Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1196/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6092 Melioracje wodne, opłaty melioracyjne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 i art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż w ustawowym terminie wniósł skargę do Sądu za pośrednictwem organu. Na kopercie, w której znajdowała się skarga skarżący wpisał jako adresata "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie" oraz adres organu, za pośrednictwem którego skarga miała zostać złożona. Pomimo wskazania prawidłowego – zdaniem skarżącego - adresata i adresu, przesyłka została zwrócona skarżącemu z adnotacją "adresat jest nieobecny" oraz z adnotacją "adresat nieznany", które to adnotacje nie są ze sobą tożsame. W tej sytuacji winę za niedoręczenie korespondencji pod wskazany adres ponosi Urząd Pocztowy. Zdaniem skarżącego nie do Urzędu Pocztowego należy ocena czy osoba wskazana na kopercie jest odbiorcą korespondencji wysłanej na adres wskazany na tej kopercie. Skarżący podniósł nadto, iż popełnił błąd wskazując jako adresata Sąd, a nie organ jednakże nic nie stało na przeszkodzie żeby korespondencja została podjęta przez organ skoro pod wskazanym adresem ma on swoją siedzibę, a pisma do Sądu kierowane są za pośrednictwem organu. Skoro jednak z adnotacji umieszczonej na kopercie wynika, iż adresat jest nieobecny pod adresem wskazanym na kopercie, to Urząd Pocztowy pozbawił organ prawa do zadecydowania co z korespondencją, skierowaną na jego adres, zrobić. Wobec powyższego tylko Urząd Pocztowy należy obarczyć winą za złożenie skargi przez skarżącego z uchybieniem terminu.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 12 maja 2010 r. Termin do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upłynął w dniu 11 czerwca 2010 r.

Skarżący w dniu 11 czerwca 2010 r. nadał za pośrednictwem poczty skargę wpisując na kopercie "Wojewódzki Sąd Administracyjny, ul. [...]". Jednakże zauważyć należy, iż pod wskazanym adresem nie funkcjonuje podany przez skarżącego adresat. Na kopercie zatem w dniu 14 czerwca 2010 r. listonosz zamieścił adnotację "adresat nieznany". Następnie w dniu 18 czerwca 2010 r. na kopercie zamieszono kolejną adnotację "adresat nieobecny", jednakże tym razem adnotacja ta dotyczyła skarżącego. Poczta usiłowała zwrócić przesyłkę do nadawcy (do skarżącego) jednakże w dniu 18 czerwca 2010 r. nie zastano skarżącego pod adresem ul. [...],[...], stąd informacja, że "adresat nieobecny". Listonosz awizował zatem przesyłkę oraz przekazał do wydania w urzędzie pocztowym. Skarżący odebrał zwrot na poczcie w dniu 23 czerwca 2010 r.

Dopiero następnego dnia, tj. 24 czerwca 2010 r. skarżący ponownie nadał skargę tym razem prawidłowo wskazał adresata i jego adres, jednakże czynności tej dokonał już po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi.

Powyższe okoliczności wynikają z pisma Urzędu Pocztowego [...] z 24 sierpnia 2010 r., potwierdzenia nadania przesyłki listowej poleconej nr [...] i pisma Urzędu Pocztowego [...] z 2 grudnia 2010 r. (k.18, 19 i 49 akt sądowych).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż nie zachodzą okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Po pierwsze uchybienie terminu przez skarżącego nie jest wynikiem błędu Urzędu Pocztowego. Listonosz prawidłowo zwrócił przesyłkę do nadawcy czyniąc na niej adnotację "adresat nieznany" skoro pod podanym adresem nie ma siedziby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Po drugie organ nie mógł przyjąć korespondencji – nawet nadanej na jego adres – skoro nie był adresatem przesyłki.

Po trzecie należy podnieść, że do uchybienia terminu w sprawie nie doszło na skutek obiektywnych przeszkód, czego wymaga dyspozycja przepisu art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., lecz na skutek braku należytej staranności skarżącego. Przesłanka braku winy jako zasadnicze kryterium przywrócenia terminu procesowego była wielokrotnie poddawana wykładni orzecznictwa sądowego. Odwołując się do jego dorobku należy wyjaśnić, że spełnienie tej przesłanki równoznaczne jest z wykazaniem wystąpienia takich okoliczności, które nawet przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04).

Podsumowują wskazać należy, iż we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło nie z jego winy. W tej sytuacji należało uznać, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 86 § 1 powołanej ustawy.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.