Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 636/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: §2 pkt 1 i 2, § 4 ust. 1 i 2, §21 ust. 1 pkt 1 lit. c), §21 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017r sprawy z wniosku adwokata J. S. z dnia [...] marca 2017r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz adwokata J. S. kwotę [...]zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 9 listopada 2016r. oddalił skargę I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Adwokat J. S. będąc pełnomocnikiem skarżącego wyznaczonym na podstawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 stycznia 2017r., po doręczeniu mu w dniu 9 lutego 2017r. informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, pismem z dnia 2 marca 2017r. przedłożył opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej i wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone nawet w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie aktem określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata z urzędu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 - dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 22 i § 23 rozporządzenia wchodzi ono w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia, z tym że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Jak wynika z porównania treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, o zakończeniu postępowania w danej instancji decyduje wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Tym samym sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zalicza się do czynności podejmowanych w drugiej instancji.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że stosownie do treści §2 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia (pkt. 1) oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu (pkt. 2). Przy czym stosownie do unormowania § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§4 ust. 2 pkt 1 - 4).

Zgodnie zaś z §21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W przedmiotowej sprawie adwokat J. S. został wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego po wydaniu przez Sąd I instancji wyroku, w związku z czym, przy uwzględnieniu okoliczności, że w sprawie niniejszej nie zachodzi przypadek skutkujący potrzebą zastosowania §4 ust. 2 pkt 1 - 4 rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej przysługuje kwota 180 zł. (75 % z 240 zł.).

Zgodnie z §4 ust. 3 rozporządzenia opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W tym miejscu należy wskazać, że w związku wyznaczeniem adwokata J. S. pełnomocnikiem skarżącego, pismem z dnia 3 lutego 2017r. pełnomocnik został zawiadomiony o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. Pismem tym wezwano również pełnomocnika do złożenia oświadczenia, czy wykonywane przez niego usługi w zakresie prawa pomocy wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej pod rygorem uznania tych usług – w przypadku braku odpowiedzi – za działalność wykonywaną osobiście. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik nie złożył żadnego oświadczenia, że usługi prawa pomocy świadczy w ramach działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze odstąpiono od podwyższenia opłaty z tytułu udzielonej pomocy prawnej o stawkę podatku VAT.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b i pkt 1 lit c rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu.