Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2818/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. J. K. wniósł skargę na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, dalej Prezesa KRUS, z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zaświadczenia urzędu skarbowego o kwocie należnego podatku dochodowego od przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za rok 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, oraz 2009 r. W skardze zarzucono naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 32, art. 10, art. 58 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a., w związku z art. 5a ust. 4 i ust. 7 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r., Nr 50, poz. 281 ze zm.)

W odpowiedzi na skargę z dnia 14 września 2011 r. organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 -4a oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

Nie wszystkie sprawy dotyczące relacji o charakterze administracyjnym (publicznoprawnym) zostały poddane przez ustawodawcę kognicji sądów administracyjnych. Istnieją bowiem od tej zasady wyjątki, mające swoje umocowanie w przepisach rangi ustawowej.

Z treści art. 180 § 1 k.p.a. wynika, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy tego kodeksu, ale tylko wówczas, gdy przepisy szczególne dotyczące ubezpieczeń nie ustalają odmiennych zasad postępowania w tych sprawach. Takimi szczególnymi przepisami są regulacje zawarte w ustawie o ubezpieczeniu społecznym rolników, która w art. 36 ust. 3 ustanawia regułę zaskarżania do sądu powszechnego w trybie określonym przepisami ustawy kodeks postępowania cywilnego decyzji podejmowanych przez organ rentowy w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.

W art. 477(8) § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. nr 43, poz. 296 ze zm.) wskazano iż, do właściwości sądów okręgowych należą sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych. Stosownie do treści art. 5 ust. 4 i 6 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, niezłożenie w terminie do 31 maja każdego roku zaświadczenia o wysokości należnego podatku dochodowego od przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za rok ubiegły, powoduje ustanie stosunku ubezpieczenia z ostatnim dniem terminu. Wobec powyższego należy uznać, że rozstrzygnięcie przez organ rentowy o braku podstaw do przywrócenia terminu do dokonania czynności złożenia zaświadczenia o wysokości należnego podatku dochodowego od przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej jako czynność warunkującą podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników stanowi indywidualną sprawę z zakresu ubezpieczeń społecznych.

W świetle art. 36 ust. 3 ww. ustawy, który przewiduje dla spraw związanych ze stwierdzeniem ustania ubezpieczenia tryb kontroli realizowany jest przez sądy powszechne, to również środki zaskarżenia od innych rozstrzygnięć wydawanych przez organ rentowy, w tym skargi na postanowienia Prezesa KRUS o odmowie przywrócenia terminu do złożenia zaświadczenia, należą do właściwości rzeczowej właściwych sądów powszechnych (sądów ubezpieczeń społecznych). (por. wyrok NSA z dn. 10 stycznia 2008 r., sygn. akt: II GSK 318/07) W ocenie Sądu, postanowienie Prezesa KRUS z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o kwocie należnego podatku dochodowego w sprawie ustania ubezpieczenia społecznego rolników zamyka drogę do wydania decyzji merytorycznej i w związku z tym podlega kontroli sądu powszechnego jako rozstrzygnięcie wydane w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych (por. wyrok SN z dnia 9 marca 2006 r., II UZP 1/06, OSNP z 2006 r. nr 13-14, poz. 217). Kontrolę tę sprawuje sąd ubezpieczeń społecznych właściwy rzeczowo ze względu na przedmiot sprawy "głównej", której dotyczy przywrócenie terminu tak więc w sprawie ustania obowiązku ubezpieczenia społecznego rolników, właściwy jest sąd okręgowy - sąd ubezpieczeń społecznych - art. 477(8) § 1 i 2 k.p.c.

Na marginesie wskazać należy, że błędne pouczenie skarżącego o terminie i sposobie zaskarżania postanowienia, jak również pominięcie pełnomocnika skarżącego przy doręczeniu zaskarżonego postanowienia nie wpływa na zmianę właściwości sądu administracyjnego, może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie uchybionego w sposób niezawiniony terminu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.