Narodna skupština
20050915

Ovih dana u javnosti se najviše primedbi iznosi od strane jednog dela zaposlenih, od strane pojedinih udruženja penzionera i od strane opozicije, i to najčešće na član 4. i član 22. izmena zakona. Vrede komentara, jer se duže vreme provlače dve teze: da se pooštravaju uslovi za odlazak u starosnu penziju podizanjem starosne granice na 65 godina, 60 za žene, što je samo delimično tačno, i da se smanjuje visina penzije, što nije tačno. Naime, članom 4. izmena ne menjaju se stavovi ranijeg člana 19. koji se odnose na uslove za odlazak u starosnu penziju. Osiguranici će i dalje odlaziti kada navrše 35 godina staža (žene), odnosno 40 godina (muškarci) i navrše 53 godine života, odnosno u slučaju lica sa uvećanim stažom osiguranja 12 za 18 meseci, 50 godina života. Takođe se zadržava mogućnost sticanja prava na starosnu penziju uz kumulativno ispunjenje dva uslova: godine starosti 65, odnosno 60 i penzijskog staža, najmanje 15 godina. Dakle, iz ovoga se vidi da kategorija osiguranika koja ispuni uslov od 35, odnosno 40 godina penzijskog staža nije pogođena ovim izmenama.