ANAYASA
MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı: 2004/116 Karar Sayısı : 2008/74 Karar Günü : 6.3.2008 R.G. Tarih-Sayı :01.07.2008-26923 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: Van 2.Sulh Ceza
Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU: 13.10.1983 günlü, 2918
sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 116. maddesinin birinci fıkrasında yer
alan "...ve sürücüsü tespit edilemeyen.." ile "...tescil
plakalarına göre..." ibarelerinin, Anayasa'nın 38. maddesine aykırılığı
savıyla iptali istemidir. I- OLAY 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47. maddesinin birinci
fıkrasının (b) bendi uyarınca uygulanan idari para cezasına ilişkin işlemin
iptali istemiyle açılan davada, itiraz konusu ibarelerin Anayasa'ya aykırı
olduğu kanısına varan Mahkeme, iptali için başvurmuştur. III- YASA METİNLERİ A- İtiraz Konusu Yasa Kuralları 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun itiraz konusu ibareleri
de içeren 116. maddesi şöyledir: "Tescil plakasına göre tutanak düzenlenmesi: Madde 116 -Trafiği tehlikeye düşürecek, engel olacak şekilde veya
yasaklanmış yerlerde park etmiş araçlara veya trafik kural ve yasaklarına
aykırı davranışları belirlenmiş bulunan, karayolları ağırlık kontrol
mahallerinde işaret, ışık, ses veya görevlilerin ikazına rağmen tartı sistemine
girmeden seyrine devam eden ve sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil
plakalarına göre ceza veya suç tutanağı düzenlenir. Para cezasının ödenmesi gerektiği hallerde trafik kaydında araç
sahibi olarak görülen kişiye cezayı ödemesi için posta yoluyla tebligat
yapılır, bu şekilde tebliğ edilemeyen tutanaklar ilgili tahsil dairesinin ilân
asmaya mahsus yerinde liste halinde ilân edilir, ilân tarihini takip eden
otuzuncu  gün tebligat yapılmış sayılır ve bu cezalar 114 ve 115 inci
maddelerde belirtilen şekilde takip ve tahsil olunur. Bu şekilde uygulanan cezalar için araç sahipleri cezanın tebliği
tarihinden itibaren yedi gün içinde yetkili mahkemeye itiraz
edebilirler. İtiraz ödemeyi ve ödeme ile ilgili süreyi durdurur. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir." B- Dayanılan Anayasa Kuralı Başvuru kararında, Anayasa'nın 38. maddesinin dördüncü ve yedinci
fıkralarına dayanılmıştır. IV- İLK İNCELEME Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi gereğince Mustafa BUMİN,
Haşim KILIÇ, Sacit ADALI, Fulya KANTARCIOĞLU, Tülay TUĞCU, Ahmet AKYALÇIN,
Mehmet ERTEN, Mustafa YILDIRIM, Fazıl SAĞLAM, A. Necmi ÖZLER ve Serdar
ÖZGÜLDÜR' ün katılımlarıyla 6.1.2005 günü yapılan ilk inceleme toplantısında
dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine OYBİRLİĞİYLE karar
verilmiştir. V- ESASIN İNCELENMESİ Başvuru kararı ve ekleri, işin esasına ilişkin rapor, itiraz
konusu ibareler, dayanılan Anayasa kuralı ve bunların gerekçeleri ile diğer
yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Başvuru kararında, bir kimsenin yargı organınca suçluluğu kesin
olarak belirlenmediği sürece masum sayılacağı, " ceza sorumluluğun
şahsiliği" ilkesi gereğince bireyin sadece kendi eyleminden sorumlu olması
gerektiği, oysa itiraz konusu kuralda bu ilkeler ters yüz edilerek, kişilerin
başlangıçta taşıt aracının eyleminden sorumlu tutulduğu, taşıt aracı sahibi
olmak suçluluğun karinesi sayılarak, kişilerin suçsuzluğunu kanıtlama
yükümlülüğü altına sokulduğu, bu nedenle itiraz konusu ibarelerin Anayasa'nın
38. maddesinin dört ve yedinci fıkralarına aykırı olduğu ileri sürülmüştür. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 116. maddesi, trafik
kural ve yasaklarına aykırı davranışları belirlenen ancak sürücüsü tespit
edilemeyen araçlara, trafik zabıtasınca tescil plakasına göre ceza veya suç
tutanağı düzenleme olanağı tanıyan bir kuraldır. Maddenin birinci fıkrasında, a) Trafiği tehlikeye düşürecek, engel olacak şekilde veya
yasaklanmış yerlerde park edilen, b) Trafik kural ve yasaklarına aykırı davranışları belirlenmiş
bulunan ve sürücüsü tespit edilemeyen araçlara Trafik zabıtası, trafik zabıtasının bulunmadığı yerlerde polis ve
Jandarma Genel Komutanlığının görevlendirdiği personeli tarafından; c) Ayrıca, karayolları ağırlık kontrol mahallerinde işaret, ışık,
ses veya görevlilerin işaretlerine rağmen tartı sistemine girmeden seyrine
devam eden ve sürücüsü tespit edilemeyen araçlara Karayolları Genel
Müdürlüğünün yetkili personeli tarafından, Tescil plakasına göre tutanak düzenleneceği öngörülmüştür. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında araç sahiplerine, düzenlenen
tutanaklara itiraz etme olanağı tanınmış, süresinde yapılan bir itirazı
mahkemenin hangi usule göre inceleyip karara bağlayacağı konusu ise 5326 sayılı
Kabahatler Yasası'nın 28. maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anayasa'nın 38. maddesinin dördüncü fıkrasında, "Suçluluğu
hükmen sabit oluncaya kadar, kimse suçlu sayılamaz" denilerek suçsuzluk
karinesi, yedinci fıkrasında ise "Ceza sorumluluğu şahsidir"
denilerek, herkesin kendi eyleminden sorumlu tutulacağı, başkalarının suç
oluşturan eylemlerinden dolayı kimsenin cezalandırılamayacağı ilkeleri kabul
edilmiştir. Suçsuzluk karinesi, hakkında suç isnadı bulunan bir kişinin, adil
bir yargılama sonunda suçlu olduğuna dair kesin hüküm tesis edilene kadar masum
sayılması gerektiğini ifade eder. 2918 sayılı Yasa'nın 116. maddesinin birinci fıkrasında sayılan
ihlaller nedeniyle, sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil
plakalarına göre ceza veya suç tutanağı düzenlenmesi, bir trafik
kuralının ihlal edildiğine dair suç isnadı niteliğinde olup suçsuzluk
karinesine aykırılık taşımamaktadır. Suçsuzluk karinesi kapsamında yer alan ve iddia edenin iddiasını
ispatla yükümlü olması kuralı da Anayasa'nın 38. maddesinin dördüncü fıkrasının
bireylere sağladığı anayasal bir güvencedir. Madde gerekçesinde de bu konu
açıkça ifade edilmiştir. Ancak genel anlamda suçun kanıtlanması yükümlülüğü
iddia edende kaldığı sürece, savunmasını oluşturmak için ispat yükünü sanığa
devreden kurallar ile hukuki veya fiili varsayımların olduğu durumlarda ispat
yükünün yön değiştirmesi, masumiyet karinesine aykırılık taşımaz. Avrupa İnsan
Hakları Mahkemesi de birçok kararında ispat külfetini tersine çeviren hukuki
veya fiili karinelerin kabulünü Sözleşme'nin 6. maddesinin ikinci fıkrasına
aykırı bulmamıştır. Cezaların kişiselliği kuralı gereğince bir kişi, sadece kendisine
ait kusurlu fiilinden sorumlu tutulabilir. Bir kimsenin işlemediği bir fiilden
dolayı cezalandırılması veya bir eylemin asli veya feri faili olmadan o
eylemden sorumlu tutulması, Anayasa'nın 38. maddesinin yedinci fıkrası
gereğince olanaklı değildir. 116. maddedeki sorumluluk, iradi ve kusurlu olan sürücünün
eylemine dayanmaktadır. Ancak sürücünün kimliğinin belirlenmesinde, 116.
maddede sayılan ihlallerin niteliğinden kaynaklanan güçlükler bulunduğundan,
trafik ihlaline ilişkin tutanak, aracın tescil plakasına göre düzenlenmektedir. Ayrıca kural ihlali yapan ve sürücüsü tespit
edilemeyen araçların, trafik zabıtası tarafından saptanabilecek
plâkasından başka ayırt edici bir özelliğinin bulunmadığı, ancak plâka ile de
araç sahibine ulaşılabileceği açıktır. Dolayısıyla Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülen
düzenlemenin, gelişen, büyüyen, çeşitlenen ve çoğalan trafik sorunlarını
zamanında ve etkin bir biçimde denetleyebilmek ve toplum hâlinde yaşamanın
güvenli bir biçimde sürdürülebilmesi amacıyla, demokratik toplumda zorunlu
olarak getirilen uygulamalar olduğu kabul edilmelidir. Açıklanan nedenlerle itiraz konusu ibareler, Anayasa'nın 38.
maddesinin dördüncü ve yedinci fıkralarına aykırı değildir. İptal isteminin
reddi gerekir. Mehmet ERTEN, Şevket APALAK, Serruh KALELİ ve Zehra Ayla PERKTAŞ
bu görüşe katılmamıştır. VI- SONUÇ 13.10.1983 günlü, 2918 sayılı Karayolları Trafik  Kanunu'nun
116. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "...  ve sürücüsü tespit
edilemeyen ... "  ve  "... tescil plakalarına göre
..." ibarelerinin Anayasa'ya aykırı olmadığına ve itirazın REDDİNE, Mehmet
ERTEN, Şevket APALAK, Serruh KALELİ ile Zehra Ayla PERKTAŞ'ın karşıoyları ve
OYÇOKLUĞUYLA, 6.3.2008 gününde karar verildi. Başkan Haşim
  KILIÇ Başkanvekili Osman
  Alifeyyaz PAKSÜT Üye Sacit
  ADALI Üye Fulya
  KANTARCIOĞLU Üye Ahmet
  AKYALÇIN Üye Mehmet
  ERTEN Üye A.
  Necmi ÖZLER Üye Serdar
  ÖZGÜLDÜR Üye Şevket
  APALAK Üye Serruh
  KALELİ Üye Zehra
  Ayla PERKTAŞ KARŞIOY Karayolları Trafik Kanunu'nun iptali istenen ibarelerin de
bulunduğu 116. maddesi, trafiği tehlikeye düşürecek, engel olacak şekilde veya
yasaklanmış yerlerde park etmiş araçlara veya trafik kural ve yasaklarına
aykırı davranışları belirlenmiş bulunan, karayolları ağırlık kontrol
mahallerinde işaret, ışık, ses veya görevlilerin ikazına rağmen tartı sistemine
girmeden seyrine devam eden ve sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil
plakalarına göre ceza veya suç tutanağı düzenleneceğini öngörmektedir. Tescil plakalarına göre ceza veya suç tutanağı düzenlemek
suretiyle tayin edilen idari para cezasının, Anayasanın 38. maddesinde
öngörülen suç ve ceza olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Bu durum, uygunluk
denetiminin Anayasa'nın 38. maddesindeki suç ve cezaya ilişkin kurallar esas
alınmak ve ceza hukukunun temel ilkeleri gözetilmek suretiyle yapılmasını
gerektirmektedir. Cezalandırma Devlete özgü bir hak ve yetkidir. Bunun sınırları ise
Anayasa'da gösterilmiştir. Bunlardan bir kısmı " Kimse insan haysiyeti
ile bağdaşmayan bir cezaya veya muameleye tabi tutulamaz", "Cezalar
ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur",
"Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, kimse suçlu sayılamaz",
"Ceza sorumluluğu şahsidir" biçimindeki kurallardır.
Anayasa'da gösterilen bu kurallar ile ceza hukukunun genel ilkeleri korunmak
şartıyla suç ve suçluyla mücadele için izlenen ceza siyasetini
gerçekleştirebilmek amacıyla ihtiyaç duyulan suç tipini ve yaptırımlarını
saptamak yasa koyucunun takdirindedir. Ceza hukukunda, eylemle sonuç arasında bulunması gereken illiyet
bağı, suçun oluşması için aranan unsurlardan birisidir. Bu unsur ise dayanağını
Anayasa'nın 38. maddesinde yer alan ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesinden
almaktadır. Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülen ibarelerde ise sürücüsü tespit
edilemeyen araçların sahiplerinin suça hangi eylemleri ile katıldıkları, yani
illiyet bağının ne suretle gerçekleştiği belirtilmeden tescil plakalarına ceza
ve suç tutanağı düzenleneceği öngörülerek, tescil plakası sahibine idari para
cezası verilmektedir. Araç sürücüsü ile tescil plakası sahiplerinin her zaman
aynı kişi olmayabileceği gözetildiğinde, araç sürücüsünün eyleminden dolayı
illiyet bağı kurulmadan tescil plakası sahibi sorumlu tutularak cezaların
şahsiliği ilkesi ihlal edilmektedir. Anayasa ve ceza hukukunun genel ilkeleri,
kişilere ceza verilebilmesini yasada belirtilen hukuka aykırı eylemin o kişi
tarafından gerçekleştirilmiş olduğunun da kanıtlanmasını zorunlu kılmaktadır.
İptali istenilen ibarelerde, tescil plakası sahiplerinin hangi eylemleri suç
sayıldığı için başkasının eyleminden sorumlu tutulduğu gösterilmediği gibi,
mülkiyet hakkının bir gereği olan araç tescil plakası sahibi olma ile suç
arasında illiyet bağının ne suretle oluştuğu da belirtilmemiştir. Bu nedenle söz konusu ibareler, Anayasa'nın 38. maddesinde
belirtilen ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesine aykırıdır. İptali gerekir. Üye Mehmet ERTEN Üye Zehra Ayla
  PERKTAŞ AZLIK
OYU 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 116. maddesinin birinci
fıkrasında "Trafiği tehlikeye düşürecek, engel olacak şekilde veya
yasaklanmış yerlerde park etmiş araçlara veya trafik kural ve yasaklarına
aykırı davranışları belirlenmiş bulunan, karayolları ağırlık kontrol
mahallerinde işaret, ışık, ses veya görevlilerin ikazına rağmen tartı sistemine
girmeden seyrine devam eden ve sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil
plakalarına göre ceza veya suç tutanağı düzenlenir" kuralı yer almaktadır.
Yerel mahkeme "ve sürücüsü tespit edilemeyen" ve "tescil
plakalarına göre" anlatımlarının Anayasa'ya aykırılıkları nedeniyle
iptalini istemektedir. Anayasa'nın 2. maddesinde tanımlanan hukuk devletinin öğelerinden
biri de yasaların açık ve belirgin olmasıdır. Suç ve Cezalara ilişkin esasların
düzenlendiği 38. maddesinin dördüncü fıkrasında "Suçluluğu hükmen sabit
oluncaya kadar kimse suçlu sayılamaz.", yedinci fıkrasında "Ceza
sorumluluğu şahsidir." kuralları yer almıştır. İptali istenilen kurallarla bireye ilişkin suç yükleme, savunma,
yargılama gibi ceza hukukuyla ilgili genel ilkeler ve "masumiyet"
karineleri gözönünde tutulmadan, suç işleyen kişi belirlenmeden tescil
plakalarına göre "ceza veya suç" tutanağı düzenlenmektedir. Oysa ceza
hukukuna ilişkin temel ilkeler gerçek suçlunun belirlenmesi ve cezalandırmanın
suçu izleyen süreçte yapılmasını gerektirir. Tescil plâkasıyla yetinilmesi,
plaka saptamada göz aldanmala rına ve böylece suçla ilgisiz cezaların
ortaya çıkmasına neden olabilir. Cezayla ilgili kurallarda suçlamaların
somutlukla belirlenmesi, ayrıntılı teknik verilerle donatılmış ilkelerin
varlığını zorunlu kılar. Bu bakımdan, somutluk ve belirginlik içermeyen kural bu yönüyle
Anayasa'nın 2. maddesine; gerçek suçlunun ortaya çıkmasını önleyici niteliği
ile herhangi bir yargılama ve soruşturma olanağı vermeden öncelikle ceza
tutanağını öngörülmesine neden yapısı Anayasa'nın 38. maddesine aykırıdır.
İptali gerekir. Üye Şevket
  APALAK KARŞIOY 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 116. maddesinde yazılı
fiiller nedeniyle sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil plakalarına göre
ceza tutanağının düzenleneceğine dair ve ancak Anayasa'nın 38. maddesinin
dördüncü ve yedinci fıkralarına aykırılığı nedeniyle iptali istenen ibareler
konusunda; Mahkemenin çoğunluk görüşünce, trafik sorununu etkin çözmek için
zorunlu bir uygulama olduğu, genel bir anlayış kapsamında varsayımsal fiili
durumun bir suç isnadı olabileceği, bu nedenle ispat yükünün yön
değiştirmesinin suçsuzluk karinesine aykırılık getirmiş sayılamayacağı,
araçların eyleminden söz edilemeyeceği ve ancak araç üzerinden sahibine
ulaşılacağı ve bu şekilde cezaların kişiselliğinin de ihlal edilmeyeceği
sonucuna ulaşmış olduğu görülmektedir. Trafik zabıtasınca tutulan trafik tutanağı, 2918 sayılı Kanun'un
116. maddesinde yazılı ihlallerin yapıldığına ilişkin bir tespit ve hukuki bir
karine niteliğindedir. Anayasa'nın 38. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan normatif
düzenleme bir karine olup hakkında isnatta bulunulan hakkında adil bir
yargılanma sonunda suçlu olduğuna dair hüküm tesisine kadar masum sayılması
gerektiğini ifade eder. Suç isnadı ile karşısındaki masumluk karinesi ceza yargılama
hukuku prensibi olan silahların eşitliğine uygun, dengeli, adil bir karşılama
biçimi ve ilkesidir. İsnat ve masumluk ilkelerinden adalet adına ayrılıp birinin
diğerine üstünlük ve sonuca etkili, denge bozucu ağırlık sağlaması o ilkenin
varlığı ile değil, ilkeleri bir olayda karşılaştırmaya sebep olan savın iddia
ötesi, ispatı ile mümkündür. Trafik cezası gibi idari para cezaları; pratik usulde yetkili
idari ajan tarafından idarenin görev alanına giren hizmetleri gereken, etkili
ve zamanında yerine getirmesi düşüncesi ile kolayca karar altına alınabilen
idari bir yaptırım türü olup uygulamasının genel kapsamı, caydırıcılık ve
uygulamaların ciddiye alınmış olması gerekliliği, yasağı bozan bir fiilin
cezasız kalmaması gibi nedenler, cezaya itiraz ve yargı süreci gibi koşulları
dikkate alındığında bir ceza hukuku disiplini içinde kaldığı tartışmasızdır. Ancak ceza hukukunda cezaya hükmedilebilmesi için basit ve makul
şüphe ötesinde suçun ispatlanması gerekli ve beklenilen zorunlu haldir. İptali istenilen düzenlemeye göre "sürücüsü tespit
edilemeyen" gibi soyut bir kavrama, yani tespit etmek konusundaki hiçbir
kamusal çaba ya da ispat yönünden belge, bilgi ve delil ihtiva etmeyen bir
iddiacı kimliğindeki kişinin varsayımsal fikrine dayanak yapılan trafik
tutanağı, nesnel bir vakıa-delil haline gelmekte ve kural'a göre masumluk
karinesinin üzerine çıkarak, iddianın ispatından öte iddianın yokluğunu ispat
külfetini ceza hukuku temel ilkelerine aykırı bir şekilde araç ruhsat sahibine
yüklemektedir. Yokluğun ispatı beklenen ve varsayılan hukuki bir prensip olmayıp
tartışılmasını hukuka uygun bulmuyoruz. Viyana 14. Uluslararası Ceza Kongresi kararlarında ceza hukuku
temel ilkelerinin idari yaptırımlar alanında da kabul edilmesi gerektiği dile
