Tweede Kamer
2002-04-04

In Nederland is het belang van een adequate bescherming van tijdelijke overeenkomsten al uitgewerkt in de wet inzake flexibiliteit en zekerheid die op 1 januari 1999 in werking is getreden. Daarin zijn onder meer regels opgenomen over het opvolgend gebruik van tijdelijke arbeidsovereenkomsten. Daarmee is clausule 5 van de raamovereenkomst, waarin maatregelen worden genoemd ter voorkoming van misbruik van opvolgende tijdelijke arbeidsovereenkomsten al geïmplementeerd. In het wetsvoorstel dat wij vandaag bespreken, is het in de raamovereenkomst neergelegde non-discriminatiebeginsel uitgewerkt. Dit is op dezelfde wijze gebeurd als in andere gelijkebehandelingsdossiers. Ook is in het wetsvoorstel de verplichting voor werkgevers opgenomen om werknemers met een tijdelijke arbeidsovereenkomst tijdig en duidelijk te informeren over vacatures voor arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd. De schriftelijke behandeling van dit wetsvoorstel scheen aanvankelijk te zijn afgerond met de nota naar aanleiding van het verslag. Vervolgens heeft er echter weer een schriftelijke gedachtewisseling plaatsgevonden naar aanleiding van vragen en opmerkingen van de leden van de VVD-fractie. Ook buiten dit gebouw, zo moeten wij vaststellen, heeft dit wetsvoorstel tot reacties uit belanghebbende kringen geleid.