Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1462/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 87  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1462/08 odrzucił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Odpis powyższego postanowienia Sądu wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 4 listopada 2008 r.

W dniu 5 listopada 2008 r. Skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wniosek ten została rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 listopada 2008 r. przyznającym skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej adwokata K. R., której pełnomocnictwa skarżąca udzieliła w dniu 13 stycznia 2009 r.

W dniu 20 stycznia 2009 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata K. R., wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu pełnomocnik podniosła, iż z przeprowadzonej ze stroną rozmowy wynika, iż ma ona problemy [...] i [...], powodujące [...]. Jest ona pod opieką poradni zdrowia [...], [...] oraz [...] i przyjmuje leki [...]. Zdaniem pełnomocnika działanie skarżącej polegające na złożeniu skargi do WSA, z pominięciem organu administracyjnego (skutkiem czego doszło do uchybienia terminu) wynikało z niezrozumienia pouczenia zawartego w decyzji SKO i przypuszczalnie miało związek z opisanymi wyżej procesami. Adwokat wskazała, iż z aktami sprawy zapoznała się w siedzibie Sądu w dniu 13 stycznia 2009 r., zaś w dniu 14 stycznia 2009 r. otrzymała od skarżącej zaświadczenia z poradni [...] i [...], które załącza do wniosku. Tym samym przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi ustala jej zdaniem w dniu 14 stycznia 2009 r.

Odpowiadając na wniosek strony Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jego odrzucenie jako złożonego po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wniosek jest spóźniony i podlega odrzuceniu.

W myśl art. 86 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Zasadnicze znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności przedmiotowego wniosku ma ustalenie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Zważyć przy tym należy, że ustanie przyczyny w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a., to ustanie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez stronę, a więc takiej, której nie mogła ona w żaden dostępny dla siebie sposób przezwyciężyć przy użyciu najwyższej staranności. W ocenie Sądu, nie stanowi takiej przeszkody, brak profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji gdy uchybiona czynność nie wymaga dla swojej skuteczności działania strony za pośrednictwem adwokata lub radcy prawnego.

Na gruncie niniejszej sprawy nie sposób przyjąć, iż do czasu ustanowienia pełnomocnika z urzędu (udzielenia mu pełnomocnictwa i doręczenia mu zaświadczeń z poradni [...] i [...] ) trwała przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi. Przyjmując bowiem, że usprawiedliwioną przyczyną wniesienia pierwotnej skargi z uchybieniem terminu było błędne rozumienie pouczenia organu (z uwagi na zaburzenia wynikające ze stanu zdrowia skarżącej), a w konsekwencji brak świadomości skarżącej o jego uchybieniu, to stwierdzić należy, że przyczyna ta ustała najpóźniej w dacie otrzymania przez stronę nieprawomocnego postanowienia Sądu z dnia 15 października 2008 r. (4 listopada 2008 r.). Podkreślić przy tym należy, że skarżąca, mimo wskazywanych dolegliwości była w stanie już w dniu 5 listopada 2008 r. samodzielnie dokonywać czynności procesowych w prowadzonym postępowaniu, o czym świadczy fakt złożenia przez nią w tej dacie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skoro zaś mogła ona samodzielnie dokonywać czynności procesowych w dniu 5 listopada 2008 r., to mogła ona również wówczas ponownie złożyć skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu, która to czynność nie wymaga udziału profesjonalnego pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy, nie ulega wątpliwości Sądu, że wniosek o przywrócenie uchybionego terminu złożony przez pełnomocnika skarżącej w dniu 15 stycznia 2009 r. został złożony z przekroczeniem siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przy czym dla oceny dochowania tego terminu na gruncie niniejszej sprawy bez znaczenia jest data ustanowienia dla skarżącej pełnomocnika z urzędu, czy też data uzyskania przez pełnomocnika od strony skarżącej stosownych dokumentów.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.