Sejm

Z jednej strony na początku czerwca wiceminister Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zapewniała senatorów, że nie toczą się żadne prace dotyczące wypowiedzenia konwencji stambulskiej, a z drugiej strony niewiele ponad miesiąc później szefowa resortu Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej zaprzeczyła temu zapewnieniu, oznajmiając wprost, że trwają w rządzie prace przygotowujące Polskę do wypowiedzenia tego dokumentu. W końcu, aby doprowadzić do jeszcze większego chaosu w tej sprawie, premier pod koniec lipca odesłał konwencję stambulską do Trybunału Konstytucyjnego, aby, jak stwierdził, Trybunał wskazał, czy uchylić stosowanie przepisów budzących wątpliwości ideologiczne. Pomijając wszelkie prawne wątpliwości co do takiej decyzji, należy również zauważyć, że ruch ten nie spowodował zaniku wspomnianego dwugłosu, gdyż przedstawiciele rządu na niedawnym spotkaniu w senackiej komisji nadal prezentowali 2 przeciwstawne stanowiska. Brakuje przy tym jakiejkolwiek formy dialogu, gdyż nawet oficjalne zaproszenie skierowane przez grupę senatorek Rzeczypospolitej do pani minister rodziny i polityki społecznej zostało całkowicie zignorowane. Nie można przyjąć również argumentu, jakoby polskie prawo w kwestii przemocy było absolutnie wystarczające i wobec tego konwencja stambulska stawałaby się zbędna.