Sejm

ojca. Panie pośle, pana śp. ojciec, kiedy zostawał ambasadorem, nie był członkiem korpusu dyplomatycznego, był nominatem ze wszech miar politycznym. A czy był złym ambasadorem? Pan sam odpowie. No właśnie. Do tego typu sytuacji, tego typu działań politycznych będzie inspirowała właśnie ta ustawa, którą pan z taką pasją krytykuje. Szczególnie krytykuje pan rozróżnienie między elementem merytorycznym a elementem politycznym, urzędniczym, bo to jest korpus zawodowych dyplomatów z nominatami politycznymi. Z równą pasją państwo krytykowali jakoby obecny w projekcie tej ustawy zapis, że ambasador nie może być starszy niż osoba 65-letnia. No nie, szanowni państwo, to pełne pasji stanowisko wynika z nieznajomości ustawy. Nie ma tam bowiem postanowienia, które wskazuje, że ambasadorem może być osoba tylko młodsza niż sześćdziesięciopięciolatek bądź sześćdziesięciopięciolatka. To dotyczy korpusu zawodowych dyplomatów. Szanowny Panie Pośle! Wróćmy do kazusu pańskiego ojca. Czy mógłby być dzisiaj powołany na stanowisko ambasadora? Mógłby. I nie tylko w wieku 67 lat, co pan podkreśla, ale też 88. To kwestia kwalifikacji, zaufania, ale też zakorzenienia intelektualnego, merytorycznego w obszarze, w którym miałby realizować politykę państwa polskiego. Idźmy dalej.