Sejm

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie dotyczy sytuacji uchodźczyń w Polsce. Uchodźczynie przybywające do Polski mają wiele potrzeb. Należy do nich również potrzeba poszanowania praw reprodukcyjnych, czyli prawa do antykoncepcji, prawa do legalnego przerwania ciąży czy prawa do decydowania o własnej płodności. Należy pamiętać o tym, że Ukrainki w swoim kraju mają swobodny dostęp do różnych świadczeń. Dostęp do takich samych świadczeń powinny mieć również w Polsce. Nie ma powodu, dla którego w razie trudnej sytuacji miałyby kontynuować ciążę, ale niestety ze względu na polskie represyjne prawo nie są stanie jej przerwać. W Ukrainie kobiety mają prawo do usunięcia ciąży bez podawania przyczyny. Przybywając do Polski, doznają szoku prawnego w zetknięciu się z niezrozumiałymi dla nich uregulowaniami prawnymi ograniczającymi istotnie ich prawo do decydowania o własnej płodności. Istniejąca bariera językowa w znacznym stopniu ogranicza możliwość uzyskania rzetelnej informacji o tym gdzie, czy i kiedy kobieta może przerwać ciążę. Zwiększa to nie tylko ryzyko nieuzyskania pomocy w odpowiednim momencie, nawet kiedy przynajmniej teoretycznie legalna aborcja powinna być dostępna. Mam na myśli ciążę spowodowaną aktem kryminalnym.