Tweede Kamer
2000-11-07

Dan kom ik bij de gezinsvoogdij. Als ingrijpen door de rechter aan de orde is en een kinderbeschermingsmaatregel wordt opgelegd, is er al heel veel geprobeerd. De kinderbescherming met de bijbehorende dwang is het laatste dat wij als samenleving inzetten. Je zou denken dat wij nu alles op alles moeten zetten om dit kind te helpen. Helaas, ook hier geldt dat de werkelijkheid een andere is. Ik wist dat allang. Wie onder toezicht gesteld wordt, krijgt een gezinsvoogd en die heeft dan – let wel – anderhalf uur per maand beschikbaar voor direct contact met het kind en zijn omgeving. En dan zijn er nog zo'n zes uur per maand beschikbaar om van alles te regelen voor het kind. Wie kan er nu in zo weinig uren een kind in grote moeilijkheden weer op de rails te krijgen? Het lijkt mij dat bijna niemand dat kan. Niet voor niets is er tijdens de algemene politieke beschouwingen een motie ingediend: 30 mln. voor gezinsvoogdij en politie. Nu dat geld verdeeld is, blijkt dat de gezinsvoogdij maar 8 mln. krijgt.