ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ

1843 ರಿಂದ 1936 ರವರೆಗೆ ಬಾಂಬೆ ಮತ್ತು ಸಿಂಧ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಮತ್ತು ಬಾಂಬೆ ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತದ ಆಡಳಿತ ಉಪವಿಭಾಗವಾಗಿತ್ತು ಬಾಂಬೆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು, ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಅಹಮದಾಬಾದ್, ಆನಂದ್, ಭರೂಚ್, ಗಾಂಧಿನಗರ, ಖೇಡಾ, ಪಂಚಮಹಲ್ ಮತ್ತು ಸೂರತ್ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಕೊಂಕಣ್, ನಾಶಿಕ್ ಮತ್ತು ಪುಣೆ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಇಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕೆನರಾ (ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೇರಳದ ಕಾಸರಗೋಡು ಜಿಲ್ಲೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಗುಜರಾತ್, ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಬೆಳಗಾವಿ, ಬಿಜಾಪುರ, ಧಾರವಾಡ, ಗದಗ, ಹಾವೇರಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು; ಅಡೆನ್ ಕಾಲನಿ (ಇಂದಿನ ಯೆಮೆನ್ ಭಾಗ) ಮತ್ತು ಖುರಿಯಾ ಮುರಿಯಾ ದ್ವೀಪಗಳು (ಇಂದಿನ ಓಮನ್ ಭಾಗ).

ಬಾಂಬೆ ನಗರ ಬ್ರಿಟನ್ ರಾಜನ ರಾಯಲ್ ಚಾರ್ಟರ್ ಮೂಲಕ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಗೆ ಪರಭಾರೆ ಮಾಡದಂತೆ ವಿಧಿಸಿ ಭೂಸ್ವತ್ತನ್ನು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು,1661 ರ ಮೇ 11 ರಂದು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ನ ರಾಜ ಜಾನ್ IV ರ ಮಗಳಾದ ಕ್ಯಾಥರೀನ್  ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಮದುವೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ II,ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿಯು ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿಯನ್ನು ಸೂರತ್ನಿಂದ ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಮೊದಲ ವಸಾಹತು ಪ್ರದೇಶವನ್ನು 1687 ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಬೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿತು.ಪಿಟ್ನ ಇಂಡಿಯನ್ ಆಕ್ಟ್ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಇತರ ಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸತ್ತಿನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ತರಲಾಯಿತು. 1818 ರವರೆಗೆ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಷೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಗೆ ಸೇರಿದ ಪೇಶ್ವಾದ ಪ್ರಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೇಕ್ವಾಡ್ನ ಪ್ರಭಾವದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಆಂಗ್ಲೋ-ಮರಾಠ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು.1839 ರಲ್ಲಿ ಏಡೆನ್ ಅನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಸಿಂಧುವನ್ನು 1843 ರಲ್ಲಿ ತಾಲ್ಪುರ್ ರಾಜವಂಶವನ್ನು ಹೈದರಾಬಾದ್ನಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದ ನಂತರ ಕಂಪನಿಯು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಅದು ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.

ಅದರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಈಗಿನ ರಾಜ್ಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೊಂಕಣ, ದೇಶ ಮತ್ತು ಕಂದೇಶ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ವಾಯುವ್ಯ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಗಳು ಸೇರಿತ್ತು ಇದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸಿಂಧ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯವನ್ನು (1847-1935) ಮತ್ತು ಯೆಮೆನ್ (1839-1939) ನಲ್ಲಿ ಅಡೆನ್ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. 

ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂತಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು, ಸ್ಥಳೀಯ ಅಥವಾ ರಾಜ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಆಂತರಿಕ ಆಡಳಿತವು ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಮತ್ತು ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರದ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರಗಳು.

ಆರಂಭಿಕ ಇತಿಹಾಸ 
ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯ ಬೆಳ್ಲಿ ನಾಣ್ಯ, ಮುಘಲ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಷಾ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ (1719-48 ಆಳ್ವಿಕೆ), ಬಾಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಸಿ. 1731.ಮೊಘಲ್ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಚಿನ್ನದ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳು .ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು.ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾರತದ ಪ್ರಸಿಡೆನ್ಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯಾದ ಮೊದಲ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವಸಾಹತು 1618 ರಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಗುಜರಾತ್ನ ಸೂರತ್ನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು, ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿಯು ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಮೊಘಲ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಜಹಾಂಗೀರ್ ನಿಂದ ಪಡೆದ ಚಾರ್ಟರ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.1626 ರಲ್ಲಿ ಡಚ್ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕರಾವಳಿ ಕೊಂಕಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗಲ್ನಿಂದ ಬಾಂಬೆ ದ್ವೀಪವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿತು ಮತ್ತು 1653 ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ನಿಂದ ಖರೀದಿಸಲು ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು.1661 ರಲ್ಲಿ ರಾಜ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ II ರೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಬ್ರಾಗನ್ಜಾದ ಕ್ಯಾಥರೀನ್ ಅವರ ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಭಾಗವಾಗಿ ಬಾಂಬೆಯನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಯಿತು.ಹಾಗಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಅಷ್ಟೇನೂ ಲಘುವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು 1668 ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಬೆಯನ್ನು ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಗೆ ವಾರ್ಷಿಕ £ 10 ಪಾವತಿಸಬೇಕೆಂದು ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಕಂಪನಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು.ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದ್ವೀಪದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ಆಡಳಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಹ ಕಂಪನಿಯ ಮೇಲೆ ನೀಡಲಾಯಿತು;

