Sejm

Dziękuję, Panie Marszałku. Panie Senator i Panowie Senatorowie! Pozwoliłem sobie zabrać głos w tym punkcie, ponieważ postać profesora Kazimierza Kuratowskiego jest postacią naprawdę wybitną. Chciałbym przedstawić też trochę tło – nie mówiliśmy tutaj o tym – na którym wyrastały takie postacie, jak profesor Kuratowski. Otóż, proszę państwa, podstawową szkołą myślenia, która rozpoczynała XX wiek w Polsce, była tzw. szkoła lwowsko-warszawska. Została ona utworzona przez profesora Kazimierza Twardowskiego, ucznia Franza Brentano, który potrafił wokół siebie skoncentrować rzeszę intelektualistów i to intelektualistów najwyższych lotów, tych, którzy byli uważani za światową czołówkę intelektualną. Wystarczy wymienić kilka nazwisk ludzi, którzy tę szkołę tworzyli, a było ich w szczytowym okresie ponad 80. Byli to tacy ludzie jak Kazimierz Ajdukiewicz, Tadeusz Czeżowski, Tadeusz Kotarbiński, Stanisław Leśniewski, Jan Łukasiewicz, Zygmunt Zawirski, Stefan Baley, Mieczysław Kreutz, Władysław Witwicki, Władysław Tatarkiewicz, który formalnie do tej szkoły nie należał, ale bardzo blisko z nią współpracował, czy Roman Ingarden albo Henryk Elzenberg. Twardowski tworzył szkołę, która nie skupiała uczonych jednej tylko dyscypliny.