Tweede Kamer
2005-03-03

In de commissie is getracht, bijna tegen mijn natuur in, om bij alle voorstellen zo veel mogelijk aan te sluiten bij een bestaande structuur. Doel is om die structuur te verbeteren. Volgens ons is die structuur immers werkbaar. Neem het Fonds Economische Structuurversterking. Het is goed dat dit fonds er is. Het is ook goed dat de taakstelling tamelijk breed is opgevat. Nu ligt het bij de minister van Economische Zaken en bij de minister van Financiën. Dat laatste is overigens onzuiver. De minister van Financiën moet dat eigenlijk niet willen. Een van de belangrijke leerervaringen bij Betuweroute en HSL is dat door Financiën vaak heel nuttige, mooie en bijna poëtische kritische kanttekeningen worden geplaatst bij grote projecten. Het engagement van de minister van Financiën, eerst de heer Kok, later de heer Zalm, was vaak zo groot dat er al sprake was van engagement met het project. Men kan zich in gemoede afvragen of de minister van Financiën de rol van Financiën in de enge betekenis met kracht invult. Wij stellen dat het fonds verbreed moet worden naar ruimtelijk-economisch en naar de minister van VROM en de minister van Economische Zaken. In dit geval heeft de minister van Economische Zaken het voortouw. Daar gaat het overigens niet om. Verdere verbreding maakt er een grabbelton van. Dat willen wij dan ook niet. Wij hebben geen ratio om het over meer ministers te spreiden.