Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 75/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 121 § 1; art. 122; art. 124; art. 127; art. 187 § 1 i 3; art. 191
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska Sędziowie: WSA Irena Jakubiec-Kudiura WSA Bożena Zwolenik (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... listopada 2015 r. nr ... w przedmiocie określenia długu celnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi, wniesionej przez [...] Sp. z o.o. (dawniej: [...] Sp. z o.o.) z siedzibą w [...] (dalej: "Strona", "Skarżąca") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] (dalej: "Dyrektor IC") z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...], wydaną w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego w wysokości 5 775 zł stanowiącej różnicę między prawidłową kwotą długu celnego, a określoną w zgłoszeniu celnym i zarejestrowania retrospektywnie ww. kwoty cła wg zgłoszenia celnego Nr [...] z dnia [...] października 2012 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] października 2012 r. Agencja Celna "[...]" Sp. z o.o., działająca z upoważnienia [...] Sp. z o.o., dokonała zgłoszenia celnego wg dokumentu [...], do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako "Elementy połączeniowe wtykowe do kabli koncentrycznych", klasyfikując go do kodu Taric 8536 69 10 00 z zerową stawką celną i stawką podatku VAT w wysokości 23%, pochodzenie USA.

W wyniku przeprowadzonej w Spółce przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego [...] w ., na podstawie art. 78 ust. 2 WKC, kontroli dokumentów i danych handlowych operacji przywozu w zakresie "Klasyfikacja taryfowa towaru w postaci filtrów do pakietyzacji programów TV i wartość celna towarów zaimportowanych w okresie od 01.01.2012 r. do 30.06.2014 r.", stwierdzono nieprawidłowości m.in. odnośnie do taryfikacji filtrów zgłaszanych do pozycji 8536 taryfy celnej. Wyniki kontroli zostały zawarte w Protokole kontroli Nr [...] z dnia [...] października 2014 r., do którego pismem z dnia [...] października 2014 r. Skarżąca wniosła zastrzeżenia. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...] (dalej: "Naczelnik UC") postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ww. zgłoszenia celnego.

Spółka w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. podtrzymała stanowisko odnośnie prawidłowego zgłoszenia celnego przedmiotowych filtrów. Ponadto zauważyła, iż towary te produkowane są przez firmę PPC na karaibskiej wyspie St. Kitts i Nevis, która jako państwo jest stroną porozumienia o partnerstwie gospodarczym z Unią Europejską zatem dla kodu Taric 8548 90 90 99, wskazanego przez organ kontrolujący jako prawidłowy do zaklasyfikowania ww. towarów, ma zastosowanie preferencyjna zerowa stawka celna.

W świetle zebranego materiału dowodowego Naczelnik UC ustalił, że towary zgłoszone w poz. 1 ww. dokumentu SAD to filtry do pakietyzacji programów telewizyjnych, instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym i decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty należności celnych wynikającej z długu celnego w następstwie zmiany klasyfikacji taryfowej i stawki celnej dla przedmiotowych towarów. Filtry objęte fakturami załączonymi do ww. zgłoszenia celnego organ I instancji zaklasyfikował do kodu Taric 8529 10 80 90 ze stawką celną konwencyjną w wysokości 3,6%, uznając je za filtry antenowe, a zatem za części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528 Wspólnej Taryfy Celnej.

Pełnomocnik Skarżącej pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. odwołał się od ww. decyzji, wnosząc o uchylenie jej w całości i umorzenie postępowania w sprawie.

Przy piśmie z dnia [...] października 2014 r. Strona przedłożyła ekspertyzę techniczną wykonaną na zlecenie przez dr inż. [...] z Katedry Telekomunikacji i Teleinformatyki Politechniki [...] z dnia . października 2014 r. Nr [...].

Dyrektor IC decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. o numerze wskazanym wyżej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika UC. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego podtrzymał stanowisko organu I instancji, że importowane przez Skarżącą filtry do pakietyzacji programów telewizyjnych, instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym winny być klasyfikowane do kodu Taric 8529 10 80 90 obejmującego filtry antenowe pozostałe.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje rodzaj oraz zastosowanie sprowadzonego towaru. Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie były filtry o symbolach: [...] i [...] (zapis na fakturach z dnia [...] października 2012 r. nr: [...], [...], [...]). Przedmiotowe filtry wykorzystywane są w sieciach telewizji kablowej (CATV) celem wytłumienia lub przepuszczania grupy kanałów telewizyjnych do abonenta. W ten sposób można kształtować dostęp abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem. Mogą być instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym (vide: Ekspertyza techniczna [...] z dnia [...] października 2014 r.).

Kwestią sporną jest klasyfikacja taryfowa przedmiotowych filtrów do pakietyzacji programów TV do odpowiedniego kodu Zintegrowanej Taryfy celnej Unii Europejskiej (Taric). Według Skarżącej towar ten winien być zaklasyfikowany do kodu Taric 8536 69 10 00, obejmującego zgodnie z brzmieniem we Wspólnej Taryfie Celnej (vide: rozporządzenie Komisji (WE) 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - Dz. Urz. UE L Nr 282 z 28.10.2011), dalej: "WTC", wtyki i gniazda do przewodów koncentrycznych (współosiowych). Natomiast według organów celnych, właściwym do zaklasyfikowania filtrów importowanych przez Skarżącą jest kod Taric 8529 10 80 90, obejmujący filtry antenowe i separatory, pozostałe.

Organ odwoławczy zauważył, iż pozycją 8536 WTC objęte są zgodnie z brzmieniem, urządzenia elektryczne do przełączania lub zabezpieczania obwodów elektrycznych, lub do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych, lub do tych obwodów (na przykład przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, tłumiki przepięciowe, wtyki, gniazda iwtykowe, oprawki lamp i inne złącza, skrzynki przyłączowe), do napięć nieprzekraczających 1 000 V; złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych W pozycji tej towary grupowane są następująco:

8536 10 - Bezpieczniki

8536 20 - Wyłączniki automatyczne

8536 30 - Pozostałe urządzenia zabezpieczające obwody elektryczne

Zgodnie z komentarzem do pozycji 8536, zawartym w Notach wyjaśniających do HS, pozycja ta obejmuje urządzenia elektryczne do napięć nieprzekraczających 1000 V, stosowane zazwyczaj w budynkach mieszkalnych lub w instalacjach przemysłowych. Pozycja ta obejmuje także złącza do włókien światłowodowych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych.

W pozycji 8536 "złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych" oznaczają złącza, które po prostu mechanicznie ustawiają końcami w linii włókna optyczne w cyfrowy system przewodowy. Nie wykonują one żadnych innych funkcji, takich jak wzmacnianie, regeneracja lub modyfikowanie sygnału. Złącza do włókien optycznych, bez kabli, pozostają klasyfikowane do tej pozycji, lecz złącza do włókien optycznych z kablami są wyłączone (pozycja 8544 lub 9001).

Stosownie do powyższego, zaklasyfikowanie towaru do pozycji 8536 możliwe jest w przypadku, gdy towar stosowany jest:

- do przełączania obwodów elektrycznych (jest urządzeniem składającym się z urządzeń dozamykania lub przerywania jednego lub więcej obwodów, w które są one włączone, albo służy do przełączania z jednego obwodu na inny,

- do zabezpieczania obwodów elektrycznych (gdy jest urządzeniem zapobiegającym np. przeciążeniu obwodów,

- do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych lub do tych obwodów (gdy służy do łączenia ze sobą różnych części obwodu elektrycznego,

- jako złącze do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych.

Organ wskazał, iż włókna światłowodowe można ze sobą łączyć na dwa sposoby: tworząc połączenia rozłączne lub nierozłączne. Połączenie nierozłączne uzyskuje się poprzez zespawanie lub sklejenie włókien. Drugim sposobem połączenia dwóch włókien światłowodowych są połączenia rozłączne, czyli złącza. Większość złączek posiada jeden wspólny element, którym jest ferrula. Jest to ceramiczna tulejka służąca do zamontowania w jej wnętrzu włókna światłowodowego. Ferrula ma za zadanie chronić przed mechanicznymi uszkodzeniami włókno światłowodowe oraz pomóc w jak najdokładniejszym ułożeniu względem siebie powierzchni czołowych łączonych włókien (vide: http://swiatłowody- wshe.w.interia.pl/ zlacza.htm).

Tym samym organ - na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w postaci:

1) faktur z dnia [...] października 2012 r.: Nr [...], Nr [...], Nr [...],

2) Protokołu kontroli Nr [...] z dnia [...] października 2014 r.,

3) specyfikacji producenta dot. filtrów objętych ww. fakturami,

4) próbek towarów o oznaczeniach: [...] i [...],

5) wyjaśnień Strony złożonych w postępowaniu kontrolnym i kolejnych pismach,

6) ekspertyzy technicznej [...] z dnia ..10.2014 r.,

7) ekspertyzy technicznej [...] z dnia [...].02.2015 r.,

8) informacji ze stron internetowych (adresy wskazane w uzasadnieniu decyzji),

9) wiążących informacji taryfowych dotyczących towarów z pozycji 8536 i 8529 WTC –

ustalił, że przedmiotem importu według ww. dokumentu SAD (poz. 1) były filtry do zastosowania w sieciach telewizji kablowej (CATV), mające na celu ograniczenie pasma dla transmisji programów obowiązkowych i blokady kanałów komercyjnych.

Analizując zakres pozycji 8536 WTC, zadeklarowanej przez Skarżącą w ww. zgłoszeniu celnym do zaklasyfikowania przedmiotowych filtrów, organ odwoławczy stwierdził, że importowane filtry stosowane są do pakietyzacji programów TV, a więc do kontroli dostępu do kanałów telewizji kablowej. Nie są natomiast wykorzystywane jako urządzenia do zamykania lub przerywania obwodów elektrycznych ani do ich zabezpieczania, jak również nie zapobiegają przeciążeniu tych obwodów oraz nie są złączami do włókien optycznych czy kabli światłowodowych. Mając na uwadze inne zastosowanie importowanych filtrów niż wykorzystanie charakteryzujące wyroby objęte pozycją 8536 WTC, wskazane wyżej, za zasadne uznał podtrzymanie stanowiska organu I instancji zawartego w decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r., że Skarżąca nieprawidłowo zgłosiła przedmiotowe filtry, deklarując kod CN 8536 69 10 (kod Taric 8536 69 10 00 z zerową stawką celną). Organ odwoławczy przy tym wskazał, iż kod Taric 8536 69 10 00 obejmuje, zgodnie z brzmieniem w WTC, wtyki i gniazda do przewodów koncentrycznych (współosiowych), natomiast nie ujmuje filtrów o specyficznych funkcjach (takich jak tłumienie lub przepuszczanie odpowiedniego pasma częstotliwości), montowanych na takich przewodach.

W ocenie organu - zgodnie z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie - przedmiotem importu były filtry do pakietyzacji programów telewizji kablowej CATV, których celem jest wytłumienie lub też przepuszczenie grupy kanałów telewizyjnych do abonenta. W ten sposób można kształtować dostęp abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem. Ze względu na swoją budowę (metalowa tuleja z wejściem typu F-Male - męskiego i wyjściem typu Female- żeńskiego) mogą być instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym w szafkach telekomunikacyjnych lub w szafkach abonenckich. W świetle powyższego, zastosowanie i funkcje jakie spełniają przedmiotowe filtry nie odpowiadają kryteriom towarów klasyfikowanych do pozycji 8517 WTC. Z brzmienia tej pozycji wynika bowiem, iż grupuje ona wszelkie urządzenia telekomunikacyjne wykorzystywane do transmisji lub odbioru głosu, obrazów lub innych danych, włączając aparaturę do komunikacji w sieci przewodowej lub bezprzewodowej, a takich właściwości przedmiotowe filtry nie wykazują.

Skoro przedmiotowe filtry znalazły zastosowanie w telewizji kablowej - nowoczesnej sieci telekomunikacyjnej, pozwalającej na oferowanie abonentom pakietu programów radia i telewizji oraz szerokiego asortymentu interaktywnych usług multimedialnych (tj. Internet, telefon) - to w świetle ich właściwości i zastosowania Dyrektor Izby Celnej w [...] za zasadne uznał, co niniejszym podtrzymuje, stanowisko organu I instancji, że towary te spełniają warunki do zaklasyfikowania ich do pozycji 8529 WTC. Pozycja ta bowiem grupuje części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8S25 do 8528.

Organ wskazał przy tym, iż:

- pozycją 8525 WTC objęta jest aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo,

- 8526 - aparatura radarowa, radionawigacyjna oraz do zdalnego sterowania drogą radiową,

- 8527 - aparatura odbiorcza do radiofonii, nawet połączona w tej samej obudowie z aparaturą do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub zegarem,

- 8528 - monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu.

W pozycji 8529 WTC, w brzmieniu części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528, towary grupowane są następująco:

8529 10- Anteny i reflektory anten wszelkich typów; części nadające się do stosowania do nich

- - Anteny

8529 10 11 - - - Anteny teleskopowe i prętowe do aparatury przenośnej lub do aparatury do zamontowania w pojazdach silnikowych

- - - Anteny zewnętrzne do odbiorników radiowych lub telewizyjnych

8529 10 31 - - - - Do odbioru satelitarnego

8529 10 39 - - - - Pozostałe

8529 10 65 - - - Anteny wewnętrzne do odbiorników radiowych lub telewizyjnych, włącznie z typami wewnętrznymi wbudowanymi

8529 10 69 --- Pozostałe

8529 10 80 - - Filtry antenowe i separatory

8529 10 80 10 - - - Do stosowania w cywilnych statkach powietrznych

8529 10 80 20 - - - Zestaw filtrów ceramicznych zawierający 2 filtry ceramiczne i 1 rezonator ceramiczny dla częstotliwości 10,7 MHz (+/-30 kHz), umieszczony w obudowie

8529 10 80 35 - - - Filtr ceramiczny dla częstotliwości środkowej 450 MHz lub większej, ale nieprzekraczającej 470 kHz, o szerokości pasma nieprzekraczającej 13 kHz przy 3 d B, umieszczony w obudowie

8529 10 80 50 - - - Filtr ceramiczny dla częstotliwości środkowej 450 kHz (+/-1,5 kHz) lub 455 kHz(+/-l,5kHz), o szerokości pasma nieprzekraczającej 30 kHz przy 6 d B f nieprzekraczającej 70 kHz przy 40 d B, umieszczony w obudowie

8529 10 80 60 - - - Filtry, za wyjątkiem filtrów powierzchniowej fali akustycznej dla częstotliwości środkowej 485 MHz lub większej, ale nieprzekraczającej 1 990 MHz o tłumienności wtrąceniowej nieprzekraczającej 3,5 d B, umieszczone w obudowie

8529 10 80 90 - - - Pozostałe

8529 10 95 --Pozostałe.

Zgodnie z Notą wyjaśniającą do pozycji 8529, zakres części klasyfikowanych w tej pozycji obejmuje:

(1) Anteny wszystkich typów i reflektory anten, nadawcze i odbiorcze.

(2) Zespoły obrotowe do anten odbiorczych dla radiofonii lub telewizji, składające się zasadniczo z silnika elektrycznego montowanego na maszcie anteny, aby ją obracać oraz oddzielnej skrzynki sterującej do naprowadzania i ustawienia anteny.

(3) Skrzynki i szafki specjalnie zaprojektowane do aparatów objętych pozycjami od 8525 do 8528.

(4) Filtry i separatory do anten.

(5) Ramy (chassis).

Natomiast pozycja wyłącza:

(a) Maszty antenowe (np. pozycja 7308).

(b) Generatory wysokiego napięcia (pozycja 8504).

(c) Akumulatory do telefonów komórkowych, nazywanych również telefonami przenośnymi (pozycja 8507).

(d) Części jednakowo nadające się do stosowania zasadniczo z towarami objętymi pozycją 8517 i pozycjami od 8525 do 8528 (pozycja 8517).

(e) Słuchawki douszne i nagłowne, nawet połączone z mikrofonem, do telefonii lub telegrafii, jak również słuchawki douszne lub nagłowne, które można podłączać do odbiorników radiowych lub telewizyjnych (pozycja 8518).

(f) Lampy elektronopromieniowe i ich części (np. cewki odchylające) (pozycja 8540).

(g) Wzmacniacze antenowe i zespoły oscylacyjne częstotliwości radiowych (pozycja 8543).

(h) Obiektywy i filtry optyczne do kamer telewizyjnych (pozycja 9002).

Dyrektor IC w zaskarżonej decyzji stwierdził, iż filtry oznaczone symbolami producenta ULP4, zgodnie ze specyfikacjami, są filtrami dolnoprzepustowymi, o impedancji 75 Ω i różnej tłumienności, natomiast filtry o symbolach HBR - są filtrami środkowozaporowymi o impedancji 75 Ω i różnej tłumienności. Urządzenia o powyższych właściwościach mogą znaleźć zastosowanie tylko w sieciach telewizji kablowej (vide: ekspertyza techniczna Nr [...] z dnia [...] października 2014 r.). Zatem, w świetle powyższych właściwości, przedmiotowy towar jako przeznaczony do "pakietyzacji" programów w sieciach CATV, poprzez tłumienie lub przepuszczenie grupy kanałów o odpowiedniej częstotliwości, winien być klasyfikowany do kodu Taric 8529 10 80 90. Powyższa taryfikacja jest zgodna z postanowieniami reguł 1 i 6 ORINS oraz stanem towaru z daty zgłoszenia celnego.

W ocenie Dyrektora IC przedstawiona przez organ I instancji w decyzji wykładnia regulacji prawnych umożliwiających zaklasyfikowanie importowanych filtrów do prawidłowego kodu Taric, stosownie do ich stanu faktycznego, jest spójna i zarzut naruszenia art. 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749), dalej: "O. p.", poprzez niepełne wyjaśnienie przesłanek, jakimi kierowano się przy załatwieniu sprawy, jest bezpodstawny.

Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji dokonał szczegółowej analizy właściwości oraz zastosowania importowanych towarów, powołując się m.in. na opinie biegłego przedłożone przez Skarżącą. Natomiast inna niż oczekiwana przez Spółkę ocena zebranych dowodów nie stanowi podstawy skutecznego stawiania zarzutu braku wyjaśnienia prawdy obiektywnej oraz naruszenia art. 121 § 1 O.p. podatkowej poprzez działanie organu budzące wątpliwości co do zachowania obiektywizmu, w szczególności poprzez ignorowanie wyjaśnień i wniosków składanych przez podatnika i przyj ecie stanu faktycznego opartego jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla podatnika.

Wobec twierdzeń Spółki, że wobec importowanych filtrów winna mieć zastosowanie preferencyjna zerowa stawka celna z uwagi na fakt, iż przedmiotowe filtry produkowane są przez firmę PPC na karaibskiej wyspie St. Kitts i Nevis, a państwo to jest stroną porozumienia o partnerstwie gospodarczym z Unią Europejską, organ odwoławczy wyjaśnił, iż w myśl art. 20 ust. 3 lit "d" i ust. 4 ww. rozporządzenia Rady, Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami państw, w których przewidziane jest stosowanie preferencji taryfowych. Środki przewidziane w ust. 3 lit. "d" mogą być stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary spełniają warunki przewidziane tymi środkami. Wniosek może zostać złożony retrospektywnie, gdy odpowiednie warunki zostają spełnione.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. nr 86 poz. 622 ze zm.), dalej: "Prawo celne" , organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego. Z kolei art. 27 lit. a WKC stanowi, iż w celu ustalenia warunków nabywania preferencyjnego pochodzenia towarów należy stosować umowy zawarte przez Wspólnotę z niektórymi państwami lub grupami państw.

W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie Umowa o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (Dz. Urz. UE L 289 z 30.10.2008).

Art. 10 ww. umowy stanowi, iż "pochodzący" oznacza kwalifikujący się zgodnie z regułami pochodzenia, określonymi w protokole 1. W ciągu pierwszych czterech lat od wejścia w życie niniejszej umowy Strony dokonują przeglądu postanowień protokołu i w celu dalszego uproszczenia koncepcji i metod stosowanych do określenia pochodzenia w świetle potrzeb rozwojowych państw CARIFORUM. W przeglądzie takim Strony uwzględniają rozwój technologii, procesów produkcyjnych i wszelkich innych czynników, które mogą wymagać zmiany postanowień protokołu I. Wszelkie takie zmiany dokonywane są decyzją Wspólnej rady CARIFORUM-WE.

W Protokole I do Decyzji Rady z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania ww. Umowy wskazano na możliwość stosowania preferencyjnej stawki celnej pod warunkiem przedłożenia prawidłowo sporządzonego dowodu pochodzenia w postaci:

1) świadectwa przewozowego EUR.1 (art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 i art. 20),

2) deklaracji na fakturze (art. 21, art. 22).

Zgodnie z art. 14 Protokołu 1, preferencyjne traktowanie przewidziane w Umowie dotyczy tylko produktów spełniających wymagania niniejszego protokołu, które są transportowane bezpośrednio między terytorium państw CARIFORUM i WE, bez wprowadzania ich na jakiekolwiek inne terytorium.

Dyrektor IC wskazał, że mimo przedłożenia przez Spółkę korespondencji dotyczącej przesłania prawidłowego dokumentu pochodzenia towarów dokument taki do dnia wydania orzeczenia nie został przedłożony, zatem organ odwoławczy uznał, iż brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji we wskazanym przez Stronę zakresie. Niezależnie od powyższego również stwierdzono, iż Skarżąca w dacie dokonania ww. zgłoszenia celnego nie wnioskowała o zastosowanie wobec przedmiotowego towaru preferencyjnej stawki celnej 0% (100 - zapis w polu 36 SAD).

Na powyższą decyzję Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie jej w całości i umorzenie postępowania w sprawie oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie:

1) art. 121 § 1 O. p. poprzez działanie budzące wątpliwości co do zachowania obiektywizmu, w szczególności poprzez ignorowanie wyjaśnień i wniosków składanych przez Skarżącą i ustalenie stanu faktycznego opartego jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla Skarżącej,

2) art. 122 O. p. poprzez niedokładne ustalenie stanu faktycznego, w szczególności poprzez niezbadanie okoliczności, które mogły wpłynąć na wyjaśnienie wątpliwości w sprawie precyzyjnego ustalenia kodu CN i w rezultacie wydanie decyzji obarczonej wadami prawnymi,

3) art. 124 O. p. poprzez niepełne wyjaśnienie przesłanek, jakimi kierowano się przy załatwianiu sprawy,

4) art. 187 § 1 i 3 O. p. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie faktów znanych organowi z urzędu,

5) art. 188 O. p. poprzez nieuwzględnienie wskazanych przez stronę dowodów na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy w szczególności nieuwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie, dotyczącej wysoko zbieżnych wyrobów,

6) art. 127 O. p. poprzez brak ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia przez organ II instancji sprawy zakończonej decyzją organu I instancji, w szczególności poprzez brak szczegółowego wyliczenia, na podstawie którego oszacowano orzeczoną kwotą rzekomych należności celnych polegających na retrospektywnym zaksięgowaniu,

7) art. 191 w związku z art. 180 § 1, art. 121 § 1, art. 122 oraz art. 187 § 1 O. p. poprzez nieobiektywną i dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego oraz niepodjęcie działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności poprzez niepodjęcie przez organ odwoławczy w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz błędne przyjęcie, że w sprawie zgromadzono cały dostępny materiał dowodowy.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumenty wyrażane wcześniej w swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienie wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "p. p. s. a.", sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p. p. s. a.).

Rozpoznając skargę we wskazanym wyżej zakresie Sąd uznał, że jest ona niezasadna bowiem zaskarżona decyzja znajduje oparcie w przepisach prawa materialnego, a postępowanie przeprowadzone przez organ nie zostało obarczone takimi wadami, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Za podstawę wyroku Sąd przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Dyrektora IC w [...] w decyzji z dnia [...] listopada 2015 r., oraz w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] lipca 2015 r., jak też w odpowiedzi na skargę (por. uchwała NSA z dnia 15 lutego 2010 r. sygn. akt II FPS 8/09).

