ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı       :  2015/96 Karar Sayısı    :  2016/9 Karar Tarihi   :  10.2.2016 R.G. Tarih-Sayı   : 
23.2.2016 – 29633 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: Karaman 1. Asliye
Hukuk Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU: 12.1.2011 tarihli ve 6100
sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20. maddesinin (1) numaralı fıkrasının
birinci cümlesinde yer alan ".bu karar verildiği anda kesin ise bu
tarihten." ibaresinin Anayasa'nın 36. maddesine aykırılığı
ileri sürülerek iptaline karar verilmesi talebidir. OLAY: Davacı tarafından banka ile imzalanan kredi sözleşmesi
gereğince kredi tahsis edilen davalıdan kredi kullanım esnasında tahsil edilen
ekspertiz ücretinin iadesi hakkında Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı
tarafından verilen kararın iptali ve icrasının durdurulmasına karar verilmesi
talebiyle açılan davada, itiraz konusu kuralın Anayasa'ya aykırı olduğu
kanısına varan Mahkeme, iptali için başvurmuştur. I- İPTALİ İSTENİLEN KANUN HÜKMÜ Kanun'un itiraz konusu ibarenin de yer aldığı 20. maddesinin (1)
numaralı fıkrası şöyledir: "Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde,
taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten ,
süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği
tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ
tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava
dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir.
Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir." II- İLK İNCELEME 1. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümler uyarınca, Zühtü ARSLAN,
Burhan ÜSTÜN, Engin YILDIRIM, Serdar ÖZGÜLDÜR, Serruh KALELİ, Osman Alifeyyaz
PAKSÜT, Recep KÖMÜRCÜ, Alparslan ALTAN, Nuri NECİPOĞLU, Hicabi DURSUN, Celal
Mümtaz AKINCI, Erdal TERCAN, Muammer TOPAL, M. Emin KUZ, Hasan Tahsin GÖKCAN,
Kadir ÖZKAYA ve Rıdvan GÜLEÇ'in katılımlarıyla 25.11.2015 tarihinde yapılan ilk
inceleme toplantısında, dosyada eksiklik bulunmadığından
işin esasının incelenmesine, OYBİRLİĞİYLE karar
verilmiştir. III- ESASIN İNCELENMESİ 2. Başvuru kararı ve ekleri, Raportör Berrak YILMAZ tarafından
hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, itiraz konusu kanun hükmü, dayanılan ve
ilgili görülen Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile diğer yasama
belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü. A- İtirazın Gerekçesi 3. Başvuru kararında özetle, kesin ve kamu düzenine ilişkin
yetkinin dava şartları arasında olduğu, bu nedenle mahkeme tarafından duruşma
açılmasına ve tarafların çağrılmasına gerek görülmeksizin dosya üzerinden,
tarafların yokluğunda yetkisizlik kararı verilebildiği, bu durumda karar
yoklukta verildiği için tarafların karar içeriğinden haberdar olmalarının
mümkün olmadığı, Kanun'un verdiği iki haftalık sürenin tarafların yokluğunda
başlayıp sona ereceği, ilgililerin kararın içeriğinden ancak kararın tebliği
ile haberdar olabileceği, ancak tarafların yokluklarında kesin olarak verilen
yetkisizlik kararlarında ilgililere tebliğ olmadığı için karar içeriğinden
haberleri olamayacağından iki haftalık sürenin kullanılamayacağı ve davanın
açılmamış sayılmasına karar verileceği, taraflar için Kanun'un vermiş olduğu
sürenin, haberdar olmadıkları kararın verilme anından başlatılmasının hak arama
özgürlüğünü ortadan kaldırdığı, öğretide ve yargısal uygulamalarda da yoklukta
verilen kararlarda, başvuru süresinin kararın verildiği andan başlatılmasının
adalete aykırı olacağının benimsendiği, genel olarak süreleri düzenleyen
Kanun'un 91. maddesinde, sürelerin taraflara tebliğ tarihinden veya kanunda
öngörülen hallerde tefhim tarihinden itibaren işlemeye başlayacağının
düzenlendiği, yoklukta verilen bir karar ile ilgili sürenin kararın verildiği
tarihten başlamasının Kanun'un 91. maddesiyle de çeliştiği belirtilerek
kuralın, Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olduğu ileri sürülmüştür. B- Anayasa'ya Aykırılık Sorunu 4. 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri
Hakkında Kanun'un 43. maddesi uyarınca, kural Anayasa'nın 13. maddesi yönünden
de incelenmiştir. 5. İtiraz konusu kuralın da yer aldığı (1) numaralı fıkrada,
görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu
karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna
başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna
başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki
hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da
yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekeceği, aksi takdirde, bu
mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği hüküm altına
alınmıştır. İtiraz konusu kural ".bu karar verildiği anda kesin
ise bu tarihten." ibaresidir. 6. Anayasa'nın 13. maddesinde, "Temel hak ve
hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde
belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu
sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik
Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz." denilmektedir. 7. Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fıkrasında, " Herkes,
meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı
veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. "
hükmüne yer verilmiştir. Maddeyle güvence altına alınan hak arama özgürlüğü ve
adil yargılanma hakkı, kendisi bir temel hak niteliği taşımasının yanında,
diğer temel hak ve özgürlüklerden gereken şekilde yararlanılmasını ve bunların
korunmasını sağlayan en etkili güvencelerden biridir. 8. Demokratik toplumlarda temel hak ve özgürlükler yönünden
serbestlik asıl, sınırlama ise istisnadır. Anayasalar temel hak ve
özgürlüklerin hangi nedenlerle ve ne ölçüde sınırlandırılabileceğini
belirlemektedir. Bu anlamda, Anayasa'nın 13. maddesinde temel hak ve
özgürlüklerin sınırlanmasına ilişkin kurallara yer verilmiştir. 9. Öte yandan, Anayasa Mahkemesinin yerleşik içtihat hâlini alan
kararlarında belirtildiği üzere, her temel hak ve özgürlüğün doğasından
kaynaklanan sınırları da bulunmaktadır. Birlikte yaşamanın zorunlu sonucu
olarak, hak ve özgürlüklerin başkalarının aynı hak ve özgürlüklerden
faydalanmasını engelleyici, başkalarına zarar verici mahiyette kullanılmaması
gerekir. Ayrıca, Anayasa'nın başka maddelerinde yer alan kuralların da temel hak
ve hürriyetin bir diğer sınırını oluşturabilmesi mümkündür. 10. Anayasa'nın 36. maddesinde, hak arama özgürlüğü güvence altına
alınmıştır. Maddede, hak arama özgürlüğü için herhangi bir sınırlama nedeni
öngörülmemiş olmakla birlikte, bunun hiçbir şekilde sınırlandırılması mümkün
olmayan mutlak bir hak olduğu söylenemez. Özel sınırlama nedeni öngörülmemiş
hakların da hakkın doğasından kaynaklanan bazı sınırları bulunduğu kabul
edilmektedir. Ayrıca hakkı düzenleyen maddede herhangi bir sınırlama nedenine yer
verilmemiş olsa da, Anayasa'nın başka maddelerinde yer alan kurallara dayanarak
bu hakların sınırlandırılması mümkün olabilir. Dava açma hakkının kapsamına ve
kullanım koşullarına ilişkin bir kısım düzenlemelerin hak arama özgürlüğünün
doğasından kaynaklanan sınırları ortaya koyan ve hakkın norm alanını belirleyen
kurallar olduğu açıktır. Ancak, bu sınırlamalar Anayasa'nın 13. maddesinde yer
alan güvencelere aykırı olamaz. 11. Temel hak ve özgürlükler özlerine dokunulmaksızın yalnızca
Anayasa'da öngörülen sebeplerle ve ancak kanunla sınırlanabilir.
Dokunulamayacak "öz" , her temel hak ve özgürlük açısından
farklılık göstermekle birlikte kanunla getirilen sınırlamanın hakkın özüne
dokunmadığının kabulü için temel hakların kullanılmasını ciddî surette güçleştirip,
amacına ulaşmasına engel olmaması ve etkisini ortadan kaldırıcı bir nitelik
taşımaması gerekir. 12. Temel hak ve özgürlüklerin özlerine dokunulmaksızın yapılan
sınırlamalar yönünden ise bu sınırlamaların, demokratik toplum düzeninin
gerekleri ile ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı belirtilmiştir. Bir başka
deyişle, öze dokunan sınırlamalar, " demokratik toplum düzeninin
gerekleri " ve " ölçülülük" ilkelerine evleviyetle
aykırı olacağından, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunan sınırlamalar
yönünden " demokratik toplum düzeninin gerekleri " ve " ölçülülük" ilkeleri
bakımından ayrıca inceleme yapılmasına gerek bulunmamaktadır. 13. Öze dokunma yasağını ihlal etmeyen müdahaleler yönünden
gözetilmesi öngörülen " demokratik toplum düzeninin gerekleri "
kavramı, öncelikle ilgili hak yönünden getirilen sınırlamaların zorunlu ya da
istisnai tedbir niteliğinde olmalarını, başvurulabilecek en son çare ya da
alınabilecek en son önlem olarak kendilerini göstermelerini gerektirmektedir.
