ANAYASA
MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 1992/30 Karar Sayısı : 1992/36 Karar Günü : 26.5.1992 R.G. Tarih-Sayı :18.12.1993-21792 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN : Diyarbakır İdare Mahkemesi. İTİRAZIN KONUSU : 15.12.1990 günlü, 430 sayılı "Olağanüstü
Hal Bölge Valiliği ve Olağanüstü Halin Devamı Süresince Alınacak İlave
Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname"nin 3. maddesinin (a) bendinin
Anayasa'nın 121. maddesine aykırılığı savı ile iptali istemidir. I- OLAY Mardin Kızıltepe Lisesi öğretmeni iken 430 sayılı KHK'nin 3.
maddesinin (a) bendi gereğince Kırşehir Çiçekdağı İlçesine atanan davacı İ.B.,
İdare Mahkemesine bu işlemin iptali için dava açmıştır. İdare Mahkemesi de
davacının Olağanüstü Hal Bölgesi dışına atanmasını sağlayan işlemin dayanağı
olan 430 sayılı KHK'nin 3/a maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu kanısına
vararak iptali için Anayasa Mahkemesi'ne başvurmuştur. III- YASA METİNLERİ : A- İptali İstenilen Kanun Hükmünde Kararname Kuralı: 15.12.1990 günlü, 430 sayılı "Olağanüstü Hal Bölge Valiliği
Ve Olağanüstü Halin Devamı Süresince Alınacak İlave Tedbirler Hakkında Kanun
Hükmünde Kararname"nin iptali istenen 3. maddesinin (a) bendi şöyledir: "Madde 3- Olağanüstü hal ilan edilen illerde ve olağanüstü
halin devamı süresince Olağanüstü Hal Bölge Valisi; a) Görev alanı içindeki illerde güvenlik, asayiş ve kamu düzeni
bakımından çalışmalarında sakınca görülen ve hizmetlerinden yararlanılamayan
kamu personelinin yer değiştirmesini veya görev alanı dışında geçici veya
sürekli olarak görevlendirilmesini ilgili kurum veya kuruluşlardan isteyebilir.
Bu istekleri derhal yerine getirilir. Bu personel hakkında kendi özel
kanunlarındaki hükümler uygulanır." B- Dayanılan Anayasa Kuralı : İtiraz gerekçesinde Dayanılan Anayasa'nın 121. maddesi şöyledir: "MADDE 121.- Anayasanın 119 ve 120 nci maddeleri uyarınca
olağanüstü hal ilânına karar verilmesi durumunda, bu karar Resmî Gazetede
yayımlanır ve hemen Türkiye Büyük Millet Meclisinin onayına sunulur. Türkiye
Büyük Millet Meclisi tatilde ise derhal toplantıya çağrılır. Meclis, olağanüstü
hal süresini değiştirebilir, Bakanlar Kurulunun istemi üzerine, her defasında
dört ayı geçmemek üzere, süreyi uzatabilir veya olağanüstü hali kaldırabilir. 119 uncu madde uyarınca ilân edilen olağanüstü hallerde
vatandaşlar için getirilecek para, mal ve çalışma yükümlülükleri ile olağanüstü
hallerin her türü için ayrı ayrı geçerli olmak üzere, Anayasanın 15 inci
maddesindeki ilkeler doğrultusunda temel hak ve hürriyetlerin nasıl sınırlanacağı
veya nasıl durdurulacağı, halin gerektirdiği tedbirlerin nasıl ve ne suretle
alınacağı, kamu hizmeti görevlilerine ne gibi yetkiler verileceği, görevlilerin
durumlarında ne gibi değişiklikler yapılacağı ve olağanüstü yönetim usulleri,
Olağanüstü Hal Kanununda düzenlenir. Olağanüstü hal süresince, Cumhurbaşkanının başkanlığında toplanan
Bakanlar Kurulu, olağanüstü halin gerekli kıldığı konularda, kanun hükmünde
kararnameler çıkarabilir. Bu kararnameler, Resmî Gazetede yayımlanır ve aynı
gün Türkiye Büyük Millet Meclisinin onayına sunulur; bunların Meclisce
onaylanmasına ilişkin süre ve usul, İçtüzükte belirlenir." IV- İLK İNCELEME : Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi gereğince yapılan ilk
inceleme toplantısında, ilk incelemeye ilişkin rapor, itiraz yoluna başvuran
mahkemenin gerekçesi, iptali istenilen Kanun Hükmünde Kararname kuralı ve
ilgili Anayasa kurallarıyla bunların gerekçeleri okunup incelendikten sonra
gereği görüşülüp düşünüldü : 430 sayılı KHK'nin itiraz konusu 3. maddesinin (a) bendi şöyledir:
"Olağanüstü hal ilân edilen illerde ve olağanüstü halin devamı süresince
Olağanüstü Hal Bölge Valisi; a) Görev alanı içindeki illerde güvenlik, asayiş ve kamu düzeni
bakımından çalışmalarında sakınca görülen ve hizmetlerinden yararlanılamayan
kamu personelinin yer değiştirmesini veya görev alanı dışında geçici veya
sürekli olarak görevlendirilmesini ilgili kurum veya kuruluştan isteyebilir. Bu
istekleri derhal yerine getirilir. Bu personel hakkında kendi özel
kanunlarındaki hükümler uygulanır." Maddenin gerekçesinde "285 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede
yer alan bu hüküm, herhangi bir kısıtlamaya tabi tutulmadan bu Kanun Hükmünde
Kararnameye aktarılmış ve bu suretle güvenlik, asayiş ve kamu düzeni bakımından
çalışmalarında sakınca görülen veyahizmetlerinden yararlanılmayan kamu
personelinin de, istenmeyen faaliyetlerinin önüne geçilmesi yoluna
gidilmiştir." denilmektedir. Maddenin (a) bendi ile getirilen kural "olağanüstü hal
süresince", "olağanüstü halin gerekli kıldığı konularda" ve
"olağanüstü hal ilân edilen illerde uygulanmak üzere" çıkarılmıştır.
Bu nedenle olağanüstü hal KHK kuralı niteliğindedir. Anayasa'nın 148. maddesinde Anayasa Mahkemesi'nin görev ve
yetkileri belirlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında; "Anayasa Mahkemesi,
kanunların, kanun hükmünde kararnamelerin ve Türkiye Büyük Millet Meclisi
İçtüzüğünün Anayasaya şekil ve esas bakımlarından uygunluğunu denetler. Anayasa
değişikliklerini ise sadece şekil bakımından inceler ve denetler. Ancak,
olağanüstü hallerde, sıkıyönetim ve savaş hallerinde çıkarılan kanun hükmünde
kararnamelerin şekil ve esas bakımından Anayasaya aykırılığı iddiasıyla,
Anayasa Mahkemesinde dava açılamaz." denilmektedir. Fıkranın birinci cümlesine göre, yasalar, kanun hükmünde
kararnameler Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ve Anayasa değişikliği
Anayasa Mahkemesi'nin denetimine bağlı olan normlardır. Kural olarak tüm kanun
hükmünde kararnameler, Anayasa'ya uygunluk yönünden Anayasa Mahkemesi'nin
denetimine bağlı bulunmakla birlikte, olağanüstü haller ile sıkıyönetim ve
savaş hallerinde çıkarılan kanun hükmünde kararnameler bundan ayrık
tutulmuştur. Nitekim, 2945 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama
Usulleri Hakkında Kanun'un 19. maddesi hükmüne göre "olağanüstü hallerde,
sıkıyönetim ve savaş hallerinde Anayasa'nın 121 ve 122 nci maddeleri gereğince çıkarılan kanun hükmünde
kararnamelere karşı şekil ve esas bakımından iptal davası açılamaz ve
mahkemelerde Anayasa'ya aykırılık iddiası ileri sürülemez." Yasa'nın 19. maddesi birlikte değerlendirilmesinden bu tür kanun
hükmünde kararnameler hakkında gerek iptal davası açılması, gerekse itiraz
başvurusunda bulunulması durumlarında bunların Anayasa'ya uygunluğunun
denetlenmesi olanaksızdır. Bu nedenlerle olağanüstü hal kanun hükmünde kararname kuralı olan
itiraz konusu kuralın iptaline ilişkin istemin yetkisizlik nedeniyle reddi
gerekir. Yılmaz ALİEFENDİOĞLU bu görüşe katılmamıştır. V- SONUÇ : Başvuran mahkemenin yetkisizliği nedeniyle itirazın REDDİNE,
Yılmaz ALİEFENDİOĞLU'nun "İşin esasının incelenmesine geçilmesi
gerekir" yolundaki karşıoyu ve OYÇOKLUĞUYLA, 25.5.1992 gününde karar verildi. Başkan Yekta Güngör
  ÖZDEN Başkanvekili Güven DİNÇER Üye Yılmaz
