Tweede Kamer
1995-06-21

De heer Van der Heijden schetst een beeld van een domme Rotterdamse gemeenteraad, die er is ingetuind, die zich een referendum heeft laten aanleunen. Daardoor zouden tegenstanders de kans hebben gekregen, de mensen met goedkope slogans voor hun karretje te spannen. Dat is de sfeer die de heer Van der Heijden schetst. Ik heb jarenlang in Rotterdam gewoond en woon er nu net naast, in Vlaardingen. Rotterdammers laten zich geen oor aannaaien, door niemand. Zij worden niet door goedkope slogans overtuigd. Trouwens, alle partijen in de gemeenteraad van Rotterdam, ook het CDA, hebben alle kans gehad om hun opvatting naar buiten te brengen. Dat doe je of dat doe je niet – dat moet je zelf weten – maar iedereen had alle kans om zijn mening aan de bevolking duidelijk te maken. Het geeft dan geen pas om te roepen: het moet verboden worden. Ik wil overigens niet oproepen om voor elke peuleschil onmiddellijk een referendum te organiseren. Nee, daarvoor zijn wij gekozen en worden wij elke vier jaar afgerekend. Daar weet de heer Van der Heijden alles van.