Tweede Kamer
2014-02-11

Voorzitter. In onze eerste termijn stonden twee termen centraal, namelijk zorgvuldigheid en vertrouwen. Wij lopen de weegmomenten af en bezien die vanuit deze termen. De minister gaat naar de televisie, naar de uitzending van Nieuwsuur. Hij is twee keer gewaarschuwd om het niet te doen. Hij doet het toch, zogenaamd om de mensen gerust te stellen, maar spelt hen vervolgens iets op de mouw. Hij speculeert. Was dat nou zorgvuldig? Boezemt dat vertrouwen in? Dan hebben we een AO op 6 november. De minister probeert het blijkbaar recht te zetten, maar niemand in de Kamer had dat in de gaten. Wij wisten helemaal niet dat hij had lopen speculeren. Is dat nou zorgvuldig? Boezemt dat nou vertrouwen in? Dan hebben we 22 november. De ministers kennen de waarheid, maar willen dat niet vertellen, zogenaamd in het landsbelang. Wij beoordelen dat anders. De ministers hadden in onze ogen, net als de Noren hebben gedaan, kunnen zeggen dat ze verkeerde informatie naar buiten hadden gebracht. Misschien meer niet, misschien meer in vertrouwen, maar nee niets.