ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 2022/134 Karar Sayısı : 2023/116 Karar Tarihi : 22/6/2023 R.G. Tarih - Sayı : 15/9/2023
- 32310 İTİRAZ
YOLUNA BAŞVURAN: İstanbul 1. Asliye
Ticaret Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU: 21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 28.
maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin Anayasa’nın 13., 35. ve 36.
maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptaline karar verilmesi talebidir. OLAY: Birinci
derece kan hısımları arasında yapılan taşınmaz pay devrine karşı açılan
tasarrufun iptali davasında itiraz konusu kuralın Anayasa’ya aykırı olduğu
kanısına varan Mahkeme, iptali için başvurmuştur. I. İPTALİ
İSTENEN VE İLGİLİ GÖRÜLEN KANUN HÜKÜMLERİ A. İptali İstenen Kanun Hükmü Kanun’un itiraz konusu kuralın da yer aldığı 28. maddesi
şöyledir: “Bağışlama sayılan tasarruflar: Madde 28 – Yirmi
yedinci maddenin tatbikı bakımından aşağıdaki tasarruflar bağışlama
hükmündedir: 1. Üçüncü dereceye kadar (bu derece dahil) kan
hısımlariyle, eşler ve ikinci dereceye kadar (bu derece dahil) sıhri hısımlar
arasında yapılan ivazlı tasarruflar, 2. Kendi verdiği malın, aktin yapıldığı sıradaki değerine
göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitler, 3. Borçlunun kendisine yahut üçüncü bir şahıs menfaatine
kaydı hayat şartiyle irat ve intifa hakkı tesis ettiği akitler.” B. İlgili Görülen Kanun Hükmü Kanun’un; 1. 24. maddesi
şöyledir: “ İptal davası açılması: Madde 24 – Amme borçlusunun bu kanunun 27, 28, 29 ve 30
uncu maddelerinde yazılı tasarruf ve muamelelerinin iptali için umumi
mahkemelerde dava açılır ve bu davalara diğer işlere takdimen umumi hükümlere
göre bakılır. ” 2. 27. maddesi
şöyledir: “İvazsız tasarrufların hükümsüzlüğü: Madde 27 – Amme alacağını ödememiş borçlulardan,
müddetinde veya hapsen tazyikına rağmen mal beyanında bulunmıyanlarla, malı
bulunmadığını bildiren veyahut beyan ettiği malların borcuna kifayetsizliği
anlaşılanların ödeme müddetinin başladığı tarihten geriye doğru iki yıl içinde
veya ödeme müddetinin başlamasından sonra yaptıkları bağışlamalar ve ivazsız
tasarruflar hükümsüzdür.” II. İLK İNCELEME 1. Anayasa Mahkemesi
İçtüzüğü hükümleri uyarınca Zühtü ARSLAN,
Hasan Tahsin GÖKCAN, Kadir ÖZKAYA, Engin YILDIRIM, Muammer TOPAL, M. Emin KUZ,
Rıdvan GÜLEÇ, Recai AKYEL, Yusuf Şevki HAKYEMEZ, Yıldız SEFERİNOĞLU, Selahaddin
MENTEŞ, Basri BAĞCI, İrfan FİDAN, Kenan YAŞAR ve Muhterem İNCE’nin
katılımlarıyla 9/11/2022 tarihinde yapılan ilk inceleme toplantısında dosyada
eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine OYBİRLİĞİYLE karar
verilmiştir. III. ESASIN İNCELENMESİ 2. Başvuru kararı ve ekleri, Raportör Hilal YAZICI tarafından
hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, itiraz konusu kanun hükmü, dayanılan Anayasa kuralları ve bunların
gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup
incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: A. Anlam ve Kapsam 3. 6183 sayılı Kanun, kamu alacaklarının korunmasını
sağlamak amacıyla henüz kamu alacağı kesinleşmeden alınabilecek bazı tedbirler
ile kamu alacağı kesinleştikten sonra alacağın tahsil edilmesine ilişkin
hükümler öngörmüştür. Bu kapsamda anılan Kanun’un 24. maddesi, kamu alacağının
tahsil edilebilmesi amacıyla kamu borçlusunun Kanun’un 27., 28., 29. ve 30.
