Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 83/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 2, art. 16
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 września 2012 r. sprawy ze skargi I. K. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] im. [...] w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] im. [...] w G. do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2012 r. w części pkt 1 w zakresie udostępnienia uchwały rady pedagogicznej, na podstawie której został uchwalony regulamin Zespołu Szkół nr [...] im. [...] w G. oraz w części pkt 4 i 5, 2. oddala skargę w pozostałej części, 3. zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] im. [...] w G. na rzecz skarżącej 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. I. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w [...], w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca zażądała zobowiązania Dyrektora Zespołu Szkół [...] w [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W zakresie przedmiotowej sprawy, strona przedstawiła poniższy stan faktyczny.

Dnia [...] czerwca 2012 r. skarżąca złożyła do Dyrektora Zespołu Szkół [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej, zawierającej:

1. Regulamin Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół [...] w [...] wraz z uchwałą Rady Pedagogicznej, na podstawie której w/w regulamin został ustanowiony (forma udostępnienia: elektroniczna lub, w przypadku braku takiej możliwości, kserokopia),

2. Protokolarz posiedzeń Rady Pedagogicznej z dnia, w którym został uchwalony Regulamin Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół [...] (forma udostępnienia:

w bibliotece szkolnej lub sekretariacie),

3. Plan finansowy Zespołu Szkół [...] na rok 2012 (forma udostępnienia: elektroniczna lub, w przypadku braku takiej możliwości, kserokopia)

4. Plan organizacji doskonalenia zawodowego nauczycieli na rok szkolny 2011/2012 wraz z uchwałą Rady Pedagogicznej, na podstawie której w/w dokument został ustanowiony (forma udostępnienia: elektroniczna lub,

w przypadku braku takiej możliwości, kserokopia),

5. Imienny wykaz nauczycieli zatrudnionych w Zespole Szkół [...] w latach 2007-2012 wraz z podaniem procentowej wysokości dodatku motywacyjnego, przyznanego każdemu z nich przez dyrektora szkoły (forma udostępnienia: elektroniczna lub, w przypadku braku takiej możliwości, kserokopia),

6. Protokół pokontrolny z kontroli przeprowadzonej w Zespole Szkół [...] przez Kuratorium Oświaty w [...] w czerwcu 2012 r. (forma udostępnienia: elektroniczna lub, w przypadku braku takiej możliwości, kserokopia).

Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Dyrektor Zespołu Szkół [...] odpowiedział na w/w wniosek. Zdaniem skarżącej odpowiedź nie zawierała informacji wnioskowanych przez nią.

Dyrektor ustosunkował się w pisemnej odpowiedzi do każdego z punktów wniosku.

W ocenie skarżącej odpowiedź dyrektora nie spełniła jej oczekiwań w zakresie przedstawionego żądania, ponieważ Dyrektor, wypowiadając się odnośnie pkt 1, wskazał adres strony internetowej [...], która nie jest adresem podstrony BlP Starostwa Powiatowego w [...], a jedynie stroną internetową szkoły, natomiast zakładka "Dokumenty szkoły" nie zawiera zarówno dokumentu o nazwie "Regulamin Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół [...]", jak i uchwały, na postawie której w/w dokument został ustanowiony.

W kwestii punktu 2 skarżąca podniosła, iż udostępniony został jej wprawdzie w dn. [...] lipca 2012 r. w sekretariacie szkoły "Protokolarz Posiedzeń Rady Pedagogicznej" z lat 1998-2001, jednak nie zawierał on ani zapisu o podjęciu przez Radę Pedagogiczną uchwały dotyczącej ustanowienia Regulaminu Rady Pedagogicznej, ani treści uchwały w tej sprawie. Udostępniony "Protokolarz" nie zawierał również treści Regulaminu Rady Pedagogicznej jako załącznika do uchwały.

Odnośnie pkt 3 Dyrektor Szkoły podał adres internetowy uchwały dotyczącej budżetu Starostwa Powiatowego w [...], która nie była przedmiotem prośby skarżącej, gdyż nie zawiera ona informacji dotyczącej planu finansowego Zespołu Szkół [...] na rok 2012.

