Sejm

I staraliśmy się – mówię tutaj przede wszystkim o tych senatorach, którzy są członkami Komisji Ustawodawczej i Komisji Zdrowia, aczkolwiek włączali się także inni – wysłuchać w miarę możliwości wszystkich, zebrać od nich ich propozycje, oczywiście cały czas pozostając również w kontakcie z rządem, tak żeby w sposób optymalny – świadomie nie mówię: maksymalny – spełnić ich oczekiwania. Były różnego rodzaju propozycje, które byłoby niezwykle trudno nie tylko skalkulować w sensie finansowym, ale i po prostu umieścić w obrocie prawnym. To wymagałoby zastanowienia się, czy one nie wywołają jakichś innych negatywnych skutków. Z przykrością musieliśmy rezygnować z niektórych tego rodzaju postulatów, nie przesądzając o ich słuszności czy niesłuszności, ale zostawiając to świadomie na dalszą dyskusję, która z całą pewnością, w wypadku przyjęcia tej ustawy, będzie się odbywała w Senacie. Potraktowaliśmy więc ten obszar, fragment naszych dyskusji jako konsultacje, które na pewno będą pomocne przy podejmowaniu późniejszych decyzji. No ale oczywiście część tych wszystkich propozycji, postulatów itd. była nie tylko słuszna, ale i pilna. Uznaliśmy, że takie zmiany powinny znaleźć się w tej ustawie.