Sejm

Nie ma bowiem trwałej, funkcjonującej demokracji i nie będzie społecznej sprawiedliwości bez silnych związków zawodowych, bez zorganizowanego świata pracy. Stąd mój największy zarzut wobec proponowanej uchwały: zdecydowanie za mało jest w niej mowy o społecznym, pracowniczym wyrazie walki prowadzonej przez „Solidarność”. Prawdę mówiąc, myślę, że lepiej niż jakąkolwiek uchwałą upamiętnilibyśmy tragedię stanu wojennego i jego ofiary, sprawiając - a jest to w naszej mocy - żeby dzisiaj w Polsce nie można było bezkarnie prześladować i wyrzucać z pracy działaczy i działaczek związkowych; gdybyśmy upomnieli się o Magdę Malinowską z Inicjatywy Pracowniczej zwolnioną z Amazona, Mariusza Ławnika zwolnionego z mBanku, Marcina Haberę ze Związku Zawodowego Pracowników Korporacji zwolnionego z Netii, Dorotę Olszewską-Siomę, nauczycielkę, związkowczynię, zwolnioną z toruńskiej szkoły, w końcu związkowców z „Solidarności” z Krakowa, których korporacja Genpact bezprawnie wyrzuciła z pracy w związku z ich działalnością, i wielu, wielu innych bezprawnie zwalnianych, mobbingowanych, represjonowanych w Polsce za działalność związkową. W 40.