Tweede Kamer
2001-02-06

Kan het niet als een gebrek aan inburgering worden gezien – en bepaalde krantenartikelen geven aanleiding tot die gedachte – als fundamentele bezwaren blijven bestaan tegen bijvoorbeeld het homohuwelijk dat in Nederland aanvaard is? Wordt wel voldoende inhoudelijke terughoudendheid in acht genomen bij die cursussen of wordt het beschouwd als een gebrek aan dynamische integratie van de islam in de Nederlandse samenleving als men blijft hechten aan een ethisch oordeel op basis van een bepaalde geloofsovertuiging? Tot slot vraag ik of de aanwijzing van de geestelijke bedienaren niet te ruim is als ook predikanten en priesters hier zonder meer onder vallen. De minister legde uit dat dit met de gelijke behandeling te maken heeft, de non-discriminatoire toepassing, maar ik ben er niet van overtuigd dat hier sprake is van gelijke gevallen. Is er juist geen sprake van ongelijkheid als geestelijke bedienaren ten behoeve van voornamelijk autochtone geloofsgemeenschappen werkzaam zijn? Dan kun je niet zeggen dat het belang van het integratiebeleid van bepaalde etnische groepen daarmee gediend is.