Sejm

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W tym roku obchodzimy 736. rocznicę lokacji miasta Bochni. Jestem zaszczycona, że w tak ważnym dla Bochni czasie, sprawując mandat posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, mogę wraz z państwem spojrzeć na piękną historię tego miasta. Bochnia to niewątpliwie jedno z najpiękniejszych i najstarszych miast w Polsce. Jego usytuowanie sprawia, że w części południowej występuje krajobraz pagórkowaty, natomiast północną część zajmują tereny równinne, otoczone przez rzekę Rabę i położoną nieopodal Puszczę Niepołomicką. Pierwsza wzmianka o osadzie pod nazwą Bochnia pochodzi z 1198 r., kiedy to ówczesny patriarcha jerozolimski Monachus potwierdził nadania soli z tej miejscowości dla klasztoru Bożogrobowców z Miechowa. Chodziło oczywiście o sól ważoną uzyskiwaną w Bochni ze słonych źródeł. Przełomowy dla miasta był rok 1248, kiedy to Wierzbięta Gryfit oficjalnie zgłosił odkrycie złóż soli kamiennej w Bochni. 5 lat później, 27 lutego 1253 r., książę krakowski i sandomierski Bolesław V zwany Wstydliwym wydał w Korczynie akt lokacyjny, w którym zezwolił założyć miasto Bochnię na prawie magdeburskim z przywilejami, jakie posiadał Wrocław, którego zarządzenia prawne stały się dla Bochni wzorem.