Tweede Kamer
1997-11-19

Graag. Het sportinclusief denken betekent dat je bij alle activiteiten er rekening mee houdt wat die voor sport betekenen en wat sport kan betekenen voor die activiteiten. Dat is een tweerichtingsverkeer. Dat heeft zijn vorm gekregen in de allereerste integrale kabinetsnota "Wat sport beweegt". Ik geef onmiddellijk toe dat daarin weliswaar in woorden staat dat alle departementen dat sportinclusief denken tot het hunne moeten maken, maar dat het altijd nog veel beter kan. Het is nog maar het begin van het proces. Ik kijk dan met een knipoog naar zowel de woordvoerders als de collega's op andere terreinen in de Kamer. Ook daar is het sportinclusief denken nog niet echt breed verankerd. Het is ook niet breed verankerd in de achterbannen van de politieke partijen waarvoor wij allemaal staan. Daarbij kun je net zo goed kijken naar de problemen in je eigen fractie of in je eigen partij als naar de problemen die je hebt met sommige collega's in het kabinet die nog moeten wennen aan het sportinclusief denken. Anderen zijn al een heel stuk verder.