Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2187/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 604  Działalność gospodarcza, w tym z udziałem  podmiotów zagranicznych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie NSA Ryszard Słupczyński WSA Marzenna Kosewska (spr.) Protokolant: ref. sąd. Barbara Dropek po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o d d a l a s k a r g ę. /-/ M. Kosewska /-/ T. Geremek /-/ R. Słupczyński JS


UZASADNIENIE

W. S. wnioskiem z dnia 14.12.2001 r. wystąpił o wydanie zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych oraz piwa w lokalu przy ul. [...] w K., w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (wniosek k. 1 akt adm.).

Przedmiotowy wniosek został negatywnie zaopiniowany przez Zarząd Miasta – postanowienie z dnia [...] nr [...] (k. 2 – akt adm.).

Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta odmówił W. S. wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo, od 4,5 – 18% i powyżej 18% zawartość alkoholu w pubie "A" przy ul. [...] w K..

W uzasadnieniu swojej decyzji Prezydent Miasta podniósł, że wnioskodawca od 1 lutego 2000 roku nie posiada zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, gdyż udzielone mu wcześniej zezwolenie wygasło z tym dniem (decyzja z dnia [...] Prezydenta Miasta o wygaśnięciu zezwolenia z dnia [...]) albowiem W. S. nie uiścił stosownej opłaty za rok 2000. Pomimo braku wymaganego prawem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych prowadził sprzedaż napojów alkoholowych w roku 2001, co sam potwierdził w piśmie z dnia 31.01.2002 r,. w którym poinformował, że wartość sprzedaży napojów alkoholowych w pubie "A" w 2001 r. wyniosła 25.200 złotych (k. 11 akt adm.). W ocenie Prezydenta Miasta okoliczność sprzedaży i podawania napojów alkoholowych bez wymaganego zezwolenia stanowi przesłankę odmowy wydania zezwolenia.

Od wyżej wymienionej decyzji W. S. wniósł odwołanie (k. 42 – 31) podnosząc szereg zarzutów, a w szczególności to, iż zaskarżona decyzja rażąco narusza jego interes jako przedsiębiorcy, gdyż ogranicza jego swobodę gospodarczą, a tym samym świadczy, iż Prezydent i Zarząd Miasta dążą do likwidacji działalności gospodarczej odwołującego się. Nadto została wydana na podstawie nieprawdziwych faktów. Odwołujący się wyjaśnił, że zaskarżył decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych z dnia [...] i z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. co dało podstawę do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która to skarga nie została jeszcze rozpoznana (str. 7 odwołania k. 36 akt adm.).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Rozpatrując sprawę organ odwoławczy przyjął, że wydawanie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych podlega ocenie w ramach uznania administracyjnego i działając w granicach uznania Prezydent Miasta mógł odmówić wydania zezwolenia w sytuacji, gdy przedsiębiorstwo prowadzi sprzedaż napojów alkoholowych bez wymaganego zezwolenia.

W. S. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Przedstawił argumenty tożsame z zarzutami zawartymi w odwołaniu, a w szczególności, że decyzja organu pierwszej instancji jest nieważna gdyż została wydana przez Urząd Miejski, a nie Prezydenta Miasta, oparta została na uznaniu organu i tym samym zostały naruszone przepisy prawa tj. ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, oraz prawo o działalności gospodarczej, postępowanie zostało zakończone bez rozpatrzenia zażalenia skarżącego na postanowienie Zarządu Miasta z dnia [...]

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Pismem procesowym z dnia 16.11.2004 r. strona skarżąca wniosła o łączne rozpoznanie sprawy ze sprawą opatrzoną sygn. akt 3/II SA/Po 21/03 dopuszczenie dowodu z dokumentów – odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia [...], sygn. akt II [...] i Sądu Rejonowego z dnia [...] – sygn. akt [...], pism skierowanych przez Prezydenta Miasta do strony z dnia 10.04.2000 r. i 23.05.2000 r. oraz wycinków prasowych oraz przedstawiła nowe żądania określone w pkt. 3c i 4 pisma odnoszące się do bezczynności organów administracji w przedmiocie wniosku strony z dnia 25.03.2002 r. o wydanie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, wniosku w przedmiocie wznowienia postępowania i dokonanie oceny prawnej § 12 załącznika do uchwały Rady Miasta Nr [...] z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy odnieść się do wniosku strony skarżącej o połączenie do wspólnego rozpoznania sprawy niniejszej ze sprawą zawisłą przed tutejszym sądem opatrzoną sygn. akt 3/II SA/Po 21/03.

Zgodnie z art. 111 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) i w dalszej części uzasadnienia oznaczonej skrótem – p.p.s.a. Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia jeżeli pozostają one ze sobą w związku.

Na rozprawie wniosek strony złożony w trybie art. 111 § 2 p.p.s.a. Sąd oddalił, albowiem przedmiotem rozpoznania sprawy opatrzonej sygn. akt 3/II SA/Po 21/03 będą zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego i decyzja Prezydenta Miasta odnoszące się do kolejnego wniosku skarżącego z dnia 22.05.2000 r. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, a więc sprawa ta nie pozostaje w związku z rozpatrywaną sprawą opatrzoną sygn. akt 3/II SA/Po 2187/02, w której skarga dotyczy innych decyzji, wydanych w toku postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem z dnia 14.12.2001 r.

Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu nie stały się nowe żądania strony skarżącej podniesione w piśmie procesowym z dnia 16.11.2004 r., albowiem zakres niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego odnosi się tylko i wyłącznie do decyzji zaskarżonej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], których przedmiotem był wniosek przedsiębiorcy W. S. z dnia 14.12.2001 r. o wydanie zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych. W niniejszej sprawie żądania wskazane w piśmie procesowym z dnia 16.11.2004 r. dotyczą innych postępowań administracyjnych i decyzji wydanych w toku i mogą stać się przedmiotem skarg rozpatrywanych przez sąd administracyjny jedynie po wyczerpaniu toku instancji w ramach tychże postępowań.

