Sejm

Pani Marszałek! Pani Premier! Wysoka Izbo! Szkolnictwo wyższe w latach 2011–2014 przeszło dwie głębokie próby reformy. Intencje tej reformy były zdecydowanie pozytywne - chodziło z jednej strony o dostosowanie systemu szkolnictwa wyższego do wymogów systemu bolońskiego, z drugiej zaś strony o wypracowanie obiektywnych kryteriów oceny zarówno działalności naukowej, jak i działalności dydaktycznej, umożliwiającej wzrost konkurencyjności pomiędzy uczelniami. Gorzej jest, jeżeli chodzi o efekty. Najpierw powiem o podstawowej przyczynie tego, co na końcu będę musiał określić niestety jako fiasko dotychczasowych reform. Tą podstawową przyczyną był arbitralny sposób wprowadzania zmian. Podstawą reform był raport przygotowany przez jedną z międzynarodowych firm doradczych, natomiast zarówno treść tego raportu, jak i przede wszystkim zakres wprowadzanych później reform były zupełnie niekonsultowane ze środowiskiem akademickim. Takim skrajnym przykładem pewnego autorytaryzmu ówczesnego resortu w stosunku do uczelni i do konstytucyjnej zasady autonomii uczelni był oczywiście przypadek kontroli, którą próbowano skierować do Uniwersytetu Jagiellońskiego, dotyczącej pracy magisterskiej Pawła Zyzaka. Zresztą chcę powiedzieć, że w tym gabinecie za naszymi plecami byłem uczestnikiem rozmowy, podczas której pan premier Tusk nakazał wycofanie tej skandalicznej decyzji.