Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 325/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Bożena Popowska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie na rzecz skarżącego kwotę 757 zł ( siedemset pięćdziesiąt siedem ) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ B.Popowska /-/ G.Radzicka /-/ P.Miładowski


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. Nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy w O. działając na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i 4, art. 61 ust. 1, art. 63 ust. 2 i 4, art. 64 ust. 1, art. 65 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm., dalej jako u.p.z.p.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako kpa) ustalił na rzecz R.P. zam. [...] ul. [...] warunki zabudowy lokalizacja - na dz. ozn. nr geod. [...] i [...], położonej w obrębie miejscowości: W. dla inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na funkcję inwentarską, rozbudowę budynku gospodarczego o pomieszczenia inwentarskie oraz budowę zbiornika na gnojowicę.

W uzasadnieniu decyzji podano, iż R.P. wystąpił z wnioskiem w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przebudowy części kondygnacji poddasza użytkowego budynku mieszkalnego, zmiany sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na funkcję inwentarską, rozbudowy budynku gospodarczego o pomieszczenia inwentarskie oraz budowy zbiornika na gnojowicę w miejscowości W. na terenie dz. ozn. nr geod. [...] i [...]. Wniosek zawierał wszystkie niezbędne elementy, które zostały określone w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003r. Wobec powyższego postępowanie o wydanie niniejszej decyzji było prowadzone zgodnie z wymaganiami cytowanej ustawy, jak dla terenu, dla którego brak jest planu zagospodarowania przestrzennego i dla inwestycji dla której nie ma obowiązku sporządzenia takiego planu. Dalej wskazano, iż w oparciu o analizę dokumentacji zgromadzonej w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego jak również po dokonaniu analizy zabudowy i zagospodarowania terenu, organ I instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji objętej przedmiotowym wnioskiem. Ponadto organ wskazał, że projekt przedmiotowej decyzji sporządzony został przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego urbanistów i architektów i uzyskał wymagane przepisami prawa uzgodnienia - Wojewódzkiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Poznaniu -jako zarządcy drogi, Wojewody Wielkopolskiego w stosunku do obszarów

objętych ochroną, Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Poznaniu oraz opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lesznie. Wskazano również, iż przedmiotową decyzją nie ustalono warunków dla inwestycji obejmującej przebudowę części kondygnacji, bowiem wnioskodawca w tym zakresie cofnął swój wniosek i w tej części umorzono postępowanie.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. i S.D. podnieśli, iż R.P. od co najmniej dwóch lat prowadzi na swojej posesji hodowlę i sprzedaż psów, a przedmiotową decyzją chce jedynie usankcjonować ten stan i rozwinąć hodowlę do 50 sztuk. Odwołujący wskazali na uciążliwości jakie niesie ze sobą hodowla psów dla sąsiednich działek (luźno biegające psy - z uwagi na brak zabezpieczenia terenu planowanej inwestycji, znajdowanie resztek mięsa i kości na swoim trawniku, zagrożenie bakteriologiczne dla wody czerpanej ze studni w związku ze składowaniem odchodów zwierzęcych i zanieczyszczonej słomy na terenie działki, pojawiające się w związku z tym roje much, bardzo uciążliwie zapachy padliny i rozkładającego się mięsa, hałas pracującego dużego młynka elektrycznego do mielenia mięsa i kości oraz hałas ujadających i wyjących o różnych porach psów). Ponadto podkreślili, że w decyzjach o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu działka ich została oznaczona jako teren zabudowy mieszkaniowej z możliwością wprowadzenia na teren działki usług i rzemiosła pod warunkiem, że ich uciążliwość nie będzie wykraczała poza teren działki. Ich zdaniem planowana przez wnioskodawcę hodowla psów na duża skalę jest całkowicie sprzeczna z tymi ustaleniami.

Decyzją z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] Samorządowe Kolegium

Odwoławcze w Lesznie, działając na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło zaskarżoną

decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten

organ.

W uzasadnieniu podano, iż ustalenia zawarte w zaskarżonej decyzji jakoby planowana inwestycja nie należała do mogących pogorszyć stan środowiska i nie będzie miała negatywnego wpływu na stan środowiska i zdrowie ludzi są sprzeczne z ustaleniami zawartymi w opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lesznie z dnia [...] września 2008r., o którą zwrócił się Burmistrz Miasta i Gminy w O. W przedmiotowej opinii wskazano bowiem, iż z uwagi na rodzaj zamierzonej działalności, jaka ma być prowadzona w obiekcie, którego dotyczy decyzja o warunkach zabudowy tj. hodowli psów docelowo do 50 sztuk,

może nieść za sobą zagrożenia dla środowiska i uciążliwości dla okolicznej istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej i wobec tego uzgodnił przedłożoną dokumentację ale pod warunkiem, że planowana hodowla psów nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska i uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej jak również, że skala prowadzonej hodowli psów będzie ograniczona do ilości nie powodującej uciążliwości dla mieszkańców sąsiednich działek. Zdaniem Kolegium, organ I instancji w trakcie prowadzonego postępowania winien rozważyć kwestię oddziaływań planowanej inwestycji, wynikających ze sposobu jej wykorzystania, na środowisko i wywoływanie uciążliwości dla terenów sąsiednich. Ponadto wskazano, iż organ I instancji powinien dokonać stosownej analizy ewentualnych zagrożeń i uciążliwości pod kątem norm ochrony środowiska zawartych w ustawie - Prawo ochrony środowiska, a także innych aktach prawnych np. dotyczących norm przekroczenia hałasu i w oparciu o tę analizę ustalić warunki zabudowy dla planowanej inwestycji i wprowadzać ewentualne ograniczenia i zabezpieczenia chroniące środowisko oraz eliminujące negatywne wpływy na nieruchomości sąsiednie. Organ II instancji podkreślił również, iż obszar analizowany wokół działek oznaczonych nr geod. [...] i [...] położonych w O. ul. [...], obręb geodezyjny W. obejmuje tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z budynkami gospodarczymi i w związku z tym organ I instancji winien zbadać, stosownie do przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., czy nowa zabudowa co do funkcji mieścić się będzie w granicach zastanego w danym miejscu sposobu zagospodarowania terenu w tym użytkowania obiektów. Przyjąć bowiem należy, iż w zakresie kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy. Nowa zabudowa, w tym nowy sposób użytkowania, jest zdaniem Kolegium, dopuszczalna o tyle, o ile można ją pogodzić z już istniejącą funkcją. Końcowo wskazano, iż zgodnie z § 2 pkt 7 lit. b i c rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. (Dz. U. Nr 164, poz. 1589) w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy, ustalenia wymagań dotyczące v ochrony interesów osób trzecich zapisuje się w szczególności poprzez określenie warunków ochrony przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie oraz zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby. Zdaniem Kolegium z akt sprawy nie wynika by organ I instancji prowadził postępowanie w celu zbadania konieczności zawarcia w decyzji takich warunków.

W skardze na powyższą decyzję R.P., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego M.B., wniósł o jej uchylenie zarzucając naruszenie prawa polegające na niewłaściwej interpretacji przepisów tj. art. 52 ust. 2 pkt 2c oraz art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. oraz art. 61 u.p.z p.

W motywach uzasadnienia skarżący powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008r. w sprawie II OSK 785/07 (publ. LEX nr 447827), w którym stwierdzono, iż nie można przepisu art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b i c u.p.z..p. wymieniającego w sposób wyczerpujący zakres charakterystyki inwestycji, rozumieć tak, że zobowiązuje on organ do nadania tej charakterystyce formy projektu urbanistycznego, o ile wymagania takiego nie określają przepisy odrębne. Stąd też, zdaniem skarżącego, dane podawane na etapie postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy stanowią jedynie przewidywania inwestora, a precyzyjne informacje przedłożone być mogą dopiero na etapie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Skarżący podkreślił również, iż postanowieniem z dnia 10 września 2008r. Wojewoda Wielkopolski uzgodnił realizację przedsięwzięcia wskazując, że planowana inwestycja nie jest sprzeczna z celami ochrony chronionego krajobrazu oraz specjalnego obszaru ochrony "Natura 2000". Ponadto skarżący wskazał, iż zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004r. Nr 257, poz. 2573) planowana inwestycja nie wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Stąd też, zdaniem skarżącego, chybionym jest twierdzenie Kolegium, iż organ I instancji powinien dokonać stosownej analizy ewentualnych zagrożeń i uciążliwości pod kątem norm ochrony środowiska zawartych w ustawie - Prawo ochrony środowiska. Ponadto, w ocenie skarżącego, chybiony jest argument jakoby organ I instancji nie rozważył wpływu planowanej inwestycji na środowisko i wywołanie uciążliwości dla terenów sąsiednich, bowiem Burmistrz Miasta i Gminy w O. w wydanej decyzji szczegółowo określił warunki w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzi. Decyzja organu I instancji jest w tym zakresie analogiczna z decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lesznie z dnia [...] września 2008r. w sprawie [...]. Z tych względów, zdaniem skarżącego, organ I instancji prawidłowo ustalił warunki zabudowy dla inwestycji. Ponadto Skarżący podkreślił, iż planowana inwestycja jest zlokalizowana na działkach nr [...] i [...] stanowiących obszar wiejski wsi W., nie zaś jak utrzymuje

