Tweede Kamer
1995-09-07

Het volgende punt is de verhouding in preferentie bij een schuldsanering of faillissement. De minister stelt de verhouding 3:1 voor, terwijl in het amendement-Van der Burg 2:1 wordt voorgesteld. In eerste termijn heb ik al laten weten dat ik het argument dat de belastingdienst bij minnelijke regelingen een zelfde verhouding hanteert, nogal zwaar vond. Maar de minister voerde ook een goed argument aan. De werknemers van een kleine zelfstandige, die preferent zijn in een schuldsanering of een faillissement, zouden door een andere verhouding worden benadeeld. Het eventuele nadeel voor de fiscus is een ander verhaal, zeker omdat de fiscus zelf die verhouding hanteert. Maar voor werknemers kan het een probleem opleveren. Tegelijkertijd vraag ik mij in gemoede af, hoe vaak het zal voorkomen dat een werknemer van een particuliere ondernemer schuldeiser is in een schuldsaneringsregeling. Bij een faillissement kan ik mij dat wel voorstellen, maar daarvoor gelden andere procedures en regels. Dat dit geval zich zou voordoen bij een schuldsanering, kon wel eens hypothetisch zijn. Ik aarzel dus nog. Misschien voert de minister straks nog wat argumenten aan.