ತಂಜಾವೂರು ಚಿತ್ರಕಲೆ



ಪರಿಚಯ
ತಂಜಾವೂರು ಚಿತ್ರಕಲೆ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಶೈಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ತಂಜಾವೂರು ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಉದ್ಘಾಟಿಸಲಾಯಿತು. ಕ್ರಿ.ಶ ೧೬೦೦ ರ ಹಿಂದೆಯೇ ಕಲಾ ಪ್ರಕಾರವು ತನ್ನ ತಕ್ಷಣದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ ರಾಯರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ತಂಜಾವೂರಿನ ನಾಯಕರು ಕಲೆಯನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ತಮಿಳು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು. ಹಾಗೂ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಚಿತ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಿನ್ನದ ಲೇಪನದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ತಂಜಾವೂರು ಚಿತ್ರಕಲೆ, ತಂಜಾವೂರಿನ ಮರಾಠಾರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ (೧೬೭೬–೧೮೫೫) ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಇದನ್ನು ೨೦೦೭-೦೮ ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಭೌಗೋಳಿಕ ಸೂಚಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದೆ.

ತಂಜಾವೂರು ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳು ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಎದ್ದುಕಾಣುವ ಬಣ್ಣಗಳು, ಸರಳವಾದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಂಯೋಜನೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಆದರೆ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಗೆಸ್ಸೊ 
ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಗಾಜಿನ ಮಣಿಗಳು ಮತ್ತು ತುಂಡುಗಳ ಹೊದಿಕೆ ಅಥವಾ ಬಹಳ ವಿರಳವಾಗಿ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಹೊದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಹಾಳೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಂಜಾವೂರು ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಡೆಕ್ಕಾನಿ, ವಿಜಯನಗರ, ಮರಾಠಾ ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಭಕ್ತಿ ಪ್ರತಿಮೆಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಹೆಚ್ಚಿನ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಹಿಂದೂ ದೇವರುಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತರು. ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳು, ಸ್ಥಳ-ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ದೃಶ್ಯೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗಿರುವ ಮುಖ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ (ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪೀಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಜಾಗವಾದ ಮಂಟಪ ಅಥವಾ ಪ್ರಭಾವಳಿಯಲ್ಲಿ) ಜೈನ್, ಸಿಖ್, ಮುಸ್ಲಿಂ, ಇತರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಜಾತ್ಯತೀತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಂಜಾವೂರು ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತಂಜಾವೂರು ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳು ಮರದ ಹಲಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಫಲಕ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳು, ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲಗೈ ಪಡಂ (ಪಾಲಗೈ = ಮರದ ಹಲಗೆ; ಪಡಂ = ಚಿತ್ರ) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಈ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಸ್ಮಾರಕಗಳಾಗಿವೆ. ಇವು ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲು ವರ್ಣರಂಜಿತ ಕಲಾಕೃತಿಗಳು, ಮತ್ತು ಕಲಾ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಾಹಕರ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿವೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ಭಾರತೀಯ ವರ್ಣಚಿತ್ರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತಂಜಾವೂರಿಗೆ ಒಂದು ಅನನ್ಯ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಶ ೧೫೬೫ ರಲ್ಲಿ ತಾಲಿಕೋಟ ಕದನದಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನ ಮತ್ತು ಹಂಪಿಯನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಿರುವುದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದ ವರ್ಣಚಿತ್ರಕಾರರ ವಲಸೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಂಜಾವೂರಿಗೆ ವಲಸೆ ಬಂದು ತಂಜಾವೂರು ನಾಯಕರ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಆನಂತರ, ತಂಜಾವೂರು ನಾಯಕರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಮರಾಠಾ ಆಡಳಿತಗಾರರು ತಂಜಾವೂರು ಕಾರ್ಯಾಗಾರವನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕಲಾವಿದರು ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಮರಾಠಾ ಪೋಷಕರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿರುಚಿಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡರು, ಇದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ತಂಜಾವೂರು ಶೈಲಿಯ ವರ್ಣಚಿತ್ರವನ್ನು ವಿಕಸಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು. ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ತಂಜಾವೂರು ಕಲಾವಿದರು ಮರಾಠ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಗಣ್ಯರ ಪ್ರಮುಖ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಅರಮನೆಗಳು, ಚತ್ರಂಗಳು ಮತ್ತು ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಲಂಕರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ತಂತ್ರ
ಕಾರ್ಯ, ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಪೋಷಕರ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ತಂಜಾವೂರು ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಗಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಗೋಡೆಗಳು, ಮರದ ಫಲಕ, ಗಾಜು, ಕಾಗದ, ಮೈಕಾ ಮತ್ತು ದಂತದಂತಹ ವಿಲಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲೂ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಸಣ್ಣ ಐವರಿ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಾಜಹರಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಅತಿಥಿ ಪೆಂಡೆಂಟ್‌ಗಳಾಗಿ ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸಾಕಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದವು.
ಅರೇಬಿಕ್ ಗಮ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಮರದ ಹಲಗೆಯ ಮೇಲೆ (ಹಲಸು ಅಥವಾ ತೇಗ) ಅಂಟಿಸಲಾದ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್ನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಂಜಾವೂರು ಚಿತ್ರಕಲೆ ತಯಾರಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್ ಅನ್ನು ಫ್ರೆಂಚ್ ಸೀಮೆಸುಣ್ಣ (ಗೋಪಿ) ಅಥವಾ ಪುಡಿ ಸುಣ್ಣದ ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಂಧಿಸುವ ಮಾಧ್ಯಮದಿಂದ ಒಣಗಿಸಿ ಸಮವಾಗಿ ಲೇಪಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಕಲಾವಿದ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂಗಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಷಯಗಳ ವಿವರವಾದ ರೂಪರೇಖೆಯನ್ನು ಕೊರೆಯಚ್ಚು ಬಳಸಿ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ. ಗೆಸ್ಸೊ ಕೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲು ಸುಣ್ಣದ ಪುಡಿಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಪೇಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಸುಕ್ಕನ್ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕು ಎಂಬ ಬಂಧಿಸುವ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಆಯ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಬಗಳು, ಕಮಾನುಗಳು, ಸಿಂಹಾಸನಗಳು, ಉಡುಪುಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ವರ್ಣಗಳ ಕೆತ್ತನೆಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸ್ಕೆಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಲಾಯಿತು.

