Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1852/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 145 a § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2007 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) września 2004 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie anulowania czynności materialno - technicznej zameldowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IVSA/Wa 1852/07

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) września 2004 r. nr (...)Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia (...) lipca 2004 r. nr (...), którą odmówiono wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Krakowskiego z dnia (...) stycznia 1997 r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia (...) listopada 1996 r. nr (...) orzekającą o odmowie anulowania czynności materialno - technicznej polegającej na zarejestrowaniu pobytu stałego J. S. w lokalu nr (...) przy ul. (...) w K.

Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach sprawy.

S. T. w dniu 24 maja 2004 r. zwróciła się do organu I instancji z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie anulowania czynności materialno - technicznej polegającej na zarejestrowaniu pobytu stałego J. S. w przedmiotowym lokalu zakończonego decyzją Wojewody dnia (...) stycznia 1997 r., powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego, na podstawie którego utracił moc prawną przepis art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Wniosek ten wraz z aktami sprawy przekazany został według właściwości do rozpatrzenia Wojewodzie Małopolskiemu.

Organ I instancji wskazał, iż stosownie do treści art. 145 a § 1 i § 2 kpa, skargę na tej podstawie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji RP orzeczenia Trybunału wchodzą w życie z dniem ogłoszenia. Dzień natomiast ogłoszenia to dzień wydania organu publikacyjnego (art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszania aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych -Dz. U. Nr 62, poz. 718 ze zm.).

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, na które powołuje się wnioskodawca, opublikowane zostało w dniu 19 czerwca 2002 r. i od tego dnia obowiązuje.

Termin miesięczny do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania liczy się od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Termin ten zatem upłynął w dniu 19 lipca 2002 r. Tymczasem wniosek S. T. został złożony dopiero w dniu 24 maja 2004 r. a więc po terminie.

IV SA/Wa 1852/07

W tym stanie rzeczy Wojewoda odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) stycznia 1997 r.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła S. T.

W wyniku jego rozpoznania Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Minister podniósł, iż Wojewoda, zgodnie z przepisami kpa, obowiązany był przeprowadzić, na wniosek S. T., postępowanie wstępne w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie anulowania czynności materialno - technicznej zameldowania J. S.. W wyniku przeprowadzonego postępowania wstępnego organ ustalił, iż wniosek został złożony z przekroczeniem terminu.

Dalej wskazano, że zdaniem strony podstawę do wznowienia postępowania stanowi wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 marca 2004 r. sygn. akt II SA/Kr 2340/00, a nie jak wskazał Wojewoda orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego.

Minister zauważył jednak, że powyższe rozstrzygnięcie Sądu dotyczy innej sprawy, tj. wyrokiem tym oddalono skargę S. T. w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialno - technicznej zameldowania D. K. w lokalu nr (...) przy ul. (...) w K.

Słusznie zatem Wojewoda zauważył, że podstawę wznowienia postępowania w niniejszej sprawie, może stanowić wyłącznie art. 145a kpa, według którego strona może żądać wznowienia postępowania, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, na podstawie którego została wydana decyzja. Z żądaniem takim strona może wystąpić w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia.

W niniejszej sprawie S. T. mogła zatem wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania od dnia 19 czerwca 2002 r. bowiem w tym dniu opublikowane zostało orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. i od tego dnia obowiązuje.

Wobec tego, iż wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem w dniu 24 maja 2004 r., Minister podzielił pogląd organu I instancji, iż wniosek został złożony z przekroczeniem terminu (termin ten upłynął w dniu 19 lipca 2002 r.) i utrzymał decyzję z dnia (...) lipca 2004 r. w mocy.

IV SA/Wa 1852/07

Skargę na decyzję Ministra z dnia (...) września 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła S. T. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła liczne zarzuty dotyczące decyzji dotyczącej odmowy anulowania czynności materialno - technicznej zameldowania J. S. wskazując na błędy popełnione, jej zdaniem, w trakcie trwania postępowania administracyjnego przed wydaniem decyzji z dnia (...) listopada 1996 r. utrzymanej następnie w mocy decyzją z dnia (...) stycznia 1997 r., której z kolei legalność badał Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 26 stycznia 1999 r. oddalający skargę S.T.).

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) września 2004 r. wydana została w ramach postępowania prowadzonego w trybie art. 145 i nast. kpa, regulujących nadzwyczajne postępowanie administracyjne służące weryfikacji ostatecznych decyzji administracyjnych przez pryzmat przesłanek wznowieniowych, określonych w art. 145 § 1 i 145a § 1 kpa. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość

IV SA/Wa 1852/07

ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte, co najmniej jedną z kwalifikowanych wadliwości procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 i 145a § 1 kpa.

W przepisach art. 145 § 1 i 145a § 1 kpa dokonano enumeratywnego wyliczenia podstaw wznowienia postępowania. Katalog okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania może być jedynie poszerzony o regulacje zawarte w przepisach szczególnych rangi ustawowej.

Żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej niż wymienione enumeratywnie w art. 145 § 1 i 145a § 1 kpa skutkuje odmową wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa.

W niniejszej sprawie postępowanie dotyczące wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wojewody Krakowskiego z dnia (...) stycznia 1997 r. w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialno -technicznej zameldowania J. S., zostało zainicjowane wnioskiem S. T. z dnia 24 maja 2004 r. i oparte o podstawę wznowieniową określoną w art. 145a kpa.

Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. W tej sytuacji skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

Skarżąca, w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazała, iż podstawą żądania wznowienia jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2004 r., w którym to Sąd powołał się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r., nie zaś samo orzeczenie Trybunału.

Zważyć jednak należy, iż prawidłowo organy administracji publicznej, uznały, że wyrok ten nie może stanowić podstawy wznowieniowej bowiem dotyczy on innej sprawy, nie związanej z decyzją, której wznowienia domaga się skarżąca. Powołane rozstrzygnięcie Sądu nie stanowi także zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 7 kpa.

Fakt, iż z treści uzasadnienia powołanego wyroku sądu, skarżąca dowiedziała się, że na mocy orzeczenia Trybunału utracił mocy art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, nie przesądza o tym, iż może on stanowić

IV SA/Wa 1852/07

podstawę wznowienia. W tej sytuacji podstawą taką może być jedynie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego.

Miesięczny zatem termin do złożenia wniosku o wznowienie rozpoczął swój bieg, w myśl art. 145a § 2 kpa, od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału, tj. od dnia 19 czerwca 2002 r. (publikacja w Dzienniku Ustaw), nie zaś, jak twierdzi skarżąca, od dnia doręczenia wyroku z dnia 15 marca 2004 r. Termin upłynął w dniu 19 lipca 2002 r. Tymczasem skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek w dniu 24 maja 2004 r., a więc z uchybieniem terminu, co musiało skutkować odmową wznowienia postępowania.

Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne i prawne Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, nie naruszają prawa.

Na marginesie jedynie wyjaśnienia wymaga, iż wniosek o wznowienie postępowania, wnosi się do organu, który wydał decyzję ostateczną. Może to być zarówno organ, który orzekał przedtem w pierwszej instancji, jeżeli nie wniesiono odwołania lub odwołanie nie przysługiwało.

W rozpatrywanej sprawie organem, który wydał ostateczną decyzję z dnia (...) stycznia 1997 r., jest Wojewoda. Stąd wniosek skarżącej o wznowienie postępowania skierowany do Urzędu Miasta K., został przekazany według właściwości właśnie do tego organu. Wydanie bowiem decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości stanowiłoby podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie, na podstawie art., 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.