Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 102/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 27 par 1, art. 33, art. 34 par 1 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 25 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2015 roku sprawy ze skargi I. O. i B. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 144 K.p.a. oraz w związku z art. 17 § 1, art. 18. art. 34 § 4 oraz art. 33 pkt 1, 4 i 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 20 listopada 2013 r. w związku z art. 123 ust. 1 ustawy z dnia 11 października 2013r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2013r. poz. 1289), po rozpatrzeniu zażalenia B. O. i I. O. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z dnia [...] znak: [...] o:

-uznaniu za zasadny zarzut wniesiony w oparciu o art. 33 pkt 4 u.p.e.a. dotyczący błędu co do osoby zobowiązanego (nieprawidłowe określenie dłużnika w doręczonych administracyjnych tytułach wykonawczych) w stosunku do[...], [...],

- uznaniu za niezasadny zarzut wniesiony na podstawie art. 33 pkt 1 u.p.e.a. w stosunku do[...], [...], [...], [...].

-uznaniu za niezasadny zarzut wniesiony na podstawie art. 33 pkt 4 u.p.e.a. w stosunku do [...]".

-uznaniu za niezasadny zarzut wniesiony na podstawie art. 33 pkt 10 u.p.e.a. w stosunku do[...],[...]".

utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

W dniu 16 września 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w Ł. wystawił na:

1. Zakład Usługowy "A" I. O., A. N. s.c. tytuły wykonawcze o numerach:

-[...], [...] obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za: marzec 2002 r., marzec i kwiecień 2005 r., marzec, wrzesień i listopad 2006 r., sierpień 2009 r., marzec i kwiecień 2010 r., wrzesień - grudzień 2002 r,, styczeń - grudzień 2003 r., wrzesień - grudzień 2004 r.,

-[...] [...] obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne odpowiednio za marzec 2002 r., wrzesień i listopad 2006 r., sierpień i grudzień 2009 r., marzec 2010 r., maj - grudzień 2002 r., styczeń - grudzień 2003 r.,

- [...] obejmujące należności z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: okres: wrzesień - grudzień 2004 r., kwiecień 2005 r., sierpień, wrzesień i listopad 2006 r., marzec, sierpień i grudzień 2009 r. oraz marzec 2010 r.,

2.Zakład Usługowy "B" I. O., B. O. s.c. tytuły wykonawczego numerach:

-[...], obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za: marzec, kwiecień, wrzesień - grudzień 2010 r., styczeń 2011 r.,

-[...], obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne odpowiednio za okres: wrzesień - grudzień 2010 r, oraz styczeń 2011 r.

-[....], obejmujące należności z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych odpowiednio za okres: wrzesień - grudzień 2010 r. oraz styczeń 2011 r.,

Dyrektor [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. zawiadomieniami z dnia 17 września 2013r. dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, tj. w C S.A. w L. Przedmiotowe zawiadomienia "B" I. O. B. O. s.c, odebrała wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych w dniu 20 września 2013r. Natomiast bank odebrał ww. zawiadomienia w dniu 23 września 2013 r.

W odpowiedzi na powyższe zajęcia, dłużnik zajętej wierzytelności pismem z dnia 23 września 2013r. poinformował że na rachunkach bankowych, których posiadaczem jest "B" I. O., B. O. s.c. brak środków pieniężnych stanowi przeszkodę w realizacji zajęcia egzekucyjnego.

W dniu 27 września 2013r. wspólnicy "B" I. O., B. O. s.c. skierowali do Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w Ł. (odrębnie do każdego z ww. tytułów wykonawczych) pisma zatytułowane "Zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej", w których wnieśli o umorzenie postępowania egzekucyjnego i uchylenie dokonanego zajęcia rachunku bankowego oraz o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia przedmiotowych zarzutów. Zarzucili organowi egzekucyjnemu naruszenie:

-art. 33 pkt u.p.e.a. z uwagi na przedawnienie obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o numerach:[...], [...], od [...] do [...] oraz od [...] do[...]. Ww. tytuły wykonawcze zostały wystawione we wrześniu 2013r., a zatem egzekucja nie może być na ich podstawie prowadzona,

- art. 33 pkt 4 u.p.e.a., poprzez błąd co do osoby zobowiązanego, ponieważ tytuły wykonawcze o numerach: od [...] do[...], od [....] do [...] zostały wystawione na Zakład Usługowy "A" I. O., A. N. s.c., a podmiot taki na obecną chwilę nie funkcjonuje w obrocie i nie figuruje w CEIDG. W związku z powyższym zajęcie rachunku bankowego podmiotowi trzeciemu przez organ egzekucyjny było bezpodstawne. Z kolei naruszenie art. 33 pkt 4 w odniesieniu do tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] polegało na ich wystawieniu na Zakład Usługowy "B" I. O., B. O. s.c., tj. podmiot, który na obecną chwile nie funkcjonuje w obrocie i nie figuruje w CEIDG. Firma spółki cywilnej brzmi "B" I. O., B. O. s.c. - jest to zatem inny podmiot niż określony w tytułach wykonawczych. Również zatem i w tym przypadku zajęcie rachunku bankowego podmiotowi trzeciemu przez organ egzekucyjny było bezpodstawne.

-art. 33 pkt 10 w związku z art. 27 § 2 u.p.e.a., gdyż w tytułach wykonawczych dotyczących należności spółki nieposiadąjacej osobowości prawnej podaje się również imiona i nazwiska oraz adresy wspólników. Tymczasem w przedmiotowych tytułach wykonawczych nie wskazano ustawowo wymaganych danych wspólników. Ponadto tytuł wykonawczy powinien być wystawiony na wspólników, nie na spółkę. Z. kolei wysokość zobowiązania powinna dotyczyć jedynie tych osób, które były wspólnikami w chwili powstania zobowiązania. Pismem z dnia 7 października 2013r. organ egzekucyjny wycofał zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego z dnia 17 września 2013r.

