anayasa mahkemesi kararı Esas Sayısı : 2024/97 Karar Sayısı : 2024/234 Karar Tarihi : 25/12/2024 R.G.Tarih-Sayı : 12/3/2025-32839 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU: 9/6/1932
tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun; A. 105.
maddesinin, B. 3/7/1940
tarihli ve 3890 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle değiştirilen 143. maddesinin
ikinci fıkrasında yer alan “ …ile 105 inci maddedeki vesika… ” ibaresinin, Anayasa’nın 35. ve 36. maddelerine aykırılığı ileri sürülerek
iptallerine karar verilmesi talebidir. OLAY: Tasarrufun
iptali talebiyle açılan davada itiraz konusu kuralların Anayasa’ya aykırı
olduğu kanısına varan Mahkeme, iptalleri için başvurmuştur. I. İPTALİ İSTENEN KANUN HÜKÜMLERİ Kanun’un itiraz konusu kuralların da yer aldığı; 1. 105. maddesi şöyledir: “ Borç ödemeden aciz vesikası: Madde 105 – Haczi kabil mal bulunmazsa haciz tutanağı 143 üncü
maddedeki aciz vesikası hükmündedir. İcraca takdir edilen kıymete göre haczi kabil malların
kifayetsizliği anlaşıldığı surette dahi tutanak muvakkat aciz vesikası yerine
geçerek alacaklıya 277 nci maddede yazılı hakları verir. ” 2. 143. maddesinin ilgili kısmı şöyledir: “ Borç ödemeden aciz vesikası: Madde 143 – (Değişik: 3/7/1940-3890/1 md.) (Değişik birinci fıkra: 17/7/2003-4949/40 md.) Alacaklı alacağının tamamını alamamış ve aciz vesikası
düzenlenmesi için gerekli şartlar yerine gelmişse, icra dairesi kalan miktar
için hemen bir aciz vesikası düzenleyip alacaklıya ve bir suretini de borçluya
verir; bu belgeler hiçbir harç ve vergiye tâbi değildir. Aciz vesikasının bir
nüshası da her il merkezinde Adalet Bakanlığınca tespit edilen icra dairesi
tarafından tutulan özel sicile kaydedilmek üzere bu icra dairesine gönderilir.
Aciz vesikası sicili aleni olup ne şekilde tutulacağı ve hangi hususları
içereceği Adalet Bakanlığı tarafından hazırlanan yönetmelikle belirlenir. Bu vesika ile 105 inci maddedeki vesika borcun ikrarını mutazammın senet mahiyetinde olup alacaklıya 277 nci maddede
yazılı hakları verir. .. .” II. İLK İNCELEME 1. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri
uyarınca Hasan Tahsin GÖKCAN, Engin YILDIRIM, Rıdvan GÜLEÇ, Recai AKYEL, Yusuf Şevki HAKYEMEZ, Yıldız SEFERİNOĞLU, Selahaddin MENTEŞ,
İrfan FİDAN, Kenan YAŞAR, Muhterem İNCE, Yılmaz
AKÇİL ve Ömer ÇINAR ’ın katılımlarıyla 30/5/2024
tarihinde yapılan ilk inceleme toplantısında öncelikle uygulanacak kural ve
sınırlama sorunları görüşülmüştür. 2. Anayasa’nın
152. ile 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve
Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddelerine göre bir davaya bakmakta
olan mahkeme, o dava sebebiyle uygulanacak bir kanunun veya Cumhurbaşkanlığı
kararnamesinin hükümlerini Anayasa’ya aykırı görmesi hâlinde veya taraflardan
birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varması
durumunda bu hükümlerin iptalleri için Anayasa Mahkemesine başvurmaya
yetkilidir. Ancak anılan maddeler uyarınca bir mahkemenin Anayasa Mahkemesine
başvurabilmesi için elinde yöntemince açılmış ve mahkemenin görevine giren bir
davanın bulunması, iptali talep edilen kuralın da o davada uygulanacak olması
gerekir. Uygulanacak kural ise bakılmakta olan davanın değişik evrelerinde
ortaya çıkan sorunların çözümünde veya davayı sonuçlandırmada olumlu ya da
olumsuz yönde etki yapacak nitelikte bulunan kurallardır. 3. 2004 sayılı Kanun’un itiraz konusu 105. maddesinde
haciz tutanağının belli şartların varlığı hâlinde borç ödemeden aciz vesikası
hükmünde olduğu kabul edilmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında borçlunun
haczedilebilir hiçbir malının bulunmadığını tespit eden haciz tutanağının kesin
aciz belgesi hükmünde olduğu belirtilmiş, ikinci fıkrasında ise icra memurunun
takdirine göre haczi kabil malların alacağı karşılamayacağının anlaşılması
durumunda düzenlenen haciz tutanağının geçici aciz vesikası hükmünde olduğu ifade
edilmiştir. 4. İtiraz başvurusunda bulunan Mahkemede bakılmakta olan davanın
konusu, alacaklının borçlu aleyhine yürüttüğü icra takibi sırasında
gerçekleştirilen hacizde elde edilen malların alacağı karşılamayacağının
anlaşılması üzerine haciz tutanağının geçici aciz vesikası hükmünde olduğu
gerekçesine dayanılarak borçlunun devrettiği markalarla ilgili tasarrufların
iptaline karar verilmesi talebine ilişkindir. Dolayısıyla itiraz konusu 105.
