Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 586/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39g ust. 1, art. 39h ust. 1, art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c oraz ust. 3 pkt 3, art. 39h  ust. 3a
journal: Dz.U. 2017 poz 2200
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2019 r. sprawy przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej H. W. w zastępstwie prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. ze skargi R.D.i J. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej i wykreślenia z rejestru przedsiębiorców oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. Minister Infrastruktury na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 39h ust. 2 pkt 3 w związku z ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r, o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2200, ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania R. D. i J. W., prowadzących C. s.c., P., [...] K., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorców J. W. i R. D., wpisanych do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmami: C. oraz C., wspólników spółki cywilnej NIP: [...], REGON: [...], adres głównego miejsca wykonywania działalności: ul. [...],[...] P., działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy, wpisanego pod nr [...] do rejestru prowadzonego przez Wojewodę [...] oraz o wykreśleniu przedsiębiorców J. W. i R. D., wspólników spółki cywilnej NIP: [...], REGON: [...], adres głównego miejsca wykonywania działalności: ul. [...],[...] P., z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy wpisany pod nr [...], do rejestru prowadzonego przez Wojewodę [...].

W uzasadnieniu swojego stanowiska Minister wyjaśnił, że pismami z dnia 27 i 30 czerwca 2016 r., znak [...], Wojewoda [...] poinformował Wojewodę [...], iż wskutek kontroli kierowcy A. Z. przeprowadzonej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego ustalono, że w dniach 20-29 maja 2016 r. wykonywał on pracę na stanowisku kierowcy i w tym samym czasie uczestniczył w szkoleniu okresowym. Udział w szkoleniu potwierdza świadectwo kwalifikacji zawodowej nr [...] wydane przez kierownika ośrodka szkolenia wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia prowadzonego przez Wojewodę [...] pod nr [...].

Minister szczegółowo przedstawił przebieg postępowania w sprawie przed organem I instancji (do strony 11 uzasadnienia).

Rozpoznając ponownie sprawę przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie i stanowiących materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia.

Wskazał, że w dniach 20-29 maja 2016 r. odbyło się szkolenie okresowe, Nr kursu [...], w godzinach:

1) 20 maja 2016 r. w godzinach 17:00 - 21:00;

2) 21 maja 2016 r. w godzinach 7:00 - 14:00;

3) 22 maja 2016 r. w godzinach 7:00 - 14:00;

4) 27 maja 2016 r. w godzinach 18:00 - 21:00;

5) 28 maja 2016 r. w godzinach 7:00 - 14:00;

6) 29 maja 2016 r. w godzinach 7:00 - 14:00.

Wyjaśnił, że z dokumentacji szkoleniowej w postaci dziennika zajęć ma wynikać, że w ww. szkoleniu okresowym uczestniczył A. Z.Jednakże informacje z tego dziennika zajęć są niespójne. Z jednej strony dziennik zajęć zawiera podpisy A. Z., które mają potwierdzać jego obecność na zajęciach w ww. dniach, z drugiej zaś strony dziennik ten zawiera kartę podpisaną przez W. O., potwierdzającą przeprowadzenie przez niego zajęć w ww. dniach, która przy pozycji nr 19 z listy obecności przedmiotowego szkolenia okresowego dedykowanej dla A. Z. w dniu 20 maja 2016 r. jest oznaczona literką "N", czyli nieobecny.

Minister podniósł, że prowadzący szkolenie jest odpowiedzialny za rzetelne przeprowadzenie szkolenia, w tym, zgodnie z § 14 ust. 3a rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy (Dz. U. z 2017 r. poz. 151), w zakresie bieżącego ustalenia stanu faktycznego związanego z obecnością osób szkolonych na zajęciach. Skoro jednak dopuścił do powstania w jednym dokumencie szkoleniowym, tj. w dzienniku zajęć, dwóch wzajemnie wykluczających się informacji odnośnie obecności A. Z. na zajęciach w dniu 20 maja 2016 r. to nie można potwierdzić obecności A. Z. na zajęciach w dniu 20 maja 2016 r., i istnieje poważne zastrzeżenie co do wiarygodności pozostałych informacji zawartych w tym dokumencie.

Z dokumentów zgromadzonych podczas kontroli drogowej A. Z. przeprowadzonej przez inspektora [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego, tj. Podglądu wydruku tarczy Kierowca: Z. A., PL [...], Raportu danych tachografu - Czynności, zdarzenia i awarie - Samochód [...] oraz Raportu lokalizacji: Kierowca: Z. A., PL [...] wynika, że kierowca A. Z., nie pracując w zespole, kierując pojazdem o numerze rejestracyjnym [...]:

1) w dniu 20 maja 2016 r. o godzinie 16:36 rozpoczął postój w Czechach;

2) w dniu 21 maja 2016 r. o godzinie 01:41 rozpoczął jazdę z Czech i po przejechaniu łącznie 570,1 km zakończył jazdę w Polsce, i o godzinie 09:18 rozpoczął postój;

3) w dniu 27 maja 2016 r. o godzinie 18:58 rozpoczął jazdę i po przejechaniu łącznie 71 km zakończył jazdę i o godzinie 21:04 rozpoczął postój.

Z powyższego wynika, że nie on mógł uczestniczyć w szkoleniu okresowym prowadzonym przez W. O. w dniu:

1) 20 maja 2016 r. w wymiarze 4 godzin zajęć;

2) 21 maja 2016 r. w wymiarze co najmniej 2 godzin i 18 minut;

3) 27 maja 2016 r. w wymiarze co najmniej 2 godzin i 2 minut.

Tym samym nie uczestniczył łącznie w co najmniej 8 godzinach i 20 minutach zajęć ww. szkolenia okresowego. Oznacza to, że A. Z. uczestniczył jedynie nie więcej niż w 26 godzinach i 40 minutach z 35 wymaganych godzin szkolenia okresowego. Świadectwo kwalifikacji zawodowej Nr [...] z dnia 29 maja 2016 r. wystawione przez W. O., kierownika oddziału ośrodka szkolenia [...] w B., który jednocześnie prowadził przedmiotowe szkolenie okresowe, którego ukończenie ma potwierdzać ww. świadectwo, zostało zatem wydane niezgodnie ze stanem faktycznym.

Minister Infrastruktury stwierdził, że dokumenty z przeprowadzonej przez inspektora [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w dniu 30 maja 2016 r. kontroli drogowej A. Z. są prawdziwe i wiarygodne. Dają podstawę do stwierdzenia, że ustalenia poczynione podczas przeprowadzonej kontroli oddziału ośrodka szkolenia [...] w B. tj. stwierdzenie wydania A.Z. przez W. O. świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnie ze stanem faktycznym, są prawdziwe i wiarygodne.

Częściowym potwierdzeniem jest również pismo kierownika oddziału ośrodka szkolenia [...] w B. I prowadzącego szkolenie okresowe, Nr kursu [...], w którym jednoznacznie stwierdził, że A. Z. nie było na zajęciach w dniu 20 maja 2016 r. Analogiczne wnioski wypływają również z analizy ww. dokumentów zgromadzonych podczas kontroli drogowej A. Z. przeprowadzonej przez inspektora [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego {20 maja 2016 r. A. Z. przebywał na terenie Czech). Jednocześnie A. Z. mógł być na tym szkoleniu w dniu 21 i 27 maja 2016 r. w wymiarze nie większym niż 4 godziny i 42 minuty z 7 godzin zajęć w dniu 21 maja 2016 r. oraz w wymiarze nie większym niż 58 minut z 3 godzin zajęć w dniu 27 maja 2017 r" ponieważ, jak wynika z analizy Podglądu wydruku tarczy Kierowca: Z. A., PL [...] podczas części zajęć tego szkolenia kierował pojazdem. Stąd prawdziwe może być stwierdzenie W. O. w ww. piśmie w tym zakresie, że A. Z. był za zajęciach w dniu 21 i 27 maja 2016 r. jednakże nie był na wszystkich zajęciach przeprowadzonych w te dwa dni, a mianowicie nie było go z pewnością na zajęciach, kiedy kierował pojazdem.

Minister, odnosząc się do argumentów podniesionych w odwołaniu uznał je za bezzasadne. Wyjaśnił, m.in., że [...] Urząd Wojewódzki w K. w piśmie z dnia 22 lipca 2016 r. skierowanym do W.O. wskazał , że:

"Z harmonogramu szkolenia wynika, że p. A. Z. uczestniczył w szkoleniu okresowym w bloku programowym C, C+E, C1, C1+E w następujących daniach i godzinach:

1) 20 maja 2016 r. od 17.00 do 21.00;

2) 21 maja 2016 r. od 7.00 do 14.00;

3) 22 maja 2016 r. od 7.00 do 14.00;

4) 27 maja 2016 r. od 18.00 do 21:00;

5) 28 maja 2016 r. od 7.00 do 14.00;

6) 29 maja 2016 r. od 7.00 do 14.00.

