Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 587/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Wieczorska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2003 r. w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia - oddalić wniosek


UZASADNIENIE

I SA/Rz 587/09

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania P. S. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w z dnia [...] maja 2008 r. (nr [...]) w sprawie określenia w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym od zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości 0 zł oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 78.617 zł, uchylił decyzję organu I instancji

w części dotyczącej określania wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy i określił tę nadwyżkę w kwocie 155.982 zł, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie P. S. działając przez pełnomocnika doradcę podatkowego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub

w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły

w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie,

iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (por. postanowienia NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).

Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.).

Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić,

iż zamieszczony w petitum skargi wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, nie zawierający jakiegokolwiek uzasadnienia, nie może zostać uwzględniony, gdyż nie pozwala na dokonanie oceny, czy w sytuacji faktycznej wnioskodawcy zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie tego środka. Do pozytywnego rozpoznania wniosku o wstrzymanie niezbędne jest odniesienie w uzasadnieniu wniosku do konkretnych okoliczności, świadczących o tym, iż w sprawie wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wykonania wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.