය කාලයෙහිදී,  එතුමා විසින්,  මියන්මාරයෙහි රජවරුන්ට දණ්ඩන පමුණුවන රිසියෙන් යුද්‍ධ ක්‍රියාන්විතයක් දියත් කල අතර, දකුණු  ඉන්දියාවෙහි චෝල අධිරාජ්‍යය ට එරෙහිව පාණ්ඩ්‍යයන් හට උපකාර  කරන අතරතුර චීනය හා මැද පෙරදිග රටවල් සමග පුළුල් වෙළෙඳ සබඳතා පවත්වාගෙන ගියේය.[4] දිවයින තුල, ඔහු විසින් ආගමික  සිද්ධස්ථාන ස්ථාපි
ත කිරීම, රෝහල්, සමාජ සුභසාධන ඒකකයන්, ඇළ සහ පරාක්‍රම සමුද්‍රය වැනි විසල් ජලාශ ගොඩනැගීම,  ආදිය සිදු කෙරිණි.තව ද සැකිල්ල:දෙමළ මහා සෑය,දැදිගම කොට වෙහෙර,යුධඟනාව දාගැබ හා පොලොන්නරු කිරි වෙහෙරඉන් කිහිපයකි.පසුබිම12වන සියවසෙහි මුල් අවදිය993 හිදී සිදුවූ  පළමුවන රාජ රාජ චෝල ගේ ශ්‍රී ලංකා ආක්‍රමණයට අනතුරුව,  ශ්‍රී ලංකා දිවයින, දකුණු ඉන්දියාවේ බලවත්  චෝල රාජ ආණ්ඩුවෙහි අණසකට අඩ වශයෙන් යටත්ව පැවතිණි.  Iවන විජයබාහු රජ (1055–1100) රජතුමා රාජ්‍යත්වයට පත්වන තුරු මෙම ප්‍රදේශයන් චෝල පාලනය යටතේ පැවතිණි.  තම රාජ්‍යත්වයෙහි ඇරඹුමත් සමගම, පළමුවන විජයබාහු විසින් සාර්ථක ලෙස චෝල ආක්‍රමණිකයන් පලවා හැර, රජ රට අගනගරය, අනුරාධපුරයෙහි සිට, නව  සැලසුම් කල නුවරක් වූ, පොළොන්නරුව (පුලත්තිනගර) වෙත ගෙන එන ලදි. පළමුවන වික්‍රමබාහු රජතුමාගේ රාජ්‍ය සමය (1111–1132) වන විට,දිවයින, රාජධානි තුනකට — රජ රට, දක්කිණ දේශ, සහ රුහුණ වෙන් කොට තිබුණි. එනමුදු, වික්‍රමබාහු ඉමහත් ගරුත්වයෙන් සැලකුණේ, ඓතිහාසික හා ආගමික වැදගත් කමින් හෙබි අඩවි පිරි රජ රට අයත්ව සිටි බැවිනි. එනමුදු, දක්කිණදේශයේ ("දකුණු රට") රජවූ මානාභරණ හා, ඔහ
ුගේ සොහොයුරන්වූ හා රුහුණෙහි සම-රජුන් වූ, ශ්‍රී වල්ලභ හා කිත්ති ශ්‍රී මේඝ, කිරුළ සඳහා  ඇස යොමා සිටි පිළිමළුන් වූහ.[5] තවදුරට සැලකූ කල, මෙම තිදෙන ම, විජයබාහුගේ සොහොයුරියගේ පැවතෙන්නන් වූ අතර, එම නිසාම සිහසුනට ප්‍රබල හිමිකමක් දැරූහ; චූල වංශයෙහි ඔවුන් හඳුන්වනුයේ රාජ වංශයෙහි ආර්ය ශාඛාව ලෙස වන අතර, පළමුවන වික්‍රමබාහු කාලිංග ශාඛාවට අයත් විය.මෙම ආකාරයට රට බේරා ගන්නා ලදී .උපතපළමුවන විජයබාහුගේ කැරැල්ල ඇරඹෙත්ම චෝල අධිරාජ්‍යයෙහි ප්‍රමාණයපුරාතන වංශකතාවක් වන චූල වංශයෙහි එන පරිදි, පරාක්‍රමබාහුගේ උපත පිලිබඳව,  එතුමාගේ පියාණන් වූ දක්කිණ දේශයෙහි මාණාභරණ රජු විසින් දුටු සිහිනයක පෙනී සිටි දෙවියෙකු වැනි රුවක් විසින් පෙරනිමිති පල කෙරිණි.[6] මානාභරණගේ බිරිය රත්නාවලීට එපරිද්දෙන්ම පුතකු උපන් අතර, ඔහු පරාක්‍රමබාහු ලෙසින් නම් ලැබුවේ,  ඔහුගේ "රුපුන්-මඩින බාහු" [7] නිසාවෙනි. ඔහු උපන් වසර නිශ්චය වශයෙන් සහතික කර නොදැනුතත්, සාමාන්‍යයෙන් එය  1123 පමණ විය යැයි විශ්වාසය කෙරේ.[තහවුරු කර නොමැත] ස්ථානය කලක් දක්කිණද්ශයෙහි අග නගරය වූ දැදිගම (පුන්ඛගම) යයි විශ්වාස කෙරේ.[8] මෙම ස්තානය සිහිවීම පිනිස ඉදිකල ස්මාරකය කො