Sejm

Otóż niestety trzeba sobie powiedzieć, że w związku z dziedzictwem postpeerelowskim także w dzisiejszej rzeczywistości nie mamy takiego komfortu, byśmy jako Polska i Polacy mogli powiedzieć o sobie, że jesteśmy tylko i wyłącznie narodem suwerennym i funkcjonującym tylko i wyłącznie na zasadach demokracji. Problem, różnica między nami – tego się boję – polega na tym, że inaczej definiujemy te 2 kluczowe słowa: „suwerenność” i „demokracja”. Otóż organizacje pozarządowe samorządne, wyrastające oczywiście z zasady pomocniczości, która ogranicza obowiązki państwa, ale ich nie niweluje, w latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych nie zostały stworzone i nie funkcjonowały tylko i wyłącznie na zasadzie odwzorowania suwerenności narodu, czyli odwzorowania tego, co jest faktycznym zabudowywaniem przez Polaków przestrzeni publicznej. Otóż w ten proces zabudowywania przestrzeni publicznej na poziomie organizacji pozarządowych weszły bardzo mocno struktury, organizacje – i idące za tym olbrzymie finanse – które nie podtrzymywały systemu demokracji w Polsce, tylko modelując czy stając się mniej lub bardziej zbiorowym inżynierem dusz polskich, chciały to społeczeństwo, i chcą do dzisiaj, zmieniać.