Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1114/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi G. B. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... grudnia 2017 r. nr .... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] września 2017 r. nr [...] Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej jako MKiDN lub IOK) poinformowało Gminę [...] (dalej także: strona, skarżąca, Gmina), że projekt "[...]" złożony w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 dla VIII Osi priorytetowej: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury, Działanie 8.1: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury, otrzymał negatywną ocenę na etapie oceny merytorycznej I stopnia, z uwagi na nieuzyskanie odpowiedniej liczby punktów.

W wyniku protestu złożonego przez Skarżącą, pismem z [...] grudnia 2017 r. [...], Minister Rozwoju i Finansów pełniący rolę Instytucji Zarządzającej dla PO Infrastruktura i Środowisko (dalej także: Minister, IZ) poinformował stronę, że protest – stosownie do art. 58 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 z późn. zm. dalej jako ustawa wdrożeniowa) – nie został uwzględniony.

Organ wskazał, że wynik przeprowadzonej oceny został przez wnioskodawcę zaskarżony we wniesionym proteście - jedynie w zakresie wybranych kryteriów merytorycznych I stopnia, w ramach których projekt uzyskał niższą niż maksymalna punktację, tj.:

1. kryterium nr 1: Dywersyfikacja źródeł finansowania działalności - pozyskiwanie zewnętrznych źródeł finansowania (projekt otrzymał 0 pkt);

2. kryterium nr 3: Koszty funkcjonowania w okresie trwałości projektu (projekt otrzymał 0 pkt);

3. kryterium nr 5: Ocena popytu (projekt otrzymał 0 pkt);

4. kryterium nr 8: Ponadregionalność projektu (przyznano 1 pkt);

5. kryterium nr 11: Wpływ projektu na poprawę dostępności do kultury dla zwiedzających (projekt otrzymał 0 pkt);

6. kryterium nr 12: Oferta kulturalno – edukacyjna (projekt otrzymał 0 pkt);

7. kryterium nr 14; Potencjał turystyczny projektu (projekt otrzymał 0 pkt).

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Strona zarzuciła organowi:

1. naruszenie przepisu art. 7 i 8 k.p.a. poprzez:

- zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez uznanie, że IZ PO IiŚ uznała, że dokonana przez MKiDN - działające jako IOK - ocena projektu Wnioskodawcy w zakresie kryteriów merytorycznych I stopnia tj. kryterium nr 1, nr 3, nr 5, nr 11, nr 12, nr 14 jest zasadna i prawidłowa albowiem projekt nie przekroczył minimalnego progu punktowego, który zgodnie z pkt 84 tiret pierwsze Regulaminu konkursu wynosił 38 pkt i podtrzymanie negatywnej oceny projektu, a co za tym samym nie uwzględnienie protestu w oparciu o art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, podczas gdy odmienne wnioski nasuwają się po rzetelnej analizie zgromadzonego materiału. Negatywna ocena merytoryczna projektu jest wynikiem dowolnej oceny wniosku i nieprecyzyjnego, niejasnego, wybiórczego ustosunkowania się do zarzutów wnioskodawcy opisanych w proteście z 13 października 2017 r.,

nadto

- naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku polegający na błędnym przyjęciu, że nie spełniono kryterium nr 1, nr 3, nr 5, nr 11, nr 12, nr 14;

- brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu przez Instytucję Rozpoznającą Protest, polegającą na powieleniu argumentów Komisji Oceny Projektów i nie dostrzeżeniu ewidentnych uchybień formalnych i merytorycznych, poczynionych w ramach oceny wniosku.

W oparciu o powyższe autor skargi wniósł o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania, celem nadania biegu sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 stycznia 2018 r. sygn. akt: V SA/Wa 29/18 pozostawił skargę bez rozpatrzenia, gdyż jak podkreślił zaskarżone rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 22 grudnia 2017 r., natomiast skarga została złożona przez Skarżącą w dniu 9 stycznia 2018 r., czyli po upływie terminu, który upłynął z dniem 5 stycznia 2018 r.

