ಸಿ ಜೀವ ಸತ್ವ

C ಜೀವಸತ್ವ  ಅಥವಾ L-ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ ವು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಜೀವಸತ್ವವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶವಾಗಿದೆ. ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ (ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಅಯಾನು) ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ. ಇದು ಸರಿಸುಮಾರು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಸ್ತನಿಗಳು ಅಥವಾ ಕೈರೋಪ್ಟೆರಾ (ಬಾವಲಿಗಳು) ಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಂಥ್ರೊಪೊಯಡಿಯ (ಹ್ಯಾಪ್ಲೋರಿನಿ) (ಕಾಡುಪಾಪ, ಮಂಗಗಳು ಮತ್ತು ವಾನರಗಳು) ಉಪಗಣಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿದೆ. ಗಿನಿಇಲಿಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳ ಕೆಲವು ಜಾತಿಗಳಿಗೂ ಇದು ಅವಶ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಈ ಜೀವಸತ್ವದ ಕೊರತೆಯು ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಆಹಾರ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿಯ‌ೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಅಯಾನು C ಜೀವಸತ್ವದ ಫಾರ್ಮಕೊಫೋರ್ ಆಗಿದೆ. ಸಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಎಂಜೈಮ್‌ನಿಂದಾಗುವ ಅನೇಕ ಜೈವಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸಹಾಯಕ ಅಂಶ (=ಕೊಫ್ಯಾಕ್ಟರ್)ವಾಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವು ತುಂಬ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ತಿಳಿದುಬಂದಿರುವ ಕಾಯಿಲೆ. ಇದು ತಾಜಾ ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆಂದು ಪ್ರಪಂಚದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗದ ಜನರು ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನೌಕಾಪಡೆಯು 1795ರಲ್ಲಿ ನಾವಿಕರಿಗೆ ನಿಂಬೆರಸವನ್ನು ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1933ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ, 1934ರಲ್ಲಿ ಸಂಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಯಿತು.

C ಜೀವಸತ್ವದ ಉಪಯೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಸೇವಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಮಾಣದ ನಿಖರತೆ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, RDI 45ರಿಂದ 95 ಮಿಗ್ರಾಂ/ದಿನಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದೆ. ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣ ಸೇವಿಸಲು ಸಲಹೆ ನೀಡುವವರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ 200ನಿಂದ 2000 ಮಿಗ್ರಾಂ ತನಕದಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಒಟ್ಟು 232,606 ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಬಗೆಗಿನ 68 ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಪ್ರಯೋಗಗಳ ಇತ್ತೀಚಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪೂರೈಕೆಯಿಂದ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ಅನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಯೋಚಿಸಿದಷ್ಟು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ.

ಜೈವಿಕ ಮಹತ್ವ

C ಜೀವಸತ್ವವು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ನ L-ಎನ್ಯಾಂಟಿಮರ್(=ಅಸಮ್ಮಿತ ಅಣುವೊಂದರ ಕನ್ನಡಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ರೂಪದ ಅಣು); ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ D-ಎನ್ಯಾಂಟಿಮರ್ ಯಾವುದೇ ದೈಹಿಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಪ್ರಕಾರಗಳೂ ಒಂದೇ ಅಣು ರಚನೆಯ ದರ್ಪಣ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತಿವೆ. ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್‌(ಅಥವಾ ಹೈಡ್ರೋಜನ್)ಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಬಲ ಅಂಶವಾದ L-ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್, ಆ ಕ್ರಿಯೆ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ L-ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಆಗಿ ಅದರ ಆಕ್ಸಿಡೀಕೃತ ರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ. L-ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ನಂತರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಂಜೈಮ್‌ ಮತ್ತು ಗ್ಲುತಾತಿಯೋನ್‌ನಿಂದಾಗಿ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ L-ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಸೆಮಿಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ರಾಡಿಕಲ್‌(=ಮೂಲಸ್ವರೂಪ) ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ರಹಿತ ರಾಡಿಕಲ್ ಆಮ್ಲಜನಕದೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಸೂಪರ್‌ಆಕ್ಸೈಡ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಎರಡು ಸೆಮಿಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ರಾಡಿಕಲ್‌ಗಳು ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸಿ  ಒಂದು ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ಗ್ಲುಟಾಥಿಯೋನ್‌ನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಡಿಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಮತ್ತೆ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಅನ್ನು ಉಳಿಸಿ ರಕ್ತದ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಗ್ಲುಟಾಥಿಯೋನ್‌ ಇರಬೇಕಾದ್ದು  ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದಿಲ್ಲದೆ ಡಿಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಮತ್ತೆ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ರಚನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಗ್ಲುಕೋಸ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿರುವ L-ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಒಂದು ದುರ್ಬಲ ಶರ್ಕರ ಆಮ್ಲ. ಇದು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಜಲಜನಕ ಅಯಾನಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಲೋಹದ ಅಯಾನಿನೊಂದಿಗೆ ಜತೆಗೂಡಿ ಖನಿಜ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಜೈವಿಕ ಸಂಯೋಜನೆ

ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ತಾವೇ ತಾವಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳು ಹೊಂದಿವೆ. ಎಂಜೈಮ್‌-ನಡೆಸುವ ನಾಲ್ಕು ಅನುಕ್ರಮ ಹಂತಗಳ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಾಗಿ ಗ್ಲುಕೋಸ್ C ಜೀವಸತ್ವವಾಗಿ ‌ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಪಿತ್ತಜನಕಾಂಗದಲ್ಲಿ (ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹಾರಬಲ್ಲ ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ) ಗ್ಲೈಕೋಜನ್ನಿಂದ ಬರುವ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ಅನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು ಗ್ಲೈಕೋಜನ್-ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಸರೀಸೃಪಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ  ಜೈವಿಕ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು ಮೂತೃಪಿಂಡದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ವಾನರ ಜಾತಿಗಳು (ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾನವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಹ್ಯಾಪ್ಲೋರಿನಿ ಉಪಗಣ), ಗಿನಿಇಲಿಗಳು,ಪ್ಯಾಸರಿಫಾರ್ಮಿಸ್(=ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ ಗಾತ್ರದ ಕೆಲ ಪಕ್ಷಿ)ಗಣಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜಾತಿಗಳು (ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ-ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯವು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ ಎಂಬ ಸೂಚನೆಗಳಿವೆ), ಹಾಗೂ ಕೀಟ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು-ತಿನ್ನುವ ಬಾವಲಿ ವರ್ಗಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಹೆಚ್ಚಿನ (ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲಾ) ಪ್ರಮುಖ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಜೀವಿಗಳು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸಂಯೋಜನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ, C ಜೀವಸತ್ವದ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯವಿರುವ L-ಗುಲೊನೊಲ್ಯಾಕ್ಟೋನ್ ಆಕ್ಸಿಡೇಸ್ (GULO) ಎಂಜೈಮ್‌ನ ಕೊರತೆ ಇರುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಎಂಜೈಮ್‌‌ಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಜೀನ್‌ನ ದೋಷಯುಕ್ತ ರೂಪವನ್ನು (ಸ್ಯೂಡೊಜೀನ್ ΨGULO) ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಭೇದಗಳು (ಮಾನವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡು) ಅವುಗಳ ಆಹಾರ ಕ್ರಮದಿಂದ ಆಕ್ಸಿಡೀಕೃತ C ಜೀವಸತ್ವದ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

ಬಹುತೇಕ ವಾನರ ಜಾತಿಗಳು ಮಾನವರಿಗೆ ಸರಕಾರ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ 10ರಿಂದ 20 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಕಬಳಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಹಾರಕ್ರಮದ ಸೂಚನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚರ್ಚೆಗೆ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು  ಆಧಾರವಾಗಿದೆ. ಮಾನವರು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮರು ಹಾಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಿಂದಲೇ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಇತರ ವಾನರ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿರುವಷ್ಟೇ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸರಿದೂಗಿಸಬಲ್ಲರು ಎಂಬ  ಪ್ರತಿವಾದ ಮಂಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

C ಜೀವಸತ್ವ-ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಉದಾಹರಣೆಯಾದ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಆಡೊಂದು ಸಹಜ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀದಿನ 13 ಗ್ರಾಂಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಜೈವಿಕ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು "ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪಟ್ಟು" ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.<ref>{{cite web |url=http://www.seanet.com/~alexs/ascorbate/197x/stone-i-orthomol_psych-1979-v8-n2-p58.htm |title=Eight Decades of Scurvy. The Case History of a Misleading Dietary Hypothesis |accessdate=2007-04-06 |last=Stone |first=Irwin |authorlink=Irwin Stone |coauthors= |date=July 16, 1978  |work= |publisher= |pages= |language= |archiveurl= |archivedate= |quote=Biochemical research in the 1950’s showed that the lesion in scurvy is the absence of the enzyme, L-Gulonolactone oxidase (GLO) in the human liver (Burns, 1959). This enzyme is the last enzyme in a series of four which converts blood sugar, glucose, into ascorbate in the mammalian liver. This liver metabolite, ascorbate, is produced in an unstressed goat for instance, at the rate of about 13,000 mg per day per 150 pounds body weight (Chatterjee, 1973). A mammalian feedback mechanism increases this daily ascorbate production many fold under stress (Subramanian et al., 1973)}}</ref> ಆಘಾತಕರ ದೈಹಿಕ ಪೆಟ್ಟು ಅಥವಾ ಗಾಯವು ಮಾನವರಲ್ಲಿಯೂ C ಜೀವಸತ್ವದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಳಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಾಗಿದೆ.ಸಚ್ಚಾರೊಮೈಸಸ್ ಸೆರೆವಿಸಿಯೆ  ಯೀಸ್ಟ್‌(=ಕಿಣ್ವ)ನಂತಹ ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಸರಳ ಶರ್ಕರದಿಂದ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಬಲ್ಲವು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಿಕಸನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವ
ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಮೊದಲು ಸಸ್ಯ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದಿತು, ಇದು ಸುಮಾರು 500 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಸ್ಯಗಳು ನದಿಗಳ ಖನಿಜ ಕೊರತೆಯುಳ್ಳ ನದೀಮುಖದ ತಾಜಾ-ನೀರಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಕಂಡುಬಂದಿತು ಎಂದು ವೆಂಚುರಿ ಮತ್ತು ವೆಂಚುರಿವೆಂಚುರಿ S, ಡೊನಾಟಿ FM, ವೆಂಚುರಿ A, ವೆಂಚುರಿ M. 2000. ಎನ್ವೈರ್ನ್‍‌ಮೆಂಟಲ್ ಅಯೋಡಿನ್ ಡಿಫೀಶಿಯೆನ್ಸಿ: ಎ ಚಾಲೆಂಜ್ ಟು ದ ಎವಲ್ಯೂಶನ್ ಆಫ್ ಟೆರೆಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಲೈಫ್? ಥೈರಾಯ್ಡ್‌ 10 (8):727-9. ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕ ಕಶೇರುಕಗಳು ನದೀಮುಖ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ನೈಪುಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡವು ಎಂದು ಕೆಲವು ಜೀವ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, 400-300 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವು ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ನದಿ ಮತ್ತು ನೆಲದ ಕಡೆಗೆ ಸರಿಯಲು ಮೊದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಪರಿಸರೀಯ ಅಯೋಡಿನ್ ಕೊರತೆಯು ಭೂಜೀವಿಗಳ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಸಸ್ಯ, ಪ್ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಆಹಾರ ಕ್ರಮವು ಅಯೋಡಿನ್, ಸೆಲೆನಿಯಮ್, ಸತು, ತಾಮ್ರ, ಮ್ಯಾಂಗನೀಸ್, ಕಬ್ಬಿಣ, ಮುಂತಾದ ಸಮುದ್ರ ಮೂಲದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆ ಎದುರಾಯಿತು. ತಾಜಾನೀರಿನ ಆಲ್ಗೆ ಮತ್ತು ನೆಲದ ಮೇಲಿನ ಸಸ್ಯಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿಗಳ ಬದಲಿ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ, ಪಾಲಿಫಿನಾಲ್‌ಗಳು, ಕ್ಯಾರೆಟಿನೋಯ್ಡ್‌ಗಳು, ಫ್ಲೇವೊನೋಯ್ಡ್‌ಗಳು, ಟೋಕೊಫೆರಾಲ್‌ಗಳು ಮೊದಲಾದ ಇತರ ಆಂತರಿಕ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಭೂಜೀವಿಗಳ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕ “ಜೀವಸತ್ವ”ಗಳಾದವು (C, A, E, ಇತ್ಯಾದಿ ಜೀವಸತ್ವಗಳು).

ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಅಥವಾ C ಜೀವಸತ್ವವು ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲಜನ್(= ಮೃದ್ವಸ್ಥಿಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರೊಟೀನು) ಸಂಯೋಜನೆಗೆ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಂಜೈಮಿಕ ಸಹಾಯಕ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್‌(ಅಥವಾ ಹೈಡ್ರೋಜನ್)ಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಅಂಶ, ಇದು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಆಮ್ಲಜನಕ ತಳಿಗಳನ್ನು (ROS) ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಶೇಖರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ತಾಜಾ ನೀರಿನ ಟೆಲಿಯೋಸ್ಟ್ ಉಪವರ್ಗದ ಮೀನುಗಳು ಅವುಗಳ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳೂ ಸ್ಕರ್ವಿ (ಹಾರ್ಡಿ ಮತ್ತು ಇತರರು, 1991) ರೋಗಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್ (=ಬೆನ್ನುಹುರಿಯು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬಾಗುವುದು), ಲೋರ್ಡೋಸಿಸ್ (=ಗೂನು ಅಥವಾ ಬೆನ್ನು ಮೂಳೆ ಮುಂದ್ಕಕೆ ಬಾಗಿಕೊಂಡಿರುವುದು) ಮತ್ತು  ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣ ಗಾಢವಾಗುವಿಕೆ-ಇವೆಲ್ಲಾ C ಜೀವಸತ್ವದ ಕೊರತೆಯಿಂದ,ಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ  ಅತೀ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು. ಇದರ ಕೊರತೆಯಿಂದ ನೆಲಭಾಗದ ತಾಜಾನೀರಿನ ಸಾಲ್ಮೋನಿಡ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡ ಕಾಲಜನ್ ರಚನೆ, ಆಂತರಿಕವಾಗಿ/ಈಜುರೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸ್ರಾವಕ್ಕೆ, ಬೆನ್ನೆಲುಬಿನ ಬಾಗುವಿಕೆಗೆ ಮೊದಲಾದವಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಸಾವಿನ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಮೀನುಗಳು ಆಲ್ಗೆ ಮತ್ತು ಫೈಟೊಪ್ಲಾಂಕ್ಟಾನ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಮುದ್ರದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಇತರ ಹೆಚ್ಚು ಪುರಾತನ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿ ಅಂಶಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗಬಹುದಾದ ಸಂಭಾವ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಜೀವಸತ್ವ ಪೂರೈಕೆಯು ನಗಣ್ಯವೆನಿಸಿದೆ.

C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗಿದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದಾಗಿಯೇ  ವಾನರ ಜಾತಿಯು ಆಧುನಿಕ ಮಾನವನಾಗಿ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಲು ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಕೆಲವು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಭಿಮತ.ಬೆನೇಗ್ಯಿ, G. 1997. ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಮೆಟಾಬೋಲಿಸಮ್ ಆಂಡ್ ಇಟ್ಸ್ ರೆಗ್ಯುಲೇಶನ್ ಇನ್ ಆನಿಮಲ್ಸ್. ಫ್ರೀ ರಾಡಿಕಲ್ ಬಯೋಲಜಿ ಆಂಡ್ ಮೆಡಿಸಿನ್. 23(5):793-803. ವಿಕಾಸದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಅಥವಾ ವಾನರ ಕುಲದ ಕಪಿಗಳು ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹುಹಿಂದೆಯೇ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಾನರ ಕುಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು   ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಹ್ಯಾಪ್ಲೋರಿನಿ (C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದವು) ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಅದರ ಸಹೋದರಿ ಏಕಮೂಲ ವರ್ಗವಾದ ಸ್ಟ್ರೆಪ್ಸಿರಿನಿ (="ತೊಯ್ದ-ಉದ್ದಮ‌ೂಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರ ಕುಲ")(=ಪ್ರೈಮೇಟುಗಳು) ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಸುಮಾರು 63 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ (Mya) ಇವು ಎರಡು ಶಾಖೆಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ವಿಕಾಸದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ ಅವಧಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸ ಬಹುದಾದ, ಸರಿಸುಮಾರು 5 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ (58 Mya), ಕಾಡುಪಾಪ (ಟಾರ್ಸಿಡೆ) ವಂಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಟಾರ್ಸಿಫೋರ್ಮ್ಸ್ ವರ್ಗವು ಇತರ ಹ್ಯಾಪ್ಲೋರಿನ್‌ಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಕಾಡುಪಾಪಗಳೂ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರವು, ಆದ್ದರಿಂದ ರೂಪಾಂತರವು  ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ನಡೆದಿರಬೇಕು ಹಾಗೂ ಇದು ಈ ಎರಡು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವರ್ಷಗಳ (63ರಿಂದ 58 Mya) ನಡುವೆಯೇ ಸಂಭವಿಸಿರಬಹುದು.

ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಅಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ವಿಕಾಸದಲ್ಲಿ ಯ‌ೂರಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಗಣನೀಯ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಯ‌ೂರಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಮತ್ತು ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಎರಡೂ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್‌(ಅಥವಾ ಹೈಡ್ರೋಜನ್)ಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಬಲ ಅಂಶಗಳು. ಇದು ಉನ್ನತ ವರ್ಗದ ವಾನರಗಳಲ್ಲಿ ಯ‌ೂರಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ನ ಕೆಲವು ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತಾನೇ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.

ಹೀರಿಕೆ, ಸಾಗಾಣಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಸರ್ಜನೆ

ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಸಾಗಣೆ ಮತ್ತು ಸರಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹೀರಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಮೈಗೂಡುತ್ತದೆ. ಸೋಡಿಯಮ್ ಅವಲಂಬಿತ ಸಕ್ರಿಯ ಸಾಗಣೆ - ಸೋಡಿಯಮ್ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಸಹಸಾಗಣೆ (SVCT) ಮತ್ತು ಹೆಕ್ಸೋಸ್ ಸಾಗಿಸುವವು (GLUT)- ಇವೆರಡೂ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಎರಡು ಸಾಗಣೆಯ ಸಾಧನಗಳು. ಪ್ಲಾಸ್ಮ ಒಳಪೊರೆಯಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ನ ಸಂಕುಚಿತ ರೂಪಗಳೆಂದರೆ - SVCT1 ಮತ್ತು SVCT2. GLUT1 ಮತ್ತು GLUT3 ಇವೆರಡು ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಸಾಗಣೆಗಾರರಾಗಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಇವು C ಜೀವಸತ್ವದ ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ ರೂಪವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೀರಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಜೀವಕೋಶಗಳು ತೀವ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದರಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಮ ಮತ್ತು ಅಂಗಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಪ್ರಮಾಣವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಪ್ಯಾಕರ್, L. (1997) ವಿಟಮಿನ್ C ಆಂಡ್ ರಿಡಾಕ್ಸ್ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಆಂಟಿಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ಸ್. ಇನ್: ಪ್ಯಾಕರ್ L, F. J.
(ed). ವಿಟಮಿನ್ C ಇನ್ ಹೆಲ್ತ್ ಆಂಡ್ ಡಿಸೀಸ್, ಮಾರ್ಸೆಲ್ ಡೆಕ್ಕರ್ ಇಂಕ್, ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಆದ್ದರಿಂದ ಶರೀರದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ SVCTಗಳದ್ದು ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಾಂಶಗಳಲ್ಲಿನ C ಜೀವಸತ್ವದ ಸಾಗಣೆಯಲ್ಲಿ SVCT2 ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ SVCT ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಂಪು ರಕ್ತಕಣಗಳು ಮಾತ್ರ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿವೆ. ಹುಟ್ಟಿದಾಕ್ಷಣ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವಂಥ ಏಟು ತಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು SVCT2 ಕೊರತೆಯಿಂದ ಸಾಯುತ್ತವೆ, ಇದು
SVCT2-ನಡೆಸುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಸಾಗಣೆಯು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅತೀ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಮ ಬದ್ಧವಾದ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ 70ರಿಂದ 95%ನಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸೇವನೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆಲ್ಲಾ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಸೇವನೆಯ (12ಗ್ರಾಂ) ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು 16%ನಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯದ್ದಾದರೆ; ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಸೇವನೆಯಲ್ಲಿ (<20 ಮಿಗ್ರಾಂ) ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಪ್ರಮಾಣವು 98%ನಷ್ಟು ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಮ‌ೂತ್ರಪಿಂಡಗಳ ಮರುಹೀರಿಕೆ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಾಗಿ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಸಾಂದ್ರತೆಯು ಮ‌ೂತ್ರಕ್ಕೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಿದು, ವಿಸರ್ಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ (ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನೂರು ಮಿಗ್ರಾಂ/ದಿನ) ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಮ ಮಟ್ಟವು ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳ ಮರುಹೀರಿಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೆ ಶೇಖರವಾಗುತ್ತದೆ, ಈ ಮಿತಿಯು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 1.5 mg/dL ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ 1.3 mg/dLನಷ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಮಿತಿಗಿಂತ ಅಧಿಕ ಮಟ್ಟದ ಪ್ಲಾಸ್ಮದಲ್ಲಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯು (ದೇಹದ ಆರ್ದ್ರ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ) ಸುಮಾರು 30 ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಮ‌ೂತ್ರದ ಮ‌ೂಲಕ ಅತೀಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣವು ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳಲ್ಲೇ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾದ C ಜೀವಸತ್ವವು ಶರೀರದಲ್ಲಿನ ಇದರ ಸಂಗ್ರಹವು ಖಾಲಿಯಾದ ಹಾಗೆ ವರ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

ರಕ್ತದ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಶರೀರದಲ್ಲಿನ C ಜೀವಸತ್ವ ಮ‌ೂತ್ರಪಿಂಡಗಳ ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟದ ಸಂಗ್ರಹಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ರಕ್ತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ C ಜೀವಸತ್ವ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಹಲವಾರು ಅಂಗಾಂಶಗಳಿವೆ. ಅಡ್ರೀನಲ್ ಗ್ರಂಥಿಗಳು, ಪಿಟ್ಯೂಟರಿ, ತೈಮಸ್ ಗ್ರಂಥಿ, ಕಾರ್ಪಸ್ ಲೂಟಿಯಮ್, ಮತ್ತು ರೆಟಿನರಕ್ತ ಪ್ಲಾಸ್ಮದಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ 100 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಜೈವಿಕ ಅಂಗಾಂಶಗಳಾಗಿವೆ.
ಮಿದುಳು, ಗುಲ್ಮ(=ಸ್ಪ್ಲೀನ್), ಶ್ವಾಸಕೋಶ, ವೃಷಣ, ದುಗ್ಧಗ್ರಂಥಿ, ಪಿತ್ತಜನಕಾಂಗ, ಥೈರಾಯ್ಡ್, ಸಣ್ಣ ಕರುಳಿನ ಲೋಳೆಪೊರೆ, ಬಿಳಿ ರಕ್ತ ಕಣ, ಮೇದೋಜೀರಕ ಗ್ರಂಥಿ, ಮ‌ೂತ್ರ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ಲಾಲಾಗ್ರಂಥಿ- ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಪ್ಲಾಸ್ಮಕ್ಕಿಂತ 10ರಿಂದ 50 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಜೀವಸತ್ವ ಇರುತ್ತದೆ.

ಮಾನವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ L-ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಆಕ್ಸಿಡೇಸ್ ಎಂಬ ಎಂಜೈಮ್‌‌ನಿಂದ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇಹದ ಆರ್ದ್ರ ಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಇತರ ದೈಹಿಕ ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆ ನಾಶವಾದಾಗ ಮೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡುವ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಈ ಎಂಜೈಮ್‌ನಿಂದ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣಗೊಂಡು, ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

ಕೊರತೆ

ಸ್ಕರ್ವಿ ಎಂಬುದು C ಜೀವಸತ್ವದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬರುವ ಒಂದು ವಿಟಮಿನ್ ರೋಗ. ಸಂಯೋಜನೆಯಾದ ಕಾಲಜನ್ C ಜೀವಸತ್ವವಿಲ್ಲದೆ ಅದರ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅಸ್ಥಿರವಾಗುವುದರಿಂದ ಈ ರೋಗ ಬರುತ್ತದೆ. ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗದಿಂದ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಗುಳ್ಳೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ಒಸಡಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ತೂತುಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಲೋಳೆ ಸುರಿಸುವ ಪೊರೆಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಸ್ರಾವವಾಗಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಲೆಗಳು ತೊಡೆ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಈ ವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಬಾಧಿತನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ, ಖಿನ್ನತೆಯಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಆಂಶಿಕ ನಿಶ್ಚಲತೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಾನೆ. ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವು ಉಲ್ಬಣಿಸಿದಾಗ ಮೈ ಮೇಲೆ ಕೀವು ತುಂಬಿದ ವ್ರಣಗಳುಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳು ಉದುರಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಮಾನವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಅದರ ಪೂರೈಕೆ ಆಗುತ್ತಿರಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅದು ಬೇಗನೆ ಬರಿದಾಗುತ್ತದೆ.

ರಕ್ತದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮಾಣ ಅಧಿಕವಿರುವ ಧೂಮಪಾನಿಗಳಿಗಿಂತ ಅಲ್ಪಾಂಶ C ಜೀವಸತ್ವ ಇರುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಧೂಮಪಾನಿಗಳಲ್ಲಿನ ಶ್ವಾಸಕೋಶ-ಸಂಬಂಧಿ ಕಾಯಿಲೆಯ ಗಂಡಾಂತರ ಅಧಿಕ ಎಂಬುದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ.

ರಕ್ತದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವು ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದರೆ (ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸ್ಕರ್ವಿ), ಅಪಧಮನಿ ಕಾಠಿಣ್ಯತೆ(=ಅತೆರೋಸ್‌ಕ್ಲೆರೋಸಿಸ್) ಉಂಟಾಗಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಲಿನಸ್ ಪಾಲಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಡಾ. G. C. ವಿಲ್ಲಿಸ್ ದೃಢಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ಕರ್ವಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. 19 ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಯಸ್ಸಿನ ಕೆನಡಾದ ಪುರುಷರು 133 ಮಿಗ್ರಾಂ/ದಿನಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಮಹಿಳೆಯರು 120 ಮಿಗ್ರಾಂ/ದಿನಕ್ಕೆ, C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಆಹಾರದ ಮ‌ೂಲಕ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು 2004ರಲ್ಲಿ ಕೆನಡಿಯನ್ ಕಮ್ಯೂನಿಟಿ ಹೆಲ್ತ್ ಸರ್ವೆ ಯು ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ, ಇದು RDA ಶಿಪಾರಸು ಮಾಡಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವದ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸ್ಕರ್ವಿಯ ಎಲ್ಲಾ ರೋಗ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ದಿನ 10 ಮಿಗ್ರಾಂನಷ್ಟು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ ಗುಣಪಡಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಮಾನವನ ಆಹಾರ ಸೇವನಾ ಕ್ರಮದ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಸೋಂಕು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಂಗಾಂಶ ದುರಸ್ಥಿ (ಸುಟ್ಟ ಗಾಯದಂಥದ್ದು) ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಬೇಕಾಗುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಸೇವನೆ ಪ್ರಮಾಣ ಸ್ಕರ್ವಿಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುವ ಕನಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತಲೂ  ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಮಾನವನ ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸ

ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ತಾಜಾ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಪದಾರ್ಥ ಅಥವಾ ಹಸಿ ಮಾಂಸದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಆಂಶ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಲಾಭದಾಯಕವಲ್ಲದ ಕೃಷಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನರು ಇದನ್ನು ಔಷಧೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡರು. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ಉಷ್ಣ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪ್ರೂಸ್ ಮರ(=ಪಿಸಿಯ ಕುಲದ ಮರ)ದ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಮರುಭೂಮಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬರ ನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಜಾಕ್ವೆಸ್ ಕಾರ್ಟಿಯರ್ ಸೇಂಟ್ ಲಾರೆನ್ಸ್ ನದಿಯನ್ನು 1536ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಪರಿಶೋಧಕ ಕಾರ್ಯನಿರತನಾದಾಗ ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗದಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಜನರ ಪ್ರಾಣ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ನಿತ್ಯಪರ್ಣಿ ಮರಗಳ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಕುದಿಸಿ ಚಹಾ ಮಾಡಿದನು. ಪ್ರತಿ 100 ಗ್ರಾಂ 50 ಮಿಗ್ರಾಂನಷ್ಟು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಅದು ಹೊಂದಿತ್ತು ಎಂಬುದು ನಂತರ ತಿಳಿದುಬಂತು.

ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಮುದ್ರ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಪ್ರಯೋಜನವು ಅಧಿಕವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅನೇಕ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ತಿಳಿಸಿವೆ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಿಯೋಜಿತನಾದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ತಜ್ಞ ಜಾನ್ ವುಡಾಲ್ 1617ರಲ್ಲಿ ಅವನ ಪುಸ್ತಕ "ದ ಸರ್ಜನ್ಸ್‌ ಮೇಟ್"‌ನಲ್ಲಿ ನಿಂಬೆ ರಸವನ್ನು ರೋಗ ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಬಗ್ಗೆ  ಮತ್ತು ಗುಣಪಡಿಸುವ ಉಪಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. "ತಾಜಾ ತರಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೊಪ್ಪಿನ ಅಂಶ ಆಹಾರ ಕ್ರಮದಿಂದ ಸಂಪುರ್ಣವಾಗಿ ದೂರ ಉಳಿದರೆ ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗ ಬರುತ್ತದೆ; ಇದೊಂದೇ ಈ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಡಚ್ ಬರಹಗಾರ ಜೊಹಾನ್ ಬ್ಯಾಚ್‌ಸ್ಟ್ರೋಮ್ 1734ರಲ್ಲಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಪ್ಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 400ರಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿರುವ ಆದೇ ಅತಿ ಪ್ರಾಚೀನ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಯಲ್ ನೇವಿಯ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ತಜ್ಞ ಜೇಮ್ಸ್ ಲಿಂಡ್ ಈ ರೋಗಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಮೊದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವನು. ತಾಜಾ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸುವ ಬಡವರಲ್ಲಿ, ದೂರದೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುವ ನಾವಿಕರು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ. 1747ರ ಮೇಯಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಕೆಲವು ನಾವಿಕ ತಂಡದವರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಎರಡು ಕಿತ್ತಳೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ನಿಂಬೆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಲಿಂಡ್ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಇತರರು ಅವರ ನಿತ್ಯದ ಆಹಾರದೊಂದಿಗೆ ಸೇಬುಮದ್ಯ, ವಿನೆಗರ್, ಗಂಧಕಾಮ್ಲ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರ ನೀರು ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅಂಶಗಳೂ ಸಮನಾಗಿದ್ದು, ಜನಾಂಗದ ಗುಂಪೊಂದನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಒಂದೊಂದು ಗುಂಪಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ತಿನಿಸು ನೀಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಫಲಶೃತಿಯನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಲಾದ ಇಂಥ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಪ್ರಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಪ್ರಥಮ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಿಟ್ರಸ್ ಹಣ್ಣುಗಳು ಈ ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಿದವು ಎಂದು ಫಲಿತಾಂಶವು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಟ್ರೀಟಿಸ್ ಆನ್ ದ ಸ್ಕರ್ವಿ  ಎಂಬ ತನ್ನ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಂಡ್ ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು 1753ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ.

