Tweede Kamer
1996-04-17

Dat lijkt ons echt overdreven. De enquêtecommissie stelt een viertal criteria aan de inzet van een opsporingsmethode. Op zichzelf lijken die vier criteria redelijk: de fasen van opsporing, de ernst van het strafbare feit, de toestemming en toetsing alsmede de termijn van de opsporingsmethode. Maar met de critici vraagt D66 de enquêtecommissie of het onderscheid in fasen van opsporing niet te fijnmazig is geworden. Volgens D66 is de kern van het fasenonderscheid dat er een opsporingsfase is bij enerzijds een redelijk vermoeden van een in de toekomst te plegen strafbaar feit en anderzijds een fase, waarbij het strafbare feit al gepleegd is. Ik heb het dus over een toekomstig feit en een gepleegd feit. Als de enquêtecommissie het ermee eens is dat dit eigenlijk de kern is, bestaat er dan niet de mogelijkheid om die fasenopbouw, zoals die in het rapport staat vermeld, te vereenvoudigen? Bij de termijn van de methode vraagt D66 de enquêtecommissie of zij zich niet te veel in haar enthousiasme heeft laten meeslepen.