ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆ

ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆ (ಅಥವಾ ಮೊದಲ ಐಎನ್‌‍ಎ) ೧೯೪೨ ರ ಫೆಬ್ರವರಿ ಮತ್ತು ಡಿಸೆಂಬರ್  ನಡುವೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯಾಗಿದೆ . ಇದು ಸಿಂಗಾಪುರದ ಪತನದ ನಂತರ ಜಪಾನಿನ ನೆರವು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಮಲಯನ್ ಅಭಿಯಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅಥವಾ ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಶರಣಾದ ೪೦,೦೦೦ ಭಾರತೀಯ ಯುದ್ಧ ಕೈದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಸುಮಾರು ೧೨,೦೦೦ ಜನರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಜಪಾನ್‌ನ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಭಾದ ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಇದರ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದೇ ವರ್ಷ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆನ್ಸ್ ಲೀಗ್‌ನ ಅಧೀನ ಮಿಲಿಟರಿ ವಿಭಾಗವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಐಎನ್‌‍ಎ ನಾಯಕತ್ವದ ನಡುವೆ ಒಂದೆಡೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಅಪನಂಬಿಕೆಗಳು ಐಎನ್‌‍ಎಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಜಪಾನಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಆತಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಲೀಗ್‌ನ ನಾಯಕತ್ವ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯನ್ನು  ಸುಭಾಸ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದ ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಡಿಸೆಂಬರ್‌‌ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಘಟಕವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಯಿತು.ಆದರೆ ಅವರು  ಐಎನ್‌‍ಎಗೆ  ಸುಪ್ರೀಂ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿ ಉಳಿದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಐಎನ್‌‍ಎ ಗಳ ಆರಂಭಿಕ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು, ನಂತರ ಸುಭಾಸ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಎರಡನೇ ಅವತಾರದಐಎನ್‌‍ಎ ಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡರು.

ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯ ಈ ಮೊದಲ ಅವತಾರವು ಬರ್ಮಾ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಹುಗಾರಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಕೆಲವು ಮಿಲಿಟರಿ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತು ಮಿತ್ರ ಜನರಲ್‌ಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ನೈತಿಕತೆಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಬರ್ಮಾ ಆಕ್ರಮಣದ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾಗಶಃ ಕಾರಣವಾಯಿತು.  ಭಾರತದೊಳಗೆ ಯೋಜಿತ ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ಐಎನ್‌‍ಎಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ ನೌಕೆಯ ಮೂಲಕ ಭಾರತೀಯ ಕರಾವಳಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದಿದ್ದರು. ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಚಳುವಳಿಯು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತದೊಳಗೆ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಐಎನ್‌‍ಎ ಯ ಬೆದರಿಕೆಯು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಐಎನ್‌‍ಎ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಭಾರತದೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಬೇಹುಗಾರಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದರಿಂದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಾರವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸುದ್ದಿ  ಯುದ್ಧ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ತೆಗೆಯಬಾರದಿದ್ದ ಘಟಕ ಎಂದು ನಿಷೇಧವನ್ನು ಕಂಡಿತು.

ಹಿನ್ನೆಲೆ

ಎರಡನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ 

ಎರಡನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಪ್ರಾರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಅಕ್ಷದ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬ್ರಿಟನ್ ವಿರುದ್ಧದ ಅವರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಕೆಲವು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವು. ಅವರು ಭಾರತೀಯ ವಲಸಿಗರಿಂದ ಮಿಲಿಟರಿ ಪಡೆಗಳ ನೇಮಕಾತಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಪಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಭಾರತೀಯ ಯುದ್ಧದ ಖೈದಿಗಳಿಂದ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರು.  ಇಕ್ಬಾಲ್ ಶೆಡೈ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪರ್ಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಇಟಾಲಿಯನ್ನರು ಮತ್ತು ಮಾಜಿ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಮತ್ತು ಇಟಾಲಿಯನ್ನರಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಬಟಾಗ್ಲಿಯೋನ್ ಆಜಾದ್ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಅನ್ನು ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಇಟಲಿ ರಚಿಸಿತು. ಈ ಘಟಕವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಾಗ್ರುಪ್ಪಮೆಂಟೊ ಸೆಂಟ್ರಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿತು.  ಆದರೆ ಪ್ರಯತ್ನವು ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಇದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಚಾರದ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಶೆಡೈ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವವು ಸೈನ್ಯದಿಂದ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು.  ನವೆಂಬರ್ ೧೯೪೨ ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಎಲ್ ಅಲಮೈನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಸೋಲಿನ ನಂತರ ಇಟಾಲಿಯನ್ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಫಲವಾದವು.

ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಜರ್ಮನ್ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದ್ದವು. ಜರ್ಮನ್ ವಿದೇಶಾಂಗ ಕಚೇರಿಯು ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಬಯಸಿತು, ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಹಿಟ್ಲರ್ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಅನರ್ಹ ಭಾರತೀಯ ಜನಸಮೂಹದ ಮೇಲೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಬೇಕೆಂದು ನಂಬಿದ್ದರು ಎಂಬ ಒಮ್ಮತವಿದೆ.  ಆದಾಗ್ಯೂ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಚಳವಳಿಯ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದ ಸುಭಾಸ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರು (ಗಾಂಧಿ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿ) ಕಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ಗೃಹಬಂಧನದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೪೧ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಅವರು ಹಿಟ್ಲರ್ (ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಒಂದು ಸಭೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು) ಮತ್ತು ನಾಜಿ ಹೈಕಮಾಂಡ್‌ಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು, ರೊಮ್ಮೆಲ್‌ನ ಭಾರತೀಯ ಯುದ್ಧ ಕೈದಿಗಳಿಂದ ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಭಾರತೀಯ ವಿಮೋಚನಾ ಪಡೆಯ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯಸ್‌ನಂತೆ ಭಾರತೀಯ ಘಟಕವನ್ನು ಎತ್ತುವ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. .  ಇಂಡಿಷ್ ಲೀಜನ್ ಹೀಗೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ಜನವರಿ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ವಿಧ್ವಂಸಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಬ್ರ್ಯಾಂಡೆನ್ಬರ್ಗ್ ಘಟಕದೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವ ಇರಾನ್ಗೆ ಸಣ್ಣ ತುಕಡಿಯು ಪ್ಯಾರಾಚೂಟ್ ಮಾಡಿತು.  ಆದಾಗಿಯೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೈನ್ಯವು ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಹೀರ್ ಘಟಕವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿತು ಮತ್ತು ನಂತರ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಆಕ್ರಮಣದ ನಂತರ ವಾಫೆನ್ ಎಸ್‌ಎಸ್‌ಗೆ (ವೆಹ್ರ್ಮಾಚ್ಟ್‌ನ ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೈನ್ಯಗಳಂತೆ) ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದರ ರಚನೆಯ ನಂತರ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿ ದಳವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ಜನರನ್ನು ಆಜಾದ್ ಹಿಂದ್‌ಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಐಎನ್‌‍ಎ ಯ ಬರ್ಮಾ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡಿತು.  ಫ್ರೀ ಇಂಡಿಯಾ ಲೀಜನ್‌ನ ಒಂದು ಭಾಗವು ೧೯೪೪ರಲ್ಲಿ ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮತ್ತು ಪೋಲಿಷ್ ಪಡೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿತು.

ಮಲಯಾದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್-ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ 
ಜಪಾನ್‌ನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಭವನೀಯ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಸಿದ್ಧತೆಗಳ ಭಾಗವಾಗಿ ೧೯೪೧ ರ ವೇಳೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳು ಮಲಯನ್ ಪರ್ಯಾಯ ದ್ವೀಪ ಮತ್ತು ಸಿಂಗಾಪುರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು.  ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೩೭,೦೦ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪಡೆಗಳ ಒಟ್ಟು ಮಿಲಿಟರಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಸರಿಸುಮಾರು ೪೦ ಪ್ರತಿಶತವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.  ೧೯೩೯ ಮತ್ತು ೧೯೪೧ ರ ನಡುವೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್-ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳು ೨೦೦ ೦೦೦ ರಿಂದ ೯೦೦ ೦೦೦ ಕ್ಕೆ ಏರಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ನಿಯೋಜನೆಗಳು ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು. ಮಲಯ ಪೆನಿನ್ಸುಲಾ ಮತ್ತು ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಡೆಗಳು ತುಂಬಾ ತೆಳುವಾಗಿದ್ದವು.  ಇದಲ್ಲದೆ, ಬ್ರಿಟಿಷ್-ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿರದ ಯುವ ನೇಮಕಾತಿಗಳಾಗಿದ್ದು (ಬ್ರಿಟಿಷರ ಮುಕ್ತ ನೇಮಕಾತಿ ನೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ) ಬ್ರಿಟಿಷ್-ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.   ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸೈನಿಕರ ವೇತನ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ತಾರತಮ್ಯದ ಭಾವನೆಗಳು ಕಠೋರತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ತನ್ನ ಸೇನೆಗೆ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ವಿವೇಚನಾರಹಿತ ನೇಮಕಾತಿ, ಅಂದರೆ ಅದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿಂದನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ೧೯೪೧ ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ಮೌಖಿಕ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಬ್ರಿಟಿಷರ ನಿಂದನೆಯು ಅತಿರೇಕವಾಗಿತ್ತು.

ಜಪಾನ್ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ 
ಭಾರತ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ೧೯ ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ದಶಕದಿಂದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ತಾತ್ವಿಕ ವಿಚಾರಗಳ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದೆ. ಭಾರತವು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ತವರು ಮತ್ತು ೨೦ ನೇ ಶತಮಾನದ ಎರಡನೇ ದಶಕದಿಂದ, ಗಾಂಧಿ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ತವರು, ಜಪಾನೀಸ್ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಭಾರತವು ಜಪಾನ್‌ಗೆ ಮಾದರಿ ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣಗೊಂಡ ಏಷ್ಯನ್ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದೆ. ೧೯೦೫ರಲ್ಲಿ ರಶಿಯಾ ವಿರುದ್ಧದ ಜಪಾನಿನ ವಿಜಯವು ಜಪಾನ್ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು, . ಒಕಾಕುರಾ ಟೆನ್ಶಿನ್ ಮತ್ತು ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಭಾರತೀಯ ಮತ್ತು ಜಪಾನೀಸ್ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಎರಡು ಏಷ್ಯಾದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು, ಅವರ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾನ್-ಏಷ್ಯನ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. 

ವಿಶ್ವ ಸಮರ ೧ ರ ಅಂತ್ಯದ ನಂತರ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಜಪಾನೀ ಸಮಾಜಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಶಭ್ರಷ್ಟ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿಗಳಿಗೆ ಜಪಾನ್ ಹೆಚ್ಚು ಆಶ್ರಯವಾಯಿತು. ಇವರಲ್ಲಿ ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್, ತಾರಕನಾಥ್ ದಾಸ್, ಎಎಮ್ ಸಹಾಯ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ರಕ್ಷಣೆಗಳು ಅವರನ್ನು ಸ್ವದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಡೆಯಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ನೀತಿ ಕಾಳಜಿಯಾಯಿತು. 

ಆದಾಗಿಯೂ ಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಯು ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಭಾರತ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಂತೆ ಪ್ಯಾನ್-ಏಷ್ಯಾಟಿಕ್ ದೃಷ್ಟಿ ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಿತು. ರೌಲತ್ ಕಾಯಿದೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಆಂದೋಲನಗಳು, ಖಿಲಾಫತ್ ಚಳವಳಿಯು ಒಟ್ಟೋಮನ್ ಖಲೀಫ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿತು (ಭಾರತದ ಬೃಹತ್ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಉರಿಯೂತದ ಸಮಸ್ಯೆ), ಹಾಗೆಯೇ ೧೯೨೨ ರಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿಯವರ ಅಸಹಕಾರ ಚಳವಳಿಯು ಗೃಹ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು.  ಪ್ಯಾನ್-ಏಷ್ಯಾಟಿಕ್ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್‌ನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಿರಾಕರಣವಾದಿ ಯುದ್ಧವು ಭಾರತೀಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್ ಹೊಂದಿದ್ದ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅವಳಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿತು.

ಜಪಾನ್‌ನ ಭಾರತದ ನೀತಿ 
ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಜಪಾನ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಯಾವುದೇ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.  ಇದರ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಾರತೀಯ ತಜ್ಞರ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ನಾಗರಿಕ ತಜ್ಞರು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರು.  ಭಾರತವು ಕನಿಷ್ಟ ೧೯೪೧  ಜಪಾನಿನ ಯುದ್ಧ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಗ್ರೇಟರ್ ಈಸ್ಟ್ ಏಷ್ಯಾ ಸಹ-ಸಮೃದ್ಧಿ ಗೋಳದ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಇದು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾವನ್ನು ಇಂಡೋ-ಬರ್ಮೀಸ್ ಗಡಿಯವರೆಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದೆ. 

೧೯೪೧ ರ ಅಂತ್ಯದಿಂದ ಜಪಾನಿಯರು ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಅವರಂತಹ ದೇಶಭ್ರಷ್ಟರು ಈಗಾಗಲೇ ಜಪಾನಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಜಪಾನಿನ ಅಭಿಯಾನದ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಇಂಪೀರಿಯಲ್ ಜಪಾನಿನ ಸೈನ್ಯವು ಈ ಮೊದಲು ಬದ್ಧರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಚೈನೀಸ್ ಮತ್ತು ಅಮೇರಿಕನ್ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಲೆಡೋ ರಸ್ತೆಯ ಮೂಲವಾಗಿ ( ಅಸ್ಸಾಂನಿಂದ ) ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುವ  ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಹಂಪ್‌ನ ಮೇಲೆ ಏರ್‌ಲಿಫ್ಟ್ ಮಾಡಲಾದ ಸರಬರಾಜುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿತ್ತು.  ಅಲ್ಲದೆ, ಜಪಾನ್‌ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪಶ್ಚಿಮ ಗಡಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ನೇಹಪರ ಸರ್ಕಾರವು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು.  ಏಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಜಪಾನಿನ ವಿಸ್ತರಣೆಯು  ಏಷ್ಯಾ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಯತ್ನದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.  ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು ಅಗಾಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಮಂಚೂರಿಯಾ-ರಷ್ಯಾ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹೊಸದಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಿಸಲಾಗುವುದು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜಪಾನೀಸ್ ವಿರೋಧಿ ಎಂದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.  ತೀವ್ರವಾದ ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಚಳುವಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಗಾಂಧಿಯವರು ಜಪಾನಿಯರಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದರು."ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಬೇಡಿ. ನೀವು ಭಾರತದಿಂದ ಸಿದ್ಧಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ನೀವು ನಂಬಿದರೆ ನೀವು ದುಃಖದಿಂದ ಭ್ರಮನಿರಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.ಆದಾಗಿಯೂ, ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೪೧ ರಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಕಾನ್ಸುಲ್ ಜನರಲ್ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಬ್ಲಾಕ್‌‌‌ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಬರ್ಲಿನ್‌ನಿಂದ ರಾಯಭಾರಿ ಓಶಿಮಾ ಹಿರೋಷಿ ಅವರು ಸುಭಾಸ್ ಬೋಸ್ ಅವರ ಫ್ರೀ ಇಂಡಿಯಾ ಲೀಜನ್ ಸಂಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಯಶಸ್ವಿ ಮಲಯನ್ ಅಭಿಯಾನ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಬರ್ಮಾ ಅಭಿಯಾನವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಾರತೀಯ ವಲಸಿಗರನ್ನು ಜಪಾನಿನ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಂದಿತು. ಜಪಾನಿಯರಿಗೆ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ (ಕೆಲವರು ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿದ್ದರು) ಅವರು ಗಣನೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಉಪ-ಖಂಡದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪಡೆಗಳು ಎದುರಿಸಿದ ಹಿಮ್ಮುಖದ ಮೂಲಕ ನೀಡಿದ ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.  ಈ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ಮಿಲಿಟರಿ ಆಡಳಿತವು ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿನ ವಿವಿಧ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿರೋಧಿ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿತು.  ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಂಡಿಯನ್ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆನ್ಸ್ ಲೀಗ್ (ಐಐಎಲ್‌‍) ಅನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಇವುಗಳು ಒಗ್ಗೂಡಿದವು. ಐಐಎಲ್ ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾದ ಭಾರತೀಯ ಸಮುದಾಯಗಳ ಕಲ್ಯಾಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಜಪಾನಿಯರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ, ಇದು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್-ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಪ್ರಚಾರದ ಕ್ರಮವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಥಾಯ್-ಭಾರತ್ ಕಲ್ಚರಲ್ ಲಾಡ್ಜ್‌ನಂತಹ ಕೆಲವು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಜಪಾನಿಯರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ಅಪನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ಲಾಡ್ಜ್ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿತು ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಲು ಥಾಯ್-ದೇಣಿಗೆ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಜರ್ಮನ್ ರಾಯಭಾರ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ಬಳಸಿತು.

