ANAYASA
MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı : 1994/55 Karar Sayısı : 1994/50 Karar Günü : 8.7.1994 R.G. Tarih-Sayı :29.07.1994-22005 İPTAL DAVASINI AÇAN : Anamuhalefet (Anavatan) Partisi Türkiye
Büyük Millet Meclisi grubu adına grup Başkanvekili M. Oltan SUNGURLU. İPTAL DAVASININ KONUSU : 20.5.1994 günlü Resmî Gazete'de
yayımlanan 529 sayılı "Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevlerinin Kuruluş ve
İdaresine Dair Kanun Hükmünde Kararname"nin Anayasa'nın genel ilkelerine
ve 6., 7., 10., 73., 87., 91., 123., 128., 138., 153., 160., 161., 163.ve 165.
maddelerine aykırılığı savıyla iptali ve yürürlüğünün durdurulması istemidir. II- YASA METİNLERİ : A- İptali İstenilen Kurallar : İptali istenilen 529 sayılı "Ceza İnfaz Kurumları ile
Tutukevlerinin Kuruluş ve İdaresine Dair Kanun Hükmünde Kararname"
şöyledir : Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevlerinin Kuruluş ve İdaresinin
yeniden düzenlenmesi; 18/5/1994 tarih ve 3990 sayılı Kanunun verdiği yetkiye
dayanılarak Bakanlar Kurulu'nca 18/5/1994 tarihinde kararlaştırılmıştır. Amaç, Kapsam, Tanımlar MADDE 1- Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin amacı, ceza infaz
kurumlarıyla tutukevlerinin kuruluş ve idaresine ilişkin esas ve usulleri
düzenlemektedir. Bu Kanun Hükmünde Kararnamede geçen; a) Bakan: Adalet Bakanını, b) Bakanlık: Adalet Bakanlığını, c) İdare: Kurumların müdürlük ve servis kuruluşunu, d) Kurum: Ceza infaz kurumları ile tutukevlerini, e) Ceza İnfaz Kurumları: Kapalı ve açık cezaevleri ile çocuk
eğitim evlerini, f) İşletmeler ve İşyurtları Kurumu: Cezaevi ve Çocuk Eğitimevi
İşletmeleri ve İşyurtları Kurumlarını, g) İşletmeler ve İşyurtları Yüksek Kurulu: Cezaevi ve Çocuk
Eğitimevi İşletmeleri ve İşyurtları Yüksek Kurulunu, h) İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğü: Cezaevi ve Çocuk
Eğitimevi İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğünü, i) Kurum Müdürü: Kuruluşu olan kurumun müdürünü, j) Müdür: Kurum müdürü dışındaki servis müdürünü, k) İdare Memuru: Kuruluşu tam olan veya olmayan kurumlardaki
memuru, l) Kapalı Cezaevi: İçten ve dıştan korumayla görevli personelinin
bulunan ve firara karşı koruma önlemlerinin alındığı ceza infaz kurumlarını, m) Açık Cezaevi: Hükümlülerin çalıştırılması esası üzerine
kurulmuş, dıştan korumayla görevli personeli bulunmayan ve firara karşı koruma
önlemleri olmayan ceza infaz kurumlarını, n) Çocuk Eğitimevi: Çocuk hükümlülerin tretmanı amacıyla kurulmuş
dıştan korumayla görevli personeli bulunmayan ve firara karşı koruma önlemleri
olmayan kurumları, o) Tutukevi: Tutuklama kararlarının yerine getirildiği, içten ve
dıştan korumayla görevli personeli bulunan ve firara karşı koruma önlemlerinin
alındığı kurumları, ifade eder. Kurumlar MADDE 2- Kurumlar Bakanlığa bağlı olup Bakanlıkça belirlenen
yerlerde kurulur. Bakanlıkça bu Kanun Hükmünde Kararnamede öngörülen hizmetleri
gerçekleştirmeye elverişli fiziki yapıya sahip, elektronik donanımlı kurum
binaları sağlanır. Kapalı ve açık cezaevleri ayrı yerlerde kuralacağı gibi
personeli ayrı olmak koşuluyla aynı yerde de kurulabilir. Kurum bulunmayan veya kurumları kullanılamaz hale gelen yerlerdeki
hürriyeti bağlayıcı cezalar ile tutuklama kararları Bakanlıkça belirlenen
kurumlarda yerine getirilir. Hazinece adalet hizmetleri ile kurumları için tahsis edilen bina
ve arsaların tahsis amaçlarına uygun olarak kullanılma niteliklerini
yitirmeleri veya bölge cezaevi yapımı nedeniyle kullanılmalarından vazgeçilmesi
halinde; bunların satışına ve satış parasının mahkeme ve kurum binalarının
yapım, onarım ve tadilatı ile işletme ve işyurdu faaliyetlerinde kullanılmak
üzere İşletmeler ve İşyurtları Kurumu bütçesine gelir kaydına Bakanlık
yetkilidir. Kurum Personeli, Nitelikleri, Atanmaları, Yetki ve Sorumlulukları MADDE 3- Cumhuriyet Başsavcısı, kurumlar ve personel üzerinde her
türlü denetim ve gözetim yetkisine sahiptir. Ancak bu yetki işletmeler ve
işyurtlarında disiplin ve güvenlik ile sınırlıdır. Cumhuriyet başsavcısı bu yetkilerini, kendi sorumluluğu altında
işbölümünde cezaevi yönetimi ile görevlendireceği kurum Cumhuriyet savcısı
vasıtasıyla da kullanabilir. Adalet Bakanlığınca, terör suçundan hükümlü ve tutukluların
muhafazasına tahsis edilmiş olan ceza infaz kurumunun bulunduğu yer Cumhuriyet
Başsavcısı veya görevlendireceği Kurum Cumhuriyet savcısına görevlerinin devamı
süresince aylık ödenek ve yüksek hakimlik tazminatından ayrı olarak (2000); bu
ceza infaz kurumlarında görevli kurum müdürü ve servis müdürlerine görevlerinin
devamı süresince (1500) gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan katsayı
ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda aylık ek tazminat ödenir. Bu tazminatlara
hakkazanılması ve ödenmesinde, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin ilgili hükümleri
uygulanır ve bu tazminat damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi
tutulmaz. Kurum gözetim ve denetimi ile görevlendirilen Cumhuriyet
savcılarının terfilerinde bu görevleri nedeniyle aldıkları sicilleri lehe
olması halinde diğer faaliyetlerinden öncelikle dikkate alınır. Kurum müdürü ve diğer personelin atama ve nakilleri Bakanlıkça
yapılır. Kuruluşu tam kurumlar: Bir kurum müdürünün yönetiminde infaz
müdürü, koruma müdürü, idari ve mali işler müdürü, personel müdürü, yeterli
sayıda idare memuru ve bunlara bağlı birimlerden oluşur. Bakanlıkça gerekli görülen kurumlarda birden fazla infaz müdürü ve
koruma müdürü atanabilir. Kurum müdürü, kurumun amiri olup yönetiminden kurum Cumhuriyet
savcısı, Cumhuriyet başsavcısı ve Bakanlığa karşı sorumludur. Bütün personel
üzerinde gözetim ve denetim ile emir ve talimat verme yetkisine sahiptir. Kurum müdürü: Hukuk, kamu yönetimi, sosyal hizmetler, sosyoloji,
psikoloji, eğitim bilimleri alanında en az dört yıl öğretim yapan fakülte veya
yüksek okullar ile bunlara denkliği kabul edilmiş yabancı öğretim kurumları
mezunları arasından atanır. Kriminoloji, penaloji veya insan hakları konusunda
lisans üstü eğitim yapmış olmak öncelikli atanma nedenidir. Müdürler en az iki yıllık yüksek okul mezunları arasından atanır.
Kurum müdürünün atanmasında aranan niteliklere sahip olmak öncelik nedenidir.
İki yıllık yüksek okul mezunu müdürlerin, kurum müdürlüğüne atanabilmesi için
en az beş yıllık müdürlük yapması ve görevinde başarılı olması gerekir. Kurum
müdürünün atanmasında aranan niteliklere sahip olanlarda süre koşulu aranmaz. Çocuk eğitimevi kuruluşu tam kurum olup, bir kurum müdürünün yönetiminde
eğitim müdürü, idari ve mali işler müdürü, personel müdürü ve yeteri kadar
idare memuru ve bunlara bağlı birimlerden oluşur. Çocuk eğitimevinde, kurum müdürlüğüne, yukarıdaki fıkrada yazılı
koşulların yanında çocuk suçluluğu veya korunmaya muhtaç çocuklar konusunda
lisans üstü eğitim yapmış olmak öncelikli atanma nedenidir. Açık cezaevinde koruma müdürü bulunmaz. Bu kurumda infaz ve koruma
başmemuru ve memurları infaz müdürüne bağlı olarak görev yapar. İşletme veya işyurdu bulunan kurumlarla çocuk eğitimevlerinde;
işletme faaliyetlerini yürütmek üzere işletme müdürü işyurdu faaliyetlerini
yürütmek üzere işyurdu müdürü bulunur. İşletme ve işyurdu müdürleri, işletme ve işyurdu faaliyeti
konularında İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğüne bağlıdır. Ancak kurum
disiplini ve güvenliği yönünden kurum müdürü, kurum Cumhuriyet savcısı ve
Cumhuriyet başsavcısının vereceği emir ve talimatları uymakla yükümlüdür. İşletme müdürü olmak için, iş idaresi, ekonomi ve ilgili
mühendislik bilimleri alanında en az dört yıl öğretim yapan fakülte veya yüksek
okullar ile bunlara denkliği kabu edilen öğretim kurumlarından mezun olmak ve
işletmenin faaliyeti konusuna giren bir işte özel veya resmi kurum veya
kuruluşlarda en az dört yıl çalışmış olmak gerekir. İşletme faaliyetinde ihtisaslaşma halinde veya faaliyetin
neteliğine göre diğer fakülte ve yüksek okul mezunları da işletme müdürü olarak
çalıştırılabilir. Kuruluşu tam olmayan kurumlar bir idare memurunun yönetiminde
yeteri kadar büro memuru ve koruma personelinden oluşur. İdare memuru, kuruluşu tam olmayan kurumun amiri olup,
yönetiminden kurum Cumhuriyet savcısı, Cumhuriyet başsavcısı ve Bakanlığa karşı
sorumludur. Kurum müdürü ve servis müdürlerinin görevini yapar. Kurum personeli görevinden doğan suçlularından dolayı haklarında
bulundukları yer Cumhuriyet başsavcılığınca doğrudan ve genel hükümlere göre
soruşturma ve kovuşturma yapılır. Kurum görevlilerinin çalışma gün, saat ve şekilleri Bakanlıkça
düzenlenir. İnfaz ve koruma başmemuru ve memurları görev sırasında Bakanlıkça
belirlenen ve sağlanan kıyafetleri giyerler. Kurum personeline, görevleri başında bulunduğu sürelerde yemek
verilir. Mutfak kuruluşu bulunmayan kurumlarda çalışan personele yiyecek
bedeli nakdi olarak ödenir. Bu Kanun Hükmünde Kararnamede hüküm bulunmayan hallerde; personel
hakkında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, işçiler hakkında 1475 sayılı İş
Kanunu hükümleri uygulanır. Kurumların Korunması, İnfaz ve Koruma Memurlarının Yetiştirilmesi MADDE 4- Kurumların iç ve dış koruması infaz ve koruma başmemur ve
memurları tarafından sağlanır. Bu personelin iç veya dış koruma ile
görevlendirilmesi atama işleminde belirlenir. Dış koruma personeli silahlı olarak görev yapar. İş koruma personeli Bakanlıkça temin ve tespit edilen inzibati
aletlerle görev yapar. Kurum içindeki asayiş ve güvenliği bozucu olayların önlenip
bastırılması hariç olmak üzere dış koruma personeli kuruma silahlı olarak
giremez. Dış koruma personeline verilecek silah ve cephane ödeneği Adalet
Bakanlığı bütçesinden karşılanmak suretiyle Milli Savunma Bakanlığınca tedarik
ve ikmal edilir. Kurum müdürü, bulunmadığı hallerde sırasıyla servis müdürü, idare
memuru, infaz ve koruma başmemuru ve infaz ve koruma memuru da koruma personeli
tarafından önlenemeyen asayiş ve güvenliği bozucu olaylarla kurumda yapılacak
aramalarda mahallin en büyük mülki amirinden yardım isteyebilir. İnfaz ve koruma memur adayları, Bakanlığa bağlı, kuruluş yerleri
Bakanlıkça belirlenen eğitim merkezlerinde dokuz ay süre ile eğitime tabi
tutulur. Eğitim merkezine alınacak adayların fiziki ve diğer nitelikleri
ile eğitim süresi sonunda yapılacak sınav komisyonunun oluşumu, sınav şekil ve
usulü Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Eğitim sonunda
başarılı olamayanların memuriyetle ilişiği kesilir. Ancak bunlardan yapılan
masraflarla ilgili herhangi bir ücret talep edilmez. Eğitim merkezi, nitelikleri yönetmelikte belirlenen ve atamaları
Bakanlıkça yapılan bir müdür, iki müdür yardımcısı ile bir bürodan oluşur. Eğitim konusunda deneyimi olan emekli emniyet ve jandarma
mensupları eğitim merkezlerinde müdür, müdür yardımcısı ve öğretmen kadroları
karşılık gösterilmek suretiyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve diğer
kanunların sözleşmeli personel çalıştırılması hakkındaki hükümlerine bağlı
olmaksızın sözleşmeli olarak çalıştırılabilir. Bu surette çalışanların emekli
aylıkları kesilmez. Bu suretle çalıştırılacakların, sayısı, sözleşme usul ve esasları
ile ücretleri Bakanlar Kurulu Kararı ile tespit edilir. Eğitim merkezinde görevlendirilecek öğretim görevlileri; Bakanın
istemi üzerine, yetkili kurul ve organlarınca ek görevle görevlendirilmeleri
uygun görülen yeteri kadar üniversite öğretim üye ve yardımcıları ile adli ve
idari yargı hakim ve Cumhuriyet savcıları, avukatlar, diğer uzman ve
öğretmenlerdenoluşur. Adayların kalmalarını sağlamak üzere Bakanlıkça eğitim
merkezlerinde yatılı tesisler kurulur. Adaylara ayrıca yemek çıkarılır. Eğitim merkezinde çalışan personel, adaylara çıkarılan yemek
tabelasına dahil edilir. Eğitim merkezlerindeki yatılı tesislerin her türlü gereksinim ve
giderleri Bakanlık bütçesinden karşılanır. Eğitim merkezi yatılı tesislerinde, adaylardan yatak ve yemek
ücreti alınmaz. Eğitim merkezinde görevlendirilen öğretim görevlilerinden; a) Üniversite öğretim üye ve yardımcılarına, Yüksek Öğretim
Personel Kanununa göre, b) Üniversite dışından görevlendirilenlere; birinci derecede
olanlar için profesörlere, ikinci derecede olanlar için doçentlere üç veya daha
aşağı derecede olanlar ile kamu görevlisi olmayanlar için okutmanlara ödenen ek
ders ücreti miktarınca ders ücreti ödenir. Adaylar eğitim merkezinde geçirdikleri sürelere göre mecburi
hizmetle yükümlüdür. Bu konuda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri
uygulanır. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu MADDE 5- İşletmeler ve İşyurtları Kurumu: Tüzelkişiliğe sahip,
faaliyetlerinde özerk, sorumluluğu sermayesi ile sınırlı, bu Kanun Hükmünde
Kararnamedeki hükümler saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabi bir
kuruluştur. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu hükümlüve tutukluların tretman
amacına yönelik olarak çalışmalarını sağlamak; ticari gaye ile mal ve hizmet
üretmek ve pazarlamak üzere işletmeler ve işyurtları kurar. İşletmeler ve İşyurtları Kurumunun organları, İşletmeler ve
İşyurtları Yüksek Kurulu ve GenelMüdürlüktür. İşletmeler ve İşyurtları Yüksek Kurulu; Bakanlık Müsteşarının
başkanlığında, bu konuda görevlendirilen müsteşar yardımcısı, Ceza İnfaz
Kurumları ve Tutukevleri Genel Müdürü, İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürü,
Araştırma, Planlama ve Koordinasyon Kurulu Başkanı, İdari ve Mali İşler Dairesi
Başkanı, Teknik İşler Dairesi Başkanından oluşur. Bakan gerekli gördüğü
hallerde bu Kurula başkanlık eder. İşletmeler ve İşyurtları Yüksek Kurulu başkan ve üyelerine
toplantı başına 1000 gösterge rakamının Bütçe Kanunlarında Devlet memurları
için tespit edrilen maaş katsayısıyla çarpılması sonucu bulunacak miktarda
İşletmeler ve İşyurtları Kurumu bütçesinden huzur hakkı ödenir. Bu ödemeler
damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğü; Genel müdür, genel müdür
yardımcıları, daire başkanları ve bürolardan oluşur. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu, İşletmeler ve İşyurtları Yüksek
Kurulu Başkanı idare ve yargı mercilerinde ve üçüncü kişilere karşı temsil
eder. Gerektiğinde bu yetkisini devredebilir. İşletmeler ve İşyurtları MADDE 6- İşletme, açık cezaevleri bünyesinde oluşturulan ekonomik
ölçekte seri üretim yapan ekonomik faaliyet yerleri ile buna bağlı tesislerdir. İşyurtları, hükümlü ve tutukluların meslek ve zaanat sahibi
olmalarını sağlamak amacıyla kapalı veya açık cezaevleri bünyesinde oluşturulan
atölye, ünite ve tesislerdir. İşletmeler ve işyurtları tüzelkişiliğe sahiptir. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu ile işletmeler ve işyurtları,
Muhasebei Umumiye Kanununa, Devlet İhale Kanununa ve Sayıştay'ın denetimine
tabi değildir. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu ile işletmeler ve işyurtları
2.4.1987 tarih ve 3346 sayılı Kanun uyarınca denetlenir. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu ile işletmeler ve işyurtları;
kurumlar vergisinden, yapılacak bağış ve yardımlar nedeniyle Veraset ve İntikal
Vergisinden, üzerinde çalıştıkları gayrimenkuller için Bina ve Arazi
Vergisinden, inşaat işleri, sınai, zirai ve diğer faaliyetlerine ait her türlü
işlemleri ile bufaaliyetlerinden elde ettikleri gelirleri Damga Vergisi ve
diğer vergilerden, ithal ettikleri veya bağış yoluyla araç, makine, alet,
malzeme, kitap, cihazlar ile yedek parçalar Gümrük Vergisi ve her türlü vergi,
resim, harç, hisse, fon, zam ve ardiye ücretlerinden bağışıktır. Bunlara yapılacak bağış ve yardımları Kurumlar ve Gelir Vergisi
matrahından indirilebilir. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu, işletmeler ve işyurtları
gelirleri ile kârlarından Hazineye pay ayrılmaz, bilanço kârları Hazineye gelir
kaydedilmez. İşletmeler ve İşyurtları Yüksek Kurulunun Görevleri MADDE 7- İşletmeler ve İşyurtları Yüksek Kurulunun görevleri
şunlardır; a) İşletmeler ve işyurtlarının genel amaç ve politikalarını
belirlemek, b) İşletmeler ve İşyurtları Kurumunun bütçesini hazırlamak ve
Bakan onayına sunmak, c) Yeni İşletme ve işyurtlarının kurulmasına veya kaldırılmasına
karar vermek, d) İşletme ve işyurtlarının sermaye miktarlarını belirlemek,
kaynak tahsisi yapmak ve gerektiğinde birinden diğerine kaynak aktarması
yapılmasına karar vermek, e) İşletmeler ve işyurtlarının yıllık bütçe, ek bütçe, program ve
projeleri ile faaliyet raporları ve netice hesaplarını onaylamak veya
reddetmek, f) Hükümlü ve tutukluların çalıştırılma esas ve ilkelerini
belirlemek, g) Genel bütçeden kadrolu personelin işletme veya işyurdunda
çalıştırılmasına ilişkin İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğünün
önerilerini karara bağlamak, h) İşletmeler ve işyurtları yönetim kurullarının önerisi üzerine
1475 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre işçi çalıştırılmasına, ücretlerinin
belirlenmesine ve bunların işten çıkarılmasına karar vererek Bakanlık onayına
sunmak, i) Fazla iş çıkarmak suretiyle işletme ve işyurduna yararlı olan
personel, işçi ve hükümlülere prim ödenmesinin esas ve ilkelerini belirlemek;
işletme ve işyurdu yönetim kurullarının, senelik bilançolarında tahakkuk edecek
kârdan personel, işçi ve hükümlülere kâr payı ödenmesine ilişkin önerilerini
karara bağlamak, j) İşletme ve işyurtlarının faaliyetlerini denetim şirketlerine denetletmek
veya adalet müfettişleri tarafından denetlenmesini Bakana önermek, k) İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğü ile Ceza İnfaz
Kurumları ve Tutukevleri Genel Müdürlüğü arasında koordinasyonu sağlamak. İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğü MADDE 8- İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürü, müşterek kararla
atanır. İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürü olarak atanabilmek için iş
idaresi, ekonomi, hukuk, mühendislik bilimleri alanında en az dört yıl öğrenim
yapan fakülte veya yüksek okullar ile bunlara denkliği kabul edilen öğretim
kurumlarından mezun olmak ve özel veya resmî bir işletme veya kurumda
işletmecilik konusunda en az altı yıl çalışmış olmak gerekir. Bu koşulların
yanında işletme lisans üstü eğitimi yapmış olmak tercih nedenidir. İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğünün görevleri şunlardır: a) İşletmeler ve işyurtlarını yönetmek, hesap işlerini izlemek ve
kontrolörlere denetletmek, bunlara ait işlemleri yapmak, b) Hükümlü ve tutukluların çalıştırılmalarıyla ilgili her türlü
işlemi yürütmek, küçüklerin çalışma koşulları bakımından ilgili bakanlık ve
kamu kuruluşları ile işbirliği yapmak, c) İşletmeler ve İşyurtları Yüksek Kurulu kararlarını yerine
getirmek, d) İşletmeler ve işyurtlarının yıllık iş programlarını,
bütçelerini, ek bütçelerini, faaliyet raporu ve netice hesaplarını İşletmeler
ve İşyurtları Yüksek Kuruluna sunmak, e) İşletmeler ve işyurtlarındaki Bakanlık kadrosunda bulunan
personelin atama, yükselme, yer değiştirme, izin, istifa ve emeklilik gibi
özlük işlerinin yürütülmesinde Personel Genel Müdürlüğü ile hizmet öncesi,
hizmet içi ve bir üst göreve hazırlama eğitimlerinde Eğitim Dairesi Başkanlığı
ile koordinasyonu sağlamak, f) İşletmeler yönetim kurulu ile işyurdu yönetim kurullarının,
genel bütçeden kadrolu personelin işletme ve işyurdunda çalıştırılmasına
ilişkin önerilerini İşletmeler ve İşyurtları Yüksek Kuruluna sunmak, g) İşletmeler ile işyurtlarında 1475 sayılı İş Kanunu uyarınca
çalıştırılacak işçilere ilişkin işletme ve işyurdu yönetim kurullarının
önerilerini İşletmeler ve İşyurtları Kuruluna sunmak, h)İşletme müdürlerinin sözleşmesini düzenlemek ve Bakan onayına
sunmak, i) Kurumlardan salıverilen hükümlülerin işe yerleştirilmeleri
konusunda infaz sonrası koruma ve yardım müesseseleri ve diğer kurullarla
ilişkileri düzenlemek, j) Görev alanına giren konularda mevzuat yetersizliğine ve
aksaklığına ilişkin inceleme ve araştırma yaparak İşletmeler ve İşyurtları
Yüksek Kuruluna öneride bulunmak, tüzük ve yönetmelik tasarılarını hazırlamak
ve izlemek, görüş bildirmek, genelge düzenlemek, k) Kanunlarda gösterilen ve Bakanlıkça verilen diğer görevleri
yapmak, Sermaye Kaynakları MADDE 9- İşletmeler ve İşyurtları Kurumunun sermaye kaynakları
şunlardır: a) Genel bütçeden ayrılan ödenek ve sermaye katılım payları, b) 2548 sayılı Cezaevleriyle Mahkeme Binaları İnşaası Karşılığı
Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında
Kanunun 1 inci maddesine göre tahsil edilen harçlar, c) 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (1), (2) ve (3) sayılı
tarifelere göre alınan yargı ve noter harçlarının %50'si, d) 27.5.1988 tarihli ve 3454 sayılı Kanuna göre genel, katma ve
mahalli idareler dışında, kuruluşlara ve kişilere başvuruları üzerine verilecek
adlî sicil kayıtları sebebiyle alınan ücretlerin tamamı, e) 27.5.1988 tarihli ve 3454 sayılı Kanuna göre adlî yargıda
asliye hukuk, sulh hukuk, kadastro, ticaret ve iş mahkemelerine açılan
davalarda, icra ceza davaları hariç olmak üzere icra tetkik mercilerince
bakılan iş ve davalarda, idari yargıda, idare ve vergi mahkemelerinde açılan
davlarda; icra ve iflas dairelerinde, talimat dahil her icra işinde; izale-i
şuyu satış memurlukları, tereke mümessillikleri ile Bakanlıkça kurulmuş ticaret
sicil memurluklarında kullanılacak dosyagömlekleri ve basılı evraktan alınan
ücretlerin tamamı, f) 27.5.1988 tarihli ve 3454 sayılı Kanuna göre Bakanlığın yayan
hizmetlerinden elde edilen gelirlerin tamamı, g) İşletmeler ve işyurtlarının yıl sonu kârlarından İşletmeler ve
İşyurtları Yüksek Kurulu tarafından ayrılan miktarlar, h) 2 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca elde edilen satış
paraları, i) Kurumlar, işletmeler ve işyurtlarının demirbaşına kayıtlı olup
hizmek dışı bırakılan eşya ve araçların satışından elde edilen gelirler, j) Faiz ve sair gelirler, k) Bağış ve yardımlar. Yukarıdaki fıkranın (b) bendine göre tahsil edilen harçlar ile (c)
bendine göre tahsil edilen yargı ve noter harçları ve (d) ve (e) bentlerine
göre alınan ücretler İşletmeler ve İşyurtları Kurumunun Ankara'da milli bir
bankada açılacak hesaba aktarılmak üzere, günlük olarak bulundukları
mahalledeki bir bankanın şubesine yatırılır. (b) ve (c) bendinde yazılı olanlar makbuz karşılığı tahsil edilir. (f) ve (i) bentlerine göre elde edilen gelirler tahsilatı takiben
ikinci fıkrada belirtilen hesaba yatırılır. (a) bendinde yazılı sermaye katılım payları yukarıda bahsi geçen
hesaba yatırılır. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu bütçesinden, Bakanlıkça belirlenen
miktar ve esaslar dahilinde; Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı ile bağlı
kuruluşların her türlü ihtiyaçlarına ve Anayasa Mahkemesi, Yargıtay ve
Danıştayın Bakanlıkça belirlenen miktar ve esaslar dahilinde demirbaş, araç ,
mefruşat ve teknik gereksinimlerini karşılamak üzere harcama yapılabilir. İşletme ve işyurdu bütçelerinden, işletme ve işyurdu hizmet ve
çalışmalarının yürütülmesi ile ilgili her türlü döşeme, demirbaş, makine,
teçhizat, kara, hava ve deniz taşıtları alım, bakım, onarım ve işletilmesi ile
işletmeye ilişkin giderler için harcama yapılır. İşletmeler ve İşyurtları Kurumu, işletme ve işyurduna ait mallar
Devlet malı sayılır. Bunlar aleyhine suç işleyenler, Devlet malları aleyhine
suç işleyenler gibi cezalandırılır. Sözleşmeli Personel Çalıştırılması, Fazla Çalışma, Kâr Payı
Dağıtımı MADDE 10- İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğü ile işletmeler
ve işyurtlarında, özel bir meslek bilgisine ve uzmanlığa ihtiyaç gösteren
işlerde çalıştırılacak personel ile işletme müdürü, muhasebe müdürü, üretim
müdürü ve pazarlama müdürü kadroları karşılık gösterilmek suretiyle 657 sayılı
Devlet Memurları Kanunu ve diğer kanunların sözleşmeli personel çalıştırılması
hakkındaki hükümlerine bağlı olmaksızın sözleşmeli olarak çalıştırılabilir. Bu
şekilde çalıştırılacak personelin sayısı ile yapılacak sözleşmenin usul ve
esasları, ödenecek ücret miktarı ve diğer mali haklar Bakanlar Kurulu
tarafından tespit edilir. Kurum personeli kendilerinin isteği, İşletmeler ve İşyurtları
Yüksek Kurulunun izniyle işletme ve işyurdunda çalıştırılabilir. İşletme ve
işyurdunda görevlendirilen personel o işin sorumlu memuru sayılır. İşletme veya işyurdu kurullarının önerisi, İşletmeler ve
İşyurtları Yüksek Kurulunun kararı ve Bakanlık onayı ile ücretleri işletme veya
işyurdundan ödenmek üzere 1475 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre işletmeler ve
işyurtlarında işçi çalıştırılabilir. İşletme ve işyurdu müdürlerinin kararıyla, işletme ve
işyurtlarında çalışma saatleri dışında veya tatil günlerinde fazla çalışma
yapılabilir. Fazla çalışma yapan personel ve işçilere Bütçe Kanunlarında
belirlenen miktarlarda fazla çalışma ücreti ödenir. İşletmeler ve İşyurtları Yüksek Kurulunun onayı ile, işletme ve
işyurtlarında görevli personel, işçi ve hükümlülere; işletme ve işyurtlarının
senelik bilançolarında tahakkuk edecek faiz gelirleri hariç kardan, bunun yüzde
yirmibeşini aşmamak ve ilgilinin ele geçen yıllık net ücretlerinin yüzde
ellisini geçmemek üzere her sene Bütçe Kanunlarında gösterilen memur maaş
katsayısının taban olarak (5 000) tavan olarak (10 000) rakamı ile çarpımından
elde edilecek utar arasında, çalıştıkları süre ile yaptıkları işin özellik ve güçlüğüne
göre belirlenecek oranlarda kâr payı ödenir. Ödemeler, çalışmayı takip eden
bütçe yılında ve bir defada yapılır. Kadro Cetvelleri MADDE 11- Ekli (1) ve (2) sayılı listelerde yer alan kadrolar
iptal edilerek 13.12.1983 tarih ve 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki
(ı) ve (i) sayılı cetvellerin Adalet Bakanlığına ait bölümünden çıkartılmıştır. Ekli (3), (4) ve (5) sayılı listelerde yazılı kadrolar 13.12.1983
tarih ve 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (ı) ve (i) sayılı
cetvellerin Adalet Bakanlığına ait bölümüne eklenmiştir. Yönetmelik MADDE 12- a) Kurum müdürü ile diğer müdürlerin görevleri, b) Kurum personelinin görevleri, c) Kurulların görevleri, d) Grup sorumlusu ve infaz ve koruma memurlarının yetiştirilmesine
ilişkin usul ve esaslar, e) Cezaevi ve Çocuk Eğitimevi İşletmeleri ve İşyurtları Kurumu ile
işletmeler ve işyurtlarına ilişkin hususlar, f) Kurumlarda yapılacak aramaların usul ve esasları, g) Fazla çalışma usul ve esasları, h) Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin uygulanmasına ilişkin sair
hususlar, Yönetmelikte gösterilir. Yönetmelik, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren altı ay içinde çıkarılır. Düzenlenecek yönetmelik yürürlüğe girinceye kadar, kurumlar ve
işyurtlarına ait mevcut yönetmelik ve talimatnamelerin uygulanmasına devam
olunur. Ceza İnfaz Kurumları ile Tevkifevlerinin Yönetimine ve Cezaların
İnfazına Dair Tüzüğün bu Kanun Hükmünde Kararnameye aykırı olmayan hükümlerinin
uygulanmasına devam olunur. Kaldırılan Hükümler MADDE 13- 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 114 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde geçen "Ceza infaz kurumları,
çocuk eğitim, ıslah ve infaz kurumları ve tutukevlerinin memur ve hizmetlileri
ile" ibaresi ve 115 inci maddesinin ikinci fıkrası ve ek 1 inci maddesi,
647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 10, 11 ve ek 3 üncü maddeleri,
1721 sayılı Hapishane ve Tevkifhanelerin İdaresi Hakkında Kanunun 1, 3, 4, 6 ve
7 inci maddeleri; 4358 sayılı Ceza ve Tevkifevleri Umum Müdürlüğünün Teşkilat
ve Vazifeleri Hakkında Kanunun 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 14 ve 15 inci maddeleri,
375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 20 nci maddesi yürürlükten kaldırılmış;
2820sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununa ekli (1) sayılı cetvelde yer alan
"Cezaevi mümessil Cumhuriyet savcılığı" unvanı cetvel metninden,
30.6.1934 tarihli ve 2548 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasında
yazılı "harç ve" ibareleri fıkra metninden çıkarılmıştır. 27.5.1988 tarihli ve 3454 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci
fıkrası hükmü aynı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri bakımından
uygulanmaz. Değiştirilen Hükümler MADDE 14- 2992 sayılı Kanunun 11 inci maddesinin başlığı,
başlangıcındaki cümle ile (a), (b), (c) ve (d) bentleri aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir: "Ceza İnfaz Kurumları ve Tutukevleri Genel Müdürlüğü" "Ceza İnfaz Kurumları ve Tutukevleri Genel Müdürlüğünün
görevleri şunlardır: a) Ceza İnfaz kurumları ve tutukevlerini yönetmek, denetlemek,
hesap işlerini izlemek, b) Hükümlü ve tutukluların giydirilmesi, beslenmesi, yatırılması
ve eğitilmesi işleriyle "Cezaevleri ve Mahkeme Binaları, İnşaası Karşılığı
Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında
Kanun"da gösterilen her türlü işlemleri yapmak, c) Ceza infaz kurumları ile tutukevlerini, küçüklerin cezalarının
yerine getirileceği eğitimevlerini, hakkında tedbir uygulanmış olan küçüklerin
yerleştirileceği müesseseleri, küçüklerin kısa sürelerde kabul edilecekleri
kurumları ve küçüklere mahsus tutukevlerini sevk ve idare etmek ve buralara
alınmış küçüklerin muhafaza, bakım ve eğitim işlerinin kontrolünü yapmak, d) Ceza ve infaz kurumları, çocuk eğitimevleri, tutukevleri ile
eğitim merkezinde görevli personelin atama, yükselme, yer değiştirme, izin,
istifa ve emeklilik gibi özlük işlerini yürütmek ve bu konularda gerektiğinde
Personel Genel Müdürlüğü ile; bu kurumlardaki bütün personelin hizmet öncesi,
hizmet içi ve bir üstgöreve hazırlama eğitimleri bakımından Eğitim Dairesi
Başkanlığı ile koordinasyonu sağlamak." MADDE 15- 2992 sayılı Adalet Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri
Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek kabulü Hakkında Kanunun 15
inci maddesi birinci fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. "c) Cumhuriyet savcılıkları ile adli ve idari mahkemelerin ve
adalet komisyonlarının kalem işlerini, icra ve iflas dairelerini, noterlik
dairelerini, geçici yetkili noter yardımcılarını, kapalı ve açık cezaevleri ile
tutukevleri ve çocuk eğitimevlerini, işletmeler ve işyurtlarının, koruma
kurullarını, 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri
Hakkında kanun uyarınca kurulmuş bulunan kurum ve müesseseleri, ticaret sicili
memurluklarını, icra tetkik mercii kalemlerini, mahkeme veznelerini, suç eşyası
emanet, tereke, izalei şuyu satışı, ayniyat ve levazım memurluklarını, PTT ve
daire mütemekliklerini, Bakan tarafından gösterilecek lüzum üzerine merkez
kuruluşu içerisindeki birimleri ve Bakanlığa bağlı diğer üniteleri denetlemek
ve işlemlerini incelemek." MADDE 16- 2992 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi başlığı ile birlikte
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. "Bakanlığa Bağlı Kuruluşlar Madde 26- 14.4.1982 tarih ve 2659 sayılı Kanunla kurulan Adli Tıp
Kurumu ile Cezaevi ve Çocuk Eğitimevi İşletmeleri ve İşyurtları Kurumu
Bakanlığa bağlı kuruluşlardır." MADDE 17- 2992 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. "Cezaevi ve Çocuk Eğitimevi İşletmeleri ve İşyurtları Genel
Müdürlüğünde, işletmeler ve işyurtlarının mali denetimiyle görevlendirilmek
üzere kontrolör istihdam edilebilir. Bunlar ihtiyaç halinde kazanılmış hak
aylık dereceleri ile bulundukları kadro derecelerine eşit merkez veyataşra
teşkilatındaki diğer bir kadroya atanabilirler." MADDE 18- Kanunlarda geçen "mütedavil sermaye ile iş gören
cezaevleriyle ıslah evleri" ibareleri "İşletmeler ve İşyurtları
Kurumu ile işletmeler ve işyurtları" olarak değiştirilmiştir. MADDE 19- 30.6.1934 tarih ve 2548 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin
birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. "Yukarıdaki maddeler gereğince alınacak yiyecek bedelleri
makbuz karşılığı tahsil olunur." GEÇİCİ MADDE 1- Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği
tarihte cezaevi müdürleri olarak görev yapanların çalışma, mesleki bilgi,
beceri ve başarısı, göreve bağlılığı dikkate alınarak kurum müdürü veya servis
müdürü olarak atama işlemleri, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren bir yıl içinde yapılır. Cezaevi müdürlerinden yeni görevlere atamaları yapılanlar yan
ödeme kararnamesinde değişiklik yapılıncaya kadar, unvanları ile aylık
derecelerine göre ödenmekte olan yan ödemelerini alırlar. Adalet Bakanlığı
merkez teşkilatında çalışmakta iken bu Kanun Hükmünde Kararname uyarınca
Cezaevi ve Çocuk Eğitimevi İşletmeler ve İşyurtları Genel Müdürlüğüne aktarılan
kontrolörlere, yeni düzenleme yapılana kadar daha önceki aylık ve özlük
haklarının ödenmesine devam edilir. Görev unvanları değişmeyen diğer personelin yeniden atamaları
yapılmaz. Bu personel görevlerine devam eder. GEÇİCİ MADDE 2- 14.6.1930 tarihli ve 1721 sayılı Kanunun 4 üncü
maddesi ile 13.1.1943 tarih, 4358 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi gereğince
kurulmuş bulunan işyurtlarının ayni ve nakdi bütün malvarlığı ile alacak ve
borçları bu Kanun Hükmünde Kararnameyle kurulan İşletmeler ve İşyurtları
Kurumuna devredilmiş sayılır. İşletmeler ve İşyurtları Kurumuna, 9 uncu maddenin (c) bendinde
yer alan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (1) ve (3) sayılı tarifelere göre
alınan gelirlerden 1993 yılında aktarılacak miktar 1992 yılı kesinhesabı, (2)
sayılı tarifeye göre alınan gelirden 1994 yılında aktarılacak miktar 1993 yılı
kesinhesabı esas alınarak hesaplanır. GEÇİCİ MADDE 3- Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe
girmesinden itibaren Kanun Hükmünde Kararnameye uygun biçimde yönetsel ve
fiziki yapılanması tamamlanan, dış koruma personeli görevlendirilen kurumlarda,
Bakanlıkça belirlenen tarihte, jandarmanın dış korumagörevi sona erer.
Kurumların bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun biçimde yönetsel ve
fiziki yapılanmasının gerçekleştirilmesi ve dış koruma personelinin Bakanlıkça
görevlendirilmesi beş yıl içinde tamamlanır. Bu süre içinde tamamlanamaması
halindesürenin bir katına kadar artırılmasına Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girmesinden itibaren bu
Kanun Hükmünde Kararnameye uygun biçimde yönetsel ve fiziki yapılanması
tamamlanıncaya ve dış koruma personeli görevlendirilinceye kadar Bakanlıkça
gerekli görülen kurumlarda, jandarma, kurum içinde infaz ve koruma memurları
ile birlikte görev yapar. GEÇİCİ MADDE 4- 524 sayılı Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevlerinin
Kuruluş ve İdaresine Dair Kanun Hükmünde Kararnameye göre alınan kadrolara
yapılmış bulunan atamalara, tahsilat ve ödemelere, aktarmalara ilişkin işlemler
ile diğer her türlü işlemler yeni bir işleme gerek kalmaksızın 524 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin yürürlükten kalktığı tarihten sonra da geçerliliklerinikorurlar. (1) SAYILI LİSTE KURUMU : ADALET BAKANLIĞI TEŞKİLATI : TAŞRA (1) SAYILI CETVEL İPTAL EDİLEN KADROLAR Serbest Tutulan kadro Kadro
  sınıfı Unvanı Derece Adedi Adedi Gİ.H. Cezaevi
  Müdürü 1 40 40 Gİ.H. Cezaevi
  Müdürü 2 50 50 G.İ.H. Cezaevi
  Müdürü 3 70 70 G.İ.H. Cezaevi
  Müdürü 4 140 140 G.İ.H. Cezaevi
  Müdürü 5 185 185 G.İ.H. Cezaevi
  Müdürü 6 140 140 G.İ.H. Cezaevi
  Müdürü 7 160 160 G.İ.H. Cezaevi
  Müdürü 8 71 71 G.İ.H. Cezaevi
  Müdürü 9 50 50 G.İ.H. Cezaevi
  Müdürü 10 94 94 G.İ.H. Sayman 3 12 12 G.İ.H. Sayman 4 12 12 G.İ.H. Sayman 5 15 15 G.İ.H. Sayman 6 20 20 G.İ.H. Sayman 7 36 36 G.İ.H. Sayman 8 36 36 G.İ.H. Sayman 9 41 41 G.İ.H. Sayman 10 38 38 G.İ.H. Sayman 11 26 26 G.İ.H. Sayman 12 4 4 G.İ.H. İdare
  Memuru 5 35 35 G.İ.H. İdare
  Memuru 6 63 63 G.İ.H. İdare
  Memuru 7 100 100 G.İ.H. İdare
  Memuru 8 139 139 G.İ.H. İdare
  Memuru 9 180 180 G.İ.H. İdare
  Memuru 10 129 129 G.İ.H. Şoför 5 20 20 G.İ.H. Şoför 6 30 30 G.İ.H. Şoför 7 40 40 G.İ.H. Şoför 8 60 60 G.İ.H. Şoför 9 70 70 G.İ.H. Şoför 10 80 80 G.İ.H. Şoför 11 90 90 G.İ.H. Şoför 12 90 90 G.İ.H. Şoför 13 70 70 G.İ.H. Ambar
  Memuru 5 20 20 G.İ.H. Ambar
  Memuru 6 23 23 G.İ.H. Ambar
  Memuru 7 39 39 G.İ.H. Ambar
  Memuru 8 21 21 G.İ.H. Ambar
  Memuru 9 28 28 G.İ.H. Ambar
  Memuru 10 32 32 G.İ.H. Ambar
  Memuru 11 43 43 G.İ.H. Ambar
  Memuru 12 35 35 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 5 73 73 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 6 74 74 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 7 150 150 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 8 124 124 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 9 164 164 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 10 168 168 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 11 163 163 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 12 174 174 G.İ.H. Cezaevi
  Katibi 13 57 57 G.İ.H. Satınalma
  Memuru 7 2 2 G.İ.H. Satınalma
  Memuru 8 3 3 G.İ.H. Satınalma
  Memuru 9 3 3 G.İ.H. Satınalma
  Memuru 10 1 1 G.İ.H. Satınalma
  Memuru 11 4 4 G.İ.H. Satınalma
  Memuru 12 4 4 G.İ.H. Satınalma
  Memuru 13 10 10 G.İ.H. Veznedar 6 1 1 G.İ.H. Veznedar 7 2 2 G.İ.H. Veznedar 8 3 3 G.İ.H. Veznedar 9 4 4 G.İ.H. Veznedar 10 5 5 G.İ.H. Veznedar 11 7 7 G.İ.H. Veznedar 12 6 6 G.İ.H. Tahsildar 6 1 1 G.İ.H. Tahsildar 7 2 2 G.İ.H. Tahsildar 8 3 3 G.İ.H. Tahsildar 9 4 4 G.İ.H. Tahsildar 10 5 5 G.İ.H. Tahsildar 11 6 6 G.İ.H. Tahsildar 12 10 10 G.İ.H. Gemi
  Adamı 6 1 1 G.İ.H. Gemi
  Adamı 7 1 1 G.İ.H. İnf.
  Ko. B. Memuru 3 20 20 G.İ.H. İnf.Ko.
  B. Memuru 4 90 90 G.İ.H. İnf.
  Ko. B. Memuru 5 420 420 G.İ.H. İnf.
  Ko. B. Memuru 6 598 598 G.İ.H. İnf.
  Ko. B. Memuru 7 1045 1045 G.İ.H. İnf.
  Ko. B. Memuru 8 845 845 G.İ.H. İnf.
  Ko. B. Memuru 9 655 655 G.İ.H. İnf.
  Ko. B. Memuru 10 500 500 G.İ.H. İnf.
  Ko. B. Memuru 11 150 150 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 5 400 400 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 6 761 761 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 7 2532 2532 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 8 3550 3550 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 9 4140 4140 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 10 2636 2636 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 11 3300 3300 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 12 1905 1905 G.İ.H. İnf.
  Ko. Memuru 13 857 857 S.H.S. Cezaevi
  Tabibi 1 8 8 S.H.S. Cezaevi
  Tabibi 2 8 8 S.H.S. Cezaevi
  Tabibi 3 11 11 S.H.S. Cezaevi
  Tabibi 4 24 24 S.H.S. Cezaevi
  Tabibi 5 43 43 S.H.S. Cezaevi
  Tabibi 6 66 66 S.H.S. Cezaevi
  Tabibi 7 65 65 S.H.S. Diş
  Tabibi 1 3 3 S.H.S. Diş
  Tabibi 2 10 10 S.H.S. Diş
  Tabibi 3 12 12 S.H.S. Diş
  Tabibi 4 7 7 S.H.S Diş
  Tabibi 5 22 22 S.H.S Diş
  Tabibi 6 9 9 S.H.S Diş
  Tabibi 7 7 7 S.H.S Sosyal
  Çalıştırıcı 1 5 5 S.H.S Sosyal
  Çalıştırıcı 2 8 8 S.H.S Sosyal
  Çalıştırıcı 3 10 10 S.H.S Sosyal
  Çalıştırıcı 4 14 14 S.H.S Sosyal
  Çalıştırıcı 5 20 20 S.H.S Sosyal
  Çalıştırıcı 6 23 23 S.H.S Sosyal
  Çalıştırıcı 7 35 35 S.H.S Sosyal
  Çalıştırıcı 8 35 35 S.H.S Psikolog 1 4 4 S.H.S Psikolog 2 8 8 S.H.S Psikolog 3 10 10 S.H.S Psikolog 4 14 14 S.H.S Psikolog 5 20 20 S.H.S Psikolog 6 24 24 S.H.S Psikolog 7 35 35 S.H.S Psikolog 8 35 35 S.H.S Veteriner 3 2 2 S.H.S Veteriner 4 2 2 S.H.S Veteriner 5 2 2 S.H.S Eczacı 3 1 1 S.H.S Eczacı 4 1 1 S.H.S Eczacı 5 1 1 S.H.S Sağlık
  Memuru 5 5 5 S.H.S Sağlık
  Memuru 6 10 10 S.H.S Sağlık
  Memuru 7 15 15 S.H.S Sağlık
  Memuru 8 20 20 S.H.S Sağlık
  Memuru 9 32 32 S.H.S Sağlık
  Memuru 10 32 32 S.H.S Sağlık
  Memuru 11 35 35 S.H.S Sağlık
  Memuru 12 28 28 S.H.S Hayvan
  Sağ. Memuru 5 2 2 S.H.S Hayvan
  Sağ. Memuru 6 2 2 S.H.S Hayvan
  Sağ. Memuru 7 2 2 S.H.S Hayvan
  Sağ. Memuru 8 2 2 S.H.S Hayvan
  Sağ. Memuru 9 3 3 S.H.S Hayvan
  Sağ. Memuru 10 3 3 T.H.S. Mühendis 1 4 4 T.H.S. Mühendis 2 4 4 T.H.S. Mühendis 3 4 4 T.H.S. Mühendis 4 4 4 T.H.S. Mühendis 5 1 1 T.H.S. Mühendis 6 3 3 T.H.S. Mühendis 7 4 4 T.H.S. Mimar 1 1 1 T.H.S. Mimar 2 1 1 T.H.S. Mimar 3 1 1 T.H.S. Mimar 4 1 1 T.H.S. Mimar 5 1 1 T.H.S. Mimar 6 1 1 T.H.S. Mimar 7 1 1 T.H.S. Teknisyen 3 3 3 T.H.S. Teknisyen 4 2 2 T.H.S. Teknisyen 5 30 30 T.H.S. Teknisyen 6 55 55 T.H.S. Teknisyen 7 75 75 T.H.S. Teknisyen 8 85 85 T.H.S. Teknisyen 9 70 70 T.H.S. Teknisyen 10 100 100 T.H.S. Teknisyen 11 88 88 T.H.S. Teknisyen 12 48 48 E.H.S. Öğretmen 1 7 7 E.H.S. Öğretmen 2 15 15 E.H.S. Öğretmen 3 24 24 E.H.S. Öğretmen 4 35 35 E.H.S. Öğretmen 5 86 86 E.H.S. Öğretmen 6 85 85 E.H.S. Öğretmen 7 72 72 E.H.S. Öğretmen 8 61 61 E.H.S. Öğretmen 9 56 56 Y.H.S. Teknisyen
  Yrd. 7 40 40 Y.H.S. Teknisyen
  Yrd 8 30 30 Y.H.S. Teknisyen
  Yrd 9 40 40 Y.H.S. Teknisyen
  Yrd 10 45 45 Y.H.S. Teknisyen
  Yrd 11 53 53 Y.H.S. Teknisyen
  Yrd 12 67 67 Y.H.S. Teknisyen
  Yrd 13 20 20 Y.H.S. Aşçı 7 10 10 Y.H.S. Aşçı 8 20 20 Y.H.S. Aşçı 9 40 40 Y.H.S. Aşçı 10 45 45 Y.H.S. Aşçı 11 53 53 Y.H.S. Aşçı 12 67 67 Y.H.S. Aşçı 13 20 20 Y.H.S. Hizmetli 7 52 52 Y.H.S. Hizmetli 8 50 50 Y.H.S. Hizmetli 9 80 80 Y.H.S. Hizmetli 10 100 100 Y.H.S. Hizmetli 11 157 157 Y.H.S. Hizmetli 12 124 124 Y.H.S. Hizmetli 13 23 23 Y.H.S. Kaloriferci 7 9 9 Y.H.S. Kaloriferci 8 15 15 Y.H.S. Kaloriferci 9 20 20 Y.H.S. Kaloriferci 10 25 25 Y.H.S. Kaloriferci 11 40 40 Y.H.S. Kaloriferci 12 37 37 Y.H.S. Kaloriferci 13 27 27 Toplam 31550 31550 (2) SAYILI LİSTE KURUMU : ADALET BAKANLIĞI TEŞKİLATI : DÖNER SERMAYE (1) SAYILI CETVEL İPTAL EDİLEN KADROLAR Serbest Tutulan Ek kadro Kadro
  unvanı Sınıfı Gösterge
  Adedi Toplam 3.
  DERECE Sayman G.İ.H. 1 1 8.
  DERECE Memur G.İ.H. 2 2 9.
  DERECE Memur G.İ.H. 2 2 Veznedar G.İ.H. 1 1 10.
  DERECE Memur G.İ.H. 3 3 Satınalma
  Memuru G.İ.H. 1 1 Veznedar G.İ.H. 1 1 TOPLAM 11 11 (3) SAYILI LİSTE KURUMU : ADALET BAKANLIĞI TEŞKİLATI : (MERKEZ) CEZAEVİ VE ÇOÇUK
EĞİTİMEVİ İŞLETMELERİ VE İŞYURTLARI KURUMU (1) SAYILI CETVEL İHDAS EDİLEN KADROLAR Serbest Tutulan Ek kadro Kadro
  Unvanı Sınıfı Gösterge
  adedi Toplam 1DERECE Muhasebe
  Müdürü GİH 1 1 5DERECE Şef GİH 1 1 7DERECE Veznedar GİH 1 1 Satınalma
  Memuru GİH 1 1 9DERECE Daktilo GİH 3 3 11DERECE Memur GİH 6 6 13.
  DERECE Hizmetli YHS 2 2 TOPLAM 15 15 KURUMU : ADALET BAKANLIĞI TEŞKİLATI : (MERKEZ) CEZAEVİ VE ÇOÇUK EĞİTİMEVİ İŞLETMELERİ VE
İŞYURTLARI GENEL MÜDÜRLÜĞÜ (1) SAYILI CETVEL İHDAS EDİLEN KADROLAR Serbest Ek
  kadro Unvanı Sınıfı Gösterge
  adedi Toplam 1DERECE GİH İşletmeler
  ve İşyurtları Genel Müdürü GİH 1 1 Genel
  Müdür Yardımcısı GİH 3 3 Daire
  Başkanı GİH 2 2 Uzman GİH 10 10 Kontrolör GİH 5 5 Mühendis THS 5 5 Şube
  Müdürü GİH 1 1 2DERECE 2 2 Daire
  Başkanı GİH 10 10 Uzman GİH Kontrolör GİH 4 4 Mühendis THS 5 5 Şube
  Müdürü GİH 1 1 3DERECE GİH Daire
  Başkanı GİH 2 2 Uzman GİH 5 5 Kontrolör GİH 4 4 Mühendis THS 5 5 Şube
  Müdür GİH 1 1 4DERECE Uzman GİH 5 5 Kontrolör GİH 4 4 Mühendis THS 5 5 Şube
  Müdürü GİH 1 1 5DERECE Uzman 5 5 Kontrolör GİH 3 3 Mühendis THS 5 5 Şef GİH 1 1 Daktilo GİH 3 3 Memur GİH 3 3 6DERECE Uzman GİH 10 10 Kontrolör GİH 3 3 Mühendis THS 5 5 Şef GİH 3 3 Daktilo GİH 3 3 Memur GİH 3 3 7.
  DERECE Kontrolör GİH 3 3 Mühendis THS 5 5 Şef GİH 4 4 Daktilo GİH 3 3 Memur GİH 3 3 8DERECE Kontrolör GİH 3 3 Daktilo GİH 3 3 Memur GİH 3 3 9DERECE Daktilo GİH 4 4 Memur GİH 2 2 Hizmetli YHS 2 2 10DERECE Hizmetli YHS 4 4 11DERECE Hizmetli YHS 2 2 TOPLAM 169 169 (5) SAYILI LİSTE KURUMU : ADALET BAKANLIĞI TEŞKİLATI : (TAŞRA) (1) SAYILI CETVEL İHDAS EDİLEN KADROLAR Serbest Tutulan Ek kadro Kadro
  Unvanı Sınıfı Gösterge
  adedi 1DERECE Kurum
  Müdürü GİH 35 İnfaz
  Müdürü GİH 15 Koruma
  Müdürü GİH 20 İd.
  ve Mali İşl. Müdürü GİH 5 Personel
  Müdürü GİH 10 İşyurdu
  Müdürü GİH 5 İşletme
  Müdürü GİH 5 Üretim
  Müdürü GİH 5 Pazarlama
  Müdürü GİH 3 Yazı
  İşleri Müdürü GİH 5 Eğitim
  Merkez Müdürü GİH 4 Muhasebe
  Müdürü GİH 2 Sayman GİH 5 Mühendis THS 8 Mimar THS 3 Yüksek
  Tekniker THS 5 Uzman THS 10 Tekniker THS 5 Öğretmen EÖHS 15 Doktor SHS 15 Diş
  Doktoru SHS 10 Sosyal
  Çalışmacı SHS 15 Psikolog SHS 15 Pedogog-Eğitimci SHS 5 Beslenme
  Uzmanı SHS 5 Eczacı SHS 1 Veteriner SHS 5 TOPLAM 237 2DERECE Kurum
  Müdürü GİH 30 İnfaz
  Müdürü GİH 20 Koruma
  Memuru GİH 35 İd.
  ve Mali İşl. Müdürü GİH 10 Personel
  Müdürü GİH 10 İşyurdu
  Müdürü GİH 10 İşletme
  Müdürü GİH 6 Üretim
  Müdürü GİH 6 Pazarlama
  Müdürü GİH 4 Yazı
  İşleri Müdürü GİH 5 Eğitim
  Merkez Müdürü GİH 4 Muhasebe
  Müdürü GİH 2 Sayman GİH 5 Mühendis THS 10 Mimar THS 4 Yüksek
  Tekniker THS 5 Uzman THS 10 Tekniker THS 5 Öğretmen EÖHS 15 Doktor SHS 10 Diş
  Doktoru SHS 20 Sosyal
  Çalışmacı SHS 15 Psikolog SHS 15 Pedagog-Eğitimci SHS 5 Beslenme
  Uzmanı SHS 5 Eczacı SHS 1 Veteriner SHS 5 TOPLAM 277 3DERECE Kurum
  Müdürü GİH 45 İnfaz
  Müdürü GİH 30 Koruma
  Müdürü GİH 45 İd.ve
  Mali İşl. Müdürü GİH 20 Personel
  Müdürü GİH 20 İşyurdu
  Müdürü GİH 20 İşletme
  Müdürü GİH 6 Üretim
  Müdürü GİH 6 Pazarlama
  Müdürü GİH 5 Yazı
  İşleri Müdürü GİH 5 Eğitim
  Merk. Müdürü GİH 6 Muhasebe
  Müdürü GİH 3 Sayman GİH 15 Şef GİH 5 Tahsildar GİH 10 Veznedar GİH 10 İç
  Koruma Başmemuru GİH 20 Dış
  koruma Başmemuru GİH 20 Mühendis THS 10 Mimar THS 4 Yüksek
  Tekniker THS 5 Uzman THS 20 Tekniker THS 5 Teknisyen THS 30 Öğretmen EÖHS 25 Doktor SHS 15 Diş
  Doktoru SHS 20 Sosyal
  Çalışmacı SHS 25 Psikolog SHS 25 Beslenme
  Uzmanı SHS 10 Eczacı SHS 2 Veteriner SHS 7 TOPLAM 499 4DERECE Kurum
  Müdürü GİH 35 İnfaz
  Müdürü GİH 40 Koruma
  Müdürü GİH 55 İd.
  ve Mali İşl. Müdürü GİH 30 Personel
  Müdürü GİH 25 İşyurdu
  Müdürü GİH 20 İşletme
  Müdürü GİH 6 Üretim
  Müdürü GİH 6 Pazarlama
  Müdürü GİH 5 Yazı
  İşleri Müdürü GİH 5 Eğitim
  Merkez Müdürü GİH 6 Muhasebe
  Müdürü GİH 3 Sayman GİH 15 Şef GİH 5 Tahsildar GİH 10 Veznedar GİH 10 İç
  Koruma Başmemuru GİH 50 Dış
  Koruma Başmemuru GİH 50 Mühendis THS 14 Mimar THS 4 Yüksek
  Tekniker THS 5 Uzman THS 20 Tekniker THS 5 Teknisyen THS 40 Öğretmen EÖHS 45 Doktor SHS 25 Diş
  Doktoru SHS 20 Sosyal
  Çalışmacı SHS 25 Psikolog SHS 25 Pedagog-Eğitimci SHS 5 Beslenme
  Uzmanı SHS 20 Eczacı SHS 2 Veteriner SHS 7 TOPLAM 638 5DERECE Kurum
  Müdürü GİH 35 İnfaz
  Müdürü GİH 75 Koruma
  Müdürü GİH 90 İd.
  ve Mali İşl. Müdürü GİH 40 Personel
  Müdürü GİH 40 İşyurdu
  Müdürü GİH 20 İşletme
  Müdürü GİH 6 Üretim
  Müdürü GİH 6 Pazarlama
  Müdürü GİH 6 Yazı
  İşleri Müdürü GİH 5 Eğitim
  Merkez MüdYrd. GİH 3 Muhasebe
  Müdürü GİH 4 Hakim
  Adayı GİH 2 İdare
  Memuru GİH 100 Sayman GİH 25 Şef GİH 10 Ambar
  Memuru GİH 55 Katip GİH 200 Memur GİH 40 Tahsildar GİH 10 Veznedar GİH 10 Şoför GİH 40 İç
  Koruma Başmemuru GİH 400 İç
  Koruma Memuru GİH 550 Dış
  Koruma Başmemuru GİH 200 Dış
  Koruma Memuru GİH 650 Mühendis THS 14 Mimar THS 4 Yüksek
  Tekniker THS 10 Uzman THS 15 Tekniker THS 15 Teknisyen THS 90 Öğretmen EİHS 70 Doktor SHS 50 Diş
  Doktoru SHS 20 Sosyal
  Çalışmacı SHS 30 Psikolog SHS 30 Beslenme SHS 20 Eczacı SHS 2 Veteriner SHS 8 Sağlık
  Memuru SHS 20 Hayvan
  Sağlık Memuru SHS 9 Aşçı YHS 10 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 20 Bekçi YHS 1 TOPLAM GİH 3060 6DERECE GİH Kurum
  Müdürü GİH 35 İnfaz
  Müdürü GİH 65 Koruma
  Müdürü GİH 80 İdve
  Mali İşlMüdürü GİH 35 Personel
  Müdürü GİH 35 İşyurdu
  Müdürü GİH 20 İşletme
  Müdürü GİH 6 Üretim
  Müdürü GİH 6 Pazarlama
  Müdürü GİH 6 Eğitim
  Merkez MüdYrd. GİH 3 Muhasebe
  Müdürü GİH 4 İdare
  Müdürü GİH 130 Hakim
  Adayı GİH 6 Sayman GİH 25 Şef GİH 10 Ambar
  Memuru GİH 40 Katip GİH 150 Memur GİH 40 Tahsildar GİH 20 Veznedar GİH 20 Şoför GİH 60 İç
  Koruma Başmemuru GİH 400 İç
  Koruma Memuru GİH 764 Dış
  Koruma Başmemuru GİH 370 Dış
  koruma Memuru GİH 900 Mühendis THS 14 Mimar THS 4 Yüksek
  Tekniker THS 10 Uzman THS 15 Tekniker THS 15 Teknisyen THS 110 Öğretmen EÖHS 60 Doktor SHS 65 Diş
  Doktoru SHS 25 Sosyal
  Çalışmacı SHS 30 Psikolog SHS 30 Beslenme
  Uzmanı SHS 20 Eczacı SHS 2 Veteriner SHS 8 Sağlık
  Memuru SHS 15 Hayvan
  Sağlık Memuru SHS 3 Aşçı YHS 10 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 20 Bekçi YHS 1 TOPLAM 3687 7DERECE Kurum
  Müdürü GİH 25 İnfaz
  Müdürü GİH 65 Koruma
  Müdürü GİH 80 İd.
  ve Mali İşl. Müdürü GİH 35 Personel
  Müdürü GİH 35 İşyurdu
  Müdürü GİH 20 Pazarlama
  Müdürü GİH 5 Eğitim
  Merk. Müd. Yrd. GİH 6 Muhasebe
  Müdürü GİH 5 İdare
  Müdürü GİH 110 Hakim
  Adayı GİH 25 Sayman GİH 35 Şef GİH 10 Ambar
  Memuru GİH 60 Katip GİH 250 Memur GİH 40 Tahsildar GİH 20 Veznedar GİH 20 Şoför GİH 100 İç
  Koruma Başmemuru GİH 1000 İç
  Koruma Memuru GİH 2500 Dış
  Koruma Başmemuru GİH 1000 Dış
  Koruma Memuru GİH 2000 Mühendis THS 20 Mimar THS 4 Yüksek
  Tekniker THS 10 Uzman THS 9 Tekniker THS 20 Teknisyen THS 150 Öğretmen EÖHS 40 Doktor SHS 55 Diş
  Doktoru SHS 25 Sosyal
  Çalışmacı SHS 30 Psikolog SHS 30 Beslenme
  Uzmanı SHS 20 Sağlık
  Memuru SHS 20 Hayvan
  Sağlık Memuru SHS 3 Aşçı YHS 50 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 95 Bekçi YHS 2 Kaloriferci YHS 30 Hizmetli YHS 100 TOPLAM 8159 8DERECE Kurum
  Müdürü GİH 5 İnfaz
  Müdürü GİH 55 Koruma
  Müdürü GİH 75 İd.
  ve Mali İşl. Müdürü GİH 25 Personel
  Müdürü GİH 25 Pazarlama
  Müdürü GİH 5 Eğitim
  Merk. Müd.Yrd. GİH 6 Muhasebe
  Müdürü GİH 5 İdare
  Müdürü GİH 110 Hakim
  Adayı GİH 38 Sayman GİH 35 Şef GİH 15 Ambar
  Memuru GİH 60 Katip GİH 200 Memur GİH 45 Tahsildar GİH 20 Veznedar GİH 20 Şoför GİH 130 İç
  Koruma Başmemuru GİH 1000 İç
  Koruma Memuru GİH 2500 Dış
  Koruma Başmemuru GİH 1000 Dış
  Koruma Memuru GİH 2000 Yüksek
  Tekniker THS 10 Tekniker THS 20 Teknisyen THS 130 Öğretmen EÖHS 40 Doktor SHS 10 Diş
  Doktoru SHS 20 Sosyal
  Çalışmacı SHS 30 Psikolog SHS 30 Sağlık
  Memuru SHS 30 Hayvan
  Sağlık Memuru SHS 3 Aşçı YHS 50 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 95 Bekçi YHS 2 Kaloriferci YHS 40 Hizmetli YHS 100 TOPLAM 7984 9DERECE Kurum
  Müdürü GİH 5 İnfaz
  Müdürü GİH 45 Koruma
  Müdürü GİH 65 İd.
  ve Mali İşl. Müdürü GİH 10 Personel
  Müdürü GİH 10 Eğitim
  Merk. Müd. Yrd. GİH 6 İdare
  Memuru GİH 120 Hakim
  Adayı GİH 543 Sayman GİH 35 Şef GİH 15 Ambar
  Memuru GİH 45 Katip GİH 200 Memur GİH 45 Tahsildar GİH 20 Veznedar GİH 20 Şoför GİH 150 İç
  Koruma Başmemuru GİH 1000 İç
  Koruma Memuru GİH 3000 Dış
  Koruma Başmemuru GİH 1000 Dış
  Koruma Memuru GİH 4000 Yüksek
  Tekniker THS 17 Tekniker THS 30 Teknisyen THS 130 Öğretmen EİHS 40 Sağlık
  Memuru SHS 30 Hayvan
  Sağlık Memuru SHS 3 Aşçı YHS 80 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 90 Bekçi YHS 2 Kaloriferci YHS 60 Hizmetli YHS 150 TOPLAM 10972 10DERECE İnfaz
  Müdürü GİH 45 Koruma
  Müdürü GİH 55 İd.
  ve Mali İşl. Müdürü GİH 10 Personel
  Müdürü GİH 10 Muhasebe
  Müdürü GİH 6 İdare
  Müdürü GİH 80 Sayman GİH 25 Şef GİH 15 Ambar
  Memuru GİH 25 Katip GİH 200 Memur GİH 45 Tahsildar GİH 20 Veznedar GİH 20 Şoför GİH 180 İç
  Koruma Başmemuru GİH 692 İç
  Koruma Memuru GİH 4000 Dış
  Koruma Başmemuru GİH 1000 Dış
  Koruma Memuru GİH 5000 Yüksek
  Tekniker THS 16 Tekniker THS 30 Teknisyen THS 120 Sağlık
  Memuru SHS 40 Hayvan
  Sağlık Memuru SHS 3 Aşçı YHS 80 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 90 Bekçi YHS 2 Kaloriferci YHS 70 Hizmetli YHS 150 TOPLAM 12029 11DERECE Şef GİH 15 Ambar
  Memuru GİH 20 Katip GİH 200 Memur GİH 45 Tahsildar GİH 10 Veznedar GİH 10 Şoför GİH 200 İç
  Koruma Başmemuru GİH 300 İç
  Koruma Memuru GİH 3500 Dış
  Koruma Başmemuru GİH 628 Dış
  koruma Memuru GİH 4000 Teknisyen THS 120 Sağlık
  Memuru SHS 45 Hayvan
  Sağlık Memuru SHS 4 Aşçı YHS 60 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 80 Bekçi YHS 3 Kaloriferci YHS 60 Hizmetli YHS 200 TOPLAM 9500 12.
  DERECE Ambar
  Memuru GİH 15 Katip GİH 200 Şoför GİH 170 İç
  Koruma Memuru GİH 2000 Dış
  Koruma Memuru GİH 3000 Teknisyen THS 80 Aşçı YHS 60 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 50 Bekçi YHS 3 Kaloriferci YHS 50 Hizmetli YHS 100 TOPLAM 5728 13DERECE Şoför GİH 170 İç
  Koruma Memuru GİH 2272 Dış
  Koruma Memuru GİH 40 Aşçı YHS 40 Teknisyen
  Yardımcısı YHS 6 Bekçi YHS 40 Kaloriferci YHS 100 Hizmetli YHS 4168 TOPLAM 66938 GENEL
  TOPLAM 67122 Yürürlük Madde 20- Bu kanun Hükmünde Kararname yayımı tarihinde yürürlüğe
girer. Yürütme Madde 21- Bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür. B- Dayanılan Anayasa Kuralları : İptal isteminin gerekçesinde dayanılan Anayasa kuralları şunlardır
: 1." MADDE 6.- Egemenlik, kayıtsız şartsız Milletindir. Türk
Milleti, egemenliğini, Anayasanın koyduğu esaslara göre, yetkili eliyle
kullanır. Egemenliğin kullanılması, hiçbir surette hiçbir kişiye, zümreye
veya sınıfa bırakılamaz. Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan
bir Devlet yetkisi kullanamaz." 2- "MADDE 7.- Yasama yetkisi Türk Milleti adına Türkiye Büyük
Millet Meclisinindir. Bu yetki devredilemez." 3. "MADDE 10.- Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasî
düşünce, felsefî inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım
gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun
önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar." 4. "MADDE 73.- Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere,
malî gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, maliye politikasının
sosyal amacıdır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur,
değişitirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık,
istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği
yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna
verilebilir." 5- "MADDE 87.- Türkiye Büyük Millet Meclisinin görev ve
yetkileri, kanun koymak, değiştirmek ve kaldırmak; Bakanlar Kurulunu ve
bakanları denetlemek; Bakanlar Kuruluna belli konularda kanun hükmünde
kararname çıkarma yetkisi vermek; bütçe ve kesinhesap kanun tasarılarını
görüşmek ve kabul etmek; para basılmasına ve savaş ilânına karar vermek;
milletlerarası andlaşmaların onaylanmasını uygun bulmak, Anayasanın 14 üncü
maddesindeki fiillerden dolayı hüküm giyenler hariç olmak üzere, genel ve özel
af ilânına, mahkemelerce verilip kesinleşen ölüm cezalarının yerine
getirilmesine karar vermek ve Anayasanın diğer maddelerinde öngörülen yetkileri
kullanmak ve görevleri yerine getirmektir." 6. "MADDE 91.- Türkiye Büyük Millet Meclisi, Bakanlar
Kuruluna kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi verebilir. Ancak sıkıyönetim
ve olağanüstü haller saklı kalmak üzere, Anayasanın ikinci kısmının birinci ve
ikinci bölümlerinde yer alan temel haklar, kişi hakları ve ödevleri ile
dördüncü bölümünde yer alan siyasî haklar ve ödevler kanun hükmünde
kararnamelerle düzenlenemez. Yetki kanunu, çıkarılacak kanun hükmünde kararnamenin, amacını,
kapsamını, ilkelerini, kullanma süresini ve süresi içinde birden fazla
kararname çıkarılıp çıkarılamayacağını gösterir. Bakanlar Kurulunun istifası, düşürülmesi veya yasama döneminin
bitmesi, belli süre için verilmiş olan yetkinin sona ermesine sebep olmaz. Kanun hükmünde kararnamenin, Türkiye Büyük Millet Meclisi
tarafından süre bitiminden önce onaylanması sırasında, yetkinin son bulduğu
veya süre bitimine kadar devam ettiği de belirtilir. Sıkıyönetim ve olağanüstü hallerde, Cumhurbaşkanının Başkanlığında
toplanan Bakanlar Kurulunun kanun hükmünde kararname çıkarmasına ilişkin
hükümler saklıdır. Kanun hükmünde kararnameler, Resmî Gazetede yayımlandıkları gün
yürürlüğe girerler. Ancak, kararnamede yürürlük tarihi olarak daha sonraki bir
tarih de gösterilebilir. Kararnameler, Resmi Gazetede yayımlandıklarıgün Türkiye Büyük
Millet Meclisine sunulur. Yetki kanunları ve bunlara dayanan kanun hükmünde kararnameler,
Türkiye Büyük Millet Meclisi komisyonları ve Genel Kurulunda öncelikle ve
ivedilikle görüşülür. Yayımlandıkları gün Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulmayan
kararnameler bu tarihte, Türkiye Büyük Millet Meclisince reddedilen
kararnameler bu kararın Resmî Gazetede yayımlandığı tarihte, yürürlükten
kalkar. Değiştirilerek kabul edilen kararnamelerin değiştirilmiş hükümleri, bu
değişikliklerin ResmîGazetede yayımlandığı gün yürürlüğe girer." 7. MADDE 123.- İdare, kuruluş ve görevleriyle bir bütündür ve
kanunla düzenlenir. İdarenin kuruluş ve görevleri, merkezden yönetim ve yerinden
yönetim esaslarına dayanır. Kamu tüzelkişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkça verdiği
yetkiye dayanılarak kurulur." 8. "MADDE 128.- Devletin, kamu iktisadî teşebbüsleri ve diğer
kamu tüzelkişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları
kamu hizmetlerinin gerektirdiği aslî ve sürekli görevler, memurlar ve diğer
kamu görevlileri eliyle görülür. Memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları,
görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer
özlük işleri kanunla düzenlenir. Üst kademe yöneticilerinin yetiştirilme usul ve esasları, kanunla
özel olarak düzenlenir." 9. "MADDE 138.- Hakimler, görevlerinde bağımsızdırlar;
Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm
verirler. Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin
kullanılmasında mahkemelere ve hakimlere emir ve talimat veremez; genelge
gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz. Görülmekte olan bir dava hakkında Yasama Meclisinde yargı
yetkisinin kullanılması ile ilgili soru sorulamaz, görüşme yapılamaz veya
herhangi bir beyanda bulunulamaz. Yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak
zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle
değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez." 10. "MADDE 153.- Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir.
