Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 379/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji użytków gruntowych postanawia: I. Przyznać L. B. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. II. Odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Do wniosku skarżący załączył fakturę VAT z [...] dotyczącą zakupu leków na kwotę [...] zł.

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł m.in., że w tym miesiącu uiścił kwotę zadłużenia w wysokości [...] zł na rzecz spółdzielni mieszkaniowej. Zaznaczył, że jego dwaj synowie kontynuują naukę i dojeżdżają do szkół (w [...] i [...]), co wiąże się z ponoszeniem dodatkowych kosztów związanych z dojazdami, zakupem pomocy szkolnych i wyżywieniem. W dalszej części urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy skarżący wykazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwojgiem dzieci. Odnośnie stanu majątkowego skarżący podał, że jest właścicielem mieszkania o pow. [...] m2 położonego w [...] oraz domu o pow. [...] m2 i dwóch działek o pow. [...] ha i [...] ha położonych we wsi [...]. Jako źródła utrzymania rodziny wskazał swoje świadczenie rentowe w kwocie [...] zł oraz wynagrodzenie za pracę żony w wysokości [...] zł brutto.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Na wstępie podnieść należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach, z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Do kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania należy wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł ( § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Pozostałe ewentualne koszty sądowe, które mogą wystąpić tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, opłata sądowa od zażalenia, wpis od potencjalnej skargi kasacyjnej, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł (§ 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U. Nr 221, poz. 2192/; § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast stawka minimalna wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony wynosi 240 zł netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm./ i 292,80 zł brutto (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm./).

Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonym dokumencie, sytuację materialną i rodzinną skarżącego oraz wykazane koszty postępowania stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania tj. jednocześnie kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia adwokata. Skarżący spełnia zatem przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Przez orzeczenie o zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych w całości zostało mu zapewnione w sprawie niniejszej prawo dostępu do sądu.

Ze względu na powyższe oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w pkt I postanowienia.

Jednocześnie brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w całkowitym zakresie, skarżący bowiem nie wykazał, że nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania. Podnieść w tym miejscu należy, że prawo pomocy w całkowitym zakresie jest przyznawane osobom, które ze względu na sytuację życiową (brak majątku, brak stałych dochodów lub bardzo niskie dochody), mimo największych starań, nie są w stanie wygospodarować środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

W oparciu o informacje zawarte w urzędowym formularzu oraz przedstawionym przez skarżącego dokumencie, stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny nie należy do szczególnie trudnych. Rodzina skarżącego ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, skarżący oraz jego żona uzyskują stały dochód. Łączne dochody rodziny wynoszą [...] zł brutto, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie skarżącego wynosi – [...] zł brutto. Nie bez znaczenia w sprawie jest okoliczność, że skarżący oprócz mieszkania posiada dom i dwie działki, położone w atrakcyjnej pod względem turystycznym miejscowości, które może wykorzystywać w sposób przynoszący dochód.

Reasumując, skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia należnego adwokatowi za prowadzenie sprawy. Brak jest zatem podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w pkt II postanowienia.