Tweede Kamer
1995-02-09

Mijnheer de voorzitter! Het is al weer bijna twee jaar geleden, dat een wetgevingstweeling het licht zag als voorlopig resultaat van een politieke strijd van twintig jaar. Het ging om het wetsvoorstel Medezeggenschap cliënten zorginstellingen en het wetsvoorstel Klachtrecht cliënten zorgsector. Het eerste voorstel is in september jongstleden de Kamer gepasseerd en het tweede bespreken wij nu. Ik zal de verleiding weerstaan de geschiedenis op te rakelen; het zou overigens weinig moeite kosten een reeks citaten te geven waarover we nu vrij algemeen het hoofd zouden schudden. Interessant is ook, dat de partijen die nu onder de groepsnaam "paars" streven naar een nieuw evenwicht tussen de behoefte aan bescherming en de noodzaak van dynamiek toen veelal vooraan stonden in het streven het met collectieve middelen bekostigde particulier initiatief te democratiseren en te veralgemeniseren. Nu terugziende kunnen we zeggen dat met het verstrijken van de tijd ook de nuchterheid toenam. Soms is een langdurig wetgevingsproces wel eens nuttig. Daarmee is uiteraard niet gezegd dat wat nu uiteindelijk voorligt ook ideaal is.