LexiconShiftInnovations/SinhalaWikipediaArticles huggingface dataset:
ලෙස විශ්වාස කෙරේ. මෙම දේශපාලනයේ අගනුවර පිහිටා තිබුණේ වර්තමානයේ උතුරු ඉතියෝපියාවේ යේහා හි ය. බොහෝ නූතන ඉතිහාසඥයින් මෙම ශිෂ්ටාචාරය ස්වදේශික ඉතියෝපියානු ශිෂ්ටාචාරයක් ලෙස සලකයි, නමුත් පෙර කාලයේ බොහෝ දෙනෙක් යෝජනා කළේ එය රතු මුහුදේ ආධිපත්‍යය නිසා එය සබේන්-ආභාසයට ලක් වූවක් බවයි.[69]අනෙකුත් විද්වතුන් ඩිම්ට් සලකන්නේ කුෂිටික් සහ සෙමිටික් ශාඛාවල ඇෆ්‍රොඒසියාටික් කතා කරන සංස්කෘතීන්ගේ එකමුතුවක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය. එනම්, ප්‍රාදේශීය අගාව් ජනයා සහ දකුණු අරාබියෙන් පැමිණි සබේවරුන් ය. කෙසේ වෙතත්, ඉතියෝපියාවේ පැරණි සෙමිටික් භාෂාව වන ගීස්, සබේන් භාෂාවෙන් ස්වාධීනව වර්ධනය වී ඇතැයි සැලකේ. ක්‍රිපූ 2000 තරම් මුල් කාලයේ, අනෙකුත් සෙමිටික් කථිකයන් ගීස් දියුණු වූ ඉතියෝපියාවේ සහ එරිත්‍රියාවේ ජීවත් වූහ.[70][71] සබේන් බලපෑම කුඩා වූ බවත්, ප්‍රදේශ කිහිපයකට සීමා වූ බවත්, දශක කිහිපයකට හෝ සියවසකට පසු අතුරුදහන් වූ බවත් දැන් සැලකේ. එය ඉතියෝපියානු ශිෂ්ටාචාරය වන ඩිම්ට් හෝ වෙනත් ප්‍රෝටෝ-ඇක්සුමයිට් රාජ්‍යය සමඟ සන්ධානගත වූ වෙළඳ හෝ මිලිටරි යටත් විජිතයක් විය හැකිය.[69]ක්‍රි.පූ. 4 වැනි සියවසේදී ඩිම්ට් වැටීමෙන් පසු, ඉතියෝපියානු සානුව ක
ුඩා අනුප්‍රාප්තික රාජධානි විසින් ආධිපත්‍යයට පත් විය. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1 වන සියවසේදී, දැන් ටයිග්‍රේ ප්‍රදේශයේ සහ එරිත්‍රියාවේ අක්සුම් රාජධානිය බිහි විය. මධ්‍යකාලීන අක්සුම් පොතට අනුව, රාජධානියේ පළමු අගනුවර වන මැසබර්, කුෂ්ගේ පුත් ඉටියෝපිස් විසින් ඉදිකරන ලදී.[72] අක්සුම් පසුව ඇතැම් විට රතු මුහුදේ අනෙක් පැත්තේ යේමනය දක්වා සිය පාලනය ව්‍යාප්ත කරනු ඇත.[73] පර්සියානු අනාගතවක්තෘ මනි විසින් 3 වන සියවසේදී ඔහුගේ යුගයේ මහා බලවතුන් හතරෙන් එකක් ලෙස රෝමය, පර්සියාව සහ චීනය සමඟ ඇක්සම් ලැයිස්තුගත කර ඇත.[74] ඊජිප්තු සහ ඉතියෝපියානු පල්ලි අතර සම්බන්ධයක් පැවති බව ද විශ්වාස කෙරේ. අක්සුමිවරුන් ඔවුන්ගේ රාජකීය සෙල්ලිපිය හරහා ෂෙබා රැජින සමඟ සම්බන්ධ වූ බවට කුඩා සාක්ෂි තිබේ.[75]ක්‍රිස්තු වර්ෂ 316 දී පමණ, ටයර්හි සිට ෆ්රුමෙන්ටියස් සහ ඔහුගේ සහෝදරයා එඩීසියස් ඔවුන්ගේ මාමා සමඟ ඉතියෝපියාවට මුහුදු ගමනක් ගියහ. යාත්‍රාව රතු මුහුදේ වරායක නතර වූ විට, ස්වදේශිකයන් වහලුන් ලෙස උසාවියට ගෙන ගිය සහෝදරයන් දෙදෙනා හැර අනෙකුත් සියලුම සංචාරකයින් මරා දැමූහ. ඔවුන්ට රාජාණ්ඩුව විසින් විශ්වාසනීය තනතුරු ලබා දුන් අතර, ඔවුන් රාජකීය මළුවෙහි සාමාජිකය
න් ක්‍රිස්තියානි ආගමට හරවා ගත්හ. ෆ්රුමෙන්ටියස් අක්සුම් හි පළමු රදගුරුවරයා බවට පත් විය.[76] 324 දක්වා දිවෙන කාසියකින් පෙන්නුම් කරන්නේ ක්‍රිස්තියානි ධර්මය නිල වශයෙන් පිළිගත් දෙවන රට ඉතියෝපියාව බවයි (ආර්මේනියාව 301 දී එසේ කිරීමෙන් පසුව), එම ආගම මුලින් උසාවි කවයට පමණක් සීමා වන්නට ඇත; එය එසේ කළ පළමු මහා බලවතා විය. අක්සුමයිට්වරු ග්‍රීක-රෝම බලපෑමේ ක්ෂේත්‍රයට හුරුවී සිටි නමුත්, ඉන්දියානු උප මහද්වීපය සහ රෝම අධිරාජ්‍යය අතර සේද මාවත හරහා සැලකිය යුතු සංස්කෘතික සබඳතා සහ වෙළඳ සබඳතා ආරම්භ කළ අතර, මූලික වශයෙන් ඇත්දළ, ඉබ්බා කටුව, රත්‍රන් සහ මරකත අපනයනය කිරීම සහ සේද සහ කුළු බඩු ආනයනය කිරීම සිදු කලහ.[75][77]මධ්‍යතන යුගය4 වන සියවසේ එසානාගේ පාලන සමයේදී රාජධානිය "ඉතියෝපියාව" යන නම ලබා ගත්තේය. 330 දී කුෂ් රාජධානිය යටත් කර ගැනීමෙන් පසු, 5 වන සහ 6 වන සියවස් අතර අක්සුමයිට් ප්‍රදේශය එහි උච්චතම අවස්ථාවට ළඟා විය.[69] හිමයාරයිට් රාජධානියේ යුදෙව් ධූ නුවාස් සහ අක්සුමයිට්-පර්සියානු යුද්ධ ඇතුළුව, දකුණු අරාබි ආරක්ෂක ප්‍රදේශයට ආක්‍රමණ කිහිපයක් නිසා මෙම කාල පරිච්ඡේදය බාධා විය. 575 දී, එහි ආණ්ඩුකාර සෙයිෆ් ඉබ්න
