Sejm

Dziękuję bardzo, Panie Marszałku. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ustawa o Służbie Więziennej, która określa prawa i obowiązki funkcjonariuszy Służby Więziennej, przewiduje wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa ze względu na nieobecność funkcjonariusza w służbie przez okres powyżej 3 miesięcy z powodu tymczasowego aresztowania przy jednoczesnym braku regulacji umożliwiającej takiemu funkcjonariuszowi ponowne nawiązanie stosunku służbowego, gdy prowadzone w jego sprawie postępowanie karne zostanie bądź prawomocnie umorzone ze względu na okoliczności określone w art. 17 k.p.k., bądź też zakończone wyrokiem uniewinniającym. W takiej sytuacji rozkaz personalny stwierdzający wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 6 ustawy o Służbie Więziennej nie podlega ani kontroli instancyjnej, ani kognicji sądów administracyjnych. Tymczasem w ustawach o Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Krajowej Administracji Skarbowej, Służbie Ochrony Państwa, Straży Marszałkowskiej przepisy, inaczej niż w przypadku Służby Więziennej, nie przewidują wygaśnięcia stosunku służbowego funkcjonariusza z mocy prawa ze względu na jego tymczasowe aresztowanie. Ustawy te nakładają obowiązek zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych, zaś utrzymujące się długotrwałe zawieszenie stanowi fakultatywną podstawę zwolnienia ze służby.