ANAYASA
MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 1992/21 Karar Sayısı : 1992/19 Karar Günü : 17.3.1992 R.G. Tarih-Sayı :27.05.1992-21240 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN : Nevşehir Asliye Ceza Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU : 4.1.1961 günlü, 213 sayılı "Vergi Usul
Kanunu"nun 23.6.1982 günlü, 2686 sayılı Kanunla değişik 367. maddesinin
birinci fıkrasının Anayasa'nın 10., 11. ve 138. maddelerine aykırılığı ileri
sürülerek iptali istenmektedir. I- OLAY : Nakliyecilik yapan ve 1986 takvim yılında gerçek akaryakıt alımı
olmadığı halde akaryakıt almış gibi sahte fatura düzenleyerek defter
kayıtlarına gider yazan sanık hakkında, vergi kontrol memurunca düzenlenen
8.10.1991 tarihli rapor ve 21.10.1991 tarihli defterdarlık oluru ile Cumhuriyet
Savcılığına suç duyurusu yapılmış ve bunun üzerine 213 sayılı Yasa'nın 344/2 ve
355. maddelerine göre kamu davası açılmıştır. Kamu davasının görülmesi
sırasında 213 sayılı Vergi Usul Yasası'nın değişik 367. maddesinin birinci
fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu kanısına varan Nevşehir Asliye Ceza Mahkemesi,
bu kuralın iptali istemiyle 27.2.1992 tarihinde Anayasa Mahkemesi'ne
başvurmuştur. III- YASA METİNLERİ : A. iptali istenen Yasa Kuralı : 4.1.1961 günlü, 213 sayılı "Vergi Usul Kanunu"nun
23.6.1982 günlü, 2686 sayılı Kanunla değişik ve itiraz konusu hükmü içeren 367.
maddesi şöyledir: "MADDE 367.- Yaptıkları inceleme sırasında 344 üncü maddenin
1-6 numaralı bentlerinde yazılı kaçakçılık suçlarını veya kaçakçılığa teşebbüs
suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri
ve gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine
yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu
defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet Savcılığına
bildirilmesi mecburidir. Yukarıda belirtilen kaçakçılık suçunun işlendiğine sair suretlerle
ıttıla hâsıl eden Cumhuriyet Savcılığı hemen ilgili vergi dairesini haberdar
ederek inceleme yapılmasını talep eder. Amme davasının açılması inceleme neticesinin Cumhuriyet
Savcılığına bildirilmesine talik olunur. 359 ve 360 inci maddelerde uygulanan hapis cezası ile ticaret,
sanat ve meslek icrasından mahrumiyet cezalan, kaçakçılık, ağır kusur, kusur
veya usulsüzlük cezalarının ayrıca uygulanmasına mani değildir. Ceza mahkemesinden sadır olacak kararlar, bu Kanunun dördüncü
kitabının ikinci kısmının 1-3 üncü bölümlerinde yazılı vergi cezalarını
uygulayacak makam ve merciler muamele ve kararlarına müessir olmadığı gibi bu
makam ve mercilerce ittihaz edilecek kararlar da ceza yargıcını bağlamaz." B. itirazda Dayanılan Anayasa Kuralları : 1- "MADDE 10.- Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi
düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım
gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun
önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar." 2- MADDE 11.- Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı
organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel
hukuk kurallarıdır. Kanunlar Anayasaya aykırı olamaz." 3- "MADDE 138.- Hâkimler, görevlerinde bağımsızdırlar;
Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm
verirler. Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin
kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremez; genelge
gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz... Görülmekte olan bir dava hakkında Yasama Meclisinde yargı
yetkisinin kullanılması ile ilgili soru sorulamaz, görüşme yapılamaz veya
herhangi bir beyanda bulunulamaz. Yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak
zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarım hiçbir suretle
değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez." C. ilgili Anayasa Kuralı : " GEÇİCİ MADDE 15.- 12 Eylül 1980 tarihinden, ilk genel
seçimler sonucu toplanacak Türkiye Büyük Millet Meclisinin Başkanlık Divanım
oluşturuncaya kadar geçecek süre içinde, yasama ve yürütme yetkilerini Türk
milleti adına kullanan, 2356 sayılı Kanunla kurulu Milli Güvenlik Konseyinin,
bu Konseyin yönetimi döneminde kurulmuş hükümetlerin, 2485 sayılı Kurucu Meclis
Hakkında Kanunla görev ifa eden Danışma Meclisinin her türlü karar ve
tasarruflarından dolayı haklarında cezai, mali veya hukuki sorumluluk iddiası
ileri sürülemez ve bu maksatla herhangi bir yargı merciine başvurulamaz. Bu karar ve tasarrufların idarece veya yetkili kılınmış organ,
merci ve görevlilerce uygulanmasından dolayı, karar alanlar, tasarrufta
bulunanlar ve uygulayanlar baklanda da yukarıdaki fıkra hükümleri uygulanır. Bu dönem içinde çıkarılan kanunlar, kanun hükmünde kararnameler
ile 2324 sayılı Anayasa Düzeni Hakkında Kanun uyarınca alınan karar ve
tasarrufların Anayasaya aykırılığı iddia edilemez." IV- İLK İNCELEME : Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi uyarınca yapılan ilk
inceleme toplantısında, ilk incelemeye ilişkin rapor, itiraz yoluna başvuran
Mahkeme'nin gerekçesi, iptali istenen Yasa kuralı ve ilgili Anayasa
kurallarıyla bunların gerekçeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüpdüşünüldü
: itiraz yoluna başvuran Nevşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin
Anayasa'ya aykırılık savlarını değerlendirmeden önce itiraz konusu kuralın
Anayasa'ya aykırı olduğu savında bulunulup bulunulamayacağı sorunu üzerinde
durulmalıdır. Anayasa'nın 152. ve 2949 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve
Yargılama Usulleri Hakkında Yasa'nın 28. maddelerine göre, bir davaya bakmakta
olan mahkeme, o davada uygulanacak yasa hükümlerini Anayasa'ya aykırı görür ya
da taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık savınınciddi olduğu kanısına
varırsa, bu konuda bir karar verilmesi için Anayasa Mahkemesi'ne başvurmaya
yetkilidir. İtiraz yoluna başvuran Nevşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin bakmakta
olduğu ve görevi kapsamına giren bir dava bulunduğu gibi iptali istenen yasa
kuralı da o davada uygulanacak kural durumundadır. Ancak, 213 sayılı Vergi Usul
Kanunu'nun iptali istenen 367. maddenin birinci fıkrasını değiştiren 2686
sayılı Yasa 23.6.1982 gününde kabul edilmiştir. Anayasa'nın geçici 15. maddesi,
12 Eylül 1980'den, ilkgenel seçimler sonucu toplanacak Türkiye Büyük Millet
Meclisi'nin Başkanlık Divanı oluşturuluncaya kadar geçecek süre içinde, yasama
ve yürütme yetkilerini Türk Milleti adına kullanan, Milli Güvenlik Konseyi'nin
çıkardığı yasaların Anayasa'ya aykırılığı savında bulunulamayacağını
