Sejm

4, ten krótki, 2-letni termin zawity na dochodzenie roszczenia, w istocie prawodawca liczył na to, że nie wszyscy uprawnieni zdążą skorzystać z przysługujących im roszczeń. Trybunał mówi tu bez ogródek, że daje się zauważyć troskę o finanse publiczne, chęć ograniczenia wydatków obciążających budżet państwa czy jednostek samorządu terytorialnego, a mniejszą rolę odgrywała wola wynagrodzenia wszystkich uszczerbków poniesionych na skutek ograniczenia własności i innych praw majątkowych. No, nie można odmówić słuszności temu spostrzeżeniu trybunału. Jeszcze dodam, że trybunał postanowił w swoim rozstrzygnięciu, w drugiej jego części, że odracza o 12 miesięcy termin utraty mocy obowiązującej tej normy prawnej zawartej w art. 129 ust. 4. Wysoka Izbo! Chciałabym powiedzieć parę słów o tych zapisach, które w projekcie ustawy przepracowanej w dniu dzisiejszym przez komisję, a zatem w sprawozdaniu komisji, się znalazły. Ostatecznie art. 1 ust. 4 ma brzmienie następujące: Z roszczeniem, o którym mowa w ust. 1–3, można wystąpić w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. A zatem wydłużono ten termin zawity o połowę. Art.