Tweede Kamer
2000-03-29

Van deze doelstelling van de Europese Commissie is niets meer vernomen in Lissabon. Je zult maar tot die 65 miljoen mensen die onder de armoedegrens leven horen, om vervolgens te merken dat er op de top alleen ruimte is voor de Nina Brinks van deze wereld. Voor welke verdergaande sociale stappen heeft Nederland gepleit en waarom is dat niet gelukt? Of vindt de regering het allemaal wel goed zo? In Trouw merkte de staatssecretaris over het geringe sociale gehalte op: "Dat is niet zo erg. Op dat terrein hebben we al het een en ander lopen". Deelt de minister-president deze opvatting? Zou de staatssecretaris als bilaterale handelsreiziger in plaats van alleen regeringsgebouwen te bezoeken, ook niet eens bij de vakbonden en andere Europese NGO's die zich met de vierdewereldkwestie bezighouden, langs kunnen gaan?