ಗಾಂಧಿ ಬಾವಿ

'ಗಾಂಧಿ ಬಾವಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬಾವಿಯು ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದ ಬಿಬಿಎಂಪಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೆಂಗೇರಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ, ಇದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಮೈಸೂರು ಹೆದ್ದಾರಿಯ ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕದ ಕೆಂಗೇರಿ ಬಳಿ ಬಾವಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಕೆಂಗೇರಿಯು ಇಂದು ಹೋಬಳಿ ಆಗಿದೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಐದು ಭೇಟಿಗಳುಬೆಂಗಳೂರುಸಾಕಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತ ಕೂಡ ಕೆಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಕಳೆದರು ಎಂದು ಕೆಲವೇ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಅದು ಆಗ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿತ್ತು.ಬೆಂಗಳೂರು.
ಗಾಂಧಿಯವರು ಕೆಂಗೇರಿಗೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಪಥ ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ಘಟನೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಬಹುದು. ಅವರು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕೆಂಗೇರಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದು, 1926 ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಮತ್ತು ಗಾಂಧಿವಾದಿಗಳಾದ ಡಾ.ಸಿ.ಬಿ.ರಾಮರಾವ್, ಸ್ವಾಮಿ ವಿಶ್ವಾನಂದ, ಟಿ.ರಾಮಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಕೆ.ಬಿ.ಪುರುಷೋತ್ತಮ್ ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕೆಂಗೇರಿ ಗುರುಕುಲ ವಿದ್ಯಾಪೀಠದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು.
ಈ ಗಾಂಧೀವಾದಿಗಳು ಯುವಕರನ್ನು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದರು.
ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತೆ ಗುರುಕುಲಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಈ ಬಾರಿ ಜೂನ್ 1, 1934 ರಂದು ಅವರು ಕೈದಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಗ್ರಾಮ ಸಹಕಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಜನರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುವಂತೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.
ಇಂದಿಗೂ ಸಹ, ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರ ಎರಡು ಭೇಟಿಗಳ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಮಾರಕ ಭವನವಿದೆ.
ವಿದ್ಯಾಪೀಠ, ಎನ್‌ಜಿಒ, ಅನಾಥಾಶ್ರಮ, ಉಚಿತ ವಸತಿ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ವಸತಿಗೃಹವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ.
ಗಾಂಧಿಯವರ 1934 ರ ಆಶ್ರಮ ಅಥವಾ ಗುರುಕುಲಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ಅವರು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವ ಅಗತ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು

ಗಾಂಧಿ ಬಾವಿ ಹೆಸರು ಬರಲು ಕಾರಣ
ಅವರು ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ತೆರೆದರು ಮತ್ತು ಅಂದಿನ ಬೆಂಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲಾ ಮಂಡಳಿಯು ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಜನರಿಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಬಾವಿಯನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು, ಅದು ಇಂದು ಜನನಿಬಿಡ ಬೆಂಗಳೂರು-ಮೈಸೂರು ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದೆ.
ಗಾಂಧಿಯವರು ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹರಿಜನರನ್ನು ಹೆದ್ದಾರಿಯಿಂದ ಬಾವಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು. ಅವರೇ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಚೊಂಬಿನಲ್ಲಿ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಹರಿಜನರು ಅಥವಾ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು ಸೇರಿದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಸಭೆಯು ಅವರ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ತಣಿಸಿದಾಗ, ಗಾಂಧಿಯವರು ಎದ್ದುನಿಂತು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ತೊಡೆದುಹಾಕಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರು ಕರೆದ ಹರಿಜನರನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಸಣ್ಣ ಆದರೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕ ಉಪನ್ಯಾಸ ನೀಡಿದರು.
ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಹರಾಜು ಮಾಡಿದರು  ಮತ್ತು ರೂ. 25 ಅವರು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ರಚಿಸಿದ ನಿಧಿಯ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ.
ಗಾಂಧಿ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಕೆಂಗೇರಿ ಮತ್ತು ಗುರುಕುಲದ ಜನರು ಬಾವಿಯನ್ನು ಗಾಂಧಿ ಭಾವಿ ಅಥವಾ ಗಾಂಧಿ ಬಾವಿ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಬಾವಿಯು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿತು ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆದರೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಅದು ಬಡವರು ಮತ್ತು ದೀನದಲಿತರ ಭರವಸೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.

ಬಾವಿಯ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ
ಆದಾಗ್ಯೂ, ಒಮ್ಮೆ ಭಾರತೀಯ ಗಳಿಸಿತುಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು-ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಗಳ ನಂಟು ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಗಾಂಧಿಯವರು ನಿಂತಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಿತ ಬಾವಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದದ್ದು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬಳಕೆಯಾಗದ ನೀರಿನ ರಚನೆಯಾಯಿತು.
ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಬಾವಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಭಗ್ನಾವಶೇಷ, ಕೊಳಕು ಮತ್ತು ಕಸವನ್ನು ಸುರಿಯುವ ಸ್ಥಳವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಬಾವಿಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನೀರು ಕೂಡ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು.
ಜನರ ಸಂವೇದನಾಶೀಲತೆ ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತಗಾರರ ನಿಷ್ಠುರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಇಂದು ಬಾವಿ  ಶಾಶ್ವತ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.
ನಾನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಬಾವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಕಟ್ಟಡದ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿರುಕುಗಳು ಉಂಟಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ನೀರು ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆ. ಬಾವಿಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶವು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕಳೆಗಳು ಇದ್ದವು. ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಕಳೆ ತೆಗೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.
ಇಂದು ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ಗಾಂಧಿ ಹೆಸರಿರುವ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಕಲ್ಲು ಮಾತ್ರ. ಜಮೀನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೆಂಗೇರಿ ಗುರುಕುಲ ವಿದ್ಯಾಪೀಠ ಆಶ್ರಮವು ಬಾವಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಗಾಂಧಿ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಯೋಜಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಯಾರು ಇದ್ದಾರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲ.  
ಆಶ್ರಮವು ಜನನಿಬಿಡ ಹೆದ್ದಾರಿಯಿಂದ ಕೇವಲ 1.5 ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಾಹನವೂ ಗುರುಕಲ್‌ನತ್ತ ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವೂ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮರೆತಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಗಾಂಧೀಜಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೊನೆಯದು. ನಮಗೆ, ಸ್ವಯಂ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊದಲು ಬರುತ್ತದೆ.
1936ರ ಜೂನ್ 10ರಂದು ಕೆಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಹರಿಜನ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಮಾವೇಶವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಗಾಂಧಿ, ಆದಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಘದ ನಿಯೋಗಕ್ಕೆ ಸಂದರ್ಶನವನ್ನೂ ನೀಡಿದರು. ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ (ಜೂ.12) ಮತ್ತೆ ಕೆಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹರಿಜನ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು

ಉಲ್ಲೇಖ