Sejm

Analiza obowiązującego systemu kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi prowadzi do wniosku, że obecne rozwiązania w zakresie systemu dowodzenia, np. połączenie poziomów: strategicznego i operacyjnego w łańcuchu dowodzenia narodowego, nie są kompatybilne z przyjętymi w NATO i większości państw Sojuszu. W ramach NATO zasadą jest jasne rozdzielenie poziomów: strategicznego, operacyjnego i taktycznego oraz zachowanie zasady hierarchiczności w zakresie uprawnień decyzyjnych i odpowiedzialności poszczególnych organów dowodzenia, dlatego też w systemie polskich Sił Zbrojnych powinno się zastosować tożsame rozwiązania. Zapewni to sprawne i skuteczne współdziałanie ze strukturą dowodzenia NATO oraz siłami sojuszniczymi. Ostatnia zmiana systemu kierowania i dowodzenia, która weszła w życie w styczniu 2014 r., zasadniczo przemodelowała strukturę i zadania organów kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej. Dotychczasowe doświadczenia, analizy i ćwiczenia wskazują na niedomagania obowiązującego systemu. Wynikające z nich główne wnioski i rekomendacje wskazują potrzebę wzmocnienia kompetencji strategicznych szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego zgodnie z modelem dowodzenia obowiązującym w NATO.