Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! W państwa strategii demograficznej zapisy zawarte w diagnozie sytuacji brzmią bardzo obiecująco. Piszecie m.in.: wzrost liczby dzieci oraz choroba lub niepełnosprawność prowadzą często do wycofania się częściowego lub całkowitego jednego z rodziców, głównie matek, z rynku pracy. Zwracacie państwo także uwagę na to, że nieodpłatna praca opiekuńcza pozostaje nierozpoznana. To są wszystko słuszne diagnozy. Niestety kiedy przechodzimy do konkretnych zapisów rozwiązań, są one rozczarowująco ogólnikowe. Widać, że zamiast uznać różne potrzeby kobiet, mężczyzn i rodzin w XXI w., dostrzec rozmaite modele tworzenia rodziny, próbujecie je wtłoczyć w jedyny słuszny model, co prawdopodobnie - nie chcę być tu złym prorokiem, ale pewnie tak to się skończy - będzie kontrproduktywne, będzie mieć skutek odwrotny do zamierzonego. Mam pytanie dotyczące sytuacji (Dzwonek) na rynku pracy: Jaki obecnie odsetek ojców korzysta z urlopu ojcowskiego, tego dwutygodniowego, i z urlopu rodzicielskiego? Mówicie o sytuacji kobiet na rynku pracy, ale nie wspominacie o tym, w jaki sposób zachęcać mężczyzn do tego, żeby brać udział w życiu rodzinnym i żeby przez to zwiększać równouprawnienie i równość szans kobiet i mężczyzn na rynku pracy. Zwracacie państwo również uwagę, jest tam taki punkt, dość lakoniczny, o szczególnej ochronie małżeństwa. Tymczasem według danych GUS-u już w 2014 r. ok. 1/5 dzieci rodziło się w związkach nieformalnych. Jak macie państwo zamiar wesprzeć te dzieci i te rodziny? Dziękuję.