ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı: 2013/55 Karar Sayısı : 2013/67 Karar Günü : 28.5.2013 R.G. Tarih-Sayı :
27.3.2014-28954 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN : Çankırı
İnfaz Hâkimliği İTİRAZIN KONUSU : 1-
13.12.2004 günlü, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında
Kanun'un 68. maddesinin, 2- 30.3.2011 günlü, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve
Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 41. maddesinin (2) numaralı fıkrasının, Anayasa'nın 2., 12., 13., 17., 20., 22., 25., 26., 36., 38. ve
152. maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptallerine karar verilmesi
istemidir. I- OLAY Ceza infaz kurumu mektup okuma komisyonunun “ hükümlünün
yazmış olduğu mektubun yerine gönderilmemesine ” ilişkin verdiği karara
karşı yapılan itirazın incelenmesi sırasında, itiraz konusu kuralların
Anayasa'ya aykırı olduğu kanısına varan Mahkeme, iptalleri için başvurmuştur. III- YASA METİNLERİ A- İtiraz Konusu Yasa Kuralları 1- 5275 sayılı Kanun'un “ Hükümlünün mektup, faks ve
telgrafları alma ve gönderme hakkı ” başlıklı 68. maddesi
şöyledir: “ Madde 68- (1) Hükümlü, bu
maddede belirlenen kısıtlamalar dışında, kendisine gönderilen mektup, faks ve telgrafları
alma ve ücretleri kendisince karşılanmak koşuluyla, gönderme hakkına sahiptir. (2) Hükümlü tarafından gönderilen ve kendisine gelen mektup, faks
ve telgraflar; mektup okuma komisyonu bulunan kurumlarda bu komisyon,
olmayanlarda kurumun en üst amirince denetlenir. (3) Kurumun asayiş ve güvenliğini tehlikeye düşüren, görevlileri
hedef gösteren, terör ve çıkar amaçlı suç  örgütü veya diğer suç örgütleri
mensuplarının haberleşmelerine neden olan, kişi veya kuruluşları paniğe
yöneltecek yalan ve yanlış bilgileri, tehdit ve hakareti içeren mektup, faks ve
telgraflar hükümlüye verilmez. Hükümlü tarafından yazılmış ise gönderilmez. (4) Hükümlü tarafından resmî makamlara veya savunması için
avukatına gönderilen mektup, faks ve telgraflar denetime tâbi değildir. ” 2- 6216 sayılı Kanun'un itiraz konusu kuralı da içeren “ Başvuruya engel durumlar ” başlıklı 41.
maddesi şöyledir: “ MADDE 41- (1)
Mahkemenin işin esasına girerek verdiği ret kararının Resmî Gazetede
yayımlanmasından itibaren on yıl geçmedikçe aynı kanun hükmünün Anayasaya
aykırılığı iddiasıyla itiraz başvurusu yapılamaz. (2) İtiraz yoluna başvuran mahkemede itiraz
konusu kuralın uygulanacağı başka dava dosyalarının bulunması hâlinde, yapılmış
olan itiraz başvurusu bu dosyalar için de bekletici mesele sayılır. ” B- Dayanılan ve İlgili Görülen Anayasa Kuralları Başvuru kararında, Anayasa'nın 2., 12., 13., 17., 20., 22.,
25., 26., 36., 38. ve 152. maddelerine dayanılmış, Anayasa'nın 142.
maddesi ise ilgili görülmüştür. IV- İLK İNCELEME Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri uyarınca Serruh KALELİ,
Alparslan ALTAN, Mehmet ERTEN, Serdar ÖZGÜLDÜR, Osman Alifeyyaz PAKSÜT, Zehra
Ayla PERKTAŞ, Recep KÖMÜRCÜ, Burhan ÜSTÜN, Engin YILDIRIM, Hicabi DURSUN, Celal
Mümtaz AKINCI, Muammer TOPAL, Zühtü ARSLAN ve M. Emin KUZ'un katılımlarıyla
28.5.2013 gününde yapılan ilk inceleme toplantısında, öncelikle davada
bekletici mesele sorunu görüşülmüştür. 6216 sayılı Kanun'un “ Başvuruya engel durumlar ” başlığını taşıyan 41.