ಲಿಂಡ್‌ನ ಈ ಅಧ್ಯಯನ ಗ್ರಂಥ ವು ಆರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಅವನು ನೀಡಿದ ನಿಂಬೆ ರಸದ ಸಲಹೆ "ಕದ್ದದ್ದು" ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು, ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವನ ಕಾರ್ಯವು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರಲು ನಿಧಾನವಾಯಿತು. ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಒಯ್ಯುವುದು ತುಂಬಾ ದುಬಾರಿಯಾದುದರಿಂದ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಪಾನೀಯ ತಯಾರಿಸಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುವ ಸುಲಭ ಉಪಾಯವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಆದರೆ ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿನ ಜೀವಸತ್ವವು ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದಾಗ). ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಅಥವಾ ಗುಣಪಡಿಸಲು ಆ ಪಾನೀಯಗಳು ವಿಫಲವಾದ್ದರಿಂದ ಲಿಂಡ್‌ನ ಇತರ ಸಲಹೆಗಳು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದುದಲ್ಲ ಎಂದು ಹಡಗಿನ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್‌ಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರು.

1795ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನೌಕಾಪಡೆಯು ಸಮುದ್ರಯಾನದಲ್ಲಿ ಗಜನಿಂಬೆ ಅಥವಾ ನಿಂಬೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೇವಿಸ ಬೇಕೆಂಬ ಕಟ್ಟುಪಾಡನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿತು. ನಿಂಬೆಹಣ್ಣುಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯನ್‌ ಕಾಲನಿಯಲ್ಲಿ ವಿಫುಲವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವು ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಗಜನಿಂಬೆಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಧಿಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಅವು ಭಾರೀ ತುಟ್ಟಿ ಎನಿಸಿದ್ದವು. ಈ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದಾಗಿ ಅಮೇರಿಕಾವು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ರನ್ನು "ಲೈಮಿ" ಎಂಬ ಅಡ್ಡಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುವಂತಾಯಿತು. ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಕುಕ್ ಅವನ ನಾವಿಕರಲ್ಲಿ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲಿ ಸಾಯದೆ ಇರುವ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹವಾಯಿಯನ್ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಚೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಮ‌ೂಲಕ, ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ "ಸಾರ್‌ಕ್ರಾಟ್(=ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕೋಸುಗಡ್ಡೆಯ ಒಂದು ಬಗೆಯ ತಿನಿಸು)"ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಹಿಂದೆಯೇ ನಿರೂಪಿಸಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಕಂಡು ಕೇಳರಿಯದ ತಿನಿಸೊಂದನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನೌಕಾಧಿಪತ್ಯವು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತು.

ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗ ತಡೆಗಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಮತ್ತು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ "ಆಂಟಿಸ್ಕೋರ್ಬುಟಿಕ್(=ವಸಡುರೋಗ ನಿವಾರಕ)" ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪದವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಗಳು ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ ಈ ಪದ ಪ್ರಯೋಗವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಬರಿಯ ಗಜನಿಂಬೆ, ನಿಂಬೆಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಿತ್ತಳೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲದೆ ಸಾರ್‌ಕ್ರಾಟ್, ಕೋಸು, ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಸಿದ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಒಯ್ಯಬಹುದಾದ ಸಾರು ಮೊದಲಾದವುಗಳೂ ಸೇರಿತ್ತು.

ನಾರ್ವೆಯ ಮೀನು ಹಿಡಿಯುವ ನೌಕಾತಂಡದಲ್ಲಿನ ನಾವಿಕರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಬೆರಿಬೆರಿ ರೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು 1907ರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ನಾರ್ವೆಯ ವೈದ್ಯರುಗಳಾದ ಆಕ್ಸೆಲ್ ಹೋಲ್ಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ತಿಯೋಡರ್ ಫ್ರೋಲಿಚ್ ಅವರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಬೇರೆ ಒಂದು ಸಸ್ತನಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರು. ಮೊದಲು ಅವರ ಪಾರಿವಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಬೆರಿಬೆರಿ ರೋಗವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಪ್ರಯೋಗದ ಆಹಾರವನ್ನು ಗಿನಿಇಲಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಿದರು. ಅದು ಇಲಿಯಲ್ಲಿ ಬೆರಿಬೆರಿಯ ಬದಲಿಗೆ ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದುದಕ್ಕೆ ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಅದುವರೆಗೆ ಸ್ಕರ್ವಿಯು ಮಾನವರ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಮಾನವರಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾದ ಏಕಮಾತ್ರವಾಗಿ ರೋಗವಿದು ಎಂದೇ ತಿಳಿಯಲಾಗಿತ್ತು.

ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಆವಿಷ್ಕಾರ

1912ರಲ್ಲಿ ಪೋಲೆಂಡ್-ಅಮೇರಿಕಾ ಜೀವ-ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಕ್ಯಾಸಿಮಿರ್ ಫಂಕ್, ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ  ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವಾಗ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯಕವಾದ ಲವಣಾಂಶವಿಲ್ಲದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಸತ್ವಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದರು. ಇದು ಜೀವರಾಸಾಯನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸುವುರಿಂದ "ಜೀವಧಾರಕ"ದ ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಸಾಯನಿಕ ಅಮೀನ್‌ಗಳು ಎಂದು ಫಂಕ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದರಿಂದ "ಅಮೀನ್‌"ಗಳ ಸಂಮ್ಮಿಶ್ರವಾಗಿದೆ. "ಜೀವಸತ್ವ"ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಆಂಟಿ-ಸ್ಕೋರ್ಬುಟಿಕ್ ಅಂಶ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ, ಹಿಂದೆ ತಾಜಾ ಸಸ್ಯಾಂಶಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಧಿಕ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ, ಯುರೋಪಿಯನ್ ಆರ್ಕಟಿಕ್ ಪರಿಶೋಧಕರು ರೋಗದ ಬಾಧೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರಾದರೂ,ಎಸ್ಕಿಮೊಗಳು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನೂ ಸೇವಿಸದೆ ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ 1928ರಲ್ಲಿ ಆರ್ಕಟಿಕ್ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ವಿಲ್ಜಾಲ್ಮರ್ ಸ್ಟೆಫಾನ್ಸನ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವೊಂದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಸ್ಥಳೀಯರು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಕನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ತಾಜಾ ಮಾಂಸದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಸ್ಟೆಫಾನ್ಸನ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟ. 1928ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಿಂದ ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಅವನು ಮತ್ತು ಆತನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬನ ಜೊತೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಕನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಂದು ಜೀವಿಸಿ, ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರು. (ಉತ್ತರ ಕೆನಡಾದ ಯುಕೋನ್, ಐನ್ಯೂಟ್ ಮತ್ತು ಮೆಟಿಸ್‌ನ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ-ಹಸಿಯಾದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಹಾರ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವು ಪರಿಮಾಣವಾಗಿ ನಿರೂಪಿತವಾದ ನಂತರ ನಡೆಸಿದ ಪರಿಶೀಲನೆಗಳು, ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಸೇವಿಸುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮಾಣವು 52ರಿಂದ 62 ಮಿಗ್ರಾಂ/ದಿನಕ್ಕೆ ಇತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿವೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣವು ಸರಿಸುಮಾರು ಡೈಯಟರಿ ರೆಫರೆನ್ಸ್ ಇನ್ಟೇಕ್‌ (DRI)ನಷ್ಟಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಅವರು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಇತ್ತು.)

1928ರಿಂದ 1933ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜೋಸೆಫ್ L ಸ್ವಿರ್ಬೆಲಿ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಸ್ಜೆಂಟ್ ಗ್ಯೋರ್ಗೈ ಇವರ ಹಂಗೇರಿಯಾ ಸಂಶೋಧನಾ ತಂಡ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಗ್ಲೆನ್ ಕಿಂಗ್ತಂಡ-ಎರಡೂ ಸೇರಿ ಆಂಟಿ-ಸ್ಕೋರ್ಬುಟಿಕ್ ಅಂಶವನ್ನು ಅದರ ಜೀವಸತ್ವ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯಿಂದಾಗಿ "ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ" ಎಂದು ಕರೆದು ಮೊದಲು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದರು. ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು ಅಮೀನ್ ಆಗಿಯೂ ಅಲ್ಲದೆ , ಯಾವುದೇ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಅಂಶವನ್ನೂ ಅದು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರ ಈ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಸ್ಜೆಂಟ್-ಗ್ಯೋರ್ಗೈಗೆ 1937ರ ಔಷಧದಲ್ಲಿ ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. "C ಜೀವಸತ್ವ ಮತ್ತು ವೇಗವರ್ಧಕ ಫ್ಯೂಮರಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ವಿಶೇಷ ಆದ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಜೈವಿಕ ದಹನ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಅವನ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳಿಗಾಗಿ" ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡಲಾಯಿತು.

1933 ಮತ್ತು 1934ರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಸರ್ ವಾಲ್ಟರ್ ನೋರ್ಮನ್ ಹ್ಯಾವರ್ತ್ ಮತ್ತು ಸರ್ ಎಡ್ಮಂಡ್ ಹರ್ಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪೋಲೆಂಡ್ ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಟಾಡಿಯಸ್ ರೈಚ್‌ಸ್ಟೈನ್ ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು.  ಕೃತಕ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ  ಮೊದಲನೆಯ ಸ್ಥಾನ. ಆ ಕಾಲ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬಂದ ಇದು ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಯಿತು. ಹ್ಯಾವರ್ತ್ ಮಾತ್ರ ಅವನ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ 1937ರ ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ, ಆದರೆ "ರೈಚ್‌ಸ್ಟೈನ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ"ಯು ರೈಚ್‌ಸ್ಟೈನ್‌ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಿತು.

1933ರಲ್ಲಿ ಹೋಪ್‌ಮ್ಯಾನ್-ಲಾ ರೊಚೆಯು Redoxon(=ರೆಡೊಕ್ಸಾನ್) ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರಿನಡಿ ಕೃತಕ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಔಷಧೀಯ ಕಂಪೆನಿ ಎನಿಸಿತು.

