Tweede Kamer
2007-03-21

Ik kan mij voorstellen dat een van de partijen alles blokkeert, tot niets bereid is en zegt: je ziet maar dat je het regelt, maar ik doe niet mee. Hebben wij dan te maken met de oude situatie, waarin er kennelijk geen ouderschapsplan tot stand gebracht kan worden en de zaak aan de rechter moet worden overgelaten? Is het dan zo dat de rechter het ouderschapsplan ambtshalve naar eigen inzicht vaststelt? Het grootste probleem rond het ouderschapsplan betreft de handhaving en de sancties. In de brieven die wij krijgen heeft iedereen het daarover. Ik heb zelf nog de tijd meegemaakt dat er geen omgangsregeling was in het Burgerlijk Wetboek. Daarna noemden wij het omgangsregeling, en nu spreken wij dus over ouderschapsplan. In al die jaren is het probleem in essentie hetzelfde gebleven: wat nu als de afspraken niet worden nagekomen? Welke middelen staan de ene partij ten dienste om de andere partij te dwingen om de afspraken na te komen? In de nota naar aanleiding van het verslag zijn de dwangmiddelen uitvoerig beschreven.