Sejm

Kwota jest sztywna niezależnie od samorządu i regionu, a to według specjalistów droga donikąd. Dlaczego? Czasami wystarczy 50 gr za kilometr, żeby zorganizować sprawny transport i połączyć zakłady pracy ze skupiskami mieszkańców. Gdzie indziej jednak ta dopłata musiałaby wynosić np. 1,50 zł od kilometra albo dany samorząd nie poradzi sobie z 80 gr dopłaty. Szanowni Państwo! Nie wystarczy tylko dawanie pieniędzy, potrzebne jest stworzenie mechanizmu rozwiązania problemu. Problem dotyczy też podziału rządowego tortu. Województwa nie dostaną jednakowych pieniędzy, minister infrastruktury w magiczny, dziś nieznany sposób zsumuje powierzchnię województwa, liczbę mieszkańców i długość linii autobusowych zapisanych w planach transportowych i na tej podstawie rozdzieli pieniądze. Ciekawe. Później do gry wchodzą samorządy. Gminy i powiaty będą występować do wojewody, wskazując długość linii o charakterze użyteczności publicznej oraz częstotliwość przejazdów. A jeśli chętnych gmin będzie więcej niż pieniędzy? Zdecyduje kolejność zgłoszeń. To oznacza, że pieniądze mogą trafić nie tam, gdzie są najbardziej potrzebne. Trafią do tych, którzy są najszybsi. Małe powiaty odpadną. A skąd samorządy wiedzą, jakie linie uruchomić? Z własnych planów transportowych.