Sejm

A więc tak naprawdę dzieli się pacjentów, dzieli się cały system — pokazuje się, że coś jest ważniejsze, a coś mniej ważne. Brakuje rozwiązania systemowego. Tego typu zarządzanie ochroną zdrowia — przez programy, sieci czy fundusze — nie daje poczucia bezpieczeństwa całego systemu. To tyle, jeżeli chodzi o ogólne moje spostrzeżenie co do organizacji systemu. Pieniądze. Pieniądze są niewątpliwie najważniejszym elementem. Gdyby ten fundusz celowy rzeczywiście zakładał dodatkowe pieniądze, tak jak pan minister tu wielokrotnie podkreślał, powiedziałabym: chapeau bas. Gdyby minister finansów powiedział: „tak, ten fundusz jest dla nas bardzo ważny, w związku z czym przeniesiemy pieniądze z przekopu mierzei czy z centralnego lotniska, które będzie w przyszłości budowane, i damy je na zdrowie, bo ono jest w tym momencie najważniejsze”, odpowiedziałabym: super. Ale to nie są dodatkowe pieniądze. To są tylko pieniądze znaczone, pieniądze, które już są w budżecie, zgodnie z „ustawą 6% PKB”, i te pieniądze, które trafiają tak naprawdę do ministra zdrowia, do jego budżetu, a pośrednio później do Narodowego Funduszu Zdrowia. To jeden element związany z finansowaniem. Drugi, zapis „do 4 miliardów”.