Tweede Kamer
1996-04-18

Ik zou dat wel een prettige vervolgopdracht vinden. U heeft gelijk en wij hebben er wel over gedacht, maar wij hebben het niet gedaan. Voorzitter! Ik kom terug op de vele vragen die over de methoden zijn gesteld. De heer Korthals vroeg zich af of de Kamer de precieze definitie van de opsporing die in de aanbevelingen staat moet overnemen en wat de commissie met dat raamwerk voor de aanbevelingen heeft willen uitdrukken. De commissie heeft daarmee willen aangeven dat duidelijk gemarkeerd moet zijn waar de opsporing begint. Dan staat namelijk vast op welk moment een opsporingsambtenaar welbewust en gericht begint met het verrichten van handelingen met het doel te komen tot een strafrechtelijk vervolg, tot een strafrechtelijke sanctie. Hij heeft dan ook meer bevoegdheden tot zijn beschikking dan wanneer hij optreedt als ofwel toezichthoudend ambtenaar ofwel politie-ambtenaar die bijvoorbeeld in het kader van de Politiewet zijn bevoegdheden uitoefent ter voorkoming van strafbare feiten.