Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 226/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 2. art. 234 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2072/08 w przedmiocie ściągnięcia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2072/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

Pismem z dnia 14 stycznia 2009 r. skarżący wniósł o przesłanie powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem.

Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2009 r., Przewodniczący wydziału VI w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 (sto) złotych w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem ściągnięcia.

Pismem wniesionym w dniu 4 lutego 2009 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2009 r. Przewodniczący wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z dnia 12 stycznia 2009 r. wraz z uzasadnieniem w wysokości 100 (sto) złotych w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia.

Następnie, zarządzeniem z dnia 9 lutego 2010 r. Przewodniczący wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zarządził ściągnąć od J. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Pismem z dnia 15 lutego 2010 r. zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący wnosząc o uchylenie i umorzenie postępowania wywołanego zarządzeniem o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej. Skarżący podniósł, że w dniu 29 stycznia 2009 r. wpłacił kwotę 100,00 (sto) złotych w sprawie VI SA/Wa 2072/08, na dowód czego przedłożył kserokopię polecenia przelewu. Skarżący stwierdził, że na wezwanie Sądu z dnia 12 lutego 2010 r. wniósł kolejną opłatę w kwocie 100,00 (sto) złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku". Art. 234 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że "Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. (...)".

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2009 r., Przewodniczący wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Kwota tej opłaty została ustalona prawidłowo - na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ze zm.) - który stanowi: "Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczonym na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100,00 (sto) złotych". Dla wykonania przedmiotowego zarządzenia został zakreślony siedmiodniowy termin od dnia doręczenia wezwania, a niewykonanie zarządzenia opatrzone zostało rygorem ściągnięcia opłaty kancelaryjnej w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd I instancji ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia przedmiotowej opłaty kancelaryjnej, zarządzeniem Przewodniczącego wydziału z dnia 9 grudnia 2009 r.

W sprawie, skarżący opłaty kancelaryjnej nie uiścił, a Przewodniczący wydziału, realizując dyspozycję normy z art. 234 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pełni zasadnie wydał zaskarżone zarządzenie z dnia 9 lutego 2010 r. o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej, które tym samym odpowiada prawu.

Zarzuty zawarte w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Przedłożony przez skarżącego dowód uiszczenia opłaty dotyczy uiszczonego w sprawie wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów lub innych dowodów uprawdopodabniających jego twierdzenia o niezasadności zarządzenia.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.