Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 50/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 7, art. 10, art. 5, art. 16, art. 14, art. 23
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 149, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant : Katarzyna Leśniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r. sprawy ze skargi S. – M. S. M. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy O. do rozpoznania wniosku skarżącego Stowarzyszenia z dnia 2 stycznia 2013 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi zobowiązanemu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy O. w rozpoznaniu wniosku skarżącego Stowarzyszenia nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. odstępuje od wymierzenia Wójtowi Gminy O. grzywny; IV. odrzuca skargę w stosunku do Wójta Gminy O. oraz z-cy Wójta Gminy O. T. J.- G. w zakresie ukarania grzywną na podstawie art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U Nr 112 , poz. 1198 ze zm.); V. zasądza od Wójta Gminy O. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy O. w sprawie wszczętej wnioskiem Prezesa Zarządu [...], zwanego dalej skarżącym, z dnia 02.01.2013 r., którym powołując się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwrócił się on do Wójta Gminy O. z wnioskiem o udostępnienie do wglądu i sporządzenia fotokopii umów sprzedaży działek nr: od [...] kolejno do [...] w S. Skarżący wnosił o niewysyłanie, ani przedkładanie kopii umów, lecz udostępnienie ich do wglądu w oryginale w ich pełnym brzmieniu.

W odpowiedzi, pismem z dnia 10.01.2013 r., Zastępca Wójta Gminy O. – T.J.-G. poinformowała wnioskodawcę, że umowy sprzedaży, których udostępnienia żąda wnioskodawca, zawierają dane osobowe podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.). W tej sytuacji nie ma możliwości ich udostępnienia z uwagi na występowanie w ich treści danych osobowych podlegających ochronie. Istnieje natomiast możliwość ich udostępnienia w postaci kopii z wyłączeniem danych chronionych. W związku z tym zwrócono się do wnioskodawcy o wskazanie sposobu udostępnienia "wyżej opisanej formy dokumentów".

W odpowiedzi na powyższe pismo Prezes skarżącego Stowarzyszenia pismem z dnia 28.01.2013 r., powołując się na piśmiennictwo i orzecznictwo w sprawie ewentualnego konfliktu między ustawą o dostępie do informacji publicznej a ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych podał, że wykładnia przepisów mających zastosowanie w sprawie nie może już budzić najmniejszych wątpliwości.

Wskazał, że w tym konkretnym wypadku chodzi o dane osobowe kupca (znanego Urzędowi Gminy O. dewelopera) gminnej nieruchomości, zakupionej w celach komercyjnych, zawarte jednocześnie w rejestrze przedsiębiorców i w rejestrze ksiąg wieczystych, które są rejestrami publicznymi, a więc jawnymi. Przedmiotem umowy sprzedaży, do której wnioskodawca chce uzyskać wgląd, jest nieruchomość gminna, która została zbyta na podstawie przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych. Żaden z tych elementów nie podlega ochronie danych osobowych osób fizycznych w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych.

Ponadto osoba, która w tej transakcji reprezentowała Gminę O., występowała w charakterze osoby pełniącej funkcję publiczną, która również nie podlega ochronie danych osobowych osób fizycznych w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych.

Powołując się na powyższe wnioskodawca podał, że oczekuje bezzwłocznej zgody na wgląd do przedmiotowej umowy i zgody na wykonanie fotokopii, zgodnie z wnioskiem z dnia 02.01.2013 r., przy czym dodatkowo sprecyzował, że wnioskowana informacja publiczna dotyczy głównie pełnych danych stron umowy, przedmiotu umowy i warunków umowy.

W odpowiedzi na powyższe pismo Wójt Gminy O. w piśmie z dnia 01.02.2013 r. podał, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie organu z dnia 10.01.2013.

W tej sytuacji [...] w S., dalej skarżący, złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na odmowę i bezczynność Wójta Gminy O. w sprawie udzielenia informacji publicznej, podnosząc zarzut naruszenia art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 i 2 i art. 3 ust. pkt 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 "nr 1c i nr 4a", a także art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). przez odmowę i bezczynność w sprawie wniosku z dnia 02.01.2013 r. o udzielenie informacji publicznej.

