Siku ya heri

SIKU YA HERI 

Mamangu, Vumilia Msubili, alizaliwa Tanga, Tanzania. Alikuwa mwana wa pekee kwa mke wa mwisho wa Mzee Mwimo Msubili aliyekuwa na wake kumi na wawili na watoto wapatao tisini huku akionekane kama mfalme. 

Alipozaliwa mamangu, babu alikuwa amebugia chumvi ya kutosha. Dau lake lilikuwa karibu kutia nanga ufuoni baada ya safari ya miaka mingi katika bahari ya maisha akafa. Baada ya kifo cha babu, yaliyokumba boma lake magumu yasiyo na kifani. Uhaba wa chakula na mavazi ukashamiri vilivyo. Utesi na uhasama wa wake wenza ukakolea, kwa Mzee Mwimo kukawa hakukaliki tena. 
Mii mkuu ukianguka ndege huwa mashakani. 

Bibi yangu alipoona mji huo haumweki tena, alitwaa mwanawe na kurejea kwao Kisauni, Mombasa alikokulia mama. Mama alipokaribia kufanya mtihani wake wa darasa la saba, bibi wa mtu alichoka kukaa maisha hii peke yake na akaamua kumfuata mumewe. Hayakuwa mambo mepesi kwa mama, aliomboleza sana na kwa hayo yote hakuweza kufaulu mtihani. Hata hivyo mama alikuwa mwepesi wa kufahamu mambo. Shuleni ndiko kulikochipuka kipawa chake cha uimbaji wa nyimbo za taarab. 
Kwa kuwa mama hakuweza kuendelea na masomo, kiongozi wa kikundi cha Majaliwa Taarab alipomnasihi ajiunge nacho, hakuwa na budi kukubali. Kwa miaka mingi, mama alijulikana kama mwimbaji hodari wa nyimbo za taarab nchini na hata nchi za kigeni. Akawa na sifa si haba kama sifa zingekuwa milki, basi mama angekuwa mkwasi. Ilifikia wakati ambapo afya yake ilianza  kudhoofika. Waganga na waganguzi wakashindwa kumtibu, hata madaktari. Mama mtu akawa anangojea kifo chake. Baada ya wiki moja, mama aliaga dunia, maneno yake ya mwisho yakiwa, "haidhuru, asaa itakuja siku ya heri kwako mwa-na--Re-- he-" 
Televisheni, magazetini , redioni kote kulitangazwa kifo cha mama. Kile ambacho sikuweza kuelewa ni yale maneno ya mama ya mwisho, penginc siku ya heri itakapofika nitaelewa. Siku njema ambapo, hapatakuwa na kifo wala magonjwa tena wala kuwapoteza unaowapenda. Basi nilijua kuwa siku ya heri itafika nitakapompata baba yangu mzazi, ambaye kwa miaka kumi na tisa sasa sijawahi mwona wala hata picha zake. 
Nilijihisi kupigwa pute na dunia, maisha yangu yalibadilika sana. Nikawa kama omba omba mitaani, nilizifanaya kazi zozote zile ili nipate mlo, vazi na hata pa kulala kwa kuwa nyumba aliyoiacha mama haikuwa nyumba, isombwa na mvua ya masika. Niliishia kuyaghani mashairi na kuchora hata kwenye hoteli kubwa kubwa, walipenda kazi yangu. Kazi hii ndiyo iliyokuwa talanta yangu eti.  
Sikujua kughani mashairi ndiko kutanikutanisha na baba, ambaye alikuwa mwandishi wa vitabu si haba sikwambii hata 'Sauti you bara! Hii ilikuwa siku ya heri kwangu. Baba alikuwa mkwasi sana, aliyamiliki ekari za mashamba . Siku ya heri aliyoniambra mama ikatimia na basi nikajua sitakosa chochote wala lolote. Alhamdulillahi!