Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1355/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 24
journal: Dz.U. 1995 nr 86 poz 433
law: Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
article: art. 161  par. 1  pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145  par. 1  pkt 1  lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA: Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA: Andrzej Kołodziej, Protokolant Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2004 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. wydał decyzję nr [...] o wypłacie M.S., zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym na podstawie art. 13 ust. 6, art. 24 ust. 6 w związku z art. 24 ust. 5 punkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368 ze zm.), zwanej też dalej "ustawą".

M.S. rozkazem personalnym nr [...] Dowódcy [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. został z dniem [...] lipca 2007 r. zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego dowódcy grupy działu [...] okrętu ORP "[...]" i wyznaczony na stanowisko służbowe dowódcy grupy działu [...] okrętu ORP "[...]" (okres kadencji od [...] lipca 2007 r. do [...] czerwca 2010 r.).

Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], na podstawie art. 162 § 1 punkt 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); zwanej dalej kpa w związku z art. 24 ust. 1 i 6 oraz art. 13 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wydał decyzję o wygaśnięciu z dniem [...] lipca 2007 r. własnej decyzji z dnia [...] września 2004 r. o wypłaceniu wymienionemu żołnierzowi zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.

Po rozpatrzeniu odwołania M.S., Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2008 r.

Organ uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że fakt zwolnienia żołnierza z zajmowanego stanowiska służbowego z dniem [...] lipca 2007 r. spowodował, iż z tym dniem utracił on uprawnienia do wypłaty zryczałtowanego ekwiwalentu i w związku z tym decyzja przyznająca to świadczenie stała się bezprzedmiotowa. Organ odwoławczy podkreślił, że skoro zmiana stanowiska powoduje utratę uprawnień do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, to analogicznie decyzja o wypłacie ekwiwalentu jest ważna do czasu zwolnienia ze stanowiska. Decyzja wydana w trybie art. 162 kpa stwierdzająca wygaśnięcie decyzji o wypłacie zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym ma charakter deklaratoryjny, co oznacza potwierdzenie zaistnienia zwolnienia ze stanowiska wywołującego utratę uprawnień z mocą wsteczną.

W skardze do Sądu M.S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 24 ust. 1 i 5 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów art. 77 § 1, 80, 81, 6, 7, 8, 107, 162 kpa oraz art. 7 Konstytucji RP.

Zdaniem wnoszącego skargę, decyzja z dnia [...] września 2004 r. nie stała się bezprzedmiotowa, ponieważ od [...] lipca 2007 r. w dalszym ciągu zajmuje dotychczasowe stanowisko służbowe.

Podał, że w związku z tym, że [...] lipca 2007 r. został zwolniony z dotychczas zajmowanego stanowiska i jednocześnie ponownie wyznaczony na to samo stanowisko, zwrócił się do osób kompetentnych w Oddziale WAM w S. z pytaniem, czy musi ponownie przedkładać wszystkie dokumenty do wniosku o niewydawanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, a jeśli tak to w jakim terminie powinien to uczynić. Zgodnie z uzyskaną informacją przedłożył wyciąg z rozkazu wyższych przełożonych odnośnie wyznaczenia na stanowisko służbowe. Nie złożył natomiast ponownie wniosku o niewydawanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, gdyż według uzyskanych informacji nie było to konieczne. Pokreślił, że w związku z przedłożonymi przez niego dokumentami otrzymywał ten ekwiwalent za okres od lipca do grudnia 2007 r. i styczeń 2008 r. Dopiero w styczniu 2008 r. został poinformowany, że powinien, poza złożonymi w lipcu 2007 r. dokumentami, dołączyć także wniosek o niewydawanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu. Podniósł, że został błędnie poinformowany co do wymaganych dokumentów w tej sprawie. Zarzucił organowi odwoławczemu nieustosunkowanie się do faktu, że został błędnie poinformowany co do złożenia wymaganych dokumentów do przyznania ekwiwalentu.

Argumentując, powołał się na wyrok z dnia 2 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1999/06 (orzeczenia.nsa.gov.pl). W piśmie procesowym z dnia 22 października 2008 r. odnosząc się do odpowiedzi na skargę, podtrzymał skargę.

W odpowiedzi na skargę organ Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 27 listopada 2008 r. organ odniósł się do pisma skarżącego z dnia 22 października 2008 r., nie znajdując podstaw do jego uwzględniania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierza służby stałej wyznaczono na stanowisko służbowe lub w którym zajmuje takie stanowisko, na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania na czas pełnienia obowiązków na tym stanowisku w lokalu mieszkalnym, w miejscowości, w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe lub zajmuje takie stanowisko albo w miejscowości pobliskiej (...).

Natomiast stosownie do ust. 5 tego przepisu, nie wydaje się decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym gdy żołnierz służby stałej zgłosi, nie później niż czternaście dni od dnia objęcia stanowiska służbowego w tej jednostce, pisemny wniosek do dowódcy jednostki wojskowej. W takiej sytuacji dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję w sprawie wypłacania zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.

Z brzmienia art. 24 o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wynika, że ekwiwalent ten jest świadczeniem zamiennym wobec prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.

Skoro prawo do zamieszkiwania żołnierz otrzymuje na czas pełnienia obowiązków na wyznaczonym stanowisku to tym samym na tych warunkach przyznawany jest także ekwiwalent, przy uwzględnieniu terminów złożenia wniosku przewidzianych w ust. 5 art. 24.

Mocą decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. z dnia [...] września 2004 r. skarżący otrzymał przedmiotowy ekwiwalent w związku z wyznaczeniem na stanowisko dowódcy grupy działu [...] okrętu ORP "[...]".

Fakt, iż rozkazem personalnym nr [...] Dowódcy [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. skarżący z dniem [...] lipca 2007 r. został z tego stanowiska zwolniony i jednocześnie ponownie wyznaczony pozostaje bez wpływu na ciągłość pełnienia przez niego obowiązków na tym stanowisku.

W ocenie Sądu, nie było zatem podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia z dniem [...] lipca 2007 r. decyzji z dnia [...] września 2004 r. Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. ustalającej prawo M.S. do ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, gdyż skarżący po [...] lipca 2007 r. nadal pełni służbę na tym samym stanowisku, na które był wyznaczony w dacie wydania wskazanej decyzji z dnia [...] września 2004 r.

Reasumując należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem art. 162 § 1 pkt 1 kpa, albowiem w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym nie wystąpiły przesłanki wygaśnięcia od dnia [...] lipca 2007 r. decyzji przyznającej skarżącemu przedmiotowe świadczenie określone w tym przepisie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podstawą wyroku był art. 152.

Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów, ponieważ zgodnie z art. 239 punkt 1 lit. d tej ustawy skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a z akt sądowych sprawy nie wynika, aby poniósł on koszty postępowania, o których mowa w art. 205 § 1 powołanej ustawy.