Powołując się na powyższe wniosło o:

1) zobowiązanie Wójta Gminy O. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi,

2) wymierzenie J. K., pełniącemu funkcję Wójta Gminy O. oraz T. J.-G., pełniącej funkcję zastępcy Wójta Gminy O., kary przewidzianej w art. 23 w/w ustawy,

3) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania przez Wójta Gminy O. na rzecz skarżącego.

W uzasadnieniu skarżący podał, że pismem z dnia 02.01.2013 r. wystąpił do Wójta Gminy O. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w formie przedłożenia do wglądu i do wykonania fotokopii umowy sprzedaży gruntów gminnych deweloperowi. W odpowiedzi pismem z dnia 10.01.2013 r. Zastępca Wójta Gminy O. – T.J.-G. odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji publicznej twierdząc, że przedmiotowa umowa zawiera dane osobowe podlegające ustawowej ochronie. Pismem z dnia 28.01.2013 r. skarżący poinformował Zastępcę Wójta Gminy O., że przedmiotem umowy sprzedaży, do której chce uzyskać wgląd, jest nieruchomość gminna, która została zbyta na podstawie przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych. Żaden z tych elementów nie podlega ochronie danych osobowych osób fizycznych w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych. Ponadto osoba, która w tej transakcji reprezentowała Gminę O., występowała w charakterze osoby pełniącej funkcję publiczną, która również nie podlega ochronie danych osobowych osób fizycznych w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych. Ponadto skarżący podniósł, że zawnioskowana informacja publiczna dotyczy głównie pełnych danych stron umowy, przedmiotu umowy i warunków umowy. Mimo tych wyjaśnień i ponownego żądania udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, Wójt Gminy O. pismem z dnia 01.02.2013 r. odmówił udzielenia żądnej informacji.

Skarżący podniósł, że odmowa udostępnienia wnioskowanych informacji i bezczynność z zakresie udostępnienia do wglądu przedmiotowego dokumentu jest bezzasadna i narusza przepisy art. 2 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 "nr 1c i nr 4a", a także art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001r. (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).

Skarżący podał, że bardzo istotnym jest tu podejrzenie, że jedyną przyczyną takiego działania organu może być obawa przed ujawnieniem takich treści, które wskazywać będą na sprzeczne z prawem działanie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, czyli Wójta Gminy O.

W tych okolicznościach sprawy skarga jest zasadna.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O. wniósł o:

1) odrzucenie skargi złożonej w imieniu mieszkańców S.,

2) oddalenie skargi skarżącego Stowarzyszenia,

3) zasądzenia od każdego ze skarżących na rzecz strony przeciwnej kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu podał, że skarżący - Stowarzyszenie oraz mieszkańcy - wnieśli skargę na odmowę udostępnienia przez Wójta Gminy O. informacji publicznej.

Organ podniósł, że mieszkańcy S. nie żądali żadnej informacji w związku z czym skarga w tym zakresie powinna zostać odrzucona. Nie posiadają oni legitymacji czynnej do złożenia skargi, skoro nie wnosili o udzielenie informacji publicznej. Nie doszło zatem do odmowy udzielenia informacji publicznej względem mieszkańców.

Natomiast skarga Stowarzyszenia powinna zostać oddalona bowiem żądane informacje nie mogą być ujawnione ze względu na ochronę danych osobowych. W akcie notarialnym znajdują się bowiem dane osobowe osób reprezentujących stronę umowy zawartej z Gminą. Te dane niewątpliwie podlegają ochronie, gdyż stanowią dane osobowe osób fizycznych, wobec czego nie ma możliwości, by ujawniać dane tych osób.

