ಡೆಕ್ಕನ್ ಮುಳ್ಳಿನ ಕುರುಚಲು ಕಾಡುಗಳು

ಡೆಕ್ಕನ್ ಮುಳ್ಳಿನ ಕುರುಚಲು ಕಾಡುಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಕ್ಸೆರಿಕ್ ಪೊದೆ ಸಸ್ಯ ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಉಷ್ಣವಲಯದ ಒಣ ಪತನಶೀಲ ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ತುಣುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ. ಈಗ ಸಸ್ಯವರ್ಗವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಮುಳ್ಳು ಪೊದೆಗಳ ರೀತಿಯ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇವುಗಳು ಸಣ್ಣ ಕಾಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ, ಕವಲೊಡೆಯುವ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ಪೈನಿ ಮತ್ತು ಜೆರೋಫೈಟಿಕ್ ಪೊದೆಗಳು ಮತ್ತು ಒಣ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು, ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ತೆರೆದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ಭಾರತೀಯ ಬಸ್ಟರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಮೃಗದ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಇವುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಹುಲಿಗಳಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೩೫೦ ಜಾತಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉಳಿದಿರುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವು ಅತಿಯಾಗಿ ಮೇಯಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಕಳೆಗಳಿಂದ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ವನ್ಯಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಹಲವಾರು ಸಣ್ಣ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಿವೆ. ಈ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿನ ಮರಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ 
ಈ ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶವು ಡೆಕ್ಕನ್ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಯ ಅರೆ-ಶುಷ್ಕ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ತೆಲಂಗಾಣ, ಕರ್ನಾಟಕ, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಉತ್ತರ ಪ್ರಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆವಾಸ ಸ್ಥಾನದ ಸಣ್ಣ ತೇಪೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ತೆರವುಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹವಾಮಾನ 
ವಾರ್ಷಿಕ ಮಳೆಯು ೭೫೦ ಮಿಲಿಮೀಟರ್ ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನವೆಂಬರ್ ನಿಂದ ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಮಳೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಾಪಮಾನವು ೪೦ ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ ಅನ್ನು ಮೀರುತ್ತದೆ.

ಸಸ್ಯರಾಶಿ
ಇಂದು ಉಳಿದಿರುವ ಅರಣ್ಯವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಮುಳ್ಳಿನ ಪೊದೆಗಳು,  ಮತ್ತು ಮೂಲ ಸಸ್ಯವರ್ಗದ ತೇಪೆಗಳು, ಉಷ್ಣವಲಯದ ಒಣ ಎಲೆಯುದುರುವ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಸಹ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. 

ದಕ್ಷಿಣ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಮುಳ್ಳಿನ ಕುರುಚಲು ಕಾಡುಗಳು ತೆರೆದ, ಕಡಿಮೆ ಸಸ್ಯವರ್ಗವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಮರಗಳು ೬-೯ ಮೀಟರ್ ವರೆಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹುಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸೊಪೊಗನ್ ಫುಲ್ವಸ್, ಹೆಟೆರೊಪೊಗಾನ್ ಕಂಟೊರ್ಟಸ್, ಎರೆಮೊಪೊಗಾನ್ ಫೊವೊಲಾಟಸ್, ಅರಿಸ್ಟಿಡಾ ಸೆಟೇಸಿಯಾ ಮತ್ತು ಡಾಕ್ಟಿಲೋಕ್ಟೇನಿಯಮ್ ಜಾತಿಗಳು ಸೇರಿವೆ.

