Tweede Kamer
2003-11-25

De extramuraliseringsgedachte vergeet dat soms 90% van de ouderen in verzorgingshuizen al niet meer in staat is om hun eigen leven te registeren. 76% van de ouderen in Nederland zit liever in een tehuis dan afhankelijk te moeten zijn van zijn kinderen. Men moet kunnen kiezen tussen blijven wonen in het eigen huis, het geïntegreerd wonen in een wijk, het wonen in een tehuis of het wonen in een instelling op een groot terrein. Verzorgingshuizen mogen niet verder afgebouwd worden en psychiatrische instellingen en instellingen voor verstandelijk gehandicapten op een apart terrein moeten in onze ogen kunnen blijven bestaan. Keuzevrijheid moet voorop staan, echter wel binnen reële financiële grenzen. Het CDA wil dat de aanspraken op zorg, of het nu thuiszorg, intramurale zorg of persoonsgebonden budget is, niet verschillen. Niet het zorgaanbod bepaalt wat goed is, maar de zorgvrager bepaalt zijn eigen woonplek. Om deze keuzevrijheid te bepalen hebben wij als middel het zorgomslagpunt extra- en intramuraal nodig. Slechts indien de kostenverschillen hoog zijn, kunnen vanuit het oogpunt van doelmatigheid nadere eisen worden gesteld.