Tweede Kamer
1995-04-06

Vandaar dat Nederland bij de ondertekening in 1990 een uitzondering voor de positie van Schiphol heeft bedongen, waar het gaat om het realiseren van een fysieke passagiersscheiding voor de aanvankelijke datum van inwerkingstelling van 31 december 1992. Deze uitzonderingspositie is in juni 1992 in Schengen geconcretiseerd, doordat Schiphol de gelegenheid werd gegeven, de fysieke scheiding pas op 15 december 1995, eind van dit jaar dus, gereed te hebben. Voor de Schengenlanden heeft altijd vooropgestaan dat het Schengensysteem in zijn totaliteit, dus ook de luchthavenregeling, voor alle landen die gereed zouden zijn, in werking zou worden gesteld. Meedoen met Schengen betekende dus dat de passagiersscheiding tot 15 december op een andere wijze gestalte moest krijgen. De maatregelen die voor die overgangsperiode zijn getroffen, het zogenaamde pasjessysteem, gecombineerd met de surveillance door de Koninklijke marechaussee en de voorlichting door de luchthaven Schiphol, mogen op papier voldoende hebben geleken, en zelfs zijn goedgekeurd door de commissie buitengrenzen van de Schengenlanden, de praktijk heeft bewezen weerbarstiger te zijn. Algehele onvrede met de werking van het systeem was het gevolg.