Tweede Kamer
2000-02-23

In beide stukken wordt de stelling uitgewerkt dat de relatie tussen gemeente en gemeenschap in het huidige tijdsgewricht geen vanzelfsprekende meer is. In de eervorige eeuw was dat wel zo. Zowel fysieke als sociaal-economische omstandigheden bepaalden dat mensen al snel op elkaar aangewezen waren. Die tijden zijn veranderd, en gelukkig maar. Zowel fysiek als sociaal-economisch is de bewegingsvrijheid van mensen onvoorstelbaar veel groter geworden. Burgers beschikken over internet en tv, die de wereld letterlijk in de huiskamer brengen. Veel mensen wonen niet meer in de plaats waar zij werken, winkelen of recreëren. Sociale verbanden zijn losser geworden en dus ook de relatie tussen burgers en hun lokale bestuur. Dat heeft onmiskenbaar nadelen. Dat gemeenschappen minder hecht zijn geworden, kan mensen een ontworteld, ja zelfs onveilig gevoel geven. Maar, zoals Castenmiller aangeeft, de nieuwe sociale en bestuurlijke verhoudingen hebben ook hun voordelen. Zo ligt er in hechte gemeenschappen vaak een zware sociale sanctie op gedrag dat afwijkt van de heersende normen.