ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 2024/176 Karar Sayısı : 2025/42 Karar Tarihi : 11/2/2025 R.G.Tarih-Sayı : 6/5/2025-32892 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: Ankara 1. Fikri
ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU: 22/12/2016 tarihli ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet
Kanunu’nun 151. maddesinin (2) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ …elde
ettiği net kazanç. ” ibaresinin Anayasa’nın 35. ve 36. maddelerine
aykırılığı ileri sürülerek iptaline karar verilmesi talebidir. OLAY: Sınai mülkiyet hakkına tecavüzün tespiti, durdurulması,
önlenmesi ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi talebiyle açılan davada
itiraz konusu kuralın Anayasa’ya aykırı olduğu kanısına varan Mahkeme, iptali
için başvurmuştur. I. İPTALİ İSTENEN KANUN HÜKMÜ Kanun’un itiraz konusu
kuralın da yer aldığı 151. maddesi şöyledir: “ Yoksun kalınan
kazanç MADDE 151- (1) Hak sahibinin uğradığı zarar, fiili kaybı
ve yoksun kalınan kazancı kapsar. (2) Yoksun kalınan kazanç, zarar gören hak sahibinin
seçimine bağlı olarak, aşağıdaki değerlendirme usullerinden biri ile
hesaplanır: a) Sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin rekabeti
olmasaydı, hak sahibinin elde edebileceği muhtemel gelir. b) Sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin elde
ettiği net kazanç. c) Sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin bu hakkı bir
lisans sözleşmesi ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması hâlinde ödemesi
gereken lisans bedeli. (3) Yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında, özellikle
sınai mülkiyet hakkının ekonomik önemi veya tecavüz sırasında sınai mülkiyet
hakkına ilişkin lisansların sayısı, süresi ve çeşidi, ihlalin nitelik ve boyutu
gibi etkenler göz önünde tutulur. (4) Yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında, ikinci
fıkranın (a) veya (b) bentlerinde belirtilen değerlendirme usullerinden birinin
seçilmiş olması hâlinde, mahkeme ürüne ilişkin talebin oluşmasında sınai
mülkiyet hakkının belirleyici etken olduğu kanaatine varırsa, kazancın
hesaplanmasında hakkaniyete uygun bir payın daha eklenmesine karar verir. (5) Mahkeme, patent haklarına tecavüz hâlinde, patent
sahibinin bu Kanunda öngörülen patenti kullanma yükümlülüğünü yerine getirmemiş
olduğu kanaatine varırsa yoksun kalınan kazanç, ikinci fıkranın (c) bendine
göre hesaplanır. (6) Coğrafi işarete veya geleneksel ürün adına tecavüz
hâlinde bu madde hükmü uygulanmaz. ” II. İLK İNCELEME 1. Anayasa Mahkemesi
İçtüzüğü hükümleri uyarınca Kadir ÖZKAYA, Hasan Tahsin GÖKCAN, Basri BAĞCI,
Engin YILDIRIM, Rıdvan GÜLEÇ, Recai AKYEL, Yusuf Şevki HAKYEMEZ, Yıldız
SEFERİNOĞLU, Selahaddin MENTEŞ, İrfan FİDAN, Kenan YAŞAR, Muhterem İNCE, Yılmaz
AKÇİL, Ömer ÇINAR ve Metin KIRATLI’nın katılımlarıyla 17/10/2024 tarihinde yapılan
ilk inceleme toplantısında dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının
incelenmesine OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir. III. ESASIN
İNCELENMESİ 2.
Başvuru kararı ve ekleri, Raportör Muhammed Nuri ÖZGÜR tarafından hazırlanan
işin esasına ilişkin rapor, itiraz konusu kanun hükmü, dayanılan ve ilgili görülen
Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup
incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: A. Anlam ve Kapsam 3 . Türk hukukunda 6769
sayılı Kanun’un kabulü öncesinde sınai mülkiyet hakları mülga 24/6/1995 tarihli
ve 551 sayılı Patent Haklarının, mülga 24/6/1995 tarihli ve 554 sayılı Endüstriyel
Tasarımların, mülga 24/6/1995 tarihli ve 555 sayılı Coğrafi İşaretlerin ve mülga
24/6/1995 tarihli ve 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde
Kararnameler (KHK) ile korunmaktaydı. 4. Mülga 556 sayılı
KHK’nın 62. maddesinde marka hakkı tecavüze uğrayan marka sahibinin mahkemeden
bulunabileceği talepler, 64. maddesinde tazminat ve 66. maddesinde yoksun
kalınan kazanç şeklinde düzenlenmiştir. 5. Anılan KHK’nın 64.
maddesinde marka sahibinin izni olmaksızın, marka taklit edilerek üretilen
ürünü üreten, satan, dağıtan veya başka bir şekilde ticaret alanına çıkaran
veya bu amaçlar için ithal eden veya ticari amaçla elde bulunduran kişinin,
hukuka aykırılığı gidermek ve sebep olduğu zararı tazmin etmekle yükümlü olduğu
belirtilmiştir. 6. KHK’nın 66.
maddesinde de marka sahibinin uğradığı zararın sadece fiilî kaybın değerini
değil, ayrıca marka hakkına tecavüz dolayısıyla yoksun kalınan kazancı da
kapsadığı hüküm altına alınmıştır. Söz konusu maddede yoksun kalınan kazancın
hesap edilmesinde kullanılacak değerlendirme usulleri belirtilmiş, marka hakkı
sahibine bu usullerden birini seçme imkânı tanınmıştır. Buna göre marka hakkı
sahibi, marka hakkına tecavüz edenin rekabeti olmasaydı markayı kullanmasıyla
elde edebileceği muhtemel gelire göre, marka hakkına tecavüz edenin markayı
kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre, marka hakkına tecavüz edenin
markayı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması hâlinde ödemesi
gereken lisans bedeline göre yoksun kalınan kazanç miktarını talep
edilebilecektir. 7. 551, 554, 555 ve 556
sayılı KHK’lar ile korunmakta olan sınai mülkiyet haklarına ilişkin
düzenlemeler 6769 sayılı Kanun ile tek bir kanun altında birleştirilerek sınai mülkiyet
haklarının korunmasında yeni bir sisteme geçilmiştir. Anılan Kanun’un 191. maddesinin (3) numaralı fıkrası
gereğince 551, 554, 555 ve 556 sayılı KHK’lar yürürlükten kaldırılmıştır. 8. Kanun’un 1. maddesinde Kanun’un amacının marka,
coğrafi işaret, tasarım, patent, faydalı model ile geleneksel ürün adlarına
ilişkin hakları korumak ve bu suretle teknolojik, ekonomik ve sosyal
ilerlemenin gerçekleştirilmesine katkı sağlamak olduğu ifade edilmiş, 2.
maddesinin (1) numaralı fıkrasının (ı) bendinde de sınai mülkiyet hakkının;
marka, coğrafi işaret, tasarım, patent ve faydalı modeli kapsadığı
belirtilmiştir. 9. 149. maddenin (1)
numaralı fıkrasında sınai mülkiyet hakkı tecavüze uğrayan hak sahibinin ileri
sürebileceği talepler düzenlenmiştir. Buna göre hak sahibi; sınai mülkiyet
hakkına tecavüzün tespitini, önlenmesini, durdurulmasını, kaldırılması ile
maddi ve manevi zararın tazmin edilmesini, tecavüz oluşturan veya cezayı
gerektiren ürünler ile bunların üretiminde münhasıran kullanılan cihaz, makine
gibi araçlara, tecavüze konu ürünler dışındaki diğer ürünlerin üretimini
engellemeyecek şekilde el konulmasını, el konulan bu ürün, cihaz ve makineler
üzerinde kendisine mülkiyet hakkının tanınmasını, tecavüzün devamını önlemek
üzere tedbirlerin alınmasını, el konulan ürünler ile cihaz ve makine gibi
araçların şekillerinin değiştirilmesini, üzerlerindeki markaların silinmesini
veya sınai mülkiyet haklarına tecavüzün önlenmesi için kaçınılmaz ise imhasını