organ II instancji na obszarze miasta O. oraz wskazał, iż w pobliżu działki odwołujących się od decyzji o warunkach zabudowy M. i S.D. znajduje się również gospodarstwo rolne, na którym prowadzona jest ferma kur oraz gospodarstwo, na którym znajduje się ferma lisów. Tym samym zachowana jest funkja architektoniczna obszaru.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analogicznie unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną tam podstawą prawną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, stwierdził, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie uchylająca decyzję Burmistrza Miasta i Gminy w O. z [...] stycznia 2009 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na funkcję inwentarską, rozbudowę budynku gospodarczego o pomieszczenia inwentarskie oraz budowę zbiornika na gnojownicę na działkach [...] i [...] położonych w obrębie miejscowości

W.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) dalej u. p. z. p. zasadą jest, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenia inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 2 ustawy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, natomiast sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

W niniejszej sprawie decyzję w pierwszej instancji wydał Burmistrz Miasta i Gminy O. po uprzednim uzgodnieniu w myśl przepisów art. 60 ust. 1 i 53 ust. 4 u.p.z.p.: z Wojewodą Wielkopolskim wobec lokalizacji przedsięwzięcia w granicach obszaru chronionego krajobrazu o nazwie K. – O. wraz z zadrzewieniami [...] i kompleksem leśnym [...] oraz specjalnego obszaru ochrony Natura 2000 [...] wielkopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, wobec zlokalizowania inwestycji w strefie "W" ochrony archeologicznej; z Wielkopolskim Zarządem Dróg Wojewódzkich wobec położenia nieruchomości przy drodze wojewódzkiej nr [...] [...] ; i wreszcie z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w Lesznie w związku z informacją inwestora, że w budynku inwestorskim zamierza prowadzić hodowlę psów 20 – 30 sztuk, docelowo 50 sztuk. Wszystkie wymienione wyżej organy uzgodniły pozytywnie planowaną inwestycję z tym, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Lesznie przy zgłoszeniu uwag stwierdzających, że:

1. Projektowana hodowla psów nie powinna stanowić zagrożenia dla środowiska i uciążliwości dla okolicznej istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej.

2. Skala prowadzonej hodowli psów (liczba zwierząt hodowlanych) powinna być ograniczona do ilości nie powodującej uciążliwości dla mieszkańców sąsiednich działek.

3. Projektowany budynek inwentarski wraz ze zbiornikiem na gnojownicę winien spełniać wymagania w zakresie odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych, co wynika z:

- art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.),

- § 110 i 111 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).

W związku z tymi uwagami PPIS zastrzegł jedynie, że inwestor powinien powiadomić Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lesznie o zakończeniu przedmiotowej inwestycji, celem odbioru obiektu pod względem instalacji sanitarnych, wentylacji i uzgodnień higieniczno – zdrowotnych.

W myśl art. 106 k.p.a. jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ, a treść postanowienia uzgodnieniowego ma charakter wiążący dla organu prowadzącego postępowanie główne.

Wprawdzie, Sąd zauważa, że uzgodnienie z Wielkopolskim Zarządem Dróg Wojewódzkich obarczone jest wadą proceduralną, gdyż nie doręczono go wszystkim uczestnikom postępowania, ale skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 922/06, że "dopóki postanowienie uzgodnieniowe nie zostanie w odpowiednim trybie wyeliminowane z obrotu prawnego i w jego miejsce nie zostanie podjęte inne, wiąże ono organ prowadzący postępowanie główne, a wad proceduralnych jakimi dotknięte jest postępowanie uzgodnieniowe nie można rozciągać na postępowanie główne, zaś wadliwość postępowania uzgodnieniowego może być wyłącznie przedmiotem oceny w postępowaniu nakierowanym na wzruszenie wydanego w nim aktu" (Lex nr 340121).

W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że analizowany obszar wokół inwestycji to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, tereny zabudowane budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym użytkowane rolniczo i drogi wojewódzkiej.

W ocenie Sądu kontrolującego rozstrzygnięcie wydane w niniejszej sprawie, organ pierwszej instancji wydał przedmiotową decyzję, przywołując zarówno przepisy prawa materialnego i powołując się na uzgodnienia, wydane w trybie art. 106 § 5 k.p.a. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie uchylając zaskarżoną decyzję w sposób nieuzasadniony postawił organowi warunki nie znajdujące uzasadnienia w przepisach prawa, a mianowicie określenie charakterystycznych

parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko (art. 52 ust. 2 pkt 2 ppkt c u.p.z.p.) jak hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie oraz zanieczyszczenie powietrza, wody i gleby.

Organ II instancji uchylając decyzję Burmistrza Miasta i Gminy w O. nie odniósł się do analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, gdzie w charakterystyce obszaru analizowanego stwierdzono, "że analizowany obszar wokół to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, tereny zabudowane budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym użytkowanych rolniczo i drogi wojewódzkiej".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazuje jedynie, że hodowla psów może nieść za sobą uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej.

Z zarzutów skarżącego wynika, że w pobliżu analizowanego terenu funkcjonują fermy kur, lisów, co było możliwym do sprawdzenia nawet przez organ drugiej instancji, przy czym rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 164 poz. 1588) w § 3 ust. 1 stanowi, że w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy, a granice obszaru analizowanego wyznacza na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy u.p.z.p., w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustaleniu warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów.

Ustawodawca pozostawił wprawdzie organom administracji swobodę w wyznaczeniu obszaru analizowanego, zastrzegając jedynie, iż ma on obejmować teren wokół działki w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki, nie mniejszej jednak niż 50 metrów, jednak organ odwoławczy w celu przekonania stron postępowania dla swego rozstrzygnięcia winien wyjaśnić, dlaczego uznał, że w obszarze analizowanym w jego ocenie funkcjonuje wyłącznie zabudowa mieszkaniowa.

Chybionym jest też wskazanie w decyzji uchylającej potrzeby badania norm hałasu.

Normy hałasu wynikają z przepisów prawa i wprawdzie przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia (tj. Dz. U. z 2008 Nr 2 poz. 15 ze zm.) przewidują decyzje, w

których określa się dopuszczalny poziom hałasu – jednak takie decyzje muszą być

poprzedzone pomiarami. Stawianie takiego warunku dla projektowanej hodowli psów

stawia organowi pierwszej instancji warunek niemożliwy do spełnienia, gdyż należałoby założyć, że wszystkie psy (jak to Sąd wyjaśnił na rozprawie trzech różnych ras) szczekać będą na komendę jednocześnie w tym również szczenięta, przy czym badania te musiałyby dotyczyć budynku inwentarskiego, bo to w sprawie jego rozbudowy i zmiany pomieszczenia gospodarczego na inwentarski decyzja dotyczy.

Należy podzielić poglądy doktryny i orzecznictwa, że postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest tylko jednym z elementów procesu inwestycyjnego, a ochrona osób trzecich jest przede wszystkim realizowana na etapie pozwolenia na budowę.

Należy zresztą zauważyć, że skarżący prowadzi hodowlę psów i skoro zamierza ją usytuować w budynku inwentarskim oddalonym od zabudowań mieszkalnych i przystosować go do profesjonalnej hodowli, to obowiązujące przepisy zarówno prawa budowlanego, ochrony środowiska, ochrony zwierząt i przepisy wykonawcze do tych ustaw dają gwarancję znikomej uciążliwości projektowanej inwestycji.

Organy wydające decyzję winny zauważyć, że planowana inwestycja dotyczy budynku inwentarskiego i budowy zbiornika na gnojownię. Powyższej inwestycji nie można warunkować sytuacją kiedy psy hodowlane przebywać będą na terenie nieruchomości inwestora, gdyż powyższe sytuacje nie dotyczą projektowanej inwestycji.

Należy również zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wpłynęły dwa odwołania. Jedno M. i S.D. i drugie D. i G.P.. Jak wynika z akt administracyjnych Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie – rozpoznało jedynie odwołanie małżonków D. Odnośnie odwołania D. i G.P., prawdopodobnie złożonego z uchybieniem terminu organ odwoławczy nie zajął stanowiska.

Powyższa sytuacja zobowiązuje organ do wydania przewidzianego przepisami prawa rozstrzygnięcia, co przynajmniej z przedstawionych akt nie wynika.

Z uwagi na powyższe, organ odwoławczy winien rozpoznać sprawę ponownie, dokonując analizy kontrolowanej decyzji organu pierwszej instancji biorąc pod uwagę:

- charakter obszaru analizowanego

- warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ściśle dla projektowanej inwestycji

- treść uzgodnień wydanych przez kompetentne organy w rozpoznawanej sprawie

- wymagania ochrony interesów osób trzecich związane z planowaną inwestycją a także ich uprawnienia wynikające z przepisów k.p.a.

Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na

podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c", art. 152, art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ B. Popowska /-/ G. Radzicka /-/ P. Miładowski

za nieobecnego sędziego

/-/ G. Radzicka

j.a.