LexiconShiftInnovations/SinhalaWikipediaArticles huggingface dataset:
ත්‍රපටි පහ වේ. මේවා බොහෝ ජාත්‍යන්තර සිනමා උළෙලවල් වලදී තිළිණ ලබාගෙන අත. ඔහු බොහෝ අවස්ථා වල චිත්‍රපට පරීක්ෂක මණ්ඩලයේ තහන්චි වලට ලක්විය. මෑතකදී ඔහුගේ අක්ෂරය චිත්‍රපටය ශ්‍රී ලංකාවේ තහනමට ලක්විය.මෑත අතීතයේ ප්‍රදර්ශනයවූ සූරිය අරණ, සමනල තටු, හිරි පොද වැස්ස යන චිත්‍රපට ශ්‍රී ලංකා ප්‍රේක්ෂකයින් සිනමා ශාලා වලට ඇද ගැනීමට සමත්ව ඇත. සූරිය අරණ චිත්‍රපටය, ශ්‍රී ලංකා චිත්‍රපට ඉතිහාසයේ වැඩිම ආදායම් වාර්ථා තැබුවේ මිලියන 121ක වාර්ථා අදායමක් ලබමින්ය. ජැක්සන් ඇන්තනීගේ අබා චිත්‍රපටය ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසයේ වැඩිම මුදලක්, එනම් රුපියල් මිලියන 60ක් වැය කල චිත්‍රපටය වේ. චීනය, ඉතාලිය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව ආදී රටවල මෙම චිත්‍රපටයේ පූර්ව ප්‍රචාරක පටය දැක්වීමෙන් පසු එම රටවල චිත්‍රපටය ප්‍රදර්ශනය කිරීම පිළිබඳව උනන්දුවක් දක්වා ඇත. චීනය විශේෂයෙන්ම මෙය චීන බසට හඬකවා ප්‍රදර්ශනය කිරීමට උනන්දුවක් දක්වා ඇත. අබා 2008 අගෝස්තු 08 දින තිරගත කරන ලදී.2009 වන විට එය අවුරුද්දකට මිලියන 7.2 ක පමණ පැමිණීමකට ලක් විය. 1979 දී 365 ක් වූ සිනමාහල් සංඛ්‍යාව 147 ක් දක්වා පහත වැටී ඇත. 2010 අවසානය වන විට වාර්ෂික සිනමා ශාලා ආදායම මිලියන 5.5 දක්වා පහත ව
ැටුනි.ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාව විසින් නිකුත් කරන ලද සංඛ්‍යා ලේඛන අනුව 2009 සඳහා තිරගත කරන ලද දේශීය චිත්‍රපට සංඛ්‍යාව 15 කි.ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගගේ චිත්‍රපට බෙදාහැරීම සහ ආනයනය පෞද්ගලීකරණය කිරීම හේතුවෙන් සිනමාහල්වලට වාර්ෂිකව පැමිණීම පහත වැටිනි. ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාව පදනම් කරගත් ශ්‍රී ලාංකීය සිනමාවේ අනාගතය පැහැදිලිවම අඳුරු විය.මෑත වසරවලදී ආලෝකෝ උදපාදි, අබා, පත්තිනි, මහරජ ගැමුණු සහ හෝ ගානා පොකුණ වැනි ඉහළ චිත්‍රපට කිහිපයක් සාර්ථක ප්‍රතිපල අත්පත් කර ගත්හ.හොඳම අධ්‍යක්ෂවරුන් දසදෙනා තේරීම1987 වසරේදී සිංහල සිනමාවට වසර 40 ක් පිරීම නිමිත්තෙන් ජාතික මට්ටමේ අවධානයට යොමුවන සුවිශේෂ දෙයක් කළ යුතු බව සංගමය තීරණය කරණු ලැබූයේ හතළිස් වසරක පුරා හොඳම චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂවරුන් දස දෙනා තේරීමයි. මේ පිළිබඳ විශේෂ රැස්විමක් 1986 දෙසැම්බර් 2 දා කොළඹ ගංගාරාම මාධ්‍ය කේන්ද්‍රයේදී පවත්වා 'සිවු දශකයේ දස මහා සිනමා නිර්මාතෘන්ට' ප්‍රණාම පිළිගැන්වීමේ මහෝත්සවයක් 1987 පෙබරවාරි 17 වැනි දින කොළඹ ශ්‍රී ලංකා පදනම් ආයතනයේදී පවත්වන ලදී. එහිදී ප්‍රණාම පිළිගැන්වුණු අධ්‍යක්ෂවරුන් දස දෙනා ලෙස,ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්
සුමිත්‍රා පීරිස්ඩී බී නිහාල්සිංහටයිටස් තොටවත්තගාමිණී ෆොන්සේකාධර්මසේන පතිරාජවසන්ත ඔබේසේකරධර්මසිරි බණ්ඩාරනායකතිස්ස අබේසේකරඅමරනාත් ජයතිලකපෙරමුනේ සිටින නළුවන් හා නිළියන්ප්‍රථම සිංහල චිත්‍රපටයවූ කඩවුන පොරොන්දුවේ නළු නිළි යුවල වූ රුක්මණී දේවි හා එඩී ජයමාන්න යන දෙදෙනා ප්‍රථමයෙන් රට තුල ප්‍රසිද්ධිය ලැබගෙන පසුවූහ. ඔවුහු මිණර්වා නාට්‍ය කණ්ඩායමේ (Minerva group) සාමාජිකයින් වශයෙන් එක්තරා ප්‍රසිද්ධියක් ලබා සිටියහ. එය චිත්‍රපට වලට අවතීර්න වීමටද සාධක විය. ඔවුහු 1950 සහ 1960 දශක තුල චිත්‍රපට වල රඟපෑමේ නියුතුව සිටියහ.1960දී ගාමිණී ෆොන්සේකා ඓතිහාසික චිත්‍රපටයක්වූ සන්දේශය චිත්‍රපටයෙන් ඉදිරියට එන ලදී. මෙම චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන නළුවා ආනන්ද ජයරත්න වුවද, ගාමිණී ෆොන්සේකා ඔහුව අභිබවා, ඔහුගේ ප්‍රථම චිත්‍රපටයෙන්ම ඉදිරියට එන ලදී. ෆොන්සේකා ඔහුගේ ඊ ලඟ චිත්‍රපටය වූ රන්මුතු දූවෙන් ප්‍රසිද්ධ නිළි ජීවරාණී කුරුකුලසූරිය සමගින් ඔහුගේ දක්ෂම රඟපෑම ඉදිරිපත් කරන ලදී. ගාමිණී ෆොන්සේකාගේ වෙනත් ප්‍රධාන චිත්‍රපට වූයේ, ධීවරයෝ, අදට වැඩිය හෙට හොඳයි සහ චන්ඩියායි. 1969දී විජය කුමාරතුංග, හන්තානෙ කථාවේ ප්‍රධාන නළුවා ල
ෙස තරුවක් බවට පත්විය. ඊ ලඟ දශකය තුල , ෆොන්සේකා ලඟට ඉතාමත් ජනප්‍රිය නළුවා වූයේ ඔහුයි. බොලිවුඩ් වානිජ චිත්‍රපටවල ආභාශය ලද චිත්‍රපට වලට අමතරව, බඹරු ඇවිත්, එයා දැන් ලොකු ලමයෙක් හා ගඟ අද්දර වැනි කලාත්මක චිත්‍රපට වලද ඔහු රඟපෑවේය. 1988 දී ඔහුගේ හදිස්සි මරණය හේතුවෙන් ප්‍රසිද්ධ සිනමාව කෙරෙහි විශාල බලපෑමක් ඇතිවිය.1990දී ජීවන් කුමාරණතුංග,හිත හොඳ පුතෙක් , චන්ඩි රජා,හොඳ හොඳ සෙල්ලම්,හිත හොඳ චණ්ඩියා,ජීවන් මල්ලී වැනි චිත්‍රපට ඔස්සේ චන්ඩි චිත්‍රපට පෙරමුණ ගනිමින් ශ්‍රී ලාංකීය ජනතාව වෙනම ක්‍රියාදාම යුගයකට යොමු විය. එකල්හි ක්‍රියාදාම චිත්‍රපට බෙහෙවින් අධි ආදායම් වාර්ථාද තබමින් තිරගත විය.එකල්හිම සනත් ගුණතිලක ද කැපී පෙනුන ප්‍රධාන නළුවකි. ඔහු වඩාත් ආදරණීය චිත්‍රපට වල කැපී පෙනුණ නළුවෙකි. ඔහු සමඟ බොහෝ චිත්‍රපට හි රඟපෑ සබීතා පෙරේරා මෙම යුගයේ කැපී පෙනි ජනප්‍රිය නිළියකි. එම් හේතුවෙන් සනත්-සබීතා යුගලක් බිහි විය.1990 දශකයේ බන්දු සමරසිංහ,ටෙනිසන් කුරේ සුසංයෝජනය හා රන්ජන් රාමනායකගේ ග්‍රහණයත් මේ කල සිදුවිය. බන්දු-ටෙනි සමඟ ඇතිවූ සුළු හාස්‍ය රැල්ලේ චිත්‍රපට වඩාත් ප්‍රසිද්ධියට ඉහල ආදායම් ත්ත්වයට පත් විය. එම දශකයේ ප්‍රේ
ක්ෂකයා විනෝදාත්මක චිත්‍රපට කෙරෙහි ඇල්මක් දැක්වීය. මෙහිදී ප්‍රේමවන්තයා යට කොට විකටයා ඉදිරියට පැමිණියේය මේ දක්වා සිනමා ක්ෂේත්‍රයේ උන්නතියට හා කඩාවැටීම් වලටද ලක්වුනේය.රෑ දනියෙල් දවල් මිගෙල්-2-3,පාර්ලිමන්ට් ජෝක්ස්,'සොමි බෝයිස්,කොළොම්පූර් වැනි සිනමාපට මුල් කාලයේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධියක් සේම එදිනෙදා ආදායම් වාර්ථා බිඳහෙළමින් චිත්‍රපට දින 100කට එහා දිවීමටද සමත් විය. 2000-2016 තෙක් කැපී නොපෙනුණද සුපර් ස්ටාර් ලෙස සලකන්නේ රන්ජන් රාමනායකයි.ආශ්‍රිත ලිපිසිංහල චිත්‍රපට ලැයිස්තුවශ්‍රී ලාංකික සිනමාවදෙමළ සිනමාවලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්බාහිර යොමුවසිංහල සිනමා දත්ත පද්දතිය - නිල වෙබ්-අඩවියශ්‍රී ලංකා ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාව - නිල වෙබ්-අඩවිය සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2007-09-27 at the Wayback Machineහාට් FM සිංහල චිත්‍රපටය  සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2008-05-28 at the Wayback Machineසිකුරු හතේ සිංහල චිත්‍රපටය සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2009-03-06 at the Wayback Machineසිරි රජ සිරි සිංහල චිත්‍රපටය සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2008-08-23 at the Wayback Machineඅබා, ඓතිහාසික සිංහල චිත්‍රපටය සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2011-10-11 at the
Wayback Machineකොලඹ චිත්‍රපට කවය සංරක්ෂණය කළ පිටපත 2019-12-04 at the Wayback Machineසංදේශය ශ්‍රී ලංකා - චිත්‍රපට තතුකෝට් ඩි'අයිවෝර් ජනරජයRépublique de Côte d'Ivoire (ප්‍රංශ)කොඩියරාජ්‍ය ලාංඡනයඋද්යෝග පාඨය: 'Union – Discipline – Travail' (ප්‍රංශ)'එකමුතුව - විනය - වැඩ'ජාතික ගීය: L'Abidjanaise(ඉංග්‍රීසි: "Song of Abidjan")(සිංහල: "අබිජාන්ගේ ගීතය")අගනුවරයමුසූක්රෝ (දේශපාලන)අබිඩ්ජන් (ආර්ථික)﻿ / ﻿6.850°N 5.300°W﻿ / 6.850; -5.300විශාලතම නගරයඅබිඩ්ජන්නිල භාෂා(ව)ප්‍රංශදේශීය භාෂාබෙටේ භාෂාඩියුල භාෂාවබෝල් භාෂාවබොනෝ උපභාෂාවඑනින් භාෂාවසෙනාරි භාෂාවෙනත් අයජනවාර්ගික කණ්ඩායම්  (2021 සංගණනය)[1]78.0% අයිවෝරියානු38.0% අකාන්22.0% උතුරු මැන්ඩේ22.0% වෝල්ටයික්ස්/ගුර්9.1% කෘ8.6% දකුණු මැන්ඩේ0.3% ස්වභාවිකකරණය වූ අයිවෝරියානු22.0% අයිවෝරියානු නොවනaජාති නාම(ය)අයිවෝරියානුරජයඒකීය, ජනාධිපති, ජනරජය• ජනාධිපති ඇලසානේ ඔවාටාරා• උප ජනාධිපති ටිමොකෝ මයිලියට් කෝනේ• අගමැති රොබට් බියුග්රේ මාම්බේව්‍යවස්ථාදායකයපාර්ලිමේන්තුව• උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලයසෙනෙට් සභාව• පහළ මන්ත්‍රී මණ්ඩලයජාතික සභාවඉතිහාසය•
ජනරජය පිහිටුවනු ලැබීම 1958 දෙසැම්බර් 4• ප්‍රංශයෙන් නිදහස ලැබීම 1960 අගෝස්තු 7වර්ග ප්‍රමාණය• සම්පූර්ණ322,463 km2 (124,504 sq mi) (68 වෙනි)• ජලය (%)1.4[2]ජනගහණය• 2023 ඇස්තමේන්තුව29,344,847[3] (52 වෙනි)• ඝණත්වය91.1/km2 (235.9/sq mi) (139 වෙනි)දදේනි (ක්‍රශසා)2023 ඇස්තමේන්තුව• සම්පූර්ණ ඇ.ඩො. බිලියන 202.647[4] (78 වෙනි)• ඒක පුද්ගල ඇ.ඩො. 6,960[4] (138 වෙනි)දදේනි (නාමික)2023 ඇස්තමේන්තුව• සම්පූර්ණ ඇ.ඩො. බිලියන 79.430[4] (84 වෙනි)• ඒක පුද්ගල ඇ.ඩො. 2,728[4] (141 වෙනි)ගිනි (2015) 41.5[5]මධ්‍යමමාසද (2021)▼ 0.550[6]මධ්‍යම · 159 වෙනිව්‍යවහාර මුදලබටහිර අප්‍රිකානු CFA ෆ්‍රෑන්ක් (XOF)වේලා කලාපයUTC±00:00 (GMT)දින ආකෘතිදිදි/මාමා/වවවවරිය ධාවන මං තීරුවදකුණඇමතුම් කේතය+225ISO 3166 codeCIඅන්තර්ජාල TLD.ciදළ වශයෙන් 130,000 ලෙබනන් ජනතාව සහ 14,000 ප්‍රංශ ජනතාව ඇතුළුව.අයිවරි කෝස්ට්, නිල වශයෙන් කෝට් ඩි'අයිවෝර් ජනරජය, කෝට් ඩි'අයිවෝර් ලෙසද හැඳින්වෙන,[lower-alpha 1] බටහිර අප්‍රිකාවේ දකුණු වෙරළ තීරයේ පිහිටි රටකි. එහි අගනුවර වන්නේ රට මධ්‍යයේ පිහිටි යමුසූක්රෝ වන අතර එහි විශාලතම නගරය සහ ආර්ථික මධ්‍යස්ථානය වන්නේ අබිඩ්
ජන් වරාය නගරයයි. එය වයඹ දෙසින් ගිනියාව, බටහිරින් ලයිබීරියාව, වයඹ දෙසින් මාලි, ඊසාන දෙසින් බුර්කිනා ෆාසෝ, නැගෙනහිරින් ඝානාව සහ දකුණින් ගිනියා බොක්ක (අත්ලාන්තික් සාගරය) මායිම් වේ. එහි නිල භාෂාව ප්‍රංශ වන අතර බීටේ, බවුලේ, ඩියුලා, ඩෑන්, එනියින් සහ සෙබරා සෙනුෆෝ ඇතුළු දේශීය භාෂා ද බහුලව භාවිතා වේ. සමස්තයක් වශයෙන්, අයිවරි කෝස්ට්හි විවිධ භාෂා 78 ක් පමණ කතා කරයි. ඉස්ලාම්, ක්‍රිස්තියානි ආගම, සහ සෘද්ධිවාදය වැනි සම්ප්‍රදායික ඇදහිලි අනුගාමිකයින් ඇතුළු ආගමික වශයෙන් විවිධ ජනගහනයක් රට තුළ ඇත.[8][1]එහි යටත් විජිතකරණයට පෙර, අයිවරි කෝස්ට්, ගයමන්, කොං අධිරාජ්‍යය සහ බවුලේ ඇතුළු ප්‍රාන්ත කිහිපයක නිවහන විය. මෙම ප්‍රදේශය 1843 දී ප්‍රංශයේ ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයක් බවට පත් වූ අතර අප්‍රිකාව සඳහා වූ පොරබැදීම මධ්‍යයේ 1893 දී ප්‍රංශ යටත් විජිතයක් ලෙස ඒකාබද්ධ කරන ලදී. එය 1993 දක්වා රට පාලනය කළ ෆීලික්ස් හවුෆෝට්-බොයිග්නි ගේ නායකත්වයෙන් 1960 දී නිදහස ලබා ගත්තේය. කලාපීය ප්‍රමිතීන්ට අනුව සාපේක්ෂව ස්ථාවර, අයිවරි කෝස්ට් බටහිර අප්‍රිකානු අසල්වැසියන් සමඟ සමීප දේශපාලන-ආර්ථික සබඳතා ගොඩනඟා ගත් අතර බටහිර, විශේෂයෙන් ප්‍රංශය සමඟ සමීප සබ
ඳතා පවත්වයි. 1999 දී කුමන්ත්‍රණයකින් සහ සිවිල් යුද්ධ දෙකකින් එහි ස්ථාවරත්වය අඩු විය - පළමුව 2002 සහ 2007[9] අතර සහ නැවතත් 2010-2011 කාලය තුළ. එය 2016 දී නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කළේය.[10]අයිවරි කෝස්ට් යනු ප්‍රබල විධායක බලය එහි ජනාධිපතිවරයාට පැවරී ඇති ජනරජයකි. කෝපි සහ කොකෝවා නිෂ්පාදනය හරහා, එය 1960 සහ 1970 ගණන් වලදී බටහිර අප්‍රිකාවේ ආර්ථික බලාගාරයක් වූ අතර, පසුව 1980 ගණන්වල ආර්ථික අර්බුදයකට මුහුණ දුන් අතර, 2011 දක්වා දිග්ගැස්සුණු දේශපාලන හා සමාජ කැලඹිලි සමයකට දායක විය. අයිවරි කෝස්ට් නැවතත් අත්විඳ ඇත. 2011 දී සාමය සහ දේශපාලන ස්ථාවරත්වය නැවත පැමිණීමෙන් පසු ඉහළ ආර්ථික වර්ධනයක් විය. 2012 සිට 2021 දක්වා, ආර්ථිකය සැබෑ ලෙස වසරකට 7.4% ක සාමාන්‍යයකින් වර්ධනය විය, අප්‍රිකාවේ දෙවන වේගවත්ම ආර්ථික වර්ධන වේගය සහ ලෝකයේ සිව්වන වේගවත්ම අනුපාතය විය.[11] 2020 දී, අයිවරි කෝස්ට් කොකෝවා බෝංචි ලොව විශාලතම අපනයනකරු වූ අතර එහි කලාපය සඳහා ඉහළ ආදායමක් ලබා ඇත.[12] ආර්ථිකය තවමත් කෘෂිකර්මාන්තය මත දැඩි ලෙස රඳා පවතින අතර කුඩා වතු හිමියන්ගේ මුදල් බෝග නිෂ්පාදනය ප්‍රමුඛ වේ.නිරුක්තියමුලින්, 15 වන සහ
16 වන සියවස්වල පෘතුගීසි සහ ප්‍රංශ වෙළඳ-ගවේෂකයන් අප්‍රිකාවේ බටහිර වෙරළ තීරය, ඉතා දළ වශයෙන්, එක් එක් වෙරළ තීරයෙන් ලබා ගත හැකි සම්පත් පිළිබිඹු කරන "වෙරළ" හතරකට බෙදා ඇත. ප්‍රංශ ජාතිකයන් විසින් කෝට් ඩි අයිවෝර් ලෙසත් පෘතුගීසීන් විසින් කොස්ටා ඩෝ මාර්ෆිම් ලෙසත් නම් කළ වෙරළ - යන දෙඅංශයෙන්ම "ඇත්දළ වෙරළ" යන්නයි - කැප්-හි ඊනියා "ඉහළ ගිනියාව" ලෙස හැඳින්වූ ගිනි ඩි කබෝ වර්ඩ් අතර විය. වර්ට්, සහ පහළ ගිනියාව,[13][14] "ග්‍රේන් කෝස්ට්" (වර්තමාන ලයිබීරියාව), "ගෝල්ඩ් කෝස්ට්" (ඝානාව) සහ "ස්ලේව් කෝස්ට්" (ටෝගෝ, බෙනින් සහ නයිජීරියාව) ලෙසද හැඳින්වෙන ගම්මිරිස් වෙරළක් ද විය. ඒවා මෙන්ම, "අයිවරි කෝස්ට්" යන නාමය ද එම වෙරළ තීරයේ සිදු වූ ප්‍රධාන වෙළඳාම ඇත්දළ අපනයන පිළිබිඹු කරයි.[15][13][16][14][17]ප්‍රදේශය සඳහා වූ වෙනත් නම් අතරට කෝට් ඩි ඩෙන්ට්,[lower-alpha 2] වචනාර්ථයෙන් "දත් වෙරළ", නැවතත් ඇත්දළ වෙළඳාම පිළිබිඹු කරයි;[19][20][15][14][17][21] කෝට් ද ක්වාක්වා, ලන්දේසීන් විසින් ක්වාක්වා (විකල්පයක් ලෙස ක්වා ක්වා) ලෙස නම් කරන ලද පුද්ගලයින්ට පසුව,[20][13][18] කපු රෙදි වර්ගයකින් පසුව, තීරු පහේ සහ හයක වෙරළ තීරයද එහි වෙළඳාම් ක
රන ලදී;[20] සහ කෝට් ඩු වෙන්ට්,[lower-alpha 3] සුළං සහිත වෙරළ, බහු වාර්ෂික දේශීය වෙරළාසන්න කාලගුණික තත්ත්වයන්ගෙන් පසුව.[15][13] 19 වැනි සියවසේදී, භාවිතය කෝට් ඩි අයිවෝර් වෙත මාරු විය.[20]නූතන රාජ්‍යයේ වෙරළ තීරය 15 වන සහ 16 වන සියවසේ වෙළෙන්දන් "දත්" හෝ "ඇත් දත්" වෙරළ ලෙස දැන සිටි දෙයට සමපාත නොවේ, එය කේප් පල්මාස් සිට කේප් ත්‍රී පොයින්ට් දක්වා විහිදෙන බව සලකනු ලැබූ අතර එය දැන් බෙදී ඇත. ඝානා සහ අයිවරි කෝස්ට් යන නූතන ප්‍රාන්ත අතර (ලයිබීරියාවේ සුළු කොටසක් සහිත).[19][16][21][18] 1960 දී ප්‍රංශ පාලනය සහ නිදහස හරහා එය නම රඳවා ගත්තේය.[22] මෙම නම බොහෝ කලකට පෙර වෙනත් භාෂාවලට පරිවර්තනය කර ඇත,[lower-alpha 4] නිදහසින් පසු රජය එහි ජාත්‍යන්තර ගනුදෙනු ෆ්‍රැන්කොෆෝන් ක්ෂේත්‍රයෙන් ඔබ්බට විහිදෙන සෑම අවස්ථාවකම වඩ වඩාත් කරදරකාරී ලෙස සැලකේ. එබැවින්, 1986 අප්‍රේල් මාසයේදී, රජය රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික ප්‍රොටෝකෝලයේ අරමුණු සඳහා කෝට් ඩි අයිවෝර් (හෝ, වඩාත් සම්පුර්ණයෙන්ම, රිපබ්ලික් ඩි කෝට් ඩි අයිවෝර්[24]) එහි විධිමත් නම වන බව ප්‍රකාශ කළ අතර එතැන් සිට කිසිදු පරිවර්තනයක් පිළිගැනීම නිල වශයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. එහි ජාත්‍යන්තර
ගනුදෙනු වලදී ප්‍රංශ සිට වෙනත් භාෂා දක්වා.[23][25][26] අයිවෝරියානු රජයේ ඉල්ලීම නොතකා, ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනය "අයිවරි කෝස්ට්" තවමත් විවිධ මාධ්‍ය ආයතන සහ ප්‍රකාශන මගින් ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් බහුලව භාවිතා වේ.[lower-alpha 5][lower-alpha 6]ඉතිහාසයගොඩබිම සංක්‍රමණයඋතුරු අයිවරි කෝස්ට්හි බූන්ඩියලි වෙතින් ප්‍රාග් ඓතිහාසික ඔප දැමූ ගල් කුට්ටිය, සෙනගල්හි ඩකාර්හි IFAN අප්‍රිකානු කලා කෞතුකාගාරයේදී ගන්නා ලද ඡායාරූපයඅයිවරි කෝස්ට් හි පළමු මිනිස් පැමිණීම තීරණය කිරීම දුෂ්කර වී ඇත්තේ රටේ තෙතමනය සහිත දේශගුණය තුළ මිනිස් අවශේෂ හොඳින් සංරක්ෂණය කර නොමැති බැවිනි. කෙසේ වෙතත්, අලුතින් සොයාගත් ආයුධ සහ මෙවලම් කොටස් (විශේෂයෙන්, ෂේල් හරහා කපන ලද ඔප දැමූ අක්ෂ සහ ඉවුම් පිහුම් සහ මසුන් ඇල්ලීමේ අවශේෂ) ඉහළ පැලියොලිතික් යුගයේ (ක්‍රි.පූ. 15,000 සිට 10,000 දක්වා)[34] විශාල මිනිස් පැවැත්මක් පිළිබඳ විය හැකි ඇඟවීමක් ලෙස අර්ථකථනය කර ඇත. අවම වශයෙන්, නව ශිලා යුගය දක්වා විහිදේ.[35]අයිවරි කෝස්ට් ප්‍රදේශයේ ආදිතම ප්‍රදේශවාසීන් විසින් එම ප්‍රදේශය පුරා විසිරී ඇති සලකුණු තබා ඇත. ඉතිහාසඥයින් විශ්වාස කරන්නේ ඔවුන් සියල්ලෝම
