Sejm

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie chciałem podziękować wszystkim koleżankom i kolegom z Komisji Spraw Zagranicznych za pracę nad tym dokumentem i za przygotowanie w szybkim tempie, krótkim czasie w moim przekonaniu dobrego tekstu, bardzo ważnego, który wyraża powagę i stanowisko Sejmu, co powinniśmy w tej sprawie zrobić. Proszę państwa, jak to jest, gdy prowadzący pokojową politykę kraj staje na drodze wielkiego mocarstwa? Jak to jest, gdy matki, żony, dzieci zaczynają się bać o zdrowie i życie swoich synów, mężów i ojców? Jak to jest, gdy cmentarze zaczynają pokrywać się czarnymi mogiłami z prostymi żołnierskimi krzyżami? Na pewno trzeba pojechać na Ukrainę, aby to zobaczyć, bo to jest obraz Ukrainy od 2014 r. My, Polacy, znamy tę historię, znamy te losy z dziejów własnych rodzin i nie trzeba nam tego opowiadać. Mam takie przekonanie, że w jakimś sensie Ukraina powtarza szlak, który przeszła Polska, bijąc się o swoją wolność, niepodległość. Dlaczego Ukraina, kraj tak bardzo głęboko doświadczony przez II wojnę światową, stał się ofiarą agresji rosyjskiej? Czy dlatego, że zagrażał Rosji, Rosjanom?