Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 891/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2022-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 6 ust. 1 pkt 15, art. 26 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 868
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 lutego 2022 r. sprawy ze skargi D. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2021 r. [...] w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2021 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania D. K. i W. K., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] i Gminy Ł. z dnia [...] listopada 2021 r. znak: [...], którą po rozpoznaniu wniosku P. Przedsiębiorstwa Projektowo-Budowlano-Handlowego Sp. z o.o. z siedzibą w P. (zwanego dalej "Spółką"), stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Poszerzenie eksploatacji złoża wapieni dewońskich "Ł. V" w msc. N. S. i Ł. , gmina Ł., powiat kielecki, województwo [...]" przewidzianego do realizacji na działkach nr ewid. [...], [...] obręb Ł. oraz na działkach nr ewid.: [...], [...], [...], [...] obręb N. S., gmina Ł..

Uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie, Kolegium podało, że materialnoprawną podstawę wydanej w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 746 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".

Organ odwoławczy wskazał, że Spółka wystąpiła do Burmistrza w dniu

10 października 2017 r. z wnioskiem o wydanie decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań dla ww. przedsięwzięcia. Zakres planowanego przedsięwzięcia został określony w następujący sposób: planowane przedsięwzięcie polega na kontynuacji eksploatacji złoża wapieni dewońskich "Ł. V" na ww. działkach i poszerzeniu jej zgodnie z "Dodatkiem nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża wapieni dewońskich Ł. V", zatwierdzonym decyzją Marszałka Województwa Ś. z dnia

25 sierpnia 2020 r. Poszerzenie nastąpiło poprzez włączenie do tego złoża fragmentu złoża "Ł. IV’’ bezpośrednio przylegającego do złoża "Ł. V" nieobjętego zagospodarowaniem (obszarem górniczym). Niezagospodarowany fragment złoża "Ł. IV" znajduje się na działkach stanowiących własność Gminy Ł., które miały być wykorzystane pod budowę drogi wyjazdowej z kopalń funkcjonujących na terenie tej gminy na drogę krajową nr [...]. W związku zaś ze zmianą koncepcji przebiegu ww. drogi, Gmina Ł. wydzierżawiła działki znajdujące się na złożu "Ł. IV" inwestorowi. Powierzchnia złoża "Ł. IV" włączona do złoża "Ł. V" wynosi ok. 0,56 ha. Ponadto do złoża "Ł. V" włączono fragment o powierzchni ok. 0,2 ha.

W konsekwencji planowanego przedsięwzięcia projektuje się nowy obszar górniczy "Ł. VD" oraz nowy teren górniczy "Ł. VD". Obecna powierzchnia obszaru górniczego "Ł. VC" wynosi ok. 20,7 ha. Powierzchnia projektowanego obszaru "Ł. VD" wynosić będzie ok. 21,46 ha (powiększenie o ok. 0,76 ha). Powierzchnia projektowanego terenu górniczego "Ł. VD" nie zmieni się w stosunku do terenu "Ł. VC" i wynosić będzie tak jak dotychczas tj. ok. 76,76 ha.

W wyniku poszerzenia eksploatacji złoża "Ł. V" będącego przedmiotem wniosku oraz złoża "Ł. III" i Ł. "IV" będących przedmiotem odrębnych postępowań administracyjnych powstanie jedno wyrobisko górnicze, w celu maksymalnego wykorzystania kopaliny uwięzionej pomiędzy nimi.

Jak ustaliło Kolegium, obecnie Spółka prowadzi eksploatację złoża wapieni dewońskich "Ł. V" w obszarze górniczym "Ł. VC" na ww. działkach, zgodnie z koncesją - decyzja Marszałka Województwa Ś. z dnia [...] lutego 2020r. Burmistrz [...] i Gminy Ł. decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na: "Poszerzeniu eksploatacji złoża wapieni dewońskich "Ł. V" w obrębie działek nr ewid.[...], [...] w msc. N. S., gmina Ł.". Spółka prowadzi również eksploatację złoża wapieni dewońskich "Ł. III" w obszarze górniczym "Ł. III", zgodnie z koncesją - decyzja Marszałka Województwa Ś. z dnia [...] grudnia 2013 r. wraz ze zmianą z [...] kwietnia 2015 r. Wójt Gminy Ł. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. (przeniesioną decyzją Wójta Gminy Ł. z dnia [...] września 2013 r. i zmienioną decyzjami tego organu z dnia [...] stycznia 2015 r. i z dnia [...] października 2017 r.) określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na: "Eksploatacji złoża wapieni dewońskich "Ł. III" położonego na terenie msc. N. S., w obrębie działek nr: [...], [...], [...]". Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. (ze zmianami - postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. i pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r.) określił warunki realizacji ww. przedsięwzięcia.

Kolegium wskazało, że eksploatację złoża "Ł. V" należy prowadzić po zatrzymaniu eksploatacji na złożu "Ł. III" i wykluczeniu ewentualnego jednoczesnego prowadzenia w wyrobiskach przerobu kopalin z przedmiotowych złóż, tak aby zapewnić brak wzajemnego nałożenia się czynników uciążliwych dla środowiska.

Eksploatacja złoża "Ł. V" będzie prowadzona tak jak dotychczas, tj. metodą odkrywkową systemem ścianowym w wyrobisku wgłębnym trzema piętrami eksploatacyjnymi o rzędnych: 310 m, 295 m i 281 m n.p.m. Przedmiotowe złoże "Ł. V" będzie eksploatowane w warstwie suchej, powyżej poziomu wodonośnego. Urabianie kopaliny odbywać się będzie nadal przy zastosowaniu robót strzałowych, jak również mechanicznie. Wapienie kierowane będą częściowo do istniejącego semi - mobilnego zakładu przeróbczego innego przedsiębiorcy, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obr. N. S.. Kruszywo do zakładu przeróbczego dowożone będzie wozidłami technologicznymi o ładowności do 40 Mg. Po przetworzeniu produkt będzie wywożony samochodami ciężarowymi odbiorców o ładowności ok. 25 Mg. Urobek w postaci bloków i frakcji hydrotechnicznych, tj. bez przerobu w ww. zakładzie, będzie wywożony bezpośrednio z wyrobiska samochodami odbiorców o ładowności ok. 25 Mg. Materiał gliniasto-piaszczysty przewieziony zostanie samochodami na zwałowisko nadkładu wewnątrz wyrobiska.

Zgodnie z Kartą informacyjną wnioskowanego przedsięwzięcia, w skład semi- mobilnego zakładu wchodzi: kosz zasypowy, kruszarka szczękowa, przesiewacz wstępny, kruszarka udarowa, przesiewacz wtórny, przenośniki taśmowe (10 szt.) oraz stożki magazynowe kruszyw (3 szt). Wydajność roczna zakładu wynosi do 480 000 Mg, przy pracy ok. 250 dni w roku, 3 zmiany, z ograniczeniami wynikającymi

z zapisów ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej tej instalacji, tj. w porze nocnej nie pracuje jedna kruszarka i jeden przesiewacz oraz związane

z nimi przenośniki. Ponadto w porze nocnej nie jest prowadzony wywóz produktów

z zakładu przeróbczego.

Obsługę komunikacyjną Kopalni "Ł. V" stanowić będzie tak jak dotychczas istniejący zjazd z drogi krajowej nr [...], przebiegającej po północnej stronie kopalni. Zaplecze techniczne kopalni oraz zakład przeróbczy, do którego częściowo trafiać będzie kruszywo z wydobycia przedmiotowego złoża, znajdują się na działce nr ewid. [...] obr. N. S., będącej w dyspozycji innego przedsiębiorcy.

W związku z planowanym przedsięwzięciem nie zajdzie potrzeba wycinki żadnych drzew czy krzewów. Kopalnia będzie funkcjonowała ok. 250 dni w roku, w systemie ciągłym. Planowane poszerzenie eksploatacji nie spowoduje żadnych zmian w zakresie technologii i wielkości wydobycia w stosunku do obecnie prowadzonej działalności, tj.: maszyny do eksploatacji, transportu i przeróbki, wielkość zatrudnienia, system pracy i natężenie ruchu pojazdów związanych z działalnością zakładu pozostaną bez zmian. Przewiduje się, że teren Kopalni "Ł. V" zostanie zrekultywowany w kierunku rolno - leśnym. Nasadzenia winny być wykonane rodzimymi gatunkami drzew i krzewów. Teren kopalni należy uporządkować.

W tym miejscu Kolegium powołało się na treść art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy i wskazało, że wnioskowane przedsięwzięcie należy do kategorii mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane, tj. przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy i § 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 40 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1839) zwanego dalej "rozporządzeniem".

Kolegium podkreśliło, że na terenie przedsięwzięcia brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. inwestycji.

W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły bowiem przesłanki negatywne uzasadniające odmowę wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Burmistrz wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K.

(w skrócie "RDOŚ") oraz do Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia. Dyrektor RZGW w K. przy piśmie z dnia 21 stycznia 2021 r. przekazał ww. wniosek według kompetencji do Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] w S..

Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w S. w opinii z dnia [...] marca 2021 r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu opinii, odnosząc się szczegółowo do rodzaju, charakterystyki i lokalizacji planowanej inwestycji oraz rozwiązań zaproponowanych przez inwestora, przedstawionych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, minimalizujących skutki realizacji i eksploatacji zamierzenia inwestycyjnego na środowisko wodno-gruntowe, uznał, że inwestycja ta nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska wodno-gruntowego, a zaprojektowane rozwiązania chroniące środowisko uwzględniają cele środowiskowe wynikające z Ramowej Dyrektywy Wodnej w zakresie zapobiegania i ograniczania dopływu zanieczyszczeń do wód podziemnych. Z przedłożonej Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia wynika bowiem, że planowany obiekt będzie uwzględniał rozwiązania technologiczne dostosowane do tego typu obiektów i z uwagi na powyższe, nie przewiduje się negatywnego wpływu tego przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych jednolitych części wód powierzchniowych, jednolitych części wód podziemnych oraz obszarów chronionych, o których mowa w art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy - Prawo wodne.

W trakcie postępowania - w odpowiedzi na wezwanie RDOŚ - w dniu

27 kwietnia 2021 r. Spółka przedłożyła Aneks do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, po czym RDOŚ opinią z dnia [...] czerwca 2021 r. także stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Kolegium zważyło, że opinia ta jest zasadna, uzasadniona prawnie i faktycznie, odnosi się do indywidualnych okoliczności niniejszej sprawy i brak jest podstaw do jej wzruszenia.

RDOŚ stwierdził, na podstawie analizy wszystkich materiałów w sprawie oraz uwzględniając łącznie szczegółowe uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 ustawy, że brak jest przesłanek, które uzasadniałyby konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ opiniujący ustalił jednak warunki ochrony środowiska, które następnie organ pierwszej instancji zawarł decyzji. RDOŚ wziął pod uwagę m.in. to, że złoże "Ł. V" urabiane będzie nadal przy pomocy materiałów wybuchowych, jak również z wykorzystaniem metod mechanicznych. Rozwiązanie takie jest konieczne dla wyłączenia w całości drogi krajowej nr [...] z zasięgu oddziaływania robót strzałowych. Wykonywane w kopalni roboty strzałowe przy użyciu materiałów wybuchowych powodują oddziaływania wynikające z: wstrząsów (drgań parasejsmicznych) powstałych w wyniku detonacji materiału wybuchowego, rozrzutu odłamków skalnych, działania udarowej fali powietrznej. Zgodnie z Kartą informacyjną przedsięwzięcia, strefa zasięgu rozrzutu odłamków skalnych dla metody strzelania ładunkami w długich otworach pionowych oraz metody strzelania ładunkami w otworach krótkich pionowych wynosić będzie do ok. 140 m we wszystkich kierunkach. Zasięg działania powietrznej fali uderzeniowej od robót strzałowych prowadzonych w złożu wynosić będzie od ok. 76 m w kierunku wschodnimi od 132 w kierunku południowo - zachodnim do ok. 139 m w kierunku północno-zachodnim, południowym i wschodnim. Strefa zasięgu szkodliwych drgań parasejsmicznych wynosić będzie od ok. 135 m w kierunku południowo - zachodnim do ok. 150 m w kierunku północno - zachodnim. Parametry poszczególnych stref mogą ulec zmianie po wyznaczeniu rzeczywistych stref oddziaływań przez rzeczoznawcę ds. robót strzałowych, powołanego przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Zasięgi ww. stref wyznaczono na podstawie ekspertyz rzeczoznawcy w zakresie techniki strzelniczej oraz w oparciu o rozporządzenie Ministra Energii z dnia 9 listopada 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w ruchu zakładu górniczego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 321).

W proponowanym terenie górniczym, a zatem w zasięgu oddziaływania tych stref zagrożeń wynikających z zastosowania metod strzałowych znajdują się: dojazdowe drogi gminne oraz zakłady górnicze "Ł. III" i "Ł. IV", a także istniejący semi-mobilny zakład przeróbczego innego przedsiębiorcy. W związku z powyższym zachodzi konieczność uzgadniania prowadzenia robót strzałowych z zarządcami tych obiektów i dróg. Eksploatacja złoża "Ł. V" i transport kopaliny nie może naruszać stanu technicznego dróg, zlokalizowanych w zasięgu oddziaływania od robót strzałowych. Ponadto bliskie położenie kilku kopalń odkrywkowych w rejonie Ł. wymaga koordynacji działań wydobywczych, w tym właściwego prowadzenia strzelań, jak również uzgodnień z właścicielem ww. zakładu przeróbczego. Według założeń technologicznych zagadnienia te będą uwzględnione w planach ruchu zakładów górniczych, w tym dla przedmiotowego złoża "Ł. V". Parametry robót strzałowych mają być każdorazowo korygowane, a szkodliwe oddziaływanie od robót strzałowych wykonywanych podczas urabiania złoża "Ł. V" nie może obejmować drogi krajowej nr [...] i terenów zabudowanych, w tym położonych najbliżej zabudowań lub obiektów w kierunku wschodnim, południowym i północnym obr. N. S. i obr. Ł. .

W zakresie emisji zanieczyszczeń powietrza kontynuacja eksploatacji kopaliny ze złoża "Ł. V" będzie w szczególności źródłem zanieczyszczeń pyłowych, związanych ze: zwałowaniem, wydobywaniem, przerobem kopaliny oraz jej magazynowaniem i transportem. Kopalnia będzie funkcjonowała ok. 250 dni w roku, w systemie ciągłym. Planowane poszerzenie eksploatacji nie spowoduje żadnych zmian w zakresie technologii i wielkości wydobycia w stosunku do obecnie prowadzonej działalności. Wielkość wydobycia kopaliny pozostaje na dotychczasowym poziomie do 1 500 000 Mg/rok, tj. max. 6 000 Mg/dobę. Część urobku tj. do 480 000 Mg/rok będzie przerabiane na istniejącym zakładzie przeróbczym, zlokalizowanym na działce nr ewid. [...] obr. N. S., a pozostała część tj. 1 020 000 Mg/rok będzie wywożona bezpośrednio przez odbiorców. Na terenie zakładu prowadzone jest zraszanie poprzez dysze wyprowadzające wodę w postaci drobnych kropelek pod dużym ciśnieniem w rejonie pokładu przesiewającego, kruszarek i przesypów. Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na docelowym połączeniu wyrobisk kopalni "Ł. V", "Ł. III" oraz "Ł. IV". W związku z powyższym przedstawiono analizę obliczeniową zanieczyszczeń powietrza uwzględniającą funkcjonowanie tych kopalń. Nakazano, by eksploatację złoża "Ł. V" prowadzić po zatrzymaniu eksploatacji na złożu "Ł. III" i wykluczeniu ewentualnego jednoczesnego prowadzenia w wyrobiskach przerobu kopalin z przedmiotowych złóż tak, aby zapewnić brak wzajemnego nałożenia się czynników uciążliwych dla środowiska.

Analizy modelowe rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu przeprowadzone zostały przy uwzględnieniu maksymalnego wydobycia i przerobu kopalin z przedmiotowych złóż, w tym na terenie sąsiadującego zakładu przeróbczego oraz przy zastosowaniu urządzeń i rozwiązań do redukcji emisji pyłów. W zakresie ograniczenia emisji pyłów z procesów wydobywczych prowadzonych na przedmiotowym terenie Kopalni "Ł. V", należy według Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, zastosować urządzenia i maszyny w pełni sprawne oraz ograniczyć czas jałowej pracy silników pojazdów, urządzeń i maszyn podczas postoju. Nadto, w celu ograniczenia niezorganizowanej emisji pyłów, drogi wewnętrzne, technologiczne, wyjazdowe z terenu kopalni należy odpowiednio utwardzić, utrzymywać w czystości oraz systematycznie zraszać wodą, w celu utrzymania stałej wilgotności ich nawierzchni.

Kolegium stwierdziło zatem, że przeprowadzone analizy wykazały, iż przedsięwzięcie poza granicami dysponowania inwestora nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2021 r., poz. 845) oraz wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 16, poz. 87). W nawiązaniu do uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa Ś. z dnia 29 czerwca 2020 r. w sprawie określenia "Programu ochrony powietrza dla województwa świętokrzyskiego wraz z planem działań krótkoterminowych" (Dz. Urz. Woj. Święt. 2020r., poz. 2615) w ramach działań dodatkowych zmierzających do ograniczenia wpływu zanieczyszczeń pochodzących z kopalni na stan jakości powietrza zaproponowano działania polegające m. in. na zraszaniu obszarów o nadmiernym pyleniu w kopalniach kruszyw, kontroli pojazdów opuszczających kopalnie odkrywkowe pod kątem ograniczenia zanieczyszczenia dróg, prowadzącego do niezorganizowanej emisji pyłu. Ponadto transport materiałów sypkich powinien być zabezpieczony przed powstawaniem emisji poprzez stosowanie najlepszych dostępnych zabezpieczeń ładunku takich jak: osłonięcie plandekami przewożonych materiałów, ograniczenie prędkości pojazdów. W celu ograniczenia uciążliwości powodowanych funkcjonowaniem Kopalni "Ł. V" konieczne jest realizowanie ww. założeń.

Dalej Kolegium wyjaśniło, że wydobycie, przeróbka kopaliny ze złoża "Ł. V", jak i jej transport związany będzie z emisją hałasu. Maszyny i urządzenia wykorzystywane na terenie kopalni, technologia wydobycia, system pracy i natężenie ruchu pojazdów związanych z działalnością zakładu górniczego po przedmiotowym poszerzeniu nie ulegną zmianie. Głównymi źródłami hałasu nadal na terenie kopalni będą: koparki, ładowarki, spycharka (pracująca w porze dziennej), wiertnica (pracująca w porze dziennej), wozidła technologiczne i samochody ciężarowe. Na analizowanym terenie występują źródła hałasu impulsowego, związane z zastosowaniem metod strzałowych. Strzelania odbywać się będą sporadycznie, tylko w porze dziennej. W porze nocnej nie pracuje jedna kruszarka i jeden przesiewacz oraz związane z nimi przenośniki. Ponadto w porze nocnej nie jest prowadzony wywóz produktów z zakładu przeróbczego. Najbliższe obszary chronione akustycznie, zaklasyfikowane w Kip, na podstawie faktycznego sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu to zabudowa zagrodowa obr. N. S. i obr. Ł. , znajdująca się w odległości ok. 705 m na północny-wschód, ok. 725 m na południowy - wschód, ok. 860 m na południowy-zachód i ok. 900 m na wschód od granic planowanego poszerzenia eksploatacji. Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku - wyrażone wskaźnikami hałasu dla w/w terenów chronionych - wynoszą 55 dB w porze dziennej tj. w godzinach 6-22 oraz 45 dB w porze nocnej, tj. w godzinach 22-6, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 112). Dalej Kolegium wskazało, że według analiz obliczeniowych przeprowadzonych w Raporcie z 2018 r. o oddziaływaniu środowisko oraz w jego uzupełnieniach z 2019 r. wykonanych dla potrzeb uzyskania decyzji środowiskowej dotyczących wydobycia złoża "Ł. V", uwzględniających działalność istniejącego zakładu przeróbczego i przyjęte założenia, mające odzwierciedlenie w warunkach postanowienia uzgadniającego Burmistrza [...] i Gminy Ł., kopalnia nie powinna powodować ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko. Ponadto przedłożona "Analiza porealizacyjna w zakresie oddziaływania akustycznego dla eksploatacji złoża wapieni dewońskich "Ł. V" w msc. N. S., gm. Ł." (listopad 2020 r.), zatwierdzona przez Burmistrza [...] i Gminy Ł. pismem z dnia 13 stycznia 2021 r., również nie wykazała ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko.

Z uwagi na planowany zakres zamierzenia obejmujący poszerzenie eksploatacji złoża w kierunku przeciwnym do zabudowy, zdaniem organu odwoławczego, na najbliższych terenach chronionych akustycznie nie powinny wystąpić przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu określonych w ww. rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r.

