ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 2014/100 Karar Sayısı : 2015/6 Karar Tarihi : 14.1.2015 R.G. Tarih-Sayı :
7.4.2015-29319 İPTAL DAVASINI AÇAN : Türkiye
Büyük Millet Meclisi üyeleri M. Akif HAMZAÇEBİ, Engin ALTAY, Muharrem İNCE ile
birlikte 121 milletvekili İPTAL DAVASININ KONUSU : 1.3.2014
tarihli ve 6528 sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7. maddesiyle
değiştirilen, 4.11.1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 53.
maddesinin (b) fıkrasının Anayasa'nın 2., 7., 25., 26., 27., 38., 90. ve 130.
maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptaline ve yürürlüğünün durdurulmasına
karar verilmesi istemidir. II- YASA METİNLERİ A- İptali İstenilen Yasa Kuralı Kanun'un 53. maddesinin iptali istenilen (b) fıkrası şöyledir: " (Değişik: 1/3/2014 - 6528/7 md.) Öğretim
elemanları, memur ve diğer personele uygulanabilecek disiplin cezaları uyarma,
kınama, yönetim görevinden ayırma, aylıktan kesme, kademe ilerlemesinin
durdurulması, üniversite öğretim mesleğinden çıkarma ve kamu görevinden çıkarma
cezalarıdır. Hangi fiillere hangi disiplin cezasının uygulanacağı, bu bentte
sayılan kişilerin disiplin işlemleri ve disiplin amirlerinin yetkileri, Devlet
memurlarına uygulanan usul ve esaslar da göz önüne alınmak suretiyle
Yükseköğretim Kurulunca düzenlenir. " B- Dayanılan ve ilgili Görülen Anayasa Kuralları Dava dilekçesinde, Anayasa'nın 2., 7., 25., 26., 27., 38., 90. ve
130. maddelerine dayanılmış, Anayasa'nın 128. maddesi ise ilgili görülmüştür. III- İLK İNCELEME Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri uyarınca Serruh KALELİ,
Serdar ÖZGÜLDÜR, Osman Alifeyyaz PAKSÜT, Zehra Ayla PERKTAŞ, Recep KÖMÜRCÜ,
Burhan ÜSTÜN, Engin YILDIRIM, Nuri NECİPOĞLU, Hicabi DURSUN, Celal Mümtaz
AKINCI, Erdal TERCAN, Muammer TOPAL, Zühtü ARSLAN, M. Emin KUZ ve Hasan Tahsin
GÖKCAN'ın katılımlarıyla 28.5.2014 tarihinde yapılan ilk inceleme
toplantısında, dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine,
yürürlüğü durdurma isteminin ise esas inceleme aşamasında karara bağlanmasına
OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir. IV- ESASIN İNCELENMESİ Dava dilekçesi ve ekleri, Raportör Ömer DURAN tarafından
hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, iptali istenilen yasa kuralı, dayanılan
ve ilgili görülen Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile diğer yasama
belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: A- Fıkranın Birinci Cümlesinin İncelenmesi Dava dilekçesinde, suçta ve cezada kanunilik ilkesinin uygulama
alanına disiplin suçlarının da dâhil olduğu, buna bağlı olarak disiplin ve ceza
işlerinin kanunla düzenlenmesi gerektiği, yükseköğretim kurumlarında 657 sayılı
Devlet Memurları Kanunu'na tabi olarak çalışan memurlar için disiplin suç ve
cezalarının anılan Kanun'da belirlenmiş olmasına rağmen dava konusu kuralın da
kapsamına alınarak hangi kanunun uygulanması gerektiği konusunda hukuki
belirsizliğe sebep olunduğu belirtilerek kuralın, Anayasa'nın 2. ve 38.
maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüştür. Dava konusu kural, yükseköğretim kurumlarında görevli olan öğretim
elemanları, memurlar ve diğer personele uygulanabilecek disiplin cezalarını
uyarma, kınama, yönetim görevinden ayırma, aylıktan kesme, kademe ilerlemesinin
durdurulması, üniversite öğretim mesleğinden çıkarma ve kamu görevinden çıkarma
cezası olarak sayma yoluyla belirlemektedir. Anayasa'nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti, eylem ve
işlemleri hukuka uygun, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup
güçlendiren, her alanda adil bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren,
Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukukun üstün kurallarıyla
kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlettir. Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan hukuk devletinin temel
ilkelerinden biri " belirlilik "tir. Belirlilik ilkesi, yalnızca
yasal belirliliği değil, daha geniş anlamda hukuki belirliliği de ifade
etmektedir. Yasal düzenlemeye dayanarak erişilebilir, bilinebilir ve
öngörülebilir gibi niteliksel gereklilikleri karşılaması koşuluyla, mahkeme
içtihatları ve yürütmenin düzenleyici işlemleri ile de hukuki belirlilik
sağlanabilir. Aslolan muhtemel muhataplarının mevcut şartlar altında belirli
bir işlemin ne tür sonuçlar doğurabileceğini öngörmelerini mümkün kılacak bir normun
varlığıdır. Anayasa'nın 38. maddesinin ilk fıkrasında, " Kimse, kanunun
suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz "; üçüncü fıkrasında
da " Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla
konulur. " denilerek " suç ve cezanın kanuniliği "
ilkesi getirilmiştir. Kişilerin yasak eylemleri önceden bilmeleri düşüncesine
dayanan bu ilkeyle temel hak ve özgürlüklerin güvence altına alınması
amaçlanmaktadır. Anayasa'nın 38. maddesinde idari ve adli cezalar arasında bir
ayrım yapılmadığından disiplin cezaları da bu maddede öngörülen ilkelere
tâbidir. Disiplin cezaları, kamu görevlilerinin görev, yetki ve
sorumlulukları kapsamında kamu hizmetlerinin yürütülmesi ve kamu yararının
devamlılığının sağlanması amacıyla yasal olarak düzenlenmiş yaptırımlardır. Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin, Devlet ile olan ilişkileri
statü hukuku içerisinde yürütülmektedir. Devlet, hukuki statüleri kanunlarla
oluşturulan ve bu statü kurallarına göre mesleğe alınan memurlara; atama,
yükselme, aylık, ödül, disiplin, sınav vb. hak veya yükümlülükler getirebilir. Hukuk devletinde ceza hukukuna ilişkin düzenlemelerde olduğu gibi
disiplin hukuku açısından da Anayasa'ya ve ceza hukukunun temel ilkelerine
bağlı kalmak koşuluyla hangi eylemlerin suç sayılacağı, bunlara uygulanacak
yaptırımın türü ve ölçüsü, cezayı ağırlaştırıcı ve hafifleştirici nedenlerin
belirlenmesi gibi konularda kanun koyucunun takdir yetkisi bulunmaktadır. Kanun koyucu, kural ile yükseköğretim kurumlarında görevli öğretim
elemanları, memurlar ve diğer personele uygulanabilecek disiplin cezalarını
sayma yoluyla belirleyerek düzenlemiştir. Dolayısıyla, dava konusu kuralın
uygulanması açısından kapsama dâhil personel için herhangi bir belirsizlik
bulunmadığı gibi hukuk devleti ilkesi ile kanunla düzenleme esasını öngören
suçta ve cezada kanunilik ilkesine de aykırılık bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu kural Anayasa'nın 2. ve 38.
maddelerine aykırı değildir. İptal isteminin reddi gerekir. B- Fıkranın İkinci Cümlesinin İncelenmesi Dava dilekçesinde, suçta ve cezada kanunilik ilkesinin uygulama
alanına disiplin suçlarının da dâhil olduğu, buna bağlı olarak disiplin ve ceza
işlerinin kanunla düzenlenmesi gerektiği, hangi fiillere hangi disiplin
cezasının uygulanacağının ve bu kişilerin disiplin işlemleri ve disiplin
amirlerinin yetkilerinin Yükseköğretim Kurulunca düzenlenmesinin hukuki
belirlilik ile suçta ve cezada kanunilik ilkesiyle bağdaşmadığı, yasama
yetkisinin Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olduğu ve bu yetkinin
devredilemeyeceği, bazı branşlarda görevli öğretim elemanlarının
faaliyetlerinin akademik gereklilikler nedeniyle düşünce, düşünceyi açıklama ve
yayma hürriyeti ile bilim ve sanat hürriyetine aykırı kabul edilerek disiplin
yaptırımına tabi tutulabileceği belirtilerek kuralın, Anayasa'nın 2., 7., 25.,
26., 27., 38., 90. ve 130. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüştür. 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri
Hakkında Kanun'un 43. maddesine göre, ilgisi nedeniyle dava konusu kural
Anayasa'nın 128. maddesi yönünden de incelenmiştir. Dava konusu kural, hangi fiillere hangi disiplin cezasının
uygulanacağını, yükseköğretim kurumlarında görevli öğretim elemanları, memurlar
ve diğer personelin disiplin işlemleri ve disiplin amirlerinin yetkilerinin,
Devlet memurlarına uygulanan usul ve esaslar da göz önüne alınmak suretiyle
Yükseköğretim Kurulunca düzenleneceğini belirlemiştir. Kamu hizmetlerini yürüten kamu görevlilerinin görev anlayışları,
yetki ve sorumlulukları kamu hizmeti ve hizmet gerekleri ile sınırlandırılmış,
bu sınırlar dışına çıkanların ise disiplin cezaları ile cezalandırılmaları
öngörülmüştür. Anayasanın 38. maddesinde suç ve cezaların kanuniliği ilkesi
düzenlenmiştir. Ceza yaptırımına bağlanan fiilin kanunun " açıkça "
suç sayması şartına bağlanmış olmasıyla, suç ve cezalara ilişkin düzenlemelerin
şekli bakımdan kanun biçiminde çıkarılması yeterli olmayıp bunların içerik
bakımından da belirli amacı gerçekleştirmeye elverişli olmaları gerekir. Bu
açıdan kanunun metni, bireylerin hangi somut fiil ve olguya hangi hukuksal
yaptırımın veya sonucun bağlandığını belirli bir açıklık ve kesinlikte
öngörebilmelerine imkân verecek düzeyde kaleme alınmış olmalıdır. Bu nedenle,
belirli bir kesinlik içinde kanunda hangi fiile hangi hukuksal yaptırımın
bağlandığının bireyler tarafından bilinmesi ve eylemlerin sonuçlarının
öngörülebilmesi gerekir. Anayasa'nın 128. maddesinin ikinci fıkrasında, " Memurların
ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları, görev ve yetkileri,
hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işleri kanunla
düzenlenir. " denilmiş; 130. maddesinin dokuzuncu fıkrasında ise
öğretim elemanlarının disiplin ve ceza işlerinin kanunla düzenleneceği kural
altına alınmıştır. Dava konusu kural ile düzenlenmesi öngörülen hususlar, hangi
fiillerin hangi disiplin cezalarını gerektireceği, bentte sayılan kişilerin disiplin
işlemleri ve disiplin amirlerinin yetkileri gibi konuları içermektedir. Kamu
görevlileri olarak memurların ve öğretim elemanlarının disiplin işlemleri
konusunda kuralla getirilmiş bir kanuni güvence bulunmamaktadır. Söz konusu
disiplin işlemleri, Anayasa'nın yukarıda yer alan hükümleri gereğince kanunla
düzenlenmesi öngörülen hususlardır. Bu hâliyle öğretim elemanları, memurlar ve
diğer personel için getirilmiş herhangi bir kanuni güvence bulunmadığı gibi
yasal olarak belirlilik de sağlanmamıştır. Kural, sadece Devlet memurlarına
uygulanan usul ve esasların göz önüne alınmasını düzenlemiş ancak bunun dışında
herhangi bir kanuni düzenlemeye yer vermemiştir. Dava konusu kural bu hâliyle disiplin uygulamaları ile ilgili
olarak genel ilkeleri ortaya koymamakta, disiplin cezalarını gerektiren hâl ve
durumları belirlememektedir. Ayrıca kuralda, disiplin cezası vermeye yetkili
amir ve kurullar, disiplin cezalarının verilmesinde zamanaşımı ve karar verme
süreleri, yüksek disiplin kurulunun çalışma usul ve yöntemleri, kurul
kararlarına itiraz ve savunma hakkı başta olmak üzere kamu görevlilerinin
hakları, cezaların tatbik edilme şekli ve disiplin cezalarının hangi hâllerde
özlük dosyasından silinebileceği gibi konuların hiçbiri ile ilgili kanuni
düzenleme bulunmamaktadır. Dolayısıyla kapsama dâhil personelin disiplin
işlemlerine dair usul ve esasların kanunda gösterilmeyerek, tüm bu işlemlerin
Yükseköğretim Kurulunca  düzenlenmesini öngören dava konusu kural,
Anayasa'nın 38., 128. ve 130. maddeleriyle bağdaşmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu kural  Anayasa'nın 38.,
128. ve 130. maddelerine aykırıdır. İptali gerekir. M. Emin KUZ bu görüşe katılmamıştır. Kural Anayasa'nın 38., 128. ve 130. maddelerine aykırı bulunarak
iptal edildiğinden, ayrıca Anayasa'nın 2. ve 7. maddeleri yönünden incelenmesine
gerek görülmemiştir. Kuralın Anayasa'nın 25., 26., 27. ve 90. maddeleriyle ilgisi
görülmemiştir. V- YÜRÜRLÜĞÜN DURDURULMASI İSTEMİ 1.3.2014 tarihli ve 6528 sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu ile Bazı
Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7.
maddesiyle değiştirilen, 4.11.1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim
Kanunu'nun 53. maddesinin (b) fıkrasının; A- Birinci cümlesine yönelik iptal istemi, 14.1.2015 günlü,
E.2014/100, K.2015/6 sayılı kararla reddedildiğinden,  bu cümleye ilişkin
yürürlüğün durdurulması isteminin REDDİNE, B- İkinci cümlesine ilişkin iptal hükmünün yürürlüğe girmesinin
ertelenmesi nedeniyle bu cümleye yönelik yürürlüğün durdurulması isteminin
REDDİNE, 14.1.2015 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir. VI- İPTAL KARARININ YÜRÜRLÜĞE GİRECEĞİ GÜN SORUNU Anayasa'nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasında, " Kanun,
kanun hükmünde kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da
bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmî Gazetede yayımlandığı tarihte
yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe
gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmî Gazetede
yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez. " denilmekte, 6216
sayılı Kanun'un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrasında da bu kural
tekrarlanarak, Mahkemenin gerekli gördüğü hâllerde, Resmî Gazete'de
yayımlandığı günden başlayarak iptal kararının yürürlüğe gireceği tarihi bir
yılı geçmemek üzere ayrıca kararlaştırabileceği belirtilmektedir. 1.3.2014 tarihli ve 6528 sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu ile Bazı
Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7.
maddesiyle değiştirilen, 4.11.1981 tarihli ve 2547 sayılı
Yükseköğretim Kanunu'nun 53. maddesinin (b) fıkrasının ikinci cümlesinin iptal
edilmesi nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu düzenini ihlal edici nitelikte
görüldüğünden, Anayasa'nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasıyla 6216 sayılı
Kanun'un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrası gereğince iptal hükmünün, kararın
Resmî Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi
uygun görülmüştür. VII- SONUÇ 1.3.2014 tarihli ve 6528 sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu ile Bazı
Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7.
maddesiyle değiştirilen, 4.11.1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim
Kanunu'nun 53. maddesinin (b) fıkrasının; A- Birinci cümlesinin Anayasa'ya aykırı olmadığına ve iptal
isteminin REDDİNE, OYBİRLİĞİYLE, B- İkinci cümlesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, M.
Emin KUZ'un karşıoyu ve OYÇOKLUĞUYLA, iptal hükmünün, Anayasa'nın 153.
maddesinin üçüncü fıkrası ile 6216 sayılı Kanun'un 66. maddesinin (3) numaralı
fıkrası gereğince, KARARIN RESMÎ GAZETE'DE YAYIMLANMASINDAN BAŞLAYARAK DOKUZ AY
SONRA YÜRÜRLÜĞE GİRMESİNE, OYBİRLİĞİYLE, 14.1.2015 tarihinde karar verildi. Başkan Haşim
  KILIÇ Başkanvekili Serruh
  KALELİ Başkanvekili Alparslan
  ALTAN Üye Serdar
  ÖZGÜLDÜR Üye Osman
  Alifeyyaz PAKSÜT Üye Recep
  KÖMÜRCÜ Üye Burhan
  ÜSTÜN Üye Engin
  YILDIRIM Üye Nuri
  NECİPOĞLU Üye Hicabi
  DURSUN Üye Celal
  Mümtaz AKINCI Üye Erdal
  TERCAN Üye Muammer
  TOPAL Üye Zühtü
  ARSLAN Üye M.
