Sejm

do lipca 1944 r. oraz ruchu oporu Armii Krajowej i Zrzeszenia WiN obszaru wschodniego z siedzibą Zarządu Komendy w Lublinie od lutego 1945 r. do kwietnia 1946 r., po czym więziony był za walkę do lutego 1953 r. Przebywał kolejno w areszcie powiatowego urzędu bezpieczeństwa publicznego i w więzieniu w Chełmie, w więzieniach na Zamku Lubelskim, w Sieradzu i Łęczycy. Początkowo w trakcie przesłuchań był bity i torturowany. W wyniku więziennych warunków i pracy zachorował na gruźlicę, co po blisko 7 latach przyczyniło się do warunkowego zwolnienia. Pierwszy wyrok opiewał na 15 lat, a po amnestii na 10 lat więzienia. Zrehabilitowany został dopiero po 55 latach. Po upływie 5 następnych lat otrzymał status pokrzywdzonego nadany przez Instytut Pamięci Narodowej, Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w Lublinie. W latach 1992–1999 pan Alfred stoczył jeszcze ostatnią, niełatwą batalię o pełne uprawnienie kombatanta i osoby represjonowanej. Trwało to łącznie 9 lat i 3 miesiące. Był członkiem zwyczajnym i aktywnym społecznie działaczem Światowego Związku AK Koła Chełm. Doceniono go dopiero po latach.