İptal kararları gerekçesi yazılmadan açıklanamaz. Anayasa Mahkemesi bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin
tamamını veya bir hükmünü iptal ederken, kanun koyucu gibi hareketle, yeni bir
uygulamaya yol açacak biçimde hüküm tesis edemez. Kanun, kanun hükmünde kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi
İçtüzüğü ya da bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmî Gazetede
yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi
iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih,
kararın Resmî Gazetede yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez. İptal kararının yürürlüğe girişinin ertelendiği durumlarda,
Türkiye Büyük Millet Meclisi, iptal kararının ortaya çıkardığı hukukî boşluğu
dolduracak kanun tasarı veya teklifini öncelikle görüşüp karara bağlar. İptal kararları geriye yürümez. Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve
yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve
tüzelkişileri bağlar." 11. "MADDE 160.- Sayıştay, genel ve katma bütçeli dairelerin
bütün gelir ve giderleri ile mallarını Türkiye Büyük Millet Meclisi adına
denetlemek ve sorumluların hesap ve işlemlerini kesin hükme bağlamak ve
kanunlarla verilen inceleme, denetleme ve hükme bağlama işlerini yapmakla
görevlidir. Sayıştayın kesin hükümleri hakkında ilgililer yazılı bildirim
tarihinden itibaren on beş gün içinde bir kereye mahsus olmak üzere karar
düzeltilmesi isteminde bulunabilirler. Bu kararlar dolayısıylaidarî yargı
yoluna başvurulamaz. Vergi, benzeri malî yükümlülükler ve ödevler hakkında Danıştay ile
Sayıştayın kararları arasındaki uyuşmazlıklarda Danıştay kararları esas alınır. Sayıştayın kuruluşu, işleyişi, denetim usulleri, mensuplarının
nitelikleri, atanmaları, ödev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri ve diğer
özlük işleri, Başkan ve üyelerinin teminatı kanunla düzenlenir. Silahlı Kuvvetler elinde bulunan Devlet mallarının Türkiye Büyük
Millet Meclisi adına denetlenmesi usulleri, Millî Savunma hizmetlerinin
gerektirdiği gizlilik esaslarına uygun olarak kanunla düzenlenir." 12. "MADDE 161.- Devletin ve kamu iktisadî teşebbüsleri
dışındaki kamu tüzelkişilerinin harcamaları, yıllık bütçelerle yapılır. Malî yıl başlangıcı ile genel ve katma bütçelerin nasıl
hazırlanacağı ve uygulanacağı kanunla belirlenir. Kanun, kalkınma planları ile ilgili yatırımlar veya bir yıldan
fazla sürecek iş ve hizmetler için özel süre ve usuller koyabilir. Bütçe kanununa, bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm
konulamaz." 13- "MADDE 163.- Genel ve katma bütçelerle verilen ödenek,
harcanabilecek miktarın sınırını gösterir. Harcanabilecek miktarın sınırının
Bakanlar Kurulu kararıyla aşılabileceğine dair bütçelere hüküm konulamaz.
Bakanlar Kuruluna kanun hükmünde kararname ile bütçede değişiklik yapmak
yetkisi verilemez. Cari yıl bütçesindeki ödenek artışını öngören değişiklik
tasarılarında ve carî ve ileriki yıl bütçelerine malî yük getirecek nitelikteki
kanun tasarı ve tekliflerinde, belirtilen giderlerikarşılayabilecek malî kaynak
gösterilmesi zorunludur." 14. "MADDE 165.- Sermayesinin yarısından fazlası doğrudan
doğruya veya dolaylı olarak Devlete ait olan kamu kuruluş ve ortaklıklarının
Türkiye Büyük Millet Meclisince denetlenmesi esasları kanunla düzenlenir." III- İLK İNCELEME : Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi gereğince, Yekta Güngör
ÖZDEN, Güven DİNÇER, Yılmaz ALİEFENDİOĞLU, Selçuk TÜZÜN, Ahmet N. SEZER, Haşim
KILIÇ, Yalçın ACARGÜN, Mustafa BUMİN, Sacit ADALI, Ali HÜNER ve Lütfi F.
TUNCEL'in katılmalarıyla 4.7.1994 gününde yapılan ilk inceleme toplantısında,
dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine, yürürlüğün
durdurulması isteminin Başkanlıkça belirlenecek başka bir günde incelenmesine
oybirliğiyle karar verilmiştir. IV- ESASIN İNCELENMESİ : Davanın esasına ilişkin rapor, dava dilekçesi ve ekleri,
yürürlüğün durdurulması ve iptali istenilen Kanun Hükmünde Kararname kuralları,
dayanılan Anayasa kuralları ile bunların gerekçeleri ve öteki yasama belgeleri
okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: A- Kanun Hükmünde Kararname Hakkında Genel Açıklama : Kanun Hükmünde Kararname (KHK) Kurumu, 22.9.1971 günlü ve 1488
sayılı Yasa ile 1961 Anayasası'nın 64. maddesinde yapılan değişiklik sonucu
hukukumuza girmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde "Parlamenter
rejimlerde, kanun yapmanın belli usullere uyulmak zorunluluğu sebebiyle zaman
aldığı ve gecikmeler meydana getirdiği bir gerçektir. Değişen iktisadî ve
sosyal şartların gereği olarak bazı hukuk kurallarının bu usuller dışında
yürürlüğe konulabilmesi çağdaş devlet anlayışının tabiî sonucu olarak karşımıza
çıkmaktadır. Anayasa'nın 5. maddesi hükmünün prensibini bozmamak ve her halde
önceden yasama meclislerince esasları bir kanunla tesbit olunan sınırlar
içerisinde kalmak kaydıyla hükümete KHK'ler çıkarma yetkisinin verilmesi ve bu
yetkiyi düzenleyen hükmün TBMMnin genel olarak görev ve yetkilerini belirleyen
64. maddesine eklenmesi uygun görülmüştür." denilmektedir. KHK'ler, temelde
1961 Anayasası'ndan çok farklı olmamakla birlikte 1982 Anayasası'nda kimi
yeniliklerle ve fakat benzer gerekçelerle 91. maddede düzenlenmiştir. Böylece,
hem yürütme organını güçlendirmek hem de değişen ekonomik ve sosyal konuların
ortaya çıkardığı sorunlara ivedi çözümler bulmak amacınaulaşılmak
istenilmiştir. Olağan dönemlerde çıkarılan KHK'lerin mutlaka bir yetki yasasına
dayanması zorunludur. Yetki Yasası'nın içeriği ve öğeleri de Anayasa'nın 91.
maddesinde belirlenmiştir. 87. maddede ise Bakanlar Kurulu'na "belli
konularda" KHK çıkarma yetkisi vermek TBMM'nin görev ve yetkileri arasında
sayılmıştır. Bakanlar Kurulu'nun belli bir konuda KHK çıkarabilmesi için
öncelikle TBMM tarafından kendisine bu konuda yasa ile bir yetkinin verilmiş
olması gerekir. Bakanlar Kurulu, bir yasa ile önceden yetkilendirilmedikçe,
kendiliğinden KHK çıkartamaz. Yasa ile verilen yetkiye dayanılarak çıkartılan
KHK, yürürlükteki yasa hükümlerini kaldırabilmekte ve değiştirebilmekte, başka
bir anlatımla yasanın hukuksal gücüne sahip bulunmaktadır. Yasama yetkisinin,
"kanun koymak, değiştirmek ve kaldırmak" öğelerini içerdiği
kuşkusuzdur. KHK, yürürlükteki yasa hükümlerini kaldırabilmekte ve
değiştirebilmektedir. Anayasa'da öngörüldüğü biçimi ile KHK'ler yapısal (organik-uzvî)
bakımdan yürütme organı işlemi, işlevsel (fonksiyonel) yönden ise yasama işlemi
niteliğindedirler. Ancak, Türkiye Büyük Millet Meclisi verdiği yetkiyi bir yasa
ile her zaman geri alabileceği gibi kendisine sunulan KHK'leri aynen kabul
etmek ya da reddetmek zorunda olmayıp dilediğinde değiştirerek de kabul
edebilir. Bakanlar Kurulu'na KHK çıkarma yetkisinin verilmesi, yasayla
düzenlemesi gereken konuların yasama alanından çıkarılıp yürütme organının
düzenleme alanına sokulması sonucunu doğurmaz. Bu nedenle, Bakanlar Kurulu'na
KHK çıkarma yetkisinin verilmiş olması Anayasa'nın 7. maddesinde öngörülen
"Yasama yetkisinin devredilmezliği" ilkesini ortadan kaldırmaz. Bakanlar Kurulu'na KHK çıkarılabilmesine yetki veren yasada yer
alması zorunlu öğeler Anayasa'nın bu konuya ilişkin 91. maddesinin ikinci
fıkrasında gösterilmiştir. Buna göre : "Yetki kanunu, çıkarılacak kanun hükmünde kararnamenin
amacını, kapsamını, ilkelerini, kullanma süresini ve süresi içinde birden fazla
kararname çıkarılıp çıkarılamayacağını gösterir." Bundan anlaşılacağı gibi
yetki yasası, yürürlüğe konulacak KHK'nin amacını, kapsamını, ilkelerini,
kullanma süresini ve bu süre içinde birden çok kararname yürürlüğe konulup
konulamayacağını belirtmek zorundadır. Bakanlar Kurulu'na verilen türevsel
yetki, yasada öngörülen amaç, ilke, kapsam ve süre ile sınırlı bir yetkidir. O
halde, yetki yasasında Anayasa'nın belirlediği öğelerin belli bir içeriğe
kavuşturularak somutlaştırılması gerekir. Bakanlar Kurulu'na KHK çıkarma yetkisinin "belli
konularda" verilebileceği 1961 Anayasası'nın 64. maddesinde açıkça
belirtildiği halde, 1982 Anayasası'nın yetki yasasının sahip olması gereken
öğelerini gösteren 91. maddesinde bu koşul yer almamaktadır. Ancak, 1982
Anayasası'nın 87. maddesinde "... Bakanlar Kuruluna belli konularda Kanun
Hükmünde Kararname çıkarma yetkisi vermek..." TBMM'nin görev ve yetkileri
arasında sayılmış bulunmaktadır. Bu nedenle, 91. maddede "belli
konularda" ifadesinin yer almaması bir noksanlık sayılamaz. Çünkü, 87.
maddede, Bakanlar Kurulu'na verilecek KHK çıkarmayetkisinin ancak belli
konularda olabileceği açıkça gösterilmektedir. Bu durumda, Türkiye Büyük Millet
Meclisi, Bakanlar Kurulu'na ancak belli konularda bu yetkiyi verebilir; her
konuyu kapsayacak biçimde bir KHK çıkarma yetkisi veremez. KHK'nin konusununyetki
yasasında belirlenmesi zorunludur. Yetki, somutlaştırılmış ve belli bir konuda
tanınmalıdır. Bakanlar Kuruluna sınırları belirsiz bir konuda KHK çıkarma
yetkisi verilemez. KHK'nin konusu da yetki yasasında belirlenen çerçevenin dışına
çıkamaz. KHK'ninyetki yasasında belirtilen amaç, kapsam ve ilkelere de uygun
olması gerekir. Verilen yetkinin konusunun yasada gösterilmesi zorunluluğunun
bu yasaya dayanılarak yürürlüğe konulan KHK'lerin yetki yasası kapsamı içinde
kalıp kalmadıklarının hem yargısal hemde siyasal denetimlerinin yapılması
yönünden çok büyük bir önemi vardır. Yetki Yasası'nın kapsamı dışında yürürlüğe
konulan veya başka bir anlatımla yasanın öngörmediği bir konuda düzenleme yapan
bir KHK'nin Anayasa'ya aykırı olacağı kuşkusuzdur. Anayasa'da kimi konuların KHK'lerle düzenlenmesi yasaklanmaktadır.
91. maddenin birinci fıkrasında "Türkiye Büyük Millet Meclisi, Bakanlar
Kuruluna kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi verebilir. Ancak, sıkıyönetim
ve olağanüstü haller saklı kalmak üzere, Anayasa'nın ikinci kısmının birinci ve
ikinci bölümlerinde yer alan temel haklar, kişi hakları ve ödevleri ile
dördüncü bölümünde yer alan siyasî haklar ve ödevler kanun hükmünde
kararnamelerle düzenlenemez." denilmektedir. Buna göre, Anayasa'nın KHK'lerle düzenlenemeyeceğini belirlediği
konularda TBMM tarafından Bakanlar Kurulu'na düzenlemede bulunması için bir yetki verilmesi de olanaksızdır. Verilen
yetkinin konusunun belli olmasının, Anayasa'nın 91. maddesindeki "yetki
verilemeyecek konular"ı da kapsayıp kapsamadığının incelenebilmesi
yönünden de önemi büyüktür. Bu nedenlerle, Bakanlar Kurulu'nun hangi konularda KHK
çıkarabileceği Yetki Yasası'nda açıkça belirtilmeli ve verilen yetki konu
yönünden mutlaka belirgin olmalıdır. Anayasa'nın 91. maddesine göre Yetki
Yasası'nda çıkarılacak KHK'nin "amacı", "kapsamı" ve
"ilkeleri"nin de belirtilmesi gerekir. Amaç, Bakanlar Kurulu'nun
kendisine verilen yetki ile neleri gerçekleştirmesinin istendiğini belirlediğinden
yetki yasasında KHK'nin amacı da somut olarak açıklanmalıdır. KHK'nin amacı ve
kapsamı da konusu gibi geniş içerikli her yöne çekilebilecek biçimde genel
anlatımlarla gösterilmemeli; değişik yorumlamaya elverişli olmamalıdır. KHK'nin
yetki yasasında gösterilen amaç ve kapsam doğrultusunda, verilenilkelere uygun
çıkarılıp çıkarılmadığının saptanması hem yargısal hem de siyasal denetim
yönünden zorunludur. KHK, yasada gösterilen amacı dışında yürürlüğe konulmuşsa
ya da yetkinin kapsamını aşıyorsa veya ilkelere uygun değilse bu durumu onu
yetki yasasına ve dolayısıyla Anayasa'ya aykırı düşürür. Anayasa'ya göre yetki yasasında, Bakanlar Kurulu'na verilen
yetkinin süresinin de gösterilmesi zorunludur. Bu zorunluluk, Türkiye Büyük
Millet Meclisi'nin yetkilerini çok uzun bir süre yürütme organına vermekten
alıkoymaktadır. Yasada öngörülen sürenin bitiminden sonra çıkarılan KHK'nin
Anayasa'ya aykırı düşeceği kuşkusuzdur. Ancak, yetki süresi içerisinde
çıkarılmış olan KHK'ler yasadaki sürenin bitiminden sonra da Türkiye Büyük
Millet Meclisi'nce onaylanmışolmasalar da geçerliliklerini korurlar. Anayasa'nın 91. maddesinde ayrıca "Kanun hükmünde
kararnameler, Resmî Gazetede yayımlandıkları gün yürürlüğe girerler. Ancak,
kararnamede yürürlük tarihi olarak daha sonraki bir tarih de gösterilebilir. Kararnameler, Resmî Gazetede yayımlandıkları gün Türkiye Büyük
Millet Meclisine sunulur. Yetki kanunları ve bunlara dayanan kanun hükmünde kararnameler,
Türkiye Büyük Millet Meclisi komisyonları ve Genel Kurulunda öncelikle ve
ivedilikle görüşülür. Yayımlandıkları gün Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulmayan
kararnameler bu tarihte, Türkiye Büyük Millet Meclisince reddedilen
kararnameler bu kararın Resmî Gazetede yayımlandığı tarihte, yürürlükten
kalkar. Değiştirilerek kabul edilen kararnamelerin değiştirilmişhükümleri, bu
değişikliklerin Resmî Gazetede yayımlandığı gün yürürlüğe girer."
denilmektedir. B- KHK'nin Yargısal Denetimi : Anayasa'ya göre KHK'ler Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin
denetimine bağlıdırlar. Anayasa'nın 91. maddesinde "Kararnameler, Resmî
Gazete'de yayımlandıkları gün Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulur. Yetki kanunları ve bunlara dayanan kanun hükmünde kararnameler,
Türkiye Büyük Millet Meclisi komisyonları ve Genel Kurulunda öncelik ve
ivedilikle görüşülür." denilmektedir. Öncelik ve ivedilik koşuluyla, yetki
yasalarının gecikmeden çıkarılabilmesi ve çıkarıldıktan sonra da yürürlüğe
konulan KHK'lerin aynı biçimde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde karara
bağlanması istenilmiştir. Anayasa'da KHK'lerin siyasal denetimi yanında yargısal denetimi de
öngörülmüştür. KHK'ler, işlevsel (fonksiyonel) yönden yasama işlemi niteliğinde
olduklarında bunların yargısal denetimlerinin yapılması görev ve yetkisi de
Anayasa Mahkemesi'ne verilmiştir. Anayasa'nın 148., 150., 151., 152. ve 153.
maddeleri hükümlerine göre, KHK'lerin Anayasa'ya biçim ve esas bakımlarından
uygunluğunu Anayasa Mahkemesi denetler. KHK'nin yargısal denetiminin sözkonusu olduğunda KHK'nin dayandığı
yetki yasasının öncelikle Anayasa'ya daha sonra da KHK'nin kendisinin hem yetki
yasasına hemde Anayasa'ya uygunluğu sorunlarının çözümlenmesi gerekir.
Hernekadar, Anayasa'nın 148. maddesinde KHK'lerin yetki yasalarına uygunluğunun
denetlemesinden değil yalnızca Anayasa'ya biçim ve esas bakımlarından
uygunluğunun denetlenmesinden sözedilmekte ise de, Anayasa'ya uygunluk
denetiminin içerisine öncelikle KHK'nin yetki yasasına uygunluğunun denetimi
girer. Çünkü, Anayasa'da, Bakanlar Kuruluna ancak yetki yasasında belirtilen
sınırlar içerisinde KHK çıkarma yetkisi verilmiştir. Yetki yasası olmazsa
(Anayasa mad. 121 dışında) KHK olamaz. Bu yetkinin dışına çıkılması KHK'yi
Anayasa'ya aykırı duruma getirir. Böylece, KHK'nin yetki yasasına aykırı olması
Anayasa'ya aykırı olması ile özdeşleşir. Nitekim, 335 ve 347 sayılı KHK'ler
dayandırıldıkları 3268, 3347 ve 3479 sayılı Yetki Yasalarının kapsamı dışında
kalmaları nedeniyle; 493, 501, 502, 503, 508, 509, 510, 511, 512, 513, 514,
515, 516, 517, 518, 519, 520, 521 ve 524 sayılı KHK'ler ise dayandıkları 3911
sayılı Yetki Yasası'nın iptali nedeniyle Anayasa'ya aykırı görülerek iptal
edilmişlerdir. Olağanüstü Hal KHK'leri dayanaklarını doğrudan doğruya Anayasa'dan
(mad. 121) alırlar. Bu tür KHK'lerin bir yetki yasasına dayanması gerekli
değildir. Buna karşın, olağan KHK'lerin bir yetki yasasına dayanmaları
zorunludur. KHK'ler, yasa gücünü dayandıkları yetki yasasından alırlar. Bu
nedenle KHK'ler ile dayandıkları yetki yasası arasında çok sıkı bir bağ vardır. Yetki Yasası, KHK ve KHK'nin Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce
aynen ya da değiştirilerek kabulü birbirinden bağımsız işlemler olmayıp
Anayasa'da öngörülen bir sürecin değişik aşamalarıdır. KHK'nin yetki yasası ile
olan bağı, KHK'yi aynen ya da değiştirerek kabul eden yasa ile kesilir. Bu
yasa, KHK'yi kendi bünyesine alarak genel anlamda bir yasa niteliğine
dönüştürür. Bu nedenle, KHK ile dayandığı yetki yasası arasındaki bağ KHK'nin
aynen ya da değiştirilerek yasaya dönüşmesine kadar devam etmektedir. KHK, yasa
gücünü, dayandığı yetki yasası ile konulan esaslara uygunluğu ve yetki
yasasının daAnayasa'ya uygunluğu varsayıldığı için kazanmaktadır. Yetki
yasasının Anayasa'ya aykırılığının saptanması ya da bu nedenle iptaline karar
verilmesi durumunda, bu varsayım gerçekleşmediğinden, bu yasaya dayanılarak
çıkartılan KHK Anayasal dayanaktan yoksunkalır. Bu durumda KHK, Anayasa'nın
uygun gördüğü ölçünün ötesinde verilen bir yetkinin kullanılması sonucu
çıkartılmış olması nedeniyle Anayasa'ya aykırılık oluşturur. KHK; yetki
yasasına ve içeriği yönünden de Anayasa'ya aykırı bulunmasa bile dayandığı
yetki yasası Anayasa'ya aykırı ise bu nedenle iptali gerekir. KHK'nin Anayasa'ya uygun bir yetki yasasına dayanması geçerliliğin
ön koşuludur. Bir yetki yasasına dayanmadan çıkartılan veya dayandığı yetki
yasası Anayasa'ya aykırı olan bir KHK'nin kuralları, içerikleri yönünden
Anayasa'ya aykırılık oluşturmasalar bile, Anayasa'ya uygunluğundan söz
edilemez. Öbür yönden, KHK'lerin Anayasa'ya uygunluk denetimleri yasaların
denetimlerinden farklıdır. Anayasa'nın 11. maddesinde; "Kanunlar Anayasaya
aykırı olamaz." denilmektedir. Bu nedenle yasaların denetimde, onların
yalnızca Anayasa kurallarına uygun olup olmadıkları saptanır. KHK'ler ise konu,
amaç, kapsam ve ilkeleri yönünden hem dayandıkları yetki yasasına hem de
Anayasa'ya uygun olmak zorundadırlar. Bu nedenlerle, KHK kurallarının içerikler
yönünden de Anayasa'ya uygunluk denetiminin yapılabilmesi için öncelikle ortada
Anayasa'ya uygun bir yetki yasasının varlığı gerekir. KHK'lerin Anayasa'ya aykırılığı saptanmış ya da bu nedenle iptal
edilmiş bir yetki yasasına uygun olup olmadığının incelenmesi ise denetimi
anlamsız kalır. Çünkü Anayasa'ya aykırı bir yetki yasasına dayanılarak
çıkartılan KHK'lerin Anayasa'ya uygun görülmesi olanaksızdır. Yetki yasasının iptalinin, bu yasaya dayanılarak çıkartılan
KHK'lere etkisinin Anayasa'nın 153. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi
uygun değildir. Çünkü, Anayasa'nın 153. maddesindeki "İptal kararları
geriye yürümez." kuralına dayanarak, yetki yasasının iptaline ilişkin
kararın, Resmî Gazetede yayımı gününe kadarçıkarılan KHK'lerin etkilenmeyeceği
biçiminde bir ilke de konulamaz. Bütün bu nedenlerle dayandığı yetki yasasının Anayasa'ya
aykırılığı saptanan ya da iptaline karar verilen KHK'lerin, Anayasa'nın
Başlangıç'ındaki "Hiçbir kişi ve kuruluşun, bu Anayasada gösterilen hürriyetçi
demokrasi ve bunun icaplarıyla belirlenmiş hukuk düzeni dışına
çıkamayacağı", 2. maddesindeki "Hukuk devleti" ilkeleriyle 6.
maddesindeki "Hiç kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir Devlet
yetkisi kullanamaz." kuralı ve KHKçıkarma yetkisine ilişkin 91. maddesiyle
bağdaştırılmaları olanaksızdır. Bir yetki yasasına dayanmadan çıkartılan, yetki yasasının kapsamı
dışında kalan, dayandığı yetki yasasının Anayasa'ya aykırılığı saptanan ya da
Anayasa'ya aykırılığı nedeniyle iptal edilen KHK'lerin anayasal konumları
birbirinden farksızdır. Böyle durumlarda KHK'ler anayasal dayanaktan yoksun
bulunduklarından içerikleri Anayasa'ya aykırı bulunmasa bile dava açıldığında
iptalleri gerekir. C- 529 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Anayasa'ya Aykırılığı
Sorunu : Dava dilekçesinde, 529 sayılı "Ceza İnfaz Kurumları ile
Tutukevlerinin Kuruluş ve İdaresine Dair Kanun Hükmünde Kararname"nin
Anayasa'nın 6., 7., 10., 73., 87., 91., 123., 128., 138., 153., 160., 161.,
163. ve 165. maddelerine aykırı olması nedeniyle iptaline karar verilmesi
istenilmiştir. Ancak, 2949 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama
Usulleri Hakkında Kanun'un 29. maddesi hükmü gereğince Anayasa Mahkemesi,
Anayasa'ya aykırılık konusunda ilgililer tarafındanileri sürülen gerekçelere
dayanmak zorunda değildir. İstemle bağlı kalmak koşuluyla başka bir gerekçe ile
de Anayasa'ya aykırılık kararı verebilir. Dava konusu edilen 529 sayılı Kanun Hükmünde Kararname 18.5.1994
gün ve 3990 sayılı Yetki Yasası'na dayanılarak çıkartılmıştır. KHK'nin
dayandığı 3990 sayılı Yetki Yasası ise Anayasa Mahkemesi'nin 5.7.1994 gün ve
Esas 1994/50, Karar 1994/44-2 sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Böylece, 529 sayılı KHK anayasal dayanaktan yoksun kalmıştır. KHK'lerin yargısal denetimi bölümünde açıklanan nedenlerle
Anayasa'ya aykırı görülerek iptal edilen 3990 sayılı Yetki Yasası'na
dayanılarak çıkarılmış bulunan 529 sayılı KHK Anayasa'nın Başlangıç'ında yer
alan egemenliği "Millet adına kullanmağa yetkili kılınan hiçbir kişive
kuruluşun, bu Anayasada gösterilen hürriyetçi demokrasi ve bunun icaplarıyla
belirlenmiş hukuk düzeni dışına çıkamayacağı", 2. maddesindeki "hukuk
devleti", 6. maddesindeki "Hiçbir kimse veya organ kaynağını
Anayasadan almayan bir Devlet yetkisi kullanamaz" ilkeleriyle, KHK çıkarma
yetkisine ilişkin 91. maddesine aykırıdır. Bu gerekçe karşısında dava
dilekçesinde ileri sürülen diğer aykırılık nedenleri üzerinde durulmaksızın
KHK'nin iptali gerekir. Güven DİNÇER, Haşim KILIÇ, Sacit ADALI ve Lütfi F. TUNCEL bu
görüşe katılmamışlardır. V- SONUÇ : 18.5.1994 günlü, 529 sayılı "Ceza İnfaz Kurumları ile
Tutukevlerinin Kuruluş ve İdaresine Dair Kanun Hükmünde Kararname"nin; A- Yürürlüğünün durdurulması isteminin REDDİNE, OYBİRLİĞİYLE, B- Dayanağını oluşturan 18.5.1994 günlü, 3990 sayılı Yetki
Yasası'nın Anayasa Mahkemesi'nin 5.7.1994 günlü, Esas 1994/50, Karar 1994/44-2
sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle Anayasa'ya aykırı olduğuna ve
İPTALİNE, Güven DİNÇER ve Lütfi F. TUNCEL'in "Kanun Hükmünde
Kararname'nin, kamu görevlileri için yeni kadrolar ihdasına ve kamu
görevlilerine yeni malî haklar verilmesine imkân tanıyan hükümleri yönünden
iptali gerektiği", Haşim KILIÇ ile Sacit ADALI'nın ise "Kararnamenin
dayanağını oluşturan Yetki Yasası'nın iptali,önceden çıkarılmış kararnamenin
iptal gerekçesi olamayacağı" yolundaki karşıoyları ve OYÇOKLUĞUYLA, 8.7.1994 gününde karar verildi. Başkan Yekta Güngör
  ÖZDEN Başkanvekili Güven DİNÇER Üye Selçuk TÜZÜN Üye Ahmet N. SEZER Üye Samia AKBULUT Üye Haşim KILIÇ Üye Yalçın ACARGÜN Üye Mustafa BUMİN Üye Sacit ADALI Üye Ali HÜNER Üye Lütfi F.
