Tweede Kamer
1995-02-15

In de eerste plaats omdat bij vraagstukken van leven en dood het tot de taak van de formele wetgever behoort om de normen te formuleren en de grenzen te stellen. In een parlementaire democratie is het geen goede zaak dat de wetgever normstelling in feite delegeert aan de rechter. In de tweede plaats kunnen oplossingen via de rechtspraak sterk casuïstisch gekleurd zijn en bezitten zij niet de duurzaamheid, het gezag en de volledigheid, die eigen behoren te zijn aan een wettelijke regeling. Na evaluatie van de huidige meldingsregeling zal de VVD-fractie, natuurlijk met inachtneming van de afspraak in het regeerakkoord, zo nodig terugkomen op deze voorkeur voor een betere wettelijke regeling. Nu een kamermeerderheid voor een andere weg heeft gekozen – namelijk die van een meldingsplicht en een individuele toetsing – zijn het vervolgingsbeleid en de jurisprudentie steeds belangrijker geworden. Het vervolgingsbeleid is gebaseerd op de wet en de uitleg die daaraan in de jurisprudentie is gegeven, zo schrijft de minister van Justitie ons. Maar is deze formulering wel volledig?