Sejm

Ja znów chciałbym zadać pytanie skierowane do wszystkich kandydatów. I mam nadzieję, że odpowiedzi usłyszymy też od wszystkich. Nie ukrywam, że to pytanie jest intencjonalnie w jakiejś mierze takie… W każdym razie chodzi o to, że polityka historyczna na pewno jest zadaniem wiodącym Instytutu Pamięci Narodowej. Czy mógłby pan powiedzieć, jaka sytuacja w przeszłości Instytutu Pamięci Narodowej – nie teoretyczna, tylko rzeczywista – była dla pana sytuacją, w której na pewno trzeba było powiedzieć non possumus, a się nie powiedziało? Powiem może konkretnie… Zresztą ja publicznie wyrażałem nie tylko niepokój, ale niezgodę na to, żeby zapraszać tego człowieka do instytutu, który nazywa się Instytutem Pamięci Narodowej. Uważam, że zaproszenie pana profesora Jana Tomasza Grossa to była taka sytuacja, w której IPN powinien powiedzieć: non possumus. Uważam, że ten człowiek, który dopuścił się pogwałcenia podstawowych prawd warsztatowych i podstawowych kanonów sztuki naukowej, no, nie powinien być honorowany przez instytucję, która nazywa się Instytut Pamięci Narodowej. Nie twierdzę, że ten przykład jest jedyny i najsłuszniejszy. Ale chciałbym się dowiedzieć, czy pana zdaniem była taka sytuacja w dziejach IPN, że IPN zbłądził w prowadzeniu polityki historycznej, gdy powinien był powiedzieć non possumus, a tego nie zrobił.