ಎಫ್ ಕಿಕನ್ 

೧೯೪೧ ರ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಭಾರತವು ಜಪಾನಿನ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ೧೯೪೨ ರ ಆರಂಭದ ವೇಳೆಗೆ ಡಯಟ್‌ನಲ್ಲಿನ ಟೋಜೊ ಅವರ ಭಾಷಣಗಳು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಡೆಯುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉಲ್ಲೇಖಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.  ಆದಾಗಿಯೂ ಭಾರತದ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಜಪಾನಿನ ಐಜಿಎಚ್‌‌ಕ್ಯೂ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ 15 ನೇ ಸೇನೆಯ ಗುಪ್ತಚರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮೇಜರ್ ಫುಜಿವಾರಾ ಇವೈಚಿ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಫ್ಯೂಜಿವಾರಾ ಕಿಕಾನ್ ಅಥವಾ ಎಫ್-ಕಿಕಾನ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಗುಪ್ತಚರ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಸಹಕಾರವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸಾಗರೋತ್ತರ ಚೀನೀಯರು ಮತ್ತು ಮಲಯನ್ ಸುಲ್ತಾನರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಫ್ಯೂಜಿವಾರದ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ನಿಯೋಜಿತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಹಿಂದಿ ಮಾತನಾಡುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಇದ್ದರು. ಫುಜಿವಾರಾ, ನಂತರ "ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯ ಲಾರೆನ್ಸ್" ( ಅರೇಬಿಯಾದ ಲಾರೆನ್ಸ್ ನಂತರ) ಎಂದು ಸ್ವಯಂ-ವಿವರಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಕಚೇರಿಯು ದೇಶಭ್ರಷ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ನಾಯಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕಾದ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಅವರ ಆರಂಭಿಕ ಸಂಪರ್ಕವು ಗಿಯಾನಿ ಪ್ರೀತಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಪ್ರಾರಂಭದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಮಲಯನ್ ಆಕ್ರಮಣದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್  ಅವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದರು.  ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಆರ್ಮಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಆಗಿ ಜಪಾನಿನ ಪಡೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ 1/14 ನೇ ಪಂಜಾಬ್ ರೆಜಿಮೆಂಟ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಜಿತ್ರಾ ಕದನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಡೆಗಳು ಜಪಾನಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳಿಂದ ಬಂದೂಕುಗಳಿಂದ ನಾಶವಾದವು. ಜಂಗಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಜಪಾನಿನ ಪಡೆಗಳಿಂದ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿಂಗ್‌ನನ್ನು ಅಲೋರ್ ಸ್ಟಾರ್‌ಗೆ ಫುಜಿವಾರಾ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಮ್ ಸಿಂಗ್‌ಗೆ ಎಫ್-ಕಿಕನ್ ಮತ್ತು ಐಐಎಲ್‌ನ ಜಂಟಿ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಪ್ರೀತಮ್ ಸಿಂಗ್ ಜೊತೆಗೆ ಫುಜಿವಾರಾ ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ  ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಜಪಾನಿನ ಮಿಷನ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿದರು.  ಇದು ಅವರನ್ನು ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಪಿಡಬ್ಲ್ಯೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅಲೋರ್ ಸ್ಟಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಲೂಟಿ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಿಂಗ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಫ್ಯೂಜಿವಾರಾಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಜನವರಿ ೧೯೪೨ ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಫ್ಯೂಜಿವಾರಾ ಜಪಾನ್‌ನ ಭಾರತದ ನೀತಿಯ ಯಶಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ವರದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಐಐಎಲ್ ಮತ್ತು ಐಎನ್‌ಎ ಎರಡಕ್ಕೂ ಸಹಾಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಎಂಟು ಅಂಶಗಳ ನೀತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತದೊಳಗಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಿತು. "ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಯ ಪ್ರಚೋದನೆ" ಇತರ ಉದ್ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಂಪರ್ಕ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.  ೧೯೪೨ ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಫುಜಿವಾರಾ ಅವರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದಾಯಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಪಾನಿನ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಹೈ-ಕಮಾಂಡ್ ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಐಎನ್‌‍ಎಗಾಗಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಗೆ ಜಪಾನಿನ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ನೀಡಿತು.  ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅದು ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಅವರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಅವರು ೧೯೨೦ ರ ದಶಕದಿಂದ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಗಡಿಪಾರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಐಎನ್‌‌‍ಎ ರಚನೆಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಯ ನಾಗರಿಕ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಲಗತ್ತಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶದ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಭಾರತೀಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅದರ ಭಾಗವಾಗಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು. ಯುದ್ಧವು ಮಲಯಾವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾರತೀಯ ಸಂಘಗಳ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

ಮೊದಲ ಐಎನ್‌‌‍ಎ 
ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೪೧ ರಲ್ಲಿ, ಜಪಾನಿನ ಕಮಾಂಡಿಂಗ್ ಜನರಲ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ನಂತರ ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಸಶಸ್ತ್ರ ಭಾರತೀಯ ಘಟಕವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿದರು. ತಮ್ಮ ನಡುವೆ ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್, ಪ್ರೀತಮ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಫುಜಿವಾರಾ, ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಮಲಯದ ಪತನವು ಜಪಾನಿಯರ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೪೫,೦೦೦ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಜನರಲ್. ಮಲಯಾದಲ್ಲಿ ಪರ್ಸಿವಲ್‌ನ ಕಮಾಂಡ್,  ಭಾರತೀಯ III ಕಾರ್ಪ್ಸ್‌ನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.  ಸಿಂಗಾಪುರ ಪತನಗೊಳ್ಳುವ ಮುಂಚೆಯೇ, ಜಪಾನಿನ ಪಡೆಗಳು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪಡೆಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದವು. ಹಲವಾರು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ಆದರೆ ಭಾರತೀಯರು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು.  ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಈ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರಿಂದ ಸಿಂಗ್ ನೇಮಕಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೈನ್ಯ ಎಂಬ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯಸ್ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು.  

ಐಎನ್‌‌ಎ ಯ ಈ ಪೂರ್ವವರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಘಟಕಗಳು ಸುಮಾರು ೨೦೦ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಅವರು ಮಲಯಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲಾದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರೊಳಗಿನ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ರೈಫಲ್‌ಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು "ಎಫ್" ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆರ್ಮ್‌ಬ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.  ಅವರು ಘಟಕಗಳಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಮಲಯಾ ಮತ್ತು ಥೈಲ್ಯಾಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರೀತಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರೊಂದಿಗೆ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವರು ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಾಂತರವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಹೋರಾಡುವ ಬ್ರಿಟಿಷ್-ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ಘಟಕಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೀಡಲಾಯಿತು.  ಸಿಂಗಾಪುರದ ಪತನದ ಮೊದಲು ಈ ಪಡೆಗಳು ಸುಮಾರು೨,೫೦೦ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಬೆಳೆದವು.  ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಆರ್ಮಿಯಿಂದ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ವಿಚಲನ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ವರ್ಗವಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಲಾಯಿತು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಡುಗೆಮನೆ ( ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ), ಸಾಮಾನ್ಯ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಥವಾ ಸಾಂಸ್ಥಿಕವಾದ ಯಾವುದೇ ಕೋಮುವಾದಿ ಮತ್ತು ಜಾತಿವಾದಿ ಪೈಪೋಟಿಗಳನ್ನು ಸೇತುವೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವು. 

೧೦ ಮಾರ್ಚ್ ೧೯೪೨ರಂದು, ಕ್ರಿಸ್‌ಮಸ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು ದಂಗೆ ಎದ್ದರು. ಜಪಾನಿನ ಪಡೆಗಳು ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ದ್ವೀಪದ ಕದನದಲ್ಲಿ ಅವಿರೋಧವಾಗಿ ಇಳಿಯಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಇದರ ನಂತರ ಕೊಕೊಸ್ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿನ ಸಿಲೋನ್ ಗ್ಯಾರಿಸನ್ ಆರ್ಟಿಲರಿಯಲ್ಲಿ ದಂಗೆ ನಡೆಯಿತು. ಆದಾಗಿಯೂ, ಕೊಕೊಸ್ ದ್ವೀಪಗಳ ದಂಗೆಯು ಸಿಲೋನ್ ಲೈಟ್ ಪದಾತಿ ದಳದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿದ ನಂತರ ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಸಿಂಗಾಪುರ ಮತ್ತು ಮಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀಲಂಕನ್ನರು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯ 'ಲಂಕಾ ರೆಜಿಮೆಂಟ್' ಅನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ ನೌಕೆಯ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಈ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಲು ವಿಫಲವಾದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಫಾರರ್ ಪಾರ್ಕ್ 
೧೯೪೨ರ  ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೫ ರಂದು ಸಿಂಗಾಪುರ ಶರಣಾಯಿತು . ೧೬ ರ ಸಂಜೆ, ಈಗ ವಿಲೀನಗೊಂಡಿರುವ ೧/೧೪ನೇ ಮತ್ತು ೫/೧೪ ನೇ ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಪಡೆಗಳ ಮಲಯಾ ಕಮಾಂಡ್‌ನಿಂದ ಫಾರರ್ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ಆದೇಶಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಚಾಂಗಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲು ಆದೇಶಿಸಲಾಯಿತು. ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೭, ೧೯೪೨ ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಸುಮಾರು ೪೫,೦೦೦ಭಾರತೀಯ ಪಿಒಡಬ್ಲ್ಯೂಗಳು ಫಾರರ್ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಮಾಯಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಬೋಧಿಸಿದರು, ಮೊದಲು ಮಲಯಾ ಕಮಾಂಡ್‌ನ ಕರ್ನಲ್ ಹಂಟ್ ಅವರು ಫುಜಿವಾರಾ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದರು.

ಫ್ಯೂಜಿವಾರಾ ಅವರು ಜಪಾನೀಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು, ಅದನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ನಂತರ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನಿಗೆ ಅನುವಾದಿಸಲಾಯಿತು. ತನ್ನ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ, ಫ್ಯೂಜಿವಾರಾ ಅವರು ಜಪಾನ್‌ನ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಏಷ್ಯಾದ ಸಹ-ಸಮೃದ್ಧಿ ಗೋಳದ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಜಪಾನಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಸಹ-ಸಮೃದ್ಧಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಅದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಜಪಾನಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ "ವಿಮೋಚನಾ ಸೇನೆ". ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಈ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಅವನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು. ಇದಲ್ಲದೆ,  ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧನೌಕೆಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಅವರು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಫ್ಯೂಜಿವಾರಾ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ತಮ್ಮ ಭಾಷಣವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದರು. 

ಹಿಂದೂಸ್ತಾನಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಭಾಷಣ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ರಚಿಸುವ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ಅವರು ಹೇಳಿದರು ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸೇರಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಜವಾನ್ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಭಾಷಣವು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸ್ವರಮೇಳವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರು ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು. ಫಾರರ್ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಜನರು ನಂತರ ಮೊದಲ ಐಎನ್‌‍ಎ ಗೆ ಸೇರಿದರು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಾರತೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಬೇಡವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು, ಇದು ಅವರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಸಹ ನಿರಾಕರಿಸಿತು. 

ಜಪಾನಿನ ಪಡೆಗಳು ಸೈನ್ಯದ ಸಹಕಾರವನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಮಾನವ-ಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಪುರುಷರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಿಲ್ಲ.ಐಎನ್‌‍ಎಯ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಕಮಾಂಡ್ ಅನ್ನು ಸಿಂಗಾಪುರದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಮೌಂಟ್ ಪ್ಲೆಸೆಂಟ್ ಉಪನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಪೊಡಬ್ಲ್ಯೂ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿ, ಜೊತೆಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪೊಡಬ್ಲ್ಯೂ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಎಮ್‌‌ಜಡ್‌‌‍ ಕಿಯಾನಿ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಸೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಬಿಡದರಿ, ಟೈರ್ಸಾಲ್, ಬುಲ್ಲರ್, ಸೆಲೆಟರ್ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂಜಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಇತರ ಸಣ್ಣ ಪಿಡಬ್ಲ್ಯೂ ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.  ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಕರ್ನಲ್ ಎನ್‌‌ಎಸ್‌‍ ಗಿಲ್ ಅವರು ಪೊಡಬ್ಲ್ಯೂ ನ ಒಟ್ಟಾರೆ ನಿರ್ದೇಶನಕ್ಕೆ ಹೋದರು. 

೯ ಮೇ ೧೯೪೨ ರವರೆಗೆ ಐಎನ್‌‌ಎ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದಾಗಿಯೂ, ಫಾರರ್ ಪಾರ್ಕ್‌ನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸಿಂಗಾಪುರದ ಜಪಾನೀಯರು 'ಶಾಂತಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆ' ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತೀಯರು ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.  ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಪಾನೀಯರು ಭಾರತೀಯರು ಮತ್ತು ಚೀನಿಯರನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ಆರಂಭಿಕ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಸಿಂಗಾಪುರ ಮತ್ತು ಮಲಯನ್ ಪೆನಿನ್ಸುಲಾದಲ್ಲಿ ಸರಿಸುಮಾರು ೫೦,೦೦೦ ಚೀನೀಯರು ಈಗ ' ಸೂಕ್ ಚಿಂಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.  ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ಭಾರತೀಯರು ಹೆಚ್ಚು ಸೌಮ್ಯವಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು.  ಆದಾಗಿಯೂ, ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಚೀನಾದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಜಪಾನ್ ಪಡೆಗಳ ವರ್ತನೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರಂತಹ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. ಜಪಾನಿಯರ ಕ್ರೂರ ಸ್ವಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಆರಂಭಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಜಪಾನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಫಾರರ್ ಪಾರ್ಕ್ ಸಭೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರು ೧೯೪೨ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಐಎನ್‌ಎಗೆ ಸೇರದಿರುವ ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ದೃಢಪಡಿಸಿದರು.

ಇಂಡಿಯನ್ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆನ್ಸ್ ಲೀಗ್ 
ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ, ಇಂಡಿಯನ್ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆನ್ಸ್ ಲೀಗ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮತ್ತು ಚಳುವಳಿಯ ಗುರಿಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಚರ್ಚೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಂತೆ, ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಈಗ ಬಿಡದರಿ ನಿರ್ಣಯ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ರಚನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಗುಂಪಿನ ಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆದರು. ಈ ನಿರ್ಣಯವು ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸಿತು: ಭಾರತೀಯರು ಜಾತಿ, ಸಮುದಾಯ ಅಥವಾ ಧರ್ಮದ ಎಲ್ಲ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗುವುದು.ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಜನರು ಕೇಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸೈನ್ಯವು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯವು ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.  ಆದಾಗಿಯೂ, ಸೈನ್ಯವು ಜಪಾನಿನ ಪಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಬೇಕೆಂದು ಅದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ.  ಈ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾಪಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಫುಜಿವಾರಾ ಅವರು ಮುಖ್ಯ ಭೂಭಾಗದ ಶಿಬಿರಗಳ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿದರು. ಪಿಒಡಬ್ಲ್ಯೂ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿಯನ್ನು ತರುವಾಯ ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸುಪ್ರೀಮ್ ಕಮಾಂಡ್‌ಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಮೇ ೯ ರಂದು, ಸಿಂಗ್ ಐಎನ್‌‍ಎಗೆ ನೇಮಕಾತಿ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸ್ವಯಂಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುವ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಈ ಘಟಕಗಳನ್ನು ನೀಸೂನ್ ಮತ್ತು ಬಿಡದರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಇತರ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಇತರ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ರವಾನಿಸಲಾಯಿತು. 

ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ - ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೇನೆಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ ಅದೇ ತಿಂಗಳು - ಅವರು ಮತ್ತು ಐಎನ್‌ಎ ಮತ್ತು ಐಐಎಲ್‌‍ ನ ಇತರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಅವರ ಆಹ್ವಾನದ ಮೇರೆಗೆ ಟೋಕಿಯೊದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಅವರು ಈ ಸಭೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಇದು ಆಲ್-ಮಲಯನ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆನ್ಸ್ ಲೀಗ್‌ನ ರಚನೆಯ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಲೀಗ್ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾರತೀಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಜಪಾನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಯಿತು. ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ, ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ಐಐಎಲ್‌‍ ರಚನೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಜೂನ್ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ, ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಈ ಸಮ್ಮೇಳನವು ಲೀಗ್‌ಗೆ  ಐಎನ್‌ಎ  ಅಧೀನ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನ ನಾಗರಿಕ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ಕೆಪಿಕೆ ಮೆನನ್, ನೆಡ್ಯಮ್ ರಾಘವನ್ ನಾಗರಿಕ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಗಿಲಾನಿ ಎಂಬ ಅಧಿಕಾರಿ ಐಎನ್‌ಎ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು.  ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ನಿರ್ಣಯವು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಬಯಸಿದಾಗ ಐಎನ್‌ಎ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ಬಿಡದರಿ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿತು.

ಶರತ್ಕಾಲ ೧೯೪೨ 
ಐಎನ್‌ಎಯ ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಫ್ಯೂಜಿವಾರಾ ೧೯೪೨ ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಎಫ್‌‌-ಕಿಕಾನ್‌‍ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಏಷ್ಯಾದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.  ೧೯೪೨ ರ ವಸಂತ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ, ಫುಜಿವಾರಾ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಅವರನ್ನು ಕರ್ನಲ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಹಿಡಿಯೋ ಇವಾಕುರೋ .  ಇವಾಕುರೊ ಕಿಕನ್ (ಐ-ಕಿಕನ್) ಗಣನೀಯವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ, ಸುಮಾರು ೨೫೦ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಂಗೂನ್, ಪೆನಾಂಗ್, ಸೈಗಾನ್ ಮತ್ತು ಹಾಂಗ್ ಕಾಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಇವಾಕುರೊ, ಆರ್ಮಿ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ ಶಾಲೆಯ ರಿಕುಗುನ್ ನಕಾನೊ ಗಕ್ಕೊ ಸ್ಥಾಪಕ, ಐಜಿಎಚ್‌‍ಕ್ಯೂ ಭಾರತವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ತಕ್ಷಣದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು.  ಗುಪ್ತಚರ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಇವಾಕುರೊ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ವಿಧ್ವಂಸಕ, ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. I-ಕಿಕಾನ್‌‍ ಮತ್ತು ಲೀಗ್ ಹಲವಾರು ಐಎನ್‌‍ಎ ನೇಮಕಾತಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಲಯಾದಿಂದ ನಾಗರಿಕ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರಿಗೆ ಗುಪ್ತಚರ ಮತ್ತು ವಿಧ್ವಂಸಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿತು. ಈ ಕೆಲವು ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಬರ್ಮಾ ಮತ್ತು ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ತೆರೆಯಲಾಯಿತು. ನಂತರದವು ಎನ್. ರಾಘವನ್ ಅವರ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ಸ್ವರಾಜ್ ( ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ) ಶಾಲೆಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು. ಗುಪ್ತಚರ ಕೆಲಸ, ವಿಧ್ವಂಸಕ ಮತ್ತು ವಿಧ್ವಂಸಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಈ ಶಾಲೆಗಳಿಂದ ಪದವೀಧರರನ್ನು ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ ಅಥವಾ ಪ್ಯಾರಾಚೂಟ್ ಮೂಲಕ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು.  ನೋಯೆಲ್ ಇರ್ವಿನ್ ರ ಮೊದಲ ಅರಾಕನ್ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ವೈಫಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚರ ಸೇವೆಗಳು ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿವೆ ಎಂದು ಕೆಲವು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಸುದ್ದಿ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಯುದ್ಧದ ತಯಾರಿಗಾಗಿ ಐಎನ್‍ಎ ಯ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸಂಘಟನೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.  ಭಾರತದೊಳಗಿನ ಈ ದಂಗೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಜನರಿಂದ ಐಎನ್‌ಎ ಮತ್ತು ಲೀಗ್ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಕೇತವೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಇವಾಕುರೊ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಟೋಕಿಯೊಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ೧೫,೦೦೦ ಪುರುಷರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು. ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಈ ಪುರುಷರನ್ನು ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಬರ್ಮಾಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು.  ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯು ಇವಾಕುರೊವನ್ನು ಮೀರಿಸಿತು. ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಳ್ಳಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಪುರುಷರ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶಿಬಿರದ ಕಮಾಂಡರ್‌ಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಗುಪ್ತಚರ ಅಧಿಕಾರಿ ಹಗ್ ಟೋಯೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ೧೯೫೯ರ ಸೈನ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಬಲವಂತದ ನೇಮಕಾತಿಯನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನುಮೋದಿಸದಿದ್ದರೂ, ಬಿಡದರಿ "ಕಾನ್ಸೆಂಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪ್" "ಸ್ವೀಪರ್ ನಿಂಬುವಿನಿಂದ" ಹೊಡೆತಗಳಿಗೆ ಕುಖ್ಯಾತವಾಯಿತು. "  ಆದಾಗಿಯೂ, ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ನೇಮಕಾತಿಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಸ್ವಯಂಸೇವಕರಲ್ಲದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪುರುಷರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದರು.  ನಿರಂತರ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಪುರುಷರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಪುರುಷರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಯಿತು.  ಸುಮಾರು ೪೦,೦೦೦ ಪುರುಷರು ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದರು. ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ನಿಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತಗೊಳಿಸಲು ಬ್ರಿಟಿಷ್-ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದ ಉಪ-ಘಟಕ ರಚನೆಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಐಎನ್‌‌‍ಎಯ ಈ ಮೊದಲ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಸುಮಾರು ೧೬,೦೦೦ ಪುರುಷರು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಲಭ್ಯವಿರುವ ವಿಮರ್ಶೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಐಎನ್‌‌‍ಎ ೬೫೦ ಪಡೆಗಳ ಹನ್ನೆರಡು ಪದಾತಿದಳದ ಬೆಟಾಲಿಯನ್‌ಗಳನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ೨೦೦೦ ಪುರುಷರ ನಾಲ್ಕು ಗೆರಿಲ್ಲಾ ರೆಜಿಮೆಂಟ್‌ಗಳಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಲಾಯಿತು. ಬೆಟಾಲಿಯನ್ ಮತ್ತು ರೆಜಿಮೆಂಟಲ್ ಕಮಾಂಡರ್‌ಗಳನ್ನು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೫ ರಂದು ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೮ ಮತ್ತು ೯ ರಂದು ಅವರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅದನ್ನು ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಮತ್ತು ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು.  ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಜೆಕೆ ಭೋಂಸ್ಲೆಯವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಫೀಲ್ಡ್ ಫೋರ್ಸ್. ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಈ ಘಟಕವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ೧೭ ನೇ ಡೋಗ್ರಾ ರೆಜಿಮೆಂಟ್, ಗರ್ವಾಲ್ ರೈಫಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ೧೪ ನೇ ಪಂಜಾಬ್ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ (ಈಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೇನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ) ದ ಪಡೆಗಳಿಂದ ಪಡೆದ ಮೂರು ಬೆಟಾಲಿಯನ್ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ೨೦೦೦ ಸೈನಿಕರ ಬಲವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಫೀಲ್ಡ್ ಫೋರ್ಸ್ ಒಂದು ಹೆವಿ ಗನ್ ಬೆಟಾಲಿಯನ್ ಸಾರಿಗೆ ಕಾರ್ಪ್ಸ್, ಸಿಗ್ನಲ್ ಕಾರ್ಪ್ಸ್, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾರ್ಪ್ಸ್ ಮತ್ತು ಮೆಡಿಕಲ್ ಕಾರ್ಪ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.  ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ರೆಜಿಮೆಂಟ್‌ಗಳು, ಗೊತ್ತುಪಡಿಸಿದ ಗಾಂಧಿ, ನೆಹರು ಮತ್ತು ಆಜಾದ್ ರೆಜಿಮೆಂಟ್, ಶೆರ್ಡಿಲ್ ಗೆರಿಲ್ಲಾ ಗುಂಪು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಬೇಕಿತ್ತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಮೂರು ಬೆಟಾಲಿಯನ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವಿಶೇಷ ಸೇವೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ದೀರ್ಘ-ಶ್ರೇಣಿಯ ಒಳನುಸುಳುವಿಕೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ನಡುವೆ ಒಂದು ಬಲವರ್ಧನೆಯ ಗುಂಪು  ಪಕ್ಷಾಂತರವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಮತ್ತು ಪಿಡಬ್ಲ್ಯೂಗಳಿಂದ ಹೊಸ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು .  ೫೦ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ೨೪,೦೦೦ ಪುರುಷರು "ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು". ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರವು ೫೦೦೦ ರೈಫಲ್‌ಗಳು,೨೫೦ ಲಘು ಮೆಷಿನ್ ಗನ್‌ಗಳು, ೫೦೦ ಸಬ್ ಮೆಷಿನ್ ಗನ್‌ಗಳು, ೩೦ ಕಾರುಗಳು ಮತ್ತು ೫೦ ಲಾರಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.  ಟಾಯ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ೧೯೫೯ ರ ಸೈನ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಗಮನಸೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜಪಾನಿಯರಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಾಗಿವೆ ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.

