Sejm

Nie chcę tutaj użyć jeszcze bardziej brutalnych słów i porównań suflowanych w odniesieniu do nas, do tego rządu, do Prawa i Sprawiedliwości też przez wybitnych profesorów. Profesorów, którzy powinni się wstydzić tych słów i porównań, jeżeli znają cokolwiek historię, a muszą znać. Mianowicie wynika z tych porównań jedno – że niestety skala emocji politycznych i ignorancji powoduje całkowite zamknięcie oczu na to, czego dotyczy powaga naszej debaty i dyskusji. Wolałbym, żeby ta powaga, też w odniesieniu do wypowiedzi niektórych profesorów, brała górę nad emocjami, nad tymi konfliktami politycznymi, które w sposób naturalny mogą znajdować swoje ujście i wyraz w Wysokiej Izbie, ale nie powinny – tak mi się wydaje – brać góry w przypadku wypowiedzi wybitnych profesorów, którzy niestety zapominają o swojej szczególnej roli. A więc podsumuję: z uwagi na porę wszyscy jesteśmy zmęczeni – wybaczcie, Państwo, ja też już jestem zmęczony – bo przecież już wiele godzin debatujecie nad tym problemem, a nasze stanowiska są znane, znane jest stanowisko rządu, myślę, że w tej chwili będziemy już powtarzać argumenty i przekonywać się wzajemnie z małą szansą na sukces.