Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1882/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 102, 103, 104 w zw. z art. 316 ust.1
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę


UZASADNIENIE

T. F., reprezentowany przez pełnomocnika adwokata K. D., skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję nr [...] Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2007r. unieważniającą, na podstawie art. 102, 103 i 104 w związku z art. 316 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej ( Dz. U. z 2001r. Nr 49, poz. 508 ) – dalej pwp., prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Rozetka pod pieczęć i plastyczną oprawę dokumentów" Rp-632.

Prawo ochronne na wzór przemysłowy pod podaną wyżej nazwą zostało udzielone decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] kwietnia 2002r. na złożony przez T. F. dnia 15 marca 1999r. wniosek. Według opisu załączonego do wniosku istotę wzoru stanowiło przestrzenne ukształtowanie rozetki oraz kompozycja plastyczna powierzchni rozetki. Z kolei, co wynika z zastrzeżeń ochronnych, rozetka pod pieczęć i plastyczną oprawę dokumentów była znamienna tym, że miała postać płaskiej okrągłej podkładki, której krawędź zewnętrzną stanowiły identyczne łukowe występy, przy czym na wewnętrznej powierzchni płaskiej okrągłej podkładki, równolegle do krawędzi zewnętrznej zaznaczona była otoczka mająca postać pierścienia składającego się z połączonych ze sobą końcami powierzchni kolistych, których profile odpowiadały kształtem i rozmieszczeniem łukowym występom krawędzi zewnętrznej, przy czym wewnętrzną krawędź pierścienia stanowił jednolity zarys koła, co uwidoczniono na rysunku. Jak stwierdzono w zastrzeżeniu nr 2 rozetka według zastrzeżenia nr 1 znamienna była tym, że powierzchnia zewnętrzna płaskiej okrągłej podkładki miała barwę białą, zaś powierzchnia otoczki była koloru złotego z odcieniami jak na rysunku załączonym do zgłoszenia.

Dnia 6 kwietnia 2006r. do Urzędu Patentowego wpłynęło żądanie T. i M. D., zastępowanych przez rzecznika patentowego A. M., unieważnienia prawa z rejestracji opisanego wyżej wzoru przemysłowego Rp-632. We wniosku zarzucono, iż wzór nie jest rozwiązaniem nowym, czego wymaga art. 103 pwp. ani oryginalnym co wynika z art. 104 pwp. ponieważ tożsame rozetki, zwane wcześniej zalepkami ( wycinki papieru naklejane na dokumenty np. sporządzane w formie aktów notarialnych, lub naklejane na koperty, na których to wycinkach odciskano pieczęć lakową bądź tuszową ), są znane i powszechnie używane od mniej więcej 100 lat. Jako dowód na powyższe twierdzenie, wnioskujący załączyli skan zalepki z pieczęcią tuszową w kolorze granatowym [...] zalepki z pieczęciami pocztowymi na paczki i reprodukcje dwóch rozet z równoległą do ich krawędzi zewnętrznej otoczką.

W odpowiedzi na wniosek uprawniony T. F., zastępowany przez rzecznika patentowego J. P., wniósł o uznanie wniosku za bezzasadny, bowiem rejestracja nastąpiła z poszanowaniem przepisów art. 102 – 104 pwp. Za niezrozumiałe uznał uprawniony stwierdzenie, że przedmiot ochrony – "płaska okrągła podkładka", jak to podano w zastrzeżeniu, nie stanowi formy przestrzennej, a jest tylko wycinkiem papieru. Podkładka jako wyrób ma trzy osie: pionową, poziomą i poprzeczną związaną z określoną grubością. Za "twórcze słowotwórstwo" uznał porównanie "rozetek" do "zalepek"; żaden słownik języka polskiego, definiując rozetkę nie posługuje się terminem "zalepka". Brak definicji tego słowa nie stwarza podstawy do dokonywania analiz porównawczych wyrobów tak nazwanych. Załączony materiał dowodowy nie pozwala stwierdzić, czy przedstawione wzory graficzne są zwykłą naklejką informacyjną zadrukowaną w seryjnym nakładzie standardowym wzornikiem graficznym połączonym z treścią, czy też są to odbitki graweru stempla. W pierwszym przypadku domniemany wytwór nie może być porównywany z rozetką, która zapieczętowana okrągłą pieczęcią nadaje pismu charakter szczególnego dokumentu urzędowego, zaś w drugim przypadku odbitka graweru stempla nie jest wytworem materialnym ( produktem ) i jakiekolwiek zestawienie z rozetką traci sens. Uprawniony, przypominając treść art. 105 ust. 5 pwp., zgodnie z którym prawo z rejestracji ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie, stwierdził iż żaden z przedstawionych dowodów nie odpowiada zakresowi ochrony wskazanej w zastrzeżeniach ochronnych i w załączonym materiale ilustracyjnym. Wywodził, że wnioskodawca przyjął błędne założenie, iż jeżeli porównywane wyroby mają identyczny element, to są wyrobami identycznymi lub bardzo podobnymi. Dodatkowo, wyroby porównywane różnią się, zdaniem uprawnionego, graficznie, plastycznie kolorystycznie, a także wymiarowo gdy idzie o występy łukowe. W żadnym ze wzorów nie ma wzoru z łukowymi występami w kolorze złotym i tworzącymi od wewnętrznej strony jedną linię okręgu, co stanowi o nowości i oryginalności w branży rozetek.

Na rozprawie w dniu 4 stycznia 2007r. przed Urzędem Patentowym pełnomocnik wnioskodawcy okazał oryginał koperty z nalepką przedstawioną w kserokopii jako dowód ( k. 4 akt adm. ) oraz oryginał aktu notarialnego niemieckiego z 6 października 1920r. z oryginalną nalepką, na której odciśnięto pieczęć i oryginał rosyjskiego aktu notarialnego z 1926r., a także oryginalną kopertę z Berlina z 1921r. z oryginalną nalepką, na której odciśnięto pieczęć. Nadto, pełnomocnik wnioskodawcy złożył do akt wyszczególnione w protokole z rozprawy dokumenty, m. in. dokument z Sądu Grodzkiego w Łodzi z 1930 r., gdzie pieczęć tuszową nałożono na rozetkę.

Uprawniony, zastępowany od dnia 30 kwietnia 2007r. przez wskazanego wyżej pełnomocnika, pismem z dnia 30 kwietnia 2007r. złożył drugą odpowiedź na wniosek, żądając jego oddalenia. Zarzucił, iż wnioskodawca nie wykazał interesu prawnego w domaganiu się unieważnienia prawa ochronnego – toczące się przeciwko wnioskodawcy postępowanie karne nie może być źródłem tego interesu. Ponadto, stwierdzono, iż art. 255 ust. 1 pkt 1 pwp. nie może być podstawą żądania unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, ponieważ jest to przepis kompetencyjny.

Na rozprawie przed Urzędem Patentowym w dniu 14 czerwca 2007r. pełnomocnik uprawnionego zarzucił, iż spornemu wzorowi przemysłowemu przeciwstawiono rozetki posiadające zagospodarowane powierzchnie, co ma znamiona znaków graficznych, a dodatkowo załączone materiały mające stanowić o braku nowości nie mogą być takim dowodem, ponieważ materiały te nie były rozpowszechniane. Zarzucono też naruszenie rozporządzenia Rady Wspólnoty Europejskiej nr 6/2002 z dnia 6 marca 2002r. przez prezentowanie przez pełnomocnika wnioskodawcy jako rozetek tożsamych ich formy pośredniej – rozetek naklejonych na dokumenty, fotografii, rysunków nie mogących stanowić dowodów w sprawie; każdy dowód tożsamy wymaga poświadczenia przez biegłego jego autentyczności.

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2007r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 102, 103 104 w związku z art. 316 ust. 1 pwp. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego "Rozetka pod pieczęć i plastyczną oprawę dokumentów" nr Rp-632.

Organ uznał interes prawny wnioskodawcy, uzasadniając go faktem prowadzenia przez niego działalności gospodarczej polegającej na produkcji i wprowadzaniu do obrotu nalepek ( rozetek ) pod pieczęć i plastyczną oprawę dokumentów, w tym także nalepek/rozetek o cechach objętych spornym prawem z rejestracji. Sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy, przy czym strony postępowania są konkurentami na rynku nalepek/rozetek. Wnioskodawcy przysługuje na podstawie art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm. ) uprawnienie do prowadzenia produkcji i wprowadzania do obrotu różnorodnych rozwiązań technicznych. Jeżeli takie rozwiązanie zostało objęte ochroną wbrew ustawowym warunkom określonym w obowiązujących przepisach, to podmiot prowadzący taką działalność ma prawo do wystąpienia z żądaniem unieważnienia prawa wyłącznego. Dodatkowo, organ wskazał, że przed Sądem Grodzkim w C. zawisła sprawa wniesiona przez Prokuraturę Rejonową w C. przeciwko T. D., na skutek doniesienia uprawnionego o naruszanie prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego.

Przywołując treść art. 102 ust. 1 pwp., zgodnie z którym wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania, postać wytworu, przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach, powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie, organ stwierdził, iż w świetle definicji nowości zawartej w art. 103 pwp. i w odniesieniu do przedstawionych przez wnioskodawcę dowodów, spornemu wzorowi nie można odmówić przymiotu nowości. Żaden ze wspomnianych dowodów nie ujawnia bowiem rozetki z wewnętrzną otoczką.

Inaczej jednak ma się rzecz z koniecznym dla zarejestrowania wzoru warunkiem oryginalności wynikającym z art. 102 ust. 1 i art. 104 pwp. Sporny wzór przemysłowy, zdaniem Urzędu Patentowego, nie odznacza się oryginalnością tzn. nie różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych, o czym świadczą materiały przedłożone przez wnioskodawcę, których autentyczności nie było podstaw kwestionować. Sporna rozetka w trakcie normalnego używania nie różni się wyraźnie od rozetek znanych z przedłożonych dowodów w szczególności ze względu na: odwzorowanie przez wewnętrzny otok zewnętrznego kształtu rozetki analogicznego do kształtu rozetek ujawnionych w przedstawionych materiałach, białe tło oraz sposób normalnego używania polegający na przylepianiu do dokumentów, zwykle wykonanych z białego papieru i wypełnianiu widocznego obszaru rozetki stemplem. Kolegium uznało za bezzasadny argument uprawnionego, że przeciwstawione materiały przedstawiają rozetki z zagospodarowanymi powierzchniami, naklejone na dokumenty w formie fotografii, podczas gdy jako produkt tożsamy w stosunku do zarejestrowanego należy przyjąć jedynie rozetki oryginalne "luzem lub w opakowaniu, posiadające znamiona: nazwy, adresu producenta, daty produkcji oraz dowodów zakresu stosowania". Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, ocenie zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego podlegają cechy widoczne w trakcie normalnego używania, co znalazło wyraz w art. 102 ust. 3 pkt 2 pwp. Rozetki pod pieczęć przeznaczone są do normalnego używania z "zagospodarowanymi" przez pieczęć powierzchniami, naklejone na dokumenty notarialne, sądowe lub inne. Przykładowe dokumenty dowodzące ich normalnego stosowania nie mogą więc stanowić rozetek oryginalnych o niezagospodarowanej powierzchni.

Organ uznał też za bezzasadne twierdzenie, iż jakoby ze względów terytorialnych i czasowych znane rozetki nie mogły dotrzeć do kręgów związanych z tą problematyką, a więc nie miało miejsca ich "podanie do publicznej wiadomości". Przedstawione materiały świadczą o tym, że znane rozetki były kiedyś stosowane przez jednostki administracji terenowej, sądy, gminy wyznaniowe, wojsko, jak również przez większe przedsiębiorstwa państwowe i prywatne. Przykłady rozetek znanych można oglądać w Internecie, w starych księgach wieczystych, w archiwach kancelarii notarialnych, w udostępnionych publicznie zbiorach, a także w publikacjach. Oznacza to, że osoby zainteresowane problematyką mogą z łatwością dotrzeć do przykładowych znanych rozetek.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uprawniony, zwany dalej skarżącym, domagał się uchylenia decyzji, zarzucając jej obrazę art. 7, art. 77 i 107 Kpa. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych, błędną ocenę materiału dowodowego oraz nierozważenie wszystkich okoliczności mających znaczenie dla prawidłowego orzekania.

Skarżący zakwestionował interes prawny wnioskodawcy w złożeniu wniosku o unieważnienie prawa ochronnego. Nie przedstawił on żadnego dowodu ani nie powołał się na żadne okoliczności uzasadniające ten interes. Powołane przez Kolegium przepisy mają charakter ogólny, ustrojowy, a ich wykładnia prowadzi do zatarcia/zmniejszenia różnicy między osobą uprawnioną z art. 246 pwp, a uprawnionymi z art. 117 w związku z art. 89 pwp. Interes prawny wynika tylko z normy prawa materialnego, a przepis taki nie został wskazany. Organ nie zwrócił uwagi na to, że wnioskodawca posiada uprawnienia z tytułu rejestracji "znaku przemysłowego" w tym samym obszarze działalności gospodarczej, zaś sama konkurencyjność na rynku nie jest podstawą do uznania, że ma on interes prawny. W świetle powyższego skarżący stwierdził, iż wolność gospodarcza wnioskodawcy nie została naruszona, za to on sam stara się pozbyć z rynku konkurenta. Także toczące się przeciwko wnioskodawcy postępowanie karne nie może mieć w sprawie żadnego znaczenia, ponieważ sąd karny samodzielnie rozstrzyga wszystkie kwestie związane z oceną materiału dowodowego w sprawie.

Skarżący nie zgodził się również z oceną, że sporny wzór nie wykazuje cechy oryginalności. Przecież zgodnie z art. 104 pwp. wzór uważa się za oryginalny jeżeli różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych i jego cechy nie są kombinacją cech znanych, a definicję tę należy rozpatrywać łącznie z definicją wzoru przemysłowego zawartą w art. 102 pwp. Urząd pominął fakt, iż oryginalność rozetki skarżącego przejawia się w barwie otoczki tj. w połyskującym złotym kolorze stanowiącym jej ornament. W trakcie normalnego używania ten fragment rozetki jest widoczny, natomiast w przeciwstawionych rozetkach zadrukowanych pieczęcią wolny poza nią obszar posiada nieregularny kształt, jest biały i jednoznacznie odbierany jako tło rozetki, a nie ornament. Organ nie dokonał oceny oryginalności wzoru spornego z perspektywy zorientowanego użytkownika ( osoba posiadająca wiedzę z dziedziny wzornictwa przemysłowego pozwalającą na porównanie wzoru badanego oraz znanych rozwiązań na poziomie "ogólnego wrażenia" ) z danego sektora przemysłowego, a także z uwzględnieniem stopnia swobody twórczej projektanta. Skarżący powołał pkt 13 Dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, która zgodnie z art. 21 skierowana jest do Państw Członkowskich i ma zastosowanie do rejestracji wzorów w centralnych instytucjach zajmujących się własnością przemysłową. Zgodnie z przywołanym uzasadnieniem określenie charakteru indywidualnego wzoru powinno być oparte na określeniu istnienia wyraźnej różnicy pomiędzy ogólnym wrażeniem jakie zostało wywarte na zorientowanym użytkowniku oglądającym wzór, a wrażeniem jakie wywarła na nim istniejąca całość wzoru, biorąc pod uwagę charakter produktu, do którego odnosi się wzór, w szczególności sektor przemysłowy, do którego należy oraz stopień swobody projektanta w opracowaniu wzoru. Ponieważ samo przeznaczenie nie jest w konkretnym przypadku argumentem wystarczającym do rozstrzygnięcia co do oryginalności, pod uwagę powinny być brane kolor i grafika, a w tym zakresie zabrakło rozważań organu. Ponownie podkreślono, iż nieprzedstawienie w postępowaniu administracyjnym oryginałów rozetek przeciwstawionych utrudnia ocenę rzeczywistych różnic między nimi, a wzorem spornym.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko, iż sporny wzór nie jest oryginalny, ponieważ nie różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych z materiałów przedłożonych w trakcie postępowania przez wnioskodawcę. Nadto skarżący zarzucając naruszenie wskazanych przepisów postępowania nie wskazał w czym upatruje tego naruszenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) tzn. pod względem jej zgodności z prawem należy stwierdzić, że skarga nie jest uzasadniona, a decyzja odpowiada prawu.

Przedmiotem rozpoznania jest skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP unieważniającą prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pod nazwą "Rozetka pod pieczęć i plastyczną oprawę dokumentów" nr Rp-632 udzielone na rzecz T. F. – skarżącego w niniejszej sprawie. Urząd Patentowy, po stwierdzeniu iż wnioskujący o unieważnienie wzoru posiada interes prawny do wystąpienia z takim wnioskiem, uznał iż objęty wzorem wytwór nie spełnia wymogu oryginalności.

Skarżący zgłosił przedmiotowy wzór do rejestracji dnia 15 marca 1999r. jako wzór zdobniczy i z uwagi na nierozpatrzenie tego wniosku przed dniem wejścia w życie ustawy – Prawo własności przemysłowej, zgłoszenie na podstawie art. 316 ust. 1 pwp. zostało uznane za zgłoszenie wzoru przemysłowego. Zatem ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji podlegały ocenie według przepisów obowiązujących dla zgłoszenia wzoru przemysłowego.

Stosownie do art. 89 pwp znajdującego odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 117 ust. 1 pwp. wzór przemysłowy może być unieważniony w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji. Wnioskodawca domagał się unieważnienia wzoru spornego wskazując, iż produkowane przez skarżącego rozetki według tego wzoru nie są ani nowe ani nie są oryginalne na dowód czego przedstawił szereg dokumentów opatrzonych, jego zdaniem, podobnymi rozetkami już z wypełnioną częścią wewnętrzną tych rozetek. Skarżący zakwestionował interes prawny wnioskodawcy do wystąpienia o unieważnienie znaku. Nie może być wątpliwości, że wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą polegającą na wprowadzaniu do obrotu produkowanych przez siebie rozetek, w sytuacji postawienia mu, wskutek zawiadomienia przez skarżącego, przez Prokuraturę Rejonową w C. zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 303 ust.1 pwp. posiada interes prawny do żądania unieważnienia prawa z rejestracji wzoru R –632. Argumentacja skargi, iż zasada wolności gospodarczej jako zasada ustrojowa nie może stanowić źródła interesu prawnego nie może zyskać uznania Sądu, z uwagi na fakt, iż konstytucyjna norma art. 22 znajduje swoje rozwinięcie w przepisie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. nr 173, poz. 1807 ze zm. ). Stosownie do tego przepisu podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa. Jeżeli, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, skarżący, poprzez zawiadomienie Prokuratury Rejonowej w C. ( okoliczność ta nie była negowana przez skarżącego w postępowaniu administracyjnym ), zakwestionował legalność wykonywania przez wnioskodawcę konkretnej działalności gospodarczej, wskazując na naruszenie przez niego przepisu art. 303 ust. 1 pwp., to brak jest przeszkód, aby osoba przekonana, iż swoją działalnością gospodarczą niczyich praw nie narusza, mogła wykazać, że prowadzi tę działalność w sposób wskazany w art. 6 ust. 1 usdg. tj. "z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa". Wnioskodawca mógł to uczynić m.in. poprzez skorzystanie z możliwości jaką daje przepis art. 89 ust. 1 pwp. w związku z art. 117 ust. 1 tej ustawy, a więc przez wykazanie, że uzyskanie przez skarżącego prawa, którego naruszanie zarzuca się wnioskodawcy, nastąpiło z naruszeniem warunków przewidzianych dla jego powstania.

