Tweede Kamer
1998-04-02

Welnu, voorzitter, dat er andere mogelijkheden waren, wisten de indieners van de motie in 1996 ook al. Toch wilden zij het onderste uit de kan hebben, en wel snel. Dan kan de regering nu toch niet met zo'n slappe onderbouwing komen? Daarom vraag ik de staatssecretaris aan te geven wat de echte argumenten waren om op dit punt pas op de plaats te maken. Was ook het kabinet op dit punt verdeeld en zag het op deze manier een goede mogelijkheid het probleem voor zich uit te schuiven? Zag het kabinet wel iets in de principiële bezwaren van de minderheid van de commissie? Wat vindt het bijvoorbeeld van de vraag die deze minderheid opwerpt of het de wetgever wel vrijstaat om de definitie van het huwelijk zo te wijzigen dat daarin het kernelement, namelijk de man-vrouwrelatie en de voortplanting, verloren gaat? Op deze wezenlijke vraag zou ik graag een helder antwoord van de staatssecretaris krijgen. Ik denk dat men zich in het buitenland deze vraag ook wel zal stellen.