Tweede Kamer
1996-06-24

Het betekent wel dat de regels die wij bij het asielbeleid hanteren, zo herkenbaar mogelijk moeten aansluiten bij de doelstellingen van het beleid. Er moet zoveel mogelijk worden voorkomen dat mensen die op inhoudelijke gronden niet in aanmerking komen voor een status, deze om andere redenen toch krijgen. Het enkele tijdsverloop of het niet verwijderbaar zijn, zijn zulke niet-inhoudelijke gronden. Ik denk dat het goed is om de discussie over de termijn van drie jaar te zien, mede tegen deze achtergrond. Daarmee is niet alles gezegd. De vraag hoelang de periode van wachten op een definitieve status mag duren, is mede afhankelijk van de omstandigheden waaronder asielzoekers ondertussen moeten leven. Als het hen in die tijd vrijwel onmogelijk wordt gemaakt enigszins te participeren in de samenleving, dan is een termijn van drie jaar nog te lang. Door een verzoek om asiel in procedure te nemen, neemt Nederland een zekere zorgplicht voor hen op zich. Misschien wil de staatssecretaris nog eens ingaan op de positie van beleidsmatig niet-verwijderbaren en van in procedure zijnde asielzoekers. De berichten over schrijnende situaties zijn vele.