Sejm

Co więcej, w poprzednich latach podejmowano także próby politycznego, pozalegislacyjnego osłabiania mediów publicznych. Przypomnijmy sobie słowa niektórych polityków, chociażby ówczesnego premiera Donalda Tuska, który obiecując zniesienie abonamentu, czego oczywiście nie dotrzymał, i nazywając go haraczem, sugerował, żeby abonamentu nie płacić. Taka polityka miała konkretny, policzalny i jednoznacznie negatywny wpływ na finansowanie mediów publicznych w Polsce, zarówno radia, jak i telewizji. I tak zgodnie z danymi Głównego Urzędu Statystycznego ponad 96% z ponad 14,5 mln gospodarstw domowych w Polsce posiada odbiornik telewizyjny, z czego tylko niespełna 6,6 mln abonentów zarejestrowało swoje odbiorniki. Spośród tych 6,6 mln abonentów prawie 4 mln jest zwolnionych z jego płacenia. A więc, reasumując, na koniec roku 2018 opłaty abonamentowe regulowało raptem 1 mln podmiotów, czyli 1 mln gospodarstw domowych, a gospodarstw domowych mamy w Polsce 14,5 mln. Brak pomysłu na budowę silnych, pluralistycznych mediów publicznych, mediów zdecentralizowanych - oprócz ośrodków warszawskich są przecież ośrodki regionalne, zarówno radia, jak i telewizji - i wieloletnie niedostatki w ich finansowaniu wymagają zrekompensowania ubytków wpływów w 2020 r.