Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nasz ciągle demokratyczny parlament funkcjonuje dzięki protestowi Polaków przeciwko zamordyzmowi komunistycznych władz PRL-u. Najbardziej bolesnym doświadczeniem było wprowadzenie stanu wojennego. Rządzący powinni pamiętać o tym za każdym razem, gdy przyjdzie im do głowy sięgnięcie po narzędzie prawnoorganizacyjne, jakim jest jakikolwiek stan nadzwyczajny. Nasza demokracja musi opierać się na niezgodzie na podejmowanie ryzyka łamania praw człowieka, prawa do życia, prawa do zdrowia, prawa do szacunku wobec każdej istoty ludzkiej. Wprowadzony 2 września stan wyjątkowy w sposób oczywisty znacznie ogranicza te prawa. Wyższa konieczność obrony granic ma stanowić zupełnie wyjątkowe usprawiedliwienie. Posłowie muszą jednak być przekonani, że wyczerpano wszystkie inne możliwości działania przez służby państwowe. Wiemy, że nie wyczerpano, że zarządzenie wojewodów mogło wprowadzić podobne mechanizmy, bez sięgania po instytucję stanu wyjątkowego. Użyto ryzykownego rozwiązania, którego główny atut dla rządzących to oddziaływanie strachem na ludzkie emocje i PR-owe wykorzystanie tego mechanizmu. Musimy być pewni, że mimo ograniczeń w pełni zadbano o poszanowanie praw człowieka. Nie jesteśmy pewni.