Sejm

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Państwo Ministrowie! Zacznę może od polemiki z ostatnim zdaniem, w którym usłyszeliśmy, że przede wszystkim należy załatwić sprawę, a nie działać przeciwko możliwości posądzenia osoby niewinnej. To jest, moim zdaniem, odwrócenie sprawy i na tym zresztą polega cały problem. Dlaczego ta ustawa w ogóle jest potrzebna? Otóż potrzebna jest po prostu dlatego, że wszyscy zawiedliśmy. Tu nie zawiódł jakiś organ, nie zawiodła jakaś grupa społeczna, jakaś instytucja. To po prostu my zawiedliśmy. Najlepszym tego dowodem jest to – i zresztą na tym w gruncie rzeczy, zwłaszcza w tej części orzeczniczej, skoncentrowane są zadania komisji – że mamy głębokie przeświadczenie, że jest ogromna liczba spraw, które nie zostały załatwione. A dlaczego nie zostały załatwione? Dlatego, że zawiedliśmy. Zawiedliśmy wszyscy. Wskazywanie palcem takiej czy innej instytucji albo takiego czy innego organu, moim zdaniem, nie ma sensu w sytuacji, kiedy widać wyraźnie –takie przecież są doniesienia, i to dobrze udokumentowane – że to ohydne zjawisko funkcjonuje. Zaczniemy od kościołów, ale ono jest także w sporcie, w kulturze, w edukacji, w ośrodkach wychowawczych, w służbie zdrowia.