Sejm

Szanowni Goście! Panie Marszałku! Państwo Senatorowie! Ja jako historyk czuję się wywołany przez pana marszałka Borusewicza do tego, by skomentować jego słowa. Panie Marszałku, mam wielką prośbę, właśnie jako historyk, żebyśmy mogli w trybie dla nas właściwym podjąć tę bardzo piękną uchwałę, ponieważ dotyczy ona jednej z najważniejszych, najlepszych uczelni o tym profilu w Polsce. Proszę też, Panie Marszałku, byśmy zachowali pewną miarę dotyczącą naszych wzajemnych, wewnętrznych relacji. Nie ma cienia wątpliwości, że okupacja niemiecka istniała na ziemiach polskich, że te rządy nie były polskie, tylko niemieckie. I wydaje mi się, że próba szukania jakiegoś sposobu, by podważyć… zniszczyć tę chwilę, którą mamy – przynajmniej w Senacie – dzięki takim uchwałom, czyli chwilę pewnej zgodności myślenia na temat przeszłości Polski… Te chwile są dużo istotniejsze niż pana chęć wybicia się, Panie Marszałku, zaistnienia przy tej mównicy. Bardzo więc proszę, Panie Marszałku, by pan zrezygnował z wnoszenia tejże poprawki… …a my będziemy panu bez wątpienia wdzięczni. Ponieważ właśnie umiejętność wycofywania się jest czasem większą wartością niż umiejętność zabierania głosu. Dziękuję bardzo.