LexiconShiftInnovations/SinhalaWikipediaArticles huggingface dataset:
න නැටුම් වල සහ ආගමික ඇදහිලි වල ද ද්‍රවිඩ බලපෑමක් දකින්නට හැක. අතීත මලයාලම් වරු ලක්කදිව් දූපත් ජනාවාස කල අතර මාලදිවයින ද එම ජනාවාසයන් ගේම දිගුවක් ලෙස ඔවුහු සැලකූහ.මෙම මුල් පදිංචිකරුවන් ගෙන් පසු දකුණු ඉන්දියාවේ සහ ශ්‍රී ලංකාවේ බටහිර වෙරළේ සිට පැමිණි ධීවරයන් ක්‍රමයෙන් මාලදිවයින ජනාවාස කළහ.සමහර ඉතිහාසඥයන්ට අනුව ඉන්දු නිම්නයේ සිට පැමිණි සින්ධි වරු ද අතීතයේ මාලදිවයිනේ ජනාවාස පිහිටවූහ. ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ටාචාරය සමයේ පටන් දෙබාල් (වර්තමාන කරච්චි නගරය අසල) හි සිට මුහුදු ගමන් පැවතුනු අතර පැරණි ජාතක කතා සහ පුරාන කතා වල මෙම මුහුදු වෙළඳාම පිලිබඳ සඳහන් වේ. මේ සම්බන්ධ වැඩි දුර සාක්ෂි ලෙස මාලදිවයිනේ සහ වයඹදිග ආසියාවේ බෝට්ටු තැනීමේ තාක්ෂණයේ සමානකම් සහ එකම ආකාරයේ රිදී කාසි භාවිතය දැක්විය හැක.අග්නිදිග ආසියාවේ සිට පැමිණි ජනපදිකයන් ගැන ද සුළු සාක්ෂි හමුවේ. සමහර විට මොවුන් අග්නිදිග ආසියාවේ සිට පන් බෝට්ටු වලින් පැමිණ මැඩගස්කරය ජනාවාස කල ඔස්ට්‍රොනීශියානුවන් පිරිසකගෙන් වෙන්වී ගිය කණ්ඩායමක් විය හැක. අරාබි ජාතික පදිංචිකරුවන් පිළිබඳවද විශේෂයෙන්ම දකුණු දිග දූපත් වලින් සාක්ෂි හමුවන අතර මොවුන් ඉස්ලාම් යුගයේ දී අරාබිය
ෙන් පැමිණි වෙළෙන්දන් විය හැක. අතීත මාලදිවයින් වැසියෝ හින්දු ආගමේ පැරණි ආකාරයක් වූ ඇදහීම් වල නිරත වූහ. විශේෂයෙන්ම සුර්ය වන්දනාව ඔවුන් අතර ප්‍රචලිත විය.මාලදිවයිනේ ලිඛිත ඉතිහාසය ආරම්භ වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ සිට සිංහල ජනතාව ගේ පැමිණීමත් සමඟය. සිංහලයන්ගේ පැරණි වංශකතාවක් වන මහාවංශයට අනුව, සිංහලයන් පැවත එන්නේ ඊශානදිග ඉන්දියාවේ (වර්තමාන බෙංගාලය) සිට පැමිණි (සමහරු විජය පැමිණියේ ඊශානදිග ඉන්දියාවෙන් නොව වයඹදිග ඉන්දියාවේ (වර්තමාන ගුජරාටය) සිට බව පෙන්වාදෙති) රජ කුමරෙක් වූ විජය සහ ඔහුගේ පිරිසෙනි. ඔවුහු ක්‍රි.පූ.543 දී පමණ ලංකාවට ගොඩබටහ. මහාවංශයට අනුව මෙම කණ්ඩායමේ එක නැවක් පිරිසෙන් මග හැරී ගොස් මහිලාදිව නම් දූපතකට පැමිණෙන ලදී. මෙම මහිලදිව දූපත, මාලදිවයින බව සමහරු විශ්වාස කරති. මහාවංශයට අනුව විජය ගේ පැමිණීම සිදුවන විටත් මහිලදිව වැසියෝ ලංකාව සමග ගනු දෙනු කළහ.වංශකතාවන් ගේ සත්‍යතාවය කුමක් වෙතත්, ක්‍රි.පූ.500 දී හෝ ඊට ආසන්න වකවානුවකදී සිංහලයන් මාලදිවයින ජනාවාස කිරීම ඇරඹු බව පෙනේ. සිංහලයන්ගේ පැමිණීමත් සමඟම මාලදිවයිනේ ජන සංයුතියේ සහ සංස්කෘතියේ විශාල වෙනසක් ඇති විය. විශේෂයෙන්ම ඉන්දු-ආර්ය භාෂාවක් වන දිවෙහි බස
මාලදිවයිනේ පැතිර යන්නේ සිංහලයන්ගේ පැමිණීමත් සමඟය. දිවෙහි බස සහ සිංහල බස අතර දැඩි සමානකමක් අද ද දැකිය හැක. විශේෂයෙන්ම පාලි ආභාෂය ලබා වෙනස් වීමට පෙර යුගයේ සිංහල බස, දිවෙහි බසට බොහෝ දුරට සමාන විය.මේ සමයේ මාලදිවයිනේ එක් එක් දූපත් පොකුර ස්වාධීන පාලකයකු යටතේ පාලනය විය. මධ්‍යගත පාලකයකු නොවූ අතර මෙම ස්වාධීන පාලකයන් "රදුන්" යන නමින් හැඳින්විණි. අශෝක අධිරාජ්‍යයා ගේ ධර්ම ප්‍රචාරණ සමයේදී (ක්‍රි.පූ. 300 දී පමණ) බුදු දහම මාලදිවයිනට පැමිණියේය. ඉන්පසු 12 වන සියවස තෙක්ම මාලදිවයිනේ ප්‍රධාන ආගම වූයේ බුදු දහමයි. මාලදිවයිනේ රජවරු බුදු දහමට අනුග්‍රහ දක්වූ අතර, මාලදිවයිනේ පළමු ලේඛන සහ කලාකෘති, පිළිම සහ ගෘහනිර්මාණ හමු වන්නේ මෙම යුගයෙනි.මාලදිවයිනේ බෞද්ධ ඉතිහාසය ගැන පළමු වරට විධිමත් අධ්‍යනයක් කරන ලද්දේ එවකට ලංකාවේ සේවය කල බ්‍රිතාන්‍ය සිවිල් නිලධාරියකු වූ H.C.P. බෙල් මහතා විසිනි. 1879 දී ඔහු ගමන් කල නැව මාලදිවයින අවට මුහුදේදී අනතුරට පත් වීමෙන් පසු ඔහු මාලදිවයිනට ගොඩ බැස්සේය. එහිදී බෞද්ධ නටබුන් පිලිබඳ දැනගත් ඔහු කීප වරක්ම ඒ පිලිබඳ අධ්‍යනය කිරීමට මාලදිවයිනට පැමිණියේය. මාලදිවයින් වාසීන් විසින් හවිත්තා සහ උස්තුබු