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddziału w Ł. po rozpatrzeniu zarzutów na prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] oraz od [...] do [...]

- uznał za zasadny zarzut wniesiony w oparciu o art. 33 pkt 4 u.p.e.a. dotyczący błędu co do osoby zobowiązanego (nieprawidłowe określenie dłużnika w doręczonych administracyjnych tytułach wykonawczych) w stosunku do [...]";

-uznał za niezasadny zarzut wniesiony na podstawie art. 33 pkt 1 u.p.e.a. w stosunku do[...];

-uznał za niezasadny zarzut wniesiony na podstawie art. 33 pkt 4 u.p.e.a. w stosunku do[...],

-uznał za niezasadny zarzut wniesiony na podstawie art. 33 pkt 10 u.p.e.a. w stosunku do [...],[...]".

Postanowieniem z tej samej daty, tj. [...] Dyrektor [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec "B" I. O., B. O. s.c. na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] oraz od [...] do[...].

W dniu 23 października 2013r. B. i I. O. złożyli zażalenie na ww. postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w Ł. z dnia [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w części uznającej za niezasadne zarzuty wniesione przez Spółkę, umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutów. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu egzekucyjnego w części uznającej za niezasadne zarzuty dotyczące kwestii przedawnienia obowiązku wskazali że, należności objęte tytularni wykonawczymi o numerach: [...], od [...] do [...] oraz od [...] do [...] zostały w okresie od września 2003r. do czerwca 2005r. objęte postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G. W okresie od lipca 2005r. do października 2008r. organ egzekucyjny dokonywał realizacji ww. tytułów wykonawczych, a tym samym zgodnie z art. 24 pkt 5b ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, bieg terminu przedawnienia został przerwany. Wskazali przy tym, iż stosownie do treści przytoczonego przepisu, bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. Natomiast instytucję przerwania biegu terminu przedawnienia ustawodawca przewidział w art. 24 pkt 5c u.p.e.a., zgodnie z którym bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. W ocenie skarżących, należy zatem odróżnić instytucję przerwania biegu terminu przedawnienia od zawieszenia biegu terminu przedawnienia, czego organ nie uczynił. Ponadto zaskarżonemu postanowieniu strona zarzuciła, że organ nie wykazał, że doszło do skutecznego przerwania/zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Skarżący podkreślili, że istota przedawnienia polega na tym, że ze względu na upływ określonego czasu, od momentu wymagalności świadczenia, w którym właściwe organy nie podjęły czynności, w celu jego wyegzekwowania lub czynności te okazały się nieskuteczne, zobowiązanie to wygasa. Zobowiązanie takie przestaje zatem istnieć, a wygaśnięcie zobowiązania pociąga za sobą również skutek w postaci wygaśnięcia odsetek, za zwłokę w jego zapłacie. Skutek taki powstaje z mocy samego prawa po upływie terminu przedawnienia. W związku z powyższym, zdaniem strony, organ, powinien w sposób jasny, rzetelny i wyczerpujący wyjaśnić, czy zobowiązanie uległo przedawnieniu, a jeżeli nie, to dlaczego. Na gruncie przedmiotowej sprawy, w ocenie strony, organ nie wykazał, że dłużnik o podjętych czynnościach został zawiadomiony, a tym samym czy nastąpiła przerwa w biegu terminu przedawnienia. Ponadto zdaniem strony, organ nie wskazał dokładnie i nie udowodnił, w jakich okresach czasu doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia oraz ile ta przerwa trwała. Powołanie w uzasadnieniu orzeczenia jedynie okoliczności, że było prowadzone postępowanie egzekucyjne jest niewystarczające i nie uzasadnia twierdzenia organu, iż doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia. Ponadto skarżący zarzucili, że organ nie wyjaśnił skutków przerwy w biegu terminu, przedawnienia, tj. czy termin biegnie dalej, czy też przedawnienie "rozpoczyna bieg od początku."

Ponadto skarżący podnieśli, że organ za zasadne uznał zarzuty nieprawidłowego określenia podmiotu zobowiązanego do opłacenia należności jako "A" A. N., I. O. s.c., gdyż podmiot taki nie istnieje. Jednocześnie jednak, nie uznał za zasadne zarzutów nieprawidłowego określenia dłużnika dotyczących tytułów wykonawczych wystawionych na Zakład Usługowy "B'" I. O. B. O. s.c. Nie zweryfikował zatem zarzutów z treścią wystawionych tytułów wykonawczych, wskazując, że tytuły wykonawcze wystawione zostały prawidłowo na "B" s.c. I. O., B. O. w sytuacji gdy doręczone skarżącym tytuły wykonawcze zawierały dodatek "Zakład Usługowy". W konsekwencji powstała wątpliwość, czy organ rozpoznając zarzuty, zweryfikował treść tytułów wykonawczych. Jednocześnie skarżący zarzucili, iż organ pierwszej instancji nie odniósł się do brzmienia firmy podmiotu, nie wskazał na jakiej podstawie uważa tytuły wykonawcze za wystawione prawidłowo — mimo rozbieżności w oznaczeniu podmiotu w tytule wykonawczym i podmiotu wnoszącego zarzuty. Skarżący zarzucili, że prawidłowe brzmienie firmy spółki cywilnej to "B" s.c. I. O., B. O. Jest to zatem inny podmiot niż określony w tytule wykonawczym, gdyż prawidłowo oznaczona firma nie zawiera dodatku "Zakład Usługowy". Firma dłużnika winna być oznaczona w sposób jasny i precyzyjny, niebudzący wątpliwości co do faktu, kto jest dłużnikiem. Na poparcie argumentacji dotyczącej powyższej kwestii, strona przywołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11.01.2007 r. sygn. akt GSK 268/06. Skarżący podkreślili zatem, że w przedmiotowej sprawie oznaczenie zobowiązanego przez organ jest nieprawidłowe, niezgodne z rzeczywistym brzmieniem nazwy firmy i wprowadzające w błąd co do podmiotu zobowiązanego. W związku z powyższym, zdaniem skarżących, nie można mówić w analizowanej sprawie, iż "podmiot wpisany w tytule wykonawczym jest tym samym, który jest wpisany do CEIDG."

