Tweede Kamer
2003-09-24

Ik ben altijd zo bang dat wij met elkaar de geschiedenis proberen te voorspellen door eindeloze briefwisselingen daarover. Ik ben ervan overtuigd dat wij met deze brief precies aangeven wat de lijn met Zuid-Afrika is. Die lijn is bestendig voor de toekomst en vindt zijn basis in het convenant dat in de zorg gesloten is. Als de Kamer instemt met het wetsvoorstel, is er een degelijke en goede juridische basis voor die lijn. Volgens mij moeten wij het zo doen. Daarnaast is er mijn toezegging dat ik de Kamer over een aantal acties die ook in de brief genoemd worden, zo snel als er inzicht is maar uiterlijk over negen maanden zal rapporteren. Dat kan in zichzelf aanleiding zijn tot nadere discussie of nieuwe inzichten. Dat lijkt mij de beste lijn. Anders gaan wij nu allerlei dingen in wetgeving vastleggen. Meteen bij het eerste land waarbij zich dit voordeed, Zuid-Afrika, stuitten wij op een bezwaar van het land zelf. Men vond het zodanig in strijd met de eigen beginselen, dat men er niet voor voelde. Wij vinden elkaar op het standpunt dat wij niet moeten accepteren dat verpleegsters uit Zuid-Afrika hier naartoe worden gehaald, als je weet dat het land ze zelf vreselijk hard nodig heeft. Dat is onze gezamenlijke ambitie. Sta mij toe de acties te ontplooien zoals ik die heb geschetst en de Kamer daarover te rapporteren. Dat lijkt mij de beste route, dus dat is mijn suggestie.