Tweede Kamer
1997-09-24

Het eerste argument van de heer Van Walsem heeft op zichzelf niets te maken met de achtergrond van de commissaris. Wanneer wij als overheid in een onderneming gaan participeren en wij constateren dat er een additionele informatiebehoefte bestaat uit hoofde van de parlementaire controle van de minister, dan moeten wij op het moment waarop wij gaan participeren, een eis daaromtrent stellen. Dat kan. Er is helemaal niets wat zich daartegen verzet. Verder is het goede praktijk dat degene die commissaris is binnen een onderneming, de minister af en toe bijpraat over de gang van zaken in die onderneming, uiteraard wel binnen de grenzen van vertrouwelijkheid die er over het commissariaat zijn afgesproken. Zo gaat het ook. Vervolgens is gevraagd of het denkbaar is dat je de facto "Chinese walls" in een departement hanteert. Kun je er echt voor zorgdragen dat degene die de commissarisrol vervult, zijn rol niet vermengt met degene die de minister adviseert? Je kunt dat natuurlijk nooit 100% zeker stellen. Het hangt uiteindelijk ook af van de minister hoe hij ermee omgaat. Ik kan garanderen dat ik er met Fokker zeer strikt in ben geweest. Toen de onderhandelingen er aankwamen, heb ik tegen de commissaris gezegd dat ik hem niet wilde zien.