Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 300/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 184 w związku z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 133 par. 1
journal: Dz.U. 1964 nr 9 poz 59
law: Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 824/08 o odmowie przyznania D. S. prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. S. i M. S. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] września 2008 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt. II SA/Gd 824/08, odmówił D. S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. S. i M. S. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w jego ocenie sytuacja majątkowa D. S., studentki piątego roku geografii na Uniwersytecie Gdańskim, pozostającej na utrzymaniu rodziców, nie pozwala na stwierdzenie, iż zostały wypełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, co uniemożliwia przyznanie jej prawa pomocy. Ponadto Sąd podniósł, że D. S. nie złożyła oświadczeń oraz nie przedstawiła wszystkich dokumentów, o których przedstawienie była wzywana przez referendarza sądowego pismem z dnia 31 grudnia 2008 r. Sąd wskazał także, iż na rodzicach skarżącej ciąży obowiązek alimentacyjny, a wobec tego znaczenie ma ich sytuacja majątkowa.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podniosła, że dokumentów dotyczących jej rodziców jest żądaniem wykraczającym poza granice przyznania jej prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania dla siebie i swojej rodziny.

Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2008 r. prawidłowo zobowiązał D. S. do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, a swoje rozstrzygnięcie oparł na tak zgromadzonym materiale dowodowym.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącej D. S., bowiem przedstawione przez nią dowody nie wystarczają aby stwierdzić, że wypełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa. Ponadto godzi się zauważyć, że obowiązek udowodnienia, iż D. S. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, spoczywa na niej. Jeżeli nie przedstawia ona dokumentów żądanych przez Sąd musi liczyć się z faktem, że Sąd przy wydawaniu orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy oprze się na dokumentach, które znajdują się w aktach sprawy, a te jak to słusznie zauważył Sąd I instancji, nie były wystarczające do przyznania skarżącej prawa pomocy. Co się zaś tyczy zastosowania przez Sąd I instancji przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w niniejszej sprawie wskazać należy, że stosownie do art. 133 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ze zm.) zasadą jest, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Natomiast w myśl art. 219 ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wobec powyższego Sąd I instancji w niniejszej sprawie zasadnie uznał, że obowiązek ten ponieść powinni rodzice wspólnie z dzieckiem pozostającym na ich utrzymaniu, zaś wobec niewystarczających dowodów na niemożność poniesienia tych kosztów prawidłowo odmówił D S. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.