Z załączonego do pisma Wojewody [...] dokumentu pn. »Wykres Tygodniowy Z. A. wynika, że osoba ta w powyższych dniach wykonywała czynności związane z pracą na stanowisku kierowcy zawodowego."

Z powyższego jednoznacznie wynika, że [...] Urząd Wojewódzki w Krakowie przekazał pełną i obiektywną informację, dotyczącą zarówno szkolenia okresowego, w którym uczestniczył A. Z., jak również wyników kontroli drogowej.

W ocenie organu odwoławczego, informacje przekazane [...] Urzędowi Wojewódzkiemu w K. przez W. O. w piśmie z dnia 11 sierpnia 2016 r. dot. braku uczestnictwa A. Z. w dniu 20 maja 2016 r., są wiarygodne i spójne z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie.

Potwierdzenie nieobecności A. Z. na zajęciach szkolenia okresowego, nr kursu [...], wynika również z pism J. W. i R. D. do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. z dnia 29 grudnia 2016 r.

Strony stwierdziły w tym piśmie w sposób jednoznaczny, co następuje:

"Przeprowadzona kontrola, wykazała kilka nieprawidłowości w prowadzonej dokumentacji szkoleniowej. Szczególnej analizie poddany został dziennik zajęć nr [...] z szkolenia okresowego, w którym uczestniczył Pan A. Z. Potwierdziliśmy fakt nieuczestnictwa przez Pana Z. we wszystkich godzinach zajęć tego szkolenia. Kierownik oddziału ośrodka szkolenia - Pan W. O. - potwierdził również fakt niedopełnienia swoich obowiązków w tym zakresie".

W dalszej części tego pisma J. W. i R. D.stwierdzili:

"Potwierdziliśmy natomiast fakt wystawienia świadectwa kwalifikacji zawodowej przez kierownika oddziału osobie nieupoważnionej do jego otrzymania, co w naszej ocenie jest dużą nieprawidłowością i niedopuszczalnym przez nas zachowaniem." oraz "w trybie natychmiastowym wypowiedzieliśmy Panu W. O. umowę o prowadzenie oddziału ośrodka szkolenia i wycofaliśmy jego pełnomocnictwo do reprezentowania wspólników naszej spółki'.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że właściciele oddziału ośrodka szkolenia D. w B., w wyniku wewnętrznej kontroli tego oddziału, stwierdzili nieprawidłowości, polegające m.in. na wydaniu A. Z. świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego (nr kursu [...]), mimo że nie odbył on tego szkolenia w wymaganym przepisami prawa wymiarze godzin. Co więcej, ww. przedsiębiorcy, przełożeni W. O., w trybie natychmiastowym wypowiedzieli mu umowę o prowadzenie oddziału ośrodka szkolenia D. w B. i wycofali jego pełnomocnictwo do ich reprezentowania.

Wewnętrzną kontrolę działalności W. O. w zakresie prowadzonego przez niego szkolenia okresowego, nr kursu [...], J.W. i R. D.przeprowadzili jeszcze w listopadzie 2016 r., tj. niespełna sześć miesięcy od zakończenia tego szkolenia, oraz, co istotne, przed wszczęciem przez Wojewodę [...] postępowania administracyjnego w sprawie wydania zakazu prowadzenia oddziału ośrodka szkolenia D. w B. i wykreślania przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej. Stąd też okoliczności w postaci:

1) charakteru kontrolującego działalność szkoleniową W.O.(pracodawca, które ma nieograniczony dostęp do wszelkich danych związanych w działalnością swojego pracownika);

2) przeprowadzenia kontroli w stosunkowo krótkim czasie od zakończenia przedmiotowego szkolenia;

3) podjęcia wobec W. O. działań w postaci wypowiedzenia umowy i cofnięcia pełnomocnictwa oraz

4) brak obaw w zakresie ewentualnych sankcji administracyjnych za wydanie przez W. O. świadectwa kwalifikacji zawodowej wbrew stanowi faktycznemu (postępowanie administracyjne Wojewody [...] nie zostało wówczas jeszcze wszczęte),

w ocenie Ministra Infrastruktury, dają podstawę do stwierdzenia, że ustalenia poczynione podczas przeprowadzonej kontroli oddziału ośrodka szkolenia [...] w B., tj. stwierdzenie wydania A. Z. przez W.O. świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnie ze stanem faktycznym, są prawdziwe i wiarygodne.