(මෙම වදන් "චෛත්‍යය" සහ "ස්ථූපය" යන වචන වලින් බිඳී ආ වදන් වේ) ලෙස හැඳින්වූ  පුරාන බෞද්ධ ස්ථූපයන්හි නටබුන් ඔහුගේ විශේෂ අවධානයට ලක් විය. බෙල් මහතා පුරාන මාලදිවයින් වාසීන් ථෙරවාදී බුදුදහම ඇදහූ බවට නිගමනය කලත්, අද මාලේ කෞතුකාගාරයේ ඇති නටබුන් පිරික්සීමේදී පෙනී යන්නේ ඒවායින් බොහොමයක් මහායාන සහ වජ්‍රායාන සම්ප්‍රදායට අයත් බවයි. ග්‍රීක ඉතිහාසඥ ෆිලොස්ටෝගියස් "දිව" නම් දූපතකින් පැමිණ, රෝම වරුන්ගේ අත්අඩංගුවට පත් පුද්ගලයෙක් ගැන සඳහන් කරයි. මෙම "දිව" මාලදිවයින විය හැක. මොහු තියෝෆිලස් ලෙස බෞතීස්ම ලද අතර ක්‍රි.ව.350 දී පමණ හිම්යාර් (වර්තමාන යේමනය) රාජ්‍යයේ ධර්ම ප්‍රචාරය සඳහා පිටත් කර හරින ලදී. තියෝෆිලස් අරාබියේ සිට තම රට බලා ගිය බව සඳහන් ය. ඔහු තම රට සිට නැවත අරාබියට පැමිණි බවත්, ඇක්සම් (වර්තමාන ඉතියෝපියාව) නගරයට පැමිණි බවත්, අවසානයේදී ඇන්ටියොක් (වර්තමාන තුර්කිය) නගරයේ පදිංචි වූ බවත් සඳහන් ය.11 වන සියවසේ මුල භාගයේදී මිනිකොයි දූපත් සහ තිලදුන්මති දූපත් පොකුර ඇතුළු මාලදිවයිනේ උතුරු දූපත් දකුණු ඉන්දියානු දෙමල රජෙක් වූ පළමුවන රාජරාජ රජු විසින් චෝල අධිරාජ්‍යයට ඈඳා ගන්නා ලදී.මාලේ සහ අවට දූපත් මේ වනවිට පාල
නය කරන ලද්දේ ආදීත්ත නමින් හැඳින්වුණු සූර්යවංශික රජ පරපුරකි. අරාබි ජාතිකයන් ද ඇතුළු විදේශික සංචාරකයින් මෙම ආදීත්ත රජුන් පිලිබඳ සඳහන් කර ඇත. මුහම්මද් අල්-ඉද්රිසි ගෙසටහන් වලට අනුව ආදීත්ත වංශික දමහාර් නම් රැජිනක් මාලේ පාලනය කොට තිබේ. 12 වන සියවස මුල වනවිට උතුරු දූපත් වලින් එල්ලවුණු චෝල බලපෑම් හමුවේ ඔවුන්ගේ බලය බිඳී ගොස් අරාජික තත්වයක් උදා වී තිබිණි.මාලදිවයින් වාසීන්ගේ පුරාවෘතයකට අනුව දොළොස්වන සියවසේ මුල දී කොයිමාල නම් හෝම නම් වූ චන්ද්‍රවංශික රජ පෙළපතකට අයත් කුමරෙක් ඔහුගේ කුමරිය සමඟ මාලදිවයිනට පැමිණියේය. ඔහු මුලින්ම ගොඩ බසින ලද්දේ උතුරු මාල්හොස්මදුලු දූපත් පොකුරට අයත් රස්ගතීමු දූපතටය (රස්ගතීමු යන්නෙහි දිවෙහි අරුත "රජතුමාගේ නගරය" යන්නයි). ඔහු ඉන්පසු දකුණට යාත්‍රා කොට මාලේ වෙත පැමිණියේය. මුලින්ම ඔහුගේ නැව දකින ලද්දේ ගිරාවුරු ජනයා විසිනි. ඔවුහු මාලේ දූපතේ කොයිමාල කලොවූ (කොයිමාල උතුමන්) සඳහා වාසස්ථානයක් ඉඳිකොට එය වාසයට සුදුසු වන පරිද්දෙන් ගස් වවා සකස් කළහ. පුරාවෘතයට අනුව එහි මුලින්ම පැලවෙන ලද්දේ පැපොල් ගසකි.1117 දී කොයිමාල කුමරු කොයිමාල ශ්‍රී මහාබරණ නමින් මාලේ රජ බවට පැමිණියේය. ඔහු චෝල හමුදාව
න්ට එරෙහිව සටන් කොට ඔවුන් පලවා හැර මාලදිවයිනේ වැඩි ප්‍රදේශයක (දූපත් පොකුරු 14) තම බලය පිහිටුවා ගත්තේය. මාලදිවයින එක්සේසත් කල මුල්ම රජු ලෙස සැලකෙන්නේ කොයිමාල යි. ඔහුගේ රජ පෙළපත "තීමුගේ" ලෙස හැඳින්වුණු අතර පසු කලෙක ඔවුන් ආදීත්ත පරපුර සමග විවාහ සම්බන්ධකම් පවත්වා පෙළපත් දෙක එකක් බවට පත්කළහ. 1968 වනතුරු මාලදිවයිනේ පාලකයා ගේ ගෞරව නාමයේ "කුල සුධ ඉර" හෙවත් "ඉර හඳ පෙළපතින් පැවත එන" යන යෙදුම ඇතුලත්ව තිබිණි.බොහෝ දෙනා පිලි ගන්නේ කොයිමාල කුමරු ලංකාවෙන් පැමිණි සිංහල කුමරෙක් බවට නමුත්, සමහරු ඔහු දකුණු ඉන්දියාවෙන් හෝ කාලිංග රටෙන් පැමිණියෙකු බවට අදහස් පල කරති. ඔහුගේ රාජකීය අසුන හඳුන්වන "සින්ගාසන" යන පදය සිංහල රජුන්ගේ රාජකීය ආසනය හඳුන්වන "සිංහාසන" යන්නට සමාන වීම ඔහු ලංකාවෙන් පැමිණි බවට ප්‍රභල සාක්ෂියකි. 1141 දී කොයිමාල රජු ගේ බෑනා වූ දොවෙමි කලමින්ජා ඔහුගෙන් පසු රජකමට පැමිණියේය. මාලදිවයිනට ඉස්ලාමය පැමිණෙන්නේ මෙම රජු ගේ සමයේදීය.මාලදිවයිනේ පුරාවෘතයකට අනුව මෙකල රන්නමාරි නම් මුහුදු රකුසෙකුගේ බලපෑම මාලේ ජනයා වෙත එල්ලවී තිබිණි. රකුසා සඳහා බිලි පූජාවක් වශයෙන් සෑම මසකම පළමු දින රාත්‍රියේ කන්‍යාවක් මාලේ හි නැග
ෙනහිර වෙරළේ තිබූ හුදෙකලා පන්සලක රඳවා තබන ලදී. පසුදා උදෑසන එහි යන ඇයගේ දෙමාපියන්ට දක්නට ලැබුනේ ඇගේ මලකඳයි. මෙසේ රකුසාගේ බලපෑමෙන් පීඩා විඳි මාලේ වැසියන්ට පිහිට වීම සඳහා මුස්ලිම් සංචාරකයෙක් ඉදිරිපත් විය. එක් මසෙක කන්‍යාවක් වෙනුවට පන්සලේ රැය ගත කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඔහු රකුසා පැමිණිවිට කුරාන පාඨයන් කියවා රකුසා පලවා හැරියේය. මින් පැහැදීමට පත් දොවෙමි කලමින්ජා රජු මුහම්මද් ඉබ්න් අබ්දුල්ලා නමින් ඉස්ලාමය වැළඳගත් අතර, මාලදිවයින් වාසීන් ද ක්‍රමයෙන් ඉස්ලාමය වැළඳ ගත්හ. ඉබ්න් බතූතා ගේ සටහන් වල මෙම පුරාවෘතය සඳහන් කර තිබේ. ඉබ්න් බතූතා ට අනුව මෙම මුස්ලිම් වරයා බර්බර් ජාතිකයෙක් වූ අබු අල් බරකත් ය. නමුත් මාලදිවයින් ලේඛනයන්ට අනුව ඔහු තබ්රිස් නගරයෙන් පැමිණි පර්සියානු ජාතිකයෙක් වූ යුසුෆ් තබ්රිසි වේ. මාලදිවයිනේ හද්දුන්මාති දූපත් පොකුරේ, ගැන් දූපතේ, කුරුහින්න හි තිබූ බෞද්ධ ස්ථූපය. මෙය මාලදිවයිනේ තිබූ විශාලම සහ අවසාන බෞද්ධ ස්ථූපය විය. වර්තමාන විශ්වාසයන්ට පටහැනි ලෙස ජන කතාවන් හි සඳහන් වන්නේ ස්ථූපය විනාශ කිරීමේදී එය භාරව සිටි භික්ෂූන් වහන්සේලා ඊට දැඩි විරෝධයක් එල්ල කල බවයි. උන්වහසේලා ස්ථූපය විනාශකිරීමට පැමිණියවුන
් සමඟ ආයුධ සන්නද්ධව සටන් කළහ.1153 දී සිදු වූ මෙම පෙරලිය මාලදිවයින් ඉතිහාසයේ දෙවැනි ප්‍රධාන සන්දිස්ථානයයි. බෞද්ධ සංස්කෘතිය ක්‍රමයෙන් අභාවයට ගිය අතර මුස්ලිම් සංස්කෘතිය මාලදිවයිනේ මුල්බැස ගත්තේය. මෙතෙක් රදුන් ලෙස හැඳින්වූ පාලකයා මෙතැන් සිට සුල්තාන් ලෙස හැඳින්විණි. ඉස්ලාම් භක්තික අරාබි වෙළඳුන් සමග සිදු වූ වෙළදාමේ වර්ධනය මාලදිවයින් වාසීන් ඉස්ලාමයට නැඹුරු කිරීමට හේතු වන්නට ඇතැයි සිතිය හැක. කෙසේ නමුත් මුස්ලිම් සංස්කෘතිය මාලදිවයිනේ පැලපදියම් වීමට තවත් දිගු කලක් ගත විය. අවුරුදු දෙසීයකට පමණ පසුවත් මාලදිවයිනේ පැරණි සංස්කෘතියේ අංග ඉතිරිව තිබූ බව 1330 දී පමණ මාලදිවයිනට පැමිණි ඉබ්න් බතූතා මාලදිවයිනේ සමහර දූපත් වල කාන්තාවන් උඩු කය නිරුවත්ව සිටි බව සඳහන් කර තිබීමෙන් පැහැදිලි වේ.සමහර දූපත් වල ඉස්ලාමයට හැරවීම සාමකාමීව සිදු වූ නමුත් සමහර දූපත් වලදී එය ප්‍රචණ්ඩ ස්වරූපයක් ගන්නා ලදී. විශේෂයෙන්ම මාලදිවයින් බුදුදහමේ කේන්ද්‍රස්ථානය වූ හද්දුන්මති දූපත් පොකුරේදී මෙය වඩාත් දරුණු ස්වරූපයක් ඉසිලීය. මාලදිවයිනේ විශාලම ස්ථූපය පැවතියේ මෙම දූපත් පොකුරේ  ගැන් දූපතේ වන අතර, සුල්තාන් වරයා ගේ අනින් එය විනාශ කිරීමට පැමිණි
මුස්ලිම් වරුන්ට එරෙහිව භික්ෂූන් වහන්සේලා (සඟුමනුන්) ආයුධ සන්නද්ධව සටන් වැදුනහ. සටනින් පැරදුනු උන්වහන්සේලා, සහ එම දූපත් පොකුරේම ඉස්දූ සහ දබිඳු දූපත් වල පිහිටි පන්සල් වල වැඩ හුන් භික්ෂූන් වහන්සේලා මාලේ කරා ගෙන ගොස් හිස් ගසා දමන ලදී. ස්තූපයන්ගේ චත්‍රාවලි (සතිහිරුතළු) කඩා දැමුණු අතර, බුදු පිළිම සහ ධර්මය අඩංගු පුස්කොල පොත් සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කර දමන ලදී. දබිඳු දූපතින් හමුවූ "ලොමාෆානු" ලෙස දිවෙහි බසින් හැඳින්වෙන තඹ පත්ඉරු වල ලියවුනු ලියවිල්ලක මෙම විස්තර සඳහන් වේ.මාලදිවයින් ඉතිහාසය පුරාවටම අරාබි මුහුදේ, බෙන්ගාල බොක්කේ, දකුණු ඉන්දියාවේ  සහ ශ්‍රී ලංකාවේ සිට පැමිණි වෙළඳුන් මාලදිවයින් වාසීන් සමඟ වෙළඳ ගනු දෙනු කළහ. මාලදිවයින් සංස්කෘතියට මොවුන්ගෙන් විශාල බලපෑමක් ඇති වෙන ලදී. පුරාන මාලදිවයින් වැසියන්ගේ ප්‍රධාන වෙළඳ භාණ්ඩය වූයේ "කව්රි" (චොව්ර්ය්) ලෙස හැඳින්වුණු මුහුදු බෙල්ලන් විශේෂයකි. මෙම බෙල්ලන් අප්‍රිකාවේ, අරාබියේ සහ ඉන්දියාවේ මුදල් වශයෙන් භාවිතා කරන ලදී. මාලදිවයින් වාසීහු මෙම බෙල්ලන් මුහුදේ පාවෙන ලෙස සකස් කල පොල් අතු මත වගා කළහ. බස්රා නගරයේ සිට ශ්‍රී ලංකාවට සහ අග්නිදිග ආසියාවට යාත්‍රා කල අරාබි ව
ෙළඳුන් ගේ පළමු නැවතුම වූයේ මාලදිවයිනයි. මාලදිවයිනේ නැංගුරම් ලෑ නැව් වතුර සහ අලුත් පලතුරු ලබා ගත්හ. ඊට අමතරව කළු බෝනිටෝ නම් බල වර්ගයට අයත් මාළුවන්ගේ දුම් ගසන ලද රත් පැහැ මස ද මෙම වෙළඳුන්ගේ ප්‍රධාන වෙළඳ භාණ්ඩයක් විය. මෙය විශේෂයෙන් සින්ද්, චීනය සහ යේමනයට අපනයනය කරන ලදී. මාලදිවයින් වාසීහු කර්මාන්ත ලෙස පිත්තල භාණ්ඩ සහ අනගි කපු රෙදි වලින් කල සරම් සහ ජටා නිපදවූහ. මෙම කර්මාන්තයන්ට අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය ගෙන්වන ලද්දේ පිටරටිනි. මාලදිවයිනේ තවත් ප්‍රධාන වෙළඳ භාණ්ඩයක් වූයේ පොල්කෙඳි යි. වලවල් වල දමා පල් කොට, තලා ගත් පොල් ලෙලි වලින් ගන්නා කෙඳි අඹරා සකස් කල කඹ මුහුදු වතුරට ඔරොත්තු දීමේ ගුණය අතින් ඉහල තත්වයක් ඉසිලීය. ඉන්දියානු සාගරයේ යාත්‍රා කල කුඩා රුවල් ඔරු සෑදීම සඳහා මෙම පොල් කෙඳි කඹ සින්ද්, චීනය, යේමනය සහ පර්සියානු බොක්ක අවට රටවල් වලට අපනයනය කරන ලදී.ඉබ්න් බතූතා සටහන් කොට ඇති ආකාරයට මෙම කඹ යොදා සකස් කල ඔරු ගල්පර වල ගැටීම් වලට ඉතා හොඳින් ඔරොත්තු දෙන ලදී. කොරල් පර ගහන ඉන්දියානු සාගරයේ යාත්‍රා කල ඔරු වලට මෙය මහගු වාසියක් විය.මාලදිවයින් වැසියන් කාරුණික, ශීලාචාර සහ ආගන්තුක සත්කාරයේ ලැදි මිනිසුන් ලෙස විස්තර
කර තිබේ.යටත් විජිත සමයපෘතුගීසි1550 දී පමණ මාලදිවයින පෘතුගීසීන් ගේ බලපෑමට ලක්වීම ආරම්භවිය. පෘතුගීසි මිෂනාරි වරු මාලදිවයින් වැසියන් ක්‍රිස්තියානි ආගමට හැරවීම ආරම්භ කල අතර 1552 දී මාලදිවයිනේ සුල්තාන් වරයා වූ නව වන හසන්, දොම් මැනුවෙල් නමින් ක්‍රිස්තියානි ආගම වැළඳ ගත්තේය. මේ සමඟම දොම් මැනුවෙල් බලයෙන් නෙරපා හරින ලද අතර ඔහු ගෝව ට පලා ගියේය. ඔහුගේ ඇමතිවරු වසර දෙකක් සාමූහිකව පාලනය ගෙන ගිය අතර 1554 දී ප්‍රධාන ඇමති වරයා දෙවන අබුබකුරු නමින් සුල්තාන් පදවියට පත් කරන ලදී. ඔහුගෙන් පසු 1557 දී දොම් මැනුවෙල් ගේ නැන්දා කෙනෙකු ගේ සැමියා වූ හතරවන අලී සුල්තාන් පදවියට පත් වන ලදී. 1558 දී පෘතුගීසි හමුදාවක් පැමිණ සුල්තාන් වරයා ගේ බලය මැඩ පවත්වා දොම් මැනුවෙල්ට නැවත පාලනය ලබා දෙන ලදී. මෙම සටනේදී සුල්තාන් අලී මිය ගියේය. පෘතුගීසීන් මාලේ නගරයේ වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයක් ඉඳි කල අතර කුඩා පෘතුගීසි හමුදා ඛණ්ඩයක් එහි නවතා තබන ලදී. දොම් මැනුවෙල් මාලදිවයිනට නොපැමිණි අතර ගෝවේ නැවතී සිටියේය. මාලදිවයිනේ ඔහු වෙනුවෙන් පාලන කටයුතු කලේ ක්‍රිස්තියානිය වැළඳ ගත් මාලදිවයින් ජාතිකයෙක් වූ අන්දිරි අන්දිරින් විසිනි. අන
්දිරි අන්දිරින් සහ ඔහුගේ පෘතුගීසි සෙබළු මාලදිවයින් වැසියන් බලහත්කාරයෙන් ක්‍රිස්තියානියට හරවා ගැනීමට තැත් කල අතර ඊට විරුද්ධ වූවන් මරා දමන ලදී. ඔහුගේ දරුණු පාලනය පුරා වසර පහළොවක් තිස්සේ මාලදිවයින් වැසියන් පීඩාවට පත් කරන ලදී. තිලදුම්මති දූපත් පොකුරේ උතීමු දූපතේ දූපත් ප්‍රධානියා ගේ පුතුන් තිදෙනා වූ මුහම්මද් තකුරුෆානු, අලි තකුරුෆානු සහ හසන් තකුරුෆානු පෘතුගීසි වරුන්ට එරෙහිව සටන් වැදීමට සැරසුණහ. 1573 දී ඔවුහු පිරිසක් සමඟ  මිනිකොයි දූපත් වලට ගොස් "කල්හුවොෆ්ෆුම්මි" ලෙස ඔවුන් නම් කල රුවල් ඔරුවක් තැනූහ. ඔවුහු මෙම ඔරුවෙන් රාත්‍රී කාලයේ මාලදිවයිනේ එක් එක්  දූපත් වලට ගොඩ බසිමින් පෘතුගීසි සෙබළුන් සහ මිෂනාරීන්ට එරෙහිව ගරිල්ලා ආකාරයේ සටන් මෙහෙයවූහ. දිවා කාලයේ ඔවුහු තම ඔරුවෙන් මුහුදට හෝ මිතුරු දිවයිනකට පලා ගියහ. ක්‍රමයෙන් මාලේ වෙත ලඟා වූ ඔවුහු එක් රාත්‍රීයකදී මාලේ වැසියන්ගේ උපකාරයද ඇතිව පෘතුගීසි හමුදාව සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කොට මාලදිවයින පෘතුගීසි ග්‍රහණයෙන් මුදා ගත්හ. අන්දිරි අන්දිරින් මේ සටනේදී මිය ගිය අතර මෙම දිනය අද මාලදිවයිනේ ජාතික දිනය ලෙස සැලකේ.ආශ්‍රිත↑ David Levinson (1947). Ethnic
