Tweede Kamer
2002-02-28

Voorzitter. De minister-president staat voor een zorgvuldige procedure – ik begrijp dat heel goed – en wil het geruis tot een kleine rimpeling beperken, maar er ligt toch een staatsrechtelijk punt. Heeft hij niet een probleem dat wat hij en minister Vermeend kennelijk als een verduidelijking en ondersteuning van het beleid van de staatssecretaris hebben beschouwd in de rest van de samenleving toch de kleurklank heeft opgeleverd van berisping, van terechtwijzing, van "hij weet het al, dan wil ik het ook graag weten"? Hoe klinkt dat in de samenleving? Dat is toch gewoon terugfluiten?