Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SAB/Kr 14/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie prowadzenia postępowania kontrolnego w zakresie kontroli źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: - skargę odrzucić -


UZASADNIENIE

Skarżąca M.C. wniosła w dniu 5 lipca 2013 r. do WSA w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wraz z wnioskiem o umorzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazała w szczególności, że w przedmiotowej sprawie postępowanie kontrolne zostało wszczęte postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. Pomimo ciążącego na organie obowiązku załatwienia sprawy w terminie 2 miesięcy, Inspektor Kontroli Skarbowej – P.K. od przeszło roku nęka skarżącą jak i członków jej rodziny licznymi wezwaniami, nie zmierzając do zakończenia postępowania kontrolnego. Pismem z dnia 15 maja 2013 r. strona wniosła skargę (zażalenie) na czynności (a raczej ich brak) Inspektora kontroli Skarbowej, tj. niezałatwienie sprawy w terminie. Następnie pismem z dnia 6 czerwca 2013 r. skarżąca ponownie zwróciła się do Dyrektora UKS z pytaniem o aktualny stan jej sprawy. Nie doczekała się jednak od organu odpowiedzi na jakim etapie znajduje się sprawa. Z uwagi na podniesione w skardze zarzuty skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w sprawie w terminie 14 dni od doręczenia akt organowi. W sytuacji niewydania żadnego aktu administracyjnego przez organ, wniosła o umorzenie prowadzonego od przeszło roku postępowania kontrolnego, gdyż nie zmierza ono w żaden sposób do wyjaśnienia jakichkolwiek "ewentualnych" kwestii przez organ kontroli skarbowej, a ma na celu jedynie niczym nieusprawiedliwione nękanie skarżącej, jak również członków jej rodziny.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Powyższy warunek obowiązuje zarówno w sytuacji wnoszenia skargi na akt lub czynność organu, jak i w sprawach dotyczących bezczynności organu, czy przewlekłego prowadzenia postępowania. Jest to zatem warunek konieczny dla skutecznego uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego pozwalającego na merytoryczną kontrolę działania lub bezczynności organu administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia (jako przesłanki warunkującej skuteczne wniesienie skargi), należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak ponaglenie, zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W sprawie bezczynności Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, prowadzącego postępowanie w sprawie rozliczenia w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci ponaglenia, o jakim mowa w art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej określanej skrótem "O.p."). Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia (art. 141§1 pkt 1 O.p.). Organ ten, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 141§2 O.p.). Przepis ten ma zastosowania również w postępowaniu kontrolnym w związku z treścią art.31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2011 r. nr 41, poz.214 ze zm.), który w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie odsyła do przepisów zawartych w Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art.8 ust.1 pkt 2 ustawy o kontroli skarbowej organem wyższego stopnia w stosunku do dyrektora urzędu kontroli skarbowej jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

W przedmiotowej sprawie strona nie wniosła ponaglenia do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Zamiast tego zostało skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej pismo z dnia 15 maja 2013 r. zawierające skargę na czynności inspektora kontroli skarbowej – P.K. wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania. W piśmie tym strona podniosła także zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania. Pismo to Dyrektor Izby Skarbowej przekazał do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej do załatwienia zgodnie z właściwością miejscową i rzeczową. W związku z przekazaniem ww. pisma, skarżąca zwróciła się do Dyrektora UKS o pisemną informację o podjętych czynnościach w sprawie skargi z dnia 15 maja 2013 r. Do podniesionych przez stronę zarzutów Dyrektor UKS ustosunkował się w piśmie z dnia 19 czerwca 2013 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd stwierdza, że tryb przewidziany w art.141 O.p. nie został zachowany. W konsekwencji skarga do Sądu została wniesiona przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia.

W myśl natomiast art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez niedopuszczalność skargi rozumie się też sytuację, gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia.

W związku z powyższym na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.