Tweede Kamer
1999-05-20

Over dat laatste zou ik het zeker met u willen hebben, en wel vanwege het volgende. Als er een ramp plaatsvindt, wordt er een rampverklaring afgegeven, opdat met de rampbestrijding en de berging een aanvang kan worden gemaakt. Als die achter de rug zijn, wordt de rampverklaring ingetrokken. Dat is de verantwoordelijkheid van de minister van Binnenlandse Zaken. De verantwoordelijkheid voor het ongevalsonderzoek door de Raad voor de luchtvaart blijft een verantwoordelijkheid van de minister van Verkeer en Waterstaat. Maar daarna is de bemoeienis met dit dossier en de verantwoordelijkheid van de overheid ervoor weg. Je ziet in dit dossier dat de overheid zich na 1993 enigszins afkeert van de Bijlmerramp, omdat daarin voor haar geen verantwoordelijkheden meer liggen. Daarna komen vanuit de samenleving klachten, problemen, complottheorieën, verhalen en spookverhalen naar boven. Een verantwoordelijke minister had die coördinerende taak, waarvan de commissie bedoelt dat de minister-president die op zich had moeten nemen, waar kunnen maken. Ook daartoe had volgens de commissie het initiatief moeten worden genomen.