Chema hakidumu hakina maisha

CHEMA HAKIDUMU, HAKINA MAISHA.  

Ilikuwa ljumaa, mwaka wa elfu mbili na saba, abu yake alikuwa kiamboni tayari kuelekea kazini kwani alikuwa rubani mashuhuri nchini humu. Nina alifanya maandalizi ipasavyo ili aripoti mapema kazini, kwani alikuua ngao ya familia yetu. Ndege nao mitini waliimba kwa sauti nzuri kuashiria siku njema, kwa kuwa siku njema huonekana asubuhi. 

Haikuwa kawaida ya baba kabla kuondoka kutupa nasaba. Siku hiyo nilipigwa na butwaa kutokana na maneno yake. Baba alitusihi tuwe tayari kushirikiana kwa kuwa umoja ni nguvu na utengano ni udhaifu. Alituhimiza tuwe watiifu kwa mama, tuwe tayari kumtumikia kila anapohitaji usaidizi wetu. Alitusihi kuwa maisha ni safari isiyokuwa na likizo ambayo hukatika ghafla. Upande wa elimu alitusihi kuwa elimu ndio ngao ya maisha. 

Baada ya nasaha kadhaa, baba alipanga kijisanduku chake na kung'oa nanga. Nina alimsindikiza hadi kituo cha basi ili asafiri hadi uwanja wa ndege. Mkururo wa mawazo ulijaa akilini mwangu kuhusu nasaha zake. Baba alikuwa mtu mwenye bidii za mchwa. Nina aliporejea, tuliendelea na kazi za siku kama ibada. 

Tuliandaa meza ili kupata chamcha. Tulipiga gumzo huku tukiwa tayari kupata taarifa. Sote tulitega masikio ndi na kunyamaka ji. Taarifa za kwanza zilikuwa kwamba ajali ya ndege ilikuwa imetokea na watu zaidi ya hamsini kuaga dunia. Mambo hayo ya huzuni mpwito mpwito yalitibua nyoyo zetu. Tulibaki tumeduwaa na kubung'aa kwani babu alikuwa anasafiri kwa ndege. 

Ghafla bin vu, simu ya mama ilikiririza, mtima ulinipapa. Azizi wa baba ndiye alikuwa akipiga. Alitujuza kuwa baba alikuwa miongoni mwa waliokuwa wakisafiri kwa ndege. Nina alikata simu na machozi yakamtiririka njia mbili mbili. Habari hizo za msiba zilinipiga mshipa na kunishtua roho. Mama hakuamini masikio yake mara amu akapiga kudhibitisha habari hizo. Tuliyoakataa yalikuwa yakitukodolea macho. Nina alipiga ukwenzi ambao ungewaamsha wafu kutoka makaburi masahaulifu. 

Biwi la simanzi lilitanda kote. Nyota ya familia yetu ilikuwa inadidimia. Baada ya siku kadhaa za maandalizi, siku ya liumaa tulikusanyika kanisani. Usidhani tulikuwa tumeenda katika sherehe Krismasi au Pasaka, tulikuwa tumehudhuria misa ya wafu. Niliuficha uso wangu ili nisiangaliane na yeyote uso kwa uso. Nilipotazama mwili wa baba yangu, machozi yalinitoka kapakapa. Nililia machozi kifua tele. Niliamini kuwa dunia mti mkavu, kiumbe siuelemee, ukiulemea utakubwaga. Dunia mwendo wa ngisi. Misa yote ilifanywa na kasisi mkuu huku huzuni umetanda kote. Sote tulitoa sifa kemkem kuhusu ulinzi tuliopata katika baba na ujasiri wake. 

Muda si muda, mili ya wafu ilibebwa kuelekea makaburini. Nilitamani dunia ipasuke inimeze hai. Nililia kite na simanzi. Kwikwi za vilio zilitanda kote. Machozi yaliniporomoka mithili ya ganjo linalovuja msimu wa mkaragazo. Kifo cha baba kilinikosesha amani. Kifo chake miongoni mwa wengine kilinifunza kuwa chema hakidumu hakina maisha.