LexiconShiftInnovations/SinhalaWikipediaArticles huggingface dataset:
), එහි තේරුම "පීටා හි කා (ආත්මය) නිවස", මෙම්ෆිස්හි පීටා දෙවියන්ගේ දේවාලයක නමයි.[20]"Miṣr" (අරාබි උච්චාරණය: [mesˤɾ]; "مِصر") යනු ඊජිප්තුවේ සම්භාව්‍ය කුර්ආන් අරාබි සහ නූතන නිල නාමය වන අතර, "Maṣr" (මෙය ජිප්තියානු අරාබි උච්චාරණය: مَصر) යනු ඊජිප්තු අරාබි භාෂාවේ දේශීය උච්චාරණය වන අතර,[21] සම්පූර්ණ නිල නාමය "Jumhūrīyat Miṣr ʻArabīyah" සහ "Gomhoreyyet Maṣr el-ʿArabeyya" ලෙස සම්මත සහ ඊජිප්තු අරාබි භාෂාවෙන් පිළිවෙලින් වේ. නම සෙමිටික් සම්භවයක් ඇති අතර, හෙබ්‍රෙව් "מִצְרַיִם" ("Miṣráyim/Mitzráyim/Mizráim") වැනි ඊජිප්තුව සඳහා වෙනත් සෙමිටික් වචන සමඟ කෙලින්ම සම්බන්ධ වේ. ඊජිප්තුව සඳහා මෙම නමේ පැරණිතම සහතිකය වන්නේ "මායිම" හෝ "මායිම" යන අර්ථය ඇති miṣru/miṣirru/miṣaru ට සම්බන්ධ Akkadian "mi-iṣ-ru" ("miṣru") ය.[22][23]  නව-ඇසිරියානු අධිරාජ්‍යය ව්‍යුත්පන්න යෙදුම, මු-ෂුර් භාවිතා කළේය.[24][25]The ancient Egyptian name of the country was    (𓆎 𓅓 𓏏𓊖) km.t, which means black land, likely referring to the fertile black soils of the Nile flood plains, distinct from the deshret (⟨dšṛt⟩), or "red land" of the desert
.[26][27] This name is commonly vocalised as Kemet, but was probably pronounced [kuːmat] in ancient Egyptian.[28] The name is realised as K(h)ēmə (Bohairic Coptic: ⲭⲏⲙⲓ, Sahidic Coptic: ⲕⲏⲙⲉ) in the Coptic stage of the Egyptian language, and appeared in early Greek as Χημία (Khēmía).[29][30] Another name was ⟨tꜣ-mry⟩ "land of the riverbank".[31] The names of Upper and Lower Egypt were Ta-Sheme'aw (⟨tꜣ-šmꜥw⟩) "sedgeland" and Ta-Mehew (⟨tꜣ mḥw⟩) "northland", respectively.ඉතිහාසයප්‍රාග් ඓතිහාසික හා පුරාණ ඊජිප්තුව1960 දී ඩෙර් නටබුන් විහාරයනයිල් ටෙරස් දිගේ සහ කාන්තාර ක්ෂේම භූමියේ පාෂාණ කැටයම් පිළිබඳ සාක්ෂි තිබේ. ක්‍රිස්තු පූර්ව 10 වැනි සහස්‍රයේ දී, දඩයම් කරන්නන්ගේ සහ ධීවරයන්ගේ සංස්කෘතියක් වෙනුවට ධාන්‍ය ඇඹරුම් සංස්කෘතියක් ආදේශ විය. ක්‍රි.පූ. 8000 දී පමණ දේශගුණික විපර්යාස හෝ අධික ලෙස තෘණ බිම් විනාශ වීම ඊජිප්තුවේ එඬේර ඉඩම් වියලීමට පටන් ගත් අතර එය සහරා කාන්තාරය සාදයි. මුල් ගෝත්‍රික ජනයා නයිල් ගඟට සංක්‍රමණය වූ අතර එහිදී ඔවුන් පදිංචි වූ කෘෂිකාර්මික ආර්ථිකයක් සහ වඩාත් මධ්‍ය
ගත සමාජයක් වර්ධනය කළහ.[32]ක්‍රිස්තු පූර්ව 6000 පමණ වන විට නවශිලා යුගයේ සංස්කෘතියක් නයිල් නිම්නයේ මුල් බැස ගත්තේය.[33] නව ශිලා යුගයේදී, ඉහළ සහ පහළ ඊජිප්තුවේ පූර්ව රාජවංශික සංස්කෘතීන් කිහිපයක් ස්වාධීනව වර්ධනය විය. බඩරියානු සංස්කෘතිය සහ අනුප්‍රාප්තික නකාඩා මාලාව සාමාන්‍යයෙන් සැලකෙන්නේ රාජවංශික ඊජිප්තුවේ පූර්වගාමීන් වශයෙනි. පැරණිතම පහළ ඊජිප්තු අඩවිය වන මෙරිම්ඩා, බඩාරියන් යුගයට වසර හත්සියයකට පමණ පෙර සිට ඇත. සමකාලීන පහළ ඊජිප්තු ප්‍රජාවන් ඔවුන්ගේ දකුණු සගයන් සමඟ වසර දෙදහසකට වැඩි කාලයක් සහජීවනයෙන් සිටි අතර, සංස්කෘතිකමය වශයෙන් වෙනස් වූ නමුත් වෙළඳාම හරහා නිරන්තර සම්බන්ධතා පවත්වා ගෙන ගියහ. ඊජිප්තු හයිරොග්ලිෆික් ශිලා ලේඛන පිළිබඳ පැරණිතම සාක්ෂි දක්නට ලැබුණේ පූර්ව රාජවංශ යුගයේ නකාඩා III මැටි බඳුන් මත වන අතර එය ක්‍රිස්තු පූර්ව 3200 පමණ වේ.[34]ගීසා නෙක්‍රොපොලිස් යනු පුරාණ ආශ්චර්යයන්ගෙන් පැරණිතම වන අතර තවමත් පවතින එකම එකකි.එක්සත් රාජධානියක් ක්‍රි.පූ. 3150 මෙනෙස් රජු විසින් ආරම්භ කරන ලද අතර, එය ඊළඟ සහස්‍ර තුන සඳහා ඊජිප්තුව පාලනය කළ රාජ වංශ මාලාවකට මග පෙන්වීය. ඊජිප්තු සංස්කෘතිය මෙම දිගු කාලය තුළ සමෘද
