ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı     :  2018/1 Karar Sayısı  :  2018/83 Karar Tarihi :  11/7/2018 R.G.Tarih-Sayısı   : 
20/2/2019-30692 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: İstanbul 1. Fikrî ve
Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU: 12/1/2011 tarihli ve 6100
sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 398. maddesinin Anayasa’nın 13., 19. ve
38.  maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptaline karar verilmesi
talebidir. OLAY: Tarafların ortak yapımcısı oldukları 1999
yılı yapımı sinema eserinin isminin, çekimlerine yeni başlanılan bir başka
sinema eserinin tanıtımlarında ve reklamlarında kullanılmasının önlenmesine
ilişkin olarak verilen ihtiyati tedbir kararına muhalefet edildiği iddiasıyla
6100 sayılı Kanun’un 398. maddesi kapsamında disiplin hapsi verilmesi talebiyle
açılan davada itiraz konusu kuralın Anayasa’ya aykırılık iddiasını ciddi bulan
Mahkeme, iptali için başvurmuştur. I. İPTALİ İSTENEN KANUN HÜKMÜ Kanun’un itiraz konusu kuralın yer aldığı 398. maddesi şöyledir: “Tedbire muhalefetin cezası MADDE 398- (1) İhtiyati tedbir kararının uygulanmasına
ilişkin emre uymayan veya tedbir kararına aykırı davranan kimse, bir aydan altı
aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılır. Görevli ve yetkili mahkeme, esas
hakkındaki dava henüz açılmamışsa, ihtiyati tedbir kararı veren mahkeme; esas
hakkındaki dava açılmışsa, bu davanın görüldüğü mahkemedir.” II.   İLK İNCELEME 1. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü (İçtüzük) hükümleri uyarınca Zühtü
ARSLAN, Burhan ÜSTÜN, Engin YILDIRIM, Serdar ÖZGÜLDÜR, Serruh KALELİ, Osman
Alifeyyaz PAKSÜT, Recep KÖMÜRCÜ, Hicabi DURSUN, Celal Mümtaz AKINCI, Muammer
TOPAL, M. Emin KUZ, Hasan Tahsin GÖKCAN, Kadir ÖZKAYA, Rıdvan GÜLEÇ, Recai
AKYEL ve Yusuf Şevki HAKYEMEZ’in katılımlarıyla 18/1/2018 tarihinde
yapılan ilk inceleme toplantısında öncelikle başvurunun yöntemine
uygunluğu sorunu görüşülmüştür. 2. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu
ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesinde Anayasa Mahkemesine
itiraz yoluyla yapılacak başvurularda izlenecek yöntem belirtilmiştir. 
Maddenin (1) numaralı fıkrasında,  bir davaya bakmakta olan mahkemenin, bu
davada uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin hükümlerini
Anayasa’ya aykırı görmesi hâlinde veya taraflardan birinin ileri sürdüğü
aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varması durumunda, bu fıkrada
sayılan belgeleri dizi listesine bağlayarak Anayasa Mahkemesine göndereceği
kurala bağlanmış, anılan fıkranın (a) bendinde de “iptali istenen
kuralların Anayasanın hangi maddelerine aykırı olduklarını açıklayan gerekçeli
başvuru kararının aslı” , Mahkemeye gönderilecek belgeler arasında
sayılmıştır. Anılan maddenin (4) numaralı fıkrasında ise açık bir şekilde dayanaktan
yoksun veya yöntemine uygun olmayan itiraz başvurularının, Anayasa Mahkemesi
tarafından esas incelemeye geçilmeksizin gerekçeleriyle reddedileceği hükme
bağlanmıştır. 3. İçtüzük’ün 46. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendinde
de itiraz yoluna başvuran Mahkemenin gerekçeli kararında, Anayasa’ya
aykırılıkları ileri sürülen hükümlerin her birinin Anayasa’nın hangi
maddelerine hangi nedenlerle aykırı olduğunun ayrı ayrı ve gerekçeleriyle
birlikte açıkça gösterilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Yine İçtüzük’ün 49.
maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde de Anayasa Mahkemesince yapılan
ilk incelemede, başvuruda eksikliklerin bulunduğu tespit edilirse itiraz yoluna
ilişkin işlerde esas incelemeye geçilmeksizin başvurunun reddine karar verileceği,
(2) numaralı fıkrasında ise anılan (b) bendi uyarınca verilen kararın, itiraz
yoluna başvuran mahkemenin eksiklikleri tamamlayarak yeniden başvurmasına engel
olmadığı belirtilmiştir. 4. Yapılan incelemede, itiraz yoluna başvuran Mahkeme tarafından
6100 sayılı Kanun’un 398. maddesinin (1) numaralı fıkrasının iptali talep
edilmiş ise de ihtiyati tedbir kararına muhalefet durumunda görevli ve yetkili
mahkemeyi düzenleyen (1) numaralı fıkranın ikinci cümlesinin hangi nedenlerle
Anayasa’nın 13., 19. ve 38. maddelerine aykırı olduğunun ayrı ayrı ve
gerekçeleriyle birlikte açıkça gösterilmediği anlaşılmıştır. 5. Buna göre 6216 sayılı Kanun’un 40. maddesinin (1) numaralı
fıkrasının (a) bendi ile İçtüzük’ün 46. maddesinin (1) numaralı fıkrasına
aykırı olduğu anlaşılan 6100 sayılı Kanun’un 398. maddesinin (1) numaralı
fıkrasının ikinci cümlesine yönelik itiraz başvurusunun 6216 sayılı Kanun’un
40. maddesinin (4) numaralı fıkrası gereğince yöntemine uygun olmadığından esas
incelemeye geçilmeksizin reddi gerekir. 6. Açıklanan nedenlerle 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı
Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 398. maddesinin (1) numaralı fıkrasının; A. Birinci cümlesinin esasının incelenmesine, B. İkinci cümlesine yönelik başvurunun, 30/3/2011 tarihli
ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri
Hakkında Kanun’un 40. maddesinin (4) numaralı fıkrası gereğince yöntemine uygun
olmadığından, esas incelemeye geçilmeksizin REDDİNE, OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir . III. ESASIN İNCELENMESİ 7. Başvuru kararı ve ekleri, Raportör Fatma KARAMAN ODABAŞI tarafından hazırlanan işin esasına
ilişkin rapor, itiraz konusu kanun hükmü, dayanılan ve ilgili görülen Anayasa
kuralları ile bunların gerekçeleri ve diğer yasama belgeleri okunup
incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: A.   İtirazın Gerekçesi 8.  Başvuru kararında özetle; yargılamanın yapıldığı mahkeme
hukuk mahkemesi olsa da itiraz konusu kural kapsamında verilen kararın ceza
hukuku alanında sonuç doğurduğu, suçun kanuniliği ilkesi gereği hangi
eylemlerin yaptırıma bağlandığının, suçun yasal unsurlarının, ağırlaştırılmış
hâllerinin yeterince anlaşılır biçimde düzenlenmediği, yargılamanın nasıl
yapılacağı, verilecek karar üzerine başvurulacak kanun yollarına ilişkin bir
düzenlemenin bulunmadığı, kuralla savunma hakkının kısıtlandığı, kuralın
yeterince açık ve anlaşılır olmadığı, hukuk güvenliğini sağlamadığı, disiplin
hapsi ile hürriyetin kısıtlanamayacağı, bir aydan altı aya kadar disiplin hapsi
öngörülmesinin ölçülülük ilkesine aykırı olduğu, kuralla hapis cezasına alt
sınır konulmak suretiyle hâkimin takdir yetkisinin sınırlandırıldığı, disiplin
hapsi şeklindeki yaptırımın tanımının ve ne olduğunun açık, belirli ve
anlaşılır şekilde ortaya konulmamasının cezanın kanuniliği ilkesiyle
bağdaşmadığı belirtilerek kuralın Anayasa’nın 13., 19. ve 38. maddelerine
aykırı olduğu ileri sürülmüştür. B.  Anayasa’ya Aykırılık Sorunu 9. 6216 sayılı Kanun’un 43. maddesi uyarınca kural ilgisi
nedeniyle Anayasa’nın 2. ve 36. maddeleri yönünden de incelenmiştir. 10. İtiraz konusu kuralda ihtiyati tedbir kararının uygulanmasına
ilişkin emre uymayan veya tedbir kararına aykırı davranan kimsenin, bir aydan
altı aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılacağı öngörülmüştür. 11. Anayasa’nın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir hukuk
devleti olduğu belirtilmiştir. Hukuk devleti, eylem ve işlemleri hukuka uygun
olan, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her
alanda adil bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa’ya
aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuk kurallarıyla kendini bağlı sayan ve
yargı denetimine açık olan devlettir. 12. Hukuk devletinin temel unsurlarından biri de belirlilik ilkesidir.
Bu ilkeye göre yasal düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi
bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır,
uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca kamu otoritelerinin keyfî uygulamalarına
karşı koruyucu önlem içermesi gerekir. Belirlilik ilkesi, hukuksal güvenlikle
bağlantılı olup birey, kanundan belirli bir kesinlik içinde hangi somut eylem
ve olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını bilmelidir. Birey
ancak bu durumda kendisine düşen yükümlülükleri öngörebilir ve davranışlarını
ayarlayabilir. 13. Hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleri, hukuk devletinin ön
koşullarındandır. Kişilerin hukuki güvenliğini sağlamayı amaçlayan hukuki
güvenlik ilkesi; hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem
ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde
bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. 14. Hukuk devletinde ceza ve ceza yerine geçen güvenlik
tedbirlerine ilişkin kurallar, Anayasa'nın konuya ilişkin kurallarına aykırı
olmamak kaydıyla, ülkenin sosyal, kültürel yapısı, ahlaki değerleri ve ekonomik
hayatın gereksinimleri göz önüne alınarak saptanacak ceza politikasına göre
belirlenir. Kanun koyucu, cezalandırma yetkisini kullanırken toplumda hangi
eylemlerin suç sayılacağı, bunun hangi tür ve ölçüdeki ceza yaptırımı ile
karşılanacağı, cezalarda alt sınır kabul edilip edilmeyeceği, nelerin
ağırlaştırıcı veya hafifletici sebep olarak kabul edilebileceği konularında
takdir yetkisine sahiptir. Kanun koyucunun bu konudaki tercih ve takdirinin
yerindeliğinin incelenmesi, anayasal denetimin kapsamı dışında kalmaktadır. 15. Kanun koyucu, düzenlemeler yaparken hukuk devleti ilkesinin
bir gereği olan ölçülülük ilkesiyle de bağlıdır. Bu ilke ise elverişlilik , gereklilik ve orantılılık olmak
üzere üç alt ilkeden oluşmaktadır. Elverişlilik , getirilen kuralın
ulaşılmak istenen amaç için elverişli olmasını, gereklilik ,
getirilen kuralın ulaşılmak istenen amaç bakımından gerekli olmasını, orantılılık ise
getirilen kural ile ulaşılmak istenen amaç arasında olması gereken ölçüyü ifade
etmektedir. Bir kuralda öngörülen düzenleme ile ulaşılmak istenen amaç arasında
da ölçülülük ilkesi gereğince makul bir dengenin bulunması
zorunludur. 16. Anayasa'nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesinin birinci
fıkrasında, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle
yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil
yargılanma hakkına sahiptir” hükmüne yer verilmiştir. Aleyhe verilen
hükmün kural olarak başka bir yargı mercii tarafından denetlenmesini talep
etmek de hak arama özgürlüğü kapsamında korunan bir haktır. 17. İtiraz konusu kuralda geçici hukuki korumalar kapsamında
bulunan ihtiyati tedbir kararına muhalefet edilmesi hâlinde uygulanacak
yaptırım düzenlenmiştir. Buna göre geçerli bir ihtiyati tedbir kararının
uygulanmasına ilişkin emre uymamak veya ihtiyati tedbir kararına aykırı
davranmak şeklinde gerçekleşen eylemler bir aydan altı aya kadar disiplin
hapsine tabi tutulacaktır. Düzenlemede hangi eylemlerin cezalandırılacağı ve
uygulanacak cezanın türü, alt ve üst sınırı açıkça gösterilmiş olup kuralda
belirtilen eylemlerin gerçekleştirilmesi durumunda ne kadar süre ile ne tür bir
cezaya muhatap olunabileceğinin öngörülebilir ve bilinebilir olduğu
anlaşılmaktadır. Bu nedenle itiraz konusu kuralda cezayı gerektiren eylemler,
cezanın türü ve miktarı yönünden herhangi bir belirsizlik söz konusu değildir. 18. İtiraz konusu kuralın gerekçesinde, kuralla bir mahkeme kararı
olan ihtiyati tedbirin etkinliğinin sağlanmasının ve mahkeme kararlarına
saygının korunmasının amaçlandığı belirtilmektedir. İhtiyati tedbir kararı ile
yargılama sonunda verilecek hükmün uygulanabilir olması imkânının ayakta
tutulması ve bu şekilde hak arama özgürlüğü kapsamında etkin bir hukuki korumanın
sağlanması hedeflenmektedir. Bu bakımdan geçerli bir ihtiyati tedbir kararına
muhalefet eyleminin yaptırıma bağlanmasının, ihtiyati tedbir kararından
beklenen faydanın sağlanması bakımından elverişli ve gerekli olmadığı
söylenemez. 19. İtiraz konusu düzenleme kapsamında ihtiyati tedbire muhalefet
niteliğindeki eylemler sebebiyle uygulanacak yaptırımın türü disiplin hapsi
olarak belirlenmiştir. Disiplin hapsi 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanunu’nun 2. maddesinde, “Kısmî bir düzeni korumak amacıyla
yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara
çevrilemeyen, önödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartla salıverilme
hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adlî sicil kayıtlarına geçirilmeyen” hapis
şeklinde tanımlanmıştır. Disiplin hapsi, bir suç karşılığı uygulanan ceza
olmayıp kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan bir
fiilin işlenmesinden dolayı verilmektedir. İtiraz konusu kuralda
da ihtiyati tedbir kararının uygulanmasına ilişkin emre uyulmaması veya
tedbir kararına aykırı davranılması nedeniyle verilecek disiplin hapsi,
geçici hukuki koruma niteliğindeki ihtiyati tedbir kararının etkinliğinin
sağlanmasına ve ihtiyati tedbire muhalefet edilmesini önlemeye yönelik olarak
getirilmiş bir müeyyidedir. 20. Kanun koyucunun, korunan hukuki yarar ile gerçekleştirilmesi
muhtemel eylemlerin haksızlık içeriğini dikkate alarak ihtiyati tedbire
muhalefet niteliğindeki eylemlerin yaptırımını cezanın türü, alt ve üst
sınırını göstermek suretiyle bir aydan altı aya kadar disiplin hapsi şeklinde
belirlediği anlaşılmaktadır. İhtiyati tedbir, hukukun değişik alanlarında
işlerliği bulunan, birbirinden nitelik ve nicelik yönünden farklı pek çok
hukuki uyuşmazlıkta geniş uygulama alanına sahip geçici bir hukuki koruma olup
ihtiyati tedbire muhalefet niteliğindeki eylemler sebebiyle gerçekleşmesi
muhtemel tüm durum ve sonuçların önceden tespiti oldukça zordur. Bu bakımdan
her somut olayda eylemin gerçekleştirilme biçimi, ihtiyati tedbir konusunun
önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı gibi eylem ve yaptırım arasında
adil dengenin kurulmasını sağlayacak çeşitli hususlar dikkate alınarak kanun
koyucu tarafından önceden belirlenen alt ve üst sınırlar arasında uygulanacak
yaptırımın hakkaniyete uygun şekilde hâkim tarafından tespitinin ceza
adaletinin tesisine katkı sunmayacağı ileri sürülemez. 21. Kanun koyucunun ihtiyati tedbir kararlarının etkinliğini
sağlamak, ihtiyati tedbire muhalefet niteliğindeki eylemleri müeyyidesiz
bırakmamak, bu hususta toplumsal ve ekonomik gereksinimleri daha etkili biçimde
karşılamak amacıyla, ihtiyati tedbire muhalefet niteliğindeki eylemler
sebebiyle uygulanacak cezada alt sınır kabul ettiği anlaşılmakta olup devletin
ceza siyaseti ile ilgili olan bu konunun kanun koyucunun takdir alanında
kaldığı hususunda tereddüt bulunmamaktadır. 22. Bu nedenlerle korunmak istenen hukuki yarar, eylemin niteliği,
meydana gelmesi muhtemel çok çeşitli neticeler göz önünde bulundurularak
ihtiyati tedbire muhalefet niteliğindeki eylemin sonucu olarak düzenlenen
yaptırımın türünün ve miktarının ulaşılmak istenen amaç için elverişli ve
gerekli olmadığı, amaç ve araç arasında makul bir dengenin gözetilmediği
söylenemeyeceğinden kanun koyucunun takdir alanı içinde olan itiraz konusu
kuralda öngörülen yaptırımın türü ve miktarı yönünden ölçülülük ilkesine aykırı
bir yön bulunmamaktadır. 23. Öte yandan 6100 sayılı Kanun’un 389. ve devamı maddelerinde
ihtiyati tedbir kararı verilmesine ilişkin usul ve esaslar ayrıntılı olarak
düzenlenerek Kanun’un 391. maddesinin (3) numaralı fıkrasında ihtiyati tedbir
talebinin reddi hâlinde kanun yoluna başvurulabileceği, Kanun’un 394.
maddesinin (1) numaralı fıkrasında ise karşı taraf dinlenilmeden verilmiş olan
ihtiyati tedbir kararına itiraz edilebileceği belirtilmiş ise de ihtiyati
tedbir kararına muhalefet edilmesi sebebiyle verilecek disiplin hapsi yönünden
yargılama usul ve esasları ile disiplin hapsi kararına karşı başvurulacak kanun
yoluna ilişkin açık bir düzenlemeye yer verilmemiştir. 24. İhtiyati tedbire muhalefet sebebiyle verilen disiplin hapsine
karşı başvurulacak kanun yoluna ilişkin uygulamada çok çeşitli mahkeme
içtihatlarının bulunduğu, kararlarda bazen temyiz kanun yolunun bazen de 6100
sayılı Kanun’a veya 5271 sayılı Kanun’a göre itiraz yolunun uygulanabilir
olduğunun belirtildiği, bu bakımdan ihtiyati tedbire muhalefet sebebiyle
verilen disiplin hapsine karşı hangi kanun yolunun uygulanacağına ilişkin
istikrarlı ve hukuki anlamda güven veren bir uygulamanın bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Bu kapsamda, itiraz konusu kuralın ihtiyati tedbire muhalefet dolayısıyla
verilecek disiplin hapsi yönünden yapılacak yargılamadaki usul ve esaslar ile
başvurulması mümkün kanun yolları yönünden belirli ve öngörülebilir nitelikte
olduğu söylenemez. 25. Disiplin hapsi suç karşılığı uygulanan hapis cezası
niteliğinde bulunmayıp ceza yargılamasının konusunu oluşturan suç kavramının
dışında kalmakta ise de itiraz konusu kural kapsamında düzenlenen disiplin
hapsinin bir mahkeme tarafından verileceği ve kişi hürriyetini kısıtlayacağı
hususu kuşkusuzdur. Bu yönleri de dikkate alındığında ihtiyati tedbire
muhalefet dolayısıyla verilecek disiplin hapsi yönünden yapılacak yargılamadaki
usul ve esaslar ile verilecek karara karşı başvurulacak kanun yollarındaki
belirsizliğin kişilerin hukuki güvenliği ile hak arama özgürlüklerini
zedeleyeceği sonucuna ulaşılmıştır. 26. Açıklanan nedenlerle kural Anayasa’nın 2. ve 36. maddelerine
aykırıdır. İptali gerekir. Kural, Anayasa’nın 2. ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptal
edildiğinden ayrıca Anayasa’nın 13., 19. ve 38. maddeleri yönünden
incelenmesine gerek görülmemiştir. IV. İPTAL KARARININ YÜRÜRLÜĞE GİRECEĞİ GÜN SORUNU 27. Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasında, “Kanun,
Cumhurbaşkanlığı kararnamesi veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da
bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmi Gazetede yayımlandığı tarihte
yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe
gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmi Gazetede
yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez.” denilmekte, 6216
sayılı Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrasında da bu kural
tekrarlanarak Mahkemenin gerekli gördüğü
hâllerde, Resmî Gazetede yayımlandığı günden başlayarak iptal kararının
yürürlüğe gireceği tarihi bir yılı geçmemek üzere ayrıca kararlaştırabileceği
belirtilmektedir. 28. 6100 sayılı Kanun’un 398. maddesinin (1) numaralı fıkrasının
birinci cümlesinin iptal edilmesi nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu yararını
ihlal edecek nitelikte görüldüğünden ,
Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasıyla 6216 sayılı Kanun’un 66.
maddesinin (3) numaralı fıkrası gereğince
iptal hükmünün, kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay
sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. V. HÜKÜM 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun
398. maddesinin (1) numaralı fıkrasının birinci cümlesinin Anayasa’ya
aykırı olduğuna ve İPTALİNE, iptal hükmünün, Anayasa’nın 153.
maddesinin üçüncü fıkrası ile 6216 sayılı Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı
fıkrası gereğince, KARARIN RESMÎ GAZETE’DE YAYIMLANMASINDAN BAŞLAYARAK DOKUZ AY
SONRA YÜRÜRLÜĞE GİRMESİNE, 11/7/2018 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi. Başkan Zühtü ARSLAN Başkanvekili Engin YILDIRIM Üye Serdar ÖZGÜLDÜR Üye Serruh KALELİ Üye Osman
  Alifeyyaz PAKSÜT Üye Recep
  KÖMÜRCÜ Üye Hicabi DURSUN Üye Celal Mümtaz
  AKINCI Üye Muammer TOPAL Üye M. Emin KUZ Üye Hasan Tahsin
  GÖKCAN Üye Kadir ÖZKAYA Üye Rıdvan GÜLEÇ Üye Recai AKYEL Üye Yusuf Şevki
  HAKYEMEZ