Zdaniem skarżących zgodnie ze wzorem tytułu wykonawczego, określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wymagane jest: pełne określenie rodzaju podmiotu zobowiązanego, pełna nazwa zobowiązanego i nazwa skrócona. Zaznaczyli również, że to na wierzycielu spoczywa obowiązek prawidłowego ustalenia danych zobowiązanego w celu prawidłowego sporządzenia tytułu wykonawczego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymując zaskarżone postanowienie w mocy wskazał, że w niniejszej sprawie wierzycielem jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w Ł., a organem egzekucyjnym Dyrektor [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. W związku z powyższym, brak było podstaw do wydania odrębnego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela.

W analizowanej sprawie, wspólnicy "B" I. O., B. O. s.c. wnieśli, w stosunku do egzekucji prowadzonej na podstawie poszczególnych tytułów wykonawczych, zarzuty dotyczące naruszenia

-art. 33 pkt 1 u.p.e.a. z uwagi na przedawnienie obowiązku dotyczące tytułów wykonawczych o numerach:[...] , od [...] do [...] oraz od [...] do[...]),

-art. 33 pkt 4 ww. ustawy, poprzez błąd co do osoby zobowiązanego (dotyczy zarówno tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] oraz od [...] do [...] wystawionych na Zakład Usługowy "A" I. O. A. N s.c., jak również tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] wystawionych na Zakład Usługowy "B" I. O., B. O. s.c.

- art. 33 pkt 10 w związku z art. 27 § 2 u.p.e.a. dotyczący wszystkich ww. tytułów wykonawczych, tj. o numerach: od [...] do [...] oraz od [...] do [...]

Dyrektor [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. za uzasadniony uznał jedynie zarzut błędu co do osoby zobowiązanego - w odniesieniu do tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] oraz od [...] do [...] (wystawionych na Zakład Usługowy "A" 1. O., A. N. s.c.), natomiast za nieuzasadnione uznał pozostałe zarzuty. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyli B. i I. O., którzy byli już wówczas byłymi wspólnikami "B" I. O., B. O. s.c. Jak wynika bowiem z akt sprawy, rozwiązanie ww. spółki cywilnej nastąpiło w dniu 30 września 2013 r. Niemniej jednak rozwiązanie spółki cywilnej w trakcie trwającego postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne nie skutkuje utratą przez byłych wspólników statusu strony, w rozumieniu art. 28 K.p.a.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia obowiązku oraz błędu co do osoby zobowiązanego organ odwoławczy podkreślił, że postanowienie w sprawie zarzutów wniesionych na podstawie art. 33 pkt 1-5 u.p.e.a. wydane przez organ egzekucyjny, tj. Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który wydając rozstrzygnięcie, jednocześnie wypowiada się jako wierzyciel, jest dla organu odwoławczego wiążące. Dyrektor Izby Skarbowej - na etapie postępowania zażaleniowego na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie zarzutów zobowiązanego złożonych w oparciu o wskazane powyżej podstawy prawne - nie ma możliwości merytorycznej oceny zasadności stanowiska wierzyciela w nim wyrażonego. Tym samym argumentacja skarżących dotycząca przedawnienia obowiązku oraz błędu co do osoby zobowiązanego nie mogła podlegać merytorycznej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. W konsekwencji, zarzut przedawnienia obowiązków objętych ww. tytułami wykonawczymi oraz błędu co do osoby zobowiązanego w odniesieniu do tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] organ uznał za nieuzasadniony.

Z uwagi natomiast na uznanie przez Dyrektora [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. za uzasadniony zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego w odniesieniu do tytułów wykonawczych o wskazanych powyżej numerach wystawionych na Zakład Usługowy "A" I. O., A. N. s.c., organ egzekucyjny wydał w dniu [...] postanowienie, którym umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec "A" I. O., B. O. s.c. Co do zasady zatem, stwierdzenie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o wskazanych numerach powinno nastąpić w ramach postanowienia z dnia [...] jednak w realiach analizowanej sprawy, w wyniku wydania przez organ egzekucyjny odrębnego postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych, nastąpiło zrealizowanie przewidzianego przez ustawodawcę skutku uznania zarzutu za uzasadniony i interes prawny strony nie został naruszony. Tym samym wskazane wyżej okoliczności nie wpływają na ocenę prawidłowości przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w analizowanej sprawie brak było również podstaw do uwzględnienia zarzutu wniesionego w oparciu o art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. Z akt sprawy wynika, że na koncie rozliczeniowym płatnika składek, tj. spółki cywilnej "A" oznaczonym identyfikatorami: NIP [...] oraz REGON [...] powstało zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego oraz Fundusz Pracy i Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, które zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podlega przymusowemu dochodzeniu w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub egzekucji sądowej. W myśl art. 1a pkt 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, pod pojęciem "zobowiązanego" rozumie się osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym. Nie ulega zatem wątpliwości, że w realiach analizowanej sprawy zobowiązanym jest spółka cywilna jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 33 pkt 10 u.p.e.a., poprzez wystawienie tytułu wykonawczego na spółkę cywilną, nie zaś na jej wspólników.

