Kupunguza umri wa kupiga kura na vyakula junk

KUPUNGUZA UMRI WA KUPIGA KURA NA VYAKULA JUNK

Umri wa chini wa kupiga kura katika nchi nyingi ni miaka kumi na
minane). Umri wa kupiga kura mara moja ulikuwa miaka ishirini na moja,
lakini baada ya migogoro mbalimbali, ulipunguzwa hadi miaka kumi na
minane. Watu huchukuliwa kuwa watu wazima wanapofikia umri huu. Kama mtu
mzima, unapaswa kuwa na uwezo wa kutathmini hali mbalimbali, kufikiri
kwa makini, na kufanya maamuzi sahihi. Kila chaguo lilikuwa na athari
fulani. Mtu mzima anayewajibika anaweza kuwajibika kwa matokeo, yawe ni
mabaya au ya manufaa. Hii ndiyo sababu majimbo kadhaa yameweka kizuizi
cha umri wa kupiga kura katika umri wa miaka kumi na minane.

Kwa sasa kuna mjadala kuhusu iwapo umri wa kupiga kura unapaswa
kupunguzwa hata zaidi. Umri wa chini wa kupiga kura uliwekwa awali kuwa
miaka kumi na sita. Katika mjadala wa hivi majuzi zaidi, umri wa kupiga
kura ulipendekezwa kupunguzwa hadi miaka kumi na tatu. Kuna faida na
hasara mbalimbali za kupunguza umri wa kupiga kura kutoka miaka kumi na
minane hadi kumi na tatu. Kupunguza umri wa kupiga kura hadi miaka kumi
na tatu kuna faida kadhaa. Vijana wana mtazamo tofauti juu ya maisha.
Kadiri kijana anavyokua, kipengele hiki cha kipekee hufifia. Kwa sababu
hii, watu binafsi wanaweza kuhisi kulazimishwa kuwapigia kura wagombeaji
mahususi ambao wanaamini watakuwa na vifaa vya kutosha kushughulikia
masuala yao.

Kitu ambacho wazee wanaweza kushindwa kufikia kwa sababu ya ushawishi
usiofaa kutoka kwa sababu za nje. Pia inadaiwa kuwa, kwa ujumla, vijana
wanaweza kupiga kura kwa busara kwa sababu wana uwezo wa kufanya maamuzi
sahihi peke yao.

Vijana wa leo hukomaa kwa kasi zaidi kuliko vizazi vilivyopita. Kupevuka
na kukua kwao kwa haraka kunaweza kuhusishwa na hali mbalimbali, ikiwa
ni pamoja na kufichuliwa na majukwaa ambayo wanaweza kujifunza kwa
haraka kuhusu hali halisi ya maisha. Jukwaa moja kama hilo ni vyombo vya
habari. Zaidi ya hayo, kadiri idadi ya watu wanaopiga kura
inavyoongezeka, ndivyo mgombea au chama cha siasa kinapata kura nyingi
zaidi. Hii inakipa chama au mgombea fulani, anayejali masilahi ya
vijana, faida zaidi ya wengine.

Kupunguza umri wa kupiga kura hadi miaka kumi na tatu kuna shida kadhaa.
Kuna baadhi ya maamuzi muhimu ambayo mtoto wa miaka kumi na tatu hawezi
kufanya. Maamuzi ya upigaji kura ni muhimu sana, na hakuna kinachopaswa
kuachwa kwa bahati linapokuja suala muhimu kama hili. Ili kuiweka kwa
njia nyingine, watoto wa miaka kumi na tatu hawajakomaa vya kutosha
kushiriki katika shughuli hiyo muhimu.

Mtoto wa miaka kumi na tatu bado hajaonyeshwa ukweli wa maisha. Kwa
sababu hiyo, watu binafsi hawawezi kuelewa ni kwa nini matukio fulani
hutokea kwa jinsi yanavyofanya, na vilevile jukumu wanaloweza kutekeleza
katika kuathiri baadhi ya matukio hayo. Kwa hiyo, huenda wasichukue
upigaji kura kwa heshima inayostahili. Wanaweza pia kumpigia mtu kura
kwa sababu zote zisizo sahihi.

Kwa mtoto wa miaka kumi na tatu, kuna mambo fulani ambayo ni muhimu
sana, kama vile michezo ya video. Wanaweza kuegemeza maamuzi yao ya
upigaji kura kwa sababu zisizo na maana kama wangeruhusiwa kupiga kura.
Hitimisho Kwa muhtasari, mtoto wa miaka kumi na tatu bado ni mdogo sana
kuweza kuaminiwa na baadhi ya majukumu, kama vile kupiga kura. Hata
katika umri wa miaka kumi na tatu, mtoto anahitaji ulinzi na mwongozo wa
mzazi au mlezi. Kuruhusu watoto wa miaka kumi na tatu kupiga kura
itakuwa kosa kubwa. Hoja ya busara zaidi itakuwa kufikiria kupunguza
umri wa kupiga kura hadi miaka kumi na sita.