W zakresie pkt 4 Dyrektor poinformował, że "nie opracowano planu szkoleń zewnętrznych dla nauczycieli na rok szkolny 2011/2012" i nie odniósł się w ogóle do dokumentu, o który strona wnioskowała, czyli do "Organizacji doskonalenia zawodowego nauczycieli" w roku szkolnym 2011/2012, jak i do uchwały Rady Pedagogicznej w tej sprawie.

Odnośnie pkt 5 Dyrektor przesłał jedynie wykaz nauczycieli zatrudnionych

w Zespole Szkół [...] w latach 2007-2012 oraz przedział procentowy dodatków motywacyjnych przyznawanych nauczycielom w latach 2007-2012.

W przypadku pkt 6 Dyrektor poinformował, że takiej informacji nie posiada, wobec czego, odnośnie tego punktu skarżąca nie wniosła zastrzeżeń.

Jak podniosła skarżąca, Dyrektor nie udzielił jej więc informacji w żądanym zakresie, jak i nie wydał decyzji odmownej, którą motywowałyby obiektywne przesłanki.

Wobec nie udostępnienia, do dnia złożenia skargi, żądanej informacji zawartej w punktach 1-5, we wnioskowanym zakresie, skarżąca podniosła, iż Dyrektor Zespołu Szkół [...] naruszył 14-dniowy termin wskazany w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co uzasadnia w opinii strony przedstawione na wstępie roszczenia.

Dyrektor Zespołu Szkół [...] w udzielonej odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie bądź odrzucenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Organ przytoczył zawartość udzielonej przez siebie dnia [...] lipca 2012 r. odpowiedzi na wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej i wyraził opinię, że skarga na bezczynność jest bezzasadna, bowiem skarżąca została poinformowana o zamieszczeniu żądanych informacji w BlP Starostwa Powiatowego, na podstronie dotyczącej jednostek organizacyjnych powiatu.

Ponadto Dyrektor wskazał, że wobec niejednolitej linii orzeczniczej, należy rozważyć odrzucenie skargi. Ta bowiem może być złożona po uprzednim spełnieniu wymogu wyczerpania środków odwoławczych, tj. wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z postanowieniem art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej "p.p.s.a." W dotychczasowej praktyce orzeczniczej wskazuje się jednak, iż zgodnie z ogólną przesłanką dopuszczalności, sformułowaną w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., wniesienie skargi na bezczynność powinno zostać poprzedzone wniesieniem zażalenia do właściwego organu, zgodnie z przepisem art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071). Żadnej z powyższych czynności skarżąca nie podjęła.

Na poparcie swojego stanowiska, organ przywołał rozliczne przykłady orzecznictwa sądowoadministracyjnego.

W piśmie z dnia [...] września 2012 r. skarżąca podtrzymała żądanie zobowiązania Dyrektora do udzielenia informacji publicznej zawartej w punktach 1-5 wniosku z dnia [...] czerwca 2012 r. Wycofała jednak wniosek o zobowiązanie Dyrektora do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy oraz wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.

W dniu rozprawy, do protokołu, skarżąca na pytanie Sądu wyjaśniła, że Regulamin Rady Pedagogicznej zawarty jest w Regulaminie Zespołu Szkół [...], jednak w dalszym ciągu nie otrzymała uchwały Rady Pedagogicznej, na podstawie której dokument ten został uchwalony. Dyrektor szkoły obecny na rozprawie potwierdził to stanowisko.

Skarżąca oświadczyła, że w dniu [...] września 2012 r. odbyło się spotkanie zespołu szkół do spraw dokumentów wewnętrznych szkoły, m.in. regulaminu rady pedagogicznej, na którym otrzymała żądany dokument.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przedmiotem skargi jest zarzucana Dyrektorowi Zespołu Szkół [...] bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).

