ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 2014/167 Karar Sayısı : 2015/27 Karar Tarihi : 5.3.2015 R.G. Tarih-Sayı :
21.5.2015-29362 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN : Edremit
1. Asliye Ceza Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU : 26.9.2004
tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin (3) numaralı
fıkrasında yer alan ". kasten yaralama,." ibaresinin
Anayasa'nın 2. ve 10. maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptaline karar
verilmesi istemidir. I- OLAY Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında,
itiraz konusu kuralın Anayasa'ya aykırı olduğu kanısına varan Mahkeme, iptali
için başvurmuştur. III- YASA METİNLERİ A- İtiraz Konusu Yasa Kuralı Kanun'un itiraz konusu kuralı da içeren " Zincirleme suç "
başlıklı 43. maddesi şöyledir: " Madde 43- (1) Bir suç
işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı
suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza,
dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha
ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek
cümle: 29/6/2005- 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu
fıkra hükmü uygulanır. (2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi
durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır. (3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence
ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz. " B- Dayanılan Anayasa Kuralları Başvuru kararında, Anayasa'nın 2. ve 10.  maddelerine
dayanılmıştır. IV- İLK İNCELEME Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri uyarınca Haşim KILIÇ, Serruh
KALELİ, Alparslan ALTAN, Osman Alifeyyaz PAKSÜT, Zehra Ayla PERKTAŞ, Recep
KÖMÜRCÜ, Burhan ÜSTÜN, Engin YILDIRIM, Nuri NECİPOĞLU, Hicabi DURSUN, Celal
Mümtaz AKINCI, Erdal TERCAN, Muammer TOPAL, Zühtü ARSLAN, M. Emin KUZ ve Hasan
Tahsin GÖKCAN'ın katılımlarıyla 30.10.2014 tarihinde yapılan ilk inceleme
toplantısında, dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine
OYBİRLİĞİYLEkarar verilmiştir. V- ESASIN İNCELENMESİ Başvuru kararı ve ekleri, Raportör
Hasan Mutlu ALTUN tarafından hazırlanan işin esasına ilişkin rapor,
itiraz konusu yasa kuralı, dayanılan Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri
ile diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp
düşünüldü: Başvuru kararında, kasten işlenen çok daha ağır suçlarda
uygulandığı hâlde, kasten yaralama suçlarında zincirleme suç hükümlerinin
uygulanmamasının ceza adaletine uygun bir tercih olmadığı ve hukuk devleti
ilkesiyle bağdaşmadığı, ayrıca bu durumun diğer suçları işleyen kişilerle
kasten yaralama suçunu gerçekleştiren kişiler arasında eşitsizliğe neden olduğu
belirtilerek kuralın, Anayasa'nın 2. ve 10. maddelerine aykırı olduğu ileri
sürülmüştür. Kanun'un 43. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, bir suç işleme
kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun
birden fazla işlenmesi durumunda bir kez cezaya hükmedileceği, ancak verilecek
cezanın, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılacağı, (2) numaralı
fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi
durumunda da, birinci fıkra hükmünün uygulanacağı, itiraz konusu kuralın da yer
aldığı (3) numaralı fıkrasında kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve
yağma suçlarında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülmüştür. Anayasanın 2. maddesiyle Türkiye Cumhuriyetinin demokratik hukuk
devleti olduğu güvence altına alınmıştır. Hukuk devleti, eylem ve işlemleri
hukuka uygun, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup
güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek
sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, Anayasa ve hukukun
üstün kurallarıyla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlettir. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirlerine ilişkin kurallar,
ceza hukukunun temel ilkeleri ile Anayasa'nın konuya ilişkin kurallarına aykırı
olmamak kaydıyla, ülkenin sosyal, kültürel yapısı, ahlaki değerleri ve ekonomik
hayatın gereksinimleri göz önüne alınarak saptanacak ceza politikasına göre
belirlenir. Kanun koyucu, cezalandırma yetkisini kullanırken toplumda hangi
eylemlerin suç sayılacağı, bunun hangi tür ve ölçüdeki ceza yaptırımı ile
karşılanacağı, nelerin ağırlaştırıcı veya hafifletici sebep olarak kabul
edilebileceği konularında takdir yetkisine sahip olmakla birlikte, bu yetkisini
kullanırken suç ve ceza arasındaki adil dengenin korunmasını da dikkate almak
zorundadır. Ancak, suçun sadece failin eylemlerini esas alarak ve bu eylemler
için öngörülen ceza miktarlarını kıyaslayarak suç ve ceza arasında adil denge
bulunup bulunmadığı konusunda bir karar vermek sorunu tek yönlü ya da eksik
olarak ele almak anlamına gelir. Suç ve ceza arasında adalete uygun bir oranın
bulunup bulunmadığının saptanmasında herhangi bir suç için konulmuş ceza ile
yapılacak bir kıyaslamanın değil, ceza siyaseti yanında o suçun toplumda
yarattığı etkinin de dikkate alınması gerekir. Cezanın belirlenmesinde suçtan
zarar görenin kişiliği ve ona verilen zararın azlığı veya çokluğu da etkilidir.