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje rodzaj oraz zastosowanie sprowadzonego towaru.

Nie można zgodzić się ze Skarżącą, iż organy nie dokonały wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, albowiem organy podzieliły stanowisko Skarżącej co do tego, jaki charakter miały sprowadzone towary.

Z akt sprawy wynika bowiem, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie były filtry o symbolach: [...] i [...] (faktury z dnia [...] października 2012 r. nr: [...], [...], [...]).

Przedmiotowe filtry wykorzystywane są w sieciach telewizji kablowej (CATV), a ich celem jest wytłumienie lub przepuszczenie grupy kanałów telewizyjnych do abonenta. W ten sposób można kształtować dostęp abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem, nadto mogą być one instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym (patrz: ekspertyza techniczna [...] z dnia [...] października 2014 r., potwierdza to też złożona przy odwołaniu ekspertyza techniczna [...] z dnia [...] lutego 2015 r.). Organy były zatem zgodne co do tego, co było przedmiotem sprowadzenia, albowiem przyjęły takie samo stanowisko co do charakteru towaru, jak to wskazywała Skarżąca.

Kwestią sporną między stronami jest natomiast klasyfikacja taryfowa przedmiotowych filtrów do pakietyzacji programów TV do odpowiedniego kodu Zintegrowanej Taryfy Celnej Unii Europejskiej (Taric).

Według Skarżącej towar ten winien być zaklasyfikowany do kodu Taric 8536 69 10 00, obejmującego zgodnie z brzmieniem Wspólnej Taryfy Celnej - wg rozporządzenia Komisji (WE) 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 282 z 28.10.2011), dalej: "WTC" - wtyki i gniazda do przewodów koncentrycznych (współosiowych). Natomiast według organów celnych właściwym do zaklasyfikowania filtrów importowanych przez Skarżącą jest kod Taric 8529 10 80 90, obejmujący filtry antenowe i separatory, pozostałe.

Zdaniem Sądu należy zgodzić się z organami w kwestii klasyfikacji spornego towaru do kodu Taric 8529 10 80 90, obejmującego Filtry antenowe i separatory, pozostałe.

Nie powtarzając wskazanych już powyżej w uzasadnieniu (powołanych również przez Dyrektora IC w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) treści pozycji 8536, jak też pozycji 8517, 8525, 8526, 8527, 8528 oraz 8529, zdaniem Sądu należy podkreślić, że organy dokonały prawidłowej analizy treści wskazanych pozycji i podpozycji, w świetle Not wyjaśniających. Skoro sporny towar obejmował filtry wykorzystywane w sieciach telewizji kablowej (CATV), których celem jest wytłumienie lub przepuszczenie grupy kanałów telewizyjnych do abonenta, aby w ten sposób uzyskać możliwość kształtowania dostępu abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem, nie można zgodzić się ze Skarżącą, iż mamy do czynienia z wtykami i gniazdami wtykowymi do przewodów koncentrycznych (współosiowych).

Zdaniem Sądu świadczy o tym zarówno przedstawiona przez Skarżącą treść obydwu opinii (ekspertyz technicznych) Politechniki [...], załączone przez Spółkę specyfikacje towarów, jak też konsekwentnie podtrzymywana przez Skarżącą w pismach do organów, odwołaniu czy skardze do WSA teza, że przedmiotowe towary są filtrami do pakietyzacji programów TV.

Z charakteru spornych towarów wynika bowiem niezbicie zdaniem Sądu, że nie można ich zaliczyć do pozycji 8536 "złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych", bowiem oznaczają one złącza, które po prostu mechanicznie ustawiają końcami w linii włókna optyczne w cyfrowy system przewodowy i nie wykonują żadnych dodatkowych funkcji, takich jak wzmacnianie, regeneracja lub modyfikowanie sygnału.

Należy zatem powtórzyć za organami, że urządzenia o właściwościach określonych w ekspertyzie technicznej Nr [...] z dnia [...] października 2014 r. mogą znaleźć zastosowanie tylko w sieciach telewizji kablowej, a tym samym - w świetle powyższych właściwości - przedmiotowy towar jako przeznaczony do "pakietyzacji" programów w sieciach CATV, poprzez tłumienie lub przepuszczenie grupy kanałów o odpowiedniej częstotliwości, winien być klasyfikowany do kodu Taric 8529 10 80 90. Trzeba też zgodzić się z twierdzeniem organu, że powyższa taryfikacja jest zgodna z postanowieniami reguł 1 i 6 ORINS oraz stanem towaru z daty zgłoszenia celnego.

Należy wyjaśnić, że dział 85 Wspólnej taryfy celnej obejmuje: "Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów."

Uwaga 5 do Sekcji XVI Wspólnej taryfy celnej postanawia, że w niniejszych uwagach wyrażenie "maszyna" oznacza dowolną maszynę, zespół maszyn, instalację, urządzenie, aparaturę lub przyrząd wymienione w pozycjach objętych działami 84 lub 85.

Zgodnie z uwagą 2 do Sekcji XVI Wspólnej taryfy celnej części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami:

a) części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji;

b) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycją 8517 jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517;

c) wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538, lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji 8487 lub 8548.

Natomiast zastosowana przez Spółkę pozycja 8536 WTC, zgodnie z brzmieniem, obejmuje: "Urządzenia elektryczne do przełączania lub zabezpieczania obwodów elektrycznych, lub do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych, lub do tych obwodów (na przykład przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, tłumiki przepięciowe, wtyki, gniazda wtykowe, oprawki lamp i inne złącza, skrzynki przyłączowe), do napięć nieprzekraczających 1 000 V; złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych."

