Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 41/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędziowie Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2020 r. sprawy ze skargi A. K. i J. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach w przedmiocie lokalizacji innej inwestycji celu publicznego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym solidarnie wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II SAB/Gl 26/20 tut. Sąd odrzucił skargę, wniesioną przez skarżące A. K. i J. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach w rozpoznaniu ich wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją tego organu z dnia

[...] r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] na dachu budynku przy ul. [...] w S.

Przyczyną odrzucenia skargi był fakt niewyczerpania przed jej wniesieniem środka zaskarżenia w postaci ponaglenia, zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 kpa. Skarga w tej sprawie została wniesiona do sądu administracyjnego w dniu 26 marca 2020 r.

W dniu 27 maja 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo skarżących, zatytułowane ponagleniem, w którym skarżące nawiązując do treści odpowiedzi na skargę w sprawie o sygn. akt II SAB 26/20, domagały się podjęcia przez Kolegium zaniechanych przez organ działań, które doprowadziły do upływu 12 miesięcy od dnia wydania decyzji, w stosunku do której wystąpiły o wznowienie postępowania.

W odpowiedzi na pismo Kolegium pismem z dnia [...] r. podało, że przed tym organem nie jest prowadzone żadne postępowanie odwoławcze na ich wniosek, gdyż prowadzone wcześniej postępowanie zostało zakończone decyzją ostateczną znak [...], która następnie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Na tę skargę Kolegium udzieliło odpowiedzi w dniu [...] r.

Uzupełniając stanowisko w kolejnym piśmie Kolegium podało, że decyzja kończąca postępowanie została wydana w dniu [...] r., zatem organ po wydaniu decyzji nie może stwierdzić własnej bezczynności, a jedynie podjąć środki przewidziane w art. 37 ust. 8 kpa.

W tym stanie rzeczy pismem z dnia 27 czerwca 2020 r. skarżące wniosły skargę na przewlekłość postępowania, zainicjowanego ich wnioskiem o wznowienie postępowania złożonym w organie I instancji w dniu 19 sierpnia 2019 r. Skarżące podniosły, że postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium wznowiło postepowanie. Pismem z dnia 25 stycznia 2020 r. wniosły dodatkowe uwagi do sprawy. Decyzją z dnia [...] r. Kolegium orzekło o wydaniu własnej decyzji z dnia [...] r. z naruszeniem prawa, jednak odmówiło jej zmiany z powodu upływu terminu określonego w art. 53 ust. 8 ustawy o planowaniu. Zdaniem skarżących, do upływu tego terminu doszło z winy Kolegium, a przewlekłość organu była zamierzona. Nie zostały też pouczone o przyczynach niezałatwienia sprawy i możliwości wniesienia ponaglenia, ani istnieniu przepisu art. 53 ust. 8 ustawy. Zatem postępowanie było prowadzone z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 9, art. 36 i art. 37 kpa. Naruszono więc zasadę zaufania do organów państwa.

Z tych względów skarżące wniosły o stwierdzenie przewlekłości postępowania, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, domagając się wymierzenia organowi grzywny i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, bowiem ponaglenie, jak i skarga, zostały wniesione po wydaniu decyzji ostatecznej, kończącej postępowanie. Kolegium wyjaśniło też, że komplet akt sprawy otrzymało w dniu [...] r., a więc po upływie 12 miesięcy od wydania decyzji. Tymczasem przepis art. 53 ust. 8 ustawy o planowaniu, stanowi, że termin 12 miesięcy winien być liczony od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, a nie od daty jej ostateczności. Zatem niezależnie od daty wydania decyzji przez Kolegium, rozstrzygnięcie byłoby takie samo. Tak więc, brak podstaw do ukarania organu grzywną, a przewlekłość postępowania nie była zamierzona.

Rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania, które przed wniesieniem ponaglenia zostało zakończone decyzją ostateczną jest niedopuszczalna.

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt II OSK 3732/18, kluczowe znaczenie ma kwestia granic czasowych wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 kpa. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji (art. 37 § 1 i 3 kpa). Zasadniczym celem ponaglenia jest bowiem doprowadzenie do załatwienia sprawy. Zatem warunkiem dopuszczalności skargi do sądu na przewlekłość prowadzonego postępowania jest wniesienie ponaglenia w jego toku.

Podobnie, Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt OPS 5/19, stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w jej merytorycznym rozpoznaniu.

Zdaniem składu orzekającego, należy przychylić się do powyższych poglądów. Skarżące wniosły ponaglenie po wydaniu ostatecznej decyzji przez Kolegium, a nawet wniesieniu skargi na wydaną decyzję. Nie jest zatem możliwe doprowadzenie do skutku prawnego w postaci zakończenia postępowania administracyjnego, gdyż taki stan rzeczy zaistniał jeszcze przed wniesieniem ponaglenia.

Zatem skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).

Wobec odrzucenia skargi należało zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.

mr