Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 2/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SAB/Ke 2/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, , , po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku o uchylenie decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Ke 2/09

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2008 r. Z. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Wojewody skargę na "bezczynność Wojewody" polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o uchylenie decyzji z dnia [...] znak: [...] oraz decyzji z dnia [...] znak: [...].

Skarga ta przekazana została przez WSA w Krakowie według właściwości do Wojewody, który z kolei przekazał ją do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego– kierując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach jako właściwego - w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił także, że ostateczna decyzja z dnia [...], o której uchylenie wnosił Z. T., wydana została przez Kierownika Urzędu Rejonowego i dotyczy orzeczenia obowiązku dokonania rozbiórki budynku kuchni letniej, samowolnie wykonanego w roku 1997 na działce nr [...] w Cz., gmina K.

Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 12 marca 2009 r. pełnomocnik skarżącego zobowiązany został do wyjaśnienia, którego organu dotyczy skarga na bezczynność oraz do wyjaśnienia, czy skarżący składał zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność organu, którą zaskarżą.

W odpowiedzi na powyższe w piśmie z dnia 28 kwietnia 2009 r. pełnomocnik wyjaśnił, że skarga na bezczynność dotyczy Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zaś Z. T. nie składał zażalenia do organu wyższego stopnia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany

w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia"

w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, a także z oświadczenia pełnomocnika skarżącego złożonego w dniu 29 kwietnia 2009 r., Z. T. przed wniesieniem skargi do Sądu nie złożył do organu administracji wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został więc spełniony, co czyni skargę niedopuszczalną.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.