Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 728/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2019 poz 341
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 17 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant Sekretarz sądowy Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2019 roku sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 728/19

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [....]wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 2096) – dalej: k.p.a.; art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 341 ze zm.)- dalej: u.k.p. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] orzekającą o skierowaniu A. S. na badania lekarskie celem istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:

Pismem z dnia 14 lutego 2019 r. kierowanym do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta w Ł., Oddział Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy im. [...] stwierdził, iż podczas badań konsultacyjnych i obserwacji szpitalnej , przeprowadzonej na oddziale w dniach 4-6lutego 2019 r. u A. S. rozpoznano jednostkę chorobową, która zgodnie z art.12 ust. 1 pkt 1 u.k.p. stanowi przeciwwskazanie do posiadania prawa jazdy. W związku z powyższym w ocenie Instytutu wskazane jest przeprowadzenie badania lekarskiego w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy celem ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Zawiadomieniem z dnia 26 lutego 2019 r. Prezydent Miasta Ł. poinformował skarżącą o wszczęciu z urzędu przedmiotowego postępowania administracyjnego, a następnie decyzją z dnia [...] orzekł o skierowaniu A. S. na badania lekarskie celem ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła odwołanie, w którym zarzuciła niepodanie przez Instytut Medycyny Pracy w Ł. nazwy jednostki chorobowej, rzekomo rozpoznanej u skarżącej, co uniemożliwia dokonanie instancyjnej oceny. Dalej pełnomocnik skarżącej wskazał na przebieg wydarzeń z dnia 4 lutego 2019 r., poprzedzających bezpośrednio umieszczenie skarżącej na obserwacji na Oddziale Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy. Wyjaśnił, że w tym dniu, incydentalnie, skarżąca czyniła zarzuty niepełnoletniej córce, co do jej nieodpowiedzialnego zachowania, w tym dwukrotnego nie powrócenia do domu na noc. Podniesione głosy zaniepokoiły sąsiadów, którzy wezwali Policję. Skarżąca nie kwestionuje, że w chwili zdarzenia znajdowała się pod wpływem alkoholu, jednakże jednorazowa kłótnia nie uzasadnia wszczęcia procedury mogącej skutkować utratą uprawnień do kierowania pojazdami. Tym bardziej, że skarżąca posiada prawo jazdy od ponad 18 lat i przejechała kilkaset tysięcy kilometrów nie naruszając w tym czasie przepisów prawa drogowego. Wniósł o uchylenie kwestionowanej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wniósł także o przesłuchanie skarżącej na okoliczność zdarzeń z 4 lutego 2019 r. oraz dokładne zapoznanie się z dokumentacją medyczną Instytutu Medycyny Pracy. Do odwołania pełnomocnik załączył oświadczenie skarżącej z dnia 4 czerwca 2019 r., co do przebiegu zdarzeń z dnia 4 lutego 2019 r., w którym skarżąca wyjaśnia przyczyny kłótni z córką, przyznaje, że spożywała alkohol i w zaistniałych emocjach stłukła kilka naczyń szklanych oraz, ze przybyły na miejsce patrol Policji odwiózł ją na Odział Toksykologii. Jednocześnie oświadcza, że było to zachowanie jednorazowe, a alkohol spożywa okazjonalnie, gdyż jako farmaceuta posiada specjalistyczną wiedzę na temat oddziaływania alkoholu oraz substancji psychoaktywnych. Ponadto oświadczyła, że w przeszło 18 letnim okresie posiadania uprawnień do kierowania pojazdami nie naruszyła przepisów prawa ruchu drogowego.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł.utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wskazując na zasadność rozstrzygnięcia o skierowaniu skarżącej na przedmiotowe badania, Kolegium wskazało, że stosownie do treści art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W niniejszej sprawie pismem z 14 lutego 2019 r. Oddziału Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy im. [...] wystąpiono o skierowanie skarżącej na badania lekarskie celem ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami, w związku z uzasadnionymi obawami, co do stanu zdrowia skarżącej, potwierdzonego obserwacją przeprowadzoną na Oddziale w dniach 4-6 lutego 2019 r., w wyniku której u skarżącej rozpoznano jednostkę chorobową, która zgodnie z art.12 ust. 1 pkt 1 u.k.p. stanowi przeciwwskazanie do posiadania prawa jazdy. Powyższa sytuacja zdaniem Kolegium spełnia przesłankę "uzasadnionych zastrzeżeń, co do stanu zdrowia kierującego", a tym samym czyni zasadnym skierowanie skarżącej na przedmiotowe badania. Odnośnie argumentacji strony , co do braku wskazania nazwy stwierdzonej jednostki chorobowej Kolegium wskazało, iż organy administracji nie są uprawnione do weryfikowania twierdzeń uprawnionych jednostek medycznych, co do stanu zdrowia skarżącej, a celem przeprowadzenia badań na które strona została skierowana jest właśnie ustalenie istnienia bądź braku przeciwwskazań do kierowania przez skarżąca pojazdami mechanicznymi, przez właściwy podmiot medyczny posiadający w tym zakresie odpowiednią wiedzę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji ponowiła argumentację, co do braku wskazania z nazwy stwierdzonej po jej stronie jednostki chorobowej oraz, co do zgodnego z przepisami prawa ruchu drogowego, kierowania pojazdem przez cały okres posiadania prawa jazdy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano przedmiotem skargi A. S. uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] orzekającą o skierowaniu ją na badania lekarskie celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań do kierowania pojazdami.

Podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 341)- dalej: u.k.p.

Stosownie do treści art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia.

Powyższa regulacja ta pozostaje w ścisłym związku z treścią art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., wedle którego badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia.

Z powołanych unormowań prawnych nie wynika wprost, jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy są wystarczające, by skierować go na przedmiotowe badanie. Mowa jest w nich bowiem tylko, by były one uzasadnione i poważne, co oznacza, że właściwy organ administracji po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy winien przeprowadzić postępowanie celem oceny, czy w konkretnym badanym przypadku zastrzeżenia są rzeczywiście tego rodzaju, że uzasadniają wydanie decyzji w oparciu o powołany art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. W orzecznictwie przyjmuje się, że przy interpretacji powyższej przesłanki należy mieć na względzie cel ustawy o kierujących pojazdami, czyli zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym. Oczywistym zatem być musi, że dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym niezbędne jest czuwanie nad tym, aby osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą w tym zakresie sprawność i to nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale również w okresie późniejszego z nich korzystania. W interesie społecznym jest bowiem, aby wszyscy kierowcy posiadali predyspozycje zdrowotne do prowadzenia pojazdów silnikowych, w sposób który nie będzie zagrażał nie tylko ich zdrowiu i życiu, lecz również wszystkich innych użytkowników dróg. Dlatego też zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów a sformułowanie, że mają być uzasadnione oznacza, że są one oparte na słusznych i usprawiedliwionych podstawach (tak np. wyrok NSA z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt I OSK 1051/16, LEX nr 2118707). Chodzi więc o sytuacje, gdy wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy wynikają z ujawnienia się pewnych obiektywnych okoliczności faktycznych, którym trudno jest z góry zaprzeczyć jako mających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdu bez dodatkowej, medycznej weryfikacji stanu zdrowia kierowcy. Przy czym - co należy podkreślić, wydanie decyzji kierującej na badanie lekarskie nie musi łączyć się z pewnością co do istnienia przeciwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Organ nie musi zatem udowodnić, że takowe istnieją, a wystarczającym jest jedynie prawdopodobieństwo istnienia tych okoliczności. Ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii pozostawione zostało uprawnionym lekarzom. Oznacza to równocześnie, że skierowanie na badanie lekarskie nie jest równoznaczne z pozbawieniem kierowcy uprawnienia do kierowania, lecz jego celem jest wyjaśnienie istniejących w tym przedmiocie wątpliwości. Powyższe może zaś prowadzić bądź do stwierdzenia istnienia przeciwskazań do kierowania pojazdami bądź stwierdzenia, że takie przeciwskazania nie występują. Poddając się takim badaniom kierowca umożliwia zatem wyjaśnienie zaistniałych wątpliwości przez uprawniony personel medyczny.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zasadnie orzekło o skierowaniu skarżącej na przedmiotowe badania lekarskie. Z załączonej bowiem do akt sprawy informacji z dnia 14 lutego 2019 r. Oddziału Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy im. [...] , kierowanej do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta w Ł. wynika, iż podczas badań konsultacyjnych i obserwacji szpitalnej , przeprowadzonej na oddziale w dniach 4-6 lutego 2019 r. u A. S. rozpoznano jednostkę chorobową, która zgodnie z art.12 ust. 1 pkt 1 u.k.p. stanowi przeciwwskazanie do posiadania prawa jazdy. W ocenie Instytutu wskazane jest przeprowadzenie badania lekarskiego w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy celem ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami Powyższe w ocenie Sądu spełnia przesłankę "uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia", mogącą mieć wpływ na ewentualne istnienie przeciwwskazań do kierowania przez skarżącą pojazdami mechanicznymi, w zakresie posiadanych przez nią uprawnień. Zgodnie bowiem z treścią powołanego w w/w piśmie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.k.p. prawo jazdy nie może być wydane osobie u której w wyniku badania lekarskiego stwierdzono aktywną formę uzależnienia od alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. Tym samym, w przypadku stwierdzenia przez uprawnioną jednostkę medyczną zaistnienia po stronie podmiotu posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami negatywnej przesłanki do wydania prawa jazdy, zasadnym jest skierowanie takiej osoby na badanie przeprowadzane przez uprawnioną i posiadająca w tym zakresie odpowiednią wiedzę jednostkę orzeczniczą, celem potwierdzenia bądź też wykluczenia istnienia przeciwwskazań do kierowania przez tę osobę pojazdami mechanicznymi, w zakresie posiadanych przez nią uprawnień. Przy czym bez wpływu na prawidłowość informacji "o uzasadnionych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia" kierowcy, pozostaje brak nazwania rozpoznanej u niego jednostki chorobowej. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę, w takiej sytuacji wystarczające jest wskazanie podstawy prawnej określającej dany rodzaj schorzenia po stronie osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdami, które to schorzenie poddaje wątpliwość, co do możliwości bezpiecznego, w szczególności dla innych uczestników ruchu drogowego, kierowania pojazdami, przez tę osobę. Tym samym zarzut skargi, co do skierowania skarżącej na przedmiotowe badanie, w oparciu o rzekomo stwierdzoną po jej stronie nieoznaczoną jednostkę chorobową uznać należy za nieuzasadniony.

Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje również pozostała argumentacja skargi, co do zgodnego z prawem prowadzenia przez skarżącą pojazdu, przez cały okres posiadania prawa jazdy. Okoliczność przepisowego poruszania się po drogach nie stanowi bowiem przesłanki branej pod uwagę w postępowaniu administracyjnym dotyczącym istnienia, czy też braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. Bez wpływu na niniejsze rozstrzygniecie pozostają także pozostałe zarzuty, co od nieustalenia stanu zdrowia skarżącej oraz jej sytuacji rodzinnej, gdyż determinujące i wystarczające, jak już wcześniej wskazano, dla skierowania strony na przedmiotowe badania było powzięcie przez organy administracji publicznej, informacji pochodzących od uprawnionego podmiotu, co do zaistniałych wątpliwości odnośnie stanu zdrowia skarżącej, mogących mieć wpływ na jej zdolność do kierowania pojazdami, w zakresie posiadanej kategorii prawa jazdy.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

a.l.