Sejm

Panie Marszałku! Panie Rzeczniku! Wysoka Izbo! Chciałbym zapytać o system pieczy zastępczej w Polsce. Myśmy go w ciągu ostatnich kilkunastu lat bardzo wyraźnie przebudowali. Poszliśmy w dużym stopniu w kierunku rodzinnej pieczy zastępczej, pozostawiając oczywiście instytucje tam, gdzie były potrzebne. To rzeczywiście duża zmiana; poszczególne rządy przykładały do tego wagę. To bardzo ważne, ale trzeba zauważyć, że liczba dzieci w tych różnych formach opieki – rodziny zastępcze spokrewnione, niespokrewnione, rozmaite placówki – prawie się nie zmniejsza od bardzo wielu lat i stanowi niemal 1% polskich dzieci. To bardzo dużo, zważywszy na to, że nie ma tam prawie wcale sierot naturalnych, dość wyjątkowo zdarzają się półsieroty. Te dzieci mają oboje rodziców. A to niemal 1% polskich dzieci. A jednocześnie rodziny polskie są coraz zasobniejsze, coraz rzadsze jest ubóstwo, o czym wiemy; powołaliśmy właściwie nowy zawód, jakim jest asystent rodziny, coraz więcej jest pedagogów szkolnych etc., etc. Gdzie jest przyczyna tego, że tak ogromna liczba polskich dzieci… To jest nasz wyróżnik negatywny na tle wielu krajów naszej cywilizacji. Czemu tych dzieci jest aż tak dużo? I czy byłaby jakaś rada ze strony pana rzecznika w tej sprawie – albo dzisiaj, albo w formie wystąpień generalnych do rządu – żeby coś zmienić, coś poprawić w taki sposób, żeby ta liczba dzieci zmniejszyła się z 70 do np. 30 tysięcy?