Sejm

Mianowicie wiedząc, że przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zawisła sprawa z pytaniem prejudycjalnym polskiego Sądu Najwyższego, jak również sprawa niemieckiego sądu z Wiesbaden – ten sąd w pytaniu prejudycjalnym pyta Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy ten sąd właśnie, który kieruje pytanie, powołany bezpośrednio przez ministra sprawiedliwości landu, w którym znajduje się ten sąd, jest sądem niezawisłym i niezależnym w myśl wymagań prawa unijnego – my jako Rzeczpospolita Polska wnieśliśmy o połączenie tych spraw przed Trybunałem Sprawiedliwości, jednak Trybunał Sprawiedliwości nie połączył tych spraw do wspólnego rozpoznania. Z kolei w międzyczasie Federalny Trybunał Konstytucyjny, niemiecki, wypowiedział się o tym, że Trybunał Sprawiedliwości nie ma kompetencji, by orzekać o sprawach sądownictwa w Niemczech. Stwierdził, że każda dokonana przez Trybunał Sprawiedliwości interpretacja kompetencji Unii Europejskiej w tym zakresie będzie następczo podlegała ocenie sądu konstytucyjnego niemieckiego. Przytoczę tutaj część uzasadnienia do tego wyroku: jeśli Trybunał Sprawiedliwości przekroczyłby zakreśloną granicę swoich kompetencji, działanie trybunału nie byłoby objęte art. 19 ust. 1 akapit drugi, a orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości dotyczące Niemiec nie zawierałoby minimalnego poziomu legitymacji demokratycznej, wymaganego na podstawie konkretnych artykułów konstytucji niemieckiej.