LexiconShiftInnovations/SinhalaWikipediaArticles huggingface dataset:
ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ සාමාජිකයින් තෝරා පත් කර ගැනීම සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් සංවිධානය කරන ලද ඔවුන්ගේ පළමු මැතිවරණයේදී ඡන්දය ප්‍රකාශ කළහ.[56][57] 2002 මාර්තු 22 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව විසින් ව්‍යවස්ථාව අනුමත කරන ලදී.[58] 2002 මැයි වන විට සරණාගතයින් 205,000 කට වැඩි පිරිසක් ආපසු පැමිණ ඇත.[59] 2002 මැයි 20 දින, නැගෙනහිර ටිමෝරයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව බලාත්මක වූ අතර නැගෙනහිර ටිමෝරය එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් ස්වාධීන ලෙස පිළිගනු ලැබීය.[60][61] ව්‍යවස්ථාදායක සභාව ජාතික පාර්ලිමේන්තුව ලෙස නැවත නම් කරන ලද අතර, රටේ පළමු ජනාධිපතිවරයා ලෙස සනානා ගුස්මාඕ තේරී පත් විය.[62] 2002 සැප්තැම්බර් 27 දින එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් මෙරට සාමාජික රාජ්‍යයක් බවට පිළිගන්නා ලදී.[63]2006 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් සාමය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීම සඳහා ආරක්ෂක හමුදා යැවූ අතර, නොසන්සුන්තා සහ කණ්ඩායම් සටන් නිසා 155,000 කට තම නිවෙස්වලින් පලා යාමට සිදු විය.[64][65] ඊළඟ වසරේ, ගුස්මාඕ තවත් වාරයක් සඳහා තරඟ කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. වසර මැද ජනාධිපතිවරනය ගොඩනැගීමේදී සුළු සිද්ධීන
් ඇති වුවද, සමස්ත ක්‍රියාවලිය සාමකාමී වූ අතර ජොසේ රමෝස්-හෝර්තා ජනාධිපති ලෙස තේරී පත් විය.[66][67] 2007 ජුනි මාසයේදී ගුස්මාඕ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වී අගමැති විය. 2008 පෙබරවාරියේ දී, රාමෝස්-හෝර්ටා ඝාතනය කිරීමට තැත් කිරීමකින් බරපතල තුවාල ලැබීය. අග්‍රාමාත්‍ය ගුස්මාඕ ද වෙන වෙනම වෙඩි ප්‍රහාරවලට මුහුණ දුන් නමුත් කිසිදු හානියක් නොවී බේරී ඇත. ඕස්ට්‍රේලියානු හමුදාවන් වහාම යවනු ලැබුවේ සාමය පවත්වා ගැනීමට උපකාර කිරීම සඳහා ය.[68] 2011 මාර්තු මාසයේදී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් පොලිස් බලකායේ මෙහෙයුම් පාලනය නැගෙනහිර ටිමෝරයේ බලධාරීන්ට භාර දෙන ලදී. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය සිය සාම සාධක මෙහෙයුම 2012 දෙසැම්බර් 31 දින අවසන් කළේය.[69]මධ්‍ය-වාම ෆ්‍රෙටිලින් පක්ෂයේ ෆ්‍රැන්සිස්කෝ ගුටරෙස් ජනාධිපති වූයේ 2017 මැයි මාසයේදීය.[70] AMP සභාගයේ ප්‍රධාන පක්ෂය වන ටිමෝර ප්‍රතිසංස්කරණය සඳහා වූ ජාතික කොංග්‍රසය, නිදහස් වීරයා වූ සනානා ගුස්මාඕ විසින් 2007 සිට 2017 දක්වා බලයේ සිටි අතර ස්වාධීන නැගෙනහිර ටිමෝරයක් සඳහා වූ විප්ලවවාදී පෙරමුණ හි නායකයාද විය. මාරි අල්කතිරි 2017 ජූලි පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් පසුව සභාග රජයක
් පිහිටුවීය. කෙසේ වෙතත්, නව සුළුතර ආන්ඩුව ඉක්මනින් ඇද වැටුණු අතර, 2018 මැයි මාසයේ දෙවන මහා මැතිවරණයකට මඟ පෑදුවේය.[71] 2018 ජූනි මාසයේදී, හිටපු ජනාධිපති සහ නිදහස් සටන්කාමී, ජෝස් මරියා ද වස්කොන්සෙලෝස් හෙවත් ටෝර් මතන් රුක් ත්‍රි-පක්ෂ සන්ධානයේ (AMP) නව අගමැති බවට පත් විය.[72] වත්මන් ජනාධිපති හෝසේ රමෝස්-හෝර්ටා විසින් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ ගුටරෙස්ට එරෙහිව 2022 අප්‍රේල් ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය කිරීමෙන් පසු 2022 මැයි 20 සිට නැගෙනහිර ටිමෝරයේ ජනාධිපති ලෙස පත්විය.[73]දේශපාලනය සහ රජයජාතික පාර්ලිමේන්තුව, පෘතුගීසි භාෂා රටවල ප්‍රජාවේ ධජ වලින් ඉදිරියෙන්.නැගෙනහිර ටිමෝරයේ දේශපාලන ක්‍රමය අර්ධ-ජනාධිපති ක්‍රමයකි, එය පෘතුගීසි ක්‍රමය මත පදනම් වේ.[74][75]  ජනාධිපතිවරයා සහ අගමැතිවරයා අතර විධායක බලතල බෙදීමට අමතරව, විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය අතර බලතල බෙදීම සහ අධිකරණය, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළ අන්තර්ගත කර ඇත.[76]  ව්‍යවස්ථාදායකය සහ විධායකය යන දෙකටම සහභාගී වීමට පුද්ගලයන්ට අවසර නැත. ව්‍යවස්ථාදායකයහි පාලනය විධායකය යටතේ සිදු කිරීමට අදහස් කරන අතර, ප්‍රායෝගිකව විධායකය විසින් ව්‍යවස්ථාදායකයේ පාලනය සියලු දේශපාලන පක
