ANAYASA
MAHKEMESİ KARARI Esas Sayısı: 1991/49 Karar Sayısı: 1991/54 Karar Günü: 25.12.1991 R.G. Tarih-Sayı :06.01.1994-21810 İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN : İzmir Devlet Güvenlik Mahkemesi. İTİRAZIN KONUSU : 12.4.1991 günlü, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun
geçici 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin Anayasa'nın 2. ve 10.
maddesine aykırılığı savıyla iptali istemidir. I- OLAY : Teşekkül halinde ihracat kaçakçılığı suçundan 1918 sayılı Yasa'nın
45, 27/1, 27/son, 33/son ve Türk Ceza Yasası'nın 59/2 maddeleri uyarınca
sonuçta onsekiz yıl dört ay ve dokuz yıl iki ay ağır hapis cezasına çarptırılan
ve cezalarını Muğla Cezaevinde çekmekte olan hükümlüler tarafından İzmir Devlet
Güvenlik Mahkemesi Başkanlığına verilen 14.8.1991 ve 15.8.1991 tarihli
dilekçelerle, ağır hapis cezasının beşte birini çekmeleri halinde meşruten
tahliye edilmelerine olanak veren 3713 sayılı Yasa'nın geçici 1. maddesinin
kendilerine uygulanmasını önleyen aynı Yasa'nın geçici 4. maddesinin birinci
fıkrasının (c) bendinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptaliiçin Anayasa
Mahkemesi'ne başvurulması istenilmiştir. Devlet Güvenlik Mahkemesi Savcılığının görüşünü de alan Mahkeme,
Anayasa'ya aykırılık savını ciddî bularak (c) bendinin iptali için Anayasa
Mahkemesi'ne başvurmuştur. III- YASA METİNLERİ : A. İptali İstenen Yasa Kuralı : 3713 sayılı Yasa'nın iptali istenen kuralı şöyledir : "Geçici Madde 4.- 8.4.1991 tarihine kadar; a)......... b)......... c) Türk Ceza Kanununun ikinci kitabının "Devlet İdaresi
Aleyhinde İşlenen Cürümler" başlıklı üçüncü babında yer alan hükümlere
aykırı hareket edenler ile Bankalar Kanununa aykırı hareketle bankalardan
haksız ve usulsüz para alanlar, 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibi Hakkında
Kanun hükümlerine muhalefet ederek menfaat temin edenler; usulsüz, yolsuz ve
gerçek dışı işlemlerle ihracat, ithalat ve yatırım teşvikleri suretiyle vergi
iadesi, prim, kredi, faiz farkı ve benzeri adlarla kamu kaynaklarından haksız
menfaat temin edenler, yukarıda belirtildiği şekilde haksız, usulsüz ve yolsuz
olarak sağladıkları menfaat karşılıkları ve bunların fer'ilerini zamanaşımına
bakılmaksızın ödemedikleri takdirde, d)......... Hakkında bu Kanunun geçici 1 inci maddesi hükümleri uygulanmaz.
Ancak, bu maddede sayılan suçlar dolayısı ile verilen ölüm cezaları yerine
getirilmez. Bu hükümlüler hakkında; Ölüm cezasına hüküm giyenler 20 yıllarını; müebbet ağır hapis
cezasına hükümlüler 15 yıllarını; diğer şahsî hürriyeti bağlayıcı cezalara
mahkûm edilmiş olanlar hükümlülük süresinin 1/3 ünü; çektikleri takdirde iyi
halli olup olmadıklarına bakılmaksızın ve talepleri olmaksızın şartla
salıverilirler. Bu sürelerin tayininde hükümlünün tutuklu kaldığı süreler de
hesaba katılır. Bu hükümlüler hakkında 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında
Kanunun Ek 2 nci maddesindeki indirim hükümleri uygulanmaz. Geçici 2 nci madde (son fıkrasındaki Geçici 1 inci maddeye yapılan
atıf hükmü hariç) ve Geçici 3 üncü madde hükümleri, bu hükümlüler hakkında da
uygulanır." B. İlgili Yasa Kuralı : "Geçici Madde 1.- 8/4/1991 tarihine kadar işlenen suçlar
sebebiyle; a) Verilen ölüm cezaları yerine getirilmez. Bu durumda olanlar 647
sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 19 uncu maddesi hükmüne göre çekmeleri
gereken cezalarının on yılını, b) Müebbet ağır hapis cezasına hükümlü olanlar çekmeleri gereken
cezalarının sekiz yılını, c) Diğer şahsi hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkûm edilmiş olanlar
hükümlülük süresinin beşte birini, Çektikleri takdirde iyi halli olup olmadıklarına bakılmaksızın ve
talepleri olmaksızın şartla salıverilirler. Bu sürelerin tayininde hükümlünün tutuklu kaldığı süreler de
hesaba katılır. Bu hükümlüler hakkında 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında
Kanunun Ek 2 nci maddesindeki indirim hükümleri uygulanmaz." C. Dayanılan Anayasa Kuralları : İtirazın gerekçesinde dayanılan Anayasa kuralları şunlardır. 1. "MADDE 2.- Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî
dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk
milliyetçiliğine bağlı, başlangıçtabelirtilen temel ilkelere dayanan
demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk Devletidir." 2. "MADDE 10.- Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasî
düşünce, felsefî inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım
gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun
önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar." IV- İLK İNCELEME : Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi gereğince Yekta Güngör
ÖZDEN, Güven DİNÇER, Mustafa ŞAHİN, Oğuz AKDOĞANLI, İhsan PEKEL, Selçuk TÜZÜN,
Ahmet N. SEZER, Erol CANSEL, Yavuz NAZAROĞLU, Haşim KILIÇ ve Yalçın ACARGÜN'ün
katılmalarıyla 25.12.1991 gününde yapılan ilk inceleme toplantısında konunun
özelliği nedeniyle başka hususlar üzerinde durulmaksızın işin esastan
incelenmesi uygun bulunarak başvuru kararı ve ekleri, Anayasa'ya aykırı olduğu
ileri sürülen yasa kuralı ile iptal istemine dayanak yapılan Anayasa kuralları,
bunların gerekçeleri ve öteki yasama belgeleri okunup incelendikten sonra
gereği görüşülüp düşünüldü: A. Sınırlama Sorunu : Salıverilme isteminde bulunan hükümlü Türk Ceza Yasası'nın diğer
maddeleri ile birlikte 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibi Hakkında Kanun
uyarınca cezalandırılmıştır. Bu bakımdan itiraz konusu kurala ilişkin esas inceleme, geçici 4.
maddenin (c) bendindeki (1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibi Hakkında Kanun
hükümlerine muhalefet ederek menfaat temin edenler;) tümcesiyle sınırlı olarak
yapılmalıdır. B. DavaKonusu Fıkranın Anlam ve Kapsamı : 3713 sayılı Kanunun geçici 4. maddesinin birinci fıkrasının (c)
bendinde; - Türk Ceza Yasası'nın 202- 281. maddeleri hükümlerine aykırı
hareket edenler, - Bankalar Kanununa aykırı hareketle bankalardan haksız ve usulsüz
para alanlar, - 1918 sayılı Kanun hükümlerine muhalefet ederek menfaat temin
