Sejm

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Lewicy przedstawiam stanowisko wobec rządowych propozycji. „Im bardziej Puchatek zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było”. I tak jest z rządowym projektem szumnie określanym jako waloryzacja wsparcia dla dzieci, gdy jeden z rodziców uznał, że dar życia wystarczy i darować pieniędzy na utrzymanie dziecka już nie musi. Ta ustawa jest de facto stworzeniem możliwości kolejnych wpływów nie do kieszeni niealimentowanych dzieci, ale do kasy państwa. I choć w uzasadnieniu rząd wskazuje na waloryzację, to clou tej ustawy stanowi nakładanie grzywien na pracodawców zatrudniających na czarno tzw. alimenciarzy. Państwo nie radzi sobie z egzekwowaniem alimentów. Dług alimentacyjny wynosi niemal 12,5 mld zł. Nadal egzekucja komornicza jest utrudniona, ponad ćwierć miliona zobowiązanych nie płaci, a 1 mln dzieci nie dostaje alimentów. Nie ma automatycznego zabezpieczenia alimentów. Wyroki alimentacyjne zapadają po pół roku. A rząd mówi: Zadbamy o to, żeby zasilić budżet państwa grzywnami od pracodawców. A dzieci? A waloryzacja? Nawet z waloryzacji potraficie zrobić propagandową hucpę.