්ෂ යටතේ පවත්වාගෙන ගොස් ඇත.[77] විධායකය, අමාත්‍ය මණ්ඩලය හරහා, විධිමත් ව්‍යවස්ථාදායක බලතල ද දරයි.[78]  විධායක ඇඟිලි ගැසීම් ඇති අවස්ථා ඇතත්, අධිකරණය ස්වාධීනව ක්‍රියාත්මක වේ.[79][80] උසාවිවලට ප්‍රවේශ වීම අභියෝගයක්ව පවතින අතර, සමහර ජංගම උසාවි මෙයට විකල්පයක් ලෙස සංවර්ධනය කෙරේ.[81] දේශපාලන වාචාල කතා තිබියදීත්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආයතන විශ්වීය වශයෙන් ගරු කරනු ලැබේ.[82]  ස්වාධීන ආයතනයක් විසින් මැතිවරණ පවත්වනු ලැබේ.[83]  ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම ඉහළ මට්ටමක පවතී. දේශපාලන ක්‍රමයට පුළුල් මහජන පිළිගැනීමක් ඇත.[84][85]විධිමත් ලෙස, සෘජුවම තේරී පත් වූ ජනාධිපතිවරයා, අගමැති සහ අමාත්‍ය මණ්ඩලය පත් කිරීම සහ සේවයෙන් පහ කිරීම සම්බන්ධයෙන් කිසිදු බලයක් නොමැත. සමාන පද්ධතිවල අයට සාපේක්ෂව සීමිත බලතල දරයි. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් සෘජුවම තේරී පත් වූ නමුත්, හිටපු ජනාධිපතිවරුන් විශාල අවිධිමත් බලයක් සහ බලපෑමක් කර ඇත.[86]  අගමැති තෝරා ගනු ලබන්නේ පාර්ලිමේන්තුව විසිනි. ජනාධිපතිවරයා ව්‍යවස්ථාදායක ක්‍රියාවක් නිෂේධ කළහොත්, පාර්ලිමේන්තුවට තුනෙන් දෙකක බහුතරයකින් නිෂේධ බලය අවලංගු කළ හැකිය.[87]නැගෙනහිර ටිමෝරයේ රාජ්‍
ය නායකයා ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයා වන අතර ඔහු වසර පහක ධුර කාලයක් සඳහා මහජන ඡන්දයෙන් තේරී පත් වේ. ජනාධිපතිවරයාගේ විධායක බලතල යම් තරමකට සීමා වූවත්, ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට හෝ අයවැයක් සම්මත කිරීමට නොහැකි වූ විට, ආණ්ඩුවේ නීති සම්පාදනය නිෂේධ කිරීමට, ජනමත විචාරණ ආරම්භ කිරීමට සහ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට ඔවුන්ට බලය ඇත. ජනාධිපතිවරයා සාමාන්‍යයෙන් නැගෙනහිර ටිමෝරයේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස බහුතර පක්ෂයේ හෝ සන්ධානයේ නායකයා පත් කරනු ලබන අතර පසුව ඉදිරිපත් කළ යෝජනාව මත කැබිනට් මණ්ඩලය පත් කරයි. රජයේ ප්‍රධානියා ලෙස, අගමැති කැබිනට් මණ්ඩලයේ මුලසුන හොබවයි.[88] ජනාධිපතිවරයා වාර දෙකකට සීමා වේ.[89]ඒකමණ්ඩල ජාතික පාර්ලිමේන්තුවේ නියෝජිතයින් වසර පහක ධුර කාලයක් සඳහා මහජන ඡන්දයෙන් තේරී පත් වේ.[90] ආසන සංඛ්‍යාව අවම වශයෙන් පනස් දෙකක සිට උපරිමය හැටපහ දක්වා වෙනස් විය හැක. ඩී හොන්ඩ්ට් ක්‍රමය භාවිතා කරමින් සුදුසුකම් ලබන පක්ෂ සඳහා ආසන වෙන් කර ඇති අතර, පාර්ලිමේන්තුවට ඇතුළු වීමට පක්ෂ 3%ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබා ගත යුතුය.[91] තරඟකාරී බහු-පක්ෂ පද්ධතියක රාමුව තුළ මැතිවරණ සිදු වේ. නිදහස ලැබීමෙන් පසු, ඉන්දුනීසියානු ආක්‍රමණයට ටික කලකට පෙර පි
හිටුවන ලද සහ එහි ප්‍රතිරෝධයට නායකත්වය දුන් ෆ්‍රෙටිලින් දේශපාලන පක්ෂය විසින් බලය අල්ලා ගන්නා ලදී. එහි ඉතිහාසය අනුව, ෆ්‍රෙටිලින්, ආණ්ඩුවේ ස්වභාවික පක්ෂය ලෙස සැලකූ අතර, අධිපති-පක්ෂ ක්‍රමයක් වර්ධනය වනු ඇතැයි අපේක්ෂාවෙන් බහු-පක්ෂ ක්‍රමයකට සහාය දැක්වීය. නිදහසට පෙර සහ පසුව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ සහ ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවේ සහයෝගය, 2006 නැගෙනහිර ටිමෝර අර්බුදය වැනි කම්පනවලින් බේරීමට නව දේශපාලන ක්‍රමයට ඉඩ සැලසීය.[92]පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය සඳහා සියලුම අපේක්ෂකයින් තනි ජාතික දිස්ත්‍රික්කයක පක්ෂ ලැයිස්තු ක්‍රමයකට තරඟ කරයි. දේශපාලන පක්ෂ විසින් ඉදිරිපත් කරන සියලුම අපේක්ෂකයන්ගෙන් තිදෙනෙකුගෙන් එක් අයෙක් කාන්තාවන් විය යුතුය. මෙම ක්‍රමය දේශපාලන පක්ෂවල විවිධත්වයක් ප්‍රවර්ධනය කරයි, නමුත් ඡන්දදායකයින්ට එක් එක් පක්ෂය විසින් තෝරා ගන්නා ලද තනි අපේක්ෂකයින් කෙරෙහි සුළු බලපෑමක් ලබා දෙයි.[93]  දේශපාලන පක්ෂ හෝ දේශපාලන සභා පාර්ලිමේන්තුවට ඇතුළු වීමට අවම වශයෙන් මුළු ඡන්ද ප්‍රමාණයෙන් 4%ක් ලැබිය යුතුය.[94]  ආරම්භයේ සිට ටිමෝර ප්‍රතිසංස්කරණය සඳහා වූ ජාතික කොංග්‍රසය ප්‍රධාන විරුද්ධ පක්ෂය බවට පත් වූ අතර පසුව 2007 පාර්ලිමේන්තු
මැතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය කලේය. ඉන්දුනීසියාවට එරෙහි ප්‍රතිරෝධය අතරතුර ප්‍රසිද්ධියට පත් වූ පුද්ගලයන් දේශපාලනයේ ප්‍රමුඛත්වය ගනී.[95][96][97][98] බොහෝ පාර්ශවයන් ප්‍රතිපත්තිවලට වඩා පෞරුෂය මත ජයග්‍රහණය කරයි.[99] කාන්තා අපේක්ෂිකාවන් අවශ්‍ය කරන නීති සම්පාදනය හේතුවෙන් පාර්ලිමේන්තු ආසනවලින් තුනෙන් එකකට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් කාන්තාවන් සතු වේ. නමුත් ඔවුන් අනෙකුත් මට්ටම්වල සහ පක්ෂ නායකත්වය තුළ අඩු ප්‍රමුඛත්වයක් ගනී.[100]ඔකුස්ස් රතු පැහැයෙන් දැක්වෙන අතර නැ.ටිමෝරයේ අනෙකුත් ප්‍රදේශ සුදු පැහැයෙන් දැක්වේ. අළු පැහැයෙන් දැක්වෙන්නේ ඉන්දුනීසියානු භූමි ප්‍රදේශයයිමාධ්‍ය ආයතන මෙන් ක්‍රියාකාරී සිවිල් සමාජයක් රජයෙන් ස්වාධීනව ක්‍රියා කරයි.[101]  ශිෂ්‍ය කණ්ඩායම් ඇතුළු සිවිල් සමාජ සංවිධාන අගනුවර සංකේන්ද්‍රණය වී ඇත. ආර්ථිකයේ ව්‍යුහය නිසා බලවත් වෘත්තීය සමිති නොමැත.[102]  කතෝලික පල්ලියට රට තුළ ප්‍රබල බලපෑමක් සිදුකල හැක.[103]  නැඟෙනහිර ටිමෝරයේ ජාතික පොලිසිය සහ ටිමෝරයේ ලෙස්ටේ ආරක්ෂක බළකාය ඒකාධිකාරයක් තබා ඇත. 2008 වසරේ සිට ප්‍රචණ්ඩත්වය සම්බන්ධයෙන්, මෙම සංවිධානවලින් පිටත ඉතා සුළු තුවක්කු ප්‍රමාණයක් ඇත.[104]  බලය අයුතු ලෙස ප
රිහරණය කළ බවට චෝදනා එල්ල වුවද, පොලිසියේ යම් අධිකරණ අධීක්‍ෂණයක් පවතින අතර ආයතනය කෙරෙහි මහජන විශ්වාසය වර්ධනය වී ඇත.[105]දේශපාලන බෙදීම් පන්ති රේඛා ඔස්සේ සහ භූගෝලීය රේඛා ඔස්සේ පවතී. ඉන්දුනීසියානු පාලනය යටතේ ඇති වූ වෙනස්කම් වලින් පැන නගින, රටේ නැගෙනහිර සහ බටහිර ප්‍රදේශ අතර පුළුල් ලෙස බෙදීමක් පවතී. විශේෂයෙන්ම ෆ්රෙටිලින් සංවිධානය නැඟෙනහිර ප්‍රදේශ සමඟ දැඩි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇත.[106]  දේශපාලනය සහ පරිපාලනය කේන්ද්‍රගතව ඇත්තේ දිලි අගනුවර වන අතර, බොහෝ සිවිල් සේවා සඳහා ජාතික රජය වගකිව යුතුය.[107]  ඔකුස්ස්, යනු ඉන්දුනීසියානූ භූමියේ පිහිටි නැගෙනහිර ටිමෝරයේ යම් ස්වයං පාලනයක් සහිත විශේෂ පරිපාලන කලාපයක් ලෙස වෙන්කර ඇත.[108]පරිපාලන අංශනැගෙනහිර ටිමෝරයේ මහ නගර සභා දහහතරනැගෙනහිර ටිමෝරය මහ නගර සභා දහහතරකට බෙදී ඇති අතර, ඒවා පරිපාලන තනතුරු 64කට, සුකෝ (ගම) 442කට සහ ඇල්ඩියා (ගම්මාන) 2,225කට බෙදා ඇත.[109][110][111]අයිලියුඅයිනාරෝඅටවුරෝබවුකාවුබොබොනාරෝකෝවා ලීමාදිලිඑර්මෙරාලෝටේම්ලික්විකාමනාටුටෝමනුෆාහිඔකුස්ස්වික්කේපවතින නගර සභා සහ පරිපාලන තනතුරු පද්ධතිය පෘතුගීසි පාලන සමයේදී ස්
ථාපිත කරන ලදී.[112]  විමධ්‍යගතකරණය ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් වුවද පරිපාලන බලතල සාමාන්‍යයෙන් පවතින්නේ දිලි හි ක්‍රියාත්මක වන ජාතික ආණ්ඩුව වෙතය.[113]  නිදහස ලැබීමෙන් පසු විවාදයක් ඇති වූ අතර ඒ සුකොස් සහ මධ්‍යම රජය අතර විවිධ මට්ටමේ පරිපාලනයක් ඇති කරන බහුවිධ ආකෘති යෝජනා කර ඇති විමධ්‍යගතකරණය ක්‍රියාත්මක කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව. බොහෝ යෝජනා වල, සුකෝ මට්ටමේ පාලනය සඳහා නිශ්චිත ප්‍රතිපාදන නොතිබූ අතර, ඒවා බොහෝ දුරට සම්ප්‍රදායික ඒකක ලෙස දිගටම ක්‍රියාත්මක වීමට බලාපොරොත්තු විය. අවසානයේදී, පවතින දිස්ත්‍රික්ක 2009 දී නගර සභා ලෙස තබා නැවත නම් කරන ලද අතර, ඉතා සුළු බලතල ලැබුණි.