Odnosząc się do zarzutu niewskazania w tytułach wykonawczych o numerach: od [...] cło [...] oraz od " [...] do [...] ustawowo wymaganych danych wspólników, tj. imion, nazwisk oraz adresów, zauważyć należy, że tytuł wykonawczy, będący podstawą egzekucji administracyjnej, stanowi dokument urzędowy niezbędny do wszczęcia i prowadzenia tego postępowania. Stosownie do treści art. 26 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Nie ulega przy tym wątpliwości, że tytuł wykonawczy będący dokumentem urzędowym, musi odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 27 u.p.e.a. W myśl art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a. tytuł wykonawczy zawiera m. in. wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego oraz jego adresu. Z kolei jak stanowi art. 27 § 2 u.p.e.a., jeżeli tytuł wykonawczy dotyczy należności spółki nieposiadającej osobowości prawnej, w tytule wykonawczym podaje się również imiona i nazwiska oraz adresy wspólników.

W analizowanej sprawie tytuły wykonawcze zostały wystawione w dniu 16 września 2013r., zgodnie z obowiązującym wówczas rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., sposób wypełnienia przedmiotowych tytułów wykonawczych przez wierzyciela był poprawny. W szczególności zaś, jak już wyżej wskazane zostało, wystawione zostały na spółkę cywilną, podano w nich imiona, nazwiska oraz adresy wspólników. Na stronie 1 tytułów wykonawczych w części A. "dane identyfikacyjne /zobowiązanego"' w poz. 9 - jako "Rodzaj zobowiązanego" zaznaczono: "spółka nieposiadającą osobowości prawnej"; w poz. 10 i 11 podano "Nazwę pełną" spółki cywilnej (tj. odpowiednio Zakład Usługowy "A" I. O., A. N. s.c. lub "B" I. O., B. O. s.c.) oraz "Nazwę- skróconą" spółki cywilnej (tj. "A" s.c.); w poz. 19-28 podano adres zobowiązanego. Ponadto organ nadmienił, że w poz. 13 i 14 zamieszczono odpowiednio "Numer Identyfikacji Podatkowej" (tj.[...]) oraz "Regon" (tj.[...]). Z kolei, w poz. 8 oznaczonej "liczba wypełnionych kartek 5/6" wskazano "1"'. Na stronach 5 i 6 tytułów wykonawczych (część N.) oznaczonych "dane identyfikacyjne współmałżonka/wspólnika spółki nieposiadającej osobowości prawnej", zawierających Numer Identyfikacji Podatkowej, nazwisko i imię oraz dane adresowe, wpisuje się dane wspólników, jeżeli zobowiązanym wskazanym w poz. 10 jest spółka nieposiadająca osobowości prawnej.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej niedoręczenia zobowiązanemu strony 5 tytułów wykonawczych, organ zauważył, że zarzuty są środkiem zaskarżenia przysługującym w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co oznacza, iż nie można się nimi posługiwać w kolejnych stadiach postępowania. Przedmiotem zarzutów mogą być tylko te zarzuty, które zostały zgłoszone w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego lub zarządzenia zabezpieczenia. Po upływie tego terminu zobowiązany nie może uzupełniać zarzutów o nowe podstawy prawne lub faktyczne, gdyż takie zarzuty są spóźnione, niedopuszczalne i nie podlegają rozpatrzeniu. W analizowanej sprawie kwestia niedoręczenia zobowiązanemu 5 strony tytułów wykonawczych została podniesiona dopiero w zażaleniu z dnia 22 października 2013r.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucili naruszenie przepisów:

1.art. 7 i art. 77, art. 80 K.p.a. poprzez przeprowadzenie w sposób niewyczerpujący postępowania wyjaśniającego i zaniechanie przeprowadzenia wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego, przekroczenia swobodnej oceny dowodów, a także nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia;

2. art. 8 K.p.a. poprzez błędne oznaczenie osoby zobowiązanego, brak rozpatrzenia zażalenia w części zaskarżonej niniejszą skargą;

3. art. 11 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy;

4. art. 12 § 1 i 2 K.p.a. poprzez brak wnikliwego załatwienia sprawy i załatwienie jej w sposób przewlekły;

5. art. 35 § 1 i 3 K.p.a. poprzez nieuzasadnione rozpoznanie sprawy w sposób przewlekły;

6. art. 107 § 1 K.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu postanowienia, wyboru faktów uznanych przez organ za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz wskazanie przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej;

7. art. 33 pkt 1 u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia obowiązków objętych tytułami wykonawczymi o numerach [...], [...], od [...] do [...] oraz od [...] do[...];

8. art. 33 pkt 4 u.p.e.a. poprzez błędne oznaczenie osoby zobowiązanego w stosunku do tytułów wykonawczych [...] oraz[...],[...];

9. art. 33 pkt 6 u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, ze względu na przedawnienie obowiązków objętych tytułami wykonawczymi o numerach[...], [..] , od [...] do [...] oraz od [...] do [...] oraz ze względu na błędne oznaczenie osoby zobowiązanego w stosunku do tytułów wykonawczych [...] oraz[...] ,[...];

10. art. 33 pkt 10 u.p.e.a. poprzez niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. w stosunku do[...],[...];

11. art. 34 § 1 u.p.e.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, bez uzyskania stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych przez skarżących zarzutów.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w części uznającej za niezasadne wniesione zarzuty, wstrzymanie wykonania postanowienia zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. Postępowanie egzekucyjne w administracji (Dz.U. z 2014r. poz.1188 z późn. zm.), dalej u.p.e.a. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. nr 137 poz.1541 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art.27 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także określenie zatrudniającego go pracodawcy i jego adresu, jeżeli wierzyciel posiada taką informację;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku.

W myśl art. 33 wymienionej ustawy podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:

1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;

2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;

3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;

4) błąd co do osoby zobowiązanego;

5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;

6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;

7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1;

8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;

9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;

10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.

Zgodnie z treścią art.34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W przypadku, o którym mowa w art. 33 § 2, stanowiska wierzyciela nie wymaga się.

Zgodnie z treścią art.34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu 16 września 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w Ł. wystawił 50 tytułów wykonawczych przy czym:

- 35 tytułów wykonawczych wystawiono na Zakład Usługowy "A" I.O., A.N. s.c. i są to tytuły o następujących numerach:[...], [...], [...], [...],

- 15 tytułów wykonawczych wystawiono na Zakład Usługowy "B" I.O., B.O. s.c. i są to tytuły o następujących numerach:[...], [...],[...].

Wszystkie wymienione tytuły dotyczyły składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od marca 2002r. do stycznia 2011r.

Skarżący w wymaganym terminie zgłosili zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w których zarzucili organowi egzekucyjnemu:

1. naruszenie art.33 pkt.1 u.p.e.a. z uwagi na przedawnienie obowiązków objętych tytułami egzekucyjnymi[...], [...],[...] i [...].

2. naruszenie art.33 pkt.4 u.p.e.a. poprzez błąd co do osoby zobowiązanej ponieważ tytuły wykonawcze u numerach [...] i [...] zostały wystawione na Zakład Usługowy "A" I.O., A.N. s.c. a podmiot taki nie funkcjonuje w obrocie i nie figuruje w CEiDG.

Natomiast w odniesieniu do tytułów wykonawczych o numerach [...] zarzut naruszenia art.33 pkt.4 u.p.e.a. dotyczy wystawienia tytułów na Zakład Usługowy "B" I.O., B.O. s.c. tj. na podmiot, który nie funkcjonuje w obrocie i nie figuruje w CEiDG. Nazwa firmy brzmi "B" I. O., B. O. s.c. i jest to inny podmiot niż określony w tytułach wykonawczych.

3. naruszenie art.33 pkt.10 u.p.e.a. w związku z art.27 § 2 u.p.e.a. gdyż w tytułach wykonawczych dotyczących należności spółki nieposiadającej osobowości prawnej podaje się również imiona i nazwiska oraz adresy wspólników. Natomiast w tytułach wykonawczych nie wskazano danych wspólników. Nadto tytuł wykonawczy winien być wystawiony na wspólników nie na spółkę zaś wysokość zobowiązania powinna dotyczyć jedynie tych osób, które były wspólnikami w chwili powstania zobowiązania.

Ad-1

Zarzut przedawnienia dotyczy dziewięciu tytułów wykonawczych. Należy zaznaczyć, że co do tych tytułów wykonawczych zgłoszono także zarzut błędu co do osoby zobowiązanego i organ egzekucyjny uznał, ten zarzut za uzasadniony gdyż 9 wymienionych tytułów zostało wystawionych na podmiot nieistniejący. W związku z czym ostatecznym postanowieniem z dnia [...] ZUS umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie wymienionych dziewięciu tytułów wykonawczych. Innymi słowy odnośnie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie dziewięciu tytułów wykonawczych ([...], [...],[...] i[...]) zgłoszono zarówno zarzut przedawnienia (art.33 pkt.1 u.p.e.a.) jak i błędu co do osobny zobowiązanej (art.33 pkt.4 u.p.e.a.) i wskutek uwzględnienia jednego z zarzutów (z art.33 pkt.4 u.p.e.a.) postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie tych tytułów zostało umorzone.

W sytuacji gdy postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie dziewięciu tytułów wykonawczych zostały umorzone wskutek uwzględnienia zarzutów z art.33 pkt.4 u.p.e.a. to, w ocenie sądu, nie ma potrzeby oceny zasadności zarzutu przedawnienia zobowiązań objętych tymi tytułami. Dziewięć wymienionych tytułów zostało wystawionych na nieistniejący podmiot a więc miał tutaj miejsce błąd co do osoby zobowiązanej wskutek czego dziewięć postępowań egzekucyjnych zostało umorzone. Skoro tytuły te wystawiono na nieistniejący podmiot to jaki sens miałaby ocena kwestii przedawnienia zobowiązań objętych tymi tytułami. Konsekwencją uznania, że zarzuty są uzasadnione jest umorzenie postepowania egzekucyjnego i takie umorzenie miało miejsce z uwagi na zasadność zarzutu z art.33 pkt.4 u.p.e.a. Nawet zatem gdyby okazał się zasadny zarzut przedawnienia zobowiązań objętych dziewięcioma tytułami egzekucyjnymi to nie miałoby to wpływu na postępowanie egzekucyjne. Nie można bowiem drugi raz umorzyć postępowania egzekucyjnego, które już raz zostało umorzone z uwagi na zasadność zarzutu z art.33 pkt.4 u.p.e.a. W związku z czym sąd uznał, że nie ma potrzeby oceny zasadności zarzutu przedawnienia zobowiązań objętych tytułami wykonawczymi, które zostały wystawione na nieistniejący podmiot i postępowania egzekucyjne prowadzone na ich podstawie zostały już umorzone.