öngörmektedir. Bu durumda 23.6.1982 günlü, 2686 sayılı Yasa'nın Anayasa'ya
aykırılığı ileri sürülemeyecek ve iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne
başvurulamayacaktır. Anayasa Mahkemesi'nin 16.10.1990 günlü, Esas 1990/32, Karar
1990/25 saydı kararında da belirtildiği gibi, madde metninde, 12 Eylül 1980
tarihinden, ilk genel seçimler sonucu toplanacak Türkiye Büyük Millet
Meclisi'nin Başkanlık Divanını oluşturuncaya kadar geçecek süre içinde
çıkarılan yasalar kanun hükmünde kararnameler ile 2324 sayılı Anayasa Düzeni
Hakkında Yasa uyarınca alınan kararla yapılan işlemlerin Anayasa'ya aykırı
olduğu savında bulunulamaz. Bu durum karşısında, söz konusu dönemde çıkarılan
yasalar hakkında Anayasa Mahkemesi'nde doğrudan iptal davası açılamayacağı gibi
itiraz yoluyla bile Anayasa'ya aykırılık savında bulunulamaz. 7 Kasım 1982'de halkoyu ile kabul edilen Türkiye Cumhuriyeti
Anayasası'nın öngördüğü biçimde yapılan ilk seçimler sonucu oluşan Türkiye
Büyük Millet Meclisi'nin ilk Başkanlık Divanı 6.12.1983'de toplanmış ve böylece
yasama görevinin kullanılması, yeni bir düzene bağlanarak, ulusal istenci
temsil eden yasama meclisine bırakılmıştır. Anayasakoyucunun, söz konusu kural ile Milli Güvenlik Konseyi ve
Danışma Meclisi'nin yasama yetkisini tek başına ya da birlikte kullandığı
dönemde kabul edilen bütün yasalar ve kanun hükmünde kararnameler ile 2324
sayılı Anayasa Düzeni Hakkında Yasa uyarınca alınan karar ve yapılan işlemleri
Anayasa Mahkemesi'nin denetimi dışında tutmak amacında olduğu anlaşılmaktadır. 27.10.1980 günlü, 2324 sayılı "Anayasa Düzeni Hakkında
Kanun"un 4. maddesinde; "Milli Güvenlik Konseyinin bildiri ve
kararlarında yer alan ve yer alacak olan hükümlerle 12 Eylül 1980 tarihinden
sonra çıkarılan ve çıkarılacak olan Bakanlar Kurulu Kararnamelerinin ve üçlü
kararnamelerin yürütülmesinin durdurulması ve iptali" isteminin ileri
sürülemeyeceği öngörülmekte, 6. maddesinde de; "Milli Güvenlik Konseyinin
Bildiri ve Kararlarında yer alan ve alacak olan hükümlerle Konseyce kabul
edilerek yayımlanan ve yayımlanacak olan kanunların 9 Temmuz 1961 tarihli ve
334 sayılı Anayasa hükümlerine uymayanları Anayasa değişikliği olarak ve
yürürlükteki kanunlara uymayanları da kanun değişikliği olarak yayımlandıkları
tarihte ve metinlerinde gösterilen tarihlerde yürürlüğe girer"
denilmektedir. Buradaki amaç hiç kuşkusuz, olağanüstü dönemin olağanüstü
koşullarının gerektirdiği işlemlere yasal kolaylık sağlayabilmektir. Anayasa
Düzeni Hakkında Yasa, 1982 Anayasası'nın Geçici 3. maddesiyle yürürlükten
kaldırıldığı için Anayasa'nın Geçici 15. maddesinin konulmasına gereksinim
duyulmuştur. Anayasa'da genel nitelikleri belirli konulan düzenleyen kurallar
yanında, belirli konulan düzenleyen özel kurallar da vardır. Bilindiği üzere
bir konu, kendine özgü kurallarla düzenlenmemişse sorunların çözümünde genel
kurallara gidilir, ancak o konuda özel düzenlemeler varsa ve bu düzenlemeler
açık seçikse artık genel kurallara başvurulması düşünülmez. Anayasa kural ve ilkeleri, etki ve değer bakımından eşit olup
hangi nedenle olursa olsun birinin ötekine üstün tutulmasına olanak
bulunmadığından, bunların bir arada ve hukukun genel kuralları gözönünde
