Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 438/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-08-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par. 1 i par. 32 art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M., Z. J., E. J. – O., M. P. i B. . na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2011 r. M. P. i B. S. zostały wezwane do solidarnego (łącznego) uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł.

Skarżące uiściły wymagany wpis, a na drukach urzędowych formularzy zwróciły się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Z przedłożonych formularzy wynika, że skarżące, choć mieszkają pod wspólnym adresem to prowadzą odrębne względem siebie gospodarstwa domowe.

M. P., w swoim formularzu wskazała, że utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego, którego wysokość wynosi 1723 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni zamieszkuje w lokalu o pow. 68 m2 i nie posiada żadnego majątku, oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro.

Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała kserokopie rachunków za energię elektryczną - średni koszt miesięczny na poziomie 70 zł, rachunków za gaz - średnio około 170 - 180 zł miesięcznie, opłat za wodę - około 37 zł oraz rachunków za usługi telekomunikacyjne - [...] (46 zł), Telekomunikacja [...] 36,30 zł

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Mając na względzie okoliczności powołane przez M. P. uznano, że jej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wskazała co prawda, że nie posiada żadnych oszczędności, ani też składników majątku, których zbycie lub obciążenie mogłoby przynieść dodatkowy dochód, nie mniej jednak mając na uwadze fakt, iż dysponuje stałym źródłem dochodu w postaci świadczenia emerytalnego w wysokości 1723 zł netto miesięcznie nie można przyjąć, że jej sytuacja jest wyjątkowo ciężka. Z uzyskanych informacji wynika, że skarżąca około 360 zł przeznacza na bieżące wydatki, co stanowi około 20% jej dochodu. Zaakcentowała co prawda również, że wykup niezbędnych lekarstw pochłania "duże sumy" nie mniej jednak nie podała nawet orientacyjnej wysokości kwot przeznaczanych na ten cel. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż uzyskiwanie stałego, miesięcznego dochodu oznacza, że nie jest spełniona przesłanka, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r. sygn. akt I OZ 162/11 - Lex nr 786724). Jest to niewątpliwie pogląd bardzo stanowczy, nie mniej jednak mając na względzie cel, dla którego została stworzona instytucja prawa pomocy - nadający się do obrony. Z tego punktu widzenia sytuacja materialna strony, jakkolwiek niewątpliwie daleka od optymalnej z jej subiektywnego punktu widzenia, nie jest na tyle ciężka aby można było mówić o szczególnym położeniu skarżącej.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.