Tweede Kamer
2009-12-09

Wat het basistarief betreft, betreurt de CDA-fractie het dat het initiatiefwetsvoorstel voorbijgaat aan de vooruitgang van de uitvoering van de Wmo sinds de inwerkingtreding daarvan. Zij betreurt het eveneens dat de indiener zo weinig vertrouwen heeft in de mogelijkheden van de lokale democratie. Een centraal onderdeel in de Wmo is immers de compensatieplicht: gemeenten moeten inwoners compenseren die niet in staat zijn om zonder ondersteuning het huishouden te doen en deel te nemen aan het maatschappelijk leven. Landelijk is door partijen een kwaliteitskader voor huishoudelijke zorg opgesteld. Dat geeft de inspectie een goed handvat voor het houden van toezicht. In vrijwel alle gemeenten zijn minimumeisen geformuleerd voor de kwaliteit. De compensatieplicht en het kwaliteitskader moeten ertoe leiden dat gemeenten en aanbieders zorgen voor een goede prijs-kwaliteitsverhouding. Ligt er voor gemeenten met een voorgesteld basistarief nog een uitdaging om wat de prijs betreft naar boven af te wijken? Welke redenen zullen gemeenten daarvoor hebben? Het vaststellen van een wettelijk basistarief is met name een beschermmaatregel voor de zorgaanbieders. Zij dienen binnen de Wmo, net als gemeenten, hun eigen verantwoordelijkheid te nemen in het aanbestedingstraject. Zij dienen een reÃ«le prijs te vragen voor een kwalitatief goed niveau van huishoudelijke hulp. Voorts heeft de CDA-fractie een vraag aan zowel de indiener als de regering. Kunnen zij aangeven of er bij het instellen van een wettelijk basistarief een risico ligt inzake strijdigheid met het kartelverbod volgens het EG-verdrag?