Reasumując, zagwarantowane w art. 6 ust. 1 usdg. prawo do swobodnej działalności gospodarczej może stać się źródłem interesu prawnego do żądania unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego na podstawie art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 pwp. jeżeli prowadzenie działalności gospodarczej zostało zagrożone przez działanie jakiejkolwiek osoby fizycznej bądź prawnej polegające na wykazaniu, że działalność ta prowadzona jest z naruszeniem warunków określonych przepisami prawa. Prowadzenie postępowania karnego przeciwko osobie prowadzącej działalność gospodarczą o popełnienie czynu określonego w art. 303 ust. 1 pwp. uzasadnia skierowanie przez taką osobę wniosku o unieważnienie prawa, którego naruszenie mu się zarzuca.

Oceniając zatem działanie Urzędu Patentowego w części dotyczącej interesu prawnego wnioskodawcy, Sąd uznał je za prawidłowe. Stosownie do treści art. 102 ust. 1 pwp. w brzmieniu pierwotnym wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania postać wytworu, przejawiająca się w jego kształcie, właściwościach, powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie. Urząd Patentowy nie stwierdził braku nowości w spornym wzorze, uznał jednak, iż nie jest on oryginalny. Zgodnie z art. 104 pwp. w jego pierwotnym brzmieniu wzór przemysłowy uważa się za oryginalny, jeżeli różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów. W rozpatrywanej sprawie wzorowi spornemu przeciwstawiono rozetki wykorzystane pod stemple w różnych dokumentach – dokumentach sądowych, notarialnych i pocztowych. Kierując się zasadą, iż ocenie podlega wzór jako całość z uwzględnieniem natury produktu objętego wzorem, przy respektowaniu zasady, iż ochronie nie podlegają części składowe produktu niewidoczne podczas zwykłego użytkowania, trudno ocenić przeciwstawione sobie rozetki, inaczej niż jako nie różniące się od siebie w sposób wyraźny. W obu przypadkach rozetki służą do jednego celu - stanowią element zdobniczy pod pieczęć. Według wzoru spornego rozetka pod pieczęć i plastyczną oprawę dokumentów ma postać płaskiej okrągłej podkładki, której krawędź zewnętrzną stanowią identyczne łukowe występy ( opis wzoru ) i taką samą cechę wykazują rozetki przeciwstawione. Powierzchnia zewnętrzna płaskiej okrągłej podkładki w spornym wzorze ma barwę białą i taką samą cechę wykazują rozetki z dowodów załączonych do wniosku o unieważnienie. Rozetki różnicuje otoczka koloru złotego z odcieniami przypisana dla wzoru spornego, której kształt odpowiada łukowym występom krawędzi zewnętrznej przy czym wewnętrzną krawędź otoczki stanowi jednolity zarys koła. Należy zauważyć, że element ten nie różnicuje rozetek przeciwstawionych tak, jak tego wymagała pierwotnie ustawa, a więc "w sposób wyraźny". Ten dodatkowy element ornamentacyjny rozetki według spornego wzoru, skomponowany z krawędzią zewnętrzną i niejako akcentujący ją poprzez eksponowanie łuków tej krawędzi, wobec tożsamości pomysłu i podobieństwa wykonania, podobieństwa linii i kształtu rozetek wcześniejszych, nie może stanowić o odmienności wzoru – jego oryginalności. Z tego względu zarzuty skargi, iż organ nie wziął pod uwagę elementu wyraźnie różnicującego przeciwstawione rozetki, należało uznać za chybione. Podkreślenia wymaga, że fakt, iż określony, dodatkowy element produktu objętego wzorem przemysłowym jest widoczny dla zorientowanego użytkownika, nie może zawsze skutkować uznaniem, iż tylko z tego względu wzór jest oryginalny, jeżeli nie ma to zasadniczego wpływu na postać całego produktu

A zatem w sytuacji stwierdzenia, iż nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, choćby niezachowany został tylko jeden z warunków, stosownie do przepisów art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 pwp. prawo to może zostać unieważnione.

Sąd nie dopatrzył się w działaniu Urzędu Patentowego zarzucanego skargą naruszenia art. 7, 77 i 107 Kpa. ( dwa ostatnie artykuły nie zostały dookreślone ). Organ wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy i w sposób zwięzły lecz wyczerpujący uzasadnił swoje rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę jako nieuzasadnioną.