Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 378/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora Protokolant Ewa Rychcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie nadania awansu zawodowego nauczyciela mianowanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu wniosku J. M. o podjęcie postępowania egzaminacyjnego

o nadanie stopnia awansu nauczyciela mianowanego, Starosta decyzją "[...]" odmówił nadania J. M. stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wnioskodawca nie spełnia warunków do nadania mu stopnia nauczyciela mianowanego, określonych w art. 9b ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 1

pkt 1 Ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela. Z zaświadczenia dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych wynika, że w okresie stażu wnioskodawca nauczał przedmiotów zawodowych w zawodzie stolarz a przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie potwierdzają posiadania przez niego kwalifikacji do nauczania tego przedmiotu. Natomiast zgodnie z art. 9b ust. 1 Ustawy Karta Nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest m.in. spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a-3. Przepis art. 9 ust. 1 pkt stanowi, że stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wykształcenie wyższe z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje.

Po rozpatrzeniu odwołania J. M. od powyższej decyzji, Kurator Oświaty decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podniósł, że skarżący w okresie od 1 września 2003 roku do 31 maja 2006 roku odbył staż na stopień nauczyciela mianowanego i otrzymał pozytywną ocenę dorobku zawodowego. W okresie odbywania stażu był zatrudniony na stanowisku nauczyciela w Zespole Szkół Zawodowych. Z zaświadczenia wydanego w dniu 25 września 2006 roku przez dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych wynika, że w ramach tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych J. M. realizował zajęcia, co do których nie posiadał kwalifikacji.

Wnioskodawca legitymuje się dyplomem ukończenia studiów wyższych magisterskich w zakresie budownictwa – specjalność technologia i organizacja budownictwa wydanym przez Politechnikę, dyplomem ukończenia Międzywydziałowego Studium Pedagogicznego wydanym przez Politechnikę, świadectwem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie uzyskania kwalifikacji do prowadzenia zajęć z przysposobienia obronnego wydanym przez Uniwersytet, a także świadectwem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie edukacji komputerowej wydanym przez Szkołę Wyższą im. "[...]". Zatem w okresie stażu skarżący posiadał kwalifikacje wymagane do nauczania przedmiotów zawodowych w zakresie budownictwa, przysposobienia obronnego oraz technologii informacyjnej. Natomiast nie posiadał, i nadal nie posiada, kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela przedmiotów zawodowych w zawodzie stolarz.

Zdaniem organu odwoławczego przez cały okres odbywania stażu na wyższy stopień awansu zawodowego nauczyciel powinien być zatrudniony zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami. Niespełnienie przez nauczyciela wymagań kwalifikacyjnych w okresie odbywania stażu uzasadnia wydanie decyzji odmawiającej nadanie stopnia nauczyciela mianowanego.

Ponadto Kurator podniósł, że po analizie dokumentacji załączonej do odwołania należy stwierdzić, że przed wydaniem decyzji organu I instancji nie powiadomiono strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań i tym samym został naruszony art. 10 § 1 k.p.a. Jednakże niepowiadomienie strony w trybie art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów nie miało wpływu na ostateczne podjęcie decyzji.

Na powyższą decyzję J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił, że została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego, a w szczególności zasady pogłębiania zaufania obywateli wyrażonej w art. 8 k.p.a., zasady czynnego udziału strony w postępowaniu określonej w art. 10 k.p.a. oraz zasady ustalenia prawdy obiektywnej unormowanej w art. 7 k.p.a. Ponadto zostały naruszone przepisy prawa materialnego, a w szczególności art. 9b w zw. z art. 9 Ustawy Karta Nauczyciela poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie spełnia przesłanek wymaganych do uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego.

W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że Starosta przed wydaniem decyzji nie poinformował strony o zakończeniu postępowania i nie umożliwił stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ II instancji zauważył to uchybienie, ale przyjął wyjaśnienia organu co do spełnienia tego obowiązku. Skoro zatem organ I instancji nie dopełnił tego obowiązku, a organ II instancji tego naruszenia nie konwalidował, to zostało naruszone prawo strony do obrony gwarantowane przepisem art. 10 k.p.a. W związku z naruszeniem przepisu art. 10 k.p.a. nastąpiło także naruszenie kolejnych zasad procesowych, takich jak zasada prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) i zasada pogłębiania zaufania obywateli

(art. 8 k.p.a.).

Skarżący podniósł, że organ II instancji zobowiązany był zbadać sprawę w zakresie wszelkich okoliczności warunkujących przyznanie lub odmowę przyznania stopnia awansu zawodowego. Natomiast Kurator w całości uznał niepełne i wadliwe ustalenia organu I instancji za własne ustalenia.

