Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 809/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 50 i art. 51
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi K. M. i A. M. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 5 maja 2022 r.nr OA.7721.3.10.2021 w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji - skargę oddala -


UZASADNIENIE

UZASADIENIE

Przedmiotem skarg KM i AM (dalej: "Skarżący") jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "PWINB", "Organ odwoławczy" lub "Organ II instancji") z 5 maja 2022 r. nr OA.7721.3.10.2021, wydana w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji.

Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z 9 lutego 2021 r. nr OA-IV.5160.2.2021 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB" lub "Organ I instancji") poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie sposobu odprowadzania wód opadowych z budynku i terenu działek nr [...] .

Decyzją z 2 grudnia 2021 r. nr OA-IV.5160.2.2021 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na RK obowiązek wykonania robót budowlanych związanych z zaślepieniem otwór montażowych w ogrodzeniu, likwidacją odprowadzenia wód opadowych do rowu przydrożnego oraz wykonaniem otwartego zbiornika na wody opadowe, w celu zabezpieczenia przed przedostawaniem się wód opadowych na teren działek sąsiednich nr [...].

Organ I instancji podał, że działki nr [...] należą do RK. Na działce nr [...] zlokalizowany jest budynek mieszkalny, a na działce [...] urządzony jest ogród. Budynek mieszkalny jednorodzinny, wybudowany został na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Starostę [...] z [...] kwietnia 2017 r. nr [...], następnie przeniesionego na RK decyzją Starosty [...] z [...] lipca 2017 r. Budowa ww. budynku została formalnie zakończona w październiku 2018 r.

W toku postępowania ustalono, że budynek mieszkalny wyposażony jest w rynny i rury spustowe (6 szt.), wszystkie schowane pod płytkę odbojową wokół budynku. Rury spustowe z dachu budynku połączono i odprowadzono do studni rewizyjnej. Na poziomie fundamentów wykonany jest drenaż opaskowy również połączony w ww. studzienką rewizyjną. Ze studzienki rewizyjnej całość została odprowadzona do studzienki bezodpływowej z przelewem awaryjnym zlokalizowanym w pobliżu słupa energetycznego. Przelew awaryjny posiadał ujście do przykanalika następnie do rowu przydrożnego, obecnie przykanalik został zadeklowany i zasypany. Część terenu przy budynku mieszkalnym jest utwardzona kostką, pozostała część jest wysypana kruszywem i zagospodarowana jest roślinnością niską i trawnikiem. Przy wjeździe na posesję w linii ogrodzenia i bramy wjazdowej, znajduje się odwodnienie linowe, z którego wody opadowe odprowadzane są do przydrożnego rowu. Z ustaleń organu wynika, że RK dokonał przepięcia zadeklowanego przykanalika i skierował go do istniejącej rury odprowadzającej wody z kratki liniowej. Ustalono ponadto, że teren działek nr [...] jest ogrodzony. Od strony działek nr [...] należących do Skarżących istnieje murek ogrodzeniowy, w którym średnio na długości 5 m istnieje 9 otworów montażowych, po szalunkach o średnicy 20 mm.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji uznał, że inwestor nie dołożył starań, aby inwestując na działce ukształtowanej ze spadkiem w kierunku działki sąsiedniej już zabudowanej (budując budynek mieszkalny oraz wykonując utwardzenia i kształtując skarpy), zadbał o właściwe zagospodarowanie wód opadowych ze swojego terenu. Część z wód przecieka przez otwory montażowe w murkach ogrodzeniowych, głównie z działki [...], a większość wody z dachu i placów utwardzonych odprowadzane są do rowu przydrożnego drogi gminnej. W dniu 12 października 2021 r. inwestor przedłożył "Ekspertyzę zawierającą rozwiązania techniczne sposobu odprowadzenie wód opadowych z budynku mieszkalnego i wiaty oraz terenu działek", niemniej Organ I instancji uznał, że rozwiązania w niej wskazane są niewystarczające dla zabezpieczenia działek sąsiednich. W ekspertyzie nie podano bowiem jaką pojemność ma studnia rewizyjna i czy ona ma również jakąś możliwość gromadzenia okresowego wód. Nie podano, gdzie mają ujście wody z przelewu awaryjnego. Zdaniem PINB, wylewanie się wód na teren działki własnej nie jest wskazane i należy je maksymalnie ograniczać, dlatego organ uznał, że dla właściwego i bezpiecznego dla nieruchomości rozwiązania gospodarki wodami opadowymi będzie wykonanie otwartego zbiornika na wody opadowe o pojemności 7,5 m3, do którego przelewać się będą nadmiarowe wody ze zbiornika retencyjnego zlokalizowanego na działce nr [...] ze studzienki w południowej części działki. Wielkość zbiornika została przyjęta na podstawie obliczeń określających łączną ilość wód opadowych mogących spływać w kierunku działek [...], zawartych w ww. ekspertyzie. W ocenie PINB, nadmiar wód będzie się gromadził w tym zbiorniku, a ze względu na fakt, że będzie to zbiornik otwarty, wody będą wyparowywać. W ten sposób zostanie zabezpieczona działka inwestora, działka sąsiednia oraz rów drogi gminnej przed napływem dodatkowych wód. Organ I instancji podniósł, że w opisywanej sprawie zastosowanie mają art. 51 ust. 7 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.) – dalej: "u.P.b." i na ich podstawie nałożono na Inwestora w drodze decyzji obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Odwołanie od ww. decyzji wniósł RK, zarzucając wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny sprawy. Zdaniem odwołującego się, zmiana stanu wód na gruncie winna skutkować ewentualnym postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez wójta, burmistrza lub prezydenta wmiata na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2625 z późn. zm.), a nie przez organy nadzoru budowlanego w oparciu o u.P.b.

Decyzją z 5 maja 2022 r. nr OA.7721.3.10.2021 Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] i jednocześnie umorzył postępowanie Organu I instancji w całości.

Organ odwoławczy podniósł, że w opisywanej sprawie Organ I instancji nie wyraził w żaden sposób, przez podanie podstawy prawnej, która okoliczność wynikająca z art. 50 ust. 1 pkt 1-4 u.P.b. była konsekwencją nałożenia obowiązku z art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. PINB stwierdził tylko, że inwestor nie dołożył starań, aby inwestując na działce ukształtowanej ze spadkiem w kierunku działki sąsiedniej już zabudowanej (budując budynek mieszkalny oraz wykonując utwardzenia i kształtując skarpy), zadbał o właściwe zagospodarowanie wód opadowych ze swojego terenu. Nie podał również jakie przepisy techniczno-budowlane zostały naruszone i nie wskazał w jakim zakresie prawo zostało naruszone.

PWINB zauważył, że kwestia sposobu odprowadzenia wód opadowych nie została sprecyzowana w projekcie budowlanym stanowiącym załącznik nr 1 do decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę. W decyzji o warunkach zabudowy z [...] listopada 2016 r. nr [...] wskazano z kolei, że odprowadzanie wód opadowych ma się odbywać na teren własnej działki. Budynek mieszkalny wyposażony jest w rynny i rury spustowe, które połączono i odprowadzono do studni rewizyjnej. Na poziomie fundamentów wykonany jest drenaż opaskowy również połączony ww. studzienką rewizyjną. Ze studzienki rewizyjnej całość została odprowadzona do studzienki bezodpływowej z przelewem awaryjnym zlokalizowanym w pobliżu słupa energetycznego. Ponadto przy wjeździe na działkę w linii ogrodzenia i bramy wjazdowej, znajduje się odwodnienie linowe (z wpięciem przelewu awaryjnego), z którego wody opadowe odprowadzane są do przydrożnego rowu. Zdaniem Organu odwoławczego, na tym etapie wykonane odprowadzenie wód opadowych nie narusza przepisów § 28 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Kwestia odprowadzania wód opadowych z działki nr [...] do rowu, tj. naruszenia stosunków wodnych, winna być natomiast przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego w rozumieniu prawa wodnego przez wójta gminy, co jak wynika z akt sprawy ma miejsce. W odniesieniu zaś do ogrodzenia PWINB podniósł, że nakaz zaślepienia w sposób trwały i nieodwracalny w celu zabezpieczenia przed przedostawaniem się wód opadowych na teren działek sąsiednich nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Ogrodzenie działki stanowi urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym, nie musi być wykonane jako całość jako lite. Inwestor może też zrezygnować z wykonania ogrodzenia. Ogrodzenie nie jest zatem urządzeniem zabezpieczającym spływ wód opadowych, a z akt sprawy nie wynika, aby organ stwierdził naruszenie przepisów prawa lub wystąpienia zagrożenia zdrowia, życia, mienia bądź środowiska uprawniające do wydania nakazu zaślepienia otworów w ogrodzeniu.

Organ odwoławczy podniósł, że w opisanych uwarunkowaniach faktycznych i prawnych nie ma żadnych przesłanek i podstaw materialno-prawnych do prowadzenia postępowania przez organy nadzoru budowlanego i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Prowadzone postępowanie administracyjne z przyczyn prawnych i faktycznych stało się bezprzedmiotowe. To zaś obligowało do uchylenia decyzji Organu I instancji i umorzenia postępowania w całości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, KM i AM wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucili:

1. naruszenie art. 105 § 1 K.p.a. na skutek umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budo wlanego, jako bezprzedmiotowego, pomimo braku tej przesłanki, co miało istotny wpływ na treść decyzji;

2. naruszenie art. 136 § 1 oraz art. 138 § 2 w zw. z art. 15 w zw. z art. 140 i art. 105 K.p.a. poprzez niesłuszne umorzenie postępowania w sytuacji gdy Organ odwoławczy dostrzegł braki w prowadzeniu postępowania przed Organem I instancji, które wymagały wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, co powinno było skutkować uchyleniem decyzji w całości i przekazaniem jej do ponownego rozpoznania organowi I instancji, wskutek czego naruszona została zasada dwuinstancyjności postępowania;

3. naruszenie art. 75 § 1 w zw. z art. 84 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt. 2 K.p.a. poprzez niedopuszczenie przez organy administracji dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy budowlanego na okoliczność ustalenia czy rozwiązania konstrukcyjne wybudowanego budynku jednorodzinnego są zgodne z przepisami techniczno-budowlanymi;

4. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a w konsekwencji dokonanie niewłaściwej oceny w zakresie spełnienia warunku zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz w zakresie zgodności z przepisami prawa i kompletności dołączonej do wniosku dokumentacji projektowej;

5. naruszenie art. 8 w zw. z art. 140 K.p.a. polegające na prowadzeniu postępowania w sposób podważający zaufanie obywateli do organu - właścicieli działek sąsiednich;

6. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanej decyzji, poprzez nieuwzględnienie faktu, że:

– większość wód z działki [...] tj. wody z utwardzonego placu i z dachu, które zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy powinny być zagospodarowane na terenie działki [...] odprowadzana jest do rowu przydrożnego drogi gminnej, bez zgody zarządcy drogi na wprowadzenie wód do działki nr [...];

– pojemność zbiornika retencyjnego jest zbyt mała aby mieć możliwość okresowego gromadzenia wód opadowych, a tym samym nie można uznać, że został spełniony warunek określony w § 28 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. wody opadowe zostały zagospodarowane we własnym zakresie nieruchomości;

– inwestor nie określił jaką pojemność ma studnia rewizyjna i czy ma możliwość gromadzenia okresowego wód, a tym samym nie można uznać, że został spełniony warunek określony w § 28 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. wody opadowe zostały zagospodarowane we własnym zakresie nieruchomości;

– inwestor nie określił gdzie mają ujście wody z przelewu awaryjnego a tym samym nie zostało potwierdzone, że inwestor zagospodarował wody opadowe we własnym zakresie na terenie należącej do niego działki, co świadczy o niespełnieniu warunku określonego w § 28 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;

– wody opadowe wylewają się na teren działki inwestora i przenikają w znacznym stopniu na tereny sąsiednie należące do Skarżących oraz na tereny będące własnością Gminy, zalewając je i okresowo podtapiając;

7. naruszenie § 28 ust 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego błędne zastosowanie skutkujące uznaniem, że odprowadzenie wód opadowych z działek inwestora nie narusza ww. przepisów, w sytuacji gdy wody opadowe z działek [...] permanentnie przenikają na grunt sąsiedni zalewając go i podtapiając, jak również powodują podmakanie fundamentów Skarżących;

8. naruszenie § 28 ust 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieruchomości, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że organy nadzoru budowlanego mogą zaakceptować rozwiązanie w zakresie odprowadzania wód opadowych polegające na wprowadzaniu wód opadowych na teren właściciela obiektu ale pod warunkiem, że jest to teren nieutwardzony, pozwalający na wchłonięcie tych wód, a alternatywnym i dopuszczalnym rozwiązaniem (np. w przypadku niedysponowania terenem nieutwardzonym tak jak ma to miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy) jest gromadzenie wody w dołach chłonnych lub zbiornikach retencyjnych;

9. naruszenie § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że wykonane odprowadzenie wód opadowych nie narusza przepisów rozporządzenia, w sytuacji gdy zakazuje się dokonywania zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości;

10. naruszenie § 41 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że ogrodzenie nie jest urządzeniem zabezpieczającym spływ wód opadowych, podczas gdy ogrodzenie nie może stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i zwierząt;

11. naruszenie art 66 ust 1 pkt 1 i 2 u.P.b. poprzez jego niezastosowanie i nierozpoznanie przez organ, czy urządzenia wykonane na działkach [...], tj. w szczególności studzienka retencyjna, studnia rewizyjna, do których spływają wody opadowe spełniają swoje zadanie i zapewniają skuteczne zagospodarowanie wód opadowych;

W odpowiedzi na skargę PWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje :

Skarga okazała się niezasadna, przez co została przez Sąd oddalona.

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Sądowa kontrola przedmiotu skargi nie wykazała jakichkolwiek naruszeń przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego, które mogłyby stanowić argument za uznaniem zarzutów skarżącej strony. Stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z wymogami zasady prawdy materialnej tj. przepisami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., dzięki czemu mógł stanowić oparcie dla ustaleń faktycznych Sądu – art. 133 § 1 P.p.s.a. Przekazane do WSA akta sprawy dostatecznie przedstawiają konieczne do zastosowania przepisów prawa materialnego okoliczności faktyczne, nie wymagając tym samym przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a.

Należy przypomnieć, iż przedmiotem ocen legalnościowych Sądu uczyniono w tym postępowaniu decyzję PWINB wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Na tej podstawie procesowej Organ odwoławczy uchylił decyzje PINB opartą na przepisach u.P.b. o postępowaniu naprawczym – art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 7 u.P.b. – i umorzył postępowanie Organu I instancji w całości.

Nie miało miejsca w tej sprawie naruszenie przepisów o postępowaniu wyjaśniającym w administracji w postaci art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. w szczególności w zakresie ustalania podstaw faktycznych związanych ze stosowaniem § 28 r.w.t.b. oraz przepisów u.P.b. dotyczących legalności obiektów budowlanych. Otóż w myśl przytoczonego przepisu wykonawczego działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej (§ 28 ust. 1 r.w.t.b.). W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych (§ 28 ust. 2 r.w.t.b.). Warto jeszcze dodać, iż w § 29 r.w.t.b. wyrażono, znajdującą rozwinięcie i uszczegółowienie w przepisach ustawy – Prawo wodne, normę zabraniającą przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków dokonywania zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości.

Organ II instancji w odniesieniu do zagadnień objętych wyżej przytoczonymi przepisami r.w.t.b. prawidłowo przyjął niezaistnienie przesłanek pozwalających na merytoryczne zakończenie procedury naprawczej, czyli okoliczności wskazanych w art. 50 ust. 1 u.P.b. Zdaniem Sądu, w podstawach decyzji PWINB ujawniono trafną konstatację o tym, że Organ I instancji nakładając na inwestora obowiązki z art. 51 ust. 1 pkt 2 u.P.b. i ograniczając się do oceny, iż w/w nie dołożył wystarczających starań aby inwestując na działce ukształtowanej ze spadkiem w kierunku działki sąsiedniej zabudowanej zadbać o właściwe zagospodarowanie wód opadowych ze swego terenu, nie tylko nie uzasadnił swej decyzji ale także nie wskazał jakie konkretne przepisy techniczno – budowlane zostały przy wykonywaniu robót naruszone. Organ odwoławczy słusznie przy tym wywiódł, iż inwestor nie naruszył § 28 ust. 2 r.w.t.b.

W swej decyzji PWINB zwrócił uwagę, że sposób odprowadzania wód opadowych nie został szczegółowo skonkretyzowany w zatwierdzonym projekcie budowlanym dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, CO i odgromowej, budowę murów oporowych na działce nr [...]. Należało potwierdzić kluczowe w tej sprawie ustalenie PWINB, iż w dokumencie tym na stronie nr 4 pkt 6 zawarto w tym względzie następujące dość ogólne warunki : wody opadowe z połaci dachu i powierzchni utwardzonych są odprowadzane powierzchniowo na teren własnej działki w sposób niepowodujący zalewania i podtapiania działek sąsiednich, co jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy, w której z kolei zapisano że odprowadzanie wód opadowych ma odbywać się na teren własnej działki. Wobec takich zapisów projektu zadaniem organów nadzoru architektoniczno – budowlanego było dokładne zbadanie czy strona przy realizacji obiektu zachowała warunki zatwierdzonego projektu budowlanego, a w przypadku ich niezachowania czy nastąpiło złamanie zakazu naruszenia stosunków wodnych jaki wypływa z treści przepisu § 29 r.w.t.b. W okolicznościach sprawy, tj. legitymowanie się przez inwestora prawomocnym pozwoleniem na budowę oraz zatwierdzonym projektem budowlanym, niedotrzymanie warunków zatwierdzonego projektu budowlanego mogło aktualizować kompetencje organów nadzoru budowlanego do wszczęcia i przeprowadzenia procedury naprawczej – art. 50 do art. 51 u.P.b. Jednocześnie też zważyć, iż organy tej struktury administracji publicznej nie mogą wkraczać w zakres działania wójt, burmistrza, prezydenta miasta wyznaczony obowiązkami orzeczniczymi w obszarze naruszenia stosunków wodnych. Innymi słowy, organy nadzoru budowlanego nie mogą w ramach postępowania naprawczego regulować stosunków wodnych na sposób określony w art. 234 ustawy – Prawo wodne. Ich decyzje mogą zapobiegać szkodom związanym z tym naruszeniem tylko wówczas gdy przyczyn tych naruszeń stanowią jednocześnie naruszenia prawa budowlanego. Do zadań organy nadzoru budowlanego należy bowiem kontrola i nadzór na przestrzeganiem norm prawa budowlanego (art. 81 ust. 1 pkt 1 u.P.b.), a nie nad przestrzeganiem norm prawa wodnego.

W zakończonej zaskarżoną decyzją sprawie PWINB wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku zbadania legalności działań inwestora, bowiem dostatecznie wyjaśnił czy wykonane przez niego roboty budowlane odpowiadają zapisom zatwierdzonego projektu budowlanego. Na podstawie ustaleń faktycznych PINB w/w Organ potwierdził zgodność aktualnego sposobu zagospodarowania nieruchomości z zapisami projektu oraz obowiązującymi przepisami prawa – u.P.b. i przepisami wykonawczymi. Otóż zrealizowany aktualnie budynek mieszkalny jest wyposażony w rynny i rury spustowe, które zostały połączone i odprowadzone do studni rewizyjnej. Na poziomie fundamentów wykonano drenaż opaskowy również połączony ze studzienką rewizyjną. Nadmiar wody ze studni rewizyjnej jest zaś odprowadzany do studzienki bezodpływowej z przelewem awaryjnym zlokalizowanym w pobliżu słupa energetycznego. Zatem w ramach rozpatrywania zarzutów skargi nie można nie było zgodzić się z oceną Organu, iż takie rozwiązanie w zakresie gospodarowania opadami odpowiada treści § 28 ust. 2 r.w.t.b., który to przepis wyraźnie dopuszcza możliwość odprowadzenia wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Skarga podnosi, że pojemność wybudowanego na działce inwestora zbiornika retencyjnego jest zbyt mała. Jednakże zarówno projekt budowlany jak i w.w przepis rozporządzenia, nie wyznaczyły minimalnej wielkości tego rodzaju zbiorników. Jeżeliby treść powyższego przepisu lub projektu taką minimalną wartość by określała, to organy nadzoru budowlanego byłyby uprawione do kierowania do inwestora stosownych nakazów mających doprowadzić wadliwie wykonane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem. Stwierdzenie zgodności wykonanych robót z obowiązującym w tym zakresie inwestora wzorcami postępowania, czyniło wszczęte postępowanie naprawcze bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. Wobec braku jednoznacznych i konkretyzujących przepisy r.w.t.b. warunków odprowadzania wód opadowych w treści pozwolenia, jak i projektu budowlanego, nie można było skutecznie zarzucać PWINB, iż nie przeprowadził dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy budowlanego. Z uwagi na brak takich konkretyzujących zapisów dla realizacji zasady prawdy obiektywnej – art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. - wystarczające było oparcie się na ustaleniach Organu I instancji w zakresie dotyczącym rozwiązań przyjętych na nieruchomości względem odprowadzania wody opadowej. Opinia specjalisty w stwierdzonych okolicznościach nie wnosiłaby niczego, co by mogło zmienić stanowisko na temat zachowania przez inwestora obowiązujących go przepisów prawa budowlanego.