  Emin KUZ Üye Hasan
  Tahsin GÖKCAN KARŞIOY GEREKÇESİ 2547 sayılı Kanunun 53. maddesinin (b) fıkrasının ikinci
cümlesinin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir. Kararın
gerekçesinde, dava konusu kuralın disiplin cezalarını gerektiren hâl ve
durumları belirlemediği; ayrıca kuralda disiplin cezası vermeye yetkili amir ve
kurullar, disiplin cezalarının verilmesinde zamanaşımı ve karar verme süreleri,
yüksek disiplin kurulunun çalışma usul ve yöntemleri gibi konularla ilgili
kanunî düzenleme bulunmadığı, dolayısıyla disiplin cezalarını gerektiren
fiiller ile kapsama dahil personelin disiplin işlemlerine dair usul ve
esasların Yükseköğretim Kurulunca düzenlenmesini öngören dava konusu kuralın
Anayasanın 38., 128. ve 130. maddeleriyle bağdaşmadığı belirtilmektedir. Anayasada kanunla düzenlenmesi öngörülen konularda, düzenlenmesi
amaçlanan her hususun kanunla belirlenmesi zorunlu olmadığı gibi idareye genel
ve sınırları belirsiz bir düzenleme yetkisinin verilmesi de mümkün değildir. Anayasa Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere, kanunla
düzenleme ilkesi, düzenlenen konuda temel ilkelerin kanunla konulmasını ve
çerçevenin kanunla çizilmesini ifade etmekte ve bu ilkeye göre, sınırsız ve
belirsiz bir alanın idarenin düzenlemesine bırakılmaması gerekmektedir. Anayasanın 38. maddesinde suç ve cezalara ilişkin esaslar
belirlenmekte ve bunların başında suçların ve cezaların kanuniliği ilkeleri
gelmektedir. Ancak, bu maddenin birinci fıkrasında suç ve cezalar için birlikte
yapılan düzenlemenin, üçüncü fıkrada cezalar ve ceza yerine geçen güvenlik
tedbirleri için ayrıca vurgulanarak bunların ancak kanunla konulacağının
belirtilmesi, cezası önceden kanunda gösterilmiş olmak kaydıyla, kanunun açık
izni ile ve kanunla çizilen çerçeve içinde suç teşkil eden fiillerin idarece de
belirlenebileceğini ve bunun, suçların kanuniliği ilkesine aykırı olmayacağını
göstermektedir. Anayasanın 38. maddesinde öngörülen ceza hukuku ilkelerinin,
disiplin suç ve cezaları için de geçerli olduğu kabul edilse bile, disiplin
cezası verilecek fiillerin somut olarak idarî düzenlemelerle belirlenmesi
konusundaki esneklik ceza hukukuna göre çok daha fazladır (Ali D. Ulusoy, İdari
Yaptırımlar, İstanbul 2013, s.26-27, 48-49 ve 85-86). Bu çerçevede, "ne tür disiplin cezaları verilebileceğinin
kanunla belirlenmesi yeterli olup, bu cezaların verilmesine neden olacak
fiillerin somut olarak tüzük ve yönetmelikler gibi idari düzenlemelerle
belirlenmesi hukuka aykırı görülmemektedir" (Ulusoy, age., s.27). Bu ilkelere uygun olarak, Kabahatler Kanununun 4. maddesinde de
kabahat oluşturan fiillerin kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi kanunla
belirlenen çerçevenin içeriğinin idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de
doldurulabileceği, cezaların ise ancak kanunla belirleneceği hükme
bağlanmaktadır. Kuşkusuz, kanunda hiçbir esas getirilmeden ve çerçeve çizilmeden,
disiplin suçu oluşturan fiillerin belirlenmesinin idareye bırakılması, hukuk
devleti ilkesi açısından da, suçların ve idarenin kanuniliği ilkeleri açısından
da kabul edilemez. Anayasanın 2. maddesinde öngörülen hukuk devletinin gereklerinden
olan "belirlilik ilkesi", itiraz konusu kuralın Anayasanın 2. ve 38.
