ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı:2019/62 Karar Sayısı:2019/98 Karar Tarihi:25/12/2019 R.G.Tarih-Sayısı:14/2/2020 -
31039 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: İstanbul 22. İş Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU: 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası
Kanunu’nun 17/4/2018 tarihli ve 5754 sayılı Kanun’un 25. maddesiyle
değiştirilen 40. maddesinin ikinci fıkrasına 10/1/2013 tarihli ve 6385 sayılı
Kanun’un 15. maddesiyle eklenen (16) numaralı bendin Anayasa’nın 10. ve 49.
maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptaline karar verilmesi talebidir. OLAY: Fiilî hizmet
süresi zammından yararlanmak için çalışmalarının basın ve gazetecilik
mesleğinde geçmiş sayıldığının tespiti talebiyle açılan davada itiraz konusu
kuralın Anayasa’ya aykırı olduğu kanısına varan Mahkeme, iptali için
başvurmuştur. I. İPTALİ İSTENEN KANUN HÜKMÜ Kanun’un itiraz konusu kuralın da yer aldığı 40. maddesi
şöyledir: “Fiilî hizmet süresi zammı Madde 40- (Değişik:
17/4/2008-5754/25 md.) Aşağıda belirtilen işyerlerinde ve işlerde 4 üncü
maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında çalışan
sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen
çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayıları,
fiilî hizmet süresi zammı olarak eklenir. 360 günden eksik sürelere ait fiilî
hizmet süresi zammı, 360 gün için eklenen fiilî hizmet süresi ile orantılı
olarak belirlenir. Çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında
değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında
belirtilen sigortalılar hariç sigortalının kapsamdaki işyerleri ile birlikte
belirtilen işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz
kalması şarttır. (Ek cümle: 10/9/2014-6552/42 md.) Tablonun (10) numaralı
sırasında belirtilen sigortalıların, fiili hizmet süresi zammından
yararlandırılacakları dönem içinde kalan; yıllık ücretli izin, sıhhi izin,
hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile eğitim, kurs, iş öncesi
ve sonrası hazırlık sürelerinde fiilen çalışma ve söz konusu işlerin risklerine
maruz kalma şartı aranmaz. Aşağıdaki bentlerden birden fazlasına dahil olanlar için, en yüksek olan bentten fiilî hizmet
süresi zammı uygulanır. Kapsamdaki Kapsamdaki Eklenecek İşler/İşyerleri Sigortalılar Gün Sayısı … … … 16) (Ek:
10/1/2013-6385/ 15 md.) Basın ve gazetecilik Basın Kartı Yönetmeliğine göre 90 mesleğinde basın kartı sahibi olmak suretiyle fiilen çalışanlar. … … … Bu maddenin birinci fıkrası hükmüne göre hesaplanan fiilî
hizmet süresi zammı, yukarıdaki tablonun (13) ve (14) numaralı sırasında yer
alan sigortalılar için sekiz, diğer sigortalılar için beş yılı geçmemek üzere
uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına eklenir. Bu
sürelerin, üç yılı geçmemek üzere; (18) numaralı sırasında bulunanlar için
tamamı diğerleri için yarısı emeklilik yaş hadlerinden indirilir. Tablonun (10)
numaralı sırasında yer alan sigortalılar için bu fıkradaki süre sınırı
uygulanmaz. Yukarıdaki fıkrada belirtilen yaş haddi indiriminden
yararlanabilmek için ölüm ve malûliyet halleri ile (18) numaralı sırada
bulunanlar hariç tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalıların en az
1800 gün, diğer sıralarda yer alan sigortalıların ise en az 3600 gün belirtilen
işyeri ve işlerde çalışmış olmaları şarttır. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar Kurumun
önerisi üzerine Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile düzenlenir .” II. İLK İNCELEME 1. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hükümleri uyarınca Zühtü
ARSLAN, Engin YILDIRIM, Hasan Tahsin GÖKCAN, Serdar ÖZGÜLDÜR, Recep KÖMÜRCÜ,
Burhan ÜSTÜN, Hicabi DURSUN, Celal Mümtaz AKINCI, Muammer TOPAL, M. Emin KUZ,
Kadir ÖZKAYA, Rıdvan GÜLEÇ, Recai AKYEL, Yusuf Şevki HAKYEMEZ ve Yıldız
SEFERİNOĞLU’nun katılımlarıyla yapılan ilk inceleme toplantısında dosyada
eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine 30/5/2019 tarihinde OYBİRLİĞİYLE
karar verilmiştir. III. ESASIN İNCELENMESİ 2. Başvuru kararı ve ekleri, Raportör Cengiz ERTEN
tarafından hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, itiraz konusu kanun hükmü,
dayanılan ve ilgili görülen Anayasa kuralları ile bunların gerekçeleri ve diğer
yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: A. İtirazın Gerekçesi 3. Başvuru kararında özetle; mülga 17/7/1964
tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu döneminde var olan itibari
hizmet düzenlemesinin 5510 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle fiilî hizmet
zammı adını aldığı ve gazetecilere tanınan bir kısım hakların ortadan
kaldırıldığı, sonrasında 10/1/2013 tarihli ve 6385 sayılı Kanun’la yapılan
düzenlemede gazetecilerin durumunda iyileştirme yapıldığı ancak basın kartı sahibi
olan ve olmayan gazeteciler şeklinde ikili bir ayrımın ortaya çıktığı, bu
ayrımın ise basın kartı sahibi gazeteciler ile basın kartına sahip olmayan
gazetecilerin aynı işi yapmalarına rağmen sigortalılık hakları bakımından
farklı düzenlemelere tabi olmaları sonucunu doğurduğu, ayrıca basın kartı
alabilmek için getirilen basın iş sözleşmesi kapsamında çalışma şartı ile basın sektöründe çalışanın basın kartı alıp alamayacağı hususunun
işverenlerin yetkisine bırakıldığı, işverenlerin doğal olarak kendi maddi
çıkarlarını gözeterek, çalışanlarla basın iş sözleşmesi kapsamında çalıştığı yönünde sözleşme imzalamayacağı, Kanun’daki eksiklikten kaynaklanan bu durumun
ise çalışma hakkı ve eşitlik hakkını ihlal ettiği belirtilerek kuralın
Anayasa’nın 10. ve 49. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüştür. B. Anayasa’ya Aykırılık Sorunu 4. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin
Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 43. maddesi uyarınca kural,
ilgisi nedeniyle Anayasa’nın 13. ve 60. maddeleri yönünden de incelenmiştir. 5. Kuralla basın ve gazetecilik mesleğinde Basın Kartı
Yönetmeliği’ne göre basın kartı sahibi olmak suretiyle fiilen çalışan
sigortalılara çalışma sürelerinin her 360 günü için 90 gün sayısının fiilî
hizmet süresi zammı olarak ekleneceği öngörülmektedir. 6. Anayasa’nın 60. maddesinde “ Herkes, sosyal güvenlik
hakkına sahiptir./Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve
teşkilatı kurar ” denmektedir. Buna göre sosyal güvenlik herkes için bir hak
ve bunu gerçekleştirmek devlet için bir görevdir. 7. Sosyal güvenlik; bireylerin istek ve iradeleri dışında
oluşan sosyal risklerin, kendilerinin ve geçindirmekle yükümlü oldukları
kişilerin üzerlerindeki gelir azaltıcı ve harcama artırıcı etkilerinin en aza
indirilmesi, ayrıca sağlıklı ve asgari hayat standardının güvence altına
alınmasıdır. Bu güvencenin gerçekleştirilebilmesi için sosyal güvenlik
kuruluşları oluşturularak kişilerin yaşlılık, hastalık, malullük, kaza ve ölüm
gibi sosyal risklere karşı asgari yaşam düzeylerinin korunması amaçlanmaktadır.
Kişilere sağlanan bu anayasal güvencelerin yaşama geçirilebilmesi için devlet
tüm çalışanlara sosyal güvenlik hakkını sağlamak ve bunun için gerekli
önlemleri almakla yükümlüdür. 8. 5510 sayılı
Kanun’un 40. maddesinin gerekçesinde, 506 sayılı Kanun ile 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye
Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre, bazı ağır ve yıpratıcı
işler için, itibarî hizmet veya fiilî hizmet süresi zammı adıyla farklı esas ve
sürelerde verilmekte olan fiilî hizmet sürelerine ayrıca eklenen süreler
yeniden düzenlenirken, sosyal güvenlik kurumlarına göre farklılıkların
kaldırılarak norm birliğinin sağlanmasının amaçlandığı belirtilmektedir. Fiili hizmet zammı, ağır, yıpratıcı ve
tehlikeli hizmetlerde çalışanların bu çalışma koşulları nedeniyle
yıpranmalarına karşılık her hizmet yılına fiilen çalışmadan katılan itibari bir süredir. 9. Kanun’un itiraz konusu kuralın da yer aldığı 40.