W wyniku złożonej przez Gminę [...] skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 23 marca 2018 r. sygn. akt: I GSK 157/18 uchylił zaskarżone postanowienie. Jednocześnie zobowiązał Sąd I instancji do ustalenia, czy i kiedy doszło do prawidłowego doręczenia rozstrzygnięcia z [...] grudnia 2017 r., a następnie ustalić czy skarga została wniesiona po terminie. Jak podkreślił NSA w uzasadnieniu postanowienia, kwestia zgodnego z prawem doręczenia rozstrzygnięcia Skarżącej jest bowiem o tyle istotna, że od tego momentu zaczyna biec termin do wniesienia skargi.

Realizując wytyczne postanowienia NSA z 23 marca 2018 r. sygn. akt: I GSK 157/18 Sąd I instancji zarządzeniem z 5 lipca 2018 r. przyjął, że informacja Ministra Rozwoju i Finansów z [...] grudnia 2017 r. została doręczone stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2017 r. a zatem złożona w dniu 9 stycznia 2018 r. skarga na ww. informację nastąpiła w ustawowym 14-dniowym terminie. Wg wyjaśnień organu nie istnieje bowiem dla skarżonego pisma poświadczenie doręczenia, gdyż zostało przesłane na elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu gminy [...], a nie umieszczone na e-PUAP. Wobec powyższego, biorąc pod uwagę pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I GSK 157/18 , należy przyjąć, iż doręczenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nastąpiło w dacie wskazanej przez Stronę tj. w dniu 27 grudnia 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2016.1066) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. 2016.718 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Takimi przepisami szczególnymi są także przepisy ustawy wdrożeniowej, które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.

W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Przed przystąpieniem do szczegółowej oceny zarzutów skargi należy jeszcze przypomnieć, iż wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych, wypracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.z 2014r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawą.

Uznać należy, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego , jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej , które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] grudnia 2017 r. sporządzonej przez Instytucję Zarządzającą – Ministra Rozwoju i Finansów , stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu.

Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej (Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego ) oraz Instytucji Zarządzającej (Ministra Rozwoju i Finansów) z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z:

- ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020;

- Regulaminem konkursu;

- Szczegółowym opisem osi priorytetowych Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 z dnia 24 lutego 2017 r. (wraz z załącznikiem Kryteria wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020).

Należy przypomnieć, iż w ramach konkursu projekt był oceniany w 18 kryteriach merytorycznych, otrzymał 28 punktów na 54 możliwe do zdobycia. Minimalny próg punktowy dla projektów wpisanych do kontraktu terytorialnego wynosił 38 punktów. W proteście wniesionym od pierwotnej oceny Gmina zakwestionowała ocenę w ramach 7 kryteriów, zaś w skardze do Sądu ocenę 6 :

1. Kryterium nr 1 – Dywersyfikacja źródeł finansowania działalności – pozyskiwanie zewnętrznych źródeł finansowania ( 0 na 3 możliwe )

2. Kryterium nr 3 – koszty funkcjonowania w okresie trwałości projektu ( 0 na 2 możliwe)

3. Kryterium nr 5 – Ocena popytu ( 0 na 4 możliwe)

4. Kryterium nr 11 – Wpływ projektu na poprawę dostępności do kultury ( 0 na 4 możliwe )

5. Kryterium nr 12 – Oferta kulturalno-edukacyjna ( 0 na 6 możliwych )

6. Kryterium nr 14 – Potencjał turystyczny projektu ( 0 na 2 możliwe ).

Już w ramach autokontroli po wniesieniu protestu IOK stwierdziła, że kryterium nr 8 Ponadregionalność projektu jest spełnione i ocenę tę podtrzymała IZ PO IiŚ.

Należy też zauważyć, że w skardze Strona nie ogranicza się do wykazywania błędnej oceny projektu w oparciu o złożoną dokumentację aplikacyjną. Podnosi argumenty, fakty i dowody, które się w niej nie znajdują. Należy jednak od razu zastrzec, że Sąd dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia – w granicach i w sposób, o jakim była już mowa – bierze pod uwagę jedynie złożony wniosek o dofinansowanie oraz załączniki do niego. Takie są bowiem reguły konkursu i możliwa ocena zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia w zgodzie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Oznacza to, że dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd będzie odnosił się jedynie do opisu kryterium i treści wniosku o dofinansowanie oraz studium wykonalności, które jest załącznikiem do wniosku.

1. Kryterium nr 1 Dywersyfikacja źródeł finansowania działalności – pozyskiwanie zewnętrznych źródeł finansowania.

Zgodnie z opisem tego kryterium ocenie podlega: struktura źródeł pokrycia kosztów finansowania działalności w okresie trwałości projektu. Priorytetowo będą traktowane projekty, w wyniku realizacji których w okresie trwałości projektu nastąpi wzrost: udziału środków pozabudżetowych (nie pochodzących z budżetu państwa lub budżetu jednostek samorządu terytorialnego) w kosztach finansowania działalności w porównaniu z dotychczasowym udziałem środków pozabudżetowych (tj. w porównaniu do roku poprzedzającego rok złożenia wniosku)

- dotyczy państwowych, współprowadzonych przez ministra właściwego ds. kultury i ochrony dziedzictwa narodowego i samorządowych instytucji kultury, jednostek samorządu terytorialnego, jednostek samorządu terytorialnego na rzecz szkół artystycznych, Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych i archiwów państwowych, szkół i uczelni artystycznych prowadzonych i nadzorowanych przez MKiDN oraz szkół artystycznych prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego

- udziału nowych źródeł finansowania powstałej infrastruktury, innych niż dotychczasowe źródła finansowania - dotyczy pozostałych rodzajów wnioskodawców .

Analizując dokonaną ocenę tego kryterium, należy uznać ją za całkowicie prawidłową . Z treści rozstrzygnięcia wynika, iż IZ dokonała analizy wszystkich zapisów wniosku oraz Studium wykonalności i powołując się na konkretne zapisy wskazała, że Gmina [...] nie przewiduje w okresie trwałości projektu wzrostu źródeł finansowania, o czym pisze wyraźnie w pkt 7.3.4. studium wykonalności. Nie sposób uznać tego sformułowania za tylko przejęzyczenie czy niezręczność językową, gdyż fakt ten znajduje potwierdzenie w treści pozostałych informacji zawartych w tej dokumentacji.

Jest faktem, iż wnioskodawca podał, że w wyniku realizacji projektu uzyska wpływy z wynajmu powierzchni przy murach obronnych oraz z biletów wstępu. Jednak , jak to trafnie wywodzi Minister Rozwoju , ponieważ te wpływy nie zostały odniesione do kosztów finansowania działalności w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku , nie można stwierdzić spełnienia kryterium , gdyż nie zostały wskazane dane za rok poprzedzający rok złożenia wniosku.

2. Kryterium nr 3 - koszty funkcjonowania w okresie trwałości projektu.

Zgodnie z opisem tego kryterium ocenie podlegać będą koszty funkcjonowania obiektów/instytucji w okresie trwałości projektu w przeliczeniu na m2 powierzchni użytkowej. Promowane będą działania wpływające na poprawę efektywności funkcjonowania obiektów/instytucji pozwalające na obniżenie kosztów utrzymania kosztów ogólnych eksploatacji budynku) na rzecz wydatków inwestycyjnych oraz na działalność kulturalną.

Priorytetowo traktowane będą projekty, gdzie struktura kosztów utrzymania po zakończeniu realizacji inwestycji będzie wskazywała na spadek kosztów utrzymania obiektu/instytucji w wartości wydatków ogółem (w przypadku gdy przedmiotem projektu będzie użytkowana infrastruktura) lub zastosowanie rozwiązań efektywnych kosztowo (w przypadku gdy przedmiotem projektu będzie infrastruktura nieużytkowana dotychczas lub infrastruktura, która została rozbudowana w wyniku realizacji projektu).

Wnioskodawca w tym kryterium mógł otrzymać 1 pkt ( przeliczany wagą 2 ), jeśli wykazał i poparł stosownymi wyliczeniami, że zastosowane w projekcie rozwiązania (techniczne, technologiczne, organizacyjne) wpłyną na poprawę efektywności funkcjonowania infrastruktury będącej przedmiotem projektu w odniesieniu do obniżenia kosztu utrzymania m2 powierzchni użytkowej minimalnie w okresie trwałości. .

Zarówno IP, jak i rozpatrująca protest IZ zwracają uwagę na zapisy znajdujące się w pkt 7.3.5 studium wykonalności "Efektywność kosztowa": Obiekt zabytkowy jakim są mury wraz z wieżami widokowymi i fosą, są infrastrukturą, która nie posiada pomieszczeń dla których można wyliczyć zmniejszenie kosztów utrzymania. Należy przyjąć, że gruntowna restauracja obiektu spowoduje przez dłuższy okres czasu dobre utrzymanie obiektu i brak inwestycji polegających na poprawie czy naprawie zabytku.

Biorąc pod uwagę zacytowany wyżej opis kryterium jest oczywistym, że Skarżąca nie zawarła w złożonym wniosku informacji, popartych stosownymi wyliczeniami, które pozwalałyby na uznanie, że powyższe kryterium zostało spełnione.

3. Kryterium nr 5 – Ocena popytu

Zgodnie z opisem kryterium ocenie będzie podlegać poprawność i wiarygodność przeprowadzonej analizy popytu oraz prognozowany wzrost popytu na usługi produkowane przez projekt (liczba osób korzystająca z oferty instytucji (beneficjenta/operatora projektu) po realizacji projektu – (minus) liczba osób korzystająca z oferty instytucji (beneficjenta/operatora projektu) przed realizacją projektu). Ocena musi być oparta na szczegółowej analizie popytu dla projektu:

-określenie bieżącego popytu: charakterystyka rynku na którym realizowany jest projekt, bieżąca wielkość popytu tj. liczba osób obecnie korzystających z oferty instytucji, grupy docelowe;

- dla określenia przyszłego popytu: określenie przyszłego zainteresowania produktami czy usługami oferowanymi przez zrealizowany projekt, potwierdzone wykonaniem przez firmę zajmującą się badaniem rynku konkretnych badań określających społeczne zapotrzebowanie na dany projekt (wraz z określeniem metodologii tych badań), przedstawienie danych statystycznych wynikających z ww. badań mówiących o tym: ilu ludzi będzie zainteresowanych usługami czy produktami powstałymi w wyniku realizacji danego projektu, jaka będzie liczba nowych odbiorców, jak wyglądać będą możliwości korzystania z usług z uwzględnieniem potencjału nabywczego odbiorców, jaki będzie stopień wzrostu popytu na oferowane usługi.

Trafnie wskazują obie instytucje , iż Skarżąca nie przeprowadziła badań, o jakich mowa w opisie kryterium i Sąd całkowicie podziela poglądy wyrażone w zaskarżonym piśmie. Konsultacje społeczne, które zostały przeprowadzone mogą być elementem takich badań, muszą podlegać następnie opracowaniu przez firmę profesjonalnie zajmującą się badaniem rynku. Same konsultacje społeczne przede wszystkim nie dają podstaw do oceny przyszłego popytu. Należy też zauważyć, że konsultacje obejmowały mieszkańców Gminy. Projekt jest jednak w znacznej mierze skierowany do osób przyjezdnych – zakłada zwiększenie atrakcyjności turystycznej [...]. Wobec tego przeprowadzone konsultacje nie mogą być uznane za spełniające wymogi zawarte w opisie kryterium.

