Sejm

Nie może być tak, że prokurator będzie superarbitrem, który narzuca swoją wolę sądowi, stronie przeciwnej, czyli oskarżonemu bronionemu przez adwokata, i to nie podlega żadnej kontroli. No, proszę państwa, każdy człowiek jest omylny. Nie możemy zakładać, że akurat mamy do czynienia z sytuacją, w której ktoś jest nieomylny. I ja się biję w pierś, bo czasami jako prawnik po miesiącach czy latach też uważałem, że określone moje działanie było niedoskonałe czy błędne. Tak samo może się zdarzyć w przypadku prokuratora, który po jakimś głębszym zastanowieniu się dojdzie do wniosku, że niepotrzebnie składał taki wniosek. Po to istnieje instancyjność postępowań w sądach, ma to służyć korekcie działania człowieka, który jest omylny. Pamiętajmy o starej zasadzie rzymskiej errare humanum est, czyli ludzką rzeczą jest się mylić. Nie jest z tego wyłączony prokurator, który składa taki wniosek. Dlatego ja uważam, że art. 10 jest tu niepotrzebny, niefortunny. Powinniśmy zostawić art. 5 nietknięty, tak jak poprzednio to było ustalone. Był to przepis epizodyczny, mający mieć zastosowanie do tych spraw, które były wszczęte jeszcze w czasie, kiedy obowiązywała procedura kontradyktoryjna postępowania karnego.