Kolegium podkreśliło, że w niniejszym postępowaniu przeanalizowano oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko tj. wydobycie kopaliny ze złoża "Ł. V" w ilości nie przekraczającej 1 500 000 Mg/rok tj. 6 000 Mg/dobę, tym samym prowadzenie działalności związanej z eksploatacją powyżej ww. ilości kopaliny wykracza poza zakres oceny w tym postanowieniu. Przedmiotowe złoże "Ł. V" będzie eksploatowane w warstwie suchej, powyżej poziomu wodonośnego. Ostateczna rzędna wydobycia ze złoża "Ł. V", w poszerzonych granicach, będzie dostosowana do poziomu zwierciadła wód podziemnych, zalegającego w granicach planowanego poszerzenia. Eksploatacja złoża prowadzona będzie w części niezawodnionej z pozostawieniem min. 2 m półki ochronnej nad poziomem zwierciadła wód podziemnych (uwzględniającej jego wahania). Na terenie kopalni prowadzony jest monitoring poziomu zwierciadła wód podziemnych. Pomiary są i będą prowadzone z częstotliwością 1 raz na kwartał. Jedynymi wodami spływającymi do wyrobiska będą wody opadowe lub roztopowe. Wody te będą w sposób naturalny wsiąkać w podłoże, a w sytuacjach większych opadów ich nadmiar będzie zbierany w rząpiu, zlokalizowanym na dnie poszczególnych poziomów eksploatacyjnych. Wody będą wykorzystywane dla własnych potrzeb zakładu, tj. m. in. do zraszania dróg wewnętrznych. Prace wydobywcze, w tym związane z formowaniem i użytkowaniem tymczasowego zewnętrznego zwałowiska nadkładu od strony wschodniej i wału ziemnego od strony północnej wyrobiska, zaplecza oraz skarp wyrobiska, jak również prace rekultywacyjne nie mogą powodować zmiany stanu wody ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Dla zabezpieczenia środowiska gruntowo - wodnego przed zanieczyszczeniem substancjami ropopochodnymi w trakcie prowadzonych prac przygotowawczych, jak i samej eksploatacji, stosowane będą maszyny i urządzenia sprawne technicznie. Zaplecze kopalni powinno zostać zorganizowane poza wyrobiskiem, na terenie utwardzonym. Stan techniczny pracujących w wyrobisku urządzeń i maszyn na każdej zmianie roboczej będzie kontrolowany, ze szczególnym zwróceniem uwagi na układy paliwowe, w tym szczelność obudów mechanizmów pracujących w kąpieli olejowej. Tankowanie maszyn i drobne naprawy prowadzone winno być wyłącznie w miejscu do tego przystosowanym, na terenie utwardzonym, z zabezpieczeniem środowiska gruntowo-wodnego przed zanieczyszczeniami, w tym substancjami ropopochodnymi. W przypadku awaryjnego wycieku substancji ropopochodnych należy używać sorbentów w celu ich zebrania.

Dalsze funkcjonowanie Kopalni "Ł. V" będzie powodować, tak jak dotychczas, wytwarzanie odpadów. Odpady należy magazynować na terenie kopalni w wyznaczonych na ten cel miejscach o utwardzonym podłożu. Odpady niebezpieczne magazynować w zamkniętych i szczelnych pojemnikach, odpornych na działanie przechowywanych w nich substancji, na uszczelnionym podłożu, w miejscach osłoniętych przed działaniem czynników atmosferycznych oraz zabezpieczonych przed dostępem osób nieupoważnionych. Miejsca przeznaczone do magazynowania odpadów niebezpiecznych należy wyposażyć w urządzenia lub środki umożliwiające zebranie lub neutralizację odpadów, w sytuacjach ich przypadkowego wydostania się z pojemników. Rodzaje i ilość tych urządzeń lub środków należy dostosować do rodzaju i ilości magazynowanych odpadów. W przypadku wydostania się odpadów z pojemników należy je niezwłocznie usunąć lub zneutralizować. Inwestor winien zapewnić odbiór wszystkich wytwarzanych na terenie prowadzonej działalności odpadów przez uprawnione podmioty.

Zgodnie z Kartą informacyjną przedsięwzięcia w związku z funkcjonowaniem Kopalni "Ł. V" przewiduje się wykorzystywanie wody na cele technologiczne (zraszanie) oraz socjalno-bytowe, która dostarczana będzie nadal z gminnej sieci wodociągowej, na warunkach zarządzającego siecią. Do zraszania na terenie kopalni należy wykorzystywać wody opadowe lub roztopowe gromadzone w wyrobisku eksploatacyjnym. Pracownicy kopalni korzystać będą nadal z istniejącego zaplecza socjalnego, zlokalizowanego w budynku administracyjnym, na terenie sąsiedniego zakładu przeróbczego, obsługującego Kopalnię "Ł. V" i "Ł. III". Nie przewiduje się powstawania i odprowadzania ścieków przemysłowych. Ujmowane ścieki bytowe gromadzone są i będą jak dotychczas w istniejącym szczelnym zbiorniku bezodpływowym. W razie konieczności na terenie kopalni należy ustawić szczelne sanitariaty. Zapewnić należy okresowy odbiór ścieków bytowych przez uprawnione w tym zakresie podmioty, z częstotliwością taką, aby nie dopuścić do przepełnienia zbiorników.

W odległości ok. 1 km na południowy - wschód od przedmiotowej kopalni przepływa Wszachowianka. Zgodnie z przepisami dyrektywy 2000/60/we Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (tzw. Ramowa Dyrektywa Wodna) planowanie gospodarowaniem wodami odbywa się w podziale na obszary dorzeczy. Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza W. przyjęto rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 1911 ze zm.). Przedmiotowe przedsięwzięcie zlokalizowane jest w obszarze zlewni Jednolitej Części Wód Powierzchniowych oznaczonej Europejskim kodem PLRW20006217824 i Jednolitej Części Wód Podziemnych oznaczonej Europejskim kodem PLGW2000115. Celem środowiskowym dla tych zlewni jest dobry stan chemiczny i dobry stan ilościowy.

Jak wskazało dalej Kolegium, zgodnie z informacjami dotyczącymi obowiązujących stref ochronnych ujęć wód podziemnych na terenie RZGW w K. planowana inwestycja usytuowana jest poza strefami ochronnymi ujęć wód podziemnych. Teren planowanego przedsięwzięcia znajduje się poza granicami Głównych Zbiorników Wód Podziemnych. W odległości ok. 6 km od analizowanego terenu górniczego znajduje się granica GZWP Nr [...] Włostów.

Biorąc pod uwagę powyższe, w tym prowadzenie przedmiotowej eksploatacji w warstwie suchej oraz poprzez zastosowanie wszystkich planowanych działań ograniczających uciążliwości (m. in. zastosowanie urządzeń i maszyn w pełni sprawnych, niepowodujących wycieków substancji ropochodnych, zabezpieczenia podczas tankowania maszyn górniczych) nie przewiduje się negatywnego oddziaływania na środowisko gruntowo - wodne, wody powierzchniowe i podziemne.

Zamierzenie polegające na kontynuacji eksploatacji złoża wapieni "Ł. V" w nowych poszerzonych granicach, w warstwie suchej, zlokalizowane jest na terenie Cisowsko-Orłowińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, dla którego obowiązują regulacje wprowadzone uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa Ś. z dnia 13 listopada 2014 r. (Dz. Urz. Woj. Święt. z 2014 r., poz. 3152) w strefie C - obszary poza strefami A i B; tereny zabudowy, użytkowane rolniczo, przekształcone przez człowieka; strefa odznacza się najniższym rygorem ochrony. Zgodnie z § 5 ust. 5 ww. uchwały na tym obszarze w strefie krajobrazowej C nie ustala się zakazów. Projektowany teren górniczy od strony północno - wschodniej jest zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie granicy Jeleniowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Przedmiotowa kopalnia zlokalizowana jest w odległości ok. 2,9 km od granic Południowo - Centralnego Korytarza Ekologicznego. Najbliższy obszar Natura 2000 Ostoja Jeleniowska znajduje się w odległości ok. 3,6 km na północ od granic proponowanego obszaru górniczego, a Lasy Cisowsko-Orłowińskie w odległości ok. 6,5 km w kierunku zachodnim. Dotychczas analizowany teren planowanego poszerzenia eksploatacji stanowił drogi dojazdowe do wyrobisk górniczych oraz place manewrowo-magazynowe. W granicach terenu przedsięwzięcia nie stwierdzono żadnych gatunków chronionych drzew, krzewów, siedlisk i grzybów.

Z uwagi na mogące występować na terenie zamierzenia zwierzęta przeprowadzenie prac związanych ze zdjęciem wierzchniej warstwy nadkładu na terenie Kopalni "Ł. V" należy prowadzić tak jak dotychczas, w okresie od 15 sierpnia do 15 października, co pozwoli na zachowanie profilaktyki względem tych zwierząt, w związku z ich rozrodem oraz zimowaniem. Przedsięwzięcie z punktu ochrony zwierząt nie będzie stanowiło zagrożenia dla stanu zachowania populacji gatunków zwierząt tego terenu, w tym gatunków chronionych. Przedmiotowe zamierzenie nie będzie stanowiło zatem istotnego nowego elementu krajobrazu. W rejonie przedsięwzięcia dominuje krajobraz przemysłowy, związany z odkrywkowymi kopalniami surowców skalnych i zakładami przeróbczymi oraz krajobraz rolniczy. W sąsiedztwie występuje także zabudowa mieszkaniowa - zagrodowa, o charakterze rozproszonym. Istotnym elementem sąsiadującego krajobrazu jest droga krajowa nr [...]. Mając na uwadze charakter terenu przedmiotowej kopalni, zaproponowane działania minimalizujące oddziaływanie na środowisko nie przewiduje się negatywnego wpływu na wartości ekologiczne. Ponadto przeprowadzona po zakończeniu wydobycia rekultywacja w kierunku rolno - leśnym w przyszłości pozwoli na przywrócenie krajobrazu również do jego pierwotnych, przyrodniczych funkcji.

Biorąc pod uwagę powyższe, uwzględniając odległość zamierzenia od najbliższego obszaru Natura 2000, zastosowanie wszystkich ww. działań ograniczających uciążliwości, że nie przewiduje się, aby planowana kontynuacja eksploatacji złoża "Ł. V" znacząco oddziaływała na środowisko przyrodnicze, w tym na cele ochrony obszarów Natura 2000, w szczególności na: stan siedlisk przyrodniczych, siedlisk gatunków roślin i zwierząt, gatunków obszarów Natura 2000, integralność obszaru Natura 2000 i jego powiązania z innymi obszarami. Przewiduje się, że teren Kopalni "Ł. V" zostanie zrekultywowany w kierunku rolno - leśnym. Cały proces rekultywacyjny będzie miał za zadanie przywrócenie przekształconemu obszarowi funkcji gospodarczych i przyrodniczych, powstania nowych ekosystemów i zwiększenie bioróżnorodności.

Zdaniem Kolegium, ocena poszczególnych elementów ochrony środowiska dokonana przez RDOŚ zasadnie więc znalazła akceptację organu pierwszej instancji.

W sprawie wyjaśniono dodatkowo, że należąca do skarżących działka położona w N. S. o nr ewid.[...] znajduje się obecnie w granicach terenu górniczego "Ł. V", wyznaczonego na podstawie prawomocnej decyzji Marszałka Województwa Ś. z dnia [...] lutego 2020 r. Działka ta znajduje się w przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego. Planowane przedsięwzięcie jest zlokalizowane na niewielkim obszarze od strony zachodniej kopalni tj. w kierunku przeciwnym do lokalizacji działki o nr ewid.[...] Przedmiotowe poszerzenie eksploatacji nie spowoduje żadnych zmian w zakresie technologii i wielkości wydobycia w stosunku do obecnie prowadzonej działalności. Dokumentacja sprawy nie wykazała przekroczeń w zakresie emisji zanieczyszczeń powietrza i hałasu do środowiska. Klasyfikacji najbliższych obszarów chronionych akustycznie dokonano w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia, na podstawie faktycznego sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu z uwagi na brak obowiązującego na tym obszarze planu miejscowego. Organ drugiej instancji zauważył bowiem, że kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, należy do zadań własnych gminy, według ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 741 ze zm.) i odbywać się może m. in. poprzez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Teren planowanej kopalni nie posiada aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym określa się przeznaczenie terenu i ewentualnie wyklucza lokalizację określonych inwestycji.

Dalej, odnosząc się do kolejnych zarzutów odwołania, Kolegium podniosło, że jak wynika z przedłożonych akt sprawy, decyzja o warunkach zabudowy oraz pozwolenie na budowę dla działki o nr ewid.[...] nie są ostateczne. Wojewoda Świętokrzyski decyzją z dnia 29 stycznia 2021 r. uchylił zaskarżoną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid.[...] obr. Ł. . Nadto Burmistrz [...] i Gminy Ł. wznowił postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalnego na części terenu tej działki. Sprawa ta nie jest ostatecznie zakończona.

Kolegium oceniło, że zasadnie nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ pierwszej instancji w całości zresztą uwzględnił stanowiska RDOŚ z dnia [...] czerwca 2021 r. oraz Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w S. z dnia [...] marca 2021 r. Z uwagi na brak określenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie zachodziła wobec tego konieczność zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, stosownie do zapisów art. 79 ust. 1 ustawy. Planowane przedsięwzięcie nie będzie w sposób znaczący wpływać na środowisko, nie będzie powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska, nie przewiduje się również negatywnego wpływu tego przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych jednolitych części wód powierzchniowych, jednolitych części wód podziemnych oraz obszarów chronionych. Na podstawie informacji przedstawionych w dokumentacji sprawy planowane przedsięwzięcie nie będzie ponadnormatywnie oddziaływać na środowisko gruntowo-wodne oraz w zakresie hałasu i emisji zanieczyszczeń powietrza. Przedsięwzięcie zlokalizowane jest w centralnej części kraju, a więc nie będzie oddziaływać transgranicznie na środowisko, nie zalicza się również do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej oraz nie należy do przedsięwzięć, dla których można utworzyć obszar ograniczonego użytkowania w myśl zapisów Prawa ochrony środowiska.

Reasumując, w ocenie Kolegium, analiza akt sprawy pozwala przyjąć, że organ pierwszej instancji, po przeprowadzeniu wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i zgodnie z przepisami ustawy środowiskowej, w szczególności art. 80 ust. 1 i art. 82 ust. 1, wydał decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotowego przedsięwzięcia. Biorąc pod uwagę ww. opinie organów specjalistycznych oraz po przeprowadzeniu własnej - uwzględniającej uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 ustawy - analizy dostarczonych wraz z wnioskiem materiałów dowodowych Burmistrz [...] i Gminy Ł. uznał brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Kolegium takie stanowisko organu pierwszej instancji uznało za zasadne i zgodne z prawem.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium podniosło, że obowiązek oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia zakwalifikowanego do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko nie powstaje w sposób automatyczny. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji uzyskał wymagane opinie, w których to dokumentach nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Następnie organ prowadzący postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dokonał własnej oceny, uwzględniając warunki przedstawione w art. 63 ust. 1 ustawy, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji. Zawiera ona wszystkie elementy wskazane w art. 63 ust. 1 pkt 1-3 ww. ustawy.

