Tweede Kamer
2006-02-08

In de Nota Ruimte is bijvoorbeeld als harde PKB-uitspraak opgenomen dat aan weerszijden van de primaire waterkering in het IJsselmeergebied niet gebouwd mag worden. Het achterliggende idee daarbij is dat het Rijk anticipeert op klimaatverandering. In het wetsontwerp hebben de structuurvisies alleen een horizontale werking; daarom zijn die veel minder hard. Deze bewegingsruimte is op zich prettig. Dit biedt namelijk de mogelijkheid om in overleg met de decentrale overheden te komen tot redelijke oplossingen met een wederzijds optimum. Immers, op het moment dat er alleen maar met harde uitspraken gewerkt wordt, zal het aantal juridische conflicten dienovereenkomstig toenemen. Het verdwijnen van de goedkeuringsbevoegdheid van de provincie heeft uiteraard de nodige consequenties. Dit slot op de deur verdwijnt doordat partijen gedwongen worden om elkaar vroegtijdig te vinden. Het verdwijnen van de goedkeuringsbevoegdheid betekent ook dat de eerder genoemde Provinciale Planologische Commissie (PPC) verdwijnt. Nogmaals, dit past in het beeld van "decentraal wat kan en centraal wat moet". Kan het ook té decentraal zijn?