Tweede Kamer
1995-11-07

Wat mij – ook bij de viering in New York – zo opvalt, is dat regeringsleiders overal en altijd lippendienst aan dergelijke nobele doelen bewijzen, maar dat concrete initiatieven nooit worden genomen. Initiatieven moeten komen van afzonderlijke landen of groepen van landen. Wie neemt nu eigenlijk echte initiatieven, behalve het studeren in werkgroepen? Kunnen, wat dat betreft, van de Europese Unie impulsen verwacht worden, misschien met name in het jaar dat Nederland weer het voorzitterschap gaat bekleden? Ten slotte voor wat betreft de VN: al onze wensen met de VN zijn tot mislukken gedoemd als niet eerst aan de rampzalige financiële positie van deze organisatie een einde wordt gemaakt. Het onvermogen van de VN hangt direct samen met het vermogen van deze organisatie. Dat bedoel ik in letterlijke, financiële zin. In de memorie van toelichting wordt wel bezorgdheid uitgesproken, maar welke stappen zouden ondernomen moeten worden? Voorzitter! Na de val van Zepa en Srebrenica zagen wij geen enkel perspectief meer voor vrede in het voormalige Joegoslavië. Een opeenvolging van gebeurtenissen heeft ons optimistischer gemaakt.