Ponadto J. M. wyjaśnił, że nie miał wpływu na warunki jego zatrudnienia w szkole. Posiada on stosowne wykształcenie i kwalifikacje niezbędne dla uzyskania awansu. Faktyczny zakres wykonywanych czynności nauczania przez skarżącego był zbieżny, a nawet pokrywał się z treścią przedmiotów zawodowych, których skarżący powinien nauczać w celu uzyskania określonego stażu pracy. Poza tym skarżący realizował pracę w wymiarze co najmniej ½ etatu w zakresie posiadanych kwalifikacji. Było to wystarczającą przesłanką do spełnienia wymogu minimum zatrudnienia zgodnie z kwalifikacjami. Nauka stolarstwa była tylko częścią realizowanej pracy.

Skarżący podniósł również, że przed rozpoczęciem stażu zgłaszał na radzie pedagogicznej dyrektorowi Zespołu Szkół Zawodowych fakt, że nie posiada kwalifikacji do uczenia przedmiotów stolarskich. Dyrektor jednak nie widział przeciwwskazań do rozpoczęcia stażu przez nauczyciela, który w okresie stażu mógł być zatrudniany zgodnie z kwalifikacjami, gdyż uzyskał dodatkowe kwalifikacje do nauczania przedmiotów: przysposobienia obronnego i informatyki.

Ponadto zdaniem J. M. skoro była potrzeba zatrudnienia nauczyciela do nauczania przedmiotu stolarstwo, a nie było takiego kwalifikowanego nauczyciela w dyspozycji dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych, to dyrektor mógł zatrudnić go do nauczania stolarstwa na podstawie art. 10 Ustawy Karta Nauczyciela.

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi argumentując jak w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ wyjaśnił, że posiadanie wymaganych kwalifikacji jest podstawowym warunkiem nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego. Ogólne warunki kwalifikacyjne spełnia osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. O tym jakie kwalifikacje są wystarczające do podjęcia pracy na konkretnym stanowisku decydują przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu

z dnia 10 września 2002 roku w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli.

Podjęcie i wykonywanie przez nauczyciela pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami oznacza, że nauczyciel bez względu na to w jakim wymiarze zajęć jest zatrudniony naucza przedmiotów lub realizuje zajęcia, do których nauczania lub realizacji posiada kwalifikacje. Przyjęcie, że nauczyciel, który w ramach swojego wymiaru zatrudnienia realizuje zgodnie z kwalifikacjami zajęcia w wymiarze co najmniej ½ tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć jest nauczycielem zatrudnionym zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. Również z zawartej w art. 3 pkt 3 Karty Nauczyciela definicji stażu nie wynika, że zatrudnienie nauczyciela zgodnie z kwalifikacjami w wymiarze co najmniej ½ tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć jest równoznaczne z uznaniem posiadania przez nauczyciela kwalifikacji w sytuacji, gdy realizuje on część obowiązkowego wymiaru zajęć niezgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.

Ponadto organ wyjaśnił, że skarżący w odwołaniu od decyzji nie podnosił zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu przed organem I instancji. Po powzięciu wątpliwości przez organ odwoławczy czy zasada ta została w pełni zrealizowana, Kurator ustalił, że pismem z dnia 15 listopada 2006 roku zwrócono się do skarżącego o uzupełnienie dokumentacji dotyczącej jego kwalifikacji i w ten sposób umożliwiono mu wypowiedzenie się w sprawie.

Organ nie zgodził się również z zarzutem nie dokonania samodzielnej oceny materiału dowodowego przez organ II instancji. Bowiem wszelkie elementy stanu faktycznego oraz istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności zostały wyjaśnione.

Pismem procesowym z dnia 6 kwietnia 2007 roku skarżący podniósł, że przed rozpoczęciem stażu o kolejny stopień awansu zawodowego zgłaszał dyrektorowi brak kwalifikacji do nauczania przedmiotów zawodowych: stolarstwo. Zatrudnienie go niezgodnie z kwalifikacjami było korzystne dla szkoły, ale okazało się, że utrudnia mu awans zawodowy.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że nauczyciel prowadzący w okresie stażu dodatkowo choćby jedną godzinę tygodniowo niezgodnie z kwalifikacjami, spełniający pozostałe wymagania, nie posiada wymaganych kwalifikacji w ogóle i nie może ubiegać się o awans. Takie stanowisko dyskryminuje nauczycieli uczących wielu przedmiotów.

Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 roku pełnomocnik organu ponownie wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację wskazaną w odpowiedzi na skargę. Ponadto podał, że kierunek stolarstwo nie był rozważany jako kierunek zbliżony, gdyż nie było wniosku nauczyciela o uznanie stolarstwa za taki kierunek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny właściwy jest do kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Decyzja taka jest zgodna z prawem, jeżeli odpowiada przepisom prawa materialnego i procesowego. W związku z tym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 cyt. ustawy.

W przedmiotowej sprawie istnieją podstawy do stwierdzenia takiego naruszenia.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 Ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r., nr 97, poz. 674 ze zm.) – zwanej dalej Kartą Nauczyciela, uzyskanie przez nauczyciela kolejnego stopnia awansu zawodowego jest uzależnione od spełnienia przez niego trzech warunków: posiadania wymaganych kwalifikacji, odbycia stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz uzyskania pozytywnego wyniku w postępowaniu przed komisją kwalifikacyjną lub egzaminacyjną.

Podstawowym warunkiem nadania kolejnego stopnia awansu jest posiadanie przez nauczyciela wymaganych kwalifikacji określonych w art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2

i 3 Karty Nauczyciela. Zgodnie z treścią przepisu art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje.

Drugim warunkiem nadania stopnia awansu zawodowego jest odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego. Pod pojęciem stażu, zgodnie z art. 3 pkt 3 Karty Nauczyciela, należy rozumieć okres zatrudnienia nauczyciela w przedszkolach, szkołach, placówkach i innych jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 1a oraz ust. 2 pkt 2 Karty Nauczyciela, w wymiarze co najmniej ½ obowiązkowego wymiaru zajęć, rozpoczętego i realizowanego w trybie i na zasadach określonych w przepisach rozdziału 3a Karty Nauczyciela.

Trzeci warunek, od którego spełnienia zależy nadanie stopnia awansu zawodowego, to uzyskanie pozytywnego wyniku w postępowaniu przed komisją kwalifikacyjną lub egzaminacyjną.

W przedmiotowej sprawie J. M. złożył wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego o nadanie stopnia awansu nauczyciela mianowanego. Jednakże Starosta, a następnie Kurator Oświaty odmówili nadania J. M. stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. W uzasadnieniu organy podniosły, że skarżący nie spełnia warunków do nadania mu kolejnego stopnia awansu, gdyż w okresie odbywania stażu w latach 2003-2006 nauczał przedmiotów, do których nauczania nie posiadał kwalifikacji.

Należy zwrócić uwagę, że J. M. posiada dyplom ukończenia studiów wyższych magisterskich w zakresie budownictwa – specjalność technologia i organizacja budownictwa wydany przez Politechnikę, dyplom ukończenia Międzywydziałowego Studium Pedagogicznego wydany przez Politechnikę, świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie uzyskania kwalifikacji do prowadzenia zajęć z przysposobienia obronnego wydane przez Uniwersytet, a także świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie edukacji komputerowej wydane przez Szkołę Wyższą im. "[...]". Wynika z tego, że skarżący posiada kwalifikacje wymagane do nauczania przedmiotów zawodowych w zakresie budownictwa, przysposobienia obronnego oraz technologii informacyjnej.

Z zaświadczenia wydanego w dniu 25 września 2006 roku przez dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych wynika, że w ramach tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych J. M. realizował zajęcia:

- w roku szkolnym 2003/2004 nauczał w wymiarze: 4 godzin przysposobienia obronnego, 5 godzin przedmiotów zawodowych w zawodzie murarz, 2 godzin przedmiotów zawodowych w zawodzie stolarz,

- w roku szkolnym 2004/2005 nauczał w wymiarze: 8 godzin przysposobienia obronnego, 4 godzin przedmiotów zawodowych w zawodzie murarz, 5 godzin przedmiotów zawodowych w zawodzie stolarz,

- w roku szkolnym 2005/2006 nauczał w wymiarze: 7 godzin przysposobienia obronnego, 11 godzin przedmiotów zawodowych w zawodzie stolarz.

Zatem w czasie odbywania stażu w latach 2003-2006 skarżący nauczał zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami przysposobienia obronnego i przedmiotów zawodowych w zawodzie murarz. Ponadto nauczał przedmiotów zawodowych w zawodzie stolarz, ale już bez kwalifikacji. Jednakże należy zauważyć, że Karta Nauczyciela nie określa minimalnego wymiaru zajęć koniecznego do zrealizowania w czasie stażu zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Za wystarczające należy więc uznać, aby nauczyciel nauczał zgodnie z kwalifikacjami nawet przez mniejszą liczbę godzin niż połowa wymiaru zajęć. (komentarz do ustawy Karta Nauczyciela, A.Barański, M.Szymańska, J.Rozwadowska-Skrzeczyńska, Dom Wydawniczy ABC, k.64)

Taka sytuacja miała miejsce w przypadku skarżącego, który w okresie stażu nauczał przedmiotów, zarówno do których nauczania posiadał kwalifikacje, jak i przedmiotów, do których nauczania nie posiadał kwalifikacji. Przez pierwsze dwa lata odbywania stażu nauczał zgodnie z kwalifikacjami nawet przez większą liczbę godzin niż połowa jego wymiaru zajęć.

