Tweede Kamer
2013-03-20

Bij de invoering van het Wetboek van Strafrecht in 1881 was geen speciale bepaling tegen godslastering opgenomen. In 1932 gebeurde dat wel, nadat het linkse blad De Tribune vlak voor kerst 1930 had geschreven dat Christus op de mestvaalt moest, de Heilige Maagd in de stal en de Heilige Vader naar de duivel. "Een generatie terug maakte men zich over dergelijke onzinnige, domme, smakelooze uitdrukkingen niet druk." Dat zei Carry Pothuis-Smit in 1932 in de Eerste Kamer. Zij was niet alleen socialist, maar ook gelovig, en zij was tegen de wet. God lasteren was volgens haar onmogelijk. Bovendien maakte de wet volgens haar ten onrechte onderscheid tussen religies, zoals ik daarnet al zei in het debatje met de heer Van der Staaij, die dat ook toegaf. De liberaal Pieter Droogleever Fortuyn waarschuwde, eveneens in de Eerste Kamer, dat deze wet de religieuze tegenstellingen zou kunnen vergroten. De katholieke jonkheer Van Sasse van Ysselt zag geen rechtsgrond voor dit wetsvoorstel, maar het kwam er toch. In totaal werden sindsdien negen veroordelingen uitgesproken. De eerste keer was in 1934.