Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1124/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1124/04 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka, Sędziowie WSA Stanisław Grzeszek, Asesor WSA Beata Cieloch (spr), Protokolant Aneta Kubacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2007r., sprawy ze skargi B. W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r., - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].2003roku Prezydent Miasta T. ustalił B. W. wysokość podatku od nieruchomości za rok 2003 w kwocie [...] zł.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł B. W. podnosząc, iż grunty objęte opodatkowaniem tj. działki oznaczone numerami 32 i 34/1 o łącznej powierzchni [...] m. kw. położone w T. przy ul. [...] są w 2/3 obsiane trawą i wykorzystywane na cele rolnicze. Zdaniem odwołującego się organ podatkowy I instancji dokonując wymiaru podatku dokonał we własnym zakresie zmiany sposobu wykorzystywania przedmiotowego gruntu bez porozumienia z użytkującym go właścicielem. Zdaniem podatnika domniemywać można, iż przekwalifikowanie gruntów dla celów podatkowych miało za celu zwiększenie wpływów do budżetu miasta, ponieważ na tym gruncie nadal prowadzona jest działalność rolnicza. W tym stanie rzeczy podatnik wniósł o zmianę powyższej decyzji i ustalenie podatku w/g sposobu użytkowania gruntu.

W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania w oparciu o zgromadzony sprawie materiał dowodowy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją [...].2003 roku, sygn. akt [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż biorąc pod uwagę datę wydania zaskarżonej decyzji i datę jej doręczenia podatnikowi - 1 lipca 2003r., określone w decyzji terminy zapłaty pierwszej i drugiej raty podatku upłynęły przed powstaniem zobowiązania podatkowego, co stanowiło poważne naruszenie prawa podatkowego. Jednocześnie organ odwoławczy dopatrzył się nieprawidłowości polegającej na tym, że zalegające w aktach sprawy wypisy z rejestru gruntów sporządzone zostały na dzień 28 lipca 2003r. podczas gdy orzeczenie, którego podstawą są dane z ewidencji gruntów wydane zostało w dniu 1 lipca 2003roku.

W następstwie uchylenia przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji Prezydent Miasta T. w dniu [...].2003roku znak: [...] ponownie wydał rozstrzygnięcie tej samej treści - ustalając B. W. wymiar podatku od nieruchomości za 2003r. w kwocie [...] zł.

Odwołanie od wyżej powołanej decyzji złożył B. W. i wniósł o jej zmianę. W uzasadnieniu wskazał, iż nie zgadza się z ustaleniami poczynionymi przez organ I instancji odnośnie wymiaru podatku i sposobu przekwalifikowania gruntu, albowiem jego zdaniem użytkowany grunt jest w 2/3 częściach obsiany trawą i od wielu lat prowadzona jest tam działalność rolnicza. Nadto podał, iż grunt stanowi użytek rolny i grunt zadrzewiony na użytkach rolnych, na którym nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Podniósł, iż aktualizacja gleboznawcza gruntu w 1999r. została dokonana bez wglądu w terenie.

W dalszej części podatnik stwierdził, iż cyt. " o aktualizacji gleboznawczej odwołujący zamieszkały poza miastem i powiatem tarnowskim nie był powiadomiony, zaś komunikat, który przywołuje organ 1 instancji zamieszczony w tygodniku "T."' miał ograniczony regionalny zasięg i nie mógł czynić zadość podaniu do publicznej wiadomości".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 lutego 2004 sygn. akt: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż wnikliwa analiza materiału dowodowego pozwoliła organowi odwoławczemu stwierdzić, iż postępowanie prowadzone przez organ I instancji zawiera nieprawidłowość skutkującą uchyleniem zaskarżonej decyzji. Jak ustalono Prezydent Miasta T. wydał rozstrzygnięcie z przekroczeniem art. 200 § 1 ustawy ordynacja podatkowa w myśl, którego cyt. "przed wydaniem decyzji organ podatkowy wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego".

Rozpatrując po raz kolejny przedmiotową sprawę w następstwie uchylenia przez Kolegium decyzji pierwszoinstancyjnej Prezydent Miasta T. w dniu [...].2004r. znak [...] ustalił B. W. wymiar podatku od nieruchomości za rok 2003 w kwocie [...] zł.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył B. W. i wniósł o jej zmianę oraz o ustalenie podatku wg sposobu użytkowania gruntu. W treści odwołania podatnik stwierdził, że organ I instancji wydał kolejną trzecią decyzję w sprawie wymiaru podatku po uchyleniu poprzednich przez SKO, w której podtrzymał ustaloną wysokość podatku. W dalszej części strona wskazała, że przedmiotowy grunt w 2/3 części obsiany jest trawą, a także rosną na nim drzewa owocowe i jest wykorzystywany na cele rolnicze. Jednocześnie podatnik stwierdził, iż organ podatkowy dokonał we własnym zakresie zmiany sposobu wykorzystania gruntu dla celów podatkowych bez wglądu w terenie i porozumienia z użytkującym go właścicielem. Nadto podatnik podał, że decyzja o zatwierdzeniu aktualizacji klasyfikacji gruntów, którą powołuje organ podatkowy nie została doręczona właścicielowi gruntu zamieszkałemu poza miastem i powiatem tarnowskim, a jej ogłoszenie w tygodniku "T." o regionalnym ograniczonym zasięgu nie czyniło zadość podaniu do publicznej wiadomości. Reasumując B. W. stwierdził, że uzasadniona jest zmiana w wymiarze podatku od nieruchomości i zwolnienie od tego podatku gruntu zadrzewionego na użytkach rolnych.

W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 25 czerwca 2004r. i sygn. akt [...] utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy między innymi wskazał, iż z analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności z wypisów z rejestru gruntów Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta T. z dnia [...].2003 roku wynika, iż odwołujący się jest właścicielem gruntu o łącznej powierzchni [...] m. kw. składającego się z działek o numerach 34/1 i 32 położonego w K. Grunt o powierzchni [...] ha stanowiący działkę nr 34/1 określony został w ewidencji jako zurbanizowane tereny niezabudowane, natomiast grunt o powierzchni [...] stanowiący działkę nr 32 określony został w ewidencji gruntów jako tereny mieszkaniowe. Stosownie zaś do treści & 68 ust.3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38,poz.454 ) zarówno tereny mieszkaniowe jak i zurbanizowane tereny niezabudowane należą do kategorii gruntów zabudowanych i zurbanizowanych. Nie są więc wspomniane grunty ani użytkami rolnymi, ani też gruntami leśnymi oraz zadrzewionymi i zakrzewionymi, stąd też stosownie do treści art.2 ust.2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tereny mieszkaniowe i zurbanizowane tereny niezabudowane winny zostać opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Stosownie bowiem do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. z 2000r. Nr 100, poz.1086 ) - podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. A więc decydujące znaczenie dla sposobu opodatkowania wspomnianej kategorii gruntów mają zapisy w ewidencji gruntów i budynków, nie zaś jak twierdzi podatnik sposób wykorzystania gruntów. Ponadto wskazano, iż dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego o którym mowa w art. 194 ustawy — Ordynacja podatkowa i zgodnie z tym przepisem, stanowią dowód tego co zostało w nich stwierdzone. Dlatego też uznano za bezpodstawne zarzuty podatnika, iż organ podatkowy dokonał we własnym zakresie zmiany sposobu wykorzystywania gruntów dla celów podatkowych. Tak więc organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania własnych ustaleń w tym zakresie oraz kwestionowania znajdujących się w ewidencji zapisów.

Organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień zarówno formalnych jak i merytorycznych skutkujących ewentualnym uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na wyżej powołaną decyzję wniósł B. W. W treści skargi podatnik podniósł, iż zaskarża decyzje organu odwoławczego w całości jako wydaną z naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż decyzja organu II instancji wydana została w sytuacji, gdy toczyło się wszczęte 2 czerwca 2004r. postępowanie o uchylenie decyzji w sprawie klasyfikacji gruntu, która była podstawą do wymiaru zakwestionowanego podatku, a nie została doręczona organowi odwoławczemu. Decyzja zatwierdzająca klasyfikację gruntu [...] została nadesłana skarżącemu przez organ podatkowy Wydział Finansowy UMT wraz z decyzjami z dnia [...].2004r. o wymiarze podatku za rok 2003 i 2004 i od tej decyzji podatnik złożył odwołanie. Zdaniem skarżącego organ podatkowy zamiast wydawać decyzje wymiarowe winien do czasu rozstrzygnięcia klasyfikacji gruntów zawiesić postępowanie podatkowe. Jak twierdzi skarżący w sprawie brak było współdziałania pomiędzy organem podatkowym, a organem właściwym w sprawie klasyfikacji gruntów co uzasadnia wznowienie postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Niezachowanie w toku załatwiania sprawy formy wiążącego współdziałania organów administracji stanowi przesłankę uchylenia zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 z 2002r.poz.1269 z poźn. zm - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2004 roku jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta T. została wydana w oparciu o prawidłowe przepisy prawa materialnego - art. 2 ust. 1 pkt. 1 i ust.2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz.U. z 2002 r. Nr 9 póz. 84 z późn. zm jak i przepisy dotyczące postępowania podatkowego - art. 13&1 pkt 3, i 233 & 1pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa ( Dz.U Nr 137 póz. 926 z późn. zm.).

Należy w szczególności podkreślić, iż stosownie do treści art. 21 ust 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2000r. Nr 100, póz. 1086 z późn. zm.) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W tym wypadku dane te (powierzchnia gruntów, rodzaj użytków gruntowych ) miały istotny wpływ na załatwienie sprawy. Organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Jest bowiem ona urzędowym źródłem informacji wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Tak więc w tym zakresie należało uznać zarzut skargi za nieuzasadniony. Dopóki bowiem nie nastąpi zmiana zapisów w ewidencji gruntów, ewidencja ta jest podstawą wymierzenia podatku. Słuszne jest zatem prezentowane przez organy podatkowe stanowisko w niniejszej sprawie.

Z analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego a w szczególności z wypisów z rejestru gruntów Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta T. z dnia [...].2003r. wynika, iż odwołujący się jest właścicielem gruntu o łącznej powierzchni [...] m. kw. składającego się z działek o numerach 34/1 i 32 położonego w K. Grunt o powierzchni [...] ha stanowiący działkę nr 34/1 określony został w ewidencji jako grunty zurbanizowane tereny niezabudowane, natomiast grunt o powierzchni [...] stanowiący działkę nr 32 określony został w ewidencji gruntów jako tereny mieszkaniowe.

Stosownie zaś do treści & 68ust.3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków -zarówno tereny mieszkaniowe jak i zurbanizowane tereny niezabudowane należą do kategorii gruntów zabudowanych i zurbanizowanych. Nie są więc wspomniane grunty ani użytkami rolnymi ani też gruntami leśnymi oraz zadrzewionymi i zakrzewionymi, stąd też stosownie do treści art. 2 ust 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych tereny mieszkaniowe i zurbanizowane tereny niezabudowane winy zostać opodatkowane podatkiem od nieruchomości.

Jak o tym była mowa decydujące znaczenie dla sposobu opodatkowania wspomnianej kategorii gruntów mają zapisy w ewidencji gruntów i budynków nie zaś jak twierdzi podatnik sposób wykorzystania gruntów.

Należy podkreślić jak słusznie to uczynił organ II instancji, iż dopóki nie zostanie wydana ewentualna nowa decyzja zmieniająca klasyfikację gruntów, a dokonane zmiany po uprawomocnieniu się tejże decyzji nie zostaną uwidocznione w ewidencji gruntów organ podatkowy musi opierać się o obowiązujące w chwili wydania decyzji podatkowej dane z rejestru.

Stanowisko takie znalazło odzwierciedlenie w bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Wr 1703/94, Wspólnota 1995/42/24, wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994 r., sygn. akt III SA 911/94, OSS 1994/4-5/164, wyrok NSA z dnia 29 grudnia 1993 r., sygn. akt III SA 747/93, ONSA 1994/4/163).

Reasumując należy podkreślić, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa i w związku z powyższym na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.Nr 153,poz. 1270 z późn.zm) Sąd orzekł o oddaleniu skargi.