Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1248/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku
Powołane przepisy: article: Art. 157  par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. z dnia 29 stycznia 2018 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 22 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wypłaty wyrównania nagrody rocznej za 2005 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1248/17, wydanym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. (dalej skarżący), na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 22 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wypłaty wyrównania nagrody rocznej za 2005 r.

W dniu 23 stycznia 2018 r. doręczono skarżącemu odpis sentencji ww. wyroku wraz z pouczeniem o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżący pismem z dnia 29 stycznia 2018 r., nadanym w dniu 30 stycznia 2018 r. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku m. in o:

- "(...)wymagalne uzasadnienie zgodnie z nakazami z art. 141 ppsa (...)"

oraz

- "do zakresu stanu faktycznego i wymagalnego z art. 151 powołanej ustawy, poprzez zawarcie w rozstrzygnięciu oddalenia skargi w zakresie wyznaczonym przez skarżony organ, oraz uzupełnienia orzeczenia o zakres sprawy zaskarżonej i zainicjowanej wnioskiem, w sprawie prawa nabytego na podstawie norm prawa obowiązujących w okresie służby czynnej w Policji, a którego to prawa żaden przepis konstytutywny mnie nie pozbawił, w razie zwolnienia z powodu inwalidztwa, do nagrody rocznej za ostatni rok służby czynnej w Policji, gdzie w zakresie sprawy nie rozpoznano do dnia dzisiejszego, wbrew nakazom ustawowym, iż organ nie może odmówić wszczęcia postępowania, gdzie załatwienie sprawy wymaga czynności materialne technicznej, lub w razie ustalenia, że wyrównanie się nie należy wydania decyzji określonej w art. 104 kpa. Sąd zaniechaniem nie może udzielać pomocnictwa w jawnym naruszaniu porządku prawnego przez organ i jego funkcjonariuszy, czy działać na zamówienie, czy wykonywać polecenia organu, dla którego to sąd jest powołany dla dokonania konstytutywnych kontroli przestrzegania porządku prawnego i praworządności."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku jest nieuzasadniony i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej jako P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., II FSK 1088/09, wszystkie powoływane orzeczenia opublikowane zostały na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., I FSK 676/11). Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne.

W ocenie Sądu w wyroku z dnia 13 grudnia 2017 r. orzeczono natomiast o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Zamieszczona w ww. wyroku sentencja "oddala skargę" jest jedynym orzeczeniem, które Sąd w tej sprawie był zobowiązany zamieścić, zgodnie z regulacjami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odniesieniu do żądania skarżącego dotyczącego uzupełnienia wyroku o jego uzasadnienie, stwierdzić należy, że jest ono całkowicie nieuzasadnione. Sąd podkreśla, że ustosunkowanie się do konkretnych zarzutów następuje dopiero w uzasadnieniu wyroku. Istotnie, zgodnie z treścią art. 141 § 4 P.p.s.a., to uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania.

Zauważyć jednak należy, że przedmiotowy wyrok został wydany w trybie uproszczonym, który jest odstępstwem od zasady jawności postępowania sądowego, wyrażonej w art. 45 Konstytucji RP i w art. 10 P.p.s.a. Wyrok w postępowaniu uproszczonym zapada po rozpoznaniu przez sąd sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Sąd jest nim związany od chwili podpisania sentencji wyroku (art. 144 in fine P.p.s.a.). Nadto, wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym, podlega niezwłocznie publicznemu udostępnieniu w sekretariacie sądu, przez okres czternastu dni (art. 139 § 5 P.p.s.a.), a następnie, w myśl § 4 art. 139 P.p.s.a. odpis sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym doręcza się stronom, jeżeli uzasadnienia wyroku nie sporządza się z urzędu.

Nie jest to więc żadne " ogłoszenie korespondencyjne", jak to nazywa skarżący, lecz przewidziana Prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 119 P.p.s.a.) możliwość rozpoznawania spraw, która z założenia ma na celu skrócenie czasu ich rozpatrywania.

W niniejszym przypadku skarżący otrzymał odpis ww. wyroku w dniu 23 stycznia 2018 r. wraz z pouczeniem o prawie do złożenia wniosku o jego uzasadnienie, stosownie do postanowień art. 140 § 3 P.p.s.a. Skoro skarżący nie złożył takiego wniosku to nie może się domagać się następnie, aby sąd administracyjny uzupełniał wyrok poprzez sporządzenie jego uzasadnienia.

Podnoszone natomiast przez skarżącego w pkt "9" pisma z dnia 29 stycznia 2018 r. okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wobec tego podkreślić należy, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia", uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.