Tweede Kamer
2005-11-10

Mij bekruipt elke keer het gevoel dat er angst leeft onder de medewerkers; angst voor represailles als zij iets naar buiten brengen. Ik heb met een aantal van die mensen gesproken. Ik weet niet of hun angst terecht is, maar ik wil de bewindslieden er wel op wijzen dat die angst leeft. Later zij alsjeblieft serieus rekening houden met dit signaal. Het invulling geven aan goede zorg en nazorg gaat in onze ogen ook gepaard met inlevingsvermogen. Wij hebben gevraagd om toezending aan de Kamer van de instructie die de ministers aan de inrichtingen hebben gegeven. Er is niet gekozen voor een instructie, maar voor een persoonlijk gesprek. In de beantwoording van onze vragen zien wij echter niet terug of is vastgesteld of klachten gegrond zijn, wie verantwoordelijk is voor de gezondheid en hoe het zit met tekortkomingen. Wij hebben een absoluut formeel antwoord gekregen, waaruit dat inlevingsvermogen niet bleek. Zouden de mensen die daar zitten snappen dat zij er recht op hebben om te klagen en zou dat hun eerste zorg zijn, gelet op wat ik heb aangehaald?