Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Irena Sendlerowa była wychowana w tradycji społecznikowskiej polskiej inteligencji czerpiącej wzorce z ideałów pracy dla innych, ideałów zrodzonych z ducha polskiego pozytywizmu. Gotowość na poświęcenie w solidarności z cierpiącymi wyniosła z domu. Jej ojciec społecznik, prawdziwy doktor Judym poświęcił życie, niosąc pomoc lekarską ludziom najbiedniejszym. Ona już od czasów harcerstwa w szkole średniej, które propagowało wzorce humanitaryzmu, starała się działać w obronie biednych i prześladowanych. W okresie studiów wybrała praktykę pedagogiczną w domu sierot Janusza Korczaka, wtedy też bardzo zdecydowanie przeciwstawiała się kampanii antysemickiej na Uniwersytecie Warszawskim. Po jego ukończeniu rozpoczęła pracę w warszawskich instytucjach zajmujących się opieką społeczną. Pracowała także w czasie okupacji bezpośrednio z ludźmi potrzebującymi jako opiekunka społeczna, niosła też pomoc polskim żołnierzom chorym na gruźlicę. Jako ochotnicza pracownica tzw. kolumny sanitarnej dostarczała do warszawskiego getta leki, odzież i żywność. Najbardziej znanym faktem z okupacyjnej działalności Ireny Sendlerowej jest jej współpraca z organizacją „Żegota” oraz ze Zgromadzeniem Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi i innymi zgromadzeniami sióstr zakonnych. Udało jej się uratować ponad 2 tys. żydowskich dzieci i dużą liczbę dorosłych.