Z kolei do podpozycji CN 8536 69 10, zgodnie z jej brzmieniem, klasyfikowane są "oprawy lamp, wtyki i gniazda wtykowe, pozostałe, do przewodów koncentrycznych (współosiowych"). W Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (CN) uściślono, że podpozycja ta obejmuje m.in. urządzenia służące do łączenia ze sobą różnych części obwodu elektrycznego i należ do nich: wtyki, gniazda wtykowe i inne styki; inne łączniki, przełącza, listwy zaciskowe; skrzynki przyłączeniowe. Zatem klasyfikowane są tu produkty, których zadaniem jest umożliwienie połączenia elektrycznego.

W związku z tym trzeba wprost wskazać, że sprowadzone przez Skarżącą towary - filtry do pakietyzacji programów, nie są elementami służącymi do połączenia przewodów i kabli. Nie budzi żadnych wątpliwości, że filtry te, montowane są na kablach koncentrycznych w sieciach telewizji kablowej nie w celu połączenia tych kabli, lecz w celu wytłumienia lub też przepuszczania grupy kanałów telewizyjnych (sygnałów o określonej częstotliwości) do abonenta. W ten sposób firmy zajmujące się telewizją kablową, kształtują dostęp do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem (pakietem). Podstawową funkcją sprowadzonych przez Spółkę filtrów nie jest wiec tylko połącznie kabli w celu umożliwienia połączenia elektrycznego. Filtry te posiadają końcówki umożliwiające podłączenie do sieci, ich cechą charakterystyczną jest to, że w odróżnieniu od elementów które klasyfikuje się do podpozycji 8536 69 10, spełniają dodatkową funkcję. Zamontowanie na kablu filtru ma bowiem umożliwić pakietyzację programów. Filtr taki nie jest więc prostym elementem połączeniowym, złączką do przewodów i kabli. Jest on montowany w kablach nie po to aby je połączyć, ale w celu – jak wskazano w ekspertyzie technicznej – wytłumienia lub też przepuszczenia określonych grup kanałów telewizyjnych do odbiorcy, zgodnie z wybranym w umowie abonamentem.

Dlatego sporne produkty - ze względu na ich obiektywne właściwości i spełniane funkcje - nie mogą być zaliczone do zastosowanej w zgłoszeniu celnym podpozycji 8536 69 10 00.

Organ odwoławczy prawidłowo też wykluczył możliwość zaklasyfikowania sprowadzonych towarów do pozycji 8517 WTC wyjaśniając, że filtry nie spełniają funkcji towarów opisanych w tej pozycji.

Mając powyższe na względzie oraz właściwości i funkcje spornych towarów, a także stosując reguły 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, zdaniem Sądu organy celne dokonały prawidłowej kwalifikacji taryfowej filtrów do pakietyzacji programów TV, przypisując je do podpozycji 8529 Wspólnej taryfy celnej obejmującej "Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528", do podpozycji 8529 10 obejmującej "Anteny i reflektory anten wszelkich typów; części nadające się do stosowania do nich", do kodu CN 8529 10 80 obejmującego zgodnie z brzmieniem "Filtry antenowe i separatory", do kodu TARIC 8529 10 80 90 "Pozostałe" z przypisaną stawką celną dla krajów trzecich równą 3,6%.

Zgodnie z Notą do HS do pozycji 8525 - 8528 części do urządzeń objętych tymi pozycjami są klasyfikowane do pozycji 8529, zaś w Uwadze (4) do pozycji 8529 przewidziano, że objęte są nią filtry i separatory do anten.

Zatem skoro przedmiotem sporu są filtry o oznaczeniach HBR i UPL4 wykorzystywane do pakietyzacji programów (stanowiących część aparatury - sieci telewizyjnej telewizji kablowej o którym mowa w pozycji 8525 HS - pozycją 8525 WTC objęta jest aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo) i co do zasady nie znajdują wykorzystania poza tego rodzaju siecią, co potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym przedłożona przez stronę ekspertyza techniczna dotycząca produktu. To towary te winny być zaklasyfikowane do pozycji 8529, podpozycji 8529 10 80 obejmującego zgodnie z brzmieniem "Filtry antenowe i separatory", a dalej do kodu TARIC 8529 10 80 90 "Pozostałe" z przypisaną stawką celną dla krajów trzecich równą 3,6%.

Podsumowując ten wątek uzasadnienia Sąd nie zgadza się z opinią Spółki, że przedstawione przez organy stanowisko, co do klasyfikacji towaru charakteryzuje się rozbieżnościami i brakiem konsekwencji. Przeciwnie organy rozpoznające sprawę w sposób prawidłowy i wyczerpujący wytłumaczyły powody klasyfikacji do kodu 8529 10 80 90 jest właściwa. Wskazały również powody dla których ten towar nie mógł zostać zaklasyfikowany do wskazanych przez Skarżącą, jak i eksportera kodów. W tym kontekście można więc mówić jedynie o rozbieżnościach co do klasyfikacji towaru przez poszczególne podmioty (w tym samych kontrolujących – zarówno strona, jak i organy nie podzieliły proponowanej przez kontrolujących pozycji CN). Stanowisko organów celnych w tym zakresie od początku było spójne.

Wbrew twierdzeniom Skarżącej organy nie oparły rozstrzygnięcia na wskazanych w decyzji Wiążących Informacji Taryfowych. Powołane WIT-y miały jedynie za zadanie wzmocnić argumentację organu odnośnie prawidłowości dokonanej klasyfikacji. Samej natomiast klasyfikacji taryfowej organy dokonały na podstawie WTC, posiłkując się Notami wyjaśniającymi do HS (noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów zamieszczone zostały w obwieszczeniu Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej - M. P. Nr 86 poz. 880).

Nie można też zgodzić się z tezą prezentowaną przez Skarżącą w skardze (strona 5), iż organy w swoich decyzjach wskazywały, że Spółka celowo i w sposób zawiniony dokonała błędnego zgłoszenia celnego. Zdaniem Sądu z treści zaskarżonej decyzji, jak też decyzji poprzedzającej, nie można wywieść takiego wniosku. Organy nie obarczały Skarżącej winą za powstałą sytuację, zresztą w postępowaniu prowadzonym na gruncie Prawa celnego i przepisów ustawy Ordynacja podatkowa organy nie orzekają o winie czy też jej braku w działaniach strony toczącego się postępowania, mającego na celu orzeczenie o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych w następstwie zmiany klasyfikacji taryfowej i stawki celnej.

Odnośnie zaś zarzutu, że organy nie uwzględniły preferencyjnej stawki celnej z uwagi na fakt, iż przedmiotowe filtry produkowane są przez firmę PPC na karaibskiej wyspie St. Kitts i Nevis, a państwo to jest stroną porozumienia o partnerstwie gospodarczym z Unią Europejską – jak na to wskazywał pełnomocnik Skarżącej – należy zgodzić się z organem, że brak było podstaw do zastosowania art. 20 ust. 3 lit. d i ust. 4 ww. rozporządzenia Rady, z której to regulacji wynika, iż preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami państw, mogą być stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary spełniają warunki przewidziane tymi środkami. Wniosek może zostać złożony retrospektywnie, gdy odpowiednie warunki zostają spełnione.

Dyrektor IC wskazał w swojej decyzji, iż – w myśl regulacji art. 86 ust. 1 Prawa celnego - organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego oraz art. 27 lit. a WKC, który stanowi, iż w celu ustalenia warunków nabywania preferencyjnego pochodzenia towarów należy stosować umowy zawarte przez Wspólnotę z niektórymi państwami lub grupami państw.

W sprawie jest mowa o Umowie o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (Dz. Urz. UE L 289 z 30.10.2008), której art. 10 stanowi, iż "pochodzący" oznacza kwalifikujący się zgodnie z regułami pochodzenia, określonymi w protokole 1. Ponadto w Protokole I do Decyzji Rady z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania ww. Umowy wskazano na możliwość stosowania preferencyjnej stawki celnej pod warunkiem przedłożenia prawidłowo sporządzonego dowodu pochodzenia w postaci:

1) świadectwa przewozowego EUR.1 (art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 i art. 20),

2) deklaracji na fakturze (art. 21, art. 22).

Zgodnie z art. 14 Protokołu 1, preferencyjne traktowanie przewidziane w Umowie dotyczy tylko produktów spełniających wymagania niniejszego protokołu, które są transportowane bezpośrednio między terytorium państw CARIFORUM i WE, bez wprowadzania ich na jakiekolwiek inne terytorium.

Dyrektor IC w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie, mimo przedłożenia przez Skarżącą korespondencji dotyczącej przesłania prawidłowego dokumentu pochodzenia towarów, dokument taki do dnia wydania zaskarżonej decyzji nie został przedłożony. Należy zatem zgodzić się z decyzją organów, iż brak było podstaw do weryfikacji decyzji we wskazanym przez Spółkę zakresie. Sam zapis na fakturze "country of origin: St. Kitts" nie może stanowić podstawy do zastosowania preferencyjnej stawki celnej, gdyż nie odpowiada wymogom wskazanym w art. 21 i art. 22 Protokołu I (np. brak podpisu upoważnionego eksportera pod deklaracją, brak odpowiedniej treści deklaracji). Prawidłowo także organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z zapisami na fakturach jako miejsce załadunku wskazano Miami w USA (Incoterms: EXW Miami), a Strona w zgłoszeniu celnym wskazała na amerykańskie pochodzenie towarów (vide: pole 34 zgłoszenia celnego) i nie wnioskowała o zastosowanie wobec przedmiotowego towaru preferencyjnej stawki celnej 0% (zapis w polu 36 SAD - 100 ). Tym samym zasadna była konstatacja Dyrektora IC, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i zastosowania wobec importowanych towarów preferencyjnej stawki celnej.

Dokonanie ustalenia przez organy celne, że przedmiotowe towary należy zaklasyfikować do innego kodu, niż uczyniła to Skarżąca, skutkowało określeniem niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu. To, że organ odwoławczy ponownie nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stosownych obliczeń w żaden sposób nie powoduje, że organ naruszył zasadę dwuinstancyjności. Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w sposób dorozumiany uznał za prawidłowe wyliczenia Naczelnika Urzędu Celnego I w Warszawie. Sąd dokonując kontroli decyzji również potwierdza prawidłowość dokonanych obliczeń. Skarżąca natomiast oprócz przytoczenia zarzutu w żaden sposób nie wskazuje na jakiekolwiek nieprawidłowości w tej materii.

Sąd także w całości podziela stanowisko organu odwoławczego odnośnie braku podstaw do odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności celnych wynikających z długu celnego, którą to instytucje reguluje art. 220 WKC. Art. 220 ust. 2 lit. b) WKC dotyczy sytuacji, w której odstępuje się od retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności celnych wynikających z długu celnego w sytuacji, gdy kwota należności celnych została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat celnych, działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. Tym samym przesłanki wyłączające możliwość retrospektywnego zaksięgowania długu celnego to:

pierwotne określenie kwoty długu celnego wskutek błędu organu celnego,

brak racjonalnej możliwości wykrycia błędu przez dłużnika (przy uwzględnieniu jego staranności, profesjonalnego doświadczenia, charakteru błędu),

działanie dłużnika w dobrej wierze,

przestrzeganie przez dłużnika wszystkich przepisów w zakresie zgłoszenia celnego.

Zasadnie organ odwoławczy wyjaśnił, że w sprawie nie można mówić o błędzie samych organów celnych, gdyż w sprawie przyjmowano zgłoszenie celne bez jego pełnej weryfikacji, przed zwolnieniem towaru. Dane zawarte w zgłoszeniu przyjęto jako wiarygodne, co oznacza, że z tego tytułu nie można organom celnym przypisać błędu. Także sam zgłaszający opisywał towar jako "elementy połączeniowe wtykowe do kabli koncentrycznych" (poz. 1) i nie zamieszczał w dokumencie SAD, ani na fakturze, dokładnej ich charakterystyki, która wystarczałaby do prostego porównania towaru z zadeklarowanym kodem CN. Słusznie organ odwoławczy podkreślił, że taki opis towaru w zestawieniu z zadeklarowanym kodem CN nie pozwalał organom celnym na stwierdzenie błędnej klasyfikacji taryfowej przy prostym zestawieniu tych zapisów, bez dokonywania głębszej ich analizy. Tym samym argumentacja odwołania w omawianym zakresie nie mogła odnieść zamierzonego skutku", gdyż organ celny nie popełnił błędu (vide wyrok WSA o sygn. akt III S.A./Kr 217/11 z dnia 21 marca 2012 r.).

