Sejm

Mimo to kolejna próba przełamania linii polskiego oporu również zakończyła się niepowodzeniem. Zacięta, a przy tym nierówna walka trwała przez następnych kilka godzin. Kolejne szturmy przeważających sił piechoty i szarż liczniejszej kawalerii nie doprowadziły do złamania ducha walki Polaków, choć siły powstańców systematycznie wyczerpywały się. Sytuacja zmieniała się z minuty na minutę, dramatycznie wzrastał bilans poległych w potyczce. Krytycznym momentem bitwy była decyzja Dybicza o wysłaniu swoich szwadronów atakujących jednocześnie prawe i lewe skrzydło powstańczych oddziałów. Polacy formując czworoboki, odparli groźne szarże Rosjan. Niezwykła uporczywość polskiej obrony i wysokie straty wroga spowodowały, że carskie wojska w końcu odwróciły się i zrezygnowały ze szturmu umocnień Pragi, za które wycofali się powstańcy. W ocenie historyków wynik bitwy o Olszynkę Grochowską pozostaje nierozstrzygnięty, jednak można tu mówić o triumfie Polaków. Klęska Polaków w tej potyczce mogłaby doprowadzić do rzezi mieszkańców Warszawy podobnej do tej z okresu insurekcji kościuszkowskiej. Heroizm i zaciekły opór Polaków nie pozwoliły wrogowi przedostać się do stolicy. Podczas bitwy po stronie polskiej poległo ok. 7 tys. żołnierzy, wśród wroga liczba zabitych osiągnęła ok. 12 tys. osób.