W ocenie Sądu kryterium to w sposób nie budzący wątpliwości nie zostało spełnione przez Skarżącą.

4. Kryterium nr 11 – Wpływ projektu na poprawę dostępności do kultury.

Zgodnie z opisem kryterium ocenie podlegać będzie dostępność obiektu/obiektów/przedmiotów projektu dla zwiedzających/odbiorców. Priorytetowo traktowane będą projekty dotyczące poprawy dostępności do kultury - tj. w wymiarze fizycznym udostępnienie nowych powierzchni do prowadzenia działalności kulturalnej.

Punktacja tego kryterium została uzależniona od nowej powierzchni udostępnionej do prowadzenia działalności kulturalnej – 1 pkt jeśli ta powierzchnia wynosi od 15 do 30% powierzchni użytkowej obiektu oraz 2 pkt jeśli wynosi ponad 30%.

Sąd podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym rozstrzygnięciu, iż analizując opis obecnego stanu zachowania obiektu nie sposób dojść do wniosku, że obecnie nie jest on udostępniony zwiedzającym ( vide pkt 1.2 studium wykonalności ). Trafnie IZ zauważa, iż z opisu przedmiotu projektu wynika, że obecnie mury i wieże są dostępne dla zwiedzających w znaczeniu możliwości ich oglądania, niemniej jednak nie są udostępniane do zwiedzania. Jednak również po realizacji projektu w większości nie będzie możliwe zwiedzanie tych zabytków – w pkt 3.5 studium wykonalności stwierdzono jednoznacznie, że realizacja projektu nie spowoduje możliwości przejścia koroną murów oraz nie będą udostępniane: W. ([...]) i B., natomiast udostępniona zwiedzającym zostanie jedynie W. ([...]) oraz przejście piesze przy fosie na tyłach P. (które obecnie jest użytkowane).

Wnioskodawca nie wskazał czy W. jest obecnie dostępna , jaka jest powierzchnia łączna obiektu objętego projektem oraz czy działalność kulturalna będzie prowadzona w ciągu minimum 24 dni w ciągu roku.

Twierdzenia zawarte w skardze dot. możliwości przejścia koroną murów są w sposób oczywisty sprzeczne z zapisami zawartymi w Studium wykonalności .

Nie ulega też wątpliwości, iż złożona dokumentacja nie zawiera wyliczeń , jakie są wymagane w opisie kryterium. Zarzuty skargi są w sposób oczywisty niezasadne, a znajdujące się w niej wyliczenia nie mogą być brane pod uwagę – z przyczyn, o których już była mowa.

5. Kryterium nr 12 Oferta kulturalno-edukacyjna.

Zgodnie z opisem tego kryterium ocenie podlegać będzie jakość programu kulturalnego oraz oferta kulturalno-edukacyjna związana z realizacją projektu (uruchomiona po zakończeniu rzeczowej realizacji projektu). Priorytetowo traktowane będą projekty tworzące nowe formy uczestnictwa w kulturze, przyczyniające się do budowania świadomości i edukacji kulturalnej, zapewniające wysoką jakość merytoryczną i szeroką gamę oferty kulturalno-edukacyjnej, kierowanej do szerokiego grona odbiorców. Oferta kulturalnoedukacyjna powinna przyczyniać się do wzrostu kompetencji kulturowych oraz wzrostu kreatywności społeczeństwa.

I w tym przypadku, tak jak i poprzednio analizowanych, do uzupełnienia informacji zawartych w złożonej dokumentacji aplikacyjnej doszło na etapie skargi.

Analizując jednak wyłącznie zapisy znajdujące się w dokumentach aplikacyjnych, należy przyznać rację Ministrowi, iż opisana w pkt 5.3.2 Studium wykonalności oferta jest w przeważającej mierze kontynuacją działalności obecnie prowadzonej, informacje są ogólne , nie zawierają praktycznie żadnych konkretnych informacji. Dlatego też brak jest podstaw do uznania, że projekt winien być w zakresie tego kryterium oceniony pozytywnie.

6. Kryterium nr 14 Potencjał turystyczny obiektu.

W ramach kryterium punktowane były projekty, które mają już status lub w wyniku realizacji projektu osiągną status kluczowych atrakcji turystycznych regionu, o znaczeniu ponadregionalnym i międzynarodowym oddziaływaniu. Oceniana była:

- liczba odwiedzających turystów z kraju i zagranicy

- unikalny, wyjątkowy charakter zabytku, wskazujący na istniejącą lub potencjalną pozycję na rynku turystycznym.

Warunkiem przyznania punktacji w ramach tego kryterium było wykazanie spełnienia co najmniej 3 z 4 następujących przesłanek :

- wykazanie unikalnego wyjątkowego charakteru zabytku, wskazującego na istniejącą lub potencjalną pozycję na rynku turystycznym

- wykazanie, że na obecnym regionalnym rynku turystycznym znajduje się na pierwszych 5 miejscach w województwie pod względem liczby odwiedzających

- projekt będzie wspierać promocję i sprzedaż innych produktów turystycznych z nimi powiązanych, czy to obszarowo, czy tematycznie

- ma pozytywny wpływ na rozwiązania związane z turystyką z branży turystycznej oraz świadczących usługi około turystyczne, zaś Wnioskodawca dokonał uproszczonej kwantyfikacji w oparciu o dane z analizy popytu.

Analizując opis spełnienia powyższego kryterium, który winien znaleźć się w pkt 6.3.6 Studium wykonalności ( do uzupełnienia tych informacji Wnioskodawca był wzywany przez IOK) należy stwierdzić, że opis spełnienia tego kryterium jest niezwykle skrótowy , nie zawiera żadnych konkretnych danych i niewątpliwie na podstawie takiego opisu nie sposób jest uznać, że kryterium zostało spełnione. Opis kryterium wymaga bowiem konkretnych informacji , wiarygodnych i możliwych do zweryfikowania. Uzupełnienie informacji na etapie skargi nie jest możliwe.

Reasumując, zdaniem Sądu , ocena projektu została przeprowadzona bardzo rzetelnie, w zgodzie z wymogami wynikającymi z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz w oparciu o przesłanki wynikające z Kryterium Wyboru Projektów Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 Oś Priorytetowa VIII Ochrona Dziedzictwa Kulturowego i Rozwój Zasobów Kultury , opracowanego na podstawie uchwał Komitetu Monitorującego POIiŚ nr [...],[...] z dn. [...] marca 2015 r., [...] z dn. [...] maja 2015 r., [...] z dn. [...] września 2015 r., [...] z dn. [...] października 2015 r., [...] z dn. [...] października 2016 r., [...],[...] z dn. [...] listopada 2016.

Trzeba przypomnieć, że projekt był oceniany w trybie konkursowym. Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniły kryteria wyboru projektów i:

1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo

2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1.

Podstawą oceny jest dokumentacja przygotowana przez podmioty ubiegające się o dofinansowanie. Jest rzeczą oczywistą, że w tym trybie dobre przygotowanie dokumentacji ma charakter kluczowy. Niezbędne jest zawarcie we wniosku i dokumentach do niego załączanych wszystkich wymaganych przez Kryterium Wyboru Projektów informacji – w sposób i w formie umożliwiającej dokonanie takiej oceny.

Niewątpliwie projekt złożony przez Gminę [...] jest niezwykle istotny i jego realizacja byłaby społecznie użyteczna. Jednak nie przełożyło się to na jakość dokumentacji aplikacyjnej.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.