Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1685/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 86  ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
article: par. 6  ust. 1  pkt 1,  par. 10  ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 140 poz 1487
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże  służbowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Bronisław Szydło, Asesor WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania należności pieniężnych związanych z przesiedleniem żołnierza 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Dowódcy [...] z dnia [...] maja 2007 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dowódcy [...] z dnia [...] maja 2007 r., nr [...]odmawiającą przyznania [...] R. S.: 1) diety dla żołnierza i członków jego rodziny - za czas przejazdu i dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania, 2) ryczałtu na pokrycie kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania żołnierza i członków jego rodzin, 3) zasiłku osiedleniowego w wysokości 250% najniższego uposażenia żołnierza zawodowego, który przesiedlił się wraz z członkami rodziny.

Z ustaleń organu i akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy:

Decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] [...] R. S. został zwolniony ze stanowiska służbowego Szefa Służby Zdrowia w [...] w O. i wyznaczony na stanowisko epizootolog w Wydziale Służby Zdrowia Dowództwa [...] w L..

Dowódca Wojsk Lądowych rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] zwolnił [...] R. S. z zajmowanego dotychczas stanowiska epizootologa w Wydziale Służby Zdrowia Dowództwa [...] w L. i z dniem 1 lipca 2006 r. wyznaczył na stanowisko służbowe dowódcy batalionu w 1 Batalionie [...] w L..

Decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] zostało R.S. przyznane prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w L.. Pod wskazanym w decyzji adresem zainteresowany wraz z żoną zameldował się na pobyt stały.

W związku z dokonaniem faktycznego przesiedlenia w dniu 28 lutego 2007 r. z zajmowanego lokalu mieszkalnego w O. do przydzielonego przez organ Wojskowej Agencji Mieszkaniowej ww. decyzją lokalu mieszkalnego w L., R. S. w dniu 27 marca 2007 r. wniósł o: 1) przyznanie zasiłku osiedleniowego z tytułu przeniesienia służbowego wraz z rodziną, 2) diety za czas przejazdu do nowego miejsca zamieszkania i pierwszą dobę pobytu, 3) ryczałtu za przejazd do nowego miejsca zamieszkania.

Dowódca [...] decyzją z dnia [...] maja 2007 r. odmówił przyznania wnioskowanych przez R. S. należności pieniężnych związanych z przesiedleniem żołnierza. W uzasadnieniu organ podniósł, że w okresie od 1 października 2002 r. do 30 czerwca 2006 r. wnioskodawca pełnił służbę w JW.[...] z siedziba w L.. Następnie rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2006 r. został wyznaczony na stanowisko służbowe dowódcy batalionu w JW. [...] z siedziba w L.. Zgodnie z treścią § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487) za przeniesienie służbowe uważa się "wyznaczenie żołnierza na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował ostatnio stanowisko służbowe". W analizowanym stanie faktycznym należało uznać, że nie została spełniona przesłanka powołanego przepisu, która warunkuje przyznanie wnioskowanych należności pieniężnych, gdyż nie zmieniła się siedziba (miejscowość) jednostki, w której R. S. został wyznaczony na stanowisko służbowe.

Od powyższej decyzji R. S. wniósł odwołanie podnosząc, że organ bezpodstawnie odmówił mu przyzna zasiłku osiedleniowego, bowiem wniosek o przyznanie należności pieniężnych związanych z przesiedleniem mógł on złożyć w 2007 r., ponieważ dopiero po uzyskaniu przydziału lokalu mieszkalnego w L. nastąpiło faktyczne przesiedlenie rodziny zainteresowanego i spełnienie przesłanki określonej w § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania, Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w pełni podzielił argumentację przedstawioną przez organ I instancji podkreślając, że zgodnie z treścią § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia przez przeniesienie służbowe rozumie się wyznaczenie żołnierza na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował ostatnio stanowisko służbowe. W przypadku odwołującego się przeniesienie nastąpiło w ramach tej samej miejscowości i dlatego też nie było podstaw do przyznania stronie należności pieniężnych z tytułu przeniesienia służbowego.

Decyzja Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] sierpnia 2007 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez R. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji jej wydanie z naruszeniem § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia oraz przepisów art. 8 i art. 107 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu skargi R. S. podniósł, że został przeniesiony służbowo z miasta O. do miasta L. Fakt, że później nastąpiło kolejne przeniesienie na stanowisko służbowe, również w mieście L., nie może pozbawiać go prawa do zasiłku osiedleniowego wyłącznie dlatego, że organy wojskowe nie były w stanie wcześniej zapewnić mu mieszkania służbowego. To z kolei oznaczało brak zameldowania na pobyt stały, co stanowi przesłankę niezbędną aby otrzymać przedmiotowe świadczenie. Dodatkowo skarżący podniósł, iż Departament Kadr MON na swojej stronie internetowej zamieścił opinię, z treści której wynika, iż w sytuacji w jakiej znalazł się zainteresowany, zasiłek osiedleniowy powinien zostać mu przyznany.

W odpowiedzi na skargę Dowódca Wojsk Lądowych wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną.

Rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie i oceniając podniesione w skardze zarzuty, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca naruszają przepisy prawa materialnego, co miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Zagadnienie przyznawania świadczeń objętych wnioskiem skarżącego z dnia 7 września 2006 r. reguluje przepis art. 86 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz.1750 ze zm.). Zgodnie z ust. 1 powołanego artykułu, żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu do pełnienia zawodowej służby wojskowej w innej miejscowości albo skierowanemu do wykonywania zadań służbowych poza stałym miejscem pełnienia służby lub miejscem zamieszkania przysługują należności za przeniesienia i podróże służbowe. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ust. 2 tego artykułu, Minister Obrony Narodowej w rozporządzeniu wykonawczym z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487) określił wysokość oraz tryb przyznawania należności za przeniesienia i podróże służbowe żołnierzom zawodowym. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia żołnierzowi, który w związku z przeniesieniem służbowym przesiedlił się na pobyt stały do nowego miejsca pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, przysługuje zasiłek osiedleniowy w wysokości 250 % najniższego uposażenia - jeżeli żołnierz przesiedlił się z członkami rodziny. Na podstawie § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia należności, o których mowa w § 4-7, wypłaca się po objęciu przez żołnierza stanowiska służbowego w nowym miejscu pełnienia służby, na jego pisemny wniosek. Do wniosku o wypłatę należności, o których mowa w § 6, żołnierz jest obowiązany dołączyć dokument potwierdzający fakt jego zameldowania na pobyt stały w nowym miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, a w razie przesiedlenia się z członkami rodziny - również dokument potwierdzający zameldowanie się na pobyt stały członków rodziny, o których mowa w § 3 ust. 2.

Analiza przedstawionego stanu prawnego musi prowadzić do wniosku, że prawo do zasiłku osiedleniowego żołnierz nabywa z chwilą uzyskania przeniesienia służbowego do innej miejscowości. Jednakże uprawnienie to nie musi być realizowane natychmiast, bądź też w krótkim okresie czasu od jego nabycia. Trzeba zwrócić uwagę, że zarówno powołana ustawa, jak i ww. rozporządzenie wykonawcze nie wprowadzają jakichkolwiek ograniczeń w tym zakresie. Wręcz przeciwnie, przeniesienie służbowe wiąże się z przesiedleniem na pobyt stały i zameldowaniem w miejscowości, do której żołnierz został przeniesiony (§ 6 ust. 1 i § 10 ust. 2 ww. rozporządzenia). Niejednokrotnie realizacja przedmiotowego prawa z przyczyn obiektywnych, niezależnych od woli żołnierza, będzie możliwa dopiero w dłuższym okresie czasu, kiedy to zainteresowany uzyska decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnych przydzielonym w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej oraz uzyska zameldowanie na pobyt stały w nowym miejscu pełnienia służby. Stosując wykładnię celowościową przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych należy dostrzec, że ustawodawca wprowadzając powołaną regulację dążył do złagodzenia żołnierzowi zawodowemu niedogodności związanych z ponoszeniem ciężarów finansowych powstałych na skutek przeniesienia służbowego. Nie można zatem ograniczać przedmiotowego prawa takimi zdarzeniami, na które strona nie ma jakiegokolwiek wpływu. Kolejne przeniesienie służbowe żołnierza do innej jednostki w tej samej miejscowości nie pozbawia go, jak to przyjęły organy orzekające w niniejszej sprawie, już wcześniej nabytych uprawnień. Tego rodzaju ograniczenie pozostaje bowiem w oczywistej sprzeczności z powołaną regulacją ustawową. W zaistniałej sytuacji nie ma przeszkód, aby przyznać żołnierzowi zasiłek osiedleniowy, o ile jego wniosek spełnia wymogi określone przepisem § 10 ww. rozporządzenia oraz rozpatrzyć zasadność wniosku strony w pozostałym zakresie.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca Dowódcy [...] z dnia [...] maja 2007 r. zostały wydane z naruszeniem art. 86 ust. 1 powołanej ustawy oraz § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Rozpoznając ponownie sprawę z wniosku skarżącego o przyznanie należności pieniężnych z tytułu przeniesienia służbowego organ zobowiązany jest uwzględnić przedstawioną powyżej ocenę prawną.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.