Sejm

Ten 5-letni termin zawity, termin prekluzyjny nie pozbawia stron prawa do podjęcia pewnych czynności w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli były one pozbawione możliwości działania, i po drugie, w drugim przypadku, gdy nie były w sposób należyty reprezentowane. Ale jak pokazuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego, to za mało. Na tle przepisu art. 408 Kodeksu postępowania cywilnego można dostrzec konflikt dwóch interesów: po pierwsze, trwałości orzeczeń sądowych, którym sprzyja ten 5-letni termin przewidziany w przepisie art. 408 Kodeksu postępowania cywilnego, i prawa strony do sprawiedliwego procesu, które jest zagwarantowane m.in. w przepisie art. 45 ust. 1 naszej konstytucji. Zatem pojawia się dylemat, co jest ważniejsze: pozostawienie w obrocie prawnym wadliwego wyroku czy też zapewnienie obywatelowi prawa do sprawiedliwego wyroku. Wydaje się, że należy w tym obszarze szukać sprawiedliwego rozwiązania, i w tym kierunku zmierza proponowana nowelizacja art. 408 Kodeksu postępowania cywilnego. Ale w obecnej sytuacji, stosownie do brzmienia art. 408 Kodeksu postępowania cywilnego, po upływie 5 lat od uprawomocnienia się wyroku obecne brzmienie nie pozwala żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności wynikającej m.in. z naruszenia art. 6 ust.