් ධී යසාන් ඝාතනය කිරීමෙන් පසු අක්සුමිත්වරු සනා වටලා නැවත අත්පත් කර ගත්හ. 8 වැනි සියවසේදී අරාබි මුස්ලිම්වරුන් විසින් අදුලිස් වරාය නගරය කොල්ලකන ලදී. ආපසු හැරවිය නොහැකි භූමි හායනය සමඟ, දේශගුණික විපර්යාස සහ 730 සිට 760 දක්වා වරින් වර වර්ෂාපතන ලැබෙන ලදී,[78] රාජධානිය එහි බලය සහ වැදගත් වෙළඳ මාර්ගය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට ඉඩ ඇති බව පැවසු අතර, රතු මුහුද 646 දී රෂිඩුන් කැලිෆේට් වෙත ඉතිරි විය.[69][79] 960 දී ගුඩිත් රැජින අක්සුම්හි අවසන් රජු පරාජය කිරීමත් සමඟ අක්සුම් අවසන් විය.[80] ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, අක්සුමයිට් ජනගහනයේ ඉතිරි කොටස දකුණු ප්‍රදේශයට මාරු වී සග්වේ රාජවංශය පිහිටුවීමට, එහි අගනුවර ලලිබෙලා ලෙස වෙනස් කළේය.[81] අම්හාරා වංශාධිපතියෙකු වූ යෙකුනෝ අම්ලාක් යෙට්බරක් රජුට එරෙහිව කැරලි ගසා ඉතියෝපියානු අධිරාජ්‍යය ("ඇබිසීනියා" යන නාමයෙන් හඳුන්වනු ලබන) පිහිටුවීමත් සමඟ සග්වේගේ පාලනය අවසන් විය.I වන ඇම්ඩා සේයොන් අධිරාජ්‍යයා යටතේ ඉතියෝපියානු අධිරාජ්‍යයඉතියෝපියානු අධිරාජ්‍යය I ඇම්ඩා සේයොන් ගේ නායකත්වය යටතේ භෞමික ව්‍යාප්තිය ආරම්භ කළේය. ඔහු තම මුස්ලිම් විරුද්ධවාදීන්ට එරෙහිව නැගෙනහිර දෙසට ව්‍යාපාර දියත් කළේය,
එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඉදිරි සියවස් දෙක තුළ කිතුනුවන්ට පක්ෂව බල තුලනයේ සැලකිය යුතු වෙනසක් ඇති විය. ඇම්ඩා සේයොන් ගේ සාර්ථක පෙරදිග ව්‍යාපාරවලින් පසුව, අප්‍රිකාවේ අං ප්‍රදේශයේ මුස්ලිම් ප්‍රාන්ත බොහොමයක් ඉතියෝපියානු අධිරාජ්‍යයේ ආධිපත්‍යය යටතට පත් විය. මෙම මුස්ලිම් ආයතන අතර ඉෆාත් සුල්තාන් රාජ්‍යය ද විය. සාරා යාකොබ් අධිරාජ්‍යයාගේ පාලන සමයේදී ඉතියෝපියානු අධිරාජ්‍යය එහි උච්චතම ස්ථානයට පැමිණියේය. ඔහුගේ පාලනය සනිටුහන් වූයේ පෙර සිටි පාලකයන්ගෙන් භෞමික අත්පත් කර ගැනීම් තහවුරු කිරීම, පල්ලි සහ ආරාම රාශියක් ඉදිකිරීමේ අධීක්‍ෂණය, සාහිත්‍යය සහ කලාව ක්‍රියාකාරී ප්‍රවර්ධනය සහ මධ්‍යම අධිරාජ්‍ය අධිකාරිය ශක්තිමත් කිරීමෙනි.[82][83][84] ඉෆට්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වූ ඇඩල් සුල්තාන්වරයා,[85] ඉතියෝපියානු-ආඩාල් යුද්ධයේදී ඉතියෝපියාව යටත් කර ගැනීමට උත්සාහ කළ නමුත් අවසානයේ 1543 වේනා ඩගා සටනේදී පරාජයට පත් විය.[86]16 වන සියවස වන විට, වාර්ගික ඔරොමෝ විසින් කලාපයේ උතුරු ප්‍රදේශවලට සංක්‍රමණය වීම නිසා අධිරාජ්‍යයේ බලය ඛණ්ඩනය විය. වර්තමාන ගුජි සහ බොරෙනා කලාපයෙන් ආරම්භ වූ ඔරොමෝස් බොහෝ දුරට ජනප්‍රවාදාත්මක සංකල්ප කිහිපයකින් පෙළඹී ඇත - ම
ොග්ගාසා[87] සහ ලිකිම්සා වලින් ආරම්භ විය - ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ඔවුන්ගේ වැටලීම්වලට සම්බන්ධ වූහ. මෙය මෙස්ලේ ගඩා තෙක් පැවතුනි.[88][89] අබ්බා බහරේ ට අනුව, මුල්ම ව්‍යාප්තිය සිදු වූයේ II වන ඩේවිට් අධිරාජ්‍යයා යටතේ (ලුබා මෙල්බා), ඔවුන් ආඩාල් සුල්තාන් ආක්‍රමණය කිරීමට පෙර බේල් වෙත ආක්‍රමණය කළ විටය.[90]ඉතියෝපියාව 17 වන සියවසේ සිට පෘතුගාලය සමඟ ප්‍රධාන රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා දුටුවේ, ප්‍රධාන වශයෙන් ආගමට සම්බන්ධය. 1555 සිට[91] පෘතුගීසි ජේසු නිකායිකවරුන් රෝමානු කතෝලික ධර්මය රාජ්‍ය ආගම ලෙස වර්ධනය කිරීමට උත්සාහ කළහ. අසාර්ථක වීම් කිහිපයකින් පසුව, ඔවුන් 1603 දී වඩාත් බලගතු, ස්පාඤ්ඤ ජේසුයිට් පේද්‍රෝ පේස් ඇතුළු මිෂනාරිවරුන් කිහිප දෙනෙකු යවන ලදී.[92] I වන සුසෙනියෝස් අධිරාජ්‍යයා යටතේ, රෝමානු කතෝලික ධර්මය 1622 දී ඉතියෝපියානු අධිරාජ්‍යයේ රාජ්‍ය ආගම බවට පත් විය.[93] මෙම තීරණය ඕතඩොක්ස් ජනයාගේ නැගිටීමක් ඇති කළේය.[94]මුල් නූතන යුගය (1632-1855)ෆාසිල් ගෙබ්බි යනු ගොන්ඩරින් යුගයේ වැදගත්ම බලකොටුවකි.1632 දී ෆාසිලයිඩ් අධිරාජ්‍යයා රෝමානු කතෝලික රාජ්‍ය පරිපාලනය සාර්ථක ලෙස නවතා ඕතඩොක්ස් ටෙවාහෙඩෝ රාජ්‍ය ආගම