Faktem jest, że w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji kwestię przedawnienia zobowiązania wyjaśniono bardzo ogólnikowo. Podniesiono, że nie doszło do przedawnienia gdyż w okresie od września 2003r. do czerwca 2005r. należności były objęte postępowaniem egzekucyjnym zaś w okresie od lipca 2005r. do października 2008r. było one realizowane na rzecz ZUS. Nie podano natomiast dokładnych dat podjęcia pierwszej czynności, o której dłużnik został zawiadomiony ani daty zakończenia postępowania egzekucyjnego. W związku z czym nie wiadomo w jakich dokładnie okresach bieg terminu przedawnienia został zawieszony bądź przerwany. Niewyjaśnienie dokładnie kwestii przedawnienia, o cenie sądu, nie ma jednak istotnego znaczenia skoro wszystkie dziewięć tytułów było wystawione wadliwie (na nieistniejący podmiot – art.33 pkt.4 u.p.e.a.) i postepowania egzekucyjne prowadzone na ich podstawie zostały umorzone. Skoro w stosunku do wymienionych dziewięciu tytułów wykonawczych uwzględniono zarzut z art.33 pkt.4 u.p.e.a. to bezprzedmiotowe byłaby ocena czy zobowiązania objęte tymi tytułami faktycznie były bądź nie były przedawnione.

Ad – 2

Jeżeli chodzi o tytuły wykonawcze o numerach [...] i [...] to uwzględniono zarzut błędu co do osoby zobowiązanego i postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie tych tytułów zostały umorzone. W związku z czym nie ma potrzeby oceny zasadności rozstrzygnięcia w tym zakresie.

Nieuzasadniony jest natomiast zarzut błędu co do osoby zobowiązanego odnośnie tytułów wykonawczych o numerach [...] (15 tytułów).

Należy zaznaczyć, że zarzut, o którym mowa w art.33 § 1 pkt.4 u.p.e.a. może dotyczyć sytuacji, w której organ egzekucyjny podjął czynności egzekucyjne wobec osoby, którą błędnie uznał za zobowiązanego i której doręczył tytuł wykonawczy oraz sytuacji gdy w tytule wykonawczym wskazano osobę na której nie ciąży obowiązek bo np. przeszedł on na inny podmiot przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego.

W niniejszej sprawie nie miała miejsca sytuacja błędu co do osoby zobowiązanego.

Skarżący podnoszą, że 15 tytułów wykonawczych ([...]) zostało wystawionych na Zakład Usługowy "B" I.O., B.O. s.c. czyli na podmiot nieistniejący gdyż prawidłowa nazwa podmiotu to "B" I. O., B. O. s.c. Należy zaznaczyć, że z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wynika, że prawidłowa nazwa to "B" s.c. I. O., B. O. Okoliczność, że w piętnastu tytułach wpisano sformułowanie "Zakład Usługowy" nie oznacza, że ma miejsce błąd co do osobny zobowiązanego.

Podkreślić należy, że zobowiązanym jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba fizyczna, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym (art.1a pkt.20 u.p.e.a.). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zobowiązanym odnośnie piętnastu wymienionych tytułów wykonawczych jest spółka cywilna "B" I.O., B.O. Obowiązki objęte wymienionymi tytułami wykonawczymi dotyczą składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od września 2010r. do stycznia 2011r. W wymienionych tytułach podano również numer identyfikacyjny podatnika, numer REGON, adres siedziby zaś w załącznikach do tytułów dokładne dane personalne, adresy zamieszkania i numery NIP wspólników spółki. Nie ulega zatem wątpliwości, że w piętnastu tytułach wykonawczych prawidłowo wskazano podmiot zobowiązany. Okoliczność, że przed nazwą spółki wpisano sformułowanie "Zakład Usługowy" nie oznacza, że miał miejsce błąd co do osobny zobowiązanego. W przepisie art.33 pkt.4 u.p.e.a. chodzi o sytuację gdy w tytule wykonawczym wpisano podmiot nie będący zobowiązanym w rozumieniu art.1a pkt.20 u.p.e.a. a sytuacja taka nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Spółka cywilna "A" nie zapłaciła bowiem składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i F.P. i F.G.Ś.P za okres od września 2010r. do stycznia 2011r. Jest więc zobowiązanym w znaczeniu określonym w art.1a pkt.20 u.p.e.a. O żadnym błędzie co do osoby zobowiązanego nie może być zatem mowy. Zarzut, o którym mowa w art.33 pkt.4 u.p.e.a. w ocenie sądu, nie jest zasadny.

Ad – 3

Zarzut ten nie jest uzasadniony. W ocenie sądu tytuły wykonawcze spełniają wymogi określone w art.27 u.p.e.a.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że zobowiązanym w niniejszej sprawie jest spółka cywilna "A" gdyż to spółka nie uiściła składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i F.P. i F.G.Ś.P. Prawidłowo zatem w tytułach wykonawczych wpisano jako zobowiązanego spółkę cywilną będącą jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej (pozycja 9 pkt.3 tytułu) a nie wspólników spółki.

Podnieść należy, że tytuł wykonawczy sporządza się według ustalonego wzoru. Do dnia 20 maja 2014r. wzór ten został określony w załącznikach do wydanego na podstawie art.26 § 2 u.p.e.a., rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. nr 137 poz.1541 z późn. zm.) W niniejszej sprawie wystawione tytuły wykonawcze spełniając wymogi określone w wymienionym akcie prawnym.

Tytuły wykonawcze prawidłowo zostały wystawione na spółkę cywilną. Z uwagi na to, że spółka nie posiada osobowości prawnej spełniony został wymóg określony w art.27 § 2 u.p.e.a. a mianowicie podania imion i nazwisk oraz adresów wspólników. Wszystkie te dane łącznie z numerem NIP wspólników znajdują się w części N tytułów wykonawczych. W pozycjach 10 i 11 tytułów podano nazwę pełną spółki oraz nazwę skróconą ("A" s.c.). Dodać należy, iż skarżący w zgłoszeniu rejestracyjnym w zakresie podatku od towarów i usług z 19 sierpnia 2010r. i w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP -2 z 19 października 2013r. złożonych w [...] Urzędzie Skarbowym Ł. – B. sami podali nazwę skróconą firmy "A" s.c. (w aktach administracyjnych). W tytułach wykonawczych podano także numery NIP (poz.13), numer REGON (poz.14) oraz adres siedziby spółki (poz.18-19). Wszystkie tytuły wykonawcze zostały wystawione na urzędowych formularzach stanowiących załącznik do rozporządzenia z 22 listopada 2001r. i spełniają one wszystkie wymogi określone w art.27 u.p.e.a. Zarzut, o którym mowa w art.33 pkt.10 u.p.e.a., w przekonaniu sądu, nie jest zasadny.

Odnośnie zarzutu skarżących niedoręczenia im strony 5 tytułów wykonawczych to należy zaznaczyć, że został on podniesiony dopiero w zażaleniu z 22 października 2013r. W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że w postępowaniu w sprawie zarzutów rozpoznaniu podlegają tylko zarzuty zgłoszone w wymaganym terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego. Po upływie tego terminu nie można uzupełnić zarzutów o nowe podstawy prawne lub faktyczne gdyż takie zarzuty są spóźnione a tym samym niedopuszczalne. W związku z czym nie podlegają one rozpatrzeniu. Pogląd taki wyraził Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 28 kwietnia 2009r. w spr. II FSK 1088/08, WSA w Poznaniu w wyroku z 29 lutego 2008r. w spr. I SA/Po 1571/07, WSA w Łodzi w wyroku z 28 grudnia 2011r. w spr. III SA/Łd 1031/11, WSA w Szczecinie w wyroku z 15 listopada 2011r. w spr. I SA/Sz 746/11 i WSA w Warszawie w wyroku z 6 września 2011r. w spr. III SA/Wa 209/11. Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w wymienionych orzeczeniach.

W niniejszej sprawie zarzut niedoręczenia strony 5 tytułów wykonawczych został zgłoszony po upływie terminu 7 dni do zgłoszenia zarzutów. W związku z czym organ odwoławczy słusznie uznał, że jest to zarzut spóźniony i nie podlega on merytorycznemu rozpatrzeniu.

W zaskarżonej decyzji trafnie uznano, że w sytuacji gdy ZUS jest zarówno organem egzekucyjnym jak i wierzycielem to procedowanie w trybie art.34 § 1 u.p.e.a. jest bezpodstawne. Procedura rozpoznawania zarzutów, w przypadku gdy Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest jednocześnie wierzycielem jak i organem egzekucyjnym, była wielokrotnie omawiana w orzecznictwie sądów administracyjnych. Orzecznictwo w tym zakresie jest już utrwalone.

W uchwale w składzie 7 sędziów z 25 czerwca 2007r. w spr. I FPS 4/06 przyjęto, że wydanie postanowienia zawierającego stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, o których mowa w art.34 u.p.e.a., w przypadku gdy wierzycielem jest Skarb Państwa reprezentowany przez naczelnika urzędu skarbowego, który jest jednocześnie organem egzekucyjnym, należy uznać za bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu wymienionej uchwały podniesiono, że potrzeba uzyskania stanowiska wierzyciela przed rozpatrzeniem przez organ egzekucyjny zarzutów nie występuje gdy egzekucja została wszczęta z urzędu przez organ egzekucyjny będący zarazem wierzycielem na podstawie wystawionego przez siebie tytułu wykonawczego co oznacza, że nie zachodzą podstawy prawne do oddzielnego wypowiadania się przez ten sam podmiot o zasadności zgłoszonych zarzutów najpierw jako wierzyciel i oddzielnie jako organ egzekucyjny. Teza i uzasadnienie tej uchwały mają odpowiednie zastosowanie także w stanie faktycznym w którym organem egzekucyjnym jest Dyrektor oddziału ZUS, który prowadzi egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez ZUS. Skoro ZUS jako państwowa osoba prawna o jednolitej organizacji (struktura posiadająca osobowość prawną) jest zarówno wierzycielem jak i organem egzekucyjnym to procedowanie zarzutów w trybie art.34 § 1 u.p.e.a. jest bezprzedmiotowe. Pogląd traki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 15 maja 2008r. w spr. II FSK 544/08, z 31 marca 2010r. w spr. II FSK 1822/08 i z 31 marca 2010r. w spr. II FSK 1821/08 oraz WSA w Warszawie w wyroku z 24 czerwca 2010r. w spr. III SA/Wa 80/10. Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w wymienionych orzeczeniach.

Dodać należy, że zgodnie z treścią art.83c ust.1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. nr 205 z 2009r. poz.1585 z późn. zm.) dla postanowień, od których przysługuje zażalenie, wydanych przez kierownika terenowej jednostki organizacyjnej ZUS działającego jako organ egzekucyjny na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organem odwoławczym jest dyrektor izby skarbowej. W niniejszej sprawie wierzycielem jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w Ł. a organem egzekucyjnym Dyrektor [...] Oddziału ZUS. Skoro ZUS jest zarówno wierzycielem jak i organem egzekucyjnym to procedowanie zarzutów w trybie art.34 § 1 u.p.e.a. jest bezprzedmiotowe. Zarzuty skargi dotyczące naruszenia w niniejszej sprawie art.34 § 1 u.p.e.a. nie są uzasadnione.

