Tweede Kamer
1996-06-27

Daar ben ik het dus niet mee eens. Bovendien verbaast zij mij, omdat wanneer zij inderdaad zulke outspoken ideeën hadden, dus niet nu, achteraf, maar op dat moment, over voorbereiding en begeleiding, dan had ik die graag gehoord. Als wij op het departement een begeleiding en voorbereiding organiseren – u weet precies hoe dat is gegaan – en wij krijgen geen signalen waaruit zou blijken dat die begeleiding en voorbereiding onvoldoende zijn, dan kan ik niet reageren. Als men dan twee jaar later zegt: het is onvoldoende geweest, is mijn reactie: tot uw dienst; wij hebben op dat punt als departement georganiseerd wat naar onze mening een goede voorbereiding was. Daar komt bij – ik verschuil mij daar nu niet achter – dat u ook in aanmerking moet nemen hoeveel tijd daarvoor beschikbaar was. Ik heb dit ook in het openbaar verhoor gezegd. Zoiets is nooit een excuus. Wij hebben bewust een keus gemaakt en in het begin van mijn betoog heb ik aangegeven waarom de implementatie per 1 januari belangrijk was. Het departement heeft alles op een zodanige wijze georganiseerd, dat ook achteraf mijn conclusie is dat de voorbereiding was zoals die behoort te zijn voor het aantreden van een dergelijk college. Dat heb ik toen tegen de Kamer gezegd. Op dat punt heb ik de Kamer absoluut niet verkeerd geïnformeerd.