Tweede Kamer
1995-04-26

Dat heeft vooral te maken met het terugbrengen van de studiefinancieringsduur, de periode waarvoor men voor een beurs in aanmerking komt in plaats van voor een lening, van C+1 naar C. Dat betekent voor de meeste studenten dat men van vijf jaar naar vier jaar gaat. Daar bovenop kunnen studenten tot maximaal twee jaar bijlenen om een diploma te behalen. Als zij binnen die twee jaar het diploma behalen, worden de prestatieleningen omgezet in giften. Er zijn in feite geen grote budgettaire consequenties voor de overheid als studenten er langer dan C jaar, maar minder dan zes jaar over doen. Er moet immers rente en aflossing betaald worden. Dus ook studenten die er langer dan vier jaar, maar minder dan zes jaar over doen, hebben een financieel belang bij snel afstuderen. Ik wil mijn discussie over dit wetsvoorstel toespitsen op een aantal punten. Die punten zijn: toegankelijkheid, de prestatieklok, de propaedeuseproblematiek, de tempobeursstudenten, de leerbank en de overgangsproblematiek van de AKW. Het is maar dat u het weet. Zo zal ik mijn inbreng structureren. Allereerst de toegankelijkheid.