Tweede Kamer
1997-12-17

Ik heb mijn stelling als volgt geformuleerd. Turkije, zoals wij het land nu kennen, is de gevangene van zichzelf. Het is daarbij een voordeel dat het een seculiere staat is. Ik zeg dat met enige terughoudendheid, want ik heb ook zo mijn opvattingen over een christelijke staat. Zoals het er nu voorstaat, kan Turkije gewoon geen lid worden. Als het land zich zou veranderen in de door ons gewenste zin en als het zou voldoen aan de criteria van Kopenhagen, dan moet er zoveel veranderen in Turkije en in het bijzonder in de dominante rol van het leger, dat Turkije daardoor zo'n andere gedaante zal aannemen en de fundamentalistische krachten de overhand zullen krijgen, dat het land om die reden geen lid zou kunnen zijn van de EU.