edenler, - Usulsüz, yolsuz ve gerçek dışı işlemlerle ihracaat, ithalat ve
yatırım teşvikleri suretiyle vergi iadesi, prim, kredi, faiz farkı ve benzeri
adlarla kamu kaynaklarından haksız menfaat temin edenler hakkında Yasa'nın
geçici 1. maddesinden yararlanabilmeleri için kimi koşullar getirilmektedir. Buna göre; yukarıda belirtilen hükümlere aykırı hareket edenler,
haksız, usulsüz ve yolsuz olarak sağladıkları menfaat karşılıklarını ve
bunların fer'ilerini zaman aşımına bakılmaksızın ödemedikleri takdirde geçici
1. maddeden yararlanamazlar. C. Anayasa'ya Aykırılık Sorunu : Anayasa'nın 38. maddesinde, ceza hukuku alanında yapılacak
düzenlemelerde yasa koyucunun suç ve cezalara ilişkin uyması gereken temel
ilkeler belirlenmiştir. Suç ve cezalara ilişkin bu ilkelerin gözetilmesi
koşuluyla ne tür eylemlerin suç sayılacağı, suç sayılan eylemlere ne kadar ve
ne tür ceza verileceği, nelerin cezayı ağırlaştırıcı ya da hafifleticineden
sayılacağı yasa koyucunun takdir alanı içindedir. Suç ve ceza yönünden sınırları belirtilen bu takdir alanı, ceza
sisteminin tamamlayıcı bölümünü oluşturan infaz hukuku için de geçerlidir. Bu
nedenle yasakoyucu, şartla salıverilme de hükümlünün yararlanma koşullarını,
suç türüne göre ayrım yaparak zaman içinde toplumsal koşul ve gereklere göre
serbestçe farklı biçimde takdir edebilir. Geçici 4. maddenin (c) bendinde belirtilen suçları işleyenler için
özel salıverme şartlarının öngörülmesi Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırılık
oluşturmaz. Anayasa Mahkemesi'nin birçok kararında belirtildiği gibi, yasa
önünde eşitlik, herkesin her yönden aynı kurallara bağlı olacağı anlamına
gelmez. Anayasa'nın 10. maddesinde öngörülen eşitlik mutlak anlamda bir eşitlikolmayıp,
haklı nedenlerin ve ayrı konumların bulunmaması durumunda uygulanacak bir
ilkedir. Geçici 4. maddenin (c) bendinde sayılan suçları işleyenlerin bent
hükmünde belirtilen şekilde haksız, usulsüz ve yolsuz olarak sağladıkları
menfaat karşılıklarını ve bunların fer'ilerini zamanaşımına bakılmaksızın
ödemeleri koşuluna tabi tutularak şartla tahliyesini öngören dava konusu kural
için yasakoyucuyu farklı düzenlemeye yönelten haklı nedenler vardır. Toplum
düzeni ve kamu yararı gözetilerek suça göre ayrım yapılmış, değişik adlarla
kamu kaynaklarından haksız menfaat temin edenlerin şartla salıverilmesi için
ayrıca sağladıkları menfaat karşılıklarını ve fer'ilerini ödeme koşulu
getirilmiştir. Suçun neden olduğu zararın ödenmesi ile şartla salıverme kurumu
arasında ilişki kurulmasının çeşitli örnekleri mevcuttur. Şartla salıverilmede
her türlü zararın ödenmesi koşulu kimi yabancı infaz yasalarında görülmektedir.
Verilen zararın veya sağlanan menfaat karşılığının ödettirilmesinin cezaya ve
şartla salıvermeyeetkisini düzenleyen kurallar hukukumuzda da mevcuttur. Türk
Ceza Yasası'nın 532. maddesinde iade veya zararın tazmininin kimi koşullarda
cezanın tayininde üçte ikiye varan indirim sebebi olarak kabul edilmiştir. 647
sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un şartla salıverilmeyi düzenleyen 19.
maddesinde, şartla salıverilmenin hükümlünün maddî gücü nisbetinde kişisel
hakları tazmin etmesi şartına talik edilebileceği öngörülmektedir. Bu nedenlerle 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun geçici 4.
maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde (1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve
Takibi Hakkında Kanun hükümlerine muhalefet ederek menfaat temin edenler;)
tümcesi yönünden Anayasa'nın 2. ve 10. maddelerine aykırılık görülmemiştir. V- SONUÇ : 12.4.1991 günlü, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun Geçici 4.
maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik itirazda; A- Esas İncelemenin, Geçici 4. maddenin birinci fıkrasının (c)
bendindeki (1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibi Hakkında Kanun hükümlerine
muhalefet ederek menfaat temin edenler;) tümcesi ile sınırlı olarak yapılmasına
OYBİRLİĞİYLE, B- Yukarıda sınırlı olarak incelenmesine karar verilen kuralın
Anayasa'ya aykırı olmadığına ve itirazın REDDİNE Yekta Güngör ÖZDEN, Oğuz
AKDOĞANLI, Selçuk TÜZÜN, Ahmet N. SEZER ile Yalçın ACARGÜN'ün karşıoyları ve
OYÇOKLUĞUYLA, 25.12.1991 gününde karar verildi. Başkan Yekta Güngör
  ÖZDEN Başkanvekili Güven DİNÇER Üye Mustafa ŞAHİN Üye Oğuz AKDOĞANLI Üye İhsan PEKEL Üye Selçuk TÜZÜN Üye Ahmet N. SEZER Üye Erol CANSEL Üye Yavuz
  NAZAROĞLU Üye Haşim KILIÇ Üye Yalçın ACARGÜN KARŞIOY
GEREKÇESİ Esas Sayısı: 1991/49 Karar Sayısı: 1991/54 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasası'nın geçici 4. maddesinin
birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerine ilişkin olup Resmî Gazete'nin
31.7.1991 ve 12.12.1991 günlü, 20946 ile 21079 sayılarında yayımlanan; A- 19.7.1991 günlü, Esas: 1991/15, Karar: 1991/22, B- 8.10.1991 günlü, Esas: 1991/34, Karar: 1991/34, C- 8.10.1991 günlü, Esas: 1991/36, Karar:1991/35 sayılı Anayasa
Mahkemesi kararlarının İPTAL GEREKÇELERİNE, bu kez red kararına karşı
kullandığım KARŞIOYUMUZUN GEREKÇESİ olarak dayanıyoruz. Ayrıca, çok kısa bir sürede bir tür karar değişikliğini gerektirecek
hiçbir hukuksal neden olmadığını da vurgulamak istiyoruz. Ağır bir çelişki
saydığımız yeni kararın içeriği, iptali istenen kuralın, daha önceki iptal
kararlarının konusunu oluşturan kurallardan dayanak, kapsam, erek ve amaç
yönleriyle hukuksal nitelik bakımından da hiçbir ayrım taşımaması karşısında
doyurucu olmaktan uzaktır. Anayasa'ya uygunluk denetiminde ölçüt, Anayasa
kurallarıyla, uluslararası antlaşmalar ve evrensel hukuk kurallarıdır. Yasama
organının, Anayasa'yla sınırlı özgörü (taktir) yetkisini uygun biçimde
kullandıkça bu alana elatılması söz konusu olamaz. Cezalandırma ve af yetkisi
yasayla kullanılır. Cumhurbaşkanının koşullu ve sınırlı bağışlama yetkisi de
kararla gerçekleşir. Anayasa Mahkemesi'nin denetimine itiraz yoluyla getirilen
3713 sayılı Yasa, "Terörle Mücadele Yasası" adını taşımasına karşın,
terör eylemlerine karışanları da yararlandıran şartla salıverme
düzenlemeleriyle ikilemli bir yapı sergilemektedir. Anayasa'nın kimi suçlar
için yasakladığı "af"fı bu adla değil de eylemli biçimde
gerçekleştirmek için şartla salıverme kurumu bir araç olarakkullanılmıştır.
"Af" konusu olsa biçim koşulları dışında özgörüye karışılmazdı. Ama
"şartla salıverme"yi Yasa'daki açıklığı hiçe sayarak "af"
kurumu gibi değerlendirmek bir tür yerindelik denetimi olmuştur. Suç olduğu saptanıp belirlenen eylem için öngörülen ceza
uygulanınca, sanıklar, suçlar ve cezalar yönünden tüm ayrılıklar ortadan
kalkar. Cezanın çektirilmesine başlanmakla eşitlik kuralı gereği sanıklar
arasındaki ayrılıklar gözetilemez, hükümlünün devletçe topluma kazandırılması
evresi başlar. Bu evrede, çoğunluk oyuyla verilen kararda kabûl edildiği gibi
önceki evreyle ilgili özellikler söz konusu yapılamaz. Yasa'nın açık
sözcükleriyle belirgin düzenlemesi karşısında "bir tür af, üstükapalı af,
gerçekte af, vs. ..." gibi nitelemelerle, yerindelik denetimi gibi
varsayım ve hukuksal olmayan yorumlarla kurallar değerlendirilemez. Önceki
iptal kararlarına konu olan metinlerle öz yönünden bir değişiklik yoktur. Suçun
türü ne olursa olsun, duygusallığa kapılmadan toplum için olumsuz etkisi,
kişisel yönden uyandırdığı kanı ne olursa olsun, ilgili kuralın Anayasa katında
uygunluğu irdelenecektir. Herhangi bir suçtan yana olunamaz ki bu tür suçlardan yana
olunsun. Hoşgörü, adaletin bir parçası olsa bile, bu ancak ceza belirleyen
yargıca tanınan bir yetkidir ve yasal koşullarıyla sınırları vardır. Anayasa'ya
aykırılık nedeniyle iptali gerektiğine ilişkin oyumuz, hoşgörüyle yaklaşımımızı
değil, yansız ve salt hukuksal görüşümüzü açıklamaktadır. Suçlardan kişisel ya
da toplumsal zarar görülmesi, eylemlerin çirkinlik, aşırılık ya da sakıncalı
oluşu sonucu değiştirmez. Cezaların çektirilmesi yönünden ayrı durumda ve tam bir eşitlik
içinde bulunan hükümlüler arasında şartla salıverme konusunda ayrı uygulama
eşitlik ilkesine açıkça aykırıdır. Cezaevindeki tutum ve davranışları nedeniyle
kimi önlemler, yasal ve yönetsel uygulamalar, özelliği ve zorunluluğu olan
geçici işlemlerdir. Bunlar karara dayanak yapılamaz. Hükümlünün yaşı,
cinsiyeti, sağlığı gibi nedenlere bağlı çektirim yöntemlerinin, şartla
salıvermeyle ilgisiyoktur. Ayrıca, yararlandırmada ayrılık, kimi hükümlüler
zararına cezayı fazlalaştırıp ağırlaştırmakla birdir. Böylece, geçmişi kapsayan
bir çarpık uygulama da ortaya çıkmaktadır. Bu nedenlerle karşıoy kullanıyoruz. 25.12.1991 Başkan Yekta
  Güngör ÖZDEN Üye Yalçın
  ACARGÜN KARŞIOY
YAZISI Esas Sayısı: 1991/49 Karar Sayısı: 1991/54 12.4.1991 günlü, 3713 sayılı "Terörle Mücadele
Kanunu"nun Geçici 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki (1918
sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibi Hakkında Kanun hükümlerine muhalefet ederek
menfaat temin edenler;) tümcesi ile sınırlı olarak incelenen kuralın Anayasa'ya
aykırı olduğu ve iptali gerektiği kanısındayız. 3713 sayılı Yasa'nın 17. maddesinin başlığı "şartla
salıverilme"dir. Bu Yasa kapsamına giren suçlardan mahkumiyetlerde şartla
salıverilme bu maddeye göre, bu maddede açıklık bulunmayan konularda, Türk Ceza
Yasası'na ve 647 sayılı Yasa'nın 19. maddesinin birinci fıkrasıyla, Ek 2.
maddesi hükümlerine göre gerçekleştirilecektir. 3713 sayılı Yasa'nın Geçici 1., 2. ve 4. maddelerinde de şartla
salıverilmeden söz edilmektedir. Bu geçici maddelerle, kapsam, çekilecek süre, iyi durumun
aranmaması tutukluların da yararlanabilmeleri nedeniyle 17. maddeden ayrı bir
düzenleme getirilmiştir. Geçici 1 ve 4. maddeler arasında da kapsam ve şartla
salıverilmeden yararlanabilmek için çekilmesi gerekli süreler açısından
farklılık bulunmaktadır. Geçici 4. maddedeki ayrıklık dışında geçici 1.