maddenin birinci fıkrasının davada uygulanma
imkânı bulunmamaktadır. Bu itibarla anılan fıkraya ilişkin başvurunun
Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddi gerekir. 5. Öte yandan Kanun’un 143. maddesinin ikinci fıkrasında anılan madde
kapsamında düzenlenen aciz vesikası ile 105. madde uyarınca düzenlenen
vesikanın borcun ikrarının mutazammın senet niteliğinde olduğu ve alacaklıya
277. maddede yazılı hakları vereceği ifade edilmiştir. Söz konusu fıkrada yer
alan “ …ile 105 inci maddedeki vesika… ” ibaresi itiraz konusu ikinci
kuralı oluşturmaktadır. Anılan ibare 105. maddenin geçici aciz vesikasına dair
düzenleme içeren ikinci fıkrasının yanı sıra anılan maddenin kesin aciz
vesikasını düzenleyen birinci fıkrası yönünden de geçerli, ortak kural niteliğindedir. Dolayısıyla bakılmakta olan
davanın konusu gözetilerek anılan ibarenin esasına
ilişkin incelemenin Kanun’un 105. maddesinin ikinci fıkrası yönünden yapılması gerekir. 6. Açıklanan nedenlerle 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun; A. 105.
maddesinin; 1. Birinci
fıkrasının itiraz başvurusunda bulunan
Mahkemenin bakmakta olduğu davada uygulanma imkânı bulunmadığından bu fıkraya
ilişkin başvurunun Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle REDDİNE, 2. İkinci
fıkrasının esasının incelenmesine, B. 3/7/1940
tarihli ve 3890 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle değiştirilen 143. maddesinin
ikinci fıkrasında yer alan “ …105 inci maddedeki vesika… ” ibaresinin
esasının incelenmesine, esasa ilişkin incelemenin “ 2004 sayılı Kanun’un 105.
maddesinin ikinci fıkrası ” yönünden yapılmasına, OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir. III. ESASIN İNCELENMESİ 7. Başvuru kararı ve ekleri, Raportör
Ömer MENCİK tarafından hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, itiraz konusu
kanun hükümleri, dayanılan ve ilgili görülen Anayasa kuralları ve bunların
gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği
görüşülüp düşünüldü: A. Anlam ve Kapsam 8. 2004 sayılı Kanun’un
277. maddesinde elinde geçici veya kesin aciz vesikası bulunan her alacaklının tasarrufun
iptali davası açabileceği öngörülmüştür. Geçici veya kesin aciz vesikasının
verilmesine ilişkin usul ve esaslar ise anılan Kanun’un 105., 143. ve 251.
