Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 296/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-07-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpoznania wniosek o prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego S. S. o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podkreślono, iż pomimo stosownego wezwania, doręczonego w dniu 12 marca 2012 r., skarżący nie złożył wymaganego formularza PPF, stosowanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W złożonym terminowo sprzeciwie od tego zarządzenia skarżący podniósł, iż wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy został przez niego wysłany do Sądu w dniu 20 marca 2012 r.

Następnie w piśmie z dnia 18 maja 2012 r. skarżący nadesłał kserokopię wypełnionego formularza PPF wraz z kopią dowodu jego nadania w dniu 20 marca 2012 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2012 r. wezwano skarżącego do podpisania złożonej przy piśmie z dnia 18 maja 2012 r. kserokopii urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) albo do nadesłania własnoręcznie podpisanego formularza tego wniosku – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Wezwanie powyższe doręczone zostało osobie wskazanej przez doręczyciela jako "dorosły domownik" w dniu 29 maja 2012 r. i pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Rozpoznając zatem wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy stwierdzić w pierwszej kolejności należy, iż wniosek ten, jako kwalifikowane pismo procesowe, winien być złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a.

Ponadto, zgodnie z art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, iż nie został przez skarżącego skutecznie złożony wypełniony urzędowy druk PPF, zawierający oryginał podpisu skarżącego. W ramach sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego skarżący nadesłał wprawdzie kserokopię tego formularza, który – jak twierdzi – został nadany przez niego na adres Sądu w dniu 20 marca 2012 r., jednak nadesłana kserokopia dotknięta jest brakiem formalnym w postaci braku oryginału podpisu wnioskującego. Braku tego skarżący, pomimo wezwania doręczonego w dniu 29 maja 2012 r., nie usunął.

Dodatkowo wskazać przyjdzie, iż nawet nadanie w dniu 20 marca 2012 r. wypełnionego formularza PPF (w sytuacji jego dotarcia do Sądu) powodowałoby skutek pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący bowiem, z uwagi na doręczenie wezwania referendarza w dniu 12 marca 2012 r. nie mieściłby się w siedmiodniowym terminie, przewidzianym na złożenie formularza PPF.

Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 257 P.p.s.a. i przy zastosowaniu art. 16 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Jednocześnie Sąd wskazuje skarżącemu, iż pozostawienie obecnie jego wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania nie stoi na przeszkodzie złożeniu przez niego nowego wniosku w tym przedmiocie.