Tweede Kamer
1996-01-17

Dat mag je je dan toch wel afvragen. Zeker waar het gaat om een zo belangrijke openbare voorziening als het openbaar vervoer is de Europese plicht tot commercialisering, tot privatisering, van de gekke. Daarom zegt de SP-fractie: laat de Spoorwegwet voorlopig maar zoals zij is. Maar daar ziet het niet naar uit. Onder het mom "het moet van Europa" is de NS al opgesplitst in een aantal commercieel opererende bedrijven. De gevolgen daarvan hebben wij in 1995 kunnen merken: vertragingen, wachtende reizigers, miscommunicatie tussen de verschillende NS-bedrijven, verslechterde dienstregeling, sluiting van stations, loketten minder open, minder dienstverlening en dreigende opheffing van onrendabele lijnen. Het NS-personeel moest de klappen opvangen. Dat directeur Den Besten zich achteraf min of meer verontschuldigt en zegt dat het in 1996 allemaal beter zal worden, is niet veel meer waard dan een doekje voor het bloeden en dan ook nog vooral bedoeld om meer verzet van het personeel in te dammen. Men kan mij geloven of niet: onder het personeel van NS zit het helemaal niet zo lekker.