Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 689/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 2 pkt 2, art. 22
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA Beata Krajewska, Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2014 r. sprawy ze skargi M. M. na informację zawartą w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... listopada 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżoną informację; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz M. M. kwotę ... tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Rozpatrując wniosek M. M. (zwanego dalej: skarżącym) z dnia 25 kwietnia 2013 r. o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – Opolski Oddział Regionalny pismem z ... listopada 2013 r. Nr ...odmówiła przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 10 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ARiMR zwróciła uwagę, iż planowana do realizacji operacja w ramach przedmiotowego wniosku dotyczy zakupu i montażu linii kremacyjnej do spopielania zwłok, składającej się z pieca, wózka załadowczego oraz maszyny do obróbki popiołu. Organ powołał się na wypowiedź wnioskodawcy z pisma przewodniego do uzupełnienia do wniosku, który to wnioskodawca wskazał, iż obecna inwestycja dotyczy jedynie zakupu wraz z montażem komory, bez konieczności wykonania jakichkolwiek prac budowlanych. Sytuacja ta stanowi wynik umiejscowienia linii do kremacji zwłok w budynku wybudowanym zgodnie z projektem budowlanym, a obecne miejsce przewidziane na linię jest w pełni dostosowane do jej podłączenia. Tym samym nie jest w tym przypadku wymagane uzyskanie jakichkolwiek pozwoleń lub zgłoszenia, gdyż obecna inwestycja nie przewiduje wykonania prac budowlanych, a fakt wprowadzenia do zakładu urządzenia jest objęty dotychczasowym pozwoleniem na budowę. (...) obecna inwestycja nie stanowi nowej inwestycji, lecz jedynie urzeczywistnienie zakresu wykonanej inwestycji na podstawie przedkładanego Państwu pozwolenia na budowę oraz projektu budowlanego - projekt zakłada budowę zakładu wyposażonego w dwie linie do kremacji - dotychczas funkcjonuje jedna (...).

Jak wskazał organ, wyjaśnienia strony potwierdza dokumentacja projektowa, zgodnie z którą w krematorium znajdują się dwa piece krematoryjne zasilane gazem propanowym, w krematorium projektuje się 2 piece ..., zakres dostawy: ...

Organ powołał się na art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i wskazał, że budowa zakładu kremacji wraz z wewnętrznymi instalacjami objęta decyzją pozwolenia na budowę ... z dnia ...11.2009r., zmienioną odpowiednio decyzjami: ... z dnia ...03.2010r. ... z dnia ...04.2011 r., ... z dnia 24.10.2011 r., jednym projektem budowlanym, jednym wykonawstwem robót budowlanych stanowi jednolitą całość i należy ją rozpatrywać jako jedną operację. Jak wskazała Agencja, w wyniku przeprowadzonej kontroli krzyżowej z innymi środkami pomocowymi ustalono, że budowa zakładu kremacji, który stanowi zaplecze dla montażu wnioskowanej linii do kremacji, realizowana była ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego, w oparciu o umowę .... z dnia ...11.2010 r. zawartą z Opolskim Centrum Rozwoju Gospodarki, tytuł projektu: ... W ocenie organu uzyskane środki finansowe w związku z realizowaną inwestycją stanowiły pomoc publiczną. Przepis § 10 ust.1 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego programem Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 193, poz. 883 z późn. zm.), dotyczy operacji jako całości i nie ma możliwości dofinansowania z innych źródeł publicznych tej części operacji, na którą składają się koszty niekwalifikowane. Planowana do zakupu linia objęta jest projektem budowlanym, a w konsekwencji decyzją pozwolenia na budowę. Zakup oraz montaż komory nie jest możliwy bez posiadania spopielarni wraz z wszelkimi instalacjami (w tym gazowej). Bez zrealizowanych w ramach umowy zawartej z Opolskim Centrum Rozwoju Gospodarki robót budowlanych i instalacyjnych, brak jest możliwości funkcjonowania planowanej do zakupu linii kremacyjnej. Tym samym, elementy te stanowią koszty towarzyszące (koszty niekwalifikowane), bez których brak możliwości osiągnięcia celu operacji.

Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższe pismo Agencji, wnosząc o jego uchylenie i uznanie, że przysługuje mu prawo do dofinansowania na podstawie art. 146 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bądź o stwierdzenie, że ocena wniosku o przyznanie pomocy skarżącemu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznana Prezesowi ARiMR. Skarżący podniósł zarzuty naruszenia:

1. art. 7, 77, 80, 86 i 107 kodeksu postępowania administracyjnego na skutek nieprzeprowadzenia przez organ wszechstronnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów oraz okoliczności, w szczególności pod kątem rozważenia przesłanek zawartych w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw"

2. § 10 ust. 1 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a polegające na powierzchownym i wybiórczym rozpatrzeniu wniosku oraz dołączonych do niego dokumentów, dokonaniu oceny wniosku skarżącego z naruszeniem zasady praworządności, a w szczególności oparcie jego na dowolnych i przypadkowych argumentach nieodnoszących się do przedmiotowej sprawy.

