Tweede Kamer
1997-03-12

Elke ouder die alleen de verantwoording draagt voor één of meer kinderen, maakt zich zorgen over die situaties waarbij in het belang van een kind een beslissing moet worden genomen en hij of zij daartoe niet in staat zou zijn. In die gevallen waarin één van de ouders er niet meer is, er geen sprake meer is van contact of slechts van een zeer verstoorde en moeizame relatie, kan het zelfs van groot belang zijn voor een kind dat niet alleen zijn ouder maar ook diegene die in het dagelijks leven mede voor hem zorgt, belangrijke beslissingen kan nemen. In dit kader wil ik vragen in hoeverre dit gezag ook in het buitenland wordt geaccepteerd. Misschien kan de staatssecretaris die vraag beantwoorden op grond van haar ervaringen met voogdij door derden. Ook daar kan het gebeuren dat iemand die met ouderlijk gezag over een kind is belast, maar niet de ouder is, een beslissing moet nemen.