Tweede Kamer
2006-06-14

Ik zou in het bijzonder tegen de heer Arno Visser willen zeggen dat hij indruk heeft gemaakt door de serieuze wijze waarop hij vragen stelde en de gesprekken leidde. Dit debat met de tbs-commissie gaat wat mij betreft met name over hoofdstuk 5: de conclusies en de aanbevelingen. Ik wil van de commissie verduidelijking over hoe zij tot bepaalde stellingnames is gekomen. In het debat met de regering zullen wij over de politieke beoordelingen spreken. De commissie ziet vier langetermijnontwikkelingen die uitvoering van de tbs-maatregel problematiseren. Ik vat ze heel kort samen. Ten eerste zijn tbs-patiënten veel gevaarlijker dan vroeger en zijn zij ook meestal verslaafd. Ten tweede moet het verlof weer een behandeldoel gaan dienen en niet een soort recht zijn. Ten derde zijn de samenleving en het ministerie van Justitie kritischer bij verlofaanvragen. Ten vierde zijn er veel actoren in de dichtslibbende tbs-keten die niet hecht samenwerken. Naast die vier ontwikkelingen merkt de commissie op dat de financiële kant van de zaak een bottleneck is en dat Den Haag incidentgericht is.