Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 158/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 1 , art 4 , art 6 i art 13
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Iwona Niżnik - Dobosz SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M.H. na bezczynność Prezesa Zarządu Spółki Trasa Łagiewnicka Spółka Akcyjna w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala


UZASADNIENIE

M.H. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Zarządu Spółki Trasa Łagiewnicka w Krakowie w zakresie udostępnienia informacji publicznej, to jest odpowiedzi na pytania zawarte w piśmie z dnia 19 lipca 2018 r. Wnosząc o zobowiązanie do udzielenia odpowiedzi na wniosek w terminie 14 dni oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucając naruszenie art. 61 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1 ust 1 w zw. z art. 6 ust 1 pkt 2 lit d, art. 13 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dz. U. z 2016 r , poz. 1764 ze zm) poprzez nieudzielenie pełnej informacji na wniosek.

W uzasadnieniu skargi podał, że w dniu 19 lipca 2018 r zwrócił się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej m.in. nagród , premii , wykształcenia oraz pensji w Spółce Trasa Łagiewnicka S.A. w Krakowie. Wniosek składał się z VI punktów. Na jego punkty I,III,V i VI udzielono odpowiedzi w terminie. Natomiast w zakresie punktów II I IV wniosku organ poinformował, że w Spółce nie ma pracowników pełniących funkcje publiczne. Punkty II i IV wniosku dotyczyły odpowiednio:

II. zestawienia pracowników (imiona i nazwiska/stanowisko) TŁ pełniących funkcje publiczne (czyli nie pełniących funkcji usługowych, technicznych, jak np. konserwator, kierowca, osoby sprzątające, itp) z podziałem na komórki organizacyjne oraz kwotą nagród przyznanych od początku istnienia spółki do dnia odpowiedzi na wniosek ( w ujęciu każdorocznym) wraz z uzasadnieniem ich przyznania.

IV.zestawienia pracowników TŁ pełniących funkcje publiczne (imiona i nazwiska/stanowisko) z podziałem na komórkoi olrganizacyjnewraz ze wskazaniem nazwy ukończonego kierunku studiów lub szkoły (+ specjalnośc,+ewentualnie nazwa kierunku ukończonych studiów podyplomowych- jeśli dotyczy) tego pracownika, wedle przykładowego , rekomendowanego przez wnioskodawcę wzoru:

1) Komórka A – Pracownik XY- kierunek : prawo (Uniwersytet Warszawski) – studia podyplomowe: budownictwo (Politechnika ...),

2) Komórka A – Pracownik ZW – kierunek : filologia polska (Uniwersytet...)

3) Komórka B – Pracownik TR – kierunek ; informatyka (Akademia Górniczo – Hutnicza w Krakowie)

4) Stanowisko ds...- Pracownik UD – kierunek ; finanse i rachunkowość – specjalność : rachunkowość , itd

Organ jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co nie budzi zastrzeżeń stron. Przedmiotem sporu stało się przyjęcie stanowiska, zgodnie, z którym organ nie zatrudnia pracowników pełniących funkcje publiczne. Zdaniem skarżącego analiza pojęcia "pełnienia funkcji publicznych " w świetle orzecznictwa i w porównaniu z działalnością spółki prowadzi do wniosku, że takie stanowisko jest nie do przyjęcia.

Skarżący powołując się na orzecznictwo sadowadministracyjne stwierdza, że nie istnieje zamknięty katalog funkcji publicznych, ale jako osoby pełniące funkcje publiczne należy rozumieć podmioty, którym przysługuje, co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej. Za pełniące funkcje publiczną należy uznać osoby które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą takie osoby jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej (II SAB/Rz 41/18)

Realizacja przedsięwzięcia inwestycyjnego będącego zadaniem Spółki, obejmujące zadania własne Gminy Miejskiej Kraków, zdaniem skarżącego bez wątpienia stanowi zadanie publiczne. Tym samym osobom zaangażowanym w zarząd nad tym przedsięwzięciem przysługuje, co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej. W gronie osób zatrudnionych przez Spółkę znajdują się osoby, które pełnia funkcje publiczne.

Organ nie udostępnił pełnej informacji ani nie wydał decyzji administracyjnej wobec tego zdaniem skarżącego pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu Trasa Łagiewnicka Spółka Akcyjna z siedzibą w Krakowie wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem organu skarga na bezczynność nie została poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Prezes Zarządu Spółki jest organem osoby prawnej, a nie organem administracji publicznej działającym na podstawie przepisów k.p.a. bądź ordynacji podatkowej, nie dysponuje władztwem administracyjnym do kształtowania sytuacji prawnej osób fizycznych lub osób prawnych, co przemawia dodatkowo za odrzuceniem skargi na zasadzie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.

