Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 193/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-05-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. z dnia [...] marca 2018 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2018 r. A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na zaniechanie obowiązków przez pracownika Starostwa Powiatowego w D. jak i D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] marca 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, przez: 1) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;

2) wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności.

W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący

7 dni oraz rygor odrzucenia skargi.

Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone w dniu [...] kwietnia 2018 r. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi

i skargi minął w dniu [...] kwietnia 2018 r.

Wezwanie pozostało bezskuteczne. Skarżący nie usunął braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest kierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Natomiast stosownie do treści art. 57 § 1 skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowych, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Z treści wniesionej przez stronę skargi, poza dosyć ogólnym stwierdzeniem, że dotyczy ona zaniechania obowiązków przez pracowników w sprawie odprowadzanych ścieków do kanału melioracyjnego, nie wynika jakiego konkretnego aktu lub czynności ona dotyczy. Nie można także na jej podstawie ustalić, czy przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tej sprawie. W świetle art. 57 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., należało więc uznać, że skarga nie spełnia ustawowych wymogów formalnych. W związku z tym skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi.

Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2017 r. Zatem termin na ich usunięcie upływał z dniem [...] kwietnia 2017 r., który wypadał we wtorek. W zakreślonym terminie nie wpłynęło jednak do tutejszego Sądu jakiekolwiek oświadczenie skarżącego, wskazujące jaki akt lub czynność, względnie bezczynność lub przewlekłość postępowania kwestionuje.

Wobec powyższego wniesioną skargę, której braków formalnych strona nie usunęła w wyznaczonym terminie, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.