W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że budowa zakładu kremacji zwłok była współfinansowana ze środków publicznych w ramach działania "Inwestycje w innowacje w przedsiębiorstwach" w ramach umowy nr ... z dnia ... listopada 2010 r. Umowa ta dotyczyła budowy zakładu kremacji wraz z zakupem jednego pieca kremacyjnego oraz wyposażenia zakładu. W dniu 29 czerwca 2011 r. został złożony wniosek o płatność ostateczną, który został w pełni rozliczony w dniu 2 marca 2012 r., co oznacza, że zostały zrealizowane wszystkie jego elementy oraz wszystkie płatności. Budynek spopielani zwłok zaprojektowany został w taki sposób, aby był możliwy montaż drugiego pieca. Wykonano również wszystkie instalacje elektryczne i gazowe w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Wykonanie wszystkich przyłączy nie oznacza, że zakład musi być wyposażony od razu w urządzenia, które nie są potrzebne na dzień realizacji projektu, gdyż umowa dotycząca budowy spopielani nie zakładała zakupu drugiego pieca. Sam piec nie był również ujęty jako koszt niekwalifikowany.

Jak podał skarżący, w 2013 r. podjął decyzję o dokupieniu pieca kremacyjnego i zwiększeniu w ten sposób ilości kremacji możliwych do wykonania, a następnie złożył wniosek o przyznanie pomocy do ARiMR. Zakup drugiego pieca jest nową inwestycją, na którą nie została przyznana żadna pomoc. Interpretacja ARiMR jakoby było to dokończenie poprzedniego projektu jest w ocenie skarżącego niezgodna z rzeczywistością i odmowa przyznania z tego tytułu pomocy ogranicza bezpodstawnie dostęp do funduszy unijnych przez firmę skarżącego. Uzasadnienie, że budowa obiektu ze środków unijnych, jego częściowe wyposażenie stanowi przeszkodę do dalszych starań o dotację na rzecz innych urządzeń jest błędne. Fakt umiejscowienia określonego urządzenia w pierwotnym projekcie budowlanym nie stanowi przesłanki do twierdzenia, iż obecny zakup był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej. Nieprawdziwe jest założenie, że wskazany w projekcie budowlanym piec stanowi koszt niekwalifikowany w ramach poprzedniego projektu realizowanego w ramach RPO WO 2007-2014.

W piśmie stanowiącym rozpatrzenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ podtrzymał stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu ARiMR z ... kwietnia 2013 r. W odpowiedzi na skargę wniesioną do Sądu pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik skarżącego podniósł dodatkowy zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w związku z art. 2 pkt 8 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez jego niezastosowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

W ocenie organu analiza zgromadzonych w trakcie weryfikacji dokumentów (m.in. wyjaśnień wnioskodawcy) pozwoliła uznać planowaną do realizacji operację za noszącą znamiona finansowanej z udziałem innych środków publicznych. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) stanowi § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na l. 2007-2013. Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia pomoc jest przyznawana na operację, która nie jest finansowana z udziałem innych środków publicznych.

W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie narusza prawo.

Odnosząc się do pierwszego zarzutu skargi Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Jednakże, Sąd dostrzegł w sprawie niniejszej naruszenie art. 21 ust. 2 powyższej ustawy, zgodnie z którym w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (pkt 2 tego przepisu).

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie powyższe ustalenia zostały dokonane z naruszeniem reguł procesowych nakazujących rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Wskazania wymaga, że organ zaniechał zbadania treści umowy nr ... z dnia ... listopada 2010 r. Umowa ta, jak wskazał skarżący, dotyczyła budowy zakładu kremacji wraz z zakupem jednego pieca kremacyjnego oraz wyposażenia zakładu. Wniosek o płatność ostateczną został rozliczony w dniu 2 marca 2012 r., czego organ nie uwzględnił. Jak słusznie argumentuje skarżący, zakup drugiego pieca jest nową inwestycją, na którą nie została przyznana pomoc. W ocenie Sądu uznanie przez ARiMR zakupu drugiego pieca za dokończenie poprzedniego projektu jest bezpodstawne w świetle całego materiału dowodowego, który organ winien być przeanalizować. Organ nie wyjaśnił, czy w ramach przedmiotowego projektu koszt drugiego pieca występował w montażu rzeczowo-finansowym inwestycji. Rację ma zatem skarżący, że organ wybiórczo rozpatrzył wniosek oraz dołączone doń dokumenty.

Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu uznać należy, że organ z naruszeniem art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Z tej przyczyny Sąd nie wypowiadał się odnośnie do naruszenia przepisów Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. oraz Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

Jeśli okaże się, że operacja nie była finansowana z udziałem innych środków publicznych – czego Sąd nie przesądza – organ po zbadaniu wszystkich przesłanek udzielenia pomocy wyda odpowiednie rozstrzygnięcie. Powoływany przez skarżącego art. 146 § 2 p.p.s.a. nie może znaleźć zastosowania w sprawie, ponieważ orzekanie o uprawnieniu na obecnym etapie sprawy jest przedwczesne.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach Sąd orzekł w pkt 2 sentencji na podstawie art. 200 p.p.s.a.