ಅರೋತಿ ದತ್

ಅರೋತಿ ದತ್ (೧೯೨೪-೨೦೦೩) ಭಾರತದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆ. ಅವರು ೧೯೬೫ ರಿಂದ ೧೯೭೧ ರವರೆಗೆ ಎರಡು ಅವಧಿಗೆ ವಿಶ್ವದ ಅಸೋಸಿಯೇಟೆಡ್ ಕಂಟ್ರಿ ವುಮೆನ್ ಆಫ್ ದಿ ವರ್ಲ್ಡ್‌ನ  ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವರ ಗೌರವ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ಒಕ್ಕೂಟದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಅವರು ೧೯೭೦ ರಿಂದ ೨೦೦೩ ರವರೆಗೆ ಮಹಿಳಾ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾದ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಸರೋಜ್ ನಳಿನಿ ದತ್ ಮೆಮೋರಿಯಲ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ೧೯೪೨ ರಿಂದ ಆ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಇತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರು ಕಲ್ಕತ್ತಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಪದವೀಧರರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ನೆದರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್‌ನ ಹೇಗ್‌ನ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸೋಶಿಯಲ್ ಸ್ಟಡೀಸ್‌ನಿಂದ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣದಲ್ಲಿ ಡಿಪ್ಲೊಮಾವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಹಿನ್ನೆಲೆ 
ಅರೋತಿ ಮಿತ್ರ ಅವರು ೨೩ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೯೨೪ ರಂದು ಸತ್ಯೇಂದ್ರ ಚಂದ್ರ ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಉಮಾ ಮಿತ್ರ ದಂಪತಿಗೆ ಜನಿಸಿದರು. ಅವಳು ಅವರ ಏಕೈಕ ಮಗು. ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಆಕೆಯ ತಂದೆ ನವದೆಹಲಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಶಾಸನ ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಯುವ ಅರೋತಿ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಬಂಗಾಳ ಲೆಜಿಸ್ಲೇಟಿವ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದಾಗ, ಅರೋತಿ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಿಂದ ಪದವಿ ಪಡೆದರು, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು.

ಅವರು ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಗುರುಸದಯ್ ದತ್, ಐಸಿಎಸ್ ರ ಏಕೈಕ ಪುತ್ರ ಬೀರೇಂದ್ರಸದಯ್ ದತ್ ಅವರನ್ನು ವಿವಾಹವಾದರು. ತನ್ನನ್ನು ಸಮಾಜ ಸೇವೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ ಯಾವುದೇ "ಒಳಗಿನ ಕರೆ"ಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವರ ಮಾವ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಸರೋಜ್ ನಳಿನಿ ದತ್ ಸ್ಮಾರಕ ಸಂಘವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು, ಇದು ಮಹಿಳೆಯರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಾದ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿದೆ. ದತ್ ಕುಟುಂಬವು ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅರೋತಿ ತನ್ನ ೧೮ ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಆಕೆಯ ಏಕೈಕ ಮಗು, ದೇವ್ಸಾಡೆ, ೧೯೪೮ ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಆಕೆಯ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ರಾಜಸದೆ (ಜನನ ೧೯೭೪) ಮತ್ತು ಶಿವಸದೆ (ಜನನ ೧೯೭೮)

೧೯೫೮ ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್‌ನ ಹೇಗ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸೋಶಿಯಲ್ ಸ್ಟಡೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣದಲ್ಲಿ ಡಿಪ್ಲೊಮಾ ಮಾಡಲು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನವನ್ನು ಗೆದ್ದರು. ಅವರು ೧೯೫೯ ರಲ್ಲಿ "ಕಡಿಮೆ-ಆದಾಯದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆ" ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಗಾಗಿ ಡಿಪ್ಲೊಮಾವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೆಲಸ 
ಅವರು ೧೯೫೯ ರಲ್ಲಿ ಎಡಿನ್‌ಬರ್ಗ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಅಸೋಸಿಯೇಟೆಡ್ ಕಂಟ್ರಿ ವುಮೆನ್ ಆಫ್ ದಿ ವರ್ಲ್ಡ್‌ನ ಏಷ್ಯಾದ ಏರಿಯಾ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದರು ಮತ್ತು ೧೯೬೨ ರಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಬೋರ್ನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಮರು-ಚುನಾಯಿತರಾದರು. ಅವರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಕರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಯುನೆಸ್ಕೋ ಸೆಮಿನಾರ್, ಮ್ಯೂನಿಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಕುರಿತು ಯುನೆಸ್ಕೋ ಸೆಮಿನಾರ್, ಇಸ್ತಾನ್‌ಬುಲ್ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್‌ನಲ್ಲಿನ ಮಹಿಳಾ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಂಡಳಿ, ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಯುನೆಸ್ಕೋದ ಎನ್‌ಜಿಒ ಸಮ್ಮೇಳನ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್‌ನ ಅಡಿಸ್ ಅಬಾಬಾದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಂಡಳಿಯ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಸಿಡಬ್ಲೂಡಬ್ಲೂ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರು., ಮತ್ತು ಮನಿಲಾ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಯೋಜನೆಗೆ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿ ಎಫ್{‌ಎಓ ನ ಮಹಾನಿರ್ದೇಶಕರು ಅವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು.

ಅವರು ೧೯೬೫ ರಲ್ಲಿ ಡಬ್ಲಿನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಅಸೋಸಿಯೇಟೆಡ್ ಕಂಟ್ರಿ ವುಮೆನ್ ಆಫ್ ದಿ ವರ್ಲ್ಡ್‌ನ ವಿಶ್ವ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು ಮತ್ತು ೧೯೬೮ ರಲ್ಲಿ ಅವಿರೋಧವಾಗಿ ಮರು ಆಯ್ಕೆಯಾದರು.

೧೯೮೩ ರಲ್ಲಿ, ಅಸೋಸಿಯೇಟೆಡ್ ಕಂಟ್ರಿ ವುಮೆನ್ ಆಫ್ ದಿ ವರ್ಲ್ಡ್ ಅವಳನ್ನು "ಗೌರವದ ಸದಸ್ಯ" ಎಂದು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು.

ಅವರು ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಅಲೈಯನ್ಸ್ ಆಫ್ ವುಮೆನ್‌ನ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಆಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ವರ್ಲ್ಡ್ ವ್ಯೂ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಶನಲ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೆಲಸ

ಸರೋಜ್ ನಳಿನಿ ದತ್ ಸ್ಮಾರಕ ಸಂಘ 
ಸರೋಜ್ ನಳಿನಿ ದತ್ (ಅರೋತಿಯ ಅತ್ತೆ) ಅವರು ೧೯೧೬ ರಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಸಮಿತಿಗಳನ್ನು (ಮಹಿಳಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು) ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಸರೋಜ್ ನಳಿನಿ ಅವರ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವರ ಪತಿ ಗುರುಸದಾಯ್ ದತ್ ಅವರು ಸರೋಜ್ ನಳಿನಿ ದತ್ ಸ್ಮಾರಕ ಸಂಘವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಅವರು ಮಾಡಿದ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡಲು. ಮಹಿಳೆಯರು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಸಂಘವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮದುವೆಯ ನಂತರ, ಅರೋತಿ ಈ ಸಂಘಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು ಮತ್ತು ೧೯೭೦ ರವರೆಗೆ ವಿವಿಧ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು, ಅವರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದರು ಮತ್ತು ೨೦೦೩ ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮರಣದವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಮಹಿಳಾ ಸಮಿತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಮಹಿಳೆಯರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ-ಅವರಿಗೆ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಸಾಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು, ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ, ಪೋಷಣೆ, ಕುಟುಂಬ, ಕಲ್ಯಾಣ ಮತ್ತು ಶಿಶುಪಾಲನಾ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು. ಪ್ರತಿ ಮಹಿಳಾ ಸಮಿತಿಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಆದರೆ ಸಂಘವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ, ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಮೂಲಭೂತ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಮಹಿಳಾ ಸಮಿತಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ೬೭ ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು.

ಸಂಘದ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ -

 ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯದ ಗುಂಪಿನ ಕುಟುಂಬಗಳ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದು;
 ತಾಯಿಯ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಆರೈಕೆಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವುದು;
 ಜೀವನದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಲು;
 ಮಹಿಳೆಯರ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ವೃತ್ತಿಪರ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಡೆಸುವುದು;
 ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಇತರ ವೃತ್ತಿ-ನಿರ್ಮಾಣ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು;
 ವಯಸ್ಸಾದ ಮಹಿಳೆಯರು, ವಿಧವೆಯರು ಮತ್ತು ತೊರೆದುಹೋದ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು;
 ತಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಲು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವುದು.