Odnosząc się do wniosków dowodowych Sąd zauważa, że rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny bada zgodność z prawem decyzji zaskarżonej skargą. Wnioski dowodowe dotyczą okoliczności faktycznych nie istotnych dla rozstrzygnięcia.

Niesłuszny okazał się zarzut strony, że decyzja Prezydenta Miasta jest nieważna albowiem została wydana przez Urząd Miejski , gdyż w nagłówku decyzji widnieje pieczęć "Urząd Miejski".

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie stron lub strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Oznaczenie organu pozwala na ocenę czy zachowane zostały przepisy regulujące właściwość rzeczową, miejscową oraz instancyjną. W przedmiotowej sprawie aczkolwiek na decyzji widnieje pieczęć Urząd Miejski to uchybienie to w ocenie sądu jest nieistotne i nie skutkuje nieważności decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt. 1 i 2 kpa albowiem osoba wydająca decyzję – E. W. działał z upoważnienia Prezydenta Miasta. Podpisanie decyzji przez osobę upoważnioną do działania przez Prezydenta Miasta oznacza, że jest to decyzja wydana z upoważnienia i nie narusza art. 107 § 1 kpa (podobnie SN w wyroku z dnia 28.06.2000 r. III RN/89/99 OSN 2001 Nr 8 poz. 248).

Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej, iż decyzja organu pierwszej instancji została wydana na podstawie uznania, z przekroczeniem granic uznania administracyjnego Sąd zauważa, że zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26.10.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 35 poz. 230 z późn. zm.) sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez właściwego wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), po zasięgnięciu opinii zarządu gminy.

Zgodnie z doktryną prawa z uznaniem administracyjnym mamy do czynienia wówczas, gdy organ administracji dla urzeczywistnienia stanu prawnego może wybierać między różnymi rozwiązaniami. Uznanie występuje, gdy norma prawna nie determinuje w sposób jednoznaczny skutku prawnego lecz pozostawia w sposób wyraźny dokonanie wyboru organowi administracji (por. M. Mincer Uznanie administracyjne, Toruń 1983). Uznanie stwarza organowi administracji działanie na podstawie uznania i w takiej sytuacji organ zobowiązany jest zbadać dokładnie i rozważyć indywidualnie okoliczności danej sprawy mając na uwadze treść art. 7 kpa, a więc winien mieć "na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Istotnym zatem problemem jest ocena czy wydając decyzję Prezydent Miasta nie przekroczył granic uznania poprzez naruszenie zasady swobodnej działalności gospodarczej wyrażonej w art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2.04.1997 r. – (Dz. U. Nr 78 poz. 483) i zasad prowadzenia działalności gospodarczej określonych w ustawie z dnia 19.11.1999 r. prawo o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101 poz. 1178 z późn. zm.).

Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży lub poza nią wydawane są w granicach liczby punktów sprzedaży ustalonej przez radę gminy. Ustawodawca nie określa wprost przesłanek, których zaistnienie może powodować odmowę udzielenia zezwolenia na sprzedaż alkoholu. W przepisie art. 18 ust. 6 cytowanej ustawy zobowiązuje organ, który wydał zezwolenie do jego cofnięcia w przypadku nieprzestrzegania zasad obrotu napojami alkoholowymi, zawartymi w ustawie. Zdaniem Sądu organ pierwszej instancji nie przekroczył granic uznania administracyjnego i nie działał wbrew jego celowi przyjmując, iż jeżeli ustawodawca nakłada obowiązek cofnięcia zezwolenia w przypadku nie przestrzegania przez przedsiębiorcę zasad obrotu napojami alkoholowymi określonymi w ustawie to w sytuacji gdy wnioskodawca prowadzi sprzedaż alkoholu bez wymaganego zezwolenia jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie (oświadczenie strony skarżącej z dnia 31.01.2002 r. k. 11 akt adm.), okoliczność ta zasadnie może skutkować wydanie decyzji o odmowie wydania zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że w sytuacji gdy decyzją z dnia [...] orzekł, że pozwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wygasło z dniem 1.02.2000 r. a decyzją ostateczną z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z [...] i w toku rozpatrywania skargi przez NSA w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1560/01 nie wstrzymano wykonania decyzji W. S. w roku 2001 prowadził sprzedaż alkoholu bez wymaganego zezwolenia.

Należy podkreślić, że przedsiębiorca w ramach swobody prowadzonej działalności gospodarczej zobowiązany jest działalność swoją tak organizować i prowadzić aby działać zgodnie z prawem i w jego granicach. Przedsiębiorca prowadzący sprzedaż alkoholu bez wymaganego zezwolenia nie może skutecznie podnosić zarzutu przekroczenia granic uznania administracyjnego przez organ dokonujący negatywnej oceny zachowania się przedsiębiorcy w odniesieniu do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, albowiem nie daje gwarancji przestrzegania zasad obrotu alkoholem w przypadku udzielenia mu zezwolenia.

Bezzasadny okazał się zarzut strony skarżącej, iż organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzją przed rozpatrzeniem zażalenia skarżącego z dnia 25.03.2002 r. (k. 23 akt adm.) na postanowienie Zarządu Miasta z dn. [...] (k. 19 akt adm.) albowiem postanowienie z [...] dotyczy sprostowania i uzupełnienia postanowienia z [...], a więc nie odnosi się do kwestii merytorycznych.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ R. Słupczyński /-/ T. Geremek /-/ M. Kosewska

JS