ANAYASA MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 1975/9 Karar Sayısı : 1975/37 Karar Tarihi:11/3/1975 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN MAHKEME : İstanbul
9. Asliye Ceza Mahkemesi. İTİRAZIN KONUSU : 18.5.1974 günlü, 14890
mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 15.5.1974 günlü, 1803 sayılı “Cumhuriyetin
50 nci Yılı Nedeniyle Bazı Suç ve Cezaların Affı Hakkındaki 1803 sayılı Kanun”un
2. maddesinin (B) bendinin, Anayasaya aykırılığı nedeniyle iptali istemidir. I- OLAY : İstanbul C.Savcılığının 3.4.1974 günlü 74/5824 esas sayılı
iddianamesine göre, sanıkların 28.4.1973 gününde işledikleri ileri sürülen
suçtan ötürü haklarında Türk Ceza Kanununun 503. ve 522. maddeleri gereğince
yargılanmak üzere gönderildikleri İstanbul 9.Asliye Ceza Mahkemesince,
Cumhuriyet Savcısının 15.5.1974 günlü, 1803 sayılı Yasanın 2. maddesinin (B) Bendinin,
Anayasaya aykırılığına ilişen savı ciddi olduğu kanısına varılarak, Anayasanın
değişik 151. ve 22.4.1962 günlü, 44 sayılı Kanunun 27. maddeleri uyarınca iptali
için Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmiş bulunmaktadır. II- İTİRAZIN GEREKÇESİ ÖZETİ : İtiraz yoluna başvuran Mahkemenin bakmakta olduğu bu davada
uygulanması gereken 1803 sayılı Kanunun 2. maddesinin (B) bendinin Anayasanın
92. maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen biçim kurallarına aykırı olarak
yasalaştığı yolundaki Cumhuriyet Savcılığının iddiası Mahkemece de ciddi kabul
edilerek (B) bendinin Anayasa’nın 8. ve 92. maddeleri gereğince iptali
istenmiştir. III- YASA METİNLERİ : 1- İtiraz konusu yasa metni : 15.5.1974 günlü, 1803 sayılı Af Yasasının 2. maddesinin Anayasaya
aykırılığı ileri sürülen (A) bendi şöyledir: “Madde 2- 7.2.1974 tarihine kadar işlenmiş: A) …………. B) Türk Ceza Kanununun 202, 203, 205, 206, 207, 208, 209, 210, 212,
213, 214, 215, 216, 217, 218, 219,403 ncü maddeleriyle 404 ncü maddesinin 1 nci
bendinde, 406,407,414/1, 415,416/2-3,491,492,493,495,496,497,498,500,503 ve 510
ncu maddeleri ile, Askeri Ceza Kanununun 131 ve 132 nci maddelerinde gösterilen
suçları işleyenler hakkında ilgili maddede öngörülen Devlet zararı önceden ödenmek,
tazminat hükümleri ise saklık kalmak şartı ile bu maddeni (A) bendi hükmü
uygulanır.” 2- İlgili yasa metni: Türk Ceza Kanununun 503 ncü maddesi : “Madde 503- Her kim, bir kimseyi hulus ve saffetinden bilistifade
kandıracak mahiyette sanialar veya hileler yaparak hataya düşürüp o kimsenin
veya aharın zararına kendisine veya başkasına haksız bir menfaat temin ederse
üç aydan üç seneye kadar hapis ve elli liradan aşağı olmamak üzere ağır cezayı
nakdi ile cezalandırılır. Eğer bu cürüm: 1- Meslek ve vazifeleri icabını icra sırasında avukatlar ve dava
vekilleri ve alelumum vekiller ile müessesat müdürleri tarafından, 2- Resmi bir dairenin yahut menafii âmmeye hadim bir müessesei
hayriyenin zararına olarak, 3- Bir kimseyi askerlikten kurtarmak bahanesi ile, İşlenmiş olursa ceza bir senden beş seneye kadar hapistir.” 3- Dayanılan Anayasa kuralları : Anayasanın 92. maddesinin beşinci fıkrası: Millet Meclisi Cumhuriyet Senatosundan gelen metni benimsemezse,
her iki Meclisin ilgili komisyonlarından seçilecek eşit sayıdaki üyelerden bir
Karma komisyon kurulur. Bu komisyonun hazırladığı metin Millet Meclisine
sunulur. Millet Meclisi, Karma Komisyonca veya Cumhuriyet Senatosunca veya daha
önce kendisine hazırlanmış olan metinlerden birini olduğu gibi kabul etmek
zorundadır. Cumhuriyet Senatosunda üye tamsayısının salt çoğunluğu ile kabul
edilmiş olan madde değişikliklerinde, Millet Meclisinin kendi ilk metnini
benimsemesi için, üye tamsayısının salt çoğunluğunun oyu gereklidir. Bu halde
açık oya başvurulur.” IV. İLK İNCELEME : Anayasa Mahkemesi; Muhittin Taylan, Kâni Vrana, Kemal Berkem,
Halit Zarbun, Ziya Önel, Abdullah Üner, Ahmet Koçak, Muhittin Gürün, Lütfi
Ömerbaş, Hasan Gürsel, Ahmet Salih Çebi, Şevket Müftügil, Nihat O.Akçakayalıoğlu
ve Ahmet H.Boyacıoğlu’nun katılmalarıyle 25.2.1975 gününde toplanmış ve
içtüzüğünün 15. maddesi uyarınca gerekli ilk incelemeyi yaparak, aşağıdaki
sorunlar üzerinde durmuştur. 1- Anayasa Mahkemesinin itirazı incelemeye görevli ve yetkili olup
olmadığı sorunu: Suç ve cezaların affı hakkındaki yasama belgelerinin Anayasaya
uygunluk denetimine tâbi olup olamayacağı sorunu üzerinde de tartışma yapılmış;
bu denetimin Anayasa Mahkemesince yapılmasına Anayasa açısından olanak
bulunduğu sonucuna varılmıştır. Konu hakkındaki ayrıntılı gerekçeler 21.1.1975
günlü, 15125 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan. Anayasa Mahkemesinin 28.11.1974
günlü, Esas:1974/34, Karar: 1974/50 sayılı kararında açıklanmış bulunduğundan
burada yinelenmesine gerek kalmamıştır. O kararımızda da ayrıntılı gerekçelerle
belirtildiği üzere bir kuralı itiraz konusu yapılan 15.5.1974 günlü, 1803
sayılı Af Yasası Anayasanın değişik 147. maddesinde yazılı (Kanun) deyimi
kapsamına girmektedir ve bu durama göre de itiraz yolu ile gelen ve Af Kanunu
ile ilgili olan bu işe bakmak Anayasa Mahkemesinin görevine girmektedir. Halit Zarbun bu görüşe katılmamıştır. 2- Esasın incelenmesindeki sınır sorunu : Sanıklar hakkındaki kamu davasında 15.5.1974 günlü, 1803 sayılı Af
Yasasının 2. maddesinin (B) bendinin Anayasaya aykırılığı ileri sürülmüş ise
de, bu davada sözü edilen (B) bendinin tümünün uygulanma durumu olmadığından,
incelemenin olayda uygulanması gereken Türk Ceza Kanununun 503. maddesiyle
sınırlı olarak yapılması zorunludur. Nihat O.Akçakayalıoğlu uygulanacak kanun hükmü olması nedeniyle
esasın (B) bendinin tümü yönünden incelenmesi gerektiği karşıoyunda
bulunmuştur. İlk inceleme evresinde yukarıda açıklanan sorunların tartışılması
sonunda: İşin incelenmesinin Anayasa Mahkemesinin görevi içinde bulunduğuna
Halit Zarbun’un karşıoyu ile ve oyçokluğu ile; dosyanın eksiği bulunmadığı
anlaşıldığından işin esasının 15.5.1974 günlü, 1803 sayılı Af Kanununun 2. maddesinin
(B) bendinin Türk Ceza Kanunun 503. maddesi ile sınırlı olarak incelenmesine,
Nihat O.Akçakayalıoğlu’nun incelemenin (B) bendinin tümü yönünden yapılması
gerektiği yolundaki karşıoyu ile ve oyçokluğu ile karar verilmiştir. V- ESASIN İNCELENMESİ : İtirazın esasına ilişkin rapor, İstanbul 9.Asliye Ceza Hâkimliğinin
31.1.1975 günlü, 1974/322 sayılı yazısına bağlı olarak gelen 29.1.1975 günlü gerekçeli
ara kararı ile ekleri, iptali istenen ve ilgili bulunan yasa kuralları, dayanılan
