Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1360/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 19 lit. c, art. 2 pkt 20 lit. c, art. 7 ust. 1 i 2, art. 48 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 195
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Nowak – Kolczyńska Sędziowie sędzia NSA Jolanta Sikorska sędzia del. WSA Jolanta Górska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 573/17 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] wyrokiem z dnia 29 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 573/17, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta O. z dnia [...] maja 2017 r., [...], mocą której odmówiono przyznania J.S. świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko.

Wyrok ten wydany został w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

J.S. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2016 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta O. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na syna – M.S. (pierwsze dziecko).

Burmistrz Miasta O., po kolejnym ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], odmówił przyznania wnioskującemu świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko.

Od decyzji tej J.S. wniósł odwołanie, zarzucając organowi I instancji błędne uznanie dochód uzyskanego od dnia [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] listopada 2014 r. za utracony w związku z zawarciem kolejnej umowy z tym samym pracodawcą.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, Kolegium przedstawiło regulację prawną zawartą w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. poz. 195 z późn. zm.) – zwanej dalej jako ustawa i stwierdziło, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala przyjąć, że rodzina strony składa się z dwóch członków – skarżącego i jego syna. Skarżący sprawuje bowiem faktyczną opiekę nad dzieckiem, na którego wyłącznym utrzymaniu syn pozostaje. W rodzinie w 2014 r. i w okresie późniejszym dochód uzyskał jedynie skarżący. Z akt sprawy wynika, iż od dnia [...] maja 2008 r. wykonywał on pracę na rzecz [...] sp. z o.o. Od dnia [...] grudnia 2014 r. wykonuje pracę na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z dnia [...] listopada 2014 r. Wobec zawarcia tej umowy, Kolegium stwierdziło, że dochód uzyskany z tytułu umów zawartych pomiędzy [...] sp. z o.o. a stroną przed dniem [...] listopada 2014 r. należy uznać za dochód utracony w rozumieniu art. 2 pkt 19 lit. c ustawy. Z tytułu umowy o pracę z dnia [...] listopada 2014 r. skarżący w 2014 r. uzyskał natomiast przychód w wysokości [...] zł. Po pomniejszeniu o należny podatek - [...] zł, składki na ubezpieczenie społeczne - [...] zł oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne - [...] zł, jego dochód wyniósł [...] zł. Powyższy dochód, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, należało podzielić przez 1 (dochód ten był uzyskiwany przez jeden miesiąc 2014 r. - w grudniu). W związku z tym, według Kolegium, dochód miesięczny przyjęty do obliczeń z analizowanego źródła wyniósł [...] zł. W takim stanie sprawy, przeciętny miesięczny dochód osiągnięty przez członków rodziny skarżącego w 2014 r. wyniósł [...] zł, a w przeliczeniu na członka (dwuosobowej) rodziny - [...] zł, a tym samym przekroczył ustawowy próg dochodowy pozwalający na przyznanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko ([...] zł).

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę zarzucając, że decyzja ta wydana została z naruszeniem: art. 7, art. 77 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 5 ust. 3 ustawy. Według skarżącego, Kolegium dokonało nadinterpretacji przepisu art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 19 lit. c ustawy, przyjmując że dochód od [...] stycznia 2014 r. do [...] listopada 2014 r. należy uznać za utracony a jako podstawę do wyliczenia średniej przyjąć dochód tylko za okres od [...] grudnia 2014 r. do [...] grudnia 2014 r. Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 19 lit. c ustawy utrata dochodu oznacza utratę dochodu spowodowaną utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Takie sformułowanie oznacza, że musi dojść do całkowitej utraty pracy a nie tylko zmiany okresu zatrudnienia. Wyjaśnił, że w firmie [...] sp. z o.o. pracuje w sposób nieprzerwany i ciągły od [...] maja 2008 r. do chwili obecnej. Również rok 2014 przepracował cały bez jednego dnia przerwy, na dowód czego przedstawił zaświadczenie o zatrudnieniu z dnia [...] maja 2017 r. W przekonaniu skarżącego, zgodnie z art. 2 pkt 19 lit. c ustawy nie może być mowy o utracie zatrudnienia. Umowa zawarta w dniu [...] listopada 2014 r. nie oznacza, że podjął on nową pracę, lecz jest to kontynuacja poprzedniego stosunku pracy. Skarżący wyjaśnił, że wyższe wynagrodzenie w grudniu 2014 r. spowodowane było charakterem pracy, którą wykonuje. Pracuje w firmie kurierskiej, a miesiąc grudzień jest miesiącem, w którym dochodzi do wysyłki zwiększonej ilości paczek. Stąd konieczność pracy w godzinach nocnych czy nadliczbowych. W umowie o pracę zawartej z dnia [...] listopada 2014 r. wielkość wynagrodzenia zasadniczego pozostaje bez zmian, na dowód czego przedstawił zaświadczenie o zatrudnieniu z dnia [...] lipca 2017 r. Skarżący podał również, że w aktach sprawy znajduje się PIT 11 za 2015 r., z którego wynika, że po stosownych odliczeniach dochód na członka w jego rodziny za 2015 r. wynosi [...] zł na osobę. W jego ocenie powyższe świadczy o stabilności dochodów i trwałości zatrudnienia w firmie [...] sp. z o.o.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] , uchylając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) decyzje organów obu instancji wskazał, że orzekające organy błędnie ustaliły stan faktyczny sprawy w zakresie określenia kwoty dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę i całkowicie bezpodstawnie, przy sposobie wyliczenia dochodu, zastosowały przepis art. 7 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2 pkt 19 lit. c ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz.U. z 2017 r., poz. 1851).

Sąd wyjaśnił, że zmiana warunków pracy (w tym przypadku zawarcie z tym samym pracodawcą umowy na czas nieokreślony), nie jest tożsama z jej utratą, ani z utratą dochodów w rozumieniu ustawy. W przypadku zawarcia kolejnej umowy o pracę u tego samego pracodawcy, bezpośrednio następującej po poprzedniej umowie należy uznać, że jest to kontynuacja poprzedniego zatrudnienia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wydanym na tle wykładni pojęcia utraty dochodu spowodowanej utratą zatrudnienia jednoznaczne wskazano, że utratę zatrudnienia należy wiązać z rozwiązaniem konkretnego stosunku prawnego. Takie zdarzenie nie miało zaś miejsca w rozpatrywanym przypadku.

Jednocześnie, Sąd wskazał, że w art. 7 ust. 2 ustawy sposób wyliczenia dochodu odnosi się wyłącznie do "dochodu uzyskanego", tj. jak wynika ze stanu faktycznego sprawy, wobec daty złożenia wniosku przez skarżącego i brzmienia art. 48 ust. 2 ustawy – do dochodu osiągniętego w okresie od [...] stycznia 2015 r. do pierwszego dnia okresu, na jaki ustalane jest prawo doświadczenia wychowawczego. Tylko w przypadku ustalenia wysokości dochodu uzyskanego tj. osiągniętego po roku 2014 i do pierwszego dnia okresu, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia, przepis prawa nakazuje przy ustalaniu takiego dochodu członka rodziny podzielenie dochodu uzyskanego przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany.

Sąd wyjaśnił, że skoro wszystkie dochody członków rodziny, które organ winien uwzględnić ustalając dochód na członka rodziny, osiągnięte zostały w 2014 r. i równocześnie nie nastąpiło uzyskanie dochodu ani jego utrata, to organy administracji winne były cały dochód uzyskany w 2014 r. podzielić przez 12 miesięcy, a następnie przez liczbę członków rodziny. Sąd wskazał w tym miejscu, że z jego obliczeń wynika przy tym, że kwota uzyskana w ten sposób jest niższa od kwoty [...] zł na członka rodziny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie organy błędnie ustaliły stan faktyczny, określając kwotę dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę, co skutkowało odmową przyznania świadczenia z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Tym samym, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 19 lit. c oraz art. 7 ust. 2 ustawy przez błędną ich wykładnię, co miało wpływ na wynik sprawy, oraz z naruszeniem art. 77 § 1 i art. 80 Kpa, przez niewystarczające, pobieżne rozpatrzenie materiału dowodowego i dokonanie błędnej jego oceny, co również niewątpliwie miało wpływ na wynik sprawy.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia w całości i oddalenia skargi lub ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zrzucając, że wyrok ten wydany został z naruszeniem:

1. prawa materialnego, tj.:

- art. 48 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - poprzez jego błędną wykładnię, w wyniku przyjęcia, że wskazany w art. 7 ust. 2 ustawy sposób wyliczenia dochodu powinien odnosić się do dochodu osiągniętego w okresie od dnia [...] stycznia 2015 r. do pierwszego dnia okresu, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, a tym samym niemożności zastosowania normy odkodowanej z tych regulacji do dochodu uzyskanego w roku 2014;

- art. 2 pkt 19 lit c ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, że dochód osiągnięty na podstawie umowy o pracę poprzedzającej (kolejną) umowę o pracę na czas nieokreślony z dnia [...] listopada 2014 r. nie jest dochodem utraconym w rozumieniu tego przepisu;

- art. 2 pkt 20 lit. c ustawy - poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, że zawarcie przez J.S. dnia [...] listopada 2014 r. umowy o pracę na czas nieokreślony nie jest okolicznością, która spowodowała uzyskanie zatrudnienia i dochodu w rozumieniu tego przepisu;

- art. 7 ust. 1 i 2 ustawy - poprzez błędne przyjęcie, że w okolicznościach analizowanej sprawy regulacje te nie powinny znaleźć zastosowania (poprzez ich niezastosowanie);

2. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 Kpa - poprzez nieuzasadnione stwierdzenie, że organy administracji publicznej niewystarczająco i pobieżnie rozpatrzyły materiał dowodowy i dokonały błędnej jego oceny, choć w okolicznościach analizowanej sprawy organy administracji dokonały właściwej subsumpcji przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie, wyjaśniając wpierw stan faktyczny sprawy, a następnie wnikliwie rozpatrując zebrany materiał dowodowy i dokonując jego prawidłowej oceny.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną J.S. wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] w sposób rzetelny i zgodny ze stanem faktycznym rozpoznał materiał dowodowy, dokonując jednocześnie prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369; zwanej dalej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej wyznaczonymi wskazanymi podstawami.

Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zawiera ona usprawiedliwionych podstaw. Zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty nie pozwalają na skuteczne zakwestionowanie ustaleń oraz oceny dokonanej przez Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku.

Przedmiotem wniosku J.S. z dnia [...] czerwca 2016 r. było przyznanie mu świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016 r., poz. 195 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych (ust. 1). Świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka (ust. 2). Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w ust. 2, do dnia ukończenia przez dziecko 18. roku życia (ust. 3). Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty [...] zł.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, który uznał, że rozpoznające wniosek J.S. z dnia [...] czerwca 2016 r. organy błędnie wyliczyły kwotę dochodu rodziny skarżącego w przeliczeniu na osobę.

Przede wszystkim wskazać należy, że przepis art. 48 ustawy stanowi, że pierwszy okres, na który ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczyna się z dniem wejścia w życie ustawy i kończy się dnia 30 września 2017 r. (ust. 1). W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres, o którym mowa w ust. 1, rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu (ust. 2).

Z powołanego art. 48 wynika, że pierwszy okres, na który ustalane było prawo do świadczenia wychowawczego rozpoczął się z dniem wejścia w życie ustawy i skończył dnia 30 września 2017 r. a ustalając prawo na pierwszy okres brany miał być pod uwagę dochód rodziny z roku 2014 (w odniesieniu do osób ubiegających się o świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko). Przepisy ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci w odniesieniu do osób ubiegających się o świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko nie przewidują wyjątków odnośnie ustalenia dochodu, które należy oceniać w kontekście roku 2014 (zob. wyrok NSA z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt I OSK 795/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Naczelny Sąd Administracyjny podziela przy tym stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym zmiana warunków pracy J.S. od dnia [...] listopada 2014 r. nie świadczy o utracie dochodu.

Przepis art. 2 pkt 19 lit c ustawy wyjaśnia, że ilekroć mowa w ustawie o utracie dochodu oznacza to utratę dochodu spowodowaną utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Analogicznie zdefiniowano uzyskanie dochodu w pkt 20 lit. c ustawy jako uzyskanie dochodu spowodowane uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

W dotychczasowym orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który Naczelny Sąd Administracyjny podziela, że utratę zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, o której mowa w art. 2 pkt 19 lit. c ustawy, należy wiązać z rozwiązaniem konkretnego stosunku prawnego a zmiana warunków pracy, tym bardziej na lepsze – jak wskazywał sam J.S., nie jest tożsama z jej utratą. Podkreśla się także, że w przypadku zawarcia kolejnej umowy o pracę u tego samego pracodawcy bezpośrednio następującej po poprzedniej umowie należy uznać, że jest to kontynuacja poprzedniego zatrudnienia (zob. wyrok NSA z dnia 10 listopada 2016 r., I OSK 1386/16, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2017 r., IV SA/Po 198/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dlatego też nie można uznać, jak słusznie ocenił to Sąd I instancji, że J.S. w okresie od [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] listopada 2014 r. utracił dochód. Z akt sprawy niespornie wynika bowiem, że J.S. od dnia [...] maja 2008 r. wykonuje stale pracę na rzecz [...] Spółka z o.o. a w dniu [...] listopada 2014 r. pracodawca ten zawarł z nim od dnia [...] grudnia 2014 r. umowę o pracę na czas nieokreślony. Zawarcie tej umowy przedłużyło więc stosunek pracy istniejący pomiędzy J.S. a [...] Spółką z o.o. i nie może świadczyć utracie dochodu.

Z uwagi na powyższe, jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, brak było w niniejszej sprawie podstaw do zastosowania przy obliczaniu dochodu rodziny J.S. dyspozycji art. 7 ust. 1 ustawy.

Zgodnie bowiem z tym przepisem w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny lub dziecka pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. Z jasnej treści tego przepisu wynika bowiem, że ma on zastosowanie jedynie w przypadku utraty dochodu, z czym w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia.

W rezultacie, na co również słusznie wskazał Sąd I instancji, orzekające w sprawie organy błędnie zastosowały dyspozycję art. 7 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Art. 2 pkt 20 lic c ustawy wskazuje, że ilekroć mowa w ustawie o uzyskaniu dochodu oznacza to uzyskanie dochodu spowodowane uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

Jak trafnie zarzucono w skardze kasacyjnej, w tym zakresie błędnie wskazał Sąd I instancji, że dochód osiągnięty dotyczy, w przypadku tego okresu świadczeniowego, wyłącznie dochodu uzyskanego w okresie od [...] stycznia 2015 r. do pierwszego dnia okresu, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Pogląd ten jest nieuzasadniony, jako że w przypadku tego okresu zarówno uzyskanie, jak i utrata dochodu odnosi się również do roku 2014 r. z uwagi na treść art. 48 ust. 2 ustawy (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2017 r., I OSK 1031/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powyższe stwierdzenie Sądu I instancji nie miało jednakże wpływu na prawidłowość wydanego przez ten Sąd wyroku, gdyż okoliczność ta nie stanowiła podstawy uchylenia przez Sąd decyzji wydanych przez orzekające w sprawie organy. Wobec bowiem błędnego ustalenia, że J.S. w okresie od dnia [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] listopada 2014 r. utracił dochód, orzekające w sprawie organy obliczając dochód rodziny w 2014 r. uwzględniły wyłącznie dochód uzyskany w grudniu. Prawidłowo uznać zaś należało, że skarżący uzyskiwał dochód w całym 2014 r., którego sumę należało podzielić przez 12 miesięcy, a następnie – stosując się do wymogu art. 5 ust. 3 ustawy – przez liczbę członków rodziny, jak słusznie stwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny. Istotne jest bowiem stwierdzenie Sądu, że w sprawie nie miała miejsca ani utrata, ani też uzyskanie dochodu.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny za niezasadny uznał zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na naruszenie przez Sąd I instancji art. 2 pkt 19 lit c, art. 2 pkt 20 lit c i art. 7 ust. 1 i 2 ustawy a na tym tle również zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a. Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a, ponieważ skarżący zrzekł się rozprawy, a organ w terminie czternastu dni od dnia doręczenia odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.