เรื่องร้องเรียน (ถนน,คลอง,สะพาน) วันที่ 2022-06-28 13:32:27 — แขวงคลองสามประเวศ เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร
ข้าพเจ้าเป็นเจ้าของที่ดินตามโฉนดเลขที่ 11583 อ.ลาดกระบัง(แสนแสบ)กทม.เลขที่ดิน 666 (แต่เดิมตอนรังวัดเพื่อแบ่ง เลขที่ 190) หน้าสำรวจ 499 ตำบลคลองสามประเวศ(คลองสี่ตก) มีเนื้อที่ 97 ตร.วา (ตามเอกสารแนบ) และพวกที่เป็นเจ้าของที่ดินจำนวนประมาณ 200 แปลง รวมเป็นเนื้อที่ประมาณ 59 ไร่ ที่ดินทั้งหมดตั้งอยู่ระหว่างถนน ICD ช่วงซอย ICD 3 และ IDC5 กับคลอง 4 ซึ่งแต่เดิมนั้นเป็นที่ดินจัดสรรของกรมสรรพากร เพื่อเป็นสวัสดิการให้กับข้าราชการ 
 ในการจัดสรรได้เริ่มแปลงที่1ของเฟสแรกในซอยร่มเกล้า 23 ริมถนนมินบุรี-ลาดกระบัง (ปัจจุบันคือถ.ร่มเกล้า) และได้ขยายลึกจากถนนดังกล่าวเข้าไปจนข้ามคลอง3 และคลอง4 จนไปจรดทางหลวงจังหวัด(ปัจจุบันคือถนนคุ้มเกล้า) โดยแปลงสุดท้ายคือแปลงที่ 999 จะอยู่ใกล้ลำรางสาธารณะประโยชน์ สำหรับเฟสของข้าพเจ้าและพวกนั้นตั้งอยู่ระหว่างคลอง3และคลอง4โดยเฟสนี้ใช้เนื้อที่ดินเดิม 59ไร่ 2 งาน 13 ตร.วาในการจัดสรร (ตามเอกสารแนบคือ1)แผนผังที่ดินจัดสรรของกรมสรรพากรและกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม และ2)แผนผังรังวัดของกรมที่ดิน) โดยในผังการจัดสรรนั้นได้แบ่งที่ดินผืนใหญ่ออกเป็นแปลงย่อยจำนวน 213 แปลง จัดรูปแบบเรียงกันเป็น 3 แถว คือแถวตรงกลางสองแถวหันหลังเข้าหากัน และแถวที่3 ล้อมรอบแถวกลางไว้ทั้ง 4 ด้าน โดยมีทางสาธารณะกั้นระหว่างแถวกลางและแถวที่ล้อมรอบมีความกว้าง 6 เมตรโดยรอบ ส่วนแถวที่ล้อมรอบภายนอกนั้นจะไม่มีทางเปิดออกสู่ที่ดินแปลงอื่น รวมทั้งด้านที่ติดคลอง4 ยกเว้นด้านที่ติดกับที่ดินจัดสรรในเฟสก่อนหน้านั้น จะเว้นช่องเป็นทางเปิดเพื่อเชื่อมต่อกับทางสาธารณะในเฟสก่อนหน้านั้นจำนวน 2 ช่องทาง ทำให้ที่ดินทุกแปลงมีหน้าที่ดินติดทางสาธารณะ โดยทางดังกล่าวสามารถเดินทางออกสู่ถนนร่มเกล้าได้ โดยผ่านทางสาธารณะในที่ดินจัดสรรของเฟสก่อนหน้านั้น 
  พี่สาวของข้าพเจ้าคือ นส.พรรณพิตร สุรพงศ์ ได้ซื้อที่ดินจัดสรรดังกล่าวจำนวน1 แปลง คือแปลงเลขที่ 353 ตามแผนผังการจัดสรรที่ดินของกรมสรรพากร และกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม หรือแปลงที่ 190 ตามแผนผังรังวัดโดยกรมที่ดิน และได้รับโอนเมื่อวันที่ 15 มี.ค.2517 ตามหลักฐานสัญญาซื้อขาย และสำเนาโฉนดที่แนบมา
  ต่อมาเมื่อวันที่ 24 ก.ย. 2534 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้มีการเวณคืนที่ดินในเขตลาดกระบังจำนวน 645 ไร่เพื่อก่อสร้างสถานีบรรจุและแยกสินค้ากล่องจำนวน 6 สถานี และสร้างเครือข่ายคมนาคมทั้งทางถนนและรางรถไฟ โดยให้การรถไฟแห่งประเทศไทยเป็นผู้ดำเนินการ ได้เปิดทำการเมื่อวันที่ 9 เม.ย.2538
 พื้นที่ดินจัดสรรส่วนใหญ่ของกรมสรรพากรฯที่ตั้งอยู่ระหว่างคลอง 3 และคลอง 4 ถูกเวณคืนไปเกือบหมด ยกเว้นที่ดินจัดสรรเฟสของข้าพเจ้าและพวกที่ถูกเวณคืนไปเพียง 10 แปลง คือ 5 แปลงถูกเวณคืนไปทั้งหมด ส่วนที่เหลือ 5 แปลงถูกเวณคืนเพียงบางส่วน คือด้านที่คิดกับถนน ICD ในปัจจุบัน ซึ่งต่อมาที่ดินแปลงที่ถูกเวณคืนก็ถูกตัดเป็นถนน ICD ที่ดินส่วนใหญ่ที่เหลือจากถูกเวณคืน จึงมีทางสาธารณะออกมาสู่ถนน ICD จำนวน 2 เส้นทาง ซึ่งเป็นซอยที่อยู่ระหว่างซอย ICD 3 และซอย ICD 5 แต่ได้ตกสำรวจจากการรถไฟเพื่อทำช่องเปิดออกสู่ถนน ICD ทั้ง 2 ช่องทาง จนเกือบจะถูกปิดทางเข้า-ออกไปแล้ว แต่มีผู้อยู่อาศัยในซอยดังกล่าว 1 คน ได้ไปชี้แจงและคัดค้านการปิดปากซอยกับการรถไฟ ยังผลให้การรถไฟเปิดปากทางให้ 6 เมตร จำนวน 1 ซอย ตามแผนผังเดิมที่ได้ทำไว้ตอนจัดสรรที่ดิน และตอนรังวัดที่ดินเพื่อออกโฉนด โดยทำสะพานคอนกรีตข้ามคูน้ำข้างถนนให้ แต่ทางสาธารณะดังกล่าวก็ยังไม่ได้รับการทะนุบำรุงจากกรุงเทพมหานครให้ใช้การได้ อาจเป็นเพราะเหตุยังมีผู้เข้าไปใช้ประโยชน์ในที่ดินจำนวนไม่มาก ทางดังกล่าวจึงมีความรกร้าง เป็นเหตุให้ผู้ครอบครองที่ดินจัดสรรดังกล่าวทุกแปลงไม่สามารถเข้าไปพัฒนาที่ดินของตนได้ ทั้งๆที่ผู้ครอบครองที่ดินทุกแปลงก็ได้จ่ายภาษีบำรุงท้องที่ ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนเป็นภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างมาโดยตลอด เป็นระยะเวลาติดต่อกันเกือบ 50 ปี 
  ข้าพเจ้าเป็นผู้ได้รับโอนที่ดินแปลงดังกล่าวจากน.ส.พรรณพิตร สุรพงศ์ ซึ่งเป็นพี่สาวของข้าพเจ้า เมื่อวันที่ 26 มิ.ย.57 ได้พยายามจะเข้าไปสำรวจพื้นที่ จึงได้ทราบว่าปัจจุบันทางสาธารณะดังกล่าวต้นซอยเป็นซอยดินมีสภาพชำรุดทรุดโทรม แยกจากถนน LCD สายหลัก มีระยะทางที่พอจะเดินเท้าเข้าไปได้ประมาณแค่ 120 เมตร โดยไปสิ้นสุดที่บ้านหลังหนึ่ง ซึ่งก็มีเพียงหลังเดียวในซอยดังกล่าว และเป็นผู้บูรณะซอยดังกล่าวด้วยงบของตนเองแบบตามมีตามเกิด แต่ทางสาธารณะที่ต่อจากนั้นเป็นต้นไป จะเป็นทางรกชัฏ ไม่สามารถเดินทางเข้าไปยังที่ดินแปลงใดๆได้ไม่ว่าจะโดยวิธีใดก็ตาม จึงไม่สามารถจะหาตำแหน่งที่แน่ชัดของที่ดินแปลงดังกล่าวได้ นอกจากดูตำแหน่งที่ดินจากภาพถ่ายทางดาวเทียมเท่านั้น (ตามภาพที่แนบมาเป็นหลักฐาน)
 อนึ่งที่ดินดังกล่าว ปัจจุบันตั้งอยู่ในทำเลที่มีศักยภาพสูงในการพัฒนาเพื่อใช้ประโยชน์ในด้านต่างๆทั้งพาณิชยกรรม อุตสาหกรรมหรือที่อยู่อาศัยได้เป็นอย่างดี เนื่องจากตั้งอยู่ในทำเลที่ดี สะดวกในการคมนาคมเพราะสามารถออกสู่ถนนสายหลักถึง 3 สายคือถนนเจ้าคุณทหาร ซึ่งเชื่อมต่อกับถนนศรีนครินทร์-ร่มเกล้า ถนนร่มเกล้า และถนนกรุงเทพ-ชลบุรี สายใหม่ นอกจากนี้ยังอยู่ใกล้สถานีรถไฟฟ้าแอร์พอตลิงค์ และใกล้สนามบินสุวรรณภูมิ และยังมีสถานศึกษาที่มีชื่อเสียงอยู่ใกล้ๆคือโรงเรียนเทพศิรินทร์ร่มเกล้า และอื่นๆ จึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่กลุ่มผู้เป็นเจ้าของที่ดินในซอยดังกล่าวจะมีเจตนาในการที่จะปล่อยทิ้งที่ดินในซอยดังกล่าวให้รกร้างว่างเปล่า โดยไม่คิดจะพัฒนาเพื่อจะใช้ประโยชน์ แต่ปัญหาที่แท้จริงเกิดจากการที่ไม่สามารถเข้าถึงที่ดินของตนเองได้นั่นเอง แม้ในการจัดสรรที่ดินตั้งแต่แรกได้ออกแบบให้ที่ดินทุกแปลงจะอยู่ติดทางสาธารณะ และเดินทางออกสู่ถนนได้ จากการสอบถามผู้ที่อยู่อาศัยในซอยดังกล่าวและละแวกนั้น จึงได้ทราบว่ามีเจ้าของที่ดินจำนวนมากได้พยายามเข้ามาติดต่อสอบถามเพื่อหาตำแหน่งที่ดินของตนอยู่เป็นประจำ
 จึงเรียนมาเพื่อขอความกรุณาให้ อ.ชัชชาติ สิทธิพันธ์ (ผู้ว่าราชการ กทม.) ได้สั่งการให้ดำเนินการปรับปรุงทางสาธารณะที่จะสามารถเข้าถึงที่ดินแปลงดังกล่าวที่อยู่ระหว่างซอย ICD3และICD5 ทั้งสองซอย รวมทั้งจัดให้มีสาธารณูปโภคที่จำเป็นเพื่อให้เจ้าของที่ดินจะสามารถเข้าไปพัฒนาที่ดินของตนเองเพื่อจะใช้ประโยชน์ ตามเจตนาที่ได้จัดซื้อที่ดินตั้งแต่ต้น และยังเป็นการสนองนโยบายของรัฐบาลในการใช้ประโยชน์สูงสุดในที่ดินโดยไม่ทิ้งที่ดินที่มีศักยภาพสูงให้รกร้างว่างเปล่า ซึ่งรัฐบาลได้มีมาตรการในการแก้ปัญหาเรื่องนี้โดยใช้มาตรการทางภาษีโดยการเก็บภาษีที่ดินที่ทิ้งร้างในอัตราเพดานภาษีที่สูงกว่าที่ดินทุกประเภท รวมทั้งสูงกว่าเพดานภาษีของที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยถึง 10 เท่า ซึ่งมาตรการดังกล่าวนั้นไม่เป็นธรรมกับข้าพเจ้าและพวก เพราะพวกเราไม่ได้มีเจตนาที่จะทิ้งร้าง แต่เกิดจากการที่ไม่สามารถเข้าถึงที่ดินได้ อันเนื่องมาจากทางสาธารณะประโยชน์ไม่สามารถใช้งานได้นั่นเอง