Tweede Kamer
2005-06-08

In het kader van de stelseldiscussie in de zorg wordt gesproken over de nieuwe verantwoordingsmethodieken, zoals de zorgautoriteit, benchmarksystemen, brancherapportages over wachtlijsten en tweejaarlijkse rapportages over de gang van zaken in de zorgsector. De regering vindt dat ze daarmee op de goede weg is. Hoewel brancherapporten en benchmark mooie instrumenten zijn, zijn ze volgens ons onvoldoende. We weten niet welke informatie nodig is en verzameld moet worden en welke consequenties de gegevens zouden kunnen hebben. De verantwoordelijkheidsverdeling is onvoldoende uitgekristalliseerd. Deze regering vertrouwt op marktwerking en ziet een toegenomen verantwoordelijkheid voor zorgverzekeraars en aanbieders. Het is echter onduidelijk wie er nu eigenlijk ingrijpt als opnieuw blijkt dat extra miljarden naar de zorg zijn gegaan zonder dat er, gericht, beleidsdoelen zijn vastgesteld. Ook voor de komende jaren zal dus onduidelijk zijn of het zwarte gat wordt belicht. Wij bevelen aan dat de landelijke politiek de gewenste reële volumegroei scherper formuleert en onderzoekt – zijn onze ramingen van het budgettair kader zorg wel goed genoeg onderbouwd? – de gewenste kwaliteit, geformuleerd per deelsector, bepaalt en vaststelt wat aanvaardbare wachttijden zijn.