Sejm

Obecna ustawa z czasów stanu wojennego prowadzi do tego, że właśnie 6-, 8-, 9-letnie dziecko może stanąć przed sądem i odpowiadać w ramach postępowania w sprawach nieletnich. My dajemy sztywną granicę wypracowaną przez ekspertów. Były różne dyskusje, jak tę granicę ustawić. Eksperci wskazali, że ten wiek 10 lat jest najbardziej optymalny na reakcję państwa, jeżeli są przejawy demoralizacji. Nie na zamykanie w zakładach poprawczych, szanowni państwo, tylko chociażby - i to też bardzo mocno w tym projekcie wybrzmiewa - na zobowiązanie rodziców do określonego zachowania, na zobowiązanie organizacji społecznych. Mimo opinii Biura Legislacyjnego celowo forsujemy to, żeby podkreślić te organizacje pozarządowe, które też są organizacjami społecznymi. Chodzi o to, żeby ten 10-, 11-letni dzieciak, jeśli nie musi, nie szedł do jednostek związanych z izolacją. Ta ustawa daje narzędzia. Decyduje sędzia, decyduje środowisko we współpracy z rodziną. Taki jest jej cel. Jeżeli chodzi o to, co państwo tutaj przez ostatnią godzinę, półtorej mówili i przedstawiali, kiwałem głową i w niektórych momentach nawet przyklasnąłem, bo państwo opisywali obecny system. Państwo opisywali to, co chcemy zmienić.