ಹಿಂದೂ ವಿಧವೆಯರ ಪುನರ್ವಿವಾಹ ಕಾಯಿದೆ, 1856

ಹಿಂದೂ ವಿಧವೆಯರ ಪುನರ್ವಿವಾಹ ಕಾಯಿದೆ 1856, ಕಾಯಿದೆ 15 , 1856, 16 ಜುಲೈ 1856 ರಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಯವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧವೆಯರ ಮರುವಿವಾಹವನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿತು.  ಈ ಕಾಯಿದೆಯನ್ನು 26 ಜುಲೈ 1856 ರಂದು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.  ಇದನ್ನು ಲಾರ್ಡ್ ಡಾಲ್ಹೌಸಿ ರಚಿಸಿದನು ಮತ್ತು 1857 ರ ಭಾರತೀಯ ಬಂಡಾಯದ ಮೊದಲು ಲಾರ್ಡ್ ಕ್ಯಾನಿಂಗ್  ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು. ಲಾರ್ಡ್ ವಿಲಿಯಂ ಬೆಂಟಿಂಕ್ನು 1829 ರಲ್ಲಿ ಸತಿ ಪ್ರಾಥವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದ.  ಇದು ಮೊದಲ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣಾ ಶಾಸನವಾಗಿದೆ.      

ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವು ವಿಧವೆಯರ ಮರುವಿವಾಹವನ್ನು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ನಿರಾಕರಿಸಿತ್ತು.  ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹದಿಹರೆಯದವರು ಸಹ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು. 1856 ರ ಹಿಂದೂ ವಿಧವೆಯರ ಪುನರ್ವಿವಾಹ ಕಾಯಿದೆ, ಹಿಂದೂ ವಿಧವೆಯನ್ನು ಮರುಮದುವೆ ಮಾಡಲು ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ನಷ್ಟದ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನು ರಕ್ಷಣೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಆದರೂ, ಕಾಯಿದೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಧವೆಯು ತನ್ನ ಮೃತ ಪತಿಯಿಂದ ತನಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಳು.  ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಪತಿ ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರೆ ಬಾಲ ವಿಧವೆಯಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಮಸೂದೆ 
ಈಶ್ವರಚಂದ್ರ ವಿದ್ಯಾಸಾಗರ್ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ತಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಆದರೆ ರಾಧಾಕಾಂತ ದೇಬ್ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಸಭೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸಹಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿ ಅರ್ಜಿ ಇತ್ತು.   ಆದರೆ ವಿರೋಧದ ನಡುವೆಯೂ ಲಾರ್ಡ್ ಡಾಲ್ಹೌಸಿ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಅಂತಿಮಗೊಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದು ಆಗ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕಾನೂನು  
ಮುನ್ನುಡಿ ಮತ್ತು ವಿಭಾಗಗಳು 1, 2, ಮತ್ತು 5  

ಆದರೆ ಈಸ್ಟ್ ಇಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ಸ್ವಾಧೀನದಲ್ಲರುವ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಸಿವಿಲ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ, ಕೆಲವು ವಿನಾಯಿತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದೂ ವಿಧವೆಯರನ್ನು ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ವಿವಾಹವಾದ ಕಾರಣದಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎರಡನೇ ಮಾನ್ಯವಾದ ಮದುವೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಎರಡನೇ ಮದುವೆಯ ಮೂಲಕ ಅಂತಹ ವಿಧವೆಯರ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಆನುವಂಶಿಕವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು

ಆದರೆ ಅನೇಕ ಹಿಂದೂಗಳು ಈ ಆಪಾದಿತ ಕಾನೂನು ಅಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿತ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ನಿಯಮಗಳ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ನಾಗರಿಕ ಕಾನೂನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು

ಅಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅವರು ದೂರುವ ಕಾನೂನು ಅಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ವಿಧವೆಯರ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾನೂನು ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಉತ್ತಮ ನೈತಿಕತೆಯ ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಒಲವು ತೋರುತ್ತದೆ;

ಇದನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ:

ಹಿಂದೂಗಳ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಯಾವುದೇ ವಿವಾಹವು ಅಸಿಂಧುವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಮದುವೆಯ ವಿಷಯವು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂತಹ ಮದುವೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಹಿಳೆಯು ಹಿಂದೆ ಮದುವೆಯಾದ ಅಥವಾ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾರಣ, ಯಾವುದೇ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಆದರೆ ಹಿಂದೂ ಕಾನೂನು ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಯಾವುದೇ ವಿಧವೆಯು ತನ್ನ ಮರಣಿಸಿದ ಗಂಡನ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನಾಂಶದ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಅಥವಾ ಅವನ ವಂಶಾವಳಿಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಉಯಿಲಿನ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ಮರುಮದುವೆಯಾಗಲು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಯಾವುದೇ ಉಯಿಲು ಅಥವಾ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರದ ಇತ್ಯರ್ಥದ ಮೂಲಕ ಹೊಂದಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಗಳು, ಅಂತಹ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿನ ಸೀಮಿತ ಆಸಕ್ತಿಯು, ಅದನ್ನು ಅನ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಆಕೆಯ ಮರು-ಮದುವೆಯು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವಳು ಆಗ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಮರಣಿಸಿದ ಪತಿಯ ಮುಂದಿನ ವಾರಸುದಾರರು ಅಥವಾ ಆಕೆಯ ಮರಣದ ನಂತರ ಆಸ್ತಿಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಿರುವ ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಅದರ ನಂತರ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ....

ಹಿಂದಿನ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ವಿಧವೆಯು ತನ್ನ ಮರು-ವಿವಾಹದ ಕಾರಣದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಆಸ್ತಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಮತ್ತು ಮರು-ಮದುವೆಯಾದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿಧವೆಯು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಅದೇ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಅಂತಹ ಮದುವೆಯು ಅವಳ ಮೊದಲ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅವಳು ಹೊಂದಿದ್ದಳು.

ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 

ಸ್ತ್ರೀವಾದ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ೨೦೨೩ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಲೇಖನ