Sejm

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ze smutkiem rozpoczynamy tę debatę o działalności Trybunału Konstytucyjnego, przeprowadzoną decyzją pani marszałek Witek w późnych godzinach wieczornych, tak naprawdę bez obecności jakiegokolwiek przedstawiciela Trybunału Konstytucyjnego. Zresztą sytuacja ta nie zdarza się po raz pierwszy. W ubiegłym roku mieliśmy sytuację analogiczną. Ani w Sejmie, a w Senacie, ani na posiedzeniu komisji pani prezes ani żaden przez nią wskazany sędzia nie fatyguje się, by uczestniczyć w tak ważnej, wydawałoby się, debacie. Ale to pokazuje, w jak dramatycznej sytuacji znajduje się dzisiaj polski sąd konstytucyjny, jak nastąpiła ogromna pauperyzacja tej niezwykle istotnej instytucji, która już dawno przestała być kluczowym elementem ochrony praw człowieka, a stała się zwykłym narzędziem w rękach polityków. Bo nawet, jeżeli chodzi o blisko chyba już siedem nowelizacji, które regulują funkcjonowanie Trybunału Konstytucyjnego, to żadna z nich nie przybliżyła polskiego obywatela do walki o swoje prawa. Wszystkie te nowelizacje były skupione na ograniczaniu niezależności instytucji i wpychaniu Trybunału Konstytucyjnego w ręce partii rządzącej. Natomiast grzechem pierworodnym oczywiście jest to, że nadal w składzie orzekającym występują trzy osoby umocowane niezgodnie z prawem, potocznie nazywane dublerami.