Sejm

– uchwała dotyczy głównie tego okresu – Jan Kowalewski już pozostał w mundurze. W 1923 r. m.in. wyjechał do Japonii, żeby szkolić Japończyków w odczytywaniu zaszyfrowanych rosyjskich rozkazów. Zresztą sprowadził z Japonii różnego urządzenia, którymi armia polska, a także armia rumuńska posługiwały się w okresie międzywojennym, odczytując to, co było zaszyfrowane w Moskwie. Ukończył też akademię wojskową we Francji i potem już z wysokim stopniem oficerskim, bo początkowo był tylko porucznikiem, trafił na placówki dyplomatyczne w Moskwie, skąd na wniosek Stalina został usunięty, i do Bukaresztu. Z Rumunami zresztą utrzymywał do końca życia niemal doskonałe stosunki, co też zaowocowało w okresie II wojny światowej skierowaniem go na taki cichy front rozmiękczania wpływów sowieckich we wschodniej Europie, to się nazywało „Trójnóg”. I tam owocnie pracował do 1944 r., kiedy znów na wniosek Stalina skierowany na ręce aliantów został stamtąd odesłany, ale nie zaprzestał swojej służby. Jako ciekawostkę mogę podać, że ostatni szyfr, który udało mu się odczytać, pochodził z powstania styczniowego. W stulecie tego powstania odnaleziony w londyńskim archiwum szyfr Traugutta został przez niego odczytany. Ale to już podaję jako ciekawostkę.