  ALİEFENDİOĞLU Üye Mustafa ŞAHİN Üye İhsan PEKEL Üye Selçuk TÜZÜN Üye Ahmet N. SEZER Üye Erol CANSEL Üye Yavuz
  NAZAROĞLU Üye Haşim KILIÇ Üye Yalçın ACARGÜN AYRIŞIK
GEREKÇE Anayasa'nın 148. maddesi birinci fıkrasının son cümlesinde
"... olağanüstü hallerde, sıkıyönetim ve savaş hallerinde çıkarılan kanun
hükmünde kararnamelerin şekil ve esas bakımından Anayasa'ya aykırılığı
iddiasıyla, Anayasa Mahkemesinde dava açılamaz." denilmekte ve fakat
görülmekte olan bir davada uygulanacak kanun hükmünde kararname hakkında somut
norm denetimine başvurulup vurulamayacağıkonusunda herhangi bir açıklık
getirmemektedir. Aksine, soyut norm denetiminden söz edilirken dava sözcüğü
kullanıldığı halde, somut norm denetimlerinde dava sözcüğüne yer verilmemiştir. Bilindiği gibi, iptal davası, yasa ya da kanun hükmünde
kararnamenin tümünün veya bazı hükümlerinin iptali için görülmekte olan davayla
bağlantılı olmaksızın doğrudan doğruya Anayasa Mahkemesinde açılan bir dava
türüdür. Oysa, somut norm denetimi, yapılmakta olan bir yargılamada uygulanacak
yasa kuralının iptali için davayabakmakta olan mahkemenin isteğine bağlı,
dolaylı bir dava türüdür. Burada esas davanın görülmesi sırasında ortaya çıkan
ve halli mahkemenin görev ve yetki alanı dışında kalan ve ancak esas davanın
çözümünde etkili olan bir engelin giderilmesi söz konusudur. Demokratik toplumlarda şartlar ne olursa olsun, aslolan
olabildiğince hak ve özgürlüklerin korunmasıdır. Bu nedenle, Anayasa
Mahkemesi'nin Anayasa'nın biçim kurallarından hareketle, gelecekte kendini
bağlayıcı katı ve kesin ifadeler kullanmaktan kaçınması, sorunların çözümünde
uygun ve zorunlu kurallarla yetinmesi gerekir. 10.11.1983 günlü ve 2949 sayılı "Anayasa Mahkemesinin
Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun"un 19. maddesi; "olağanüstü
hallerde, sıkıyönetim ve savaş hallerinde Anayasa'nın 121. ve 122. maddeleri
gereğince çıkarılan kanun hükmünde kararnamelere karşı şekil ve esas bakımından
iptal davası açılamaz ve mahkemelerde Anayasa'ya aykırılık iddiası ileri
sürülemez." hükmünü içermekte, Anayasa'nın geçici 15. maddesi de, MGK
döneminde çıkarılan yasaların Anayasa'ya aykırılığının iddia edilemeyeceği
kuralına yer vermiş bulunmaktadır. Şu halde, ilk genel seçimler sonucunda
toplanan Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlık Divanının oluşturduğu 6.12.1983
tarihine kadar çıkan kanunların Anayasa'ya aykırılığı iddia edilemeyeceğine
göre, bu kuralı uygulamak zorunda olan itirazcı mahkeme, konuyu Anayasa
Mahkemesi'ne getirme yetkisine sahip değildir. Çünkü, Anayasa hükümleri,
üstünlük ve bağlayıcılık gibi nitelikleri yönünden eşdeğerde kurallardır.Birinin
diğerine tercihi, bir ilkenin korunması pahasına diğerinin ihmal edilmesi
olanağı yoktur. Anayasa'nın geçici 15. maddesi, esas kuralının bir
istisnasıdır. Özel niteliği dolayısiyle esas maddelerine tercihan uygulanması
gerekir. Binaenaleyh, davanınreddi için 2949 sayılı Yasa'nın 19. maddesi kâfi
iken, doyurucu ve inandırıcı olan gayretiyle Anayasa'nın 148. maddesinin de
davanın reddine dayanak yapılması, bu suretle tartışmalı bir konuda Anayasa
Mahkemesini önceden bağlayıcı bir tutumun içine girilmesi doğru değildir. Üye Mustafa
  ŞAHİN KARŞIOY
YAZISI Anayasa Mahkemesi'nin 10.1.1991 günlü, E: 1990/25, K: 1991/1
sayılı kararında açıklanan, "Olağanüstü Hal KHK.lerinin, Anayasa'nın
öngördüğü, TBMM'nce onanmalarının usul ve süresini gösteren İçtüzüğün
yazılmamış olması nedeniyle kaynağı Anayasa'da bulunan bir yetkiye dayanılarak
çıkarılmış sayılamayacağı" yönündeki karşıoy gerekçem devam etmekle
beraber; başvuran Mahkemede bakılmakta olan davada uygulanma durumunda olan
kural, Anayasa Mahkemesi'nin 3.7.1991 günlü, E:1991/6, Karar: 1991/20 sayılı
kararıyla olağanüstü hal KHK kuralı niteliğinde kabul edildiğinden ve böylece
işin bu yönü aşılmış olduğundan, karşıoy gerekçem olağanüstü hal KHK.lerinin
öznel uygulamaya ilişkin kuralına karşı itirazyoluyla başvuruda bulunulup
bulunulayamayacağına ilişkindir. Olayda, olağanüstü hal KHK.nin uygulanan kuralının, mahkemece
Anayasa'ya aykırı görülmeleri nedeniyle yapılan başvurunun Anayasa'nın 148.
maddesi ve 2949 sayılı Yasa'nın 19. maddeleri karşısında Anayasa Mahkemesi'nin
denetim yetkisi içinde bulunup bulunmadığının öncelikle saptanması
gerekmektedir. Anayasa Başlangıçta, "...çağdaş medeniyet düzeyine ulaşma
azmi...", "Millet iradesinin mutlak üstünlüğü ve egemenliğin kayıtsız
şartsız Türk Milletine ait olduğu..."; 174. maddesinde, "Anayasanın
hiçbir hükmü, Türk toplumunu çağdaş uygarlık seviyesinin üstüne çıkarma ve
Türkiye Cumhuriyetinin lâiklik niteliğini koruma amacını güden... inkılâp
kanunlarının, ...yürürlükteki hükümlerinin, Anayasaya aykırı olduğu şeklinde
anlaşılamaz ve yorumlanamaz." biçimindeki kurallarıyla genel esprisini ve
ideolojisini belirlemiştir. Bu ideoloji, "Türk toplumunun çağdaş uygarlık düzeyine ulaşma
azmi yönünde bütünleşmesini, ulus istencinin mutlak üstünlüğünü, egemenliğin
kayıtsız şartsız Türk milletine ait olmasını, hiçbir düşünce ve görüşün Atatürk
milliyetçiliği, ilke ve devrimleri ve uygarlığı karşısında yer almamasını ve
koruma görmemesini, lâiklik ilkesinin gereği kutsal din duygularının, Devlet
işlerine ve politikayakesinlikle karıştırılmamasını gerektirir. Anayasa'nın Başlangıç'ta ve 174. maddesinde belirtilen bu
ideolojisi ve genel esaslarla kurulan demokratik, lâik ve sosyal hukuk devleti
yapısı, Anayasa'nın yorumunda yol gösterici olmak durumundadır. Anayasa'ya uygunluk denetimini yapmakla görevli Anayasa
Mahkemesi'nin işlevi, Anayasa'ya uygunluk sağlamaya çalışırken aynı zamanda
Anayasa'nın genel esprisi ve temel yapısı içinde toplumsal gereksinmelere uygun, insanlığın ortak değerlerini koruyucu,
ilerici ve çağdaş yorumlar getirmektir. Anayasa Mahkemesi, anayasal denetim
görevi içerisinde bu işlevini yerine getirirken karşılaştığı güçlükleri
aşabildiği, Türkiye Cumhuriyeti'nin Başlangıç'ta belirtilen temel ilkelere
dayanan, demokratik, lâik ve sosyal hukuk devleti niteliklerine uygun çözümlere
ulaşabildiği, Anayasa yapısının tıkanan yerlerdeki akışını Anayasa ve hukuk
devleti anlayışı içinde sağlayabildiği oranda onursal çalışma ve anayasal yargıyı
kararlarıyla geliştirme çizgisini belirlemiş olacaktır. Çünkü hukukdevletinin
belirgin özelliği, anayasal ve yargısal denetimin kesintisiz ve tüm işlemleri
kapsayacak biçimde işlemesidir. Anayasa'nın 148. maddesinde, "Olağanüstü hallerde, sıkıyönetim
ve savaş hallerinde çıkarılan KHK.lerin şekil ve esas bakımından Anayasaya
aykırılığı iddiasıyla Anayasa Mahkemesinde dava açılamaz." denilmektedir. Olayda, yerel mahkeme, olağanüstü hal KHK kuralını uygulama
sırasında Anayasa'ya aykırı görerek, itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesi'ne
başvurmuştur. Bu başvurunun, Anayasa'nın 148. maddesindeki denetimin yasağı
kapsamına girip girmediğinin, başka bir deyişle, "Anayasa Mahkemesinde
dava açılamaz." kuralının anlamının önsorun olarak incelenmesi gerekmektedir.
Bu bağlamda, itiraz yoluyla yapılan başvurunun "Anayasa Mahkemesinde
açılan bir dava" olup olmadığı işin özünü oluşturmaktadır. Anayasa, "iptal davası" başlıklı 150. maddesinde, iptal
davasıyla ilgili düzenleme getirmiştir; 151. maddesinde "iptal"
sözcüğünü kullanmadan "dava açma süresi" başlığı altında yine iptal
davasıyla ilgili süre düzenlenmiştir. "Anayasaya aykırılığın diğer
mahkemelerde ileri sürülmesi" başlıklı 152. maddede ise, bir süre
sınırıyla bağlı olmadan mahkemelerden gelebilecek Anayasa'ya aykırılık
savlarının incelenmesiyle ilgili ayrı düzenleme öngörülmüştür. Görüldüğü üzere, Anayasa'da iptal davası ve itiraz yolu Anayasa'da
ayrı maddelerde ayrı koşullarla ve değişik biçimde düzenlenmiştir. Anayasa
iptal davasından söz ederken, daima "İptal davası" ya da
"dava" sözcüklerini kullanmıştır. Nitekim öğretide de iptal davası
bir dava türü kabul edilerek soyut norm denetimi olarak adlandırılırken;
mahkemelerden gelen işler için itiraz yolu deyimi kullanılmakta veya somut norm
denetimi olarak da adlandırılmaktadır. İptal davasının davalı tarafı bulunmamakla beraber davacısı olan,
belirli bir süre içerisinde Anayasa'da sayılan kişi, kişiler ve gruplarca
Anayasa Mahkemesi'nde doğrudan dava biçiminde açılan bir denetimdir. İptal davasının konusu yasa veya onun bir hükmü;
dava açma yeri Anayasa Mahkemesi'dir. İtiraz yoluyla yapılan başvurularda ise dava, yerel mahkemede bir
yasa ve onun hükmüne karşı değil, uygulanan işlem veya eyleme karşı ya da bir
hakkın elde edilmesi amacıyla açılmıştır. Davanın doğrudan açılma yeri yerel
mahkemedir. Anayasa Mahkemesi'nde dava açılmamakta, yerel mahkeme sadece
Anayasa'ya aykırılık konusunda karar verilmek üzere başvuruda
bulunabilmektedir. Nitekim taraflar uygulanacak hükmü, Anayasa'ya aykırı
görürlerse "Anayasaya aykırılık def'inde (exceptio) bulunabilir. Mahkeme
bu savın ciddi olduğu kanısınavarabilir veya mahkeme re'sen bu hükmü Anayasa'ya
aykırı görebilir (ex officio). Bu iki durumda mahkeme, Anayasa Mahkemesi'nin
"bu konuda" (Anayasa'ya aykırılık konusunda) vereceği karara kadar
davayı geri bırakır (md.152). Görüldüğü üzere, itiraz yolunda,geri bırakılan
dava yerel mahkemenin elindedir. Anayasa Mahkemesi'ne Anayasa'ya aykırılık
konusunda bir karar verilmek üzere başvuru yapılmaktadır. Bu başvurunun, bir
davacısı yoktur, ileri sürülen def'iyi mahkeme kabul etmek zorunda değildir.
