Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 644/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 32 ust 1-3, art. 33 ust 1, art. 34, art 39, art. 47, art. 46
journal: Dz.U. 2019 poz 737
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - tekst jedn.
article: art. 7, art. 77 i art. 80
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2020 r. sprawy ze skargi M. W. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga M. W. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych znak [...] z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie ustalenia zdolności do służby.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Pismem z [...] lipca 2018 r. Komendant Miejski Policji w [...] (zwany dalej: KMP) skierował M. W. (zwany dalej: skarżący, funkcjonariusz) na badanie przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w Olsztynie, w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby oraz związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.

Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] października 2018 r. Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (zwana dalej: RKL, organ I instancji) orzekła, że skarżący jest niezdolny do służby, trwale niezdolny do służby- kategoria C.

W pkt 11 ww. orzeczenia RKL rozpoznała u skarżącego: 1) Przewlekłe zaburzenia neurasteniczne w znacznym stopniu upośledzające zdolności adaptacyjne (ICD 10-F48) - § 78 p. 3, rub. 5, kat. C; 2) Obserwacja w kierunku zaburzeń osobowości (ICD 10-Z03) – bez §, 3) Skolioza. Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Przewlekły zespól bólowy kręgosłupa C i L-S z objawami korzeniowymi w wywiadzie (ICD 10-M41, M47, G54) - § 55 p.1, rub. 5, kat. B, § 73 p.1, rub. 5, kat. B; 4) Przebyte skręcenie stawu skokowego lewego oraz prawnego (ICD 10-T93) - § 62 p.1, rub. 5, kat. A; 5) Stan po stłuczeniu kciuka prawnego (ICD 10-T92) - § 62 p.1., rub. 5, kat. A; 6) Stan po skręceniu palca 5 ręki prawej (ICD 10-T93) - § 62 p.1, rub. 5, kat. A; 7) Stan po urazie głowy przyśrodkowej mięśnia dwugłowego uda prawego (ICD 10-T93) - bez §; 8) Brak widzenia stereoskopowego (ICD 10-H53.3) - § 9 p.1, rub. 5, kat. B. Skarżący zaliczony został do trzeciej grupy inwalidzkiej w związku ze służbą. Nie stwierdzono związku inwalidztwa ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Inwalidztwo jest czasowe.

Na skutek odwołania, złożonego przez skarżącego, Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (zwana dalej: CKL, organ odwoławczy) orzeczeniem nr [...] z dnia [...] marca 2019 r., orzekła o uchyleniu w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podstawę powyższego stanowiło ustalenie, że rozpoznanie u skarżącego przewlekłych zaburzeń neurastenicznych w znacznym stopniu upośledzających zdolności adaptacyjne i przyznaniu kategorii zdrowia C w związku ze służbą w Policji, budzi wątpliwość. W dokumentacji nie ma potwierdzenia diagnostyki psychologicznej zaburzeń osobowości, dlatego sprawa wymaga poszerzenia diagnostyki.

Ponownie rozpoznając sprawę, orzeczeniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. RKL, działając na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r poz. 288, zwana dalej: ustawą zaopatrzeniową), załącznika nr 1 i 2 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Ochrony Państwa (Dz.U. z 2018 r. poz. 2035, zwane dalej: rozporządzeniem z 11 października 2018 r.), załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa Straży Pożarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1046, zwane dalej: rozporządzeniem z 23 maja 2019 r.), że skarżący jest niezdolny do służby, trwała niezdolność do służby- kategoria C.

W pkt 11 ww. orzeczenia RKL rozpoznała u skarżącego: 1) Zaburzenia depresyjne BNO- etiologia prawdopodobnie mieszana - § 95 p. 2, rub. 5, kat. C;

2) Skolioza. Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Dyskopatia C3-4, C5-6 oraz L3-4-5-SL. Przewlekły zespól bólowy kręgosłupa C i L-S z objawami korzeniowymi w wywiadzie - § 64 p.1, rub. 5, kat. B, § 81 p.1, rub. 5, kat. B; 3) Przebyte skręcenie stawu skokowego lewego oraz prawnego z bólem na zmianę pogody, w zast. - § 71 p.1, rub. 5, kat. A; 4) Stan po skręceniu kciuka prawnego. - bez §; 5) stan po urazie palca 5 ręki prawej z osłabieniem siły mięśniowej, w zast. - § 71 p.1, rub. 5, kat. A;

6) Stan po urazie głowy przyśrodkowej mięśnia dwugłowego uda prawego oraz po urazie m. czworogłowego uda prawego z osłabieniem siły mięśniowej - § 68 p.1, rub, 5, kat. B; 7) Brak widzenia stereoskopowego - § 11 p.1, rub. 5, kat. B; 8) Niedobór wit. B 12 - § 45 p. 1, rub. 5, kat. B; 9) Nieprawidłowy, wysoki poziom TSH. - § 45 p.1, rub. 5, kat. B.

Uzasadniając podjęte orzeczenie organ I instancji wskazał, iż przedmiotowe orzeczenie wydane zostało na podstawie badania własnego (z [...] czerwca 2019 r.), dokumentacji kadrowej, medycznej, wydanych w sprawie orzeczeń oraz wykonanych badań dodatkowych.

Ustalono, że schorzenie określone w pkt 2 rozpoznania pozostaje w związku ze służbą, gdyż na jego ujawnienie się i rozwój mogły mieć wpływ warunki pełnionej służby w pionie prewencji i operacyjnej (na podstawie załącznika nr 2. pkt. 1. rozporządzenia z 23 maja 2019 r.). Schorzenia określone w pkt 1, 7, 8, 9 rozpoznania nie odpowiadają wymogom rozporządzenia z 23 maja 2019 r. Schorzenia określone w pkt 3, 4, 5, 6 rozpoznania pozostają w związku z wypadkiem w służbie (związek ustalono odpowiednio prawomocnym orzeczeniem [...]KL MSWiA w [...] nr [...] oraz nr [...], orzeczeniem nr [...], orzeczeniem nr [...], orzeczeniem nr [...]. orzeczeniem nr [...]). Schorzenia wskazane w pkt 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 rozpoznania nie pozostają w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, gdyż nie odpowiadają kryteriom załącznika nr 1 do rozporządzenia z 23 maja 2019 r. Schorzenia wskazane w pkt 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 rozpoznania z uwagi na ich stopień zaawansowania nie powodują inwalidztwa u skarżącego.

Schorzenie wymienione w pkt 1 rozpoznania powoduje inwalidztwo u skarżącego. Jak wynika z dostępnej dokumentacji medyczno-orzeczniczej, a także z przeprowadzonego badania podmiotowego i przedmiotowego, wymaga ono stałego leczenia oraz regularnego przyjmowania leków. Leczenie to jest prowadzone od ponad 12 miesięcy. Mimo prowadzonej złożonej farmakoterapii oraz długotrwałych zwolnień lekarskich, efekt dotychczasowego leczenia nie jest satysfakcjonujący. W badaniach, dołączonych do opinii psychologicznej stwierdzono: ,,W badaniu funkcji poznawczych u badanego stwierdza się występowanie trudności w zakresie koncentracji uwagi i uczenia się w pracy na materiale werbalno-słuchowym", "kwestionariusz MMPI-2 układ kluczy kontrolnych i współczynnik F-K wskazują na tendencję do dyssymulacji, podwyższone są skale wskazujące na występowanie sztywności poznawczej, a także chęci przedstawienia się w lepszym świetle". Potwierdzeniem tego są kolejne zwolnienia lekarskie po krótkim powrocie do służby wskazujące na dekompensacje zarówno natury psychicznej jak i fizycznej. Ze względu na całokształt obrazu klinicznego i badań diagnostycznych ustalono rozpoznanie j.w. Stopień nasilenia i czas trwania choroby czyni orzekanego trwale niezdolnym do służby (od [...] czerwca 2019 r), okresowo do czerwca 2022 r. (wyznaczone badanie kontrolne).

Kategorie zdolności do służby ustalono na podstawie rozporządzenia z 11 października 2018 r. Dla schorzenia wskazanego w pkt 1 rozpoznania komisja ustaliła kat. C. Dla schorzenia wymienionego w pkt 2 rozpoznania ustalono kat. B. Skarżący odczuwa bóle kręgosłupa, jest leczony zachowawczo. W badaniach obrazowych uwidoczniono wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne. Dla schorzeń wymienionych w pkt 3, 5 rozpoznania ustalono kat. A. Nie stwierdzono istotnego deficytu ruchowego. Dla schorzenia wymienionego w pkt 6 rozpoznania ustalono kat. B. Orzekany odczuwa osłabienie siły mm kończyny. Dla schorzenia określonego w pkt 7 rozpoznania ustalono kat. B. Brak widzenia stereoskopowego nie ogranicza w istotny sposób funkcjonowania skarżącego. Dla schorzeń wymienionych w pkt 8 i 9 rozpoznania ustalono kat. B.

