Tweede Kamer
1996-03-26

Per 1 april 1996 is er geen procesvereiste, geen wettelijke regeling. De sociale verhuurders zullen zich gedragen als ware er wel een wet, zo heb ik inmiddels begrepen. Zo kennen wij hen uiteraard ook; verantwoordelijke partners, die doelstellingen van overheidsbeleid, in het bijzonder voor de doelgroep, mede voor hun rekening nemen. Die doelgroep betreft in het bijzonder de huurders aan de onderkant van het inkomensgebouw. De sociale verhuurders helpen onze doelstellingen te realiseren. Die huurders aan de onderkant behoeven extra zorg, zeker nu er geen sprake is van een bepaalde wettelijke bescherming. Ik neem aan dat de staatssecretaris binnen de kortste keren zal spreken met de sociale verhuurders over de ontstane situatie? Ik heb er begrip voor wanneer zij, handelend in de geest van de wet, terugvallen op het oorspronkelijke percentage van 3,8 of wellicht op het percentage van 3,5 dat in ons amendement werd voorgesteld en waarbij wij zo onze redenering hadden. Als de staatssecretaris zo'n gesprek wil voeren, neem ik aan dat hij de Tweede Kamer op korte termijn informeert over de resultaten van dat gesprek.