[114] 2016 දී  හුදකලා වූ ඔකුස්ස් මහ නගර සභාව, ශක්තිමත් අනන්‍යතාවයක් ඇති සහ ඉන්දුනීසියානු භූමියෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වට වී ඇති අතර 2002 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 5 සහ 71 වගන්ති මගින් විශේෂ පරිපාලන ප්‍රතිපත්තියක් සහ ආර්ථික තන්ත්‍රයක් මගින් පාලනය කරනු ලැබේ.[115] ඔකුස්ස් විශේෂ පරිපාලන කලාපයක් බවට පත් කරමින් 2015 ජනවාරි මාසයේ සිට බලාත්මක වූ මෙම ව්‍යවස්ථාමය විධිවිධාන ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා 2014 ජුනි 18 දින 3/2014 නීතිය නිර්මාණය කරන ලදී. කලාපය 2015 ජුන
ි මාසයේදී තමන්ගේම සිවිල් සේවයක් ක්‍රියාත්මක කිරීම ආරම්භ කළේය.[116][117] ජනවාරි මාසයේදී ඩිලි හි පරිපාලන තනතුරක් වූ අටවුරෝ දූපත එහිම නගර සභාවක් බවට පත් විය.[118]නැගෙනහිර ටිමෝරයේ පරිපාලන පද්ධතියේ පහළම මට්ටම්වල පරිපාලනය, සාමාන්‍යයෙන් සාම්ප්‍රදායික සිරිත් විරිත් පිළිබිඹු කරයි.[119] ප්‍රජා අනන්‍යතාවය සහ ප්‍රාදේශීය කුටුම්භ අතර සබඳතා පිළිබිඹු කරයි. ඔවුන්ගේ දිගුකාලීන පැවැත්ම සහ ප්‍රාදේශීය පාලනයට ඇති සම්බන්ධය යන්නෙන් අදහස් වන සුකොස් යනු කිසියම් ඉහළ පරිපාලන මට්ටමකට වඩා ප්‍රජා අනන්‍යතා සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති රාජ්‍ය මට්ටමයි.[120] සුකෝස්වරු සාමාන්‍යයෙන් 2,000 සිට 3,000 දක්වා සිටී. එවැනි සබඳතා එම භූමිය තුළ ඥාති කණ්ඩායම් සමඟ විශේෂයෙන් සම්බන්ධ වී ඇත. සුකෝ අතර සබඳතා සම්ප්‍රදායික පිළිවෙත් පිළිබිඹු කරයි. උදාහරණයක් ලෙස ප්‍රාදේශීය මුලපිරීම් සඳහා අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් සහයෝගය හුවමාරු කර ගැනීම.[121] 2004 දී සම්මත කරන ලද නීති සමහර සුකෝ නිලධාරීන් තෝරා පත් කර ගැනීම සඳහා ලබා දී ඇත. නමුත් මෙම තනතුරුවලට විධිමත් බලතල පවරා නැත. 2009 දී යාවත්කාලීන කරන ලද නීතියක් මගින් මෙම තනතුරු සඳහා අපේක්ෂිත ජනවරම ස්ථාපිත කරන ලදී. එය විධිමත්
රාජ්‍ය පද්ධතියෙන් පිටත ඒවා දිගටම අත්හැරියද, විධිමත් පරිපාලනය සහ සේවා සැපයීම සඳහා නාගරික ආන්ඩු මත රඳා පවතී.[122]  වැඩිදුර පැහැදිලි කිරීම් 2016 දී ලබා දෙන ලදී. එය විධිමත් පරිපාලන මට්ටම්වලට වඩා ප්‍රජාවන් ලෙස සුකෝස්වරු පත්වීම මුල් බැස ගෙන ඇත. රාජ්‍යය සමඟ විධිමත් සම්බන්ධයක් නොතිබුණද, සුකෝ නායකයින් හට විශාල බලපෑමක් සිදු කල හැකි  අතර බොහෝ විට ඔවුන්ගේ ප්‍රජාව විසින් රාජ්‍යයේ නියෝජිතයන් ලෙස සලකනු ලබන අතර සාමාන්‍යයෙන් සිවිල් පරිපාලනය හා සම්බන්ධ වගකීම් ඔවුන්ට ඇත.[123]විදේශ සබඳතා සහ හමුදා2013 දෙසැම්බරයේ ඔස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව උද්ඝෝෂණයනැඟෙනහිර ටිමෝරයට ජාත්‍යන්තර සහයෝගීතාවය සැමවිටම වැදගත් වන අතර, තෙල් ආදායම ඒවා ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට පෙර අයවැයෙන් 80% පරිත්‍යාගශීලීන්ගේ අරමුදල්වලින් සමන්විත විය.[124] ජාත්‍යන්තර හමුදාවන්ද රටට ආරක්ෂාව සැපයූ අතර, 1999 සිට එක්සත් ජාතීන්ගේ දූත මණ්ඩල පහක් රට වෙත යවන ලදී. නැගෙනහිර ටිමෝරයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ ඒකාබද්ධ මෙහෙයුම, 2006 දී නැගෙනහිර ටිමෝර අර්බුදයෙන් පසුව ආරම්භ වූ අතර 2012 දී අවසන් විය.[125]නැඟෙනහිර ටිමෝරය ආසියාන් සංවිධානයට බැඳීමට සිටින දිගුකාලීන අයදුම්කරුවෙ
කි.[126] විධිමත් ලෙස 2011 දී අයදුම් කර ඇත.[127] පැසිෆික් ජාතීන්ට සමීප සංස්කෘතික බැඳීමක් තිබියදීත්, රට ආර්ථික හා ආරක්ෂක අරමුණු සඳහා නිදහස ලැබීමට පෙර සිටම ආසියාන් සාමාජිකත්වය ඉලක්ක කර ගෙන ඇත. පැසිෆික් ආයතනවල සාමාජිකත්වය සමඟ අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් වෙනස් ලෙස සැලකේ. ආසියාන් සාමාජිකත්වය ඉන්දුනීසියාව සමඟ ඇති සබඳතාව වැඩිදියුණු කිරීමට අපේක්ෂා කරන නමුත් සමහර ආසියාන් රාජ්‍යයන්ගේ සහයෝගය නොලැබීම හේතුවෙන් එය ඇනහිට ඇත.[128] නැගෙනහිර ටිමෝරය මේ අනුව පැසිෆික් දූපත් සංසදයේ සහ මෙලනේසියානු ස්පියර්හෙඩ් සමූහයේ නිරීක්ෂකයෙකි. වඩාත් පුළුල් ලෙස, බිඳෙනසුලු රාජ්‍යයන්ගේ සංවිධානයක් වන සෙවන් ප්ලස් (g7+) සමූහය තුළ රට ප්‍රමුඛයෙකි. එය පෘතුගීසි භාෂා රටවල ප්‍රජාවේ ද සාමාජිකයෙකි.[129][130]අඛණ්ඩ ද්විපාර්ශ්වික පරිත්‍යාගශීලීන් අතරට ඕස්ට්‍රේලියාව, පෘතුගාලය, ජර්මනිය සහ ජපානය ඇතුළත් වන අතර, පරිත්‍යාගශීලීන්ගේ අරමුදල් ඵලදායි ලෙස සහ විනිවිදභාවයෙන් භාවිතා කිරීම සම්බන්ධයෙන් රට ප්‍රසිද්ධියක් උසුලයි. ඓතිහාසික හා වඩාත් මෑතකාලීන ආතතීන් නොතකා ඕස්ට්‍රේලියාව සමඟ සහ ඉන්දුනීසියාව සමඟ යහපත් සබඳතා රජයට ප්‍රතිපත්තිමය ඉලක්කයකි. මෙම රටවල් වැදගත් ආර්ථි
ක හවුල්කරුවන් වන අතර, රටට බොහෝ ප්‍රවාහන සම්බන්ධතා සපයයි.[131] චීනය දිලිහි යටිතල පහසුකම් සඳහා දායක වෙමින් පරිත්‍යාගශීලියෙකු ලෙස එහි පැමිණීම වැඩි කර ඇත.[132]ඔස්ට්‍රේලියාව සමඟ ඇති සම්බන්ධය, නිදහසට පෙර සිටම ඔවුන් අතර පවතින මුහුදු හිඩැසෙහි ස්වභාවික සම්පත් පිළිබඳ ආරවුල් නිසා අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් එකඟ වූ දේශසීමා පිහිටුවීමට බාධාවක් විය. ඕස්ට්‍රේලියානු දැඩි බල ආධිපත්‍යය හමුවේ නැගෙනහිර ටිමෝරය ඔවුන්ගේ නඩුව ජාත්‍යන්තර නීතිය අනුව මහජන රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකභාවය සහ සංසද භාවිතා කිරීමට හේතු විය.[133][134] ස්‌ථීර බේරුම්කරණ අධිකරණයේ පැවැති සාකච්ඡාවලින් අනතුරුව, ස්‌වාභාවික සම්පත් ආදායම් පිළිබඳ ගිවිසුමක්‌ සමඟ දෙදෙනා අතර සමුද්‍ර සීමාවක්‌ ස්‌ථාපිත කළ විට, 2018 දී ආරවුල විසඳන ලදී.[135][136]ටිමෝර් ලෙස්ටේ ආරක්ෂක බලකාය (F-FDTL) 2001 දී පිහිටුවන ලද අතර එය ෆැලින්ටිල් සංවිධානය වෙනුවට ආදේශ කරන ලද අතර 2006 සිදුවීම් වලින් පසුව ප්‍රතිව්‍යුහගත කරන ලදී. එය බාහිර තර්ජන වලින් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා පමණක් නොව, ප්‍රචණ්ඩ අපරාධ මැඩලීමේ වගකීම දරයි. නැගෙනහිර ටිමෝරයේ ජාතික පොලිසිය සමඟ අතිච්ඡාදනය වේ. සාමාන්‍ය හමුදාවේ සොල්දාදුවන් 2,200 ක් සහ න
ාවික හමුදාවේ 80 ක් සිටින මෙහි හමුදාවන්ගේ ප්‍රමාණය කුඩා වේ. තනි ගුවන් යානයක් සහ මුර යාත්‍රා හතක් ක්‍රියාත්මක වන අතර, නාවික අංශය පුළුල් කිරීමට සැලසුම් කර ඇත. ඕස්ට්‍රේලියාව, පෘතුගාලය සහ එක්සත් ජනපදය සමඟ යම් හමුදා සහයෝගීතාවයක් ඇත.[137]භූගෝලයනැගෙනහිර ටිමෝරයේ සිතියමඅග්නිදිග ආසියාව සහ දකුණු පැසිෆික් කලාපය අතර පිහිටා ඇත.[138] ටිමෝරය මැලේ දූපත් සමූහය තුළ පිහිටා ඇති ලෙසර් සුන්ද දූපත් අතරින් විශාලතම දූපත වේ.[139] උතුර, සහ දකුණේ ටිමෝරය මුහුදද.[140][141] නැගෙනහිරින් ටිමෝර දිවයිනේ ප්‍රධාන කොටස ඉන්දුනීසියාව සමඟ දිවයින බෙදා වෙන් කරන ඔයකසී එක්ස්ක්ලේව් ය. අටවුරෝ දූපත ප්‍රධාන භූමියට උතුරින් පිහිටා ඇත.[142] හතරවන ප්‍රදේශය කුඩා ජැකෝ දූපත වේ. සවු මුහුද පිහිටා ඇත්තේ ඔකුස්ස් ට උතුරින් ය.[143] රට කිලෝමීටර් 265 (සැතපුම් 165 ) පමණ දිග සහ කිලෝමීටර් 97 (සැතපුම් 60) පළලය. මුළු භූමි ප්‍රමාණය වර්ග කිලෝමීටර් 14,874 (වර්ග සැතපුම් 5,743) වේ.[144]  මෙම භූමි ප්‍රදේශය 8′15S – 10′30S අක්ෂාංශ සහ 125′50E – 127′30E දේශාංශ අතර පිහිටා ඇත.[145] රටේ වෙරළ තීරය කිලෝමීටර් 700 (සැතපුම් 430)[146] පමණ වන අතර ඉන්දුනීසියාවේ
ප්‍රධාන දේශසීමාව කිලෝමීටර් 125 (සැතපුම් 78) වේ. දිග, සහ ඔකුස්ස් ගොඩබිම් මායිම කිලෝමීටර් 100 (සැතපුම් 62) පමණ දිගය[147] ඕස්ට්‍රේලියාවට, දකුණින් සහ ඉන්දුනීසියාවේ වෙනත් තැන්වල මුහුදු සීමාවන් පවතී.[148][149] නැගෙනහිර ටිමෝරයට වර්ග කිලෝමීටර 77,051 (වර්ග සැතපුම් 29,750) ක සුවිශේෂී ආර්ථික කලාපයක් ඇත.[150]රටෙහි අභ්‍යන්තරය කඳුකරය.[151] දිවයින පුරා විහිදෙන අක්‍රිය ගිනිකඳු කඳු වැටි සහිතය.[152] රටෙන් අඩකට ආසන්න ප්‍රමාණයකට අවම වශයෙන් 40% ක බෑවුමක් ඇත. දකුණේ කඳුකරය මදක් අඩු වන අතර වෙරළ තීරයට ආසන්නව තැනිතලා වේ.[153] උසම ස්ථානය වන්නේ මීටර් 2,963 (අඩි 9,721 ) උස තටාමයිලාව් ය. (රමේලාවු කන්ද ලෙසද හැඳින්වේ)[154][155] බොහෝ ගංගා වියළි කාලවලදී අවම වශයෙන් අර්ධ වශයෙන් සිඳී යයි.[156] සමහර වෙරළබඩ ප්‍රදේශවලින් සහ ගංගා නිම්නවලින් පිටත පස නොගැඹුරු හා ඛාදනයට ලක්වන අතර එහි ගුණාත්මකභාවය දුර්වලය.[157][158] අගනුවර, වන දිලි විශාලතම නගරය සහ ප්‍රධාන වරාය නගරය වන අතර දෙවන විශාලතම නගරය වන්නේ නැඟෙනහිර නගරයක් වන බවුකාවු ය.ඉඩම් ආවරණයදේශගුණය නිවර්තන කලාපීය වන අතර වසර පුරා සාපේක්ෂව ස්ථායී උෂ්ණත්වයක් ඇත. තෙත් සමයක් දෙසැම්බර් සි
