Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1680/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 pkt 1, art. 6m  ust. 1, art. 6o
journal: Dz.U. 2013 poz 1399
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 maja 2015 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego adwokat M. P.- Ch. kwotę brutto 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

1.Zaskarżoną decyzją z dnia 25 sierpnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego – dalej jako "SKO", działając na podstawie: art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856), art. 13 § 1 pkt 3 i art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – dalej jako "Ordynacja podatkowa" lub "O.p.", po rozpatrzeniu odwołania D. W. – dalej jako "Skarżący" od decyzji Wójta Gminy z dnia 4 czerwca 2014r. w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od dnia 1 stycznia 2014 r. w kwocie 78,00zł miesięcznie, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i określiło Skarżącemu wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w D. w kwocie po 78 zł obowiązującej za okres od 1 stycznia 2014r. do 31 maja 2014 r. (5 miesięcy).

2.Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia 4 czerwca 2014r. Wójt Gminy , działając na podstawie art. 207 O.p. oraz art. 6m, art. 6o, art. 6q ustawy z dnia 13 września I996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 1399 z późn. zm), - dalej jako "ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach" określił Skarżącemu miesięczną opłatę za okres od 1 stycznia 2014r., w wysokości 78,00 zł, za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości oraz orzekł, że opłata za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj 2014 r. stanowi zaległość podatkową w rozumieniu art. 51 Ordynacji podatkowej, a zatem wpłata zaległych kwot winna być dokonana wraz z odsetkami od zaległości podatkowych.

W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do treści art. 6m ust. 1 ww. ustawy właściciel nieruchomości zobowiązany jest złożyć do Wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.

Rada Gminy w Damnicy Uchwałą nr XXXVIII/283/13 z dnia 28 listopada 2013 r. określiła stosowny wzór deklaracji na 2014 r oraz termin złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi do dnia 10 stycznia 2014 r. Uchwałą nr XXVI/187/12 Rady Gminy w Damnicy z dnia 6 grudnia 2012 r. określono termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty, natomiast Uchwałą nr XXXVIII/282/13 z dnia 28 listopada 2013 r. Rada Gminy w Damnicy wybrała metodę ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami jak również ustaliła stawkę tej opłaty.

Zdaniem organu, powyższe uchwały pozwalają w pełni na realizację obowiązującej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Skarżący do dnia wydania decyzji nie wypełnił ustawowego obowiązku, ponieważ nie złożył deklaracji i nie dokonuje wpłat należnej opłaty.

W ocenie organu, zgodnie z art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji, wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa w drodze decyzji wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Ponieważ na terenie wskazanej nieruchomości zamieszkuje 6 osób, organ ustalił stawkę opłaty w wysokości 78,00 zł miesięcznie.

3. Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, że od 2006 r. płacił za odbiór odpadów kwotę 14,00zł miesięcznie, ponieważ opłata naliczona była od ilości odprowadzonych odpadów, a nie od ilości osób zamieszkujących nieruchomość.

W ocenie Skarżącego nałożona opłata jest zbyt wysoka, nieuzasadniona i nieadekwatna.

4. W decyzji z dnia 25 sierpnia 2014 r. SKO wyjaśniło, że powołana ustawa określa między innymi zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości, dotyczące utrzymania czystości i porządku (art. 1 pkt 1). Jednym ze środków zmierzających do tego celu jest uregulowanie zawarte w art. 6c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zgodnie z którym gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Należy zauważyć, że obowiązek utrzymania czystości i porządku został nałożony na wszystkich właścicieli nieruchomości, zarówno zamieszkałych jak i niezamieszkałych. Zgodnie z art. 6h ustawy właściciele nieruchomości zamieszkałych są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z kolei na mocy art. 6j ust. 2 ustawy utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w przypadku nieruchomości zamieszkałych, rada gminy może uchwalić jedną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego.

W celu wymierzenia opłaty, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych (art. 6m ust. 1 ustawy). Przepis ten odnosi się zarówno do właścicieli nieruchomości zamieszkałych, jak i niezamieszkałych. Nadto ustawa stanowi, że określenie wzoru deklaracji, oraz sposobu wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustawodawca powierzył organom stanowiącym gmin, które ustalają powyższe kwestie w drodze aktów prawa miejscowego (uchwał).

