Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 231/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 9 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi tej Spółki na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości p o s t a n a w i a oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wojewoda zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] r. ustalającą na rzecz współwłaścicieli działki nr [...] o pow. [...] ha w obrębie Z. odszkodowanie w łącznej kwocie [...] zł za ograniczenie sposobu korzystania z tej nieruchomości spowodowane budową linii elektroenergetycznej relacji [...].

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na ww. decyzję wniosła Spółka A. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Spółki podniósł, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami, ponieważ zaskarżona decyzja najprawdopodobniej zostanie uchylona, a odszkodowanie ustalone zostanie w niższej wysokości. W takiej sytuacji, gdyby współwłaściciele nieruchomości nie chcieli zwrócić nadpłaty, Spółka będzie musiała podjąć kroki prawne, co oznacza dodatkowe koszty i nie gwarantuje skuteczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji której wniosek dotyczy, skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty.

Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej – post. NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 (Lex Polonica nr 402376). Uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej złożonego przez skarżącą Spółkę nie odnosi się do jej sytuacji finansowej i majątkowej. Spółka A nie przedstawiła argumentów, z których wynikałoby, że wypłata odszkodowania przed rozpoznaniem skargi, rodzi niebezpieczeństwo skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z uzasadnienia wniosku wynika jedynie, że Spółka spodziewa się uwzględnienia skargi, a następnie ustalenia odszkodowania w niższej wysokości, co może spowodować trudności z odzyskaniem nienależnie wypłaconej kwoty. Tymczasem to na stronie która żąda udzielenia ochrony tymczasowej, spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca Spółka w złożonym wniosku nie wykazała, że nie zastosowanie ochrony tymczasowej spowoduje znaczną szkodę czy trudne do odwrócenia skutki. Także z okoliczności sprawy nie wynika, by brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji objętej wnioskiem powodował niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu tego przepisu. W razie gdyby skarga okazała się uzasadniona, a odszkodowanie ustalone w niższej wysokości, Spółka będzie mogła domagać się zwrotu nienależnie wypłaconych kwot. Okoliczność, że brak dobrowolnego spełnienia świadczenia oznacza konieczność uruchomienia postępowania sądowego w celu jego wyegzekwowania i nie gwarantuje odzyskania należności, nie uzasadnia zastosowania ochrony tymczasowej, która jest instytucją stosowaną w wyjątkowych sytuacjach. Argumentacja przedstawiona we wniosku nie uzasadnia jego uwzględnienia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.