maddelerinde düzenlenmiştir. 9. Kesin aciz vesikası Kanun’un 143. maddesinin birinci
fıkrasına göre icra takibi sonunda ve alacaklının alacağının tamamını alamaması
durumunda düzenlenmektedir. 105. maddede ise haciz tutanağının da bazı
şartların varlığı hâlinde borç ödemeden aciz vesikası hükmünde kabul edilmesine
imkân tanınmıştır. Maddenin birinci fıkrasında borçlunun haczedilebilir hiçbir
malının bulunmadığını tespit eden haciz tutanağının kesin aciz belgesi hükmünde
olduğu belirtilmiş, itiraz konusu ikinci fıkrasında ise icra memurunun
takdirine göre haczi kabil malların alacağı karşılamayacağının anlaşılması
durumunda düzenlenen haciz tutanağının geçici aciz vesikası hükmünde olduğu ve alacaklıya
tasarrufun iptali davası açma hakkı vereceği hüküm altına alınmıştır. 10. 143. maddede hangi hâlde kesin aciz vesikası
düzenleneceğinin yanında aciz vesikasının hüküm ve sonuçlarına dair
düzenlemelere de yer verilmiştir. Anılan maddenin ikinci fıkrasında, bu madde
uyarınca düzenlenecek kesin aciz vesikası ile 105. madde uyarınca düzenlenecek vesikanın
borcun ikrarını mutazammın senet niteliğinde olup alacaklıya 277. maddede
yazılı hakları vereceği belirtilmiştir. Söz konusu fıkrada yer alan “ …ile
105 inci maddedeki vesika… ” ibaresi itiraz konusu ikinci kuralı
oluşturmakta olup kural “ 105. maddenin ikinci fıkrası ” yönünden
incelenmiştir. 11. Buna
göre 105. maddenin ikinci fıkrası uyarınca haciz sırasında icra memuru
tarafından haczi kabil malların alacağı karşılamayacağı yönünde hazırlanan ve
geçici aciz vesikası olarak kabul edilen haciz tutanağı ile alacaklı borçluya
karşı Kanun’un 277. maddesi uyarınca tasarrufun iptali davası açabilecektir. 12. 277. maddede iptal davasından anlaşılması gerekenin
278., 279. ve 280. maddelerde yazılı tasarrufların butlanına hükmedilmesi
olduğu ifade edilmiş, 283. maddede de iptal davasının etki ve sonuçları
düzenlenmiştir. Buna göre davanın kabulü hâlinde davacı, dava konusu mal
üzerinde cebrî icra yoluyla hakkını alma yetkisine sahip olabilecek; davanın
konusu taşınmaz ise davalı üçüncü kişi üzerindeki kaydın tashihine gerek
bulunmaksızın taşınmazın haciz ve satışını isteyebilecektir. İptal davasının
üçüncü kişinin elinden çıkarmış olduğu mallar yerine geçen değerle ilgili
olması durumunda ise bu değerler oranında, davacının alacağından fazla olmamak
üzere üçüncü kişi nakden tazmine mahkûm edilebilecektir. B. İtirazın Gerekçesi 13. Başvuru kararında özetle; tasarrufun iptali gibi mal varlığı
üzerinde tasarruf yetkisini kısıtlayan uygulamaların ancak borçlunun mali
durumunun doğru tespiti ile mümkün olması gerektiği, itiraz konusu kurallarda
