ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಭಾರತ

ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಭಾರತವು "ಪ್ರಾಚೀನ ಅವಧಿ" ಮತ್ತು "ಆಧುನಿಕ ಅವಧಿ" ನಡುವಿನ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ನಂತರದ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಇತಿಹಾಸದ ದೀರ್ಘ ಅವಧಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 6 ನೇ ಶತಮಾನದ CE ಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿಘಟನೆಯಿಂದ ಮತ್ತು 1526 ರಲ್ಲಿ ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಾರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಿಕ ಆಧುನಿಕ ಅವಧಿಯ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ ಸರಿಸುಮಾರು ಚಾಲನೆಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ಕೆಲವು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಇದನ್ನು ಈ ಹಂತಗಳಿಗಿಂತ ನಂತರ ಪ್ರಾರಂಭ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಾಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. . ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಅವಧಿಯು ಸ್ವತಃ ಆರಂಭಿಕ ಮಧ್ಯಯುಗ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗಗಳ ಉಪವಿಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಆರಂಭಿಕ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ 40 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳು ಇದ್ದವು, ಇದು ವಿವಿಧ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು, ಭಾಷೆಗಳು, ಬರವಣಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿತ್ತು.  ಕಾಲಾವಧಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಬೌದ್ಧಧರ್ಮವು ಪ್ರದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿತ್ತು, ಇಂಡೋ ಗಂಗಾ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಪಾಲಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಬೌದ್ಧ ನಂಬಿಕೆಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಜಿಸಿತು. ಅಂತಹ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯು ಭಾರತದ ಆಧುನಿಕ-ದಿನದ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿರುವ ಬೌದ್ಧ ನಳಂದಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯವಾಗಿದೆ, ಇದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ವಿಭಜಿತ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಬೌದ್ಧಿಕ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಂದಿತು. ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಧನೆಯೆಂದರೆ ಚತುರಂಗ ಆಟದ ಆವಿಷ್ಕಾರವು ನಂತರ ಯುರೋಪ್ಗೆ ರಫ್ತು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಚೆಸ್ ಆಯಿತು.  ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಚೋಳರ ತಮಿಳು ಹಿಂದೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಸಾಗರೋತ್ತರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿತು, ಅದು ಆಧುನಿಕ-ದಿನದ ಶ್ರೀಲಂಕಾ, ಮಲೇಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಧರ್ಮವನ್ನು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹರಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು.  ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ, ಟಿಬೆಟ್ ಮತ್ತು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದಂತಹ ನೆರೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ . 

ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಧುನಿಕ-ದಿನದ ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಇರಾನ್‌ನಿಂದ ತುರ್ಕಿಕ್ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಆಕ್ರಮಣಗಳ ಸರಣಿಯು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಬೃಹತ್ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಇದು ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು, ಇದು 16 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಂಡಿತು.  ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಬೌದ್ಧಧರ್ಮವು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಅವನತಿ ಹೊಂದಿತು, ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು, ಆದರೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ದೂರದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ, ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಜ್ಯವು ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. 16 ನೇ ಶತಮಾನದ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಗನ್‌ಪೌಡರ್‌ನ ಪರಿಚಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಉದಯವನ್ನು ನೋಡಬಹುದು - ಮೊಘಲರು, ಹಾಗೆಯೇ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳಿಂದ ಯುರೋಪಿಯನ್ ವ್ಯಾಪಾರ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.  ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಒಟ್ಟೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸಫಾವಿಡ್ ಪರ್ಷಿಯಾದೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಗನ್ಪೌಡರ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.    ನಂತರದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜವನ್ನು ಮಾರ್ಪಡಿಸಿತು, ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಕ ಆಧುನಿಕ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು .

ಪರಿಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಅವಧಿ 
ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು 6 ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ,  7 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಾರ್ಧ,  ಅಥವಾ 8 ನೇ ಶತಮಾನದ  16 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ, ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಯುರೋಪ್ನ ಮಧ್ಯಯುಗದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು: 'ಆರಂಭಿಕ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿ' 6 ರಿಂದ 13 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಮತ್ತು 13 ರಿಂದ 16 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡ 'ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿ' 1526 ರಲ್ಲಿ ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಾರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. . ಮೊಘಲ್ ಯುಗ, 16 ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 18 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆರಂಭಿಕ ಆಧುನಿಕ ಅವಧಿ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ,  ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ 'ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ' ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 

ಈ ಪದವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಇತ್ತೀಚಿನ ಲೇಖಕರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ಪರ್ಯಾಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಕಾಲದ ಆರಂಭವನ್ನು ಸುಮಾರು 1000 CE ವರೆಗೆ ಅಥವಾ 12 ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ.  ಅಂತ್ಯವನ್ನು 18 ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಬಹುದು, ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಆರಂಭ ಎಂದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು.  ಅಥವಾ "ಆರಂಭಿಕ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ" ಅವಧಿಯು 8 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ 11 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 

ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ "ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ" ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಕ್ಷೇಪಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಹೆಚ್ಚು ಅಪರೂಪವಾಗುತ್ತಿದೆ ( ಚೀನಾದ ಇತಿಹಾಸದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಚರ್ಚೆ ಇದೆ).  ಅವಧಿಯ ಆರಂಭ ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸಮಾನತೆಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು ಎಂದು ವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಬರ್ಟನ್ ಸ್ಟೈನ್ ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಎ ಹಿಸ್ಟರಿ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ (1998) ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ, ಗುಪ್ತರಿಂದ ಮೊಘಲರವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಬಳಸುವ ಇತ್ತೀಚಿನ ಲೇಖಕರು ಭಾರತೀಯರು. ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಆವರಿಸುವ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆರಂಭಿಕ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿ 
ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 480 ರಿಂದ 550 ರವರೆಗಿನ ಗುಪ್ತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಿಧಾನಗತಿಯ ಕುಸಿತ ಎಂದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ,  "ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ" ಅವಧಿಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ "ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತ",  ಈ ಎರಡೂ ಪದಗಳು ಇರಬಹುದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅವಧಿಗಳಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಲೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮದ ಇತಿಹಾಸದಂತಹ ವಿಶೇಷ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ.  ರೊಮಿಲಾ ಥಾಪರ್ ಪ್ರಕಾರ, ಹಿಂದಿನ ಅವಧಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪರ್ಯಾಯವೆಂದರೆ "ಆರಂಭಿಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ" "ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಆರನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಆರನೇ ಶತಮಾನದ AD ವರೆಗೆ". 

ಕನಿಷ್ಠ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್ ಅಥವಾ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದವರೆಗೆ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ,  ಆದರೆ ಹಲವಾರು ವಿಭಿನ್ನ ರಾಜವಂಶಗಳು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆಳುತ್ತಿದ್ದವು, ಹಾಗೆಯೇ ಅನೇಕ ಇತರ ರಾಜವಂಶಗಳು ಸಣ್ಣ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದವು, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪಾವತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ಗೌರವ. ಜಾನ್ ಕೀ ಉಪಖಂಡದೊಳಗೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ 20 ಮತ್ತು 40 ರ ನಡುವೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಖ್ಯೆಯ ರಾಜವಂಶಗಳನ್ನು ಇರಿಸುತ್ತಾನೆ,  ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿಲ್ಲ.