maddelerinde belirtilen tasarruf ve muamelelerini iptal davasına konu edilmek
üzere hükümsüz kılmaktadır. 4. Bu itibarla anılan maddelerde iptal davasına konu
edilecek tasarruflar ivazsız tasarruflar, bağışlama sayılan tasarruflar, kamu alacağının tahsiline
imkân bırakmamak amacıyla yapılan tasarruflar ve hükümsüz sayılan diğer
tasarruflar olarak belirtmiştir. 5. Kanun’un 27. maddesi ivazsız tasarrufların veya
bağışlamaların hükümsüz sayılması için bazı şartlar aramaktadır. Buna göre kamu
alacağını ödememiş borçlulardan müddetinde veya hapsen tazyikine rağmen mal
beyanında bulunmayanlarla, malı bulunmadığını bildiren veyahut beyan ettiği
malların borcuna yetersizliği anlaşılanların ödeme müddetinin başladığı
tarihten geriye doğru iki yıl içinde veya ödeme müddetinin başlamasından sonra
yaptıkları bağışlamalar ve ivazsız tasarruflar hükümsüzdür. 26. maddeye göre
ise tasarrufun gerçekleştiği tarihinden beş yıl geçtikten sonra tasarrufun
iptali davası açılamaz. 6. İtiraz konusu kuralın da yer aldığı 28. maddede ivazlı
olmakla birlikte bazı tasarrufların bağışlama sayılacağı hüküm altına
alınmıştır. 7. İtiraz konusu kuralla üçüncü dereceye kadar (bu derece
dâhil) kan hısımlarıyla eşler ve ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) sıhri
hısımlar arasında yapılan ivazlı tasarrufların bağışlama sayılacağı
öngörülmüştür. Bu itibarla kuralın muvazaa ihtimalini yüksek gördüğü belirli
yakınlıktaki kişiler arasında gerçekleşen işlemlerin ivazlı olup olmadığına
bakmaksızın bağışlama niteliğinde olduğunu -kesin- kanuni karine olarak
düzenlediği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla kurala konu yakınlıktaki kişilerin iyi
niyetli olduğu iddiasının veya başka herhangi bir iddianın ispatına imkân
tanınmamıştır. 8. Bağışlama sayılan tasarrufun iptali ise işlemin kamu
alacaklısına karşı hükümsüz sayılması sonucunu doğurur. B. İtirazın Gerekçesi 9. Başvuru kararında özetle; ivazlı devir işleminin
birinci derece kan hısımları arasında yapılmış olması nedeniyle itiraz konusu
kural uyarınca bağış olarak kabul edilip hükümsüz sayılacağı, söz konusu
tasarrufun kamu alacağının tahsiline imkân bırakmamak amacıyla yapılıp
yapılmadığı yönünde bir inceleme yapılmasına imkân tanınmadığı, bu itibarla
kamu yararı ve kişisel yarar arasındaki dengenin ölçüsüz bir şekilde bozulduğu
belirtilerek kuralın Anayasa’nın 13., 35. ve
36. maddelerine aykırı olduğu ileri
sürülmüştür. C. Anayasa’ya Aykırılık Sorunu 10. Anayasa’nın 35. maddesinde “ Herkes, mülkiyet ve
miras haklarına sahiptir./Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla
sınırlanabilir./ Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz. ”
denilmektedir. Anayasa’nın anılan maddesiyle güvence altına alınan mülkiyet
hakkı, ekonomik değer ifade eden ve parayla değerlendirilebilen her türlü mal
varlığı hakkını kapsamaktadır. 11. Mülkiyet hakkı; kişiye başkasının hakkına zarar
vermemek ve kanunların öngördüğü sınırlamalara uymak koşuluyla sahibi olduğu
şeyi dilediği gibi kullanma, onun semerelerinden yararlanma ve tasarruf etme
imkânı veren bir haktır. Bu bağlamda malikin mülkünü kullanma, onun
semerelerinden yararlanma ve mülkü üzerinde tasarruf etme yetkilerinden
herhangi birinin sınırlanması veya mülkünden yoksun bırakılması mülkiyet
hakkına müdahale teşkil eder. 12. Anayasa’nın “ Hak arama hürriyeti ” başlıklı 36.
maddesinin birinci fıkrasında da “ Herkes, meşru vasıta ve yollardan
faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve
savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. ” hükmüne yer verilmiştir.