ට මැයි දක්වා රට පුරා පවතින අතර, දකුණේ[159]  සහ ඔස්ට්‍රේලියාවේ මෝසමක බලපෑම හේතුවෙන් තරමක් දිගු විය හැක.[160]  මෙම කාලය තුළ වර්ෂාපතනය මිලිමීටර් 222–252 දක්වා ළඟා විය හැකිය. වියළි කාලවලදී, එය මිලිමීටර් 12-18 දක්වා පහත වැටේ.[161] අධික වර්ෂාපතනයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සිදුවන ගංවතුර සහ නායයෑම් වලට රට අවදානමට ලක් වේ. විශේෂයෙන් ලා නිනා ආචරණය මගින් වර්ෂාපතන මට්ටම ඉහළ යන විට එසේ සිදු වේ.[162] කඳුකර අභ්‍යන්තරය වෙරළට වඩා සිසිල් ය.[163] වෙරළබඩ ප්‍රදේශ විශාල වශයෙන් භූගත ජලය මත රඳා පවතින අතර, එය වැරදි කළමනාකරණය, වන විනාශය සහ දේශගුණික විපර්යාස වලින් පීඩනයට ලක් වේ.[164] දේශගුණික විපර්යාස හේතුවෙන් උෂ්ණත්වය සුළු වැඩිවීමක් අත්විඳින්නට ඇතැයි සිතන අතර, වර්ෂාපතන රටාවල සුළු වෙනසක් සිදුවී ඇත.[165]රට පුරා වෙරළබඩ පරිසර පද්ධති විවිධ වේ, උතුරු සහ දකුණු වෙරළ තීරයන් අතර මෙන්ම නැගෙනහිර කෙළවර සහ බටහිරින් වැඩි ප්‍රදේශ අතර අවකාශීය වශයෙන් වෙනස් වේ. රටේ ජලය කොරල් ත්‍රිකෝණයේ ජෛව විවිධත්ව උණුසුම් කලාපයේ කොටසක් වන බැවින් මෙම පරිසර පද්ධතිවලට කොරල්පර ඇතුළත් වේ.[166] නැගෙනහිර ටිමෝරයේ නැඟෙනහිර දෙසින් පිහිටි ප්‍රදේශය පයිචෞ කඳුවැටියෙන්
සහ ඉරා ලාලාරෝ විලෙන් සමන්විත වන අතර, එය රටේ පළමු සංරක්ෂණ ප්‍රදේශය වන නිනෝ කෝනිස් සන්තානා ජාතික උද්‍යානය සමන්විත වේ.[167].රට තුළ ඉතිරිව ඇති අවසන් නිවර්තන වියළි වනාන්තර ප්‍රදේශයද මෙය වේ. එය අද්විතීය ශාක හා සත්ව විශේෂ ගණනාවකට සත්කාරකත්වය සපයන ස්ථානයක් වේ.[168] උතුරු වෙරළ තීරය අවදානමට ලක්ව ඇති බවට තීරණය කර ඇති කොරල්පර පද්ධති ගණනාවකින් සංලක්ෂිත වේ.[169]රට තුළ භෞමික ශාක විශේෂ 41,000 ක් පමණ ඇති අතර, 2010 ගණන්වල මැද භාගයේදී භූමියෙන් 35% ක් පමණ වනාන්තර විය.[170]  උතුරු වෙරළ, මධ්‍යම කඳුකරය සහ දකුණු වෙරළ තීරයේ වනාන්තර එකිනෙකට වෙනස් වේ.[171] නැගෙනහිර ටිමෝරය යනු ටිමෝරය සහ වෙටාර් පතනශීලී වනාන්තර පරිසර කලාපය හි නිවහන වේ.[172] නීතියේ යම් පාරිසරික ආරක්ෂාවක් ඇති නමුත් එය රජයේ ප්‍රමුඛතාවයක් වී නැත.[173][174] දේශගුණික විපර්යාසවලට අමතරව, වන විනාශය, ඉඩම් හායනය, අධික ලෙස මසුන් ඇල්ලීම සහ දූෂණය හේතුවෙන් දේශීය පරිසර පද්ධති තර්ජනයට ලක්ව ඇත.[175]ආර්ථිකයනැගෙනහිර ටිමෝරයේ නාමික GDP (පෙර සහ දත්ත)නැඟෙනහිර ටිමෝරයේ ආර්ථිකය යනු කෝපි, කිරිගරුඬ, පෙට්‍රෝලියම් සහ සඳුන් වැනි භාණ්ඩ කිහිපයක අපනයනය මත යැපෙන වෙළෙඳ
පොළ ආර්ථිකයකි.[176] අභ්‍යන්තරව, පුළුල් දරිද්‍රතාවය නිසාවෙන් වෙළඳපල මෙහෙයුම් සීමා වේ.[177]  රට එක්සත් ජනපද ඩොලරය භාවිතා කරයි. ආර්ථිකය සාමාන්‍යයෙන් විදේශ ආයෝජන සඳහා විවෘතයි, නමුත් විදේශිකයන්ට ඉඩම් හිමිවීම තහනම්ය. එමගින් අදහස් වන්නේ අයෝජකයන් හට රට තුළ දේශීය හවුල්කරුවෙකු අවශ්‍ය බවයි.[178]  තරඟය සීමා වන්නේ රජයේ බාධකවලට වඩා, ආර්ථිකයේ කුඩා ප්‍රමාණය නිසාවෙනි. අපනයන වලට වඩා බොහෝ වැඩි ආනයන ඇත.[179] භාණ්ඩ වල මිල බොහෝ විට ආසන්න රටවලට වඩා වැඩිය.[180]  උද්ධමනය සදහා රජයේ වියදම් දැඩි ලෙස බලපායි.[181]  වර්ධනය මන්දගාමී වී ඇත. සාමාන්‍ය වශයෙන් 2011 සිට 2021 දක්වා වසරකට 2.5% වර්ධනයක් ඇත.[182]රටේ බොහෝමයක් ඉතා දුප්පත්ය. ජාතික දරිද්‍රතා රේඛාවට පහලින් රටේ 40% කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් ජීවත් වේ. මෙම දරිද්‍රතාවය විශේෂයෙන්ම ගම්බද ප්‍රදේශවල බහුලව දක්නට ලැබෙන අතර බොහෝ දෙනෙක් යැපුම් ගොවීන් හෝ ධීවරයන් වේ. නාගරික ප්‍රදේශවල පවා බහුතරය දුප්පත් ය. සමස්තයක් වශයෙන්, කාන්තාවන් පිරිමින්ට වඩා දුප්පත් ය, බොහෝ විට අඩු වැටුප් සහිත වෘත්තීන්හි සේවය කරති.[183]  මන්දපෝෂණය බහුලව දක්නට ලැබෙන අතර, දරුවන්ගෙන් අඩකට වඩා අඩු වර්ධනයක් පෙන්නුම