ಪಿತ್ತಜನಕಾಂಗವು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಎಂಜೈಮ್‌ L-ಗುಲೊನೊಲ್ಯಾಕ್ಟೋನ್ ಆಕ್ಸಿಡೇಸ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ  ಅಸಮರ್ಥತೆ ಕೆಲವು ಸಸ್ತನಿಗಳು ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗಕ್ಕೀಡಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಎಂದು 1957ರಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾದ J.J. ಬರ್ನ್ಸ್ ತೋರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ.  C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ನಾಲ್ಕು ಎಂಜೈಮ್‌‌ಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಎಂಜೈಮ್‌ ಕೊನೆಯದು. C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಅದರ ಆಹಾರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಗುಣಲಕ್ಷಗಣಳಿಗಾಗಿ ಮೊದಲು ಬಳಕೆಗೆ ತಂದವನು ಅಮೆರಿಕಾದ ಜೀವ ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಇರ್ವಿನ್ ಸ್ಟೋನ್. ಮಾನವರು L-ಗುಲೊನೊಲ್ಯಾಕ್ಟೋನ್ ಆಕ್ಸಿಡೇಸ್ ಸಂಕೇತ ನೀಡುವ ತಳಿಯ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಂತರ ಅವನು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ.

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರೈಮೇಟುಗಳಲ್ಲಿ, ಆಕ್ಸಿಡೀಕೃತ  L-ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು (DHA) ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮರುಬಳಕೆಯಾಗುವ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಮ‌ೂಲಕ ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಕೆಂಪು ರಕ್ತ ಕಣಗಳು ವ್ಯೂಹವೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು 2008ರಲ್ಲಿ ಮೋಂಟ್‌ಪೆಲ್ಲಿಯರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಂಶೋಧಕರು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ದೈಹಿಕ ಕ್ರಿಯೆ
ಮಾನವರಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವು ಆರೋಗ್ಯಪೂರ್ಣ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಅತೀ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೆ ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ನಿಗ್ರಹವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣದಿಂದ ಆಗುವ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಪೆರಾಕ್ಸಿಡೇಸ್ ತಲಾಧಾರದಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವ ಪದಾರ್ಥವಾಗಿದೆ. ಇದು ಅನೇಕ ಪ್ರಮುಖ ಜೀವ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಜೈವಿಕ ಸಂಯೋಜನೆಗೆ ಎಂಜೈಮ್‌ ಸಹಾಯಕ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. C ಜೀವಸತ್ವವು ಪ್ರಮುಖ ಎಂಜೈಮ್‌‌ಗಳಿಗೆ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್ ಪೂರೈಸುವ ಅಂಶವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ:

ಕಾಲಜನ್, ಕಾರ್ನಿಟೈನ್ ಮತ್ತು ತೈರೋಸಿನ್ ಸಂಯೋಜನೆ ಹಾಗೂ ಮೈಕ್ರೊಸೋಮ್‌ನ ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆ

ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಮಾನವನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಕಾಲಜನ್, ಕಾರ್ನಿಟೈನ್ ಮತ್ತು ನ್ಯೂರೊಟ್ರಾನ್ಸ್ಮಿಟರ್ (=ನರಸಂವಾಹಕ) ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ, ತೈರೋಸಿನ್‌ನ ಸಂಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಅಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆ ಹಾಗೂ ಮೈಕ್ರೊಸೋಮ್‌ನ ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಈ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಸಂಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್‌(ಅಥವಾ ಹೈಡ್ರೋಜನ್)ಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ (ಅಂದರೆ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿ) ಅಂಶವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದು ಈ ಕ್ರಿಯೆಯ ನಂತರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ತಾಮ್ರ ಪರಮಾಣುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

C ಜೀವಸತ್ವವು ಎಂಟು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಎಂಜೈಮ್‌‌ಗಳಿಗೆ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್ ಪೂರೈಸುವ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ: 

 ಕಾಲಜನ್ ಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಲೇಶನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮ‌ೂರು ಎಂಜೈಮ್‌ಗಳು ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಲ್ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಕಾಲಜನ್ ಅಣುವಿನಲ್ಲಿ ಅಮೀನೊ ಆಮ್ಲಗಳಾದ ಪ್ರೋಲಿನ್ ಅಥವಾ ಲೈಸಿನ್‌ಗೆ ಪ್ರೊಲೈಲ್ ಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಲೇಸ್ ಮತ್ತು ಲೈಸಿಲ್ ಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಲೇಸ್ ಮ‌ೂಲಕ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡಕ್ಕೂ C ಜೀವಸತ್ವವು ಸಹಾಯಕ ಅಂಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಲೇಶನ್ ಕಾಲಜನ್ ಅಣುವಿಗೆ ಅದರ ತ್ರಿಹೆಲಿಕ್ಸ್ ರಚನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಗಾಯದ ಅಂಗಾಂಶ, ರಕ್ತ ನಾಳಗಳು, ಮತ್ತು ಮೃಧ್ವಸ್ಥಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಅವಶ್ಯಕ ಅಂಶವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
2 ಎಂಜೈಮ್‌ಗಳು ಕಾರ್ನಿಟೈನ್ ಸಂಯೋಜನೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ATP ಉತ್ಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಮೈಟೊಕಾಂಡ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಆಮ್ಲಗಳ ಸಾಗಣೆಗೆ ಕಾರ್ನಿಟೈನ್ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ.
 ಉಳಿದ ಮ‌ೂರು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆಯಾದರೂ ಸದಾ ಇದೇ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ:
ಡೋಪಮೀನ್‌ನಿಂದ  ನೋರೆಪೈನ್‌ಫ್ರೈನ್‍‌ಅನ್ನು ಜೈವಿಕ ಸಂಯೋಜನೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಡೋಪಮೀನ್ ಬೀಟಾ ಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಲೇಸ್‌ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತದೆ.[59]
 ಮತ್ತೊಂದು ಎಂಜೈಮ್‌ ಅಮೈಡ್ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಪೆಪ್ಟೈಡ್ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಅವುಗಳ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
 ಒಂದು ತೈರೋಸಿನ್ ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿ
ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಅದರ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಾಗಿ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹಿಮ್ಮುಖಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್‌(ಅಥವಾ ಹೈಡ್ರೋಜನ್)ಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಂಶವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಡಿಕಲ್‌ಗಳಿದ್ದರೆ (= ಆಮ್ಲಜನಕ ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಭೇದಗಳು), ಮಾನವನು ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣದ ಒತ್ತಡ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಹೃದಯ ರಕ್ತನಾಳದ ಕಾಯಿಲೆ, ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ತೀವ್ರ ಉರಿಯ‌ೂತ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಧುಮೇಹ ಮೊದಲಾದ ರೋಗಗಳು ಅಡರಿ ಬರುತ್ತವೆ.ಮಯ್ನೆ ST. ಆಂಟಿಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ನ್ಯೂಟ್ರಿಯಂಟ್ಸ್ ಆಂಡ್ ಕ್ರೋನಿಕ್ ಡಿಸೀಸ್: ಯ‌ೂಸ್ ಆಫ್ ಬಯೋಮಾರ್ಕರ್ಸ್ ಆಫ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪೋಸರ್ ಆಂಡ್ ಆಕ್ಸಿಡೇಟಿವ್ ಸ್ಟ್ರೆಸ್ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಇನ್ ಎಪಿಡಮಯೋಲಜಿಕ್ ರಿಸರ್ಚ್. J ನ್ಯೂಟ್ರ್ 2003; 133 (ಪುರವಣಿ 3):933S–940Sಗುಡ್‌ಯಿಯರ್-ಬ್ರೂಚ್ C, ಪಿಯರ್ಸ್ JD. ಆಕ್ಸಿಡೇಟಿವ್ ಸ್ಟ್ರೆಸ್ ಇನ್ ಕ್ರಿಟಿಕಲಿ ಇಲ್ ಪೇಶಂಟ್ಸ್. ಆಮ್ J
ಕ್ರಿಟ್ ಕರೆ 2002; 11:543–551; ಕ್ವಿಜ್ 552–543. ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣದ ಒತ್ತಡವಿರುವ ರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಮ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ನ ಪ್ರಮಾಣವು (45 µmol/Lಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ) ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗಿಂತ (61.4-80 µmol/L) ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿರುವವರ ಪ್ಲಾಸ್ಮ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ನ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಗುಣಪಡಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಮ್ಯಾಕ್‌ಗ್ರಿಗರ್ ಮತ್ತು ಬೈಸಾಲ್ಕಿಯವರ (2006) ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣದ ಒತ್ತಡವಿರುವ ರೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌‌ ಫಾರ್ಮಕೊಕೈನೆಟಿಕ್ಸ್ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.

ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ ಸಮರ್ಥಕ

ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ಪರವಾಗಿಯ‌ೂ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ವಿಟ್ರೊದಲ್ಲಿ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ನಿಂದ ಡಿಹೈಡ್ರೋಕ್ಸಿಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ಗೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡುವಾಗ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಸಂಕ್ರಮಣ(=ಟ್ರಾನ್ಸಿಶನ್) ಲೋಹಗಳನ್ನು ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸಿತು, ಇದು ಕ್ಯುಪ್ರಿಕ್ ಅಯಾನುಗಳನ್ನು (Cu2+) ಕ್ಯುಪ್ರಸ್‌‌ (Cu1+) ಆಗಿ ಮತ್ತು ಫೆರಿಕ್ ಅಯಾನುಗಳನ್ನು (Fe3+) ಫೆರಸ್ (Fe2+) ಆಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸೂಪರ್‌ಆಕ್ಸೈಡ್ ಮತ್ತು ROSಅನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಆದರೆ ಶರೀರದಲ್ಲಿ, ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಹರಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ತಾಮ್ರ ಇರುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಂಕ್ರಮಣ ಧಾತುಗಳು ಇರುವ ಸಂಭವವಿಲ್ಲ. ಆರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ದಿನನಿತ್ಯ 7.5ಗ್ರಾಂನಷ್ಟು ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ಅನ್ನು ಅಭಿಧಮನಿಯ ಮುಖಾಂತರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡಿದರೂ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣವು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್, ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ಪರವಾಗಿ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ROS ರಚಿಸುವ ಉತ್ಸುಕತೆ ತೋರುವ ಒರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿಲ್ಲ.

ನಿತ್ಯದ ಅವಶ್ಯಕತೆ
90 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂನಷ್ಟು ಆದರೆ ಅದು 2 ಗ್ರಾಂ ಮೀರದಂತೆ (ಪ್ರತಿದಿನಕ್ಕೆ 2000 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ) ಪ್ರತಿದಿನ ಸೇವಿಸಲು ನಾರ್ತ್‌ ಅಮೆರಿಕನ್‌ ಡಯಟರಿ ರೆಫರೆನ್ಸ್‌ ಇನ್ಟೇಕ್ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದೆ. C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿರುವ ಹಾಗೂ ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಪಡೆಯುವ ಇತರ ಸಂಬಂಧಿತ ತಳಿಗಳು ಈ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ 20ರಿಂದ 80 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ ಪಾಲನೆಗಾಗಿ ಮಾನವರು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ (ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಸೇವನೆ) ನಿಖರವಾದ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಸರಾಸರಿ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರವು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪೂರೈಕೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು  C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ; ಗರ್ಭಿಣಿಯರು, ಧ‌‌ೂಮಪಾನ ಮಾಡುವವರು ಅಥವಾ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿರುವವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಸೇವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿತವಾಗಿರುವ ಅಂಶ.

ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವಯಸ್ಕರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ (ಸಾವಿರಾರು ಮಿಲಿಗ್ರಾಂನಷ್ಟು) ಸೇವಿಸಿದರೆ ಅದು ಭೇದಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಭೇದಿ ಉಂಟಾಗುವುದು ಶರೀರದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಎಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಔಷಧಿಯ (ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಆರ್ತೊಮೋಲಿಕ್ಯುಲಾರ್ ಔಷಧಿ) ಪ್ರತಿಪಾದಕರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಸತ್ವವು ಕರಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅಪ್ರಯೋಜಕವಾದ್ದನ್ನು ಹೊರ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಭೇದಿಯ ತೀವ್ರತೆ/ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುತ್ತೆ ಎಂಬುದು ಜೀವಸತ್ವ ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಆದರೂ ಇದಿನ್ನೂ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ದೃಢವಾಗಬೇಕಿದೆ.

ಸರಕಾರ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿರುವ ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಮಾಣ
C ಜೀವಸತ್ವದ ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಿಧ  ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನೀಡಿದ ಸಲಹೆಗಳು:

ದಿನಕ್ಕೆ 75 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ: ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್‌ನ ಫುಡ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್ಸ್‌ ಏಜೆನ್ಸಿ
ದಿನಕ್ಕೆ 45 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ: ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ
ದಿನಕ್ಕೆ 60 ಮಿಗ್ರಾಂ/: ಹೆಲ್ತ್ ಕೆನಡಾ 2007
ದಿನಕ್ಕೆ 60–95 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ:ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸಸ್.

25-ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಸಹಿಸಬಹುದಾದ ಸೇವನೆಯ ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟವು ದಿನಕ್ಕೆ 2,000 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ ಎಂದು ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ ಅರ್ಥೈಸಿದೆ.

ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಸಲಹೆಗಳು
C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸಂಯೋಜನೆ ಮಾಡುವ ಸಸ್ತನಿಗಳ ರಕ್ತಸಾರ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಲು ವಯಸ್ಕ ಮಾನವನಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಆಹಾರ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕೆಲವು ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಂಶೋಧಕರು ಪತ್ತೆಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಅದು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿದೆ:

ದಿನಕ್ಕೆ 400 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ: ಲಿನಸ್ ಪಾಲಿಂಗ್ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್.
ಪ್ರತಿ 12 ಗಂಟೆಗೆ 500 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ: ಜೀವವಿಜ್ಞಾನದ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಡಿಕಲ್‌ಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರಾಕ್ ಆರ್ಡ್‌ಮ್ಯಾನ್.
ದಿನಕ್ಕೆ 3,000 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ(ಅಥವಾ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ 30,000 ಮಿಗ್ರಾಂ)'' : ವಿಟಮಿನ್ C ಫೌಂಡೇಶನ್.
ದಿನಕ್ಕೆ 6,000–12,000 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ: ಥೋಮಸ್ E. ಲೇವಿ, ಕೊಲೊರಾಡೊ ಇಂಟೆಗ್ರೇಟಿವ್ ಮೆಡಿಕಲ್ ಸೆಂಟರ್.
ದಿನಕ್ಕೆ 6,000–18,000 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ: ಲಿನಸ್ ಪಾಲಿಂಗ್‌ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬಳಕೆ.

ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಬಳಕೆಗಳು
ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗದ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ C ಜೀವಸತ್ವವು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಅಪೌಷ್ಠಿಕತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಇತರ ಕಾಯಿಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಕರ್ವಿಯು ಸಹರೋಗಸೂಚಕವಾಗಿದೆ; ಕೈಗಾರಿಕೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಆಹಾರ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಕರ್ವಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ C ಜೀವಸತ್ವವು  ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

C ಜೀವಸತ್ವವು ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಪ್ರಮಾಣದ ಸೇವನೆಯು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯಕ, ಆದರೆ ಬಹುಪಾಲು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪೂರೈಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಸೋಂಕುಶಾಸ್ತ್ರ ರೂಪರಚನೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವ ಸೇವನೆಯು ಸೀಸ-ಚೋದಿತ ನರ ಮತ್ತು ಸ್ನಾಯು ವೈಪತರಿತ್ಯಕ್ಕೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧೂಮಪಾನ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ, "ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭಾವ" ಬೀರುತ್ತದೆ.

ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆಕ್ಸಿಡೀಕೃತ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ರೂಪವಾದ ಡಿಹೈಡ್ರೋಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಅದರ ರಕ್ತ-ಮಿದುಳು ಪ್ರತಿಬಂಧಕವನ್ನು ಭೇದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದಾಗಿ ನರಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಸಾವಿನಿಂದ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಹೊಡೆತ ಉಂಟಾಗುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ "ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ (AA) ಅಥವಾ C ಜೀವಸತ್ವವು ರಕ್ತ-ಮಿದುಳು ಪ್ರತಿಬಂಧಕವನ್ನು ಭೇದಿಸಿಕೊಂಡು ಒಳನುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ".

ಸಾಮಾನ್ಯ ಶೀತದ ಮೇಲಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

C ಜೀವಸತ್ವದ ಬೃಹತ್‌ಪ್ರಮಾಣದ ಬಳಕೆ

ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವದಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಡೆಯದಿದ್ದರೂ, ವಿಟ್ರೊ ಮತ್ತು  ಪೂರ್ವಾಧ್ಯಯನದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಸಲಹೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ರೋಬರ್ಟ್ ಕ್ಯಾಥ್‌ಕಾರ್ಟ್, ಇವಾನ್ ಕ್ಯಾಮರಾನ್, ಸ್ಟೀವ್ ಹಿಕೆ, ಇರ್ವಿನ್ ಸ್ಟೋನ್, ಮ್ಯಾಥಿಯಸ್ ರ‌್ಯಾಥ್ ಮತ್ತು ಲಿನಸ್ ಪಾಲಿಂಗ್-ಈ ಕೆಲವು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು  ಡೈಯಟರಿ ರೆಫರೆನ್ಸ್ ಇಂಟೇಕ್‌ಗಿಂತ (DRI) ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಸೇವನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಳಕೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಲಹೆಗಳು ವಾನರಗಳ ಆಹಾರ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಚರಿತ್ರ ಪೂರ್ವ ಮಾನವರ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಆಹಾರ ಪದ್ಥತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಸ್ತನಿಗಳು ಆಹಾರದ ಮೂಲಕ C ಜೀವಸತ್ವ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸದೆ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಪ್ರತಿದಿನಕ್ಕೆ 2500 kcalನಷ್ಟು ಬೇಕಾಗುವ ಮಾನವರಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯಕ್ಕೆ 2,300 ಮಿಲಿಗ್ರಾಂನಷ್ಟು C ಜೀವಸತ್ವದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರೈಮೇಟುಗಳ ಆಹಾರ ಕ್ರಮದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ (ಜೀನ್ ವಿಕೃತಿಯಾದಾಗ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರಮದಲ್ಲೇ) ಸ್ಟೋನ್ ಮತ್ತು ಪಾಲಿಂಗ್ ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ಕರ್ವಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಮಾತ್ರ RDA ದೃಢಪಡಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣವು ಸಾಕಾಗುವುದೇ ಹೊರತು ಸದೃಢ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗುವಷ್ಟು ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪಾಲಿಂಗ್ ಖಂಡಿಸಿದನು.

ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವವು ರಕ್ತಸಾರ ಯ‌ೂರಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಇಳಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಸಂಧಿವಾತಪ್ರಮಾಣ ತಗ್ಗಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಪಾತ್ರ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಅನೇಕ ಕಾಯಿಲೆ ಮತ್ತು ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವು ಬಹಳ ಪರಿಣಾಕಾರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉದ್ಧೇಶಿತ ಪ್ರಯೋಜನ ಸಾಧಿಸಲು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಬಾಯಿಯ ಮ‌ೂಲಕ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಅಭಿಧಮನಿಯೊಳಗೆ ಹಾಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.  ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ರೋಗಗಳೆಂದರೆ: ಸಾಮಾನ್ಯ ಶೀತ, ನ್ಯುಮೋನಿಯ, ಹಕ್ಕಿ ಜ್ವರ, SARS, ಹೃದ್ರೋಗ, AIDS, ಸ್ವಮಗ್ನತಾ ಭ್ರಾಂತಿ ಎಂಬ ಮನೋವಿಕಲತೆ,, ಅಲ್ಪ ವೀರ್ಯಾಣು , ವಯೋ ಸಂಬಂಧೀಕಪ್ಪುಕಲೆಯ ರಚನೆ, ತೀವ್ರತ ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಬಸಿರಿನ ನಂಜು, ಅಮೈಯೋಟ್ರೋಫಿಕ್ ಲ್ಯಾಟರಲ್ ಸ್ಕ್ಲೈರೋಸಿಸ್, ಅಸ್ತಮ, ಧನುರ್ವಾಯು, ಮತ್ತು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದು ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಶರೀರರದಲ್ಲಿನ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಮಟ್ಟದ ಪರಿಶೀಲನೆ
ಮ‌ೂತ್ರ, ರಕ್ತಸಾರ ಅಥವಾ ರಕ್ತ ಪ್ಲಾಸ್ಮದಲ್ಲಿನ C ಜೀವಸತ್ವದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಅಳತೆ ಮಾಡಲು ಸರಳ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು DCPIPಅನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವ ಮಟ್ಟವನ್ನಲ್ಲ. ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಅಂಶದ ಲಿಕ್ವಿಡ್‌ ಕ್ರೋಮಟೊಗ್ರಫಿಯ ಬಳಸಿ ದುಗ್ಧಕೋಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂಗಾಂಶ]]ಗಳಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವದ ಸಂಗ್ರಹ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಹುದು.

ರಕ್ತಸಾರ ಅಥವಾ ರಕ್ತದ ಪ್ಲಾಸ್ಮದಲ್ಲಿನ C ಜೀವಸತ್ವದ ಮಟ್ಟವು ಆಹಾರ ಕ್ರಮ ಬದಲಾದ ಹಾಗೆ ದಿನಕೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅಂಗಾಂಶಗಳೊಳಗಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವವು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಇದು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿನ ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಉತ್ತಮಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೂ, ಅಂತಹ ವಿವರಣಾತ್ಮಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಕೆಲವೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ತರಬೇತು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ, ಹಾಗೂ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯೋಗ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ.

ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮಗಳು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಡ್ಡಪರಿಣಾಮಗಳು
C ಜೀವಸತ್ವದ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಸೇವನೆಯು ಅಜೀರ್ಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ.

C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಆರೋಗ್ಯವಂತರಲ್ಲೂ ಅತಿಸಾರಕ್ಕೆ ಎಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ.  6 ಗ್ರಾಂಗಳಷ್ಟು ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು 29 ಶಿಶುಗಳಿಗೆ, ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿನ ಮತ್ತು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ವಯಸ್ಸಿನ 93 ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾಗೂ 20 ವಯಸ್ಕರಿಗೆ 1400 ದಿನಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಪ್ರಯೋಗವೊಂದರಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಐವರು ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಶಿಶುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಜಿನ ಕುರುಹು ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಹೊಟ್ಟೆ ತೊಳಸುವಿಕೆ, ವಾಂತಿ, ಭೇದಿ, ಮುಖದ ಕೆಂಪೇರುವಿಕೆ, ತಲೆನೋವು, ಆಯಾಸ, ಮತ್ತು ಗಾಢವಲ್ಲದ ನಿದ್ರೆ-ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿತ್ತು.  ಶಿಶುಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಸಾಲುಗುಳ್ಳೆಗಳು ಎದ್ದವು.

ಸಂಭಾವ್ಯ ಅಡ್ಡ-ಪರಿಣಾಮಗಳು
C ಜೀವಸತ್ವವು ಕಬ್ಬಿಣಾಂಶದ ಹೆಚ್ಚು ಹೀರುವುದರಿಂದ, ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕಬ್ಬಿಣಾಂಶದಿಂದ ನಂಜು ಉಂಟಾಗುವ ಅಪರೂಪದ ಹೀಮೊಕ್ರೊಮಾಟೊಸಿಸ್‌ನಂಥ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಕಬ್ಬಿಣಾಂಶ ಕಾಯಿಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಗ್ಲುಕೋಸ್-6-ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಡಿಹೈಡ್ರೋಜಿನೇಸ್ (G6PD) ಎಂಜೈಮ್‌ ಸಾಕಷ್ಟಿಲ್ಲದೆ ಬಳಲುವವರಿಗೆ ಆಕ್ಸಿಡೀಕಾರಕ ಅಂಶವಾದ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದರೆ ಹೀಮೊಲಿಟಿಕ್ ಅನೀಮಿಯ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.

C ಜೀವಸತ್ವದಿಂದ ಮ‌ೂತ್ರಪಿಂಡದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೊಂದು ನಂಬಿಕೆ ಬಹುಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ.ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಅಧಾರವೇನಿಲ್ಲ.
ಆದರೂ, ಮಿತಿಮೀರಿದ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಮ‌ೂತ್ರಪಿಂಡದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲಕ್ಕೂ ಮ‌ೂತ್ರಪಿಂಡದ ಕಲ್ಲಿಗೂ ಇರುವ ನಂಟೊಂದು ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿವೆ. ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವದ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಆಕ್ಸಲೇಟ್ ಸಂಗ್ರಹ ಹೆಚ್ಚಾದ ರೋಗಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ವರದಿಗಳಿವೆ. ಇವೆರಡರ ನಡುವಿನ ಸಂಭವನೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವವು ಕಾರ್ಪಸ್ ಲೂತಿಯಮ್‍‌ನಿಂದ ಪ್ರೊಜೆಸ್ಟೆರಾನ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗರ್ಭಧರಿಸಿದ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಇಲಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಅಧ್ಯಯನವು, ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಗರ್ಭಧರಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಆರಂಭದ ಕೆಲವು ವಾರಗಳವರೆಗೆ, ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುವ ಪ್ರೊಜೆಸ್ಟೆರಾನ್ಅನ್ನು ಕಾರ್ಪಸ್ ಲೂತಿಯಮ್‌ ಉತ್ಪತ್ತಿಮಾಡುತ್ತದೆ, ಪ್ಲಸೆಂಟಾ ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಕಾರ್ಪಸ್ ಲೂತಿಯಮ್‌ನ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ C ಜೀವಸತ್ವವು (1000+ ಮಿಗ್ರಾಂ) ಗರ್ಭಪಾತಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೊಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತ. ಮ‌ೂರನೇ ತಿಂಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂತಾನೇ ಗರ್ಭಪಾತಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುವ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮಾಣವು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, 'ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಗರ್ಭಪಾತವಾಗುವುದು ಎಂಬುದು ಆಧಾರ ರಹಿತ' ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅನೈಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಅಭ್ಯಾಸಬಲದ ಗರ್ಭಪಾತದಿಂದ ಭಯಗ್ರಸ್ತರಾದ 79 ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲಾದ ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಜಾವರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ (1943), ಬಯೋಫ್ಲೇವನೋಯ್ಡ್ ಮತ್ತು ಜೀವಸತ್ವ K ಒಂದಿಗೆ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ 33 ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಮ‌ೂರು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಗರ್ಭಪಾತವಾದರೂ 91%ನಷ್ಟು ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಜೀವಸತ್ವ ಪಡೆಯದ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ 46 ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಗರ್ಭಪಾತವಾಯಿತು.

C ಜೀವಸತ್ವದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪೂರೈಕೆಯು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿ, ಮೈಟೋಕಾಂಡ್ರಿಯನ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇಲಿ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಮಿತಿಮೀರಿದ ಬಳಕೆಯ ಆಕಸ್ಮಿಕ
ಈ ಹಿಂದೆ ಚರ್ಚಿಸಿದಂತೆ, C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಆಗಬಹುದಾದ ನಂಜು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ್ದು. ಇಲಿಗಳಲ್ಲಿ LD50 (ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ 50%ನಷ್ಟು ಸಾಯಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣ) ಪ್ರಮಾಣವು ಬಾಯಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವುದಾದರೆ ಪ್ರತೀ ಒಂದು ಕಿಲೋಗ್ರಾಂ ದೇಹ ತೂಕಕ್ಕೆ 11.9 ಗ್ರಾಂನಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಈಡಾಗುವಂಥ ಪ್ರಾಯೋಗಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆ[[ಯಿಂದಾಗಿ ಮಾನವರಲ್ಲಿನ LD50]] ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲಾಗಿಲ್ಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದಾಗಿ, LD50ಅನ್ನು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ವಿಷಕಾರೀ ಅಂಶವನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಆಂಶ ಇನ್ನೂ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ.

ನೈಸರ್ಗಿಕ ಮತ್ತು ತಯಾರಿಸಿದ ಆಹಾರದ ಮ‌ೂಲಗಳು

ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನೈಸಸರ್ಗಿಕ ಮ‌ೂಲಗಳೆಂದರೆ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಕಡು ಪ್ಲಮ್(=ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಕುಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹಣ್ಣು) ಮತ್ತು ಕಮು ಕಮು ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ಮಾಂಸದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯ‌ೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಿತ್ತಜನಕಾಂಗದಲ್ಲಿ, ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪಾನೀಯಗಳು, ಕ್ಯಾಪ್ಸೂಲ್‌ಗಳೊಳಗಿನ ಹರಳುಗಳು ಅಥವಾ ಕಾಳಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದು ಇವುಗಳ ಮುಖಾಂತರ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶವಾಗಿ ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು.

ಸಣ್ಣಕರುಳಿನಲ್ಲಿ ಸೋಡಿಯಮ್-ಅಯಾನು ಅವಲಂಬಿತ ವಾಹಕವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು C ಜೀವಸತ್ವವು ಹೀರಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಗ್ಲುಕೋಸ್-ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಮತ್ತು ಗ್ಲುಕೋಸ್-ಅಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಈ ಎರಡೂ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮ‌ೂಲಕವೂ ಇದು ಸಣ್ಣಕರುಳಿಗೆ ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣಕರುಳಿನಲ್ಲಿನ ಅಥವಾ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಶರ್ಕರಾಂಶವಿದ್ದರೆ ಇದರ ಹೀರುವಿಕೆ ತಗ್ಗುತ್ತದೆ.

ಸಸ್ಯ ಮ‌ೂಲಗಳು
ಸಸ್ಯಗಳು C ಜೀವಸತ್ವದ ಉತ್ತಮ ಮ‌ೂಲಗಳಾಗಿವೆ, ಸಸ್ಯಾಹಾರದಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರಮಾಣವು ಈ ಮುಂದೆ ಹೇಳುವವುಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿರುತ್ತದೆ: ಸಸ್ಯ ಪ್ರಭೇದ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣ, ಸಸ್ಯ ಬೆಳೆಯುವ ಹವಾಗುಣ, ಇದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸಮಯ, ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ರೀತಿ ಹಾಗೂ ತಯಾರು ಮಾಡುವ ವಿಧಾನಗಳು.

ಕೆಳಗಿನ ಕೋಷ್ಟಕವು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಹಸಿ ಸಸ್ಯ ಮ‌ೂಲಗಳಲ್ಲಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಂದಾಜನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹಸಿಯಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ (ಇದರಿಂದ C ಜೀವಸತ್ವದಂಥ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುಮಾಡುವುದು) ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಮಾಹಿತಿಯು ವ್ಯತ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಹೋಲಿಸಲು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ 100 ಗ್ರಾಂ ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ತರಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮಿಲಿಗ್ರಾಂಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಇದು ಹಲವಾರು ವಿಶ್ವಸನೀಯ ಮ‌ೂಲಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸರಿಸುಮಾರು ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿದೆ:
† 3 ಮ‌ೂಲಗಳ ಸರಾಸರಿ; ಒಣಗಿಸಿದ

ಪ್ರಾಣಿ ಮ‌ೂಲಗಳು

ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳು ತಾವೇತಾವಾಗಿ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕ  ಸಸ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳು C ಜೀವಸತ್ವದ ಮ‌ೂಲವಾಗಿವೆ.

