Sejm

Rzadko się ostatnio zdarza posiedzenie, na którym nie uchwalalibyśmy jakiejś kolejnej wersji tarczy, łaty czy nakładki na tzw. tarcze. I za każdym razem po uchwaleniu następnej podnosi się głos kolejnych grup, które zostały pominięte tym razem w losowaniu. Jak to jest możliwe, że pół roku uchwalamy kolejne edycje, a nadal poza systemem znajdują się a to taksówkarze, a to estradowcy, a to teraz zaplecze gastronomii? Moim zdaniem powody są dwa. Pierwszy to kazuistyka, czyli to, co -owska legislacja lubi najbardziej: jednych obejmuje się jakimiś szczególnymi regulacjami, innych innymi, a jeszcze innych się w ogóle nie obejmuje. Przepisy powinny być jednakowe dla wszystkich. Cała tarcza powinna tak naprawdę składać się z kilku punktów mniej więcej w tym stylu, że jeśli branża została objęta zakazem działalności, to należy się taka a taka rekompensata, należą się ulgi proporcjonalnie do strat itd. Jeśli nie została branża zamknięta, ale ktoś doznał istotnego zmniejszenia obrotów w związku z zamrożeniami, to należy się to, to i tamto, plus parę rzeczy, z których może skorzystać każdy: jakieś ułatwienia, zwolnienia.