Buna göre hak arama özgürlüğünün en önemli iki ögesini oluşturan iddia ve
savunma haklarını kısıtlayacak, bu hakların kullanımını engelleyecek ve adil
yargılanmaya engel olacak kanun hükümlerinin Anayasa’nın anılan maddesine
aykırılık oluşturacağı açıktır. Maddeyle güvence altına alınan hak arama
özgürlüğü, kendisi bir temel hak niteliği taşımasının yanında diğer temel hak
ve özgürlüklerden gereken şekilde yararlanılmayı ve bunların korunmasını
sağlayan en etkili güvencelerden biridir (AYM, E.2021/9, K.2022/4, 26/01/2022,
§ 28). 13. İtiraz konusu kural, tasarrufun iptali davasına konu
edilmek üzere borçlunun üçüncü derece de dâhil olmak üzere bu dereceye kadar
kan hısımlarıyla eşi ve ikinci derece dâhil bu dereceye kadar sıhri
hısımlarıyla yaptığı ivazlı tasarrufların bağışlama kabul edileceğini
öngörmektedir. 14. Mal varlığına ilişkin her türlü hukuki işlem ve
fiillin tasarrufun iptali davasına konu olabileceği, ivazlı tasarrufun bağış
olarak kabul edilerek iptal davasına konu edilmesi hâlinde işlemin diğer
tarafının da ivazlı tasarruf için ödediği bedel tutarınca zarara uğramasının
mümkün olacağı gözönünde bulundurulduğunda kuralla tarafların mülkiyet hakkının
kendilerine sağladığı tasarrufta bulunma yetkisine sınırlama getirildiği
anlaşılmaktadır. 15. Öte yandan belirli derecelerdeki kan ve sıhri hısımlar
ile eşler arasında gerçekleşen tasarrufların hukuken nasıl nitelendirileceğinin
bu hususta bir tartışma yapmaya imkân vermeksizin doğrudan kanunla
belirlenmesi, yargılama sırasında savunma yapmayı anlamsız kılmakta ve
taraflardan birine diğerine nazaran önemli bir avantaj sağlamaktadır. Bu
suretle kuralla silahların eşitliği ilkesine de sınırlama getirildiği açıktır. 16. Anayasa’nın 13. maddesinde “ Temel hak ve
hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde
belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu
sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik
Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz. ”
denilmektedir. Buna göre temel hak ve özgürlüklere sınırlama getiren
düzenlemelerin kanunla yapılması, Anayasa’da öngörülen sınırlama sebebine uygun
ve ölçülü olması gerekir. 17. Bu kapsamda mülkiyet hakkını ve hak arama özgürlüğünü
sınırlamaya yönelik bir kanuni düzenlemenin şeklen var olması yeterli olmayıp
yasal kuralların keyfîliğe izin vermeyecek şekilde belirli ve öngörülebilir
nitelikte olması gerekir. 18. Esasen temel hakları sınırlayan kanunun bu
nitelikleri taşıması Anayasa’nın 2. maddesinde güvenceye alınan hukuk devleti
ilkesinin de bir gereğidir. Hukuk devletinde, kanuni düzenlemelerin hem kişiler
hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek
şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca kamu
otoritelerinin keyfî uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi gerekir.
Kanunda bulunması gereken bu nitelikler hukuki güvenliğin sağlanması bakımından
da zorunludur. Zira bu ilke hukuk normlarının öngörülebilir olmasını,
bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de
yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını
gerekli kılar (AYM, E.2015/41, K.2017/98, 4/5/2017, §§ 153, 154). Dolayısıyla
Anayasa’nın 13. maddesinde sınırlama ölçütü olarak belirtilen kanunilik
Anayasa’nın 2. maddesinde güvenceye bağlanan hukuk devleti ilkesi ışığında
yorumlanmalıdır. 19. Kural, kamu borçlusunun kiminle ya da hangi dereceye
kadar olan kan veya kayın hısımlarıyla yaptığı ivazlı tasarrufların bağışlama
sayılacağını kişi ve idare açısından herhangi bir tereddüde yer vermeyecek
şekilde açık ve net olarak belirlemiştir. Dolayısıyla kuralın belirli,
ulaşılabilir ve öngörülebilir nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla
kuralda temel hak ve özgürlüklerin kanunla sınırlanması gerektiğine ilişkin
anayasal ilkeye aykırı bir yön bulunmamaktadır. 20. Anayasa’nın 35. maddesinin ikinci fıkrasında mülkiyet
hakkının kamu yararı amacıyla sınırlanabileceği belirtilmiştir. Anayasa’nın 36.
maddesinde ise hak arama özgürlüğü için herhangi bir sınırlama nedeni
öngörülmemiş olmakla birlikte özel sınırlama nedeni öngörülmemiş hakların da
hakkın doğasından kaynaklanan bazı sınırlarının bulunduğu kabul edilmektedir.
Öte yandan Anayasa’nın başka maddelerinde yer alan hükümlere dayanılarak da bu
hakkın sınırlanması mümkündür. 21. Ayrıca adil yargılanma hakkı, niteliği gereği
devletin düzenleme yapmasını gerektiren bir haktır. Zira bu hakkın Anayasa'da
ifade edilmiş olması kendi başına bir anlam ifade etmemekte, bireylerin bu
haktan yararlanabilmesi için devletin en azından yargı teşkilatını kurması ve
yargılama usullerini belirlemesi gerekmektedir. Devletin düzenleme yetkisi
olduğu alanlarda belirli ölçüde takdir yetkisine sahip olduğunun kabulü
gerekir. Bu sebeple adil yargılanma hakkına yönelik sınırlamalar getirilirken
kanun koyucuyu bağlayan belirli bir meşru amaçlar listesi bulunmamaktadır.
Ancak kanun koyucunun bu takdir yetkisinin Anayasa Mahkemesinin denetimine tabi
olduğu açıktır ( Bekir Sözen [GK], B. No: 2016/14586, 10/11/2022, § 74). 22 . Kamu yararı kavramı, devlet organlarının takdir
yetkisini de beraberinde getiren bir kavram olup objektif bir tanıma elverişli
olmayan bu ölçütün her somut olay temelinde ayrıca değerlendirilmesi gerekir.
Kuralda, belirtilen derecelere kadar kan bağı veya evlilik bağıyla oluşan sıhri
hısımlar ve eşle gerçekleştirilen ivazlı tasarrufların bağışlama olarak kabul
edilmesi kamu borçlusunun henüz haciz, aciz veya iflas hâli gerçekleşmemiş
olmakla birlikte bu hâllerden birinin yakında gerçekleşmesinin kuvvetle
muhtemel olduğu zamanlarda şüpheli tasarruflarda bulunması, bu tasarrufları
genellikle bir başka isim altında gizlemesi ile bu tasarrufların gerçekte
ivazsız olduğunun ve tarafların bu husustaki gerçek iradelerinin ispatının
oldukça zor olmasından kaynaklanmaktadır. Bu kapsamda kural, borçlunun kamu alacaklısından
mal kaçırmasını ve alacağın tahsiline yönelik çabalarının sonuçsuz kalmasını
önlemeyi, tasarruf işleminin taraflarının çoğu zaman dış dünyaya yansımayan
gerçek iradelerinin ortaya konulmasının zorluğu sebebiyle alacaklıya ispat
