ಆಂತ್ರೋಪಾಲಜಿ

ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ಅಧ್ಯಯನವಾಗಿದೆ ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಮಾನವ ನಡವಳಿಕೆಯ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಗಳು ಕಳೆದ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ.     ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ    ಸಮಾಜಗಳ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಭಾಷೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಜೈವಿಕ ಅಥವಾ ದೈಹಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ    ಮಾನವರ ಜೈವಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತದೆ. 

ಪುರಾತತ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರವು ದೈಹಿಕ ಪುರಾವೆಯ ತನಿಖೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾನವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಒಂದು ಶಾಖೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಯೂರೋಪ್ನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಅದರ ಸ್ವಂತ ಹಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಇತರ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಭಾಗಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಇತಿಹಾಸದಂತೆ.

ಮೂಲ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ 

ಅಮೂರ್ತವಾದ ನಾಮಪದ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಮೊದಲು ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.   ಇದರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಬಳಕೆಯು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನವೋದಯ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಹಂಡ್ಟ್ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟೊ ಕ್ಯಾಸ್ಮನ್ ಅವರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.  ಅವರ ಹೊಸ ಲ್ಯಾಟಿನ್   ಪಡೆದ ತುಲನೆ ರೂಪಗಳು ಆಫ್ ಗ್ರೀಕ್ (ಪದಗಳನ್ನು ánthrōpos   , " ಮಾನವ ") ಮತ್ತು ಲೋಗೊಸ್ (   , " ಅಧ್ಯಯನ ").  (ಇದರ ಗುಣವಾಚಕ ರೂಪವು ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್ನ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.)  ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರಾಯಶಃ ಫ್ರೆಂಚ್   , 18 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ.   

1647 ರಲ್ಲಿ, ಕೋಪನ್ ಹ್ಯಾಗನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಾದ ಬಾರ್ಥೊಲಿನ್ಸ್,  ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ  ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ:  

ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ವಿರಳವಾದ ಬಳಕೆಯು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು, 1839 ರಲ್ಲಿ ಎಟಿಯೆನ್ ಸೆರೆಸ್ನ ಬಳಕೆಯು ಹೋಲಿಕೆಯ ಅಂಗರಚನಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅಥವಾ ಪ್ಯಾಲೆಯಂಟಾಲಜಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕುರ್ಚಿಯ ಸೃಷ್ಟಿ 1850 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಆಫ್ ನ್ಯಾಚುರಲ್ ಹಿಸ್ಟರಿ (ಫ್ರಾನ್ಸ್) ನಲ್ಲಿ ಜೀನ್ ಲೂಯಿಸ್ ಆರ್ಮಂಡ್ ಡಿ ಕ್ವಾಟ್ಫೇಜೇಜ್ ಡಿ ಬ್ರಿಯಾವ್ ಅವರಿಂದ .  ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಹಲವಾರು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ರಚನೆಯಾಗಿವೆ.  1839 ರಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಎಥ್ನಾಲಜಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೊಸೈಟೆ ಎಥ್ನೋಲೋಜಿಕ್ ಡಿ ಪ್ಯಾರಿಸ್ .  ಇದರ ಸದಸ್ಯರು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿ-ವಿರೋಧಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು.  1848 ರಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಫ್ರಾನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ರದ್ದುಮಾಡಿದಾಗ ಸೊಸೈಟಿಯನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಯಿತು. 

ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಎಥ್ನೊಲಾಜಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಮೆರಿಕನ್ ಎಥ್ನಾಲಜಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿಯನ್ನು 1842 ರಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು, ಅಲ್ಲದೆ 1843 ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ನ ಎಥ್ನೊಲಾಜಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು , ಇದು ಅಬೊರಿಜಿನ್ಸ್ 'ಪ್ರೊಟೆಕ್ಷನ್ ಸೊಸೈಟಿಯ ವಿಘಟನೆಯ ಗುಂಪೊಂದು.   ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಉದಾರವಾದಿ, ಗುಲಾಮಗಿರಿ ಮತ್ತು ಮಾನವ-ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿದ್ದರು.  ಅವರು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. 

ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಹಿಂದಿನ 19 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ತುಲನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನಗಳ ಬೌದ್ಧಿಕ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಾಗಿವೆ.  ಅಂಗರಚನಾಶಾಸ್ತ್ರ , ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ , ಮತ್ತು ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರದಂಥ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತಿಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಷಯ ವಿಷಯಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳ ಹೋಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಭಾಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ಮಾರ್ಗಗಳ ನಡುವಿನ ಹೋಲಿಕೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅಥವಾ ಕಾನೂನುಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅನುಮಾನಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿವೆ.   ಅವರಿಗೆ, ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಾರ್ವಿನ್ ನ ದಿ ಆರಿಜನ್ ಆಫ್ ಸ್ಪೀಷೀಸ್ ಅವರು ಶಂಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಆಗಿತ್ತು.  ಡಾರ್ವಿನ್ ಸ್ವತಃ ಅವರು ಕಂಡದ್ದು ಜಾತಿಗಳ ಹೋಲಿಕೆ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಆಗಮಿಸಿದ ಬೆಳೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ. 

1850 ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಡಾರ್ವಿನ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಲೇಸ್ ವಿಕಾಸವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದರು.  ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತರುವಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣದ ವಿಪರೀತ ಸಂಭವಿಸಿದೆ.  1859 ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾರಿಸ್ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭೇಟಿಯಾದ ಸೊಸೈಟೆ ಡಿ ಅಂಥ್ರೊಪೊಲೊಜಿ ಡಿ ಪ್ಯಾರಿಸ್ , ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಮಾಜಗಳ ಮೊದಲ ರೂಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ಯಾರಿಸ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ ಬ್ರೋಕಾ ಸೊಸೈಟೆ ಡಿ ಬಯೋಲಾಜಿ ಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು.     ಅವರು ಡಾರ್ವಿನ್ನನ್ನು ಓದಿದಾಗ, ಅವರು ಟ್ರಾನ್ಸ್ಮಿಸ್ಮೆಗೆ ತಕ್ಷಣ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಿಕಸನವಾದವು .   ಅವರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಈಗ "ಮಾನವ ಗುಂಪಿನ ಅಧ್ಯಯನ, ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅದರ ವಿವರಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ".  

ಬ್ರೊಕಾ, ಇಂದು ನರಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಮಾತಿನ ರೋಗಲಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು.  ಅವರು ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲು ಬಯಸಿದರು, ಇದು ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದವು.  ಅವರು ಮಾನವ ಮೆದುಳಿನ ಭಾಷಣ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು, ಇಂದು ಅವನ ನಂತರ ಬ್ರೋಕಾದ ಪ್ರದೇಶ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.  ಅವರ ಆಸಕ್ತಿಯು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜೈವಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿತ್ತು , ಆದರೆ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಪಡೆದ ಜರ್ಮನ್ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಥಿಯೋಡರ್ ವೇಯ್ಟ್ಜ್ ಅವರು ಆರು-ಸಂಪುಟಗಳ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಷಯವಸ್ತುವನ್ನು ಪಡೆದರು , ಡೈ ಆಂಥ್ರೋಪೋಲೋಯಿ ಡೆರ್ ನಟುರ್ವಾಲ್ಕರ್ , 1859-1864.  ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ "ದಿ ಆಂಥ್ರೊಪಾಲಜಿ ಆಫ್ ಪ್ರಿಮಿಟಿವ್ ಪೀಪಲ್ಸ್" ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಯಿತು.  ಕೊನೆಯ ಎರಡು ಸಂಪುಟಗಳನ್ನು ಮರಣಾನಂತರ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಯಿತು. 

ವೇಟ್ಜ್ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು "ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವರೂಪದ ವಿಜ್ಞಾನ" ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ.  ಸ್ವಭಾವತಃ ಅವರು "ದೈವಿಕ ಉಸಿರು" ಯಿಂದ ಅನಿಮೇಟ್ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷಯ ಎಂದರ್ಥ;  ಅಂದರೆ, ಅವರು ಒಂದು ಅನಿಮ್ಯಾಸ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದರು.  ಬ್ರೊಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ನಂತರ, ವೈಟ್ಜ್ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೊಸ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ, ಇದು ಇತರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ "ಅವನಿಗೆ ಹತ್ತಿರದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ" ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ತುಲನಾತ್ಮಕ ದೇಹರಚನೆ, ಶರೀರವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಅವರು ಹೋಲಿಕೆಯ ಡೇಟಾ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.   ನಾಗರಿಕತೆಯ ಇತಿಹಾಸ, ಜೊತೆಗೆ ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೋಲಿಕೆಗೆ ತರಬೇಕು.  ಜಾತಿಗಳು, ಮನುಷ್ಯ, ಒಂದು ಏಕತೆ, ಮತ್ತು "ಒಂದೇ ಮನುಷ್ಯನ ಚಿಂತನೆಯ ನಿಯಮಗಳು ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತವೆ" ಎಂದು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಭಾವಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.  