maddeden tüm suçlular yararlanabilirken, geçici 4. madde sayılı suçları işleyen
kişilere maddede belirtilen koşullarla uygulanacaktır. İtiraz konusu kural, öngörülen koşullar yerine getirilmediğinde
şartla salıvermeden yararlanabilmek için genelde çekilmesi gereken ceza
sürelerini gösteren geçici 1. maddeden ayrılmış bu maddede yer alan 10 yıllık,
8 yıllık, 1/5'lik ceza sürelerini, maddede sayılan suçlar açısından, 20 yıla,
15 yıla ve 1/3'e yükselmiştir. 3713 sayılı Yasa'nın geçici 1 ve 4. maddelerindeki farklı
düzenleme eylem ile ilişkisi kesilen ve hükümlü statüsüne giren kişinin aynı
genel koşullar içinde cezasını çekmesi, şartla salıverilmenin aynı biçimde
uygulanması gerektiği yönündeki hukukun genel ilkesine ve eşitlik kuralına
aykırılık yaratmıştır. İtiraz konusu kural madde kapsamındaki kişinin kendisine daha
elverişli koşullar sağlayabilecek geçici 1. maddenin öngördüğü şartla
salıverilmeden fıkrada öngörülen mükellefiyetleri yerine getirmedikleri
takdirde yararlanmasını engellemek gibi hükümlüler arasında ayrı ve ceza infaz
hukukunun temel prensiplerine aykırı uygulamalara neden olmaktadır. Kesinleşmiş
hükümden önceki evreye dönük suça ve suçluya göre uygulama öngörülmesi
"şartla salıverilme" kavramının hukuksal niteliği ile çelişir. Cezanın çektirilmesi, işlenen suçun türüne bağlı olmaksızın
suçlunun topluma uyum sağlamasını ve topluma yeniden kazandırılmasını amaçlar. Bu da infazın, mahkûmların işledikleri suçlara göre bir ayırıma
gidilmeden, aynı esaslara ve belirli bir programa göre yapılmasını ve
sonuçlarının gözlenmesini gerektirir. Aynı miktar cezayı alan iki hükümlüden
birinin, sırf suçunun türü nedeniyle daha uzun süre ceza çektikten sonra şartla
salıverilmesi, cezaların farklı çektirilmesi sonucunu doğurur ve bu iki mahkum
arasında eşitsizliğe neden olur. Böylece, infaz yönünden aynı durumda bulunan hükümlüler arasında
şartlı salıverme bakımından ayrı uygulama, "yasa önünde eşitlik"
ilkesine uygun düşmemektedir. Anayasa'nın 38. maddesinin ilk fıkrasının ikinci
tümcesinde "kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan
cezadan daha ağır bir ceza verilemeyeceği," ikinci fıkrasında ceza
mahkumiyetinin sonuçları konusunda da "birinci fıkra hükümlerinin
uygulanacağı" belirtilmiştir. İnceleme konusu kural, suçun işlendiği zaman mevcut olmayan yeni
ögeler getirmiş ve kesin hükme bağlanan işleri bu yeni ögeler açısından
değerlendirerek şartla salıverilmede daha elverişsiz koşullara bağlı
kılınmalara neden olmuştur. İlgilinin koşulları yerine getirilmediğinde şartla salıverme
açısından daha geniş çapta avantaj sağlayan geçici 1. madde kapsamından çıkması
sonucunu doğuran bu kural, cezayı ağırlaştırıcı bir neden niteliğindedir. Şartla salıverilme suçlunun cezaevindeki "iyi hal"ini
ödüllendiren bir kurumdur. Belirlenen nedenlerle ve doğurduğu sonuçlar
itibariyle itiraz konusu kuralın eşitlik ve hukuk devleti ilkeleri yanında
ayrıca Anayasa'nın 38. maddesine de aykırı olduğu kanısındayız. İtiraz konusu
kuralla belirlenen suçu işleyen kişiler hakkında öngörülen ödemeler yapılmadığı
takdirde bu kanunun geçici 1. maddesi hükümlerinin uygulanmayacağı kabul
edilmek suretiyle bu maddeden yararlanabilmeleri bazı koşullara bağlı
tutulmaktadır. Hükümlünün daha elverişli konumlara sahip olabilmesi olanağını,
cezasının genel kurallarından ayrılarak bazı koşullara tabi itiraz konusu kural
Anayasa'nın 2., 10 ve 38. maddelerine aykırı olduğundan iptali gerektiği
kanısındayız. Üye Oğuz
  AKDOĞANLI Üye Selçuk
  TÜZÜN