Tweede Kamer
2008-06-26

Bij alles wat wij met het dualisme hadden willen bereiken, kunnen op zijn zachtst gezegd vraagtekens worden gezet. Er is ook een aantal dingen dat wij absoluut niet hadden gewild, zoals de machtsstrijd die hier en daar gaande is tussen de raad en het college en de wijze waarop in sommige plaatsen het spel wordt gespeeld tussen fracties en hun eigen wethouders. Dat levert veel slachtoffers op, in politieke zin: colleges die vallen, burgemeesters die sneuvelen, wethouders die sneuvelen en verziekte verhoudingen in een aantal situaties. Daar maak ik mij in hoge mate zorgen over. Ik hoop echt dat in het onderzoek dat wordt gedaan daar vooral naar wordt gekeken, want dat was absoluut niet onze bedoeling toen wij dit proces van dualisering in gang zetten. In het monisme had iedereen wel verschillende verantwoordelijkheden, maar iedereen kreeg voor alle vergaderingen dezelfde uitnodiging. Je wist dus altijd wat iedereen had gezegd. De wethouder wist wat zijn fractie wilde, want zij zaten in dezelfde fractievergadering en in dezelfde raadsvergadering. Iedereen was er altijd, met behoud van eigen verantwoordelijkheden.