Art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a tej ustawy według stanu prawnego i faktycznego, istniejącego w chwili orzekania.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności

w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej. Reguluje zarówno kwestie dotyczące udostępnienia informacji publicznej (art. 7 i art. 10 - 14), jak również odmowę udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1). Dopuszcza także stwierdzenie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Wówczas podmiot ten powiadamia jedynie wnoszącego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. teza nr 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02, Baza Orzeczeń Lex nr 77178; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 162/07, Baza Orzeczeń Lex nr 322803).

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje, lub też nie wydaje decyzji

o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Innymi słowy, z bezczynnością zobowiązanego podmiotu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot ten "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Skarga na nieudzielenie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej może być zatem skutecznie wniesiona jedynie w sytuacji, gdy żądane dane należą do kategorii informacji publicznej.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji

o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej, pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na, określone w ustawach, ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwana dalej: "ustawą" lub "d.i.p." służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może

z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym słowo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że spełniony jest zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy, albowiem informacja, której udostępnienia domaga się skarżąca, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 d.i.p. oraz Dyrektor Zespołu Szkół [...] jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne także przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w pierwszej kolejności przez wgląd do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Oznacza to, że skarżąca, zainteresowana uzyskaniem dostępu do ww. dokumentów, swoje prawo do informacji publicznej w pierwszej kolejności może realizować, udając się do organu w celu zapoznania się z treścią interesujących ją dokumentów.

Dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia na wniosek, gdy informacja publiczna nie została udostępniona i nie funkcjonuje

w obiegu publicznym, bądź też, gdy wnioskodawca nie może zapoznać się z jej treścią, np. poprzez bezpośredni do niej wgląd w siedzibie organu.

Jeżeli żądana informacja publiczna została upubliczniona, dla realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej wystarczy, jeśli dysponent odeśle osobę zainteresowaną do publikatora.

W myśl art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ administracji może ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych np. ze względu na prywatność osoby fizycznej, ewentualnie z innych powodów, o których stanowi ustawa, co w praktyce może oznaczać udostępnienie treści dokumentu odpowiednio zanonimizowanego. Podmiot zobowiązany może również odmówić udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych i wówczas, jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 ustawy), co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W zależności od rodzaju tajemnicy, osobie zainteresowanej służy w takiej sytuacji, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, bądź skarga do sądu administracyjnego, bądź powództwo do sądu powszechnego (art. 22 ustawy), właściwego ze względu na przyczynę odmowy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zawarte w sześciu punktach żądania skarżącej w zakresie udzielenia jej informacji publicznej są informacją publiczną w znaczeniu przedmiotowym i podmiotowym ustawy.

Skarżąca zażądała w formie elektronicznej lub kserokopii udostępnienia jej Regulaminu Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół [...] wraz z uchwałą Rady Pedagogicznej, na podstawie której w/w regulamin został ustanowiony.

Odnosząc się do powyższego żądania należy stwierdzić, że strona przeciwna zrealizowała tylko część pierwszego punktu wniosku. Organ nie miał obowiązku udzielenia informacji w zakresie udostępnienia Regulaminu Rady Pedagogicznej. Dokument ten stanowi integralną część Regulaminu Zespołu Szkół [...]. W Rozdziale [...] Regulaminu Zespołu Szkół wprowadzono zapis, że Rada Pedagogiczna pracuje zgodnie z obowiązującymi przepisami, a zasady pracy reguluje Regulamin Rady Pedagogicznej stanowiący integralną część niniejszego Regulaminu.

Tak więc żądany dokument został umieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w [...], w zakładce "Jednostki organizacyjne powiatu", na stronie Zespołu Szkół [...], zakładka: "Dokumenty szkoły". O miejscu publikacji powyższych dokumentów skarżąca została poinformowana w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej w sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony wielokrotnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym organ administracji publicznej, w przypadku informacji udostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej, nie ma obowiązku dokonywania wydruków z Biuletynu

i przesyłania ich żądającemu. (por. wyrok NSA z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt 1 OSK 416/08, LEX nr 490132). Wynika to w sposób jednoznaczny z treści art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniania na wniosek. Udostępnienie zatem informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego, nawet wówczas gdy udostępnienie informacji w Biuletynie nastąpiło już po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Takie uregulowanie uzasadnione jest także tym, iż nie jest celowe ponowne udostępnianie informacji publicznej udostępnionej już w Biuletynie, skoro umożliwia to kopiowanie tej informacji, jej wydruk, przesłanie oraz przeniesienie na odpowiedni powszechnie stosowany nośnik informacji, czyli możliwość przetwarzania jej tymi wszystkimi sposobami, które z woli ustawodawcy, wyrażonej w art. 12 ust. 2 ustawy ma umożliwić podmiot udostępniający informację publiczną (patrz wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 462/11 - LEX nr 990254).

Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej ma miejsce, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie podejmuje stosownych czynności, tj. nie udostępnia informacji w sposób przewidziany w ustawie m.in. w sposób wskazany w art. 10 ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skoro natomiast żądana przez skarżącą informacja publiczna została udostępniona poprzez jej opublikowanie w Biuletynie Informacji Publicznej, to nie mógł mieć zastosowania przepis art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej, albowiem reguluje on sposób udostępnienia informacji publicznej, co w niniejszej sprawie nie było już koniecznym. Nie podlega ocenie Sądu wyjaśnianie kwestii niezgodności treści i szaty graficznej Regulaminu zamieszczonego na stronie BIP z dokumentem okazanym skarżącej w szkole, o czym oświadczyła ona w dniu rozprawy.

Z uwagi na opublikowanie Regulaminu na stronie BIP organ nie miał obowiązku udostępniania informacji publicznej w tym zakresie. W ramach skargi na bezczynność sąd nie ocenia merytorycznej treści dokumentów udostępnianych na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odmiennie natomiast należy potraktować żądanie skarżącej odnośnie udostępnienia uchwały Rady Pedagogicznej, na podstawie której Regulamin Rady Pedagogicznej został ustanowiony (druga część pkt 1 wniosku). W ocenie Sądu organ miał obowiązek udostępnić ww. uchwałę, czego nie uczynił.

Zgodnie bowiem § 13 Regulaminu Rady Pedagogicznej, Rada podejmuje uchwały na zebraniach i naradach. W § 73 Regulaminu Zespołu Szkół [...] ustanowiono, że Regulamin wchodzi jednomyślnie w dniu uchwalenia. Zgodnie

z § 74 Regulamin został przyjęty jednogłośnie na posiedzeniu Rady Pedagogicznej

w dniu [...] kwietnia 2001 r.

Na stronie BIP Starostwa Powiatowego w [...] pod wskazanym przez organ adresem nie ma uchwał Rady Pedagogicznej, w tym żądanej przez skarżącą uchwały, na podstawie której został ustanowiony Regulamin Zespołu Szkół [...] wraz ze stanowiącym jego integralną część Regulaminem Rady Pedagogicznej. W aktach sprawy brak jest dowodów na to, że dokument ten został udostępniony skarżącej w formie elektronicznej lub pisemnej. W dniu rozprawy, do protokołu, Dyrektor oświadczył, że uchwały Rady Pedagogicznej są przechowywane w szkole. Należy w związku z powyższym uznać, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, jaką jest uchwała Rady Pedagogicznej, na podstawie której został uchwalony Regulamin Zespołu Szkół [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r.

Sąd nie podziela zarzutu skargi odnośnie braku udzielenia informacji publicznej w zakresie pkt 2 wniosku. W skardze skarżąca oświadczyła, że w dniu [...] lipca 2012 r. udostępniony jej został wprawdzie w sekretariacie szkoły "Protokolarz Posiedzeń Rady Pedagogicznej" z lat 1998-2001, jednak nie zawierał on ani zapisu o podjęciu przez Radę Pedagogiczną uchwały dotyczącej ustanowienia Regulaminu Rady Pedagogicznej, ani treści uchwały w tej sprawie. Dokument ten nie zawierał również treści Regulaminu Rady Pedagogicznej jako załącznika do uchwały.

