Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 679/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 22 ust. 1, par. 25 ust. 4 i  par. 55 pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 15 poz 80
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz  właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kędzielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2012 r. sprawy ze skargi G. B. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] orzeczeniem w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., wydanym na podstawie § 4 pkt 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 151, poz. 1594 z późn. zm.) w sprawie utworzenia komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości oraz § 5 w związku z § 29 i § 30 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80) w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. w sprawie uznania [...] G. B. [...], urodzonego dnia [...] stycznia 1977 r., za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej – kategoria N.

W uzasadnieniu podano, iż wskazanym orzeczeniem TWKL [...] uznała [...] G. B. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kategoria N - z powodu [...]. W odwołaniu wymieniony zarzucił, że w procesie orzeczniczym TWKL pominęła wiele istotnych faktów dotyczących jego stanu zdrowia oraz nie uzasadniła właściwie swojego stanowiska. Do swojego odwołania nie dołączył żadnej dokumentacji medycznej, która stałaby w sprzeczności z ustaleniami dokonanymi przez TWKL.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska podała, że ze zgromadzonej dokumentacji medycznej wynika, że [...] rozpoznano u orzekanego w grudniu 2010 r. Od stycznia do lipca 2011 r. leczony był [...]. Po ocenie efektów leczenia we wrześniu 2011 r. z uwagi na brak [...] zdecydowano o dalszej ścisłej obserwacji [...].

Po przeanalizowaniu całości akt sprawy zespół orzeczniczy RWKL stwierdził, że posiadana dokumentacja orzeczniczo–lekarska jest wystarczająca do podjęcia decyzji orzeczniczych oraz, że TWKL [...] prawidłowo rozpoznała i zakwalifikowała schorzenia występujące u orzekanego. Mając na uwadze krótki czas utrzymania się [...] oraz podawane w piśmiennictwie informacje na temat efektów leczenia pacjentów z [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska stwierdziła, że orzekanego w chwili obecnej z całą pewnością nie można uznać za wyleczonego. Podlega on dalszej ścisłej obserwacji [...] w celu wykluczenia ewentualnego wznowienia procesu.

W myśl obowiązujących przepisów orzeczniczych [rozp. MON z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15 z 02.02.2010 r.)] pacjentów z chorobami [...] należy kwalifikować do § 55 pkt 3, co obliguje do przyznania kategorii N – niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. B. zarzucił orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...], iż zostało ono wydane z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem zapadło w wyniku błędnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, polegającej na bezpodstawnym przyjęciu, że jest on niezdolny do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej, podczas gdy w rzeczywistości zdolność taką nadal posiada.

Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie wydanych orzeczeń i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż z licznych dokumentów wystawionych przez Centrum [...] – Oddział Kliniczny [...] w B. wynika, że stan zdrowia skarżącego jest aktualnie stabilny i wcale nie uniemożliwia mu pracy w dotychczasowym charakterze. Szczególnie istotne jest zaświadczenie sporządzone w dniu [...] lutego 2012 r. oraz "Informacja dla lekarza kierującego/[...]", które stwierdzają, iż pacjent:

• nie wymaga hospitalizacji, lecz jedynie doraźnej opieki w ośrodku [...],

• aktualnie nie potrzeba żadnego leczenia,

• obecnie nie obserwuje się u niego cech czynnej choroby [...],

• po [...] nastąpiła całkowita [...] choroby.

Tymczasem Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] powyższe okoliczności całkowicie zbagatelizowała, mimo że G. B. w tamtym szpitalu leczono i to tamtejsi lekarze – specjaliści byli najbardziej kompetentnymi do oceny jego szans na przezwyciężenie [...]. Odmienna zatem ocena faktycznego stanu zdrowia skarżącego jest bezpodstawna lub co najmniej przedwczesna, gdyż dopiero badania kontrolne, przewidziane na grudzień 2012 r., mogą dać podstawę do właściwych rokowań w przedmiocie przyszłej sytuacji zdrowotnej żołnierza. Do tego natomiast momentu G. B. powinien być traktowany jako osoba wymagająca jedynie ewentualnych zwolnień lekarskich, należnych każdemu pracownikowi mającemu doraźnie tylko kłopoty ze zdrowiem.

Podniesiono też, że w niniejszej sprawie ważny jest także jej aspekt moralny. Skarżący wzorowo wykonywał swoje obowiązki służbowe (łącznie z pobytami na misjach) i wojsko powinno wszechstronnie wspierać go w tak bardzo trudnych chwilach i działaniach zmierzających do utrzymania należytego stanu zdrowia.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] wniosła o jej oddalenie wskazując, iż skarżący nie podważa ustaleń dokonanych przez komisje obu instancji, że w chwili obecnej nadal wymaga on okresowej kontroli [...], a zatem nie może być wydane orzeczenie, iż jest on zdrowy.

Po zakończonym okresie stosownej obserwacji klinicznej [...] i gdy można będzie jednoznacznie stwierdzić, że orzekany jest całkowicie wyleczony i nie zachodzi potrzeba kontroli [...], skarżący będzie mógł ubiegać się, poprzez WKU, o skierowanie do właściwej Wojskowej Komisji Lekarskiej celem ponownego określenia jego zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznając niniejszą skargę badał zatem, czy orzekające w sprawie wojskowe komisje lekarskie nie naruszyły przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego w stopniu mającym mieć wpływ na wynik sprawy, w szczególności zaś, czy w prawidłowy sposób zastosowano rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80). Jednocześnie należy podkreślić, iż sąd administracyjny nie weryfikuje badań lekarskich, nie kontroluje trafności postawionych przez lekarzy diagnoz dotyczących stanu zdrowia skarżącego oraz nie ocenia zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej.

Rozpatrując sprawę pod tym kątem Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone orzeczenie odpowiada bowiem prawu.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.), zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie.

Tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich został uregulowany w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w takich sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80).

W myśl § 22 ust. 1 rozporządzenia, wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 14, w szczególności:

1. odpisu przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego;

2. informacji o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich;

3. historii chorób leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;

4. wyników pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

5. karty badań profilaktycznych i okresowych;

6. książki zdrowia żołnierza zawodowego;

7. informacji zawartej w pisemnym oświadczeniu żołnierza zawodowego;

8. akt postępowania powypadkowego.

Natomiast wskazany § 14 rozporządzenia stanowi, iż podmiot kierujący dołącza do skierowania do wojskowej komisji lekarskiej posiadane dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza zawodowego i mogą mieć znaczenie dla ustalenia związku choroby lub ułomności z zawodową służbą wojskową.

Stosownie zaś do § 25 ust. 4 rozporządzenia, wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badania lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów.

W przedmiotowej sprawie Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] orzekała w oparciu o dokumentacje orzeczniczo–lekarską znajdującą się w aktach sprawy i stwierdziła, że jest ona wystarczająca do podjęcia decyzji orzeczniczych.

W ocenie sądu, orzekając w sprawie Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska nie naruszyła przepisów postępowania, wydane orzeczenie zawiera wyczerpujące uzasadnienie.

Zarzuty skargi dotyczące błędnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, nie są uzasadnione. Skarżący nie kwestionuje ustaleń dokonanych przez komisje lekarskie, że nadal wymaga on okresowej kontroli [...]. W swojej skardze przyznaje, że dopiero badania kontrolne przewidziane na grudzień 2012 r. mogą dać podstawę do właściwych rokowań w przedmiocie jego przyszłej sytuacji zdrowotnej.

W świetle powyższego, przedstawiona w sprawie przez pełnomocnika skarżącego dalsza dokumentacja lekarska dotycząca aktualnego stanu zdrowia G. B. nie podważa ocen dokonanych przez komisje lekarski obu instancji.

Kategoria "N", do której został zaliczony skarżący – trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej znajduje oparcie w powołanym rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2012 r., w jego § 55 pkt 3.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł, jak w wyroku.