Tweede Kamer
1999-03-16

Mevrouw de voorzitter! Ondanks de toezegging van de staatssecretaris die zij verleden week heeft gedaan en waar wij ook blij mee waren, dat de termijn ingevolge de AMvB wordt verlengd met vier weken, hebben wij van tal van organisaties en personen uit de samenleving reacties gekregen die van verontrusting getuigen over het voornemen van aanwijzing van een aantal gebieden. Hier is geen sprake van een belangenafweging of van beleidsvrijheid of zelfs van een discretionaire bevoegdheid. Integendeel, er is sprake van een geobjectiveerde, uit het Europees recht voortvloeiende verplichting. De criteria op basis waarvan een gebied moet worden aangewezen, zijn helder en eenduidig. Bovendien zijn die toetsbaar in een procedure die thans gevoerd wordt. Eerst de zienswijzen en dan krijgen wij het vervolg van de procedure inzake de Algemene wet bestuursrecht. Niemand hoeft zich dus bezorgd te maken. Maar toch is er steeds die onrust. Men vraagt zich af wat de rechtspositie is, welke rechtsgevolgen er kunnen zijn en welke effecten en hoe de aanwijzing zal worden uitgevoerd. Dat signaal moeten wij oppakken en daarom hebben wij de volgende motie voorbereid.