Tweede Kamer
2013-04-10

Laat ik allereerst zeggen dat ik volledig de verontwaardiging deel over iemand die met zijn – laten we er maar even van uitgaan dat het een man is – gezin naar een ander land vertrekt, terugkomt en zegt: by the way, de rest van de familie heb ik achtergelaten, dus die kunt u als uitgeschreven beschouwen. Dat kan een buitengewoon onwenselijke situatie zijn. Dat hoeft het misschien niet altijd te zijn, maar dat kan dat in bepaalde situaties zeker zijn. Op dit moment kan men die melding doen. Iemand kan zeggen dat zijn kinderen van 13 jaar en 14 jaar en zijn vrouw in een bepaald land zijn achtergebleven. Het punt is echter dat als wij vastleggen dat betrokkenen dat zelf moeten doen, zij dat niet zullen doen. Zij zitten immers in dat andere land en zij hebben bovendien geen enkele reden om dat te doen. Het verplicht laten melden door betrokkenen zelf, betekent dan alleen dat het waarheidsgehalte van het bestand afneemt. Ik deel volledig de verontwaardiging van mevrouw Oosenbrug dat het überhaupt kan voorkomen dat men die handeling verricht, dat men die kinderen of die partner daar achterlaat. De vraag is alleen of we daar iets aan veranderen wanneer we besluiten om het niet te laten registreren.