Tweede Kamer
1997-01-22

Voorzitter! Wij bespreken hier niet voor het eerst de mest- en ammoniakproblematiek en zeker ook niet voor het laatst. Toch lijkt er nog volop aanleiding om vast te stellen waarom het allemaal nodig is. De mineralenverliezen die gepaard gaan met te grote aanwending van meststoffen leggen een hoge milieudruk op lucht, bodem en water. Kortom, het gaat om het op langere termijn veiligstellen van de randvoorwaarden voor landbouw: exportbelang, gezondheid en acceptatie door de rest van de samenleving. De resultaten van de mestboycot lijken te wijzen op de stelling dat harde actie loont, maar wellicht is er meer sprake van een Pyrrusoverwinning. Melkveehouder Jan Kerkvliet, die na vier jaar mineralenboekhouding inmiddels aan de verliesnorm van 2000 voldoet, zegt in De Boerderij van vorige week: "Als de hele sector de schouders eronder zet, kunnen we tot enorme reducties van de mineralenverliezen komen. Blijven zeggen dat het niet kan, accepteert de maatschappij niet meer. We moeten laten zien dat we er alles aan doen.