16 වන සියවසට පෙර දකුණට සංක්‍රමණය වූ වත්මන් ආදිවාසී වැසියන්ගේ මුතුන් මිත්තන් විසින් අවතැන් වී හෝ අවශෝෂණය කර ඇති බවයි.[36] එවැනි කණ්ඩායම් වලට එහෝටිලේ (අබොයිසෝ), කොට්රෝවු (ෆ්රෙස්කෝ), සේහිරි (ග්‍රෑන්ඩ්-ලාහෝ), ඊගා සහ ඩයස් (ඩිවෝ) ඇතුළත් විය.[37]පූර්ව ඉස්ලාමීය සහ ඉස්ලාමීය කාල පරිච්ඡේදප්‍රථම වාර්තාගත ඉතිහාසය උතුරු අප්‍රිකානු (බර්බර්) වෙළෙන්දන්ගේ වංශකථාවල දක්නට ලැබේ, ඔවුන් මුල් රෝමානු යුගයේ සිට ලුණු, වහලුන්, රත්‍රන් සහ වෙනත් භාණ්ඩ වලින් සහරා හරහා තවලම් වෙළඳාමක් සිදු කරන ලදී.[36] ට්‍රාන්ස්-සහාරා වෙළඳ මාර්ගවල දකුණු පර්යන්තය කාන්තාරයේ මායිමේ පිහිටා තිබූ අතර, එතැන් සිට පරිපූරක වෙළඳාම වැසි වනාන්තරයේ මායිම දක්වා දකුණට විහිදේ.[36] ඉතා වැදගත් පර්යන්ත - ජෙනේ, ගාඕ, සහ ටිම්බුටු - මහා සුඩාන අධිරාජ්‍යයන් වර්ධනය වූ ප්‍රධාන වාණිජ මධ්‍යස්ථාන බවට වර්ධනය විය.[36]ඔවුන්ගේ බලගතු හමුදා බලකායන් සමඟ වෙළඳ මාර්ග පාලනය කිරීමෙන්, මෙම අධිරාජ්‍යයන්ට අසල්වැසි රාජ්‍යයන් ආධිපත්‍යය දැරීමට හැකි විය.[36] සුඩාන අධිරාජ්‍යයන් ඉස්ලාමීය අධ්‍යාපනයේ මධ්‍යස්ථාන ද විය.[36] බටහිර සුඩානයේ ඉස්ලාම් ආගම හඳුන්වා දී ඇත්තේ මුස්ලිම්
බර්බර්වරුන් විසිනි. බොහෝ වැදගත් පාලකයන්ගේ පරිවර්තනයෙන් පසුව එය වේගයෙන් ව්‍යාප්ත විය.[36] 11 වැනි සියවසේ සිට, සුඩාන අධිරාජ්‍යයේ පාලකයන් ඉස්ලාම් දහම වැළඳගත් කාලය වන විට, එය සමකාලීන අයිවරි කෝස්ට්හි උතුරු ප්‍රදේශ දක්වා දකුණට ව්‍යාප්ත විය.[36]සුඩාන අධිරාජ්‍යයන්ගේ පැරණිතම ඝානා අධිරාජ්‍යය, 4වන සහ 13වන සියවස් අතර වර්තමාන ගිනිකොනදිග මොරිටේනියාව සහ දකුණු මාලි ආවරණය වන ප්‍රදේශයේ සමෘධිමත් විය.[36] 11 වන ශතවර්ෂයේ එහි බලයේ උච්චතම අවස්ථාව වන විට, එහි ප්‍රදේශ අත්ලාන්තික් සාගරයේ සිට ටිම්බක්ටු දක්වා ව්‍යාප්ත විය.[36] ඝානාවේ පරිහානියෙන් පසුව, මාලි අධිරාජ්‍යය බලවත් මුස්ලිම් රාජ්‍යයක් බවට වර්ධනය වූ අතර, එය 14 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේ උච්චතම අවස්ථාවට ළඟා විය.[36] අයිවරි කෝස්ට්හි මාලි අධිරාජ්‍යයේ භූමිය ඔඩියන් අවට වයඹ කෙළවරට සීමා විය.[36]14 වන ශතවර්ෂයේ අවසානයේ ආරම්භ වූ එහි මන්දගාමී පරිහානිය අභ්‍යන්තර අසමගිය සහ යටත් රාජ්‍යයන්ගේ කැරලි වලින් පසුව සිදු විය, ඉන් එකක් වන සොන්ග්හායි 14 වන සහ 16 වන සියවස් අතර අධිරාජ්‍යයක් ලෙස සමෘද්ධිමත් විය.[36] කන්ඩායම් යුද්ධයට තුඩු දුන් අභ්‍යන්තර අසමගිය නිසා සොන්හායි ද දුර්වල විය.
[36] මෙම අසමගිය වනාන්තර තීරය දෙසට දකුණට සංක්‍රමණය වීමට වැඩි ප්‍රමාණයක් හේතු විය.[36] රටේ දකුණු අර්ධය ආවරණය වන ඝන වැසි වනාන්තරය උතුරේ ඇති වූ මහා පරිමාණ දේශපාලන සංවිධානවලට බාධක නිර්මාණය කළේය.[36] වැසියන් ගම්වල හෝ ගම්වල පොකුරුවල ජීවත් වූහ; බාහිර ලෝකය සමඟ ඔවුන්ගේ සම්බන්ධතා දුරස්ථ වෙළඳුන් හරහා පෙරහන් විය.[38] ගම්වැසියන් කෘෂිකර්මාන්තය සහ දඩයම් කිරීම මත යැපුම් කළහ.[38]පූර්ව යුරෝපීය නූතන යුගයපූර්ව යුරෝපීය රාජධානිප්‍රාග්-යුරෝපීය මුල් නූතන යුගයේදී වැදගත් රාජ්‍ය පහක් අයිවරි කෝස්ට්හි සමෘධිමත් විය.[38] මුස්ලිම් කොං අධිරාජ්‍යය 18 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේදී මාලි අධිරාජ්‍යය යටතේ ඉස්ලාමීයකරණයෙන් පලා ගිය සෙනූෆෝ විසින් වාසය කරන ලද උතුරු-මැද ප්‍රදේශයේ ඩියුලා විසින් පිහිටුවන ලදී.[38] කොං කෘෂිකර්මාන්තය, වෙළෙඳාම සහ හස්ත කර්මාන්තයේ සමෘද්ධිමත් මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත් වුවද, වාර්ගික විවිධත්වය සහ ආගමික අසමගිය ක්‍රමයෙන් රාජධානිය දුර්වල කළේය.[39] 1895 දී කොං නගරය වස්සෝලෝ අධිරාජ්‍යයේ සමෝරි ටූරේ විසින් පැහැරගෙන යටත් කර ගන්නා ලදී.[39]වර්තමාන ඝානාවේ අසන්තමන්ගේ වර්ධනය වෙමින් පවතින අශාන්ති සම්මේලනයෙන් පලා ගිය
