Sejm

Pani Minister! Pani Marszałek! Drodzy Państwo! Zdarzyło mi się w życiu, że rok pracowałem w szkole podstawowej, rok w szkole średniej, resztę czasu na uczelni wyższej, i myślę, że to w jakimś sensie upoważnia mnie do zabrania głosu. Muszę powiedzieć rzecz taką. Otóż od kilku już lat bardzo intryguje mnie sprawa tego sformalizowania, do którego nie w sensie budowania go, ale likwidowania doszło właśnie teraz. Ta sprawa bardzo mnie zajmowała. I naturalne pytanie każdego: gdzie są tego źródła? Oczywiście źródła materialne znalazłem i każdy może to sprawdzić, ale są również inne źródła, to są źródła mentalne. I pomimo tego, że wykrzykujemy, że szable w dłoń czy jeszcze coś tam, że pójdziemy na wschód czy na zachód, to tak naprawdę nie bardzo możemy się pochwalić, że jesteśmy narodem odważnym. A wynika to z tego, że od wielu, wielu lat jest nieprzeparta tendencja – wręcz gdziekolwiek się ruszymy – do minimalizacji ryzyka, cokolwiek robimy, każdy chce się zabezpieczyć. Czym się zabezpieczamy najczęściej? Papierkiem, biurokracją, formalizmami, a w normalnym życiu człowiek musi podejmować ryzyko, biorąc tym samym na siebie odpowiedzialność.