Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 637/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

J. M. złożyła w dniu 20 września 2016 r., wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wniosek ten został zarejestrowany w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SO/Op 37/16. Z formularza wniosku wynika, że został złożony w związku z wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, decyzją z dnia 29 sierpnia 2016 r., nr [...], a w szczególności w celu ustanowienia pełnomocnika, który udzieli pomocy przy sporządzeniu profesjonalnej skargi na wyżej podaną decyzję.

Z akt administracyjnych sprawy i znajdującego się tam potwierdzenia odbioru opisanej decyzji wynika, że decyzję tę odebrał Syndyk M. J. w dniu 14 września 2016 r. Ponadto, z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu z dnia 22 grudnia 2016 r. wynika, że organ ten zwrócił się do ww. Syndyka o wyjaśnienie w jakiej dacie została przekazana J. M. kwestionowana decyzja, lecz Syndyk nie udzielił odpowiedzi w tej kwestii. Z powyższych względów, organ w pierwszej kolejności wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie, przyjmując, że J. M. doręczono odpis decyzji w dniu 14 września 2016 r., czyli w dniu doręczenia jej Syndykowi. Skarga do sądu administracyjnego została natomiast wniesiona przez pełnomocnika skarżącej w dniu 21 listopada 2016 r., czyli po upływie ustawowego terminu trzydziestu dni, który upłynął w dniu 14 października 2016 r.

W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca oświadczyła, że kwestionowaną decyzję odebrała w dniu 15 września 2016 r. (rubryka nr 5 formularza).

Postanowieniem z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt II SO/Op 37/16, starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił J. M. adwokata z urzędu. Na skutek powyższego, na pełnomocnika z urzędu został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Opolu – adwokat W. F. Potwierdza to pismo z dnia 12 października 2016 r., znajdujące się w aktach sądowych (k-44 akt), które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 20 października 2016 r.

Pismami procesowymi z dnia 21 listopada 2016 r., nadanymi za pośrednictwem poczty w dniu 21 listopada 2016 r. (data stempla), adwokat W. F. zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia z dnia 29 sierpnia 2016 r., nr [...], a także wniósł skargę na ww. decyzję. Skarga ta została zarejestrowana jako sprawa o sygn. akt II SA/Op 637/16 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W ocenie pełnomocnika, zasadnym jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie, albowiem został on poinformowany o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu w sprawie, po terminie do wniesienia skargi. Uchybienie terminu nie nastąpiło zatem od przyczyn zależnych od strony, która wniosła o przyznanie prawa pomocy, ani jej pełnomocnika. Dodał, że został powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnikiem dla J. M., pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu z dnia 12 października 2016 r., doręczonym pełnomocnikowi w dniu 20 października 2016 r.

W dniu 5 stycznia 2017 r., wpłynął do tut. Sądu nadesłany przez organ odpis pisma Syndyka M. J., w którym ww. informuje, że przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżoną decyzję została przekazana J. M. w dniu 15 września 2016 r. (k-49 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, jak i braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem skarżącemu został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Należy podkreślić, że termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. Zatem skuteczne wniesienie skargi i nadanie sprawie dalszego biegu jest możliwe w przypadku złożenia przez nią lub jej pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnienie tego wniosku przez Sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Jednakże wniosek o przywrócenie terminu, musi być złożony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2, § 3, § 4 P.p.s.a).

W niniejszej sprawie przyczyną, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi do sądu, była wola skorzystania przez J. M. z pomocy profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia tej skargi, a w konsekwencji oczekiwanie na rozpoznanie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy, przez referendarza sądowego. W sytuacji zatem, gdy skarżąca tę pomoc otrzymała, to ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi związane jest ściśle z chwilą powzięcia wiadomości przez adwokata wskazanego przez samorząd adwokacki o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. W sytuacji bowiem niedochowania terminu wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do sądu, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika. W przypadku ustanowienia pełnomocnika w ramach prawa pomocy (art. 244 P.p.s.a.) dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia tej skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy. W istocie siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. rozpoczyna bieg po dacie, w której ustanowiony - w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik - realnie mógł sporządzić i wnieść skargę. Czym innym jest bowiem termin trwania przeszkody rozumiany jako czas, w którym taki pełnomocnik ma obiektywną możliwość "przygotowania" się do wniesienia skargi, a czym innym jest siedmiodniowy termin, przepisany do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Terminy te nie przenikają się, lecz następują kolejno po sobie. Realnie zatem pełnomocnik może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi po upływie trzydziestodniowego terminu niezbędnego do jej sporządzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 1100/14, dostępne na stronie internetowej: www.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, przywołane powyżej okoliczności sprawy uzasadniają twierdzenie, że pełnomocnik z urzędu dochował wymaganego terminu do wniesienia skargi. Pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, informujące tut. Sąd o wyznaczeniu adwokata W. F. pełnomocnikiem z urzędu, pochodzi z dnia 12 października 2016 r. i wpłynęło do tut. Sądu w dniu 20 października 2016 r. Pełnomocnik oświadczył, że zawiadomienie o wyznaczeniu go adwokatem z urzędu dla J. M. otrzymał także w dniu 20 października 2016 r. Zatem złożenie przez ww. pełnomocnika wniosku o przywrócenie terminu, za pośrednictwem poczty w dniu 21 listopada 2016 r. (data stempla) oznacza, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany. Uwzględniono przy tym fakt, że termin trzydziestodniowy liczony kalendarzowo, upływał w sobotę 19 listopada 2016 r., a pierwszym wolnym dniem od pracy był poniedziałek, tj. 21 listopada 2016 r.

Ponadto, analizując stan faktyczny sprawy na tle powołanych wyżej przepisów Sąd uznał, że zarówno strona skarżąca, jak i jej pełnomocnik nie zawinili w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

W oparciu więc o całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przedstawiona przez pełnomocnika skarżącej argumentacja stanowi pozytywną przesłankę pozwalającą na przywrócenie uchybionego terminu i stąd też złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2016 r., podlegał uwzględnieniu, o czym tutejszy Sąd, działając na zasadzie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.