Sejm

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Reforma nauki i szkolnictwa wyższego przeprowadzona podczas pierwszej kadencji rządu Prawa i Sprawiedliwości przez wicepremiera Jarosława Gowina podzieliła środowisko naukowe. Z jednej strony zawierała ona wiele rozwiązań rozsądnych i potrzebnych, z drugiej strony stworzyła poczucie krzywdy obejmujące nie tylko poszczególnych badaczy, ale też całe dyscypliny i ośrodki naukowe. Po wyborach na pewno będzie potrzebna jej poważna korekta, poprzedzona szerokimi konsultacjami również ze środowiskami naukowymi, potraktowanymi przez reformatorów po macoszemu. Z bardziej doraźnymi naprawami nie można jednak czekać do wyborów i powstania nowego rządu. Stąd omawiane przedłożenie, którego celem jest uratowanie przyszłości doktorantów - potencjalnych ofiar ewaluacji. Co do intencji projektu, to zasługuje on na poparcie, bowiem żaden obywatel nie może ponosić negatywnych konsekwencji luk w prawie i braku wyobraźni nawet najbardziej natchnionych reformatorów nauki. Ewaluacja to widmo krążące nad polskimi uczelniami i polską nauką. Podczas posiedzeń podkomisji stałej do spraw nauki i szkolnictwa wyższego ten temat był omawiany wielokrotnie. Mam jednak poważne wątpliwości co do tego, czy został przyswojony. Przekonamy się niebawem.