Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1433/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Asesor WSA Jacek Fronczyk, Asesor WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Protokolant: Michał Sułkowski, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Redakcji "Z" z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]czerwca 2004 r. nr [...]w przedmiocie dostępu do informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Redakcja gazety "Z." zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy L. z wnioskiem o przedstawienie wykazu podmiotów gospodarczych, którym umorzono podatki w latach 1997-2001, z podaniem kwot tych umorzeń, powołując się na art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także art. 4 pkt 2 prawa procesowego i wyrok NSA w Lublinie z czerwca 2002 r. w sprawie ze skargi "T.".

Pismem z dnia [...] maja 2004 r. Burmistrz Miasta i Gminy L. udzielił redakcji informacji o ulgach w spłacie zobowiązań podatkowych w formie umorzeń w latach 1997-2001 w zakresie ogólnych kwot umorzeń w poszczególnych latach i liczby podmiotów objętych umorzeniami.

Decyzją nr [...] r. z dnia [...] maja 2004 r. organ odmówił udostępnienia informacji publicznej w formie wykazu podmiotów gospodarczych, którym umorzono zaległości podatkowe w wymienionym wyżej okresie, powołując się na art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz art. 13 § 1 pkt 1 i art. 293 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).

W uzasadnieniu wskazał, iż z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Przekazanie osobom nieuprawnionym, na podstawie obowiązujących przepisów, informacji o udzielonych poszczególnym podatnikom (osobom fizycznym) ulgach w spłacie zobowiązań podatkowych, w tym przesłanek stosowania tych ulg, narusza prywatność tych osób.

Stwierdził również, że przesłanką stosowania ulg jest ważny interes podatnika, a więc sytuacja życiowa lub majątkowa, zdarzenia losowe czy też kondycja finansowa przedsiębiorcy. Dodatkowo podniósł, że organ na podstawie art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej jest obowiązany do zachowania tajemnicy skarbowej, którą objęte są indywidualne dane podmiotów zawarte w aktach postępowania podatkowego.

W odwołaniu od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. redakcja "G." zarzuciła jej obrazę prawa materialnego poprzez błędną wykładnię ustawy – Ordynacja podatkowa i przyjęcie, że organ podatkowy nie może ujawniać danych osobowych osób, którym umorzył podatki. Swoje stanowisko redakcja oparła na wymienionych we wniosku przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej i prawa procesowego oraz wyroku NSA w Lublinie.

Powołała się ponadto na fakt, że organ ujawnił na początku 2003 r. szczegółowe listy podmiotów gospodarczych z kwotami umorzeń za rok 2002 r.

Decyzją nr [...] z dnia[...] czerwca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy L.

W uzasadnieniu SKO stwierdziło, że w myśl art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. g ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o pomocy publicznej. Tego typu informacji żądała redakcja "Z", gdyż zwolnienia i umorzenia podatkowe stanowią składnik majątku publicznego.

Prawo do informacji publicznej podlega jednak ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Informacja zawierająca w świetle prawa poufne dane osobowe nie będzie podlegać udostępnieniu ze względu na ochronę praw obywateli.

Decyzja o odmowie może być wydana wówczas, gdy wchodzi w grę zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy, następuje jednak odmowa udzielenia informacji i to tylko z uwagi na ochronę danych osobowych, tajemnicę zawodową, służbową, państwową, skarbową, statystyczną czy inną tajemnicę ustawowo chronioną bądź prawo do prywatności.

SKO wskazało również, że aktualnie kwestię udzielania przedmiotowych informacji reguluje przepis art. 16a ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014 ze zm.), który obowiązuje od 1 stycznia 2003 r. i wprowadza zasadę jawności jako obligatoryjną w działalności jednostek samorządu terytorialnego. Jednakże przepis ten nie może mieć zastosowania do umorzeń zaległości podatkowych dokonanych przed jego wejściem w życie, gdyż kłóciłoby się to z zasadą, że prawo nie działa wstecz.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie redakcja "Z." zarzuciła jej obrazę prawa materialnego poprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego, że ujawnienie listy podatników (podmiotów gospodarczych), którym umorzono podatki w latach 1997-2001, byłoby naruszeniem prywatności tych osób, tajemnicy przedsiębiorcy lub tajemnicy skarbowej.

Wniosła w związku z tym o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. i nakazanie ujawnienia listy przedsiębiorców, którym umorzono podatki w latach 1997-2001.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko prawne i faktyczne, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie bowiem z przepisem art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. g ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o pomocy publicznej, a tego typu informacją są zwolnienia i umorzenia podatkowe stanowiące składnik majątku publicznego.

Z kolei Burmistrz Miasta i Gminy L. jest przedstawicielem szeroko rozumianej władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy i z tego względu jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

Należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo-chronionych (ust. 1).

Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (ust. 2 zd. pierwsze).

W przedmiotowej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy L., odmawiając udostępnienia wnioskodawcy żądanej informacji publicznej, powołał się na prywatność osoby fizycznej oraz tajemnicę przedsiębiorcy a nadto tajemnicę skarbową.

Stosownie do treści art. 22 ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji (ust. 1). Sądem właściwym do orzekania w tych sprawach jest sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia informacji publicznej (ust. 3).

Oznacza to, że jeżeli podstawą odmowy udostępnienia informacji jest zarówno tajemnica przedsiębiorcy, jak też ochrona prawa do prywatności, stronie ubiegającej się o taką informację nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję o odmowie udostępnienia informacji, lecz powództwo do właściwego sądu powszechnego o udostępnienie informacji.

Dodatkowo należy podnieść, że wskazana trzecia przyczyna odmowy udostępnienia informacji, a mianowicie tajemnica skarbowa, nie może przesądzać, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję odmowną przysługuje.

Podstawa ta bowiem w sposób ścisły i nierozerwalny związana jest z dwiema pozostałymi podstawami odmowy, czyli ochroną prywatności i tajemnicą przedsiębiorcy, w istocie powołanie się na nią przez organ jedynie wzmacnia znaczenie dwóch pierwszych podstaw odmowy.

Nie ulega ponadto wątpliwości, że przesłanką stosowania ulg i umorzeń zobowiązań podatkowych jest ważny interes podatnika związany z sytuacją życiową lub majątkową, wystąpieniem zdarzeń losowych czy też kondycją finansową przedsiębiorcy.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.