Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 466/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. przy udziale ---- sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, na rzecz doradcy podatkowego Z. A. kwotę 240 ,- (dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o kwotę 22% podatku od towarów i usług , tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

W toku prowadzonego przeciwko W. G. postępowania podatkowego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] ustalił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za lata 2001-2003. Powyższa decyzja została doręczona stronie, na jej adres, w sposób zastępczy w dniu 8 września 2006 r.

W dniu 27 września 2006 r. W. G. zgłosiła się do Urzędu Kontroli Skarbowej w S., gdzie została poinformowana o wydaniu i doręczeniu decyzji. Skarżąca nie mogła zapoznać się z aktami sprawy ponieważ zostały przesłane do Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł.. W tym samym dniu złożyła wniosek o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wznowił postępowanie w sprawie.

Pismem z dnia 31 października 2006 r. skarżąca złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Uzasadniając swój wniosek o przywrócenie terminu podniosła, że ostatnią czynnością postępowania, w jakiej brała udział, było zgłoszenie w dniu 10 lipca 2006 r. zastrzeżeń i wyjaśnień do protokołu, przeprowadzonej w toku postępowania, kontroli podatkowej. Po tej dacie musiała pilnie wyjechać z powodu bardzo ważnych spraw rodzinnych tj. najpierw z dzieckiem na zaplanowany i opłacony wyjazd wakacyjny, a następnie do chorej kuzynki zamieszkałej w województwie zachodniopomorskim w miejscowości S.. Poza miejscem zamieszkania przebywała do dnia 27 września 2006 r. Z treścią wydanej w sprawie decyzji mogła zapoznać się dopiero w dniu 24 października 2006 r., kiedy to akta sprawy zostały przesłane do Urzędu Kontroli Skarbowej w S.. Skarżąca wskazała, że przyjęcie przez organ I instancji, iż decyzja wydana w sprawie została jej doręczona w sposób zastępczy nastąpiło z naruszeniem art. 121 ordynacji podatkowej. Wskazała, że wprawdzie art. 146 ordynacji podatkowej nakłada na stronę obowiązek zawiadamiania organu podatkowego o każdej zmianie adresu, jednak organ podatkowy I instancji nie pouczył jej o tym obowiązku. Skarżąca zatem wyjechała nie mając świadomości istnienia tego obowiązku i w związku z tym nie mogła odebrać ww. decyzji.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wyżej wymienionej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]

Następnie postanowieniem również z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie złożone przez W. G. zostało wniesione z uchybieniem terminu i pozostawił je bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że niniejsze postanowienie jest konsekwencją wskazanego wyżej postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Skoro odwołanie zostało złożone po terminie i, mimo wniosku strony, termin do jego złożenia nie został przywrócony, organowi odwoławczemu pozostało jedynie stwierdzić ten fakt i pozostawić odwołanie bez rozpatrzenia stosownie do uregulowania zawartego w art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 ordynacji podatkowej.

W skardze do sądu na to postanowienie W. G. wniosła o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu podtrzymała stanowisko zajęte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jeszcze raz podkreśliła, że nie została pouczona przez organ I instancji o obowiązku zawiadamiania organu o zmianie adresu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna. Organy podatkowe w niniejszej sprawie nie dopuściły się bowiem naruszenia prawa materialnego, czy też przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W niniejszej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia organu podatkowego była kwestia zachowania przez podatniczkę terminu do złożenia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]

Skarżąca kwestionuje prawidłowość doręczenia powyższej decyzji na jej adres domowy, w czasie kiedy przebywała u swojej chorej kuzynki. Twierdzi, że z powyższą decyzją zapoznała się dopiero w dniu 24 października 2006 r., kiedy udostępniono jej akta sprawy w Urzędzie Kontroli Skarbowej w S.. Odwołanie od ww. decyzji, które wysłała pocztą w dniu 31 października 2006 r., zostało zatem, jej zdaniem, złożone w terminie.

Stanowisko skarżącej jest błędne.

Sąd podziela pogląd organu odwoławczego, iż ww. decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej została w sposób skuteczny doręczona już w dniu 8 września 2006 r. Doręczenie to było doręczeniem zastępczym, dokonanym w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Przesyłka z decyzją została przesłana na adres pod którym podatniczka odbierała już wcześniej korespondencję i który sama wskazała jako swój adres zamieszkania (pismo z dnia 10 lipca 2006 r. – k. 22 akt administracyjnych). Aktualność tego adresu została potwierdzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. oraz przez Urząd Miasta S., do których organ I instancji zwrócił się z zapytaniem o aktualne miejsce zamieszkania podatniczki. Ponadto podatniczka nie poinformowała organu podatkowego o czasowej nieobecności w miejscu zamieszkania, mimo że przy pierwszej czynności kontrolnej, została pouczona o obowiązku wskazania osoby, która (m.in. w razie jej nieobecności) będzie reprezentowała jej interesy (pkt. 2 pouczenia o podstawowych prawach i obowiązkach kontrolowanego, zawartego w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli, które doręczono skarżącej w dniu 5 czerwca 2006 r. – k. 2 akt administracyjnych). Doręczenie decyzji organu I instancji było zatem skuteczne. Zastosowanie znalazł bowiem art. 146 § 2 Ordynacji podatkowej, który, w razie zaniedbania przez stronę obowiązku zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu, nakazuje uznać za doręczone pismo przesłane na dotychczasowy adres.

Odwołanie od powyższej decyzji skarżąca złożyła za pośrednictwem poczty dopiero w dniu 31 października 2006 r. Z powyższego wynika zatem, że od prawidłowo doręczonej decyzji organu I instancji strona skarżąca wniosła odwołanie z naruszeniem terminu 14 dni, o którym mowa w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej.

W tej sytuacji Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdził, w oparciu o art. 228 Ordynacji podatkowej, uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Należy podkreślić, że przepis ten ma charakter bezwarunkowy. Uchybienie terminu (niezależnie od swoich rozmiarów) zobowiązuje organ podatkowy do wydania stosownego postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania.

Skarżąca próbowała wprawdzie doprowadzić do rozpoznania odwołania składając równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, jednak wniosek ten nie został przez organ podatkowy uwzględniony. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]

Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie powołanego wyżej art. 228 Ordynacji podatkowej, był zatem zobowiązany do wydania zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 151 ustawy 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm.), oddalił skargę.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu sąd orzekł na podstawie art. 250 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 2 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. nr 212, poz. 2075).

-----------------------

4