්ධිමත් වූ අතර එහි ආගම, කලාව, භාෂාව සහ සිරිත් විරිත් තුළ කැපී පෙනෙන ලෙස ඊජිප්තුව පැවතුනි. එක්සත් ඊජිප්තුවේ පළමු පාලක රාජවංශ දෙක පැරණි රාජධානි යුගය සඳහා වේදිකාව සකසන ලදී - ක්‍රි.පූ. 2700-2200, බොහෝ පිරමීඩ ගොඩනගා ඇත, විශේෂයෙන් ඩිජෝසර් හි තුන්වන රාජවංශ පිරමීඩය සහ හතරවන රාජවංශයේ ගීසා පිරමීඩය.පළමු අතරමැදි කාලය වසර 150 ක පමණ දේශපාලන පෙරළියක් ඇති කළේය.[35] කෙසේ වෙතත්, ප්‍රබල නයිල් ගංවතුර සහ රජය ස්ථාවර කිරීම, මධ්‍යම රාජධානියේ- ක්‍රි.පූ. 2040 III වන අමනෙම්හාට්ගේ පාලන සමයේදී උච්චතම අවස්ථාවට ළඟා වෙමින් රට සඳහා නව සමෘද්ධියක් ගෙන ආවේය. අසමගියේ දෙවන කාල පරිච්ඡේදය ඊජිප්තුවේ පළමු විදේශීය පාලක රාජවංශය, එනම් සෙමිටික් හයික්සෝස්ගේ පැමිණීම ප්‍රකාශ කළේය. හයික්සෝස් ආක්‍රමණිකයන් ක්‍රි.පූ. 1650 දී පමණ පහළ ඊජිප්තුවේ බොහෝ ප්‍රදේශ අත්පත් කරගත් අතර අවාරිස් හි නව අගනුවරක් ආරම්භ කළහ. දහඅටවන රාජවංශය ආරම්භ කර අගනුවර මෙම්ෆිස් සිට තීබ්ස් වෙත ගෙන ගිය I අහ්මෝස් විසින් නායකත්වය දුන් ඉහළ ඊජිප්තු හමුදාවක් විසින් ඔවුන් පලවා හරින ලදී.නව රාජධානිය ක්‍රි.පූ. 1550-1070 දහඅටවන රාජවංශය සමඟ ආරම්භ වූ අතර, ඊජිප්තුවේ ජාත්‍යන්තර බලයක් ල
ෙස නැගීම සනිටුහන් කරමින්, එහි විශාලතම ව්‍යාප්තිය අතරතුර නුබියාවේ ටොම්බෝස් දක්වා දකුණින් පිහිටි අධිරාජ්‍යයක් දක්වා ව්‍යාප්ත වූ අතර නැගෙනහිරින් ලෙවන්ට්හි කොටස්ද ඇතුළත් විය. මෙම කාල සීමාව හට්ෂෙප්සුට්, තුත්මෝස් III, අක්නාටන් සහ ඔහුගේ බිරිඳ නෙෆර්ටිටි, ටූටන්කාමුන් සහ රැම්සෙස් II ඇතුළු වඩාත් ප්‍රසිද්ධ පාරාවෝවරුන් කිහිප දෙනෙකු සඳහා සටහන් වේ. ඒක දේවවාදයේ පළමු ඓතිහාසිකව සහතික කළ ප්‍රකාශනය පැමිණියේ මෙම කාල පරිච්ඡේදයේදී ඇටෙනිස්වාදය ලෙසිනි. වෙනත් ජාතීන් සමඟ නිරන්තර සම්බන්ධතා නව රාජධානියට නව අදහස් ගෙන ආවේය. පසුව ලිබියානුවන්, නූබියානුවන් සහ ඇසිරියානුවන් විසින් රට ආක්‍රමණය කර යටත් කර ගත් නමුත් ස්වදේශික ඊජිප්තුවරුන් අවසානයේ ඔවුන්ව පලවා හැර ඔවුන්ගේ රටේ පාලනය නැවත ලබා ගත්හ.[36]ඇනිගේ මළවුන්ගේ පොතෙන් හදවතේ බර කිරා බැලීමක්‍රි.පූ. 525 දී, කැම්බිසස් II විසින් නායකත්වය දුන් අචමෙනිඩ් අධිරාජ්‍යය, ඔවුන්ගේ ඊජිප්තුව යටත් කර ගැනීම ආරම්භ කළ අතර, අවසානයේදී පෙලූසියම් සටනේදී ප්සම්තික් III වන පාරාවෝ අල්ලා ගන්නා ලදී. කැම්බිසස් II පසුව පාරාවෝ යන නිල නාමය ලබා ගත් නමුත්, ඊජිප්තුව පාලනය කළේ පර්සියාවේ (නූතන ඉරානය) ඔහුගේ නිව
සේ සිට ඊජිප්තුව පාලනය කරමිනි. 525 සිට 402 දක්වා ඊජිප්තුවේ මුළු විසිහත්වන රාජවංශය, පෙටුබස්ටිස් III සඳහා හැර, අචමෙනිඩ් අධිරාජ්‍යයන් සියල්ලන්ටම පාරාවෝ යන පදවි ප්‍රදානය කරන ලද සම්පූර්ණයෙන්ම අචමෙනිඩ්-පාලක කාල පරිච්ඡේදයකි. අචමෙනිඩ් ට එරෙහිව තාවකාලිකව සාර්ථක කැරලි කිහිපයක් ක්‍රි.පූ. පස්වන සියවස සනිටුහන් කළ නමුත්, අචමෙනිඩ් ස්ථිරවම පෙරලා දැමීමට ඊජිප්තුවට නොහැකි විය.[37]තිස්වන රාජවංශය යනු පාරාවෝ යුගයේ අවසන් ස්වදේශික පාලක රාජවංශයයි. ක්‍රි.පූ. 343 දී අවසන් ස්වදේශික පාරාවෝ වූ II නෙක්ටනෙබෝ රජු සටනින් පරාජයට පත් වීමෙන් පසු එය නැවතත් අචමෙනිඩ්ස් අතට පත් විය. කෙසේ වෙතත්, ඊජිප්තුවේ මෙම තිස්එක් රාජවංශය දිගු කලක් පැවතුනේ නැත, මන්දයත් දශක කිහිපයකට පසු මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් විසින් අචමෙනිඩ්ස් බලයෙන් පහ කරන ලදී. ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ මැසිඩෝනියානු ග්‍රීක ජෙනරාල් ටොලමි I සෝටර් විසින් ටොලමික් රාජවංශය ආරම්භ කරන ලදී.[38]ටොලමික් සහ රෝම ඊජිප්තුවටොලමියානු රැජින ක්ලියෝපැට්රා VII සහ ඇගේ පුත් ජුලියස් සීසර්, සිසේරියන්, ඩෙන්ඩෙරා විහාරයේදීටොලමියානු රාජධානිය බලවත් හෙලනිස්ටික් රාජ්‍යයක් වූ අතර එය නැගෙනහිරින් දකුණු සිරියාවේ
