Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 8 lat temu, 23 czerwca 2013 r. kopalnia soli w Bochni została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Tym samym została doceniona unikatowość oraz naturalne i unikalne wnętrze bocheńskiej żupy. To najstarszy zakład wydobywczy w Europie, który działał nieprzerwanie od 1248 r. do początku lat 90. XX w. W początkowym okresie, jako przedsiębiorstwo królewskie, przynosił olbrzymie dochody. Należy podkreślić, iż sól była wówczas towarem strategicznym królestwa, który odpowiedzialny był za 25% jego przychodów. To właśnie sól sfinansowała polską rewolucję Kazimierza zwanego później Wielkim. W XV w. i XVI w. nastąpił znaczący rozwój kopalni, która zatrudniała w tym czasie blisko 500 osób. W XVII w. za przyczyną wojen, m.in. potopu szwedzkiego, a w ich następstwie upadku gospodarczego, nastąpiło zahamowanie rozwoju przedsiębiorstwa. Po roku 1771 kopalnia wraz z miastem znalazła się w zaborze austriackim. Powstały wówczas nowe szyby i nowe pokłady. Kopalnia funkcjonowała także po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, choć w XX w. następowało sukcesywne zmniejszanie wydobycia soli ze względu na jej opłacalność. W 1981 r. kopalnię wpisano do rejestru zabytków, natomiast w 1990 r.