Tweede Kamer
2010-02-18

Voorzitter. Vijf ministers tot op het bot verdeeld, een stoelendans rond de waarheid. Niet alleen buiten de zaal, ook in vak K. Dat is flagrant in strijd met de eenheid van kabinetsbeleid die de premier moet bewaken. Dit gaat al lang niet meer over Afghanistan. Het gaat om halsstarrigheid en, zoals vicepremier Bos zei, om de kiezer. Wie houdt zijn rug recht en wie er wie kijkt er als eerste weg. Minimaal vijf keer hebben de betrokken ministers gesproken over Afghanistan, minimaal vijf keer werden alle mogelijke opties besproken en minimaal vijf keer zat minister Bos hierbij. Of hij toen de waarheid sprak, blijft hier boven de markt hangen. Ik constateer dat de PvdA-bewindslieden hebben mee bewogen richting een mogelijk langer verblijf met als resultaat dit NAVO-verzoek, net zoals zij meebewogen in het Irakdossier in 2003. Nu blijkt de PvdA opnieuw spijtoptant. Met veel theater en een ongezonde dosis opportunisme wordt nu stelling genomen. Hoe je ook over Afghanistan denkt, zo ga je niet om met zo'n belangrijk onderwerp, met de verhouding tot de internationale rechtsorde en onze Grondwet, met de verantwoordelijkheid tegenover onze militairen en met de geloofwaardigheid tegenover burgers. Dit verplicht ons als Kamer en u als kabinet, inclusief de PvdA-bewindslieden moeten wij daar tegenwoordig bij zeggen, tot verantwoordelijkheid. Voor morgen gelden nog altijd twee opties: opstappen of stoppen met deze vertoning. Misverstanden behoren niet meer tot de mogelijkheden.