W związku z powyższym już tylko z tych powodów organ celny dokonał prawidłowo retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności celnych. Na marginesie jednakże Sąd również podkreśla, że prawidłowa jest także argumentacji organu wskazująca na szczególne obowiązki osoby zobowiązanej do uiszczenia należności (w sprawie Skarżąca). Nie powtarzając argumentacji organu w tym zakresie Sąd jedynie wskaże, że Spółka nie zachowała obowiązujących reguł i zasad klasyfikacji taryfowej, a zadeklarowany kod CN Taryfy celnej w odniesieniu do importowanych towarów był oparty na jej przekonaniu, a nie na świadomym stosowaniu przepisów. Strona, dokonując błędnej taryfikacji nie może powoływać się na dobrą wiarę bez dochowania należytej staranności. Mianowicie gdy na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów, prawidłowo opublikowanych, strona miała możliwość dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej, a w razie uzasadnionych wątpliwości winna poszukać informacji, które pozwoliłyby jej zweryfikować swoje stanowisko (w tym mogła wystąpić o udzielenie wiążącej informacji taryfowej), to takiego działania nie można uznać za dochowanie należytej staranności. Nadto, samo przeświadczenie strony o prawidłowości dokonanej klasyfikacji taryfowej, czy też skorzystanie z usług agencji celnej, nie uzasadnia, że strona działała w dobrej wierze.

Na zakończenie wątku dotyczącego należności celnych należy również podkreślić, że określenie niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu może pociągnąć również za sobą obowiązek poboru odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 Prawo celne. Jednakże wobec braku zarzutu w tym zakresie Sąd z urzędu ograniczy się jedynie do stwierdzenia prawidłowości stanowiska organu odwoławczego w tym zakresie, które to stanowisko Sąd w całej rozciągłości podziela.

W świetle powyższych wywodów, jak również całości akt sprawy, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy wskazywanych w treści skargi przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, a w szczególności art. 121 § 1 O.p., art. 122 O.p., art. 124 O.p., art. 127 O.p., jak też art. 187 § 1 i 3 O.p. i art. 188 O.p. oraz art. 191 O.p.

W przedmiotowej sprawie – w wyniku przeprowadzonego postępowania – ustalono w sposób nie budzący wątpliwości Sądu prawidłową klasyfikację towaru do właściwego kodu, zgodnie z ORINS. Wypełniając postanowienia art. 180 O.p., jako dowody w sprawie dopuszczone zostały wszystkie dokumenty, które winny mieć znaczenie przy ustalaniu stanu faktycznego. Zatem postępowanie prowadzone było prawidłowo, a wątpliwości dotyczące cech importowanego towaru zostały wyjaśnione i należycie uzasadnione, przy uwzględnieniu przedstawionego przez Skarżącą dowodu w postaci ekspertyzy Politechniki [...]. Ustalenia drugiej ekspertyzy Politechniki [...] [...], wbrew temu co Strona sugeruje, z uwagi na treść tej ekspertyzy, pozostawały bez wpływu na prawidłowość dokonanej klasyfikacji taryfowej filtrów do pakietyzacji objętych zgłoszeniami celnymi.

Nie zasługuje zatem na uwzględnienie zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 121 O.p. Organowi celnemu nie można również skutecznie zarzucić naruszenia art. 122 O.p. statuującego zasadę prawdy obiektywnej. W rozpatrywanej sprawie organy celne podjęły bowiem wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art. 187 § 1 O.p. Sama natomiast Skarżąca nie precyzuje jakie okoliczności winny zostać wzięte pod uwagę przez organy orzekające, czy też jakie okoliczności zostały pominięte, a potwierdzałyby prawidłowość stanowiska Spółki. Okoliczności takiej nie może stanowić gołosłowne twierdzenie o niewzięciu pod uwagę przez organ odwoławczy wniosku Strony o uwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie. Zarzutu bowiem tego Spółka nie rozwinęła w uzasadnieniu skargi.

Przypomnienia wymaga, że budowa cechy i funkcje sprowadzonego towaru zostały ustalone na podstawie materiału dowodowego przedłożonego przez Spółkę i ustalenia te nie budziły wątpliwości Skarżącej, różnica stanowisk stron w przedmiotowej sprawie sprowadza się wyłącznie do odmiennej klasyfikacji importowanego towaru.

Tym samym nie można również podzielić zarzutu Skarżącej, że organ odwoławczy zobligowany był do przeprowadzenia – we własnym zakresie – postępowania wyjaśniającego, jak bowiem wynika z powyższego, taka potrzeba nie zachodziła. Wobec powyższego organ także z tej przyczyny nie naruszył art. 127 O.p. Dodać należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 210 § 1 – 4 O.p. Organ w sposób przekonujący, logiczny i spójny przedstawiły swoje stanowisko w kwestii klasyfikacji taryfowej towaru, odniósł się również szczegółowo do zawartych w odwołaniu zarzutów. W ocenie Sądu nie można tym samym zarzucić organowi, że dokonana przez niego i przedstawiona w uzasadnieniu decyzji ocena zebranego w sprawie materiału jest nieobiektywna i dowolna. Nie doszło tym samym do naruszenia przez organ art. 191 O. p.

Sąd stwierdza, że organy uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, a to, że wyprowadziły z nich wnioski odmienne, aniżeli domagała się Skarżąca, nie świadczy o pominięciu i wybiórczej ich ocenie, a zatem nie stanowi naruszenia zasady wynikających z ustawy Ordynacja podatkowa.

Sąd nie stwierdził również innych, wskazywanych w treści skargi, naruszeń przepisów prawa procesowego, tj. ustawy Ordynacja podatkowa, w tym nie doszło do naruszenia zasady zaufania do organów oraz zasady przekonywania.

Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji wyroku.