ise borçlunun gerçek mali durumunun tespitine ihtiyaç duyulmadığı, sadece
yerinde yapılan haciz sonucundaki mali durum tespitinin yeterli görüldüğü, bu
tespite dayanılarak tasarruf yetkisinin kısıtlanmasının mülkiyet hakkı ile
bağdaşmadığı, tasarrufun iptali davalarında dava şartı olarak görülen aciz
vesikası alınmasının şeklî olarak yeterli görülmesinin borçlunun dava şartı
yokluğunu ispat etme imkânını elinden aldığı belirtilerek kuralların Anayasa’nın 35. ve 36. maddelerine aykırı olduğu ileri
sürülmüştür. C. Anayasa’ya Aykırılık Sorunu 14. 6216 sayılı Kanun’un 43. maddesi uyarınca kurallar,
ilgisi nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesi yönünden de incelenmiştir. 15. Anayasa’nın 35. maddesinde “ Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir./ Bu
haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir./ Mülkiyet hakkının
kullanılması toplum yararına aykırı olamaz. ” denilmektedir. Anayasa’nın
anılan maddesiyle güvenceye bağlanan mülkiyet hakkı, ekonomik değer ifade eden
ve parayla değerlendirilebilen her türlü mal varlığı hakkını kapsamaktadır (AYM,
E.2015/39, K.2015/62, 1/7/2015, §§ 20-21). 16. Kurallarla borçlunun haczi
kabil mallarının alacağı karşılamayacağının anlaşılması durumunda düzenlenen
haciz tutanağının geçici aciz vesikası hükmünde olduğu kabul edilerek bu vesikayla
alacaklıya borçlunun bazı tasarruflarına ilişkin olarak iptal davası açma imkânı
tanınmaktadır. Geçici aciz vesikası ile iptal edilecek tasarruflara konu mal varlığının Anayasa’nın 35. maddesi bağlamında mülk teşkil
ettiği açıktır. 17. Mülkiyet hakkı ; kişiye başkasının hakkına zarar vermemek ve kanunların
koyduğu sınırlamalara uymak şartıyla sahibi olduğu şeyi dilediği gibi kullanma,
semerelerinden yararlanma ve üzerinde tasarruf etme imkânı veren bir haktır (AYM,
E.2021/9, K.2022/4, 26/1/2022, § 27; Mehmet Akdoğan ve diğerleri , B. No:
2013/817, 19/12/2013, § 32). 18. Anayasa’nın söz konusu maddesinde bir temel
hak olarak güvence altına alınan mülkiyet hakkının etkili bir şekilde
korunabilmesi yalnızca devletin bu hakka müdahaleden kaçınmasına bağlı
değildir. Nitekim Anayasa’nın 5. maddesinde insanın maddi ve manevi varlığının gelişmesi
için gerekli şartların hazırlanması, devletin temel amaç ve görevleri arasında
sayılmıştır. Bu kapsamda devlet, kişilerin mülkiyet hakkından tam anlamıyla
yararlanabilmeleri ve etkili bir şekilde mülkiyet hakkının korunması amacıyla
yasal, idari, mali, yargısal ve diğer önlemleri almak zorundadır. Pozitif
yükümlülüğün ortaya çıkmasının nedeni gerçek anlamda koruma sağlanmasıdır.
