Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 927/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80, art. 107
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 31zo, art. 31zp, art. 31zq
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] lutego 2022 r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Minister Zdrowia z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień i maj 2020 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] października 2021 r., nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, ze zm., dalej: "K.p.a.") oraz art. 31zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, ze zm., dalej też: "ustawa o COVID–19") utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2020 r., odmawiającą P. C. (dalej: "Strona" bądź "Skarżący") prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za okres: kwiecień - maj 2020 r.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że na mocy z art. 31zq ust. 8 ustawy o CO\/ID-19, od decyzji o odmowie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, płatnikowi składek przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W złożonym do ZUS wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek (data wpływu do ZUS 15 kwietnia 2020 r.), Strona zwróciła się o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za miesiąc: marzec 2020 r. (pole wyboru zostało zaznaczone znakiem "x" zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku - str. 1 wniosku RDZ- wersja papierowa).

Na podstawie złożonego wniosku RDZ Strona została zwolniona z opłacania należności z tytułu składek za miesiąc marzec 2020 r. w kwocie [...]zł.

Następnie, organ wskazał, że osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą mogły wnioskować o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za wszystkie trzy miesiące od razu, tj. (marzec-maj 2020 r.) lub za każdy miesiąc z osobna.

Wniosek RDZ należało złożyć do dnia 30 czerwca 2020 r. w formie elektronicznej przez PUE ZUS; natomiast do dnia 23 czerwca 2020 r. za pośrednictwem poczty lub osobiście, w placówce ZUS. Do 30 czerwca 2020 r. ZUS nie odnotował wpływu wniosku Strony o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres - kwiecień 2020 r. i maj 2020 r.

W związku z powyższym, organ odwoławczy stwierdził, że na podstawie złożonego wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek (data wpływu: 15 kwietnia 2020 r.) Strona nie miała prawa do ubiegania się o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za okres: kwiecień 2020 r. - maj 2020 r.

Strona wniosła skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Organu, zaskarżając decyzję w całości i zarzucając:

I. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji, tj. art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy, brak dokonania analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego, przy uwzględnieniu słusznego interesu strony postępowania:

- poprzez całkowite pominięcie faktu, że istniejący w czasie składania przez Skarżącego wniosku o zwolnienie ze składek formularz wniosku RDZ o zwolnienie ze składek zawierał nieprawidłowości, sprzeczności i niespójności wprowadzające w błąd wnioskodawców co doprowadziło do błędnego wypełnienia formularza niezgodnie z wolą i zamiarem płatnika, przy czym w/w formularz wniosku RDZ został w późniejszym okresie został zmieniony i poprawiony przez Organ a płatnik nie miał możliwości dokonania korekty swojego wniosku,

- poprzez brak zwrócenia się do płatnika składek, przed upływem terminu do złożenia wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, w celu wyjaśnienia wątpliwości i usunięcia nieprawidłowości dotyczących złożonego wniosku, pomimo tego, że Organ miał wiedzę co do błędów i niespójności formularza wniosku o zwolnienie ze składek, a jednocześnie miał wiedzę, że płatnik nie dokonał płatności składek za kwiecień i maj 2020 r., a jego wniosek o zwolnienie ze składek, według przekonania Organu, dotyczył jedynie marca 2020 r.,

- poprzez całkowite pominięcie przez Organ istoty i celu instytucji zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy w okresie ogłoszonego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii i towarzyszących temu uwarunkowań i obostrzeń w zakresie prowadzonej przez Płatnika działalności gospodarczej, która to instytucja miała na celu szybką, przejrzystą, łatwą do uzyskania, pozbawioną nadmiernego formalizmu bezpośrednią pomoc płatnikom (przedsiębiorcom) spełniającym wymogi jej otrzymania poprzez zwolnienie ich z obowiązku opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia społeczne przez okres trzech miesięcy,

II. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji, tj. art. 107 § 3 i 107 § 1 ust. 6 K.p.a. w zw. z art. 77

i art. 80 K.p.a. poprzez brak jakiegokolwiek odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zastrzeżeń płatnika co do braku przejrzystości i spójności oraz istniejących sprzeczności w formularzu wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy obowiązującym w czasie składania przez Skarżącego tego wniosku, które to sprzeczności nie pozwoliły na złożenie Płatnikowi poprawnego wniosku zgodnie z zamiarem i wolą Płatnik co do zwolnienie go na okres trzech miesięcy ( od marca do maja 2020 roku) z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne,

III. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji, tj. art. 7a § 1 K.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia na korzyść Skarżącego wątpliwości co do treści wypełnionego wniosku przez Płatnika pomimo istnienia nieprawidłowości w brzmieniu treści formularza wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy,

IV. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji, tj. art. 8 § 1 i 9 K.p.a. w zw. art. 10 § 1 i art. 6 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący wątpliwości Skarżącego do władzy publicznej, naruszając zasady bezstronności i równego traktowania oraz brak należytego oraz wyczerpującego informowania o okolicznościach faktycznych i prawnych, co przejawiło się w braku zwrócenia się do płatnika składek przed upływem terminu do złożenia wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy w celu wyjaśnienia wątpliwości i nieprawidłowości dotyczących złożonego wniosku, pomimo tego, że Organ miał wiedzę co do błędów i niespójności formularza wniosku o zwolnienie ze składek, a jednocześnie miał wiedzę, że płatnik nie dokonał płatności składek za kwiecień i maj 2020 roku,

V. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 31zo ust 2 i 31zp ust. 1, 2 i 4 ustawy o COV1D-19 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i nieuwzględnienie wniosku Płatnika o zwolnienie opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za okres kwiecień 2020 roku - maja 2020 r.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Skarżący wniósł o:

I. uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji z [...] września 2020 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,

II. zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych prawem.

Postanowieniem z 12 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podać, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu

i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodnicząca Wydziału I zarządzeniem z 6 grudnia 2021 r. skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Przy czym, strony zostały poinformowane o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie do dnia poprzedzającego wyznaczony termin – Skarżący pismem doręczonym 20 stycznia 2021 r., natomiast Organ pismem doręczonym 18 stycznia 2021 r.

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sądowej kontroli została poddana decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] września 2020 r., nr: [...], odmawiającą Skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za okres: kwiecień - maj 2020 r. na podstawie art. 31zq ust. 8 ustawy o COVID–19.

Organ wskazał, że Skarżącemu odmówiono zwolnienia z obowiązku opłacenia należnych składek z uwagi na to, że niewłaściwie wypełnił on wniosek RDZ- wersja papierowa, tj. nie zaznaczył, że wnioskuje także o zwolnienie z opłacania składek za miesiące kwiecień i maj 2020 r. (zaznaczono, że wniosek dotyczy tylko miesiąca marca 2020 r. i za ten miesiąc przyznano zwolnienie).

Skarżący natomiast zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i w skardze podnosi, że doszło do oczywistej omyłki, bowiem istniejący w trakcie składania wniosku formularz RDZ zawierał nieprawidłowości, sprzeczności i niespójności wprowadzające w błąd wnioskodawców co doprowadziło do błędnego wypełnienia formularza niezgodnie z wolą i zamiarem płatnika, organ nie wezwał Strony do wyjaśnienia wątpliwości i usunięcia nieprawidłowości widniejących we wniosku, nierozstrzygnięcia wątpliwości na korzyść Skarżącego, organ naruszył przepisy dotyczące zasad prowadzenia postepowania, a także dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego.

Mając na uwadze powyższe wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 31 zo ust. 2, art. 31 zp ust. 1 , 2 i 4 ustawy o CO\/ID-19 na wniosek płatnika składek, będącego osobą prowadzącą pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266 i 321), zwanej dalej "osobą prowadzącą pozarolniczą działalność", opłacającego składki wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne, zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na jego obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r jeżeli prowadził działalność przed dniem 1 kwietnia 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, o którym mowa w art. 31zp ust. 1, nie był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. Wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, należnych za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., zwany dalej "wnioskiem o zwolnienie z opłacania składek", płatnik składek przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r.

Wniosek o zwolnienie z opłacania składek zawiera:

- dane płatnika składek;

- imię i nazwisko, nazwę skróconą;

- numer NIP i REGON, a jeżeli płatnikowi składek nie nadano tych numerów lub jednego z nich;

- numer PESEL lub serię i numer dowodu osobistego albo paszportu;

- adres do korespondencji;

- oświadczenie płatnika składek, o którym mowa w art. 31zo ust. 2 i ust. 2b pkt 1, potwierdzające uzyskanie, w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek przychodu z działalności nie wyższego niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r.;

- oświadczenie płatnika składek, o którym mowa w art. 31zo ust. 2a i ust. 2b pkt 2, potwierdzające uzyskanie w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, przychodu z działalności wyższego niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. oraz uzyskanie w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, dochodu nie wyższego niż 7000 zł;

- inne informacje niezbędne do umorzenia składek;

- podpis wnioskodawcy.

Dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd przyznał rację w rozpoznawanej sprawie organowi

Analiza złożonego przez Skarżącego druku RDZ, złożonego w organie w formie papierowej, wskazuje, że w ww. wniosku Strona zwróciła się tylko o zwolnienie z obowiązku opłacania nieopłaconych należności za marzec 2020 r. Niewątpliwie, przedsiębiorcy mogli wnioskować od razu o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za wszystkie trzy miesiące (marzec-maj 2020 r.) lub za każdy miesiąc z osobna. Pole wyboru należało zaznaczyć znakiem "x". Instrukcja wypełnienia wniosku, wbrew zarzutom skargi, jest, w ocenie Sądu, jasna i czytelna. A zatem, na podstawie złożonego wniosku dotyczącego zwolnienia za marzec 2020 r., Skarżący nie mógł otrzymać zwolnienia za kwiecień i maj 2020 r., bo o taką ulgę nie wnosił.

Przypomnieć należy, że wszelkie ulgi i zwolnienia przyznawane są na wniosek. Wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania składek za kwiecień i maj 2020 r., nie został przez Skarżącego złożony przed dniem 30 czerwca 2020 r.

Nie ulega wątpliwości, że do niniejszego postępowania mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiące m.in., że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 K.p.a.). Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 K.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.), co oznacza, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a zatem konieczne jest zgromadzenie i przeprowadzenie z urzędu dowodów, które pozwolą rozstrzygnąć sprawę w kontekście znajdujących zastosowanie przepisów prawa materialnego. Dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.).

Podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 K.p.a., w tym w § 3 tego artykułu. Wskazany przepis stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zgodnie art. 11 K.p.a organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Istotą tej zasady jest to, by każdy uczestnik postępowania był przekonany, że bierze udział w rzetelnie prowadzonym procesie, i że jeżeli zapadło negatywne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody (por. wyrok NSA z 4 czerwca 2019r., sygn. akt: II OSK 1352/18).

Odnosząc powyższe regulacje procesowe do okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza powyższych regulacji.

Wniosek złożony przez Skarżącego był jasny i czytelny. Zdaniem Sądu, organ nie był zobowiązany do wyjaśniania, jakiego okresu dotyczy, skoro Skarżący postawił znak "x" jedynie przy miesiącu marcu. Ponadto, należy uznać, że stanowisko wyrażone w spornych decyzjach, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera bowiem właściwe i wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne.

Mając na uwadze powyższe nie sposób uwzględnić podnoszonych przez Skarżącego zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego.

Niewątpliwie wniosek Skarżącego zawierał wszystkie wymagane prawem informacje, a zatem pod względem formalnym był poprawny. Błąd popełniony przez Skarżącego, co do zakresu ulgi, o którą zwracał się on do organu, nie nakładał na organ żadnych obowiązków i nie pozwala obecnie zakwestionować prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia. Błędy czy też zaniechania po stronie Skarżącego obciążają jego samego i wpływają na jego sytuację procesową; nie mogą zatem w żadnym razie być argumentem przemawiającym za odstąpieniem w takim przypadku od zasad odpowiedzialności za należytą staranność w dokonywaniu czynności.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.

Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu dostępne są na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.