Tweede Kamer
1997-06-18

In Amsterdam is gebleken, toen dit onderwerp officieel aan de orde werd gesteld, dat twee groepen van landen ontstonden, waarbij sommige landen de keuze voor het eigen alternatief zo overheersend vonden dat zij over het tweede alternatief niet wilden nadenken. Grote landen als Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk waren werkelijk van mening dat alleen aan de herweging van de stemmen gedacht zou kunnen worden en nooit aan het andere criterium; dus alleen dit en niets anders. Daartegenover stonden een paar landen als België en Italië die precies de tegenovergestelde opvatting waren toegedaan; dus alleen het tweede criterium voor de meerderheidsbesluitvorming en nimmer, althans op dit moment, een herweging van de stemmen. Dit leidde naarmate de besprekingen vorderden, voor het voorzitterschap tot een heel moeilijke situatie. De heer De Hoop Scheffer vroeg mij op de man af of er wel eens een moment is geweest waarop even werd overwogen op het wel zo verder kon. Dát was zo'n moment.