Tweede Kamer
2007-03-01

Wij duiken nu wel heel diep in de discussie, maar ik ga er graag op in. Het klopt wat u zegt. Wij hebben als eersten aangegeven dat het gebrek aan levensvreugde van een concreet persoon in een concrete situatie kan leiden tot de euthanasievraag en dat hebben sommigen ons zeer kwalijk genomen. Inmiddels is dat onomstreden; iedereen erkent dat. Dat was mede gebaseerd op gesprekken die ik persoonlijk heb gevoerd met verpleeghuisartsen in Leiden. Ik heb ze rechtstreeks de vraag gesteld of er een verband is tussen het verblijf in een verpleeghuis, de depressiviteit die dat meebrengt, en de vraag om het levenseinde. De verpleeghuisartsen die ik toen heb gesproken, hebben daar volmondig ja op geantwoord. Zij hadden daar ook casuïstiek bij. Zij kenden mensen die aanvankelijk die doodsvraag hadden, maar die nadat hun omstandigheden verbeterden, besloten om hun euthanasievraag te laten vervallen. Het is een beetje een afgeleide van de discussie die ik net met de heer Pechtold had, maar u hebt gelijk dat wij dat toen in het debat hebben ingebracht. Voorzitter.