සිට බටහිරින් සයිරේන් දක්වාත් දකුණින් නූබියාව සමඟ මායිම දක්වාත් විහිදේ. ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාව ග්‍රීක සංස්කෘතියේ සහ වෙළඳාමේ අගනුවර සහ මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත් විය. ස්වදේශික ඊජිප්තු ජනතාව විසින් පිළිගැනීමක් ලබා ගැනීම සඳහා, ඔවුන් පාරාවෝවරුන්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයන් ලෙස නම් කළහ. පසුකාලීන ටොලමිවරුන් ඊජිප්තු සම්ප්‍රදායන් ලබා ගත් අතර, ඔවුන් පොදු ස්මාරකවල ඊජිප්තු විලාසිතාවෙන් සහ ඇඳුමෙන් නිරූපණය කර ඇති අතර ඊජිප්තු ආගමික ජීවිතයට සහභාගී වූහ.[39][40]ටොලමියානු රේඛාවේ අවසාන පාලකයා වූයේ VII වන ක්ලියෝපැට්රා වන අතර, ඔක්ටේවියන් ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාව අල්ලා ගැනීමෙන් පසු ඇගේ කුලී හේවා හමුදාව පලා ගිය පසු, ඇගේ පෙම්වතා වූ මාර්ක් ඇන්ටනි භූමදානය කිරීමෙන් පසු සියදිවි නසා ගත්තාය. ටොලමිවරු ස්වදේශික ඊජිප්තුවරුන්ගේ කැරලිවලට මුහුණ දුන් අතර රාජ්‍යයේ පරිහානියට සහ රෝමය විසින් ඈඳා ගැනීමට තුඩු දුන් විදේශීය හා සිවිල් යුද්ධවලට සම්බන්ධ වූහ.1 වන සියවසේදී ශාන්ත මාර්ක් එවැන්ජලිස්ත විසින් ක්‍රිස්තියානි ධර්මය ඊජිප්තුවට ගෙන එන ලදී.[41] ඩයොක්ලෙටියන් ගේ පාලන සමය (ක්‍රි.ව. 284-305) ඊජිප්තුවේ ක්‍රිස්තියානුවන් විශාල සංඛ්‍යාවක් හිංසාවට ලක් වූ රෝමයේ ස
ිට බයිසැන්තියානු යුගය දක්වා සංක්‍රමණය වීම සනිටුහන් කළේය. ඒ වන විට අලුත් ගිවිසුම ඊජිප්තු භාෂාවට පරිවර්තනය වී තිබුණි. CE 451 දී චැල්සිඩෝන් කවුන්සිලයෙන් පසුව, පැහැදිලි ඊජිප්තු කොප්ටික් පල්ලියක් ස්ථිරව පිහිටුවන ලදී.[42]මධ්‍යතන යුගය (7වන සියවස – 1517)අප්‍රිකාවේ පැරණිතම පල්ලිය ලෙස පිළිගැනෙන කයිරෝවේ අම්ර් ඉබ්න් අල්-අස් පල්ලිය602-628 බයිසැන්තියානු-සසානියානු යුද්ධය මධ්‍යයේ 7 වන සියවසේ මුල් භාගයේ කෙටි සසනිඩ් පර්සියානු ආක්‍රමණයකින් පසු රටේ පාලනය නැවත ලබා ගැනීමට බයිසැන්තියානුවන්ට හැකි විය, එම කාලය තුළ ඔවුන් වසර දහයක් සසානියානු ඊජිප්තුව ලෙස හැඳින්වූ නව කෙටිකාලීන පළාතක් පිහිටුවන ලදී. 639-42, මුස්ලිම් අරාබිවරුන් විසින් ඉස්ලාමීය කාලිෆේට් විසින් ඊජිප්තුව ආක්‍රමණය කර යටත් කර ගන්නා ලද අතර, ඔවුන් ඊජිප්තුවේ බයිසැන්තියානු හමුදාවන් පරාජය කළ විට අරාබිවරු ඉස්ලාමය රටට ගෙන ආහ. මෙම කාල පරිච්ඡේදය තුළදී, ඊජිප්තුවරුන් ස්වදේශීය විශ්වාසයන් සහ පිළිවෙත් සමඟ ඔවුන්ගේ නව ඇදහිල්ල මුසු කිරීමට පටන් ගත් අතර, අද දක්වා වර්ධනය වී ඇති විවිධ සූෆි නියෝග වලට මග පාදයි.[41] මෙම පෙර චාරිත්‍ර කොප්ටික් ක්‍රිස්තු ධර්මයේ කාලපර
ිච්ඡේදය තුළ නොනැසී පැවතුනි.[43]639 දී අම්ර් ඉබ්න් අල්-ආස්ගේ අණ යටතේ දෙවන කලීෆා උමර් විසින් ඊජිප්තුවට හමුදාවක් යවන ලදී. හීලියෝපොලිස් සටනේදී ඔවුන් රෝම හමුදාවක් පරාජය කළා. 641 නොවැම්බර් 8 වන දින අත්සන් කරන ලද ගිවිසුමක් මගින් ඔහුට යටත් වූ ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාව දෙසට අම්ර් ඊළඟට ගමන් කළේය. 645 දී ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාව බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යය සඳහා නැවත ලබා ගත් නමුත් 646 දී අම්ර් විසින් නැවත අත්පත් කර ගන්නා ලදී. 654 දී කොන්ස්ටන්ස් II විසින් එවන ලද ආක්‍රමණ බලඇණියක් පලවා හරින ලදී.අරාබිවරුන් ඊජිප්තුවේ අගනුවර ෆුස්ටාට් ලෙස හැඳින්වූ අතර පසුව එය කුරුස යුද්ධ සමයේදී ගිනිබත් කරන ලදී. කයිරෝ පසුව 986 වර්ෂයේ ඉදිකරන ලද අතර එය බැග්ඩෑඩයට පමණක් දෙවැනි වන අරාබි කැලිෆේට්හි විශාලතම හා ධනවත්ම නගරය බවට වර්ධනය විය.අබ්බාසිඩ් කාලයඅහමඩ් ඉබ්න් ටූලුන්ගේ කයිරෝවේ ඉබ්න් තුලුන් පල්ලියඅබ්බාසිඩ් යුගය නව බදු වලින් සනිටුහන් වූ අතර, අබ්බාසිඩ් පාලනයේ සිව්වන වසරේදී කොප්ට්ස් නැවතත් කැරලි ගැසීය. 9 වන ශතවර්ෂයේ ආරම්භයේ දී ආණ්ඩුකාරවරයෙකු හරහා ඊජිප්තුව පාලනය කිරීමේ පුරුද්ද නැවත ආරම්භ කරන ලද අබ්දුල්ලා ඉබ්න් තහීර්, බැග්ඩෑඩ් හි පදිං
චි වීමට තීරණය කළ අතර, ඔහු වෙනුවෙන් පාලනය කිරීමට ඊජිප්තුවට නියෝජ්‍ය නිලධාරියෙකු යවා ඇත. 828 දී තවත් ඊජිප්තු කැරැල්ලක් ඇති වූ අතර 831 දී කොප්ට්ස් රජයට එරෙහිව ස්වදේශික මුස්ලිම්වරුන් සමඟ එක් විය. අවසානයේදී බැග්ඩෑඩ්හි අබ්බාසිඩ්වරුන්ගේ බලය අහිමි වීම නිසා ජෙනරල් මත ජෙනරාල් ඊජිප්තුවේ පාලනය අත්පත් කර ගැනීමට හේතු විය, නමුත් අබ්බාසිඩ් පක්ෂපාතීත්වය යටතේ සිටි, තුලුනිඩ් රාජවංශය (868-905) සහ ඉක්ෂිඩිඩ් රාජවංශය (935-969) ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට වඩාත්ම සාර්ථක විය.ෆාතිමිඩ්, අයුබිඩ් සහ මාම්ලුක්ස්ඩාවුඩි බෝරා විසින් ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලද හයවන කලීෆ් වන අල්-හකිම් බි-අම්ර් අල්ලාහ්ගේ කයිරෝවේ අල්-හකිම් පල්ලියකයිරෝව ෆාතිමිඩ් කැලිෆේට් හි ආසනය ලෙස මුස්ලිම් පාලකයින් ඊළඟ ශතවර්ෂ හය තුළ ඊජිප්තුව පාලනය කළේය. යුබිඩ් රාජවංශයේ අවසානයත් සමඟම, ටර්කෝ-සර්කැසියානු හමුදා කුලයක් වූ මාම්ලුක්වරු 1250 දී පමණ පාලනය කළහ. 13 වන සියවසේ අග භාගය වන විට ඊජිප්තුව රතු මුහුද, ඉන්දියාව, මලයාව සහ නැගෙනහිර ඉන්දීය කොදෙව් සම්බන්ධ කළේය.[44] 14 වන සියවසේ මැද භාගයේ සිදුවූ කළු මරණය රටේ ජනගහනයෙන් 40% ක් පමණ මිය ගියේය.[45]මුල් නූතන යුගය: ඔටෝම
න් ඊජිප්තුව (1517-1867)1798 ජූලි 21 වන දින ලෙජූන් විසින් පින්තාරු කරන ලද පිරමිඩ සටනේදී නැපෝලියන් මාම්ලුක් හමුදා පරාජය කළේය.1517 දී ඔටෝමන් තුර්කි ජාතිකයන් විසින් ඊජිප්තුව යටත් කර ගත් අතර පසුව එය ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ පළාතක් බවට පත් විය. ආරක්ෂක හමුදාකරණය එහි සිවිල් සමාජයට සහ ආර්ථික ආයතනවලට හානි කළේය.[44] වසංගතයේ බලපෑම් සමඟ ආර්ථික ක්‍රමයේ දුර්වල වීම ඊජිප්තුව විදේශ ආක්‍රමණවලට ගොදුරු විය. පෘතුගීසි වෙළෙන්දෝ ඔවුන්ගේ වෙළඳාම භාර ගත්හ.[44] 1687 සහ 1731 අතර ඊජිප්තුවට සාගත හයක් ඇති විය.[46] 1784 සාගතය හේතුවෙන් එහි ජනගහනයෙන් හයෙන් එකක් පමණ මිය ගියහ.[47]සියවස් ගණනාවක් රට පාලනය කළ ඊජිප්තු හමුදා කුලය වන මාම්ලුක්වරුන්ගේ අඛණ්ඩ බලය සහ බලපෑම හේතුවෙන් ඊජිප්තුව සෑම විටම ඔටෝමාන් සුල්තාන්වරුන්ට පාලනය කිරීමට අපහසු පළාතක් විය.1798 දී නැපෝලියන් බොනපාට්ගේ ප්‍රංශ හමුදා විසින් එය ආක්‍රමණය කරන තෙක් ඊජිප්තුව මාම්ලුක්ස් යටතේ අර්ධ ස්වාධීනව පැවතුනි. ප්‍රංශ ජාතිකයන් බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් පරාජය කිරීමෙන් පසුව, ඔටෝමන් තුර්කි ජාතිකයන්, සියවස් ගණනාවක් ඊජිප්තුව පාලනය කළ ඊජිප්තු මාම්ලුක්වරුන් සහ ඔටෝමන්වරුන්ගේ සේවයේ
යෙදී සිටි ඇල්බේනියානු කුලී හේවායන් අතර තුන්කොන් බල අරගලයක් ඇති විය.මුහම්මද් අලි රාජවංශයමුහම්මද් අලි රාජවංශය යටතේ ඊජිප්තුවමුහම්මද් අලි යනු මුහම්මද් අලි රාජවංශයේ නිර්මාතෘවරයා වන අතර ඊජිප්තුවේ සහ සුඩානයේ පළමු කේඩිව් වේ.ප්‍රංශ ජාතිකයන් නෙරපා හැරීමෙන් පසුව, ඊජිප්තුවේ ඔටෝමාන් හමුදාවේ ඇල්බේනියානු හමුදාපතිවරයෙකු වූ මුහම්මද් අලි පාෂා විසින් 1805 දී බලය අල්ලා ගන්නා ලදී. මුහම්මද් අලි මම්ලුක්වරුන් සමූල ඝාතනය කර 1952 විප්ලවය තෙක් ඊජිප්තුව පාලනය කිරීමට නියමිත රාජවංශයක් ස්ථාපිත කළේය.1820 දී දිගු-ප්‍රධාන කපු හඳුන්වාදීම, සියවස අවසන් වීමට පෙර එහි කෘෂිකර්මාන්තය මුදල්-බෝග ඒක සංස්කෘතියක් බවට පරිවර්තනය කළ අතර, ඉඩම් හිමිකම සංකේන්ද්‍රණය කර නිෂ්පාදනය ජාත්‍යන්තර වෙළඳපොළට යොමු කළේය.[48]මුහම්මද් අලි උතුරු සුඩානය (1820-1824), සිරියාව (1833) සහ අරාබියේ සහ ඇනටෝලියාවේ කොටස් ඈඳා ගත්තේය; නමුත් 1841 දී යුරෝපීය බලවතුන්, ඔහු ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යය පෙරළා දමනු ඇතැයි බියෙන්, ඔහුගේ ජයග්‍රහණ බොහොමයක් ඔටෝමන්වරුන්ට ආපසු ලබා දීමට ඔහුට බල කෙරුනි. ඔහුගේ මිලිටරි අභිලාෂය ඔහුට රට නවීකරණය කිරීමට අවශ්‍ය විය: ඔහු කර්මාන්ත ගො
ඩනඟා, වාරිමාර්ග සහ ප්‍රවාහනය සඳහා ඇළ මාර්ග පද්ධතියක් සහ සිවිල් සේවය ප්‍රතිසංස්කරණය කළේය.[48]20 වැනි සියවසේ සිදු කරන ලද සෝවියට් උපායමාර්ගවලට (කොමියුනිස්ට්වාදයෙන් තොරව) විවිධ සමානකම් පෙන්වන ආකාරයෙන් ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ ඊජිප්තුව බලවත් ස්ථානගත කිරීම සඳහා ඔහු හමුදාවට සේවය කරන ජනගහනයෙන් සියයට හතරක් පමණ හමුදා රාජ්‍යයක් ගොඩනඟා ගත්තේය.[49]මුහම්මද් අලි පාෂා විසින් කෝවි සම්ප්‍රදාය යටතේ රැස් වූ හමුදාවක සිට මහා නවීකරණය කරන ලද හමුදාවක් බවට පරිණාමය කළේය. ඔහු 19 වන සියවසේ ඊජිප්තුවේ පිරිමි ගොවීන් බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීම හඳුන්වා දුන් අතර, ඔහුගේ ශ්‍රේෂ්ඨ හමුදාව නිර්මාණය කිරීමට නව ප්‍රවේශයක් ගෙන, එය සංඛ්‍යාවෙන් සහ දක්ෂතාවයෙන් ශක්තිමත් කළේය. නව සොල්දාදුවන්ගේ අධ්‍යාපනය සහ පුහුණුව අනිවාර්ය විය; නව සංකල්ප තවදුරටත් හුදකලා කිරීම මගින් බලාත්මක කරන ලදී. ගණන් කළ යුතු හමුදා ඒකකයක් ලෙස ඔවුන්ගේ වර්ධනයට බාධා නොකිරීමට මිනිසුන් බැරැක්කවල රඳවා තබන ලදී. හමුදාමය ජීවන රටාව සඳහා වූ අමනාපය අවසානයේ මිනිසුන්ගෙන් වියැකී ගිය අතර ජාතිකවාදය සහ අභිමානයෙන් යුත් නව මතවාදයක් ග්‍රහණය විය. මුහම්මද් අලි ඊජිප්තුව පාලනය කළේ අලුතින් උපන් ම
ෙම සටන් ඒකකයේ උපකාරයෙන් ය.[50]මොහොමඩ් අලි පාෂා ඔහුගේ පාලන සමයේදී අනුගමනය කළ ප්‍රතිපත්තිය අර්ධ වශයෙන් පැහැදිලි කරන්නේ අනෙකුත් උතුරු අප්‍රිකානු සහ මැද-පෙරදිග රටවලට සාපේක්ෂව ඊජිප්තුවේ සංඛ්‍යාව වැඩි වී ඇත්තේ සැලකිය යුතු තරම් කුඩා අනුපාතයකින් පමණක් වන අතර, වැඩිදුර අධ්‍යාපනය සඳහා ආයෝජනය සිදු වූයේ මිලිටරි සහ කාර්මික අංශයට පමණි.[51]මුහම්මද් අලි කෙටි කලකට පසු ඔහුගේ පුත් ඊබ්‍රාහිම් (1848 සැප්තැම්බර් මාසයේදී), පසුව මුනුබුරෙකු වූ අබ්බාස් I (නොවැම්බර් 1848), පසුව සයිඩ් (1854 දී) සහ ඉස්මයිල් (1863 දී) විසින් විද්‍යාව හා කෘෂිකර්මාන්තය දිරිමත් කර ඊජිප්තුවේ වහල්භාවය තහනම් කරන ලදී.[49]ඊජිප්තුවේ කේඩිවේට් (1867-1914)මුහම්මද් අලි රාජවංශය යටතේ ඊජිප්තුව නාමිකව ඔටෝමාන් පළාතක් ලෙස පැවතුනි. එය 1867 දී ස්වායත්ත යටත් රාජ්‍යයක් හෝ ඛෙඩිවේට් තත්වයක් ලබා දෙන ලදී.ප්‍රංශ ජාතිකයන් සමඟ එක්ව ඉදිකළ සූවස් ඇළ 1869 දී නිම කරන ලදී. එහි ඉදිකිරීම් සඳහා අරමුදල් සපයන ලද්දේ යුරෝපීය බැංකු විසිනි. අනුග්‍රහය සහ දූෂණය සඳහා ද විශාල මුදලක් ගියේය. නව බදු නිසා ජනතා අතෘප්තිය ඇති විය. 1875 දී ඉස්මයිල් ඇළේ ඊජිප්තුවේ සියලුම කොට
ස් බ්‍රිතාන්‍ය රජයට විකිණීමෙන් බංකොලොත් භාවය වළක්වා ගත්තේය. වසර තුනක් ඇතුළත මෙය ඊජිප්තු කැබිනට් මණ්ඩලයේ වාඩි වී සිටි බ්‍රිතාන්‍ය සහ ප්‍රංශ පාලකයන් පැනවීමට හේතු වූ අතර, "ඔවුන් පිටුපස සිටින බැඳුම්කර හිමියන්ගේ මූල්‍ය බලය සමඟ, රජයේ සැබෑ බලය විය."[52]වසංගත රෝග (1880 ගව රෝග), ගංවතුර සහ යුද්ධ වැනි වෙනත් තත්වයන් ආර්ථික පසුබෑමකට තුඩු දුන් අතර ඊජිප්තුවේ විදේශ ණය මත යැපීම තවත් වැඩි විය.[53]1882 දී ඇන්ග්ලෝ-ඊජිප්තු යුද්ධයේදී ටෙල් එල්-කෙබීර් සටනඛෙඩිව් සහ යුරෝපීය ආක්‍රමණය සමඟ ඇති වූ දේශීය අතෘප්තිය 1879 දී පළමු ජාතිකවාදී කණ්ඩායම් පිහිටුවීමට හේතු වූ අතර අහමඩ් උරාබි ප්‍රමුඛ චරිතයක් විය. ආතතීන් සහ ජාතිකවාදී කැරලි වැඩි වීමෙන් පසුව, එක්සත් රාජධානිය 1882 දී ඊජිප්තුව ආක්‍රමණය කළ අතර, ටෙල් එල් කෙබීර් සටනේදී ඊජිප්තු හමුදාව තලා දමා රට හමුදාමය වශයෙන් අත්පත් කර ගත්තේය.[54] මෙයින් පසුව, කෙඩිවට් නාමික ඔටෝමාන් ස්වෛරීත්වය යටතේ තථ්‍ය බ්‍රිතාන්‍ය ආරක්ෂක ප්‍රදේශයක් බවට පත් විය.[55]1899 දී ඇන්ග්ලෝ-ඊජිප්තු සහාධිපත්‍ය ගිවිසුම අත්සන් කරන ලදී: ගිවිසුමේ සඳහන් වූයේ සුඩානය ඊජිප්තුවේ කේඩිවේට් සහ එක්සත් රාජධානිය විසින් ඒකාබද
්ධව පාලනය කරන බවයි. කෙසේ වෙතත්, සුඩානයේ සැබෑ පාලනය තිබුණේ බ්‍රිතාන්‍ය අතේ පමණි.1906 දී, ඩෙන්ෂාවායි සිද්ධිය බොහෝ මධ්‍යස්ථ ඊජිප්තුවරුන් ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරයට බැඳීමට පොළඹවන ලදී.ඊජිප්තුවේ සුල්තාන් රාජ්යය (1914-1922)1919 කයිරෝවේ කාන්තා ජාතිකවාදීන් පෙළපාලි යති1914 දී ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යය මධ්‍යම අධිරාජ්‍යයන් සමඟ සන්ධානගතව පළමු ලෝක යුද්ධයට අවතීර්ණ විය. කෙදිවේ අබ්බාස් II (පෙර වසරවලදී බ්‍රිතාන්‍යයන්ට වඩ වඩාත් සතුරු විය) මාතෘ භූමියට යුද්ධයේදී සහාය දීමට තීරණය කළේය. එවැනි තීරණයකට අනුව, බ්‍රිතාන්‍යයන් ඔහුව බලහත්කාරයෙන් බලයෙන් ඉවත් කර ඔහු වෙනුවට ඔහුගේ සහෝදරයා වන හුසේන් කමෙල් පත් කළේය.[56][57]හුසේන් කමෙල් ඊජිප්තුවේ සුල්තාන් යන පදවි නාමය ලබා ගනිමින් ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයෙන් ඊජිප්තුවේ නිදහස ප්‍රකාශ කළේය. නිදහස ලැබීමෙන් ටික කලකට පසු, ඊජිප්තුව එක්සත් රාජධානියේ ආරක්ෂක රාජ්‍යයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.පළමුවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු, සාද් සාග්ලුල් සහ වෆ්ඩ් පක්ෂය ප්‍රාදේශීය ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේදී ඊජිප්තු ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරය බහුතරයකට ගෙන ගියහ. 1919 මාර්තු 8 වන දින බ්‍රිතාන්‍යයන් සාග්ලුල් සහ ඔහුගේ සහච
රයින් මෝල්ටාවට පිටුවහල් කළ විට, රට එහි පළමු නවීන විප්ලවයේ දී මතු විය. මෙම කැරැල්ල 1922 පෙබරවාරි 22 වන දින ඊජිප්තුවේ ස්වාධීනත්වය පිළිබඳ ඒකපාර්ශ්වික ප්‍රකාශයක් නිකුත් කිරීමට එක්සත් රාජධානියේ රජයට හේතු විය.[58]ඊජිප්තු රාජධානිය (1922-1953)ඊජිප්තුවේ ෆුඩ් I, එඩ්වඩ් සමඟ වේල්ස් කුමරු, 1932එක්සත් රාජධානියෙන් නිදහස ලැබීමෙන් පසු, සුල්තාන් ෆුවාඩ් I ඊජිප්තුවේ රජු යන පදවිය භාර ගත්තේය. නාමික වශයෙන් ස්වාධීන වුවද, රාජධානිය තවමත් බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා ආක්‍රමණය යටතේ පැවති අතර එක්සත් රාජධානියට තවමත් රාජ්‍යය කෙරෙහි විශාල බලපෑමක් තිබුණි.එල් ඇලමේන් අසල බ්‍රිතාන්‍ය පාබල හමුදාව, 1942 ජූලි 17නව රජය 1923 දී පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමයක් මත පදනම් වූ ව්‍යවස්ථාවක් කෙටුම්පත් කර ක්‍රියාත්මක කළේය. ජාතිකවාදී වෆ්ඩ් පක්ෂය 1923-1924 මැතිවරණයෙන් විශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් ලබා ගත් අතර සාද් සාග්ලූල් නව අගමැති ලෙස පත් කරන ලදී.1936 දී ඇන්ග්ලෝ-ඊජිප්තු ගිවිසුම අවසන් වූ අතර සූවස් ඇළ හැර බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා ඊජිප්තුවෙන් ඉවත් විය. 1899 පවතින ඇන්ග්ලෝ-ඊජිප්තු සහාධිපත්‍ය ගිවිසුමේ නියමයන් යටතේ සුඩානය ඊජිප්තුව සහ බ්‍රිතාන්‍යය විසින් ඒකාබද්ධ
ව පාලනය කළ යුතු නමුත් සැබෑ බලය බ්‍රිතාන්‍ය අතේ ඉතිරිව තිබිය යුතු බව ප්‍රකාශ කළ සුඩානය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය මෙම ගිවිසුම මගින් විසඳා නැත.[59]බ්‍රිතාන්‍යය කලාපය පුරා මිත්‍ර හමුදා මෙහෙයුම් සඳහා, විශේෂයෙන් ඉතාලියට සහ ජර්මනියට එරෙහිව උතුරු අප්‍රිකාවේ සටන් සඳහා ඊජිප්තුව භාවිතා කළේය. එහි ඉහළම ප්‍රමුඛතා වූයේ නැගෙනහිර මධ්‍යධරණී කලාපය පාලනය කිරීම සහ විශේෂයෙන්ම සූවස් ඇළ වෙළඳ නැව් සඳහා විවෘතව තැබීම සහ ඉන්දියාව සහ ඕස්ට්‍රේලියාව සමඟ හමුදා සම්බන්ධතා සඳහා ය. 1939 සැප්තැම්බරයේ යුද්ධය ආරම්භ වූ විට, ඊජිප්තුව යුද නීතිය ප්‍රකාශ කර ජර්මනිය සමඟ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා බිඳ දැමීය. එය 1940 දී ඉතාලිය සමඟ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා බිඳ දැමූ නමුත් ඉතාලි හමුදාව ඊජිප්තුව ආක්‍රමණය කරන විට පවා කිසි දිනෙක යුද්ධ ප්‍රකාශ නොකළේය. ඊජිප්තු හමුදාව සටන් කළේ නැත. 1940 ජුනි මාසයේදී රජු විසින් බ්‍රිතාන්‍යයන් සමඟ දුර්වල ලෙස සම්බන්ධ වූ අගමැති අලි මහර්ව නෙරපා හරින ලදී. ස්වාධීන හසන් පාෂා සබ්රි අගමැති ලෙස නව සභාග රජයක් පිහිටුවන ලදී.1942 පෙබරවාරි මාසයේ ඇති වූ අමාත්‍ය අර්බුදයකින් පසුව, තානාපති ශ්‍රීමත් මයිල්ස් ලැම්ප්සන්, හුසේන් සිරි පාෂාගේ ආන
්ඩුව වෙනුවට වෆ්ඩ් හෝ වෆ්ඩ් සභාග ආන්ඩුවක් ඇති කරන ලෙස ෆාරුක්ට බලපෑම් කළේය. 1942 පෙබරවාරි 4 වන දින රාත්‍රියේ බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා සහ යුද ටැංකි කයිරෝවේ අබ්දීන් මාලිගය වට කළ අතර ලැම්ප්සන් ෆාරුක්ට අවසාන නිවේදනයක් ඉදිරිපත් කළේය. ෆාරුක් යටත් වූ අතර නහාස් ඉන් ටික කලකට පසු රජයක් පිහිටුවීය.බොහෝ බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා 1947 දී සූවස් ඇල ප්‍රදේශයට ඉවත් කරන ලදී (බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව ප්‍රදේශයේ හමුදා කඳවුරක් පවත්වාගෙන ගියද), නමුත් යුද්ධයෙන් පසුව ජාතිකවාදී, බ්‍රිතාන්‍ය විරෝධී හැඟීම් දිගටම වර්ධනය විය. පළමු අරාබි-ඊශ්‍රායල් යුද්ධයේදී රාජධානියේ විනාශකාරී ක්‍රියාකාරිත්වයෙන් පසුව රාජාණ්ඩු විරෝධී හැඟීම් තවදුරටත් වැඩි විය. 1950 මැතිවරණයෙන් ජාතිකවාදී වෆ්ඩ් පක්ෂය අතිවිශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් අත්කර ගත් අතර නව අගමැති ලෙස මොස්ටාෆා එල්-නාහස් පත් කිරීමට රජුට සිදුවිය. 1951 දී ඊජිප්තුව ඒකපාර්ශ්විකව 1936 ඇන්ග්ලෝ-ඊජිප්තු ගිවිසුමෙන් ඉවත් වූ අතර ඉතිරි සියලුම බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවන්ට සූවස් ඇළෙන් ඉවත් වන ලෙස නියෝග කළේය.බ්‍රිතාන්‍යයන් සූවස් ඇළ අවටින් ඔවුන්ගේ කඳවුර අත්හැරීම ප්‍රතික්ෂේප කළ හෙයින්, ඊජිප්තු රජය ජලය කපා දමා සූවස් ඇල කඳවුරට ආහාර ලබා
දීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය, බ්‍රිතාන්‍ය භාණ්ඩ වර්ජනය කරන බව ප්‍රකාශ කළේය, ඊජිප්තු කම්කරුවන්ට කඳවුරට ඇතුළු වීම තහනම් කර ගරිල්ලා ප්‍රහාරවලට අනුග්‍රහය දැක්වීය. 1952 ජනවාරි 24 වන දින, ඊජිප්තු ගරිල්ලන් සූවස් ඇළ අවට බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවන්ට දරුණු ප්‍රහාරයක් එල්ල කළ අතර, එම අවස්ථාවේදී ඊජිප්තු සහායක පොලිසිය ගරිල්ලන්ට උපකාර කරන අයුරු නිරීක්ෂණය විය. ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, ජනවාරි 25 වන දින, ජෙනරල් ජෝර්ජ් අර්ස්කයින් බ්‍රිතාන්‍ය යුද ටැංකි සහ පාබල හමුදාව ඉස්මයිලියා හි සහායක පොලිස් ස්ථානය වට කිරීමට යවා ඇත. පොලිස් අණ දෙන නිලධාරියා නහාස්ගේ දකුණු අත වන අභ්‍යන්තර කටයුතු අමාත්‍ය ෆවුඩ් සෙරගෙඩින් ඇමතුවේ ඔහු යටත් විය යුතුද නැතහොත් සටන් කළ යුතුද යන්න විමසීමටය. "අන්තිම මිනිසා සහ අවසාන උණ්ඩය දක්වා" සටන් කරන ලෙස සෙරගෙඩින් පොලිසියට නියෝග කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇති වූ සටනේදී පොලිස් ස්ථානය සමතලා වූ අතර බ්‍රිතාන්‍ය සොල්දාදුවන් තිදෙනෙකු සමඟ ඊජිප්තු පොලිස් භටයන් 43 දෙනෙකු මිය ගියහ. ඉස්මයිලියා සිද්ධිය ඊජිප්තුව කෝපයට පත් කළේය. පසුදා එනම් 1952 ජනවාරි 26 "කළු සෙනසුරාදා", බ්‍රිතාන්‍ය විරෝධී කෝලාහලය ලෙස හැඳින්වූයේ, කයිරෝ නගරයේ බොහ
ෝ ප්‍රදේශයක් දැකගත හැකි වූ අතර, කෙදිව් ඉස්මයිල් විසින් පැරිස් ශෛලියෙන් නැවත ගොඩනඟන ලදී. කළු සෙනසුරාදා කෝලාහලයට ෆාරුක් වෆ්ඩ්ට දොස් පැවරූ අතර, පසුවදා නහාස් අගමැති ධුරයෙන් පහ කළේය. ඔහු වෙනුවට අලි මහර් පාෂා පත් කරන ලදී.[60]1952 ජූලි 22-23 දින, මුහම්මද් නගුයිබ් සහ ගමාල් අබ්දෙල් නසාර්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් නිදහස් නිලධාරීන්ගේ ව්‍යාපාරය රජුට එරෙහිව කුමන්ත්‍රණයක් (1952 ඊජිප්තු විප්ලවය) දියත් කළේය. ෆාරුක් I සිංහාසනය අත්හැරියේ ඔහුගේ පුත් II වන ෆවුඩ්ටය, ඔහු එවකට මාස හතක් වයසැති ළදරුවෙකු විය. දින කිහිපයකට පසු රාජකීය පවුල ඊජිප්තුවෙන් පිටව ගිය අතර, මුහම්මද් අබ්දෙල් මොනිම් කුමරුගේ නායකත්වයෙන් යුත් රීජන්සි කවුන්සිලය පිහිටුවන ලදී, කෙසේ වෙතත්, එම කවුන්සිලය නාමික අධිකාරියක් පමණක් දැරූ අතර සැබෑ බලය ඇත්ත වශයෙන්ම තිබුණේ නාගුයිබ්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් විප්ලවවාදී අණ දෙන කවුන්සිලය සහ නසාර් අතේය.ක්ෂණික ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා වූ ජනප්‍රිය අපේක්ෂාවන් 1952 අගෝස්තු 12 වන දින කෆ්ර් දවාර් හි කම්කරු කෝලාහලයට තුඩු දුන්නේය. සිවිල් පාලනය පිළිබඳ කෙටි අත්හදා බැලීමකින් පසුව, නිදහස් නිලධාරීන් රාජාණ්ඩුව සහ 1923 ව්‍යවස්ථාව අවලංගු කර 195
3 ජුනි 18 වන දින ඊජිප්තුව ජනරජයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කළහ. නාගුයිබ් ජනාධිපති ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර නව අගමැති ලෙස නසාර් පත් කරන ලදී.ඊජිප්තු ජනරජය (1953-1958)නිදහස් නිලධාරීන්ගේ ව්‍යාපාරය විසින් 1952 විප්ලවයෙන් පසුව, ඊජිප්තුවේ පාලනය හමුදා අතට පත් වූ අතර සියලුම දේශපාලන පක්ෂ තහනම් කරන ලදී. 1953 ජූනි 18 වන දින, ඊජිප්තු ජනරජය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර, ජනරජයේ පළමු ජනාධිපතිවරයා ලෙස ජෙනරාල් මුහම්මද් නගුයිබ්, වසර එකහමාරකට අඩු කාලයක් එම තනතුරේ සේවය කළේය.ජනාධිපති නසාර් (1956-1970)ඊජිප්තු ජනාධිපති ගමාල් අබ්දෙල් නසර් මන්සූරා හිදී, 1960පෑන්-අරාබිවාදියෙකු සහ 1952 ව්‍යාපාරයේ සැබෑ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියා වූ ගමාල් අබ්දෙල් නසාර් විසින් 1954 දී නාගුයිබ්ට ඉල්ලා අස්වීමට බල කරන ලද අතර පසුව නිවාස අඩස්සියේ තබන ලදී. නගුයිබ්ගේ ඉල්ලා අස්වීමෙන් පසු, 1956 දී ගමාල් අබ්දෙල් නසාර් තේරී පත් වන තෙක් ජනාධිපති ධුරය පුරප්පාඩු විය.[61]1954 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී, ඊජිප්තුව සහ එක්සත් රාජධානිය 1899 ඇන්ග්ලෝ-ඊජිප්තු සහාධිපත්‍ය ගිවිසුම අහෝසි කර සුඩානයට නිදහස ලබා දීමට එකඟ විය; ගිවිසුම 1956 ජනවාරි 1 දින සිට
බලාත්මක විය.නසාර් 1956 ජුනි මාසයේදී ජනාධිපති ලෙස බලයට පත් විය. බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා 1956 ජුනි 13 වන දින වාඩිලාගෙන සිටි සූවස් ඇල කලාපයෙන් ඉවත් වීම සම්පූර්ණ කළහ. ඔහු 1956 ජූලි 26 දින සූවස් ඇළ ජනසතු කළේය. ඊශ්‍රායලය සහ ආර්ථික ජාතිකවාදය කෙරෙහි ඔහුගේ සතුරු ප්‍රවේශය දෙවන අරාබි-ඊශ්‍රායල් යුද්ධයේ (සූවස් අර්බුදය) ආරම්භයට තුඩු දුන්නේය, එහි දී ඊශ්‍රායලය (ප්‍රංශයේ සහ එක්සත් රාජධානියේ සහාය ඇතිව) සීනායි අර්ධද්වීපය සහ ඇළ අල්ලා ගන්නා ලදී. එක්සත් ජනපද සහ සෝවියට් රුසියාව රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික මැදිහත්වීම නිසා යුද්ධය අවසන් වූ අතර යථා තත්ත්වයට පත් විය.එක්සත් අරාබි ජනරජය (1958-1971)1956 නොවැම්බර් 5 වැනි දින ඊජිප්තුවට එල්ල වූ මුල් ඇංග්ලෝ-ප්‍රංශ ප්‍රහාරයේදී සූවස් ඇළ අසල තෙල් ටැංකිවලින් දුමාරය නැඟේ.1958 දී ඊජිප්තුව සහ සිරියාව එක්සත් අරාබි ජනරජය ලෙස හැඳින්වෙන ස්වෛරී සංගමයක් පිහිටුවා ගත්හ. සංගමය කෙටිකාලීන වූ අතර, 1961 දී සිරියාව වෙන් වූ විට අවසන් වූ අතර, එමගින් සංගමය අවසන් විය. එහි පැවැත්මේ බොහෝ කාලය තුළ, එක්සත් අරාබි ජනරජය ද එක්සත් අරාබි රාජ්‍යය ලෙස හැඳින්වෙන උතුරු යේමනය (හෝ යේමනයේ මුටාවක්කිලයිට් රාජධානි
ය) සමඟ ලිහිල් සම්මේලනයක ද විය.1960 ගණන්වල මුල් භාගයේදී ඊජිප්තුව උතුරු යේමනයේ සිවිල් යුද්ධයට සම්පූර්ණයෙන්ම සම්බන්ධ විය. මිලිටරි පියවර කිහිපයක් සහ සාම සමුළු කිහිපයක් තිබියදීත්, යුද්ධය ඇනහිටීමකට ඇද වැටුනි.1967 මැයි මැද භාගයේදී සෝවියට් සංගමය නසාර්ට සිරියාවට ඊශ්‍රායල ප්‍රහාරයක් එල්ල විය හැකි බවට අනතුරු ඇඟවීම් නිකුත් කළේය. මාණ්ඩලික ප්‍රධානී මොහොමඩ් ෆවුසි ඒවා "පදනම් විරහිත" බව තහවුරු කළද,[62][63] නසාර් යුද්ධය නොවැළැක්විය හැකි අනුක්‍රමික පියවර තුනක් ගත්තේය: මැයි 14 වන දින ඔහු ඊශ්‍රායල දේශසීමාව අසල සීනායි හි සිය හමුදා යෙදවූ අතර, මැයි 19 වන දින ඔහු ස්ථානගත කළ එක්සත් ජාතීන්ගේ සාම සාධක භටයින් නෙරපා හරින ලදී. ඊශ්‍රායලය සමඟ සීනායි අර්ධද්වීපයේ මායිමේ, සහ මැයි 23 වන දින ඔහු ටිරාන් සමුද්‍ර සන්ධිය ඊශ්‍රායල නාවික ගමනාගමනයට වසා දැමීය.[64] මැයි 26 වන දින නසාර් ප්‍රකාශ කළේ, "සටන පොදු එකක් වන අතර අපගේ මූලික අරමුණ ඊශ්‍රායලය විනාශ කිරීමයි".[65]මෙය ඊශ්‍රායලය ඊජිප්තුවට පහර දුන් තුන්වන අරාබි ඊශ්‍රායල යුද්ධයේ (දින හයක යුද්ධය) ආරම්භයට තුඩු දුන් අතර, 1948 අරාබි-ඊශ්‍රායල් යුද්ධයේ සිට ඊජිප්තුව අත්පත් කරගෙන සිටි සීන