Sejm

Panie Senatorze, mogę odpowiedzieć tak, sięgając wstecz, do historii. Gdyby w 2014 r., kiedy wykryto 3 ogniska, bo wtedy były 3 ogniska, podjęto decyzje o wycięciu, mówiąc bardzo nieładnie, zarówno wszystkich świń, jak i dzików w obrębie 2–3 powiatów, można przypuszczać, domniemywać, że być może udałoby się zniszczyć chorobę w zarodku. Mówię „być może”, gwarancji nie ma żadnych. Tak samo teraz – wracam do tego, o co pan senator pyta – wszyscy się boimy, wszyscy się boimy, boją się wszyscy, którzy czują, co nam praktycznie grozi. Nie ma mądrego ani na tej sali, ani w tym kraju, który powie, co robić, i będzie miał stuprocentową pewność, że choroba nie przejdzie dalej. Klasyczny przykład: ostatnio stwierdzono ognisko w Belgii, tak, w Belgii, a tam dziki nie doszły. Tam przenieśli to ludzie, prawda? Czyli na tę chorobę, straszną chorobę, chyba najgorszą, jaka dotknęła nasze pokolenie, nie ma recepty. Nie ma pewności, że ona się nie przeniesie. Trzeba tylko prosić, nie wiem, siły wyższe, żeby udało się ją zatrzymać, tak jak do tej pory jest zatrzymywana.