Sejm

Pani Marszałek! Panie Rzeczniku! Zanim skieruję pytanie do pana rzecznika, to pozwolę sobie sekundę poświęcić panu posłowi Dolacie, bo zaspokoił moją ciekawość. Zastanawiałam się, dlaczego tak późno zaplanowaliście to posiedzenie. Dziś wiem, że w biały dzień nie dalibyśmy rady słuchać tych bredni, bo tych bredni nie mogli słuchać nawet pana koledzy - nie było ich na tej sali. Proponuję panu, panie pośle, zamiast opowiadać takie brednie, wybrać się i posłuchać, co o rzeczniku sądzą dzieci. Bo ja w imieniu dzieci z Głogowa chciałam podziękować panu rzecznikowi za wiele lat pomocy i wsparcia w walce o ich zdrowie i życie. Jestem przekonana, że w całej Polsce jest wiele tysięcy takich dzieci. Świadczy to o tym, że cechuje pana ogromna empatia, ma pan ogromną wiedzę o ich potrzebach. Wielokrotnie wykorzystywaliśmy pańską wiedzę i empatię w procesie legislacyjnym. To dzięki tej wiedzy i pana pomysłom stworzyliśmy takie rozwiązania prawne, które zabezpieczyły właściwe potrzeby dzieci i ich bezpieczeństwo. Za to chciałam podziękować.