Zdaniem SKO, z analizy treści powyższych przepisów wynika, że właściciele nieruchomości zamieszkałych mają obowiązek ponoszenia na rzecz gmin opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz składania deklaracji, na podstawie których powyższa opłata jest wymierzana

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości organu, że nieruchomość położona w D. jest zamieszkała, oraz że jej właściciel nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W związku z powyższym Wójt Gminy miał podstawy do wszczęcia postępowania na mocy art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zgodnie z którym w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

W przepisie tym mowa jest o "nieruchomościach o podobnym charakterze", bez wskazywania, że regulacja ta odnosi się wyłącznie do nieruchomości zamieszkałych. Nadto art. 6o ustawy stanowi o "uzasadnionych szacunkach". W przepisach ustawy brak jest definicji powyższych pojęć, przez co są mają one charakter pojęć niedookreślonych. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest to, że organ stosujący prawo we własnym zakresie powinien dokonać oceny, jaki szacunek jest jego zdaniem uzasadniony oraz jakie nieruchomości należy uznać za podobne do tej, której dotyczy postępowanie. Uznanie to oczywiście powinno zostać oparte na zasadach logiki i doświadczenia życiowego, co jest poddawane kontroli w instancji odwoławczej.

W ocenie SKO sposób dokonania przez Wójta "uzasadnionych szacunków" przy ustalaniu wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mieści się w granicach dyspozycji zawartej w art. 6o ustawy.

Ustalając opłatę organ pierwszej instancji przyjął za podstawę jej naliczenia, że nieruchomość zamieszkuje 6 osób, czego strona nie kwestionuje. Należy bowiem zauważyć , że zgodnie z uchwałą Nr XXXVIII/282/2013 Rady Gminy z dnia 28 listopada 2013 r., w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty na terenie Gminy za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości zamieszkałej ustala się w zależności od liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość. W przypadku gospodarstwa 6 - osobowego opłata wynosi 78,00zł (§ 2ust 1 pkt 6).

SKO stwierdziło, że organ I instancji prowadził postępowanie w sprawie zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, wszczynając je postanowieniem, oraz dając stronie możliwość wypowiedzenia się w przedmiocie zgromadzonego materiału dowodowego na każdym etapie postępowania.

Jednakże zdaniem SKO, wydając decyzję określającą należało ograniczyć się do tych miesięcy, za które zobowiązanie do uiszczenia opłaty już powstało. Decyzją należy więc objąć okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 maja 2014 r. (5 miesięcy). Ilość osób zamieszkałych ustalono prawidłowo na podstawie uchwały Rady Gminy Nr XXXVIII/282/13 z dnia 28 listopada 2013 r. podjętej na podstawie art. 6k ustawy w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty. Jednakże z art. 6i pkt 1 ustawy wynika, że obowiązek ponoszenia opłaty powstaje na każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Oznacza to, iż nie jest możliwe określenie opłat za odpady za okresy przyszłe, skoro nie można z pewnością ustalić ile osób w niej będzie zamieszkiwać.

W ocenie SKO, prowadząc postępowanie organ pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania (Ordynacji podatkowej), jak również przepisów prawa materialnego (ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach). Jedynym wadą powodującą konieczność uchylenia decyzji i orzeczenia co do istoty przez SKO, było określenie opłat bez okresu, w którym zamieszkiwana była nieruchomość.

5. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący decyzji SKO z dnia 25 sierpnia 2014 r. zarzucił, że jest niezasadna i niesprawiedliwa.

W ocenie Skarżącego, kwota opłaty za wywóz nieczystości jest nieadekwatna. Dotychczas Skarżący regulował kwotę 14 zł co miesiąc za wywóz śmieci, co nie stanowiło aż tak wielkiego obciążenia finansowego. Obecnie obowiązująca kwota uderza w rodziny wielodzietne i w najuboższych, a także stanowi nieuzasadnione źródło dochodu gminy.

6. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

7.1. Skarga jest niezasadna.

7.2. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei z mocy art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Sąd, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, stwierdził, że w tak zakreślonej kognicji decyzja ta nie narusza prawa.

7.3. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uchylająca decyzję Wójta Gminy w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i określająca Skarżącemu wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w D. w kwocie po 78 zł obowiązującej za okres od 1 stycznia 2014r. do 31 maja 2014 r.

Powyższe decyzje zostały wydane na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Przede wszystkim wskazać należy, iż ustawa ta w brzmieniu nadanym przepisami ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 897), obowiązującym od 1 stycznia 2012 r., wywoływała wątpliwości w zakresie zgodności z normami Konstytucji niektórych jej uregulowań.

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. K 17/12 Trybunał Konstytucyjny orzekł m.in. w punkcie 3 i 4 sentencji, że: art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach są zgodne z art. 2 Konstytucji RP; art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 3 powołanej ustawy są zgodne z art. 2 Konstytucji RP.

7.4. Nie ulega wątpliwości, że gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - zgodnie z treścią art. 6c ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych – art. 6m ust.1 tej ustawy. Z kolei przepis art. 6n ust. 1 ustawy stanowi, że rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji.

Kluczowym w sprawie jest natomiast art. 6o) ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, stanowiący, że w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Treść powyższej normy nie nasuwa wątpliwości, gdyż jej hipoteza zakłada, że w przypadku, gdy deklaracja właściciela nieruchomości przewidziana w art. 6m ustawy w ogóle nie została złożona, wtedy wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje decyzję administracyjną o wysokości opłaty.

Jak wskazano wyżej, to na właścicielu nieruchomości spoczywa obowiązek złożenia do właściwego organu deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Rada Gminy w Damnicy Uchwałą nr XXXVIII/283/13 z dnia 28 listopada 2013 r. określiła stosowny wzór deklaracji na 2014 r oraz termin złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi do dnia 10 stycznia 2014 r.

W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że Skarżący pomimo przewidzianego przepisami prawa wymogu do złożenia deklaracji, nie dopełnił tego obowiązku w wyznaczonym terminie.

Ponadto, jak wynika z akt sprawy, w dniu 27 lutego 2014 r. organ I instancji skierował do Skarżącego wezwanie do złożenia deklaracji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, lecz Skarżący pomimo otrzymanego wezwania nie wypełnił tego obowiązku.

7.5. Należy wskazać, że definicja "właściciela nieruchomości" wynika z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zgodnie z którym przez właścicieli nieruchomości - rozumie się także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością.

Podnieść należy, że w przywołanym wyżej przepisie określono szeroki krąg podmiotów, które są (mogą być) adresatami obowiązków nałożonych przepisami ustawy. Powyższe podyktowane jest potrzebą zapewnienia prawidłowej i powszechnej realizacji celów i funkcji ustawy, wskazanych już w samej nazwie. Utrzymywanie czystości i porządku wymaga dokonywania czynności faktycznych i prawnych przez gminy i ich związki oraz wszystkie podmioty władające nieruchomościami.

Sąd podkreśla, że Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wspomnianego na wstępie wyroku z dnia 28 listopada 2013 r. stwierdził, że art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach są zgodne z zasadą poprawnej legislacji. Zdaniem Trybunału, z przepisów tych jednoznacznie wynika, że podmiotami zobowiązanymi do ponoszenia opłaty oraz do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są w pierwszej kolejności właściciele nieruchomości, przez których rozumie się także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomość w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością (zob. też wyrok TK z 5 listopada 1997 r., sygn. K 22/97, OTK ZU nr 3-4/1997, poz. 41). Trybunał potwierdził, że w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach prawodawca przyjął szerszą definicję właściciela niż wynika to z art. 140 i n. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: kodeks cywilny). Zarazem jednak prawodawca odwołał się do zastanych pojęć prawa administracyjnego i cywilnego w szczególności takich jak: współwłasność (art. 195 i n. kodeksu cywilnego), prawo użytkowania (art. 252 i n. kodeksu cywilnego), użytkowanie wieczyste (art. 232 i n. kodeksu cywilnego), posiadanie samoistne, jak i zależne (art. 336 kodeksu cywilnego).

Pojęcie władania nieruchomością oznacza posiadanie nieruchomości. Dlatego też osobą władającą nieruchomością jest zarówno posiadacz samoistny nieruchomości, jak i posiadacz zależny (użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą). Do kategorii osób władających nieruchomością należy zaliczyć również dzierżyciela, ponieważ osoba ta faktycznie włada rzeczą "za kogo innego" (art. 338 k.c.).

W ocenie Sądu, w świetle powyższego, Skarżący jako właściciel przedmiotowej nieruchomości jest bezsprzecznie podmiotem władającym nieruchomością.

Skoro więc Skarżący nie złożył deklaracji, a jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy, to w pełni uzasadnionym było wydanie decyzji określającej wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Zdaniem Sądu, zasadnie SKO uznało, że sposób dokonania ustalania wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mieści się w granicach wynikających z treści art. 6o ww. ustawy, ponieważ organ I instancji posłużył się danymi uzyskanymi z ewidencji ludności. Na podstawie tych danych organ ustalił, że na nieruchomości, której Skarżący jest właścicielem zameldowanych jest 6 osób, które tworzą wspólne gospodarstwo domowe. Ustalenia te nie były kwestionowane przez stronę skarżącą.

Organ określił opłatę miesięczną za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 78 zł, gdyż zgodnie z uchwałą Rady Gminy Nr XXXVIII/282/13 z dnia 28 listopada 2013 r. w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i stawek tej opłaty, opłatę ustala się od gospodarstwa domowego, natomiast zgodnie z § 2 ust 1 pkt 6 opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi w gospodarstwie 6 – osobowym lub większym wynosi 78 złotych.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd, prezentowany w orzecznictwie i doktrynie, że organ wydając decyzję określającą powinien ograniczyć się do tych miesięcy, za które zobowiązanie do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi już powstało.

Argumentem przemawiającym za takim stanowiskiem jest przede wszystkim brak możliwości zmiany decyzji, w przypadku gdy po jej wydaniu nastąpi zmiana okoliczności faktycznych rzutujących na wysokość opłaty, gdy właściciel nieruchomości nie składa deklaracji. W obrocie prawnym pozostałaby bowiem decyzja określająca wadliwą kwotę opłaty, która ze względu na swą ostateczność powinna być zmieniona; nie sposób jednak wskazać na prawidłowy tryb, który umożliwiałby zmianę lub uchylenie takiej decyzji (por. R. Dowgier: Decyzja określająca wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - aspekty proceduralne, Przegląd podatków lokalnych i finansów samorządowych, styczeń 2014, s. 20, a także wyroki WSA z 26 lutego 2014 r., I SA/Bk 630/13; z 5 marca 2014 r., I SA/Bk 603/13, czy też z 17 kwietnia 2014 r., I SA/Sz 1496/13; dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ - dalej: CBOSA).

W związku z powyższym SKO zasadnie uchyliło decyzję organu I instancji i określiło wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w D. w kwocie po 78 zł obowiązującej za okres od 1 stycznia 2014r. do 31 maja 2014 r.

7.6. Wskazać należy, że zarzuty skargi koncentrują się głównie wokół wysokości opłaty za wywóz nieczystości, jednakże w związku z treścią wyżej powołanej uchwały, ustalona wysokość opłaty jest prawidłowa.

Należy zaakcentować, że zgodnie z treścią art. 84 Konstytucji RP, każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak wyjaśnił Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 listopada 2013r., jest świadczeniem pieniężnym, przymusowym, bezzwrotnym, jednostronnym, publicznoprawnym, odpłatnym i mającym realizować różne cele wynikające z przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Dlatego obowiązkiem Skarżącego, jako właściciela - w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy - zamieszkanej przez niego nieruchomości, jest uiszczanie należnej opłaty.

Jeśli Skarżący nie złożył deklaracji, to obowiązkiem organu było określenie wysokości tej opłaty w drodze decyzji.

Natomiast nie znajduje uzasadnienia w świetle powołanych przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz uchwały Rady Gminy Nr XXXVIII/282/13 z dnia 28 listopada 2013 r. wskazana przez Skarżącego możliwość wywozu śmieci z uwzględnieniem opłaty ze stawką wynikającą z poprzedniej umowy o wywóz nieczystości, względnie zawarcie umowy na wywóz śmieci we własnym zakresie.

7.7. Podsumowując, z uwagi na stosowaną na obszarze Gminy metodę ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego w zależności o liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomości, ustalenie Skarżącemu w drodze decyzji, w związku z niezłożeniem stosownej deklaracji, wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na podstawie danych z ewidencji ludności, jest zgodne z obowiązującymi przepisami.

7.8. Z tych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, oddalił skargę.

O wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 i 3 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ).