Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Cieszy fakt przeprowadzenia dialogu pomiędzy panem ministrem a przewodniczącym związku zawodowego panem Rafałem Jankowskim. Z doniesień medialnych wynika, że kilka postulatów ma być spełnionych. Niemniej jednak zaznaczyć należy, że sytuacja w Policji jest niepokojąca. W wydziałach dochodzeniowo-śledczych wciąż brakuje policjantów, a ci, którzy są, prowadzą po kilkadziesiąt postępowań jednocześnie, co powoduje przewlekłość postępowań. Sytuacja ta ma wymierny wpływ na cały wymiar sprawiedliwości i wpływa na bezpieczeństwo obywateli. Panie Ministrze! Warunki, w jakich policjanci pracują, służą, bo policjanci mówią, że służą, urągają ich godności. Z informacji prasowych wynika, że policjanci, i tu przykład z Łodzi, żeby zadzwonić, stoją w kolejce, dowody zgrywają na prywatne nośniki, artykuły biurowe kupują za własne pieniądze. Tak mówią łódzcy policjanci. Mówią, że brakuje im wszystkiego. Okazuje się, że łódzki garnizon wciąż zmaga się z brakiem podstawowych narzędzi pracy. Taka sytuacja jak w Łodzi ma miejsce w wielu komisariatach w Polsce. Brakuje podstawowych materiałów biurowych: długopisów, papieru, tuszu do drukarek. Protokoły sporządzane są na przestarzałych komputerach. Jak ministerstwo planuje rozwiązać ten problem? Bardzo zaniepokoił mnie również zapis z listu policjantów z Łodzi, w którym piszą o „Niebieskiej karcie”: Realizujemy z sukcesem czynności związane z procedurą „Niebieskiej karty”? Oczywiście, zza biurka. Jak to w rzeczywistości wygląda, panie ministrze? Czy statystyka jest ważniejsza od pomocy osobom doświadczającym przemocy domowej? Dziękuję.