Organ podniósł, że wcale nie odmawiał dostępu do żądanych umów, czym przekonuje pismo z dnia 10.01.2013 r, w którym organ wskazał, że istnieje możliwość udostępnienia umów do wglądu, zgodnie z żądaniem skarżącego zawartym w piśmie z dnia 02.01.2013 r. Skarżący jednak wyraźnie podał, że oczekuje nie kopii, nie wysyłania umów, ale udostępnienia ich w oryginale. W piśmie z 10.01.2013 r. organ wyjaśnił, że nie może ich przedstawić w oryginale ze względu na dane osobowe, ale może przedstawić je do wglądu, łącznie z dostarczeniem kopii. Na żądanie, by skarżący doprecyzował sposób przedstawienia umów, skarżący nie udzielił odpowiedzi z czego wynika, że skarżącemu wcale nie zależy na informacji publicznej, ale na danych osobowych. W odmiennym przypadku zapoznałby się z umową, jaka była gotowa do przedstawienia. W tej sytuacji nie ma mowy o bezczynności po stronie Wójta Gminy lub jego Zastępcy.

Nie ma też mowy, w ocenie organu, o odmowie udzielenia informacji publicznej z uwagi na to, że organ nie wydawał decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udzielenia skarżącemu informacji publicznej. Nie istnieje w obrocie prawnym decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Organ jedynie przekazał pismo wskazujące, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. W tej sytuacji treść skargi, w której zarzuca się organowi odmowę udzielenia informacji publicznej, jest błędna. Nie doszło bowiem do zarzucanej w skardze odmowy udzielenia informacji publicznej.

Organ zarzucił, że z uzasadnienia skargi nie wynika, z jakich przyczyn odmowa udzielenia odpowiedzi na postawione żądanie miałaby naruszać ustawę o dostępie do informacji publicznej. Twierdzenie, że zostało to uczynione dla ukrycia informacji dotyczących sprzecznego z prawem działania Wójta jest niezgodne z prawdą i stanowi naruszenie jego dóbr osobistych. Skarga nie zawiera żadnych dowodów na takie gołosłowne pomówienia, a załączony do niej artykuł internetowy nie dotyczy przedmiotu skargi, co w ocenie organu wskazuje na umyślne i zamierzone wprowadzanie Sądu w błąd.

Organ ponadto podniósł, że skarżący nie wskazuje w treści skargi przedmiotu żądania w sposób precyzyjny. Wnosi bowiem o zobowiązanie do przedstawienia żądanej informacji publicznej. Nie wiadomo jednak, co jest przedmiotem żądania skargi, jaka konkretnie informacja - czy umowa, którą organ chciał przedstawić skarżącemu do wglądu, czy też inne informacje, a jeśli tak, to jakie. W tej sytuacji skarga ze względu na brak precyzji nie może zdaniem organu być uwzględniona.

W ocenie organu, w świetle oczywistego w swej treści pisma organu, z którego wynika, że gotowy jest on przedstawić do wglądu umowę, stanowisko skarżącego jest chybione, a z intencji skargi wyraźnie wynika, że celem skarżącego jest uzyskanie danych osobowych osoby fizycznej, a nie zapoznanie się z umową, o którą rzekomo skarżącemu chodziło.

W toku postępowania skarżący złożył pismo procesowe, w którym podtrzymał żądanie skargi i wniósł o oddalenie wniosków organu.

Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku organu o odrzucenie skargi mieszkańców S. skarżący wyjaśnił, że mieszkańcy S. żądali udostępnienia informacji publicznej poprzez skarżące Stowarzyszenie, które występuje jako statutowa reprezentacja tychże mieszkańców.

Skarżący wyjaśnił, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, a nie na odmowę udzielenia informacji publicznej w związku z czym zawarte w odpowiedzi na skargę rozważania organu na temat braku decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej są bezprzedmiotowe.

Bezczynność organu w niniejszej sprawie polega na nieudostępnieniu skarżącemu żądanej informacji publicznej, mimo wyraźnego wskazania organowi przez skarżącego na fakt, że argumenty organu na nieudostępnienie tej informacji są nietrafne. Wskazał, że w piśmie z dnia 28.01.2013 r. skarżący powołał obszerne orzecznictwo w tej sprawie, na co organ odpowiedział jedynie, że podtrzymuje swoje stanowisko, bez żadnego uzasadnienia i bez odniesienia się do tego orzecznictwa.