groups worldwide: a ready reference handbook. Oryx Publishers. ISBN 978-1-57356-019-1. http://books.google.mv/books?id=uwi-rv3VV6cC&q=maldives. Retrieved 1 February 2011. ↑ Maloney, Clarence. "Maldives People". International Institute for Asian Studies. සම්ප්‍රවේශය 22 June 2008.↑ "Maldives Enthongraphy". Maldives-ethnography.com. සම්ප්‍රවේශය 30 June 2010.↑ "CIA Factbook".↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 "Maldives". International Monetary Fund. සම්ප්‍රවේශය 19 April 2012.↑ Human development statistical annex. undp.org (2011)ශාක බෝකිරිමේදී පැන නඟින ගැටළු සහ සැලකිලිමත් වියයුතු කරුණුඅධික ලවණතාවය නිසා විනාශ වි ඇති තිරිඟු අස්වැන්නක්(දකුණේ),දෙමුහුම් කරනයෙන් ලබාගත් W4910 වර්ගයේ තිරිඟු අස්වැන්නක්, මෙම වර්ගය අධික ලවණතාවයට ඔරොත්තු දේ.වෙනස් ලක්‍ෂණ ඇති ශාක බිහිකිරීමේ නූතන  ක්‍රමවල ශාස්ත්‍රීය හෝ ජාන ඉංජිනේරු ආහාර භෝග වලට සම්බන්ධ ගැටළු කාරණා පවතී. ප්‍රධාන කාරණය වන්නේ බෝකිරීම පෝෂි අගය මත ඝෘණ බලපෑමක් එල්ල කරයිද, නැද්ද යන්නයි. ශාකයේ සමහර අංශවලට වැඩියෙන් පෝෂණය වීමෙන් අනිකුත් අංශ ආබාධිත විය හැ
කි බව විද්‍යාත්මක පෙන්වා දී ඇත. 1950 සිට 2004 දක්වා එළවළුවල පෝෂක විශ්ලේෂණ සැසඳීමේ අධ්‍යයනයකින් 2004 වසරේ දී ඇමරිකානු විද්‍යාල පෝෂණ සඟරාව වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරයි. එයින් කියා සිටින්නේ පෝෂක 13 සැලකිය යුතු තරම් අඩුවීමක් (ප්‍රෝටීන් - 6% හා රිබෝෆ්ලැවින් - 38%) ඇතිවන බවයි. කැල්සියම්, පොස්පරස්, යකඩ හා ඇස්කොබරික් අම්ලයේ අඩුවීම ද සොයාගන්නා ලදී. අධ්‍යයනය සිදුකල ඔස්ටින්හි "ජීව රසායන ටෙක්සාස් විශ්ව විද්‍යාලය" සඳහන් කරන්නේ 1950 හා 1999 කාලය තුළ වගාකල ප්‍රභේද වල සත්‍යය පෝෂක අඩුවීම ඒවායේ අස්වැන්න හා පෝෂණ ප්‍රමාණ වල හුවමාරුව මඟින් පැහැදිලිව තේරුම්කල හැකි බවයි.ජානමය විකරණය කල ආහාර පිළිබඳ විවාද 1999 දී නූතන මාධ්‍යයන් අවදානම යන කාරණා හේතු කරගෙන වැඩිවූ අතර අදටත් එම ආහාර පිළිබඳ විවාද පවතී. මෙම විවාදයට විකරණය කල ආහාරවල පාරිසරික බලපෑම, ඒවායේ ආරක්ෂිතභාවය හා සැලකිය යුතු තුල්‍යතාවය වැනි කරුණු අන්තර්ගතය. මෙම කරුණු ශාක බෝකිරීමට අලුත් කාරණා නොවේ. වෙළඳ පලට පැමිණෙන නව භෝග වල ආරක්ෂාව හා ගොවීන්ගේ අවශ්‍යතා සහතික කරන නියාමක ක්‍රියාදාමයන් බොහෝ රටවලට ඇත. උදාහරණ ලෙස භෝග සහතික කිරීම, බීජ ක්‍රම, නියාමක අවසරදීම වැනි දෑය.ශා
ක බෝකරන්නන්ගේ අයිතීන්ද ප්‍රධාන මතභේදාත්මක කාරණාවකි. බුද්ධිමය දේපල මත පදනම් වූ ජාතික හා අන්තර්ජාතික සම්මුති හරහා වාණිජමය භෝග බෝකරන්නන් තමන්ගේ ක්‍රියාදාමයන් ආරක්ෂා කිරීමටද, ආදායම් භාග (Royalty) එකතුකිරීමද, අද සිදුකරයි. විවේචකයන් කියා සිටින්නේ තාක්ෂණය හා ආර්ථික පීඩනය මුසු කිරීම මඟින් වාණිජ බෝකරන්නන් ජෛවවිවිධත්වය (biodiversity) අඩුකරන බව හා ගොවීන්ට ප්‍රාදේශීය මට්ටමෙන් බීජ වර්ධනය කිරීම හා විකිණීම සීමා කර ඇති බවයි. බෝකරන්නන්ගේ අයිතීන් ශක්තිමත් කිරීමේ උත්සාහ, එනම් උදාහරණ වශයෙන් භෝග ආරක්ෂාවේ කාලයන් වැඩිකිරීම වැනි දෑ දිගින් දිගටම සිදුවේ.අලුත් ශාක බෝකිරීම හෝ වගාකිරීම සිදුකරන විට, එය පවත්වාගෙන යාම හා ව්‍යාප්ත කිරීම සිදුකල යුතුය. සමහර ශාක අලිංගික ක්‍රමවලින් ද, අනිත් ඒවා බීජ මඟින්ද ව්‍යාප්ත වේ. ශාක බෝකිරීමේ ප්‍රතිඵලවල ඵලදායිතාව පවත්වා ගෙනයාමට බීජ ව්‍යාප්ත ක්‍රමවලට බීජ ප්‍රභව හා නිෂ්පාදන ක්‍රියාපටිපාටි කෙරේ හොඳ පාලනයක් තිබිය යුතු වේ. බීජ මිශ්‍රවීම හා අනිකුත් ශාකවවලින් දුෂණය වීම වැලැක්වීමට බීජ හොඳින් වෙන්කිරීම සිදුකල යුතුය. ශාක අතර දුර තැබීමෙන් වෙන්කිරීම සාමාන්‍යයෙන් සිදුකරන අතර සමහර ශාක හරිතාගාර (
Green house) හෝ කූඩු වල වගාකරයි. (FI මුහුම් (hybrids) බො‍හෝ විට කූඩු තුල වගාකරයි)ශාක ගෘහස්ථකරණය (හීලෑ කිරීම)සමහරක් තත්ව වල දී ශාක බෝ කිරීම කැලෑ ශාක ගෘහස්ථකරණයට මඟ පාදයි. ශාක ගෘහස්ථකරණය යනු කැලෑ ශාකවලට වඩා ආශා කරන ගති ලක්ෂණවලින් යුත් ශාක නිෂ්පාදනය සඳහා මනුෂ්‍යයන් විසින් සිදු කරනු ලබන කෘතීම තෝරා ගැනීමේ ක්‍රියාවලියකි. තවද එමඟින් ඔවුන්ගේ අඛණ්ඩ පැවැත්ම සඳහා කෘතීම (සාමාන්‍යයෙන් වැඩි දියුණු කරන ලද පරිසරයන් තුළ ඒවාට පැවතීමට හැකි වන සේ විදැහීම සිදු කරනු ලැබේ.) මෙම ක්‍රියාවලියේ ඉතිහාසය 9000-11000 වර්ෂ දක්වා අතීතයට දිව යයි. වර්තමාන වගා කිරීම්වල බොහෝමයක් ‍බෝග පුරාතන කාලවල, එනම් වසර 5000කට පෙර අතීත ලෝකයේ හා වසර 3000කට පෙර නව ලෝකයේ සිදු කරන ලද ගෘහස්ථකරණවල ප්‍රතිඵල වේ. නියෝලිතික යුගයේ දී ගෘහස්ථකරණය අවම වශයෙන් වසර 1000ක් හා උපරිම වශයෙන් වසර 7000ක් ගන්නා ලදී. වර්තමානයේ අපගේ ප්‍රධාන ආහාර බෝග සියල්ලම සමන්විත වන්නේ ගෘහස්ථකරණය වූ ප්‍රභේදවලිනි. තම මූලය හා තෝරා ගැනීම මූලිකවම සිතා මතා සිදුකරන මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් නිසා සිදු වූ ශාකයක් කල්ටිජන් (cultigen) ලෙස හඳුන්වන අතර සාම්ප්‍රදායික ගොවිතැන්කරුවන
්ගේ‍තෝරා ගැනීමේ පීඩනය නිසා කැලෑ ජනගහනයෙන් ඉවත් වූ ,වගා කරන බෝග වර්ගයක් ලෑන්ඩ් රේස් (landrace) ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. ස්වාභාවික බලවල හෝ ගෘහස්ථකරණයේ ප්‍රතිඵල වන ලෑන්ඩ් රේසර් ශාක (හෝ සතුන්) යනු විශේෂිත ප්‍රදේශයකට හෝ පරිසරයකට ගැලපෙන ශාකයි. ලෑන්ඩ් රේසර් වර්ගයට උදාහරණයක් වන්නේ සහල්ය. Oryza sativa උප විශේෂය indica දකුණු ආසියාවේ වගා කරන අතර  Oriza sitiva උපවිශේෂය Japonica චීනයෙහි වගා කරනු ලැබේ.දඩයමDadayamaගොනුව:DVD Cover of the film Dadayama.jpgඅධ්‍යක්ෂණය කලේවසන්ත ඔබේසේකරනිෂ්පාදනය කලේපී. ඒ. රචින් චන්ද්‍රසිරිසුනිල් ජයසිරිජී. ඒ. සෝමදාසලියන ලද්දේවසන්ත ඔබේසේකරතිරචනය සිදු කලේවසන්ත ඔබේසේකරකථාව ලියුවේවසන්ත ඔබේසේකරරඟ පාන්නේරවින්ද්‍ර රන්දෙණියස්වර්ණා මල්ලවආරච්චිසංගීතය සැපයුවේප්‍රේමසිරි කේමදාසCinematographyඩොනල්ඩ් කරුණාරත්නසංස්කරණය කලේස්ටැන්ලි ද අල්විස්Productioncompany හොංකොං කලර් මූවි ලැබ් විජය චිත්‍රාගාරයRelease dateමැයි 20, 1983 (1983-05-20) (රීගල්)Running timeපැය 1 මිනිත්තු 55 (දිග අඩි 11512)Country ශ්‍රී ලංකාවLanguageසිංහලදඩයම යනු 1983 වර්ෂයේ ශ්‍රී ලංකාවේ තිරගත වූ වසන්ත ඔබේසේකර  විසින් අධ්‍යක
්ෂණය කරන ලද, සිංහල චිත්‍රපටයකි. සත්‍ය කතා පුවතක් පාදක වූ මෙම සිනමා පටය නිර්මාණය කළේ ඇඩ්ලින් විතාරණ සිද්ධිය පසුබිම් කොටගෙනය. 1983 මැයි මස 20 දා ප්‍රදර්ශනය ඇරඹූ එහි රවීන්ද්‍ර රන්දෙනිය, ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි, සොමී රත්නායක, අයිරාංගනී සේරසිංහ, ජේ. එච්. ජයවර්ධන, රත්නාවලී කැකුණවෙල, ශිරානි කෞශල්‍යා, දයා අල්විස්, රත්මලී ගුණසේකර හා ග්‍රැන්විල් රොඩ්‍ර්‍ගු යන නළු නිළියෝ රඟපෑහ. දඩයම රබීන් චන්ද්‍රසිරි, සුනිල් චන්ද්‍රසිරි හා පී. ඒ. සෝමදාස එක්ව නිපැයූ වර්ණ මි.මී 35 ප්‍රමාණයේ වර්ණ චිත්‍රපටයක් වූයේය.[1]රංගන ශිල්පීන්රවින්ද්‍ර රන්දෙණිය - ජයනාත්ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි - රත්මලීසොමී රත්නායක - ජාකොලිස්අයිරාංගනි සේරසිංහ - ගණිකා නිවාස පාලිකාරත්නාවලී කැකුණුවෙල - රත්මලීගේ මවශිරාණි කෞෂල්‍යා - රේණුකානන්ද විතාන - ව්‍යාජ විවාහ ලේකම්මාලක චතුරාත් - රත්මලීගේ පුතුඅනුෂි විජේගුණවර්ධනරත්මලී ගුණසේකරදයා අල්විස්ජේ. එච්. ජයවර්ධනඅවන්ති අපොන්සුඉන්දිරා පෙරේරාරමණී ෆොන්සේකාකාලයිල් ඩයස්ග්‍රැන්විල් රුද්‍රිගුනිෂ්පාදනයසහාය අධ්‍යක්ෂණ සහාය – නන්ද විතානඅංග රචනය - ඊබට් විජේසිංහකලා අධ්‍යක්ෂණය – ලයනල් සිල
