Tweede Kamer
2011-04-20

Nee, dat heeft de heer Dibi niet goed begrepen. Ik heb het voorbeeld geschetst van iemand tegen wie een verdenking bestaat, maar die pas na negen maanden op zitting staat. Hij staat op zitting. Op zitting komen behalve het strafbare feit, feiten en omstandigheden uit de hoek van het slachtoffer naar voren die aanleiding geven tot het besluit om direct over te gaan tot een maatregel. De betreffende persoon wordt veroordeeld op die zitting. Hij krijgt straf voor het feit dat negen maanden daarvoor is gebeurd. Daarnaast wordt de maatregel opgelegd dat hij in de periode daarna, bijvoorbeeld gedurende een jaar, niet in contact treedt met het slachtoffer. Dat is de situatie. Het gaat dus niet om iemand van wie de schuld op dat moment nog niet vaststaat; het is iemand tegen wie in eerste aanleg een veroordeling is uitgesproken. Dan gaat het heel concreet om de vraag of je die maatregel direct na de eerste aanleg laat ingaan, dus terwijl de veroordeelde nog in hoger beroep kan gaan, of dat je het gewoon afwacht. Een dergelijke afweging moet je dan maken. Daarbij ga je van twee belangen uit: die van de in eerste aanleg veroordeelde, die nog in hoger beroep kan gaan, versus de belangen van een klein kind.