Jednocześnie w ocenie organu odwoławczego zeznania A. Z. złożone w dniu 18 czerwca 2018 r. w siedzibie [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. i zeznania W. O. złożone w dniu 26 lipca 2018 r. w siedzibie [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. są mało wiarygodne. W przeważającej części stoją one w sprzeczności z ustaleniami wynikającymi z dokumentów zgromadzonych podczas kontroli drogowej A. Z. przeprowadzonej w dniu 30 maja 2016 r. przez inspektora [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego, pisma W. O. z dnia 11 sierpnia 2016 r, pism J. W. i R. H. z dnia 29 grudnia 2016 r. i z dnia 23 lutego 2017 r. oraz z dziennikiem zajęć szkolenia okresowego, nr kursu [...] (dziennik ten ma potwierdzać obecność A. Z. na wszystkich zajęciach, czego na jego podstawie nie da się ustalić). Jednocześnie, w ocenie organu drugiej instancji, treść tych zeznań może stanowić próbę zniwelowania ewentualnych negatywnych konsekwencji (sankcji karnych lub administracyjnych), jakie mogą spotkać W. O. oraz A. Z. wskutek stwierdzenia wydania temu ostatniemu świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnie ze stanem faktycznym.

Minister stwierdził, że z informacji uzyskanych od [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego, pism W. O. oraz J. W. i R. D., a także pośrednio z dziennika zajęć szkolenia okresowego, nr kursu [...], wynika, że W.O., kierownik oddziału ośrodka szkolenia [...] w B. i prowadzący szkolenie okresowe, nr kursu [...], wydał A. Z. świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie przez niego szkolenia okresowego, nr [...], mimo faktu, że A. Z. nie uczestniczył w 35-godzinnym, wymaganym (na podstawie § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy) wymiarze zajęć tego szkolenia.

Tym samym miało miejsce rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, o którym mowa w art. 39h ust. ust. 3 pkt 3 ustawy o transporcie i stanowiło to podstawę do wydania decyzji o zakazie prowadzenia ośrodka szkolenia oraz wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.

Organ stwierdził, że z dokumentów zgromadzonych podczas kontroli drogowej A. Z. przeprowadzonej przez inspektora [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego, pisma W. O. z dnia 11 sierpnia 2016 r. i pisma R. H.i J. W. z dnia 29 grudnia 2016 r. i z dnia 23 lutego 2017 r. oraz pośrednio również z dziennika zajęć szkolenia okresowego, nr kursu nr [...], który ma potwierdzać uczestnictwo osoby w szkoleniu, ale nie potwierdza tego, wynika, że A. Z. nie uczestniczył we wszystkich przewidzianych programem szkolenia okresowego godzinach zajęć. Nie brał udziału z zajęciach w dniach 20, 21 i 27 maja 2016 r. w łącznym wymiarze nie mniejszym niż 8 godzin i 20 minut z 35 obowiązkowych godzin zajęć. Jednocześnie wystawienie przez W. O. świadectwo kwalifikacji zawodowej, które ma potwierdzać ukończenie przez A. Z. 35-godzinnego szkolenia okresowego, wydane zostało niezgodnie ze stanem faktycznym. Zeznania zaś A. Z. i W. O., w ocenie organu odwoławczego, są tendencyjne i stoją w sprzeczności z ww. dokumentami i nie są wiarygodne. Jednocześnie Minister wskazał, że nawet przyjmując, że A. Z. przybył, jak zeznał podczas przesłuchania w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. {protokół zeznania A. Z. z dnia 18 czerwca 2018 r.), na zajęcia w dniu 20 maja 2016 r. ok. godz. 18:00, to spóźniłby się ok. 1 godziny (zajęcia w dniu 20 maja 2016 r. rozpoczęły się o godz. 17:00). Oznaczałoby to, że uczestniczył on jedynie w 34 godzinach z 35 obowiązkowych godzin zajęć szkolenia okresowego. Tym samym nawet w takim przypadku wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej dla A.Z. przez W. O. nastąpiłoby niezgodnie ze stanem faktycznym.

Minister wyjaśnił, że program szkolenia okresowego określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy nie obejmuje kwestii formalnych, które to powinny zostać załatwione przed szkoleniem. Tym samym, przyjmując zeznania W. O. za wiarygodne, należałoby stwierdzić, że zajęcia tego szkolenia okresowego trwały poniżej 35 wymaganych prawem godzin zajęć. Oznaczałoby to w konsekwencji wydanie dla wszystkich uczestników przedmiotowego szkolenia okresowego, tj. oprócz A. Z. dla jeszcze 21 osób, dodatkowo 21 świadectw kwalifikacji zawodowej niezgodnie ze stanem faktycznym. Stanowiłoby to dodatkowo 21-krotne rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, którym mowa w art. 39h ust. 3 pkt 3 ustawy o transporcie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R.D. i J.W. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji, umorzenie postępowania administracyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania,

ewentualnie o uchylenie w części zaskarżonej decyzji tj. w części utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia 28 sierpnia 2018 r., WI- V.8160.1.46.2016. w zakresie orzekającym o wykreśleniu przedsiębiorców J. W. i R. D. wspólników spółki cywilnej NIP: [...]. REGON: [...], adres głównego miejsca wykonywania działalności: ul. [...].[...]P. z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy wpisany pod nr [...]. do rejestru prowadzonego przez Wojewodę [...]; uchylenie w części decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r., [...]. tj. w zakresie orzekającym o wykreśleniu przedsiębiorców J. W. i R. D.wspólników spółki cywilnej NIP: [...]. REGON: [...], adres głównego miejsca wykonywania działalności: ul. [...][...] P. z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy wpisany pod nr [...]. do rejestru prowadzonego przez Wojewodę [...]; umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie i zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący podnieśli zarzut naruszenia

1) prawa materialnego, tj. art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c w zw. z art. 39h ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez błędne przyjęcie, że dopuścili się rażącego naruszenia zasad wykonywanej działalności polegającego na wydaniu świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym, podczas gdy przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało jedynie, że kierowca A. Z. nieznacznie spóźnił się w dniu 21 maja 2016 r. na zajęcia, zaś prowadzący W. O. nie dokonał korekty w tym zakresie w dzienniku elektronicznym, pomimo, że A. Z. podpisał się na liście obecności w tym dniu;

2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego i przyznanie zeznaniom W. O. i A. Z. a priori małej wiarygodności, wyłącznie na tej podstawie, że postępowanie przygotowawcze dotyczące W. O. prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w B. jeszcze się nie zakończyło, jak również istnieje możliwość ewentualnego wszczęcia postępowania w przedmiocie usunięcia kodu potwierdzającego wymagane uprawnienia A. Z. do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy wykonującego przewóz drogowy, podczas gdy w/w zeznania są spójne i wbrew twierdzeniom Ministra Infrastruktury korelują z zebranym w sprawie materiałem dowodowym;

3) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego i pominięcie że A. Z. zeznał, iż zdarza się. że kartę w tachografie pozostawia w pojeździe i nie zabiera jej ze sobą. co oznacza, że w czasie, gdy przebywał na szkoleniu, tachograf mógł być wykorzystywany przez inną osobę;

4) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a.. 77 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, co skutkowało m.in.:

a) niewyjaśnieniem sposobu i okoliczności dokonywania przez A. Z. wpisów na liście obecności w dzienniku zajęć w dniach 21 maja 2016 r. i 27 maja 2016 r., w których zgodnie z dokumentacją nie powinien uczestniczyć w szkoleniu z uwagi na zarejestrowanie na jego karcie tachografu wykonywania czynności przejazdu;

b) niewyjaśnieniem, czy tachograf był wykorzystywany przez inną osobę niż A. Z.;

c) niewyjaśnieniem, czy do potwierdzenia obecności w zajęciach A. Z. doszło na skutek zawinionego działania ośrodka szkolenia kierowców, to znaczy czy po stronie ośrodka doszło do zaniedbania w prowadzeniu ośrodka, czy też okoliczności czynu wskazują na brak jakiegokolwiek wpływu prowadzącego ośrodek na jego dokonanie i brak zawinienia w pełnieniu czynności nadzoru, a nadto uznanie w/w okoliczności przez Ministra Infrastruktury za drugorzędne.

5) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 39h ust. 3a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w związku z art. 39ha ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez utrzymanie w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia 28 sierpnia 2018 r.. [...] w części orzekającej o wykreśleniu skarżących z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy wpisany pod nr [...], do rejestru prowadzonego przez Wojewodę [...], podczas gdy skarżący zostali już wykreśleni z urzędu z w/w rejestru decyzją Wojewody [...] o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorców działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy i nie mogli od tego czasu wykonywać działalności gospodarczej, a zatem brak było podstaw do wydania kolejnej decyzji o wykreśleniu.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinęli i uzasadnili wskazane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie w dniu 6 września 2019 r. prokurator Prokuratury Regionalnej wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że sprawa Prokuratury Rejonowej w B. o sygn. akt [...] została przejęta przez Prokuraturę Okręgową w T. i zarejestrowana pod sygn. akt [...] w dniu [...] września 2019 r. Sąd Rejonowy w B. uznał W. O. winnym przestępstw z art.271 § 3 kk w zw. z art. 12 kk oraz art. 18 § 3 kk w zw. z art. 271 § 3 kk w zw. z art 12 kk. Skarżący przyznał się do winy i poddał karze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 39g ust. 1 ustawy o transporcie, działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia stanowi działalność regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646, ze zm.) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia

Nadzór nad ośrodkami szkolenia zgodnie z przepisem kompetencyjnym - art. 39h ust. 1 w/w ustawy, sprawuje wojewoda . W trakcie prowadzonych czynności kontrolnych wojewoda weryfikuje zatem, czy ośrodek szkolenia spełnia wymagania ustawowe i czy szkolenia są prowadzone zgodnie z obowiązującymi programami. Ponadto przedmiotowy nadzór obejmuje kontrolę dokumentów wymaganych w związku z prowadzeniem szkolenia.

W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia (ust. 2 pkt 3 c).

Ustawodawca w art. 39h ust. 3 ustawy o transporcie drogowym enumeratywnie określił, co oznacza kryterium rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Wśród tych przesłanek jest przesłanka określona w ust. 3 pkt 2 stanowiąca, że rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym.

Oznacza to, że stwierdzenie wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym stanowi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. W konsekwencji na mocy cyt. przepisu wojewoda obowiązany jest, w ramach prowadzonego nadzoru, przy stwierdzeniu rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, do wydania decyzji o zakazie prowadzenia ośrodka.

Należy bowiem podkreślić, że przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia ma obowiązek prowadzenia szkoleń zgodnie z obowiązującymi programami. Naruszenie zaś art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c oraz ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym stanowi przesłankę do uznania rażącego naruszenia prawa.

Na gruncie niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, organy administracji prawidłowo ustaliły, że A. Z. nie uczestniczył we wszystkich przewidzianych programem szkolenia okresowego godzinach zajęć. Nie brał udziału w zajęciach w dniach 20, 21 i 27 maja 2016 r. w łącznym wymiarze nie mniejszym niż 8 godzin i 20 minut z 35 obowiązkowych godzin zajęć.

Zgodnie z § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy (Dz. U. z 2010 r. Nr 53, poz. 314) szkolenie okresowe obejmuje zajęcia teoretyczne trwające 35 godzin. Tak więc wystawienie świadectwa kwalifikacji zawodowej, potwierdzającego ukończenie przez A. Z. 35-godzinnego szkolenia okresowego, wydane zostało niezgodnie ze stanem faktycznym. Uprawniona była zatem konkluzja organu, iż przedsiębiorca rażąco naruszył tym wykonywanie warunków prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia.

Tym samym zarzut błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 39h ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, w ocenie Sądu nie znalazł potwierdzenia.

W tym miejscu, mając na uwadze argumentację podniesioną w skardze, należy wyjaśnić, że ustawodawca nie uzależnia stwierdzenia rażącego naruszenia od przyczyn wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym, ani też od stopnia przyczynienia się do wydania takiego świadectwa przez przedsiębiorcę (lub osób działających w jego imieniu) prowadzącego ośrodek szkolenia. Istotne jest jedynie ustalenie, że wydanie takiego świadectwa miało miejsce. Na przedsiębiorcy prowadzącym ośrodek szkolenia, niezależnie od tego czy szkolenia i inne czynności zw. z działalnością, w tym wydawanie świadectw kwalifikacji zawodowej, wykonuje osobiście, czy też przez pracowników lub inne osoby, które do tego upoważnił, ciąży obowiązek dopilnowania tego, aby wydawane przez niego świadectwo kwalifikacji zawodowej było zgodne ze stanem faktycznym, co oznacza, że to po stronie przedsiębiorcy leży odpowiedzialność za to, aby wszystkie prawem określone warunki wydania tych świadectw, w tym wymagana obecność kierowcy na zajęciach, były spełnione. To przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia, wydając świadectwo kwalifikacji zawodowej, potwierdza m in., że dany kierowca odbył wymagane szkolenie w pełnym, prawem wymaganym zakresie

