n_a

SIKU YA FARAHA

  Ilikuwa mwezi Agosti ishirini na saba mwaka wa elfu ishirini na moja.
  Ilikuwa naenda sherehe moja kubwa sana. Tulikuwa tumealikwa kwa hiyo
  sherehe. Mama yangu na baba yangu walisema nitaenda kwa hiyo sherehe
  kubwa. Usiku ikafika nikalala usingizi wa pono. Asubuhi ikafika,
  nikachukuwa staftahi nikagonjea sherehe ianze, nikavaa nguo zangu
  zenye nazipenda zaidi. Walikuwa hadi ya kila mtu, wahenga walisema
  siku njema huanza asubuhi. Kulikuwa na miale ya jua. Ilikuwa saa saba
  na nusu kila mtu kutoka maeneo mbalimbali walijiri kwa hiyo sherehe.
  Wakaleta vinywaji mbalimbali na ata vyakula vyote ulimwenguni.

  Kulikuwa na watu mia mbili na hamsini. Vile kulikuwa korona, watu
  waliweka umbali wa mita mbili au Zaidi. Magari yalikuweko kwa wingi.
  Zilikuwa zimepambwa vizuri. Pia wahenga walisema mola hamuachi mja
  wake, inamaanisha kuwa mola haachi mtu yeyote hapa duniani. Sherehe
  ikaanza wakaweka ngoma yenye inaitwa rumba, watu walikuwa wanakatika
  kweli kweli. Watu wakanywa wakala wakashindwa kumaliza. Ikafika usiku
  watu wakasema muda hunaisha. Kila mtu alikuwa anajitayarisha kwenda
  kwao.

  Sherehe hiyo ilikuwa na furaha mingi, watu walisema kweli hiyo
  hawatawahi sahau hiyo siku maishani mpaka wachungulie kaburi. Siku
  hiyo ilikuwa ya furaha.