W związku z powyższym należy uznać, że w zakresie żądania określonego

w pkt. 2 wniosku i skargi, organ nie pozostaje w bezczynności. Postulowany dokument został skarżącej udostępniony. Jak już wyżej wspomniano, Sąd nie ma obowiązku w skardze na bezczynność dokonywać oceny merytorycznej sporządzonych przez organy dokumentów.

Z § 20 ust. 1 Regulaminu Rady Pedagogicznej dostępnego na stronie [...] wynika, że podstawowym dokumentem Rady/komisji są księgi protokołów. Z zebrania Rady/komisji spisuje się protokół w terminie 7 dni od daty zebrania (§ 20 ust. 3). Księgi protokołów udostępnia się natomiast wyłącznie na terenie szkoły nauczycielom, upoważnionym nauczycielom zatrudnionym w organach nadzorujących szkołę, upoważnionym przedstawicielom związków.

Z żądania skarżącej wynika, że domaga się ona udostępnienia "Protokolarza" (zgodnie terminologią Regulaminu księgi protokołów). Dokument ten został jej udostępniony, co potwierdza treść uzasadnienia skargi, że zdarzenie to nastąpiło na terenie szkoły, w sekretariacie, w dniu [...] lipca 2012 r.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w powyższym zakresie organ nie dopuścił się bezczynności.

Skarga jest nieuzasadniona również w części żądania udostępnienia planu finansowego Zespołu Szkół [...] na rok 2012.

Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora, dokument ten został umieszczony na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w [...], w zakładce [...], w załączniku pod nazwą "wydatki" do uchwały Nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie budżetu na rok 2012 w rozdziałach: [...].

Dokumentem wskazanym przez organ jest uchwała w sprawie budżetu ustalonego przez Zarząd Powiatu [...].

Sąd, dokonując oceny opublikowania ww. dokumentu potwierdza, że został on zamieszczony na stronie [...], jako Uchwała Rady Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] podjęta w sprawie budżetu powiatu na rok 2012. Akt powyższy nie jest planem finansowym o którym stanowi art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem dyrektor szkoły lub placówki dysponuje środkami określonymi w planie finansowym szkoły lub placówki zaopiniowanym przez radę szkoły lub placówki i ponosi odpowiedzialność za ich prawidłowe wykorzystanie, a także może organizować administracyjną, finansową i gospodarczą obsługę szkoły lub placówki. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżąca dotarła do strony internetowej wskazanej przez organ i wyjaśniła, że jej przedmiotem zainteresowania jest informacja dotycząca planu finansowego Zespołu Szkół. Uchwała, na którą powołuje się organ zawiera jedynie informację o środkach budżetowych przekazanych dla Zespołu Szkół [...].

W dniu rozprawy Dyrektor oświadczył, że dokument, o jaki wnioskuje skarżąca, nie został wytworzony. W protokole z rozprawy wyjaśnił, że plan finansowy dla szkoły nie był opiniowany przez radę pedagogiczną, ponieważ księgowość szkoły prowadzona jest w Starostwie Powiatowym i przebieg wszelkich zmian jest zamieszczany na BIP-ie Starostwa. Wyraził on również stanowisko, że nie tworzy i nie opracowuje planu finansowego. Skarżąca dodała w tej kwestii, że rada pedagogiczna nie opiniowała projektu planu finansowego, do czego jest zobowiązana.

W ocenie Sądu powyższe stanowiska stron dowodzą, że dokumenty, jakimi są plan finansowy i uchwała rady pedagogicznej opiniująca go, nie zostały wytworzone. W tym stanie rzeczy organ nie mógł udostępnić dokumentu, który nie istnieje. Wskazanie natomiast miejsca publikacji planu w jedynej wersji, w której jest on dostępny na stronie [...] wypełnia udzielenie informacji publicznej w żądanym zakresie. Sąd natomiast nie ocenia z racji braku kompetencji, przy rozpoznawaniu skargi na bezczynność, działalności organów i wywiązywania się przez nie z ustawowych obowiązków. Skargi w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących (art. 227 k.p.a.) uregulowane zostały w dziale VIII tej ustawy i nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.

W tych okolicznościach sprawy bezzasadny jest zarzut bezczynności organu w zakresie udostępnienia skarżącej planu finansowego Zespołu Szkół [...] na rok 2012 r.

Sąd podziela natomiast stanowisko skarżącej odnośnie bezczynności skarżonego organu w zakresie udostępnienia planu organizacji doskonalenia zawodowego nauczycieli na rok szkolny 2011/2012 wraz z uchwałą Rady Pedagogicznej, na podstawie której w/w dokument został ustanowiony. Dokument został wytworzony przez organ, o czym poinformował Dyrektor w dniu rozprawy. Nie został natomiast wytworzony plan doskonalenia zawodowego, o czym skarżąca została poinformowana w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. W dniu rozprawy wyjaśniono, że plan doskonalenia zawodowego jest innym dokumentem od planu organizacji doskonalenia zawodowego nauczycieli. Należy zatem uznać, że skarga w zgłoszonym zakresie jest zasadna. Udzielona zatem informacja była nie na temat i dowodzi o bezczynności organu w sprawie nie udzielenia informacji o udostępnieniu planu organizacji doskonalenia zawodowego nauczycieli na rok szkolny 2011/2012 wraz z uchwałą Rady Pedagogicznej, na podstawie której w/w dokument został ustanowiony.

W ocenie Sądu, skarżony organ nie udzielił pełnej informacji skarżącej

w zakresie imiennego wykazu nauczycieli zatrudnionych w Zespole Szkół [...] w latach 2007-2012 wraz z podaniem procentowej wysokości dodatku motywacyjnego, przyznanego każdemu z nich przez dyrektora szkoły, uzasadniając stanowisko przepisem art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Skarżąca otrzymała jedynie stanowisko, że wysokość dodatku motywacyjnego, przyznanego każdemu nauczycielowi przez dyrektora szkoły, została jej udostępniona w formie podania kwoty minimalnej i maksymalnej.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że rozpoznawana sprawa dotyczy skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej – dodatków motywacyjnych wypłaconych pracownikom w Zespole Szkół [...] w latach 2007-2012.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, określone zostały obowiązki podmiotu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podmiot taki powinien:

• udostępnić żądaną informację publiczną, w terminie wskazanym w art. 13 ustawy (jest to czynność materialno-techniczna, której formy przepisy prawa nie określają),

• wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 ustawy), bądź

• wydać decyzję o umorzeniu postępowania w sytuacjach, o jakich mowa w art. 14 ust. 2 ustawy.

Ustawa nie przewiduje procesowej formy załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, polegającej na udzieleniu - tak jak to uczynił organ w niniejszej sprawie - pisemnej odpowiedzi, że nie zachodzą warunki do udostępnienia żądanej informacji. Możliwość poprzestania na udzieleniu wnioskodawcy pisemnej informacji, odmawiającej uwzględnienia wniosku, zachodzi tylko wówczas, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy, bądź też gdy organ takiej informacji nie posiada (por. wyroki NSA: z 27 września 2002 r. II SAB 289/02; z 11 grudnia 2002 r. II SA 2867/02).

W niniejszej sprawie nie może budzić wątpliwości, iż Dyrektor Szkoły jest

w posiadaniu żądanych informacji. Pozostaje zatem do rozstrzygnięcia, czy listy dodatków motywacyjnych w części, w jakiej zawierają informacje o procentowej wysokości dodatku motywacyjnego przyznanego każdemu z pracowników w ww. latach 2007-2011, mieszczą się w pojęciu informacji publicznej, w rozumieniu ustawy. Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco.

Pojęcie informacji publicznej określił ustawodawca w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 tej ustawy. W myśl powołanych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy.

