Sejm

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proszę spojrzeć na obecność Polski w Unii Europejskiej przez pryzmat obecności w Grupie Wyszehradzkiej. Panie ministrze, czy potwierdza pan fakt, że Grupa Wyszehradzka wyrobiła sobie markę w Europie? Polska w tej grupie ma poważną pozycję. Czy Grupa Wyszehradzka jest grupą do konsultacji międzynarodowych, czy wreszcie jest wsparciem dla lobbingu na rzecz Europy Środkowej w ramach Unii Europejskiej? Czy Polska pragnie w tej części Europy doprowadzić do większej integracji? Najbardziej oczywistym spoiwem dla Grupy Wyszehradzkiej jest opór czterech krajów wobec imigracyjnej polityki Angeli Merkel, ale tak naprawdę nie jest on najważniejszy i nie on zresztą najbardziej wyróżnia państwa V4 we Wspólnocie, mniej jawny opór stosuje wobec niej wiele państw. Istotniejsze jest co innego, coś, czego nie dostrzegają lub nie doceniają stare państwa Unii Europejskiej. Otóż w wielu krajach Europy Zachodniej skończyła się wspaniała epoka. W nowych krajach członkowskich ona niedawno zaczęła się i trwa. Chodzi o to, żeby trwała jak najdłużej. Temu ma służyć polityka podkreślająca interesy narodowe i wzmacniająca tożsamość narodową, co nie musi się podobać w Brukseli czy w Berlinie.