Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 587/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 w zw. z  art. 60
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Beata Machcińska (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Strzałkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Z. D. na uchwałę Rady Miasta Częstochowy z dnia 21 listopada 2013 r. nr 783/XLIV/2013 w przedmiocie stawek opłaty targowej w 2014 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Rada Miasta Częstochowy wydała w dniu 21 listopada 2013 r. uchwałę nr 783/XLIV/2013 w sprawie stawek opłaty targowej w 2014 roku.

Uchwałę powyższą zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Z. D. (dalej: skarżący).

Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 września 2015 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 grudnia 2015 r. wyznaczony został w niniejszej sprawie termin rozprawy na dzień 21 stycznia 2016 r.

W piśmie z dnia 20 stycznia 2016 r., które złożone zostało osobiście w siedzibie Sądu w tym samym dniu, skarżący oświadczył, iż wycofuje skargę.

Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. stawiła się pełnomocnik skarżącego z urzędu oraz pełnomocnik organu. Pełnomocnicy nie wnieśli zastrzeżeń co do pisma skarżącego cofającego skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że skarżący może rozporządzać skargą po jej wniesieniu. Oznacza to, że może on zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi co do zasady wiąże sąd. Ustawa dopuszcza możliwość nieuwzględnienia żądania skarżącego dopiero wówczas, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OSK 776/10, LEX nr 741676; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 358/10, LEX nr 670827). Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym cofnięcie skargi, o jakim mowa w art. 60 P.p.s.a., ze skutkiem określonym w art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy możliwe jest do czasu wydania przez ten sąd orzeczenia, od którego przysługuje skarga kasacyjna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 551/04, LEX nr 187112).

W rozpatrywanej sprawie skarżący w piśmie procesowym z dnia 20 stycznia 2016 r. złożył oświadczenie o wycofaniu skargi.

Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności lub wydany byłby z naruszeniem prawa, stanowiącym podstawę do wznowienia postępowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

w związku z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.