n_a

SIKU YA FURAHA

Ilikuwa siku ya kushangaza sana lakini nilikuwa, nimejaa furaha zaidi
kuliko siku hizo zingine. Siku ya furaha, ni siku moyo una furaha kuliko
siku hizo zingine. Kwangu siku hii ilikuwa siku yangu ya furaha zaidi.
Siku hiyo ilikuwa siku yangu ya kuzaliwa. Nilipelekwa kuona mpira kwa
sababu nilikuwa napenda mpira zaidi ya kila kitu. Tulipokuw tunaingia,
tuliona kumerembeshwa kukarembeka. “Haha! Napenda vitu kama hivi"
Alisema binamu wangu. Ingawa mimi si mwepesi mwepesi wakukumbuka mkururo
wa mambo yaliyopita, lakini safari hii nashukuru kwa kuona kwamba
kumbukumbu za akili yangu zimekubali kuhifadli na kurejelea matukio
halisi ya yote yaliyotokea uwanjani, Bizerte, nchini Tunísia.

  Kama sikukosea ulikuwa ni mwanzo mwanzo wa mwaka elfu mbili na nne,
  tarehe ishirini na sita na tarehe thelathini mwezi wa Januari, kila
  mzalendo, na kila mwananchi wa Kenya, wakubwa kwa wadogo. Naam, leo ni
  leo, msema kesho ni muongo. Mnamo tarehe ishirini, ndipo timu yetu
  Harambee Stars ilipojibwaga uwanjani kupambana na timu ya vijana wa
  Mali. Hii ilikuwa siku ambao asiye na macho alitia gololi na aliye na
  tatizo la masikio aliyachoka. Kipenga kilipulizwa na mpira ukaanza,
  kwanza tulidhani ni mzaha, lakini baadaye tukajua na kuelewa kwamba
  mzaha utabuki usaha. Mali walituchezea, na kutuchezea kama wanagenzu,
  lakini vijana wetu hawakukata tamaa.

  Tulitegemea bahati. Nayo bahati haikuwa upande wetu. Naam, asiye na
  bahati habahatiki. Kipengo cha mwisho kilipigwa, timu yetu ilikuwa
  imebwagwa mabao matatu kwa moja. Mimi binafsi nilitamani kulia, lakini
  wapi! Kilio si dawa nilijifariji hivyo. Sasa mpira wa miguu ulisita
  hadi tarehe thelathini, siku ya Ijumaa, kwa mara nyingine, timu ya
  Harambee, ilijiandaa uwanjani kuchuana na Senegali. Hii pia haikuwa
  ngoma ndogo, lakini lol! Sikuweza kuhusika, hiyo tulitoka tumejaa
  huzuni. Lakini asiyekubali kushindwa si mshindani. “Nanyi wachezaji
  wan je ya uwanja, mtaisaidia vipi timu yetu kwa mpira wa mdomo
  mnaocheza pembeni?”

  Baba yangu alisema kuwa hakuna pesa yoyote. Tulisimama kwenye kivuli.
  Baba yangu akapiga Katama. “Iko Tayari?” Alisema kwa sauti ya chini.
  “Eeh mnaweza kuja” Alisema mama yangu. Tulitembea kwa mwendo wa
  asteaste. Nilipofika nyumbani niligutuka kwa sababu Hakukuwa na mtu
  nyumbani, kulikuwa na giza kupindukia. “Mshangao” walisema umati wa
  watu. Nilishtuka karibu moyo wangu upasuke na utoke nje. Nilijaa
  furaha nilipomuona shangazi, binamu, mpwa, wote hadi zafiki yangu.
  Wote walikuwa wamerembesha nyumba hadi ikarembeka. Karamu iliendelea
  vizuri na watu walifurahia. Karamu yangu ni siku ya furaha.