Tweede Kamer
1998-02-19

Hartelijk dank. Het is ook een beetje een noviteit voor mij, want ik richtte mij tot de minister, zoals het hoort via de voorzitter, maar word nu van links en rechts belaagd. Ik wil de heer Oudkerk graag van repliek dienen en zal het kort houden. U begint over uw randvoorwaarden. Het waren er eerst vijf, maar u brengt het aantal nu terug tot drie; de andere zijn helemaal verdwenen. Ik wil het eigenlijk helemaal niet over uw randvoorwaarden hebben, maar over uw motie. U had twee moties, een over de cumulatie van eigen bijdragen. Hiermee is niets gedaan. Deze heeft de minister in de wind geslagen. De tweede motie betrof de chronisch zieken en anderen die in problemen komen, zoals WAO'ers, WW'ers, mensen met een Melkertbaan. Zij zitten in een hoog tarief van ƒ 200 eigen bijdrage, hoewel het rechtvaardiger en redelijker is wanneer dat ƒ 100 is. Dit probleem wordt structureel niet opgelost: de mensen betalen nog steeds ƒ 200. Het kabinet neemt nu een koopkrachtmaatregel, nota bene verdedigd met een sociaal argument, namelijk dat iedereen moet kunnen meeprofiteren van de groeiende welvaart. Nu zegt het kabinet echter dat het voor deze categorieën geen inkomensverbetering is, maar een compensatie voor een onrechtvaardigheid die het als kabinet zelf bedacht heeft. Dit kan absoluut niet door de beugel. Ik heb de minister hier heel duidelijk horen zeggen dat zij niet de garantie wil geven dat werkelijk alle mensen voor wie de motie-Oudkerk bedoeld was, compensatie krijgen.