Sejm

Nie mogę nie zadać tego pytania, jako że jestem także historykiem, a nie jedynie senatorem. Jak pani widzi media publiczne w roli jednego z wielu podmiotów, które mogą – bo mają takie instrumenty – zająć się promocją polskiej historii, a także pełnić funkcję wychowawczą? Oddzielam te dwie kwestie w tym sensie, że funkcja wychowawcza bardziej jest skierowana do wnętrza, do wspólnoty narodowej, zaś funkcja promocyjna to m.in. często bardzo twarde targowanie się z innymi telewizjami po to, żeby wprowadzane na teren polskiej telewizji pakiety, obejmujące mniej lub bardziej mądre seriale, np. produkcji niemieckiej… Dzisiaj można zobaczyć, jak wiele tych produktów niemieckiej telewizji… Nie mówię, że tylko. Mówię: przykładowo. Ich akurat, dziwnym trafem, jest coraz więcej, więc to podnoszę… Tak, już zmierzam do pytania. Czy widzi pani taką rolę telewizji publicznej, by wzmocniła ona negocjacje z najważniejszymi telewizjami Europy czy Stanów Zjednoczonych, po to, żeby właśnie wejść mocno na tamten rynek z promowaniem polskiej historii? I jak pani to sobie praktycznie wyobraża? Oczywiście można też nawiązać do pytania pana senatora Czerwińskiego…. Bo właśnie wtedy, w tym przypadku, tego nie zrobiono, tylko była wyjątkowo widoczna podległość strony polskiej wobec strony niemieckiej.