Tweede Kamer
1999-06-24

Ik doe niet anders. Ik heb de media niet gezocht. Ik moet nog – de heer Dittrich wees daar terecht op – een opmerking ter aanvulling maken. Het is in maatschappelijk opzicht buitengewoon spijtig dat het vijfde hoofdstuk geschreven moest worden. Het was overigens wel een van de redenen voor het voeren van de openbare gesprekken. Op die manier kon publiek verantwoording worden afgelegd van wat wij hadden gevonden. De mensen van politie en justitie konden in het publiek uitleggen voor welke keuzes en dilemma's zij kwamen te staan. Aanbeveling 66 gaat over de parlementaire controle door een ad-hoccommissie. Ik benadruk dat het niet om een permanente commissie gaat. Deze aanbeveling komt niet voort uit een zeker wantrouwen jegens de uitvoering van het onderzoek, maar uit de wens van de parlementaire commissie om, in verband met de inherente vertrouwelijkheid van de informatie, een geschikte vorm van parlementaire controle te vinden. Het gaat dus om een beperkt aantal mensen, zoals wij voorstelden in de werkgroep die vooraf ging aan de instelling van onze commissie.