Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 410/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1, art. 19, art. 24 par. 1, art. 22 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - w zakresie wniosku J. H. o wyłączenie referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Anny Puton – Mazurkiewicz, Jarosława Harczuka i Marcina Małka p o s t a n a w i a odmówić wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Anny Puton – Mazurkiewicz, Jarosława Harczuka i Marcina Małka.


UZASADNIENIE

We wniosku datowanym na 11 listopada 2014 r. J. H. zażądał wyłączenia referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Anny Puton – Mazurkiewicz, Jarosława Harczuka i Marcina Małka od orzekania w sprawie jego skargi z dnia 9 września 2014 r. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, kwestionując ich bezstronność w tej sprawie.

W pisemnych oświadczeniach złożonych w dniu 18 listopada 2014 r. referendarze: Anna Puton – Mazurkiewicz, Jarosław Harczuk i Marcin Małek wskazali, iż nie znajdują podstaw do wyłączenia ich od orzekania w tej sprawie. Podkreślili, że ze skarżącym nie łączą ich więzy, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Ponadto, w ich ocenie, nie zachodzą żadne inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 18 § 1 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., referendarz sądowy jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (pkt 1), swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (pkt 2), osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (pkt 3), w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (pkt 4), w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (pkt 5), w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (pkt 6), dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (pkt 6a), w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (pkt 7).

W myśl zaś art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w powołanych wyżej przepisach, obligujące sąd do wyłączenia referendarzy sądowych: Anny Puton – Mazurkiewicz, Jarosława Harczuka i Marcina Małka od rozpoznania tej sprawy. Z wyjaśnień złożonych przez referendarzy, na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a., nie wynika bowiem, by istniały jakiekolwiek podstawy do ich wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Również skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, uzasadniających wyłączenie referendarzy.

Instytucja wyłączenia referendarza sądowego, zwłaszcza na podstawie przesłanki, o jakiej mowa w art. 19 p.p.s.a., ma służyć zapewnieniu obiektywizmu orzekania. Nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania referendarzy, których strona uznaje za nieodpowiadających jej subiektywnie pojmowanemu interesowi. Sam fakt, że referendarz, którego wyłączenia domaga się strona skarżąca, orzekał w innej sprawie z jej udziałem i wydał niekorzystne dla niej orzeczenie, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl tego przepisu, wyłączenie referendarza (por. postanowienia NSA: z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008, nr 6, poz. 97 oraz z dnia 27 września 2005 r., I OZ 939/05, niepubl.).

Z tych względów, na podstawie art. 22 § 2 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w postanowieniu.