Tweede Kamer
2005-11-29

Hij werd na een aantal pogingen uiteindelijk in 1866 volksvertegenwoordiger door zijn opponent, een zittend Kamerlid, met drie stemmen verschil te verslaan. Van de ruim 88.000 inwoners in dat district mochten er ruim 1000 gaan stemmen. Dat is 1,2% van de bevolking. Dat is niet bar veel zou je kunnen denken, maar toch was de opkomst heel hoog. De opkomst was hoog, omdat de mensen die mochten stemmen ook gingen stemmen. Het was in die tijd zo dat je mocht bepalen als je betaalde. Wie belasting betaalde, mocht ook gaan stemmen. De moderne parlementaire democratie bestond nog kort in 1866. Als ik zie hoe het er hier vandaag aan toe gaat, hebben wij toch een aantal stappen voorwaarts gezet. Als het om communiceren met de kiezers ging, maakte Haffmans gebruik van zijn functie als hoofdredacteur van het Venloosch Weekblad. Dit blad was overigens in het leven geroepen als platform voor verzet tegen een door het tweede kabinet-Thorbecke voorgenomen grondbelastingwet.