Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 1026/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono odwołanie o sprostowanie protokołu rozprawy
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M.Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w związku z zastrzeżeniem co do stanu zdrowia strony. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który został uzasadniony tym, że wykonanie tej decyzji pozbawi skarżącego realnej możliwości rozpoznania jego skargi. Skarżący podkreślił, że jest jedynym żywicielem rodziny i sprawuje opiekę nad najbliższymi. Wykonanie badań wymaga poświecenia czasu, który w całości poświęcony jest rodzinie i prowadzeniu firmy, a także wiąże się z koniecznością poniesienia kosztów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, CBOSA).

W rozpoznawanym wniosku skarżący nie powołał żadnej okoliczności, która wskazywałaby na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Poddanie się badaniu nie pociąga za sobą jakichkolwiek trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem nie powoduje ani istotnej, ani trwałej zmiany rzeczywistości (por. postanowienia NSA z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 8/17, CBOSA).

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 98/20, "orzecznictwo sądów administracyjnych w kwestii możliwości wstrzymania wykonania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami jest jednolite i uznaje, że decyzja taka nie wywołuje ani trudnych do odwrócenia skutków, ani nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bowiem w sposób bezpośredni nie wpływa na uprawnienia do kierowania pojazdami. Bezpośrednią konsekwencją decyzji nie jest bowiem cofnięcie posiadanych uprawnień, a jedynie konieczność poddania się badaniu lekarskiemu. To z ewentualną, a więc wciąż hipotetyczną, decyzją o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami można wiązać skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Dotkliwość związana z wykonaniem zaskarżonej decyzji, chociaż nie można jej zaprzeczyć, jest podyktowana celem, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego".

Wykonanie tej decyzji, czyli sam fakt poddania się badaniom lekarskim, nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 771/16; postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 85/15).

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały podstawy do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej, o czym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.