maddesinin (2) numaralı fıkrasında, “ İtiraz
yoluna başvuran mahkemede itiraz konusu kuralın uygulanacağı başka dava
dosyalarının bulunması hâlinde, yapılmış olan itiraz başvurusu bu dosyalar için
de bekletici mesele sayılır. ” denilmiştir. İtiraz yoluna başvuran aynı Mahkeme tarafından, itiraz konusu 5275 sayılı Kanun'un 68. maddesinin
uygulanacağı başka dava dosyası kapsamında yapılmış olan itiraz
başvurusunun (E. 2013/54 sayılı),
bakılmakta olan dava dosyası için de bekletici mesele sayılması gerekirken,
tekrar başvuruda bulunulduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla, 6216 sayılı Kanun'un 41. maddesinin (2)
numaralı fıkrasına aykırı olduğu anlaşılan itiraz başvurusunun, anılan Kanun'un
40. maddesinin (4) numaralı fıkrası gereğince yöntemine uygun olmadığından,
esas incelemeye geçilmeksizin reddi gerekir. Açıklanan nedenlerle; 1- 13.12.2004 günlü, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik
Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 68. maddesinin iptaline karar verilmesi
istemiyle yapılan itiraz başvurusunun,  6216 sayılı Anayasa
Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 41. maddesinin
(2) numaralı fıkraları gereğince REDDİNE, 2- 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve
Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 41. maddesinin (2) numaralı
fıkrasının esasının incelenmesine, OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir. V- ESASIN İNCELENMESİ Başvuru kararı ve ekleri, Raportör
Mustafa ÇAL tarafından hazırlanan işin esasına ilişkin rapor,
itiraz konusu yasa kuralı, dayanılan ve ilgili görülen Anayasa kuralları ve
bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra
gereği görüşülüp düşünüldü: Başvuru kararında, itiraz konusu kuralla, aynı mahkemece
yapılmış bir itiraz başvurusunun bulunması hâlinde bu başvuru sonuçlanmadan
Anayasa Mahkemesine yeni bir başvuru yapılması engellenerek önceki başvurunun
bekletici mesele yapılacağının hüküm altına alındığı, oysa Anayasa'nın 152.
maddesinde böyle bir kısıtlamaya yer verilmediği, düzenlemenin varlığının
yargılama ekonomisi ile açıklanamayacağı, bekletici mesele yapması gerekenin
Anayasa Mahkemesi olduğu, itiraz yoluna başvuran mahkemelerin bekletici mesele
yapması gerekliliğinin yasal başvuru yollarını engellediği belirtilerek
kuralın, Anayasa'nın 36. ve 152. maddelerine aykırı olduğu ileri
sürülmüştür. 6216 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca, ilgisi nedeniyle itiraz
konusu kural Anayasa'nın 2. ve 142. maddeleri yönünden de incelenmiştir. 6216 sayılı Kanun'un “ Başvuruya
engel durumlar ” başlıklı 41.
maddesinin itiraz konusu (2) numaralı fıkrasında, itiraz yoluna başvuran mahkemede itiraz konusu
kuralın uygulanacağı başka dava dosyalarının bulunması hâlinde, yapılmış olan
itiraz başvurusunun bu dosyalar için de bekletici mesele sayılacağı; 40.
maddesinin (4) numaralı fıkrasında ise yöntemine uygun olmayan
itiraz başvurularının Anayasa Mahkemesi tarafından esas incelemeye
geçilmeksizin gerekçeleriyle reddedileceği hüküm altına alınmıştır. Anayasa'nın 2. maddesinde belirtilen hukuk
devleti, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren,
eylem ve işlemleri hukuka uygun olan, her alanda adaletli bir hukuk düzeni
kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan
kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve kanunlarla
kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlettir. Anayasa'nın 36. maddesine göre, herkes, meşru
vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya
davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahiptir. Anayasa'nın 142. maddesinde
ise “ Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama
usulleri kanunla düzenlenir. ” denilerek bu alanların Anayasa'ya uygun
olarak düzenlenmesi yasama organına bırakılmıştır. Anayasa'nın 152. maddesinde, “ Bir davaya
bakmakta olan mahkeme, uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin
hükümlerini Anayasaya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü
aykırılık iddiasının ciddî olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu
konuda vereceği karara kadar davayı geri bırakır. ” denilmiştir. Anayasa'nın 152. maddesi dikkate alındığında, bir mahkemenin
bakmakta olduğu davada uygulayacağı kuralı Anayasa'ya aykırı görmesi hâlinde,
bu aykırılığı gözardı etme, yani uygulamama yetkisine sahip olmadığı açıktır.
Bu durumda, kuralın Anayasa'ya aykırı olduğunu düşünen mahkemeye itiraz yolu
ile Anayasa Mahkemesine başvurma olanağı tanınmıştır. Dolayısıyla, itiraz
başvurusunda bulunan mahkemenin, Anayasa'ya aykırı gördüğü kuralın anayasal
denetimini bekletici mesele yaparak davayı geri bırakması gerekecektir.
Bekletici mesele ise bir davanın görülmesi sırasında ortaya çıkan ve bu davanın
incelenebilmesi veya sonuçlandırılabilmesi için mahkemenin görevi dışında
kalması sebebiyle görevli yargılama makamınca çözümlenmesine kadar beklenilmesi
gereken meseleler olarak tanımlanmaktadır. Bununla birlikte, itiraz konusu kural uyarınca da itiraz yoluna
başvuran mahkemenin aynı kural için yeniden başvuru yapamayacağı, başka bir
deyişle önceki itiraz başvurusunun bekletici mesele sayılacağı da hüküm altına
alınmıştır. Böylece, hem usul ekonomisinin gereği olarak zaman, emek, masraf
kaybı önlenerek Anayasa Mahkemesinin gereksiz iş yükü artışının engellenmesinin
hem de itiraz yoluna başvuran mahkemelerin aynı normu uygulayacağı
uyuşmazlıklara ilişkin olarak farklı kararlar vermelerinin önlenmesinin
amaçlandığı anlaşılmaktadır. İtiraz konusu kuralla ilgili olarak, Anayasa'nın 152.
maddesinde bekletici mesele saymanın düzenlenmediği, bu yönüyle böyle bir
düzenleme yapılamayacağı ileri sürülmüşse de hukuk devletinde, kanun
koyucunun, yargılama hukukuna ilişkin kuralları belirleme ve bu çerçevede
mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi, yargılama usulleri ve
yapısı hakkında Anayasa'ya uygun olmak koşuluyla ihtiyaç duyduğu düzenlemeyi
yapma konusunda takdir yetkisine sahip bulunduğu açıktır. Dolayısıyla,
Anayasa Mahkemesine itiraz yoluna başvuran mahkemelerin aynı norm aleyhine
yapmış olduğu önceki itiraz başvurusunun bekletici mesele sayılmasının
düzenlenmesi de mahkemelerin işleyişi ve yargılama usulüne ilişkin olup bu
hususta kanun koyucunun takdir yetkisine dayanarak ihtiyaç duyduğu düzenlemeyi
yapmasının da hukuk devleti ilkesiyle çelişen bir yönü bulunmamaktadır. Diğer taraftan, Anayasa Mahkemesinin anayasal denetimde,
itiraz yoluna başvuran mahkemenin Anayasa'ya aykırılık hususunda ileri
sürdüğü gerekçelere dayanma zorunluluğu bulunmadığı gibi Mahkeme taleple bağlı
kalmak şartıyla başka gerekçeyle de Anayasa'ya aykırılık kararı
verebilmektedir. Başka bir deyişle Anayasa Mahkemesince kurala ilişkin
olarak yapılan anayasal denetim, başvuran mahkemenin ileri sürdüğü gerekçelerle
sınırlı olarak yapılmamakta, yapılan denetim ilgili görülen tüm Anayasa
kurallarını kapsamaktadır. Bu yönüyle de itiraz konusu kural uyarınca
önceki başvurunun bekletici mesele yapılmasının, hem itiraz yoluna
başvuran mahkemenin aynı norm aleyhine farklı Anayasa kurallarına dayanarak
yeni başvuru yapmasının engellenmesi sonucu başvuran mahkemenin başvuru yolunu
hem de bekletici mesele yapılacak olan uyuşmazlığın taraflarının hak arama
özgürlüğünü kısıtladığından söz etmek mümkün değildir. Dolayısıyla, itiraz
konusu kuralın hem usul ekonomisi gereği hem de aynı normun uygulanacağı benzer
uyuşmazlıklarda hukuki birlik ve istikrarın sağlanması amacına yönelik olması
ve yargılama sonucunda işin esasına ilişkin adil ve hakkaniyete uygun karar
verilmesine engel oluşturmaması nedeniyle kişilerin hak arama özgürlüğüne de
aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, itiraz konusu kural, Anayasa'nın 2., 36.,
142. ve 152. maddelerine aykırı değildir. İptal isteminin reddi gerekir. Osman Alifeyyaz PAKSÜT bu görüşe katılmamıştır. VI- SONUÇ 30.3.2011 günlü, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve
Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 41. maddesinin (2) numaralı fıkrasının
Anayasa'ya aykırı olmadığına ve itirazın REDDİNE, Osman Alifeyyaz PAKSÜT'ün
karşıoyu ve OYÇOKLUĞUYLA, 28.5.2013 gününde karar verildi. Başkanvekili Serruh KALELİ Başkanvekili Alparslan
  ALTAN Üye Mehmet ERTEN Üye Serdar
  ÖZGÜLDÜR Üye Osman
  Alifeyyaz PAKSÜT Üye Zehra Ayla
  PERKTAŞ Üye Recep KÖMÜRCÜ Üye Burhan ÜSTÜN Üye Engin YILDIRIM Üye Hicabi DURSUN Üye Celal Mümtaz
  AKINCI Üye Muammer TOPAL Üye Zühtü ARSLAN Üye M. Emin KUZ KARŞIOY YAZISI 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri
Hakkında Kanun'un itiraz yoluyla iptali istenen (2) numaralı fıkrasında, itiraz
yoluna başvuran mahkemede itiraz konusu kuralın uygulanacağı başka dava
dosyalarının bulunması halinde, yapılmış olan itiraz başvurusunun diğer
dosyalar için de bekletici mesele sayılması öngörülmüştür. 1- Öncelikle Bekletici Mesele Kurumunun niteliği ve amaçları
yönünden itiraz konusu kuralı değerlendirmek gerekmektedir. Bekletici meselenin tanımı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri
Kanunu'nun (HMK) 165. maddesinde şu şekilde yapılmıştır: “(1) Bir davada hüküm verilebilmesi başka bir davaya, idari
makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup
olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına
veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir. (2) Bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması başka bir
davanın veya idari makamın çözümüne bağlı ise mahkeme, ilgili tarafa görevli
mahkemeye veya idari makama başvurması için uygun bir süre verir. Bu süre
içinde görevli mahkemeye veya idari makama başvurulmadığı takdirde, ilgili
taraf bu husustaki iddiasından vazgeçmiş sayılarak esas dava hakkında karar
verilir”. Ceza yargılamasında işin esasına ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkartılması
başka bir ceza yargılamasının sonucuna bağlı ise esasen orada davalar arasında
bağlantının mevcudiyeti söz konusu olur ve bu davalar birlikte görülür.
Bağlantılı davalar, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 8 ila 11.
maddelerinde düzenlenmiştir. Bekletici mesele ise CMK'nun 218. maddesinin (1)
numaralı fıkrasında yer almaktadır. Buna göre: “Yüklenen suçun ispatı, ceza mahkemelerinden başka bir mahkemenin
görev alanına giren bir sorunun çözümüne bağlı ise; ceza mahkemesi bu sorunla
ilgili olarak da bu Kanun hükümlerine göre karar verebilir. Ancak, bu sorunla
ilgili olarak görevli mahkemede dava açılması veya açılmış davanın sonuçlanması
ile ilgili olarak bekletici sorun kararı verebilir”. İdari yargılama usulünde de “Bağlantılı Davalar” düzenlenmiş olup
bu konudaki hükümler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 38 ila 42.
maddelerinde yer almaktadır. İdari yargıda da bekletici mesele kararı
verilebilir. Gerek hukukun genel ilkelerine gerek Türk hukukundaki düzenleniş
şekline göre bekletici mesele yargı görevini yapmakta olan mahkemece somut
olayın özelliklerine göre, serbestçe takdir olunacak bir husustur. Kanunen
zorunlu bekletici mesele, aşağıda incelenecek olan Anayasa'nın 152. maddesinde
doğrudan düzenlenen hal dışında,  ilke olarak söz konusu değildir. 2- Anayasa'ya uygunluk denetiminde bekletici mesele yönünden
şu saptamalar yapılabilir: Anayasa yargısında ve dolayısıyla anayasa mahkemelerinin çalışma
usullerinde bekletici mesele müessesesi düzenlenmemiş olmakla beraber Anayasa
Mahkemesinin bir iptal veya itiraz başvurusunu karara bağlamadan önce Avrupa
İnsan Hakları Mahkemesinin vereceği bir kararı beklemeye karar vermesine bir
engel bulunmadığı açıktır. Mahkemelerin itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurmaları
halinde başvurunun sonucunun beklenmesi, Anayasa'nın 152. maddesinde doğrudan
düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında bir davaya bakmakta olan mahkemenin
uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin hükümlerini Anayasa'ya
aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının
ciddi olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği kadar
davayı geri bırakacağı belirtilmiştir. Maddenin üçüncü fıkrasında da şöyle
denilmiştir: “Anayasa mahkemesi, işin kendisine gelişinden başlamak üzere beş
ay içinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içinde karar verilmezse
mahkeme davayı yürürlükteki kanun hükümlerine göre sonuçlandırır. Ancak,
Anayasa Mahkemesinin kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar
gelirse, mahkeme buna uymak zorundadır”. Anayasa'da doğrudan düzenlenen kurala göre, mahkemelerin bir dosya
ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesine başvurmalarının, ellerindeki benzer
dosyalara bekletici etkisi yönünden bağlantı bulunmamaktadır. Anayasa'da
öngörülen bekletici süre beş ay ile sınırlı olup sadece başvurunun konusu olan
olayın sonuçlandırılması ile sınırlıdır. Anayasa, başvuran mahkemeye, beş aylık
müddetin sonunda yargılamaya devam etmek veya ne kadar sürerse sürsün Anayasa
Mahkemesi kararını beklemek seçenekleri arasında bir tercih hakkı
vermemektedir. Mahkeme, beş ayın sonunda Anayasa Mahkemesince karar
verilmemişse, yargılamaya devam etmek zorundadır. İtiraz yoluyla iptali istenen kuralda, Anayasa Mahkemesine
başvuran mahkemenin elindeki benzer dosyaları da bekletmesi öngörülmüştür. Bu