kolaylığı sağlayarak kamu harcamalarının en önemli finansmanı olan kamu
alacağını korumayı amaçladığı anlaşılmaktadır. 23. Anayasa’nın 5. maddesine göre kişilerin ve toplumun
refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak devletin temel amaç ve görevleri
arasındadır. Anılan maddeye göre söz konusu amacı gerçekleştirmek devletin
yükümlülüklerindendir ve bu yükümlülüklerin gerçekleştirilebilmesi bakımından
kamusal kaynakların önemi gözönünde bulundurulduğunda kuralın gerek mülkiyet
hakkı gerekse hak arama özgürlüğü yönünden anayasal bağlamda meşru bir amaca
dayanmadığı söylenemez. 24. Kuralın kamu yararı amacına dönük olması yeterli
olmayıp Anayasa’nın 13. maddesi uyarınca ölçülü olması da gerekir. Ölçülülük
ilkesi ise elverişlilik , gereklilik ve orantılılık olmak
üzere üç alt ilkeden oluşmaktadır. Elverişlilik öngörülen sınırlamanın
ulaşılmak istenen amacı gerçekleştirmeye elverişli olmasını, gereklilik ulaşılmak
istenen amaç bakımından sınırlamanın zorunlu olmasını, orantılılık ise
sınırlama ile ulaşılmak istenen amaç arasında makul bir dengenin bulunması
zorunluluğunu ifade etmektedir. 25. Kuralın amacının yakın kişi veya hısımlarla
gerçekleştirilen tasarruflarda kamu alacaklısının yaşayabileceği ispat
zorluklarını ortadan kaldırmak ve şüpheli tasarruflarla alacaklıdan mal kaçırılmasını
önlemek olduğu, dolayısıyla kamu alacağının tahsilini mümkün kılarak korunması
olduğu gözetildiğinde yakın kişi veya hısımlarla gerçekleştirilen ivazlı
tasarrufların peşinen bağışlama olarak kabul edilmesinin söz konusu amaca
ulaşma bakımından elverişli olmadığı söylenemez. 26. Öte yandan borçlunun tüm yakın kişi veya hısımları
ile yapacağı ivazlı tasarruflar bağışlama olarak kabul edilmemiştir. Tasarruf
işleminin bağışlama sayılabilmesi için bu işlemin kamu borçlusunun eşi, üçüncü
derece dahil kan hısımları veya ikinci derece dahil evlilik birliğiyle kurulan
sıhri hısımlarıyla gerçekleşmiş olması gerekir. Bu sınırların belirlenmesinde,
söz konusu dereceler kapsamında kalan hısım ve kişilerin hayatın olağan akışına
uygun şekilde genel olarak borçlunun yakınında bulunan, onun durumunu
bilebilecek, çoğu zaman aralarında güven ilişkisi olan kişi ve hısımlar
olduğunun gözetildiği anlaşılmaktadır. 27. Ayrıca tasarrufun iptali davasının açılabilmesi ve
bağışlama olarak kabul edilen ivazlı tasarrufun iptal edilebilmesi bazı
şartların varlığına bağlanmıştır. 6183 sayılı Kanun’un 27. maddesine göre
tasarrufun iptali davası ancak kamu borçlusunun süresinde veya hapsen tazyikine
rağmen mal beyanında bulunmadığı, malı bulunmadığını bildirmiş veyahut beyan ettiği
malların borcuna yetersizliği açık olduğu durumda açılabilecektir. Bunun yanı
sıra süre yönünden de bazı sınırlar getirilmiştir. Borcun ödeme müddetinin
başladığı tarihten geriye doğru iki yıl içinde veya ödeme müddetinin
başlamasından sonra yapılan bağışlamalar hükümsüzdür. Anılan Kanun’un 26.
maddesinde de bağışlama sayılan tasarrufun gerçekleştiği tarihten itibaren beş
yıl geçtikten sonra iptal davası açılamayacağı belirtilmiştir. 28. Bu durumda sınırlamanın gerekli olup olmadığı hususu
irdelenmelidir. Kamu alacağının ödenmemesi sonucunu doğuran tasarrufların
geçersiz sayılmasındaki amaç kamu alacağının tahsil edilebilmesini sağlamaktır.
