Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1418/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 26 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "M" spółka cywilna M. G. i M. G- S na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc luty 2007r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] listopada 2007 r. strona skarżąca - "M" spółka cywilna M. G. i M. G.-S. - zażądała uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc luty 2007r.

We wniosku skierowanym do tut. Sądu w dniu [...] listopada 2007 r. a także wniosku z dnia [...] maja 2008 r. skierowanym do Dyrektora Izby Celnej przekazanym do tut. Sądu za pismem procesowym z dnia [...] maja 2008 r., strona skarżąca zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie spowoduje wyrządzenie ogromnej szkody, która nie będzie mogła zostać naprawiona. W uzasadnieniu podniesiono, że spółka od wielu miesięcy przynosi jedynie straty, a wspólnicy robią wszystko by ją ocalić i odnoszą na tym polu pewne sukcesy, gdyż w udało się w ostatnim okresie zmniejszyć straty. Wykonanie zaskarżonej decyzji oznaczać zaś będzie dla Spółki konieczność zwolnienia zatrudnionych pracowników i ostateczną likwidację przedsiębiorstwa stanowiącego źródło utrzymania dla wspólników, pracowników i ich rodzin.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o Dostępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze mi., zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje, że po przekazaniu sądowi skargi sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności - w całości lub w części - jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z brzmienia powołanych przepisów wynika, iż sąd może uwzględnić wniosek, gdy zachodzi, co najmniej jedna z wymienionych przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonanie aktu lub czynności.

Należy jednak podkreślić, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa la skarżącym. Jak podnoszono wielokrotnie w orzecznictwie, Sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć, lecz uprawdopodobnienie tego faktu ciąży na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 62/05, postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OZ 190/05, postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, postanowienie z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04).

Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania rudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być -wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, i który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04). Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej i majątkowej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku ograniczyła się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia o możliwości wyrządzenia przez wykonania zaskarżonej decyzji ogromnej szkody i wskazania, że spółka od wielu miesięcy przynosi jedynie straty. Analizując treść wniosku oraz dokumentów: dołączonego do wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. zaświadczenia o stracie na dzień [...] września 2007 r., a także deklaracji PIT-5 za styczeń, luty i marzec 2008 r. dołączonych do wniosku z dnia [...] maja 2008 r. oraz innych dokumentów znajdujących się aktach (złożonych w związku z wystąpieniem o zwolnienie od kosztów sądowych), Sąd doszedł do przekonania, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie znanych Sądowi z urzędu decyzji podatkowych (tzn. obok tej rozpoznawanej w niniejszej sprawie także tych, których dotyczą postępowania toczące się pod sygn. akt 1417/07 i 1515/07) spowoduje wyrządzenie "ogromnej" szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W istocie w powołanym wyżej zaświadczeniu w wskazanym w nim okresie spółka wykazała stratę w kwocie 30.460,86 zł, jednakże już w grudniu 2007 r. wykazano stratę w kwocie jedynie 1.956,67 zł. Nie uszło uwadze Sądu, iż kwoty zobowiązań podatkowych oznaczone w decyzjach podatkowych za miesiące od grudnia 2006 r. do lutego 2007 r. są znaczne. Niemniej jednak należało w tym miejscu wziąć pod rozwagę charakter i rozmiary prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej. Wykazywane miesięcznie przychody to przykładowo: styczeń 2008 r. - 50.664,85 zł, luty 2008 r. - 157.358,37 zł, marzec 2008 r. - 236.858,07 zł. Skoro zatem spółka prowadzi przedsiębiorstwo w takich rozmiarach, to nie powinna oddziaływać nań negatywnie, koniczność wykonania zobowiązań podatkowych w kwotach oznaczonych we wspomnianych decyzjach. W sytuacji zatem, gdy spółce nie grozi realnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - to nie może być zadaniem Sądu niejako łagodzenie skutków doraźnych trudności finansowych.

Podkreślić również należy, iż wykonanie decyzji - związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym - ma charakter odwracalny. Konsekwencją bowiem ewentualnego wzruszenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, będzie zwrot zapłaconego lub wyegzekwowanego podatku.

Podsumowując przytoczone okoliczności - Sąd stwierdził, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody dla spółki i nie podniosła argumentów opartych na konkretnych okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.