ආකාන් කණ්ඩායමක් වන ඇබ්‍රොන් විසින් 17 වැනි සියවසේදී ග්‍යාමන් හි ඇබ්‍රොන් රාජධානිය පිහිටුවන ලදී.[39] බොන්ඩූකූ ට දකුණින් පිහිටි ඔවුන්ගේ ජනාවාසයේ සිට, ඇබ්රොන් ක්‍රමයෙන් ඔවුන්ගේ ආධිපත්‍යය ක්‍රමක්‍රමයෙන් ව්‍යාප්ත කළේ බොන්ඩූකූ හි ඩියුලා ජනතාව කෙරෙහි වන අතර ඔවුන් මෑතකදී වෙළඳපොළ නගරයක් වන බෙඝෝ වෙතින් පැමිණියහ.[39] බොන්ඩූකූ වාණිජ හා ඉස්ලාමයේ ප්‍රධාන මධ්‍යස්ථානයක් දක්වා වර්ධනය විය.[39] රාජධානියේ කුර්ආන් විද්වතුන් බටහිර අප්‍රිකාවේ සෑම ප්‍රදේශයකින්ම සිසුන් ආකර්ෂණය කර ගත්හ.[39] 17 වන සියවසේ මැද භාගයේදී නැගෙනහිර-මධ්‍යම අයිවරි කෝස්ට් ප්‍රදේශයේ, අසන්ටේ වෙතින් පලා ගිය අනෙකුත් අකාන් කණ්ඩායම් සකාසෝහි බෝවුලේ රාජධානියක් සහ ඉන්ඩේනි සහ සන්වි යන අග්නි රාජධානි දෙකක් පිහිටුවීය.[39]බවුලේ, අශාන්ති මෙන්, අනුප්‍රාප්තික පාලකයන් තිදෙනෙකු යටතේ ඉතා මධ්‍යගත දේශපාලන සහ පරිපාලන ව්‍යුහයක් වර්ධනය කර ඇත. එය අවසානයේ කුඩා ප්‍රධානීන්ට බෙදී ගියේය.[39] ඔවුන්ගේ රාජධානිය බිඳී ගියද, බවුලේ ප්‍රංශ යටත් කර ගැනීමට දැඩි ලෙස ප්‍රතිරෝධය දැක්වීය.[39] අග්නි රාජධානිවල පාලකයන්ගෙන් පැවත එන්නන් අයිවරි කෝස්ට් නිදහස ලැබීමෙන් බොහෝ කලකට පසුව ඔවුන්ග
ේ වෙනම අනන්‍යතාවය රඳවා ගැනීමට උත්සාහ කළහ; 1969 තරම් අගභාගයේදී, සන්වි අයිවරි කෝස්ට් වෙතින් වෙන් වී ස්වාධීන රාජධානියක් පිහිටුවීමට උත්සාහ කළේය.[39]ප්‍රංශ පාලනය පිහිටුවීමඅසල්වැසි ඝානාව හා සසඳන විට, අයිවරි කෝස්ට් වහල් සේවයේ යෙදී සිටියද, වහල් වෙළඳාමෙන් පීඩා වින්දේ අල්පයකි.[40] යුරෝපීය වහලුන් සහ වෙළඳ නැව් වෙරළ තීරයේ අනෙකුත් ප්‍රදේශ වලට වැඩි කැමැත්තක් දැක්වූහ.[40] බටහිර අප්‍රිකාවට පැරණිතම යුරෝපීය මුහුදු ගමන 1482 දී[තහවුරු කර නොමැත] පෘතුගීසීන් විසින් සිදු කරන ලදී. ලන්දේසීන් ප්‍රංශයට ඩකාර්ට ඔබ්බෙන් වූ ගෝරී දූපතේ ජනාවාසයක් ලබා දුන්හ.[41] ප්‍රංශ දූත මෙහෙවරක් 1687 දී ගෝල්ඩ් කෝස්ට් (දැන් ඝානාව) සමඟ මායිම අසල ඇසිනි හි පිහිටුවන ලදී.[41] යුරෝපීයයන් මේ කාලයේ දේශීය වහල් ක්‍රමය යටපත් කළ අතර ඔවුන්ගේ වෙළෙන්දන්ට වෙළඳාම් කිරීම තහනම් කළහ.[තහවුරු කර නොමැත]කෙසේ වෙතත් ඇසිනි ගේ පැවැත්ම අවිනිශ්චිත විය; 19 වැනි සියවසේ මැද භාගය වන තෙක් ප්‍රංශ ජාතිකයන් අයිවරි කෝස්ට්හි ස්ථිරව පිහිටුවා නොතිබුණි.[41] 1843-44 දී, ප්‍රංශ අද්මිරාල් ලුවී එඩ්වඩ් බූට්-විලිමේස් ග්‍රෑන්ඩ්-බසාම් සහ අස්සීනි ප්‍රදේශ වල රජවරුන් සමඟ ගිව
ිසුම් අත්සන් කර ඔවුන්ගේ ප්‍රදේශ ප්‍රංශ ආරක්‍ෂිත ප්‍රදේශයක් බවට පත් කළේය.[42] ප්‍රංශ ගවේෂකයන්, මිෂනාරිවරුන්, වෙළඳ සමාගම් සහ සොල්දාදුවන් විසින් කලපු කලාපයෙන් රට අභ්‍යන්තරයට ප්‍රංශ පාලනය යටතේ තිබූ ප්‍රදේශය ක්‍රමයෙන් ව්‍යාප්ත කරන ලදී.[41][42]1915 වන තෙක් සාමකාමී කිරීම සිදු නොවීය.[42]වෙරළ ආශ්‍රිත ක්‍රියාකාරකම්, විශේෂයෙන්ම සෙනගල් සහ නයිජර් යන මහා ගංගා දෙක ආශ්‍රිතව, අභ්‍යන්තරයේ යුරෝපීය උනන්දුව උත්තේජනය කළේය.[41] බටහිර අප්‍රිකාවේ සාමූහික ප්‍රංශ ගවේෂණය 19 වැනි සියවසේ මැද භාගයේදී ආරම්භ වූ නමුත් රජයේ ප්‍රතිපත්තිවලට වඩා තනි පුද්ගල මුලපිරීම මත පදනම්ව සෙමින් ගමන් කළේය.[41] 1840 ගණන් වලදී, ප්‍රංශ ජාතිකයන් බටහිර අප්‍රිකානු ප්‍රධානීන් සමඟ ගිවිසුම් මාලාවක් අවසන් කරන ලද අතර එමඟින් ප්‍රංශ ජාතිකයින්ට ස්ථිර වෙළඳ මධ්‍යස්ථාන ලෙස සේවය කිරීම සඳහා ගිනියා බොක්ක දිගේ බලකොටු ගොඩනගා ගැනීමට හැකි විය.[41] අයිවරි කෝස්ට් හි පළමු තනතුරුවලට එකක් ඇසිනි හි සහ තවත් එකක් ග්‍රෑන්ඩ්-බාසම්හි ඇතුළත් විය, එය යටත් විජිතයේ පළමු අගනුවර බවට පත් විය.[41] මෙම ගිවිසුම් මගින් තනතුරු තුළ ප්‍රංශ ස්වෛරීභාවය සහ ඉඩම් පරිහරණය සඳහා ප්‍රාදේශීය
