Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pałac Kultury i Nauki miał w swoim założeniu przypominać o sile i potędze naszego sojusznika. Pełnił tę funkcję zwłaszcza we wczesnym okresie PRL-u w jeszcze nieodbudowanej do końca Warszawie, w olbrzymiej części zrujnowanej. Budynek pałacu kultury swoją obecnością w centrum Warszawy zaznaczał również wyższość okupanta, czyli ZSRR, nad krajem podbitym - Polską. Czy chcemy kontynuować tradycję uległości w stolicy Polski? W Warszawie, która w swojej dewizie ma przecież dumne łacińskie słowa: semper invicta, co oznacza: zawsze niezwyciężona? W okresie powstawania niepodległego państwa, II Rzeczypospolitej generacja naszych dziadów i pradziadów zdecydowała, by pomimo protestów zburzyć piękny architektonicznie sobór św. Aleksego w Warszawie. Uczyniono właśnie tak z oczywistego powodu: ponieważ ówcześnie budynek soboru był symbolem rusyfikacji i innych cierpień. Istotna była również właśnie symbolika panowania rosyjskiego okupanta, carskiego zaborcy w Polsce. Dziś, gdy podnoszona jest sprawa ewentualnego wyburzenia czy też rozebrania budynku pałacu kultury, przytaczane są argumenty za pozostawieniem pałacu ze względu na fakt, iż pałac - PRL-owski pomnik bardzo wrósł w polską kulturę.