getirilmiş, ihlalin her türlü şüpheden arınmış olarak ispat edilmesinin
aranması gerektiği, bireyin ispat araçları hakkında bilgi sahibi olma ve delil
getirme olanağı olması gerektiği haklı bir biçimde ifade edilmiştir. Kendisini suçlayan belge düzeninde salt ihlalin varlığına
değinerek sanılan cezaya karşı eşit silahla yarışamayan, kendini savunamayanın
adil yargılandığı düşünülemez. Ceza yargılaması aksine idari yaptırım kararlarının bir ön
yargılama-soruşturma aşamasının bulunmaması ancak konu ve ihlal edilen düzene
çözümde bu bir demokratik yoldur diyerek iptali istenilen düzenlemede
Anayasa'ya aykırılık bulmamak fikrine katılma olanağı yoktur. Herkesin bildiği üzere, bu normatif düzenlemenin hukuka aykırı
olmadığı, kamunun bir sorunsalını çözmede uygun hukuk kriterler ve ilkeleri
taşıdığına inanılıyorsa idi, bugün hız sınır ihlali yapan araçların kamera ile
takibi ya da fotoğrafının çekilip adresine gönderilmesi işlemine de gerek
duyulmaması GEREKİRDİ. Kamu yöneticisi ya da yasakoyucu da olayın farkındadır ki bu ve
benzeri tedbirlere başvurmak zorunluluğunu hissetmiş, iddiasını hukukiliği en
az tartışılacak belge ve delil düzenine dayandırarak, iddia karşısında savunma
durumunda kalanın haklarını kullanmasına olanak verecek düzenlemeler
getirebilmektedir. Trafik zabıtasına bizzat düzenlediği tutanağa, hem iddia, hem
delil, belge, tanık, keşif vb. tüm ceza yargısı beklentilerini karşılar
nitelikli bir içerik ve değer tanınmakta ancak aleyhine tutanak düzenlen plaka
nosundan yola çıkılarak oto plakası tescilli hak sahibi, cezanın sorumlusu,
itiraz ederse davada ispat külfetinin yükümlüsü olmaktadır. Tescil plakası ile araç sahibi arasında bağ kuran iptali istenen
kural düzenleme, kamu hizmetinin yaptırım boyutunun yerine getirilmesi için
ceza ilkelerini ve sosyal devlet olma yükümlülüklerini unutarak, tespit ettiği
yolu hukuki saymaktadır. Elbette, ihlal bir sürücü tarafından yapılmakta ve yapılırken de
araç olarak kullanılan vasıta ve ayırt edici özelliğinden tescil plakası
varsayılmaktadır. Ancak bu vasıtanın (ihlalde araç olarak kullanılan) ruhsat
hak sahibinin de suçlu, sanık olduğunu varsaymaya mutlak olanak vermez,
yargılama süreci gerektirir. Her tescilli plaka hak sahibinin
cezalandırılabilmesi için otoyu kullandığını varsaymak iyiniyetli yaklaşımı
olarak değerlendirilmeli, ancak gerçek olmama ihtimali yani şüphe de
unutulmamalıdır. Anayasa'nın 38. maddesinin yedinci fıkrasında cezalar; idari para,
disiplin ve idari para ceza uygulanan diğer yaptırımlar olarak ayırt
edilmemiştir. O halde her türlü cezada cezanın kanuniliği ve şahsiliği
ilkesinin geçerli olduğu ve uygulanacağı bir vakıadır. Anayasa Mahkemesi kararlarında; disiplin suç ve cezalarını dahi
Anayasa'nın hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesi kapsamında mütalaa etmiş
olduğunda göre, Anayasa'nın 38. maddesindeki cezaya uygulanacak ilkeler idari
suç ve cezalar içinde uygulanacaktır. Bu ilkelerin aranmaması sonucunu getiren çoğunluk görüşüne
katılınamamıştır. Üye Serruh
  KALELİ