Sejm

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Tym wystąpieniem chciałbym się upomnieć o bardzo poważną dyskusję, o rozpoczęcie poważnej rozmowy na temat stanu polskiego górnictwa i kopalni węgla kamiennego. Jeśli chodzi o ten sektor gospodarki, przecież kiedyś tak naprawdę kluczowy dla Polski, zazwyczaj spotyka się dwa takie skrajne podejścia. Pierwsze: dotować, dopłacać na każdym etapie przez cały czas. Drugie: jak najszybciej sprywatyzować. Bezrefleksyjne podejście do tego w obydwu przypadkach prowadzi na manowce i jest oczywiście błędne, czego dowodzi chociażby bardzo wyraźnie przykład kopalni Krupiński. Kopalnia Krupiński, bardzo dobrze funkcjonująca, bardzo dobrze uzbrojona, bardzo dobrze zabezpieczona technicznie i świetnie skomunikowana pod względem transportu, została postawiona właściwie w stan upadłości i przeznaczona do likwidacji, mimo że ta kopalnia ma dostęp do bardzo dużych, jednych z największych w Polsce zasobów, pokładów węgla kamiennego, węgla koksującego, a więc najlepszego rodzaju węgla, złoża 405/1. Mimo że mogłaby funkcjonować, ponieważ właściwie jest gotowa do dalszego wydobycia, w sposób sztuczny postawiono ją w stan upadłości i wystawiono właściwie na sprzedaż, przy czym głównym kupującym, nabywcą miała być spółka o kapitale zakładowym wynoszącym ok.