Sejm

Dziękuję bardzo, Panie Marszałku. Panie Senatorze, oba te kraje, czyli i Związek Australijski, i Nowa Zelandia, należą do kluczowych partnerów Unii Europejskiej w regionie w zakresie wszelkich form bezpieczeństwa – bezpieczeństwa cybernetycznego, ale też generalnie bezpieczeństwa w zakresie przestępczości czy polityki międzynarodowej i bezpieczeństwa. Dziękuję. To ja pozwolę sobie na dłuższy wykład z przepisów traktatowych w zakresie kompetencji Unii Europejskiej do zawierania umów międzynarodowych. W zależności od kompetencji będziemy mówili o dwojakiego rodzaju procedurach postępowania: albo o procedurze zawierania umowy przez państwa członkowskie, albo, tak jak w tym przypadku, procedurze umowy mieszanej. Tam, gdzie są wyłączne kompetencje Unii Europejskiej w danej dziedzinie i jest np. wspólna polityka handlowa, będzie to umowa między Unią Europejską a partnerem zagranicznym. W takim przypadku jak ten, o którym mówimy, ale też szeregu innych, gdzie są tzw. kompetencje dzielone, będzie to umowa między Unią Europejską, państwami członkowskimi a partnerem trzecim. Procedura będzie dokładnie taka sama, jak w tym przypadku: będzie wymagane stanowisko najpierw państw członkowskich, potem Unii Europejskiej, powstałe na tej podstawie, następnie Komisja będzie prowadziła negocjacje, a wynik tych negocjacji, czyli kształt umowy wynegocjowany przez Komisję, będzie wymagał zatwierdzenia, tak jak to państwo dzisiaj czynicie w przypadku tych umów. Dziękuję bardzo. Jeżeli mogę dopytać… Panie Marszałku, Panie Senatorze, jeżeli jest mowa o umowie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, to należy to rozumieć, tak jak w tym przypadku, że wszystkimi państwami członkowskimi.