Twierdzenia organu, jakoby skarga naruszała dobra osobiste Wójta i była pomówieniem, jest zdaniem skarżącego bezpodstawne. Skarga zawiera bowiem sformułowanie, że istnieje podejrzenie możliwości obawy ujawnienia żądaną informacją takich treści, które będą wskazywać na sprzeczne z prawem postępowanie Wójta, czyli w tym wypadku, na możliwość niezgodnego z prawem zbycia składnika majątku gminnego.

Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu, że w tym postępowaniu Stowarzyszenie jest zobowiązane do wskazania w skardze dowodów na w/w podejrzenie z tego względu, że przedmiotem tego postępowania jest kwestia, czy żądana informacja jest informacją publiczną, a nie kwestia, czy zbycie składnika majątku gminy odbyło się niezgodnie z prawem.

Bezpodstawne jest również w ocenie skarżącego twierdzenie organu, że załączona do skargi informacja prasowa ma rzekomo wskazywać na umyślne i zamierzone wprowadzanie Sądu w błąd. Skarżący podał, że przedłożona wraz ze skargą informacja prasowa ma na celu wskazanie Sądowi, na ile wiarygodna jest osoba, która podpisała odpowiedź na skargę i na związaną z tym konieczność -dokładnego zweryfikowania przez Sąd każdego słowa zawartego w odpowiedzi na skargę.

W ocenie skarżącego, złożony przez niego w sprawie wniosek o udzielenie informacji publicznej jest precyzyjny i dotyczy tylko jednego dokumentu - umowy sprzedaży wskazanych gruntów gminnych, ze wszystkimi danymi i warunkami, które ta umowa zawiera.

W świetle zawartego w odpowiedzi na skargę stanowiska organu, że jest on gotowy przedstawić do wglądu żądaną umowę skarżący zarzucił, że nie jest to prawdą, bowiem organ był gotowy jedynie przedstawić tę umowę z utajnieniem podstawowych danych tej umowy, które zdaniem organu nie stanowią informacji publicznej, co wynika z pisma organu z dnia 10.01.2013 r., podczas gdy wniosek skarżącego o udzielenie formacji publicznej wyraźnie i precyzyjnie mówi o kompletnej umowie, w jej pełnym brzmieniu. Takie stanowisko skarżącego zostało potwierdzone pismem z dnia 28.01.2013 r.

Skarżący wniósł także o nieuznanie za zasadne zgłoszonego w odpowiedzi na skargę żądania organu zasądzenia na jego rzecz koszów zastępstwa procesowego z tego względu, że organ kosztów tych nie poniósł, gdyż odpowiedź na skargę jest podpisana przez Wójta Gminy O. i nie wymienia żadnego pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 1 i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu wyłącznie względem legalności rozumianej jako zgodność z prawem materialnym i procesowym. Sąd administracyjny rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy. Nie jest jednak związany podniesionymi w skardze zarzutami, sformułowanymi w niej wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), lecz bada daną sprawę administracyjną w całokształcie jej okoliczności faktycznych i prawnych.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).

Wskazać należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37).

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy O. w sprawie wszczętej wnioskiem Prezesa [...], z dnia 02.01.2013 r., w którym to wniosku, powołując się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej u.d.i.p., zwrócił się on do Wójta Gminy O. z wnioskiem o udostępnienie do wglądu i sporządzenia fotokopii umów sprzedaży działek nr: od [...] kolejno do [...] w S. Skarżący wnosił o niewysyłanie, ani przedkładanie kopii umów, lecz udostępnienie ich do wglądu w oryginale w ich pełnym brzmieniu. W kolejnym piśmie z dnia 28.01.2013 r. skarżący wyjaśnił, że umowa, której udostępnienia się domaga, dotyczy sprzedaży nieruchomości gminnych. Przedmiot ten nie tylko wynika z treści skargi, ale także został w sposób jednoznaczny sprecyzowany w piśmie procesowym skarżącego z dnia 30 czerwca 2013 r. złożonym w toku postępowania.

