Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1137/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 3, art. 53 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu 18 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. K. i P. K. na zawiadomienie Urzędu miasta M. z [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie projektowanego numeru porządkowego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazane w sentencji zawiadomienie Urzędu miasta M. Z przytoczonego w uzasadnieniu skargi stanu faktycznego wynika, że Skarżący w istocie zarzucają Burmistrzowi miasta M. nieprawidłowe działanie w kwestii numeracji porządkowej ulicy, przy której znajduje się będąca ich własnością nieruchomość.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz miasta M. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność, argumentując przy tym, że Skarżący wielokrotnie zwracali się pisemnie o zmianę numeru porządkowego i każdorazowo otrzymywali wyjaśnienia w tym zakresie, wraz ze wskazaniem podstawy prawnej działań podejmowanych przez organy samorządowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Rozpatrując niniejszą sprawę w kontekście powyższych przesłanek Sąd uznał, że skarga nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu, aczkolwiek z innych przyczyn niż podnoszone w odpowiedzi na skargę.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), sąd orzeka w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a p.p.s.a.) oraz sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Burmistrza Miasta M. w przedmiocie nadania numeru porządkowego nieruchomości.

Podstawę prawną nadania numeru porządkowego stanowi przepis art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016 r., poz. 1629 z późn. zm.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że czynność właściwego organu gminy, polegająca na nadaniu lub zmianie numeru porządkowego nieruchomości nie następuje w drodze decyzji czy postanowienia, ale ma charakter czynności materialno-technicznej. Postępowanie w tym przedmiocie jest uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości m.in. w oparciu o aktualny stan faktyczny i prawny wynikający z odpowiednich dokumentów (por. wyrok NSA z 1 lutego 2008 r., sygn. I OSK 6/07). Kontrola sądowoadministracyjna tego typu czynności odbywa się zatem na zasadach przewidzianych dla czynności o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z p.p.s.a.. Tym samym przy ocenie dopuszczalności skargi zastosowanie znajduje przepis art. 52 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akt lub czynność można wnieść po uprzednim wezwaniu organu właściwego – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o podjęciu czynności lub wydaniu aktu – do usunięcia naruszenia prawa [w brzmieniu obowiązującym w niniejszej sprawie zgodnie z Art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935)]. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że skargę do sądu należy złożyć w terminie 30 dni od otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W kontrolowanej sprawie skarżący otrzymali odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa 8 lutego 2005 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, rozpoczął zatem bieg 9 lutego 2005 r. i upłynął z dniem 11 marca 2005 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a.

Natomiast niniejsza skarga została złożona 9 kwietnia 2019 r., a zatem została złożona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.