Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 129/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Anety R. na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. działającego z upoważnienia Wójta Gminy C. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 stycznia 2007 r. Aneta R. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. o przekazanie sprawy decyzji Kierownika GOPS w C. z dnia [...] 2006 r., nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C. pomimo uchylenia decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. nic do tej pory nie zrobił.

Pismem z dnia 13 lutego 2007 r. Sąd wezwał skarżącą do oświadczenia czy przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2006 r., nr [...] czy decyzja Kierownika GOPS w C. działającego z upoważnienia Wójta Gminy C. z dnia [...] 2006 r., nr [...] czy też innego rodzaju rozstrzygnięcie.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca oświadczyła, iż przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia [...] 2006 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Badanie merytorycznej zasadności skargi winno więc być poprzedzone sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym jej dopuszczalności.

W przypadku kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji. Wprawdzie skarżąca wykorzystała tok instancji to jednak zaskarżenie do Sądu decyzji organu I instancji zamiast rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi ( art. 52 § 1 p.p.s.a.).

Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.