Tweede Kamer
2005-12-14

Je hebt niets aan wijsheid achteraf. Ik herinner mij nog heel goed dat er in de jaren zeventig gezegd werd: het zit conjunctureel allemaal erg tegen; wij moeten aan extra stimulering doen. Volgens de toenmalige definitie, die iets anders was dan het EMU-saldo, kwam men dicht in de buurt van een tekort van 10%. Gedurende de hele jaren tachtig zijn wij bezig geweest om dat weer terug te draaien. U weet ook nog wel dat de kabinetten-Lubbers I en II verschrikkelijke bezuinigingskabinetten waren, met lastenverzwaringen, verlaging van de WAO-uitkeringen, bevriezingen, een korting van 3% op de ambtenarensalarissen etcetera. Dat kwam omdat de zaak te lang op zijn beloop was gelaten. Daardoor hebben wij een heel lange periode gehad van alleen maar kaalslag, om de terminologie van de SP te gebruiken. Dat heb ik willen vermijden. Het is beter om snel en misschien iets te ingrijpend in te grijpen, want dan kun je daarna de teugels weer wat laten vieren, dan de boel te lang op zijn beloop te laten en daarmee jaren lang in de puree te zitten en geen boodschap te vertellen hebben waar maar enig aantrekkelijk aspect aan zit. Ik heb absoluut geen spijt van de keus die wij hebben gemaakt. In 2004 en 2005 is het beleid procyclisch geweest. Dat geef ik toe, maar ik heb er geen spijt van.