Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 205/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący M. P. złożył w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 332/17 pisma z dnia 17 i 24 stycznia 2018 r. stanowiące skargę na decyzję Wójta Gminy z dnia 2 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia skarżącemu łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2018, która została zarejestrowana pod sygn. akt

I SA/Sz 205/18.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania drogi administracyjnej. Wskazał jednocześnie, że skarżący złożył w dniach 13 i 20 lutego 2018 r. odwołanie od ww. decyzji, które zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako przedwczesna.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 §2 p.p.s.a.). Przepis ten jest konsekwencją zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego. Oznacza to, że decyzja wydana przez organ I instancji nie może być samodzielnym przedmiotem skargi do sądu administracyjnego – skarżący zobligowany jest do uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia (wniesienia odwołania), a przedmiotem skargi może być rozstrzygnięcie organu II instancji wydane w wyniku rozpoznania tego środka zaskarżenia.

Stosownie bowiem do treści art. 220 §1 i §1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji; właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia.

W niniejszej sprawie skarżący zakwestionował w skierowanych do Sądu pismach ustalenie skarżącemu przez Wójta Gminy łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r., zatem przedmiotem zaskarżenia uczynił decyzję wydaną przez organ I instancji.

Od decyzji tej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., o czym skarżący został pouczony, i jak wynika z akt sprawy, z takiego uprawnienia skorzystał, składając taki środek zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy, skierowaną do Sądu skargę na opisaną wyżej decyzję, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a