Sejm

Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Ja przepraszam, że zabieram głos, bo obiecałam żonie, że w tym roku wrócę przed świętami szybciej, żeby jej pomóc. Ale muszę zabrać głos, muszę powiedzieć chociaż parę zdań. Szanowni Państwo, sprawa ciągnie się od roku 1990. My dobrze wiemy, że to wszystko nie zostało załatwione tak jak trzeba. Przypominam jeszcze raz – bo dyskusja na ten temat tutaj już była, już któryś raz w Senacie ta sprawa jest omawiana – że w 1918 r. w 3 zaborach sprawę rozwiązano szybko. Rozumieli, że przestrzeń publiczna i komunikaty, jakie idą od nazw pomników, nazw ulic, też budują jakąś tożsamość, budują świadomość i wiedzę. Dlatego szybko to załatwiono. W Warszawie przecież na placu Saskim stał Sobór Aleksandryjski, który rozebrali, tak? U nas w Wielkopolsce wszystkie ślady pruskie także zostały szybko, bardzo szybko zlikwidowane. I dobrze byłoby, gdyby w 1990 r. tak zrobiono. Były powoływane różne komisje złożone z historyków, które się tym zajmowały, to prawda, ale nie wszystko załatwiono. I nie jest tak, że historią jest wkroczenie Armii Czerwonej… tzn.