ಆರ್ ಎಸ್ ಸುಬ್ಬಲಕ್ಷ್ಮಿ

ಆರ್ ಎಸ್ ಸುಬ್ಬಲಕ್ಷ್ಮಿ (ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸುಬ್ಬುಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಥವಾ ಸುಭಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ) (೧೮ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೮೮೬– ೨೦ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೬೯), ಭಾರತದ ಒಬ್ಬ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣತಜ್ಞರಾಗಿದ್ದರು .

ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ 
ಸುಬ್ಬಲಕ್ಷ್ಮಿಯವರು ರಿಷಿಯೂರಿನ ದೂರದ ತಂಜಾವೂರು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು,  ಇನ್ನೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ  ಮದ್ರಾಸಿನ ಮೈಲಾಪುರ್ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಆರ್.ವಿ. ಸುಬ್ರಮಣ್ಯ ಅಯ್ಯರ್ (ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್) ಅವರ ಮೊದಲ ಮಗಳಾಗಿ ಇವರು ಜನಿಸಿದರು.  ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಆರ್.ವಿ. ಸುಬ್ರಮಣ್ಯ ಅಯ್ಯರ್ ಅವರು ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯ ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದರು.  ಅವರು ತಂಜಾವೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ತಮಿಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಸುಬ್ಬಲಕ್ಷ್ಮಿ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯ ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿಗೆ ಚಿಂಗಲ್‌ಪುಟ್ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಶ್ರೇಣಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು.  ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅವಳು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಪತಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಿಧನರಾದರು.  ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೧೧ ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯಿಂದ ಪದವಿ ಪಡೆದ ಮೊದಲ ಹಿಂದೂ ಮಹಿಳೆಯಾದರು  ಮತ್ತು ಅವರು ಮದ್ರಾಸ್‌ನ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಗೌರವಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

ಕೆಲಸ 

೧೯೧೨ ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಗೃಹಿಣಿಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾರದಾ ಇಲ್ಲಂ ಅಥವಾ ವಿಧವೆಯರ ಮನೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಸಭೆಯ ಮೈದಾನ ಮತ್ತು ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಶಾರದಾ ಲೇಡೀಸ್ ಯೂನಿಯನ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು,  ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪುನರ್ವಸತಿ ಮತ್ತು ಮದ್ರಾಸಿನಲ್ಲಿ ಬಾಲ ವಿಧವೆಯರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿದರು.  ನಂತರ, ೧೯೨೧  ಅಥವಾ ೧೯೨೭ ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಶಾರದಾ ಮಹಿಳಾ ಒಕ್ಕೂಟದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಶಾರದ ವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.  ೧೯೨೨ ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಲೇಡಿ ವಿಲಿಂಗ್ಡನ್ ತರಬೇತಿ ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೊದಲ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾಗಿದ್ದರು.  ಅವರು ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಮೈಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಕ ಮಹಿಳೆಯರಿಗಾಗಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಕಲಾನಿಲಯಮ್ ಎಂಬ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು,  ಮತ್ತು ಅವರು ಮೈಲಾಪುರ ಲೇಡೀಸ್ ಕ್ಲಬ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಮೈಲಾಪುರ ಲೇಡೀಸ್ ಕ್ಲಬ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಸೊಸೈಟಿಯನ್ನು ೧೯೫೬ ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ವಿದ್ಯಾ ಮಂದಿರ ಶಾಲೆ, ಮೈಲಾಪುರ ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು.   ಇದಲ್ಲದೆ, ೧೯೫೪ ರಲ್ಲಿ ತಾಂಬರಂ ಬಳಿ ಅವರು ಮಡಂಬಾಕ್ಕಂ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನ್ನಣೆ 
ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ ಸರ್ಕಾರವು ೧೯೨೦ ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಕೈಸರ್-ಇ-ಹಿಂದ್ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತು, ಮತ್ತು ೧೯೫೮ ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ  ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು .

ರಾಜಕೀಯ ವೃತ್ತಿಜೀವನ 
ಅವರು ಲೇಡಿ ವಿಲಿಂಗ್ಡನ್ ತರಬೇತಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯಿನಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಐಸ್ ಹೌಸ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ನ ಸೂಪರಿಂಟೆಂಡೆಂಟ್ ಆಗಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಸುಬ್ಬಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವರನ್ನು ಮಹಿಳಾ ಭಾರತೀಯ ಸಂಘಕ್ಕೆ ಸೇರುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಯಿತು.  ತನ್ನ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲು ಸುಬ್ಬಲಕ್ಷ್ಮಿ ತನ್ನ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ತಮಿಳು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿರರ್ಗಳತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ೧೯೨೭  ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಪೂನಾದ ಫರ್ಗುಸನ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ "ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಹಿಳಾ ಸಮ್ಮೇಳನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸುಧಾರಣೆ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಆಗ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಹಿಳಾ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಐತಿಹಾಸಿಕ, ಮೊದಲ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಐವತ್ತೆಂಟು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಬ್ಬಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೂಡ ಒಬ್ಬರು.   ಅವರು ೧೯೩೦ ರಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ ತಡೆ ಕಾಯಿದೆಯನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಜೋಶಿ ಸಮಿತಿಯ   ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆಯ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಹುಡುಗರ ವಿವಾಹದ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಹದಿನಾರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಕಾಯಿದೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು. ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ, ಅವರು ಮಹಿಳಾ ಭಾರತೀಯ ಸಂಘದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು, ಆ ಮೂಲಕ ಅವರು ಅನ್ನಿ ಬೆಸೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿದರು. ಅವರು ೧೯೫೨ ರಿಂದ ೧೯೫೬ ರವರೆಗೆ ಮದ್ರಾಸ್ ಲೆಜಿಸ್ಲೇಟಿವ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನ  ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ನಿಧನ 
ಸುಬ್ಬುಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವರು ೨೦ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೬೯ ರಂದು ಏಕಾದಶಿ ದಿನದಂದು ನಿಧನರಾದರು.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದುವಿಕೆ 

 

ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರು
ವಿಕಿ ಇ-ಲರ್ನಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಲೇಖನ