Tweede Kamer
2007-10-04

Voorzitter. De vraag is vandaag of er inderdaad in de ministerraad is gesproken over het weigeren van een contraseign. Als dat het geval is, is dat ernstig. Het getuigt niet van respect voor de parlementaire democratie. Staatsrechtelijk gezien mag het inderdaad, maar wie in de geschiedenis terugkijkt, moet heel ver teruggaan om op een voorbeeld te stuiten. Het is de laatste keren toegepast in 1917 en 1928. Uiteindelijk is er toen een overeenkomst met de Tweede Kamer bereikt en is de regering met een nieuw voorstel gekomen. Daaruit blijkt dat het weigeren van contraseign in de traditie van het Nederlandse parlement niet wordt gebruikt als een soort van sanctie, een soort van veto, maar hooguit om tot een nieuwe overeenkomst met de Tweede Kamer te komen. Het ging destijds overigens over zeer kleine wetsvoorstellen over onderwijs. Met andere woorden, als dit kabinet het wetsvoorstel zou torpederen met weigering van het contraseign, zou het de politieke zeden oprekken.