Narodna skupština
20080704

Doduše, oni su pokušali da prisvoje džamije kao svoje spomenike kulture. Međutim, energičnim uticajem turske vlade to je sprečeno. Oni su, inače, poznati po tome što uvek žele da prisvajaju nešto tuđe. Tako su prisvojili i Skenderbega, odnosno Đorđa Kastriotića koji je govorio srpski jezik i pisao ćirilicom. Takođe, važno je reći da čak u 11 gradova na Kosmetu nema ni jednog jedinog spomenika kulture albanske kulturne baštine, šiptarske kulturne baštine. Ni jednog jedinog spomenika kulture. To su sledeći gradovi: Gnjilane, Vučitrn, Podujevo, Klina, Srbica, Glogovac, Leposavić, Lipljan, Uroševac, Suva Reka, a u Prištini, Kosovskoj Mitrovici, Kosovskoj Kamenici i Vitini postoji samo po jedan spomenik, i to treće kategorije. Kako je onda moguće da jedan narod koji nema nijednog traga postojanja, nijednog groba na toj teritoriji pretenduje da bude vlasnik te iste teritorije? Zaista, to je nonsens. Odgovor je – te teritorije su otete, Srbi proterani, ubijeni, kuće spaljene, a onda je došao i Titov zakon od 6. marta 1945. godine i Skupština je donela zakon o zabrani povratka Srba i Crnogoraca na Kosovo i Metohiju.