් කරයි.[184]  විවාහක වැඩ කරන වයසේ (15-49) පිරිමින්ගෙන් 91%ක් සේවයේ යොදවා ඇත. 2016 දී, විවාහක වැඩ කරන වයසේ කාන්තාවන්ගෙන් 43% ක් පමණි. නිවාස හා ඉඩම් අයිතිය සහ බැංකු ගිණුමක් හිමිවීම සම්බන්ධයෙන් පිරිමින්ට පක්ෂව කුඩා විෂමතා තිබේ.[185]  ජනගහනයෙන් හතරෙන් එකක් පමණ සිටින නැගෙනහිර මහ නගර සභා තුන, 50% ක් අඩංගු බටහිර ප්‍රදේශවලට වඩා දුප්පත්කම අඩුය.[186]රටේ මසුන් ඇල්ලීමෙන් 94% ක් පැමිණෙන්නේ සාගරයෙනි, විශේෂයෙන් වෙරළබඩ ධීවර කර්මාන්තයෙනි.[187]  පවුල්වලින් 66% ක් අර්ධ වශයෙන් යැපුම් ක්‍රියාකාරකම් වලින් සහාය වේ, කෙසේ වෙතත් සමස්තයක් ලෙස රට ස්වයංපෝෂිත වීමට ප්‍රමාණවත් ආහාර නිෂ්පාදනය නොකරයි, ආහාර ආනයන මත රඳා පවතී.[188]  කෘෂිකාර්මික කටයුතු සදහා රජයෙන් ලැබෙන්නේ සුළු ආයෝජනයකි.[189]  පුද්ගලික අංශය කුඩා ප්‍රමාණයෙන් ක්‍රියාත්මක වේ. රජය බොහෝ විට පොදු ව්‍යාපාරවල යෙදෙයි. ජාතික ජනගහනයෙන් හතරෙන් එකක් අවිධිමත් ආර්ථිකයේ සේවය කරන අතර, නිල රාජ්‍ය සහ පෞද්ගලික අංශයේ 9% බැගින් සේවයේ යෙදෙයි.[190]  වැඩ කරන වයසේ අයගෙන් 23%ක් පමණ මුදල් ආර්ථිකයේ ද, 21% සිසුන් සහ 27%ක් යැපුම් ගොවීන් සහ ධීවරයින් ලෙස සේවයේ යෙදෙයි.[191]  ආර්ථිකය බොහෝ
දුරට මුදල් මත පදනම් වූවක් වන අතර බැංකුවලින් ලබා ගත හැකි වාණිජ ණය ඉතා අල්පය.[192] විදේශීය ශ්‍රමිකයන්ගෙන් ලැබෙන ප්‍රේෂණ වාර්ෂිකව ඩොලර් මිලියන 100ක් පමණ එකතු වේ.[193]භාගික කාසි, "සෙන්ටාවෝස්", එක්සත් ජනපද ඩොලරයේ කොටසක් ලෙස දේශීයව භාවිතා වේනිදහස ලබන විට ඉහළ මධ්‍යම ආදායම් ලබන රටක ධනයට සමාන ඒක පුද්ගල වටිනාකමක් තිබූ අතර ස්වභාවික සම්පත් සම්බන්ධයෙන් සැලකිය යුතු ධනයක් ලැබුනි. මෙයින් අඩකට වඩා තෙල් සහ හතරෙන් එකක් ස්වාභාවික වායු වේ. මෙම පුනර්ජනනීය නොවන සම්පත් වඩාත් තිරසාර ධනයක් බවට පත් කිරීම සඳහා ටිමෝරය-ලෙස්ටේ ඛනිජ තෙල් අරමුදල 2005 දී පිහිටුවන ලදී.[194]  2005 සිට 2021 දක්වා තෙල් අලෙවියෙන් උපයාගත් ඩොලර් බිලියන 23ක් අරමුදලට ඇතුළු වී ඇත. ඩොලර් බිලියන 8ක් ආයෝජනවලින් උපයා ඇති අතර ඩොලර් බිලියන 12ක් වියදම් කර ඇත.[195]  තෙල් හා ගෑස් සංචිතවල අඩුවීම 2010 වසරේ පටන් HDI අඩුවීමට හේතු විය.[196]  රජයේ වියදම්වලින් 80%ක් ලැබෙන්නේ මෙයින්ය. 2021 වන විට ඩොලර් බිලියන 19 ක් තිබූ අරමුදල ජාතික අයවැයේ ප්‍රමාණයට වඩා 10 ගුණයකින් වැඩි ය. තෙල් ආදායම අඩු වී ඇති බැවින් අරමුදල අවසන් වීමේ අවදානමක් ඇත. 2009 වසරේ සිට සෑම වසරකම පාහ
ේ මුදල් ආපසු ගැනීම් තිරසාර මට්ටම් ඉක්මවා ඇත.[197]  තෙල් සහ ගෑස් අඩු හිතකර බලශක්ති ප්‍රභවයන් බවට පත් වීම නිසා ඉතිරි විභව සංචිතවල අගය ද අහිමි වේ.[198]රටේ ආර්ථිකය රඳාපවතින්නේ තරමක් දුරට විදේශ පරිත්‍යාගශීලීන්ගේ ආධාර මත ය.[199] 2012 වසරේ පටන් රජයේ වියදම් අඩු වූ අතර, එය ඊළඟ වසර තුළ පුද්ගලික අංශයට බලපෑම් ඇති කළේය. රජය සහ එහි රජය සතු තෙල් සමාගම බොහෝ විට විශාල පෞද්ගලික ව්‍යාපෘති සඳහා ආයෝජනය කරයි. රජයේ වියදම් අඩුවීම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ වර්ධනයේ අඩුවීමක් සමඟ සමපාත විය.[200]  ඛණිජ තෙල් අරමුදලට පසුව, රජයේ ආදායම් ලබන දෙවන විශාලතම මූලාශ්‍රය වන්නේ බදු ය. බදු ආදායම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 8%කට වඩා අඩුය. කලාපයේ අනෙකුත් බොහෝ රටවලට වඩා අඩු සහ සමාන ප්‍රමාණයේ ආර්ථිකයක් ඇත. අනෙකුත් රජයේ ආදායම ලැබෙන්නේ වරාය අධිකාරීන්, යටිතල පහසුකම් සමාගම් සහ නැගෙනහිර ටිමෝරයේ ජාතික විශ්ව විද්‍යාලය ඇතුළත් "ස්වාධීන ආයතන" 23කිනි.[201] සමස්තයක් වශයෙන් ගත් කල, රජයේ වියදම් ලෝකයේ ඉහළම අගයන් අතර පවතී.[202] අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය සහ ජල යටිතල පහසුකම් සඳහා ආයෝජන නොසැලකිය හැකි තරම්ය.[203]නැගෙනහිර ටිමෝරයේ අපනයනවල සමානුපාතික නියෝජනයක්, 2019ම