Bu bağlamda söz konusu pozitif yükümlülük, kimi durumlarda özel kişiler
arasındaki uyuşmazlıklar da dâhil olmak üzere mülkiyet hakkının korunması için
belirli tedbirlerin alınmasını gerektirmektedir (AYM, E. 2019/11, K.2019/86, 14/11/2019, § 13 ; E.2023/58,
K.2023/204, 30/11/2023, § 20; Eyyüp Boynukara , B. No: 2013/7842, 17/2/2016, §§ 39-41; Osmanoğlu
İnşaat Eğitim Gıda Temizlik Hizmetleri Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited
Şirketi , B. No: 2014/8649, 15/2/2017, § 44). 19. Kurallar, alacaklının alacağının
barışçıl bir biçimde cebrî icra sistemi içinde kısa sürede tahsilinin
sağlanmasını, böylece alacaklının mülkiyet hakkının korunmasını amaçlamaktadır.
Dolayısıyla kurallar borçlunun mülküne doğrudan bir sınırlama niteliğinde
olmayıp alacaklının mülkiyet hakkının korunması için alınan bir tedbir niteliği
taşımaktadır. Bu nedenle kurallar devletin mülkiyet hakkına ilişkin pozitif
yükümlülüğü yönünden incelenmelidir. 20. Anayasa’nın
5. ve 35. maddeleri uyarınca devletin, pozitif yükümlülükleri çerçevesinde
-özel kişiler arası uyuşmazlıklar ile ilgili olsun ya da olmasın- alacakların
tahsilinin düzenlenmesi ve kişilerin alacaklarına kavuşması bakımından etkili
bir sistem kurma sorumluluğu bulunmaktadır. Özel kişiler arasındaki
uyuşmazlıklarda devletin mülkiyet hakkına ilişkin pozitif yükümlülükleri,
karşılıklı hak ve menfaatler dengesine dayanmaktadır. Alacakların tahsiline
ilişkin süreç bakımından da durum böyledir. Çünkü bir tarafta alacaklının
mülkiyet hakkı kapsamında bulunan bir alacağı söz konusu iken diğer
taraftan alacaklının bu alacağa kavuşması için başvuracağı borçlunun mülkiyet
hakkı kapsamındaki mal varlığı bulunmaktadır (benzer yönde bkz. AYM, E.2024/10, K.2024/97, 4/4/2024, § 24; Hesna
Funda Baltalı ve Baltalı Gıda Hayvancılık San. ve Tic. Ltd. Şti. [GK], B. No: 2014/17196, 25/10/2018, § 71). 21. Devlet cebrî icra sistemini
kurarken gerek alacaklının gerekse de borçlu ve ilgili üçüncü kişilerin hak ve
menfaatlerini gözetmek, kişilerin mülkiyet haklarının korunması için gerekli
tedbirleri almak durumundadır. Buna göre bir yandan alacaklının mülkiyet hakkı
kapsamında bulunan alacağına kavuşması için etkin bir icra yolunun
oluşturulması, öte yandan da icradan etkilenen borçlu ve ilgili diğer kişilere,
mülkiyet haklarına yapılan müdahalelerin keyfî veya hukuka aykırı olduğunu
ileri sürebilmeleri için etkin biçimde itiraz edebilme imkânının tanınması gerekmektedir
( Hesna Funda Baltalı ve Baltalı Gıda Hayvancılık San. ve Tic. Ltd. Şti., § 72; Nihal Soydan , B. No: 2015/3112, 23/1/2019, § 35; AYM, E.2019/11,
K.2019/86, 14/11/2019, § 15). 22. Mülkiyet hakkının çatıştığı
durumlarda bunlardan hangisine üstünlük tanınacağı hususunda kanun koyucunun belli
ölçüde takdir yetkisi bulunmaktadır. Bununla birlikte kanun koyucunun öngördüğü
düzenlemelerin menfaatler dengesinin kurulmasında taraflardan biri aleyhine
ölçüsüzlüğe neden olması mülkiyet hakkı yönünden pozitif yükümlülüklerle
bağdaşmayabilir. Bu bağlamda her iki tarafın menfaatlerinin mümkün olduğunca
dengelenmesi ve sürecin taraflardan biri aleyhine ölçüsüz bir netice doğuracak
şekilde sonuçlandırılmaması gerekir (benzer bir değerlendirme için bkz. AYM,
E.2019/11, K.2019/86, 14/11/2019, § 16). 23. Türk hukukunda borçlunun borcundan
dolayı yalnızca mal varlığıyla sorumlu olması kabul edilmiştir. İcra takibi
yapıldığında alacaklı ilke olarak, borçlunun mal varlığı değerlerinin
haczedilip satılması suretiyle alacağına kavuşabilmektedir (AYM, E.2022/130, K.2023/14, 25/1/2023, § 22). Ancak borçlunun mal varlığında bulunmamakla birlikte cebrî
icra sisteminin kötü niyetli olarak işlemez duruma getirilmesini önlemek ve cebrî
icrayı daha etkin kılmak maksadıyla alacaklıya borçlunun gerçekleştirdiği bazı
tasarrufların iptalini talep etme imkânı tanınmıştır. Böylece borçlu ile alacaklının
menfaatleri arasında bir denge kurulmuş ve bu surette cebrî icra düzeni
korunmaya çalışılmıştır. 24. Kanun koyucunun
alacaklıya borçlunun bazı tasarrufları için iptal davası açma yetkisi tanıması,
borçlunun henüz aciz veya iflas hâli gerçekleşmemiş olmakla birlikte bu
hâllerden birinin yakında gerçekleşmesinin kuvvetle muhtemel olduğu zamanlarda
şüpheli tasarruflarda bulunması ve bu tasarrufları genellikle bir başka isim
altında gizlemesinden kaynaklanmaktadır (benzer değerlendirme için bkz.
AYM, E.2021/9, K.2022/4, 26/1/2022, § 35). Anılan davanın açılabilmesi için borçlunun mal varlığının borcunu karşılamaya
yeter düzeyde olmaması gerekmektedir. 25. İlke olarak borçlunun mal varlığının
alacaklının alacağını karşılamaya yetmediğini gösteren belge, 2004 sayılı
Kanun’un 143. maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan ve icra takibi
sonunda düzenlenen kesin aciz belgesidir. Ancak bazı durumlarda borçlunun aciz
hâlinde olduğu icra takibi sonucu beklenmeden de anlaşılabilir. Bu durum
genellikle borçlu aleyhine yapılan haciz sırasında ortaya çıkabilmektedir.
