Sejm

4 lutego zebrała się senacka Komisja Zdrowia, pod koniec stycznia również w Sejmie na ten temat rozmawiano, ale w lutym nic się nie wydarzyło. A co się powinno wydarzyć? No, powinny już się tworzyć te szpitale jednoimienne, powinny się tworzyć tzw. oddziały przejściowe, powinny być wyposażone karetki jako wymazobusy. No, to wszystko, co się dzieje w kwietniu, mogło spokojnie dziać się już wtedy. W lutym można było już kraj przygotowywać. Już nie mówię o sprzęcie, o dostarczeniu szpitalom odpowiedniego sprzętu, wyposażenia itd. No, ten czas jest stracony i tego już się nie odwróci. Następnie marzec. No, w marcu było nagłe uświadomienie sobie grozy sytuacji, szybkie decyzje. Za te szybkie decyzje – zamknięcie granic, zamknięcie szkół, narodowa kwarantanna – można wystawić pozytywną ocenę. Tym bardziej, że rząd na pewno zdawał sobie sprawę z tego, jak jest przygotowana służba zdrowia na przyjście tej choroby, tak że im większa kwarantanna, im większe ograniczenia… No, miało to sens i znaczenie. I oczywiście praca lekarzy, pielęgniarek, ratowników, wszystkich osób zaangażowanych, samorządowców, administracji. No, było to poważne, w trudnych warunkach, zmierzenie się z sytuacją.