Sejm

Pani Marszałek! Panie i Panowie Posłowie! Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi, którego dotyczy sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu, zawarte w druku nr 2491, jest oparty na przedłożeniu rządowym będącym wypełnieniem dyrektywy Parlamentu Europejskiego z 2014 r. Jak widać, zawarte w nim rozwiązania dotykają materii trudnej, wrażliwej i nie od dziś rodzącej wiele konfliktów pomiędzy użytkownikami twórczości kulturalnej a uprawnionymi do uzyskiwania z tego tytułu należnych korzyści. Dyrektywa unijna ma doprowadzić do harmonizacji zasad działalności organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi na terytorium Unii, tym bardziej że jednym z głównych elementów tej dyrektywy są zasady udzielania licencji wieloterytorialnych, dotyczących praw do utworów muzycznych, do korzystania z nich on-line na rynku wewnętrznym. Analizując zasięg implementacji dyrektywy w poszczególnych krajach, można zaobserwować dwie tendencje: dosłowną i rozszerzającą. Rząd Rzeczypospolitej przyjął koncepcję rozszerzającą, do czego zresztą uczciwie się przyznaje, wychodząc z założenia, że praktyka stosowania w Polsce prawa autorskiego ujawniła wiele mankamentów dotychczasowych rozwiązań.