්වාශබ්ද පරිපාලනය - කේ. පී. කේ. බාලසිංහම්නාමාවලිය - කේ. ඇම්. හේමචන්ද්‍රනිෂ්පාදන කළමනාකරණය – නන්ද විතානනිශ්චල ඡායාරූප – ප්‍රියත් ලියනගේඇදුම් නිර්මාණය හා ප්‍රචාරක කළමනාකරණය - ස්වර්ණා අබේසේකරවිදුලි කාර්මික සේවා - ජයවර්ධන ෆිල්ම්ස්ප්‍රදර්ශනයමංගල දර්ශනය – චිත්‍රපට සංස්ථාවේ සභාපති ඇන්ටන් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කොළඹ රීගල් සිනමා ශාලාවේදී පැවැත්විණ.ප්‍රදර්ශනය – පස්වන ප්‍රදර්ශන මණ්ඩලයේ සිනමා ශාලා 11 කදී.ආරම්භක සිනමා ශාලා - රීගල් - කොටුව, ලිඩෝ - බොරැල්ල, නැෂනල් - මහරගම, සමුද්‍ර – වත්තල, ටවර් - මොරටුව, බ්‍රෝඩ්වේ – මාතර, අනුර – අම්බලන්ගොඩ, නිව් ඉම්පීරියල් - රත්නපුරය, වෙම්බ්ලි-නුවර, සිනෙක්ස්පෝ - කුරුණෑගල, ලිබර්ටි – බදුල්ලබාහිර සබැඳිශ්‍රී ලංකා සිනමා ඩේටාබේස්දඩයම හා සබැඳි අයිඑම්ඩීබී යොමුව↑ http://www.sarasaviya.lk/2011/08/18/_art.asp?fn=sa11081811&pn=11[permanent dead link]දහන ප්‍රතික්‍රියාවලින් නිකුත්වන කාර්යානුගත ශක්තියෙන් කිසියම් ප්‍රමාණයක් සැමවිටම උත්සර්ජනයට හෝ ඝර්ෂණයට හෝ හානි වන බවත් එබැවින් ඵලදායී කාර්යය බවට පරිණාමනය නොවන බවත් නිරික්ෂණය කිරීම් වල
ට ප්‍රතිචාර වශයෙන් එන්ට්‍රොපි  සංකල්පය විකාස කෙරිණි.අවසාන අවස්ථාව මත පමණක් රඳා පවතින අතර වෙනස් වීම් සිදු වන මාර්ගය මත රඳා නො පවතී. එන්ට්‍රොපිය ද භෞතික හා රසායනික වෙනස් වීම් කෙරෙහි බලපාන සාධකයකි. ඒකලිත පද්ධතියක සිදු වන ස්වයංසිද්ධ වෙනස් වීම් එන්ට්‍රොපියේ වැඩි වීම හේතුවෙන් සිදු වේ. කිසියම් පද්ධතියක් හා සම්බන්ධ එන්ට්‍රොපිය අවස්ථා ශ‍්‍රිතයක් නිසා, එන්ට්‍රොපි වෙනස අවසාන එන්ට්‍රොපි අගයෙන් ආරම්භක එන්ට්‍රොපි අගය අඩු කිරීමෙන් ගණනය කළ හැකි ය.∆S = ∆Sඅවසාන - ∆Sආරම්භකතුන්වන වික්‍රමබාහු රජතුමාගෙන් පසු ගම්පොල රජ වූයේ පස්වන බුවනෙකබාහු රජු ය. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1372 සිට 1408 දක්වා කාලය මෙතුමාගේ රාජ්‍ය කාලය වශයෙන් සැලකේ.මේ කාලයේදී නැවතත් ආර්ය චක්‍රවර්ති ගොඩින් හා මුහුදින් සිංහල රාජ්‍යයට පහර දුන්නත් අලගක්කෝනාර ගේ ශූර මෙහෙයවීමෙන් ඒ හමුදාංක දෙකම පරාජයට පත් කරනු ලැබීය. මේ රජු ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1396 දී පමණ තම රාජධානිය කෝට්ටේ ට ගෙන ගිය අතර කොට්ටේ පුරවරය සැලසුම් සහගත  ව ඉඳි කරන ලද්දේ නිශ්ශංක අලගක්කෝනාර විසිනි.මේ රජුගෙන් පසු ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1412 දී බලයට පැමිණියේ  හයවන පරාක්‍රමබාහු රජතුමා ය. ක්‍රිස්තු වර්ෂ
1408 සිට 1412 දක්වා කාලය අනුමාන කිරීමට සිදු ව ඇත.සබැඳි පිටුසිංහලේ රාජාවලියvteසිරි සඟබෝ රාජ වංශය(1220-1597)දඹදෙණිය රාජධානිය(1220–1345)තෙවන විජයබාහු (1220–1224)දෙවන පරාක්‍රමබාහු (1234–1269)හතරවන විජයබාහු (1267/8–1270)පළමු බුවනෙකබාහු (1271–1283)අරාජික සමය (1283–1302)තෙවන පරාක්‍රමබාහු (1302–1310)දෙවන බුවනෙකබාහු (1310–1325/6)හතරවන පරාක්‍රමබාහු (1325/6–1325/6)තෙවන බුවනෙකබාහු (1325/6–1325/6)පස්වන විජයබාහු (1325/6–1344/5)ගම්පොළ රාජධානිය(1345–1412)හතරවන බුවනෙකබාහු (1344/5-1353/4)පස්වන පරාක්‍රමබාහු (1344/5-1359)තෙවන වික්‍රමබාහු (1357-1374)පස්වන බුවනෙකබාහු (1372/3-1391/2)දෙවන වීර බාහු (1391/2-1397)වීර බාහුගේ පළමු පුතු (1397)වීර බාහුගේ දෙවන පුතු (1397)වීර අලකේශ්වර (1397-1409)පරාක්‍රමබාහු ඈපා (1409-1412)කෝට්ටේ රාජධානිය(1412–1597)හයවන පරාක්‍රමබාහු (1412-1467)දෙවන ජයබාහු (1467-1472)හයවන බුවනෙකබාහු (1472-1480)හත්වන පරාක්‍රමබාහු (1480-1484)අටවන පරාක්‍රමබාහු (1484-1518)නවවන ධර්ම පරාක්‍රමබාහු (1509-1528)සත්වන විජයබාහු (1509-1521)හත්වන බුවනෙකබාහු (1521-1551)දොන
