ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 2005/6 Karar Sayısı : 2005/93 Karar Günü : 29.11.2005 Resmi Gazete Tarih-Sayısı : 28.10.2006-26330 İPTAL DAVASINI AÇAN : TBMM Anamuhalefet (Cumhuriyet Halk) Partisi Grubu adına Grup Başkanvekilleri Kemal ANADOL ve Haluk KOÇ ile birlikte 140 milletvekili İPTAL DAVASININ KONUSU : 28.12.2004 günlü, 5277 sayılı “2005 Malî Yılı Bütçe Kanunu”nun; 1- 15. maddesinin (a) fıkrasının (1) ve (9) numaralı bentlerinin, 2- 21. maddesinin (c) fıkrasının, 3- 25. maddesinin; a) (a) fıkrasının, aa) Birinci paragrafının üçüncü tümcesinin “... yükseköğretim kurumları araştırma görevlisi kadrolarına yapılacak açıktan atamalara ilişkin esaslar ...” bölümünün, ab) İkinci paragrafının, b) Üçüncü paragrafının “... ve bu kurumların boş memur kadrolarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre açıktan vekil atanması...” bölümünün, c) (d) fıkrasının, d) (f) fıkrasının birinci, ikinci ve üçüncü paragraflarının, 4- 28. maddesinin “... ilgili mevzuatı uyarınca diğer kurumlarda vekâleten veya geçici olarak görevlendirilen ve kadro aylıklarını kendi kurum veya kuruluşlarından alan memurlar veya kamu görevlileri, geçici olarak görev yaptıkları kurum personelinin yararlandığı ve ilgili mevzuatında söz konusu personele de ödenebileceği belirtilen her türlü tazminat, fazla mesai ve diğer ödemelerden yararlanamazlar.” bölümünün, 5- 29. maddesinin (a) fıkrasının, 6- 32. maddesinin, 7- 36. maddesinin, 8- 37. maddesinin, a) (a), (b), (c), (d), (e), (f), (g) ve (i) fıkralarının, b) (h) fıkrasında yer alan “bir katını geçmemek üzere” bölümünün, c) (j) fıkrasının (1), (2) (3) ve (4) numaralı bentlerinin, Anayasa'nın 2., 7., 8., 11., 13, 87., 88., 128., 153., 161., 162. ve 163. maddelerine aykırılığı savıyla iptali ve yürürlüklerinin durdurulması istemidir. II- YASA METİNLERİ A- İptali İstenilen Yasa Kuralları 28.12.2004 günlü, 5277 sayılı “2005 Malî Yılı Bütçe Kanunu”nun iptali istenen madde, fıkra, bent ve ibareleri şunlardır : 1- “MADDE 15.- a)… 1. Aynı kuruluş bütçesi içinde “Personel giderleri” ile “Sosyal güvenlik kurumlarına Devlet primi giderleri” tertipleri arasında fonksiyonel ve ekonomik sınıflandırma ayırımına bakılmaksızın aktarma yapmaya, … 9. Aynı kuruluş bütçesi içinde fonksiyonel ve ekonomik sınıflandırma ayırımına bakılmaksızın aktarma yapmaya veya kuruluşların bütçelerinden Maliye Bakanlığı bütçesinin yedek ödenek tertiplerine aktarma yapmaya, … ” 2- “MADDE 21.- … c) Tasfiye edilen fonların her türlü gelirleri, tasfiye edilmelerine ilişkin mevzuatta özel bir düzenleme bulunmaması halinde, bu konuda yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar yürürlükten kaldırılan hükümlere göre tahsil edilmeye devam olunur ve genel bütçeye gelir kaydedilir. ” 3- “MADDE 25.- a) Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin boş memur kadrolarına yapacakları açıktan atama sayıları ile konsolide bütçe dışındaki diğer kamu kurum ve kuruluşlarından yapacakları memur nakilleri toplamı 48.000 adedi geçemez. Ancak, hâkimlik ve savcılık meslekleri ile bu meslekten sayılan görevlere, yükseköğretim kurumları öğretim üyeliklerine ve araştırma görevlisi kadrolarına yapılacak atamalar, Tıpta Uzmanlık Tüzüğü uyarınca asistan kadrolarına yapılacak atamalar, 27.7.1967 tarihli ve 926 sayılı Kanun kapsamında veya diğer ilgili mevzuata göre yapılacak askerî personel atamaları, 24.5.1983 tarihli ve 2828 sayılı Kanunun ek 1 inci maddesi uyarınca yapılacak atamalar ile 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesi uyarınca yapılacak personel nakilleri bu sayıya dahil edilmez. Söz konusu toplam sayının kurum ve kuruluşlar itibarıyla dağılımı, gerekli görülmesi halinde bu toplam sayının belirli bir oranda tutulması ve kullanımı ile diğer hususlar ve yükseköğretim kurumları araştırma görevlisi kadrolarına yapılacak açıktan atamalara ilişkin esaslar Devlet Personel Başkanlığının bağlı olduğu Bakan ile Maliye Bakanının müşterek önerisi üzerine Başbakan tarafından belirlenir. Döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların serbest memur kadrolarına yapacakları açıktan atama sayıları ile aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki kamu kurum ve kuruluşlarından yapacakları memur nakilleri (24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesi uyarınca yapılacak personel nakilleri hariç) toplamı ile bunların kullanımı ve diğer hususları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir. Genel bütçeye dahil dairelere, katma bütçeli idarelere, döner sermayelere, kefalet sandıklarına, sosyal güvenlik kurumlarına, bütçeden yardım alan kuruluşlara tahsis edilmiş bulunan sürekli işçi kadrolarından boş olanların açıktan atama amacıyla kullanılması ve bu kurumların boş memur kadrolarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre açıktan vekil atanması Devlet Personel Başkanlığı ile Maliye Bakanlığının iznine tâbidir. Açıktan atama izni, personel ödeneğinin yeterli olması şartıyla verilebilir. Kamu kurum ve kuruluşları yapacakları açıktan veya naklen atamalarda ilgili mevzuat hükümlerine uymanın yanında, mevcut personelinin rasyonel dağılımı yoluyla daha verimli şekilde kullanımını sağlamak ve azamî tasarruf anlayışı ile hareket etmek zorundadırlar. … d) Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin döner sermaye saymanlıklarına ait sayman ve saymanlıklarda görevli her unvandaki memur kadrolarından Maliye Bakanınca uygun görülenler, döner sermaye kadrolarından tenkis edilerek Maliye Bakanlığının kadro cetveline eklenir. Tenkis edilen kadrolarda istihdam edilen personel, başka bir işleme gerek kalmaksızın Maliye Bakanlığının kadro cetveline eklenen bu kadrolara atanmış sayılırlar. … f) Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, (a) fıkrasının üçüncü paragrafında belirtilen kurum ve kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin % 50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu kararları 2005 yılında uygulanmaz. … ” 4- “MADDE 28.- 657 sayılı Kanunun ek 8 ve ek 9 uncu, 13.11.1996 tarihli ve 4208 sayılı Kanunun 3 üncü, 4.11.1981 tarihli ve 2547 sayılı Kanunun 38, 40 ve 41 inci maddelerine ve 13.10.1983 tarihli ve 2919 sayılı Kanuna göre görevlendirilenler, 29.7.2003 tarihli ve 4958 sayılı Kanunun 17 nci maddesi uyarınca Sosyal Sigortalar Kurumunda uzman tabip, tabip, eczacı, anestezi ve röntgen teknisyeni olarak görevlendirilenler ile güvenlik görevlileri ve Sağlık Bakanlığı merkez teşkilâtında bağımsız daire başkanı veya daha üst unvanlarda görevlendirilenler hariç, ilgili mevzuatı uyarınca diğer kurumlarda vekâleten veya geçici olarak görevlendirilen ve kadro aylıklarını kendi kurum veya kuruluşlarından alan memurlar veya kamu görevlileri, geçici olarak görev yaptıkları kurum personelinin yararlandığı ve ilgili mevzuatında söz konusu personele de ödenebileceği belirtilen her türlü tazminat, fazla mesai ve diğer ödemelerden yararlanamazlar.” 5- “MADDE 29.- a) Aylık gayrisafi hasılat tahakkuk tutarını (katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç) kapsamak kaydıyla; 1. Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı Genel Müdürlüğünün mal ve hizmet satışları (Devlet hissesi karşılığı olup yurt içinde ürettiği ve/veya alıp sattığı ham petrol ile doğalgaza ait hasılat hariç) gayrisafi hasılatının % 10'u, 2. Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğünün mal ve hizmet satışları gayrisafi hasılatının % 10'u, 3. Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğünün mal ve hizmet satışları gayrisafi hasılatının % 10'u, 4. Devlet Malzeme Ofisi Genel Müdürlüğünün mal ve hizmet satışları ürün nevileri itibarıyla gayrisafi hasılatının % 10'una kadarı, En geç takip eden ayın yirmisine kadar (Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü için takip eden ayın sonuna kadar) Maliye Bakanlığı Merkez Saymanlığına ödenir. Ödenen bu tutarlar bütçeye gelir yazılır. Bu fıkrada belirtilen tutarların süresi içinde ödenmemesi halinde, ödenmeyen tutarlar, gecikme zammı da uygulanmak suretiyle 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir. … ” 6- “MADDE 32.- 1050 sayılı Kanun ve diğer mevzuatla saymanlara verilen görev ve yetkilerin bir kısmını gerekli görülen hallerde yardımcılarına devrettirmeye, devirle ilgili esasları belirlemeye Maliye Bakanı yetkilidir. Saymanlar hakkındaki sorumluluk, devredilen işlerle ilgili olarak görev ve yetki verilenler hakkında da uygulanır. ” 7- “MADDE 36 . - 8.6.1984 tarihli ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında bulunan iktisadî devlet teşekkülleri, kamu iktisadî kuruluşları, bunların müesseseleri, bağlı ortaklıkları ve iştirakleri ile özelleştirme kapsamındaki kuruluşların ve döner sermayelerin yöneticileri ve malî işlerinden sorumluları, bu Kanunun 29 uncu maddesi uyarınca ödenecek paylar da dahil olmak üzere bu kuruluşların mükellef veya sorumlu sıfatıyla üçüncü kişilerden tahsil ettikleri vergi, fon ve diğer payların tahsil dairelerine zamanında ve tam olarak ödenmesini sağlamak zorundadırlar. Aksine davrananlar bu tutarların ödenmesinden şahsen ve müteselsilen sorumlu tutulurlar. ” 8- “MADDE 37.- a) 1. 26.5.1927 tarihli ve 1050 sayılı Kanunun 48, 53 ve 63 üncü maddeleri ile 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 2. 12.3.1982 tarihli ve 2634 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 3. 9.5.1985 tarihli ve 3202 sayılı Kanunun 45 inci maddesinin birinci fıkrası, 4. 31.10.1985 tarihli ve 3234 sayılı Kanunun 35 inci maddesinin son fıkrası, 5. 28.5.1986 tarihli ve 3291 sayılı Kanunun 11 inci maddesi, 6. 24.5.1983 tarihli ve 2828 sayılı Kanunun 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 7. 27.6.1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 1 inci maddesinin (B) fıkrası, (3) numaralı bendinde yer alan hükümler hariç, 15.1.2005 tarihinden geçerli olmak üzere, 8. 5272 sayılı Belediye Kanununun 87 nci maddesinin (b) fıkrası, ilgili kanunlarda düzenleme yapılıncaya kadar, il özel idareleri ile il özel idarelerinin kurdukları birlik, müessese ve işletmeler açısından, 2005 yılında uygulanmaz. b) 5.4.1983 tarihli ve 2813 sayılı Kanuna göre alınan ruhsat ve kullanım ücretleri, 2005 yılında oniki eşit taksitte ödenir. c) Özel kanunlarla kamu tüzel kişiliğini haiz olarak kurum, kurul, üst kurul, enstitü, teşebbüs, fon ve sair adlarla kurulmuş kamu kurum ve kuruluşlarında, kanunlarında aksine hükümler olsa dahi, kendi özel mevzuatındaki hükümler uyarınca yapılacak temsil ve ağırlama giderlerinin yıllık toplamı, başkan ile temsil yetkisini haiz olan personelin bir aylık ortalama net ücretinin iki katını geçemez. Temsil yetkisini haiz personelin unvan ve sayıları, karar organlarınca toplam personel sayısının % 2'sini geçmemek üzere belirlenir. d) 4.1.1961 tarihli ve 209 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrasından sonra gelen hükümleri aşağıdaki şekilde uygulanır: Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden, 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (A) fıkrasına göre çalışanlardan döner sermayeli sağlık kurum ve kuruluşlarında görevli olan personel ile bu kurum ve kuruluşlarda 10.7.2003 tarihli ve 4924 sayılı Kanun uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edilen sağlık personeline, mesai içi veya mesai dışı ayrımı yapılmaksızın ek ödeme yapılabilir. Sağlık kurum ve kuruluşlarında Bakanlıkça belirlenen hizmet sunum şartları ve kriterleri de dikkate alınmak suretiyle, bu ödemenin oranı ile usûl ve esasları; personelin unvanı, görevi, çalışma şartları ve süresi, hizmete katkısı, performansı, serbest çalışıp çalışmaması ile muayene, ameliyat, anestezi, girişimsel işlemler ve özellik arz eden riskli bölümlerde çalışma gibi unsurlar esas alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Sağlık Bakanlığınca belirlenir. Yukarıdaki fıkraya göre personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden personele bir ayda yapılacak ek ödemenin tutarı, ilgili personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dahil), yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı hariç) toplamının, pratisyen tabip ve diş tabiplerinden serbest çalışanlara % 250'sini, serbest çalışmayanlara % 500'ünü, uzman tabip, Tıpta Uzmanlık Tüzüğünde belirtilen dallarda bu Tüzük hükümlerine göre uzman olanlar ve uzman diş tabiplerinden serbest çalışanlara % 350'sini, serbest çalışmayanlara % 700'ünü, serbest çalışmayan klinik şef ve şef yardımcılarına % 800'ünü, diğer personele ise % 150'sini geçemez. İşin ve hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, kemik iliği nakil ünitesi ve acil servis gibi özellikli hizmetlerde çalışan personel için % 150 oranı, % 200 olarak uygulanır. 4924 sayılı Kanun uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edilen sağlık personeline yapılacak ek ödemenin tutarı ise aynı birimde aynı unvanlı kadroda çalışan ve hizmet yılı aynı olan emsali sağlık personeli esas alınarak belirlenir ve bunlara yapılacak ek ödeme, hiçbir şekilde emsaline yapılabilecek ek ödeme üst sınırını geçemez. Ancak, söz konusu Kanun uyarınca istihdam edilen pratisyen tabip ve uzman tabiplerden, Devlet Memurlarının Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına Dair Yönetmeliğe ekli (1) sayılı cetvelde yer alan 5 ve 6 ncı hizmet bölgelerinde bulunan illerden Bakanlıkça belirlenen yerlerde çalışanlara, görev yaptıkları birimlerin döner sermaye gelirlerinin yetersiz olması nedeniyle üst limitin altında ek ödeme yapılması halinde, merkeze aktarılan % 2 oranına kadar olan paya ilave olarak alınacak paydan karşılanmak ve görev yapılan birimin döner sermaye gelirlerinden yapılacak ek ödeme ile birlikte hiçbir şekilde bu fıkrada belirlenen üst sınırı geçmemek üzere Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Sağlık Bakanlığınca belirlenecek usûl ve esaslara göre ayrıca ilave ek ödeme yapılabilir. Personelin katkısı ile elde edilen döner sermaye gelirlerinden, o birimde görevli personele yapılacak ek ödeme toplamı, ikinci ve üçüncü basamak sağlık kurumlarında, ilgili birimin carî yıldaki döner sermaye gelirinin % 50'sini, birinci basamak sağlık kuruluşlarında ise, ilgili birimin carî yıldaki döner sermaye gelirinin % 65'ini aşamaz. Sağlık Bakanlığına bağlı döner sermaye işletmeleri; sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi, kaliteli ve verimli hizmet sunumunun teşvik edilmesi, sağlık kurum ve kuruluşlarının kendi imkânlarıyla karşılayamadıkları ihtiyaçların giderilmesi, eğitim, araştırma ve geliştirme faaliyetlerinin desteklenmesi, birinci basamak sağlık kuruluşlarının desteklenmesi ve Bakanlık merkez teşkilâtında görev yapan memurlar ile sözleşmeli personele ek ödemede bulunulması amacıyla Bakanlıkça yapılacak giderlere iştirak etmek için aylık gayrisafi hasılattan aylık tahsil edilen tutarın % 2'sini geçmemek üzere Sağlık Bakanlığınca belirlenecek oranı Bakanlık Döner Sermaye Merkez Saymanlığı hesabına aktarırlar. Bu hesapta toplanacak tutarların dağılım ve sarfına ilişkin kriterler ile personele yapılacak ek ödemenin oran, usûl ve esasları Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Sağlık Bakanlığınca belirlenir. Personele yapılacak ek ödemenin miktarı, en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dahil) % 200'ünü geçemez. Ek ödeme miktarı; görev yapılan birim ve iş hacmi, görevin önem ve güçlüğü, çalışma süresi, personelin sınıfı, kadro unvanı, derecesi ve atanma biçimi gibi kriterler ile personele aylık ve özlük hakları dışında ilgili mevzuatına göre yapılan diğer ilave ödemeler dikkate alınarak belirlenir. Merkez teşkilatında görev yapan personele bu fıkra kapsamında yapılacak toplam ek ödeme, döner sermaye işletmelerinden carî yılda aktarılan tutarın % 50'sini geçemez ve bu ödemeler gelir vergisine tâbi tutulmaz. Diğer kamu kurum ve kuruluşlarından Sağlık Bakanlığı merkez teşkilâtında bağımsız daire başkanı veya daha üst unvanlı kadrolara görevlendirilenlere, bu kadro unvanları için öngörülen tutarda ek ödeme yapılır. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 38 inci maddesine göre Sağlık Bakanlığı merkez teşkilâtı ve bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarında görevlendirilenler, aynı maddede belirtilen ilave ödemelerden yararlanmamak kaydıyla, Bakanlık merkez veya bağlı sağlık kurum ve kuruluşunda görev yaptıkları unvan için belirlenen ek ödemeden faydalandırılır. Birinci basamak ve koruyucu sağlık hizmetlerinin geliştirilmesi ve bölgelerarası gelişmişlik farklarının giderilmesi amacıyla, döner sermayeli işletmelerden uygun görülenlerin merkeze aktaracağı payı % 4'e kadar yükseltmeye Sağlık Bakanı yetkilidir. Merkeze aktarılan % 2 oranına kadar olan paya ilave olarak alınacak tutarlar, bu fıkrada belirtilen amaçlar dışında kullanılamaz. e) İlgili kanununda düzenleme yapılıncaya kadar, 4.12.1984 tarihli ve 3095 sayılı Kanunun 1 inci maddesindeki kanunî faiz oranı, aylık % 1 olarak uygulanır. Ay kesirleri tama iblağ edilir. Taksitlendirilen veya herhangi bir sebeple ödenmemiş kamulaştırma bedellerinde kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanır. f) Belediyeler ile büyükşehir belediyelerince kamu kurum ve kuruluşlarına uygulanacak su tarife bedelleri, özel işyerlerine uygulanan en düşük tarife bedelini aşamaz. g) 13.3.1913 tarihli İl Özel İdaresi Kanununun 78 inci maddesinin (16) numaralı bendinin ikinci paragrafı, 2005 yılı için “Yatırım nitelikli katkı tutarlarına ilişkin bilgiler Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığına gönderilir.” şeklinde uygulanır. h) 2004 yılına ilişkin elde edilen kârlardan 2005 yılında dağıtılacak üretimi teşvik primi ödemelerinde, 21.12.1967 tarihli ve 969 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin son fıkrasında, 24.5.1983 tarihli ve 2828 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinin onbirinci fıkrasında, 9.5.1985 tarihli ve 3202 sayılı Kanunun 44 üncü maddesinin onuncu fıkrasında yer alan “iki katını geçmemek üzere” ibareleri “bir katını geçmemek üzere” şeklinde uygulanır ve 29.5.1926 tarihli ve 867 sayılı Kanun kapsamındaki döner sermaye işletmelerinde 2004 yılına ilişkin elde edilen kârlardan, kârın elde edilmesinde emeği geçen 657 sayılı Kanuna tâbi çalışan personele, asgari ücretin yıllık brüt tutarını geçmemek üzere 969 sayılı Kanun uyarınca çıkarılmış olan Yönetmelikte belirtilen esaslar çerçevesinde teşvik primi ödenebilir. i) 24.7.2003 tarihli ve 4956 sayılı Kanunun 56 ncı maddesinin (d) bendi ile aynı Kanunun geçici 3 üncü maddesinde geçen “1.1.2005” tarihleri ve 5073 sayılı Kanunun 17 nci maddesinde geçen “1.1.2005” tarihi “1.1.2006” şeklinde uygulanır. 2926 sayılı Kanuna tâbi sigortalılardan; 2005 yılı içinde aynı Kanunun 33 üncü maddesine göre belirlenen gelir basamaklarından ilk altı basamakta bulunanlardan altıncı basamak gösterge tutarının, yedi ve daha yukarı basamaklarda bulunanlardan ise bulundukları basamak gösterge tutarının % 20'si oranında sağlık sigortası primi tahsil edilir. j) 1. 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kanunun bütçe uygulamasına ilişkin hükümleri ve 81 inci maddesinin (a), (c) ve (d) bentleri ile bunların yürürlüğüne ilişkin hükümleri 2005 yılında uygulanmaz. 2. 5018 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin (f) bendi gereğince yürürlükten kalkması gereken hükümlerden yukarıdaki (1) numaralı bendin uygulanabilmesi için yürürlüğünün devamı zorunlu olanlar hakkında da (1) numaralı bent hükümleri uygulanır. 3. 5018 sayılı Kanunun geçici 2 ve geçici 4 üncü maddelerinde geçen “31.12.2004” tarihleri “30.6.2005”, geçici 5 inci maddesinde geçen “31.12.2004” tarihi ise “31.12.2005” şeklinde uygulanır. 4. 5018 sayılı Kanunun geçici 9 uncu maddesi, “Diğer kanunlarla 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanununun bütçe hazırlığına ilişkin hükümlerine yapılan atıflar, bu Kanuna yapılmış sayılır.” şeklinde uygulanır. Bu fıkranın uygulanması ile ilgili olarak çıkabilecek tereddütleri gidermeye, gerekli tedbirleri almaya ve düzenlemeler yapmaya Maliye Bakanı yetkilidir. ” B- Dayanılan ve İlgili Görülen Anayasa Kuralları Dava dilekçesinde Anayasa'nın 2., 7., 8., 11., 13., 87., 88., 128., 153/son 161.,162. ve 163. maddelerine dayanılmış, 89. maddesi ise ilgili görülmüştür. III- İLK İNCELEME Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi uyarınca, Mustafa BUMİN, Haşim KILIÇ, Sacit ADALI, Fulya KANTARCIOĞLU, Tülay TUĞCU, Ahmet AKYALÇIN, Mehmet ERTEN, Mustafa YILDIRIM, Fazıl SAĞLAM, A.Necmi ÖZLER ve Serdar ÖZGÜLDÜR'ün katılmalarıyla 1.2.2005 gününde yapılan ilk inceleme toplantısında, dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine ve yürürlüğü durdurma isteminin bu konudaki raporun hazırlanmasından sonra karara bağlanmasına oybirliğiyle karar verilmiştir. IV- ESASIN İNCELENMESİ Dava dilekçesi ve ekleri, işin esasına ilişkin rapor, iptali istenen yasa kuralları, dayanılan ve ilgili görülen Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: A- Bütçeye İlişkin Genel Açıklama Bütçe, iktidarların program ve politikalarını hayata geçirme konusunda kullandıkları bir araçtır. Anayasa'nın 161. maddesinde bütçenin hazırlanması ve uygulanmasının kanunla düzenlenmesi öngörülmüştür. Buna paralel olarak Muhasebei Umumiye Kanunu'nda bütçenin nasıl hazırlanacağına ve uygulanacağına ilişkin hususlar düzenlenmiş, 6. maddede de. “Bütçe, Devletin ve ona bağlı kamu kuruluşlarının yıllık gelir ve bu gelir ve masrafların uygulamaya konulmasına izin veren bir kanundur” denilmiştir. Gelirlerin ve giderlerin toplanma ve harcanmalarına ilişkin usul, esas ve yükümlülükler değişik yasalarla düzenlenmişse de bunların uygulanmaya konması 1050 sayılı Kanun'un yukarıda belirtilen hükmü gereğince ancak bütçe yasalarının verdiği izinle olanaklıdır. 