ಯುರೋಪಿಯನ್ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ 1 ಸೇರಿಕೊಂಡಳು; ಮತ್ತು ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು 1673 ರಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶಿತ ದಾಳಿಯಿಂದ ಡಚ್ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ಬಾಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವ್ಯಾಪಾರ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ, ಸೂರತ್ (1670 ರಲ್ಲಿ ಶಿವಾಜಿಯಿಂದ ವಜಾಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು) ಅದರ ತುಲನಾತ್ಮಕ ಕುಸಿತವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. 1687 ರಲ್ಲಿ, ಬಾಂಬೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿಯ ಆಸ್ತಿಗಳ ಕೇಂದ್ರ ಕಾರ್ಯಾಲಯ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, 1753 ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಬೆ ಗವರ್ನರ್ ಕಲ್ಕತ್ತಾಗೆ ಅಧೀನರಾದರು.

ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ವಿಸ್ತರಣೆ 
18 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೂ ಮರಾಠ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ಕೊಂಕಣ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದ ಗುಜರಾತ್ನ ಬಹುಪಾಲು ಭಾಗವು ಮುಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿತು.ಪಶ್ಚಿಮ ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಕತಿಯಾವರ್ ಮತ್ತು ಕಚ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಮುಘಲ್ರ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಕಡಿಮೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತಗಾರರು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮತ್ತು ಮರಾಠರ ನಡುವಿನ ಮೊದಲ ಘರ್ಷಣೆ 1774 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ಆಂಗ್ಲೋ-ಮರಾಠ ಯುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು 1782 ರ ಒಪ್ಪಂದವಾದ ಸಲ್ಬಾಯ್ಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಬಾಂಬೆ ದ್ವೀಪದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಲ್ಸೆಟ್ ದ್ವೀಪವು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿತು, ಆದರೆ ಭರೂಚ್ ಮರಾಠ ರಾಜ ಸಿಂಧಿಯಾಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟನು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ 1800 ರಲ್ಲಿ ಸೂರತ್ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು.1803 ರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡ ಎರಡನೇ ಆಂಗ್ಲೋ-ಮರಾಠ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು.ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿಯು ಭರೂಚ್, ಕೈರಾ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಬರೋಡಾದ ಮರಾಠಾ ಗಯೇಕ್ವಾಡ್ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ಇತಿಹಾಸ 

 1893 ರ ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ನಕ್ಷೆ ಅಡೆನ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಸೊಕೋಟ್ರಾ ಸೇರಿದಂತೆ.

ವಿಸ್ತರಣೆ 1803 ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಬಂದರು ದ್ವೀಪಗಳಾದ ಸಲ್ಸೆಟ್, (1774 ರಿಂದ), ಸೂರತ್ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕಾಟ್ (1756 ರಿಂದ); ಆದರೆ ಈ ದಿನಾಂಕ ಮತ್ತು 1827 ರ ನಡುವೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು.ಗುಜರಾತ್ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು 1805 ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಬೆ ಸರ್ಕಾರದ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು 1818 ರಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು.

ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ಯವನ್ನು  ಅಲುಗಾಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಪೇಶ್ವಾಗಳ ಕೊನೆಯ ಬಾಜಿ ರಾವ್ II, (1817/1818) ವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವನ ಆಡಳಿತದ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗಗಳನ್ನು (ಪುಣೆ, ಅಹಮದ್ನಗರ, ನಾಸಿಕ್, ಶೋಲಾಪುರ, ಬೆಳಗಾವಿ, ಕಲದ್ಗಿ, ಧಾರವಾಡ, ಇತ್ಯಾದಿ) ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಖಡ್ಕಿ ಕದನದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.ಈ ಒಪ್ಪಂದವು 1819 ರಿಂದ 1827 ರವರೆಗೆ ಗವರ್ನರ್ ಮೌಂಟ್ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಎಲ್ಫಿನ್ಸ್ಟೋನ್ರಿಂದ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಪಕ್ವವಾಗಿರದ ಎಲ್ಲಾ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಆಳ್ವಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಅವರ ನೀತಿ; ಆದರೆ ಹಳೆಯ ಆಡಳಿತದ ಅತಿಯಾದ ದುರ್ಬಳಕೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು, ದೇಶವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು, ಕಾನೂನುಗಳು ಸಂಹಿತೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಲೆಗಳು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ನಂತರದ ಅವಧಿಯು ಅಡೆನ್ (1839) ಮತ್ತು ಸಿಂಧ್ (1847) ಮತ್ತು ಸಿಂಧಿಯ (1853) ನಿಂದ ಪಂಚ್ ಮಹಲ್ಗಳ ಭೋಗ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕೆಲವು ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅವನತಿ ಮೂಲಕ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯ ಹಿಗ್ಗುವಿಕೆಗೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಕೆನರಾನ ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶ (ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ಯಾಸರ್ಗೋಡ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ / ಕೇರಳದ ಬೆಕಲ್ ತಾಲ್ಲೂಕು ಸೇರಿದಂತೆ ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಗೆ 1882 ರವರೆಗೆ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಬೆಕಾಲ್ ತಾಲೂಕನ್ನು ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದಾಗ, ಕಾಸರಗೋಡು ತಾಲೂಕು 16 ಏಪ್ರಿಲ್ 1882 ರಂದು ಬಂದಿತು.

ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ಯುಗ 
1858 ರಲ್ಲಿ, ರಾಣಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ರಾಣಿಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ನಿಯಮಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ, ಬಾಂಬೆ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಿರೀಟದ ನೇರ ಆಡಳಿತದಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು. [

ಹೆನ್ರಿ ಬಾರ್ಟ್ಲ್ ಫ್ರೆರೆ (1862-1867) ಕ್ರೌನ್ ನೇಮಕಗೊಂಡ ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಾಗಿದ್ದರು. ಗವರ್ನರ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ 1861 ರ ಇಂಡಿಯನ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಕ್ಟ್, 1892 ರ ಇಂಡಿಯನ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಕ್ಟ್, ಇಂಡಿಯನ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಕ್ಟ್ 1909, ಇಂಡಿಯಾ ಆಕ್ಟ್ ಆಕ್ಟ್ 1919 ಮತ್ತು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾಯಿದೆ 1935 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಣೆಗೊಂಡಿತು.ಒಂದು ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು, ಅದರ ಒಂದು ಫಲಿತಾಂಶವು ತೆರಿಗೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಅನಧಿಕೃತ ಕ್ರಮಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಮಾಡಿದ ಬೆಲೆಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಸಿತವಾಗಿತ್ತು,ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಮಾಣದ ದುರಾಡಳಿತ ಮತ್ತು ಅಸಮಾಧಾನ; ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ   ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿತು, ಮತ್ತು ಲಾರ್ಡ್ ಎಲ್ಫಿನ್ಸ್ಟೋನ್ (1853-1860) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 1857 ರ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಏರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹಾದುಹೋಯಿತು.ಕರಾಚಿ, ಅಹಮದಾಬಾದ್ ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಹಾಪುರ್ನಲ್ಲಿನ ಸೈನಿಕರ ನಡುವೆ ಹಠಾತ್ ತೀವ್ರವಾದ ಹಾನಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು, ಎರಡು ಸೇನಾಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬಂಡಾಯಗಳು, ಭಿಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಮರಾಠಾ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದವು.

ಸರ್ ಬಾರ್ಟೈಲ್ ಫ್ರೆರೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯು ಅಮೆರಿಕಾದ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಯುರೋಪ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಹತ್ತಿಕ್ಕೆ ಅಗಾಧವಾದ ಬೇಡಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿತು.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೇಶದೊಳಗೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹಣವು ಹಂಚಿಕೆಯ ಉನ್ಮಾದ (1864-1865) ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಊಹಾಪೋಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು, ಇದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ಬಾಂಬೆ (1866) ವಿಫಲವಾಯಿತು.

ಆದರೆ ರೈತರು ಕಳೆದುಹೋದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭ ಗಳಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಬಾಂಬೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಸರ್ ಬಾರ್ಟ್ಲ್ ಫ್ರೆರೆ ಮಹಾನ್ ರೈಲ್ವೆ ಮಾರ್ಗಗಳ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣದ ಗೋಡೆಗಳ ಉರುಳಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪಡೆದ ಹಣದೊಂದಿಗೆ (1862) ಅವರು ಈಗ ಮುಂಬೈ (ಮುಂಬೈ) ಅನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವ ಭವ್ಯವಾದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.