" Demokratik toplum düzeninin gerekleri "nden olma, bir
sınırlamanın demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyacın
karşılanması amacına yönelik ve ölçülü olmasını ifade etmektedir. 14. Anayasa'nın 13. maddesinde ifade edilen " ölçülülük
ilkesi ", temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin
başvurularda dikkate alınması gereken bir diğer ilkedir. Demokratik toplum
düzeninin gerekleri ve ölçülülük ilkeleri, iki ayrı kriter olarak düzenlenmiş
olmakla birlikte bu iki kriter arasında sıkı bir ilişki vardır. Temel hak ve
özgürlüklere yönelik herhangi bir sınırlamanın, demokratik toplum düzeni için
gerekli nitelikte, başka bir ifadeyle öngörülen kamu yararı amacını
gerçekleştirmekle birlikte, temel haklara en az müdahaleye olanak veren ölçülü
bir sınırlama niteliğinde olup olmadığının incelenmesi gerekir. 15. Ölçülülük, temel hak ve özgürlüklerin sınırlanma amaçları ile
sınırlama araçları arasındaki ilişkiyi yansıtır. Ölçülülük denetimi, ulaşılmak
istenen amaçtan yola çıkılarak bu amaca ulaşılmak için seçilen aracın
denetlenmesidir. Bu sebeple, kuralın hedeflenen amaca ulaşabilmek için
elverişli, gerekli ve orantılı olup olmadığı değerlendirilmelidir. 16. Belirtilen nitelikleri gereği, Anayasa'nın 13. maddesinde yer
alan ve aralarında sıkı bir ilişki bulunan, " temel hak ve hürriyetlerin
özü ", " demokratik toplum düzeninin gerekleri " ve
" ölçülülük ilkesi " kavramları, bir bütünün parçaları olup,
" demokratik bir hukuk devleti "nin özgürlükler rejiminde
gözetilmesi gereken temel ölçütleri oluşturmaktadır. 17. Demokratik toplum hak arama özgürlüğünün tüm bireyler
açısından mümkün olan en geniş şekilde güvence altına alındığı bir düzeni
gerektirir. Demokrasilerde devlete düşen görev, bireyin hak arama özgürlüğünü
kullanabilme imkânına sahip olmasını sağlamak, özellikle de bu imkânı ortadan
kaldırmaya yönelik tutumlardan kaçınmak ve bu yönde gelebilecek olumsuz
müdahaleleri engellemektir. Hak arama özgürlüğüne demokratik toplum düzeni yönünden zorunlu olmadıkça Devletin
müdahale etmemesi gerekir. Bu hak meşru amaçlarla sınırlandırılabilir
ise de bu sınırlama kişilerin bu hakkını yok edecek veya kullanılamaz hale
getirecek şekilde yapılmamalıdır. 18. Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama
özgürlüğünün temel unsurlarından biri mahkemeye erişim hakkıdır. Kişinin
uğradığı bir haksızlığa veya zarara karşı kendisini savunabilmesi ya da maruz
kaldığı haksız bir uygulama veya işleme karşı haklılığını ileri sürüp
kanıtlayabilmesi ve zararını giderebilmesinin en etkili yolu, yargı mercileri
önünde dava hakkını kullanabilmesidir. Mahkemeye erişim hakkı, bireylerin
iddia ve savunmalarını bir yargı mercii önünde ileri sürebilmelerine imkân sağlayan
ve adil yargılanma hakkının bir unsuru olarak kabul edilen bir haktır. 19. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne göre, ulusal yasalarda
mahkemeye erişim hakkının sağlanma derecesi, demokratik bir toplumdaki hukuk
devleti ilkesi çerçevesinde, kişilerin mahkemeye erişim hakkını güvence altına
almaya yetecek ölçüde olmalıdır.  Mahkemeye erişim hakkı mutlak olmayıp
bazı sınırlamalara tâbi olabilir. Bununla birlikte uygulanan sınırlamalar,
mahkemeye erişim hakkının özünü zedeleyecek ölçüde veya şekilde olmamalıdır ( Ashingdane/Birleşik
Krallık , B.No:8225/78, 28.5.1985, § 57). Ayrıca mahkemeye erişim hakkının
etkili olabilmesi, haklarına müdahale teşkil eden bir eyleme karşı koymak için
kişinin açık ve pratik bir imkâna sahip olmasını gerektirir ( Bellet/Fransa ,
B.No: 23805/94, 4.12.1995, § 36). 20. İtiraz konusu kural ile taraflardan birinin, verildiği anda
kesin olan görevsizlik veya yetkisizlik kararlarında bu tarihten itibaren iki
hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurabileceği öngörülmektedir. 21. İtiraz konusu ibareyle getirilen düzenleme incelendiğinde,
düzenlemenin adil yargılanma hakkının bir unsuru olan " mahkemeye erişim
hakkı "na ve dolayısıyla da adil yargılanma hakkına yönelik bir
müdahale olduğu açıktır. Kuralla, verildiği anda kesin olan görevsizlik
veya yetkisizlik kararlarında tebliğ veya tefhime gerek olmaksızın sürenin
bu kararların verildiği tarihten itibaren başlayacağı
öngörülmektedir. Bu süre içinde başvurulmadığı takdirde ise görevsizlik ve
yetkisizlik kararı veren mahkeme davanın açılmamış sayılmasına karar
verecektir. Kuralın yer aldığı maddenin gerekçesinde, görevsizlik veya
yetkisizlik kararlarının kanun yoluna tâbi olmadığı için kesin olması halinde
sürenin bu tarihten başlayacağı ifade edilmektedir. Kanun koyucunun, kuralla, miktar
veya değeri Kanun'da belirlenen sınırı geçmeyen malvarlığı davalarında verilen
görevsizlik veya yetkisizlik kararlarında, tarafların dava dosyasının görevli
veya yetkili mahkemeye gönderilmesini talep için Kanun'da öngörülen sürenin
kararın verildiği tarihten itibaren başlatılması suretiyle, dolaylı şekilde
yargılamanın hızlandırılması ve mahkemelerin iş yükünün azaltılmasını sağlamayı
amaçladığı anlaşılmaktadır. Bu durumda getirilen düzenleme ile ulaşılmak
istenen amaç arasında makul bir dengenin bulunup bulunmadığına
bakılmalıdır. 22. Ölçülülük ilkesi gereğince, getirilen düzenleme ile ulaşılmak
istenen amaç arasında makul bir dengenin bulunması gerekmektedir. 
Orantılılık olarak da ifade edilen ölçülülüğün bu alt ilkesi, amaca ulaşmak
için gerekli olan önlemin alınmasına imkân tanımakta, ancak amaca ulaşmak için
gerekli olmayan önlemlere başvurulmasına ve ilgili hakkın ölçüsüz bir şekilde
sınırlanmasına müsaade etmemektedir. Demokratik bir toplumda, temel hak ve
özgürlüklere getirilen sınırlamanın, bu sınırlamayla güdülen amacın
gerektirdiğinden fazla olmaması gerekir. Orantılılık ilkesi, meşru bir amaca
ulaşmak için gerekli olan sınırlayıcı araçlardan daha hafif olanı tercih
edilebilecekken daha ağır olanına başvurulmasına izin vermez. 23. Sürelerin başlamasını düzenleyen Kanun'un 91. maddesinde,
sürelerin, taraflara tebliğ tarihinden veya kanunda öngörülen hâllerde, tefhim
tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı öngörülmektedir. Bu bağlamda mahkeme
tarafından verilen bir kararın davanın taraflarınca öğrenilebilmesi ancak
tebliğ veya tefhim yoluyla mümkün olabilmektedir. İtiraz konusu kural ise bu
genel kuraldan ayrılmakta ve verildiği anda kesin olan görevsizlik veya
yetkisizlik kararlarında, kararın tebliğ veya tefhimi koşulunu aramamakta ve
sürenin kararın verildiği tarihten itibaren başlayacağını öngörmektedir. 24. Hukuk yargılamasında bir davanın genel mahkemelerde ya da özel
mahkemelerde görüleceği hakkında kurallar görev kuralları olup, Kanun'un 1.
maddesi gereğince kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmekte ve bir
mahkemenin görevsizliğine ilişkin kararlar davanın her aşamasında mahkemece
resen ya da taraflardan birinin itirazı üzerine verilebilmektedir. Davanın
hangi yer mahkemesinde görüleceği hakkında kurallar ise yetki kuralları olup,
kanunda uyuşmazlığın sadece o yer mahkemelerinde görüleceğinin belirtildiği
kesin yetki kurallarının varlığı halinde de davanın her aşamasında mahkemece
resen ya da taraflardan birinin itirazı üzerine yetkisizlik kararı
verilebilmektedir. Bu kararlar, duruşmada taraflardan birinin ya da
her iki tarafın yokluğunda verilebileceği gibi mahkeme tarafından Kanun'un 320.
