Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1132/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 28 września 2011 r., skarżący M. K. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Ze złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przez niego na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 15 listopada 2011 r. dodatkowego oświadczenia i dokumentów źródłowych (odpisów: zaświadczenia z urzędu skarbowego o wysokości dochodu wnioskodawcy za 2010 r. oraz informacji PIT-11 za okres od 1 lipca do 30 września 2010 r., decyzji z 1 lipca 2008 r. w przedmiocie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej, wniosku o nakazanie wnioskodawcy wyjawienia majątku z 28 lutego 2011 r. i wykazu majątku z 14 czerwca 2011 r., tytułów wykonawczych z 13 października 2010 r., wezwań do zapłaty, potwierdzeń sald rachunków wnioskodawcy, informacji PIT-11 i zeznania PIT-37 za 2010 r. konkubiny wnioskodawcy, zaświadczenia od jej pracodawcy z 23 listopada 2011 r. o wysokości zarobków i raportu z kartoteki płacowej, oświadczenia konkubiny wnioskodawcy z 24 listopada 2011 r. i wyciągów z jej rachunku bankowego) wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z konkubiną, z którą mają na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Wnioskodawca uzyskuje dochody z prac dorywczych, których wysokość określił na kwotę 500 zł miesięcznie, zaś jego konkubina otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 996,84 zł netto – po uwzględnieniu potrąceń komorniczych i pobieranej przez pracodawcę składki tytułem ubezpieczenia. Wskazać przy tym należy, że wynagrodzenie konkubiny wnioskodawcy przekazywane jest na jej rachunek bankowy, z którego prowadzona jest egzekucja komornicza. Z tego tytułu w październiku br. bank przekazał na konto komornika sądowego kwotę 466,84 zł, zaś we wrześniu br. kwotę 966,84 zł. Wnioskodawca i jego konkubina nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych, nie są też właścicielami nieruchomości, zamieszkując razem z dziećmi w mieszkaniu matki wnioskodawcy. Wnioskodawca posiada zaległości podatkowe objęte tytułami wykonawczymi z dnia 13 października 2010 r. wystawionymi na łączną kwotę (należności głównych z odsetkami) 90.174,30 zł. Nadto posiada wymagalne zobowiązania cywilnoprawne z tytułu kredytów zaciągniętych w związku z prowadzoną wcześniej działalnością gospodarczą (wyrejestrowaną z dniem 30 czerwca 2008 r.), których, jak wskazał w uzasadnieniu wniosku, obecnie nie spłaca. Wnioskodawca określił swoje zadłużenie z tego tytułu na kwotę około 200.000 zł. W ramach prowadzonych względem wnioskodawcy postępowań egzekucyjnych dokonano zajęcia wierzytelności z jego rachunków bankowych. Ponadto, jak wskazała konkubina wnioskodawcy w oświadczeniu z dnia 24 listopada 2011 r., obciążające jej rachunek bankowy zajęcie komornicze także spowodowane jest długami wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Za taką oceną przemawia wysokość dochodów, pozostająca do dyspozycji wnioskodawcy i jego konkubiny, w stosunku do wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w szczególności wpisu sądowego od skargi. Nie bez znaczenia dla oceny sytuacji finansowej wnioskodawcy jest też okoliczność, że ani on ani jego konkubina nie posiadają żadnego majątku (w tym oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych), oraz to, że względem obojga prowadzone są postępowania egzekucyjne.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.