Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zakłady Mechaniczne Bumar-Łabędy SA są w krytycznej sytuacji finansowej. W lipcu 2019 r. przedsiębiorstwo podpisało jedną umowę opiewającą na 1750 mln zł, dotyczącą modernizacji układów elektrycznych oraz malowania czołgów. Jest to o tyle niepokojące, że zakłady Bumar-Łabędy są zdolne do wyposażania czołgów w nowoczesne urządzenia polskiej produkcji, takie jak pancerz reaktywny, systemy kierowania ogniem czy kamery. W efekcie potencjał technologiczny spółki został niewykorzystany, a sama spółka ma kłopoty z rentownością. Dodatkowo zauważyć należy, że wartość bojowa polskich czołgów nie została podniesiona. Nie jest to jedyna kontrowersyjna sytuacja dotycząca spółki. W czasie gdy zakładem kierowała Elżbieta Wawrzynkiewicz, podpisana została umowa na modyfikację trzech czołgów T-72. Drugą stroną umowy były również zarządzane przez Elżbietę Wawrzynkiewicz Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne SA w Poznaniu. Zgodnie z informacjami uzyskanymi od pracowników zakładu Bumar-Łabędy w drodze śledztwa dziennikarskiego umowę zaopiniować można jako zawierającą szereg niekorzystnych z perspektywy gliwickiej spółki zapisów, a pracownikom, którzy owe zapisy kwestionowali, grożono zwolnieniami. Kolejnym krokiem w stronę katastrofy finansowej przedsiębiorstwa było podpisanie kontraktu na tłumaczenie dokumentacji technicznej czołgu Leopard.