Sejm

Sejm przegłosował ustawę, która dawała duże wsparcie osobom niepełnosprawnym. Tę ustawę wspierają rodziny tych osób. Rodziny te słyszeliśmy tutaj, za oknem. One miały nadzieję, że to wsparcie będzie istotne. Comiesięczny koszt leczenia i rehabilitacji osoby niezdolnej do samodzielnej egzystencji wynosi co najmniej 4 tysiące zł. Pokrycie turnusu, który obecnie wyceniany jest na 6 tysięcy zł… Turnus, który zapewnia rehabilitację, jest bardzo często poza zasięgiem tych rodzin, a przecież taką rehabilitację trzeba przeprowadzać w życiu takiej osoby nie raz, tylko wielokrotnie, przynajmniej raz w roku. To jest sytuacja grupy najbardziej poszkodowanej, której wsparcie państwa należy się przede wszystkim. Tymczasem mówicie państwo – mówią to posłowie , rząd – że ustawę sejmową trzeba poprawić, tzn. że trzeba ją ulepszyć. No, „poprawić” należy rozumieć, w mojej ocenie, jak „ulepszyć”, a nie „pogorszyć”. Skoro 500+ jest przekazywane bez jakichkolwiek kryteriów, a tutaj wprowadza się kryteria, które ograniczają możliwości otrzymania wsparcia, różnorakie kryteria, to jak należy to określić? Według mnie jest to zastąpienie polityki społecznej polityką wyborczą. Polityka społeczna polega na tym, że wsparcie adresuje się do konkretnych grup, do tych, które najbardziej tego wsparcia potrzebują. Trwała niepełnosprawność członka rodziny, dziecka, które wyrasta i staje się człowiekiem dorosłym, ale stale potrzebuje wsparcia, to przecież jest olbrzymie obciążenie dla rodziców, dla rodziny. Myślałem, że tego typu argumenty będą uwzględnione, dotrą do rządu, czyli do tych, którzy decydują, komu wsparcie należy się w pierwszej kolejności. Niestety, widzę, że byłem w błędzie.