Sejm

Oni często bardzo niefrasobliwie są oskarżani jako pracownicy sądów, tutaj widziałem jakieś hasło, które też wskazywało, że można to bardzo różnie interpretować. Otrzymałem esemes nie od sędziego, ale właśnie od kogoś innego: „Za kogo nas uważacie? My staramy się jak najsolidniej pracować, jak najlepiej”. Czy zatem w tej całej debacie, która trwa od wielu miesięcy i oprócz tego, że ma miejsce w parlamencie, ma miejsce w mediach, bardzo różnych mediach, różnej orientacji, my zbudowaliśmy ten autorytet? A przecież to jest bardzo podstawowa sprawa. Kiedy rozważaliśmy sprawę zabierania dzieci do placówek opiekuńczych z powodu biedy, to najważniejsza – i tak to oceniłem z tej trybuny – była dyskusja, a nie zmiana przepisów. Bo ta dyskusja budowała przekonanie społeczne i instytucji, że nie wolno zabierać dziecka w sytuacji, kiedy ono jest biedne, tylko trzeba pomóc. Dlatego ważne jest nie tylko to, jakie będą przepisy, ale również to, w jakiej atmosferze one są przyjmowanie, jakie argumenty są stosowane i jak to wszystko razem funkcjonuje.