 3 ರಿಂದ 9 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಪಲ್ಲವ ರಾಜವಂಶ, ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ತಮಿಳು ಪ್ರದೇಶಗಳ ಆಡಳಿತಗಾರರು.
 ವರ್ಧನ ರಾಜವಂಶದ ಹರ್ಷನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 601 ರಿಂದ 647 ರವರೆಗೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಬಹುಪಾಲು ನಿಯಂತ್ರಣದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅವಧಿ ಹರ್ಷ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ .
 ಗುರ್ಜರ-ಪ್ರತಿಹಾರ ರಾಜವಂಶವು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಕೊನೆಯ ದೊಡ್ಡ ರಾಜವಂಶವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಗುಪ್ತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು 6 ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 11 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಳಿತು. ಅವರನ್ನು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಪ್ರತಿಹಾರಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುವುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬಹುದು.
 ಚಾಲುಕ್ಯ ರಾಜವಂಶವು 6 ರಿಂದ 12 ನೇ ಶತಮಾನದ ನಡುವೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಡೆಕ್ಕನ್ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಳಿತು. ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ, ಬಾದಾಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಧಾನಿ.
 ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟ ರಾಜವಂಶವು 6 ನೇ ಮತ್ತು 10 ನೇ ಶತಮಾನದ ನಡುವೆ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಳಿದ ಕನ್ನಡ ರಾಜವಂಶವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಎಲ್ಲೋರಾದ ವಿಶ್ವ ಪರಂಪರೆಯ ತಾಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು.
 ಪೂರ್ವ ಚಾಲುಕ್ಯರು, 7 ನೇ ಮತ್ತು 12 ನೇ ಶತಮಾನಗಳು, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕನ್ನಡ - ತೆಲುಗು ರಾಜವಂಶದ ರಾಜ್ಯವು ಇಂದಿನ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದೆ, ಅವರು ಪಶ್ಚಿಮ ಚಾಲುಕ್ಯರ ವಂಶಸ್ಥರು.
 ಪಾಲ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಕೊನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಬೌದ್ಧ ಆಡಳಿತಗಾರರು, ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ 8 ರಿಂದ 12 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ. 9ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿತು.
 ಚೋಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಇದು ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ ಆಳಿದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಲು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. 9ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 13ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಆಳಿದ.
 ಪಶ್ಚಿಮ ಚಾಲುಕ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು 10 ರಿಂದ 12 ನೇ ಶತಮಾನದ ನಡುವೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಡೆಕ್ಕನ್ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಳಿತು. ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ, ಬಾದಾಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಧಾನಿ.
 ಕಲಚೂರಿ ರಾಜವಂಶವು 10-12 ನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿತು.
 ಚೋಟಾನಾಗ್‌ಪುರದ ನಾಗವಂಶಿಗಳು ಜಾರ್ಖಂಡ್‌ನ ಚೋಟಾನಾಗ್‌ಪುರ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದರು.
 ಪಶ್ಚಿಮ ಗಂಗಾ ರಾಜವಂಶವು ಪ್ರಾಚೀನ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಮುಖ ಆಡಳಿತ ರಾಜವಂಶವಾಗಿತ್ತು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು 350 ರಿಂದ 1000 CE ವರೆಗೆ. ಶ್ರವಣಬೆಳಗೊಳದ ದೊಡ್ಡ ಏಕಶಿಲಾ ಬಾಹುಬಲಿ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು.
 ಪೂರ್ವ ಗಂಗಾ ರಾಜವಂಶವು ಒಡಿಶಾ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಳುವ ರಾಜವಂಶವಾಗಿದ್ದು, ಅವರು ಕನ್ನಡ ಪಶ್ಚಿಮ ಗಂಗಾ ರಾಜವಂಶ ಮತ್ತು ತಮಿಳು ಚೋಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಂಶಸ್ಥರು. ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೋನಾರ್ಕ್ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಪುರಿಯ ಜಗನ್ನಾಥ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ.
 ಹೊಯ್ಸಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 10 ನೇ ಮತ್ತು 14 ನೇ ಶತಮಾನದ ನಡುವೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಧುನಿಕ ದಿನದ ಬಹುಪಾಲು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದ ಪ್ರಮುಖ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕನ್ನಡಿಗ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ . ಹೊಯ್ಸಳರ ರಾಜಧಾನಿಯು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬೇಲೂರಿನಲ್ಲಿತ್ತು ಆದರೆ ನಂತರ ಹಳೇಬೀಡುಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು.
 ಕಾಕತೀಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 1083 ರಿಂದ 1323 CE ವರೆಗೆ ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಆಳಿದ ತೆಲುಗು ರಾಜವಂಶ.
 ಸೇನ ರಾಜವಂಶವು 11 ಮತ್ತು 12 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಬಂಗಾಳದಿಂದ ಆಳಿದ ಹಿಂದೂ ರಾಜವಂಶವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಈಶಾನ್ಯ ಪ್ರದೇಶದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ. ಸೇನ ರಾಜವಂಶದ ಆಡಳಿತಗಾರರು ತಮ್ಮ ಮೂಲವನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.
 ಕಾಮರೂಪ, ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ 4 ರಿಂದ 12 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ, ವರ್ಮನ್ ರಾಜವಂಶ, ಮ್ಲೇಚ್ಛ ರಾಜವಂಶ, ಪಾಲ ರಾಜವಂಶ (ಕಾಮರೂಪ) ಎಂಬ ಮೂರು ರಾಜವಂಶಗಳಿಂದ ಆಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 
ಈ ಅವಧಿಯು ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಮುಸ್ಲಿಂ ವಿಜಯಗಳು ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಧರ್ಮದ ಅವನತಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಇಂಡೋ-ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ರಚನೆ, ನಂತರ ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದ ಬಂಗಾಳ ಸುಲ್ತಾನರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.  

