Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czytając ten projekt ustawy, chce się powiedzieć: nareszcie. Nareszcie, po wielu miesiącach, a w sumie latach walki organizacji, ruchów społecznych, związków zawodowych, a przede wszystkim samych pokrzywdzonych przez tę wadliwą nowelizację ustawy z 2013 r., powoli sytuacja zmierza do właściwego jej uregulowania. Potrzeba uchwalenia projektowanej ustawy wynika nie tylko z konieczności wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego, ale przede wszystkim z ułomności obowiązujących regulacji dotyczących postępowania o świadczenie emerytalno-rentowe. Z jednej strony to bardzo niepokojące, że dopiero ponad rok od wyroku trybunału sprawa ta doczekała się realizacji. Jestem pewna, że gdyby nie wybory prezydenckie i chęć pozyskania każdego głosu, leżałaby jeszcze spokojnie w sejmowej zamrażarce. Z drugiej strony - niestety do tego już się powoli przyzwyczailiśmy - ekspresowe przedłożenie tego tematu w ubiegłą środę w Sejmie i zorganizowanie błyskawicznego posiedzenia komisji polityki społecznej uzasadniają to, że ten temat jest stricte wyborczy. Znów mogą zostać popełnione błędy lub może nastąpić niedopatrzenie przepisów, na których zmianę trzeba będzie czekać. A błędy, jak pokazuje życie, mogą być popełnione, bo projekt ten niestety nie obejmuje wszystkich w imię zasady sprawiedliwości społecznej.