Tweede Kamer
1995-04-05

Los van de medische noodzaak kan de werkneemster op basis van dit amendement haar arbeid staken. Daar knelt iets, want de werkgever krijgt daardoor niet eerst de gelegenheid om de arbeid anders te organiseren. Wij moeten natuurlijk wel blijven uitgaan – dat is het karakter van deze wetgeving – van tweezijdigheid. De werkgever krijgt niet de kans om het anders te organiseren, maar hij zit wel meteen zonder werkneemster. Ik ben een beetje bevreesd dat de werkgever in een dergelijk geval geen inspanning meer levert tot het zoeken van ander werk voor de werkneemster, of dat het moeilijker wordt om in dienst genomen te worden. Ik kan mij wel voorstellen dat wij zoeken naar een formulering die tegemoetkomt aan de bezwaren tegen dit artikel en die de intentie van mevrouw Bijleveld, die wat mij betreft al in de wet zat, nog wat sterker maakt. Dan kun je denken aan de formulering dat de zwangere werkneemster niet verplicht kan worden om arbeid te verrichten in nachtdienst, tenzij de werkgever kan aantonen dat dit redelijkerwijs niet van hem kan worden gevergd.