Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1391/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Kołodziej Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant specjalista – Małgorzata Plichta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi [...] Wojewódzkiej Komendy [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów przyuczenia do wykonywania określonej pracy – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Prezydent W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 70b ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 6 i ust. 7 i 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.) w zw. z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1), § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. Nr 244 poz. 1626) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2014 r. poz. 232), odmówił przyznania [...] Wojewódzkiej Komendzie Ochotniczych Hufców Pracy z siedzibą w W. dofinansowania kosztów przyuczenia do wykonywania określonej pracy w zawodzie ślusarza młodocianego pracownika L. J. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca zawarła w dniu [...] marca 2013 r. umowę o pracę z młodocianym L. J. na okres od dnia [...] marca 2013 r. do dnia [...] czerwca 2014 r. w celu przyuczenia go do wykonywania określonej pracy w zawodzie ślusarza. Przyuczenie odbywało się w Warsztatach Szkoleniowo – Produkcyjnych OHP [...] w J. pod nadzorem instruktora praktycznej nauki zawodu P. R. Następnie młodociany L. J. zdał w dniu [...] lipca 2014 r. egzamin przed Komisją Egzaminacyjną powołaną przez pracodawcę, po czym w dniu 14 lipca 2014 r. do Urzędu W. wpłynęły następujące dokumenty:

1. wniosek o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika,

2. kopia umowy o pracę z młodocianym zawartej w celu przyuczenia go do wykonywania określonej pracy w zawodzie ślusarza,

3. kopia świadectwa pracy L. J.,

4. kopia zaświadczenia o złożeniu przez L. J. egzaminu sprawdzającego,

5. kopia dyplomu mistrzowskiego Pana P. R. w rzemiośle ślusarstwo,

6. kopia zaświadczenia P. R. ukończenia kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu,

7. zaświadczenie o zatrudnieniu P. R. w [...] OHP na stanowisku instruktora ds. szkolenia zawodowego.

Natomiast wśród dokumentów nie było formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis oraz oświadczenia pracodawcy o otrzymaniu lub nieotrzymaniu pomocy de minimis w ciągu bieżącego roku i dwóch lat poprzedzających ten rok. W związku z powyższym w dniu 23 lipca 2014 r. skierowano do skarżącej pismo o uzupełnienie braków formalnych wniosku. Pismem z dnia 28 lipca 2014 r. skarżąca odpowiedziała, że w odpowiedzi z dnia 29 lipca 2014 r. [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy przesłała informację, że kierując się orzecznictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. uznała, że od [...] OHP nie można żądać dokumentów wymaganych przez ustawę o pomocy de minimis i do pisma załączono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. nr [...]. Argumentacja zawarta w w/w decyzji SKO dotyczyła sytuacji, w której umowa o pracę z młodocianym została zawarta przed [...] września 2012 r., czyli przed wejściem w życie zapisów art. 70b ust. 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572, z późn. zm.). Kolegium uznało, że przy rozpatrywaniu wniosku o dofinansowanie kosztów przyuczenia do wykonywania określonej pracy należy uwzględnić stan prawny obowiązujący w chwili zawarcia umowy i zwróciło też uwagę na brak przepisów przejściowych do ustawy. Nie stwierdziło więc, że [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy jest podmiotem, którego nie dotyczą przepisy o pomocy de minimis. Zatem załączona decyzja SKO nie może być przesłanką do rozstrzygnięcia, że pomimo braku dokumentów wymaganych od wnioskodawców ubiegających się o pomoc de minimis określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. (Dz. U. Nr 276 poz. 311, z późn. zm.), należy tej pomocy udzielić. Reasumując, brak dokumentów wymaganych przy ubieganiu się o pomoc de minimis stanowi niespełnienie wymagań określonych w art. 70 b ust. 11 cytowanej wyżej ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

W odwołaniu z dnia [...] sierpnia 2014 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Prezydentowi [...] W. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu stwierdzono, że w obowiązujących przepisach nie ma żadnego wyłączenia odnośnie OHP jako podmiotu uprawnionego do występowania o dofinansowanie kosztów kształcenia – przyuczenia do wykonywania określonej pracy. W budżecie [...] Wojewódzkiej Komendy OHP wykazuje się dofinansowanie kosztów kształcenia z tytułu przyuczenia do zawodu jako przychód. Na podstawie art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, pracodawcy mogą uzyskać od gminy, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, dofinansowanie kosztów kształcenia pracownika młodocianego w celu jego przygotowania zawodowego. Dofinansowanie dotyczy wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w art. 70b ustawy o systemie oświaty. Dofinansowanie pracodawcom kosztów przygotowania zawodowego młodocianych pracowników odbywa się w ramach dotacji celowej udzielanej gminie przez właściwego wojewodę. Faktycznie decyzja przyznająca dofinansowanie wydawana jest o ile wniosek spełnia wymagania określone w art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty i żaden przepis nie przewiduje w tym zakresie wyłączeń podmiotowych, a takie wyłączenie zdaje się wywodzić organ w uzasadnieniu decyzji. Nadto budżet OHP nie przewiduje dofinansowania kosztów kształcenia – przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Uzyskane z tego tytułu pieniądze są zatem traktowane jako dochód dla budżetu państwa. Zgodnie bowiem z § 6 ust 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2011 roku w sprawie szczegółowych zadań i organizacji Ochotniczych Hufców Pracy ( Dz.U. z 28.07.2011r.), centra kształcenia i wychowania, będące ponad wojewódzkimi jednostkami OHP, realizują zadania w zakresie:

1) prowadzenia rekrutacji do centrów kształcenia i wychowania młodzieży z terenu całego kraju we współdziałaniu z wojewódzkimi komendami OHP i jednostkami samorządu terytorialnego;

2) umożliwienia uczestnikom OHP uzupełnienia wykształcenia ogólnego oraz zdobycia kwalifikacji zawodowych;

3) prowadzenia rejonowych ośrodków szkolenia zawodowego młodzieży;

4) prowadzenia warsztatów szkoleniowo – produkcyjnych dla uczestników OHP;

5) pracy wychowawczo – terapeutycznej z młodzieżą zagrożoną demoralizacją i wchodzącą w konflikt z prawem;

6) przygotowania młodzieży do aktywnego zachowania na rynku pracy;

7) prowadzenia świetlic środowiskowych dla młodzieży ze środowiska lokalnego;

8) organizacji kształcenia i podnoszenia kwalifikacji zawodowych kadry OHP;

9) współpracy z pracodawcami i organizacjami reprezentującymi pracodawców.

Wskazane w pkt 4 prowadzenie warsztatów szkoleniowo – produkcyjnych dla uczestników OHP obejmuje swym zakresem kształcenie z tytułu przyuczenia do wykonywania określonej pracy przez młodocianego pracownika. Na podstawie art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, pracodawcy mogą uzyskać od gminy, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, dofinansowanie kosztów kształcenia pracownika młodocianego w celu jego przygotowania zawodowego. Dofinansowanie dotyczy wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w art. 70b ustawy o systemie oświaty. Dofinansowanie pracodawcom kosztów przygotowania zawodowego młodocianych pracowników odbywa się w ramach dotacji celowej udzielanej gminie przez właściwego wojewodę. Zgodnie z art. 2 ust 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej beneficjentem pomocy jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną. Zatem skoro Ochotnicze Hufce Pracy wypełniając zadania ustawowe nie prowadzą działalności gospodarczej, to nie podlegają ustawie o postępowaniu w sprawach o udzielanie pomocy publicznej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], mając za podstawę art. 127 i 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2014 r. W uzasadnieniu stwierdziło, że podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 70b ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie, zgodnie z którym pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:

1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;

2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1.

Dofinansowanie przyznaje wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, w drodze decyzji, po stwierdzeniu spełnienia warunków określonych w ust. 1 (art. 70b ust. 6 ustawy). Stosownie zaś do przepisu art. 70b ust. 7 ustawy, dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od dnia zdania przez młodocianego pracownika egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, a do wniosku należy dołączyć:

1) kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2) kopię umowy, o pracę z młodocianym pracownikiem zawartej w celu przygotowania zawodowego;

3) kopię odpowiednio dyplomu lub świadectwa potwierdzającego zdanie egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, albo zaświadczenie potwierdzające zdanie tego egzaminu.

Z kolei z treści art. 70b ust. 11 ustawy wynika, że dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1 i o które wnioskowała skarżąca, stanowi. pomoc de minimis, udzielaną na zasadach i warunkach określonych w Rozporządzeniach Komisji (UE): nr 1407/2013 lub 1408/2013, a zatem, pomoc ta nie może być przyznana jako pomoc inna niż de minimis. W dalszej części wskazano, że nie można podzielić poglądu skarżącej, iż z uwagi na wypełnianie zadań ustawowych, Ochotnicze Hufce Pracy nie podlegają ustawie o postępowaniu w sprawach o udzielenie pomocy publicznej. Dowodem tego jest zapis § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie refundowania ze środków Funduszu Pracy wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom, który bezsprzecznie dotyczy OHP w nakazuje, że do wniosku o przyznanie refundacji dołącza się dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 3 tego rozporządzenia, a więc zaświadczenie lub oświadczenie o pomocy de minimis, w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz informacji określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a tej ustawy. W świetle art. 2 pkt 16 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, jako beneficjenta pomocy, należy rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno – prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną. Zatem dla uznania za beneficjenta pomocy publicznej podstawowe znaczenie ma fakt rzeczywistego prowadzenia działalności gospodarczej (rozumianej jako oferowanie dóbr i usług na danym rynku), nie zaś forma prawna łub też pozostawanie w ewidencji podmiotów gospodarczych. Takim przedsiębiorcą może być zarówno osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, spółka prawa handlowego, przedsiębiorstwo państwowe ale również stowarzyszenie, fundacja, a w niektórych przypadkach nawet organ administracji publicznej jeśli prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy, podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, lub oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie. Na podstawie delegacji zawartej w art. 37 ust. 2a ustawy z 30 kwietnia 2004 r., Rada Ministrów wydała w dniu 29 marca 2010 r. rozporządzenie w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz.U. Nr 53, poz. 311 ze zm.), zawierające wzory formularzy, jakie podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy ma obowiązek dołączyć do wniosku. Natomiast w rozpatrywanej sprawie nie ma znaczenia rozstrzyganie okoliczności, czy OHP jest przedsiębiorcą i czy wykonuje działalność gospodarczą. Dofinansowanie, o które wnosiła skarżąca może być przyznane wyłącznie jako pomoc de minimis, a skoro tak, to koniecznym jest złożenie przez podmiot ubiegający się o taką pomoc, dokumentów, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ustawy. Organy administracji są zobowiązane do rozstrzygania spraw na podstawie i w granicach przepisów prawa. Źródłem prawa nie jest żaden z dokumentów, który powołuje się strona odwołująca. Podobnie jak żaden ze wskazanych w odwołaniu dokumentów nie jest źródłem powszechnie obowiązującej wykładni przepisów zastosowanych w niniejszej sprawie. Ponadto nie budzi wątpliwości, że do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi (art. 37 ust. 7). Wprowadzenie warunku w postaci konieczności złożenia przez wnioskodawcę dokumentów, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ustawy, podyktowane jest treścią art. 3 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013, ograniczającym całkowitą kwotę pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu do 200.000 euro w okresie trzech łat podatkowych. Wobec faktu, że wraz w wnioskiem z [...] lipca 2014 r. nie zostały przedłożone dokumenty wskazane w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r., organ I instancji pismem z 23 lipca 2014 r. wezwał do uzupełnienia tego wniosku poprzez złożenie formularza informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimism oraz oświadczenia o otrzymaniu, bądź nie otrzymaniu, pomocy de minimis, jednakże żądane dokumenty nie zostały przedłożone zarówno w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jak i w toku postępowania odwoławczego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji w całości i przyznanie dofinansowania zgodnie z wnioskiem skarżącej, względnie o przekazanie sprawy wymienionemu organu do ponownego jej rozpoznania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych zarzucając:

I. Naruszenie prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię, tj.

1. przepisu art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) polegające na jego niezastosowaniu,

2. przepisu art. 70b ust. 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty polegające na jego zastosowaniu, podczas gdy nie ma on zastosowania do OHP

3. przepisu art. 2 ust 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej beneficjentem pomocy poprzez jego zastosowanie i uznanie, iż skarżąca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą,

4. art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis z którego wynika, iż do celów reguł konkurencji określonych w Traktacie przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od formy prawnej i sposobu finansowania poprzez uznanie iż, ma on zastosowanie do [...] OHP.

II. Naruszeniu przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 7, 10, 77, 80 i 107 k.p.a. – poprzez ich niezastosowanie mimo kompletnego materiału dowodowego w sprawie i oparcia decyzji na błędnych ustaleniach dotyczących statusu skarżącej, co skutkowało podjęciem przez organ decyzji noszącej cechy dowolności.

W uzasadnieniu – wskazując na opisany powyżej stan faktyczny – wskazano na orzeczenia innych Samorządowych Kolegów Odwoławczych i podano, że w obowiązujących przepisach nie ma żadnego wyłączenia odnośnie OHP jako podmiotu uprawnionego do występowanie o dofinansowanie kosztów kształcenia – przyuczenia do wykonywania określonej pracy. W budżecie [...] Wojewódzkiej Komendy OHP wykazuje się dofinansowanie kosztów kształcenia z tytułu przyuczenia do zawodu jako przychód. Na podstawie art. 70b o systemie oświaty, pracodawcy mogą uzyskać od gminy, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, dofinansowanie kosztów kształcenia pracownika młodocianego w celu jego przygotowania zawodowego. Dofinansowanie dotyczy wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w art. 70b ustawy o systemie oświaty. Dofinansowanie pracodawcom kosztów przygotowania zawodowego młodocianych pracowników odbywa się w ramach dotacji celowej udzielanej gminie przez właściwego wojewodę.

De facto decyzja przyznająca dofinansowanie wydawana jest o ile wniosek spełnia wymagania określone w art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty i żaden przepis nie przewiduje, w tym zakresie wyłączeń podmiotowych, a takie wyłączenie zdaje się wywodzić organ w uzasadnieniu decyzji. Nadto budżet OHP nie przewiduje dofinansowania kosztów kształcenia – przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Uzyskane z tego tytułu pieniądze są zatem traktowane jako dochód dla budżetu państwa. Zgodnie bowiem z § 6 ust 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2011 roku w sprawie szczegółowych zadań i organizacji Ochotniczych Hufców Pracy, centra kształcenia i wychowania, będące ponad wojewódzkimi jednostkami OHP, realizują zadania w zakresie:

1) prowadzenia rekrutacji do centrów kształcenia i wychowania młodzieży z terenu całego kraju we współdziałaniu z wojewódzkimi komendami OHP i jednostkami samorządu terytorialnego;

2) umożliwienia uczestnikom OHP uzupełnienia wykształcenia ogólnego oraz zdobycia kwalifikacji zawodowych;

3) prowadzenia rejonowych ośrodków szkolenia zawodowego młodzieży;

4) prowadzenia warsztatów szkoleniowo-produkcyjnych dla uczestników OHP;

5) pracy wychowawczo-terapeutycznej z młodzieżą zagrożoną demoralizacją i wchodzącą w konflikt z prawem;

6) przygotowania młodzieży do aktywnego zachowania na rynku pracy;

7) prowadzenia świetlic środowiskowych dla młodzieży ze środowiska lokalnego;

8) organizacji kształcenia i podnoszenia kwalifikacji zawodowych kadry OHP;

9) współpracy z pracodawcami i organizacjami reprezentującymi pracodawców.

Wskazane w pkt 4 prowadzenie warsztatów szkoleniowo – produkcyjnych dla uczestników OHP obejmuje swym zakresem kształcenie z tytułu przyuczenia do wykonywania określonej pracy przez młodocianego pracownika.

Na podstawie art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późniejszymi zmianami) pracodawcy mogą uzyskać od gminy, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, dofinansowanie kosztów kształcenia pracownika młodocianego w celu jego przygotowania zawodowego. Dofinansowanie dotyczy wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w art. 70b ustawy o systemie oświaty. Dofinansowanie pracodawcom kosztów przygotowania zawodowego młodocianych pracowników odbywa się w ramach dotacji celowej udzielanej gminie przez właściwego wojewodę. Zgodnie z art. 2 ust 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej, beneficjentem pomocy jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno – prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną. Co również istotne, dla oceny zasadności stanowiska organów wskazano, że w celu wyjaśnienia wątpliwości w rozumieniu zakresu stosowania przepisów dotyczących pomocy de minimis do refundowania kosztów kształcenia młodocianych odbyło się spotkanie Komendanta Głównego OHP i Prezesa UOKiK, na którym potwierdzono słuszność stanowiska OHP co do tego, że w przypadku OHP refundacja nie stanowi pomocy de minimis. W obowiązujących przepisach nie ma żadnego wyłączenia odnośnie OHP jako podmiotu uprawnionego do występowania o dofinansowanie kosztów kształcenia – przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Zatem skoro Ochotnicze Hufce Pracy wypełniając zadania ustawowe nie prowadzą działalności gospodarczej, to nie podlegają ustawie o postępowaniu w sprawach o udzielanie pomocy publicznej. Dalej wskazano, że o ile można się zgodzić z definicją przedsiębiorstwa jako jednostki wykonującej działalność gospodarczą niezależnie od formy prawnej i sposobu finansowania, to nie sposób zgodzić się z implikacjami tej definicji wyciąganymi przez SKO. Szkolenie młodocianych jest jednym z zadań ustawowych OHP i nie może być utożsamiane z działalnością konkurencyjną dla podmiotów gospodarczych takich jak przedsiębiorcy. OHP w żadnym przypadku nie osiąga z tego tytułu korzyści, zaś uznanie wykonywania zadań ustawowych za działalność gospodarczą podlegającą przepisom regulującym pomoc de minimis, biorąc pod uwagę skalę tej działalności oraz ograniczenia kwotowe w udzielaniu pomocy de minimis, prowadziłoby wprost do zaprzestania wykonywania tych zadań (brak środków w budżecie [...] OHP) w bardzo krótkim czasie i właśnie to spowodowałoby zachwianie równowagi konkurencyjności podmiotów na rynku, na którą powołuje się SKO. Ponadto organ II instancji nie odniósł się w ogóle do kwestii niezastosowania przez organ I instancji ochrony praw nabytych przez wnioskodawcę. Gdyby sytuacja prawna i interpretacja przepisów przedstawiona przez SKO była znana skarżącemu w chwili zawierania umowy o pracę, wnioskodawca musiałby dokonać analizy pod kątem zabezpieczenia środków w budżecie [...] OHP i możliwości realizacji przyuczenia wyłącznie z własnych środków bez uwzględnienia zaplanowanej kwoty dofinansowania, jednak nie miało to miejsca w tym przypadku. Decyzja organu II instancji oprócz wskazanych powyżej przepisów prawa materialnego również przepisy postępowania, a mianowicie art. 7, 10, 77, 80 i 107 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie jest sporny. Skarżąca w okresie od [...] marca 2013r. do [...] czerwca 2014r. zatrudniała młodocianego pracownika – L. J., którego w tym samym okresie przyuczała do zawodu ślusarz. We wniosku o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy w W., jako podstawę prawną ubiegania się o przyznanie tego dofinansowania wskazała art. 70b ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Spór w sprawie dotyczy tego, czy skarżąca jako podmiot ubiegający się o przyznanie dofinansowania na podstawie tego przepisu miała obowiązek przedłożyć dokumenty, niezbędne przy ubieganiu się o pomoc de minimis, czy też z takiego obowiązku jest zwolniona.

Na wstępie zauważyć należy, że wskazany we wniosku o przyznanie dofinansowania art. 70b ust. 1 nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej do przyznania takiego świadczenia, bowiem tego dofinansowania dotyczy cały art. 70b. Jego ustęp 1 wskazuje jedynie, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania oraz młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1.

Zgodnie z ust. 7 tego samego artykułu, dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od zdania przez młodocianego pracownika egzaminu i że do wniosku należy dołączyć kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 (a więc potwierdzających posiadanie kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego), kopii umowy o pracę z młodocianym pracownikiem oraz kopii dyplomu lub świadectwa potwierdzającego zdanie egzaminu. Te dokumenty zostały przez skarżącą złożone.

Stosownie zaś do ust. 8 tego samego artykułu, dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika jest finansowane ze środków Funduszu Pracy. Poczynając od 1 września 2012 r. do art. 70b ustawy o systemie oświaty wprowadzono ustęp 11, w myśl którego dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym. W okresie od 1 września 2012r. do 8 lipca 2014r. ust. 11 odwoływał się do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5).

Przepis art. 70b nie zawiera normy prawnej, z której wynikałoby, że jeśli chodzi o Ochotnicze Hufce Pracy, to mogą one domagać się przyznania dofinansowania na podstawie art. 70b ustawy o oświacie, ale nie w ramach pomocy de minimis; innymi słowy, że art. 70b ust. 11 nie ma zastosowania do skarżącej. Treść tego przepisu jest wyraźna i jednoznaczna, nie pozostawia miejsca na interpretację, jak próbuje to wykazać skarżący. Zaprezentowany w skardze sposób odczytania zawartego w art. 70b ust. 11 uregulowania, stanowi w ocenie Sądu wykładnię contra legem i jako taki nie może być zaakceptowany.

Szczegółowe zasady postępowania w sprawie uzyskania pomocy de minimis określa ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej . Zgodnie z jej art. 37 podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy:

1. wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie;

2. informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis.

Do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi (ust. 7).

Skarżąca uzasadniając swoje stanowisko, że przysługuje jej jako pracodawcy dofinansowanie na podstawie art. 70b, ale nie w ramach pomocy de minimis powołuje się na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. oraz na stanowisko Komendanta Głównego OHP i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Powyższe decyzje oraz interpretacje nie stanowią źródła prawa, w oparciu o które organy i sądy mogą rozstrzygać sprawy. Ponadto nie są wiążące. Stanowisko UOKiK oraz Komendanta Głównego OHP należy traktować jako wypowiedź osoby trzeciej (dokument prywatny). Moc dowodowa takiego dokumentu nakazuje jedynie organowi właściwemu w sprawie przyjąć, że podmiot, który wypowiedział ten pogląd, tak twierdzi.

Zgodnie z art. 87 Konstytucji RP źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia, a na obszarze oddziaływania organów, które je ustanowiły akty prawa miejscowego.

Reasumując, skoro zgodnie z art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty dofinansowanie kosztów kształceniu stanowi pomoc de minimis, której przyznanie uzależnione jest nie tylko od złożenia dokumentów, o których mowa w art. 70b ust. 7 ustawy o systemie oświaty, ale także dokumentów wymaganych przepisami art. 37 ust. 1 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz przepisami wydanego na jej podstawie rozporządzenia z 29 marca 2010r., prawidłowo Prezydent [...] wezwał skarżącą do złożenia dokumentów w postaci formularza stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r. oraz zaświadczenia o pomocy de minimis otrzymanej w roku, w którym pracodawca ubiega się o pomoc oraz w ciągu 2 lat poprzedzających, wraz z pouczeniem o skutkach niezłożenia tych dokumentów.

Skoro zaś skarżącą żądanych dokumentów nie złożyła, zasadnie na podstawie art. 37 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej organy odmówiły przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika.

Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że bez znaczenia w niniejszym przypadku pozostaje okoliczność, czy OHP jest przedsiębiorcą i czy wykonuje działalność gospodarczą. Istotą sprawy jest bowiem prawidłowa ocena organów, że dofinansowanie, o które wnosił skarżący może być przyznane wyłącznie jako pomoc de minimis, a skoro tak, to koniecznym było złożenie przez podmiot ubiegający się o tę pomoc, dokumentów, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r.

Ponadto odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ przepisów postepowania, a mianowicie art. 7, 10, 77, 80 i 107 k.p.a. należy stwierdzić, że strona skarżąca nie wskazała na czym polegało naruszenie przepisów procesowych.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012r., poz. 270 ze zmianami).