Sejm

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Stopień reakcji poprzednich rządów na najgroźniejsze zjawiska związane ze współczesną przestępczością ocenić można jako wysoce niewystarczający. Nie byłoby dużym ryzykiem stwierdzenie, że rząd Platformy Obywatelskiej, jeśli podejmował już jakieś działania w sferze szeroko rozumianego prawa karnego, to stosował rozwiązania rozbudowujące gwarancje dla osób popadających w konflikt z prawem. Wspomnieć tu można przepisy przewidujące skrócenie okresów przedawnienia, będące w istocie wielkim ukłonem w stronę świata przestępczego, czy nieszczęsną lipcową nowelę Kodeksu postępowania karnego, którą chciano wybić państwu - Policji i prokuraturze - instrumenty procesowe w zwalczaniu przestępczości, czyniąc podejrzanych i oskarżonych podmiotami o uprzywilejowanej pozycji. Ja już nie wspominam o tym, co stało się 25 lat temu, gdy uchwalono lex Trynkiewicz, znosząc karę śmierci, a nie wprowadzając kary dożywotniego pozbawienia wolności. Robiono to rękami profesorów, którzy dziś mienią się autorytetami. Nikt spośród nich nie poniósł dotąd odpowiedzialności, nawet moralnej. Inicjatywy, o których wspominam, uzupełniło 8-letnie pasmo zaniechań w dziedzinie walki z przestępczością. Jako osoba pracująca w tym czasie w prokuraturze znam dobrze zjawisko stopniowo zanikającego w tym czasie czynnika motywacyjnego w zwalczaniu przestępczości.