ಅವರು ಕೈಗಾರಿಕಾ ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಕರ ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆ, ವಯಸ್ಕರ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ತರಬೇತಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು, ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು "ಕಾಂತ" ಕೇಂದ್ರ (ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡಲು) ಸೇರಿದಂತೆ ಸಂಘದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು. ಅವರಿಂದ ನೇರವಾಗಿ), ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷರತಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ನಗರ ಕುಟುಂಬ ಕಲ್ಯಾಣ ಕೇಂದ್ರ, ಪ್ರಿಂಟಿಂಗ್ ಪ್ರೆಸ್, ಕುಟುಂಬ ಸಲಹಾ ಕೇಂದ್ರ, ನಿರಂತರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ "ದೃಷ್ಟಿ ಉಳಿಸಿ" ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಕೆಲಸದ ಮಹಿಳಾ ಹಾಸ್ಟೆಲ್, ಎರಡು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳು, ಗ್ರಂಥಾಲಯ, ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಆಕೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿದ ಚಟುವಟಿಕೆ ಎಂದರೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಗ್ರಾಮೀಣ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರ - ಮೀರ್‌ಪುರದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ೧೦೦ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷರತೆ, ಆದಾಯ ಉತ್ಪಾದನೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ಪೋಷಣೆ, ಕುಟುಂಬ ಯೋಜನೆ, ಶುದ್ಧ ನೀರು ಮತ್ತು ನೈರ್ಮಲ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಬಂಗಾಳದ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೀರ್‌ಪುರ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರ. . ಇದರಲ್ಲಿ, ಅವರು ನಾರ್ವೆ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಎಸಿಡಬ್ಲೂಡಬ್ಲೂ ನಲ್ಲಿರುವ ಸಹೋದರಿ ಸಂಘಗಳಿಂದ ಹಣಕಾಸಿನ ನೆರವು ಪಡೆದರು.

ಇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು 
ಅರೋತಿ ದತ್ ಅವರು

 ಕಂಟ್ರಿ ವುಮೆನ್ಸ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಸ್ಥಾಪಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು;
 ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಸೊರೊಪ್ಟೊಮಿಸ್ಟ್ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಶನಲ್ ಕ್ಲಬ್‌ನ ಸ್ಥಾಪಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು;
 ಸೊರೊಪ್ಟೊಮಿಸ್ಟ್ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಶನಲ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಮೊದಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು; ಮತ್ತು
 ಇನ್ನರ್ ವೀಲ್ ಕ್ಲಬ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಸ್ಥಾಪಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು;

ಅವಳು ಕೂಡ ಇದ್ದಳು -

 ಕೇಂದ್ರ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯ ೧೯೭೮–೮೦;
 ೧೯೮೮ ರಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ರಾಜ್ಯ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯ;
 ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಕುಟುಂಬ ಯೋಜನಾ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು;
 ಬಂಗಾಳ ಬ್ರತಾಚಾರಿ ಸೊಸೈಟಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಟ್ರಸ್ಟಿ;
 ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರು, ಗುರುಸದಾಯ್ ದತ್ ಫೋಕ್ ಆರ್ಟ್ ಸೊಸೈಟಿ, ಗುರುಸದಯ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ;
 ಮಹಿಳಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾರತೀಯ ಸಂಘದ ಪೋಷಕ;
 ಸಿಲ್ಹೆಟ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ.

ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ವಿವಿಧ ಸಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೊಡುಗೆಗಳು 
ಅವರು ಭಾರತ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬಂಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು:

 ಬೃಖಾಸಖೇ ಏಕ್ ರಾತ್ (೧೯೭೭)–ಬಂಗಾಲಿಯಲ್ಲಿ;
 ಬಿಚಿತ್ರ ಪೃಥಿಬಿ, ಅಜಾನಾ ಮನೋಶ್ (೧೯೮೫)–ಬೆಂಗಾಲಿಯಲ್ಲಿ;
 ಓವರ್ ದಿ ರೇನ್ಬೋ (೧೯೯೯)–ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ;
 ಜಿಬನೇರ್ ನಾನಾ ದಿಗಂತ (೨೦೦೩)–ಬಂಗಾಲಿಯಲ್ಲಿ.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 

[[ವರ್ಗ:೨೦೦೩ ನಿಧನ]]
[[ವರ್ಗ:೧೯೨೪ ಜನನ]]
[[ವರ್ಗ:ವಿಕಿ ಇ-ಲರ್ನಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಲೇಖನ]]
[[ವರ್ಗ:ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರು]]
[[ವರ್ಗ:Pages with unreviewed translations]]

ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು