Tweede Kamer
1995-12-20

Voorzitter! Ik vind het vervelend dat ik gedwongen wordt na te denken over buitengewoon treurige scenario's. Als ik dat dan toch doe, denk ik aan de reeds door mij genoemde ramp met een kerncentrale in een niet-DAC-land. Zo'n ramp zou kunnen leiden tot een zeer grote uitgave die mij naar de heer Pronk zou doen spoeden om te vragen of hij het ermee eens is dat hier sprake is van een uitzonderlijke omstandigheid. Dan vindt het tegenovergestelde plaats van het scenario dat zojuist door hem zo welsprekend ontvouwd is. Er kan ook een enorme hongersnood of een ramp uitbreken in een niet-DAC-land, waar naar het oordeel van iedereen noodhulp in een zo grote omvang naartoe moet, dat dit niet meer te rijmen valt met de toedeling die wij op Prinsjesdag voor ogen hadden. Op dat moment spoed ik mij wederom naar de Kamer van collega Pronk. Ik zeg dan: luister, het is geen DAC-land, maar het is wel heel erg. Dan hebben wij een soortgelijk gesprek. Ik zou mijn voorbeelden hiertoe willen beperken.