ಹಿಂದೆ, ಕಲಾವಿದರು ತರಕಾರಿ ಮತ್ತು ಖನಿಜ ವರ್ಣಗಳಂತಹ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಕಲಾವಿದರು ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಬಾಹ್ಯರೇಖೆಗಳಿಗಾಗಿ ಗಾಢ ಕಂದು ಅಥವಾ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಸಹ ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಹಿನ್ನೆಲೆಗೆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಒಲವು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು, ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ, ಮತ್ತು ನಟರಾಜ ಚಾಕ್ ಬಿಳಿ, ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿ ಶಿವಕಾಮಿ ದೇವತೆ ಹಸಿರು.
ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಆಕೃತಿಗಳ ಚಿತ್ರಣವು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬಾದಾಮಿ ಆಕಾರದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ನಯವಾದ, ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ದುಂಡಾದ ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಕಮಾನುಗಳು, ಪರದೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಿಕ ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗಿರುವ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜನೆಯು ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಎರಡು ಆಯಾಮವಾಗಿದೆ. ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವು ಇತರ ವಿಷಯಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ವರ್ಣಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ. ಛಾಯಾಭೇದಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಮುಖವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅಂಕಿಗಳನ್ನು ಗಾಢವಾದ ಚಪ್ಪಟೆ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

ಚಿತ್ರಕಲೆಗಳು