ವೇಟ್ಜ್ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರು.  1863 ರಲ್ಲಿ ಪರಿಶೋಧಕ ರಿಚರ್ಡ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಬರ್ಟನ್ ಮತ್ತು ಭಾಷಣ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಜೇಮ್ಸ್ ಹಂಟ್ ಲಂಡನ್ನ ಎಥ್ನೊಲಾಜಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದರು , ಆಂಥ್ರೊಪೊಲಾಜಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿ ಆಫ್ ಲಂಡನ್ ಅನ್ನು ರಚಿಸಿದರು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕೇವಲ ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಸ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ 2 ನೇ ಸಮಾಜವು ಇದು.  ಫ್ರೆಂಚ್ ಸೊಸೈಟಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು, ಆದರೂ ಬ್ರೋಕಾ ಅಲ್ಲ.  ತನ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಹೊಸ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೊದಲ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ, ದ ಆಂಥ್ರೊಪೊಲಾಜಿಕಲ್ ರಿವ್ಯೂನಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿತವಾಗಿ, ಹಂಟ್ ವೇಟ್ಜ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದರು, ಅವರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರಮಾಣಿತವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು.   ಮೊದಲ ಸಹಚರರಲ್ಲಿ ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಬರ್ನೆಟ್ ಟೈಲರ್ , ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಂಶೋಧಕ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದರ ಆಲ್ಫ್ರೆಡ್ ಟೈಲರ್ , ಭೂವಿಜ್ಞಾನಿ.  ಹಿಂದೆ ಎಡ್ವರ್ಡ್ ತನ್ನನ್ನು ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞೆ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದ; ತರುವಾಯ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ. 

ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು: ಮ್ಯಾಟ್ರಿಡ್ನ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಸೊಸೈಟಿ (1865), 1902 ರಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕನ್ ಆಂಥ್ರೊಪೊಲಾಜಿಕಲ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ , ವಿಯೆನ್ನಾದ ಆಂಥ್ರೊಪೊಲಾಜಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿ (1870), ಇಟಾಲಿಯನ್ ಸೊಸೈಟಿ ಆಫ್ ಆಂಥ್ರೊಪೊಲಾಜಿ ಅಂಡ್ ಎತ್ನಾಲಜಿ (1871), ಮತ್ತು ತರುವಾಯ ಅನೇಕರು.  ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ವಿಕಸನಕಾರರಾಗಿದ್ದವು.  ವಿಕಸನವಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅವರ ವಿರೋಧಿ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ರುಡಾಲ್ಫ್ ವಿರ್ಚೋರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಂಥ್ರೊಪೊಲಾಜಿ, ಎತ್ನೋಲಜಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಹಿಸ್ಟರಿ (1869) ಎಂಬ ಬರ್ಲಿನ್ ಸೊಸೈಟಿಯು ಒಂದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಅಪವಾದವಾಗಿದೆ.  ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲ, ಅವರು ಡಾರ್ವಿನ್ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅಡಿಪಾಯ ಕೊರತೆ ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. 

19 ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಮಾಜಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಘಗಳ ಒಂದು ಪ್ರಸರಣವು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮದೇ ಆದ ನಿಯತಕಾಲಿಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸದಸ್ಯತ್ವ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು.  ಪ್ರಮುಖ ಸಿದ್ಧಾಂತಿಗಳು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವರು.  ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಠ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಓಸ್ಮೋಸಿಸ್ನ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅವರು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು.  1898 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಮೇರಿಕನ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಫಾರ್ ದಿ ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ಮೆಂಟ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್ 13 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ 48 ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪಠ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.  75 ಬೋಧನಾ ವಿಭಾಗದ ಸದಸ್ಯರು ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಹೆಸರಿನ ಇಲಾಖೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.  

