Tweede Kamer
1995-11-29

Het zij gezegd, de eerste verantwoordelijkheid voor het wetsvoorstel zoals het er ligt, ligt natuurlijk bij de coalitiefracties die het regeerakkoord hebben gesloten en zich daaraan gebonden weten. Los van een dergelijke binding kan ik mij in alle vrijheid afvragen waarom ik steun zou geven aan zo'n ingrijpend wetsvoorstel. Beslissend voor het geven van een antwoord is de te verwachten bijdrage aan de terugdringing van het ziekteverzuim, nogmaals, een verzuim dat te hoog is. Dat betekent: verspilde arbeidscapaciteit. Dat verdraagt zich niet met mijn visie op een arbeidsethos. Dit is wat meer aanvullend op de redenering van de staatssecretaris. Ik vind deze invalshoek wat anders en wat waardevoller dan uitsluitend "de markt, de markt en nog eens de markt". Voordat ik het wetsvoorstel beoordeel aan de hand van het gewenste doel, maak ik enkele opmerkingen van procedurele aard. Ik zal er kort over zijn, omdat anderen er ook al over hebben gesproken. De gang van zaken de afgelopen weken en dagen is beroerd geweest. Als ik het wetsvoorstel alleen daarop zou beoordelen, heeft het kabinet al het nodige krediet verspeeld.