Podkreślić należy, że brak kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela w zasadzie uniemożliwia zatrudnienie w tym charakterze. Istnieją jednak szczególne przypadki, w których dopuszcza się odstępstwo od tej reguły. Pierwszy to potrzeba wynikająca z organizacji nauczania lub konieczność zastąpienia nieobecnego nauczyciela (art. 10 ust 7), pod warunkiem, że nie ma obiektywnej możliwości zatrudnienia nauczyciela posiadającego kwalifikacje i za zgoda organu sprawującego nadzór pedagogiczny, drugi to przyjęcie, za zgodą kuratora, że mimo braku kwalifikacji osoba nie będąca nauczycielem ma przygotowanie odpowiednie do prowadzenia danego rodzaju zajęć (art.10 ust. 9). (Komentarz do ustawy Karta Nauczyciela jw., k 59). Przepisów o awansie zawartych w rozdziale 3a Karty, nie stosuje się do zatrudnionych w szkole, za zgodą organu nadzoru pedagogicznego, nauczycieli nie posiadających wymaganych kwalifikacji (art. 10 ust. 10,11). Skarżący nie był zatrudniony na podstawie art. 10 Karty Nauczyciela z czego można wnioskować, że zatrudniony był zgodnie z kwalifikacjami. Pośrednio przyznał to organ w odpowiedzi na skargę podając, że nauczyciel powinien legitymować się wymaganymi kwalifikacjami na zajmowanym stanowisku bez względu na to, czy realizuje wymagany staż związany z awansem zawodowym, czy też nie a zatrudnienie nauczyciela nieposiadającego wymaganych kwalifikacji możliwe jest wyłącznie w przypadku wystąpienia przesłanek określonych w art. 10 ust 7 i 9 Karty nauczyciela.

Zgodnie z definicją stażu zawartą w art. 3 pkt 3 Karty Nauczyciela stażem jest okres zatrudnienia nauczyciela w przedszkolach, szkołach, placówkach i innych jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 1a oraz ust. 2 pkt 2 Karty Nauczyciela, w wymiarze co najmniej ½ obowiązkowego wymiaru zajęć, rozpoczętego i realizowanego w trybie i na zasadach określonych w przepisach rozdziału 3a Karty Nauczyciela. W czasie odbywania stażu w latach 2003-2006 J. M. był zatrudniony na 11/18, 17/18 oraz na pełny etat, a zatem mógł odbywać staż, w ramach którego powinien był nauczać przedmiotów zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Jednakże za nierówne traktowanie podmiotów należałoby uznać sytuację, gdyby osoba zatrudniona na ½ etatu i nauczająca tylko przedmiotów zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami miałaby prawo do uzyskania kolejnego stopnia awansu zawodowego, a takiego prawa nie miałaby już osoba zatrudniona w większym wymiarze niż ½ etatu, która naucza przedmiotów zgodnie z kwalifikacjami godzinowo wyczerpujących ½ etatu, a dodatkowo naucza w ramach tego wymiaru przedmiotów niezgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.

Podsumowując należy przyjąć, że skarżący, posiadał stosowne wykształcenie i kwalifikacje niezbędne dla uzyskania awansu zawodowego a także odbył wymagany staż. Poza tym realizował pracę w wymiarze co najmniej ½ etatu w zakresie posiadanych kwalifikacji co było wystarczającą przesłanką do spełnienia wymogu minimum zatrudnienia zgodnie z kwalifikacjami. ,

Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut skarżącego odnośnie naruszenia art. 10 kpa polegający na nie umożliwieniu mu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszeniu żądań. Skarżący w odwołaniu od decyzji nie podnosił zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu przed organem I instancji. Zarzut naruszenia przepisu 10 § 1 kpa przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. (por. wyrok NSA II OSK 831/05 z dnia 18.05.2006 r., ONSAiWSA 2006/6/157) W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że został pozbawiony możliwości złożenia wyjaśnień i by uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) Ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z powodu wydania ich z naruszeniem prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy oraz na mocy art. 152 powyższej ustawy orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.