ලෙස ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කළේය.[93] ෆාසිලයිඩ්ස්ගේ පාලන සමය අධිරාජ්‍ය බලය ඝණ වීමට තුඩු දුන් අතර 1636 දී අගනුවර ගොන්ඩාර් වෙත ගෙන ගිය අතර එය "ගොන්ඩරින් යුගය" ලෙස හැඳින්වෙන සංක්‍රාන්ති කාල පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ විය.[95] ඔහු සන්තකයේ තිබූ ඉඩම් නැවත ලබාගෙන ඒවා ෆ්‍රෙමෝනා වෙත මුදා හැරීමෙන් ජේසු නිකායන් නෙරපා හැරියේය. ඔහුගේ පාලන සමයේදී, ඔහු වඩාත් කැපී පෙනෙන රාජකීය බලකොටුවක් වන ෆාසිල් ගෙබ්බි ගොඩනඟා, පල්ලි හතළිස් හතරක් ඉදිකරන ලද අතර[96] ඉතියෝපියානු කලාව පුනර්ජීවනය විය. නිල් නයිල් ගඟ හරහා ගල් පාලම් හතක් ඉදිකිරීමේ ගෞරවය ද ඔහු සතු විය.[97]බොහෝ අධිරාජ්‍යයන් දේශපාලනයේ වියදම් කරනවාට වඩා සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක් ගත කිරීමට කැමැත්තක් දැක්වූ නිසා 1706 දී I වන ඉයසු ගේ මරණයෙන් පසුව ගොන්ඩාර් ගේ බලය සහ කීර්තිය පිරිහී ගියේය. 1755 දී II වන ඉයසු මරණයෙන් පසු, මෙන්ටෙව්බ් අධිරාජිනිය ඇගේ සොහොයුරා වන රාස් වෝල්ඩ් ලියුල් ව ගොන්ඩාර් වෙත ගෙන්වා ඔහු රාස් බිට්වාඩ් බවට පත් කළ අතර, මෙන්ටෙව්බ් ගේ ක්වාරෙග්නොක් සහ වොලෝ කණ්ඩායම අතර වුබිට් විසින් නායකත්වය දෙන ලද රාජ්‍ය ගැටුමක් ඇති විය. 1767 දී, ටයිග්රේ පළාතේ රීජන්ට්වරයෙකු වූ රාස් මිකායෙල් සෙහුල්, ග
ොන්ඩාර් අල්ලාගෙන, 1769 දී එවකට අධිරාජ්‍යයා වූ I වන ඉයසු දරුවා ඝාතනය කර, 70 හැවිරිදි II වන යොහානස් පත් කළේය.[98]1769 සහ 1855 අතර ඉතියෝපියාව සෙමෙන් මෙසාෆින්ට් හෝ "කුමාරවරුන්ගේ යුගය" ලෙස හඳුන්වන හුදකලා කාල පරිච්ඡේදයක් අත්විඳින ලදී. අධිරාජ්‍යයන් ප්‍රාදේශීය අධිපතීන් සහ රාස් මයිකල් සෙහුල්, ටයිග්‍රේහි රාස් වෝල්ඩ් සෙලාසි වැනි වංශාධිපතියන් විසින් සහ යෙජ්ජුහි රස් ගුග්සා වැනි වරා ෂෙහ්හි යෙජ්ජු ඔරොමෝ රාජවංශය විසින් පාලනය කරන ලද ප්‍රධානීන් බවට පත් විය. සෙමෙන් මෙසාෆින්ට්ට පෙර I වන අයියෝස් අධිරාජ්‍යයා අම්හාරික් භාෂාව වෙනුවට ඔරොමෝ භාෂාව (අෆාන් ඔරොමෝ) හඳුන්වා දී ඇත.[99][100]අධිරාජ්‍යවාදයේ යුගය (1855-1916)II වන ටෙවෝඩ්රොස් අධිරාජ්‍යයාඉතියෝපියානු හුදකලාවාදය ජාතීන් දෙක අතර සන්ධානයකින් අවසන් වූ බ්‍රිතාන්‍ය මෙහෙයුමකින් පසුව අවසන් වූ නමුත් අධිරාජ්‍යයාගේ බලය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීමෙන් පසු උතුරු ඉතියෝපියාවේ අම්හාරා රාජධානි (ගොන්දාර්, ගොජ්ජම් සහ ෂෙවා) II වන ටෙවෝඩ්රොස් ගේ පාලන සමය සමඟ කෙටි කලකට එක්සත් විය.[101][102] II වන ටෙවෝඩ්රොස් ඒකාබද්ධ කිරීමේ, මධ්‍යගත කිරීමේ සහ රාජ්‍ය ගොඩනැගීමේ ක්‍රියාවලියක් ආරම්භ
කළ අතර එය අනුප්‍රාප්තික අධිරාජ්‍යයන් විසින් දිගටම කරගෙන යනු ඇත. මෙම ක්‍රියාවලිය ප්‍රාදේශීය පාලකයන්ගේ බලය අඩු කර, අධිරාජ්‍යයේ පරිපාලනය ප්‍රතිව්‍යුහගත කර, වෘත්තීය හමුදාවක් නිර්මාණය කළේය. මෙම වෙනස්කම් ඉතියෝපියානු රාජ්‍යයේ ඵලදායි ස්වෛරීභාවය සහ භෞමික අඛණ්ඩතාව ස්ථාපිත කිරීමේ පදනම නිර්මාණය කළේය.[103] 1875 සහ 1876 දී, ඔටෝමාන් සහ ඊජිප්තු හමුදා, බොහෝ යුරෝපීය සහ ඇමරිකානු උපදේශකයින් සමඟ එක්ව, දෙවරක් ඇබිසීනියාව ආක්‍රමණය කළ නමුත් මුලදී පරාජයට පත් විය.[104] 1885 සිට 1889 දක්වා (IV වන යොහානස් යටතේ), ඉතියෝපියාව සුඩාන මහඩිස්ට් රාජ්‍යයට එරෙහිව බ්‍රිතාන්‍යය, තුර්කිය සහ ඊජිප්තුව සමඟ මිත්‍ර වූ මහඩිස්ට් යුද්ධයට සම්බන්ධ විය. 1887 දී, ෂෙවාහි රජු වූ දෙවන මෙනෙලික්, චෙලෙන්කෝ සටනේ ජයග්‍රහණයෙන් පසු හරාර් එමීර් රාජ්‍යය ආක්‍රමණය කළේය.[105] 1889 මාර්තු 10 වන දින, ගල්ලබත් සටනේදී ඔහුගේ හමුදාව මෙහෙයවමින් සිටියදී, සුඩාන කලීෆා අබ්දුල්ලාගේ හමුදාව විසින් IV වන යොහානස් ඝාතනය කරන ලදී.[106]ඉතියෝපියාව, දළ වශයෙන් එහි වර්තමාන ස්වරූපයෙන්, 1889 සිට 1913 දී ඔහුගේ මරණය දක්වා අධිරාජ්‍යයා වූ දෙවන මෙනෙලික්ගේ පාලන සමයේදී ආරම්භ විය. මධ්‍
යම පළාතේ ෂෙවා හි පිහිටි ඔහුගේ කඳවුරේ සිට, මෙනෙලික් දකුණට, නැගෙනහිරට සහ ප්‍රදේශ ඈඳා ගැනීමට පිටත් විය. බටහිර[107] - ඔරොමෝ, සිදාමා, ගුරාජ්, වෙලයිටා සහ අනෙකුත් ජනයා වාසය කරන ප්‍රදේශ.[108] අහමඩ් ඉබ්‍රාහිම් අල්-ගාසිගේ යුද්ධයෙන් පසු අල්ලාගෙන නොතිබූ ඉඩම් මෙන්ම කිසිදා ඉතියෝපියානු පාලනයට යටත් නොවූ අනෙකුත් ප්‍රදේශ අත්පත් කරගත් රස් ගෝබනා ඩැචේගේ ෂෙවාන් ඔරොමෝ මිලීෂියාවේ සහාය ඇතිව ඔහු මෙය සාක්ෂාත් කර ගත්තේය.[109]ඔහුගේ නායකත්වය සඳහා, සමාජයේ වඩාත් සාම්ප්‍රදායික අංගවල විරුද්ධත්වය නොතකා, දෙවන මෙනෙලික් ජාතික වීරයෙකු ලෙස ප්‍රකාශ කරන ලදී. ඔහු 1889 මැයි මාසයේදී ඉතාලිය සමඟ වුචලේ ගිවිසුම අත්සන් කර ඇති අතර, ඉතාලියට ඉතියෝපියාවට උතුරින් පිහිටි ප්‍රදේශයක් (දැන් නූතන එරිත්‍රියාවේ කොටසක්) පාලනය කළ හැකි තාක් දුරට ඉතාලිය ඉතියෝපියාවේ ස්වෛරීභාවය පිළිගනු ඇත. ඒ වෙනුවට, ඉතාලිය මෙනෙලික්ට ආයුධ ලබා දී අධිරාජ්‍යයා ලෙස ඔහුට සහාය විය. ඉතාලියානුවන් ඔවුන්ගේ භෞමික හිමිකම් පුළුල් කිරීම සඳහා ගිවිසුම අත්සන් කිරීම සහ ඉතාලි රජය විසින් එය අනුමත කිරීම අතර කාලය භාවිතා කළහ. මෙම පළමු ඉතාලි-ඉතියෝපියානු යුද්ධය 1896 මාර්තු 1 වන දින ඇඩ්වා සටනින
් අවසන් වූ අතර, ඉතාලියේ යටත් විජිත හමුදා ඉතියෝපියානුවන් විසින් පරාජය කරන ලදී.[108][110] මෙම කාලය තුළ ජනගහනයෙන් තුනෙන් එකක් පමණ මහා ඉතියෝපියානු සාගතයෙන් (1888 සිට 1892 දක්වා) මිය ගියහ.[111][112]I වන හේලි සෙලාසි යුගය (1916-1974)දකුණු කොරියාවේ නිදහස සඳහා සටන් කරන කොරියානු යුද්ධයේදී I වන හේයිල් සෙලාසි අධිරාජ්‍යයා යටතේ රජය විසින් එවන ලද ඉතියෝපියානු හමුදාදෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු එක්සත් ජනපද ජනාධිපති රූස්වෙල්ට් සමඟ I වන හේයිල් සෙලාසි අධිරාජ්‍යයා20 වන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගය හේලි සෙලාසි අධිරාජ්‍යයාගේ (රස් ටෆාරි) පාලන සමය මගින් සනිටුහන් විය. ලිජ් ඉයාසු බලයෙන් පහ කිරීමෙන් පසු ඔහු බලයට පත් වූ අතර, 1916 සිට රටපුරා නවීකරණ ව්‍යාපාරයක් දියත් කළේ ඔහු රෙග්නන්ට් සෙව්ඩිටු අධිරාජිනිය සඳහා රාස් සහ රීජන්ට් (ඉන්ඩරේස්) බවට පත් කර ඉතියෝපියානු අධිරාජ්‍යයේ තථ්‍ය පාලකයා බවට පත් විය. සෙව්ඩිටුගේ මරණයෙන් පසුව, 1930 නොවැම්බර් 2 දින, ඔහු ඇයගෙන් පසුව අධිරාජ්‍යයා ලෙස පත් විය.[113] 1931 දී හේලි සෙලාසි විසින් ඉතියෝපියාවට එහි ප්‍රථම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ලබා දුන්නේ අධිරාජ්‍ය ජපානයේ 1890 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුකරණ
ය කිරීමෙනි.[114] 1935 ඔක්තෝම්බර් මස මුලදී ෆැසිස්ට් ඉතාලිය විසින් ආක්‍රමණය කිරීමත් සමඟ ඉතාලි යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයෙන් පසුව ඉතාලි පාලනය (1936-1941) විසින් ආරම්භ කරන ලද දෙවන ඉතාලෝ-ඉතියෝපියානු යුද්ධයෙන් ඉතියෝපියාවේ ස්වාධීනත්වය බාධා විය.[115] දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයට ඉතාලිය ඇතුල් වීමෙන් පසුව, බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ හමුදා, ආර්බෙග්නොක් සමඟ එක්ව, 1941 දී නැගෙනහිර අප්‍රිකානු ව්‍යාපාරයේ දී ඉතියෝපියාව මුදා ගත්හ. රට බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා පරිපාලනය යටතට පත් වූ අතර, පසුව ඉතියෝපියාවේ පූර්ණ ස්වෛරීභාවය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කරන ලදී. 1944 දෙසැම්බර් මාසයේදී ඇන්ග්ලෝ-ඉතියෝපියානු ගිවිසුම අත්සන් කිරීම කරන ලදී.[116]1945 ඔක්තෝබර් 24 වන දින ඉතියෝපියාව එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරම්භක සාමාජිකයෙකු විය. 1952 දී හේලි සෙලාසි එරිත්‍රියාව සමඟ සම්මේලනයක් සංවිධානය කළේය. ඔහු 1962 දී මෙය විසුරුවා හැර එරිත්‍රියාව ඈඳා ගත් අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස එරිත්‍රියානු නිදහස් යුද්ධය ඇති විය.[තහවුරු කර නොමැත] අප්‍රිකානු එකමුතුවේ සංවිධානය (OAU) පිහිටුවීමේ දී හේලි සෙලාසි ද ප්‍රමුඛ භූමිකාවක් ඉටු කළාය.[117] 1973 පෙබරවාරි 13 දින සිට පෙට්‍රල් මිල තියුනු ලෙස ඉහල යාමට හේත
ු වූ ලෝක ව්‍යාප්ත 1973 තෙල් අර්බුදය හේතුවෙන් ඉතියෝපියාව තුල මතය හේලි සෙලාසි ට එරෙහිව යොමු විය, එය ශිෂ්‍ය හා කම්කරු විරෝධතා වලට තුඩු දුන්නේය.[118] අක්ලිලු හබ්ටේ-වොල්ඩ් ගේ වැඩවසම් කතිපයාධිකාරී කැබිනට්ටුව පෙරළා දමන ලද අතර, එන්ඩෙල්කචෙව් මැකොනන් අගමැති ලෙස කටයුතු කරමින් නව රජයක් පිහිටුවන ලදී.[119]ඩර්ග් යුගය (1974-1991)මෙන්ගිස්ටු හේලි මරියම් ඔහුගේ පාලන සමයේදී අපරාධ සිදු කිරීම හේතුවෙන් මරණ දඬුවම නියම වියහමුදා සහ පොලිස් නිලධාරීන්ගෙන් සැදුම්ලත් කමිටුවක් වන ඩර්ග් විසින් ඔහුව නෙරපා හැරීමත් සමඟ හේයිල් සෙලාසිගේ පාලනය 1974 සැප්තැම්බර් 12 දින අවසන් විය.[120] හිටපු රජයේ සහ හමුදා නිලධාරීන් 60 දෙනෙකු ඝාතනය කිරීමෙන් පසුව,[121] නව තාවකාලික හමුදා පරිපාලන කවුන්සිලය 1975 මාර්තු මාසයේදී රාජාණ්ඩුව අහෝසි කර ඉතියෝපියාව මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී රාජ්‍යයක් ලෙස ස්ථාපිත කළේය.[122] වැඩවසම්වාදය අහෝසි කිරීම, සාක්ෂරතාවය වැඩි කිරීම, ජනසතු කිරීම සහ ඉතියෝපියානු උස්බිම්වලින් නැවත පදිංචි කිරීම සහ ගම්වැසිකරණය ඇතුළුව පුළුල් ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රමුඛතා බවට පත් විය.[123]1977 දී බල අරගලයකින් පසුව, මෙන්ගිස්ටු හැලී මාරි
යම් ඩර්ග්හි අසහාය නායකත්වය ලබා ගත්තාය.[124] 1977 දී සෝමාලියාව මීට පෙර සෝවියට් සංගමයෙන් ආධාර සහ ආයුධ ලබාගෙන ඔගඩන් යුද්ධයේදී ඉතියෝපියාව ආක්‍රමණය කරමින් ඔගාඩන් කලාපයේ කොටසක් අල්ලා ගත්තේය. ඉතියෝපියාව සෝවියට් කඳවුරු රටවලින් දැවැන්ත මිලිටරි ආධාර ලැබීමට පටන් ගැනීමෙන් පසුව එය නැවත ලබා ගත්තේය.[125][126][127]1976-78 දී, රතු භීෂණයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 500,000ක් දක්වා මිය ගිය අතර,[128] විවිධ විරුද්ධ කණ්ඩායම්වලට එරෙහිව ඩර්ග් විසින් ප්‍රචණ්ඩකාරී දේශපාලන මර්දන ව්‍යාපාරයක් දියත් කරන ලදී.[129][130][131] 1987 දී, ඩර්ග් විසුරුවා හැර, 1987 ඉතියෝපියාවේ ව්‍යවස්ථාව සම්මත කර ගැනීම මත ඉතියෝපියාවේ මහජන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජය (PDRE) පිහිටුවන ලදී.[132] 1983-85 සාගතයක් මිලියන 8 කට පමණ බලපෑ අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මිලියන 1 ක් මිය ගියහ. විශේෂයෙන්ම එරිත්‍රියාවේ සහ ටයිග්‍රේ හි උතුරු ප්‍රදේශ වල අධිකාරීවාදී පාලනයට එරෙහි කැරලි මතු වේ. ටයිග්රේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ (TPLF) 1989 දී ඉතියෝපියානු මහජන විප්ලවවාදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පෙරමුණ (EPRDF) පිහිටුවීමට ජනවාර්ගික වශයෙන් පදනම් වූ අනෙකුත් විරුද්ධ ව්‍යාපාර සමඟ ඒකාබද්ධ විය.[133]19
89 විප්ලවයේදී මාක්ස්වාදයේ-ලෙනින්වාදයේ බිඳවැටීම සෝවියට් සංගමය 1990 දී ඉතියෝපියාවට ලබා දුන් ආධාර සම්පූර්ණයෙන්ම නැවැත්වීමත් සමඟ සමපාත විය.[134][135][136]  EPRDF හමුදා 1991 මැයි මාසයේදී අඩිස් අබාබා වෙත ඉදිරියට ගිය අතර, මෙන්ගිස්ටු රටින් පලා ගොස් සිම්බාබ්වේ හි සරණාගතභාවය ලබා ගන්නා ලදී.[137][138]ෆෙඩරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජය (1991–වර්තමානය)ඉතියෝපියානු සිවිල් ගැටුම: 2023 සැප්තැම්බර් වන විට භෞමික පාලනය[lower-alpha 4]1991 ජුලි මාසයේදී, EPRDF විසින් සංක්‍රාන්ති ව්‍යවස්ථාවක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වන ජාතික ප්‍රඥප්තියකින් මෙහෙයවන ලද සහ සාමාජිකයින් 87 දෙනෙකුගෙන් යුත් නියෝජිත කවුන්සිලයකින් සමන්විත වූ ඉතියෝපියාවේ සංක්‍රාන්ති රජය පිහිටුවීම සඳහා ජාතික සමුළුවකට එකඟ විය.[139] 1994 දී, ද්විමණ්ඩල ව්‍යවස්ථාදායකයක් සහ අධිකරණ පද්ධතියක් සහිත පාර්ලිමේන්තු ජනරජයක් ස්ථාපිත කරන ලද නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ලියා ඇත.[140]1993 අප්‍රේල් මාසයේදී එරිත්‍රියාව ජාතික ජනමත විචාරණයකින් පසු ඉතියෝපියාවෙන් නිදහස ලබා ගත්තේය.[141] 1998 මැයි මාසයේදී, එරිත්‍රියාව සමඟ ඇති වූ දේශසීමා ආරවුලක් එරිත්‍රියානු-ඉතියෝපියානු යුද්ධයට
හේතු වූ අතර, එය 2000 ජූනි දක්වා පැවති අතර, දෙරටටම දිනකට ඩොලර් මිලියනයක් පමණ වැය වේ.[142] මෙය ඉතියෝපියාවේ ආර්ථිකයට ඍණාත්මක බලපෑමක් ඇති කළ අතර, දෙරට අතර දේශසීමා ගැටුමක් 2018 දක්වා පවතිනු ඇත.[143][79] 2018 වන විටත් ඉතියෝපියාවේ තවදුරටත් සිවිල් යුද්ධය දිගටම පැවතුන අතර ප්‍රධාන වශයෙන් රට අස්ථාවර කිරීම හේතුවකි.වාර්ගික ප්‍රචණ්ඩත්වය 2010 ගණන්වල අග සහ 2020 ගණන්වල මුල් භාගයේදී ඉහළ ගියේය,[144][145] විවිධ ගැටුම් සහ ගැටුම් හේතුවෙන් මිලියන ගණනක් ඉතියෝපියානුවන් අවතැන් විය.[146][147][148]COVID-19 පිළිබඳ සෞඛ්‍ය සහ ආරක්‍ෂිත ගැටළු හේතුවෙන් 2020 මැතිවරණය සඳහා මැතිවරණ (පසුව 2021 දක්වා නැවත කාලසටහන්ගත කෙරේ) අවලංගු කරන ලද බව ෆෙඩරල් රජය පවසයි.[149] ටයිග්‍රේ කලාපය හි TPLF මෙයට විරුද්ධ වූ අතර, කෙසේ හෝ 2020 සැප්තැම්බර් 9 දින මැතිවරණය පැවැත්වීමට කටයුතු කළේය.[150][151] ෆෙඩරල් රජය සහ ටයිග්‍රේ අතර සබඳතා ශීඝ්‍රයෙන් පිරිහී ගිය අතර,[152] 2020 නොවැම්බර් මාසයේදී ඉතියෝපියාව ටයිග්‍රේ යුද්ධයේ ආරම්භය සනිටුහන් කරමින් එහි ස්ථානගත කර තිබූ හමුදා ඒකකවලට එල්ල කළ ප්‍රහාරවලට ප්‍රතිචාර වශයෙන් ටයිග්‍රේහි හමුදා ප්‍රහාරයක් දියත් කළේය.[1
53][154] 2022 මාර්තු වන විට ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ සාගතය හේතුවෙන් පුද්ගලයන් 500,000ක් පමණ මිය ගොස් ඇත.[155][156][157] අතරමැදි වර්ෂවල සාමය සහ මැදිහත්වීම් යෝජනා ගණනාවකට පසුව, ඉතියෝපියාව සහ ටිග්‍රේන් කැරලිකාර හමුදා 2022 නොවැම්බර් 2 දින සතුරුකම් නැවැත්වීමට එකඟ විය.[158]රජය සහ දේශපාලනයරජයමහජන නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලය යනු ඉතියෝපියානු ෆෙඩරල් පාර්ලිමේන්තු සභාවේ පහළ මන්ත්‍රණ සභාවයිඉතියෝපියාව ෆෙඩරල් පාර්ලිමේන්තු ජනරජයක් වන අතර, එහි අගමැතිවරයා රජයේ ප්‍රධානියා වන අතර ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය නායකයා වන නමුත් බොහෝ දුරට චාරිත්‍රානුකූල බලතල සහිතය. විධායක බලය ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන්නේ ආන්ඩුව සහ ෆෙඩරල් ව්‍යවස්ථාදායක බලය විසින් රජයට සහ පාර්ලිමේන්තු සභා දෙකට පැවරී ඇති බලය මගිනි. ෆෙඩරේෂන් මන්ත්‍රී මණ්ඩලය ආසන 108 කින් යුත් ද්විමණ්ඩල ව්‍යවස්ථාදායකයේ ඉහළ කුටිය වන අතර පහළ කුටිය ආසන 547 කින් යුත් මහජන නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලය (HoPR) වේ. ෆෙඩරේෂන් සභාව ප්‍රාදේශීය සභා විසින් තෝරා ගනු ලබන අතර, HoPR හි මන්ත්‍රීවරුන් සෘජුවම තෝරා පත් කර ගනු ලැබේ, අනෙක් අතට, ඔවුන් වසර හයක ධූර කාලයක් සඳහා ජනාධිපතිවරයා සහ වසර 5 ක
ධුර කාලයක් සඳහා අගමැති තෝරා ගනී.ඉතියෝපියානු අධිකරණය සමන්විත වන්නේ උසාවි ව්‍යුහ දෙකකින් සමන්විත ද්විත්ව පද්ධතියකින් ය: ෆෙඩරල් සහ ප්‍රාන්ත අධිකරණ. FDRE ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් ෆෙඩරල් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ෆෙඩරල් අධිකරණ අධිකාරිය පවරා ඇති අතර එමඟින් යටත් ෆෙඩරල් අධිකරණවල තීරණ අවලංගු කිරීමට සහ සමාලෝචනය කළ හැකිය; නීතියේ මූලික වැරදි සඳහා නිත්‍ය බෙදීමක් පවරා ඇත. මීට අමතරව, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට "කාර්යක්ෂම යුක්තිය ඉටු කිරීම සඳහා අවශ්‍ය" යැයි සැලකේ නම්, ඕනෑම ෆෙඩරල් මට්ටම්වල හෝ "එහි අධිකරණ බලය සඳහා නම් කර ඇති ප්‍රදේශයේ" ස්ථාපිත ප්‍රාන්ත පහක පරිපථ විභාග සිදු කළ හැකිය.[159][160]ෆෙඩරල් උත්තරීතර ප්‍රකාශය විෂය කරුණු තුනක් ලබා දුන්නේය: නීති, පාර්ශව සහ ෆෙඩරල් අධිකරණ බල සීමාවට ස්ථානය, පළමුව "ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ පැන නගින නඩු, ෆෙඩරල් නීති සහ ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම්", දෙවනුව "ෆෙඩරල් නීති මගින් නිශ්චිතව දක්වා ඇති පාර්ශවයන්".[161]1994 ඉතියෝපියානු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 78 වැනි වගන්තිය මත අධිකරණය විධායකයෙන් සහ ව්‍යවස්ථාදායකයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වාධීන වේ.[162] මෙය සහතික කිරීම සඳහා, අගමැති නම් කිරීම මත පාර්ලිමේන්
තුව විසින් පත් කරන ලද ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ උප සභාපති සහ සභාපති. තේරී පත් වූ පසු විධායක බලයට තනතුරෙන් ඉවත් කිරීමට බලයක් නැත. අනෙකුත් විනිසුරුවන් ෆෙඩරල් අධිකරණ පරිපාලන කවුන්සිලය (FJAC) විසින් නම් කරනු ලබන්නේ විනිවිද පෙනෙන නිර්ණායක සහ HoPR හි පත් කිරීම සඳහා අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ නිර්දේශය මත ය. සෑම අවස්ථාවකදීම, විනිසුරුවන් විශ්‍රාම ගියහොත්, විනය නීති කඩ කළහොත්, දැඩි නොගැලපීම හෝ අකාර්යක්ෂමතාව අයහපත් සෞඛ්‍ය තත්ත්වය හේතුවෙන් නුසුදුසු නම් මිස ඔවුන්ගේ රාජකාරියෙන් ඉවත් කළ නොහැක. ඊට පටහැනිව, HoPR හි බහුතර ඡන්දයට ෆෙඩරල් අධිකරණ මට්ටමින් හෝ ප්‍රාන්ත කවුන්සිලයේ ප්‍රාන්ත විනිසුරුවරුන්ගේ නඩු වලදී ඉවත් කිරීම අනුමත කිරීමේ අයිතිය ඇත.[163] 2015 දී, ෆ්‍රීඩම් හවුස් විසින් සකස් කරන ලද වාර්තාවකින් මෙම ප්‍රතිපාදනයේ යථාර්ථය ප්‍රශ්න කරන ලදී.[164]දේශපාලනයඉතියෝපියාවේ අගමැති අබි අහමඩ්ඉතියෝපියාවේ ජනාධිපති සහලේ-වර්ක් සෙව්ඩේ1995 න් පසු, ඉතියෝපියාවේ දේශපාලනය ලිබරල් කරන ලද අතර එමඟින් රටට සර්ව සම්පූර්ණ ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රවර්ධනය කරයි. අද එහි ආර්ථිකය පදනම් වී ඇත්තේ මිශ්‍ර, වෙළඳපල-නැඹුරු මූලධර්ම මත ය.[163] ඉතියෝපියාවට අ
ර්ධ ස්වාධීන පරිපාලන කලාප එකොළහක් ඇත, ඒවාට තමන්ගේම ආදායම් එකතු කර ගැනීමට සහ වියදම් කිරීමට බලය ඇත.[තහවුරු කර නොමැත]පළමු බහු පක්ෂ මැතිවරණය 1995 මැයි මාසයේදී සිදු වූ අතර එය EPRDF විසින් ජයග්‍රහණය කරන ලදී.[165] සංක්‍රාන්ති ආන්ඩුවේ සභාපති, EPRDF නායක මෙල්ස් සෙනාවි, ඉතියෝපියාවේ ෆෙඩරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයේ පළමු අගමැති බවට පත් වූ අතර, නෙගස්සෝ ගිඩද එහි සභාපති ලෙස තේරී පත් විය.[165] මෙල්ස්ගේ රජය අඛණ්ඩව නැවත තේරී පත් විය; කෙසේ වෙතත්, මෙම ප්‍රතිඵල ජාත්‍යන්තර නිරීක්ෂකයින් විසින් දැඩි ලෙස විවේචනයට ලක් කරන ලද අතර, විපක්ෂය විසින් වංචනික ඒවා ලෙස හෙලා දකින ලදී.[166]මෙල්ස් 2012 අගෝස්තු 20 දින බ්‍රසල්ස්හිදී මිය ගිය අතර එහිදී ඔහු නිශ්චිතව සඳහන් නොකළ අසනීපයකට ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටියේය.[167] නියෝජ්‍ය අගමැතිනි හයිලෙමරියම් ඩෙසාලෙග්න් 2015 මැතිවරනය තෙක් නව අගමැතිවරයෙකු ලෙස පත් කරන ලදී,[168] ඉන්පසුව සෑම පාර්ලිමේන්තු ආසනයකම පාලනය ඔහුගේ පක්ෂය සමගින් පැවතුනි.[169] 2018 පෙබරවාරි 15 වන දින, වසර ගණනාවක විරෝධතා සහ හදිසි නීතියෙන් පසුව, හේලෙමරියම් අගමැති ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්විය.[170][171][172] හේලෙමරියම් ගේ ඉල්ලා අස්වීම
ෙන් පසුව අබි අහමඩ් අගමැති විය. ඔහු 2018 දී එරිත්‍රියාවේ ඓතිහාසික සංචාරයක නිරත වූ අතර, දෙරට අතර ගැටුම් තත්ත්වය අවසන් කළ අතර,[173] 2019 දී සාමය සඳහා වූ නොබෙල් ත්‍යාගය පිරිනමන ලදී.[174]2010 අගභාගයේදී එක්සත් රාජධානිය පදනම් කරගත් Economist බුද්ධි ඒකකය විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දර්ශකයට අනුව, ඉතියෝපියාව "අධිකාරී පාලන තන්ත්‍රයක්" වූ අතර, රටවල් 167 කින් 118 වැනි-වඩාත්ම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍යය ලෙස ශ්‍රේණිගත විය.[175] 2008 සිට ඉතියෝපියාව ලැයිස්තුවේ ස්ථාන 13ක් පහත වැටී ඇති අතර, 2010 වාර්තාව පහත වැටීමට හේතු වූයේ 2010 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට පෙර විපක්ෂයේ ක්‍රියාකාරකම්, මාධ්‍ය සහ සිවිල් සමාජයට එරෙහිව රජය ගෙන ගිය මර්දනයයි.[176]විදේශ සබඳතාඉතියෝපියානු අගමැති මෙල්ස් සෙනාවි 2007 දී G8 කණ්ඩායම් රැස්වීමේදීඉතියෝපියානු අගමැති අලි ඊශ්‍රායල අගමැති නෙතන්යාහු සමඟඉතියෝපියාව ඓතිහාසික වශයෙන් රන්, ඇත්දළ, විදේශීය සතුන් සහ සුවඳ දුම් වැනි භාණ්ඩ අපනයනය කළ වෙළඳ ජාතියකි.[177] බොහෝ ඉතිහාසඥයින්[කවුරුන් ද?] නිගමනය කර ඇත්තේ නූතන ඉතියෝපියානු විදේශ සබඳතා ආරම්භ වූයේ II වන ටෙවුඩ්‍රොස් අධිරාජ්‍යය
