Tweede Kamer
2004-01-27

Voor de vogel- en habitatrichtlijngebieden geldt dat moet worden vastgesteld of bedrijvigheid daar significante effecten op heeft. Daarbij moet ook worden vastgesteld of dit significante effecten in het kader van de uitstoot van ammoniak zijn of anderszins. In dat verband hanteren wij een zone van 500 meter. Deze zone is niet in de wet vastgelegd, want zij moet meer gezien worden als een handige afbakening. Daarbuiten zal met een grote mate van zekerheid geen toetsing plaatsvinden. Bij ammoniakgevoelige gebieden overlappen beide regelingen elkaar soms. De WAV is nationale wetgeving. Zou in het kader daarvan een zone van 200 meter voldoende zijn, dan mag worden aangenomen dat dit niet voldoende is in het kader van de Vogel- en Habitatrichtlijn, zodat een zone van 500 meter geldt. Zekerheid kan echter alleen worden gegeven als er een toetsing wordt uitgevoerd. De vraag is of wij de zeef van een zone van 500 meter willen hanteren of dat alles getoetst moet worden. Onze handreiking is bedoeld om voorselectie mogelijk te maken. Als de Kamer van mening is dat het beter is om dit niet te doen als er toch geen 100% zekerheid kan worden geboden, wijs ik erop dat zij ook pragmatisch moet zijn. Een voorselectie kan bijdragen aan het verkrijgen van duidelijkheid voor een bedrijf. Overigens komen wij nog te spreken over de WAV.