durumda, farklı tarihlerde açılmış olsalar da aynı kuralın uygulanacağı
davalar, ilk dosyanın akıbetini beklemek zorunda kalacaklardır. Öte yandan
Anayasa, bekletici mesele konusunu doğrudan düzenlemiş ve beş ayın sonunda
karar verilmemişse, uyuşmazlığın yürürlükteki kanun hükümlerine göre
çözülmesini, yani daha fazla beklenmemesini öngörmüştür. Anayasa
koyucunun buradaki iradesinin, kanunların anayasaya uygunluğu karinesini
gözeterek davaların mümkün olan süratle sonuçlandırılması ihtiyacına öncelik
vermek yönünde olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki tarafları ve açılış tarihleri
farklı olan davalar, mutlaka Anayasaya aykırılığı düşünülen kuralın uygulanması
yoluyla değil, hukuk mahkemelerinde sulh, feragat, uzlaşma gibi yollarla, ceza
mahkemelerinde lehte kanun değişikliği, af, zamanaşımı gibi nedenlerle de
sonuçlanabilecektir. İtiraz yoluyla iptali istenen kural, yargılamanın
mahkemece serbest takdir esasına göre sonuçlandırılması esasına sınırlama
getirdiği ve böylece tarafların adil yargılanma hakkına da bir müdahale teşkil
ettiği için Anayasa'nın 36. maddesine de aykırı düşmektedir. Anayasa Mahkemesinin bir mahkemece uygulanacak kuralın Anayasa'ya
aykırılığı gerekçesiyle yaptığı başvuru üzerine yaptığı denetim, doktrinde
somut norm denetimi olarak adlandırılmaktadır. Bunun anlamı, Anayasa
mahkemesinin itiraz konusu kurala ilişkin uygulamayı ve kuralın yol açtığı
sonuçları örnek olay temelinde incelemesidir. İtiraz konusu kuralın
uygulanacağı farklı olayların Anayasa Mahkemesine ayrı başvurulara konu
edilmesi, Anayasa Mahkemesinin bu dosyaları birleştirmek suretiyle yapacağı
incelemenin daha etraflı ve kapsamlı olmasına yardımcı olabilecek, aksi halde
kural tek bir olay temelinde değerlendirilecektir. Anayasa yargısının ve
Mahkemenin oluşum şeklinin özellikleri gözetildiğinde, anayasal denetimin salt
hukuki normların ötesinde sosyal, toplumsal ve ekonomik sonuçları ile kapsamlı
bir değerlendirme yapılmasına katkı sağlayacak olan birden çok başvurunun
birleştirilerek incelenmesinin Anayasa yargısının ruhuna daha uygun olduğu
açıktır. İtiraz konusu kural bu imkanı ortadan kaldırmaktadır. Anayasa'da açıkça düzenlenmeyen her hangi bir konuda yasa ile
düzenleme yapılabileceği anlamına gelen yasamanın asliliği ilkesinin sınırları
yine Anayasa'nın çeşitli maddelerinde düzenlenen kurallar tarafından
belirlenir. Anayasa'da doğrudan belirtilen beş aylık bekleme süresinin sadece
başvuru konusu dosya için öngörülmüş olduğu açıktır. Birbirini takip eden
farklı tarihlerde açılmış davaların ilk itiraz dosyasının sonuçlanmasına talik
edilmesinin, tarafları ve talep konuları farklı davaları zorunlu bir neden
olmaksızın uzatabileceği, bunun yerine aynı itiraz konusu kurala ilişkin
dosyaların Anayasa Mahkemesinde birleştirilebileceği, bunun Anayasa
Mahkemesince kurala ilişkin denetimin derinliğine de katkı sağlayacağı
gözetildiğinde, itiraz başvurularının Anayasa'da öngörülenden farklı koşullara
bağlanması sonucunu doğuran kuralın Anayasa'nın hak arama hürriyetini
düzenleyen 36. maddesine ve beş aylık bekleme süresi öngören 152. maddesine
aykırılık teşkil etmesi nedeniyle iptali gerektiği düşüncesindeyim. Üye Osman
  Alifeyyaz PAKSÜT