Sejm

Owszem, projekt ustawy porządkuje, jak wcześniej kolega, mój przedmówca, powiedział, kwestie terminologiczne, ale równocześnie oznacza to odejście od dotychczasowego modelu polaryzacyjno-dyfuzyjnego w systemie zarządzania. Bez wątpienia niepokojącym tematem jest ograniczenie znaczenia metropolii i dużych miast, co tutaj również przed chwilą wybrzmiało. Ograniczenie niepokojących społeczno-gospodarczych i przestrzennych zjawisk tylko do małych i średnich miast odsunie dotychczasowe doświadczenia, potencjał i tempo rozwoju tych większych, co globalnie może wpłynąć na całokształt rozwoju regionów. Oczywiście interes i rozwój strategiczny są ważne, ale muszą być oparte na wzajemnym przenikaniu i spójności. To jest oczywiście zrozumiałe. Żeby zapewnić ciągłość i konsekwencję realizacji zaplanowanych działań, należy zastanowić się nad obligatoryjnym wprowadzeniem strategii rozwoju gmin i bezwarunkowo należy skorzystać z dotychczasowego, bogatego doświadczenia samorządów, np. wojewódzkich, związanego z aplikowaniem, rozliczaniem, prowadzeniem projektów unijnych. Wzmocnienie kompetencji ministra rozwoju tylko w oparciu o te doświadczenia da nam gwarancję, że współpraca z samorządami da spójne i konsekwentne realizowanie strategii rozwoju i nie przyczyni się do spłycenia ich na rzecz rządowych planów inwestycyjnych. Wszystkie samorządy są ważne i zasługujemy na zrównoważony rozwój i poszanowanie wszystkich potencjałów wszystkich szczebli samorządowych.