Zdaniem organu nie doszło do bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, bowiem podjęto prawem przewidziane czynności. Na wniosek z dnia 19 lipca 2018 r udzielono odpowiedzi, na wszystkie pytania , w dniu 2 sierpnia 2018 r - co w treści uzasadnienia skargi przyznał także skarżący. Wypełnione, zatem zostały przesłanki działania zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej w tym udzielenia odpowiedzi w terminie 14 dni. Skoro udzielono odpowiedzi w przepisanym czasie i formie (czynnością materialno - techniczną) to Spółka nie pozostaje w bezczynności na dzień złożenia skargi.

Pracownicy spółki mają statusu pracowników wykonujących zatrudnienie na podstawie stosunku pracy, który regulowany jest przepisami kodeksu pracy i w tym zakresie nie podlegają odrębnym przepisom czy pragmatykom służbowym np. na podstawie ustawy z dnia 21 listopada 2008 r o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2018 r poz. 1260), nie mają statusu osób pełniących funkcje publiczne, w rozumieniu przepisów prawa, w tym ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej. Przepisy odnoszą tą sferę aktywności publicznej do funkcjonariuszy publicznych, członków organu samorządowego, osób zatrudnionych w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba że wykonują wyłącznie czynności usługowe, a także innych osób, których uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążącą Rzeczypospolitą Polską umowę międzynarodową.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, w szczególności zażaleniem wnoszonym w trybie art. 37 k.p.a. Ten pogląd jest poparty utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie (wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. I OSK 601/05, postanowienie NSA z dnia 22 maja 2014 r. sygn. I OSK 1089/14). Z tego też względu skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako spełniająca warunki formalne podlegała merytorycznemu rozpoznaniu.

Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt lub czynność nie została dokonana przez organ.

Dokonując kontroli sądowej odpowiedzi udzielonej skarżącemu przez Prezesa Zarządu Spółki Trasa Łagiewnicka w niniejszej sprawie, na wniosek o udostępnienie informacji publicznej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie stwierdził stanu bezczynności, bowiem w przepisanym terminie i w wystarczający sposób udzielono odpowiedzi adekwatnej do zadanego pytania.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej datowany na 19 lipca 2018 r. wniesiony został w tym samym dniu do organu – Spółki, za pośrednictwem korespondencji elektronicznej. Odpowiedzi udzielono w dniu 2 sierpnia 2018 nr

Stosownie do art. 1 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2016 poz. 1764 ze zm. ) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. W szczególności informacja o organizacji podmiotu, majątku którym dysponuje , organach i osobach sprawujących w nim funkcje i ich kompetencjach w rozumieniu art. 6 tej ustawy.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2. Z kolei ust. 2 art. 13 stanowi, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W myśl art. 14 ust. 1 u.i.d.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.

Według art. 4 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. poz. 1240 oraz z 2017 r. poz. 2371), oraz partie polityczne (ust 2).

W sprawie nie była przedmiotem sporu okoliczność, że Trasa Łagiewnicka Spółka Akcyjna z siedzibą w Krakowie jest obowiązana do udzielenia informacji publicznej na mocy art. 4 ust 1 pkt 5 u.d.i.p.

Sporna była natomiast ta cześć żądania wniosku, która odnosi się do udostępnienia zestawienia dotyczącego osób sprawujących funkcje publiczne. Skarżący, bowiem zarzucił, że w tym zakresie jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie został zrealizowany a Spółka odpowiedziała na wniosek w ten sposób, że zaprzecza by w jej strukturach działały osoby pełniące funkcje publiczne.

W obowiązujących przepisach prawa brak legalnej definicji pojęcia " osoba pełniąca funkcję publiczną". W Orzecznictwie sądowoadministracyjnym głównie wskazuje się, że jest to osoba, która wykonuje zadania przynależne podmiotowi publicznemu, w którego strukturach jest zatrudniona. Przy czym o samym zakwalifikowaniu do tej kategorii decydujący jest rodzaj wykonywanych zadań w szczególności związanych z decydowaniem o środkach publicznych i rozporządzaniem nimi. Pojęcie osoby pełniącej funkcję publiczną jest ujmowane szeroko, nie ogranicza się tylko do funkcjonariuszy publicznych, lecz obejmuje osoby mające związek z realizacją zadań publicznych.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dalej wskazuje się, że osoba pełniąca funkcje publiczną lub mająca związek z pełnieniem takiej funkcji to "każdy, kto pełni funkcje w organach władzy publicznej lub w strukturach osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeśli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym" (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. II SA/Gd 545/12, zam. w CBOSA). Cechą wyróżniająca osobę pełniącą funkcję publiczną jest, więc posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2018 r, I OSK 1887/16)

