Sejm

Panie Marszałku! Wysoki Senacie! W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku jako dziennikarz zetknąłem się z oskarżeniem, jakoby Polacy w jednym z dopiero co wyzwolonych miast na Pomorzu zamknęli w wagonie kolejowym 150 Niemców i ich tam zamrozili. To oczywiście byłaby zbrodnia i to, że chodziło o Niemców, akurat w tym przypadku mogłoby nie mieć specjalnego znaczenia, ale po wielu miesiącach badań, publikowania różnych świadectw i Niemców, i Polaków z tamtych czasów, okazało się, że to był typowy fake news, który jednak krążył i żył w Niemczech przez blisko 50 lat. Po jego wyjaśnieniu w gazetach niemieckich ukazały się prawdziwe informacje, a Niemcy, byli mieszkańcy Żuław, przepraszali Polaków za to, że kolportowali tę nieprawdziwą informację. Czy dzisiaj… A właściwie nie dzisiaj, tylko jutro. Czy jutro odważyłbym się na podjęcie w gazecie takiego tematu? Czy napisałbym w gazecie o takim oskarżeniu, które usłyszałem nie w Polsce, ale w Niemczech? Czy byłaby możliwość publicznej dyskusji na taki temat? Oczywiście nie. Bałbym się oskarżeń, że wbrew faktom przypisuję Polakom odpowiedzialność za przestępstwa stanowiące zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości lub zbrodnie wojenne.