Tweede Kamer
2008-03-12

De indicatiestelling is nu heel breed geformuleerd. Daarover hebt u vanmorgen zelf iets gezegd in de krant. Volgens mij wordt dat breed gedeeld. Doordat wij eerst een diagnose vragen en dan de mogelijkheid van indicatie bieden, trekken reguliere instellingen – ik heb de scholen genoemd, maar het gaat ook om zorg- en welzijnsinstellingen op allerlei plekken waar kinderen komen – zich echter terug en beperken zij hun reguliere hulpaanbod tot kinderen bij wie het vanzelf gaat. Bij andere kinderen zeggen zij: wij willen best helpen, maar dan moet je wel eerst een indicatie halen. Ik zou veel duidelijker willen afbakenen wat wij van die reguliere hulpverleners kunnen verwachten, zodat de indicatiestellers kunnen zeggen dat er in de AWBZ een voorliggende voorziening is en zodat zij weten dat men die zorg daar moet halen. Klanten, mensen met kinderen, kunnen dan ook van die school eisen dat zij worden geholpen in plaats van dat de school eist dat ouders een indicatie gaan halen van een chronische ziekte waar kinderen nooit meer van afkomen.