Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 711/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.220 par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 909/10 odrzucającego skargę I. B. i H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 909/10 odrzucił skargę I. B. i H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie warunków zabudowy oraz zwrócił skarżącym kwotę 200 zł.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2010 r. skarżący zostali zobowiązani, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do uiszczenia brakującej części wpisu od skargi w kwocie 300 zł. W zarządzeniu wskazano, że termin na dokonanie powyższej czynności wynosi 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony I. B. w dniu 20 grudnia 2010 r., natomiast przesyłka skierowana na adres zamieszkania skarżącego po dwukrotnym awizowaniu w dniach 10 i 20 grudnia 2010 r. nie została przez adresata odebrana. Wobec powyższego przesyłkę tę pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 24 grudnia 2010 r., stosownie do art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uznano zatem, że termin do uzupełnienia wpisu sądowego upłynął dla skarżących odpowiednio w dniach: 27 i 31 grudnia 2010 r. i jak wynika z akt sprawy opłata ta nie została uiszczona. Wskazując na powyższe Sąd odrzucił skargę powołując się na przepis art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonej części wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia H. B. zarzucił naruszenie art. 220 § 3 i art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 139 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, głównie przez bezpodstawne przyjęcie fikcji doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu. Zarzucono ponadto naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP przez pozbawienie prawa do sądu.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, dopuszczenie przedstawionych w sprawie dowodów, wskazanych w uzasadnieniu tej skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniesionych zarzutów skarżący wskazał, że nie miał możliwości odbioru wezwania, ponieważ w okresie od 10 do 28 grudnia 2010 r. przebywał poza granicami kraju, na którą to okoliczność przedstawił potwierdzenie. Pobyt ten nie miał jednak charakteru zmiany miejsca zamieszkania, skutkującą koniecznością przekazania tej informacji Sądowi. Wobec powyższego skarżący zarzucił, że pomimo braku możliwości odbioru zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym z przyczyn przez skarżącego niezawinionych, Sąd w oparciu o domniemanie doręczenia skargę odrzucił. Powyższe skutkowało ostatecznie bezprawnym pozbawieniem skarżącego prawa do sądu gwarantowanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o oddalenie tej skargi oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i w związku z tym podlegała oddaleniu. Stwierdzić należy, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy upoważniały Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Wskazany przez autora skargi kasacyjnej przepis art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje doręczenie zastępcze, do jakiego może dojść w sytuacji niemożności doręczenia korespondencji w sposób przewidziany w art. 65 – 72 pow. ustawy. Instytucja ta polega na złożeniu pisma na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy z jednoczesnym dokonaniem stosownego zawiadomienia. W § 2 tego artykułu wskazano, iż zawiadomienie dla adresata powinno zawierać informację o miejscu złożeniu pisma i terminie siedmiodniowym na jego odbiór, natomiast w § 3 zobligowano do pozostawienia powtórnego zawiadomienia w sytuacji niepodjęcia pisma w pierwszym terminie. Stosownie zaś do § 4, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy przesyłka zaadresowana do skarżącego zawierająca m.in. wezwanie do uiszczenia brakującego wpisu od skargi, wobec nieobecności adresata, została awizowana w dniu 10 grudnia 2010 r. oraz w dniu 20 grudnia 2010 r., po czym zwrócona do nadawcy jako niepodjęta w terminie.

Stwierdzić należy, że okoliczności rozpoznawanej sprawy odpowiadają dyspozycji powołanego art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem Sąd I instancji mógł zastosować fikcję prawną doręczenia, o której mowa w § 4 tego artykułu i następnie - wobec stwierdzenia, że wpis nie został uiszczony - odrzucić skargę. Tym samym zarzut naruszenia art. 220 § 3 i art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 139 § 1 K.p.c. należy uznać za nieuzasadniony. Wskazać jednocześnie należy, że powołane w uzasadnieniu skargi kasacyjnej powody, dla których skarżący nie mógł odebrać awizowanej przesyłki pozostają bez wpływu na powyższą ocenę zaskarżonego postanowienia.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Stwierdzić należy, że ocena okoliczności faktycznych przedstawionej sprawy nie została dokonana przez Sąd I instancji w sposób naruszający wyrażoną w tym przepisie zasadę prawa do sądu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 powołanej ustawy o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę.