Tweede Kamer
1996-02-06

Ik spreek over een situatie die wij misschien wel zelf hebben laten ontstaan. Sommige collega's noemen die situaties fouten uit het verleden. Wij hebben alle Midden- en Oosteuropese landen inmiddels toegelaten, op een paar na. Wij zeggen nu: ho, wij gaan ons even opnieuw bezinnen. Wij hebben dat bij de toelating van die andere landen ook niet gedaan. Wij zijn toen tot de conclusie gekomen dat nog niet alles in orde was. Het proces was daar weliswaar op gang gekomen, maar er moest ook daar nog veel verbeteren. Wij hebben die landen toen wel gezegd dat zij lid konden worden onder bepaalde voorwaarden. Nu hebben wij een discussie over de toetreding van Rusland. Naar mijn mening mag dat land dezelfde toepassing van de regels verwachten die overal gegolden hebben. Maar nee, wij zeggen tegen dit land: u bent zo immens groot, u hebt zoveel problemen, u hebt zo lang aan de andere kant gestaan en leiding gegeven, dat u er even niet bij hoort. U kunnen wij even niet gebruiken. Dat komt voor mij overeen met het plaatsen van een nieuw gordijn.