් ජුවන් ධර්මපාල (1551-1597)සීතාවක රාජධානිය(1521–1593)මායාදුන්නේ (1521-1581)පළමුවන රාජසිංහ (1581-1593)සෙංකඩගල රාජධානිය(1473-1592)සේනාසම්මත වික්‍රමබාහු (1473–1511)ජයවීර අස්ථාන (1511–1551)කරලියද්දේ බණ්ඩාර (1551–1581)දෝන කැතරිනා (1581–1581)පළමුවන රාජසිංහ (1581–1591)සෙංකඩගල පාලකයින් ප්‍රාදේශීය පාලකයින් පමණි.මොහාන් ද සිල්වාඋපතශ්‍රී ලංකාවනිවහනශ්‍රී ලංකාවජාතිකත්වය ශ්‍රී ලාංකිකඅධ්‍යාපනයනාලන්දා විද්‍යාලය, කොළඹරැකියාවශල්‍යකර්ම වෛද්‍යසංගණ්‍ය වන්නේසභාපති විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව - ශ්‍රී ලංකාපීඨාධිපති වෛද්‍ය විද්‍යා පීඨය ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලය, මහාචාර්ය ශල්‍යකර්ම වෛද්‍යආගමබෞද්ධමහාචාර්ය මොහාන් ද සිල්වා  (ඉංග්‍රීසි: Mohan De Silva) යනු සභාපති විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව - ශ්‍රී ලංකා සහ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයයේ වෛද්‍ය විද්‍යා පීඨ පීඨාධිපතිවරයායි.  ඔහු ශල්‍යකර්ම වෛද්‍ය මහාචාර්යවරයෙකි.මොහු එවකට සිලෝන් විශ්වවිද්‍යාලයයේ වෛද්‍ය පීඨය, කොළඔ විශ්වවිද්‍යාලය යෙන් වෛද්‍යවේදී සහ ශල්‍යවේදී උපාධිය ලබාගත්තේය.ඔහු ශ්‍රී ලංකා ශල්‍ය වෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමයේ 22 සභාපතිව
රයාදවේ.මොහාන් ද සිල්වා  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි. ඔහු විද්‍යාලයේ ජේෂ්ට ක්‍රිකට් පිලට ක්‍රීඞා කල අතර ඔහු සරා කුසලානය සඳහා එවකට සිලෝන් විශ්වවිද්‍යාලයයේ ක්‍රිකට් පිළෙහිද නායකත්වය දැරීය.ආශ්‍රිතමහාචාර්ය මොහාන් ද සිල්වා ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුවකොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු මහාචාර්ය වරුන්කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු ව්‍යෛද්‍යවරුන්ආදි නාලන්දයීය ව්‍යෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමය සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2020-07-23 at the Wayback MachinePROF. MOHAN DE SILVA APPOINTED AS UGC CHAIRMAN සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2020-02-23 at the Wayback MachineRETIREMENT OF PROFESSOR MOHAN DE SILVA සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2020-01-05 at the Wayback Machineශුද්ධවර පාප්වහන්සේලීනස් පාප්වහන්සේInstalledවසර 67 පමණTerm endedවසර 76 පමණපූර්වප්‍රාප්තිකයාපේදුරු තුමාඅනුප්‍රාප්තිකයාඇනක්ලීටස් පාප්වහන්සේPersonal detailsBornනොදනී  වෝල්ටෙරා, ටස්කනිය, ඉතාලිය, රෝමානු අධිරාජ්‍යයDiedවසර 76 පමණ  රෝමය, ඉතාලිය, රෝමානු අධිරාජ්‍යයSainthoodFeast day23 සැප්තැම්බර්Venerated inඇංග්ලිකානු වාදයනැගෙනහිර ඕර්තඩොක්ස් ආගමලූතරියානු වාදයපෙ
රදිග ඕර්තඩොක්ස් ආගමරෝමානු කතෝලික ආගමබොහෝ මුල් මූලාශ්‍ර ප්‍රකාර, ලීනස් පාප්වහන්සේ (මරණය වසර 76 පමණ) යනු, රෝමයේ දෙවන රදගුරුතුමා වන අතර රෝමානු කතෝලික සභාව විසින් දෙවන පාප්වහන්සේ ලෙසින් ලැයිස්තු ගත කර ඇතත්, පසු කළෙක එම ධුරය විසින් අත්පත් කර ගත් විශේෂ භූමිකාව මෙහිදී ක්‍රියාත්මක නොවූ බව ඉතිහාඥයෝ පෙන්වා දෙති.එතුමාගේ පාප් ධූරය පැවතියේ වසර 67 සිට එතුමාගේ මරණය සිදුවූ වසර 76 දක්වාය. අනෙකුත් මුල් මූලාශ්‍ර ප්‍රකාර, දෙවන පාප්වහන්සේ වූයේ  පළමුවන ක්ලෙමන්ට් පාප්වහන්සේ විය; අනුවාරියෝ පොන්ටිෆීචෝ  ප්‍රකාර ක්ලෙමන්ට් පාප්වහන්සේ යනු සතරවන පාප්වහන්සේ විය. පාප්වහන්සේ තනතුර දැරූවන් ලෙසින් කතෝලික සභාව විසින් සලකනු ලබන අයවළුන් අතුරින්,  අලුත් ගිවිසුමෙහි විශේෂිත වශයෙන් සඳහන් කර ඇත්තේ ක්ලෙමන්ට්, ලීනස් සහ පේදුරු යන පාප්වහන්සේලා පමණි.[1]ආශ්‍රිත↑ කර්ෂ්, ජොහාන් පීටර් (1910). "පෝප් සෙන්ට් ලීනස්" ඉන් ද කැතලික් එන්සයික්ලොෆීඩියා. වෙළුම. 9. නිව්යෝර්ක්: රොබර්ට් ඇපල්ටන් සමාගම.පහතින් දැක්වෙන්නේ එක් එක් වර්ෂ වලදී මිහිකත රූ රැජිණ කිරුළ හිමිකරගත් ජයග්‍රාහිකාවන්ගේ විස්තරයයි.මිහිකත රූ රැජිණ ජයග්‍රාහිකාවන්