ANAYASA
MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı  : 2005/88 Karar Sayısı  : 2008/166 Karar Günü     : 20.11.2008 R.G. Tarih-Sayı :26.02.2009-27153 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: Van Asliye 3. Ceza
Mahkemesi İTİRAZIN KONUSU: 26.9.2004 günlü, 5235
sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adlîye Mahkemelerinin
Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesinin, 11.5.2005 günlü,
5348 sayılı Yasa'nın 3. maddesiyle değiştirilen "resmî belgede sahtecilik
(m.204/2)" ibaresinde yer alan "/2" kısmının, Anayasa'nın
10. ve 37. maddelerine aykırılığı savıyla iptali istemidir. I- OLAY Müşteki adına sanıklarca düzenlenen ve imzalanan bono nedeniyle
resmî evrakta sahtekârlık suçunun işlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında,
itiraz konusu kısmın Anayasa'ya aykırı olduğu kanısına varan Mahkeme, iptali
için başvurmuştur. III- YASA METİNLERİ A- İtiraz Konusu Yasa Kuralı İtiraz konusu kısmın yer aldığı 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece
Mahkemeleri ile Bölge Adlîye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri
Hakkında Kanun'un 5348 sayılı Yasa ile değiştirilen 12. maddesi şöyledir: "Kanunların ayrıca görevli kıldığı hâller saklı kalmak üzere,
Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m.148), irtikâp (m.250/1 ve 2), resmî
belgede sahtecilik (m.204/ 2 ), nitelikli dolandırıcılık
(m.158), hileli iflas (m.161) suçları ile ağırlaştırılmış müebbet hapis,
müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili
dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir." B- Dayanılan Anayasa Kuralları Başvuru kararında Anayasa'nın 10. ve 37. maddelerine
dayanılmıştır. IV- İLK İNCELEME Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi gereğince, Tülay TUĞCU,
Haşim KILIÇ, Sacit ADALI, Fulya KANTARCIOĞLU, Ahmet AKYALÇIN, Mehmet
ERTEN,  A.Necmi ÖZLER, Serdar ÖZGÜLDÜR, Şevket APALAK, Serruh KALELİ ve
Osman Alifeyyaz PAKSÜT'ün katılımlarıyla 27.9.2005 gününde yapılan ilk inceleme
toplantısında dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine
OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir. V- ESASIN İNCELENMESİ Başvuru kararı ve ekleri, işin esasına ilişkin rapor, itiraz
konusu Yasa kuralı, dayanılan Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile
diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Başvuru kararında, 5235 sayılı Yasada ağır ceza mahkemesinin
görevinin genel olarak "10 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren
fiiller" şeklinde belirlendikten sonra bir kısım suçların tek tek sayılmak
suretiyle ağır ceza mahkemelerinin görevi içerisine alındığı, Türk Ceza
Kanunu'nun resmî belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 204. maddesinin yalnızca
ikinci fıkrasının ağır ceza mahkemesinin görevleri arasında sayılmasının eylemi
aynı suç tipine uyan kişilerden kamu görevlilerinin ağır ceza mahkemesinde,
sivil kişilerin ise asliye ceza mahkemesinde yargılanmasını sağlamaya yönelik
olduğu, bu düzenlemenin aynı durumda bulunan kişilerin yasalar karşısında aynı
işleme bağlı tutulmalarını sağlamak ve ayrıcalık yapılmasını önlemek amacını
güden eşitlik ilkesine, doğal yargıç ilkesine aykırı olduğu yargı organının
kişiye göre belirlenmesine ve bu yolla yargının yürütmenin etkisi altına
alınmasına yol açacağı, belirtilen nedenlerle Anayasa'nın 10. ve 37.
