ವೈಕುಂಠ ಚತುರ್ದಶಿ

Infobox holiday with missing field
Infobox holiday (other)
ವೈಕುಂಠ ಚತುರ್ದಶಿ ( ' ವೈಕುಂಠದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ದಿನ ' )  ಹಿಂದೂಗಳ ಪವಿತ್ರ ದಿನವಾಗಿದೆ, ಇದನ್ನು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಹಿಂದೂ ತಿಂಗಳ ಕಾರ್ತಿಕ (ನವೆಂಬರ್-ಡಿಸೆಂಬರ್) ಯ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಚಂದ್ರನ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ( ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷ ) ೧೪ ನೇ ಚಂದ್ರನ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಈ ದಿನವು ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ. ವಾರಣಾಸಿ, ಋಷಿಕೇಶ, ಗಯಾ, ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿವಿಧ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
Articles containing Sanskrit-language text
ವೈಕುಂಠ ಚತುರ್ದಶಿಯ ಪವಿತ್ರ ದಿನವನ್ನು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಮರಾಠರು ಶಿವಾಜಿ ಮತ್ತು ಅವರ ತಾಯಿ ಜೀಜಾಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಗೌಡ್ ಸಾರಸ್ವತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದಂತಕಥೆ 
 
ಶಿವ ಪುರಾಣದ ಪ್ರಕಾರ, ಒಮ್ಮೆ ರಕ್ಷಕ ದೇವತೆಯಾದ ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ತೊರೆದು ವಾರಣಾಸಿಗೆ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಹೋದನು. ಸಾವಿರ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದರು. ಶಿವನ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಿಷ್ಣುವು ಕಾಣೆಯಾದ ಸಾವಿರ ಕಮಲವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು. ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣುವ ವಿಷ್ಣುವು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಕಿತ್ತು ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಶಿವ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ, ವಿಷ್ಣುವಿನ  ಪವಿತ್ರ ಆಯುಧವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.  

ವಾರಣಾಸಿಯ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಜಾನಪದ ಪ್ರಕಾರ, ಧನೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ವೈಕುಂಠ ಚತುರ್ದಶಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಗೋದಾವರಿ ನದಿಯ ದಡಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದನು. ಪವಿತ್ರ ನದಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ದೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಬತ್ತಿ  ಅರ್ಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತರು. ಧನೇಶ್ವರ ಜನಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತರು. ಅವನು ಸತ್ತಾಗ, ಅವನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮರಣದ ದೇವರು ಯಮನು ಶಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿದನು. ಆದರೆ, ಶಿವನು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ವೈಕುಂಠ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಭಕ್ತರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಧನೇಶ್ವರನ ಪಾಪಗಳು ಶುದ್ಧವಾದವು ಎಂದು ಯಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಧನೇಶ್ವರನು ನರಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದನು.

ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಜಾನಪದ 
ಭಾರತದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯದ ಈ ಜಾನಪದವು ಮರಾಠಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಶಿವಾಜಿ ಮತ್ತು ಅವರ ತಾಯಿ ಜೀಜಾಬಾಯಿ ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಶಿವಾಜಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ರಾಯ್ಗಢದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಕುಶಾವರ್ತ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಕಮಲದ ತೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸಹ ಹೊಂದಿತ್ತು. ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿನ ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ, ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಗಳ ವೈಭವದಿಂದ ಅರಳಿದವು. ಜೀಜಾಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಶಿವಾಜಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಜೀಜಾಬಾಯಿಯು ವೈಕುಂಠ ಚತುರ್ದಶಿಯು ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಶಿವಾಜಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು. ಶಿವಾಜಿ ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವನ ದಂತಕಥೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆಯೇ ಜೀಜಾಬಾಯಿ ಕೂಡ ಶಿವನಿಗೆ ತನ್ನ ಜಗದೀಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಬಿಳಿ ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಬಯಸಿದಳು. ಹೂವುಗಳು ಕಳಂಕರಹಿತ ಬಿಳಿ ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳಾಗಿರಬೇಕು, ತಾಜಾ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೀಳದೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಅವಳು ತುಂಬಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ಅಂತಹ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಅದರ ದೈವಿಕ ಗುಣವು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ವಯಸ್ಸಾದ ಜೀಜಾಬಾಯಿಯು ಸ್ವತಃ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದರಿಂದ, ಶಿವಾಜಿಯು ಅವಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲು ತನ್ನ ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು ಕರೆದನು. ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ, ವಿಕ್ರಮ ದಾಲ್ವಿ - ಯುವಕ ಶಿವಾಜಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಂಗರಕ್ಷಕನು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ನಂತರ ದಳವಿ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾದರು ಮತ್ತು ಜೀಜಾಭಾಯಿ ಮತ್ತು ಶಿವಾಜಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಆರಿಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ವಿಫಲವಾದರೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶಿವಾಜಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ವೈಕುಂಠ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ದಳವಿ ತೊಟ್ಟಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು, ಮುಂಜಾನೆ, ಶಿವಾಜಿ ಮತ್ತು ಜೀಜಾಬಾಯಿಯವರಿಗೆ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಇತರ ಆಸ್ಥಾನಿಕರು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ನೆರೆದಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವನು ತೊಟ್ಟಿಯ ಮುಂದೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚಪ್ಪಟೆಯಾಗಿ ಮಲಗಿದನು ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ತ್ವರಿತ ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದರಂತೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ನಂತರ ಅವನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ತೊಟ್ಟಿಗೆ ಹತ್ತಿದನು ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯಂತೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಟೊಂಗೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದನು. ಶಿವಾಜಿ ಮತ್ತು ಜೀಜಾಬಾಯಿ ಅವರು ದಾಲ್ವಿಯ ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆ ಕೌಶಲ್ಯದ ಚತುರ ಮತ್ತು ಅನುಪಮ ಪ್ರದರ್ಶನದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಸೂಚಕವಾಗಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಪಚ್ಚೆಯ ಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಪೂಜಾ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು 
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತರು ವಿಷ್ಣು ಸಹಸ್ರನಾಮ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.  ವಿಷ್ಣುಪಾದ ದೇವಾಲಯವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ, ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಖ್ಯ ದೇವಾಲಯದ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಬ್ಬವನ್ನು ವೈಷ್ಣವರು ಕಾರ್ತಿಕ ಸ್ನಾನ ( ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ನದಿ ಅಥವಾ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ) ಎಂದು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಋಷಿಕೇಶದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಈ ದಿನವನ್ನು ದೀಪ ದಾನ ಮಹೋತ್ಸವ ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಿಸರ ಜಾಗೃತಿಯ ಗುರುತಾಗಿ, ಸುಟ್ಟ ಮಣ್ಣಿನ ದೀಪಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಆಕಳ ಅಥವಾ ದೀಪಗಳನ್ನು ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದ (ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಿಘಟನೆಯಾಗುತ್ತದೆ) ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳಗಿದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಸಂಜೆ ಪವಿತ್ರ ಗಂಗಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಹಲವಾರು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಉತ್ಸವಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. 

