Tweede Kamer
1999-06-02

Ik kan mij ook wel ergere dingen voorstellen; dat is het probleem niet. In oktober hoort de IGZ dat er twee SLE-patiënten zijn. Dan gaan onmiddellijk alle bellen rinkelen. Het wordt de minister gemeld en zij stuurt onmiddellijk een brief naar de Kamer waarin staat dat iets gevonden is dat mogelijk een relatie heeft met de ramp, dat het buitengewoon veel aandacht krijgt en dat zij het staatstoezicht op die zaak gezet heeft. Vervolgens komt dezelfde melding op 21 januari, namelijk dat er weer twee gevallen zijn. Maar dan gebeurt er niks. Ik vind het opvallend dat dit zo doorkabbelt, totdat de minister zich moet voorbereiden op haar verhoor. Dan wordt gebeld naar het AMC met de vraag hoe het er voor staat. Dan zegt het AMC: wij hebben jullie al een paar keer wat gezegd en het ziet er ongeveer zo uit. Op dezelfde dag wordt de heer Weening gebeld en wordt de minister op de hoogte gesteld van het feit dat het toch tamelijk ernstig is.