Sejm

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Chyba ok. 10 lat temu uczelnia, którą zakładałem w Chełmie, otrzymała dosyć ciekawy grant dotyczący opracowania zasobów bogactw naturalnych Lubelszczyzny. Wtedy otworzył się worek z wiadomościami – z wiadomościami prawdziwymi i z pewnymi legendami. Mówimy o tym, że nasz kraj jest dosyć biedny w tym sensie, że co ósma osoba znajduje się w grupie ubóstwa. Oczywiście rozkład tego ubóstwa jest bardzo zróżnicowany. Wystarczy przelecieć się z Warszawy do Chełma samolotem, żeby zobaczyć, na czym to wszystko polega. Tak samo w inną stronę, z Warszawy do Krakowa czy na Śląsk. Wtedy widać, jakie są problemy, których nie zobaczymy, jadąc samochodem. Najpierw powiem tak ogólnie. Okazuje się, że poza węglem kamiennym, nad którym badania były przeprowadzone w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych… One były później potwierdzane. Lubelszczyzna powinna być dzisiaj jednym z najbogatszych regionów. Dlaczego? Z uwagi na pozostałe bogactwa naturalne, m.in. węgiel brunatny znajdujący się w okolicach Puław, gdzie w latach pięćdziesiątych, sześćdziesiątych funkcjonowała kopalnia odkrywkowa. Tam znajduje się dość duży zasób węgla brunatnego, dostępnego odkrywkowo, który w każdej chwili można zacząć wydobywać. Dalej.