Tweede Kamer
1995-03-09

Het gaat dan niet alleen om de procesvereisten in de Huurprijzenwet, maar ook gewoon, letterlijk en figuurlijk, om de vraag hoe men omgaat met een portiek, met een wijk of met installaties. Waarom is de huurder, kortom, onmondig en moet hij onmondig worden gehouden? Wat mankeert er aan een huurder? Waarom kan een werknemer wel met een werkgever meepraten? Waarom kunnen cliënten wel meepraten in een instelling voor ziekenzorg? Waarom kunnen ouders meepraten op scholen, maar hebben huurders geen wettelijk recht om mee te praten, zonder directe verantwoordelijkheid over te nemen? Ik heb het overleg in de commissie als zo stuitend ervaren, dat ik tot op de dag van vandaag een ieder vertel, dat wij geen behoefte hebben aan paternalisten, maar wel aan gelijkwaardige relaties. Het grappige is – hier spreek ik de heer Biesheuvel van het CDA op aan – dat dit stond in de nota Volkshuisvesting in de jaren negentig. De heer Heerma ging daarin uit van gelijkwaardige relaties, maar hij heeft nagelaten om die tot stand te brengen.