Za niezasadny w ocenie Sądu uznać należy zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek organu o odrzucenie skargi w części, w jakiej wnoszą ją mieszkańcy S. Zdaniem organu, skargę w niniejszej sprawie złożyli: skarżące Stowarzyszenie oraz mieszkańcy S., chociaż nie wnosili oni o żadną informację. W w/w piśmie z dnia 30 czerwca 2013 r. skarżące Stowarzyszenie wyjaśniło, że mieszkańcy S. żądali udostępnienia informacji publicznej poprzez Stowarzyszenie, które występuje jako statutowa reprezentacja tychże mieszkańców. Dopatrywanie się w tej sytuacji przez organ w skardze Stowarzyszenia dodatkowego podmiotu kwestionującego bezczynność organu, podobnie jak i wniosek organu o odrzucenie skargi w tej części, uznać należy za niezasadny.

Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku organu, organ, którego bezczynności sprawa dotyczy, to jest Wójt Gminy O. pozostaje w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, bezczynny. Nie ulega też wątpliwości, że sprawa niniejsza dotyczy informacji publicznej.

Zważyć należy, że prawo do uzyskiwania informacji zagwarantowane jest w Konstytucji RP. W myśl jej art. 61 ust. 1 prawo to obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne i o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2 tego przepisu). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względów na określone w ustawach: ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Zasady i tryb udzielania informacji publicznej określa powołana wyżej ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, dalej u.d.i.p.

Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną.

Przepis art. 4 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne, albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji konsumentów. Zważyć należy, że zawarty w art. 4 u.d.i.p. katalog podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej jest katalogiem otwartym, o czym świadczy użyte w nim przez ustawodawcę słowo: "w szczególności".

Nie budzi wątpliwości zdaniem Sądu, że wójt gminy jest organem władzy publicznej zobowiązanym w związku z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępnienia informacji o sprawach publicznych.

Omawiana ustawa w art. 6 ust. 1 określa przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu. Obejmuje on m.in. informacje o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, majątku, którym dysponują, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach, archiwach oraz sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, o danych publicznych, w tym treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, stanowiskach w sprawach publicznych zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych, treści innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej. Informacją publiczną jest też informacja o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.).

W wyroku z dnia 18.04.2012 r. sygn. akt II SA/Wa 22/12 (lex nr 1220590) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że: "1. Informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich, i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. 2. Jeśli podmiot realizuje zadania publiczne, to bez względu na zakres tych zadań w stosunku do poszczególnych osób i ewentualnych ograniczeń kompetencyjnych poszczególnych pracowników w tym zakresie, podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej." (por. też: wyrok NSA z dnia 27.03.2012 r. sygn. akt I OSK 155/12, lex nr 1218840, wyrok WSA w Krakowie z dnia 01.03.2011 r. sygn. akt 9/12, lex 1121633).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby jej udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 ustawy).

Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że skarżące Stowarzyszenie wystąpiło do Wójta Gminy O. pismem z dnia 02.01.2013 r. o udostępnienie informacji w trybie tej ustawy. Wniosło o udostępnienie do wglądu i sporządzenia fotokopii umów sprzedaży działek nr: od [...] kolejno do [...] w S. Skarżący wnosił o niewysyłanie, ani przedkładanie kopii umów, lecz udostępnienie ich do wglądu w oryginale w ich pełnym brzmieniu. W kolejnym piśmie z dnia 28.01.2013 r. skarżący wyjaśnił, że umowa, której udostępnienia się domaga, dotyczy sprzedaży nieruchomości gminnych. Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku organu, wniosek organu o udostępnienie informacji publicznej był jednoznaczny i precyzyjny.

