Sejm

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! 5 lat temu szedł do wyborów z hasłem likwidacji Narodowego Funduszu Zdrowia. Budżet państwa miał przejąć finansowanie polskiej ochrony zdrowia. Tak się nie stało. Dzisiaj w dalszym ciągu ochronę zdrowia utrzymują, finansują obywatele, Polacy, wszyscy pacjenci, którzy płacą składkę zdrowotną - to jest główne finansowanie ochrony zdrowia. Te parę miliardów w budżecie, o których państwo mówicie, to jest naprawdę kropla w morzu potrzeb. Dzisiaj polskie szpitale są zadłużone na 16 mld zł, z czego ok. 3 mld stanowią zobowiązania wymagalne, których terminy płatności dawno już minęły. Dzisiaj polskie szpitale tylko w wyniku epidemii COVID... Na Śląsku 23 szpitale powiatowe zadłużyły się o kolejne 200 mln zł. Obiecaliście państwo podwyżki wszystkim grupom zawodowym, a tymczasem w kolejce czekają pielęgniarki, ratownicy medyczni, laboranci, diagności laboratoryjni, fizjoterapeuci, pracownicy pomocy medycznej, jak również obsługa administracyjna. To były obietnice. Z czego mają otrzymać wynagrodzenia? Z finansowania Narodowego Funduszu Zdrowia dla dyrektorów szpitali, którzy muszą się zastanawiać, czy kupić leki onkologiczne, czy kupić maseczki, czy pokryć koszty wzrastających opłat za gaz, za światło, za wszystkie dostawy? Dzisiaj ochrona zdrowia w Polsce zupełnie leży. Chodzi o onkologię, psychiatrię, psychiatrię dziecięcą. Dramaty, samobójstwa młodych ludzi, wydłużające się kolejki - miało być inaczej. Dzisiaj, proszę państwa, niedofinansowany system ochrony zdrowia ma twarz zmęczonego pracownika medycznego, ma również twarz smutnego, zdezorientowanego i opuszczonego przez system ochrony zdrowia pacjenta. Bez znaczącego, skokowego wzrostu nakładów na ochronę zdrowia nigdy nie poradzi sobie z tą dramatyczną sytuacją. Dziękuję bardzo.