Sejm

Słowa te – ja dokładnie ich nie przytoczę, nie zacytuję, ale oddaję ich sens – padły już po tym, kiedy w wyborach prezydenckich przegrał pan prezydent Bronisław Komorowski i kiedy sondaże wskazywały wyraźnie na to, że Prawo i Sprawiedliwość zwycięży w wyborach. Było wtedy jasne, że w ramach mechanizmu władzy można skutecznie zablokować ewentualne zmiany zapowiadane przez Prawo i Sprawiedliwość tylko w jeden sposób – gwarantując sobie większość, można powiedzieć, monopol, w Trybunale Konstytucyjnym, zawłaszczając ten Trybunał Konstytucyjny jako bardzo ważny organ, mający ogromną władzę, mimo częstego braku świadomości społecznej w tym zakresie. Pewną wartością, powiedziałbym nawet, tego sporu, który toczy się na naszych oczach, choć czasami padają gorszące opinie i niepotrzebne słowa, jest to, że do świadomości Polaków dociera wiedza o tym, jak ogromną władzę posiada Trybunał Konstytucyjny. To wiedza o tym, że często jest to władza potężniejsza niż wspólna władza, z całym szacunkiem, państwa Izby oraz tej pierwszej Izby, niższej, czyli polskiego Sejmu, a nawet władzy dzielonej z prezydentem, bo każdy akt wspólnej decyzji tych gremiów może zostać przełamany przez wyrok kilku zaledwie sędziów Trybunału Konstytucyjnego.