Tweede Kamer
1996-05-29

De enige verklaring die ik hiervoor heb, is het politieke verschil in opvatting ten aanzien van de noodzaak en het belang van wijziging van ons reeds anderhalve eeuw bestaande naamrecht. Naast die angst om te snel te zijn met aanpassingen is het beroep op traditie – ik heb het net weer gehoord – het meest gehoorde argument. De Raad van State haalt ongewoon fel uit tegen deze opvatting. Hij stelt in het advies over dit wetsvoorstel, dat een beroep op traditie hier in dit geval niet van toepassing kan zijn, omdat het schrappen van de naam van de man en introductie van een keuzemogelijkheid per definitie een breuk met de traditie betekenen. Het is dan ook onlogisch om je daarna weer op de traditie te beroepen. De PvdA vindt het buitengewoon treurig dat het zo is gelopen, zelfs na een overduidelijke uitspraak van de Hoge Raad. Voorzitter! Ik kom te spreken over de inhoud van het wetsvoorstel. De PvdA kan in grote lijnen hiermee instemmen.