Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1524/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 576
law: Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Maria Werpachowska (spr.), Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z 3 października 2016 r. wszczęte zostało z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia J.K. pozwolenia na dalsze posiadanie broni myśliwskiej. Podstawą wszczęcia przedmiotowego postępowania była informacja uzyskana z Komisariatu Policji w [...], z której wynikało m.in. iż ww. nadużywa alkoholu.

W dniu 27 września 2016 r. do akt sprawy wpłynął telefonogram, z którego wynikało, iż ww. jednostka Policji prowadzi czynności w trybie art. 308 kpk w sprawie sprowadzenia w dniu 26 września 2016 r. w [...] poprzez posługiwanie się bronią palną w miejscu publicznym przez nietrzeźwego J. K., niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia wielu osób poprzez grożenie jej użyciem tj. o czyn z art. 165 par. 1 pkt 5 kk. W związku z zaistniałym zdarzeniem J. K. został przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym wynik I badania wyniósł 2,05 promila, natomiast II badanie dało wynik 2,08 promila.

Biorąc pod uwagę opisane powyżej okoliczności, organ I instancji wezwał J. K., na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U z 2012 r. poz. 576 ze zm.) – dalej jako "ustawa o broni i amunicji", do poddania się badaniom lekarskiemu oraz psychologicznemu oraz przedłożenia aktualnych orzeczeń w wyznaczonym terminie.

W dniu 16 listopada 2016 r. ww. przedłożył orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. oraz orzeczenie psychologiczne nr [...] z dnia [...]listopada 2016 r. stwierdzające, iż może dysponować bronią.

W tym stanie rzeczy, organ I instancji - działając na podstawie art. 15 h ust. 1-3 ustawy o broni i amunicji - wniósł odwołania od przedłożonych przez J.K. orzeczeń lekarskiego i psychologicznego do podmiotu odwoławczego tj. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...].

W wyniku rozpoznania odwołań, orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. stwierdzono, iż J. K. należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji i nie może dysponować bronią. Nadto z orzeczenia psychologicznego nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. wynika także, że J. K. należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o broni i amunicji i nie może dysponować bronią.

Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2-4 i art. 20 ustawy o broni i amunicji oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1946 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U, z 2017 r., poz. 1257) - dalej jako "k.p.a." cofnął J.K. pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej do celów łowieckich.

Wskazał, że z negatywnych orzeczeń wydanych w trybie odwoławczym: lekarskiego nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz psychologicznego nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. wynika, że J.K. należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3.

Podał, że ustawodawca nie przewidział możliwości zachowania prawa do posiadania broni osobie, która uzyskała negatywne orzeczenie lekarskie czy psychologiczne, kwestionujące jej zdolność do posługiwania się bronią. Z punktu widzenia ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego nie jest kwestią obojętną fakt, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń, nie posiada zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią.

Od tej decyzji J. K., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji, zarzucając organowi I instancji: 1) obrazę przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 ust. 1 kpa poprzez zaniechanie powiadomienia pełnomocnika strony o terminie badań w trybie odwoławczym w wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Leczniczym w [...] przeprowadzonym w dniu 26 stycznia 2017 r. wobec J. K. przez lekarza oraz w dniu 24 stycznia 2017 r. przez psychologa, co uniemożliwiło stronie skorzystania z prawa do czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym, a tym samym pozbawiło ją do obrony swoich praw jako strony postępowania; 2) obrazę przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 9 kpa w zw. z art. 15i ust. 1 ustawy o broni i amunicji poprzez niepoinformowanie strony o możliwości zainicjowania kontroli przez właściwego wojewodę wydanego w trybie odwoławczym orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, które to zaniechanie miało bezpośredni wpływ na ustalenie praw i obowiązków strony będących przedmiotem postępowania administracyjnego, albowiem orzeczenia te stały u podstawy wydania zaskarżonej decyzji, a przeprowadzenie kontroli przez właściwego wojewodę mogło doprowadzić do wydania zgoła odmiennego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na ustaleniu, iż na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2-4 zachodzą przesłanki do cofnięcia stronie pozwolenia na broń palną myśliwską podczas, gdy wniosek taki na obecnym etapie postępowania jest przedwczesny. Dlatego też pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, w tym polecenie organowi prowadzącemu postępowanie powtórzenie przeprowadzonych badań w trybie odwoławczym w stosunku do strony.

Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a k.p.a. oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2017r. nr [...] cofającej J. K. pozwolenie na broń palną myśliwską.

Podał, że zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń osobie, u której występują wskazane w odrębnych przepisach prawa zaburzenia psychiczne lub znacznie ograniczona sprawność psychofizyczna (pkt 2 ) i/lub uzależnionej od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych (pkt 4) wykazującej istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego (pkt 3).

Natomiast ustaleniu czy takie okoliczności istnieją, służą badania lekarskie i psychologiczne oraz wydane na ich podstawie orzeczenia, do wydania których właściwi są lekarze i psycholodzy upoważnieni na mocy przepisów ustawy o broni i amunicji oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób występujących o wydanie pozwolenia lub zgłaszających do rejestru broń pneumatyczną oraz posiadających pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną (Dz. U. z 2015 r. poz. 2210).

Od orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego tak osobie badanej, jak i komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby, stosownie do art. 15 h ust. 1 ustawy o broni i amunicji, przysługuje odwołanie wnoszone na piśmie (ust. 2 ), a orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne (art. 15h ust. 7).

W wyniku wniesionych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] odwołań, wydane orzeczenia ostateczne przesądzają w znaczeniu prawnym o posiadaniu przez daną osobę stanu zdrowia i odpowiednich predyspozycji do posługiwania się bronią palną.

Wyjaśnił, że uprawnione podmioty wskazane w ustawie o broni i amunicji ustalają terminy badań odwoławczych, a zatem - w ocenie organu - zarzut pełnomocnika, że organ I instancji nie poinformował o terminie badań odwoławczych jest bezzasadny, podobnie jak i ten, że organ nie poinformował pełnomocnika o możliwości zainicjowania kontroli takich badań przez właściwego wojewodę, bowiem nie miał takiego obowiązku. Nadto procedura wydawania orzeczeń w wyniku wniesionych odwołań nie toczy się według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem zarzuty pełnomocnika naruszenia art. 10 kpa są chybione, zwłaszcza, że pełnomocnik został poinformowany o wniesieniu odwołań od orzeczeń lekarskiego i psychologicznego, a przede wszystkim o prawie do czynnego udziału w każdym stadium toczącego się postępowania, a przed wydaniem decyzji możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów, w tym właśnie uzyskanych ostatecznych orzeczeń lekarskich i psychologicznych. Okoliczność, iż pełnomocnik ani strona z prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym nie skorzystał, nie oznacza, ze organ naruszył prawa strony, o których mowa w art. 10 kpa. Dodał, że w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania bądź cofnięcia pozwolenia na broń istnieje szczególne ograniczenie dowodowe, tj. o tym czy ktoś należy, bądź nie, do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji decyduje treść orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego wydanego przez określone osoby i w określonym trybie. Nie jest zatem dopuszczalne przeprowadzenie dowodu przeciwko orzeczeniu lekarskiemu wydanemu w trybie przewidzianym przepisami prawa, ponieważ w tym zakresie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania.

Podał, że w niniejszej sprawie zapadłe w trybie odwoławczym, negatywne dla J. K. orzeczenie lekarskie i psychologiczne wykluczają możliwość posiadania przez niego broni palnej.

J.K. w skardze z dnia 28 sierpnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2017 r. wskazał na naruszenie:

1) art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i brak zebrania kompletnego materiału dowodowego tj. dokumentacji medycznej skarżącego z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Leczniczego w [...] oraz zaniechanie zwrócenia się przez organ do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Lecznicze w [...] z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wydanych w trybie odwołania orzeczeń w stosunku do skarżącego;

2) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 15 i ustawy o broni i amunicji poprzez zaniechanie przez organ dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nie zwrócenie się z wnioskiem do Wojewody [...] o przeprowadzenie kontroli wykonywania i dokumentowania badań lekarskich i psychologicznych oraz wydawanych orzeczeń lekarskich i psychologicznych przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...];

3) art. 15 ust. 1 pkt. 2-4 ustawy o broni i amunicji w zw. z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie wykazu stanów chorobowych i zaburzeń funkcjonowania psychologicznego wykluczających możliwość wydania pozwolenia na broń i rejestracji broni poprzez przyjęcie, iż skarżący nie może dysponować bronią.

4) art. 18 ust. 1 pkt.2 w zw. z art. 15 ust.1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż w przypadku skarżącego istnieją przesłanki do cofnięcia mu pozwolenia na broń palną myśliwską w sytuacji, gdy orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] 01.2017 r. oraz orzeczenie psychologiczne nr [...] z dnia [...].01.2017 r. zapadły z naruszeniem prawa.

Stawiając powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] 03.2017 r., nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto wniósł o przeprowadzenie w toku postępowania uzupełniającego dowodu z dokumentów korespondencji skarżącego z Wojewódzkim Ośrodkiem Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Lecznicze w [...] (WOMP CP-L w [...]), tj. wniosku skarżącego z dnia [...] 04.2017 r. oraz pisma z dnia [...].07.2017 r., pisma WOMP CP-L w [...], kopii dokumentacji medycznej skarżącego otrzymanej z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Leczniczego w [...] (WOMP CP-L w [...]i), korespondencji skarżącego z Wojewodą [...] tj. wniosku skarżącego o przeprowadzenie kontroli w trybie art. 15i ustawy o broni i amunicji z dnia 23.05.2017r., pisma skarżącego z dnia [...].06.2017 r., pisma organu z dnia [...].06.2017 r. oraz z dnia [...].07.2017 r. ([...]). W obszernym uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego rozwinął przedstawione zarzuty, a nadto powołał się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 2966/15, z którego wynika wprost możliwość ubiegania się przez stronę sporządzenia uzasadnień od orzeczeń lekarskich wydanych na podstawie ustawy o broni i amunicji.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Podał też, że organy policji nie mają obowiązku występowania do placówek medycznych o sporządzanie uzasadnień orzeczeń lekarskich i psychologicznych. Podkreślił, że to na stronie, a nie na organie ciąży obowiązek wykazania, że posiada zdolność do dysponowania bronią. Zatem jeżeli strona kwestionuje orzeczenie lekarskie czy psychologiczne stwierdzające brak tej zdolności, to na niej spoczywa ciężar wykazania wadliwości orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Osoba dopuszczona do posiadania broni musi legitymować się orzeczeniem lekarskim oraz orzeczeniem psychologa, potwierdzającymi brak istnienia przeciwskazań do dysponowania bronią palną. Nie może posiadać pozwolenia na broń osoba, co do której chociażby jedno z wyżej wskazanych orzeczeń nie potwierdziło braku przeciwskazań do dysponowania bronią, nawet gdyby osoba ta spełniała wszystkie pozostałe przesłanki do dysponowania bronią, określone w ustawie o broni i amunicji.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż na skutek odwołania Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] od przedstawionego przez skarżącego orzeczenia lekarskiego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] i orzeczenia psychologa z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], które stwierdzały brak przeciwskazań do dysponowania przez skarżącego bronią palną, wpłynęło do organu z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Centrum Profilaktyczno-Lecznicze w [...] orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. wydane w trybie odwoławczym przez R. M.- lekarza upoważnionego do badań lekarskich osób występujących o wydanie pozwolenia na broń lub zgłaszających do rejestru broń pneumatyczną oraz osób posiadających pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną (nr wpisu do rejestru lekarzy upoważnionych [...]) - stwierdzające, że J.K. należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji i nie może dysponować bronią.

Zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy o broni i amunicji badanie lekarskie przeprowadza lekarz, który posiada specjalizację w dziedzinie: chorób wewnętrznych, medycyny ogólnej, medycyny rodzinnej, medycyny pracy, medycyny przemysłowej, medycyny transportu, medycyny lotniczej, medycyny kolejowej, medycyny morskiej i tropikalnej lub medycyny sportowej. Lek. med. R. M.posiada specjalizację medycyny pracy, zatem spełnia określone ustawowo wymogi do wykonywania badań i orzekania w sprawie zdolności psychofizycznej osób ubiegających się o broń lub posiadających już takie pozwolenie. Ponadto jest wpisany do rejestru lekarzy upoważnionych do przeprowadzania badań lekarskich i wydawania orzeczeń lekarskich, o których mowa w art. 15 ustawy o broni i amunicji, prowadzonego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] pod nr [...], co jednoznacznie potwierdza jego kompetencje.

Wpłynęło też orzeczenie psychologiczne nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. wydane w trybie odwoławczym przez mgr I. S. – psychologa upoważnionego do badań psychologicznych osób występujących o wydanie pozwolenia na broń lub zgłaszających do rejestru broń pneumatyczną oraz osób posiadających pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną (nr wpisu do rejestru psychologów upoważnionych [...]) - stwierdzające, że J. K. należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji i nie może dysponować bronią.

Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o broni i amunicji badanie psychologiczne przeprowadza psycholog, który posiada dyplom magistra psychologii. Mgr I. S. jest psychologiem, zatem spełnia ustawowe wymogi do wykonywania badań psychologicznych i orzekania o zdolności psychologicznej osób ubiegających się o broń lub posiadających już takie pozwolenie. Ponadto jest wpisana do rejestru psychologów upoważnionych do przeprowadzania badań psychologicznych i wydawania orzeczeń psychologicznych, o których mowa w art. 15 ustawy o broni i amunicji, prowadzonego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] pod nr [...], co jednoznacznie potwierdza jej kompetencje.

Zatem nie ulega wątpliwości, iż przedmiotowe negatywne dla skarżącego orzeczenia lekarskie i psychologiczne zostały wydane przez lekarza upoważnionego oraz psychologa upoważnionego do przeprowadzanie takich badań i wydawania orzeczeń i brak jest powodów do zaprzeczenia temu twierdzeniu.

Zgodnie z art. 15h ust. 7 ustawy o broni i amunicji orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne.

Organy Policji nie są uprawnione do oceny przyczyn, dla których upoważniony lekarz lub psycholog orzekł o braku zdolności do dysponowania przez stronę bronią, tzn. które z wymaganych do wydania orzeczenia badań cząstkowych miało wpływ na jego treść. Nie mają również kompetencji do weryfikowania zasadności wydania osobie ubiegającej się o broń lub broń już posiadającej orzeczenia o określonej treści, ani też do wyjaśniania rozbieżności pomiędzy orzeczeniami wydanymi przez lekarzy albo psychologów w I, jak i w II instancji.

Wszelka dokumentacja badań, na podstawie których lekarz czy psycholog wydał swoje orzeczenie, pozostaje w dyspozycji tych orzeczników i podlega - podobnie jak ich praca kontroli i nadzorowi właściwego wojewody, zgodnie z art 15i ustawy o broni i amunicji. Wskazać także należy, że sądy administracyjne również nie mają możliwości do weryfikacji orzeczeń lekarskich czy psychologicznych w sprawach dotyczących pozwolenia na broń palną, zaś sprawowanie przez te sądy kontroli wobec zaskarżonych decyzji dotyczących dysponowania bronią palną, sprowadza się jedynie do kontroli tych decyzji pod względem ich zgodności z obowiązującym w czasie ich wydania prawem. Oznacza to, że Sąd uprawniony jest do oceny czy orzeczenie wydał uprawniony podmiot, jak również kwestii materialnoprawnych związanych z rodzajem orzeczenia tj. czy orzeczenie lekarskie zostało wydanie przez uprawnionego lekarza a orzeczenie psychologiczne uprawnionego psychologa. Takiej oceny Sąd dokonał i stwierdził, że oba orzeczenia wydane zostały przez podmioty upoważnione. Sąd nie posiada kompetencji do dokonywania oceny dokumentacji medycznej, rzetelności przeprowadzanych badań, czy też prawidłowości wyprowadzanych z nich wniosków w zakresie określonych schorzeń, bowiem nie dysponuje konieczną wiedzą medyczną w tym zakresie oraz zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) nie dysponuje możliwością przeprowadzenia dowodu uzupełniającego w postaci opinii biegłego lekarza lub psychologa. Oznacza to, że nawet dysponując dokumentacją medyczną dołączoną do akt przez pełnomocnika skarżącego, nie może zweryfikować prawidłowości rozpoznania przedstawionego w części G Karty Badania Lekarskiego (k-43 akt) ze stanami chorobowymi oraz zaburzeniami funkcjonowania psychologicznego zawartymi rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 23 grudnia 2005 r. w sprawie wykazu stanów chorobowych i zaburzeń funkcjonowania psychologicznego wykluczających możliwość wydania pozwolenia na broń i rejestracji broni (Dz. U. 2006.2.14) wydanego na podstawie art. 15 ust. 9 ustawy o broni i amunicji.

Jak już wcześniej wskazano podmiotem uprawnionym do kontroli wykonywania i dokumentowania badań lekarskich lub psychologicznych oraz wydawania orzeczeń lekarskich lub psychologicznych jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce wydania orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego – art. 15i ustawy o bron i amunicji. Jak wynika z tego przepisu kontrola ta pozostawiona została uznaniu wojewody, bowiem ustawa nie określa w jakich sytuacjach bądź na wiosek jakiego podmiotu organ ten zobligowany jest do jej przeprowadzenia. Ustawodawca nie określił również formy rozstrzygnięcia odmawiającego podjęcia kontroli. Oznacza to, że kontrolą Sądu mogą być objęte tylko kwestie formalne. W niniejszej sprawie Wojewoda [...] dwukrotnie odmówił skarżącemu podjęcia czynności kontrolnych w formie pisemnej i zdaniem Sądu było to legalne, bowiem przepisy ustawy o broni i amunicji nie przewidują dla działania Wojewody szczególnej formy.

Równocześnie Sąd orzekający w sprawie nie podziela poglądu przedstawianego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 2966/15, "że ocena orzeczenia, jako dowodu, poza stroną formalną, może obejmować zagadnienia określone przepisami rozporządzenia. Jeśli orzeczenie zawiera uzasadnienie (sporządzone na żądanie strony lub organu), to ocena orzeczenia podlega badaniu w zakresie jego spójności z rozstrzygnięciem." W ocenie Sądu orzekającego w sprawie żaden z przepisów ustawy o broni i amunicji jak i wydanych z jej upoważnienia rozporządzeń nie daje uprawnienia stronom postępowania o wydanie pozwolenia lub cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni do domagania się uzasadnienia orzeczeń wydanych przez upoważnionych lekarzy i upoważnionych psychologów. Obowiązek sporządzenia uzasadnienia ustawa o obroni i amunicji wprowadziła jedynie w zakresie odwołania od orzeczenia lekarskiego i psychologicznego – art. 15h ust 3.

Dlatego, wobec takiej, jak wyżej wskazano argumentacji jak i treści przepisów ustawy o broni i amunicji, zarówno decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Komendanta Głównego Policji są zgodne z obowiązującym prawem.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie na broń wydano, należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy. Przepis ten ma charakter obligatoryjny. Ostateczne orzeczenie lekarskie, czy psychologiczne wiąże organy Policji w zakresie ustalania przesłanek faktycznych i prawnych odmowy wydania lub cofnięcia pozwolenia. Orzeczenia te nie podlegają dalszej weryfikacji w toku postępowania administracyjnego przed organami Policji. Oznacza to, że decyzja administracyjna w takim przypadku ma charakter związany. Ustawodawca w przedmiotowych przypadkach nie przyznał bowiem organom Policji prawa wyboru sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Ostateczne negatywne orzeczenie lekarskie albo psychologiczne wyklucza możliwość dysponowania bronią.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt OSK-1273/04 stwierdzono, że: " (...) ostateczne orzeczenia lekarskie wydawane w trybie § 8 rozporządzenia z dnia 7 września 2000 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających pozwolenie na broń (...) nie podlegają weryfikacji przez organy Policji w prowadzonych przez nie postępowaniach o wydanie lub cofnięcie pozwolenia na broń (...) ". W uzasadnieniach wyroków NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 1292/11, z dnia 15 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1447/07 także wskazano, że organy Policji są związane ostatecznym orzeczeniem lekarskim i psychologicznym i nie mogą dokonywać ich oceny (...), bowiem orzeczenia tego typu są niepodważalne.

Stąd wszystkie zarzuty skargi są chybione. Fakt wydania negatywnego dla skarżącego ostatecznego orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. przez - lekarza upoważnionego do badań lekarskich osób występujących o wydanie pozwolenia na broń lub zgłaszających do rejestru broń pneumatyczną oraz osób posiadających pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną oraz orzeczenia psychologicznego nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. przez psychologa upoważnionego do bań psychologicznych osób występujących o wydanie pozwolenia na broń lub zgłaszających do rejestru broń pneumatyczną oraz osób posiadających pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną, obligował organ pierwszej instancji Policji do wydania decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień do posiadania broni palnej.

Organy Policji obu instancji, w tego typu sprawach nie maja żadnych możliwości weryfikacji takich orzeczeń, ani ubiegania się o sporządzenia ich uzasadnienia czy też obowiązku występowania do wojewody miejsca wydania orzeczenia o przeprowadzenie kontroli. Dlatego nie można organom tym przedstawić zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 15 ustawy o broni i amunicji, a także art. 15 ust. 1 pkt. 2-4 i art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego jak i procesowego przy podejmowaniu decyzji organów obu instancji, mogących stanowić o ich uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności i z tych przyczyn, na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.