Na gruncie przepisów ustawy, w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28 i nast.). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się informacji o dodatkach motywacyjnych pracowników szkoły, jednostki organizacyjnej samorządu powiatowego, a zatem informacji o wysokości środków pieniężnych wypłacanych z zasobów publicznych na rzecz osób pełniących funkcje publiczne. W tej sytuacji bez wątpienia żądana przez skarżącego informacja jest informacją, o jakiej mowa w art. 1 ww. ustawy.

Z udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę zdaje się wynikać, iż ta okoliczność nie jest kwestionowana, natomiast powodem nieuwzględnienia wniosku jest to, iż organ wywodzi, że informacja procentowego przyznania dodatku motywacyjnego poszczególnym pracownikom ulega ograniczeniu ustawowemu wynikającemu z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W takiej jednak sytuacji organ winien był zastosować się do art. 16 ustawy d.i.p. i rozstrzygnąć sprawę poprzez wydanie decyzji odmawiającej jej udostępnienia.

W ocenie Sądu bezpodstawne jest powoływanie się przez organ na przepisy ustawy o ochronie danych osobowych. Wprawdzie przepis art. 5 ust. 2 ustawy d.i.p. ogranicza prawo do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, jednak w niniejszej sprawie ograniczenie wynikające z tego przepisu nie może mieć zastosowania, bowiem wniosek dotyczy osób będących funkcjonariuszami publicznymi. Są to bowiem osoby, które zajmują stanowiska w sektorze służby publicznej i posiadają określony zakres uprawnień, pozwalający na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej.

Ponadto, zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zm.), przetwarzanie danych osobowych (a więc i udostępnianie) jest dopuszczalne, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa, a takimi właśnie przepisami prawa są przepisy o udostępnianiu informacji publicznych. Ochrona prywatności jest wyłączona jeśli chodzi o osoby pełniące funkcje publiczne, jeżeli dana informacja pozostaje w związku z pełnieniem tej funkcji.

Ponieważ Dyrektor nie udostępnił skarżącej żądanej przez nią informacji ani też nie rozstrzygnął jej wniosku poprzez wydanie decyzji, naruszając w szczególności przepisy art. 13 ust. 1 i art. 16 ustawy d.i.p., zarzut bezczynności jest uzasadniony.

Rozpoznając skargę na bezczynność, Sąd zobowiązuje organ do wydania określonego aktu (decyzji), nie przesądzając jednak o jej treści. Dlatego też Sąd

w tym postępowaniu nie mógł zarówno nakazać organowi udzielenia żądanej przez skarżącego informacji, jak też decyzji odmawiającej udzielenia tej informacji. O tym rozstrzygnąć powinien Dyrektor w decyzji, która ostatecznie może podlegać merytorycznej kontroli sądowoadministracyjnej.

Odnosząc się do zarzutu w przedmiocie bezczynności udostępnienia protokołu pokontrolnego z kontroli przeprowadzonej w Zespole Szkół [...] przez Kuratorium Oświaty w [...] w czerwcu 2012 r. należy uznać, że organ w dniu wniesienia skargi nie dysponował powyższymi dokumentami, o czym poinformował skarżącą w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. (załączone do akt sprawy kopie protokołu pokontrolnego z kontroli przeprowadzonej w m-cu czerwcu br. w Zespole Szkół [...]). W dniu [...] lipca 2012 r. organ przesłał skarżącej kopie otrzymanych protokołów dwóch kontroli przeprowadzonych przez Kuratorium Oświaty (skarżąca nie sprecyzowała, o którą kontrolę chodzi, a w czerwcu 2012 r. odbyły się dwie kontrole - jedna planowa, druga doraźna).

Dlatego należy uznać, że skarga na bezczynność w powyższym zakresie jest niezasadna.

W świetle powyższego Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w pkt 1 wyroku. Jednocześnie należy stwierdzić, że rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny miał również na uwadze, iż zgodnie z art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd - uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie Sąd nie uznał aby bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, albowiem wynikała ona z przyjętego przez organ błędnego przekonania, że informacja została udzielona w żądanym zakresie.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w pkt 2 orzeczenia. W pozostałym zakresie Sąd skargę oddalił, czemu dał wyraz w pkt 3 wyroku.