Davacısı olmayan bir dava türü düşünülemez. Ayrıca, başka bir ayrılık, verilen kararın sonuçlarındandır. İptal
kararları geriye yürümemesine karşın; itiraz yoluyla gelen işlerde verilen
iptal kararları geriye yürür niteliktedir. Başvuruda bulunan mahkeme, hatta
aynı yasa hükmünü uygulama durumunda olan öteki mahkemeler, bakmakta oldukları
davalarda Anayasa Mahkemesi'nin verdiği iptal kararına uyarlar. İtiraz yolunda amaç, Anayasa'ya aykırılığı saptayarak Anayasa'ya
aykırı uygulamayı önlemektir. İptal davasında ise, aykırı hükmün iptali ile
Anayasa'ya aykırılığı gidermektir. (Anayasa Mahkemesi'nin 11.2.1971 günlü, E:
1971/3, K: 1971/17 sayılı kararı). İtiraz yoluyla yapılan başvurularda, Anayasa'ya
aykırılık saptandığında sonuç, iptal davalarında olduğu gibi, "iptal"
olsa da, bu tür iptal kararlarının etkileri yukarıda açıklandığı üzere ayrıdır.
Kaldı ki, itiraz yoluyla yapılan başvurularda, Anayasa'ya aykırılığın
saptanmasıyla yetinilebilir. Nitekim, Anayasa Mahkemesi, 1961 Anayasası
zamanında, itiraz yoluyla gelen işlerde iptal kararı vermeden olayla sınırlı ve
yalnız tarafları bağlayıcı karar verebilmekteydi. Açıklanan nedenlerle itiraz yolu, bir dava türü sayılamaz ve
mahkemenin yaptığı başvuruyu "Mahkemenin davası" olarak
adlandıramayız. Anayasa Mahkemesi'nin görevini öncelikle Anayasa belirler.
Anayasa, 148. maddesinde, Anayasa Mahkemesi'nin görev ve yetkilerini açık bir
biçimde göstermiş olmasına karşın, maddedeki sınırlayıcı kural, Anayasa Mahkemesinin
Kuruluş Yasası'nın 19. maddesine değişik bir biçimde alınmıştır. Anayasa'da
"Anayasa Mahkemesinde dava açılamaz." deyimi yerine, Yasada
"iptal davası açılamaz ve mahkemelerde aykırılık iddiası ileri
sürülemez." denilmiştir. Görüldüğü üzere Kuruluş Yasası, Anayasa'daki "dava
açılamaz" sözcüğünü "iptal davası açılamaz" biçiminde
tekrarladıktan sonra, "mahkemelerde Anayasaya aykırılık iddiası ileri
sürülemez" kuralını ilave etmiş, dolayısıyla Anayasa'nın öngördüğü anayasal
denetim yasağını genişletmiştir. Bu durumda Kuruluş Yasası'nın bu kuralı
Anayasa'ya aykırıdır. Olayda, Anayasa Mahkemesi'nin "ispat hakkı"yla
ilgili kararında belirttiği biçimde, "Anayasanın bağlayıcı niteliği ve
üstünlüğü" ilkesine dayanılarak ve Anayasa'ya aykırı hüküm ihmal edilerek,
Anayasa kuralının doğrudan uygulanması gerekir (Anayasa Mahkemesi'nin 6.5.1982
günlü, E: 1981/8, K: 1982/3 sayılı kararı). Öte yandan, Anayasa'nın 148. maddesinin öngördüğü yasak alanın
sadece olağanüstü hal KHK.nin (kural işlemin) kendisiyle ve iptal davası
süresiyle sınırlı olduğu, kural işleme dayanılarak değişik zamanlarda tesis
edilecek bireysel işlemleri kapsamadığı söylenebilir. Bu düşünce biçimi,
kuralın yazılışına ve temelde anayasal denetimi öngören bir hukuk devleti
anlayışına çok daha uygun düşecektir. Açıklanan nedenlerle işin esasına geçilmesi gerektiği yolundaki oy
ile verilen karara karşıyım. Üye Yılmaz
  ALİEFENDİOĞLU