20 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಅಂಕಿ-ಅಂಶವು ಪ್ರಪಂಚದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದೆ.  ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಉಪವಿಭಾಗಗಳಿಂದ ಡಜನ್ಗಟ್ಟಲೆವರೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ.  ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ, ಮಾನವ ವಿಜ್ಞಾನದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ತಂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸುವುದು, ಬಂದಿದೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಮಾಧಿ ಬಲಿಪಶುಗಳ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯು ಫಾರೆನ್ಸಿಕ್ ಪುರಾತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ.  ಸಂಸ್ಥೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.  ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಸಹಕಾರವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಒಂದು ಜಾಲ ", ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಶ್ವ ಕೌನ್ಸಿಲ್ (WCAA), ಪ್ರಸ್ತುತ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಡಜನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.  

19 ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 20 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಂಜ್ ಬೋವಾಸ್ ಮತ್ತು ಬ್ರೊನಿಸ್ಲಾ ಮಲಿನೋವ್ಸ್ಕಿ ಅವರ ಕೆಲಸದಿಂದ, ಯು.ಎಸ್ನಲ್ಲಿನ ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು <i id="mwdQ">ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ</i> ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಇತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನ -ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹೋಲಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಸಂದರ್ಭದ ಆಳವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ-ವೀಕ್ಷಣೆ ಅಥವಾ ಅನುಭವದ ಇಮ್ಮರ್ಶನ್ನಲ್ಲಿ ಇದು ಮಹತ್ವ ನೀಡುತ್ತದೆ.  ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಪೇಕ್ಷತಾವಾದ , ಪೌರಾಣಿಕತೆ , ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದೆ.   19 ನೇ-ಶತಮಾನದ ಜನಾಂಗೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿರುದ್ಧ ಬೋವಾಸ್ನ ವಾದಗಳು , ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ವಿಮೋಚನೆಯ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಮೀಡ್ನ ವಕಾಲತ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ, ವಸಾಹತಿನ ನಂತರದ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಪ್ರಸಕ್ತ ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆಯ ಉತ್ತೇಜನಕ್ಕೆ ಇದು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ.  ಎಥ್ನೋಗ್ರಫಿ ಅದರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸಂಶೋಧನಾ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ.    

ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ.  ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ 20 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಂಜ್ ಬೋವಾಸ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು ಕ್ಷೇತ್ರ ವಿಧಾನಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: <i id="mwhw">ಜೈವಿಕ</i> ಅಥವಾ <i id="mwiA">ದೈಹಿಕ</i> ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ; <i id="mwig">ಸಾಮಾಜಿಕ</i> , <i id="mwjA">ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ</i> ಅಥವಾ <i id="mwjg">ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ</i> ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ; ಮತ್ತು ಪುರಾತತ್ತ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರ ; ಜೊತೆಗೆ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ .  ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತವೆ ಆದರೆ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಧಾನಗಳು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. 

ಸಾಗರೋತ್ತರ ವಸಾಹತುಗಳೊಂದಿಗಿನ ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಬಳಸಿದವು (1783 ರಲ್ಲಿ ಆಡಮ್ ಎಫ್. ಕೊಲ್ಲರ್ ಅವರಿಂದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದ).  ಇದನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾದ ವಿಶ್ವದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Fields 
ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಮಾನವೀಯತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಜಾಗತಿಕ ಶಿಸ್ತುಯಾಗಿದೆ.  ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ, ಹೋಮೋ ಸೇಪಿಯನ್ಸ್ನ ಮೂಲ ಮತ್ತು ವಿಕಸನ, ಮಾನವನ ಭೌತಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು, ಮಾನವ ನಡವಳಿಕೆ , ವಿವಿಧ ಗುಂಪುಗಳ ಮಾನವರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು, ಹೋಮೋ ಸೇಪಿಯನ್ಸ್ನ ವಿಕಸನೀಯ ಭೂತಕಾಲವು ಅದರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಿದೆ, ಮಾನವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಘರ್ಷಣೆಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಿಂದ    ಆರಂಭಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಗ್ರೀಸ್ ಮತ್ತು ಪರ್ಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಗಮನಿಸಬಹುದಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿತು.    ಹಾಗೆಯೇ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಹಲವಾರು ಹೊಸ (20 ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ) ಜ್ಞಾನಗ್ರಹಣ ವಿಜ್ಞಾನ ,  ಜಾಗತಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಜನಾಂಗೀಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳಂತಹ ಅಂತರಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ. 

ಕ್ಲಿಫರ್ಡ್ ಗೀರ್ಟ್ಜ್ ಪ್ರಕಾರ, 
 
ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ರಚನಾತ್ಮಕವಾದಿ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ಸಮಾಜಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.  1970 ಮತ್ತು 1990 ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಇತ್ತು ಜ್ಞಾನಮೀಮಾಂಸೆ ಶಿಫ್ಟ್ ದೂರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೈಕ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಶಿಸ್ತು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ.     ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಂತರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದಿತು.  ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಪುರಾತತ್ತ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೈಕ ಪ್ರಮಾಣವಾದಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿತ್ತು.  ಜ್ಞಾನಮೀಮಾಂಸೆಯ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದಾಗಿ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ನಾಲ್ಕು ಉಪ-ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಕಳೆದ ಹಲವು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. 

ಸಾಮಾಜಿಕ- ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ತತ್ವಗಳ ಅಕ್ಷಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ.  ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಜನರು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಪಂಚದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವ ಬಹುದ್ವಾರಿ ಮಾರ್ಗಗಳ ತುಲನಾತ್ಮಕ ಅಧ್ಯಯನವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಅಧ್ಯಯನವಾಗಿದೆ.   ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ , ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ (ಒಬ್ಬರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸ್ವಯಂ ಮತ್ತು ಗುಂಪಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತದೆ, ಜನರ ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು, ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ), ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ.   ಅದರಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇತರರು ಮತ್ತು ಇತರ ಜನಸಂಖ್ಯೆ (ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು, ಉಪಗುಂಪುಗಳು, ಭಿನ್ನಮತೀಯರು, ಇತ್ಯಾದಿ.  ).  ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ವೇಗದ ಭಿನ್ನತೆಯಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಈ ವಿಭಾಗಗಳು ಗಣನೀಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತವೆ. 

ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ಭಾಗಶಃ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಪೇಕ್ಷತಾವಾದದಿಂದ , ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಇತರ ಸಮಾಜಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನದ ಮೂಲಕ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.   ಇತರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಧ್ಯ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡರೇಟ್ ಕಡಿತವಾದ.   ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ .  ಎಥ್ನೋಗ್ರಫಿ ಒಂದು ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗೀಯ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಎಥ್ನಾಗ್ರಫಿಕ್ ಏಕರೂಪ .  ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಿ, ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರವು ಒಂದು ಸಮುದಾಯ ಅಥವಾ ಇತರ ಸಂಶೋಧನಾ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಪಲ್ಲಟವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ.  ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಭೂತ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ವೀಕ್ಷಣೆ ಒಂದು.   ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಹೋಲಿಕೆ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.  ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ-ವೀಕ್ಷಣೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಎಮಿಕ್ನಿಂದ (ಪರಿಕಲ್ಪನಾ, ವರ್ಸಸ್ ಎಟಿಕ್ , ಅಥವಾ ತಾಂತ್ರಿಕ) ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು. 

ರಕ್ತಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಘಟನೆಯ ಅಧ್ಯಯನವು ಸಾಮಾಜಿಕ -ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ರಕ್ತಸಂಬಂಧವು ಮಾನವ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿದೆ .  ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರವು ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘಟನೆ , ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಂಘರ್ಷದ ರೆಸಲ್ಯೂಶನ್, ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ವಿನಿಮಯದ ಮಾದರಿಗಳು, ವಸ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ, ಲಿಂಗ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಜನಾಂಗೀಯತೆ, ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕತೆ, ಧರ್ಮ, ಪುರಾಣ, ಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ, ಸಂಗೀತ, ಪೋಷಣೆ, ಮನರಂಜನೆ, ಆಟಗಳು, ಆಹಾರ, ಉತ್ಸವಗಳು ಮತ್ತು ಭಾಷೆ (ಇದು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ವಸ್ತು). 

ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರೀಕೃತ (ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣಗೊಂಡ) ವೆಸ್ಟ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಾದ್ಯಂತ ಹೋಲಿಕೆ ವಿಧಾನದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.  ವಿಶ್ವ ಸಮಾಜಗಳ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್ ಕ್ರಾಸ್-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾದರಿ (ಎಸ್ಸಿಸಿಎಸ್)  ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು : 
Pages with unreviewed translations