Tweede Kamer
2001-06-06

Mevrouw de voorzitter. Dit debat is voer voor juristen. Het mag voor de buitenwereld wellicht ontoegankelijk en misschien soms ook wel te technisch lijken, maar in wezen is het reuze spannend. Het is een debat dat raakt aan de grondslagen van de rechtstaat. Het gaat over de verhouding tussen de wetgevende en de rechtsprekende macht. De woorden "trias politica" van Montesquieu doen vermoeden dat het strikt gescheiden pijlers zijn die de rechtsstaat schragen, maar in werkelijkheid is dat niet helemaal het geval. Er is ook een niemandsland tussen die pijlers. Soms lijkt dat niemandsland op een mijnenveld. Vooral daar waar de minister van Justitie zich bepaalde bevoegdheden heeft toegedacht richting Raad voor de rechtspraak en de besturen van de gerechten, kunnen gevaren op de loer liggen. In het wetgevingsoverleg van 21 mei heeft de minister naar de mening van mijn fractie enkele van die mijnen onschadelijk gemaakt, nadere verduidelijkingen gegeven en toezeggingen gedaan, maar desondanks blijft de fractie van D66 op onderdelen met de regering van mening verschillen. Ik ga eerst in op de Raad voor de rechtspraak.