Sejm

Ważnym elementem było kontruderzenie gen. Ignacego Prądzyńskiego. Niestety nieskuteczne ataki gen. Jana Skrzyneckiego przerwały początkowe zwycięstwa Polaków. Tak również stało się w maju 1831 r. w bitwach pod Łomżą i Ostrołęką. Powoli spadało morale wojska polskiego. W lipcu po szturmie na Warszawę, obronie Woli i śmierci gen. Sowińskiego nastąpiła kapitulacja. Skutkiem powstania były pacyfikacja i militaryzacja Królestwa Polskiego, ostre represje Rosjan, ograniczenie autonomii Królestwa Polskiego, zastąpienie konstytucji statutem organicznym, zniesienie Sejmu i samorządów oraz całkowita rusyfikacja. Zbudowano cytadelę, zrujnowano polskie szkolnictwo, a powstańców wcielono do armii rosyjskiej lub zesłano w głąb Rosji. Rozpoczęła się Wielka Emigracja. Każde pokolenie oceniało powstanie inaczej. Warto przypomnieć, że powstańcy nie doczekali się pomocy z zewnątrz, nawet ze strony dyplomacji państw zachodnich. Powstanie na pewien czas zachwiało potęgą Rosji. Nie zakończyło się kapitulacją czy układami, lecz właśnie emigracją. Książę Adam Czartoryski stwierdził, iż opór, jaki rewolucja polska stawiła siłom Cesarstwa Rosyjskiego, zadziwił Europę, jak również nagły jej upadek. Być może Europa nie dziwiłaby się tak bardzo, gdyby choć trochę pomogła polskim powstańcom. Wysiłek powstania nie poszedł na marne.