Tweede Kamer
2004-06-23

Nee, daar proef ik wat anders bij. Zij vragen zich af of de kring van gerechtigden niet te klein is. Moet er in bepaalde situaties geen verbreding komen? Ik kom daar nog op. De heer Wolfsen spreekt niet over de basis waarop nu de vergoeding plaatsvindt. Hij spreekt van een totaal andere basis, namelijk die van een direct benadeelde in plaats van een indirect benadeelde. Het kabinet is gevraagd om binnen het huidige stelsel en de huidige uitgangspunten tot een vereenvoudiging en versnelling te komen. De heer Wolfsen vraagt echter of de uitgangspunten waarbinnen wij tot een vereenvoudiging proberen te komen, niet fundamenteel veranderd moeten worden. Ik voel echter wat voor het in stand houden van het onderscheid. Een ouder die rechtstreeks geconfronteerd wordt met het doodrijden van een echtgenoot of kind, is iets anders dan een ouder die bericht ontvangt dat een kind bij een ongeval is omgekomen. Het eerste levert shock en schade op. In het tweede geval kan het bericht op zichzelf shockerend zijn. Het gaat echter om vergoeding van de affectieschade en niet van de effecten van de mededeling. De Hoge Raad maakt een onderscheid tussen de directe waarneming en het van horen zeggen of op andere wijze vernemen. Het is een kwestie van gradatie. Ook het vernemen heeft immers een zekere shock tot gevolg. Die shockschade is fundamenteel anders dan affectieschade.