ානව ප්‍රාග්ධන හිඟය, යටිතල පහසුකම් දුර්වලතා, අසම්පූර්ණ නීති පද්ධතියක් සහ අකාර්යක්ෂම නියාමන පරිසරයක් හේතුවෙන් පුද්ගලික අංශයේ සංවර්ධනය පසුගාමී වී ඇත.[204] පෘතුගීසි සහ ඉන්දුනීසියානු පාලනයෙන් පරස්පර මාතෘකා මෙන්ම සාම්ප්‍රදායික චාරිත්‍ර වාරිත්‍රවලට ඉඩ සැලසීමට අවශ්‍ය වීමත් සමඟ දේපළ අයිතිවාසිකම් වැරදි ලෙස අර්ථ දක්වා ඇත.[205] 2010 වන විට, නාගරික නිවාසවලින් (පුද්ගලයන් 321,043) 87.7% සහ ග්‍රාමීය නිවාසවලින් (මිනිසුන් 821,459) 18.9% ක් (සාමාන්‍ය 38.2%) සඳහා විදුලිය ඇත.[206] වැඩ කරන වයසේ ජනගහනය වැඩි වුවද 2014 සහ 2018 අතර පුද්ගලික අංශය දුර්වලය. කෘෂිකර්මය සහ නිෂ්පාදනය ස්වාධීනත්වයට වඩා ඒක පුද්ගල ඵලදායිතාව අඩුය.[207] තෙල් නොවන ආර්ථික අංශ සංවර්ධනය කිරීමට අසමත් වී ඇත.[208] ඉදිකිරීම් සහ පරිපාලනයේ වර්ධනය තෙල් ආදායම මත රඳා පවතී.[209] තෙල් සම්පත් මත යැපීමේ අවාසනාවන්ත ශාපයක් බව රටේ සමහර පැති වලින් පෙන්වයි.[210] 2013-2019 දක්වා සියලුම ෆොසිල ඉන්ධන නොවන අපනයනවලින් 90%ක් කෝපිවලින් සමන්විත වූ අතර, එවැනි සියලුම අපනයන වාර්ෂිකව ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 20ක් පමණ වේ.[211] 2017 වසරේ සංචාරකයින් 75,000ක් මෙරටට පැමිණ ඇත.[212]
ජනවිකාශනයජනගහන පිරමීඩයනැගෙනහිර ටිමෝරයේ 2015 සංගණනයේදී 1,183,643 ජනගහනයක් වාර්තා විය. ජනගහනය ප්‍රධාන වශයෙන් ජීවත් වන්නේ සියලුම නාගරික ප්‍රදේශ පිහිටා ඇති වෙරළ තීරයේ ය.[213]  නාගරික ප්‍රදේශවල අයට සාමාන්‍යයෙන් විධිමත් අධ්‍යාපනය, රැකියා අපේක්ෂාවන් සහ සෞඛ්‍ය සේවා ඇත. ප්‍රබල ස්ත්‍රී පුරුෂ විෂමතාවයක් රට පුරා පවතින අතර නාගරික ප්‍රාග්ධනයේ එය එතරම් දරුණු නොවේ. ධනවත් සුළුතරය බොහෝ විට සෞඛ්‍ය හා අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා විදේශගත වේ.[214]  ජනගහනය තරුණ වන අතර මධ්‍ය අගය වයස අවුරුදු 20ට අඩුය.[215]  විශේෂයෙන්ම ජනගහනයෙන් විශාල ප්‍රතිශතයක් (2015 දී 45%ක් පමණ) වයස් 15 සහ 24 අතර පිරිමින් වේ. එය ලොව තුන්වන විශාලතම තරුණ පිරිමි කොට්ඨාශය වේ.[216]සෞඛ්‍ය සේවා සඳහා 2021 දී ජාතික අයවැයෙන් 6%ක් වෙන් කෙරිණි.[217] 1990 සිට 2019 දක්වා ආයු අපේක්ෂාව 48.5 සිට 69.5 දක්වා ඉහළ ගියේය. 2000 සහ 2010 අතර අපේක්ෂිත පාසල් වසර 9.8 සිට 12.4 දක්වා ඉහළ ගිය අතර පාසල් අධ්‍යාපනයේ මධ්‍යන්‍ය වසර 2.8 සිට 4.4 දක්වා ඉහළ ගියේය. මේවා සඳහා 2010 සිට ප්‍රගතිය සීමා වී ඇත. ඒක පුද්ගල දළ ජාතික ආදායම 2010 දී ඒ හා සමානව ඉහළ ගිය අතර එතැන් සිට අඩු
වී ඇත.[218]  2016 වන විට නැගෙනහිර ටිමෝරයේ ජනගහණයෙන් 45.8% දරිද්‍රතාවයට පත්ව ඇත. 16.3% දැඩි ලෙස දරිද්‍රතාවයට පත්ව ඇත.[219] නිදහස ලබන විට ලොව ඉහළම අගය වූ 7.8ක් වූ සාඵල්‍යතා අනුපාතය,[220]2016 වන විට 4.2 දක්වා අඩු විය. එය ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල සහ දුප්පත්[221]  සහ අඩු සාක්ෂරතා සහිත කුටුම්භ අතරට සාපේක්ෂව ඉහළ ය.[222] 2016 වන විට, සාමාන්‍ය කුටුම්භ ප්‍රමාණය 5.3ක් වූ අතර, වයස අවුරුදු 15ට අඩු පුද්ගලයින්ගෙන් 41%ක් සහ කාන්තාවන් ප්‍රධානත්වය දරන පවුල් 18%කි.[223]  ළදරු මරණ අනුපාතය 1,000කට 30ක් වූ අතර, එය 2003දී අගය වන 1,000කට 60 සිට අඩු විය.[224]  වයස අවුරුදු 5 ට අඩු ළමුන්ගෙන් 46% ක් 2010 දී 58% සිට අඩු වර්ධනයක් පෙන්නුම් කර ඇත. එම කාලය තුළ වැඩ කරන වයසේ වැඩිහිටි තරබාරුකම 5% සිට 10% දක්වා වැඩි විය. 2016 වන විට ළමුන්ගෙන් 40% ක්, කාන්තාවන්ගෙන් 23% ක් සහ පිරිමින්ගෙන් 13% ක් රක්තහීනතාවයෙන් පෙලේ.[225] vte නැගෙනහිර ටිමෝරය හි විශාලතම නගරcitypopulation.de/en/timor/cities/ස්ථානයමහ නගර සභාජනගහණයදිලිබවුකාවු1දිලිදිලි244,5842බවුකාවුබවුකාවු17,3573මලියානාබොබොනාරෝ12,7874ලොස්පාලෝස්ලෝ