Sejm

To definiowanie narodu ma charakter traktowania narodu jako wspólnoty obiektywnej, czyli istniejącej niezależnie od naszej woli, wspólnoty obiektywnej, czyli wspólnoty, która pojawiła się głęboko, daleko w przeszłości wspólnoty pokoleń, łańcucha pokoleń, której początek jest wyjątkowo trudno uchwycić. To jest definiowanie narodu jako wspólnoty, która ma charakter wspólnoty więzów krwi. Krew z krwi, kość z kości. Ja mówię o faktach, nie oceniam tych dwóch sposobów definiowania narodu, mówię o tej odrębności. Dziękuję za cytat ze Stanisława Orzechowskiego, panie pośle, ale to zupełnie inna kategoria i tu musielibyśmy się wdać w dyskusję na temat Rzeczypospolitej, I Rzeczypospolitej, ustroju republikańskiego, który jest dość odległy od dzisiejszego modelu. Było „gente Ruthenus, natione Polonus” - to właśnie Stanisław Orzechowski, ale to jest, że tak powiem, dość odległa przeszłość. A więc kiedy mówimy... Przypadek Polski jest wyjątkowy, być może w kontekście dzisiejszej debaty warto by też powiedzieć o tej odrębności, o pewnej specyfice, że budując republikę, gdzie wartością podstawową była wolność, my to czyniliśmy, natomiast Europa zmierzała w kierunku monarchii absolutnej. To jest paradoks historii, ale wróćmy do meritum.