Tweede Kamer
2010-03-30

Er zijn mogelijkheden om bij veroordeling tot gevangenisstraf ook te voorzien in de nodige psychiatrische behandeling; bij een langdurige gevangenisstraf is dat des temeer van belang. Dat kan bijvoorbeeld door plaatsing in een van de units die we daarvoor in het gevangeniswezen hebben ingericht, maar het kan ook door plaatsing in een tbs-kliniek. Daarin kunnen namelijk volgens de bepaling van het Wetboek van Strafrecht ook gevangenisstraffen ten uitvoer worden gelegd. Er zijn dus mogelijkheden om daarvan gebruik te maken en in zo'n situatie te voorzien in de nodige behandeling. Ik voeg daaraan toe dat het vanuit het oogpunt van bescherming van de samenleving enorm belangrijk is dat deze pathologische daders van zeer ernstige misdrijven ook daadwerkelijk worden opgespoord en vervolgd. Daar begint het mee. We spreken nu over het andere einde van het spectrum: wat gebeurt er na veroordeling? Het begint echter met een doeltreffende opsporing. Daarom wijs ik graag op het wetsvoorstel tot verruiming van de mogelijkheden tot DNA-onderzoek, dat bij de Kamer aanhangig is. Zeker bij dit soort misdrijven, waarbij DNA-sporen van belang zijn, is dat een enorm belangrijk instrument om tot een effectieve opsporing te komen. In de hele keten van de opsporing tot de tenuitvoerlegging moeten wij dus rekening houden met de ernst en de ingrijpendheid van deze misdrijven. Dat zijn wij verschuldigd aan de slachtoffers, de mensen die het risico lopen om van dit soort criminaliteit het slachtoffer te worden.