Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 145/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lutego 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski ( spr.) Sędziowie NSA Izabela Dobosz Grażyna Danielec Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2004r. sprawy ze skargi C.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [....] z dnia 2 grudnia 2002r. Nr [....] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28.08.2002 r. Wójt Gminy R. , działając na podstawie art. 29 ust. 3 w związku z art. 29 ust. l, pkt l ustawy z dnia 11.10.2001 r. Prawo wodne (Dz. U .Nr 115 poz. 1229 z późn.zm.) nakazał C.K. "przywrócić stosunki wodne na gruncie do stanu poprzedniego poprzez zasypanie wykonanego przez siebie wykopu - stawu w odległości 11 m od studni p. S. w terminie 30 dni licząc od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna". W uzasadnieniu podniesiono, że dnia [....].05. 2002 r. G.S. złożył w Urzędzie Gminy wniosek o podjęcie działań administracyjnych w stosunku do sąsiada C.K., który wykonał wykop ziemny na skutek którego nastąpiło naruszenie stosunków wodnych. Po wezwaniu przez Urząd wnioskodawca przedłożył, ekspertyzę wykonaną przez hydrogeologa R.S. , z której w jednoznaczny sposób wynika, że wykonany przez C.K. wykop ( zbiornik wodny o wymiarach 18 m x 15 m i głębokości 2,10 m) szkodliwie oddziaływuje na studnię G.S.

Podczas rozprawy administracyjnej użytkownicy studni jednoznacznie stwierdzili, że wykonany w kwietniu 2002 r., przez C.K. wykop spowodował obniżenie ciśnienia wody w ich domach, i obniżenie lustra wody. Fakt ten znalazł potwierdzenie w ekspertyzie wykonanej przez hydrogeologa R.S.

Okolicznościom tym zaprzeczył, C.K. twierdząc, że wykop wybudował w celu osuszenia terenu. Motyw ten jest zdaniem organu I instancji nie przekonywujący, bowiem przy uwzględnieniu położenia terenu, przeczy prawu grawitacji ( woda spływa w dół, a nie pod górę). W końcu C.K. , zobowiązał się przedłożyć opinie hydrogeologiczną, którą złożył w dniu [....] .2002 r. Ekspertyza to "opinia hydrogeologiczna w sprawie wpływu stawu wykonanego na działce P. K. na obniżenie lustra wody w studni p. S. wykonaną przez p. K. ", z której wynika, że wykop nie ma wpływu na obniżenie lustra wody w studniach osób korzystających z okolicznych studni.

Zdaniem organu I instancji, cały zebrany w sprawie materiał dowodowy (w tym także ekspertyza R.K. , dostarczona przez C.K. , która potwierdza fakt zakłócenia stosunków wodnych, chociaż wniosek końcowy jest odmienny od tego stwierdzenia) potwierdza zakłócenie stosunków wodnych na gruncie przez wykonany wykop. W tej sytuacji zastosowanie przepisu art. 29 ust. 3 Prawa Wodnego z 2001 r., jest uzasadniony.

Odwołanie C.K. nie zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 2.12.2002 r. (znak:....) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. Kolegium w uzasadnieniu swej decyzji podtrzymało ustalenia organu I instancji i dokonało szerokiej analizy obu złożonych w sprawie ekspertyz. Z szerokiego uzasadnienia decyzji Kolegium, wynika, że dla orzekającego organu bardziej wiarygodna, co do wniosków jest ekspertyza R.S. Akta sprawy potwierdzają, że miejscowość C. nie posiada wodociągu, a jedynym źródłem zaopatrzenia w wodę pitną są lokalne studnie kopane. Faktu tego nie kwestionują obie opinie hydrogeologiczne. C.K. na rozprawie przed Kolegium, przyznał, że wykopany sporny zbiornik przeznaczony ma być do hodowli ryb. Staw rybny, pomijając już kwestię legalności jego wykonania, nie jest dobrem pierwszej potrzeby, a bez wątpienia takim dobrem jest woda pitna. Okoliczności te powodują, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zaskarżoną decyzję za zgodna z prawem.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył C.K. , i wnosząc i uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzucając, co następuje:

1/ wykonany przeze skarżącego wykop-staw nie wpływa na zmiany położenia lustra wody w studni kopanej G.S. Zarówno G.S. jak i L.J. , A.P. , Z.S. ciągle i bez problemów korzystają z wody ze studni G.S. , lustro wody nie obniżyło się "o czym świadczy strumień wypływający z przelewowego otworu studni bez względu na obecność stawu i porę roku",

2/ jedynym powodem protestu G.S. oraz doniesienia do Urzędu Gminy są złe stosunki sąsiedzkie, które istnieją między stronami od lat,

3/ w zakończeniu przyznał, że zakłócenie stosunków wodnych w odniesieniu do wód podziemnych (gruntowych) wywołane wykonanym wykopem-stawem jest "bardzo niewielkie i zasięg tego oddziaływania ogranicza się całkowicie do granic" jego działki i nie wywołuje szkód na gruntach sąsiednich. Stan taki potwierdzony został odpowiednimi pomiarami, obliczeniami i rysunkami w. ekspertyzie hydrogeologa R.K. a uzasadnienie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. jest nie przekonujące, oparte na tendencyjnie wybranych fragmentach obu opinii hydrogeologicznych. Dla uzasadnienia tego stanowiska przedłożył dodatkowe wyjaśnienia hydrogeologa R.K.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270-w skrócie p.o.p.s.a.).

Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo.

Istota sprawy niniejszej sprowadza się do ustalenia, czy dokonana na gruncie skarżącego zmiana stanu wody, szkodliwie wpływa na grunty sąsiednie ( art. 29 ust. 3 Prawa Wodnego z 2001 r.). Orzekające w sprawie organy poczyniły w tym zakresie jednoznaczne ustalenia, że wybudowany przez skarżącego wykop tworzący staw o wymiarach 18 m x 15 m i głębokości 2,10 m, szkodliwie oddziaływuje na studnię zlokalizowaną na sąsiedniej nieruchomości G.S. Ustalenia co do szkodliwego wpływu co dopiero wspomnianego stawu, na sąsiednią nieruchomość oparły organy na opinii hydrologa R.S. W sprawie znalazły się dwie, sprzeczne ze sobą opinie hydrologów, pierwsza wspomnianego R.S. oraz druga R.K. Organy uzasadniły dlaczego swoje ustalenia opierają na wywodach opinii R.S. Zgodnie z art. 80 kpa ocena dowodów jest zastrzeżona dla orzekających w sprawie organów administracji. Kontrola sądowa może więc sprowadzać się tylko do oceny, czy orzekające w sprawie organy tej oceny w świetle zasad logicznego rozumowania, zasad doświadczenia życiowego nie przekroczyły. Przeprowadzona pod tym kątem kontrola sądowa nie stwierdziła, aby orzekające w sprawie organy przekroczyły ramy przyznanej im przez prawo oceny dowodów.

Skarga sprowadza się w zasadzie do polemiki z oceną dowodów dokonaną przez organy, polemika ta mogłaby być uzasadniona tylko w przypadku gdyby wykazała naruszenie przez orzekające organy zasad oceny dowodów. Własna ocena dowodów nie może zastąpić oceny organów, gdyż jak to powiedziano wyżej ocena ta jest zastrzeżona dla organów, a nie dla stron postępowania.

W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz 1270), należało orzec jak w sentencji.