Sejm

Znaczy powiem państwu tak: nie mam wrażenia – z przykrością to mówię – żeby sprawy związane z przeciwdziałaniem przemocy były jakoś specjalnie szybko i priorytetowo traktowane w ostatnim czasie. Nie mam takiego wrażenia. I z przykrością to stwierdzam. Skoro ustawa ma 10 lat i pani dyrektor mówi, że od 10 lat zastanawiamy się, jak gratyfikować i czy gratyfikować pracę w zespołach… To zastanawianie się w ministerstwie przez 10 lat budzi mój sprzeciw. To trochę długo. Albo tak, albo tak. To, że ostatnio zespół monitorujący spotkał się w grudniu, a następne posiedzenie planuje się w lipcu, i że mówimy o zmianie zapisów tej ustawy od przynajmniej 5 lat, to też jest trochę… Nawet nie trochę. To jest całkiem niesatysfakcjonujące tempo pracy. W związku z tym ja przyjmuję to, co panie mówicie, ale przyjmuję ze stwierdzeniem, że to jest zdecydowanie za mało. W tej kwestii naprawdę powinniśmy zjednoczyć swoje działania i ruszyć, bo nie ma tu, na tej sali, jak myślę, a także na sali plenarnej Sejmu, nikogo, kto chciałby się opowiedzieć po stronie przemocowców.