maddesi gereğince taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden de
verilebilmektedir. Bu şekilde verilen görevsizlik veya yetkisizlik
kararlarının itiraz konusu kural gereğince tebliğ veya tefhim edilmesi
aranmadığından, tarafların verilen kararları öğrenme imkânı son derece sınırlı
olmaktadır. 25. Bu hallerde verilen kararı öğrenme imkânı olmayan tarafın,
dava dosyasının görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etme imkânı
da bulunmayacaktır. Bu durumda ise davanın açılmamış sayılmasına karar
verilmesi nedeniyle tarafların, dosya kendisine gönderilen mahkemede
görülecek davanın, ilk davanın devamı sayılma hakkından yararlanamayacağından
usul hukuku anlamında hak kayıpları yaşayacağı kuşkusuzdur. Zira davacı
davasını yeniden harç ödemek suretiyle tekrar açmak zorunda kalacak, görevsiz
veya yetkisiz mahkemede dava açılması ile kazanılmış olan zamanaşımının
kesilmesi, hak düşürücü sürenin korunması gibi haklar ile bu mahkemeler
tarafından verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati hacizler ortadan kalkacaktır. Bu
bağlamda tarafların henüz varlığından haberdar olmadığı bir kararın verildiği
tarihten itibaren iki haftalık süre içinde başvurmadığından bahisle verilecek
olan davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karar, ortaya çıkardığı hukuki
sonuçlar itibarıyla hak arama özgürlüğünü amacını aşacak şekilde
sınırlandırmaktadır. 26. Ayrıca, dava dosyasının
görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilebilmesi için kararın
verildiği tarih esas alınarak tebliğ veya tefhim öngörmeyen kuralın, mahkemeye
ulaşmada açık ve pratik bir imkân sunduğu da söylenemez. Dolayısıyla kuralla
mahkemeye erişim hakkına getirilen sınırlama, hak arama özgürlüğüne ilişkin
hakkın Anayasa'da ifade edilen sınırlarını aşmakta ve bu hakkın kullanılmasını
önemli ölçüde zorlaştırmaktadır. Kuralla bireylerin mahkemeye erişim hakkına
getirilen sınırlama demokratik toplum düzeninde gerekli olmayan ölçüsüz bir sınırlama
niteliğinde olduğundan Anayasa'ya aykırıdır. 27. Açıklanan nedenlerle kural, Anayasa'nın 13.
ve 36. maddelerine aykırıdır. İptali gerekir. IV- İPTAL HÜKMÜNÜN YÜRÜRLÜĞE GİRECEĞİ GÜN SORUNU 28. Anayasa'nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasında, " Kanun,
kanun hükmünde kararname ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da
bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmî Gazetede yayımlandığı tarihte
yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe
gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmî Gazetede
yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez. " denilmekte, 6216
sayılı Kanun'un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrasında da bu kural
tekrarlanmaktadır. 29. 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun
20. maddesinin (1) numaralı fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ".bu
karar verildiği anda kesin ise bu tarihten." ibaresinin iptal edilmesi
nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu yararını ihlal edecek nitelikte
görüldüğünden, Anayasa'nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasıyla 6216 sayılı
Kanun'un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrası gereğince bu ibareye ilişkin iptal
hükmünün, kararın Resmî Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra
yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. V- HÜKÜM 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20.
maddesinin (1) numaralı fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ".bu
karar verildiği anda kesin ise bu tarihten." ibaresinin
Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, iptal hükmünün, Anayasa'nın
153. maddesinin üçüncü fıkrası ile 6216 sayılı Kanun'un 66. maddesinin (3)
numaralı fıkrası gereğince, KARARIN RESMÎ GAZETE'DE YAYIMLANMASINDAN BAŞLAYARAK
DOKUZ AY SONRA YÜRÜRLÜĞE GİRMESİNE, 10.2.2016 tarihinde OYBİRLİĞİYLE
karar verildi. Başkan Zühtü ARSLAN Başkanvekili Burhan ÜSTÜN Başkanvekili Engin YILDIRIM Üye Serdar
  ÖZGÜLDÜR Üye Serruh KALELİ Üye Osman
  Alifeyyaz PAKSÜT Üye Recep
  KÖMÜRCÜ Üye Alparslan
  ALTAN Üye Nuri NECİPOĞLU Üye Hicabi DURSUN Üye Celal Mümtaz
  AKINCI Üye Erdal TERCAN Üye Muammer TOPAL Üye M. Emin KUZ Üye Hasan Tahsin
  GÖKCAN Üye Kadir ÖZKAYA