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przez organ norm postępowania w niniejszej sprawie w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Wojewoda działał bowiem w ramach obowiązków nadzoru wskazanych w ustawie. Ustalenia jakie poczynił oparte zostały na wynikach kontroli drogowej kierowcy przeprowadzonej przez inspektora [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego, zapisie z imiennej karty kierowcy włożonej do tachografu, wyjaśnieniach pisemnych skarżących i prowadzącego szkolenie, zapisach dziennika obecności na zajęciach szkolenia okresowego . Organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego dokonał istotnych dla sprawy ustaleń. Organ ustalił w sposób nie budzący wątpliwości, że A. Z. mógł uczestniczyć w szkoleniu okresowym w dniu 21 i 27 maja 2016 r. w wymiarze nie większym niż 4 godziny i 42 minuty z 7 godzin zajęć w dniu 21 maja 2016 r oraz w wymiarze nie większym niż 58 minut z 3 godzin zajęć w dniu 27 maja 2016 r. Zdaniem Sądu winno być poza sporem, że A. Z. nie było na zajęciach, kiedy - zgodnie z danymi zawartymi na Podglądzie wydruku tarczy Kierowca: Z. A., PL [...] - kierował pojazdem lub z uwagi na czas zakończenia pracy i miejsce, w którym zakończył (terytorium Czech). Tym samym nie mógł wziąć w nich udziału w pełnym wymiarze godzinowym. Zatem nie uczestniczył we wszystkich przewidzianych programem szkolenia okresowego 35 godzinach zajęć, a świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające uczestnictwo w tym szkoleniu, tj. w pełnym wymiarze godzinowym, została wydane niezgodnie ze stanem faktycznym.

Sąd podziela obszerną i szczegółową argumentacją organu przyjmując ją za własną a tym samym nie ma potrzeby powtórnego jej przytaczania.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 39h ust. 3a w związku z art. 39ha ustawy o transporcie organ prawidłowo wyjaśnił, że w przypadku stwierdzenia okoliczności przemawiających za koniecznością wydania decyzji o zakazie prowadzenia ośrodka szkolenia, organ wydaje taką decyzję. Następnie zaś organ wydaje decyzję o skreśleniu przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 września 2013 r. II GSK 727/12 stwierdził, że "organ prowadzący rejestr działalności regulowanej w przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę wydaje dwie decyzje - o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności regulowanej i o wykreśleniu tego przedsiębiorcy z właściwego rejestru"...."decyzje te powinny mieć taką właśnie kolejność, zgodnie bowiem z treścią art. 71 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej dopiero po wydaniu decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem organ z urzędu wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej'.

Minister wyjaśnił także, że uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej skutkuje równoczesnym usunięciem jej skutków. Stąd też zarówno po wydaniu decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa Nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. uchylającej w całości decyzję Wojewody [...] z dnia 10 kwietnia 2017 r., znak [...], i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, jak również po wydaniu decyzji Ministra Infrastruktury Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. uchylającej w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, usunięto skutki, jakie one wywołały, tj. wykreślenie z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia. Tym samym po ww. decyzjach Ministra Infrastruktury i Budownictwa oraz Ministra Infrastruktury Wojewoda [...] był obowiązany z urzędu przywrócić wpis do rejestru działalności regulowanej, co też powinno umożliwiać wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia.

W konsekwencji Sąd uznał, że ustalenia dokonane w tej sprawie przez organy administracji znajdują oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, są zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, nie sposób zatem postawić im zarzutu dowolności. Wskazane w zaskarżonej decyzji dowody korelują ze sobą i potwierdzają ustalenia organów, co do wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym. Art. 39h u.t.d. nie przewiduje możliwości odstąpienia od wydania decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia w przypadku stwierdzenia zaistnienia okoliczności, o której mowa w ustępie 2 pkt 3 lit. c wskazanego przepisu.

Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.