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunu'nun 39. maddesinde, yasaya dayanmadıkça hiçbir vergi ve resmin, tarh ve tevzi ve tahsil edilemeyeceği öngörülmüştür. Bütçe yasalarının (C) cetvelinde gelirlerin dayanağını gösteren yasalar tek tek belirtilerek, bu yasalar gereğince tahsil edilecek gelirleri toplamaya bütçe yasası ile izin verilmektedir. Muhasebei Umumiye Yasası'nın 45. maddesinde ise, yapılacak harcamalar için ödeneğin ayrılacağı açıklanmakta, bunun ayrıntılarının da bütçe yasasına ekli (A) cetvelinde gösterilmesi öngörülmektedir. Anayasa'nın 87. maddesinde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin görev ve yetkileri belirtilirken bütçe yasa tasarısını görüşmek ve kabul etmek dışında diğer yasaları koymak, değiştirmek ve kaldırmak biçiminde bir ayırım yapılmıştır. Bütçe yasalarını öteki yasalardan ayrı tutan bu kural karşısında, herhangi bir yasa ile düzenlenmesi gereken bir konunun bütçe yasası ile düzenlenmesi veya herhangi bir yasada yer alan hükmün bütçe yasaları ile değiştirilmesi ve kaldırılması olanaksızdır. B- Anayasaya Aykırılık Sorunu Anayasa'nın 88. ve 89. maddelerinde yasaların Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde teklif, görüşme usul ve esasları ile yayımlanması düzenlenirken bütçe yasalarının görüşme usul ve esasları 162. maddede ayrıca belirtilmiştir. Bu maddeye göre bütçe yasa tasarılarının görüşülmesinde ayrı bir yöntem kabul edilmiş, genel kurulda üyelerin gider artırıcı veya gelir azaltıcı tekliflerde bulunmaları önlenmiş ve Anayasa'nın 89. maddesiyle de Cumhurbaşkanı'na bütçe yasalarını bir daha görüşülmek üzere TBMM'ne geri gönderme yetkisi tanınmamıştır. Öte yandan Anayasa'nın 163. maddesinde bütçelerde değişiklik yapılabilmesi esasları ayrıca düzenlenmiş, Bakanlar Kurulu'na kanun hükmünde kararname ile bütçede değişiklik yapma yetkisi verilmemiştir. Anayasa'da birbirinden tamamen ayrı ve değişik olarak düzenlenen bu iki yasalaştırma yönteminin doğal sonucu olarak, birisinin konusuna giren bir işin, öteki yöntemle düzenlemesi, değiştirilmesi veya kaldırılmasının olanaksızlığı ortaya çıkmaktadır. Anayasa'nın 161. maddesinin son fıkrasında “ Bütçe kanununa, bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamaz .” denilmektedir. Maddenin gerekçesinde de belirtildiği gibi, bütçe yasaları öteki yasalardan ayrı olması sebebiyle bir yasa kuralı nasıl aynı nitelikte bir yasa kuralıyla değiştirilebilirse bütçe yasaları da aynı biçimde hazırlanmış ve kabul edilmiş bir bütçe yasası ile değiştirilebilir. Yasa konusu olabilecek bir kuralı kapsamaması koşuluyla “bütçe ile ilgili hükümler” ifadesi de bütçeyi açıklayıcı, uygulanmasını kolaylaştırıcı nitelikte düzenlemeler olarak değerlendirilmelidir. Bir yasa kuralının bütçeden harcamayı ya da bütçeye gelir sağlamayı gerektirir nitelikte bulunması, mutlak biçimde “bütçe ile ilgili hükümlerden” sayılmasına yetmez. Her yasada değişik türde gidere neden olabilecek kurallar bulunabilir. Böyle kuralların bulunmasıyla örneğin eğitim, savunma, sağlık, yargı, tarım, ulaşım ve benzeri kamu hizmeti alanlarına ilişkin yasaların bütçeyle ilgili hükümler içerdiği kabul edilirse, bu konulardaki yasaların değiştirilip kaldırılması için de bütçe yasalarına hükümler koymak yoluna gidilebilir. Oysa, bu tür yasa düzenlemeleri, bütçenin yapılması ve uygulanması yöntemiyle ilişkisi bulunmayan, Yasakoyucunun başka amaçla ve bütçeninkinden tümüyle değişik yöntemlerle gerçekleştirmesi gereken yasama işlemleridir. “Bütçe ile ilgili hüküm” sözcüklerine dayanılarak, gider ya da gelirle ilgili bir konuyu olağan bir yasa yerine bütçe yasası ile düzenlemek Anayasa'nın 88. ve 89. maddelerini bu tür yasalar yönünden uygulanamaz duruma düşürür. Anayasa'nın 161. maddesinin getiriliş amacı, bütçe yasalarında, bütçe kavramı dışındaki konulara yer vermemek, böylece bütçe yasalarını bütçeyle ilgili olmayan kurallardan uzak tutmak, kendi yapısı içinde bütünleştirmektir. 1- Yasa'nın 15. Maddesinin (a) Fıkrasının (1) ve (9) Numaralı Bentlerinin İncelenmesi Dava dilekçesinde, Yasama organının bütçe ödeneklerine ilişkin iradesini, bölümler itibariyle ortaya koyduğu, bu bölümlerde bir değişik yapılmasının ancak yasa yoluyla mümkün olabileceği, Maliye Bakanına yetki verilmesinin Anayasa'nın 2., 11., 87., 161., 162. ve 163. maddelerine aykırı olduğu belirtilerek iptali istenilmiştir. 2949 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 29. maddesi hükmü gereğince Anayasa Mahkemesi, Anayasa'ya aykırılık konusunda ileri sürülen gerekçelere dayanmak zorunda değildir. İstemle bağlı kalmak koşuluyla başka bir gerekçe ile de Anayasa'ya aykırılık kararı verebilir. Bu nedenle itiraz konusu kural ilgisi nedeniyle Anayasa'nın 7. maddesi yönünden de incelenmiştir. Fıkranın (1) numaralı bendinde aynı kuruluş bütçesi içinde “Personel giderleri” ile “Sosyal güvenlik kurumlarına Devlet primi giderleri” tertipleri arasında fonksiyonel ve ekonomik sınıflandırma ayırımına bakılmaksızın aktarma yapmaya, (9) numaralı bendinde de, aynı kuruluş bütçesi içinde fonksiyonel ve ekonomik sınıflandırma ayırımına bakılmaksızın aktarma yapmaya veya kuruluşların bütçelerinden Maliye Bakanlığı bütçesinin yedek ödenek tertiplerine aktarma yapmaya, Maliye Bakanı yetkili kılınmıştır. Anayasa'nın 7. maddesinde, “ Yasama yetkisi Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisi'nindir. Bu yetki devredilemez ” denilmektedir. Buna göre, yasa koyucunun temel ilkeleri koymadan, çerçeveyi çizmeden yürütmeye yetki vermemesi, sınırsız, belirsiz bir alanı, yönetimin düzenlemesine bırakmaması gerekir. Yasa ile yetkilendirme Anayasa'nın öngördüğü biçimde yasa ile düzenleme anlamına gelmez. Yasa koyucu, gerektiğinde sınırlarını belirlemek koşuluyla bazı konuların düzenlenmesini idareye bırakabilir. Bu bağlamda, sık sık değişik önlemler alınmasına veya bunların kaldırılmasına gerek görülen ekonomik, teknik veya benzeri alanlarda temel kurallar saptandıktan sonra ayrıntıların düzenlenmesinin idareye verilmesi, yasama yetkisinin devri olarak nitelendirilemez. Ancak, iptali istenilen bentlerle Maliye Bakanı'na çerçevesi çizilmemiş, esasları belirlenmemiş bir alanda hiçbir sınırlamaya bağlı olmaksızın geniş yetkiler tanınarak yasama yetkisinin devrine yol açılmıştır. Bu nedenlerle, dava konusu kurallar Anayasa'nın 7. maddesine aykırıdır. İptali gerekir. Kuralların, Anayasa'nın 2., 11., 161., 162. ve 163. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. 2- Yasa'nın 21. Maddesinin (c) Fıkrasının İncelenmesi Dava dilekçesinde, yasama erkinin hukuk devleti, Anayasa'nın üstünlüğü ve bağlayıcılığı ilkelerine aykırı kullanıldığı ve bu kuralın bütçe yasasıyla değil, olağan yasa ile yapılması gereken düzenlemelerden olduğu gerekçeleriyle Anayasa'nın 2., 11., 87., 88. ve 161. maddelerine aykırı olduğu belirtilerek iptali istenilmiştir. Fıkra'da, Tasfiye edilen fonların her türlü gelirlerinin, tasfiye edilmelerine ilişkin mevzuatta özel bir düzenleme bulunmaması halinde, bu konuda yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar yürürlükten kaldırılan hükümlere göre tahsil edilmeye devam olunacağı ve genel bütçeye gelir kaydedileceği öngörülmektedir. Fon uygulamalarının kamu malî disiplinini bozucu etkisini ortadan kaldırılması, maliye politikalarının etkinliğinin artırılması ve fonların belirli bir malî disipline kavuşturulması amacıyla 1992 yılından itibaren T.C. Merkez Bankası nezdinde Müşterek Fon Hesabı açılarak tüm fonların gelirlerinin bu hesaba kaydedilmesine başlanılmıştır. 1993 yılında ise fonların büyük bir kısmı bütçe kapsamına alınmıştır. Ekonomik İstikrar ve Enflasyonla Mücadele Programı çerçevesinde Devletin gelir ve giderlerinde birliğin ve şeffaflığın sağlanması amacıyla 2001 yılı içerisinde bazı fonların tasfiyesine ilişkin 21.02.2001 günlü, 4629 sayılı “Bazı Fonların Tasfiyesi Hakkında Kanun” ile, 20.06.2001 günlü, 4684 sayılı “Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çıkarılmıştır. 4629 sayılı Kanunun Geçici 1 inci maddesinin (A), (B), (C), (D) fıkraları ve 4684 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesinin (j) fıkrası gereğince, tasfiye edilen fonlarla ilgili olarak gerekli her türlü düzenlemeyi yapmaya Maliye Bakanı yetkili kılınmıştır. 4629 sayılı Yasanın (A) fıkrasının (c) bendi, tasfiye edilen fonların gelirlerinin toplanması ve bütçeye gelir ve ödenek kaydedilmesine ilişkin düzenlemeleri içermektedir. Tasfiye edilen fonların her türlü gelirlerinin, tasfiye edilmelerine ilişkin mevzuatta özel bir düzenleme bulunmaması halinde, bu konuda yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar yürürlükten kaldırılan hükümlere göre tahsil edilmeye devam olunacağı ve genel bütçeye gelir kaydedileceği öngörülerek 4629 sayılı Yasanın (A) fıkrasının (c) bendi 2005 mali yılı için değiştirilmiştir. Bütçe ile ilgili olmayan ve diğer yasalarla yapılması gereken bu tür düzenlemelerin bütçe yasası dışındaki yasalarla yapılması zorunludur. Bu nedenlerle diğer yasaların konusu olan bu düzenlemenin Bütçe Yasası ile yapılmış olması, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Kuralın iptali gerekir. Kuralın, Anayasa'nın 2. ve 11. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. 3- Yasa'nın 25. Maddesinin İncelenmesi Dava dilekçesinde, yasama erkinin hukuk devleti, Anayasanın üstünlüğü ve bağlayıcılığı ilkelerine aykırı kullanıldığı ve bu kuralın bütçe yasasıyla değil, olağan yasa ile yapılması gereken düzenlemelerden olduğu, gerekçeleriyle Anayasa'nın 2., 7., 8., 11., 87., 88., 128. ve 161. maddelerine aykırı olduğu belirtilerek iptali istenilmiştir. a- (a) Fıkrasının Birinci Paragrafının Üçüncü Tümcesindeki “… Yükseköğretim kurumları araştırma görevlisi kadrolarına yapılacak açıktan atamalara ilişkin esaslar… ” Bölümü İptali istenilen kuralla yükseköğretim kurumlarının araştırma görevlisi kadrolarına açıktan atama yöntemi ile yapılacak olan atamalara ilişkin esasların Devlet Personel Başkanlığının bağlı olduğu Bakan ile Maliye Bakanının müşterek önerisi ile Başbakan tarafından belirlenmesi öngörülmüştür. Başbakan'a araştırma görevlisi kadrolarına açıktan atamalara ilişkin esasları belirleme yetkisi verilmesini öngören düzenleme, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun araştırma görevlisi istihdamını düzenleyen kurallarını 2005 yılı için değiştirmiştir. Bütçe ile ilgili olmayan ve diğer yasalarla yapılması gereken bu tür düzenlemelerin bütçe yasası dışındaki yasalarla yapılması zorunludur. Bu nedenlerle diğer yasaların konusu olan bu düzenlemenin Bütçe Yasası ile yapılmış olması, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Kuralın iptali gerekir. Kuralın, Anayasa'nın 2., 7., 8., 11. ve 128. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. b- (a) Fıkrasının İkinci Paragrafı Fıkra'da döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların 24.11.1994 günlü, 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca yapılacak personel nakilleri hariç olmak üzere serbest memur kadrolarına yapacakları açıktan atama sayıları ile maddenin üçüncü paragrafında sayılanlar dışındaki kamu kurum ve kuruluşlarından yapacakları memur nakilleri toplamı ile bunların kullanımı ve diğer hususları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkili olduğu öngörülmüştür. Kadroların kullanımı ile ilgili esaslar 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede düzenlenmiştir. Bütçe Kanunu ile yapılan söz konusu düzenleme, 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararnamede yer alan kadroların kullanımına ilişkin esasları 2005 yılı için değiştirilmiştir Bütçe ile ilgili olmayan ve diğer yasalarla yapılması gereken bu tür düzenlemelerin bütçe yasası dışındaki yasalarla yapılması zorunludur. Bu nedenlerle diğer yasaların konusu olan bu düzenlemenin Bütçe Yasası ile yapılmış olması, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Kuralın iptali gerekir. Kuralın, Anayasa'nın 2. ve 11. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. c- (a) Fıkrasının Üçüncü Paragrafındaki“ ve bu kurumların boş memur kadrolarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre açıktan vekil atanması ” Bölümü İptali istenilen kuralla genel bütçeye dahil dairelere, katma bütçeli idarelere, döner sermayelere, kefalet sandıklarına, sosyal güvenlik kurumlarına, bütçeden yardım alan kuruluşların boş memur kadrolarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 86. maddesinin üçüncü fıkrasına göre açıktan vekil atanması, personel ödeneğinin yeterli olması koşuluyla Devlet Personel Başkanlığı ile Maliye Bakanlığı'nın iznine tâbi kılınmıştır. Genel bütçeye dahil dairelere, katma bütçeli idarelere, döner sermayelere, kefalet sandıklarına, sosyal güvenlik kurumlarına, bütçeden yardım alan kuruluşların boş memur kadrolarına vekil ataması yapılması 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 86. maddesinde düzenlenmiştir. Bütçe Kanunu ile yapılan söz konusu düzenleme ile Maliye Bakanlığı'na açıktan vekil atanması konusunda 657 sayılı Yasa'da yer almayan bir yetki verilerek 657 sayılı Yasa'nın 86. maddesi 2005 yılı için değiştirilmiştir. Bütçe ile ilgili olmayan ve diğer yasalarla yapılması gereken bu tür düzenlemelerin bütçe yasası dışındaki yasalarla yapılması zorunludur. Bu nedenlerle olağan yasa konusu olan bu düzenlemenin Bütçe Yasası ile yapılmış olması, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Kuralın iptali gerekir. Kuralın, Anayasa'nın 2., 11. ve 128. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. d- (d) Fıkrasının İncelenmesi Fıkra'da, genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin döner sermaye saymanlıklarına ait sayman ve saymanlıklarda görevli her unvandaki memur kadrolarından Maliye Bakanınca uygun görülenlerin, döner sermaye kadrolarından tenkis edilerek Maliye Bakanlığının kadro cetveline ekleneceği ve bu suretle tenkis edilen kadrolarda istihdam edilen personelin ise başka bir işleme gerek kalmaksızın Maliye Bakanlığının kadro cetveline eklenen bu kadrolara atanmış sayılacağı kuralı yer almaktadır. Kadroların kullanımı ile ilgili esaslar 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede düzenlenmiştir. Bütçe Kanunu ile yapılan söz konusu düzenleme, 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararnamede yer alan kadroların kullanımına ilişkin esasları 2005 yılı için değiştirici nitelik taşımaktadır. Bütçe ile ilgili olmayan ve diğer yasalarla yapılması gereken bu tür düzenlemelerin bütçe yasası dışındaki yasalarla yapılması zorunludur. Bu nedenlerle olağan yasa konusu olan bu düzenlemenin Bütçe Yasası ile yapılmış olması, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Kuralın iptali gerekir. Kuralın, Anayasa'nın 2. ve 11. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. e- (f) Fıkrasının Birinci, İkinci ve Üçüncü Paragrafları (f) Fıkrasının Birinci, İkinci ve Üçüncü paragraflarında herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emekli aylığı alanların yeniden istihdam edilmelerine ilişkin düzenlemeler yer almaktadır. İptali istenilen kural 21.4.2005 günlü, 5335 sayılı “Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 29. maddesinin (c). fıkrası ile yürürlükten kaldırılmıştır. Bu nedenle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. 4- Yasa'nın 28. Maddesindeki “ilgili mevzuatı uyarınca diğer kurumlarda vekaleten veya geçici olarak görevlendirilen ve kadro aylıklarını kendi kurum veya kuruluşlarından alan memurlar veya kamu görevlileri, geçici olarak görev yaptıkları kurum personelinin yararlandığı ve ilgili mevzuatında söz konusu personele de ödenebileceği belirtilen her türlü tazminat, fazla mesai ve diğer ödemelerden yararlanamazlar” Bölümünün İncelenmesi Dava dilekçesinde, yasama erkinin hukuk devleti, Anayasanın üstünlüğü ve bağlayıcılığı ilkelerine aykırı kullanıldığı ve dava konusu kuralın, bütçe yasasıyla değil, olağan yasa ile yapılması gereken düzenlemelerden olduğu bu nedenle, Anayasa'nın 2., 11., 87., 88. ve 161. maddelerine aykırı olduğu belirtilerek iptali istenilmiştir. İptali istenilen kurallar ile bazı kanunlara göre yapılan görevlendirmeler hariç tutularak ilgili mevzuatı uyarınca diğer kurumlarda vekaleten veya geçici olarak görevlendirilen ve kadro aylıklarını kendi kurum ve kuruluşlarından alan memurlar veya kamu görevlilerinin, geçici görev yaptıkları kurum personelinin yararlandığı ve ilgili mevzuatında söz konusu personele de ödenebileceği belirtilen her türlü tazminat, fazla mesai ve diğer ödemelerden yararlanamayacakları öngörülmüştür. Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin kendi kurumları dışında diğer kurumlarda vekaleten veya geçici olarak görevlendirilmelerine ilişkin usul ve esaslar ile bu personele yapılabilecek ödemelere ilişkin düzenlemeler 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve kurumların kendi kuruluş yasalarında yer almıştır. Bütçe Kanunu ile yapılan söz konusu düzenleme, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin kendi kurumları dışındaki kurumlarda vekaleten veya geçici olarak görevlendirilmelerine ilişkin tüm kuralları 2005 yılı için değiştirici nitelik taşımaktadır. Bütçe ile ilgili olmayan ve diğer yasalarla yapılması gereken bu tür düzenlemelerin bütçe yasası dışındaki yasalarla yapılması zorunludur. Bu nedenlerle olağan yasa konusu olan bu düzenlemenin Bütçe Yasası ile yapılmış olması, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Kuralın iptali gerekir. Kuralın, Anayasa'nın 2. ve 11. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. 5- Yasa'nın 29. Maddesinin (a) Fıkrası ve 32. Maddesinin İncelenmesi Dava dilekçesinde, Kurallar'ın diğer yasalarla yapılması gereken düzenlemelerden olduğu ve bunları değiştirici nitelik taşıdığı, daha önce iptal edilmiş olan kuralların yeniden yasalaştırılmış olduğu gerekçeleriyle Anayasa'nın 2., 11., 87., 88., 153/son ve 161. maddelerine aykırı olduğu belirtilerek iptali istenilmiştir. 29. maddenin (a) fıkrasında, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç olmak üzere mal ve hizmet satışları aylık gayrısafi hasılat tahakkuk tutarının Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı Genel Müdürlüğü, Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü, Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü ve Devlet Malzeme Ofisi Genel Müdürlüğü için %10'unun engeç takip eden ayın 20'sine kadar Maliye Bakanlığı Merkez Saymanlığına ödeneceği, ödenen bu tutarın bütçeye gelir yazılacağı; sürelerinde ödenmeyen tutarların tahsilinde gecikme zammı uygulanmak suretiyle 6183 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. 32. maddede, 1050 sayılı Kanun ve diğer mevzuatla saymanlara verilen görev ve yetkilerin bir kısmını gerekli görülen hallerde yardımcılarına devrettirmeye, devirle ilgili esasları belirlemeye Maliye Bakanının yetkili olduğu ve saymanlar hakkındaki sorumluluğun, devredilen işlerle ilgili olarak görev ve yetki verilenler hakkında da uygulanacağı öngörülmüştür. Anayasa'nın 153. maddesinin son fıkrasında, Anayasa Mahkemesi kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile gerçek ve tüzelkişileri bağlayacağı öngörülmüştür. Yasama organı yapacağı yeni düzenlemelerde daha önce aynı konuda verilen Anayasa Mahkemesi kararlarını göz önünde bulundurmak, bu kararları etkisiz bırakacak biçimde yeni yasa çıkarmamak ve Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilen kuralları tekrar yasalaştırmamak yükümlülüğündedir. Yasama organı, yasa çıkarırken iptal edilen yasaya ilişkin kararların sonuçları ile birlikte gerekçelerini de gözönünde bulundurmak ve sözcükleri ayrı olsa bile, iptal edilen yasalarla, içerik ya da nitelik yönünden aynı veya benzer olan yasaları çıkarmamak zorundadır. İptali istenilen 29. maddenin (a) fıkrası ile anlam, kapsam ve teknik içerik yönlerinden aynı kuralları içeren, 4833 sayılı “2003 Mali Yılı Bütçe Kanunu”nun 35. maddesinin (a) fıkrası, 22.1.2004 günlü, E:2003/41, K:2004/4 sayılı; 5027 sayılı “2004 Mali Yılı Bütçe Kanunu”nun 36. maddesinin (a) fıkrası da (5) numaralı bendi dışında 7.6.2005 günlü, E:2004/12, K:2005/35 sayılı, Anayasa Mahkemesi kararları ile iptal edilmiştir. İptali istenilen 32. madde ile anlam, kapsam ve teknik içerik yönlerinden aynı kuralları içeren, 4061 sayılı “1995 Mali Yılı Bütçe Kanunu”nun 59. maddesi ise 13.6.1995 günlü, E:1995/2, K:2005/12 sayılı, Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiştir. Daha önce iptal edilmiş olan kuralların, dava konusu kurallarla yeniden yasalaştırılması Anayasa'nın 153. maddesine aykırıdır. Kurallar'ın iptali gerekir. Konunun Anayasa'nın 2., 11., 87., 88. ve 161. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. 