Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 643/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3, art. 134, art. 145, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: Art. 135, art. 139, art. 142, art. 146, art. 148, art. 152, art. 153, art. 154
journal: Dz.U. 2020 poz 1398
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki NSA Krystyna Kutzner Protokolant specjalista Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2020 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odwołania w sprawie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie nr [...] na podstawie art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1793 ze zm.), w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne od 1 lipca 2014 roku do 30 czerwca 2018 roku.

W postępowaniu ofertę złożyła m. in. skarżąca K. D., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "A". Do zawarcia umowy zostały wybrane oferty niektórych podmiotów. Nie wybrano natomiast oferty skarżącej.

Zgodnie z art. 151 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło w dniu 9 maja 2014 r., a informacja o wynikach postępowania została opublikowana na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej organu (zgodnie z art. 151 ust. 2 ustawy).

Od rozstrzygnięcia postępowania skarżąca złożyła odwołanie, które zostało oddalone decyzją Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr [...] z 26 czerwca 2014 r. W decyzji organ wskazał, że oferta skarżącej nie uzyskała w rankingu końcowym wystarczającej liczby punktów, aby zostać wybraną do zawarcia umowy. Podkreślił również, że o wyborze świadczeniodawców decydują przepisy ustawowe, które nie gwarantują kontynuacji umowy z dotychczasowym świadczeniodawcą, a o zawarciu umowy decyduje pozycja uzyskana w rankingu, aż do wyczerpania łącznej liczby planowanych do zakupu świadczeń lub wartości zamówienia. Ranking generowany jest automatycznie przez system informatyczny.

Skarżąca w trybie art. 154 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniosła zarzuty dotyczące sformułowania "wymogu nasycenia" personelu lekarskiego specjalistami, który w jej opinii był niepotrzebny i premiował mniejsze podmioty, co mogło stanowić naruszenie zasady wyrażonej w art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych sformułowania warunku realizacji świadczeń przez lekarzy specjalistów danych dziedzin, będący w jej ocenie "merytorycznie nieuzasadnionym", wątpliwej korzyści płynącej dla pacjentów leczonych przez personel posiadający specjalizacje, niezawarcia umowy ze skarżącą pomimo spełnienia zdecydowanej ilości elementów kryteriów oceny, brak wzięcia pod uwagę kwalifikacji i doświadczenia lekarzy wymienionych w ofercie, niedoszacowanie znaczenia zaplecza technicznego, wprowadzenia przez zarządzenie dysproporcji pomiędzy wagą czynników oceny oferty, wewnętrznej sprzeczności zarządzenia przez "brak przyznania jakiejkolwiek wagi skalującej sytuacji, w której wyniki kontroli są pozytywne", "utajnienia" licznych danych zawartych w ofertach, a także dokonanie arbitralnego, nie mającego podstawy prawnej, podziału miasta T na dwie dzielnice, przez co dokonano przyznania niektórym dzielnicom "niezwykle wysokiego limitu punktowego".

Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z 14 sierpnia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] z 26 czerwca 2014 r. W uzasadnieniu stwierdził m.in., że komisja konkursowa zobowiązana była stosować obowiązujące przepisy prawa, jakim niewątpliwie jest Zarządzenie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Nr [...], a w ogłoszeniu postępowania wskazano, iż ocena ofert odbędzie się zgodnie z kryteriami zawartymi w wyżej wymienionym Zarządzeniu. Organ wskazał również, że celem postępowania konkursowego jest zakup świadczeń jak największej jakości po możliwie najniższej cenie, a zasadą takiego postępowania jest konkurencyjność, przy czym postępowanie prowadzone jest w oparciu o jednakowe kryteria dla każdej z ofert.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca podniosła zarzuty naruszenia prawa materialnego:

- art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w postaci niezachowania równości wszystkich podmiotów biorących udział w postępowaniu o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i gwarantujących zachowanie uczciwej konkurencji;

- przepisów działu VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez zawarcie dwóch umów z tym samym podmiotem, mimo że podmiot ten nie wystąpił z dwoma ofertami i złożył tylko jedną ofertę, a zatem zawarcie umowy z podmiotem, który nie przystąpił do konkursu;

- art. 135 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przez utajnienie istotnych elementów ofert złożonych w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w zakresie jakiego nie wymagają przepisy prawa oraz w jakim nie dokonali tego sami oferenci;

- art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przez przeprowadzenie postępowania z pominięciem kryterium kompleksowości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej.

W skardze skarżąca podkreśliła, że istnieje sprzeczność pomiędzy kształtem zgłoszonych ofert, a kształtem rozstrzygnięcia, gdyż katalog oferentów liczył 16 podmiotów, a rozstrzygnięcie obejmowało 17, ponieważ ta sama placówka zawarła dwie umowy, co było niedopuszczalne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z 17 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1782/14, na wniosek organu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w trybie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w rozstrzyganej sprawie charakter prejudycjalny miał spór związany z wniesioną skargą na postanowienie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z 29 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji. Wyrokiem z 28 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 304/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego samego organu.

W dniu 18 kwietnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o podjęcie postępowania informując, że wyrokiem z 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 2496/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu. Wskazała również, że nieprawidłowościom w "prostowaniu" decyzji należało nadać "stosowne znaczenie".

Postanowieniem z dnia 19 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął postępowanie sądowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 550/17, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z 14 sierpnia 2014 r. (nr [...]) w przedmiocie oddalenia odwołania w sprawie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, uznając, że w sprawie wystąpiła przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana przez pracownika, który podlegał wyłączeniu. Sąd stwierdził, że zarówno decyzja z 26 czerwca 2014 r., jak i decyzja z 14 sierpnia 2014 r. zostały podpisane przez Dyrektora OW NFZ B. B. Ponadto z akt sprawy wynika, że obie decyzje były opiniowane przez tego samego radcę prawnego zatrudnionego w Zespole Radców Prawnych. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że w sprawie "brało udział" co najmniej dwóch tych samych pracowników.

W wyniku skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 13 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. NSA odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. NSA stwierdził w szczególności, że "wznowienie postępowania może i powinno nastąpić wyłącznie wtedy, gdy decyzja "została wydana" przez pracownika, który podlegał wyłączeniu. W konsekwencji nie stanowi podstawy wznowienia to, że pracownik podlegający wyłączeniu brał udział w postępowaniu poprzedzającym podjęcie decyzji, która została następnie wydana przez piastuna organu lub innego pracownika z jego upoważnienia. WSA w rozpoznawanej sprawie nie twierdzi, że radca prawny wydał zaskarżoną decyzję, nie wyjaśnia też innego sposobu rozumienia przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. niż wyżej przyjęty, należy więc stwierdzić, że wadliwie zastosował ten przepis w sprawie". NSA polecił sądowi pierwszej instancji rozpoznać sprawę merytorycznie, gdyż uchylając decyzję zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wobec stwierdzenia przesłanki wznowienia postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie rozpoznał sprawy w całokształcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), kontrola ta sprawowana jest pod względem legalności, tj. zgodności działania organów administracji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie, co wynika z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu skarga jest nieuzasadniona. Analizując wydane w sprawie decyzje, jak również akta postępowania konkursowego, Sąd doszedł do przekonania, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji, ani na żadnym wcześniejszym etapie nie doszło do naruszenia przepisów, które winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Skargą w niniejszym przypadku została objęta decyzja wydana przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w trybie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1398; powoływanej dalej jako "u.ś.o.z.", po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji oddalającej odwołanie strony skarżącej dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przeprowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne na okres: od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2018 r. Tryb postępowania w tego rodzaju sprawach jest uregulowany w przepisach art. 154 ust. 1 – 8 u.ś.o.z.

W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 u.ś.o.z., co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku, gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. II GSK 186/06). Należy więc przyjąć, że odwołanie składane w trybie art. 154 ust. 1 u.ś.o.z. otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy u.ś.o.z.

Celem postępowania uruchamianego w trybie art. 154 ustawy jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zatem zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są określone w przepisach u.ś.o.z. oraz w dokumentach Prezesa NFZ, wydanych na podstawie art. 146 ustawy.

Zgodnie z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 powoływanej wyżej ustawy. W ust. 2 ustawodawca zastrzegł, że powyższe środki odwoławcze nie przysługują na: wybór trybu postępowania, niedokonanie wyboru świadczeniodawcy czy unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Wspomniany na wstępie przepis kreuje nie tylko uprawnienia świadczeniodawców do wnoszenia środków odwoławczych, ale także określa niezbędne przesłanki determinujące wynik postępowań odwoławczych, jak i wynik sądowoadministracyjnej kontroli. Dla uznania skuteczności wniesionych środków odwoławczych konieczne jest bowiem najpierw pozytywne ustalenie, że w przeprowadzonym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej zostały naruszone zasady tegoż postępowania, po czym ustalenie, że naruszenie to spowodowało uszczerbek w interesie prawnym strony (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2011 r., II GSK 474/10, LEX nr 1081532).