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿನ ಮುಳ್ಳಿನ ಕುರುಚಲು ಕಾಡುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದು ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪೈನಿ ಮತ್ತು ಜೆರೋಫೈಟಿಕ್ ಜಾತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪೊದೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿನ ಸಸ್ಯವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಸಸ್ಯ ಪ್ರಭೇದಗಳೆಂದರೆ ಅಕೇಶಿಯ ಜಾತಿಗಳು, ಬಾಲನೈಟ್ಸ್ ರಾಕ್ಸ್‌ಬರ್ಗಿ, ಕಾರ್ಡಿಯಾ ಮೈಕ್ಸಾ, ಕ್ಯಾಪ್ಪರಿಸ್ ಎಸ್‌ಪಿಪಿ., ಪ್ರೊಸೊಪಿಸ್ ಎಸ್‌ಪಿಪಿ., ಅಜಾಡಿರಾಚ್ಟಾ ಇಂಡಿಕಾ, ಕ್ಯಾಸಿಯಾ ಫಿಸ್ಟುಲಾ, ಡಯೋಸ್ಪೈರೋಸ್ ಕ್ಲೋರೊಕ್ಸಿಲಾನ್, ಕ್ಯಾರಿಸ್ಸಾ ಕಾರಂಡಾಸ್ ಮತ್ತು ಫೋನಿಕ್ಸ್.  ಈ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಇತರ ಸಸ್ಯಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.

ಈ ಪ್ರದೇಶವು  ಒಣ, ಬಂಡೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಆಗಿದ್ದು, ಯುಫೋರ್ಬಿಯಾ ಜಾತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಪೊದೆಸಸ್ಯದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆ.  ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಣ್ಣ ಮಾನ್ಸೂನ್ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಹುಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. 

ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಈ ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶದ ಭಾಗಗಳು ಕಡಿಮೆ ಮಳೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಈ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿನ ಸಸ್ಯವರ್ಗವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಕೇಶಿಯ ಪ್ಲಾನಿಫ್ರಾನ್‌ಗಳ ತೆಳುವಾಗಿ ಹರಡಿರುವ ಮುಳ್ಳಿನ ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಛತ್ರಿ-ಆಕಾರದ ಕಿರೀಟಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. 

ಉಳಿದಿರುವ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ಯರಾಶಿಯು ( ಸೈಕಾಸ್ ಬೆಡ್ಡೋಮಿ ) ಮತ್ತು ಸೈಲೋಟಮ್ ನುಡಮ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಔಷಧೀಯ ಮರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಚಿತ್ತೂರು ಅರಣ್ಯ ವಿಭಾಗದೊಳಗೆ ಶೋರಿಯಾ ತಳೂರ ಎಂಬ ಮರದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತೋಪು ಸಹ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಅದರ ಭಾಗವನ್ನು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯು ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. 

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಲ್ಲಮಲ ಮತ್ತು ಶೇಷಾಚಲಂ ಬೆಟ್ಟಗಳ ನಡುವಿನ ಪ್ರದೇಶವು ( ಪ್ಟೆರೋಕಾರ್ಪಸ್ ಸ್ಯಾಂಟಲಿನಸ್ಗೆ ) ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಅಪರೂಪದ, ಸ್ಥಳೀಯ ಮರ ಪ್ರಭೇದವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮರದ ಔಷಧೀಯ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಣಿಸಂಕುಲ 
ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವ ಒಣ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳು ಮುಳ್ಳಿನ ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳು ಗ್ರೇಟ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಬಸ್ಟರ್ಡ್ (ಆರ್ಡಿಯೊಟಿಸ್ ನಿಗ್ರಿಸೆಪ್ಸ್ ) ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಮೃಗ ( ಆಂಟಿಲೋಪ್ ಸೆರ್ವಿಕಾಪ್ರಾ ) ಗಳ ಉತ್ತಮ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಇವುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಜಾತಿಗಳು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿವೆ. 

ಕಾಡುಗಳು ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಸಸ್ತನಿ ಪ್ರಭೇದಗಳಿಗೆ ಆವಾಸ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಂಗಾಳ ಹುಲಿ ( ಪ್ಯಾಂಥೆರಾ ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಟೈಗ್ರಿಸ್ ), ಭಾರತೀಯ ಆನೆ ( ಎಲಿಫಾಸ್ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಸ್ ಇಂಡಿಕಸ್ ), ಇದರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ನೀಲ್ಗೈ ಹುಲ್ಲೆ ( ಬೋಸೆಲಾಫಸ್ ಟ್ರಾಗೊಕಮೆಲಸ್) ) ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿದೆ. 

ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶವು ೯೬ ಸಸ್ತನಿ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸ್ಥಳೀಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ: ಸ್ಪ್ಲಿಟ್ ರೌಂಡ್ಲೀಫ್ ಬ್ಯಾಟ್ ( ಹಿಪ್ಪೊಸಿಡೆರೋಸ್ ಸ್ಕಿಸ್ಟಾಸಿಯಸ್ ), ಕೊಂಡಾಣ ಮೃದು-ತುಪ್ಪಳದ ಇಲಿ ( ಮಿಲ್ಲರ್ಡಿಯಾ ಕೊಂಡನಾ ), ಮತ್ತು ಎಲ್ವಿರಾ ಇಲಿ ( ಕ್ರೆಮ್ನೊಮಿಸ್ ಎಲ್ವಿರಾ ). ಈ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಇತರ ಬೆದರಿಕೆಯಿರುವ ಸಸ್ತನಿ ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹುಲಿ, ಗೌರ್ ( ಬೋಸ್ ಗೌರಸ್ ), ಧೋಲ್ ( ಕ್ಯೂನ್ ಆಲ್ಪಿನಸ್ ), ಸೋಮಾರಿ ಕರಡಿ ( ಮೆಲುರ್ಸಸ್ ಉರ್ಸಿನಸ್ ), ಚೌಸಿಂಗ ( ಟೆಟ್ರಾಸೆರಸ್ ಕ್ವಾಡ್ರಿಕಾರ್ನಿಸ್ ) ಮತ್ತು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್‌ಬಕ್ ( ಆಂಟಿಲೋಪ್ ಸೆರ್ವಿಕಾಪ್ರಾ ) ಸೇರಿವೆ. ಸ್ಲೆಂಡರ್ ಲೋರಿಸ್‌ನಂತಹ ಕಡಿಮೆ-ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದವುಗಳು ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. 

ಡೆಕ್ಕನ್ ಮುಳ್ಳಿನ ಕುರುಚಲು ಕಾಡುಗಳು ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಸುಮಾರು ೩೫೦ ಜಾತಿಗಳು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ: ಜೆರ್ಡನ್ಸ್ ಕೋರ್ಸರ್ ( ರೈನೋಪ್ಟಿಲಸ್ ಬಿಟೊರ್ಕ್ವಾಟಸ್ ), ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಜಂಗಲ್‌ಫೌಲ್ ( ಗ್ಯಾಲಸ್ ಲಾಫಾಯೆಟಿ ) ಮತ್ತು ಹಳದಿ-ಮುಂಭಾಗದ ಬಾರ್ಬೆಟ್ ( ಮೆಗಲೈಮಾ ಫ್ಲೇವಿಫ್ರಾನ್‌ಗಳು . ) ಜೆರ್ಡನ್ಸ್ ಕೋರ್ಸರ್ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭೇದವಾಗಿದೆ.  ಇದನ್ನು ೧೯೦೦ ರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ದಾಖಲಿಸಿದ ನಂತರ ೧೯೮೬ ರಲ್ಲಿ ಈ ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮರುಶೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರಭೇದಗಳಾದ ಲೆಸರ್ ಫ್ಲೋರಿಕನ್ ( ಸಿಫಿಯೋಟೈಡ್ಸ್ ಇಂಡಿಕಸ್ ) ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಬಸ್ಟರ್ಡ್ ಸಹ ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. 

ಅಂತಹ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ೬೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಾತಿಯ ಹರ್ಪಿಟೋಫೌನಾ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಉಭಯಚರಗಳು ಮತ್ತು ಸರೀಸೃಪಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ದಟ್ಟಫ್ರಿನಸ್ ಹೋಲೋಲಿಯಸ್, ಹಲ್ಲಿಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಹೆಮಿಡಾಕ್ಟಿಲಸ್ ಸ್ಕಾಬ್ರಿಸೆಪ್ಸ್, ಹೆಮಿಡಾಕ್ಟಿಲಸ್ ರೆಟಿಕ್ಯುಲಾಟಸ್, ಓಫಿಸಾಪ್ಸ್ ಲೆಸ್ಚೆನಾಲ್ಟಿ, ಯುಟ್ರೋಪಿಸ್ ಬೆಡ್ಡೋಮಿ ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳು. ಕೊಲುಬರ್ ಭೋಲನತಿ, ಕ್ರಿಸೊಪೆಲಿಯಾ ಟ್ಯಾಪ್ರೊಬಾನಿಕಾ. ಅಂತಹ ರೂಪಗಳ ಹೊರತಾಗಿ, ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತೀಯ ನಕ್ಷತ್ರ ಆಮೆ, ಭಾರತೀಯ ಊಸರವಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳ ಮಾನಿಟರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ಯಾನ್-ಇಂಡಿಯನ್ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಹರ್ಪಿಟೋಫೌನಾದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜಾತಿಗಳು ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.

ಬೆದರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಣೆ 
ಉಳಿದಿರುವ ಪತನಶೀಲ ಕಾಡುಪ್ರದೇಶವು ಮೇಯಿಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ತೆರವುಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ, ಆದರೆ ರಚಿಸಲಾದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು ಸ್ವತಃ ಅತಿಯಾಗಿ ಮೇಯಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಕಳೆಗಳಿಂದ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅರಣ್ಯದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶ ಉಳಿದಿದೆ.

ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳು 
೯,೪೩೦ ಚದರ ಕಿ ಮೀ, ಅಥವಾ ೩%, ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶದ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿದೆ.  ೧೯೯೭ ರಲ್ಲಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಥವಾ ಭಾಗಶಃ ಪರಿಸರ ಪ್ರದೇಶದೊಳಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಿದ್ದವು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಒಟ್ಟು ೪೧೧೦ ಚದರ ಕಿ.ಮೀ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸೇರಿವೆ:

 ಚುಂಡಿಕುಳಂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನವನ, ಶ್ರೀಲಂಕಾ (196 km²)
 ದರೋಜಿ ಸ್ಲಾತ್ ಕರಡಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯ, ಕರ್ನಾಟಕ (82.72 km²)
 ಘಟಪ್ರಭಾ ಪಕ್ಷಿಧಾಮ, ಕರ್ನಾಟಕ (29.8 km²) 
 ಗ್ರೇಟ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಬಸ್ಟರ್ಡ್ ಅಭಯಾರಣ್ಯ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ (8,496 km², ವಿಸ್ತರಣೆ 400 km²) 
 ಜಯಕ್ವಾಡಿ ಪಕ್ಷಿಧಾಮ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ 230 km²
 ಕೌಂಡಿನ್ಯ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯ, ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ (357.6 km²) 
 ನಂದೂರ್ ಮಧ್ಮೇಶ್ವರ ಪಕ್ಷಿಧಾಮ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ (100.1 km²) 
 ಪಕ್ಕಮಲೈ ಮೀಸಲು ಅರಣ್ಯ, ತಮಿಳುನಾಡು
 ರಾಣಿಬೆನ್ನೂರು ಕೃಷ್ಣಮೃಗ ಅಭಯಾರಣ್ಯ, ಕರ್ನಾಟಕ (119 km²)
 ಸಾಗರೇಶ್ವರ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ (10.9 km²) 
 ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನವನ, ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ 500 km²
 ತುಂಗಭದ್ರ ನೀರುನಾಯಿ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಮೀಸಲು, ಕರ್ನಾಟಕ
 ತುಂಗಭದ್ರಾ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯ, ಕರ್ನಾಟಕ 90 km²
 ವೆಟ್ಟಂಗುಡಿ ಪಕ್ಷಿಧಾಮ, ತಮಿಳುನಾಡು (0.38 km²; ಪೂರ್ವ ಡೆಕ್ಕನ್ ಒಣ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ)

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 

 ವಿಕ್ರಮನಾಯಕ, ಎರಿಕ್; ಎರಿಕ್ ಡೈನರ್ಸ್ಟೈನ್; ಕೋಲ್ಬಿ ಜೆ. ಲೌಕ್ಸ್; ಮತ್ತು ಇತರರು. (೨೦೦೨) ಇಂಡೋ-ಪೆಸಿಫಿಕ್‌ನ ಟೆರೆಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ ಇಕೋರಿಜನ್ಸ್: ಎ ಕನ್ಸರ್ವೇಶನ್ ಅಸೆಸ್‌ಮೆಂಟ್. ಐಲ್ಯಾಂಡ್ ಪ್ರೆಸ್; ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್, DC .

ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು 
https://www.worldwildlife.org/ecoregions/im130
 

Pages with unreviewed translations