Ufahamu

Hapo zamani katika mbuga fulani wanyama wadogo walikuwa wakijadili uovu wa fisi. Walikutana kwa siri kwa sababu walijua wanyama kama simba, chui na fisi walikuwa na hamu kubwa ya kuwashambulia na kuwala.

Swara alikuwa kiongozi wa mkutano na akawaambia wenzake, "Jamani uonevu umezidi. Juma lililopita watoto wawili wa kongoni waliliwa na chui, tena chui alisema hakushiba. Alitaka amshike kongoni amle lakini kongoni aliwahi kukimbia. Juzi mwanangu ameliwa na fisi. Nilimpiga teke jichoni lakini akataka kunitafuna nikakimbia. Sasa tufanyeje?"

Basi wanyama walijadili kwa uchungu maovu hayo kwa muda mrefu. Wote walitaka sana chui na fisi wauawe haraka. Tatizo lao kubwa lilikuwa jinsi ya kuwaua. Wengine walishauri waovu wale wategewe mitego ya kamba na baadaye wapofuliwe. Hata hivyo, ilionekana ni hatari bado.

Hatimaye, sungura akatikisa masikio yake na kusema, "Kuwaua niacheni mimi. Nipeni siku saba nitawaleleza na kuwaonyesha nitakachofanya."

Basi mkutano ukafungwa kwa kumkubalia sungura afanye kazi hiyo usiku ulipoingia. Sungura alikoka moto nje ya nyumba yake. Moto ulipokolea vizuri, akatia jiwe moja ndani ya ule moto. Jiwe lilikuwa na ukubwa wa mpira wa pete. Sungura akaongeza kuni mekoni halafu akaenda kumtafuta fisi pangoni mwake.

Sungura alipofika mlangoni mwa pango akasema, "hodi kwa mzee fisi." Fisi alifurahi moyoni kwa sababu alijua ile sauti ya sungura na alijua kuwa sungura angeweza kuwa chakula chake. Fisi hakujibu haraka. Kwa hivyo, sungura akasogea mlangoni na kubisha tena. Hapo ndipo sungura alipojikuta makuchani mwa fisi! "Nakuletea habari nzuri halafu unanikamata!" Fisi akasema, "mimi nina njaa ya siku nne halafu uniletee habari gani nzuri zaidi ya wewe? Wewe ni riziki yangu." Sungura akampoza. "Hata kama ukinila, hutashiba. Mimi nimekuja nikukaribishe kwangu. Huko nyama ni tele."