  TUNCEL KARŞIOY
YAZISI VE DEĞİŞİK İPTAL GEREKÇESİ Esas Sayısı : 1994/55 Karar Sayısı : 1994/50 I. İptal Kararının Gerekçesine Katılmama Nedenlerimiz : İptal gerekçesi, yetki kanununun iptali halinde ona dayanırılarak
çıkarılan KHK'lerin de başkaca bir Anayasaya uygunluk incelemesi yapılmasına
gerek olmadan iptali gerektiği düşüncesine dayanmaktadır: 1- Anayasa Mahkemesi'nin 17.7.1990 tarihli ve E. 1990/1, K.1990/21
sayılı GAP kararında bu konu tartışılmış ve aşağıdaki görüş benimsenmiştir. "Anayasa'nın 153. maddesinde, Anayasa Mahkemesi'nin iptal
kararlarının geriye yürüyemeyeceği öngörülmüştür. Geriye yürümezlik ilkesi,
böylece, Anayasa yargısında benimsenen bir sistem olarak Anayasa'da da
yeralmıştır. Ancak öğretide, Anayasa Mahkemesi ve diğer yüksek mahkeme
kararlarında, geriye yürümezlik ilkesine zaman zaman değişik yorumlar
getirilmiştir. İptal kararları, idarî yargıda "bildirici" nitelikte
olmasına karşılık günümüz Anayasa yargısında, "kurucu" nitelikte
kararlardır. Bu yüzden, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının genelde idarî
yargı kararları gibi geçmişe değil, geleceğe yönelik olması doğaldır. İptal
kararının geriye yürümezliği ilkesi ve bu kararların sonuçları genelde yönetsel
ve yargısal uygulamaya yönelik olmakta, anlam ve etkileri idarece kurulan
yönetsel işlemler ya da yargı organları tarafından alınan kararlarla hayatiyet
kazanmaktadır. Yönetsel işlemlere karşı açılan iptal davalarının idarî yargı,
diğer uyuşmazlıkların adlî yargı yerinde görülmeleri sırasında sorun, yargısal
çözüme kavuşmaktadır. Yetki yasalarına dayanılarak çıkarılan ve yapısı ve
etkileri yönünden yasa benzeri bulunan KHK'lerin Anayasa'ya uygunluğunundenetlenmesi
Anayasa Mahkemesi'nin görevi olduğundan yetki yasasının iptalinin, buna dayanan
KHK'lere etkisi doğrudan Anayasa Mahkemesi'nin değerlendirme alanı içinde
kalmaktadır. Yetki yasasının iptalinin, buna dayanılarak çıkartılan KHK'lere
etkisi konusunda tek ve kesin bir esas koymaya ve bu doğrultuda yorum yapmaya
olanak yoktur. Olayın Anayasa Mahkemesi önüne getiriliş biçimi, yani iptal
davası ya da itiraz yolu ile aykırılık savında bulunulmuş olması değişik
sonuçlar ortaya çıkarabilir. Ayrıca, KHK'nin dayandığı yetki yasasının iptal
gerekçesi, iptali istenen KHK'nin anayasal durumunu belirleyecektir. Bu
bakımdan, öncelikle 3479 sayılı Yetki Yasası'nın Anayasa'ya aykırılığı
nedeniyle iptali gerekçesi üzerinde durmak gerekir." Bu karar, yetki kanununun iptalinin, buna dayanan KHK'lerin
mutlaka iptalinin gerektiği düşüncesini kabul etmemektedir. İptal kararında KHK'nin dayandığı yetki kanununun iptali konusu
dışında herhangi bir gerekçenin gözönünde tutulmaması ve tartışılmaması
düşüncesine katılmıyoruz. 2- Anayasa Mahkemesi'nin KHK'lerle ilgili davalarda yaptığı
inceleme bir bütün olarak Anayasa'ya uygunluk denetimidir. Yoksa KHK'nin yetki
yasasına göre incelenip denetlenmesi değildir. Yetki yasasında verilen yetkinin varlığının ve sınırlarının
tartışılması anayasal yetkinin ve unsurlarının tartışılmasıdır. Bu nedenlerle
incelemenin yalnızca yetki yasasının yürürlüğü ile sınırlı tutulması, biçimsel
unsurların öne çıkarılarak özün ihmali ve sonuç olarak da anayasal denetimin
daraltılmasıdır. Anayasa'ya uygunluk denetiminde, çeşitli yollardan Anayasa
Mahkemesi önüne gelen konuların esastan incelenerek bunların üzerindeki
Anayasa'ya aykırılık gölgesinin kaldırılması temel yorum kuralı olmalıdır. Bu
amaçla incelemede şekil unsurlarını ve ön meseleleriolabildiğince azaltarak
işin özünün incelenmesi yoluna gidilmelidir. 3- İptal davasına konu edilen KHK, çıkarılmasına yetki veren 3911
sayılı Yetki Kanunu iptal edilmeden önce ve yetki yasasının Anayasa'ya aykırılığı
hususunda Anayasa Mahkemesi'nce herhangi bir tesbit yapılmadığı ve yetkinin
eksiksiz var olduğu bir dönemde çıkarılmış ve yürürlüğe girmiştir. Yetki yasaları, yasama organınca yürütmenin belirli konularda ve
yasada öngörülen amaç, ilke ve süre ile sınırlı olarak yasal düzenleme yapmakla
yetkili kılınmasıdır. Bu hususlar, Anayasamızın 87. ve 91. maddelerinde kurala
bağlanmıştır. Yürütme tarafından yasal düzenleme yetkisinin KHK olarak
kullanılması yürütmenin diğer yetkilerinin kullanılmasından farklı değildir.
Yetkinin, kullanıldığı gün yasal temeller ve sınırlar içinde kullanılmış olması
yeterlidir. Yetkinin kullanılmasından sonra yetkili organın yetkisinin
kaldırılması o organın daha önce yaptığı işlemleri yetki yönünden kusurlu hale
getirmez. Ortada yetki yasasına dayanılarak ve yasal usullere göre konulmuş bir
KHK vardır. Sırf daha sonra kalkan bir yetki nedeniyle KHK'nin Anayasa'ya
aykırı sayılması yürütmeye verilen "yetki"nin doğasına ve devletin
devamlılığı anlayışına aykırıdır. 4- Daha önce Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilen 3911 sayılı Yetki
Yasası'na dayanılarak çıkarılan pek çok KHK, (503, 508, 514, 520 ve 524 sayılı
KHK'ler) dayandıkları yetki yasasının iptali gerekçesiyle iptal edildikleri
halde Anayasa Mahkemesi'nce altı ay süreyle ayrıca yürürlükte bırakılmışlardır. İptal edilen KHK'lere bir süre yaşam hakkı veren anlayış ile yetki
yasasının iptalinden sonra ona dayanılarak çıkarılan KHK'lerin başka bir neden
ve gerekçe aramadan iptali gereğini benimseyen anlayış birbirleriyle çelişki
içindedirler. 5- Anayasamız, 146-153. maddeleri ile Anayasa'ya uygunluk
denetiminde "dava" esasına dayanan bir denetim biçimini ve yargısal
sistemi kabul etmiştir. Bu yüzden, Anayasa Mahkemesi, ancak, Anayasaca yetkili
kılınan siyasal organlar veya mahkemelerce önüne getirilen davaları
inceleyebilir. Anayasamız, Anayasa Mahkemesi'nce bir yasanın veya yasa
kuralının iptali halinde benzeri bir yasa veya yasa kuralının talep olmadan
kendiliğinden incelenip iptaline imkan tanımamaktadır. Daha önce bazı örneklerde gördüğümüz gibi Yetki Yasası iptal
edilmesine rağmen bu Yasaya dayanılarak çıkarılan bir çok KHK dava edilmediği
için yürürlüktedir. Bu durum iptal öncesinde çıkarılan KHK'lerin Anayasa'ya
aykırılık yönünden herhangi bir rahatsızlık yaratmadığı gerçeğini göstermektedir. Yukarıdaki nedenlerle iptal kararını, yetki yasasının iptaline
dayandıran ve her yönüyle Anayasa'ya uygunluk incelemesine yer vermeyen iptal
gerekçesine katılmıyoruz. II- İptal kararının bir bölümüne katılma gerekçesi : Anayasa'nın 161. maddesine göre devletin ve (kamu iktisadi
teşebbüsleri dışında kalan) bütün kamu tüzel kişilerin harcamaları yıllık
bütçelerle yapılır. 160. maddeye göre Genel ve Katma bütçeli idarelerin gelir ve
giderleri ile malları TBMM adına Sayıştay'ca denetlenir. 87. maddede ise, Kanun biçiminde oluşan bütçeler yapma ve kabul
etme görevi TBMM'ne aittir. Anayasa'nın Devlet harcamalarını düzenleyen bu üç maddesi,
Devletin malî yapısının temelini oluşturur. KİT istisnası dışında, bütün Devlet gelirleri ve giderleri bütçede
görülmelidir. Devlet gelirlerini yasalaştırmak ve bunların bütçe yılı içinde
toplanmasına ve harcanmasına izin vermek TBMM varlık nedenlerindendir ve hiçbir
organa devredilemez. Bütçe harcamalarının en önemli bir bölümünü personel harcamaları
teşkil eder. Personel harcamaları ise kamu görevlilerine ödenecek aylıkların
ağırlıklı olduğu bir harcama bölümüdür. Personelle ilgili yasalar ve personel istihdamına izin veren kadro
yasaları, bütçe harcama kalemleri olarak mutlaka yasa biçiminde
düzenlenmelidirler. Yekti yasaları ile kamu personeline ait harcamalar ve kadro
tahsisine ilişkin düzenleme yapma yetkisi KHKlerle Bakanlar Kuruluna
bırakılamaz. Yetki Kanunlarında personelle ilgili olarak verilen yetkiler,
harcama kalemleri veya yeni personel kadroları ihdası biçiminde yorumlanamaz. Bu nedenlerle KHK'nin kamu personeline yeni özlük haklar tanıyan
ve personel kadrosu ihdas eden bölümlerini Anayasa'nın 87., 160 ve 161.
maddelerine aykırı buluyor ve ilgili bölümün iptaline bu gerekçelerle
katılıyoruz. Ancak KHK'nin bu hükümleri dışında kalan kuruluş, görev ve yetki
ile ilgili düzenlemelerinin iptaline de karşıyız. Başkanvekili Güven
  DİNÇER Üye Lütfi
  F. TUNCEL KARŞIOY
GEREKÇESİ Esas Sayısı : 1994/55 Karar Sayısı : 1994/50 Çoğunluk gerekçesinde özetle; 3990 sayılı Yetki Yasası iptal
edilmiş olduğundan buna dayanılarak çıkarılmış KHK'lerinde yasal dayanağı
kalmayacağından esasın incelenmesine geçmeden iptali gerekir denilmektedir. Dava konusu KHK'nin esasına geçilerek Anayasal denetimi yapılmalı
idi. Salt "yasal dayanağı kalmadığı gerekçesinden" hareketle esasa
geçmeden Anayasa'ya aykırı görüp iptal etmek mümkün değildir. KHK'ler Anayasa'nın 91. maddesi gereğince yetki yasasında
belirtilen çerçeve içinde çıkarılabilir. Yani KHK'yi çıkarma yetkisi bu yasa
ile verilir. KHK'nin çıktığı tarihte yetki yasası yürürlükte olduğuna, yani
buna dayanarak çıkarıldığına göre "yasal dayanaktan yoksundur" demek
hukuka uygun düşmez. KHK hukuk alemine çıktığı tarihte yetki yasası var mıdır
yok mudur buna bakılmalıdır. YetkiYasası, KHK'ye bu hayatiyeti verdikten sonra
onun yürürlükten kaldırılması, süresinin sona ermesi KHK'nin yasal dayanaktan
yoksun kaldığı anlamına gelemez. Aynı durum Yetki Yasasının Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmesi
halinde de devam eder. "Dayanak" yönünden, bir yasanın yürürlükten
kaldırılması, süresinin sona ermesi ya da iptal edilmesi arasında hiç bir fark
yoktur. Bu üç halde de sonuçta yasa varmışcasına hukukî tasarrufta bulunulamaz.
Ama yasa sona ermeden evvel doğan hukukî neticeler hayattadır vevarlığını devam
ettirirler. Ancak bu yasalara dayanılarak yapılan tasarruflar hakkında hukuka
aykırılık gerekçesi ile dava açılmışsa yasal dayanak yönünden değil, esastan
inceleme yapılarak varsa aykırılık iptal edilir. Yetki Yasası esastan Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiştir.
Konusu, amacı, kapsamı ve ilkeleri yönünden tesbit edilen anayasal aykırılıklar
ilgili KHK'leri de mutlaka etkiler. Yetki Yasasının belirtilen unsurlarındaki
bu aykırıklar KHK'lere intikal eder. Ama bu aykırılık "Yasal Dayanak"
gibi şekli değil esasa ilişkin bir aykırılıktır. Bu da ancak KHK'nin esasına
geçilerek yapılacak bir inceleme sonunda tesbit edilebilir. Yetki Yasası'nın iptali nedeniyle KHK'nin yasal dayanağının
kalmadığını söylemek, iptal kararının etkisini KHK'nin hukuk alanına çıktığı
tarihe kadar çekmek anlamını taşır. Böyle bir anlayışa Anayasa'nın 153.
maddesindeki iptal kararlarının geriye yürüyemeyeceği ilkesi izin vermez. Bu nedenle KHK'nin esasının incelenmesine geçmeden sadece
"Yasal Dayanaktan Yoksun Kalması" sebebine dayalı bir Anayasa'ya
aykırılık gerekçesine katılmıyoruz. Üye Haşim
  KILIÇ Üye Sacit
  ADALI