Tweede Kamer
2003-04-16

Dat er geen mogelijkheid is gekomen om tussentijds inlichtingen te krijgen, is in 1998 inderdaad een bewuste keuze geweest van de Kamer door aanvaarding van het amendement van de leden Cornielje, Rehwinkel en Schutte. Dat gebeurde ook op uitdrukkelijk advies van de minister-president. Er is voor gekozen om slechts de mogelijkheid te openen om de informateur na afloop van de informatieopdracht uit te nodigen om inlichtingen te verschaffen. Een algemene reden voor terughoudendheid inzake het bevragen van informateurs in de Kamer, ligt wat ons betreft in het feit dat de door de Koningin benoemde informateur primair adviseur is van het staatshoofd en dat deze geen verantwoording schuldig is aan de Kamer. Die politieke verantwoordelijkheid wordt achteraf genomen door de aangetreden minister-president. Tegen het tussentijds inlichtingen verschaffen geldt bovendien het argument van de broedende kip. Het gevaar is namelijk dat door tussentijdse bevraging het formatieproces gefrustreerd wordt. Voor succesvolle onderhandelingen is nu eenmaal een zekere beslotenheid nodig. Dat raakt aan Nederland coalitieland. Openheid klinkt goed, maar tussentijdse openheid kan ook anticiperend gedrag uitlokken en de formatie langer en gecompliceerder maken.