Jak wskazuje dalej w tym wyroku NSA w Warszawie - osobą pełniąca funkcję publiczną jest bezspornie funkcjonariusz publiczny w rozumieniu art. 115 § 13 K.k., ale pojęcie to na gruncie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. należy rozumieć znacznie szerzej. Na podstawie tej ustawy osobą pełniącą funkcję publiczną będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne lub inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Funkcję publiczną pełnią także osoby, które wykonują powierzone zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze indywidualnym lub ogólnospołecznym. Na podstawie ustawy osobą pełniącą funkcje publiczne będzie, zatem każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym, lub majątkiem Skarbu Państwa. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej.

W wyroku z dnia 8 lipca 2015 r , I OSK 1530/14 NSA w Warszawie dokonując wykładni pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną, wskazał, że funkcja publiczna to funkcja związana z uprawnieniami i obowiązkami w zakresie realizacji zadań o znaczeniu publicznym .Tym samym "funkcja publiczna" jest postrzegana przez pryzmat oceny społecznej, oddziaływania na sferę publiczną. A zatem, można założyć, że ustawodawca pojęcie funkcji publicznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.) wiąże z pojęciem "sprawy publicznej" (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), gdyż w tym kontekście funkcja publiczna oznacza oddziaływanie na sprawy publiczne. Nie oznacza to wszak utożsamienia tych pojęć, lecz ich komplementarną interpretację. Co więcej, taka wykładnia pozwala zapewnić efektywny dostęp do informacji publicznej służący transparentności działania władzy publicznej także w warunkach jej styku ze sferą prywatną, a zatem wpisuje się w normę zawartą w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP.

Wykładnią pojęcia "osoby pełniącej funkcję publiczną" zajmował się również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 marca 2006 r. o sygn. K 17/05 (OTK 2006, seria A, nr 3, poz. 30). Trybunał wskazał, że pojęcie "osoba publiczna" nie jest równoznaczne z pojęciem "osoba pełniąca funkcje publiczne". Zdaniem Trybunału nie jest też możliwe precyzyjne i jednoznaczne określenie, czy i w jakich okolicznościach osoba funkcjonująca w ramach instytucji publicznej będzie mogła być uznana za sprawującą funkcję publiczną. Nie każda osoba publiczna będzie tą, która pełni funkcje publiczne. Sprawowanie funkcji publicznej wiąże się z realizacją określonych zadań w urzędzie, w ramach struktur władzy publicznej lub na innym stanowisku decyzyjnym w strukturze administracji publicznej, a także w innych instytucjach publicznych. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem, w ocenie TK, odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej.

Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego przez pojęcie osoby pełniącej funkcję publiczną należy rozumieć osoby pełniące takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się, co najmniej z przygotowywaniem szeroko rozumianych decyzji dotyczących innych podmiotów.

Natomiast w wyroku z dnia 11 maja 2007 r , sygn. K 2/07 (OTK 2007, seria A ,nr 5, poz. 48) Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że z pojęcia osób pełniących funkcje publiczne należy wyłączyć osoby niewykonujących imperium państwowego i niegospodarujących mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (dominium). W świetle powyższych rozważań nie może być wątpliwości, że kategoria osób pełniących funkcje publiczne nie może obejmować funkcji, stanowisk i zawodów, które nie mają żadnego związku z władztwem publicznym (imperium) ani z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (dominium).

Z ogólnodostępnej strony internetowej Spółki Trasa Łagiewnicka S. A. i

informacji zawartych w BIP (https://www.bip.krakow.pl/?dok%20id=84435&metka=1) oraz odpisu z KRS wynika, że Spółka Trasa Łagiewnicka S.A. w Krakowie jest jednoosobową spółką akcyjną Gminy Miejskiej Kraków, powołaną uchwałą Nr XXXVII/625/16 z dnia 17 lutego 2016 r. , posiadającą Radę Nadzorcza i Zarząd, której Gmina Miasta Krakowa powierzyła w ramach wykonania zadań własnych Gminy obejmujących budowę gminnych dróg i ulic (w tym infrastruktury tramwajowej), mostów i placów oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej - na podstawie stosownej umowy realizację projektu polegającego na: przygotowaniu oraz realizacji we własnym imieniu przez Spółkę przedsięwzięcia inwestycyjnego obejmującego budowę Trasy Łagiewnickiej i utrzymaniu wybudowanej infrastruktury, w odpowiednim stanie technicznym, obejmującym również jej odtworzenie, w okresie do dnia 31 grudnia 2042r. Realizacja tego przedsięwzięcia inwestycyjnego przez Spółkę polega na:

1. pełnieniu funkcji inwestora w zakresie Trasy Łagiewnickiej (uzyskanie wymaganych przepisami decyzji, pozwoleń, uzgodnień lub opinii odpowiednich organów wymaganych w celu uzyskania pozwolenia na budowę, uzyskanie pozwolenia na budowę w oparciu o dokumentację techniczną, bieżące zarządzanie procesem inwestycyjnym itd.),

2. opracowywaniu projektów planów finansowania budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg oraz drogowych obiektów inżynierskich w zakresie Trasy Łagiewnickiej z infrastrukturą tramwajową,

3. opracowaniu i złożeniu wniosku o dofinansowanie dla komponentu obejmującego budowę linii tramwajowej wzdłuż Trasy Łagiewnickiej, a następnie realizacja i rozliczenie tego komponentu zgodnie z przepisami i wytycznymi odpowiednich instytucji programowych,

4. utrzymaniu nawierzchni drogi , chodników, drogowych obiektów inżynierskich, infrastruktury tramwajowej, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą w zakresie Trasy Łagiewnickiej.

Spółka została utworzona w celu realizacji projektu – przedsięwzięcia transportowego o charakterze publicznym, z udziałem finansowania zewnętrznego pozyskanego z instytucji finansowych oraz dostępnych środków funduszy europejskich.

Z członkami Zarządu Spółki, Spółka zawarła umowy o świadczenie usług zarządzania (kontrakty menedżerskie) na podstawie uchwały nr 2/2017 Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Trasa Łagiewnicka S.A. w Krakowie z dnia 3 marca 2017 r w sprawie zasad kształtowania wynagrodzeń członków Zarządu Spółki.

Szczegółowy sposób wykonania przez Spółkę inwestycji określa umowa wykonawcza zawarta pomiędzy Gminą Miejską, a Spółką. Świadczenie usług przez Spółkę na rzecz Gminy odbywa się odpłatnie, przy wykorzystaniu majątku wytworzonego w wyniku realizacji inwestycji, który stanowi własność Gminy.

Wykonywanie tej umowy przez jednoosobową spółkę akcyjną Gminy nie ma jednak cech władztwa publicznego (imperium) a zamyka się wyłącznie w wykonywaniu zleconych przez Gminę konkretnych zadań w ramach jej władztwa nad rzeczami - dominium. Spółka jest podmiotem rynkowym i w jej działalności brak realizacji uprawnień ze sfery imperium. Wyrazem działalności Gminy w sferze dominium jest realizowanie konkretnych funkcji właścicielskich. W sferze dominium Gmina Miasta Krakowa nie korzysta jednak z żadnych uprawnień władczych. Spółka Trasa Łagiewnicja S.A w Krakowie jest normalnym uczestnikiem obrotu gospodarczego, w związku z tym w jej strukturach brak osób pełniących funkcje publiczne.

Mając na względzie te argumenty stwierdzić należy, że Prezes Zarządu Spółki Trasa Łagiewnicka uczynił zadość wymogom z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i w dniu 2 sierpnia 2018 r. (a więc w nieprzekraczalnym terminie 14 dni) udzielił odpowiedzi na pytania skarżącego. Wbrew twierdzeniom skargi - w dacie jej wniesienia, tj. w dniu 31 sierpnia 2018 r Prezes Zarządu Spółki Trasa Łagiewnicka nie pozostawał w bezczynności. Zgodnie, bowiem z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej ma nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Oznacza to, iż jest to termin wyznaczony dla organu, w którym organ musi udzielić informacji publicznej. Termin został przez organ zachowany.

Jednocześnie wskazać należy, że rzeczą skarżącego – wnioskującego o udzielenie informacji publicznej jest zadanie pytania w sposób, który nie budzi wątpliwości, co do użytych w nim zwrotów. Pytanie zbyt ogólne bądź niejednoznaczne sprawia, że udzielającemu odpowiedzi, nie można poczynić zarzutu braku odpowiedzi bądź bezczynności w jej udzieleniu.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.