Interes prawny wyznaczany jest przez przepisy prawa powszechnie obowiązującego, a zatem jego naruszenie wystąpi wówczas, gdy komisja konkursowa, względnie organ administracji podejmujący w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie, dopuszczą się naruszenia przepisów prawa. Pojęcie uszczerbku łączyć należy z ograniczeniem lub obniżeniem interesu prawnego podmiotu ubiegającego się o przyznanie świadczeń przewidzianych rozpisanym konkursem. W tym kontekście uszczerbek ten widzieć należy w kontekście art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem należy mieć na uwadze, czy uszczerbek ten wyczerpuje przesłanki uwzględnienia skargi przewidziane przywołanym unormowaniem. W konsekwencji oznacza to, że nie każde naruszenie prawa, a w szczególności prawa procesowego, będzie skutkowało uszczerbkiem w interesie prawnym świadczeniodawcy, ponieważ mogą wystąpić sytuacje, kiedy naruszenie prawa nie spowoduje wystąpienia negatywnych konsekwencji po stronie podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego. Uznać należy, że wskazany uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania występuje wtedy, gdy podmiot prowadzący postępowanie dopuścił się naruszenia określonych zasad postępowania, przez co spowodował, że uczestnik postępowania (świadczeniodawca) został pozbawiony możliwości zawarcia umowy. Interes prawny świadczeniodawcy należy oceniać przez pryzmat konkretnego postępowania i możliwości zawarcia umowy przez określonego świadczeniodawcę (wystąpienia uszczerbku jego interesu prawnego).

Świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu w sprawie zawarcia umów może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące tego rozstrzygnięcia. Odwołanie ma na celu zbadanie w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, czy doszło do naruszenia interesu prawnego świadczeniodawcy w wyniku naruszenia określonych ustawą zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym wszczętym odwołaniem jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy.

Od chwili złożenia odwołania – jak już wyżej wspomniano - otwiera się postępowanie administracyjne, a w konsekwencji zaczynają mieć zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który składa się do dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Dyrektor oddziału rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Od decyzji tej świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. wyrok WSA w Poznaniu z 22 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Po 640/17).

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy u.ś.o.z., której unormowania dają podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, a także sprawowania kontroli i nadzoru nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń, jak również są podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów NFZ we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy, zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami".

Zgodnie z brzmieniem art. 139 ust. 1 u.ś.o.z. zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo w trybie rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert NFZ zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 u.ś.o.z. powinno zawierać w szczególności nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 u.ś.o.z., określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty, zgodnie z art. 140 ust. 1 u.ś.o.z. Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, zgodnie z art. 147 u.ś.o.z.

Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 u.ś.o.z. oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 u.ś.o.z.). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 u.ś.o.z.). Zgodnie z art. 148 u.ś.o.z. porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją, a także ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów.

Należy podnieść, że zarzuty skarżącej sprowadzające się do kwestii nieprawidłowego podziału miasta T na tzw. obszary kontraktowania i związane z tym nieprawidłowości w zakresie podziału środków finansowych na poszczególne obszary stanowią kwestie poprzedzające ogłoszenie postępowania w sprawie zawarcia umów i jako takie nie podlegają kontroli sądu w niniejszym postępowaniu. Odwołanie wniesione w niniejszej sprawie dotyczy rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i co do zasady nie ma podstaw do stosowania tego środka odwoławczego do władczych rozstrzygnięć organów poprzedzających ogłoszenie danego postępowania konkursowego, jak sposób podziału środków funduszu na poszczególne obszary kontraktowania oraz wyznaczenie obszarów kontraktowych. Dziedzina ta nie została poddana przez ustawodawcę kontroli sądowej. Kontroli w postępowaniu administracyjnym, a następnie sądowym podlega tylko dane (konkretne) postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tak NSA w wyroku z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt II GSK 1971/15).

Zgodnie z art. 135 u.ś.o.z.:

1. Oferty złożone w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są jawne.

2. Fundusz realizuje zasadę jawności:

1) umów - przez zamieszczenie na swojej stronie internetowej informacji o każdej zawartej umowie, z uwzględnieniem maksymalnej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy wynikającej z zawartej umowy, rodzaju, liczby i ceny zakupionych świadczeń albo rodzaju zakupionych świadczeń, liczby jednostek rozliczeniowych (miara przyjęta do określenia wartości świadczenia opieki zdrowotnej w określonym zakresie lub rodzaju, w szczególności: punkt, porada, osobodzień) wyrażających wartość świadczenia oraz cenę jednostki rozliczeniowej, a także maksymalnej kwoty zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy wynikającej ze wszystkich zawartych umów;

2) ofert, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę - w szczególności przez umożliwienie wglądu do tych ofert.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zamieszcza się w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Świadczeniodawca ma zatem możliwość zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. Należy wskazać, że na zastrzeżenie utajnienia poszczególnych elementów oferty zezwala powołany wyżej art. 135 ust. 2 pkt 2 u.ś.o.z. Skoro możliwość zastrzeżenia informacji zawartych w ofertach przewidział sam ustawodawca, to nie sposób czynić organowi zarzutu, że przestrzegał obowiązujących regulacji (por. też wyrok NSA z 9 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 1784/15).

Obowiązujące regulacje prawne nie zabraniają złożenia jednej oferty obejmującej więcej niż jedno miejsce udzielania świadczeń przez ten sam podmiot. Nie uniemożliwiają także dokonania wyboru w rozstrzygnięciu postępowania oferty w zakresie jednego lub kilku miejsc udzielania świadczeń przez ten sam podmiot oraz zawarcia umowy dotyczącej większej niż jedno miejsc udzielania świadczeń przez ten sam podmiot. W niniejszej sprawie Oferent Miejskie Centrum [...] NZOZ Sp. z o.o. złożył jedną ofertę obejmującą dwa miejsca udzielania świadczeń, co – jak wyżej wskazano – w świetle obowiązujących przepisów prawa nie było niedopuszczalne.

Należy podnieść, że omyłka dotycząca ilości oferentów wybranych do zawarcia umowy (wskazano ich 10, podczas gdy powinno być 9, gdyż jedna z ofert opiewała na 2 miejsca udzielania świadczeń) nie miała żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w decyzji. W wyroku z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 304/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że powyższy błąd nie stanowił oczywistej omyłki, która mogłaby zostać sprostowana w trybie art. 113 § 1 k.p.a., jednak powyższe nie ma wpływu na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu z dokumentacji postępowania konkursowego jednoznacznie wynika, że w postępowaniu zostało złożonych 16 ofert, a Miejskie Centrum [...] – Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Sp. z o.o. w T złożyło ofertę na dwa miejsca udzielania świadczeń, w dwóch różnych lokalizacjach i oba miejsca zostały wybrane do zawarcia umowy. Powyższe wynika z części VI "Szczegóły oferty" (k. 37-48 i 49-59), "Ankiety" (s. 61-69). Wybranych zostało zatem do zawarcia umowy 9 oferentów, lecz oferty dotyczyły 10 miejsc udzielania świadczeń.

Z kolei z uzasadnienia orzeczenia WSA w Krakowie z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 304/15 jednoznacznie wynika, że błędy w odniesieniu do trzech oferentów (Miejskie Centrum [...] – Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Sp. z o.o. w T, A. O. – K. i A. G.) miały charakter "typowych błędów pisarskich i rachunkowych". Jak wskazał WSA w Krakowie "Dodatkowo na k. 17 i 18 decyzji znajduje się tabela, która powiela dane z tabeli, w której organ dokonuje sprostowania, zatem w tej kwestii istniały podstawy do sprostowania decyzji". Powyższe błędy nie wpłynęły zatem w żaden sposób na wynik rozstrzygnięcia, a tym samym nie doszło do naruszenia interesu skarżącej.

Nadto należy podnieść, że nawet wyeliminowanie oferty na drugie miejsce udzielania świadczeń złożonej przez Miejskie Centrum [...] – Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Sp. z o.o. w T nie zmieniłoby sytuacji skarżącej, gdyż jej oferta znalazła się dopiero na 14 miejscu z punktacją 64,304. Na 11 miejscu znalazła się oferta A. G., która uzyskała 66,982 punktów. Oferty z miejsc 12-14 były punktowane w ten sam sposób.

W tym stanie rzeczy, stwierdzając prawidłowość zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji oraz prowadzonego konkursu ofert, Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.