Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 398/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 169 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Asesor WSA Damian Bronowicki (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi J.Z. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia 1. Uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], w całości. 2. Zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J.Z. (dalej jako: Skarżący, Strona) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...], utrzymującą w mocy postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

W dniu 11 kwietnia 2022 r. do organu wpłynął wniosek J.Z. wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca zwrócił się o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1) Czy przedstawiona we wniosku działalność Wnioskodawcy stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z zm., dalej jako: u.p.d.o.f.)?

2) Czy autorskie prawa majątkowe do dzieł wytworzonych przez Wnioskodawcę w ramach przedstawionej we wniosku działalności stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej o których mowa w art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f.?

3) Czy dochód Wnioskodawcy pochodzący z realizacji usług objętych niniejszym wnioskiem jest dochodem określonym art. 30ca ust. 7 pkt 2 u.p.d.o.f.?

4) Czy wypunktowane we wniosku wydatki poniesione na opisaną działalność bezpośrednio dotyczą autorskich praw do programów komputerowych w rozumienie art. 30 ca ust. 5 u.p.d.o.f., przez co możliwe jest uwzględnienie ich wartości w zmiennych wzoru tzw. wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f.?

5) Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie powyższych pytań jest prawidłowe, to czy stosownie do art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., ma on prawo zastosować preferencyjne opodatkowanie "potencjalnie kwalifikowanych dochodów" uzyskiwanych ze świadczenia opisanych usług programistycznych dla wskazanych we wniosku lat podatkowych?

Organ pismem z [...] czerwca 2022 r. wezwał Stronę do uzupełnienia ww. wniosku. Strona z zachowaniem terminu uzupełniała powyższy wniosek pismem z dnia [...] czerwca 2022 r.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lipca 2022 r. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej na podstawie art. 13 § 2a, art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14hustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z zm., dalej jako: O.p.).

W ocenie organu, Wnioskodawca nie uzupełnił wszystkich braków wniosku.Nie wskazał wprost, czego dotyczyły/dotyczą prowadzone przez niego prace rozwojowe, co było/jest ich celem oraz jakie czynności obejmowały/obejmują te prace, jaki konkretny produkt, proces lub usługę stworzył.W konsekwencji organ nie jest w stanie ustalić, czy prowadzona przez Wnioskodawcę działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., co stanowi zagadnienie wstępne do pozostałych pytań zawartych we wniosku, a w konsekwencji daje możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania.Ponadto kwalifikacja wskazanych czynności jako badania naukowe, czy prace rozwojowe "leży" po stronie Wnioskodawcy. Pojęcia te są definiowane przez przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, która nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a zatem organ nie jest uprawniony do interpretacji przepisów tej ustawy.

J.Z. na ww. postanowienie złożył zażalenie. Zarzucił organowi naruszenie przepisu art. 14b ust. 1 O.p., zobowiązującego Dyrektora KIS do wydania interpretacji indywidualnej, poprzez nieuwzględnienie przepisu art. 121 O.p., stosowanego w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej na mocy przepisu art. 14h O.p.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocyzaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż wniosek nie został uzupełniony w pełnym zakresie wynikającym z wezwania, tj. Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na pytania z pkt 2 ppkt a i b: 2) Jeśli oczekuje Pan oceny, czy "przedstawiona we wniosku działalność" stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f. jako prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f. – proszę doprecyzować opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. wskazać: a) czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan badania naukowe, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać: - jakie to badania? Co było/jest ich przedmiotem i celem? W jakich okresach je Pan prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi? - jakie metody badawcze Pan stosował/stosuje? - czy badania przyniosły określone efekty (jakie)?; b) czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać: - w jakich okresach je Pan prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi? - czego dotyczyły/dotyczą te prace rozwojowe? Co było/jest ich celem lub celami? Jakie czynności obejmowały/obejmują te prace? - czy Pana prace rozwojowe zostały/ zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności? - czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej? - czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy, ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług?

Brak pełnej odpowiedzi na powyższe pytania uniemożliwiło organowi wydanie interpretacji indywidualnej, o której mowa w art. 14b § 1 O.p., w art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h.

W cenie organu, Skarżący nie wskazał czy wykonywana przez niego działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową, czy prowadzi badania naukowe czy prace rozwojowe. Nie wskazał dokładnie na czym polegają wykonywane przez niego prace badawczo-rozwojowe. W związku z czym organ nie dysponował kompletnym opisem, który umożliwiłby wydanie interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie.

Organ podkreślił, iż nie ma narzędzi by potwierdzić lub zanegować, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce albo badania naukowe w rozumieniu art. 4a ust. 2 tej ustawy. Nie ma bowiem uprawnień do interpretacji stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego, jak również nie może kwestionować przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Nie może go również domniemywać, czyli nie może domniemywać także i faktów, np. w kontekście elementów definicji prac rozwojowych. Nie może przy tym przeprowadzać analizy przepisów tak, aby pasowały do przedstawionego zdarzenia, a tym bardziej nie może przeprowadzać analizy takiego zdarzenia, tak by pasowało ono pod daną normę prawną. Organ jest zobowiązany do odniesienia obiektywnie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pod określone regulacje.

J.Z. nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł skargę do tut. Sądu. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia organu z dnia [...] sierpnia 2022 r., oraz uchylenia w całości postanowienia organu z dnia [...] lipca 2022 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Ponadto wniósł o zasądzeniena rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie przepisów:

- art. 14b § 3, art. 14g §1 w związku z art. 14h w zw. z art. 169 § 4 O.p., poprzez utrzymanie w mocy, a przez to zaaprobowanie postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, pomimo spełniania przez wniosek wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. i niewydanie interpretacji indywidualnej;

- art. 14b § 1 w zw. z 169 § 4 O.p., poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w którym organ przerzucił na Skarżącego ciężar wykładni prawa podatkowego dotyczących przedmiotu wniosku, co wynika wprost z treści wezwania Organu, a ostatecznie potwierdza zaskarżane postanowienie;

- art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 169 O.p., poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku, pomimo że wcześniej w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych organ wydawał interpretacje indywidualne w tożsamych sprawach, merytorycznie rozpoznając wnioski w zakresie znamion działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności prowadzeniu prac rozwojowych lub badań naukowych na gruncie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, które normują preferencyjne opodatkowanie dochodu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako:P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.

Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, w tym także te niepodniesione w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych.Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.).

Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W niniejszej sprawie, zaistniały zatem warunki do jej rozpoznania w trybie uproszczonym.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w granicach kompetencji, przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych przepisów, Sąd uznał, że zawierają one wady, powodujące konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego. W konsekwencji skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2022 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2022 r.o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku J.Z. z dnia [...] stycznia 2022 r., uzupełnionego pismem z dnia [...] czerwca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

W kontrolowanej sprawie, zagadnienie prawne, nakreślone pytaniami, odnosiło się w pierwszej kolejności do kwalifikacji przedstawionej we wniosku działalności Skarżącego, polegającej na tworzeniu programów komputerowych (oprogramowania, kodów źródłowych), do działalności badawczo-rozwojowej na podstawie art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 i art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. Pozostałe pytania zadane przez Skarżącego były uzależnione od dokonania niniejszej oceny.

Zdaniem Skarżącego, pismem z dnia [...] czerwca 2022 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie organu do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Ponadto organ konstruując pytania uzupełniające oczekiwał od Wnioskodawcy dokonania kwalifikacji prawnej będącej przedmiotem wniosku.

Z kolei w ocenie organu, w odpowiedzi Skarżącego brak jest stwierdzenia wymaganego dla rozstrzygnięcia, czy wykonywana działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową.Ocena prowadzonej działalności w tym zakresie nie może być dokonywana w postępowaniu interpretacyjnym, organ nie jest upoważniony do dokonywania takich ocen i interpretacji przedstawionych okoliczności.

W istocie kluczowym zagadnieniem w sprawie, była kwestia, czy zakres, żądanego uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został ustalony przez organ prawidłowo i czy wyjaśnienia złożone przez stronę, wraz z informacjami przedstawionymi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, uzasadniały pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera, stosownie do art. 14c § 1 i § 2 O.p., ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (§1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (§2). W postępowaniu w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14h O.p., ma zastosowania art. 169 §1-2 tej ustawy.

Z powołanych przepisów wynika, że możliwe jest żądanie przez organ wydający interpretację indywidualną, uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 O.p., tj. elementów stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Jednak organ zobowiązany do wydania interpretacji, działając w trybie art. 169 § 1 O.p. nie może żądać od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

W tym trybie organ może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe, czy też błędne. Elementy, które wnioskodawca winien uzupełnić, organ wydający interpretację indywidualną, winien wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalonego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku, organ wydający interpretację indywidualną zobowiązany jest ograniczyć do takich danych, które nie doprowadzą do przerzucenia ciężaru wykładni przepisów prawa na wnioskodawcę, a jedyne pozwolą na uzyskanie informacji niezbędnych do oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. i nie zostanie uzupełniony na wezwanie organu, zgodnie z art. 14g § 1 O.p., pozostawia się bez rozpoznania.

W kontrolowanej sprawie istotą rzeczy było, czy działalność Wnioskodawcy stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 u.p.d.o.f.

W ocenie SąduSkarżący we wniosku opisał dokładnie, na czym jego działalność polega, wskazując podejmowane działania i czynności w kontekście definicji działalności badawczo-rozwojowej.

Z koleiorgan w wezwaniu do uzupełnienia wniosku w pkt 2ppkt a i b,poprzez wezwanie:"Jeśli oczekuje Pan oceny, czy "przedstawiona we wniosku działalność" stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f. jako prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f. – proszę doprecyzować opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. wskazać czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan badania naukowe,(...) czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace rozwojowe",w sposób pośredni domagał się od Skarżącego wskazania, czy jego działalność jest działalnością badawczo-rozwojową, a więc odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w tym zakresie.

Równocześnie na stronie 18 zaskarżonego postanowienia organ uznał, że Skarżący nie udzielił "odpowiedzi na pytania pkt 2 ppkt a i b wezwania, co uniemożliwiło wydanie interpretacji indywidualnej, o której mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej".

W ocenie Sądu tak sformułowane wezwanie stanowi ewidentne przerzucenie na Skarżącego rozstrzygnięcia kwestii, której oceny wprost domagał się w swoim pytaniu.

Innymi słowy, wniosek Skarżącego zmierzał do uzyskania oceny, czy szczegółowo opisana przezeń działalność, uzupełniona następnie po wezwaniu organu o inne jeszcze dane, spełniać będzie przesłanki do zakwalifikowania jej do działalności badawczo-rozwojowej, co determinuje skutki prawne w postaci sposobu dokonywania rozliczeń podatkowych. Jednak Organ uchylił się od odpowiedzi na to pytanie, żądając dokonania odpowiedzi przez samego Wnioskodawcę.

Z treści zaskarżonego postanowienia wynika jednoznaczny wniosek, że skoro Skarżący nie potrafi wyjaśnić, czy w ramach działalności opisanej we wniosku prowadzi On badania naukowe, czy badania naukowe, to wykluczone jest merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku. Z uwagi na charakter i zadania interpretacji podatkowej należy uznać stanowisko organu podatkowego za nieprawidłowe. Prowadzi ono do podważenia sensu wydawania interpretacji podatkowych, jeśli sam wnioskodawca ma udzielić odpowiedzi na zadane przez siebie organowi pytanie. Z akt sprawy, wniosku o wydanie interpretacji, wezwania organu, doprecyzowania wniosku i uzasadnień stanowiska organów wynika, że skarżący podkreślał, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do działalności badawczo-rozwojowej, odsyła bezpośrednio do przepisów ustaw pozapodatkowych. Zasadne było zatem żądanie skarżącego o wydanie interpretacji, czy prowadzona przez niego działalność może zostać uznana za badawczo-rozwojową, skoro ustawodawca posłużył się w treści art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. pojęciem działalności badawczo-rozwojowej, a w art. 5a pkt 38 oraz związanych z nim punktach 39 i 40 tego artykułu, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy pozapodatkowej. Wobec tego kluczowa z punktu widzenia skutków podatkowych była ocena charakteru prowadzonej działalności na kanwie właśnie tej ustawy. Ze względu na bezpośrednie odwołanie się do tej ostatniej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i wyraźne wskazanie, że definicję tą należy rozumieć w konkretny sposób, tj. przedstawiony w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, przedmiotowe zapisy są elementem systemu prawa podatkowego. Nie może ulegać wątpliwości, iż powinny być rozpatrywane przez organ w kontekście oceny prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, skoro zakres wniosku do tego wprost nawiązuje. Zatem w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. nie można żądać od podatnika ubiegającego się o interpretację indywidualną, aby we własnym zakresie rozstrzygnął on, czy podejmowane przez niego czynności stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f. (wyrok NSA z 23 listopada 2021 r. sygn. akt II FSK 1049/21, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wezwanie do sprecyzowania wniosku nie może prowadzić do żądania, aby to sam Wnioskodawca, przesądził rzeczoną kwestię, o którą wprost zapytał, lecz jedynie do sprecyzowania danych faktycznych dotyczących prowadzonej działalności, niezbędnych do ich oceny w kontekście definicji owej działalności. Następnie na gruncie obowiązujących przepisów należało ocenić ten rodzaj działalności, a pozostawienie wniosku bez rozpoznania dopuszczalne byłoby tylko w przypadku, jeśli nie przedstawiono by wystarczających danych do oceny.Skoro zatem Skarżący dokładnie opisał swoją działalność przez pryzmat cech działalności badawczo-rozwojowej, to organ miał obowiązek udzielić odpowiedzi na przedstawioną wątpliwość.

Podsumowując Sąd stwierdził, że w rozpoznanej sprawie organ interpretacyjny nie miał podstaw, aby wzywać skarżącego w trybie art. 169 § 1 O.p. do precyzowania informacji, które zostały już wyczerpująco przedstawione we wniosku stosownie do art. 14b § 3 tej ustawy. Był zaś zobowiązany do oceny stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych oraz udzielenia odpowiedzi merytorycznej dotyczącej wątpliwości prawnych skarżącego. Tym samym uznać należało, że w sprawie doszło do nieprawidłowego zastosowania art. 14g w zw. z art. 14b § 3 O.p. i zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem art. 169 § 1 oraz art. 14h Ordynacji podatkowej.

Ponieważ uchybienia wyżej wskazane dotyczą zarówno zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] lipca 2022r., zasadne stało się uchylenie obydwu postanowień.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 P.p.s.a.