ಮೊದಲ ಐಎನ್‍ಎಯ ಅಂತ್ಯ 
ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಧ್ವಂಸಕ ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆಗಳಿಂದ ಭಾರತೀಯರು ಮತ್ತು ಜಪಾನಿಯರ ನಡುವೆ ಮೊದಲ ಘರ್ಷಣೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು, ಏಕೆಂದರೆ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರ ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ೧೯೪೨ ರ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಜಪಾನಿಯರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ಯಾದೆಗಳಂತೆ ಭಾವಿಸಿದ್ದರಿಂದ ವಿಭಾಗಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಇಂಫಾಲ್ ಕಡೆಗೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಜಪಾನಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞರು ಮತ್ತುಐಎನ್‌ಎ ಕಮಾಂಡ್ ಇಬ್ಬರೂ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಗುಪ್ತಚರ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ನಿರಂಜನ್ ಸಿಂಗ್ ಗಿಲ್ ಅವರು ಬರ್ಮಾ-ಭಾರತದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಗುಪ್ತಚರ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘ-ಶ್ರೇಣಿಯ ನುಗ್ಗುವ ಗುಂಪುಗಳ ಉಸ್ತುವಾರಿ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಬರ್ಮಾಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಗಿಲ್ ನಿಕಟ ಸಹವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು. ನಂತರ ಅವರು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು, ನಂತರ ಸುಮಾರು ಎಂಟು ಇತರ ಪುರುಷರು. ಇದರ ನಂತರ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಪಡೆಗಳು ಹಲವಾರು ಇತರ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವು. ಹಗ್ ಟಾಯ್ ಮತ್ತು ಜಾಯ್ಸ್ ಲೆಬ್ರಾ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಗಿಲ್ ಅವರು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದರು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ನವೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಬರ್ಮಾದಿಂದ ಸಿಂಗಾಪುರಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಕರೆಸಲಾಯಿತು. ಇಂಡಿಯನ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನ ಇತರ ಸದಸ್ಯರು ಸಹ ಐಎನ್‌‍ಎಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿಯರ ಒಳನುಗ್ಗುವಿಕೆ ಎಂದು ಕಂಡು ತಮ್ಮ ಕಳವಳ ಮತ್ತು ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ರಾಘವನ್, ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚರ ಮತ್ತು ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವ ಸ್ವರಾಜ್ ಶಾಲೆಗಳ ಉಸ್ತುವಾರಿ ವಹಿಸಿದ್ದರು, ಅವರ ಅನುಮೋದನೆ ಅಥವಾ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ಹಲವಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕೋಪಗೊಂಡರು.  ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಸಾರವನ್ನು ಸೆನ್ಸಾರ್ ಮಾಡುವ ಜಪಾನಿನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಶ್ರೇಯಾಂಕದ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಂದವು, ಇದು ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಸಾರ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ನಿರ್ಣಯಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಮಂಡಳಿಯು ಎತ್ತಿದ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಪಾನ್‌ನಿಂದ ಬದ್ಧವಲ್ಲದ ಉತ್ತರಗಳು ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಲೀಗ್ ಸದಸ್ಯರ ಕೋಪವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವು. ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ನಿರ್ಣಯಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯಂತೆ ಕೈಬಿಡಲಾದ ಭಾರತೀಯ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಲೀಗ್‌ಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲು ಜಪಾನಿನ ಮಿಲಿಟರಿ ಆಡಳಿತವು ನಿರಾಕರಿಸಿತು ಅಥವಾ ಪೂರ್ವಭಾವಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ ಬರ್ಮಾದಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ಗೆ ನೀಡಿದ ವರದಿಯ ಅಂತಿಮ ಅಂಶವಾಗಿತ್ತು. ಲೀಗ್ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಜಪಾನಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಗುಂಪು ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ನಿರ್ಣಯಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಬಹಳ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿತು.  ಹದಗೆಡುತ್ತಿರುವ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯ ನಡುವೆ, ಜಪಾನಿನ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಕೌನ್ಸಿಲ್ನ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಇವಾಕುರೊ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ನವೆಂಬರ್ ವೇಳೆಗೆ, ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತುಕೆಪಿಕೆ ಮೆನನ್ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಯೋಜಿತ ಐಎನ್‌ಎ ಸೈನಿಕರ ಬ್ಯಾಚ್ ಅನ್ನು ಬರ್ಮಾಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.ಐಎನ್‌ಎ  ಮತ್ತು ಜಪಾನೀಸ್ ನಡುವಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸಲು ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಜಪಾನಿಯರಿಂದ ೯೦೦ ಐಎನ್‌ಎ ಪುರುಷರಿಗೆ ಎರಡನೇ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದುವರೆಗೆ ಐಎನ್‌ಎ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಐಎನ್‌ಎಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಳ್ಳದ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳ ಕಮಾಂಡ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಜಪಾನಿಯರ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯಿತು. ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿಎನ್‍ಎಸ್‌‌ಗಿಲ್ ಅವರನ್ನು ಸಿಂಗಾಪುರದ ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು, ಐಎನ್‌ಎ  ಕಮಾಂಡ್ ಮತ್ತು ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನ ಸದಸ್ಯರೆರಡೂ ಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜೀನಾಮೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು, ಜೊತೆಗೆ ಐಎನ್‌ಎ  ವಿಸರ್ಜಿಸಲು ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಆದೇಶದ ಜೊತೆಗೆ. ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಜಪಾನಿಯರು ಬಂಧಿಸಿ ಪುಲೌ ಉಬಿನ್‌ಗೆ ಗಡಿಪಾರು ಮಾಡಿದರು. ಪಿಡಬ್ಲ್ಯೂ ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಹಲವಾರು ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ತರುವಾಯ ನ್ಯೂ ಗಿನಿಯಾದಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಮಿಕ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಡೆತ್ ರೈಲ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೪೨ ಮತ್ತು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೪೩ ರ ನಡುವೆ, ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಅವರು ಐಐಎಲ್‌‍ ಮತ್ತು ಐಎನ್‌ಎ ಅನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು ಆದರೆ ವಿಫಲರಾದರು. ಸಾವಿರಾರು ಐಎನ್‌ಎ  ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತೆ ಪಿಒಡಬ್ಲ್ಯೂ (ಯುದ್ಧದ ಕೈದಿಗಳು) ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿದರು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಐಐಎಲ್‌‍ ನಾಯಕರು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರು.