maddesinde fiilî hizmet zammından yararlanılması için aranan koşullar
düzenlenmiştir. Bunlardan ilki, ilgili hizmetin maddede yer alan çizelgede “ Kapsamdaki
İşler/ İşyerleri ” başlığı altında belirlenmiş hizmetlerden biri olması;
ikincisi bu zamdan yararlanacak kişilerin “ Kapsamdaki Sigortalılar ”
başlığı altında belirtilen nitelikleri taşımaları ve belirtilen işlerde
çalışmalarıdır. Bu koşulları taşıyan sigortalıların söz konusu işte geçen çalışma
sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen 60 ila 180
arasında değişen gün sayısının fiilî hizmet zam süresi olarak eklenmesi
öngörülmüştür. 10. İtiraz konusu
kuralla basın ve gazetecilik alanlarında çalışan sigortalıların fiziksel,
ruhsal ve fizyolojik bakımlardan insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen ağır
ve yıpratıcı koşullar altında çalıştıkları ve bu nedenle fiilî hizmet zammı hakkından yararlandırılmaları kabul edilmiştir. 13/6/1952 tarihli ve 5953
sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin
Tanzimi Hakkında Kanun’da gazeteci, bu Kanun kapsamına giren fikir ve sanat
işlerinde ücret karşılığı çalışanlar olarak tanımlanmıştır. Kanun koyucu kural
ile basın ve gazetecilik mesleğini icra edenlerin fiilî hizmet zammından
yararlanabilmeleri için bu kişilerin ayrıca basın kartı sahibi olmaları
koşulunu aramaktadır. 23/7/2018 tarihli ve 14 numaralı İletişim Başkanlığı
Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi’nin 3. maddesine dayanılarak
çıkartılan Basın Kartı Yönetmeliği’ne göre basın kartı, bu Yönetmelik’in 6.
maddesindeki şartları taşıyan kişilere, İletişim Başkanlığınca verilen resmî
nitelikte kimlik belgesini ifade etmektedir. Ancak basın kartı verilecek
kişilerin nitelikleri ve basın kartının verilmesine ilişkin şartlar yönünden herhangi
bir kanuni düzenleme bulunmamaktadır. 11. Anayasa’nın 60. maddesine göre
sosyal güvenlik herkes için bir hak ve bunu gerçekleştirmek devlet için bir
görevdir. Kapsamındaki işyerleri ve sigortalılar belirlenerek fiilî hizmet
zammının kabulü de anayasal sınırlar içinde kalmak koşuluyla kanun koyucunun
takdirindedir. Kanun’da sosyal güvenlik
hakkı çerçevesinde basın ve gazetecilik mesleğinde çalışanların fiilî hizmet
zammından yararlanabilmelerine imkân sağlanmaktadır. Dolayısıyla kanun
koyucunun gazetecilik mesleğinde çalışanlar yönünden de fiili hizmet zammını
sosyal güvenlik hakkı kapsamına dâhil ettiği anlaşılmaktadır. Ancak kuralda bu
haktan sadece basın kartı sahibi kişilerin yararlanabileceği öngörülerek sosyal
güvenlik hakkına bir sınırlama getirilmektedir. Bu durumda belirtilen
sınırlamanın Anayasa’nın 13. maddesindeki ölçütlere uygunluğunun denetlenmesi
gerekmektedir. 12. Anayasa’nın 13. maddesinde “ Temel hak ve
hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde
belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu
sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik
Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz ” denilmiştir.
Buna göre sosyal güvenlik hakkına sınırlama getiren düzenlemeler kanunla
yapılmalıdır. 13. Ancak Anayasa’nın 13. ve 60. maddeleri kapsamında
sosyal güvenlik hakkını sınırlamaya yönelik bir kanuni düzenlemenin şeklen var
olması yeterli olmayıp yasal kuralların keyfîliğe izin vermeyecek şekilde
belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir düzenlemeler niteliğinde olması gerekir. 14. Esasen temel hakları sınırlayan kanunun bu
niteliklere sahip olması, Anayasa’nın 2. maddesinde güvenceye alınan hukuk
devleti ilkesinin de bir gereğidir. Hukuk devletinde kanuni düzenlemelerin hem
kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer
vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca
kamu otoritelerinin keyfî uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi gerekir.
Kanunda bulunması icap eden bu nitelikler hukuki güvenliğin sağlanması
bakımından da zorunludur. Zira bu ilke hukuk normlarının öngörülebilir
olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini,
devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden
kaçınmasını gerekli kılar (AYM E.2015/41, K.2017/98, 4/5/2017, §§ 153, 154). 15. Kuralla fiilî hizmet zammından
yararlanacak basın kartı sahibi olanların tespiti Basın Kartı Yönetmeliği’ne
bırakılmıştır. Böylece basın kartı sahibi olmak için gerekli şartlar ve
dolayısıyla fiilî hizmet zammının uygulanacağı basın ve gazetecilik mesleğinde
çalışanların belirlenmesinde temel esaslar ve ilkeler kanunla düzenlenmeyerek
bu konudaki düzenleme yetkisi yönetmelik aracılığıyla bütünüyle yürütme
organına verilmiştir. Basın ve gazetecilik mesleğinde fiilen çalışanların fiilî
hizmet zammından yararlanmaları için kuralda olduğu gibi Basın Kartı
Yönetmeliği’ne göre basın kartı sahibi olmaları şartının öngörülmesi yeterli
değildir. Kanunilik ölçütünün gerçekleşmesi için sosyal güvenlik hakkının
sınırlanmasına yol açan söz konusu düzenleme nedeniyle basın kartının niteliği
ile ne şekilde verileceği konusunda ve bu kartın verileceği kişilerde aranacak
şartları içeren temel ilkelerin anılan hakka keyfi bir şekilde müdahale
edilmesini önleyecek şekilde kanunla açık bir şekilde ortaya konulması gerekir.
Kanunda söz konusu temel ilkeler ve kanuni çerçeve belirlenmeksizin itiraz
konusu kuralla sosyal güvenlik hakkına sınırlama getirilmesine imkân tanınması
temel hakların ancak kanunla sınırlanabileceğini öngören Anayasa hükmünü ihlal
etmektedir. 16. Açıklanan nedenlerle kural Anayasa’nın 13. ve 60.
maddelerine aykırıdır. İptali gerekir. Serdar ÖZGÜLDÜR, Burhan ÜSTÜN, Muammer TOPAL, Kadir
ÖZKAYA, Rıdvan GÜLEÇ, Yıldız SEFERİNOĞLU ve Selahaddin MENTEŞ bu görüşe
katılmamışlardır. Kural, Anayasa’nın 13. ve
60. maddelerine aykırı görülerek iptal edildiğinden ayrıca Anayasa’nın
10. ve 49. maddeleri yönünden incelenmemiştir. IV. İPTAL
KARARININ YÜRÜRLÜĞE GİRECEĞİ GÜN SORUNU 17. Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasında “Kanun,
Cumhurbaşkanlığı kararnamesi veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da
bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmi Gazetede yayımlandığı tarihte
yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe
gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmi Gazetede
yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez” denilmekte, 6216 sayılı
Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrasında da bu kural tekrarlanarak
Mahkemenin gerekli gördüğü hâllerde Resmî
Gazete’de yayımlandığı günden başlayarak iptal kararının yürürlüğe gireceği
tarihi bir yılı geçmemek üzere ayrıca kararlaştırabileceği belirtilmektedir. 18. 5510 sayılı Kanun’un 5754 sayılı Kanun’un 25.
maddesiyle değiştirilen 40. maddesinin ikinci fıkrasına 6385 sayılı Kanun’un
15. maddesiyle eklenen (16) numaralı bendin iptal
edilmesi nedeniyle doğacak hukuksal
boşluk kamu yararını ihlâl edecek nitelikte görüldüğünden Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasıyla
6216 sayılı Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrası gereğince iptal hükmünün, kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasından
başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür. V. HÜKÜM 31/5/2006 tarihli ve
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 17/4/2008
tarihli ve 5754 sayılı Kanun’un 25. maddesiyle değiştirilen 40. maddesinin
ikinci fıkrasına 10/1/2013 tarihli ve 6385 sayılı Kanun’un 15. maddesiyle
eklenen (16) numaralı bendin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE, Serdar
ÖZGÜLDÜR, Burhan ÜSTÜN, Muammer TOPAL, Kadir ÖZKAYA, Rıdvan GÜLEÇ, Yıldız
SEFERİNOĞLU ile Selahaddin MENTEŞ’in karşıoyları ve OYÇOKLUĞUYLA, iptal
hükmünün, Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrası ile 30/3/2011
tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri
Hakkında Kanun’un 66. maddesinin (3) numaralı fıkrası gereğince, KARARIN RESMÎ
GAZETE’DE YAYIMLANMASINDAN BAŞLAYARAK DOKUZ AY SONRA YÜRÜRLÜĞE GİRMESİNE
OYBİRLİĞİYLE 25/12/2019 tarihinde karar verildi. Başkan Zühtü
  ARSLAN Başkanvekili Hasan
  Tahsin GÖKCAN Başkanvekili Recep
  KÖMÜRCÜ Üye Serdar
  ÖZGÜLDÜR Üye Burhan
  ÜSTÜN Üye Engin
  YILDIRIM Üye Hicabi
  DURSUN Üye Celal
  Mümtaz AKINCI Üye Muammer
  TOPAL Üye M.
  Emin KUZ Üye Kadir
  ÖZKAYA Üye Rıdvan
  GÜLEÇ Üye Yusuf
  Şevki HAKYEMEZ Üye Yıldız
  SEFERİNOĞLU Üye Selahaddin
  MENTEŞ KARŞIOY GEREKÇESİ 1. 5510 sayılı Kanun’un 40. maddesinin ikinci fıkrasına
eklenen iptal istemine konu 16 no’lu bendin incelenmesinde; basın ve
gazetecilik mesleğinde Basın Kartı Yönetmeliği’ne göre basın kartı sahibi olmak
suretiyle fiilen çalışanlara, yılda 90 gün fiili hizmet süresi zammı
uygulanacağı hüküm altına alınmaktadır. 5510 sayılı Kanun’daki bu düzenlemenin,
ana hatları itibariyle 506 ve 5434 sayılı Kanun’larda 1977’den beri yer aldığı
anlaşılmaktadır. Gerçekten, halen mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun
Ek 5. maddesinde (11/8/1977 tarih ve 2098 sayılı Kanunla değişik) ve 5434
sayılı Kanun’un 32. maddenin (i) bendinde (11/8/1977 tarih ve 2098 sayılı
Kanunla değişik) basın mensupları yönünden “Basın Kartı Yönetmeliğine göre
basın kartı sahibi olmak” , öngörülen 90 günlük fiili hizmet süresi zammı
için bir koşul olarak öngörülmekteydi. Aynı kurallar 5510 sayılı Kanunla, bu
kez birleştirilerek yeniden yürürlüğe konulmuştur. 2. Kural incelendiğin, “belirlilik” ilkesi
bakımından herhangi bir sorun bulunmadığı; kuralın açık, net ve uygulanabilir
mahiyette olduğu görülmektedir. “Basın ve gazetecilik mesleğinde” çalışmak ve “Basın Kartı Yönetmeliğine göre basın kartı sahibi olmak
suretiyle fiilen çalışmak” kuralın belirleyici iki unsurudur. İlk unsur da
açık ve net olup Anayasallık denetiminde bir sorun teşkil etmemektedir.
Çoğunluğa göre sorun teşkil eden ikinci unsura gelince: Basın kartı sahibi olma
yönünden Basın Kartı Yönetmeliğine atıf yapılan, kuralı belirsiz hale
getirmediği gibi; asıl kurucu unsurlar olan basın ve gazetecilik mesleğinde
çalışmak ve basın kartı sahibi olmak da kuralda açıkça belirtildiğinden, salt
kimlerin basın kartı sahibi olacağı konusunun düzenleyici tasarrufa (Basın
kartı Yönetmeliğine) bırakılması yasama yetkisinin devri olarak
nitelendirilemez. Kaldı ki Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında teknik ve
detaya ilişkin konuların düzenleyici tasarruflara bırakabileceği ifade
edildiğinden, kuralın Anayasa’nın 7. maddesi ile de uyum halinde olduğu
kuşkusuzdur. 3. Kuralın sosyal güvenlik hakkı yönünden de Anayasa’ya
aykırı bir yönü bulunmayıp, yasa koyucunun takdir hakkı çerçevesinde yürürlüğe
koyulduğu dikkate alındığı; bu yönden de bir sorunun olmadığı görülmektedir. 4. Açıklanan nedenlerle; kuralın Anayasa’ya aykırı bir
yönünün olmadığı ve iptal isteminin reddi gerektiği kanaatin vardığımızdan,
çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyoruz. Üye Serdar ÖZGÜLDÜR Üye Burhan ÜSTÜN Üye Muammer TOPAL Üye Kadir ÖZKAYA Üye Rıdvan GÜLEÇ Üye Yıldız SEFERİNOĞLU Üye Selahaddin MENTEŞ