Sejm

Dziękuję. Polscy politycy zrezygnowali już z mówienia rzeczy rozsądnych na rzecz ścigania się na demagogię obliczoną na łatwe podbijanie chwilowo nośnych tematów. Co więcej, w rytm kolejnych medialnych nagonek zaczęto już pisać ustawy. Legislacja to nie jest zajęcie dla ludzi o temperamencie pismaków jakiegoś brukowca, tylko dla takich, którzy potrafią chłodno analizować dane, mieć chłodny ogląd problemów i myślą na 10, 20, 100 lat do przodu, a nie o sondażu w przyszłym tygodniu. Z ubolewaniem więc stwierdzam, że Sejm raczej jest wolny od tego typu ludzi i że za ustawodawstwo zabrali się u nas raczej politykierzy, a nie mędrcy, propagandziści, demagodzy, a nie legislatorzy, czego skutkiem jest właśnie chwiejna, humorzasta mediokracja, której doświadczamy. Taka mediokracja powoduje, że ustawy w Sejmie są przyjmowane w rytm emisji kolejnych filmów w telewizji. W zeszłym roku po pierwszym filmie dostaliśmy ustawę, teraz po kolejnych dwóch filmach o pedofilii przypominamy sobie o niej i uchwalamy zmiany w regulaminie, które pozwalają na realizację tej ustawy. Kto sobie przypomniał, ten przypomniał.