Sejm

Dziś uczniowie szkoły podstawowej mogą poznać tylko „W pustyni i w puszczy”, w gimnazjum jedną wybraną powieść historyczną - albo „Quo vadis”, albo „Krzyżaków”, albo „Potop”, w liceum jest tylko „Potop”. Nic więcej. Głoszono, i czyni się to dalej, że Sienkiewicz to pisarz fatalny, propagujący szowinizm, zabobon i ciemnogród. Wpisywało się to oczywiście w pedagogikę wstydu i było niestety bardzo skuteczne. W sferze „oświeconej” wypadało zatem mówić, że Sienkiewicza się nie czyta. Jan Klata, gdy realizował w Starym Teatrze przedstawienie „Trylogia”, zwierzał się w jednym z wywiadów, że musiał bronić dzieł Sienkiewicza przed aktorami młodego pokolenia, którzy twierdzili, że to miazmat, który trzeba wykorzenić z naszej tradycji. Tylko na jotę zmieniło się to w ostatnich latach. Gdy prezydent Bronisław Komorowski zaproponował narodowe czytanie „Trylogii”, i jest to jedna z naprawdę niewielu spraw, za które warto docenić prezydenturę Bronisława Komorowskiego, rozległ się niezawodny głos „Gazety Wyborczej”: Sienkiewicz to klasyk polskiej ciemnoty i nieuctwa - mogliśmy tam przeczytać - piekielna mieszanka, jad zatruwający życie publiczne i zbiorową wyobraźnię. Słuchać hadko, jak by powiedział Longin Podbipięta. Ale to przynosi efekty.