maddelerine aykırı olan kısmın iptali gerektiği ileri sürülmüştür. İtiraz konusu kısım ile Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinin
ikinci fıkrasında öngörülen resmî belgede sahtecilik suçu, ağır ceza
mahkemesinin bakmakla görevli olduğu dava ve işler arasında sayılmıştır. Ağır ceza mahkemesinin görev alanı, Adlî Yargı İlk Derece
Mahkemeleri ile Bölge Adlîye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri
Hakkında Kanun'un 12. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, ağır ceza
mahkemesinin bakacağı dava ve işlere ilişkin suçların bir kısmı ceza türü ve
miktarı gözetilerek, bir kısmı da ismen sayılarak belirlenmiştir. Türk Ceza
Kanununun 204. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen resmî belgede sahtecilik
suçu da ismen sayılan suçlar arasında yer almıştır. 26.9.2004 tarihli, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Resmî
belgede sahtecilik" başlıklı 204. maddesi şöyledir: "(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir
resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi
kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmî bir
belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak
şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmî
belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile
cezalandırılır. (3) Resmî belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit
oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza
yarısı oranında artırılır." Maddenin birinci fıkrasında resmî belgede sahtecilik suçu genel
olarak düzenlendikten sonra, ikinci fıkrasında kamu görevlilerinin görevleri
gereği düzenlemeye yetkili oldukları resmî belgede sahtecilik suçunu işlemeleri
özel olarak düzenlenmiş ve daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları
öngörülmüştür. Anayasa'nın 10. maddesinde belirtilen eşitlik ilkesiyle,
birbirleriyle aynı durumda olanlara ayrı kuralların uygulanması ve ayrıcalıklı
kişi ve toplulukların yaratılması engellenmektedir. Yasa önünde eşitlik,
herkesin her yönden aynı kurallara bağlı tutulacağı anlamına gelmez. Durum ve
konumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değişik
kuralları ve uygulamaları gerektirebilir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı
hukuksal durumlar ayrı kurallara bağlı tutulursa Anayasa'da öngörülen eşitlik ilkesi
zedelenmez. Ceza siyasetinin gereği olarak yasa koyucu, Anayasa'nın ve ceza
hukukunun temel ilkelerine bağlı kalmak koşuluyla, cezalandırmada güdülen amacı
da gözeterek hangi eylemlerin suç sayılacağını, bunlara verilecek cezanın türü,
miktarı, artırım ve indirim nedenleri ve oranları ile suçun takibine,
cezalandırılmasına ve yargılama usulüne ilişkin koşullar öngörebilir. Ceza
mahkemelerinin görev alanlarının belirlenmesi de, ceza siyaseti gereği yasa
koyucunun takdirindedir. Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmî belgede sahtecilik
suçunu işleyen kamu görevlileri ile bu durum dışında kalan diğer hallerde resmî
belgede sahtecilik suçunu işleyen kişiler aynı hukuksal konumda
bulunmadıklarından, bunlar arasında eşitlik karşılaştırması yapılamaz. Anayasa'nın "Kanuni hakim güvencesi" başlıklı 37.
maddesinde, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci
önüne çıkarılamaz. Bir kimseyi kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci
önüne çıkarma sonucunu doğuran yargı yetkisine sahip olağanüstü merciler
kurulamaz." denilmiştir. Anayasa Mahkemesi'nin daha önceki kararlarında da belirtildiği
gibi, doğal yargıç kavramı suçun işlenmesinden veya çekişmenin doğmasından önce
davayı görecek yargı yerini yasanın belirlemesi şeklinde tanımlanmaktadır.
Başka bir anlatımla doğal yargıç ilkesi, yargılama makamlarının suçun
işlenmesinden veya çekişmenin meydana gelmesinden sonra özel olarak kurulmasına
veya yargıcın atanmasına engel oluşturmaktadır. İtiraz konusu kural, belirli bir suçun işlenmesinden sonra bu suça
ilişkin davayı görecek yargı yerini belirlemeyi amaçlamadığından, doğal yargıç
ilkesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, itiraz konusu kural Anayasa'nın 10. ve 37.
maddelerine aykırı değildir. İptal isteminin reddi gerekir. VI- SONUÇ 26.9.2004 günlü, 5235 sayılı
Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,
Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun"un 12. maddesinin, 11.5.2005 günlü, 5348
sayılı Yasa'nın 3. maddesiyle değiştirilen "resmî
belgede sahtecilik (m.204/2)"  ibaresinde yer alan "/2" kısmının
Anayasa'ya aykırı olmadığına ve itirazın REDDİNE, 20.11.2008 gününde
OYBİRLİĞİYLE karar verildi. Başkan Haşim
  KILIÇ Başkanvekili Osman
  Alifeyyaz PAKSÜT Üye Sacit
  ADALI Üye Fulya
  KANTARCIOĞLU Üye Ahmet
  AKYALÇIN Üye Mehmet
  ERTEN Üye A.
  Necmi ÖZLER Üye Serdar
  ÖZGÜLDÜR Üye Şevket
  APALAK Üye Serruh
  KALELİ Üye Zehra Ayla
  PERKTAŞ