Tweede Kamer
2005-05-26

Het is uiteraard goed om de beschikbare capaciteit in te zetten. De termijn die in het normenrapport staat voor een onderzoek van de Raad voor de Kinderbescherming bedraagt 135 dagen bij scheiding en omgang. Dat is dus al ruim vier maanden. Wij weten dat er in de praktijk vaak ook grote wachtlijsten zijn en dat het soms negen maanden of een jaar kan duren, zeker als de raad zegt dat er nader gedragsonderzoek moet worden gedaan. Dat biedt, uitzonderingen daargelaten, voor het type conflicten dat ik net beschreef geen oplossing. In dat geval is bij wijze van spreken de komende zomervakantie alweer aanstaande voordat het advies van de raad er is. Het onderzoek door de raad is ook een zwaar en duur middel. In dat soort gevallen pleit ik ervoor dat de rechter, bij voorkeur zonder toga, de kinderen ontvangt om te vragen wat er aan de hand is en wat zij zelf zouden willen. Een kind kan dan bijvoorbeeld zeggen of hij op vakantie wil met zijn vader of niet en of hij met hem om wil gaan of niet. Dat is duidelijke informatie voor de rechter. Daar hoeft de Raad voor de Kinderbescherming niet aan te pas komen. Dat moet natuurlijk wel als er sprake is van ingewikkelde situaties met betrekking tot gezag en verblijfplaats, spanningen op school of politiecontacten.