Tweede Kamer
1996-09-24

Voorzitter! Laat ik beginnen met iets op te merken over de manier waarop de beruchte overschrijdingsregeling vaak wordt omschreven. Wanneer op een avond baldadige jeugd de ruiten van een openbare school met stenen bekogelt, kunnen de besturen van de bijzondere scholen in die gemeente in hun handen wrijven. Volgens de meest bekende uitleg van de overschrijdingsregeling is het gemeentebestuur dan verplicht die bijzondere scholen ook een vergoedingsbedrag te geven, ook al zijn er bij de bijzondere scholen helemaal geen ruiten kapotgegooid. In het spraakgebruik staat dit voorbeeld bekend als "het gebroken ruitje". Ieder normaal denkend mens zou zeggen dat zoiets natuurlijk belachelijk is, maar de werkelijkheid is dan ook een slagje anders.