Tweede Kamer
2002-07-26

Ik vond dat een relevant aspect. Ik vond de verdeling 6-4-4 prettiger dan 7-4-4. U begrijpt dat 5-5-5 van mij ook had gemogen, maar dat stuitte natuurlijk weer op andere bezwaren. Nog wat andere staatsrechtelijke aspecten. Ik zei al iets over de ministeriële verantwoordelijkheid, een veld waarin ik niet erg thuis ben. Toch meen ik dat de minister-president mij verkeerd heeft verstaan. Ik zei dat ministers politieke verantwoordelijkheid dragen voor alle zaken die binnen hun bevoegdheid liggen. Het benoemen en aanzoeken van bewindspersonen ligt naar mijn oordeel binnen de bevoegdheid van de formateur, c.q. de minister-president – ik hoop dat ik dat goed heb. Ik zei ook dat die verantwoordelijkheid niet alleen een schuldverantwoordelijkheid is: een persoonlijk verwijt voor iets wat iemand verkeerd heeft gedaan. Die verantwoordelijkheid is ook een risicoverantwoordelijkheid: Carrington viel ook niets over de Falklands te verwijten, maar hij droeg wel risicoverantwoordelijkheid. Over de ene risicoverantwoordelijkheid val ik meer dan over de andere, maar iemand in de regering moet aanspreekbaar zijn voor dingen die misgaan.