Tweede Kamer
2001-04-12

Voorzitter! Over het amendement op stuk nr. 24 kan ik kort zijn. Naar mijn oordeel ben ik met de nota van wijziging aan dat amendement tegemoetgekomen. Uit de toelichting bij het amendement op stuk nr. 26 blijkt dat de leden Rouvoet en Van der Staaij eraan hechten dat de wettelijke regeling betrekking heeft op alle afspraken die het "do ut des"-karakter hebben. Ook uit de bijdrage in tweede termijn kwam naar voren dat dit uitgangspunt voor hen zwaar weegt. Graag geef ik nog eens expliciet aan dat dit uitgangspunt ook aan dit wetsvoorstel ten grondslag ligt. Voorzitter! Tot slot het punt waar ik nog op zou terugkomen, namelijk de verhouding tussen artikel 219 en artikel 192 Wetboek van Strafvordering. Als de criminele getuige bij de rechter-commissaris liegt, dan kan hij op de terechtzitting niet meer terug. Het uitgangspunt is een reactie op laakbaar en strafbaar gedrag, namelijk het feit dat de verdachte heeft gelogen. In dat geval kan hij meteen worden aangepakt op grond van meineed. Hij kan de gevolgen niet ontgaan door zich later op zijn zwijgrecht te beroepen. Daarvoor is de strafbaarstelling in artikel 192 van het Wetboek van Strafrecht bedoeld.