Sejm

Szanowna Pani Profesor, mamy w Polsce do czynienia z dyskursem politycznym, który dotyczy Sądu Najwyższego, przeprowadzonej i przeprowadzanej nadal reformy. To jest dyskurs polityczny – nazwijmy to tak eufemistycznie – chociaż on przybiera nieraz różne inne, nieciekawe oblicza. No i są 2 odmienne, przeciwstawne zdania, są zwolennicy obecnej regulacji i jej przeciwnicy. Ale wróćmy do ustawy zasadniczej, do art. 180. Mówimy o Sądzie Najwyższym. Ustawa zasadnicza, czyli konstytucja… Mam na myśli art. 180 ust. 5, w którym jest napisane – na co powołują się zwolennicy obecnie obowiązującej regulacji – że w razie zmiany ustroju sądów lub zmiany granic okręgów sądowych wolno sędziego przenieść do innego sądu lub w stan spoczynku z pozostawieniem mu pełnego uposażenia. Z kolei art. 183, na który często powołują się przeciwnicy obecnie obowiązującej regulacji, mówi w ust. 3, że pierwszego prezesa Sądu Najwyższego powołuje prezydent Rzeczypospolitej na 6-letnią kadencję spośród kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego. No i jest tu wyraźna różnica. Jest delegacja ustawowa z art. 180 ust. 5 konstytucji i jest ten zapis z ust. 3 w art. 183. Ponieważ pojawiają się różne wykładnie, chciałbym zapytać, czy pani profesor mogłaby powiedzieć… …na czym to polega. Jakie argumenty przemawiają pani zdaniem za tą interpretacją przeciwników obecnie obowiązujących przepisów, czyli za niedelegowaniem tych kwestii do ustawy? Rozumie pani o co pytam?