Sejm

I jeszcze na koniec, Szanowni Państwo: to „naruszanie powagi”, które się tam pojawia… No, proszę zwrócić uwagę, jakie to jest niejasne, jakie to jest niedookreślone, co będzie naruszeniem powagi dla jednej osoby, a co będzie dla drugiej. Przecież my to określenie „panie marszałku kochany”… Ja nie sądzę, żeby nasza pani marszałek, gdybym się tak do niej zwróciła, obraziła się za to. Ale są osoby, jak się okazuje, które mają takie mniemanie o swojej powadze, że tego typu zachowań już nie dopuszczają, ba, uważają, że można za to karać jakimiś takimi drakońskimi karami, wielokrotnie powtarzanymi, które kończą się tym, że te osoby muszą być jakoś wspomagane przez kolegów z klubu – bo ja mówię o tym, jak to wygląda w parlamencie. I mamy tu do czynienia z czymś, co nazwałabym – i być może tutaj znowu naruszę powagę – lekką paranoją po prostu. To co, się odbywa w Sejmie, jest co najmniej lekką paranoją. To jest to, że się nie dopuszcza do dyskusji. To jest to.