Sejm

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! O ile pamiętam tę wypowiedź wiceprezydenta, wyrażała ona takie głębokie przekonanie, że wojna zaczęła się od mowy nienawiści. I to, bym powiedział, było pewnym myśleniem ideologicznym, według mnie nieprawdziwym, no ale to brzmiało trochę inaczej, niż pan senator raczył powiedzieć. Ja mam takie wrażenie, że mamy w tej całej dyskusji o specustawie do czynienia z konfliktem absolutnie zastępczym. Pierwszy konflikt polega na zderzeniu rząd – opozycja. Rząd coś proponuje, jest od razu riposta i doktrynalny sprzeciw opozycji totalnej. Śmiem twierdzić, że pewna słabość programowa i przywódcza powoduje też próbę przegrupowania pewnych sił opozycyjnych. Była próba D-u, a teraz, uważam, jest pewna próba… Jest w tej chwili próba budowania osi sporu na linii samorząd – rząd. Uważam, że to jest spór szkodliwy, że to jest właśnie ta druga wojna zastępcza. Zdaję sobie sprawę, że są winy obecnego rządu względem samorządu, ale do tej pory – albo: w dłuższej perspektywie, mniej więcej od 1990 r. do roku 2005 – pewną siłą samorządu była apolityczność.