Sejm

Dziękuję, Panie Marszałku. Wysoki Senacie! W poprzedniej kadencji miałem przyjemność być członkiem komisji rodziny, pracować w niej, dlatego pozwólcie państwo, że podzielę się kilkoma uwagami. Od lat wiemy, że sytuacja demograficzna w Polsce jest bardzo zła. Wszyscy to przyznają, każdy rząd się nad tym pochyla, każdy rząd próbuje coś z tym zrobić. Działania podejmowane przez poprzedni rząd były nieskoordynowane i niestety mało skuteczne. Demografia obejmuje procesy długofalowe i wpływające jednocześnie na wiele aspektów funkcjonowania państwa. Głównym narzędziem do oceny stanu demograficznego kraju jest współczynnik dzietności. W roku 2013 urodziło się w Polsce 15 tysięcy mniej Polaków niż zmarło. Współczynnik dzietności dla naszego kraju wynosił w tymże roku 1,26. Aby zapewnić prostą reprodukcję demograficzną, współczynnik dzietności powinien wynosić 2,1 dziecka przypadającego na kobietę w wieku prokreacyjnym. Przypomnę, że w roku 1990 ten współczynnik wynosił 2,0, w roku 1978 – 2,2, ale w roku 1983 – 2,4. W roku 2013 współczynnik dzietności dla Polski był trzeci od końca w całej Unii Europejskiej, a w roku 2014 zajmowaliśmy dwieście dwunaste miejsce na świecie.