Sejm

Panie Ministrze, dwa pytania. Znowu na tapetę wraca dyrektywa o niedyskryminowaniu mniejszości. To jest dyrektywa, która w 2008 r. została zawieszona. Ona została zawieszona nie dlatego, że protestowała Republika Czeska, tylko dlatego, że protestowały Niemcy. To jest dyrektywa, która według mnie z wielu powodów jest niebezpieczna, a bardzo duży ciężar skutków finansowych jest w niej przeniesiony na przedsiębiorców. To oni mają wykazać, że nie podpisując umowy, nie kierowali się dyskryminacją tych wszystkich mniejszości, które są tam wymienione. Po 8 latach jest to odgrzewane. Na kogo możemy liczyć w sporze z Komisją Europejską? To pierwsze pytanie. I drugie pytanie, niejako poszerzające pana wcześniejszą wypowiedź. Mówił pan o pewnej zadowalającej korelacji wspólnych stanowisk w ramach Grupy Wyszehradzkiej. A moje pytanie jest takie: czy w tej chwili dostrzega pan pewną tendencję w ramach Unii Europejskiej do takiego lekkiego grupowania się? Oczywiście ona nigdy nie jest 100-procentowa. Ale że mamy do czynienia z pewną wspólnotą krajów południowych, a także z coraz większym oscylowaniem Francji w kierunku południowym, ze wspólnotą krajów skandynawskich, jeżeli chodzi o stanowisko, i z rdzeniem, nazwijmy go tak, Beneluks – Niemcy. Tak? Tzn. czy to jest jakaś zauważalna tendencja, na tle pana wcześniejszych doświadczeń z ostatnich lat, kiedy bardziej mówiliśmy o wspólnej Europie? Czy teraz nie tworzą się takie lekko zaznaczone, jeszcze nie bardzo widoczne, nowe płyty tektoniczne?