Należało również podzielić ocenę PWINB na temat wyrażonego w decyzji PINB nakazu zaślepienia w sposób trwały i nieodwracalny 9 otworów montażowych po szalunkach w murku ogrodzeniowym zlokalizowanym od strony działek nr [...]. Organ nadzoru budowlanego nie posiada uprawnień, aby kierować do inwestora nakaz wykonania tego rodzaju robót budowlanych. Słusznie uwypuklono w decyzji odwoławczej, iż nie obowiązują upoważniające do tego przepisy zaś w aktualnym stanie ogrodzenie działki będące urządzeniem budowlanym nie musi być wykonane bez otworów uniemożliwiających odprowadzenie wód z terenu nieruchomości. Również nałożony na inwestora nakaz wykonania zbiornika pozwalającego gromadzić wody opadowe nie znajduje uzasadnienia w zatwierdzonym projekcie budowlanym jak i w obowiązujących przepisach u.P.b. Wymaga w tym miejscu przypomnienia, że Organ nadzoru budowlanego był ograniczony w zakończonym postępowaniu normą § 28 ust. 2 w/w rozporządzenia oraz treścią pozwolenia na budowę i zatwierdzonego nim projektu budowlanego. Nakazy o jakich mowa w uchylonej decyzji PINB nie były uzasadnione skoro stan nieruchomości względem zagospodarowania wód opadowych odpowiadał treści w/w norm. Ich wykluczenie na gruncie postępowania naprawczego w żadnym razie nie tamuje możliwości skierowania do właściciela nieruchomości i obiektu mieszkalnego decyzji nakazującej przywrócenie naruszonych jego działaniami stosunków wodnych ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Oprócz restytucji u.P.w. w art. 234 ust. 3, wyraźnie przewidziano ewentualność skierowania do podmiotu odpowiedzialnego za zmianę stosunków wodnych nakazu wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W tych ramach winna być rozstrzygana podnoszona w skardze kwestia odprowadzania wód opadowych do przydrożnego dla publicznej drogi gminnej rowu. Z akt sprawy wynika, że takie postępowanie jest prowadzone przed Wójtem Gminy [...], co oznacza że adekwatne do wyrażonych w art. 234 ust. 3 u.P.w. roszczenia materialnoprawne winny być zgłaszane w tym specjalistycznym postępowaniu administracyjnym. Wymaganie zaś od Organów nadzoru budowlanego podejmowania działań korygujących gospodarkę wodną na terenie nieruchomości skarżących, jako że nie znajduje pokrycia w/w przepisach, mogłoby doprowadzić do nieprzewidzianej prawem kumulacji kompetencji orzeczniczych tych organów z uprawnieniami wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wynikającymi z art. 234 ust. 1 – 5 u.P.w. Innymi słowy, organy nadzoru architektoniczno – budowlanego, co do zasady nie posiadają uprawnień decyzyjnych w jakie wyposaża wójta (burmistrza, prezydenta miasta) norma u.P.w. aktualizowana w przypadku stwierdzenie naruszenia przez właściciela nieruchomości stosunków wodnych ze szkodą dla gruntu sąsiadującego. Dlatego konieczne okazało się nie tylko uchylenie decyzji PINB ale także umorzenie wszczętego przed tym Organem postępowania administracyjnego – art. 105 § 1 K.p.a.

Sąd działając poza granicami zarzutów skargi nie dostrzegł w czynnościach procesowych Organu II instancji, jakichkolwiek powodów do zastosowania kompetencji kasacyjnych – art. 134 § 1 P.p.s.a. Wobec tego zaskarżona decyzja powinna pozostać w obrocie prawnym i wywoływać określone w niej skutki.

Z wyłożonych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. Natomiast o kosztach postępowania przez WSA nie orzeczono z uwagi na art. 200 P.p.s.a.