talep edebilir. Ayrıca hak sahibi haklı bir sebebin veya menfaatinin bulunması
hâlinde, masrafları karşı tarafa ait olmak üzere kesinleşmiş kararın günlük
gazete veya benzeri vasıtalarla tamamen veya özet olarak ilan edilmesi veya
ilgililere tebliğ edilmesini isteyebilir. 10. 150. maddenin (1)
numaralı fıkrasında sınai mülkiyet hakkına tecavüz sayılan fiilleri işleyen
kişilerin hak sahibinin zararını tazmin etmekle yükümlü olduğu ifade edildikten
sonra 151. maddenin (1) numaralı fıkrasında hak sahibinin uğradığı zararın,
fiilî kaybın yanı sıra yoksun kalınan kazancı da kapsadığı belirtilmiştir. 11. 151. maddenin (2) numaralı fıkrasında ise zarar gören
hak sahibinin seçimine bağlı olarak yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında
uygulanabilecek değerlendirme usullerine yer verilmiştir. Anılan fıkranın; (a)
bendinde sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin rekabeti olmasaydı, hak
sahibinin elde edebileceği muhtemel gelir, (b) bendinde sınai mülkiyet hakkına
tecavüz edenin elde ettiği net kazanç, (c) bendinde sınai mülkiyet hakkına tecavüz
edenin bu hakkı bir lisans sözleşmesi ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması
hâlinde ödemesi gereken lisans bedeli yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında
kullanılabilecek değerlendirme usulleri olarak belirlenmiştir. 12. Fıkranın
(b) bendinde yer alan “ …elde ettiği net kazanç .” ibaresi itiraz konusu kuralı oluşturmaktadır. Kurala göre sınai
mülkiyet hakkına tecavüz nedeniyle zarara uğrayan hak sahibi, zararının
hesaplanmasında sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin elde ettiği net kazancın
esas alınmasını talep edebilecektir. 13. Söz konusu maddenin (3) numaralı fıkrasında yoksun
kalınan kazancın hesaplanmasında özellikle sınai mülkiyet hakkının ekonomik
önemi veya tecavüz sırasında sınai mülkiyet hakkına ilişkin lisansların sayısı,
süresi ve çeşidi, ihlalin nitelik ve boyutu gibi etkenlerin gözönünde
tutulacağı belirtilerek yoksun kalınan kazancın hesaplanmasında dikkate
alınabilecek hususlar sınırlama yapılmaksızın örnekleme yoluyla sayılmıştır. Bu
kapsamda mahkemenin fıkrada sayılanlar dışında başkaca nedenleri de dikkate alarak
yoksun kalınan kazancı hesaplaması mümkündür. 14. Maddenin (4) numaralı fıkrasında da yoksun kalınan
kazancın hesaplanmasında (2) numaralı fıkranın (a) ve (b) bentlerinde
belirtilen değerlendirme usullerinden birinin seçilmiş olması hâlinde
mahkemenin, ürüne ilişkin talebin oluşmasında sınai mülkiyet hakkının
belirleyici etken olduğu kanaatine varması durumunda kazancın hesaplanmasında
hakkaniyete uygun bir payın daha eklenmesine karar verebileceği hüküm altına
alınmıştır. B. İtirazın
Gerekçesi 15. Başvuru kararında
özetle; itiraz konusu kuralla sınai mülkiyet
hakkına tecavüzde hakka tecavüz edenin elde ettiği net kazancın yoksun kalınan
kazancın hesaplanmasında esas alınabilmesine imkân tanındığı, bu durumun
kişinin dürüstlük kurallarına uygun ticari faaliyetleri sonucunda elde ettiği
kazancının da tazminata dâhil edilmesi sonucunu doğurduğu, eylemin farklı
kişilere karşı gerçekleştirilmesi hâlinde elde edilen kazancın hangi hak
sahibine ödeneceğinin belirsiz olduğu, tazminatın zarar görenin sebepsiz zenginleşmesine
neden olmaması gerektiği, bu durumun mülkiyet hakkına ölçüsüz bir müdahale
oluşturduğu belirtilerek kuralın Anayasa’nın 35. ve 36. maddelerine aykırı
olduğu ileri sürülmüştür. C. Anayasa’ya
Aykırılık Sorunu 16. 30/3/2011 tarihli
ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında
Kanun’un 43. maddesi uyarınca kural, ilgisi nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesi
yönünden de incelenmiştir. 17. Anayasa’nın 35.
maddesinde “ Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir./ Bu haklar,
ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir./ Mülkiyet hakkının
kullanılması toplum yararına aykırı olamaz. ” denilmek suretiyle mülkiyet hakkı güvenceye
bağlanmıştır. 18. Anayasa’nın anılan maddesinde bir
temel hak olarak güvence altına alınmış olan mülkiyet hakkı; kişiye -başkasının
hakkına zarar vermemek ve kanunların koyduğu sınırlamalara uymak koşuluyla-
sahibi olduğu şeyi dilediği gibi kullanma ve tasarruf etme, onun semerelerinden
yararlanma imkânı veren bir haktır (AYM, E.2022/128, K.2023/136, 26/7/2023, §
18; Mehmet Akdoğan ve diğerleri [1. B.], B. No: 2013/817, 19/12/2013, §
32). 19. Anayasal anlamda mülkiyet hakkı
ekonomik değer ifade eden ve değeri parayla ölçülebilen her türlü mal varlığı
hakkını kapsamaktadır (AYM, E.2018/106, K.2019/80, 16/10/2019, § 14). Bu
bağlamda mülk olarak değerlendirilmesi gerektiğinde kuşku bulunmayan menkul ve
gayrimenkul mallar ile bunların üzerinde tesis edilen sınırlı ayni haklar ve fikrî
ve sınai mülkiyet haklarının yanı sıra, icrası kabil olan her türlü alacak da
mülkiyet hakkının kapsamına dâhildir (bazı farklılıklarla birlikte bkz. AYM,
E.2017/172, K.2018/32, 28/3/2018, § 26; Mahmut
Duran ve diğerleri [2. B.] , B. No: 2014/11441, 1/2/2017, § 60). 20. Dolayısıyla sınai mülkiyet hakkına
tecavüz nedeniyle yoksun kalınan kazancın hesaplanmasına ilişkin düzenlemelerin
hem hak sahibi hem de hakka tecavüz eden bakımından mülkiyet hakkı kapsamında
değerlendirilmesi gerekmektedir. 21. Anayasa’nın 5. maddesi insanın maddi
ve manevi varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamayı devletin temel
amaç ve görevleri arasında saymıştır. Devlet; kişilerin mülkiyet hakkından tam
anlamıyla yararlanabilmeleri ve etkili bir şekilde mülkiyet hakkının korunması
amacıyla yasal, idari, mali, yargısal ve diğer önlemleri almak zorundadır. 22. Anayasa’nın 35. maddesinde bir temel
hak olarak güvence altına alınmış olan mülkiyet hakkının etkili bir şekilde
korunabilmesi yalnızca devletin bu hakka müdahaleden kaçınmasıyla sağlanamaz.
