Tweede Kamer
2002-09-04

Het gaat om de materiële rechtmatigheid. Tegelijkertijd is daarmee aangegeven dat het geen limitatief begrip is. Het zou de bepaling onhanteerbaar maken als wij zeggen dat als de werkgever het doet om de beelden in rechte te gebruiken het geen wederrechtelijkheid is, omdat de beelden in rechte worden gebruikt. Als ik tot strafvervolging over zou gaan voor overtreding van de bepalingen, kan de betrokkene een proces beginnen waarin hij de foto's of de beelden gebruikt. Op het moment dat de opnamen worden gemaakt, is nooit duidelijk waartoe zij gebruikt zullen worden en of zij gebruikt zullen worden. Dan speelt veel meer dan de vraag: in hoeverre kan ik de beelden gebruiken in eventuele civielrechtelijke dan wel strafrechtelijke procedures. Daarop ontwikkelt zich jurisprudentie. Ik zou niet zeggen dat dit valt onder het al dan niet wederrechtelijk maken van de opnamen. In die situaties zal voldaan moeten worden aan de eis van de kenbaarheid. Anders is het strafbaarheid. Gezegd is dat op het punt van de wederrechtelijkheid de jurisprudentie ruimer is en ook ander belangen toelaat dan alleen de journalistieke.