Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 3024/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 57  par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Y. H. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego V. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 listopada 2021 r. Y. H. (dalej: skarżący), reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego V. H., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. W treści skargi nie podano adresu skarżącego, ani adresu do doręczeń.

W ślad za skargą uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 zł.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 grudnia 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez: złożenie przysięgłego tłumaczenia na język polski aktu urodzenia skarżącego oraz podanie adresu zamieszkania bądź w razie jego braku – adresu doręczeń - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową zawierającą ww. wezwanie wysłano na adres widniejący na kopercie, w której znajdowała się skarga (doręczenie w dniu 28 stycznia 2022 r.) oraz na adres wynikający z akt administracyjnych sprawy (doręczenie w trybie prawnej fikcji ze skutkiem na dzień 1 kwietnia 2022 r.).

Z akt sprawy wynika, że wezwanie nie zostało wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

W art. 46 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego. I tak, § 2 pkt 1a stanowi, że pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adres do doręczeń, lub siedziby i adresy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Zgodnie natomiast z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W przypadku stwierdzenia wymienionych braków formalnych skargi, sąd – stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. - ma obowiązek wezwać stronę do ich usunięcia pod rygorem określonych skutków prawnych.

W rozpoznawanej sprawie, stroną skarżącą jest osoba małoletnia, a zatem koniecznym było wykazanie przez przedstawiciela ustawowego umocowania do jej reprezentowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Koniecznym elementem skargi był także adres zamieszkania bądź adres do doręczeń. Wezwanie do usunięcia wymienionych braków formalnych skargi doręczone zarówno pod adresem wynikającym z koperty (w dniu 28 stycznia 2022 r.), jak i z akt administracyjnych (doręczenie w trybie prawnej fikcji ze skutkiem na dzień 1 kwietnia 2022 r.), pozostało bez odpowiedzi skarżącego (jego przedstawiciela ustawowego).

Odnośnie do doręczenia w trybie prawnej fikcji wskazać należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Przesyłka sądowa skierowana pod adres wynikający z akt administracyjnych sprawy była dwukrotnie awizowana. Pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (awizo) nastąpiło w dniu 18 marca 2022 r., drugie zaś – w dniu 28 marca 2022 r. Nieodebranie przez adresata przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 1 kwietnia 2022 r.

Mając na uwadze powyższe, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).