Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość chciałabym wyrazić pełne poparcie dla poselskiego projektu uchwały w sprawie 50. rocznicy zwycięskiego strajku łódzkich włókniarek. Kobiety te zasługują na pamięć i uznanie. Warto wspomnieć, że pracowały w spartańskich warunkach, było głośno, było pełno pyłu, nierzadko zdarzały się tragiczne wypadki, odcinało palce, ręce. Pracowały w systemie trójzmianowym, po czym wracały i prowadziły dom - gotowały obiad, zajmowały się dziećmi. Spały bardzo krótko. Pracowały bardzo ciężko, na granicy wycieńczenia. Bezpośrednią przyczyną strajku była informacja o obniżeniu płac, co w połączeniu z podwyżką cen żywności z grudnia 1970 r. powodowało drastyczny spadek sytuacji bytowej pracowników i rzeczywiście, jak pani poseł wcześniej powiedziała, 10 lutego stanęły maszyny w zakładach Marchlewskiego. Wyjątkowość łódzkich strajków polegała na tym, że strajkowały głównie kobiety, 80% stanowiły kobiety. Wykazały się one niezwykłą odwagą, ale nie tylko, także niezwykłą mądrością i odpowiedzialnością, ponieważ strajkujący zostali w fabryce, co pozwoliło uniknąć rozlewu krwi na ulicach Łodzi. Zmieniali się właściciele fabryk, zmieniał się klimat polityczny, ale jedno pozostawało niezmienne: nadludzki wysiłek tysięcy kobiet. Julian Tuwim pisał: Łódź została zbudowana na przemyśle włókienniczym, ten zaś na pracy kobiet. Wyrażam wielką radość, że w końcu, po 50 latach (Dzwonek), te kobiety uzyskały godne i pełne szacunku miejsce w polskiej historii. Dziękuję bardzo.