Tweede Kamer
1997-02-18

Dat is geen verrassend geluid als u in het verleden goed heeft opgelet. Behalve dat wij het op één lijn plaatsen met de behoefte aan ondersteuning naar richtingen die nu nog niet een landelijke dienst kennen of ondersteuning naar pedagogische richting, waar nu ook geen diensten voor zijn. Door vorige sprekers werd al aangegeven dat het ernaar uitziet dat in het wetsvoorstel zoals het voorligt, de diensten naar richting op een eilandje komen te staan. "Het lijkt erop alsof hun positie wordt gemarginaliseerd." Ik heb dat in de nota naar aanleiding van het verslag ook zo ervaren. Ik ben ervan uitgegaan dat dit alleen maar kan betekenen dat hen uiteindelijk geen eeuwig leven beschoren zal zijn. Zo is het bij mij overgekomen. Tegelijkertijd erken ik dat ook hiervoor zou moeten gelden – zoals dat natuurlijk voor de gehele onderwijsbegeleiding en de onderwijsondersteuning moet gelden – dat de behoefte van de scholen aan begeleiding het primaat moet hebben. Is het te verwachten dat al die 66 schoolbegeleidingsdiensten die expertise in huis hebben op al die verschillende richtingen en eventueel ook pedagogische richtingen? Dat denk ik niet. Dat is ook niet echt nodig als wij, analoog aan de wijze waarop dat is georganiseerd bij de LPC, het zouden toestaan dat als de eigen SBD de ondersteuning niet kan bieden, maar de expertise wel aanwezig is bij een andere SBD, dáár gewinkeld kan worden.