Kolegium podkreśliło nadto, że obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować, to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Wskazane uwarunkowania, ich ocena ogranicza się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. Ponadto wszelkie pisma i uwagi odwołujących się były przedmiotem oceny organu, który kompleksowo wyjaśnił sprawę i związane z nią okoliczności. Organ wykonał obowiązek niezbędnych obwieszczeń, a przed wydaniem decyzji zawiadomił strony o zebranych dokumentach i materiałach w toczącym się postępowaniu. Zgodnie też z art. 84 ust. 2 ww. ustawy załącznikiem do decyzji jest charakterystyka przedsięwzięcia, która jest odzwierciedleniem opisu inwestycji wskazanej we wniosku inwestora.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu odwołania Kolegium wyjaśniło, że badanie emisji hałasu do środowiska przeprowadził Zakład Usługowy Badań Pomiarów i Opracowań Ochrony Środowiska W. Borowiec, R. Mazur, zgodnie z metodyką badawczą służącą do pomiaru hałasu do środowiska od instalacji urządzeń i zakładów przemysłowych - Załącznik nr 7 do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30.10.2014r. z wyłączeniem punktu F.

Podsumowując Kolegium stwierdziło, że wszystkie wyżej opisane zarzuty odwołania są niezasadne i nie mają żadnego wpływu na wynik sprawy. Organ wskazał, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jednym z etapów realizacji inwestycji i wcale nie musi oznaczać, że w przypadku pozytywnej decyzji zainteresowany podmiot uzyska również pozostałe, wymagane odrębnymi przepisami pozwolenia umożliwiające mu realizację zamierzonego przedsięwzięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach D. K. i W. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także uchylenie postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2021 r.

Skarżący podnieśli w szczególności, że w zaskarżonej decyzji nie została uwzględniona planowana budowa budynku mieszkalnego na działce nr [...], położonej w Ł. , znajdującej się w terenie górniczym. Nie została uwzględniona także decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2021 r. dla budowy budynku mieszkalnego poza terenem górniczym. Zdaniem skarżących, w decyzji środowiskowej powinien być nałożony obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej oraz obowiązek nałożenia na inwestora warunków w zakresie ochrony akustycznej. Zakwestionowali bowiem prawidłowość sporządzonej analizy porealizacyjnej w zakresie oddziaływania akustycznego.

Autorzy skargi zarzucili również brak dokonania prawidłowej oceny bezpośredniego i pośredniego wpływu przedsięwzięcia na ich nieruchomość oraz brak przedłożenia przez inwestora raportu oddziaływania na środowisko. Podnieśli także zarzuty w sprawie złośliwego postępowania D. G. B. , albowiem w ich ocenie organ pierwszej instancji okoliczność tę winien w uzasadnieniu decyzji pominąć.

W uzasadnieniu skargi jej autorzy powołali się na treść wniesionego w sprawie odwoływania wskazując na zarzuty dotyczące decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

W piśmie procesowym z dnia 10 grudnia 2021 r. skarżący podtrzymali wniesioną skargę w całości oraz przedłożyli do akt sprawy kopię uchylonej decyzji z dnia [...] lipca 2021 r. o warunkach zabudowy.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 746 ze zm.), dalej "ustawa środowiskowa", zgodnie z którymi uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Stosownie do art. 71 ust. 1 tej ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania dla realizacji konkretnego przedsięwzięcia. Przy czym nie było w tej sprawie sporu, że przedmiotowe przedsięwzięcie należy do kategorii mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny odziaływania na środowisko może być wymagane - jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej (art. 59 ust. 1 pkt 2 tej ustawy).

W niniejszym postępowaniu nie można tracić z pola widzenia okoliczności, że przedmiotowe przedsięwzięcie dotyczy poszerzenia eksploatacji złoża wapieni dewońskich "Ł. V" w miejscowości N. S. i Ł. . Projektowany obszar górniczy wynosić będzie ok. 21,46 ha (obecnie wynosi on 20,70 ha), natomiast powierzchnia projektowanego terenu górniczego nie zmieni się i wynosić będzie jak dotychczas ok. 76,76 ha. Eksploatacja złoża będzie prowadzona na warunkach takich jak dotychczasowe. Co istotne planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest na niewielkim obszarze od strony zachodniej kopalni tj. w kierunku przeciwnym do lokalizacji działki skarżących nr ewid.[...] Zakres technologii i wielkości wydobycia w stosunku do obecnie prowadzonej działalności pozostaną bez zmian.

Organy wyspecjalizowane takie jak Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w S. oraz Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. - odpowiednio w opinii z dnia [...] marca 2021r. i postanowieniu z dnia 4 czerwca 2021 r. - stwierdziły brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko odnośnie wnioskowanego przedsięwzięcia. Stąd po przeprowadzonym postepowaniu organ pierwszej instancji wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w której stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Zgodnie bowiem z art. 84 ust. 1 ustawy środowiskowej, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a.

Przy czym wyjaśnić należy, że w decyzji organu pierwszej instancji bardzo obszernie określone zostały rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia, jego usytuowanie z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w tym środowiska gruntowo-wodnego i poszczególnych elementów przyrodniczych środowiska. Skontrolowano również oddziaływanie inwestycji w zakresie hałasu i emisji zanieczyszczeń powietrza, wskazując, że nie stwierdzono, aby w tym aspekcie miało dochodzić do ponadnormatywnego oddziaływania.

Zarzuty skarżących koncentrują się na kilku kwestiach, które zresztą eksponowali oni w wielu pismach składanych w toku postępowania administracyjnego, w tym również w odwołaniu. Zarówno inwestor, a następnie organ pierwszej instancji i organ odwoławczy odnieśli się do tych zarzutów.

Jak nieskutecznie zarzucili małżonkowie K., w decyzji nie została uwzględniona budowa budynku mieszkalnego, który będzie znajdował się w części działki nr [...] w Ł. położonej w wyznaczanym terenie górniczym. W tym zakresie trzeba wyjaśnić, że obszar terenu górniczego na skutek realizacji projektowanego przedsięwzięcia nie ulegnie zmianie. Teren ten został już określony prawomocną decyzją Marszałka Województwa Ś. z dnia [...] lutego 2020 r. o zmianie koncesji na wydobycie kopalin w związku z art. 6 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2019 r. poz. 868 ze zm.), dalej "Pgg", w myśl którego terenem górniczym jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego. Przestrzeń, w granicach której przedsiębiorca jest uprawniony do wydobywania kopaliny, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów, podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz prowadzenia robót górniczych niezbędnych do wykonywania koncesji nosi nazwę obszaru górniczego (art. 6 ust. 1 pkt 5 Pgg). Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 4 Pgg, we wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż określa się również projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego. Z kolei w myśl art. 32 ust. 1 Pgg, koncesja na wydobywanie kopaliny ze złoża wyznacza również granice obszaru i terenu górniczego.

Jak już wyjaśnił to WSA w Kielcach w wyroku z dnia 12 marca 2020 r. (sygn. akt II SA/Ke 982/19) i pogląd ten w tej sprawie podziela skład orzekający, z przywołanych przepisów wynika więc, że wyznaczenie terenu górniczego, z natury rzeczy obejmującego nieruchomości osób trzecich, stanowi wymóg ustawowy dla podmiotu ubiegającego się o udzielenie koncesji na wydobywanie kopaliny ze złóż. Konkretne nieruchomości wchodzą w skład terenu górniczego z mocy samej ustawy, o ile znajdują się w zasięgu przewidywanych szkodliwych wpływów robót górniczych zakładu górniczego. Rolą podmiotu ubiegającego się o koncesję, a później też organu koncesyjnego jest jedynie wyznaczenie tego terenu. W konsekwencji, brak jest podstaw prawnych do uzależniania wydania decyzji środowiskowej od wyłączenia konkretnej nieruchomości z terenu górniczego. Okoliczność włączenia części nieruchomości skarżących do terenu górniczego może więc być w niniejszym postępowaniu przedmiotem rozważań jedynie w aspekcie wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagań, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować negatywne skutki tego wpływu. Skarżący poza powołaniem się na ograniczenie ich konstytucyjnie chronionego prawa własności nie wskazali żadnego przepisu prawa, który naruszałaby zaskarżona decyzja w tym aspekcie. Prawo własności, jakkolwiek chronione w art. 21 i art. 64 Konstytucji RP, nie jest jednak prawem absolutnym, doznaje ograniczeń na podstawie i w granicach obowiązujących ustaw.

Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut związany z wydaniem przez Burmistrza [...] i Gminy Ł. decyzji nr [...] w dniu [...] lipca 2021 r. o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego na działce nr [...], na którą powołują się skarżący. Otóż jednym z warunków wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest jej zgodność z ustaleniami planu miejscowego, jeśli został uchwalony. Ustawa nie wskazuje natomiast, by warunkiem wydania pozytywnej decyzji środowiskowej była zgodność planowanego przedsięwzięcia z istniejącymi w obrocie prawnym decyzjami o warunkach zabudowy, albo by badać ewentualną kolizję planowanej inwestycji z wydanymi decyzjami o warunkach zabudowy. Okolicznością, która samoistnie uzasadniałaby wydanie odmownej decyzji środowiskowej nie może być fakt uzyskania przez inny podmiot decyzji o warunkach zabudowy dla budowy domu na gruncie sąsiednim (por. ww. wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 982/19 i tam wyrok NSA z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 1537/14). Tym bardziej organ, rozpoznając wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie mógł nie uwzględnić tego wniosku z samego tylko faktu wydania decyzji o warunkach zabudowy. Poza tym z akt sprawy nie wynika, aby wydane dla skarżących decyzje o warunkach zabudowy (z dnia 8 lipca 2021 r. i z dnia 30 lipca 2021 r.) w dacie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach były ostateczne. Inwestor zwrócił uwagę, że toczą się postępowania wznowieniowe dotyczące wydanych na rzecz skarżących decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę, co zresztą potwierdza złożona przez stronę skarżącą przy piśmie procesowym z dnia 10 grudnia 2021 r. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r. znak: [...] Również organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji podniósł, że w dniu 29 stycznia 2021 r. Wojewoda Świętokrzyski wydał decyzję, którą uchylił decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w Ł. . Zatem także powoływanie się przez skarżących na wydane pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego na ich działce jako powodu, dla którego zaskarżona decyzja nie powinna zostać wydana, Sąd ocenił jako nieskuteczne.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie daje podstaw do realizacji inwestycji, a w konsekwencji nie może naruszać prawa własności i uprawnień osób trzecich. Istotą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest określenie wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagań, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych. Innymi słowy, ocena oddziaływania na środowisko to szczególna procedura mająca na celu ocenę skutków realizacji danego przedsięwzięcia na środowisko i jego elementy, decydująca o możliwości realizacji przedsięwzięcia.

W orzecznictwie przyjmuje się, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter sui generis "rozstrzygnięcia wstępnego" względem ewentualnego przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia i pełni ona względem niego w istocie funkcję prejudycjalną. Skutki prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla dalszego procesu inwestycyjnego określone są w art. 86 ustawy środowiskowej, zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 (por. wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 982/19 i tam wyroki NSA: z dnia 16 września 2008 r., sygn. II OSK 821/08; z dnia 10 marca 2017 r., sygn. II OSK 1725/15). Tym samym uzyskanie pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie przesądza jeszcze o tym, czy inwestor przystąpi do realizacji planowanego przedsięwzięcia. Skoro bowiem decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa szczegółowe warunki realizowania zamierzonego przedsięwzięcia na danym terenie, to do inwestora będzie należała decyzja, czy przy spełnieniu nałożonych decyzją warunków, inwestycja nadal będzie dla niego opłacalna. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jednym z etapów realizacji inwestycji i wcale nie musi oznaczać, że w przypadku pozytywnej decyzji zainteresowany podmiot uzyska również pozostałe, wymagane odrębnymi przepisami pozwolenia umożliwiające mu realizację zamierzonego przedsięwzięcia. Decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań wydobycia kopalin, jako etap procesu inwestycyjnego, daje inwestorowi prawo do wystąpienia o udzielenie koncesji. Nie stanowi natomiast aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji. Właściciele nieruchomości sąsiednich nie mogą więc skutecznie podnosić zarzutów ograniczenia prawa własności.

Kluczowa część zarzutów skargi dotyczy oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Odnosząc się do tych wątpliwości strony skarżącej, trzeba wskazać, że kwestia oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko w zakresie emisji zanieczyszczeń powietrza była przedmiotem wnikliwego badania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., który zobowiązał inwestora (pismo z 31 marca 2021 r. – k. 237 akt adm.) do określenia rodzaju i przewidywanej ilości zanieczyszczeń emitowanych do powietrza z analizowanego terenu, z uwzględnieniem pracy instalacji przy maksymalnej wydajności, parametrów emitorów, wydajności/skuteczności urządzeń odpylających, maksymalnego natężenia ruchu pojazdów. Organ opiniujący sprecyzował zakres koniecznych badań i wyjaśnień. W odpowiedzi na to zobowiązanie, inwestor przedłożył Aneks nr [...] do Karty informacyjnej przedsięwzięcia zawierający ocenę oddziaływania na powietrze w ujęciuskumulowanym. Z dokumentem tym zapoznały się RDOŚ, a następnie organy orzekające w sprawie. Wynika z zawartych w nim analiz, że przedsięwzięcie poza granicami dysponowania inwestora nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (dz. U. z 2021 r. poz. 845) oraz wartości określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r., nr 16 poz. 87).

W nawiązaniu dodatkowo do zaleceń zawartych w "Programie ochrony powietrza dla województwa świętokrzyskiego wraz z planem działań krótkoterminowych" (uchwała Sejmiku Województwa Ś. z dnia 29 czerwca 2020 r. nr [...]) określono działania zmierzające do ograniczenia emisji pyłów z procesów wydobywczych prowadzonych na terenie kopalni "Ł. V". Przedstawione w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia analizy modelowe rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu przeprowadzone zostały przy uwzględnieniu maksymalnego wydobycia w kopalni i przerobu kopalin z przedmiotowych złóż, w tym na terenie sąsiadującego zakładu przeróbczego oraz przy zastosowaniu urządzeń i rozwiązań do redukcji emisji pyłów. Ani RDOŚ, ani też organy orzekające w sprawie nie stwierdziły ponadnormatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko w zakresie emisji zanieczyszczeń do środowisko przy zachowaniu określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagań, wynikających przecież w dużej mierze z opinii wyspecjalizowanych organów zajmujących się ochroną środowiska przed negatywnym wpływem przedsięwzięć, które przy ich realizacji oddziałują na to środowisko. Stąd zastrzeżenia skarżących dotyczące tej kwestii, również formułowane pod adresem opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, nie mogły skutkować uchyleniem wydanych w tym postępowaniu decyzji.

Kolejna część zarzutów skargi dotyczy oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia na nieruchomości położone w sąsiedztwie kopalni. Zdaniem skarżących, błędnie zostały przeprowadzone badania pomiarowe w zakresie norm hałasu, bo poza terenem zabudowy i tylko przez 5 minut w porze dziennej i 12 minut w porze nocnej. Poza tym odległość pomiędzy badanymi punktami w odniesieniu do czasu wykonania tych badań wskazuje na ich niewiarygodność.

Jednakże przeprowadzona przez organy obu instancji ocena w zakresie emisji hałasu spowodowanej działalnością wydobywczą, jaka będzie skutkiem realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, a poparta stanowiskiem organu specjalistycznego, jakim jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, pozwoliła na wniosek, że planowany zakres przedsięwzięcia obejmujący poszerzenie eksploatacji złoża – zresztą w kierunku przeciwnym do zabudowy skarżących - nie powinien spowodować wystąpienia przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu określonych w przepisach prawach na najbliższych terenach chronionych akustycznie. Organy orzekające w sprawie, w wcześniej organ opiniujący, uwzględniły nie tylko analizy obliczeniowe wykonane uprzednio na potrzeby uzyskania decyzji środowiskowej dotyczące wydobycia złoża "Ł. V", ale także wykonaną "Analizę porealizacyjną w zakresie oddziaływania akustycznego dla eksploatacji złoża wapienia dewońskich "Ł. V". Dokumentacja ta nie wykazała ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko w zakresie emisji hałasu. Metodologia przeprowadzonych badań, zakres tych badań i ich wyniki zawarte w ww. "Analizie porealizacyjnej (...)" nie zostały skutecznie zakwestionowane przez skarżących, np. w drodze kontranalizy przygotowanej przez wykwalifikowany podmiot. Dlatego trudno było oczekiwać od organu odwoławczego, wobec dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy oraz treści wyjaśnienia zawartego w piśmie skierowanym do organu odwoławczego z dnia 29 września 2021 r. (k. 534 akt adm.), że zostanie podważone stanowisko RDOŚ i organu pierwszej instancji odnośnie wpływu przedsięwzięcia na środowisko w aspekcie emisji hałasu. Obawy skarżących z tym związane nie mogły okazać się wystarczające. Tym bardziej więc nie jest niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy to, czy istniała możliwość wykonania pomiarów w punktach pomiarowych oddalonych od siebie o 500 m po 8 minutach, skoro brak na to dowodów, że te badania nie odbyły się o określonych godzinach.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że przedmiotowe poszerzenie eksploatacji nie spowoduje żadnych zmian w zakresie technologii i wielkości wydobycia w stosunku do obecnie prowadzonej działalności. Zakres prowadzenia tej działalności w odniesieniu do jej oddziaływania na środowisko (w tym także w aspekcie robót strzałowych), w obszarze, na którym zlokalizowana jest również nieruchomość skarżących, podlegała już weryfikacji na poprzednich etapach realizacji inwestycji wydobywczej, a skuteczność dotychczas określonych przez właściwy organ środowiskowych uwarunkowań dla prowadzenia ww. działalności mogła być sprawdzona. Dodatkowo nie można nie dostrzegać w tej sprawie tego, że przedmiotowa inwestycja obejmuje poszerzenie obszaru wydobycia w kierunku przeciwnym do działki nr [...].

W odniesieniu do wpływu prac strzałowych na pasiekę pszczelą na działce skarżących, żaden z organów administracji publicznej, który zapoznał się z zakresem planowanego przedsięwzięcia w tej sprawie (ale też uprzednio przed uzyskaniem koncesji na wydobycia złoża), nie stwierdził dowodów wskazujących na negatywny wpływ oddziaływania parasejsmicznego. Skarżący ze swej strony nie przedstawili opracowania podważającego to stwierdzenie.

Z kolei brak obowiązku sporządzenia przez inwestora analizy porealizacyjnej wynika z faktu, że w sprawie nie była wykonywana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej).

Należy pamiętać, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową. Organ właściwy do wydania tej decyzji zobligowany jest bowiem przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami ustawy środowiskowej i wydać decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Przesłanki wydania decyzji negatywnej, tj. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i ustaleń faktycznych. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić w konkretnie wskazanych przepisami ustawy środowiskowej sytuacjach (zob. art. 77 ust. 1 pkt 1, 80 ust. 2 czy art. 81 ust. 1 - 3 ustawy środowiskowej). Z takimi przypadkami w tej sprawie nie mamy do czynienia.

Rację ma Kolegium, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 84 ustawy środowiskowej. Organ ten uzyskał niezbędne postanowienia i opinie odpowiednich organów (art. 77 ustawy środowiskowej).

W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki negatywne uzasadniające odmowę wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Oceniając materiał dowodowy w sprawie, organy obu instancji doszły do prawidłowych konkluzji, uznając, że przy uwzględnieniu nałożonych decyzją środowiskową warunków, zabezpieczone zostanie środowisko przed ewentualnym negatywnym wpływem ze strony planowanego przedsięwzięcia. Nie zostaną przekroczone normy hałasu, normy emisji zanieczyszczeń do powietrza, przy jednoczesnym utrzymaniu standardów jakości powietrza. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania stanowiska organów opiniujących w tej sprawie odnośnie braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Skoro zaś taka ocena nie została w sprawie przeprowadzona, to wszystkie zarzuty skargi dotyczące braku raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie mogły odnieść zamierzonego skutku, podobnie jak zarzuty dotyczące wariantowania przedsięwzięcia. Organ pierwszej instancji nie był wobec powyższego zobowiązany, by dokonać analizy innego wariantu przedsięwzięcia niż wariant przedstawiony we wniosku, ponieważ nie było podstaw do żądania od inwestora przedstawienia dokumentów określających inne warianty przedsięwzięcia.

Podsumowując, w ocenie Sądu analiza akt sprawy pozwala przyjąć, że organy administracji, po przeprowadzeniu wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i zgodnie z przepisami ustawy środowiskowej, w szczególności art. 84 tej ustawy, wydały decyzje pozytywnie załatwiające wniosek, których uzasadnienia spełniają wymogi z art. 107 § 3 k.p.a.

Ubocznie należy podnieść, że kwestie dotyczące postępowania o nękanie G. B. nie mają żadnego znaczenia dla wyniku tej sprawy.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.