W zaskarżonym postanowieniu trafnie również podniesiono, że stanowisko ZUS w przedmiocie zarzutów, o których mowa w art.33 pkt.1 i 4 u.p.e.a. jest dla organu odwoławczego wiążące. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydając postanowienie z dnia 14 października 2013r. wypowiedział się jako organ egzekucyjny i jako wierzyciel. Stanowisko wierzyciela jest dla organu odwoławczego wiążące w zakresie zarzutów określonych w art.33 pkt.1-5 u.p.e.a. i organ odwoławczy nie jest uprawniony do kontroli prawidłowości rozpatrzenia tych zarzutów. Kontrola taka przysługuje zobowiązanemu dopiero na etapie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Dopiero w postępowaniu sądowoadministracyjnym dokonywana jest ocena prawidłowości rozstrzygnięcia wierzyciela co do zarzutów, o których mowa w art.33 § 1 pkt.1 – 5 u.p.e.a. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 20 maja 2008r. w spr. II FSK 456/07, z 30 września 2010r. w spr. II FSK 795/05, z 4 lutego 2011r. w spr. II GSK 215/10 i z 26 października 2011r. w spr. II GSK 1099/10. Sąd w obecnym składzie podzielił poglądy wyrażone w wymienianych orzeczeniach.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.33 pkt.6 u.p.e.a.

Przede wszystkim należy podnieść, że przedmiotem zarzutów mogą być tylko te zarzuty, które zostały zgłoszone w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego o czym była już mowa we wcześniejszej części rozważań. Po upływie wymienionego terminu nie można uzupełniać zarzutów o nowe podstawy prawne lub faktyczne gdyż takie zarzuty są spóźnione i niedopuszczalne. Nie podlegają one rozpatrzeniu. W niniejszej sprawie zarzut, o którym mowa w art.33 pkt.6 u.p.e.a. został zgłoszony po raz pierwszy w skardze a więc po upływie wymaganego terminu. Jako spóźniony nie podlega on zatem rozpatrzeniu.

Wspomnieć tylko należy, że zarzut określony w art.33 pkt.6 u.p.e.a. dotyczy niedopuszczalności egzekucji z innych przyczyn niż wymienione w pozostałych punktach artykułu 33 u.p.e.a. W przepisie art.33 pkt.6 u.p.e.a. chodzi o niedopuszczlaność egzekucji z przyczyn formalnych a nie merytorycznych Przykładowo dotyczy to sytuacji gdy dopuszczalna jest egzekucja sądowa a nie administracyjna, gdy egzekucja jest niedopuszczalna wobec osoby bo korzysta ona z immunitetu i.t.p. Nie można natomiast podnosić zarzutu niedopuszczalności egzekucji z art.33 pkt.6 u.p.e.a. z uwagi na przedawnienie zobowiązania, błędu co do osoby zobowiązanego czy też niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art.27 u.p.e.a. Okoliczności te mogą być bowiem przedmiotem zarzutów określonych z pozostałych punktów artykułu 33 u.p.e.a. (por. Postępowanie egzekucyjne w administracji – Komentarz R.Hauser, Z.Leoński wyd.C.H.Beck Warszawa 2002r. str.101, Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – Komentarz C.Kulesza i inni wyd. Lex 2010r. – komentarz do art.33 u.p.e.a., wyrok WSA w Gdańsku z 22 maja 2013r. w spr. I SA/Gd 348/13). Zarzut skargi naruszenia art.33 § 1 pkt.6 u.p.e.a. nie jest zasadny.

Należy natomiast zgodzić się z zrzutem, skargi, że w postanowieniu ZUS z [...] odnośnie rozstrzygnięcia zarzutu z art.33 pkt.4 u.p.e.a. podano błędne numery tytułów wykonawczych. W wymienionym postanowieniu podano następujące numery tytułów[...]. Prawidłowe numery to[...]. W postanowieniu nieprawidłowo podano w jedenastej cyfrze tytułu cyfrę "8".

W ocenie sądu nieprawidłowość ta nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Należy zaznaczyć, że skarżący zgłosili zarzuty do tytułów wykonawczych o numerach [...] gdyż tytuły o takich numerach zostały wystawione przez ZUS. Tytuły o numerach [...] nie były w ogóle wystawiane i nie istnieją w obrocie prawnym. W uzasadnieniu postanowienia z 24 października 2013r. podano już prawidłowe numery tytułów. Nie ulega zatem wątpliwości, że rozstrzygnięcie dotyczyło tytułów wskazanych w zarzutach (tj.[...]). Wskazuje na to analiza całego materiału dowodowego. W związku z czym sąd uznał, że nieprawidłowe określenie numerów tytułów wykonawczych w rozstrzygnięciu z [...] nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie budzi bowiem wątpliwości tytuły o jakich numerach były przedmiotem rozstrzygnięcia w postanowieniu z[...]. Jeżeli chodzi o zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania odwoławczego to również nie ma on istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że postanowienie ZUS zostało wydane z dniu [...] zaś zaskarżone postanowienie wydano z dniu [...] czyli po upływie przeszło roku. Naruszony został zatem miesięczny termin, o którym mowa w art.35 § 3 K.p.a. Naruszenie miesięcznego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. Uchybienie przepisów postępowania tylko wówczas skutkuje uwzględnieniem skargi jeżeli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że zarzuty o których mowa w art.33 pkt.4 u.p.e.a. (dotyczący 15 tytułów) oraz w art.33 pkt.10 u.p.e.a. nie są zasadne. Jeżeli chodzi o zarzut przedawnienia dotyczący 9 tytułów to odnośnie tych tytułów uwzględniono zarzut z art.33 pkt.4 u.p.e.a. gdyż wystawiono je na nieistniejący podmiot i postępowania egzekucyjne prowadzone na ich podstawie zostały umorzone. W związku z czym bezprzedmiotowe byłaby ocena czy zobowiązania objęte tymi tytułami były bądź nie były przedawnione. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.

d.j.