ಸಾವಿನ ಕಿರಣ

ಸಾವಿನ ಕಿರಣವು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಕಣದ ಕಿರಣ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯುತ್ಕಾಂತೀಯ ಆಯುಧವಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ಮೊದಲು ೧೯೨೦ ಮತ್ತು ೧೯೩೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗುಗ್ಲಿಯೆಲ್ಮೊ ಮಾರ್ಕೋನಿ,  ನಿಕೋಲಾ ಟೆಸ್ಲಾ, ಹ್ಯಾರಿ ಗ್ರಿಂಡೆಲ್ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂಸ್, ಎಡ್ವಿನ್ ಆರ್. ಸ್ಕಾಟ್, ಎರಿಚ್ ಗ್ರೇಚೆನ್  ಮತ್ತು ಇತರರು ಇದನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ೧೯೫೭ ರಲ್ಲಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಇನ್ವೆಂಟರ್ಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಇನ್ನೂ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಮಿಲಿಟರಿ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ, ಅದು ಸಾವಿನ ಕಿರಣವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. 

ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದಾಗ, ಹಿಂದಿನ ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಶಕ್ತಿ-ಆಧಾರಿತ ಆಯುಧಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಯು, ಆಧುನಿಕ ಮಿಲಿಟರಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ "ಡೆತ್ ರೇ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ನೈಜ-ಜೀವನದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ನೇವಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಲೇಸರ್ ವೆಪನ್ ಸಿಸ್ಟಮ್  ೨೦೧೪ ರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ.   ಅಂತಹ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ-ಶಕ್ತಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತಿಹಾಸ 
೧೯೨೩ ರಲ್ಲಿ, ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೋದ ಆವಿಷ್ಕಾರಕ ಎಡ್ವಿನ್ ಆರ್. ಸ್ಕಾಟ್ ಅವರು ಮಾನವ ಜೀವನವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವ ಮತ್ತು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುವ ಸಾವಿನ ಕಿರಣವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.  ಅವರು ಡೆಟ್ರಾಯಿಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಪಿ. ಸ್ಟೈನ್‌ಮೆಟ್ಜ್ ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಿತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.  ಹ್ಯಾರಿ ಗ್ರಿಂಡೆಲ್-ಮ್ಯಾಥ್ಯೂಸ್ ಅವರು ೧೯೨೪ ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಾಯು ಸಚಿವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿನ ಕಿರಣ ಎಂದು ವರದಿ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಅದರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮಾದರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಮಿಲಿಟರಿಗೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. 

ನಿಕೋಲಾ ಟೆಸ್ಲಾ ಅವರು ೧೯೩೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಟೆಲಿಫೋರ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆದ "ಡೆತ್ ಬೀಮ್" ಅನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾವಿನವರೆಗೂ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.      ಟೆಸ್ಲಾ ಅವರು"ನನ್ನ ಈ ಆವಿಷ್ಕಾರವು 'ಸಾವಿನ ಕಿರಣಗಳು' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಯಾವುದೇ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಆಲೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಿರಣಗಳು ಅನ್ವಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ದೂರದೊಂದಿಗೆ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರದ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯು (ಅಂದಾಜು ಎರಡು ಮಿಲಿಯನ್ ಅಶ್ವಶಕ್ತಿ) ಕಿರಣಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತು ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ಪ್ರಕ್ಷೇಪಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ಅದು ನಿಷ್ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುವಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಉಪಕರಣವು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಅಥವಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಟ್ರಿಲಿಯನ್ಗಟ್ಟಲೆ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದೊಡ್ಡ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ರವಾನಿಸಲು ನಮಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಅಶ್ವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಕೂದಲಿಗಿಂತಲೂ ತೆಳ್ಳಗಿನ ಸ್ಟ್ರೀಮ್ ಮೂಲಕ ರವಾನಿಸಬಹುದು, ಇದರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಅವರು ಸುಮಾರು ೧೯೦೦ ರಿಂದ ಈ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಇದು ಅಯಾನುಗೋಳದಿಂದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದನ್ನು ಅವರು "ಭೂಮಿಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಶಕ್ತಿಯ ಅದೃಶ್ಯ ಚೆಂಡು" ಎಂದು ಕರೆದರು. ೫೦ ಅಡಿಯ ಟೆಸ್ಲಾ ಕಾಯಿಲ್ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

೧೯೩೪ ರಲ್ಲಿ ಆಂಟೋನಿಯೊ ಲಾಂಗೋರಿಯಾ ಸಾವಿನ ಕಿರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಅದು ನಾಲ್ಕು ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ ಮತ್ತು "ದಪ್ಪ ಗೋಡೆಯ ಲೋಹದ ಕೋಣೆ" ಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರಿದ ಇಲಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.   

ಎರಡನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಾವಿನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ಜರ್ಮನ್ನರು ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡು   ಮತ್ತು ಜಪಾನಿಯರು ಒಂದು,ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅರ್ನ್ಸ್ಟ್ ಸ್ಕಿಬೋಲ್ಡ್ ನೇತೃತ್ವದ ಒಂದು ಜರ್ಮನ್ ಯೋಜನೆಯು ಲಂಬ ಅಕ್ಷದ ಮೂಲಕ ಚಲಿಸುವ ಬೆರಿಲಿಯಮ್ ರಾಡ್‌ಗಳ  ಕಂತೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಣ ವೇಗವರ್ಧಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಡಾ. ರೋಲ್ಫ್ ವೈಡೆರೋ ಅವರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಅದನ್ನು ಅವರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ವೈಡೆರೋ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಯಂತ್ರವು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೪೫ ರಲ್ಲಿ ನಗರದ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಡ್ರೆಸ್ಡೆನ್ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿತ್ತು. ಮಾರ್ಚ್ ೧೯೪೫ ರಲ್ಲಿ ವೈಡೆರೋ ಅವರು ಸಾಧನವನ್ನು ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಬರ್ಗ್‌ರಬ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಜನರಲ್ ಪ್ಯಾಟನ್‌ನ ೩ ನೇ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲು ತಂಡವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ೧೪ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೪೫ ರಂದು ಯುಎಸ್ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಜಪಾನಿನ ಆಯುಧವನ್ನು ಡೆತ್ ರೇ "ಕು-ಗೋ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಇದು ದೊಡ್ಡ ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟ್ರಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾದ ಮೈಕ್ರೋವೇವ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ 
ಸಾವಿನ ಕಿರಣದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಕನಿಷ್ಠ ೧೯೨೭ ರ ಅಲೆಕ್ಸಿ ನಿಕೊಲಾಯೆವಿಚ್ ಟಾಲ್‌ಸ್ಟಾಯ್ ಅವರ ಕಾದಂಬರಿ ದಿ ಗ್ಯಾರಿನ್ ಡೆತ್ ರೇಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಿದೆ. ನಂತರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾದಂಬರಿಯು ಫ್ಲ್ಯಾಶ್ ಗಾರ್ಡನ್‌ನಂತಹ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಪಾತ್ರಗಳು ಬಳಸುವ ಹ್ಯಾಂಡ್‌ಹೆಲ್ಡ್ ರೇಗನ್ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು. ಆಲ್ಫ್ರೆಡ್ ನೋಯೆಸ್ ಅವರ ೧೯೪೦ ರ ಕಾದಂಬರಿ ದಿ ಲಾಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾನ್ (ಯುಎಸ್ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ನೋ ಅದರ್ ಮ್ಯಾನ್ ) ನಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಡೋಕ್ ಎಂಬ ಜರ್ಮನ್ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಸಾವಿನ ಕಿರಣವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಬಹುತೇಕ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಆಯುಧಗಳು ಮರ್ಡರರ್ಸ್ ರೋ ಮತ್ತು ಜಾರ್ಜ್ ಲ್ಯೂಕಾಸ್ ಅವರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸಾಹಸಗಾಥೆ ಸ್ಟಾರ್ ವಾರ್ಸ್‌ನಂತಹ ಸ್ಪೈ-ಫೈ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.

ಸಹ ನೋಡಿ 

 ಹವಾನಾ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್
 ಶಾಖ-ಕಿರಣ
 ಸೋನಿಕ್ ಆಯುಧ
 ಸನ್ ಗನ್
 ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿನ ಆಯುಧಗಳು

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದುವಿಕೆ

ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು 

 M-THEL ನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣಾ ನವೀಕರಣ ಲೇಖನ
 ಮೈಕ್ರೋವೇವ್ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು: ವ್ಯರ್ಥ ಶಕ್ತಿ (ಪ್ರಕೃತಿ)
 ಹೈ ಪವರ್ ಮೈಕ್ರೋವೇವ್ಸ್ - ವಾರ್‌ಫೇರ್‌ಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳು (ಐಲೀನ್ ಎಂ. ವಾಲಿಂಗ್, ಕರ್ನಲ್, USAF)  

ವಿಜ್ಞಾನ
ವಿಕಿ ಇ-ಲರ್ನಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಲೇಖನ