Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 68/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art 149 par 1 oraz art 149 par 1a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr), Sędziowie WSA Iwona Maciejuk, Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. o dostęp do informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy C. do rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2015 r. o dostęp do informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy C. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] kwotę 597 złotych (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SAB/Wa 68/16

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 stycznia 2016 r Stowarzyszenie [...] z siedzibą w J. wniosło skargę na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] stycznia 2015 r. Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że bezczynność Wójta Gminy C. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podało, że od kilku lat uczestniczy w projekcie Biura [...] przy Fundacji dla [...], KRS [...], polegającym na badaniu problemu bezdomności zwierząt w jego wymiarze publicznym. W ramach tego projektu prowadzony jest monitoring działalności schronisk dla bezdomnych zwierząt, hycli oraz polityki gmin i urzędów. W związku z tym od 2006 r. do wszystkich gmin w Polsce kierowany jest wniosek o udzielenie informacji publicznej na temat sposobu i skutków wykonywania ich zadania własnego "opieka nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywanie", przewidzianego ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 856). Uzyskana w ten sposób informacja z całego kraju publikowana jest zbiorczo pod adresami http [...] (lata 2006-2012) oraz http://[...] (od 2013 r.).

W związku z powyższym, w dniu [...] stycznia 2015 r. strona skarżąca złożyła drogą elektroniczną do Wójta Gminy C. (na adres [...] pobrany z Biuletynu Informacji Publicznej Gminy C.) wniosek o udostępnienie informacji publicznej (zał. nr 1) w następującym zakresie:

1. z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2014 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń wyłapywania/odławiania bezdomnych zwierząt;

2. z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2014 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom;

3. ilu bezdomnym psom/kotom zapewniono opiekę na koszt gminy w 2014 r. ? (nie licząc zwierząt, którymi zajęto się w latach poprzednich);

4. jaki był w 2014 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt (wyłapywanie/odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmianie, inne).

Ponadto zwrócił się o udostępnienie treści i postaci umowy/umów (wraz z załącznikami) o zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom w 2014 r.

Strona skarżąca wyjaśniła, że elektroniczna wiadomość skarżącego, zawierająca wniosek o udostępnienie informacji publicznej, została doręczona organowi w dniu [...] stycznia 2015 r. Po upływie ustawowych terminów do udzielenia odpowiedzi, wobec braku reakcji na wniosek, wnioskodawca dwukrotnie elektronicznie monitował Gminę C. - w dniu [...] lutego 2015 r. oraz w dniu [...] marca 2015 r. Pomimo to, do dnia złożenia niniejszej skargi podmiot obowiązany nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, nie powiadomił wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, ani też nie wydał w tym przedmiocie decyzji odmownej.

W ocenie strony skarżącej, Wójt Gminy C. dopuścił się rażącej bezczynności, biorąc pod uwagę fakt otrzymania przez organ wniosku, ilość monitów oraz czas (ponad rok), jaki upłynął od dnia doręczenia wniosku. Dalej stwierdziła, że w przedmiotowej sprawie organ obowiązany, ignorując przepisy prawa i orzecznictwo sądowo-administracyjne, nie udostępnił wnioskowanej informacji, uchylając się jednocześnie od wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w której w sposób rzetelny i wyczerpujący uzasadniłby swoje stanowisko. Z uwagi na powyższe skarga niniejsza jest konieczna i usprawiedliwiona.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podał, że informacji udzielił omyłkowo na inny adres.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę prawnych form działania organów administracji publicznej, podlegających jego kontroli, a także orzekają w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Natomiast zgodnie z art. 149 § 1 tej ustawy, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Dodać trzeba, że rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.) - zwana dalej jako u.d.i.p., która reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych. Wskazuje też w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ww. ustawy. Wójt Gminy C. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej, jak również wnioskowane przez stronę informacje mieściły się w pojęciu informacji publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c, f u.d.i.p).

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej może być wszczęte przez każdego, ale wnioskujący nie może pozostać anonimowy, stąd też pismo takie powinno zawierać wskazanie imienia, nazwiska wnoszącego (ewentualnie nazwy), adresu treść jego żądania oraz podpisy (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz" Wolters Kluwer, wydanie 3, Warszawa 2016 r., str. 261). Wniosek o udostępnienie informacji publicznej można złożyć również drogą elektroniczną, ale powinien być on opatrzony bezpiecznym kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Brak właściwego podpisu nie powoduje bezskuteczności wniosku, a jedynie stanowi jego brak formalny, podlegający uzupełnieniu na żądanie organu (zob. wyrok z 21 listopada 2007 r. sygn. akt II SAB/Gd 25/07 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl), w szczególności w tych przypadkach, w których ma dojść do podjęcia przez organ aktu administracyjnego, w tym zwłaszcza kwalifikowanego, jakim jest decyzja administracyjna (odmowna oraz o umorzeniu postępowania).Takie sytuacje bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu wnioskodawcy (podpisu elektronicznego) na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego brak winien być usuwany w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 k.p.a.

Natomiast w sprawie niniejszej konieczne jest prawidłowe doręczenie wnioskowanej informacji na wskazany przez wnioskującego adres.

Wobec tego, że wnioskowane informacje zostały przez organ przesłane na błędny adres, w ocenie Sądu, Wójt Gminy C. pozostaje w bezczynności wobec Stowarzyszenia [...].

Odnosząc się do wniosku strony skarżącej o wymierzenie grzywny zauważyć należy, iż nie wiąże on Sądu, o czym stanowi treść art. 149 § 2 P.p.s.a., co więcej w ocenie Sądu w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające zastosowanie tego środka, bowiem okoliczności związane z bezczynnością nie były tego rodzaju, aby można je zakwalifikować jako naruszenie prawa w stopniu rażącym. Jest faktem, że wniosek strony skarżącej nie został załatwiony prawidłowo w wymaganym terminie, jednakże było to wynikiem błędnego doręczenia żądanych informacji. Z tego też względu orzeczono, iż bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł w pkt 1 sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 w zw. z art. 286 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pkt 2 wyroku na podstawie art. 149 § 1a cytowanej ustawy. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.