Tweede Kamer
2000-06-07

De gedachte die altijd naar voren komt, althans zeker in de benadering van de coalitiepartijen, is het afremmen van de instroom van asielzoekers en het voorkomen van aanzuigende werking, bijvoorbeeld door de veelheid van procedures die op dit moment mogelijk zijn. Een van de belangrijkste doelen van de wet is dat er binnen een halfjaar een beslissing wordt genomen. Dat is op zichzelf een lovenswaardig streven, zeker omdat dit in het voordeel is van de asielzoeker, die niet te lang in onzekerheid moet worden gehouden. Wij kennen in de eerste plaats het besluitmoratorium, de mogelijkheid om in ieder geval maximaal één jaar de beslissing uit te stellen. De staatssecretaris heeft al in een eerdere fase van de debatten over de wet aangegeven dat dit middel niet zomaar te pas en te onpas uit de kast zal worden getrokken. De vraag is natuurlijk of de criteria op basis waarvan zo'n besluitmoratorium mogelijk is, voldoende duidelijk zijn. Ook is de vraag of er in de toekomst niet al te snel naar dit middel gegrepen zal worden. Daarmee zijn wij er nog niet.