Haciz, icra takibinin kesinleşmesinden sonra alacaklının talebi üzerine
borçlunun borcuna yetecek kadar mal varlığına icra dairesince hukuken el
konulmasını sağlayan bir cebrî icra işlemidir. Borcun ödenmesi, borçlunun
borcunu karşılayacak mal varlığının haczedilip satılmasıyla mümkün hâle
gelebilmektedir. 26. Borçlunun aciz hâlinde olduğunun
haciz sırasında anlaşıldığı hâllerde tasarrufun iptali davası açılabilmesi için
icra takibi sonunda düzenlenen kesin aciz vesikasının beklenmesi alacağın tahsilinin gecik mesine sebebiyet verecektir. İtiraz konusu kurallarla haciz
sırasında malın borcu karşılamaya yetmeyeceğinin anlaşıldığı durumlarda, haciz
tutanağının aciz belgesi hükmünde olduğu kabul edilmiş ve alacaklıya bu belge
ile tasarrufun iptali davası açma yetkisi tanımıştır. Bu itibarla kuralların alacaklıların
korunması amacıyla ihdas edildiği anlaşılmaktadır. 27. Kurallarda öngörülen haciz
tutanağının geçici aciz vesikası olarak kabulü ancak borçlunun borca yeter
düzeyde mal varlığının olmaması hâlinde mümkündür. Bu nedenle alacaklı,
öncelikle borçlunun mal varlığından alacağını tahsil etmeye çalışacak, bu mal varlığının
alacağı karşılamaması durumunda ise haciz tutanağı ile borçlunun üçüncü kişiler
lehine yaptığı bazı tasarrufların iptalini talep edebilecektir. 28. Diğer yandan 2004 sayılı Kanun’un
102. maddesinin birinci fıkrasında t aşınır
bir malı haciz için mahallinde bir tutanak düzenlenmesi gerektiği belirtilmiş,
bu tutanakta alacaklı ve borçlunun ad ve soyadları, alacağın miktarı, haczin
yapıldığı gün ve saat, haczedilen malların cins ve miktarı ile kıymetleri ve
varsa üçüncü kişilerin iddialarının yazılarak tutanağın haczi yapan memur
tarafından imzalanması öngörülmüştür. Maddenin ikinci fıkrasında taşınmaz
hacizlerinde de bir tutanak düzenlenmesi gerektiği, bu tutanakta taşınmazın
türü, mahiyeti ve hududu ile gerekli niteliklerinin yer alacağı hüküm altına
alınmıştır. Maddenin dördüncü fıkrasında ise borçlunun haczedilen mallarının
alacağı karşılamaya yeterli olmaması veya haczi kabil mal bulunmaması durumunda
bu hususların da tutanağa yazılması zorunlu kılınmıştır. 29. Kanun’un 16. maddesinde icra ve iflas dairelerince
gerçekleştirilen işlemlerin Kanun’a veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesi ne
şikâyet hakkı tanınmıştır. Böylece borçlunun icra memurunca düzenlenen haciz
tutanağına karşı her türlü şikâyette bulunabileceği, bu kapsamda kıymet
takdirine itiraz edebileceği gibi hacze kabil yeterince mal varlığına sahip
olduğunu da ileri sürebilmesi mümkündür. Diğer bir ifadeyle borçlunun bu
şekilde haciz tutanağının geçici aciz vesikası hükmünde olmadığını yargı
mercileri önünde şikâyet konusu edebileceği anlaşılmaktadır. 30. Dolayısıyla kurallarla alacaklının mülkiyet hakkı kapsamında bulunan
alacağına kavuşması için icra hukukuna özgü, takip sürecinin işlevsiz kalmaması
amacıyla alınması gereken tedbirler kapsamında bir düzenleme yapılırken düzenlemeden
etkilenen borçlunun yapılan işlemlerin keyfî veya hukuka aykırı olduğunu ileri
sürebilmesi için gerekli hukuki güvencelerin sağlandığı görülmektedir. Bu
yönüyle kuralların borçlu aleyhine aşırı bir külfete yol açmadığı ve tarafların
çatışan menfaatlerini dengelediği sonucuna ulaşılmıştır. 31. Açıklanan nedenlerle kurallar,
Anayasa’nın 5. ve 35. maddelerine aykırı değildir. İtirazın reddi gerekir. Kuralların Anayasa’nın 36.
maddesiyle ilgisi görülmemiştir. IV. HÜKÜM 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun; A. 105. maddesinin
ikinci fıkrasının, B. 3/7/1940
tarihli ve 3890 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle değiştirilen 143. maddesinin
ikinci fıkrasında yer alan “ …ile 105 inci maddedeki vesika… ” ibaresinin
“ 2004 sayılı Kanun’un 105. maddesinin ikinci fıkrası ” yönünden, Anayasa’ya aykırı olmadıklarına ve itirazın REDDİNE 25/12/2024 tarihinde
OYBİRLİĞİYLE karar verildi. Başkan Kadir ÖZKAYA Başkanvekili Hasan Tahsin GÖKCAN Başkanvekili Basri BAĞCI Üye Engin YILDIRIM Üye Rıdvan GÜLEÇ Üye Yusuf Şevki HAKYEMEZ Üye Yıldız SEFERİNOĞLU Üye Selahaddin MENTEŞ Üye İrfan FİDAN Üye Kenan YAŞAR Üye Muhterem İNCE Üye Yılmaz AKÇİL Üye Ömer ÇINAR Üye Metin KIRATLI