C ಜೀವಸತ್ವವು ಪಿತ್ತಜನಕಾಂಗದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಮಾಂಸದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಮಾಂಸಾಹಾರ ಪಾಶ್ಚ್ಯಾತ್ಯರ ಆಹಾರ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿದ್ದು ಅದರಿಂದ ಜೀವಸತ್ವ ಸಿಕ್ಕೇಸಿಗುತ್ತದೆಂಬ ನಿಖರತೆ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಜನ್ಯ ಉತ್ಪನ್ನವು ‌ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಜೀವಸತ್ವದ ಮ‌ೂಲವಲ್ಲ.            C ಜೀವಸತ್ವವು ತಾಯಿಯ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕವಾಗಿದ್ದರೆ, ಹಸುವಿನ ಹಸಿ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ  ಅದರ ಪ್ರಮಾಣ ಅಲ್ಪವೂ, ಪಾಶ್ಚರೀಸಿಕರಿಸಿದ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. C ಜೀವಸತ್ವದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ಮ‌ೂತ್ರದ ಮ‌ೂಲಕ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಕೆಳಗಿನ ಕೋಷ್ಟಕವು ಪ್ರಾಣಿಜನ್ಯ ಆಹಾರದಲ್ಲಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ 100 ಗ್ರಾಂ ಆಹಾರದಲ್ಲಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮಿಲಿಗ್ರಾಂಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ:

ಆಹಾರ ತಯಾರಿಕೆ
C ಜೀವಸತ್ವವು ಕೆಲವು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಸಾಯನಿಕವಾಗಿ ವಿಭಜನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಬೇಯಿಸುವಾಗ ಇದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ವಿವಿಧ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮಾಣವು ಅವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುವ ತಾಪಮಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕುದಿಯುವ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಂಜೈಮ್‌ಗಳು ಬಹು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾಶಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದಾಗ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮಾಣವು 60%ನಷ್ಟು ತಗ್ಗುತ್ತದೆ. ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಬೇಯಿಸುವುದರಿಂದ ಅದರಲ್ಲೂ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸುವುದರಿಂದ ವಿಭಜನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ವೇಗ ವರ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಆಹಾರವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರನ್ನು ಸೋಸಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದಾಗಲೂ C ಜೀವಸತ್ವದ ಮಟ್ಟವು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಬಸಿದು ತೆಗೆದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಸತ್ವ ಕರಗಿರುತ್ತದೆ. ಸತ್ವಭರಿತ ನೀರನ್ನು ಚೆಲ್ಲಲಾಗುವುದರಿಂದ ಅಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣ ದಕ್ಕದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, C ಜೀವಸತ್ವವು ಎಲ್ಲಾ ತರಕಾರಿಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಒಸರಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬೇರೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬ್ರಾಕಲಿ(=ಒಂದು ಬಗೆಯ ಹೂಕೋಸು)ಯು ಹೆಚ್ಚು ಜೀವಸತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ರೆಫ್ರಿಜರೇಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುವುದರಿಂದ ಅವು ಪ್ರಮುಖ ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.

C ಜೀವಸತ್ವದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪೂರೈಕೆಗಳು

ಆಹಾರದ ಮೂಲಕ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು  ಸೇವಿಸುವುದು  ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದೆ. ಕ್ಯಾಪ್ಲೆಟ್‌ಗಳು, ಗುಳಿಗೆಗಳು, ಕ್ಯಾಪ್ಸೂಲ್‌ಗಳು, ಕುಡಿಯುವ ಮಿಶ್ರಣಗಳು, ಹಲವು-ಜೀವಸತ್ವ ಸಂಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆಕ್ಸಿಡೀಕಾರಕ-ವಿರೋಧಿ ಸಂಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹರಳಿನಾಕಾರಮೊದಲಾದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಕ್ವೆರ್ಸೆಟಿನ್, ಹೆಸ್ಪರಿಡಿನ್ ಮತ್ತು ರುಟಿನ್‌ನಂತಹ ಬಯೋಫ್ಲವನೋಡ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಯೋಜನೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿಯ‌ೂ ಇರುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ವ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವಂಥ ಗುಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಪ್ಸೂಲ್‌ಗಳೂ ಇವೆ. 25 ಮಿಗ್ರಾಂನಿಂದ 1500 ಮಿಗ್ರಾಂನಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದವರೆಗೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 300 ಗ್ರಾಂನಿಂದ 1 ಕೆಜಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸೀಸೆಗಳಲ್ಲಿ  C ಜೀವಸತ್ವದ (ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ) ಸಣ್ಣ ಹರಳಿನ ಹುಡಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.(ಒಂದು ಟೀ ಚಮಚ ಹರಳಿನಲ್ಲಿ  5,000 ಮಿಗ್ರಾಂಗೆ ಸಮನಾದ C ಜೀವಸತ್ವ ಇರುತ್ತದೆ.)

ಕೃತಕ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಕಾರಗಳು
C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಗ್ಲುಕೋಸ್‌ನಿಂದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು. 1930ರಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ರೈಚ್‌ಸ್ಟೈನ್ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಿಣ್ವನಜ (=ಫರ್ಮೆಂಟೇಶನ್) ಪೂರ್ವದ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಾಸಾಯನಿಕ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡು-ಹಂತಗಳುಳ್ಳ ಆಧುನಿಕ ಫರ್ಮೆಂಟೇಶನ್ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು 1960ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ  ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಮುಂದೊದಗುವ ರಾಸಾಯನಿಕ ಹಂತಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಫರ್ಮೆಂಟೇಶನ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು. ಎರಡೂ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಗ್ಲುಕೋಸ್‌ನಿಂದ ಸರಿಸುಮಾರು 60%ನಷ್ಟು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತವೆ.

ಗ್ಯಾಲಕ್ಟೋಸ್‌ನಿಂದ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಫರ್ಮೆಂಟೇಶನ್ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜನೆ ಮಾಡುವ ಯೀಸ್ಟ್‌ ತಳಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಕೋಟಿಶ್ ಕ್ರಾಪ್ ರಿಸರ್ಚ್ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿದೆ.ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಮಾಡುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದೆ.

ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರಸ್ತುತ C ಜೀವಸತ್ವದ ವಾರ್ಷಿಕ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು ಸುಮಾರು 110,000 ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟಿದೆ.
BASF/ಟಕೇಡ, DSM, ಮರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಪೀಪಲ್ಸ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಚೀನಾದ ಚೀನಾ ಫಾರ್ಮಸಿಟಿಕಲ್ ಗ್ರೂಪ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ ಮೊದಲಾದವು ಪ್ರಮುಖ ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು. US ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಉತ್ಪಾದಕರಿಗಿಂತಲೂ ಅಗ್ಗದ ದರದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಚೀನಾ, ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಧಿಕ C ಜೀವಸತ್ವ ಪೂರೈಸುವ ಪ್ರಮುಖ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಲಿದೆ. 2008ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ದರ ಸಮರದ ಪ್ರಬಲ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಒಡ್ಡಿದ್ದು ಸ್ಕೋಟ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್‌ನ DSM ಕಾರ್ಖಾನೆಯೊಂದು ಮಾತ್ರ. ಮ‌ೂಲಭೂತ ಆಹಾರದ ದರ ಹೆಚ್ಚಾದುದರಿಂದ ಹಾಗೂ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಕ್ರೀಡೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದಿಮೆಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿದುದರ ಫಲವಾಗಿ ಬೀಜಿಂಗ್ ಹತ್ತಿರದ ಶಿಜಿಯಾಜ್ವಂಗ್‌ನಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಸ್ಥಗಿತವಾಗುವ ಸಂಭವಗಳು ಕಾಣಿಸಿದ್ದರಿಂದ, 2008ರಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವದ ದರವು ತೀವ್ರ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು.

ಆಹಾರದ ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶ ವರ್ಧನೆ
ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‍‌ನಿಂದ ಆಹಾರದ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ವರ್ಧಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಲ್ತ್ ಕೆನಡಾ, 2005, ಎಂಬ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಲವಣ ಮತ್ತು ಜೀವಸತ್ವಗಳ ಸೇರಿಸುವುದರ ಪರಿಣಾಮ ಕುರಿತು ಮೌಲ್ಯ ಮಾಪನ ಮಾಡಿದೆ. ಹೆಲ್ತ್ ಕೆನಡಾವು ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್ಅನ್ನು ‘ಅಪಾಯ ವಿಭಾಗದ A ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶ’ ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸಿದೆ. ಇದರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಸೇವನೆಯು ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶ ಭರಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಿತಿ ಇದೆ' ಮಿತಿಮೀರಿದ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಆರೋಗ್ಯ ಸುರಕ್ಷತೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ,ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಭೀರ ಗಂಡಾಂತರ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಭವವೂ ಇಲ್ಲ. C ಜೀವಸತ್ವದ ಮ‌ೂಲ ಎಂದು ಆಹಾರವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದರೆ  ಕನಿಷ್ಠ 3 ಮಿಗ್ರಾಂ ಅಥವಾ RDIಯ 5%ನಷ್ಟು ಹಾಗೂ "ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮ‌ೂಲ" ಎನ್ನಲು ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟ 12 ಮಿಗ್ರಾಂ (RDIಯ 20 %ನಷ್ಟು ) ಇರಬೇಕೆಂದು ಹೆಲ್ತ್ ಕೆನಡಾ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದೆ.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗಾಗಿ

ಪುಸ್ತಕಗಳು

 ಮೋನೊಗ್ರಾಫ್ - ಸಂಪುಟಗಳು I, II, III.

ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು

 
  — "ಲಿಪೊಪ್ರೋಟೀನ್ ಬಂಧಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುವ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಆಸ್ಕೋರ್ಬೇಟ್‌ನಿಂದ ಹೃದಯನಾಳದ ರೋಗದ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆ(a)", ಅನ್ವೇಷಕರು: ಮ್ಯಾಥಿಯಸ್ W. ರ‌್ಯಾತ್ ಮತ್ತು ಲಿನಸ್ C. ಪಾಲಿಂಗ್
 C ವಿಟಮಿನ್ - ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್ ಫುಡ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್ಸ್ ಏಜೆನ್ಸಿ
 
 C ವಿಟಮಿನ್ ರಿಕ್ವೈರ್ಮೆಂಟ್ಸ್: ಆಪ್ಟಿಮಲ್ ಆರೋಗ್ಯ ಬೆನಿಫಿಟ್ಸ್ vs ಓವರ್‌ಡೋಸ್ — ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಸಮರ್ಥನೆ ನೀಡುವ ಸೈಟ್
C ವಿಟಮಿನ್ ಮಾಹಿತಿ U.S. ಮೆಡ್‌ಲೈನ್‌ಪ್ಲಸ್ ಹೆಲ್ತ್ ಇನ್ಫೋರ್ಮೇಶನ್

ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರ
ಆಹಾರ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿಗಳು
ಆಹಾರಕ್ರಮದ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣ-ವಿರೋಧಿಗಳು
ಇಂಗಾಲದ ಆಮ್ಲಗಳು
ಆರ್ತೊಮೋಲಿಕ್ಯುಲಾರ್ ಔಷಧಿ
ಆಮ್ಲಜನಕ ಹೆಟಿರೊಸೈಕಲ್ಸ್
ಶರ್ಕರ ಆಮ್ಲಗಳು
ಜೀವಸತ್ವಗಳು
ಸಹ-ಎಂಜೈಮ್‌‌ಗಳು
ಉಪಶಾಮಕ-ಪ್ರತಿರೋಧಕಗಳು