tutularak uygulanmaları zorunludur. Sözü edilen Geçici 15. maddenin de bir
Anayasa kuralı olarak, Anayasa'da yer almış bulunandiğer kurallarla etki ve
değer bakımından eşit olduğunda kuşku yoktur. Bu bakımdan, Anayasa'da yer alan
bu ve bunun gibi belli bir konuya ilişkin kuralların Anayasa'da varolan genel
ilkelerden ayrı nitelikte oldukları ileri sürülerek Anayasa'ya
aykırılıklarından söz edilemez. Anayasa'da belli bir konuyu düzenleyen özel
ilke varken, o konuyu da kapsamı içine alabilecek nitelikte bir genel ilke
bulunsa bile onun değil, konuya özgü Anayasa ilkelerinin uygulanması gerekir. Söz konusu maddenin, "Geçici madde" olarak adlandırılmış
bulunması etki ve değer bakımından Anayasa'nın öteki maddelerinden daha zayıf
ve önemsiz olduğu biçimde yorumlanmasına neden olamaz. Çünkü, geçici maddeler
genellikle geçiş dönemlerine ilişkin işlemlerin uygulama yöntemini ve kapsamını
gösteren ayrık hükümleri içerirler. Hukukta genel kural olarak, yasalar,
yayımından sonraki olaylara ve durumlara uygulanırlar. Bu ilkenin en çarpıcı
ayrıklığı, yasalardaki geçici kurallardır. Bu nedenle yasaların geçici
maddeleri ile esas maddeleri arasındaçelişildik varsa, özel niteliği nedeniyle,
esas maddeden önce uygulanırlar. Çünkü, yasakoyucu, kuralın ayrıklığında kamu
yaran görmüştür. Bilindiği gibi, özel düzenlemenin genel düzenlemeden önce
geleceği hukukun genel bir ilkesidir. Bu nedenle, bir yasada öncelik alan
geçici maddeler uygulanıp sonuçlan tümüyle alındıktan sonra yürürlükten kalkmış
olurlar. Aksi takdirde, yasalardaki geçici maddeler, yasanın bir ayrıklık
olarak kapsadıktan konularla birlikte geçerliliklerini sürdürürler. Başka bir
anlatımla, yasakoyucunun yasa tekniği, kamu hizmetinin niteliği, yasama
politikasının gereği olarak ayrık kurallar koyabileceğinde duraksanamaz. Yasalar herşeyden önce, sözü ile uygulanır. Yasa metinlerinin,
kullanılan sözcüklerin hukuk dilindeki anlamlarına göre anlaşılması gerekir.
Yasa kuralının, günün sosyal ve ekonomik gerekleriyle çeliştiği sanılsa bile
yürürlükte kaldığı sürece uygulanması, hukukun gereğidir. Kimi düşünce ve
gerekçelerle bu kuralın dışına çıkılması, metinlerin anlamlarından başka
biçimlerdeyorumlanması, metnin bir tür düzeltilmesine kalkışılması, aslında
yasada Olmayanı yasaya yakıştırmak ve yorum yoluyla amacını değiştirmek ya da
yasakoyucunun yerini almak olur. Anayasa Mahkemesi, Anayasa'ya aykırılık savını incelerken, öbür
yargı organları da denetimlerini yapar ya da bir yasayı uygularken öncelikle
yasaların sözel içeriklerini gözönünde tutmaktadırlar. Öte yandan Anayasa'nın
bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi, Anayasa'nın 11. maddesinde; "Anayasa
hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer
kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır. Kanunlar Anayasaya aykırı olamaz." biçiminde açıklanmıştır.
Anayasa'nın bu temel ilke ve buyruğuna uygun ve anayasal koruma altında bulunan
yasa kurallarının Anayasa'ya aykırılığı elbette düşünülemez. Anayasanın uluslararası andlaşmaları uygun bulma ile ilgili 90.
maddesinde de; "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar
kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa
Mahkemesine başvurulamaz." hükmü yer almaktadır. Bu ve Geçici 15.
maddedeki düzenleme, Anayasa'da yer alan genel hukuk ilkelerinin ayrıklığını
oluşturan ulusal ve uluslararası uzlaşmalarla ilgili siyasal ağırlıklı
kurallardır. Geçici 15. maddenin tümü dikkatli olarakincelendiğinde, yapılan
düzenlemede konu edilen yasalar için mutlak bir dokunulmazlığın sağlandığını
söylemek güçtür. Her şeyden önce Anayasa'da yer alan hukuk devleti ilkesi buna
olur vermez. Bu madde kapsamındaki, olağanüstü yönetimin olağanüstü koşullan
altında çıkarılan yasalarla yasa hükmündeki kararnamelerin geçilen demokratik
düzen içinde değiştirilmesine ya da yürürlükten kaldırılmasına değin Anayasa'ya
uygunluk denetimi yolu ile belirtilen dönemin tartışma konusu yapılmamasında kamu
yaran görülmüştür: Ancak yasakoyucu, siyasal ve sosyal gelişmelere ve
gereksinimlere göre, söz konusu yasal kurallardan gerekli gördüklerini
değiştireceği ya da kaldırabileceği gibi Anayasa'da öngörülen koşullara uyarak
Anayasa'daki geçici maddeleri de kaldırabilir. Bunlar dışında bir yargı
organının Anayasa'yı dışlayan bir yorumla Geçici 15. maddeyi etkisiz duruma
getirmesi olanaksızdır. Anayasa'nın "Egemenlik Kayıtsız Şartsız Milletindir. Türk Milleti, egemenliğini, Anayasa'nın koyduğu esaslara göre, yetkili
organları eliyle kullanır. Egemenliğin kullanılması, hiçbir surette hiçbir kişiye, zümreye
veya sınıfa bırakılamaz. Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan
bir devlet yetkisi kullanamaz." açıklığını taşıyan 6. maddesi de çok
önemli temel bir ilke getirmiştir. Bu ilke tüm yetkilerin kaynağını Anayasa'dan
alma zorunluluğunu, böyle olmadıkça geçersiz sayılacağını göstermektedir. Yukarıda açıklandığı üzere Anayasa, geçici 15. maddesi ile bir
dönemin yasal işlemlerinin Anayasa'ya aykırılığı savında bulunulmasını uygun
görmemiş, bir anlamda yasaklamıştır. Ancak bunların hukuk devleti ilkesine
uygun biçimde yargı denetimine açılması, Anayasa'ya aykırılık savında bulunma
ve inceleme yasağının kaldırılmasına bağlı olup bu da Anayasa'nın 87. maddesi
uyarınca doğrudan yasama organının görev ve yetkisi kapsamına girmektedir. Bu durumda söz konusu kural hakkında, Anayasa Mahkemesi'ne
başvurulmasına Anayasa'nın geçici 15. maddesi olanak vermediğinden itirazın,
başvuran Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddi gerekir. Güven DİNÇER bu görüşe katılmamıştır. V- SONUÇ : 4.1.1961 günlü, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun değişik 367.
maddesinin itiraz konusu birinci fıkrasının davada uygulanacak kural olduğuna
OYBİRLİĞİYLE, ancak Anayasa'nın geçici 15. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında
bulunduğundan başvuran mahkemenin yetkisizliği yönünden itirazın REDDİNE, Güven
DİNÇER'in karşıoyu ve OYÇOKLUĞUYLA, 17.3.1992 gününde karar verildi. Başkan Yekta Güngör
  ÖZDEN Başkanvekili Güven DİNÇER Üye Servet TÜZÜN Üye Mustafa ŞAHİN Üye İhsan PEKEL Üye Selçuk TÜZÜN Üye Ahmet N. SEZER Üye Erol CANSEL Üye Yavuz
  NAZAROĞLU Üye Haşim KILIÇ Üye Yalçın ACARGÜN KARŞIOY
YAZISI Esas Sayısı : 1992/21 Karar Sayısı : 1992/19 I- 12 Eylül 1980 tarihinden ilk genel seçimler sonucu toplanacak
Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin Başkanlık Divanı oluşuncaya kadar geçen süre
içinde çıkarılan Kanunlar ve Kanun Hükmünde Kararnameler ile 2324 sayılı
Anayasa Düzeni Hakkında Kanun uyarınca çıkarılankarar ve tasarrufların
Anayasa'ya aykırılığının iddia edilemeyeceği yolundaki Anayasa'nın geçici 15
inci maddesinin son fıkrasındaki kuralın, maddenin bütünü ile birlikte
değerlendirilmesi ve yorumlanması gerekir. Anayasa'nın geçici 15 inci maddesi, belirli bir dönemde fevkalade
şartlar altında siyasal görev yapan Milli Güvenlik Konseyi ve Danışma Meclisi
Üyeleri ile bu dönemde alınan kararlan uygulayan kamu görevlilerini cezai, mali
ve hukuki sorumluluktan koruyan kurallar bütünüdür. Bu dönemde çıkarılan Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerin
Anayasa'ya aykırılığının iddia edilememesi, o dönem karar ve tasarruflarının
daha sonra Anayasa'ya aykırılık yoluyla hukuki tartışma konusu yapılmasını
önlemeye yöneliktir. Yoksa, bu olağanüstü dönem aşıldıktan ve demokratik ve
normal anayasal döneme geçildikten sonra 1980 - 1983 yıllan arasında çıkan kanunların
uygulanması nedeni ile mahkemelerin itiraz yoluyla yaptıkları Anayasa'ya
aykırılık başvuruların önlemeye yönelik değildir. Nitekim, 1961 Anayasası'nın
1982 Anayasası'nın geçici 15 inci maddesinin son fıkrasına paralel olan geçici
4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Anayasa Mahkemesi'ne itiraz yolunu
kapatmak için çok ayrıntılı bir düzenleme yapmıştır. Geçici 15 inci madde bu
derece ayrıntılı ve kapsamlı düzenlenmemiştir. 1961 ve 1982 Anayasaları'nın, bu
iki maddesinin mukayesesi, geçici 15 inci maddenin Anayasa'ya aykırılık
iddiasını önlemek için değil hukuki sorumluluk konusunu çözümlemek için
konulduğunu açıkça göstermektedir. II- Anayasa'nın geçici 15 inci maddesinin Anayasa'nın yürürlüğü
ile ilgili 177 inci maddesi ile birlikte yorumlanması gerekir. Sözü edilen
madde hükümleri yürürlükte olan ve Anayasa'ya aykırılık taşıyan tüm hukuk
kurallarının yeni anayasa dönemi içindeki durumunu ele almakta ve açıklığakavuşturmaktadır.
177 inci maddenin (e) bendi hükmüne göre, Anayasa hükümlerinin mevcut kurum ve
kurallarla olan çelişkileri doğrudan doğruya Anayasa hükümlerinin uygulanması
ile çözümlenebilecektir. Anayasa'nın 177 inci maddesinin (e) bendi hükmü ile Anayasa'nın
geçici 15 inci maddesindeki Anayasa'ya aykırılık iddiasını engelleyen hüküm, 12
Eylül 1980 ile TBMM'nin açılışı arasındaki tesis edilen tasarrufların
tartışılması dışında bütün Anayasa'ya aykırılık iddialarına imkan verici
anlamdadır. III- Geçici 15 inci madde ile ilgili olarak yapılacak engelleyici
bir yorum 1980-1983 yıllarında yürürlüğe konulan sayılan sekizyüzü bulan güncel
bir yasal düzenleme grubunun anayasal denetimini sürekli engelleme demektir.
1961 Anayasası'nın geçici 4 üncü maddesi ilebaşlayan ve 1982 Anayasası'nın
geçici 15 inci maddesi ile sürdürülen bu durum, pek çok konuda Türkiye'yi
Anayasası ile değil anayasanın yasaklayıcı geçici hükümleri ile yönetilen bir
ülke olma yükü altında bırakmaktadır. Anayasal yorumlarda anayasal hakların
eksiksiz kullanılması ve anayasal müesseselerin bütünüyle çalışması temel yorum
kuralı olmalıdır. Anayasa kurallarında belirsizlik ve uyumsuzluk hallerinde
Anayasa hükümlerinin bu yönde yorumlanması ve Anayasa'nın geçici 15 inci ve 177
inci maddelerininbu anlayışla ele alınarak Anayasa'ya uygunluk denetiminin
yapılması gerekir. Yukarıda açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 152 ve Anayasa
Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 28 inci maddesine
göre Mahkemenin itiraz başvurusunun esastan incelenmesi gerektiği oyuyla karara
karşıyım. Güven
  DİNÇER Başkanvekili