 ಬಂಗಾಳ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್, 1352 ರಿಂದ 1576, ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ಬರ್ಮಾದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಆಳಿದರು.
 12 ರಿಂದ 18 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಆಳಿದ ಚೆರೋ ರಾಜವಂಶವು ಪೂರ್ವ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ಜಾರ್ಖಂಡ್‌ನ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಳಿತು.
 ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್, ಐದು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ರಾಜವಂಶಗಳು, ದೆಹಲಿ ಮೂಲದ, 1206 ರಿಂದ 1526 ರವರೆಗೆ, ಅದು ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ.
 ಗಜಪತಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಹಿಂದೂ ರಾಜವಂಶವಾಗಿದ್ದು, 1434-1541 ರ ನಡುವೆ ಕಳಿಂಗ (ಇಂದಿನ ಒಡಿಶಾ ) ಮೇಲೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿತು.
 ಚೋಟಾನಾಗ್‌ಪುರದ ನಾಗವಂಶಿಗಳು ಜಾರ್ಖಂಡ್‌ನ ಚೋಟಾನಾಗ್‌ಪುರ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದರು.
 ಸೆಯುನ (ಯಾದವ) ರಾಜವಂಶ, 1190-1315, ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡ-ಮರಾಠ ರಾಜವಂಶ, ಅದರ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿ ತುಂಗಭದ್ರಾದಿಂದ ನರ್ಮದಾ ನದಿಗಳವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿರುವ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದರು, ಇಂದಿನ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ರಾಜಧಾನಿಯಿಂದ ದೇವಗಿರಿಯಲ್ಲಿ .
 ರೆಡ್ಡಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 1325 ರಿಂದ 1448, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿತು.
 ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 1336-1646, ಕರ್ನಾಟಕ ಮೂಲದ ಹಿಂದೂ- ಕನ್ನಡಿಗ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಡೆಕ್ಕನ್ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ UNESCO ವಿಶ್ವ ಪರಂಪರೆಯ ತಾಣ ಹಂಪಿ ಅವರ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು 

 ರಜಪೂತ ರಾಜ್ಯಗಳು, ಇಂದಿನ ರಾಜಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆಳಿದ ರಜಪೂತ ಹಿಂದೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಗುಂಪಾಗಿದ್ದು, ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ, ಗುಜರಾತ್, ಉತ್ತರಾಂಚಲ, ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ, ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಳಿದವು. ಅನೇಕ ರಜಪೂತ ರಾಜ್ಯಗಳು ಮೊಘಲರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದವರೆಗೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿ ಮುಂದುವರೆದವು.

ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತ 

 ಜೈನ್ತಿಯಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 500-1835, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಇಂದಿನ ಸಿಲ್ಹೆಟ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾತೃವಂಶದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
 ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 12ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 1524ರವರೆಗೆ ಚುಟಿಯಾ ರಾಜ್ಯವು ಅಹೋಮ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕುಸಿಯಿತು.
 13 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಕಾಮತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು 1582 ರಲ್ಲಿ ಕೋಚ್ ಬಿಹಾರ (ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯ) ಮತ್ತು ಕೋಚ್ ಹಜೋ (ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೊಘಲರು ಮತ್ತು ಅಹೋಮ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಭಾಗಶಃ ಹೀರಲ್ಪಟ್ಟಿತು) ಆಗಿ ಒಡೆಯಿತು.
 ಅಹೋಮ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 1228-1826, ಅಸ್ಸಾಂನ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಕಣಿವೆ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
 ದಿಮಾಸಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 13 ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 1832, ಉತ್ತರ ಕ್ಯಾಚಾರ್ ಹಿಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಅಸ್ಸಾಂನ ಬರಾಕ್ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
 ತ್ರಿಪುರಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಅಜ್ಞಾತ ಮೂಲ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
 ಮಣಿಪುರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 1949 ಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು 1949 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೀರಿಕೊಂಡಿತು.

ಆರಂಭಿಕ ಆಧುನಿಕ ಅವಧಿ 
1526 ರಲ್ಲಿ ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಾರಂಭವು ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭಿಕ ಆಧುನಿಕ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು,  ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೊಘಲ್ ಯುಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಮೊಘಲ್ ಯುಗವನ್ನು 'ಮಧ್ಯಕಾಲದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ' ಅವಧಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

 1646 ರಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನದ ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಳಿದ ಕನ್ನಡ, ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ತಮಿಳು ರಾಜರ ನಾಯಕ ರಾಜವಂಶಗಳು . ಅವರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಇಕ್ಕೇರಿ, ಶ್ರೀ ರಂಗ, ಮಧುರೈ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಅದರ ಹಿಂದಿನ ರಾಜವಂಶಗಳು 14 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನವು 19 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿವೆ.  
 ಮೈಸೂರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 1399 ರಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಮೈಸೂರು ನಗರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. 1646 ರಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನದ ನಂತರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಯಿತು, ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು, ಆದರೆ 1947 ರವರೆಗೆ ಒಡೆಯರ್ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿತು.
 ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದಿಂದ ಟರ್ಕೊ-ಮಂಗೋಲ್ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಬಾಬರ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ರಾಜ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು 16 ರಿಂದ 18 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಆಳಿತು, ಆದರೂ ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡಿತು, ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ 1857 ರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.
 ಮರಾಠಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 1674-1818, ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ-ದಿನದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಆಧಾರಿತವಾದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮರಾಠರು 18 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಘಲ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದರು, ಆದರೆ 19 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲೋ-ಮರಾಠಾ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಡಳಿತಗಾರರಾದರು.
 ಭರತ್‌ಪುರ ರಾಜ್ಯವು 1722 ರಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ನಗರವಾದ ಭರತ್‌ಪುರದ ಸುತ್ತಲೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಜಾಟ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಂದ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು, ಆದರೆ 1947 ರವರೆಗೆ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಆಳಿತು.
 ಸಿಖ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, 1799-1849, ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ವಾಯುವ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು, ಇದು ಪಂಜಾಬ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ ರಂಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಎರಡನೆಯ ಆಂಗ್ಲೋ-ಸಿಖ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿಜಯದ ನಂತರ 19 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದ ನಡುವೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಅವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು