Tweede Kamer
1995-02-21

De Wet op de orgaandonatie zou in mijn ogen zodanig moeten zijn dat: - iemand die donor wil zijn, dat zal zijn;- iemand die geen donor wil zijn, dat niet zal zijn;- iemand die de beslissing wil overlaten aan de nabestaanden, die mogelijkheid aangeeft. Ik stel voorop dat D66 respect heeft voor iedere eigen opvatting in deze kwestie. De wet probeert drie zaken te regelen: 1. verhoging van het aanbod van organen en de zorg voor een rechtvaardige verdeling;2. het bieden van rechtszekerheid aan donoren;3. tegengaan van ongewenste handel. Het is voor de D66-fractie de vraag of de wet wel aan de gestelde doelen beantwoordt. In de huidige situatie is sprake van een schrijnend tekort aan organen, zowel aan regenererende als aan niet-regenererende organen. Ruim 1600 mensen staan op de wachtlijst voor een niertransplantatie en ook voor andere organen bestaan wachtlijsten. Vraag schept aanbod, is het niet goedschiks dan wel kwaadschiks. De voortzetting van het huidige toestemmingssysteem, zonder perspectief op verhoging van het goedschikse aanbod, kan kwaadschiks aanbod in de hand werken. De PvdA had het daar al over.