6- Yasa'nın 36. Maddesinin İncelenmesi Dava dilekçesinde, yasama erkinin hukuk devleti, Anayasanın üstünlüğü ve bağlayıcılığı ilkelerine aykırı kullanıldığı ve bu kuralın bütçe yasasıyla değil, olağan yasa ile yapılması gereken düzenlemelerden olduğu, gerekçeleriyle Anayasa'nın 2., 11., 87., 88. ve 161. maddelerine aykırı olduğu belirtilerek iptali istenilmiştir. Madde'de, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki iktisadi devlet teşekkülleri, kamu iktisadi kuruluşları, bunların müesseseleri, bağlı ortaklıkları ve iştirakleri ile özelleştirme kapsamındaki kuruluşların ve döner sermayelerin yöneticileri ve mali işlerinden sorumlularının, bu kuruluşların mükellef veya sorumlu sıfatıyla üçüncü kişilerden tahsil ettikleri vergi, fon ve diğer payların tahsil dairelerine zamanında ve tam olarak ödenmesini sağlamakla zorunlu oldukları belirtilmekte ve aksine davrananların bu tutarların ödenmesinden şahsen ve müteselsilen sorumlu olmaları öngörülmektedir. Genel bütçe içinde yer almayan kamu iktisadi teşebbüslerinin, vergi mükellefiyetlerinin gereği olan ödeme yükümlülüklerinin yerine getirilmesine ilişkin düzenlemenin bütçe yasaları ile ilgisi bulunmadığından, böyle bir düzenlemenin bütçe yasası dışındaki yasalarla yapılması zorunludur. Bu nedenlerle diğer yasaların konusu olan bu düzenlemenin Bütçe Yasası ile yapılmış olması, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Kuralın iptali gerekir. Kuralın, Anayasa'nın 2. ve 11. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. 7- Yasa'nın 37. Maddesinin İncelenmesi Dava dilekçesinde, bütçe yasasıyla ilgisinin olmadığı, diğer kanunlarla yapılması gerektiği belirtilerek Kural'ın dava konusu bölümlerinin Anayasa'nın 2., 11., 87., 88., 153. ve 161. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüştür. a- (a) Fıkrasının (1), (2), (4), (5), (6) ve (7) Numaralı Bentlerinin, (c), (d), (f) Fıkralarının, (j) Fıkrasının (2), (3) ve (4) Numaralı Bentleri 2005 Mali Yılı Bütçe Kanunu'nun “Kısmen veya tamamen uygulanmayacak hükümler” başlığını taşıyan 37. maddesinde yürürlükte olan yasaların 2005 yılında uygulanmayacak hükümleri sayılmıştır. 37. madde, uygulamama veya farklı uygulama biçimi öngörme yoluyla, madde başlığı altında sayılmış olan ve iptal davasına esas oluşturan yasa kurallarını 2005 yılı için değiştirici bir nitelik taşımaktadır. Maddede yer alan ve iptali istenen bu düzenlemelerin bütçeyle ilgili olmaması nedeniyle diğer yasalarla yapılması gerektiğinden bunlara bütçe yasasında yer verilmesi, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Kurallar'ın iptalleri gerekir. Konunun, Anayasa'nın 2., ve 11. maddeleri yönünden incelenmelerine gerek görülmemiştir. b- (a) Fıkrasının (3) Numaralı Bendi 9.5.1985 günlü, 3202 sayılı Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrasının 2005 yılında uygulanmayacağını öngören (3) numaralı bent, 13.1.2005 günlü, 5286 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün Kaldırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 5. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bu nedenle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. c- (a) Fıkrasının (8) Numaralı Bendi (8) numaralı bent, 4.3.2005 günlü, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun Geçici 2. maddesiyle yeniden düzenlenmiştir. Bu nedenle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. d- (b) Fıkrası (b) fıkrası, 21.4.2005 günlü, 5335 sayılı “Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 28. maddesinin (p) fıkrasının (1) numaralı bendi ile değiştirilmiştir. Bu nedenle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. e- (e) Fıkrası (e) fıkrası, 21.4.2005 günlü, 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesiyle değiştirilmiştir. Bu nedenle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. f- (g) Fıkrası (g) fıkrası, 4.3.2005 günlü, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 71. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bu nedenle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. g- (h) Fıkrasında yer alan “bir katını geçmemek üzere” İbaresi - “2005 Mali Yılı Bütçe Kanunu”nun “Kısmen veya tamamen uygulanmayacak hükümler” başlığını taşıyan 37. maddesinde yürürlükte olan yasaların 2005 yılında uygulanmayacak hükümleri sayılmıştır. 37. madde, uygulamama veya farklı uygulama biçimi öngörme yoluyla, madde başlığı altında sayılmış olan ve iptal davasına esas oluşturan ibareyi 2005 yılı için değiştirici nitelik taşımaktadır. Maddede yer alan ve iptali istenen dava konusu düzenlemenin bütçeyle ilgili olmaması nedeniyle diğer yasalarla yapılması gerektiğinden buna bütçe yasasında yer verilmesi, Anayasa'nın 87., 88., 89. ve 161. maddelerine aykırıdır. Fıkradaki “bir katını geçmemek üzere” ibaresinin,21.12.1967 günlü, 969 sayılı “Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 867 ve 170 Sayılı Kanunlara Tabi İşletmeler Dışında Kalan Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanun” ve 24.5.1983 günlü, 2828 sayılı “Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu” yönünden iptali gerekir. İbarenin, Anayasa'nın 2., ve 11. maddeleri yönünden incelenmesine gerek görülmemiştir. - (h) fıkrasının “… 9.5.1985 tarihli ve 32002 sayılı kanunun 44. maddesinin onuncu fıkrasında…” bölümü 13.1.2005 günlü, 5286 sayılı “Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün Kaldırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un 5. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Fıkradaki “bir katını geçmemek üzere” ibaresinin iptali 5286 sayılı Yasa'nın 5. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olan “… 9.5.1985 tarihli ve 32002 sayılı kanunun 44. maddesinin onuncu fıkrasında…” bölümü yönünden konusu kalmadığından istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. h- (i) Fıkrası (i) fıkrası 21.4.2005 günlü, 5335 sayılı “Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un Geçici 7. maddesi ile yeniden düzenlenmiştir. Bu nedenle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. ı- (j) Fıkrasının (1) Numaralı Bendi (ı) numaralı bendi 21.4.2005 günlü, 5335 sayılı “Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 28. maddesinin (p) fıkrasının (2) numaralı bendi ile değiştirilmiştir. Bu nedenle konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. V- YÜRÜRLÜĞÜN DURDURULMASI İSTEMİ 28.12.2004 günlü, 5277 sayılı “2005 Malî Yılı Bütçe Kanunu”nun: A- 1- 25. maddesinin (a) fıkrasının birinci paragrafının üçüncü tümcesinin “... yükseköğretim kurumları araştırma görevlisi kadrolarına yapılacak açıktan atamalara ilişkin esaslar ...” bölümü, 2- 28. maddesinin “... ilgili mevzuatı uyarınca diğer kurumlarda vekâleten veya geçici olarak görevlendirilen ve kadro aylıklarını kendi kurum veya kuruluşlarından alan memurlar veya kamu görevlileri, geçici olarak görev yaptıkları kurum personelinin yararlandığı ve ilgili mevzuatında söz konusu personele de ödenebileceği belirtilen her türlü tazminat, fazla mesai ve diğer ödemelerden yararlanamazlar.” bölümü, 3- 37. maddesinin (h) fıkrasında yer alan “bir katını geçmemek üzere” ibaresi, 21.12.1967 günlü, 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 867 ve 170 Sayılı Kanunlara