Tweede Kamer
2001-03-14

Hier worden echt heel verschillende vormen van flexibiliteit met elkaar vergeleken. Een werknemer heeft maximaal tien dagen. Als hij dagen opneemt om een kind te verzorgen en dat kind is na een paar dagen weer beter, gaat hij aan het werk. Dat is dus een heel andere vorm van flexibiliteit. Ik vind het niet goed dat, als iemand op goede gronden zijn zorgverlofperiode begint – uit de aard van de regeling vloeit voort dat er dan echt iets aan de hand is – hij een telefoontje van zijn werkgever krijgt om weer aan het werk te gaan. Die afweging moet in het begin worden gemaakt. Als er na een paar dagen ineens een extra order komt voor de werkgever, heeft de werkgever een probleem. Maar dan is het recht verspeeld om het af te wentelen op de werknemer, die op goede gronden gekozen heeft voor zorgverlof.