Amerika, taifa la watu wengi, daima imekuwa na rasilimali nyingi, lakini
je, urithi wetu wa kupita kiasi umesababisha kufa kwetu? Ni wazi kwamba
watu nchini Marekani wanaongezeka kwa ukubwa. "Katika miaka 30
iliyopita, unene wa kupindukia wa utotoni umeongezeka zaidi ya mara
mbili kwa watoto na mara tatu kwa vijana." Kulingana na Vituo vya
Kudhibiti na Kuzuia Magonjwa (CDC), hadi asilimia 18 ya vijana wana
unene wa kupindukia, jambo linalowaweka hatarini kwa masuala mbalimbali
ya kiafya. Kisukari, matatizo ya viungo na mifupa, na ugonjwa wa moyo au
kiharusi ni baadhi tu ya masuala ya afya ambayo vijana nchini Marekani
hukabiliana nayo. "Angalau sababu moja ya hatari ya ugonjwa wa moyo na
mishipa ilikuwepo katika 70% ya watoto wanene." Nani alaumiwe, au
alaumiwe nini? Ni ngumu kuweka lawama kwenye chanzo kimoja kwa sababu
shida ni ngumu.

Sababu nyingi ziko kazini, ikiwa ni pamoja na chakula cha kutosha,
kuongezeka kwa utegemezi wa magari yenye magari, michezo ya video
maarufu sana, na hata viwango vya juu zaidi vya uhalifu. Magari
yamejikita katika utamaduni wetu. Wazazi walikuwa wakienda kazini,
watumiaji walikuwa wakitembea hadi kwenye duka la mboga, na watoto
walikuwa wakienda shuleni. Watu wanasitasita kuwaacha watoto wao watoke
nje bila kuandamana kwa sababu ya viwango vya uhalifu vinavyoongezeka na
kuhama kwa shule nyingi kutoka kwa vitongoji vya ndani.

Kwa nini serikali inazingatia kile kinachoitwa chakula kisichofaa kama
eneo bora zaidi la kukabiliana na ugonjwa usio na udhibiti, kutokana na
sababu hizi nyingi zinazochangia? Je, inawezekana kwa serikali kuwatoza
kodi wale ambao wana afya njema? Chakula kinapatikana kwa urahisi kwa
watu wengi nchini Marekani; hata hivyo, si mara zote chakula chenye afya
zaidi. Kwa kweli, vyakula vya bei nafuu huwa na mafuta, chumvi na kalori
zaidi kuliko vitu vya gharama kubwa zaidi. Ni jambo la kawaida kwamba
ikiwa chakula cha junk ni cha bei nafuu, watu wenye mapato ya chini
watakinunua. Hii inaonekana kuungwa mkono na takwimu.

Kiwango cha elimu pia ni kielelezo cha hali ya kiuchumi; watu ambao
hawakumaliza shule ya upili wanapata pesa kidogo sana kuliko wale
waliomaliza.

Viwango vya unene pia huathiriwa na kuhitimu shule ya upili; kuna
tofauti kubwa kati ya wahitimu na wasio wahitimu. "Viwango vya fetma ni
vya juu kati ya wale walio na diploma ya chini ya shule ya upili"
(asilimia 32.9). "Wahitimu wa vyuo vikuu, kwa upande mwingine, wana
kiwango cha chini cha unene wa asilimia 20.8." Kwa kuwa wale wasio na
cheti cha shule ya upili hupata pesa kidogo kwa wastani, inaonekana kuwa
wangetumia milo ya bei rahisi. Ikiwa viwango vyao vya unene wa
kupindukia pia ni vya juu zaidi, inawezekana kwamba chakula cha bei
nafuu kinawafanya waongeze uzito. Je, ni jambo la akili kudhani kwamba
kuongeza bei ya vyakula hivyo vya bei ya chini kungesababisha watu wasio
na uwezo wa kurekebisha mazoea yao ya ununuzi?

Baadhi ya watu wanaounga mkono kodi ya vyakula visivyo na taka pia
wanaunga mkono ruzuku kwa milo yenye afya kama vile matunda na mboga.

Serikali inaweza kupunguza gharama ya vyakula hivi vyenye afya kwa
kuwapa wakulima sehemu ya mapato yao. Hii inaonekana kuwa chaguo la
busara zaidi. Ikiwa mtu ana bajeti ndogo na anatafuta mpango mzuri, ni
busara kupunguza gharama badala ya kuziongeza. Kulingana na utafiti
uliofanywa New Zealand, "kupunguza bei ya matunda na mboga kwa 10%
iliongeza matumizi kwa 2% hadi 8%. Pengine, badala ya kupanda bei kwa
maskini, Amerika inapaswa kuangalia kufanya chakula chenye afya
kupatikana zaidi.