Tabi İşletmeler Dışında Kalan Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanun ve 24.5.1983 günlü, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu yönünden, 29.11.2005 günlü, E. 2005/6, K. 2005/93 sayılı kararla iptal edildiğinden, bu kuralların uygulanmasından doğacak sonradan giderilmesi güç veya olanaksız durum ve zararların önlenmesi ve iptal kararının sonuçsuz kalmaması için kararın Resmî Gazete'de yayımlanacağı güne kadar yürürlüklerinin durdurulmasına , B- 1- 15. maddesinin (a) fıkrasının (1) ve (9) numaralı bentlerinin, 2- 21. maddesinin (c) fıkrasının, 3- 25. maddesinin; a- (a) fıkrasının ikinci paragrafının, b- (a) fıkrasının üçüncü paragrafının “... ve bu kurumların boş memur kadrolarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre açıktan vekil atanması...” bölümlerinin, c- (d) fıkrasının, 4- 29. maddesinin (a) fıkrasının, 5- 32. maddesinin, 6- 36. maddesinin, 7- 37. maddesinin; a- (a) fıkrasının (1), (2), (4), (5), (6) ve (7) numaralı bentleri, b- (c), (d) ve (f) fıkralarının, c- (j) fıkrasının (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinin, yürürlüklerinin durdurulması isteminin, koşulları oluşmadığından reddine , C- 1- 25. maddesinin (f) fıkrasının birinci, ikinci ve üçüncü paragrafları, 2- 37. maddesinin; a- (a) fıkrasının (3) ve (8) numaralı bentleri, b- (b), (e), (g), (i) fıkraları, c- 5286 sayılı Yasa'nın 5. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olan “... 9.5.1985 tarihli ve 3202 sayılı Kanunun 44. maddesinin onuncu fıkrasında ...” bölümü yönünden incelenen (h) fıkrasında yer alan “bir katını geçmemek üzere” ibaresi, d- (j) fıkrasının (1) numaralı bendi, hakkında 29.11.2005 günlü, E.2005/6, K.2005/93 sayılı kararla karar verilmesine yer olmadığı kararı verildiğinden, bu ibare, paragraf, bent ve fıkralara ilişkin konusu kalmayan yürürlüğün durdurulması istemleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 29.11.2005 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir. VI- SONUÇ 28.12.2004 günlü, 5277 sayılı “2005 Malî Yılı Bütçe Kanunu”nun: A- 15. maddesinin (a) fıkrasının (1) ve (9) numaralı bentlerinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, B- 21. maddesinin (c) fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, C- 25. maddesinin; 1- (a) fıkrasının, a- Birinci paragrafının üçüncü tümcesinin “... yükseköğretim kurumları araştırma görevlisi kadrolarına yapılacak açıktan atamalara ilişkin esaslar ...” bölümünün Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, b- İkinci paragrafının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, c- Üçüncü paragrafının “... ve bu kurumların boş memur kadrolarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre açıktan vekil atanması...” bölümünün Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, 2- (d) fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, 3- (f) fıkrası, 21.4.2005 günlü, 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesinin (c) fıkrasıyla yürürlükten kaldırıldığından, fıkranın birinci, ikinci ve üçüncü paragraflarına ilişkin KONUSU KALMAYAN İSTEMLER HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, D- 28. maddesinin “... ilgili mevzuatı uyarınca diğer kurumlarda vekâleten veya geçici olarak görevlendirilen ve kadro aylıklarını kendi kurum veya kuruluşlarından alan memurlar veya kamu görevlileri, geçici olarak görev yaptıkları kurum personelinin yararlandığı ve ilgili mevzuatında söz konusu personele de ödenebileceği belirtilen her türlü tazminat, fazla mesai ve diğer ödemelerden yararlanamazlar.” bölümünün Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, E- 29. maddesinin (a) fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, F- 32. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, G- 36. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, H- 37. maddesinin; 1- (a) fıkrasının, a- (1), (2), (4), (5), (6) ve (7) numaralı bentlerinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALLERİNE, b- 9.5.1985 günlü, 3202 sayılı Yasa'nın 45. maddesinin birinci fıkrasının 2005 yılında uygulanmayacağını öngören (3) numaralı bendi, 13.1.2005 günlü, 5286 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün Kaldırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 5. maddesiyle yürürlükten kaldırıldığından, bu bende ilişkin KONUSU KALMAYAN İSTEM HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, c- (8) numaralı bendi, 22.2.2005 günlü, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun geçici 2. maddesiyle yeniden düzenlendiğinden, bu bende ilişkin KONUSU KALMAYAN İSTEM HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 2- (b) fıkrası, 5335 sayılı Yasa'nın 28. maddesinin (p) fıkrasının (1) numaralı bendi ile değiştirildiğinden, bu fıkraya ilişkin KONUSU KALMAYAN İSTEM HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 3- (c), (d) ve (f) fıkralarının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALLERİNE, 4- (e) fıkrası, 5335 sayılı Yasa'nın 14. maddesiyle değiştirildiğinden, bu fıkraya ilişkin KONUSU KALMAYAN İSTEM HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 5- (g) fıkrası, 5302 sayılı Yasa'nın 71. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığından, bu fıkraya ilişkin KONUSU KALMAYAN İSTEM HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6- (h) fıkrasında yer alan “bir katını geçmemek üzere” ibaresinin; a- 21.12.1967 günlü, 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 867 ve 170 Sayılı Kanunlara Tabi İşletmeler Dışında Kalan Taşra Kuruluşlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanun ve 24.5.1983 günlü, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, b- 5286 sayılı Yasa'nın 5. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olan “... 9.5.1985 tarihli ve 3202 sayılı Kanunun 44. maddesinin onuncu fıkrasında ...” bölümü yönünden konusu kalmadığından istem hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 7- (i) fıkrası, 5335 sayılı Yasa'nın geçici 7. maddesi ile yeniden düzenlendiğinden, bu fıkraya ilişkin KONUSU KALMAYAN İSTEM HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 8- (j) fıkrasının; a- (1) numaralı bendi, 5335 sayılı Yasa'nın 28. maddesinin (p) fıkrasının (2) numaralı bendi ile değiştirildiğinden, bu bende ilişkin KONUSU KALMAYAN İSTEM HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, b- (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALLERİNE, I- 25. maddesinin (a) fıkrasının birinci paragrafının üçüncü tümcesinin “... yükseköğretim kurumları araştırma görevlisi kadrolarına yapılacak açıktan atamalara ilişkin esaslar ...” bölümünün iptali nedeniyle uygulanma olanağı kalmayan bu bölümün başında yer alan “ve” sözcüğünün de 2949 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 29. maddesinin ikinci fıkrası gereğince İPTALİNE, 29.11.2005 OYBİRLİĞİYLE gününde karar verildi. Başkan Tülay TUĞCU Başkanvekili Haşim KILIÇ Üye Sacit ADALI Üye Fulya KANTARCIOĞLU Üye Ahmet AKYALÇIN Üye Mehmet ERTEN Üye Mustafa YILDIRIM Üye A. Necmi ÖZLER Üye Serdar ÖZGÜLDÜR Üye Serruh KALELİ Üye Osman Alifeyyaz PAKSÜT