Tweede Kamer
1996-11-13

Dan moeten wij wel even een onderscheid maken tussen een midden- en kleinbedrijf, tot vijftien werknemers, en het grote bedrijfsleven. Dat heb ik ook in eerste termijn gedaan. Ik sprak nu even over het macrobeeld. Ik heb al aangegeven dat er bij het midden- en kleinbedrijf sprake is van een specifieke situatie. De stelling die ik daarover inneem, heb ik echt niet in de maatschappelijke discussie en in de gesprekken met deskundigen weersproken gezien. Het kabinet heeft zeer serieus geluisterd naar de kritiek die op een aantal punten gekomen is en heeft het advies van werkgevers en werknemers overgenomen dat betrekking had op de inrichting van het publieke stelsel. Daar zitten nu geen vereveningselementen meer in, de aanpassingscoëfficiënt is eruit, de sectorindeling is eruit. Het is nu zo vormgegeven dat iedere werkgever zijn eigen risico betaalt. Naar mijn stellige overtuiging, die ik ook met argumenten heb omkleed, zal zelfs in het puur hypothetische geval dat alle goede risico's naar het private bestel gaan, de werking van het publieke bestel niet worden aangetast. Want de bedrijven met de slechte risico's die dan in het publieke bestel blijven, blijven dan altijd hun eigen risico betalen. Daarmee brengen ze dan een premie op die toereikend is om de kosten te dekken. Dus zelfs in dat puur hypothetische geval stort het publieke bestel niet ineen.