Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 23/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zarząd Gminy
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z.S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].


UZASADNIENIE

Skarżący Z.S. w skardze na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z [...] września 2014 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez "zwolnienie od kosztów postępowania w całości oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu". We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu tego wniosku (PPF) skarżący sprecyzował, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, podał także, iż miesięcznie dysponuje środkami na utrzymanie w wysokości [...] (kwota przyznanego zasiłku stałego wg decyzji Prezydenta [...] z [...] kwietnia 2014 r., k. 24). Skarżący poinformował o następujących stałych wydatkach: czynsz - ok. [...], opłaty za energię elektryczną - [...], leki - ok. [...]. Stwierdzony u skarżącego umiarkowany stopień niepełnosprawności wnioskodawca udokumentował orzeczeniem właściwego organu (k. 26). Skarżący przedstawił ponadto zaświadczenie z Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z [...] grudnia 2014 r. (k. 12), z którego wynika, że w okresie [...].06.2014- [...].11.2014, oprócz zasiłku stałego, pobierał następujące świadczenia: zasiłki celowe na zakup odzieży, opału, a także zasiłki jednorazowe na zaspokojenie innych potrzeb. Otrzymywał także świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego Pomoc państwa w zakresie dożywiania.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Rozpoznawany wniosek należało uwzględnić w całości, gdyż skarżący wykazał, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie informacji udzielonych przez skarżącego, znajdujących potwierdzenie w materiale źródłowym dołączonym do akt sprawy ustalono, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, mając źródło finansowania wydatków ponoszonych na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych w świadczeniach z pomocy społecznej, zaś stwierdzona u skarżącego niepełnosprawność wpływa na ograniczoną możliwość wyboru formy aktywności zawodowej. Uzyskiwany aktualnie przez wnioskodawcę dochód pochodzi w całości ze środków publicznych, osiągane dochody pozostają zaś na poziomie zabezpieczającym wyłącznie minimum egzystencji. Zestawienie dochodów i wydatków skarżącego z wysokością potencjalnych kosztów postępowania, na które składają się, m.in., koszt wpisu od skargi w wysokości [...] oraz koszty działania pełnomocnika procesowego pozwala stwierdzić, że wydatki wiążące się z jego udziałem w postępowaniu nie mogą znaleźć nawet częściowego pokrycia w zasobach własnych strony. Z tego względu w rozważanym przypadku przejęcie przez Skarb Państwa kosztów wszczętego przez skarżącego postępowania sądowego uznać należało za zasadne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.