Narodna skupština
20041215

Najveća opasnost ove rasprave upravo je u istorijskom procenjivanju uloga pojedinih pokreta, antifašističkih pokreta za vreme Drugog svetskog rata na području one bivše Jugoslavije i području Srbije i Crne Gore u današnje vreme. Doživeo sam ovaj predlog zakona kao želju za istinskim pomirenjem, kao jedan od elemenata mogućeg pomirenja kojim bi se zaustavila rasprava o ovom pitanju jednom zasvagda. Postoji još načina za koje mi je žao da danas nisu u parlamentu predloženi, koji su mogli doprineti zatvaranju ovog procesa pomirenja, a to je zakon o rehabilitaciji, zakon o restituciji, to su ovi zakoni koji su mogli ići istovremeno. Ova materija koja se na ovaj način menja, ona je sadržana u više propisa, u Zakonu o PIO, sadržana je u Zakonu o osnovnim pravima boraca, vojnih invalida i porodica palih boraca koji je bio, pre Ustavne povelje, savezni propis, a sada je automatski postao republički propis. On daje osnovna prava, a zakon koji se danas menja je akcesorni zakon koji ne daje osnovna prava niti utvrđuje statuse.