Tweede Kamer
2001-11-06

Zoals vaker het geval is heb ik met plezier naar de heer Verhagen geluisterd. Ik heb nog twee vragen aan de minister-president. Wanneer ontstond precies zijn ongemak? Kennelijk ontstond dat niet toen de Drie bijeen wilden komen. Voor het weekeinde wist hij namelijk van hun bijeenkomen af. Waarom is bij hem toen eigenlijk geen ongemak ontstaan? Dat is weer wel enigszins ontstaan toen bekend werd dat de Vijf bijeen zouden komen en al helemaal toen de Zeven bij elkaar zouden komen. Op welk moment is nu bij de minister-president precies het ongemak over de gekozen formule ontstaan? Zou het in de ogen van de minister-president denkbaar of wenselijk zijn dat in de komende dagen en weken meer van dergelijke beperkte onderonsjes plaatsvinden? Wat vindt hij van die formule van beperkte samenkomsten van een aantal EU-lidstaten, ook in het licht van de verantwoordelijkheid van het voorzitterschap? Mijn tweede vraag betreft de positie van de lidstaten van de EU die in het geheel niet aanwezig waren in Londen. De minister-president heeft gezegd dat hij namens Nederland aanwezig was en niet namens de andere lidstaten. De formules "de kleinste van de grote landen" of "de grootste van de kleine landen" gingen niet op. Heeft hij gisteren nog contact gehad met de leiders van de lidstaten die in Londen niet vertegenwoordigd waren? Kan hij zich de gevoelens van die kleine lidstaten, Luxemburg en andere, enigszins voorstellen?