ಮೊದಲ ಐಎನ್‌‍ಎ ಒಳಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು

ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾ 
ಮೊದಲ ಐಎನ್‌ಎ , ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎಫ್ ಕಿಕಾನ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಧ್ವಂಸಕ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಮಲಯಾದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕ ಜಪಾನೀಸ್ ಲ್ಯಾಂಡಿಂಗ್ ಸಮಯದಿಂದ, ಐಎನ್‌ಎ  ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಬ್ರಿಟಿಷ್-ಭಾರತೀಯ ಯುದ್ಧದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನುಸುಳಿದರು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನುಐಎನ್‌ಎ ಗೆ ಪಕ್ಷಾಂತರಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು. ಕೊನೊ ಇಂಪೀರಿಯಲ್ ಗಾರ್ಡ್‌ಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಗಾಪುರದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಅಲ್ಲಾ ಡಿಟ್ಟಾ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ತಲಾ ನೂರು ಪುರುಷರ ಗಣನೀಯ ಯಶಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿತು. ಈ ಟೋಕನ್ ಫೋರ್ಸ್ ಸಿಂಗಾಪುರ್ ಕದನದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಆದರೆ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿತು, ಕೊನೊ ಕಾವಲುಗಾರರು ಫೆಬ್ರವರಿ ೭ ಮತ್ತು ೮ ರಂದು ಉಬಿನ್ ದ್ವೀಪದ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು.  ಬರ್ಮಾದಲ್ಲಿನ ನಂತರದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ, ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಪಡೆಗಳಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಐಎನ್‌ಎ  ಬೇಹುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿತು. ಈ ಏಜೆಂಟರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಿಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರು ಘಟಕಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯದೆ ಪಕ್ಷಾಂತರವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳ ಪಕ್ಷಾಂತರವು ೧೯೪೩ರ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚರ ಸಾರಾಂಶಗಳ ನಿಯಮಿತ ಭಾಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಬರ್ಮಾ ಥಿಯೇಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಯಿತು.

ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಚಳುವಳಿಯು ಭಾರತದೊಳಗೆ ಒಂದು ಕ್ರೆಸೆಂಡೋವನ್ನು ತಲುಪಿತ್ತು, ಆದರೆ ಬರ್ಮಾದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವಿಕೆಯು ಸೈನ್ಯದ ನೈತಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಇರ್ವಿನ್‌ನ ಮೊದಲ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಡಾನ್‌ಬೈಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಜಪಾನಿನ ಪಡೆಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು ಮತ್ತು ನಂತರ ಸೋಲಿಸಲಾಯಿತು. ವೈಫಲ್ಯದ ಗುಪ್ತಚರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಭಿಯಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಇರ್ವಿನ್ ಅವರ ಸ್ವಂತ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಐಎನ್‌ಎ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳ ವಿಧ್ವಂಸಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಅಸಮಾಧಾನ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ (ಅಥವಾ " ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪರ " ) ಭಾವನೆಗಳು.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ 
ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಯುದ್ಧದ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಷರತ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದರೂ, ಕ್ರಿಪ್ಸ್ ಮಿಷನ್ ವಿಫಲವಾದ ನಂತರ, ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ೮ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೯೪೨ ರಂದು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಅದು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ ಭಾರತವನ್ನು ತೊರೆಯಲು ಅಥವಾ ಬೃಹತ್ ಅಸಹಕಾರವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಕರೆ ನೀಡಿತು. ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಕಡೆಯಿಂದ ಪೂರ್ವಯೋಜನೆಯು ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚಳುವಳಿ ಮುಂದುವರೆಯಿತು ಮತ್ತು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಾಯಕರಿಲ್ಲದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅರಾಜಕತೆ ಮತ್ತು ಮೇಹೆಮ್‌ಗೆ ಇಳಿಯಿತು. ಆಂದೋಲನವು ಹೈ-ಕಮಾಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಯುದ್ಧದ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು. ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ, ಐಎನ್‌ಎ  ಮತ್ತು ಲೀಗ್ ತನ್ನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಇದು ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 

ಗುಪ್ತಚರ ಸಾರಾಂಶಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲಿಐಎನ್‌ಎ ಒಂದು ಗಣನೀಯ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ನಂಬಿರಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದಾಗಿಯೂ, ೧೯೪೨ ರ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಭಾರತೀಯ ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳ ಬಗ್ಗೆ (ಐಎನ್‌ಎ ವಿಶೇಷ ಸೇವೆಗಳ ಗುಂಪಿನ ) ಅವರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ನುಸುಳಿದರು. ಅವರು ಗುಪ್ತಚರ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸೇನೆಯ ವಿಧ್ವಂಸಕ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದರು. ಭಾರತವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಕೆಲವು ಏಜೆಂಟರಿಂದ ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಲಾಗಿದೆ. ಆದಾಗಿಯೂ, ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗುಪ್ತಚರವನ್ನು ರವಾನಿಸುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಏಜೆಂಟರಿಂದ ಐಎನ್‌ಎ  ಬಗ್ಗೆಯೇ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ಹರಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚರರಿಗೆ ಅರಿವಿತ್ತು.  ಬರ್ಮಾದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪೂರ್ವ ಗಡಿಭಾಗದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಐಎನ್‌ಎ  ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮಿಲಿಟರಿ ಕಮಾಂಡ್‌ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತೊಂದರೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು

ಜಪಾನ್ 
ಇಂಪೀರಿಯಲ್ ಜಪಾನ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸೈನ್ಯದ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯು ಅಹಿತಕರವಾಗಿತ್ತು. ಸೈನ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಜಪಾನಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ. ಪೊವ್ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಗಳ ಒಟ್ಟಾರೆ ಉಸ್ತುವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಲ್ ಎನ್‌‍ಎಸ್‌‌ ಗಿಲ್, ಜಪಾನಿನ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಇದಲ್ಲದೆ, I-ಕಿಕಾನ್‌‍ ಫುಜಿವಾರಾ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ನಂತರ ಫುಜಿವಾರಾ ಮತ್ತು ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್‌ರ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.  ಇವಾಕುರೊವನ್ನು ಫುಜಿವಾರಾಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆದರ್ಶವಾದಿ ಮತ್ತು ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಯುದ್ಧವು ಜಪಾನಿನ ಪಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೆಟೀರಿಯಲ್‌ಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇವಾಕುರೊ ತನ್ನ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ಫ್ಯೂಜಿವಾರಾ ಕಲ್ಪಿಸಿದ "ನಿಜವಾದ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ"ಯನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲು ತನ್ನ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಬಳಸಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಖಾತೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು ಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವಷ್ಟುಐಎನ್‌ಎಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.  ಲೀಗ್‌ನೊಳಗೆ, ಟೋಕಿಯೊ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಭಾರತೀಯ ನಿಯೋಗದ ಸದಸ್ಯರು ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್‌ಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅಂತಿಮ ಜಪಾನೀಸ್ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಜಪಾನಿನ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ನಿರ್ಣಯದ ಮೂವತ್ನಾಲ್ಕು ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ, ಐಎನ್‌ಎ  ಮತ್ತು ಐಐಎಲ್‌‍ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದವು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್‌ನ ಸಹ-ಸಮೃದ್ಧಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಡೆಗೆ - ಜಪಾನ್‌ನ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ಸಮ್ಮೇಳನದ ನಂತರ ಇವಾಕುರೊ ಕಿಕಾನ್ ಮೂಲಕ ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಪಾಯಿಂಟ್-ಬೈ-ಪಾಯಿಂಟ್ ಉತ್ತರವನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾದ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ಗೆ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೀಗ್ ಮತ್ತು ಐಎನ್‌ಎ  ಗಳು ಬಯಸಿದ ರೀತಿಯ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಟೋಕಿಯೊಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. 

ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಯುದ್ಧದ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಷರತ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ವಲಸಿಗ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿಗಳು ಈ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಕ್ವಿಸ್ಲಿಂಗ್‌ಗಳಾಗಿ ನೋಡಬಹುದೆಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.  ಥಾಯ್-ಭಾರತ್ ಕಲ್ಚರಲ್ ಲಾಡ್ಜ್‌ನ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಬಲವಾಗಿತ್ತು, ಇದು ಐಐಎಲ್‌ ಜೊತೆಗೆ ಇಂಡಿಯನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಲಾಡ್ಜ್‌ನ ಪ್ರಮುಖ ಸದಸ್ಯರಾದ ಸ್ವಾಮಿ ಸತ್ಯಾನಂದ ಪುರಿ ಅವರು ಟೋಕಿಯೊ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಮೊದಲು ನೆಹರೂ ಅವರು ಭಾರತದ ಹೊರಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಭಾರತೀಯರು ತಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದರು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.  ಈ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಚ್೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ಸಹಾಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಚಳವಳಿಯ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಸರ್ವಾನುಮತದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ 
ಜುಲೈ ೧೯೪೨ ರವರೆಗೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಗುಪ್ತಚರ ಸೇನೆಯ ರಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ "ಐದನೇ ಅಂಕಣಕಾರರ" ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಮಲಯನ್ ಅಭಿಯಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಗಮನಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಕೆಲವು ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ, ಮಲಯಾದಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿಯರ ದಾಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಸೈನ್ಯದಿಂದ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದರು. ಆಗಲೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಗುಪ್ತಚರರು ಐಎನ್‌ಎ  ಯ ಪ್ರಮಾಣ, ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.  ಐಎನ್‌ಎ ಯ ಪ್ರಚಾರದ ಬೆದರಿಕೆ, ಸಿಂಗಾಪುರದ ಪತನದ ನಂತರ ಘಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗುಪ್ತಚರ ಕೊರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಮೊದಲ ವರದಿಗಳು ಅದನ್ನು ತಲುಪಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಮಿಲಿಟರಿ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.  ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಫೀಲ್ಡ್ ಫೋರ್ಸ್ನ ಕೆಲಸವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿನ ಸಿಪಾಯಿಯ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು,  ಈ ಬೆದರಿಕೆಯು ಸಾಕಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ, ಮೊದಲ ಅರಾಕನ್ ಆಕ್ರಮಣದ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಕಮಾಂಡರ್ಗಳು " ಪೂರ್ವ ಜನಾಂಗಗಳ ಸಮರ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ".   ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಗುಪ್ತಚರವು ಸಿಪಾಯಿಯ ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಜಿಫ್ಸ್ ಪ್ರಚಾರ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಣಿಪುರವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಸಿಪಾಯಿಯ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಕ್ರಮಗಳು ಐಎನ್‌ಎ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುದ್ದಿ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಹೇರುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ರಂಗೂನ್ ಪತನದ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗಿಲ್ಲ. ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಆದಾಗ್ಯೂ,ಐಎನ್‌ಎ ಯಿಂದ ಮೊದಲು ನಿಯೋಜಿಸಲಾದ ಹಲವಾರು ಘಟಕಗಳು (ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ಗುಪ್ತಚರ ಮತ್ತು ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ ಘಟಕಗಳು) ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಮರಳಿ ಪಕ್ಷಾಂತರಗೊಂಡವು ಅಥವಾ ಪಕ್ಷಾಂತರಿಗಳು ನೀಡಿದ ಗುಪ್ತಚರ ಮೇಲೆ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವು. ಸ್ಯಾಂಡ್‌ಹರ್ಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಭಾರತೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯು ಈ ನಿಷ್ಠೆಯ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿರಬಹುದು.

ಎರಡನೇ ಐಎನ್‌ಎ 
ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೯೪೨ ಮತ್ತು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೪೩ ರ ನಡುವೆ, ರಾಶ್ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್ ಐಎನ್‌ಎ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿದಿಡಲು ಹೆಣಗಾಡಿದರು.೧೫ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೪೩ ರಂದು, ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಕರ್ನಲ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು. ಎಮ್‌‍ಜಡ್‌‌ ಕಿಯಾನಿ .  ಮಿಲಿಟರಿ ಬ್ಯೂರೋದ ನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಕರ್ನಲ್ ಜೆಆರ್‌‌ ಭೋಂಸ್ಲೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನೀತಿ ರೂಪಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಐಐಎಲ್‌‌ನ ಅಧಿಕಾರದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು. ಭೋನ್ಸ್ಲೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಕರ್ನಲ್ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಷಾ ನವಾಜ್ ಖಾನ್ ಚೀಫ್ ಆಫ್ ಜನರಲ್ ಸ್ಟಾಫ್ ಆಗಿ, ಮೇಜರ್ ಪಿಕೆ ಸಾಹಗಲ್ ಮಿಲಿಟರಿ ಸೆಕ್ರೆಟರಿಯಾಗಿ, ಮೇಜರ್ ಹಬೀಬ್ ಉರ್ ರೆಹಮಾನ್ ಆಫೀಸರ್ಸ್ ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ಸ್ಕೂಲ್ ನ ಕಮಾಂಡೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಕರ್ನಲ್ ಆದರು. ಎ.ಸಿ. ಚಟರ್ಜಿ (ನಂತರ ಮೇಜರ್ ಎ.ಡಿ ಜಹಾಂಗೀರ್) ಜ್ಞಾನೋದಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದರು. ಪಿಡಬ್ಲ್ಯೂ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಹಲವಾರು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಡೆಗಳು ಅಥವಾ ಮೊದಲು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿಲ್ಲ, ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಷರತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಐಎನ್‌ಎ ಗೆ ಸೇರಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.  ಬೋಸ್ ಒಬ್ಬ ಕಠಿಣ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಈ ಹಿಂದೆ ೧೯೩೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗಾಂಧಿಯವರ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧದ ಮುಖಾಂತರ ಗೆದ್ದಿದ್ದರು. ಅವರು ಆಮೂಲಾಗ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಗೆ ಬೋಸ್ ಅವರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಬೋಸ್ ಯುರೋಪ್ನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಗೃಹಬಂಧನದಿಂದ  ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊದಲು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಜರ್ಮನಿಗೆ, ೨ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೪೧ ರಂದು ಬರ್ಲಿನ್ ತಲುಪಿದರು. ೧೯೪೩ ರಲ್ಲಿ ಐಎನ್‌ಎ  ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಜಪಾನಿಯರ ನಡುವಿನ ಸಭೆಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ, ಐಐಎಲ್‌‍ ಮತ್ತು ಐಎನ್‌ಎನ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಸುಭಾಸ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು. ಜನವರಿ ೧೯೪೩ ರಲ್ಲಿ, ಜಪಾನಿಯರು ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಬೋಸ್ ಅವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು.  ಅವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಫೆಬ್ರವರಿ ೮ ರಂದು ಜರ್ಮನಿಯನ್ನು ತೊರೆದರು. ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಲುಗಡೆಯ ನಂತರ, ಅವರು ೧೧ ಮೇ ೧೯೪೩ ರಂದು ಟೋಕಿಯೊವನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಹಲವಾರು ರೇಡಿಯೋ ಪ್ರಸಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದರು.ಐಎನ್‌ಎ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಕರಗಿದ ಐಎನ್‌ಎಯ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಬೋಸ್‌ನ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಫೀಲ್ಡ್ ಫೋರ್ಸ್ ೧ ನೇ ಪದಾತಿ ದಳವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಹೊಸ ಐಎನ್‌ಎಯ ೨ ನೇ ವಿಭಾಗದ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯಸ್ ಅನ್ನು ರಚಿಸಿತು.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೊದಲ ಐಎನ್‌ಎ , ಬೋಸ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯದ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯಸ್ ಅನ್ನು ರಚಿಸಿತು, ಅದನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಕ್ತ ಭಾರತದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇದು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ಭಾರತೀಯ ಡಯಾಸ್ಪೊರಾದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ನಾಗರಿಕ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರನ್ನು ಸೆಳೆಯಿತು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೈನಿಕರ ಘಟಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು.

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

 

ವಿಕಿ ಇ-ಲರ್ನಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಲೇಖನ