Tweede Kamer
2000-01-25

De grootste winstmaker in de vermogenssfeer, koersstijgingen op aandelen, is volstrekt onbelast en als mensen daar met geleend geld in investeren kunnen ze nog een forse aftrekpost claimen ook. De huidige praktijk vloekt dus met het draagkrachtbeginsel, want het zijn met name de meer vermogende burgers, de mensen die goed in de slappe was zitten, die het zich kunnen veroorloven in aandelen te beleggen, die dat kunnen doen met geleend geld, die dikke onbelaste koerswinsten in hun zak kunnen steken en die de te betalen belasting op hun inkomen uit arbeid omlaag kunnen brengen met grote aftrekposten. Wie dat rechtvaardig vindt, mag het zeggen. Ik in ieder geval niet. Dat er iets moet gebeuren is dus duidelijk. En ik laat er geen misverstand over bestaan, dat voor fiscalisten en voor socialisten – een mooi koppel overigens – een vermogenswinstbelasting de oplossing is die veruit te prefereren valt boven alle andere mogelijke belastingen. Een vermogenswinstbelasting past het meest bij het draagkrachtbeginsel: de belastingheffing beweegt mee in tijden van voorspoed en tegenspoed, van winst en verlies.