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಾರಣಾಸಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಶಿವ ದೇವಾಲಯವಾದ ಕಾಶಿ ವಿಶ್ವನಾಥ ದೇವಾಲಯದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದಿನದಂದು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ವೈಕುಂಠ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಬ್ಬರೂ ದೇವತೆಗಳು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪೂಜಿಸುವಂತೆಯೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಷ್ಣುವು ಶಿವನಿಗೆ ತುಳಸಿ (ಪವಿತ್ರ ತುಳಸಿ) ಎಲೆಗಳನ್ನು (ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ವಿಷ್ಣು ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ) ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಶಿವನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಬೇಲ್ ಎಲೆಗಳನ್ನು (ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ) , ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ನಿಷಿದ್ಧ. ಭಕ್ತರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಇಡೀ ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಅಕ್ಷತೆ (ಅರಿಶಿನ ಮಿಶ್ರಿತ ಅಕ್ಕಿ),   ಶ್ರೀಗಂಧದ ಪೇಸ್ಟ್, ಗಂಗಾನದಿಯ ಪವಿತ್ರ ನೀರು, ಹೂವುಗಳು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ಎರಡೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಬೆಳಗಿದ ಆಳವಾದ ಗಳು (ಮಣ್ಣಿನ ದೀಪಗಳು) ಮತ್ತು ಬತ್ತಿ ( ಹತ್ತಿ ಬತ್ತಿ ) ಅನ್ನು ದಿನದ ವಿಶೇಷ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಾರಣಾಸಿಯಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಯಸ್ಸಾದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಇತರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ವರ್ಷ ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಭಕ್ತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. 

ಶಿವನ ಘೃಷ್ಣೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಬೇಲ್ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೆ ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವನ ಸಮ್ಮಿಲನವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.  ನಾಸಿಕ್‌ನ ತಿಲಭಾಂಡೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ  ಲಿಂಗ - ಶಿವನ ಅನಿಕಾನಿಕ್ ರೂಪ - ಶಿವನ ಅರ್ಧ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪವಾದ ಅರ್ಧನಾರಿನತೇಶ್ವರನಂತೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಸಿಕ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ತಿಲಭಾಂಡೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಶಿವ ಕಂಪಲೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ದೇವಾಲಯಗಳ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬವು ಒಂದು.  

ಫಿಲ್ಲಂಥಸ್ ಎಂಬ್ಲಿಕಾ ಮರದ (ಭಾರತೀಯ ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಅವೈಲ್ ಭೋಜನ ಆಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಂದು ಆಚರಣೆಯಾಗಿದೆ. 

ಶ್ರೀರಂಗಂ (ತಮಿಳುನಾಡು), ತಿರುಪತಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ದೇವಸ್ಥಾನ (ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ), ಉಡುಪಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮಠ (ಕರ್ನಾಟಕ) ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಷ್ಣು ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕತ್ತರಿಸಿದ ಬೇಸಿಗೆ ಸ್ಕ್ವ್ಯಾಷ್‌ನಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವುದು ಒಂದು ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿದೆ, ಅದರ ತಿರುಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ ನಂತರ, ದೀಪವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ (ಇತರರು ಮಣ್ಣಿನ ದೀಪಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ) ಮತ್ತು ೩೬೦ ಬತ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಈ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬತ್ತಿಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಏಕದಳ (ಮೂಂಗ್ ದಾಲ್) ನ ಪಾಡ್‌ನಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು