Tweede Kamer
1997-09-03

Als de gevolgen van een beleid dat wij voorstaan onplezierig zijn voor een mens met een gezicht of voor een gezin met kinderen en als wij die gevolgen diep in ons hart toch niet helemaal hadden gewild, lijkt het alsof je hard moet zijn. Dan wordt het pas echt moeilijk. Als dan om de mensen van wie wij de aanvragen nu bespreken, weer anderen staan die solidair met hen zijn en die alle regels die wij hier hebben bedacht en vastgelegd, natuurlijk niet kennen – en, wat mij betreft, ook niet hoeven te kennen – en als dan actie wordt gevoerd, ontstaat een maatschappelijke discussie. Actie kan best lastig zijn voor bestuurders, maar ik zie in die actie ook de solidariteit. Ik zie in die actie een teken dat wij een goede menselijke samenleving willen, dat wij willen kijken naar de gevolgen van ons beleid en dat wij eventueel willen bijschaven. Ik vind dat op zich zelf hoopvol. Er is toch een draagvlak. Ik had dat vóór dit debat niet zo breed gezien.