Tweede Kamer
1996-05-08

Ik wil hier gezegd hebben dat ik het altijd oneens geweest ben met de beslissing van het vorige kabinet om het vertrouwelijke deel van het rapport-Wierenga naar de commissie voor de Inlichtingen- en veiligheidsdiensten te sturen. Daar zijn in het rapport ook opmerkingen over gemaakt. Ik geloof ook niet dat dat juist is. De regering had kunnen afwegen om het niet te sturen omdat zij het te gevaarlijk vond. Zij had ook kunnen afwegen om het vertrouwelijk naar de toenmalige vaste commissies voor Justitie en voor Politie te zenden. Ik zeg dat omdat dit expliciet in het stuk van de enquêtecommissie aan de orde komt. De heer Van der Vlies heeft gesproken over het verschoningsrecht, over het belang van de Staat voor ambtenaren die voor een parlementaire enquêtecommissie verschijnen. Ik wil benadrukken dat als een ambtenaar die verschoningsgrond inroept, de Kamer dan steeds kan verlangen dat de betrokken minister de gegrondheid van die verschoning bevestigt. Een ambtenaar kan dus niet zelf de afweging maken om informatie al dan niet te verstrekken; de ministeriële verantwoordelijkheid moet dit punt dekken.