Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przed nami ważne rocznice. Już za 5 dni minie 40 lat od wprowadzenia w Polsce stanu wojennego, a za kolejne 3 dni - 40 lat od brutalnej pacyfikacji kopalni Wujek. Polegli 16 grudnia w Katowicach górnicy, podobnie jak wszystkie ofiary stanu wojennego, zasługują na nasze godne i mądre upamiętnienie. Ważne, abyśmy pamiętali, że ofiarami stanu wojennego są nie tylko konkretni ludzi, którzy stracili życie, zdrowie czy bliskich, ale również imponujący skalą i rozmachem demokratyczny ruch pracowniczy: pierwsza „Solidarność”. To wielomilionowy, radykalnie demokratyczny ruch robotniczy, który niósł nadzieję na lepsze życie i sprawiedliwość pracownikom po obu stronach żelaznej kurtyny; ruch, o którym Tadeusz Kowalik, wybitny polski ekonomista, a w sierpniu 1980 r. członek komisji ekspertów podczas strajku w Stoczni Gdańskiej, pisał, że był to najbardziej masowy i najpotężniejszy ruch pracowniczy w Europie drugiej połowy XX w. - aby zaraz potem gorzko dodać, że wypromował on jeden z najbardziej niesprawiedliwych ustrojów społeczno-ekonomicznych, o największym bezrobociu i ciągle rosnącej biedzie.