Tweede Kamer
2012-03-29

De minister neemt formeel de erkenningsbeslissing, maar hij is hierbij gebonden aan de beoordeling door de bijzondere kamer van het Arnhemse gerechtshof. Dan is er feitelijk geen toets en ook nauwelijks rechtsbescherming. Waarom is de minister eigenlijk betrokken als hij niets kan zeggen en niet kan afwijken van het oordeel van de rechter? Waarom heeft hij geen zeggenschap om ongewenste of onterechte overleveringen of erkenningen tegen te houden? Laten wij leren van de ontwikkelingen die wij de afgelopen jaren hebben gezien bij bijvoorbeeld het Europees arrestatiebevel. Waarom is er geen recht van betrokkenen en advocaten op inzage of raadpleging van het advies van het gerechtshof? Ik vind dat vreemd en ik krijg daarover ook klachten uit de praktijk. Als bijvoorbeeld de binding met Nederland onvoldoende is aangetoond, had dit verbeterd of aangevuld kunnen worden. Wat is erop tegen om inzage te geven? Een van de facultatieve weigeringsgronden in artikel 2:14 is een kort strafrestant. Als minder dan zes maanden resteert, kan de overdracht geweigerd worden.