Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 714/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. w J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze A Sp. z o.o. w J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia LF


UZASADNIENIE

II SA/Łd 714/09

Uzasadnienie

A Sp. z o.o. w J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary w wysokości 100 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. W treści skargi skarżąca spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc, iż uiszczenie tak wysokiej kary stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody, gdyż mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki, nie tylko dla samej spółki, ale także i dla Skarbu Państwa, który jest jej udziałowcem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest zatem wysokość wymierzonej kary, a jedynie możliwość jego wykonania i prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia został zawarty w skardze, wniesionej na wskazane wcześniej postanowienie w przedmiocie nałożenia kary. Zważyć przy tym należy, że uzasadnienie wniosku jest bardzo lakoniczne. Poza ogólnym stwierdzeniem, że zapłacenie kwoty 100 000 zł kary może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody skarżącej, poprzez spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, spółka nie wykazała, ani nawet nie uprawdopodobniła, iż szkoda może zostać faktycznie wyrządzona, bądź trudne do odwrócenia skutki rzeczywiście wystąpią.

Sąd uznał więc, że skarżąca spółka nie wykazała w żaden sposób, iż wystąpiła którakolwiek z ustawowych przesłanek, uprawniających Sąd do wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu orzeczenie o nałożeniu kary i związana z tym dolegliwość nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Niewątpliwie łączy się to z obniżeniem dochodu strony. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Nie ma również znaczenia, dla oceny przesłanek wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, podnoszona przez skarżącą spółkę okoliczność, iż jednym z jej udziałowców jest Skarb Państwa. Spółka jest bowiem samodzielną jednostką, posiada osobowa prawną, prowadzi działalność gospodarczą we własnym imieniu, a wysokość nałożonej kary (100 000 zł), w zestawieniu z wysokością kapitału zakładowego (5 490 000 zł), pozwala sądzić, że jej uiszczenie nie spowoduje skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

LF