Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałbym przedstawić wnioski mniejszości. Generalnie należy uznać, i bardzo się z tego cieszę, że bodajże pierwszy raz w tej kadencji w końcu zajęliśmy się przyspieszeniem procedur. Chciałbym podziękować ministerstwu, że po latach zajmowania się przez nie kadrami i ustrojem, czyli zmianami, które dla obywateli niczego nie wnosiły, jest ten projekt, ponieważ faktycznie Polacy czekają na to, iżby w Polsce procedury były tego typu, że będą oni mogli dochodzić sprawiedliwości szybko i skutecznie. Stwierdziwszy to, muszę też niestety powiedzieć, że przynajmniej trzy rozwiązania budzą olbrzymie zaniepokojenie zarówno prawników, wykładowców, jak i Sądu Najwyższego, a także samorządów prawniczych. Zacznę od art. 454. Jak już mówił przed chwilą pan senator Cichoń, ta poprawka, która została zaaprobowana przez większość komisji, dotyczy dwóch następujących sytuacji. Jedna z nich jest dosyć częsta, druga zdarza się bardzo rzadko. Dotychczasowe brzmienie przepisów jest następujące: „Sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji lub co do którego w pierwszej instancji umorzono lub warunkowo umorzono postępowanie”.