Sejm

Zarzucano mi polonocentryzm, sprzedajność, to, że nie za bardzo jestem… Tak się mówi o mnie: ona jest nie rychtig Ślązaczką. A ja się z tym nie zgadzałam i nie zgadzam, reprezentuję bowiem zdecydowaną większość Ślązaków, dla których takie dylematy nie istnieją. Bo śląskość dla większości na Śląsku jest równoważna z polskością, i odwrotnie. Pamiętam, jak przed laty rozgorzała na Śląsku – zresztą ona do dziś trwa – wielka batalia o zadekretowanie śląskiego języka. Znalazłam się kiedyś incognito na zebraniu Ruchu Autonomii Śląska. Usiadłam koło starszego, sędziwego Ślązaka i zapytałam go: „Panie, po jakiego wom tak idzie o ten śląski język? Przecież pan tak piknie godo po śląsku”. On mówi: „Pani, nom nie idzie o żodyn język. Niech se sam każdy godo, jako chce. Mie i nom idzie o narodowość. Wie pani, jak bydymy mieli język śląski, to bydymy mieli narodowość. A jak bydymy mieli narodowość, to nom łacniej przyjdzie walczyć o autonomia”. I pokazał tak… Czyli będzie na tacy. I ja wtedy zrozumiałam, że to nie chodzi o żadne umiłowanie najpierwszego języka, tylko właśnie o tę autonomię. Prawda?