Sejm

Tytułem przykładu warto wskazać na przyjętą przez koalicję PO-PSL ustawę kompensacyjną, która doprowadziła do utraty rynku oraz osłabienia marki polskiego przemysłu stoczniowego wobec armatorów, co do chwili obecnej utrudnia odbudowanie jego międzynarodowej pozycji. Sprzedaż majątku stoczni przypieczętowała trwałość ustalonej ówcześnie linii politycznej akceptowanej i współtworzonej przez koalicję PO-PSL. Likwidacja polskich stoczni produkcyjnych spowodowała kłopoty i w wielu przypadkach upadek licznych przedsiębiorstw kooperujących. Powyższa decyzja skutkowała m.in. utratą zatrudnienia dla ok. 9 tys. osób dotychczas bezpośrednio zaangażowanych w produkcję statków. Przedstawiciele tych branż, ale też fachowcy w tej dziedzinie domniemywają, że jedno zlikwidowane miejsce pracy w stoczni oznaczało likwidację siedmiu miejsc pracy w przemyśle powiązanym. W sumie wskutek tej decyzji utracono ok. 63 tys. miejsc pracy. Realizacja zamierzeń ówczesnego rządu w odniesieniu do branży stoczniowej skutkowała powstaniem nisko opłacalnego, pracochłonnego produktu eksportowego, jakim są niewyposażone lub częściowo wyposażone kadłuby. Z tego jesteśmy w tej chwili znani. Powyższe działania były istotnym elementem zwiększania konkurencyjności zagranicznych koncernów stoczniowych na rynku globalnym, na którym obecność polskich stoczni produkcyjnych stała się przeszłością. Obecna sytuacja ekonomiczna, finansowa MSR Gryfia SA jest trudna.