ප්‍රධානීන්ට වාර්ෂිකව ගෙවනු ලබන ගාස්තු හෝ ඇඳුම් පැළඳුම් සඳහා වෙළඳ වරප්‍රසාද ලබා දෙන ලදී.[41] වෙළඳාම සීමා සහිත වූ නිසාත් ගිවිසුම් බැඳීම් සම්බන්ධයෙන් වැරදි වැටහීම් බොහෝ විට පැන නැඟුණු නිසාත් මෙම විධිවිධානය ප්‍රංශ ජාතිකයින්ට සම්පූර්ණයෙන්ම සතුටුදායක නොවීය. එසේ වුවද, ප්‍රංශ රජය වෙළඳාම පුළුල් කිරීමේ අපේක්ෂාවෙන් ගිවිසුම් පවත්වා ගෙන ගියේය.[41] ගිනියා බොක්ක වෙරළ තීරයේ බ්‍රිතාන්‍යයන්ගේ වැඩිවන බලපෑම වැලැක්වීම සඳහා ප්‍රංශයට ද කලාපයේ පැවැත්මක් පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය විය.[41]ප්‍රංශ බටහිර අප්‍රිකාවේ ලුවී-ගුස්ටාව් බිංගර් 1892දී වර්තමාන අයිවරි කෝස්ට්හි එන්සි-කොමෝ කලාපයේ ෆැමියන්ක්රෝ නායකයන් සමඟ ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීම1871 දී ප්‍රංශ-ප්‍රෂියානු යුද්ධයෙන් ප්‍රංශය පරාජය වීම සහ පසුව ජර්මනිය විසින් ඇල්සේස්-ලොරේන් ප්‍රංශ පළාත ඈඳා ගැනීමත් සමඟ ප්‍රංශ රජය සිය යටත් විජිත අභිලාෂයන් අතහැර දමා බටහිර අප්‍රිකානු වෙළඳ ස්ථානවලින් සිය හමුදා කඳවුරු ඉවත් කර ගැනීමට හේතු විය. නේවාසික වෙළෙන්දන්ගේ රැකවරණය.[41] ග්‍රෑන්ඩ්-බාසාම් හි වෙළඳ මුරපොල මාර්සෙයිල් හි නැව්කරුවෙකුගේ භාරයේ ඉතිරි විය, ආතර් වර්ඩියර්, ඔහු 1878 දී අයිවරි කෝස්ට් ආයතන
යේ පදිංචිකරුවෙකු ලෙස නම් කරන ලදී.[41]1886 දී, එහි ඵලදායී වාඩිලෑම පිලිබඳ ප්‍රකාශයන්ට සහය දැක්වීම සඳහා, ප්‍රංශය නැවතත් එහි බටහිර අප්‍රිකානු වෙරළබඩ වෙළඳ ස්ථාන වල සෘජු පාලනය භාර ගත් අතර අභ්‍යන්තරයේ ගවේෂණ කඩිනම් වැඩපිළිවෙලක් දියත් කරන ලදී.[43] 1887 දී ලුතිනන් ලුයිස්-ගුස්ටාව් බිංගර් අයිවරි කෝස්ට් අභ්‍යන්තරයේ කොටස් හරහා වසර දෙකක ගමනක් ආරම්භ කළේය. ගමන අවසන් වන විට, ඔහු අයිවරි කෝස්ට්හි ප්‍රංශ ආරක්ෂක ප්‍රදේශ පිහිටුවීමේ ගිවිසුම් හතරක් අවසන් කර ඇත.[44] 1887 දී, වර්ඩියර්ගේ නියෝජිත, මාර්සෙල් ට්‍රීච්-ලැප්ලේන්, අයිවරි කෝස්ට් හරහා නයිජර් ගංගා ද්‍රෝණියේ ප්‍රධාන ජල ප්‍රදේශයේ සිට ප්‍රංශ බලපෑම ව්‍යාප්ත කරන අමතර ගිවිසුම් පහක් සාකච්ඡා කළේය.[44]ප්‍රංශ යටත් විජිත යුගය1892 දී නව ප්‍රංශ බටහිර අප්‍රිකාවේ ආණ්ඩුකාර ලුවී-ගුස්ටාව් බිංගර්ගේ කොං වෙත පැමිණීම.1880 ගණන්වල අවසානය වන විට ප්‍රංශය වෙරළබඩ ප්‍රදේශවල පාලනය ස්ථාපිත කර ඇති අතර 1889 දී බ්‍රිතාන්‍යය එම ප්‍රදේශයේ ප්‍රංශ ස්වෛරීභාවය පිළිගත්තේය.[44] එම වසරේම ප්‍රංශය ට්රේච්-ලැප්ලීන් ප්‍රදේශයේ නාමික ආණ්ඩුකාරයා ලෙස නම් කළේය.[44] 1893 දී, අයිවරි කෝස්ට් ප්‍රංශ
යටත් විජිතයක් බවට පත් වූ අතර එහි අගනුවර ග්‍රෑන්ඩ්-බසාම් වන අතර කපිතාන් බිංගර් ආණ්ඩුකාරවරයා ලෙස පත් කරන ලදී.[44] 1892 දී ලයිබීරියාව සමඟ සහ 1893 දී බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ ගිවිසුම් මගින් යටත් විජිතයේ නැගෙනහිර සහ බටහිර මායිම් තීරණය කරන ලදී, නමුත් 1947 වන තෙක් උතුරු මායිම ස්ථීර කර නොතිබුනේ ප්‍රංශ රජය විසින් ඉහල වෝල්ටා (වර්තමාන බුර්කිනා ෆාසෝ) සහ ප්‍රංශ සුඩානය (වර්තමාන මාලි) යන ප්‍රදේශ ආර්ථික හා පරිපාලනමය හේතූන් මත අයිවරි කෝස්ට් වෙත අනුයුක්ත කිරීමට ගත් උත්සාහයන් නිසාය.[44]ප්‍රංශයේ ප්‍රධාන ඉලක්කය වූයේ අපනයන නිෂ්පාදනය උත්තේජනය කිරීමයි. කෝපි, කොකෝවා සහ පාම් තෙල් බෝග ඉක්මනින් වෙරළ තීරයේ සිටුවනු ලැබීය. යුරෝපීය පදිංචිකරුවන්ගෙන් සැලකිය යුතු ජනගහනයක් සිටින එකම බටහිර අප්‍රිකානු රට ලෙස අයිවරි කෝස්ට් කැපී පෙනුණි. බටහිර සහ මධ්‍යම අප්‍රිකාවේ වෙනත් තැන්වල, යටත් විජිතවලට සංක්‍රමණය වූ යුරෝපීයයන් බොහෝ දුරට නිලධරයන් විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ප්‍රංශ පුරවැසියන් කොකෝවා, කෝපි සහ කෙසෙල් වගාවෙන් තුනෙන් එකක් හිමිකරගත් අතර දේශීය බලහත්කාර කම්කරු ක්‍රමය අනුගමනය කළහ.[තහවුරු කර නොමැත]1913 දී පමණ ප්‍රංශ බටහිර අප්‍රිකාවේ ජනපදප
