Sejm

Szanowna Pani Marszałek! Szanowne Panie, Szanowni Panowie! Mój szanowny przedmówca, pan senator Jan Rulewski, powiedział kilka zdań, które wywołują moją reakcję. Przede wszystkim: to, co dzisiaj ustanawiamy, jest bez wątpienia sprawą tak oczywistą, że prawdopodobnie cała sala Senatu jednogłośnie przyjmie tę ustawę. Jeśli ktoś się wstrzyma, to… Możemy się domyślać kto. I też w jakiejś mierze zrozumiemy taką postawę. Klimat jest dziś taki, że omawiana tu ustawa jest rzeczywiście jednoznaczna. Ale nie jest to kontrakt między ludźmi, którzy są sklerotykami. Jest to kontrakt między ludźmi, którzy pamiętają też o tym, co się działo w III Rzeczypospolitej. I bez wątpienia kwestia ulic, obiektów, placów czy rond, które do dziś noszą nazwy czy to upamiętniające przywódców komunistycznych albo partyzantów komunistycznych formacji z czasów II wojny światowej, czy to ku czci kolejnych rocznic PRL – są całe osiedla XX-lecia, XXX-lecia PRL itd., itd… To jest pewna spuścizna, która jest wynikiem nie tylko rzeczywistości peerelowskiej, lecz także decyzji, które były podejmowane w latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych.