Tweede Kamer
1996-11-13

Mijnheer de voorzitter! Als we zien hoe talloze mensen op deze aarde moeten lijden onder de gesel van oorlog, hongersnood of natuurgeweld, past ons wel in de eerste plaats verwondering en dankbaarheid jegens God onze Schepper, dat wij nog in vrede en redelijke welvaart mogen leven. En dat alles totaal onverdiend, zeker als we zien op zoveel ongerechtigheid in eigen land. Wij zijn zeker niet beter dan Bosniërs of Serven, dan Hutu's of Tutsi's, die elkaar naar het leven staan en vaak in de allergrootste ellende verkeren. Vrede en veiligheid zijn ten diepste uiteindelijk ook niet onze prestatie, ze zijn een geschenk van Boven. Misschien is het goed als we elkaar daar ook eens op wijzen. Dat neemt overigens onze verantwoordelijkheid niet weg. Juist bij het tot gelding brengen van die verantwoordelijkheid komen we de gebrokenheid van onze Schepping door de zonde al te goed aan de weet.