Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 410/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt 4 II SA/Wr 1483/2001 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 czerwca 2004 r., sygn. akt 4 II SA/Wr 1483/2001 oddalającego skargę M. K. na decyzję Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 24 maja 2001 r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2004 r., sygn. akt 4 II SA/Wr 1483/2001, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. K. na decyzję Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 24 maja 2001 r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.

Pismem z dnia 20 listopada 2004 r. skarżący złożył "skargę na decyzję 2001-05-24, nr [...] w przedmiocie utraty uprawnień kombatanckich oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 16 czerwca 2004 r." W piśmie tym M. K. wniósł o uchylenie decyzji Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, nadanie biegu skardze i wydanie odpisu wyroku. Skarżący podniósł, że nie został zawiadomiony o terminie rozprawy i nie otrzymał odpisu wyroku.

Pismem z dnia 26 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy wniesione pismo należy traktować jako skargę kasacyjną od wyroku i czy zawarty w tym piśmie wniosek dotyczy doręczenia sentencji wyroku czy też jest to wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W odpowiedzi na powyższe pismo, M. K. pismem z dnia 5 grudnia 2004 r. zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 czerwca 2004 r. i drugim pismem z tej daty wyjaśnił, że pismo z dnia 20 listopada 2004 r. stanowi skargę od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 czerwca 2004 r.

Na wezwanie Sądu z dnia 13 grudnia 2004 r. M. K. uzupełnił wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, składając kolejne pismo (z dnia 2 stycznia 2005 r.), w którym podał powody uchybienia terminu. Do pisma dołączył dokumenty mające poświadczyć przytoczone w piśmie okoliczności.

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że

Sygn. akt II OZ 410/05

skarżący został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy (zawiadomienie doręczono w dniu 11 maja 2004 r. dorosłemu domownikowi), wobec czego złożony w dniu 20 listopada 2004 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wniesiony został po terminie. Z uwagi na brak uprawdopodobnienia we wniosku obiektywnej przyczyny uniemożliwiającej terminowe dokonanie czynności, Sąd wniosek oddalił.

Na powyższe postanowienie Sądu skarżący wniósł pismem z dnia 24 lutego 2005 r. zażalenie. M. K. podniósł, że Sąd błędnie przyjął, iż nie uprawdopodobnił on przyczyny uchybienia, przebywał on bowiem w sanatorium od 15 czerwca 2004 r. do połowy listopada 2004 r. Skarżący podniósł jednocześnie, że zawiadomienie o rozprawie nie zostało mu dostarczone przez syna, który "krótko po otrzymaniu przesyłki wyjechał za granicę i nie było go około jednego roku i zapomniał przekazać mu wiadomości".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie może być uwzględnione. Stosownie do art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism tych należy m.in. zażalenie. Stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie, jak wynika z pisma skarżącego, na którym widnieje pieczątka (k. 35, 36), M. K. jest radcą prawnym. Z powyższej przyczyny wezwanie Sądu dnia 3 marca 2005 r. do uiszczenia opłaty od wniesionego zażalenia należy uznać za bezskuteczne. Biorąc pod uwagę, że od wniesionego w dniu 24 lutego 2005 r. (data stempla pocztowego) zażalenia nie została wniesiona w terminie stosowna opłata, zażalenie należało odrzucić.

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.