Söz konusu amaca daha hafif bir sınırlamayla ulaşmak mümkünse bu sınırlamanın
tercih edilmesi gerekir. 29. Anayasa Mahkemesinin benzer nitelikteki
düzenlemelerin iptali talebiyle yapılan başvurulara ilişkin yaptığı
incelemelerde de belirttiği üzere itiraz konusu kural, borçlunun belirtilen
derecelerdeki kan veya sıhri hısımları ve eşiyle yaptığı ivazlı tasarrufların
bağışlama olarak kabulünü aksinin iddiası ve ispatı mümkün olmayan bir olgu
olarak öngörmüştür. Bu bakımdan tasarruf konusu malın değerinin tam olarak veya
fazlasıyla ödenmiş bulunması, tasarruf işleminin borçlunun alacaklılarının da
menfaatine yönelik olması, alacaklıların tasarruf işlemi dolayısıyla zarar
görmemesi, alacaklıların alacağı tahsil ve cebri icra imkânlarının
zorlaştırılmamış hatta kolaylaştırılmış olması veya tasarrufun tarafı üçüncü
kişilerin iyi niyetli olması sonucu değiştirmeyecektir. Borçlunun üçüncü derece
dâhil kan hısımları ile eşi ve ikinci derece dahil sıhri hısımları ile
gerçekleştireceği ivazlı tasarruflara kesin olarak bağışlama sonucunun
bağlanması, taraflara belirtilen hususlarda iddia ve savunmada bulunma, bu
hususların ispatı yönünden delil, bilgi ve belge sunma imkânı vermemektedir (AYM,
E.2018/9, K.2018/84, 11/7/2018, § 29; E.2021/52, K.2021/97, 16/12/2021, § 22;
E.2021/9, K.2022/4, 26/1/2022, § 41). 30. Hâlbuki kamu alacağının korunması, aksi ispat
edilebilir bir karineyle de mümkün olabilir. Bu yönde bir tercihin gerek
mülkiyet hakkı gerekse hak arama özgürlüğü üzerinde daha hafif bir etki
yaratacağı açıktır. 31. Bu itibarla kuralın kamu alacağının korunmasını
sağlamak şeklindeki meşru amaç bakımından gerekli olduğu söylenemez. 32. Açıklanan nedenlerle kural Anayasa’nın 13., 35. ve
36. maddelerine aykırıdır. İptali gerekir. IV. İPTAL
KARARININ YÜRÜRLÜĞE GİRECEĞİ GÜN SORUNU 33. Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasında “ Kanun,
Cumhurbaşkanlığı kararnamesi veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da
bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmî Gazetede yayımlandığı tarihte
yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe
gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmî Gazetede
yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez. ” denilmekte; 30/3/2011
tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri
Hakkında Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrasında da bu kural
tekrarlanarak Anayasa Mahkemesinin gerekli
gördüğü hâllerde Resmî Gazete’de yayımlandığı günden başlayarak iptal kararının
yürürlüğe gireceği tarihi bir yılı geçmemek üzere ayrıca kararlaştırabileceği
belirtilmiştir. 34. 6183 sayılı Kanun’un 28. maddesinin birinci
fıkrasının (1) numaralı bendinin iptal
edilmesi nedeniyle doğacak hukuksal
boşluk kamu yararını ihlal edecek nitelikte görüldüğünden Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasıyla
6216 sayılı Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrası gereğince iptal hükmünün kararın Resmî Gazete’de
yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. V. HÜKÜM 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 28. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı
bendinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, iptal hükmünün Anayasa’nın
153. maddesinin üçüncü fıkrası ile 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa
Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 66. maddesinin
(3) numaralı fıkrası gereğince KARARIN RESMÎ GAZETE’DE YAYIMLANMASINDAN
BAŞLAYARAK DOKUZ AY SONRA YÜRÜRLÜĞE GİRMESİNE 22/6/2023 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi. Başkan Zühtü ARSLAN Başkanvekili Hasan Tahsin GÖKCAN Başkanvekili Kadir ÖZKAYA Üye Engin YILDIRIM Üye Muammer TOPAL Üye M. Emin KUZ Üye Rıdvan GÜLEÇ Üye Recai AKYEL Üye Yusuf Şevki HAKYEMEZ Üye Yıldız SEFERİNOĞLU Üye Selahaddin MENTEŞ Üye Basri BAĞCI Üye İrfan FİDAN Üye Kenan YAŞAR