Anayasa’nın 5. ve 35. maddeleri uyarınca devletin mülkiyet hakkının korunmasına
ilişkin pozitif yükümlülükleri de bulunmaktadır. Devletin pozitif
yükümlülükleri çerçevesinde -özel kişiler arası uyuşmazlıklar ile ilgili olsun
ya da olmasın- alacakların tahsilinin düzenlenmesi ve kişilerin alacaklarına
kavuşması bakımından etkili bir sistem kurma sorumluluğu bulunmaktadır. Özel
kişiler arasındaki uyuşmazlıklarda devletin mülkiyet hakkına ilişkin pozitif
yükümlülükleri, karşılıklı hak ve menfaatler dengesine dayanmaktadır (AYM,
E.2024/10, K.2024/97, 4/4/2024, § 23; E.2021/82, K.2022/167, 29/12/2022, § 17;
E.2019/11, K.2019/86, 14/11/2019, § 13; Eyyüp Boynukara [1. B.], B. No:
2013/7842, 17/2/2016, §§ 39-40; Osmanoğlu İnşaat Eğitim Gıda Temizlik
Hizmetleri Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi [2. B.], B. No:
2014/8649, 15/2/2017, § 44). 23. Sınai mülkiyetin Anayasa’nın
35. maddesine göre mülkiyet hakkının kapsamında olduğu açıktır. Dolayısıyla s ınai
mülkiyet hakkının etkili biçimde korunmasına
yönelik tedbirlerin alınması da Anayasa’nın 35. maddesiyle devlete yüklenmiş
olan bireylerin mülkiyet hakkına üçüncü kişilerden gelebilecek müdahaleleri
önleme şeklindeki pozitif yükümlülüğün gereğidir (bazı farklılıklarla birlikte
bkz. AYM, E.2017/172, K.2018/32, 28/3/2018, § 26). 24. 6769 sayılı Kanun’un çeşitli maddelerinde sınai
mülkiyet haklarının korunmasına ilişkin olarak birtakım güvenceler getirilmiş,
sınai mülkiyet haklarına tecavüz yasaklanmış, tecavüzün meydana gelmesi hâlinde
ise sona erdirilmesine ve sonuçlarının giderilmesine yönelik olarak bazı
düzenlemeler sevk edilmiştir. Bu bağlamda Kanun’un 150. maddesinde hak
sahibinin sınai mülkiyet hakkına tecavüz nedeniyle uğradığı maddi zararın
tazmin edilmesini talep etme imkânı ona tanınmış, 151. maddesinin (1) numaralı
fıkrasında da hak sahibinin uğradığı zararın, fiilî kaybı ve yoksun kalınan
kazancı kapsadığı hükme bağlanmıştır. Anılan maddenin (2) numaralı fıkrasında
yoksun kalınan kazancın hesaplanma usulleri gösterilmiş, fıkranın itiraz konusu
ibareyi de içeren (b) bendinde sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin elde
ettiği net kazanç da yoksun kalınan kazancın değerlendirme usullerinden biri
olarak düzenlenmiştir. Buna göre sınai mülkiyet
hakkına tecavüz nedeniyle zarara uğrayan hak sahibi, zararının hesaplanmasında
sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin elde ettiği net kazancın esas alınmasını
talep edebilecektir. 25. Kanun koyucunun sınai mülkiyet hakkının üçüncü
kişiler tarafından ihlal edilmesinin önlenmesi amacıyla caydırıcı tedbirler
alma yükümlülüğü bulunmakla birlikte caydırıcılığı sağlamak amacıyla öngöreceği
tedbirlerin tercihi konusunda belli ölçüde takdir yetkisini haiz bulunduğu
kabul edilmelidir. Bu bağlamda kanun koyucunun alacağı tedbirlerin hak
sahibinin fiilî zararının karşılanmasıyla sınırlı olması gerektiği söylenemez.
Sadece fiilî zararın karşılanmasıyla sınırlı bir tedbir giderim sağlanması
bakımından yeterli olabilirse de caydırıcılığın temin edilmesi açısından
yetersiz kalabileceği ortadadır. Dolayısıyla kanun koyucu, sınai mülkiyet
hakkına tecavüz eden kişiyi hak sahibinin uğradığı fiilî zararı karşılamasının
yanında birtakım mali külfetlere katlanmasını öngören düzenlemeler de
yapabilir. Bununla beraber zarar verene yüklenen külfetin aşırı ve katlanılamaz
düzeyde olmaması gerekir. 26. Sınai mülkiyet hakkına ilişkin
ihlalin giderilmesi ve benzer ihlallerin yaşanmasında caydırıcılığın sağlanması
amacına yönelik olarak getirildiği anlaşılan ve hakkı ihlal eden tarafından hak
sahibine ödenmesi zorunluluğu getirilen yoksun kalınan kazancın hesaplanması,
hak sahibi ile hakka tecavüz edenin mülkiyet haklarının kaçınılmaz olarak
çatıştığı bir alan ortaya çıkarmaktadır. Özel kişilerin mülkiyet haklarının
çatıştığı bu gibi durumlarda devletin, bu iki tarafın menfaatlerini
dengeleyecek yolları öngörmesi gerekmektedir. Menfaat dengesinin adil bir
şekilde kurulup kurulmadığının değerlendirilmesinde ise tarafların fiillerinin
ağırlığı ile onlara tanınan tüm imkânların gözönünde bulundurulması zorunludur
(bazı farklılıklarla birlikte AYM, E.2023/77, K.2023/190, 8/11/2023, § 26;
E.2020/11, K.2023/98, 18/5/2023, § 106; E.2019/59, K.2020/61, 22/10/2020, § 24; Feridun Çalışkan ve diğerleri [1. B.], B. No: 2017/32275, 16/9/2020, §
50; Faik Tari ve Sultan Tari [2. B.], B. No: 2014/12321, 20/7/2017, §
52). 27. 6769 sayılı Kanun’un 151. maddesinin
(3) numaralı fıkrasındaki düzenleme ile yoksun kalınan kazancın belirlenmesinde
gözönünde tutulacak etkenler örnekleme yoluyla sayılmış ve zararı tespit edecek
mahkemenin bu tespiti hangi ölçütlere göre yapabileceği belirlenmiştir. Buna
göre yoksun kalınan kazanç miktarını tespit edecek olan mahkeme (2) numaralı
fıkraya göre bir belirleme yaptıktan sonra sınai mülkiyet hakkının ekonomik
önemi veya tecavüz sırasında sınai mülkiyet hakkına ilişkin lisansların sayısı,
süresi ve çeşidi, ihlalin nitelik ve boyutu, sınai mülkiyetin konusu marka ise
markanın tanınmışlığı ve kullanılan markalar arasındaki benzerlik gibi
hususları da dikkate alarak sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin hakka tecavüz
eylemi ile neden olduğu yoksun kalınan kazanç miktarını saptayacaktır. Dolayısıyla
mahkeme, hakka tecavüz edenin elde ettiği net kazancı tespit ettikten sonra bu
ölçütler ile tazminat hukukunun genel ilkelerini dikkate alarak yoksun kalınan
kazancı belirleyecektir. 28. Bu itibarla hak sahibine yoksun kalınan kazancın
hesaplanmasında sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin elde ettiği net kazancın
esas alınmasını talep etme imkânı tanıyan kuralın her iki tarafın
menfaatlerinin dengelenmesine ilişkin olarak yapılan düzenlemeler de dikkate
alındığında, hakka tecavüz eden aleyhine -fiilinin ağırlığı da gözetildiğinde- aşırı
bir külfete yol açmadığı ve taraflar arasındaki menfaat dengesinin bozulmasına
neden olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. 29. Açıklanan nedenlerle kural,
Anayasa’nın 5. ve 35. maddelerine aykırı değildir. İtirazın reddi gerekir. Kuralın Anayasa’nın 36. maddesine de
aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de bu bağlamda belirtilen hususların
Anayasa’nın 13. ve 35. maddeleri yönünden yapılan değerlendirmeler kapsamında
ele alınmış olması nedeniyle Anayasa’nın 36. maddesi yönünden ayrıca bir
inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir. IV. HÜKÜM 22/12/2016 tarihli ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet
Kanunu’nun 151. maddesinin (2) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ …elde
ettiği net kazanç .” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olmadığına ve itirazın
REDDİNE 11/2/2025 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi. Başkan Kadir ÖZKAYA Başkanvekili Hasan Tahsin GÖKCAN Başkanvekili Basri BAĞCI Üye Engin YILDIRIM Üye Recai AKYEL Üye Yusuf Şevki HAKYEMEZ Üye Yıldız SEFERİNOĞLU Üye Selahaddin MENTEŞ Üye İrfan FİDAN Üye Kenan YAŞAR Üye Muhterem İNCE Üye Yılmaz AKÇİL Üye Ömer ÇINAR Üye Metin KIRATLI