Sejm

Ustawa w tym przedmiocie, która została przyjęta przez Wysoką Izbę w 2012 r., wynikała, i to się nie zmienia, z ogólnego założenia, że surowce naturalne, kopaliny, w tym miedź i srebro, należą do bogactw ogólnonarodowych, są własnością wszystkich Polaków, a nie tylko dobrem regionalnym. Przed wejściem w życie ustawy zakłady wydobywcze płaciły tylko opłatę eksploatacyjną i podatek od nieruchomości na rzecz miejscowych samorządów, bez łożenia na rzecz budżetu państwa. Podatek od kopalin, miedzi i srebra, wynikał z pewnych wyliczeń, przyjętej reguły, uwzględniającej zarówno ilość miedzi i srebra w wyprodukowanym koncentracie lub urobku rudy miedzi i srebra, jak i cenę tych surowców w danym dniu notowaną na londyńskiej giełdzie. Obowiązująca zasada jest więc prosta: im więcej miedzi i srebra w urobku lub w koncentracie i wyższa cena tych surowców, tym wyższy podatek, i oczywiście odwrotnie. W czasie przyjęcia ustawy w 2012 r. zysk netto w KGHM oscylował wokół kwoty ponad 8 mld zł, przy dobrym poziomie wynagrodzeń dla załogi, a wyliczany wtedy należny podatek wynosił ok. 1,8 mld.