Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 265/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie
Treść wyniku: utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 czerwca 2016r. w sprawie ze skargi S. K. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika.

Zgodnie z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] kwietnia 2016r., skarżącemu przesłany został urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) celem jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni od dnia doręczenia.

Następnie, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] maja 2016r. skarżący wezwany został do uzupełnienia pkt 3.2, 3.3, 3.6 oraz 4 formularza PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Zarządzeniem referendarza z dnia 17 czerwca 2016r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie braków wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Jak wynika z art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na Urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stanowiącym - w przypadku osób fizycznych - załącznik nr [...] do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257). Niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a., który

podlega uzupełnieniu na zasadach ogólnych, w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przedmiocie wniosków o przyznanie prawa pomocy, wzywaniem stron do uzupełnienia braków formalnych wniosków, a także do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów zajmuje się referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 5 ppsa).

Sąd nie w całości zgadza się z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] maja 2016r. wzywającego skarżącego został do uzupełnienia pkt 3.2, 3.3, 3.6 oraz 4 formularza PPF, bowiem pkt 4 został w istocie przez skarżącego uzupełniony w pierwotnie złożonym wniosku, skarżący zwrócił się, jak wynika z formularza PPF, o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, pkt 3.6 natomiast nie ma niniejszej sprawie znaczenia, niepodanie wartości przedmiotu sporu nie jest bowiem brakiem istotnym. Zwrócić jednakże uwagę należy na pkt 3.2 i 3.3 formularza, w których wskazać należy datę i numer zaskarżonego aktu. Brak uzupełnienia wniosku w tym zakresie powoduje niemożność ustalenia w jakiej sprawie skarżącemu ma zostać przyznane prawo pomocy. Z akt sprawy nie wynika, czy strona skarży decyzję, postanowienie, czynność, bezczynność czy przewlekłość postępowania w przedmiocie nieprzyznania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie specjalnego zasiłku celowego. Prawo pomocy może zostać przyznane w konkretnej sprawie, w niniejszym przypadku nieznany jest rzeczywisty przedmiot zaskarżenia.

Prawidłowo zatem, w ocenie Sądu, referendarz stwierdził, iż nie posiadając wszystkich danych, które winny znajdować się w prawidłowo wypełnionym wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie jest możliwe nadanie wnioskowi biegu. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że referendarz sądowy prawidłowo uznał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy pozostawić bez rozpoznania.

Na marginesie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 239 ppsa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.