Sejm

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! W obliczu obecnej sytuacji geopolitycznej i wielu niepokojących wydarzeń, w tym o charakterze terrorystycznym, stajemy dzisiaj przed trudnym wyborem: albo bezkrytycznie przyjąć i zaakceptować przedłożenie rządowe, bo Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych żadnych istotnych poprawek nie wniosła, albo też sprawozdanie odrzucić. Wybór jest o tyle trudny, iż zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku mojemu ugrupowaniu, Polskiemu Stronnictwu Ludowemu, będzie można dokleić łatkę: godzą się na wszystko albo są bezmyślni. Wmawianie społeczeństwu, że przyjęcie tej ustawy jest konieczne, by zapewnić bezpieczeństwo uczestnikom Światowych Dni Młodzieży, jest oszukiwaniem społeczeństwa. Ta uroczystość jest tylko dobrym pretekstem do tego, aby przeforsować ustawę pisaną na kolanie, w wielkim pośpiechu i bez większej refleksji. Potwierdzeniem moich słów jest złożenie przez stronę rządową bardzo wielu poprawek już po posiedzeniu podkomisji. Należy zatem postawić pytania: Po co ten pośpiech? Komu i czemu ma służyć ta niedopracowana ustawa wzbudzająca tak wielkie emocje? Co stało na przeszkodzie, by przeprowadzić publiczną debatę na temat jej skutków, aby zyskać społeczną akceptację?