Mwanamume aliyekuwa na tatizo kubwa

﻿Mwanamume aliyekuwa na tatizo kubwa 

Munia aliishi na babu, bibi, shangazi  na mjomba. Alifuga kuku, mbuzi,  kondoo na nguruwe. Wote walikaa  kwenye chumba kimoja.  Kuku alikuwa na kitundu chake. Mbuzi,  kondoo na nguruwe walifungwa  pembeni.  Bibi na babu walikuwa bado na afya  nzuri. Shangazi na mjomba walisaidia  kufanya kazi za pale nyumbani.  
Hata hivyo, mambo yalibadilika miaka  michache baadaye. Bibi na babu  walizeeka na hawakuweza kusikia  wala kuona vizuri.  Shangaziye aliugua na hakuweza  kusaidia katika usafi wa nyumba.  Mjombake alilala wakati wote na  hakusaidia katika shughuli za  kuwalisha wanyama.  
Wanyama walipiga kelele nyingi kwa  sababu walikuwa na njaa. Nyumba pia  ilijaa uchafu kwa sababu shangazi  hakuweza kuisafisha.  Munia alikuwa mchovu wakati wote  kwa sababu alitoka kila siku  kuwatafutia wote chakula.  
Munia hakuweza kukabilina na hali  hiyo tena. Aliwandea babu na bibi  kuwauliza suluhisho. Lakini,  alihuzunika sana kwa sababu  aliondoka bila suluhisho kwani  hawakuweza kumsikia.  Shangaziye mgonjwa alisema,  "Ninachohitaji ni kuweza kulala usiku  na kuamka asubuhi."  
Mjombake mzembe alisema, "Wauze  wanyama hawa kisha uwape babu na  bibi kileo. Watalala wakome  kukusumbua."  Munia alisema kwa hasira "Mjomba,  unajua kwamba siwezi kuwauza  wanyama hawa. Wao pekee ndio mali  yangu."  
Usiku mmoja, Munia hakupata  usingizi. Alimkumbuka mtu mmoja  aliyekuwa na busara. Mtu huyo  aliaminika kuyajibu maswali yote na  kusuluhisha matatizo yote.  Munia aliwachukua wanyama wake  akaenda nao kumtembelea mtu yule.  Aliwafunga mbuzi, kondoo na  nguruwe kwa Kamba kisha akambeba  kuku.  
Munia alifika nyumbani kwa mtu huyo  akiwa amechoka na mwenye njaa  sana. Baada ya kueleza shida yake,  mtu huyo alisema, "Nitakusaidia, lakini  ni sharti ufanye nikuambiavyo."  Munia alijibu, "Nitafanya chochote  kusuluhisha tatizo langu."  
Mtu yule alimwambia, "Waache  wanyama hapa kisha urudi  nyumbani."  Munia alisema, "Nimeishi na  wanyama hawa kwa muda mrefu.  Wao ndio mali pekee niliyo nayo." 
Mtu akajibu, "Nilikuambia nitakusaidia  lakini ni lazima ufanye nikuambiavyo."  Kwa vile Munia alihitaji suluhisho kwa  tatizo lake, aliwaacha wanyama  akarudi nyumbani.  
Nyumba yake ilikuwa na kimya kingi  na ilikuwa tupu. Babu na bibi  walilalamika kwamba hawakupata  maziwa kutoka kwa mbuzi.  Mjombake alisema, "Tumekuwa  maskini sana, kila mtu anatucheka."  
Munia hakuweza tena kuvumilia  malalamishi yao. Pia, aliwakosa  wanyama wake.  Alirudi kwa mtu yule mwenye busara  ili kumwuliza mawaidha. "Maisha  yangu yamekuwa fotauti bila  wanyama wangu. Jamaa zangu  wanalalamika kila wakati."  
Mtu yule alimwambia, "Nitakusaidia,  lakini, ni lazima ufanye nikuambiavyo.  Nenda nyumbani kisha uwatoe nje bibi  na babu kutoka kwenye nyumba."  Munia alimjibu, "Nitawezaje kufanya  hivyo? Wao ni wavyele wangu na  wananitegemea."  
Mwishowe, Munia alienda nyumbani  akafanya alivyoambiwa. Hakuweza  kupata amani akilini mwake.  Babu na bibi hawakuwa na mahali pa  kuenda. Walirandaranda wakiangukia  miti na kuhisi baridi usiku.  
Shangaziye mgonjwa alilia akisema,  "Tafadhali usinitupe nje."  Mjombake mzembe alisema,  "Sitaondoka kitandani usije ukanitupa  nje pia."  
Munia hakuweza kustahimili mambo  haya hata kidogo. Alirudi kwa mtu  mwenye busara akiwa  amechanganyikiwa na mwenye  hasira.  Alimlilia akisema, "Mambo haya ni  magumu sana kwa mtu mmoja. Nipe  suluhisho bora zaidi."  
Mtu mwenye busara alisema, "Hapa,  wachukue wanyama wako na  uwarudishe bibi na babu kwenye  nyumba pia."  Munia alifanya alivyoambiwa.  Shangaziye alisema, "Nitasafisha  nyumba kwa bidii."  Mjombake aliacha kuwa mzembe  akamsaidia Munia na kazi za  nyumbani. Walikuwa na furaha tena.  


Source www.africanstorybook.org