්‍රංශ පාලනයේ මුල් වසර පුරාවටම, නව තනතුරු පිහිටුවීම සඳහා ප්‍රංශ හමුදා කණ්ඩායම් රට අභ්‍යන්තරයට යවන ලදී.[44] ආරක්ෂාව පිළිබඳ ගිවිසුම් බලාත්මක වූ ප්‍රදේශවල පවා අප්‍රිකානු ජනගහනය ප්‍රංශ විනිවිද යාමට සහ ජනාවාසවලට විරුද්ධ විය.[44] 1880 සහ 1890 ගණන් වලදී වර්තමාන ගිනියාව, මාලි, බුර්කිනා ෆාසෝ සහ අයිවරි කෝස්ට්හි විශාල ප්‍රදේශ පුරා ව්‍යාප්ත වූ වසුලූ අධිරාජ්‍යය ස්ථාපිත කරමින් සිටි සමෝරි ටූරේ විශාලතම ප්‍රතිරෝධය ඉදිරිපත් කළ අය අතර විය.[44] ටූරේ ගේ විශාල, හොඳින් සන්නද්ධ වූ හමුදාව, තමන්ගේම ගිනි අවි නිපදවීමට සහ අලුත්වැඩියා කිරීමට හැකි වූ අතර, කලාපය පුරා ප්‍රබල සහයෝගයක් ලබා ගත්තේය. ප්‍රංශ ජාතිකයන් ටූරේගේ ව්‍යාප්තියට ප්‍රතිචාර දැක්වූ අතර හමුදාමය පීඩනයෙන් ජයග්‍රහණය කළේය.[44] දරුණු ප්‍රතිරෝධයකට මුහුණ දුන් ටූරේට එරෙහි ප්‍රංශ ව්‍යාපාර 1890 ගණන්වල මැද භාගයේ දී ඔහු 1898 දී අල්ලාගෙන ඔහුගේ අධිරාජ්‍යය විසුරුවා හරින තෙක් තීව්‍ර විය.[44]1900 දී ප්‍රංශය විසින් යටත් විජිතයේ පොදු වැඩ වැඩසටහනට සහාය දැක්වීම සඳහා ප්‍රංශය විසින් ප්‍රධාන බද්දක් පැනවීම විරෝධතා අවුලුවා ඇත.[45] බොහෝ අයිවෝරියානුවන් මෙම බද්ද සැලකුවේ ආරක්‍ෂක ගිව
ිසුම් උල්ලංඝනය කිරීමක් ලෙසයි, මන්ද ප්‍රංශය ප්‍රදේශයේ රජවරුන්ගෙන් ඇඳුමකට සමාන ඇඳුමක් ඉල්ලා සිටින බව හැඟී ගිය නිසා.[45] බොහෝ දෙනෙක්, විශේෂයෙන්ම අභ්‍යන්තරයේ, බද්ද යටත් වීමේ නින්දාසහගත සංකේතයක් ලෙසද සැලකූහ.[46] 1905 දී, ප්‍රංශ බටහිර අප්‍රිකාවේ බොහෝ ප්‍රදේශවල වහල්භාවය නිල වශයෙන් අහෝසි කරන ලදී.[47] 1904 සිට 1958 දක්වා අයිවරි කෝස්ට් ප්‍රංශ බටහිර අප්‍රිකාවේ සම්මේලනයේ කොටසක් විය.[42] එය තුන්වන ජනරජය යටතේ යටත් විජිතයක් සහ විදේශීය භූමියක් විය.[42] පළමුවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී, ප්‍රංශය අයිවරි කෝස්ට් සිට ප්‍රංශයේ සටන් කිරීමට රෙජිමේන්තු සංවිධානය කරන ලද අතර, 1917 සිට 1919 දක්වා යටත් විජිත සම්පත් සලාකනය කරන ලදී.[42] බටහිර අප්‍රිකාවේ ප්‍රංශයේ ප්‍රතිපත්තිය ප්‍රධාන වශයෙන් එහි "ඇසෝසියේෂන්" දර්ශනය තුලින් පිලිබිඹු විය, එනම් අයිවරි කෝස්ට් හි සියලුම අප්‍රිකානුවන් නිල වශයෙන් ප්‍රංශ "විෂයයන්" වූ නමුත් අප්‍රිකාවේ හෝ ප්‍රංශයේ නියෝජනයට අයිතියක් නොමැති බවයි.[42]බටහිර අප්‍රිකාවේ ප්‍රංශ පාලනයට එරෙහි වූ වසුලූ අධිරාජ්‍යයේ නිර්මාතෘ සහ නායකයා වන සමෝරි ටූරේප්‍රංශ යටත් විජිත ප්‍රතිපත්තියට උකහා ගැනීම සහ ආශ්‍රය යන සංකල්ප ඇතුළත්
විය.[48] ප්‍රංශ සංස්කෘතියේ උපකල්පනය කරන ලද උසස් බව මත පදනම්ව, ප්‍රායෝගිකව උකහා ගැනීමේ ප්‍රතිපත්තිය අදහස් කළේ ප්‍රංශ භාෂාව, ආයතන, නීති සහ සිරිත් විරිත් යටත් විජිතවලට ව්‍යාප්ත කිරීමයි.[48] සංගමයේ ප්‍රතිපත්තිය යටත් විජිතවල ප්‍රංශ ජාතිකයන්ගේ උසස් බව ද තහවුරු කළ නමුත් එය යටත්විජිත කරන්නා සහ යටත් විජිතකරණය වූවන් සඳහා විවිධ ආයතන සහ නීති පද්ධති ඇතුළත් විය.[48] මෙම ප්‍රතිපත්තිය යටතේ, අයිවරි කෝස්ට්හි අප්‍රිකානුවන්ට ප්‍රංශ අවශ්‍යතා සමඟ ගැළපෙන පරිදි ඔවුන්ගේම සිරිත් විරිත් ආරක්ෂා කර ගැනීමට අවසර දෙන ලදී.[48]ප්‍රංශ පරිපාලන පරිචය පිළිබඳ පුහුණුව ලැබූ දේශීය ප්‍රභූ පැලැන්තියක් ප්‍රංශ සහ අප්‍රිකානුවන් අතර අතරමැදි කණ්ඩායමක් පිහිටුවා ගත්හ.[48] 1930 න් පසු, බටහිරකරණය වූ අයිවෝරියානුවන් සුළු පිරිසකට ප්‍රංශ පුරවැසිභාවය සඳහා ඉල්ලුම් කිරීමේ අයිතිය ලබා දෙන ලදී.[48] කෙසේ වෙතත්, බොහෝ අයිවෝරියානුවන් ප්‍රංශ විෂයයන් ලෙස වර්ගීකරණය කරන ලද අතර සංගමයේ මූලධර්මය යටතේ පාලනය විය.[48] ප්‍රංශයේ යටත්වැසියන් ලෙස, ශිෂ්ට ප්‍රභූ පැලැන්තියෙන් පිටත ස්වදේශිකයන්ට දේශපාලන අයිතියක් නොතිබුණි.[49] ඔවුන් බදු වගකීමේ කොටසක් ලෙස පතල්වල, වතුකරයේ