Kanun koyucu, değişik eylemler için değişik cezalar yanında, daha hafif bir
eylem için daha ağır bir cezayı da uygun görebilir. Anayasa'nın 10. maddesinde belirtilen "kanun önünde
eşitlik ilkesi" hukuksal durumları aynı olanlar için söz
konusudur. Bu ilke ile eylemli değil, hukuksal eşitlik öngörülmüştür. Eşitlik
ilkesinin amacı, aynı durumda bulunanlar kişilerin kanunlar karşısında aynı
işleme bağlı tutulmalarını sağlamak, ayrım yapılmasını ve ayrıcalık tanınmasını
önlemektir. Bu ilkeyle, aynı durumda bulunan kimi kişi ve topluluklara ayrı
kurallar uygulanarak kanun karşısında eşitliğin ihlâli yasaklanmıştır. Kanun
önünde eşitlik, herkesin her yönden aynı kurallara bağlı tutulacağı anlamına
gelmez. Durumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değişik
kuralları ve uygulamaları gerektirebilir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı
hukuksal durumlar farklı kurallara bağlı tutulursa Anayasa'da öngörülen eşitlik
ilkesi zedelenmez. Kanun koyucu kasten öldürme, işkence ve yağma yanında kasten
yaralama suçlarında da zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağını
öngörmüştür. Böylece fail kasten yaralama fiilini kaç kez gerçekleştirdiyse o
kadar suçtan sorumlu tutulmaktadır. Kasten yaralama fiilleri vücut
dokunulmazlığına yönelik suçlardandır. Kanun koyucunun kasten yaralama suçunun
niteliğini, işleniş şeklini ve mağdurda oluşan zararı gözeterek, bu fiilleri
zincirleme suç hükümlerinin kapsamı dışında bırakmayı tercih ettiği anlaşılmaktadır.
Kanun koyucunun bu tercihi, suç olarak tanımlanan fiillerin hangi tür ve
ölçüdeki ceza yaptırımları ile karşılanacağının belirlenmesindeki takdir
yetkisinin kapsamında olup bu yönüyle kuralda hukuk devletine aykırı bir yön
bulunmamaktadır. Diğer yandan başvuran Mahkeme, kasten yaralama suçundan daha ağır
suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına imkân tanınmasının, suç ve
ceza arasındaki dengeyi bozduğunu ve failler arasında eşitsizliğe neden
olduğunu ileri sürmüş ise de itiraz konusu kural uyarınca kasten yaralama
suçunun işlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp
uygulanmayacağını belirleme yetkisi kanun koyucunun takdirinde olup kasten
yaralama suçu ile kasten işlenen diğer suçları işleyenler aynı hukuksal konumda
bulunmadıklarından aralarında eşitlik karşılaştırması yapılamaz. Kaldı ki, kural olarak suç ve ceza arasında adalete uygun bir
oranın bulunup bulunmadığının saptanmasında, benzer bir suç için öngörülen ceza
ile yapılacak kıyaslamanın değil, o suçun yarattığı etkinin ve sonuçlarının
dikkate alınması gerekmektedir. Bu nedenle bir suç için öngörülen cezanın başka
bir suç için öngörülen cezayla karşılaştırılması suretiyle yapılan
değerlendirme, anayasal denetime esas oluşturmaz. Açıklanan nedenlerle, itiraz konusu kural Anayasa'nın 2. ve 10.
maddelerine aykırı değildir. İptal isteminin reddi gerekir. VI- SONUÇ 26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43.
maddesinin (3) numaralı fıkrasında yer alan ".kasten
yaralama,." ibaresinin Anayasa'ya aykırı olmadığına ve itirazın
REDDİNE, 5.3.2015 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi. Başkan Zühtü
  ARSLAN Başkanvekili Serruh
  KALELİ Başkanvekili Alparslan
  ALTAN Üye Serdar
  ÖZGÜLDÜR Üye Osman
  Alifeyyaz PAKSÜT Üye Recep
  KÖMÜRCÜ Üye Burhan
  ÜSTÜN Üye Nuri
  NECİPOĞLU Üye Celal
  Mümtaz AKINCI Üye Erdal
  TERCAN Üye Muammer
  TOPAL Üye M.
  Emin KUZ Üye Hasan
  Tahsin GÖKCAN Üye Kadir
  ÖZKAYA