Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 752/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, art 19, art 184 w zw z art 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 16/11 oddalające wniosek A. Z. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie – sędziego NSA Janiny Kosowskiej i sędziów WSA: Marzenny Glabas, Alicji Jaszczak – Sikory, Bogusława Jażdżyka, Beaty Jezielskiej, Tadeusza Lipińskiego, Katarzyny Matczak, Adama Matuszaka, Hanny Raszkowskiej, Zbigniewa Ślusarczyka, Andrzeja Błesińskiego, Wiesławy Pierechod, Zofii Skrzyneckiej oraz referendarzy Agnieszki Bińczyk i Krzysztofa Nesteruka w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w wydaniu zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w wydaniu zaświadczenia.

W dniu 30 czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek skarżącego o wyłączenie w sprawie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: sędziego NSA Janiny Kosowskiej oraz sędziów WSA Marzenny Glabas, Alicji Jaszczak – Sikory, Bogusława Jażdżyka, Beaty Jezielskiej, Tadeusza Lipińskiego, Katarzyny Matczak, Adama Matuszaka, Hanny Raszkowskiej, Zbigniewa Ślusarczyka, Andrzeja Błesińskiego, Wiesławy Pierechod i Zofii Skrzyneckiej, a także referendarzy sądowych Agnieszki Bińczyk i Krzysztofa Nesteruka.

Podniesiono, że istnieje uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziów i referendarzy sądowych, którzy brali udział w prowadzonych uprzednio postępowaniach w sprawach skarżącego.

Wymienieni we wniosku o wyłączenie sędziowie WSA w Olsztynie oraz referendarze sądowi złożyli do akt sprawy oświadczenia w których wskazali, że nie zachodzi między nimi a stronami postępowania okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznaniu sprawy. Ponadto oświadczyli, że w sprawie nie zachodzi żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 16/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych wskazując, że sam fakt orzekania w innej sprawie, w której wnioskodawca był stroną, nie daje podstawy do formułowania zastrzeżeń co do bezstronności sędziego, biorącego udział w rozstrzyganiu innej sprawy. Podstawy do wyłączenia nie może stanowić również niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia uprzednio toczącej się sprawy, bowiem zarzuty te strona mogła podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń sądu pierwszej instancji.

W ocenie Sądu skarżący nie wskazał na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić formułowane zarzuty, jego argumenty są bowiem ogólnikowe. Sąd uznał zatem, że podnoszone przez skarżącego twierdzenia nie mogły podważyć wiarygodności złożonych w niniejszej sprawie oświadczeń i stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie

Na to postanowienie A. Z. złożył zażalenie, w którym zarzucił naruszenie:

1) art. 22 § 2 w związku z art. 19 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez subiektywne przyjęcie, iż w sprawie wniosku strony skarżącej o wyłączenie sędziów nie zachodzi okoliczność uzasadniająca ich wyłączenie;

2) art. 141 § 4 w związku z art. 134 § 1, art. 135 i art. 133 § 1 zdanie pierwsze powołanej ustawy, przez błędne przyjęcie oraz wadliwe ustalenie faktów, iż w sprawie nie było jakichkolwiek przesłanek rzeczywistych i prawnych do wyłączenia sędziów.

Z obszernego uzasadnienia zażalenia wynika, że określona w art. 19 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "uzasadniona wątpliwość", oznacza – w ocenie skarżącego – każdą okoliczność mogącą wywołać tę wątpliwość.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6a powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność, że sędziowie WSA Andrzej Błesiński, Wiesława Pierechod oraz Zofia Skrzynecka (postanowienie WSA z dnia 7 kwietnia 2011 r.) orzekali w sprawie z innego wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego nie stanowi okoliczności uzasadniającej wyłączenie tychże sędziów w sprawie będącej przedmiotem niniejszej sprawy, to jest w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w wydaniu zaświadczenia. Podkreślić bowiem należy, że ustawodawca nie zabrania powierzać rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego nawet tym sędziom, którzy wcześniej brali udział w wydaniu wyroku ze skargi tego samego skarżącego w innej przedmiotowo sprawie.

Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 18 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym

wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub

postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy.

Zaznaczyć przy tym należy, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony skarżącej. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 tejże ustawy.

W niniejszej sprawie w odniesieniu do sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olszynie, Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się ani we wniosku o ich wyłączenie, ani też w rozpoznawanym – bardzo obszernym – zażaleniu przesłanek, które uzasadniałyby ich wyłączenie. Przesłanką taką nie jest z pewnością subiektywne przeświadczenie skarżącego o zasadności złożonego wniosku.

W związku z tym w okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonych oświadczeń sędziów i referendarzy sądowych uznać należy, że Sąd pierwszej instancji w sposób właściwy ocenił, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie od orzekania w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B.

Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 sierpnia 2011 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa, a zatem uznać należy, że zarzuty podniesione w niniejszym zażaleniu nie mają usprawiedliwionych podstaw.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.