maddelerine aykırı bulunmayan birinci cümlesine ilişkin red gerekçesinde de
belirtildiği gibi, sadece kanunî belirliliği değil, daha geniş anlamda hukukî
belirliliği ifade etmekte; kanunî düzenlemeye dayanmak ve erişilebilir,
bilinebilir ve öngörülebilir olmak şartıyla mahkeme içtihatları ve yürütmenin
düzenleyici işlemleri ile de belirliliğin sağlanabileceği kabul edilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ve Avrupa İnsan Hakları
Mahkemesi içtihatlarının "belirlilik ilkesi" ile ilgili yaklaşımı da
aynı yöndedir. Esasen bu ilke, kuralın açık ve gereğinde hukukî yardım almak
suretiyle anlaşılabilir olmasını ifade etmektedir. Hükmün, gerektiğinde hukukî
yardım alarak anlaşılabilir olması, bütün ayrıntıların düzenleme içinde yer
alması zorunluluğunu kaldırarak kanunî düzenlemedeki muhtemel belirsizliklerin
içtihat yoluyla anlaşılmasına da imkân vermektedir. İptal edilen kuralla atıf yapılan Devlet memurlarına uygulanan
usul ve esaslar, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 124 ilâ 135.
maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmekte; 125. maddede disiplin suçu
oluşturan fiiller ve bunların karşılığında öngörülen disiplin cezaları çok ayrıntılı
ve açık olarak belirlendikten sonra, 126. ve izleyen maddelerde de disiplin
cezası vermeye yetkili âmir ve kurullar, zamanaşımı ve karar verme süreleri,
yüksek disiplin kurullarının karar usulü, savunma hakkı, disiplin cezalarının
tatbiki, özlük dosyasından silinmesi ve itiraz konularına yer verilmektedir.
Kararın gerekçesinde, iptali istenen kuralda bu konularla ilgili kanunî
düzenleme bulunmadığı belirtilmekte ise de, Yükseköğretim Kurulu tarafından
yapılacak düzenlemede bu usul ve esasların gözönüne alınması öngörüldüğünden,
yönetmelikle yapılacak düzenlemenin çerçevesi kanunla belirlenmiş
bulunmaktadır. Kuralla yapılan açık atıf sebebiyle, mezkûr usul ve esasların
başka bir kanunla belirlenmiş olmasının da bir sakıncası bulunmamaktadır. Böylece, kuralın açık atfı sebebiyle Yükseköğretim Kurulunca
yönetmelikle yapılacak düzenlemenin çerçevesi çizildiğinden, yasama organı
tarafından ortaya konulan bu iradeye aykırı bir düzenlemenin yönetmelikle
getirilmesine imkân bulunmamaktadır. Başka bir ifadeyle, dava konusu kural
herhangi bir belirsizliğe yol açmadığı gibi kanunilik ilkesini de
zedelememektedir. Tekrar belirtmek gerekirse, iptal edilen kuralla Yükseköğretim
Kuruluna sınırsız ve keyfî olarak düzenleme yapabileceği bir alan
bırakılmamaktadır. Yönetmeliğin kapsamındaki konulara ilişkin temel ilkeler 657
sayılı Kanunla düzenlenmiş bulunmaktadır. Kuralın kapsamındaki öğretim
elemanları ve memurlarla diğer personelin görevleri ve sorumlulukları ile
çalışma esasları da 2547 sayılı Kanunda ve (bu Kanunda hüküm olmayan hâllerde)
657 sayılı Kanunda düzenlenmektedir. Dolayısıyla kapsamdaki personel bu
Kanunlarla belirlenen kurallara göre görev yapacağından, disiplin
yönetmeliğiyle yapılacak düzenleme anılan kurallarla belirlenen çerçeve içinde
kalacaktır. Bu itibarla, dava konusu kuralda Anayasanın 38. maddesine aykırılık
olmadığı gibi, memurların ve diğer kamu görevlilerinin özlük işlerinin kanunla
düzenlenmesini öngören 128. maddesine ve öğretim elamanlarının disiplin ve ceza
işlerinin kanunla düzenleneceğini hükme bağlayan 130. maddesine de aykırılık
bulunmamaktadır. Ayrıca, idarenin bu yetkiyi kullanırken yönetmelikle yapacağı
düzenleme ve vereceği disiplin cezaları yargı denetimine tâbi olduğundan,
yargısal içtihatlarla da hukukî belirlilik sağlanacaktır. Bu itibarla,
ilgililerin hukukî güvenliğini ortadan kaldıracak bir belirsizlik söz konusu
değildir. Bu sebeplerle, iptal talebinin reddine karar verilmesi gerektiği
düşüncesiyle, iptal yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Üye M.
  Emin KUZ