Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 329/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-11-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wykladni wyroku

SENTENCJA

Dnia 10 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. N. o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 maja 2010 roku, sygn. akt I SA/Łd 329/10 w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: odmówić wykładni wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok.

Pismem z dnia 28 września 2010 r., którego braki formalne uzupełniono w dniu 13 października 2010 r., skarżący wniósł o wykładnie ww. wyroku, poprzez wyjaśnienie jaki, wobec stwierdzenie przez Sąd nieważności zaskarżonej decyzji, jest obecnie status decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., którą to decyzją odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. Skarżący wniósł również o wyjaśnienie statusu ostatniej z wymienionych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zarówno w doktrynie jaki i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, LEX nr 75553). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja jak i jego uzasadnienie, zaś potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 57/98, z dnia 29 czerwca 2007 r. sygn. akt II FZ 294/07). W doktrynie podkreśla się, iż wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie wyjątkowo (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575). Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. W żadnym wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Istotne jest, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia bowiem nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt l OSK 23/08).

W przedmiotowej sprawie nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia treści wyroku, gdyż z jego uzasadnienia wyraźnie wynika stanowisko Sądu. Przytoczone i wyjaśnione bowiem zostały przez Sąd przepisy Ordynacji podatkowej na podstawie, których stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji. W szczególności Sąd wskazał, iż w niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. rozpoznał odwołanie Z. N. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku, pomimo iż zostało ono wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu, co też musiało skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji. Tym samym brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do rozstrzygnięcia czy też uzasadnienia wyroku. Zauważyć także należy, iż nie jest rolą Sądu wyjaśnianie skarżącemu jaki jest obecnie status (stan prawny) decyzji wskazanych we wniosku o wykładnię wyroku. Powyższe wykraczałoby bowiem poza zakres kompetencji przyznanej Sądowi w art. 158 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku na podstawie art. 158 p.p.s.a.

Sz.Ch.