Tweede Kamer
2001-04-12

Ik herhaal de twee belangrijkste cijfers over de AMK's: 47% daarvan vindt dat de wachttijd tussen een melding en de start van een onderzoek onaanvaardbaar is en 93% van de AMK's meldt onaanvaardbare of zelfs alarmerende wachttijden voor de diverse vormen van hulpverlening, dus na onderzoek de overdracht naar een vorm van hulpverlening. Dat zijn inderdaad cijfers om van te schrikken. Het gevaar is natuurlijk dat de mishandeling tijdens de wachtlijstperiode doorgaat. Dat maakt het specifiek voor deze vorm van jeugdbescherming van belang dat snel een aanpak wordt gevonden waarmee dit knelpunt kan worden opgelost. Een volgend gevaar van de lange wachttijden bij de AMK's is dat op hulpverlening gewacht moet worden als er een opening is voor een interventie door de hulpverlening of als het gezin waarin het zich afspeelt gemotiveerd is. Dat is fnuikend. Het werk van hulpverleners wordt daardoor feitelijk onmogelijk. Dat geven zij in de impressierapportage ook zelf aan.