Anayasa kuralı, öteki belgeler ve metinler okunup incelendikten sonra, gereği
görüşülüp düşünüldü: A- İlk inceleme evresinde tartışma konusu yapılmış olan (Anayasa
Mahkemesinin itirazı incelemeye görevli ve yetkili olup olmadığı) sorunu
üzerinde durularak, yukarıda IV. bölümde açıklandığı üzere Mahkememizin Af
kanunlarını Anayasaya uygunluk denetimine bağlı tutmakla görevli ve yetkili
olduğu sonucuna varılmıştır. Ancak, esasın incelenmesi sırasında, bu işin
25.2.1975 günlü toplantıda yapılan ilk incelenmesinde bulunmamış olan kimi
üyelerce görev ve yetki sorunu bu evrede dahi ortaya atılıp görüşülebileceğinin
öne sürülmesi üzerine yapılan tartışmalar sonunda; ilk inceleme evresinde görev
ve yetki sorunu incelenerek çözülmüş olduğundan, konunun yeniden ele alınarak
görüşülmesine gerek görülmemiştir. Şahap Arıç ve Ziya Önel bu görüşe katılmamışlardır. B- İtiraz konusu kuralın biçim yönünden Anayasaya aykırılığı
sorunu: 15.5.1974 günlü, 1803 sayılı Yasanın 5. maddesinin Anayasa
Mahkemesinin 12.7.1974 günlü, 14943 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olan
2.7.1974 günlü, 19/31 sayılı kararı ile iptal edilmiş bulunan (A) bendinin
kanunlaşması ile ilgili olarak Millet meclisinde Cumhuriyet Senatosundan gelen
metnin benimsenmemesi ve bu yüzden karma komisyonca da bir metnin hazırlanması
üzerine yürütülen yasama işlemleri arasında bir yasa kuralını biçim yönünden
Anayasaya aykırı kılabilecek başlıca iki aksaklık göze çarpmaktadır. Bunlardan
biri uyuşmazlık konusu maddelerin ayrı ayrı oylanmış olması, diğeri de öteki
metinlerin oylanmasına devam edilmeyerek yalnız karma komisyon metnini
oylanması ile yetinilmiş bulunmasıdır. 1803 sayılı Af Yasasının 5. maddesinin
(A) bendini biçim yönünden Anayasanın 92. maddesine aykırı hale getiren
nedenlerle iptal nedenleri yukarıda günü ve sayısı yazılı kararımızda etraflıca
açıklanmış olup, bu kez yapılan görüşme ve tartışmalar sonunda çoğunluk aynı
görüşte birleşmiş, 1803 sayılı Yasanın Cumhuriyet Senatosunda ve Millet
Meclisince uyuşmazlık konusu olan ve karma komisyonca hazırlanan ve aralarında
ikinci maddenin de bulunduğu tüm maddeler bir “metin” olarak topluca Millet
Meclisi oyuna sunulmak gerekirken, her maddenin ayrı ayrı oylanması yoluyla
Anayasa’nın 92. maddesinin beşinci fıkrasındaki kurala aykırı işlemde
bulunulduğu sonucuna varılmıştır. Esasen 1803 sayılı Af Yasasının 2. maddesinin (B) bendi maddenin
yasama işlemlerindeki biçim aksaklığı nedeni ile Türk Ceza ve Askeri Ceza
Kanunlarının başka maddeleri ile sınırlı olarak Mahkememizce bir çok kerreler
iptaline karar verilmiştir. Bu nedenlerle 1803 sayılı Af Kanunun 2. maddesinin (B) bendinin
Türk Ceza Kanununun 503. maddesiyle sınırlı olarak iptaline karar verilmelidir. Nihat O.Akçakayalıoğlu bu gerekçeye ve Şahap Arıç, İhsan Ecemiş,
Ahmet Koçak ve Ahmet Salih Çebi bu görüşe katılmamışlardır. 3- İptal hükmünün yürürlüğe giriş günü: Anayasanın değişik 152. maddesinin ikinci fıkrasına göre, Anayasa
Mahkemesince Anayasaya aykırı olduğundan iptaline karar verilen Karun veya
İçtüzük veyahut bunların iptal edilen kuralları, gerekçeli kararın Resmi
Gazetede yayımlandığı günde yürürlükten kalkar. Gereken hallerde, Anayasa
Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği günü ayrıca kararlaştırabilir. Bu gün, kararın Resmi Gazetede yayımlandığı günden başlayarak bir
yılı geçemez. 22.4.1962 günlü, 44 sayılı kanunun 50. maddesinin dördüncü
fıkrasında da, Anayasa Mahkemesinin, iptal dolayısiyle oluşacak boşluğu, kamu
düzenin tehdit edici nitelikte görürse, iptal hükmünün yürürlüğe gireceği günü
ayrıca kararlaştıracağı ve boşluğun doldurulması için Yasama Meclisleri
Başkanlıklarına ve Başbakanlığa durumu duyuracağı yazılıdır. Yukarıda belirtildiği üzere, 15.5.1974 günlü, 1803 sayılı Kanunun
2. maddesinin (B) bendinin Anayasaya biçim yönünden aykırılığı nedeniyle Türk
Ceza Kanununun 503. maddesi ile sınırlı olarak iptali öngörülmüştür. İptal Yasa
kuralının Anayasaya uygun biçimde oluşmamış bulunduğu yolunda Anayasa
Mahkemesince saptanan duruma ve varılan sonuca dayanmaktadır. 1803 sayılı
Kanunun affettiği suç ve cezaların niteliği ve niceliği ile beliren kapsamı
karşısında, iptal hükmünün kamu düzenini tehdit edici yasal bir boşluğu
oluşturacağından söz edilemez. Açıklanan nedenlerle Anayasa’nın değişik 152. maddesinin ikinci
fıkrasında yer alan ve uygulanması Anayasaca Anayasa Mahkemesinin işi
değerlendirilip gerekli görmesine bırakılmış bulunan yetkinin kullanılmasına ve
iptal hükmünün yürürlüğe gireceği günün ayrıca kararlaştırılmasına gerek
görülmemiştir. Şahap Arıç, İhsan Ecemiş, Ziya Önel, Abdullah Üner ve Nihat
O.Akçakayalıoğlu bu görüşe karşıoyda bulunmuşlardır. VI- SONUÇ : 1- İlk inceleme evresinde görev sorunu incelenerek çözülmüş bulunduğundan,
konunun yeniden ele alınarak görüşülmesine yer olmadığına Şahap Arıç ve Ziya
Önel’in karşıoylarıyla ve oyçokluğu ile; 2- 15.5.1974 günlü, 1803 sayılı Kanunun 2. maddesinin (B)
bendindeki kuralın Millet Meclisinde Anayasa’nın 92. maddesinin beşinci fıkrası
hükmüne aykırı olarak oylanmış bulunması nedeniyle biçim yönünden ve Türk Ceza
Kanununun 503. maddesi yönünden iptaline Nihat O.Akçakayalıoğlu’nun başka
gerekçesi, Şahap Arıç, İhsan Ecemiş, Ahmet Koçak, ve Ahmet Salih Çebi’nin
itirazın karşıoylarıyle ve oyçokluğu ile; 3- İşin niteliğine göre Anayasanın değişik 152. maddesinin ikinci
fıkrası uyarınca iptal hükmünün yürürlüğe gireceği günün ayrıca
kararlaştırılmasına yer olmadığına, Şahap Arıç, İhsan Ecemiş, Ziya Önel, Abdullah
Üner ve Nihat O.Akçakayalıoğlu’nun karşıoylarıyla ve oyçokluğu ile; 11.3.1975 gününde karar verildi. Başkan Muhittin TAYLAN Başkanvekili Kâni VRANA Üye Şahap ARIÇ Karşıoy yazısı
  ektedir. Üye İhsan ECEMİŞ Üye Ahmet AKAR Üye Ziya ÖNEL Karşıoy yazısı
  ektedir. Üye Abdullah ÜNER Karşıoy yazısı
  ektedir. Üye Ahmet KOÇAK Karşıoy yazısı
  ektedir. Üye Lütfi ÖMERBAŞ Üye Hasan GÜRSEL Üye Ahmet Salih ÇEBİ Üye Şevket MÜFTÜGİL Karşıoy yazısı eklidir Üye Adil ESMER Üye Nihat
  O.AKÇAKAYALIOĞLU Üye Ahmet
  H.BOYACIOĞLU Karşıoy
yazısı ektedir. KARŞIOY YAZISI Anayasa Mahkemesince; a) İlk inceleme ve esasın incelenmesi evrelerinde görev sorunu
tartışılarak itirazın incelenmesinin Anayasa Mahkemesinin görevine girdiğine; b) 1803 sayılı Af Kanununun itiraz konusu maddesinin biçim
yönünden iptaline; c) İşin niteliğine göre Anayasa’nın değişik 152 nci maddesinin 2.
fıkrası uyarınca iptal hükmünün yürürlüğe gireceği günün ayrıca
kararlaştırılmasına yer olmadığına oyçokluğuyla karar verilmiştir. Anayasa’ya
uygun görmediğimden kararın bu kısımlarına katılmıyorum. Bu konulardaki karşıoylarım, (21 Ocak 1975 gün ve 15125 sayılı
Resmi Gazete’de yayımlanan, Anayasa Mahkemesi’nin 1974/34,1974/50 sayı ve
20.11.1974 günlü) kararındaki karşıoy yazımın I,II,III nolu kısımlarında
tafsilâtlı olarak yazdığım karşıoyların prensipleri itibariyle aynı nitelikte
olduğundan bunların burada tekrarına lüzum görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle Mahkememizin bu kararının Anayasa’ya uygun
olmadığını bildirdiğim kısımlarına, sözügeçen karşıoy yazımın I,II,III. nolu
bendlerinde gösterilen nedenlerle karşıyım. Üye Şahap
  ARIÇ KARŞIOY YAZISI 12.7.1974 günlü ve 14943 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan
Mahkememizin 2.7.1974 gün ve 1974/19-31 sayılı kararına ilişkin karşıoy yazımda
açıkladığım gerekçelerle, çoğunluğun bu kararındaki görüşlerine de karşıyım. Üye İhsan ECEMİŞ KARŞIOY YAZISI 21.1.1975 günlü 15125 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan
Mahkememizin 28.11.1974 günlü, 1974/34-50 sayılı kararında açıkladığım
nedenlerle görev ve süreye ilişkin görüşlerine katılmıyorum. Üye Ziya
  ÖNEL KARŞIOY YAZISI Cumhuriyetin 50 nci Yılı Dolayısiyle çıkarılan 1803 sayılı Af
Kanununun 2. maddesinin (B) bendinin, Millet Meclisinde Anayasanın 92.
Maddesinde yazılı biçimde oylanmamış olması ve esasa girişilmeksizin biçim
yönünden (Türk Ceza Kanunun 503. maddesi açısından) iptaline karar verilmiştir.
Böyle olunca sözü edilen hükmün yasama organınca yeniden ele alınıp
düzenlenmesi mümkün olduğundan yasama organına bu yetkisini kullanabilme
olanağının sağlanması zorunluğu ortaya çıkmaktadır. Yasama Organının bu
yetkisini kullanabilmesi de Anayasa Mahkemesi kararının yürürlüğe girmesi
konusunda Anayasanın 152. maddesi ile 44 sayılı Kanunun 50. maddesinin üçüncü
fıkrası gereğince uygun bir sürenin tanınmasına bağlı bulunmaktadır. Böyle bir
süre verilmediği takdirde Anayasa Mahkemesinin iptal kararı, Resmi Gazetede
yayımlandığı tarihde sözü edilen Af kanunun 2. Maddesinin (B) bendindeki kural
yürürlükten kalkacak ve bunun sonucu olarak da bu gibi dolandırıcılık suçundan
sanık olanlar kanun koyucunun istek ve iradesi hilâgına genel af kapsamı içine
girmiş olacaklardır. Anayasa Mahkemesi kararının yürürlüğe girmesinde bir süre kabul
edilmek için herhalde (iptal hükmünün kamu düzenini tehdit edici yasal bir
boşluğun meydana gelmesi) ne gerek yoktur. Anayasanın 152. maddesinde; Anayasa
Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi kararlaştırabilmesi için
böyle bir şart aranmamış ve Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkındaki
44 sayılı Kanunun 50. maddesinde ise; Anayasa Mahkemesinin, gerekli gördüğü
hallerde iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabileceği
hükme bağlanmıştır. Görülüyor ki: İptal hükmünün yürürlüğe girmesinde bir süre
verilmesi için her halde (Kanunda kamu düzenini tehdit edici bir boşluğun)
meydana gelmesi gerekmemekte ve (gereken hallerde) de böyle bir sünenin
verileceği öngörülmektedir. Anayasanın 152. maddesiyle 44 sayılı Kanunun 50. maddesinin üçüncü
fıkrasında yer almış olan (gereken haller) in olayda da gerçekleşmiş olup
olmadığı sorununa gelince: Anayasanın 64. maddesi hükmüne göre genel ve özel ilân etmek
yetkisi Türkiye Büyük Millet Meclisine aittir. Affın ölçüsünün saptanması da bu
yetki cümlesinden bulunmaktadır. Kanun koyucu da bu yetkisinde dayanarak 1803
sayılı Af Kanunda bir bölüm suçları ve cezaları tamamen affederken bir bölüm
suçların cezalarından 12 yılını, diğer bir bölüm suçların cezalarından da 5
yılını affetmeyi uygun bulmuş ve bu arada Türk Ceza Kanununun 503. maddesinde
yazılı dolandırıcılık suçlarını genel affa değil özel affa tabi tutmayı
öngörmüştür. Kanun koyucu, yukarıda da açıklandığı gibi 1803 sayılı Af
Kanununun 2. maddesinin (B) bendinde bu gibi suçların genel değil özel affa
tabi tuttuğunu ve Af Kanunun bu hükmü Anayasa Mahkemesince esası
incelenmeksizin biçim yönünden iptal edilmiş olduğuna göre yasama organına bu
hükmü yeniden düzenlemek imkânını sağlayacak bir süre verilmediği takdirde
iptal hükmünün Resmi Gazetede yayımlandığı tarihde yürürlüğe girmesi ile bu
suçlar dahi, kanun koyucunun istek ve iradesi dışında genel affın içine
girecektir. Gerek Anayasada ve gerek 44 sayılı kanunda, biçim yönünden yapılan
iptallerde süre verilemeyeceğine dair kısıtlayıcı bir kayıt yoktur. Aksine
Anayasanın 152. ve 44 sayılı Kanunun 50.maddelerindeki süre ile ilgili
kurallar, gerek biçim ve gerek esas yönünden olsun bütün iptal kararlarını
kapsayacak nitelik ve genişliktedir. Yukarıda yazılı nedenlerle meydana gelen zorunluk dolayısiyle
Anayasanın 152. maddesi gereğince iptal hükmünün yürürlük tarihinin ayrıca
saptanması gerekir. süre verilmemesi kararına karşıyım. Üye Abdullah ÜNER KARŞIOY YAZISI 21.1.1975 günlü 15125 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Esas:
1974/34, Karar: 1974/50 sayılı Anayasa Mahkemesi kararına ilişkin karşıoy
yazımın 3 numaralı bendinde açıkladığım gerekçe ile, çoğunluğun bu kararının
aynı konu ile ilgili kısmına katılmıyorum. Üye Ahmet
  KOÇAK KARŞIOY YAZISI 21.1.1975 günlü 15125 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan
Mahkememizin 1974/34-50 sayılı kararına ilişkin karşıoy yazımın 2 numaralı
bendinde açıkladığım gerekçelerle, çoğunluğun iptal hakkındaki görüşlerine
karşıyım. Üye Ahmet
  Salih ÇEBİ KARŞIOY YAZISI T.C.Anayasası’nın
92. madde beşinci fıkra hükmünün işleyiş koşul ve biçimi hakkında, 14943 sayılı
Resmi Gazete’de yayımlanan Mahkememizin 2.7.1974 gün ve 19/31 sayılı kararına
bağlı karşıoy yazımda açıkladığım, 1803
sayılı Kanunun 2. maddesi (B) bendinde yer alan ayrıcalık kuralının niteliği
hakkında, aynı madde (A) bendi için dahi geçerli olarak ve Resmi Gazete’nin
15125 sayısında yayımlanmış Mahkememiz 28.11.1974 günlü kararına ek karşıoy
yazımda belirttiğim, Yine
hemen yukarda sözünü ettiğim 15125 sayılı Resmi Gazete’de yer almış karşıoy
yazımda iptâl hükmünün yürürlüğünün bir ileri tarihe bırakılması zorunluğuna
neden olarak gösterdiğim, Görüş
ve düşüncelerimle 11.3.1975 günlü, 9/37 sayılı kararın, iptâl hükmü gerekçesine
ve bu hükmün yürürlüğü için bir ayrı gün kararlaştırılmayışına karşıyım. Üye Nihat
  O. AKÇAKAYALIOĞLU