Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 968/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder /spr./ Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2007r. sprawy ze skargi S. A. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit.b oraz art. 150b ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zmianami), po rozpatrzeniu wniosku S. A. z dnia [...] o przyznanie świadczenia przedemerytalnego dla pracownika byłego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej- odmówił wnioskodawcy przyznania świadczenia.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że S. A. osiągnął wymagany wiek [...] lat, posiada okres zatrudnienia uprawniający do emerytury, albowiem legitymuje się ogólnym stażem pracy wynoszącym [...], jednakże zatrudnienia w łącznym wymiarze [...] w Stacji Hodowli i Unasieniania Zwierząt oraz w Państwowym Zakładzie Unasieniania Zwierząt nie można zaliczyć do wymaganego przez ustawodawcę co najmniej 10-letniego zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstw gospodarki rolnej. Zdaniem organu, wskazane zakłady pracy nie figurują w wykazie byłych przedsiębiorstw gospodarki rolnej zlikwidowanych w trybie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

S. A. odwołał się od decyzji Starosty do Wojewody . W odwołaniu zakwestionował ustalenia organu I instancji dotyczące statusu Stacji Hodowli i Unasienienia Zwierząt , w której przepracował ponad [...] lat. Podał nadto, że zgodnie z załączonym świadectwem pracy był zatrudniony w KPGR przez okres około [...] oraz w Stacji Hodowli Roślin przez okres ponad [...] lat.

Wojewoda decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...].

Uzasadniając decyzję Wojewoda wskazał, że Stacja Hodowli i Unasieniania Zwierząt nie widnieje w wykazie zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Agencja Nieruchomości Rolnych , do której Wojewoda zwrócił się w toku postępowania odwoławczego o wyjaśnienie statusu Stacji Hodowli i Unasieniania Zwierząt wyjaśniła, że nie przejęła tego zakładu pracy jako przedsiębiorstwa gospodarki rolnej. Przejęła natomiast Stację Hodowli Roślin oraz Kombinat Państwowych Gospodarstw Rolnych . Łączne okresy zatrudnienia w tych jednostkach wynoszą poniżej [...] lat, a zatem nie mogą być uznane za spełnienie warunku, o którym mowa w art. 37k ust. 9 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Organ odwoławczy w oparciu o powyższe ustalenia stwierdził, że S. A. nie spełnia wszystkich wymogów niezbędnych do przyznania świadczenia przedemerytalnego. Wskazał również, na bezwzględnie obowiązujący charakter przepisów regulujących zasady przyznawania świadczenia oraz brak możliwości jego przyznania osobie, która warunków określonych w art. 37k ust. 9 nie spełnia łącznie.

S. A. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie domagając się zmiany zaskarżonej decyzji oraz przyznania mu prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Skarżący jako bezsporny podaje fakt, iż Stacja Hodowli i Unasieniania Zwierząt była państwowym przedsiębiorstwem gospodarki rolnej, albowiem prowadziła działalność rolną oraz usługi w zakresie inseminacji krów, jałowic i loch dla przedsiębiorstw gospodarki rolnej, państwowych ośrodków hodowli zwierząt raz rolników indywidualnych. Grunty rolne Stacji w latach [...]-tych zostały przekazane do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa .

Okoliczności powyższe wskazywały jednoznacznie, zdaniem S. A., że Stacja Hodowli i Unasieniania Zwierząt została zlikwidowana w trybie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Skarżący podniósł również, że na podstawie art. 37 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1996 r. o organizacji hodowli i rozrodu zwierząt, część mienia Centralnej Stacji Hodowli Zwierząt Minister Rolnictwa wniósł do jednoosobowych spółek Skarbu Państwa utworzonych w celu prowadzenia działalności w zakresie sztucznego unasieniania. Oczywistym jest zatem, że skoro część mienia wniesiono do spółek, a pozostałą część zlikwidowano, to odbyło się to w trybie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że Stacji Hodowli i Unasieniania Zwierząt nie zlikwidowano w trybie tej ustawy.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Wniesiona skarga jest zasadna, choć z innych przyczyn, aniżeli te które podniósł w skardze S. A..

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 150b ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zmianami), który stanowi, że pracownikowi byłego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 lipca 2004 r. spełniał warunki określone w art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 stycznia 2002 r., z wyłączeniem wyrazów "w dniu 7 listopada 2001 r.".

Zgodnie z art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli posiadał status bezrobotnego oraz spełniał łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek - co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna,

2) posiadał okres uprawniający do emerytury - wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn,

3) był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej 10 lat,

4) zamieszkiwał w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

Organy orzekające w sprawie w postępowaniu administracyjnym ustaliły na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że S. A. spełnia wymogi określone w art. 37k ust. 9 powołanej wyżej ustawy dotyczące wieku oraz okresu uprawniającego do emerytury. Nie spełnia natomiast wymogu dotyczącego zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej 10 lat, albowiem Stacja Hodowli i Unasieniania Zwierząt , w której skarżący był zatrudniony ponad [...] lat (od [...]), nie miała statusu państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej.

Zauważyć należy, że ani to ustawa o promocji zatrudnienia jak również ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, nie definiują pojęcia "państwowe przedsiębiorstwo gospodarki rolnej". Stąd też na organach administracji publicznej ciąży obowiązek szczególnie starannego ustalenia statusu zakładu pracy, który osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 150b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazuje jako zakład posiadający status państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej.

Organy orzekające w postępowaniu administracyjnym przyjęły, iż do stażu pracy w państwowych przedsiębiorstwach gospodarki rolnej, uprawniającego do świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 150b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy należy zaliczyć zatrudnienie tylko w tych jednostkach, które zostały zlikwidowane i przejęte do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128 ze zmianami).

W ocenie Sądu, dokonywanie oceny statusu podmiotu zatrudniającego osobę ubiegającą się o przyznanie świadczenia przedemerytalnego dla byłych pracowników państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej, w oparciu o powyższe kryterium, jest niewystarczające, albowiem statusu tego w istocie nie wyjaśnia. Wskazuje jedynie krąg podmiotów, w stosunku do których organ założycielski podjął decyzję o likwidacji oraz przekazanych do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa ( art. 14).

Tymczasem, zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 25 września 1981r. o przedsiębiorstwach państwowych, o statusie podmiotu gospodarczego decydował wpis do rejestru przedsiębiorstw państwowych ( obecnie wpis do Krajowego Rejestru Sądowego).

W tej sytuacji, organy orzekające w przedmiocie prawa skarżącego do świadczenia przedemerytalnego dla byłych pracowników państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej winny były w sposób bezsporny ustalić status zakładu pracy, który zainteresowany wskazuje jako spełniający wymogi określone w art. 37k ust. 9 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przy użyciu wszystkich przewidzianych prawem środków dowodowych . Brak ustaleń w tym zakresie bądź ograniczony zakres postępowania dowodowego wskazuje na naruszenie przez organ przepisów postępowania administracyjnego - art. 7 i 77 Kpa.

W myśl tych przepisów, organy orzekające zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, ograniczony zakres postępowania dowodowego uniemożliwił wnikliwe dokonanie analizy stanu faktycznego i prawnego a w konsekwencji wydanie zgodnej z prawem decyzji rozstrzygającej w istotnej dla skarżącego sprawie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji. Na podstawie art.152 powołanej wyżej ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia wyroku.