W odpowiedzi na powyższe żądanie organ pismem z dnia 10.01.2012 r., podpisanym przez Zastępcę Wójta Gminy O., poinformował wnioskodawcę, że umowy sprzedaży, których udostępnienia domaga się wnioskodawca, zawierają dane osobowe podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) w związku z czym nie ma możliwości ich udostępnienia z uwagi na występowanie w ich treści danych osobowych podlegających ochronie. Istnieje natomiast możliwość ich udostępnienia w postaci kopii z wyłączeniem danych chronionych. W związku z tym zwrócono się do wnioskodawcy w wskazanie sposobu udostępnienia "wyżej opisanej formy dokumentów".

Zauważyć w tym miejscu należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej uprawnia do wglądu do dokumentów urzędowych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Pojęcie tego dokumentu zostało zdefiniowane w art. 6 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym dokumentem urzędowym jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. W orzecznictwie przyjęto, że dokumenty prywatne, jako takie, nie stanowią informacji publicznej (wyrok NSA z dnia 11 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 812/05, publ. nr LEX 236465). Przy tym informacją publiczną są nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej, ale przymiot taki będą posiadać także te, których organ używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Okoliczność dysponowania przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji w trybie ustawy stosownymi dokumentami stanowiącymi informację publiczną powoduje, iż zasadnym jest przyjęcie, że nie udzielając takiej informacji, pozostaje on w bezczynności w załatwieniu wniosku.

W związku z treścią odpowiedzi organu z dnia 10.01.2013 r. na wniosek strony skarżącej z dnia 02.01.2013 r. wszczynający postępowanie w sprawie, w której to odpowiedzi organ informuje, że umowy sprzedaży, których udostępnienia żąda wnioskodawca, zawierają dane osobowe podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), w związku z czym nie ma możliwości ich udostępnienia z uwagi na występowanie w ich treści danych osobowych podlegających ochronie, wskazać należy na treść art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Zgodnie z owym przepisem prawa, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2).

Wskazać należy, że pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (art. 16 ust. 1). W sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej, określonych w art. 5 u.d.i.p., organ winien wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji. (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25.10.2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/12, lex nr 1234521).

W niniejszej sprawie organ rozpatrując wniosek, powołał się wprawdzie na to, że umowy sprzedaży, których udostępnienia domagał się skarżący, zawierają dane osobowe podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, jednak nie wydał w tej sprawie stosownej decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Nie można za decyzję administracyjną w tym przedmiocie uznać w/w pisma organu z dnia 10.01.2013 r. albowiem nie zawiera ono rozstrzygnięcia sprawy, lecz ma charakter informacyjny, co sam organ przyznaje i podnosi w odpowiedzi na skargę. W związku z przedmiotem niniejszej sprawy jakim jest bezczynność organu, poza zakresem kontroli Sądu w tej sprawie pozostaje prawidłowość stanowiska organu zajętego w w/w piśmie z dnia 10.01.2013 r.

Nie można też uznać za uczynienie zadość zgłoszonemu we wniosku skarżącego z dnia 02.01.2013 r. żądaniu udzielenia informacji publicznej zaoferowanie przez organ w piśmie z dnia 10.01.2013 r. udostępnienia żądanych umów w postaci kopii z wyłączeniem danych chronionych. Nie znosi bowiem stanu bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej zaoferowanie przez ten podmiot informacji innej, niż wnioskowana. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, w w/w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy istniały w pełni podstawy do przyjęcia bezczynności Wójta Gminy O. w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego Stowarzyszenia z dnia 2 stycznia 2013 r., w związku z czym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. orzekł jak w pkt I wyroku.

Mając na uwadze fakt, że organ niezwłocznie reagował na wniosek skarżącego Stowarzyszenia Sąd przyjął, że bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa w związku z czym na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. orzekł jak w pkt II wyroku. Jednocześnie Sąd odstąpił od wymierzenia organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Sąd odrzucił skargę w stosunku do Wójta Gminy O. oraz zastępcy Wójta Gminy O. w zakresie ukarania grzywną na podstawie art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej z uwagi na jej niedopuszczalność (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.),

a to w związku z tym, że w sprawie unormowanej w art. 23 u.d.i.p. właściwy jest sąd powszechny.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.