ා යටතේ වන අතර, ඔහුගේ පාලන සමයේදී ඒකාබද්ධ ඉතියෝපියානු රාජ්‍යයක් නැවත ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ කළ නමුත් 1868 බ්‍රිතාන්‍ය ගවේෂණයෙන් එය ව්‍යර්ථ විය.[178] එතැන් සිට, මහඩිස්ට් යුද්ධයේ බලපෑම හේතුවෙන් සූවස් ඇළ විවෘත කරන තුරු ලෝක බලවතුන් විසින් රට අතිරික්තයක් ලෙස දැකගත හැකි විය.[179][පැහැදීම ඇවැසිය]අද ඉතියෝපියාව චීනය, ඊශ්‍රායලය, මෙක්සිකෝව, තුර්කිය සහ ඉන්දියාව මෙන්ම අසල්වැසි රටවල් සමඟ ද ශක්තිමත් සබඳතා පවත්වයි. ඉතියෝපියාව ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි ගෝලීය යුද්ධය සහ අප්‍රිකානු වර්ධනය සහ අවස්ථා පනතේ (AGOA) උපායමාර්ගික හවුල්කරුවෙකි.[180] හිටපු එක්සත් ජනපද ජනාධිපති බරක් ඔබාමා 2015 ජූලි මාසයේදී ඉතියෝපියාවට ගිය පළමු වත්මන් එක්සත් ජනපද ජනාධිපතිවරයා විය. මෙම සංචාරයේදී ඔහු අප්‍රිකානු සංගමයේ කළ කතාව ඉස්ලාමීය ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව සටන් කිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කළේය.[181][182] ඉතියෝපියාවෙන් සංක්‍රමණය වීම මූලික වශයෙන් යොමු වී ඇත්තේ ඉතාලිය, එක්සත් රාජධානිය, කැනඩාව, ස්වීඩනය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව ඇතුළු යුරෝපය දෙසට වන අතර මැද පෙරදිගට සංක්‍රමණය වීම මූලික වශයෙන් සෞදි අරාබිය සහ ඊශ්‍රායලය වෙත වේ. ඉතියෝපියාව 24 කණ්ඩායමේ (G-24), නොබැඳි
ව්‍යාපාරයේ සහ G77 හි ආරම්භක සාමාජිකයෙකි. 1963 දී, අප්‍රිකානු එකමුතුවේ සංවිධානය, පසුව එය අප්‍රිකානු සංගමය ලෙස නම් කරන ලදී, අද අප්‍රිකානු සංගමයේ ලේකම් කාර්යාලය වන අප්‍රිකානු සංගමයේ කොමිෂන් සභාවට සත්කාරකත්වය සපයන අඩිස් අබාබා හි ආරම්භ කරන ලදී. මීට අමතරව, ඉතියෝපියාව පෑන් අප්‍රිකානු වාණිජ හා කර්මාන්ත, අප්‍රිකාව සඳහා වන එක්සත් ජාතීන්ගේ ආර්ථික කොමිසම, අප්‍රිකානු පොරොත්තු බලකාය සහ අප්‍රිකාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන ගෝලීය රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන බොහොමයක සාමාජිකයෙකි.[තහවුරු කර නොමැත]2020 දී ආරම්භ කරන ලද මහා ඉතියෝපියානු පුනරුද වේල්ල ව්‍යාපෘතිය කලාපයේ ජල අයිතීන් කෙරෙහි ඇති කරන බලපෑම් හේතුවෙන් ඉතියෝපියාවේ සුඩානය සහ ඊජිප්තුව යන රටවල් දෙක සමඟ ඇති විදේශ සබඳතා තරමක් පලුදු ඇත.[183][184] 2010 දී නයිල් ද්‍රෝණියේ මුලපිරීම සඳහා ඉහළ රටවල් හයක් (ඉතියෝපියාව, කෙන්යාව, උගන්ඩාව, රුවන්ඩා, බුරුන්ඩි සහ ටැන්සානියාව) අත්සන් කළද, ඊජිප්තුව සහ සුඩානය නයිල් ද්‍රෝණියේ ජල ප්‍රමාණය අඩු කිරීම සහ එයට ඇති අභියෝගය සඳහන් කරමින් ජලය බෙදා ගැනීමේ ගිවිසුමක් ප්‍රතික්ෂේප කළහ. ජල අයිතීන් පිළිබඳ ඔවුන්ගේ ඓතිහාසික සම්බන්ධයට පෙනී සිටිනු ඇත.[185][
186] 2020 දී අගමැති අබි අහමඩ් අනතුරු ඇඟවූයේ "කිසිම බලවේගයකට ඉතියෝපියාව වේල්ලක් තැනීම වැළැක්විය නොහැකි බවයි. යුද්ධයකට යාමට අවශ්‍ය නම් අපට මිලියන ගණනක් සූදානම් කර ගත හැක."[187]ඉතියෝපියාව යනු 1923 වසරේ සිට ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ පූර්වගාමියා ලෙස කටයුතු කරන ලද ලීග ඔෆ් නේෂන් හි ආරම්භක සාමාජිකයෙකු ලෙස අප්‍රිකානු රටවලින් එකකි. ඉතියෝපියාවේ එක්සත් ජාතීන්ගේ කාර්ය සාධක බලකාය මූලික වශයෙන් මානුෂීය ගැටළු සහ සංවර්ධනය සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරයි. එහි සමහර ආයතන[කුමන?] අප්‍රිකාව සහ අප්‍රිකානු සංගමය සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ ආර්ථික කොමිසම සමඟ කලාපීය සබඳතා පවත්වයි. දරිද්‍රතාවයට එරෙහිව සටන් කිරීම, තිරසාර ආර්ථික වර්ධනය, දේශගුණික විපර්යාස ප්‍රතිපත්ති, අධ්‍යාපනික සහ සෞඛ්‍ය ආරක්ෂණ ප්‍රතිපාදන, රැකියා වැඩි කිරීම සහ පාරිසරික ආරක්ෂාව ඇතුළුව ඉතියෝපියාවේ තිරසාර සංවර්ධනයට UN ප්‍රමුඛත්වය දෙයි.[188]පරිපාලන අංශඉතියෝපියාව පරිපාලනමය වශයෙන් මට්ටම් හතරකට බෙදා ඇත: regions, zones, woredas (දිස්ත්‍රික්ක) and kebele (වාට්ටු). රට මෙම කලාප යටතේ කලාප 12 ක් සහ නගර පරිපාලන දෙකකින් සමන්විත වේ. ෆෙඩරල් මට්ටමේ නගර පරිපාලන දෙක වන්නේ අඩිස