Wykonane na zlecenie komisji badania dodatkowe (poziomu wit. B 12- oraz TSH) są nieprawidłowe i wymagają dalszej diagnostyki.

Schorzenie wymienione w pkt 1 rozpoznania nie pozostaje w związku ze służbą i powoduje inwalidztwo u skarżącego. Schorzenie wymienione w pkt 2 rozpoznania pozostaje w związku ze służbą, ale nie powoduje inwalidztwa u skarżącego. Schorzenia wymienione w pkt. 3, 4, 5, 6 rozpoznania powstały wskutek wypadku w związku z pełnieniem służby ale nie powodują inwalidztwa. Schorzenia wskazane w pkt 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 rozpoznania nie pozostają w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Powyższe uzasadnia kwalifikację do trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą. Inwalidztwo nie powstało wskutek wypadku w związku z pełnieniem służby. Inwalidztwo nie powstało w związku z chorobą powstałą w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby.

W odwołaniu od powołanego rozstrzygnięcia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i wydanie nowego bądź o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem skarżącego, podjęte przez organ I instancji orzeczenie stoi w rażącej sprzeczności do stanu faktycznego oraz wcześniejszych orzeczeń RKL.

Podniósł, że w dniu [...] czerwca 2019 r. złożył do RKL wniosek o wyłączenie ze składu orzekającego członków komisji lek. med. A. I., I. B. oraz D. W., który to skład wydał orzeczenie RKL nr [...] z dnia [...] października 2018r. W dniu [...] czerwca 2019 r., przed rozpoczęciem badania przewodnicząca komisji (przewodnicząca RKL) wręczyła odmowne postanowienie. Uważa, że postanowienie przewodniczącej RKL jest nielogiczne i sprzeczne z orzecznictwem.

Ponadto w postępowaniu RKL zleciła tylko dwa badania: krwi oraz rezonansu magnetycznego głowy. Pomimo wcześniej zgłaszanych objawów pogorszenia stanu zdrowia nie zlecono innych istotnych badań, mimo że RKL została powołana do ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, a nie do znalezienia dowolnej medycznej przyczyny do ustalenia inwalidztwa i trwałej niezdolności do służby. Nie zlecono natomiast badania spirometrycznego.

Wskazanym na wstępie i stanowiącym przedmiot kontroli w niniejszej sprawie orzeczeniem nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. CKL, działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 345 ze zm., zwana dalej: u.k.l.), po przeprowadzeniu badania, orzekła o uchyleniu zaskarżonego orzeczenia w części, jednocześnie decydując o wydaniu niniejszego orzeczenia własnego.

CKL orzekła, że skarżący jest trwale niezdolny do służby w Policji - kategoria C (pkt 12 orzeczenia, cz. A). W pkt 11 ww. orzeczenia rozpoznała u skarżącego: 1) Zaburzenia depresyjne BNO- etiologia prawdopodobnie mieszana; 2) Dyskopatia C3-C4, C5-C6, L3-L4-L5-S1, Zespól bólowy korzeniowy szyjny i lędźwiowo-krzyżowy w wywiadzie § 64 p. 1 rub. 5 kat. B, § 81 p. 1 rub. 5 kat. B; 3) Stan po urazie: głowy przyśrodkowej mięśnia dwugłowego uda prawego, stan po urazie mięśnia czworogłowego uda prawego § 68 p. 1 rub. 5 kat. B; 4) Brak widzenia stereoskopowego § 9 p. 1 rub. 5 kat. B; 5) Niedobór witaminy B12 § 45 p. 1 rub. 5 kat. B; 6) Nieprawidłowy wynik TSH § 45 p. 1 rub. 5 kat. B; 7) Stan po skręceniu stawu skokowego lewego bez § ; 8) Stan po skręceniu kciuka prawego bez §; 9) Stan po urazie palca 5 ręki prawej bez §. Skarżącego zaliczono do trzeciej grupy inwalidzkiej od [...] listopada 2019 r. Inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą. Inwalidztwo jest czasowe (do listopada 2022 r).

W uzasadnieniu podjętego orzeczenia, po przedstawieniu stanu sprawy, organ odwoławczy wskazał, iż na podstawie całości obrazu uznano, że obecny

stan kliniczny skarżącego przeczy istnieniu pełnego zdrowia. Jego obecny stan psychiczny wymaga dalszej opieki lekarskiej. W gestii lekarza leczącego pozostaje ustalenie dalszego postępowania diagnostycznego i terapeutycznego. W ocenie CKL, dalsza służba w Policji mogłaby nasilić objawy schorzenia. Uznano, że skarżący jest czasowo niezdolny do służby w Policji (do listopada 2022 r). Przyznano trzecią grupę inwalidzką od [...] listopada 2019 r. Badanie kontrolne wyznaczono na

listopad 2022 r. Schorzenie będące powodem przyznania inwalidztwa nie pozostaje w związku ze służbą w Policji, co ustalono na podstawie rozporządzenia z 23 maja 2019 r.

Organ odwoławczy podał, że podstawie art. 47 ust. 1pkt 2 u.k.l. na posiedzeniu w dniu [...] października 2019 r. uchylono zaskarżone orzeczenie w części i wydano niniejsze orzeczenie własne. Uchylenie w części dotyczy zmiany rozpoznania (obecne oddaje meritum) i zmiany treści uzasadnienia.

W skardze na powołane orzeczenie skarżący wniósł o jego uchylenie zaskarżonego w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wydanemu orzeczeniu skarżący zarzucił naruszenie:

1. art. 46 u.k.l. poprzez niezastosowanie się do terminu określonego w tym przepisie;

2. art. 39 ust. 5 pkt 1 u.k.l. w związku z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z2018 r. poz. 2096 ze zm., zwana dalej: k.p.a.) oraz art. 8 i art. 11 k.p.a., a polegające na braku szczegółowego uzasadnienia orzeczenia zarówno pod względem faktycznym jak też prawnym, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji z naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa;

3. art. 7 art., 77 i art. 80 k.p.a., polegające na zaniechaniu podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, nieuwzględnieniu słusznego interesu skarżącego, dokonaniu jednostronnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego.

Rozwijając ww. zarzuty w uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że jego odwołanie zostało rozpatrzone w terminie znacznie przekraczającym oznaczony w ustawie termin tak 30 jak i 60 dni od dnia jego otrzymania, bowiem CKL nie uznał za konieczne wykonania dodatkowych badań lub uzyskanie dodatkowych dokumentów, przeprowadzenia niezbędnych badań lub zlecenia przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym.

Ponadto uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia zawiera braki zarówno pod względem faktycznym jak i prawnym, w szczególności nie wyjaśnia dlaczego CKL uchyliła zaskarżone orzeczenie [...] z dnia [...] czerwca 2019 r.. Nie wyjaśnia też dlaczego uchylenie orzeczenia nastąpiło w dniu [...] października 2019 r., a wydanie nowego orzeczenia nastąpiło dopiero w dniu [...] listopada 2019 r. Nie wskazano też dlaczego CKL po uchyleniu zaskarżonego orzeczenia wydała orzeczenie tożsame z zaskarżonym. Organ odwoławczy powinien był dokładnie wyjaśnić swoje rozstrzygnięcie. Lakoniczne uzasadnienie nie spełnia tego wymogu.

Skarżący podkreślił, że w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy nie ma protokołu z posiedzenia w dniu [...] października 2019r. więc nie wiadomo kto, na jakiej podstawie i w jakim trybie dokonał uchylenia zaskarżonego orzeczenia RKL.

Wskazał też, iż błędne jest rozpoznanie zawarte w części A p.11 pp 1 bowiem § 95 p 2 rozporządzenia z 11 października 2018 r. to Inne zaburzenia psychiczne znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne a z wyjaśnień do § 95 wynika, że "Kwalifikacji orzeczniczej należy dokonywać na podstawie dokumentacji medycznej leczenia specjalistycznego" a nie na bazie badań prowadzonych przez Komisję, co bezpośrednio wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia z dnia [...] listopada 2019 r. Skarżący nadmienia, że wskazana

Błędna jest klasyfikacja zespołu bólowego w części A p 11 pp 2, powinno być; § 61 p.1, § 81 p. 2 Zespoły bólowe korzeniowe, korzeniowo-nerwowe, splotów nerwowych, nerwobóle pojedynczych lub licznych nerwów z częstymi zaostrzeniami i objawami przedmiotowymi. Skarżący wielokrotnie, zarówno przed RKL jak i CKL opisywał pogarszający się stan kręgosłupa i przedstawiał stosowne zaświadczenia wystawiane przez neurochirurga prowadzącego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumentację tożsamą z tą jaką prezentował w zaskarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż stosownie do treści art. 6 ust. 1 u.k.l. zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby:

1) kategoria A - "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;

2) kategoria B - "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;

3) kategoria C - "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Natomiast stosownie do przepisów art. 32 ust. 1-3 u.k.l. rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby (ust. 1). Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (ust. 2). W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po wyrażeniu zgody przez osobę badaną (ust. 3).

Wedle art. 33 ust. 1 u.k.l., rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Jak wskazuje art. 33 ust. 3 pkt 1 u.k.l., rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej.

Zaliczając funkcjonariusza Policji do jednej z kategorii zdolności do służby, rejonowa komisja lekarska bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne (vide art. 34 u.k.l.).

Przepis art. 39 ust. 1 u.k.l. stanowi, że orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Natomiast art. 39 ust. 5 u.k.l. wymienia rodzaje orzeczeń, które uzasadnia się szczegółowo - wśród nich brak jest orzeczeń ustalających zdolność (w tym zdolność z ograniczeniem) do służby na zajmowanym stanowisku.

Zgodnie z art. 47 u.k.l., CKL po rozpatrzeniu odwołania:

1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo

2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo

3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską.

Zaznaczenia wymaga, że kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jego badania pod względem formalnym. Oznacza to, iż sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z obowiązującymi w tym względzie przepisami, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami, zawartymi w ustawie o komisjach lekarskich i wykonawczym rozporządzeniu z 2018 r., które reguluje tryb postępowania przed komisjami lekarskimi. Regulacja ta ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niej zastosowania w pełni rygory k.p.a. Zatem Sąd nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań, a tym samym weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd natomiast kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego, obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby jest z tym materiałem spójna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu, zaskarżone orzeczenie CKL odpowiada prawu. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane zgodnie z opisaną wyżej procedurą, tj. w składzie trzyosobowym, na podstawie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej zgromadzonej przez RKL, a także po przeprowadzeniu dodatkowej konsultacji psychiatrycznej.

Organ II instancji, orzekając w dniu [...] listopada 2019 roku, władny był zmienić orzeczenie wydane przez RKL w zakresie części A pkt 11. 2-9. Wynikało to z potrzeby zmiany kwalifikacji i przyporządkowania schorzenia przypisanego skarżącemu, tak aby odpowiadało one przepisom wynikającym z Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa.

Odnosząc się od zarzutu skarżącego dotyczącego przekroczenia terminu określonego w art. 46 u.k.l., stwierdzić należy, iż co do zasady, terminy dotyczące rozpoznawania spraw administracyjnych mają charakter procesowych, ich upływ ani nie pozbawia organu możliwości orzekania w sprawie, ani też nie powoduje wadliwości wydanej w takim postępowaniu decyzji (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Katowicach z dnia 7 maja 1998 r. I SA/Ka 1215/96). Całkowicie bezzasadny jest więc zarzut pierwszy skargi.

Również nie jest uzasadniony zarzut drugi skargi, dotyczący braku szczegółowego uzasadnienia orzeczenia i zaniechania podjęcia wszelkich kroków, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie. Jak już zaakcentowano wyżej, zdaniem Sądu, Organ II instancji prawidłowo wyjaśnił przyczyny wydania orzeczenia częściowo uchylającego rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Wskazać również należy, iż wnioski zawarte w szczegółowym uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonej dokumentacji medycznej.

W sprawie nie doszło też do naruszenia art. 7 art., 77 i art. 80 k.p.a. (zarzut trzeci skargi), polegający na zaniechaniu podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, nieuwzględnieniu słusznego interesu skarżącego, dokonaniu jednostronnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego. Sąd uznał, że CKL prawidłowo przeprowadziła postępowanie orzecznicze, uwzględniła wszystkie istotne okoliczności w sprawie, a zebrana dokumentacja medyczna i konsultacje były wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, które to zostało w logiczny i przekonywujący sposób uzasadnione.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.