Tweede Kamer
2009-03-10

Immers, in 1973 was het visumbeleid, voor zover het al bestond, in de betrokken landen zeer verschillend. Ten derde: wat waren in 1973 de precieze voorwaarden om als dienstverlener in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning? Begrijp ik het goed dat deze voorwaarden in principe nog steeds kunnen worden gesteld? Heeft het kabinet daar al zicht op? Ten vierde: is het juist dat sinds 1980 tot op heden de bedoelde Turkse onderdanen in Duitsland dus visumplichtig waren en dat zij met dat visum vrij konden reizen in alle lidstaten, dan wel in de landen van de groep van zes, dus ook in Nederland? De consequentie van de uitspraak is dat men weliswaar visumvrij Duitsland binnenkomt om diensten te verlenen, maar niet langer automatisch in de rest van die groep landen mag rondreizen. Men heeft immers niet langer een visum, waarmee je in de Schengenlanden zou kunnen rondreizen. Misschien graaf ik al te diep en moeten wij het onderzoek afwachten; ik hoor het wel.