Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1567/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie - art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art.260, art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. O. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1567/15 o pozostawieniu wniosku o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. O. dotyczącej Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia -utrzymać w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1567/15 -


UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2016 r. J. O. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W związku z wejściem w życie w dniu 29 sierpnia 2015 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), zawierającego nowy wzór wniosku o prawo pomocy, pismem z 11 lutego 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie wypełnionego i podpisanego przez skarżącego nowego urzędowego formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 w zw. z art. 252 § 1, § 1a i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.".

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do Sądu

z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu i zwrocie z uwagi na niepodjęcie w terminie. Na podstawie art. 73 § 4 P.p.s.a. przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 7 marca 2016 r.

Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1567/15 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że stosownie do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wskazano również, że termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął w dniu 14 marca 2016 r. Wobec tego, że skarżący nie uzupełnił we wskazanym terminie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa wniosek ten, na podstawie art. 257 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 6 P.p.s.a., pozostawiono bez rozpoznania.

Od powyższego zarządzenie skarżący wniósł sprzeciw. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zaskarżone zarządzenie jest dla niego niezrozumiałe oraz zadał pytanie, czy zarządzenie to dotyczy sprawy z jego skargi o sygn. akt II SA/Wa 2080/15, w której przyznano mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 259 P.p.s.a, od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Rozpatrując sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 P.p.s.a.). Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. (art. 260 § 2 P.p.s.a.).

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 244 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten określa rozporządzenie wydane na podstawie art. 256 pkt 1 P.p.s.a. Na dzień złożenia zawartego w skardze wniosku

o przyznanie prawa pomocy obowiązywał wzór formularza określony przez rozporządzenie Rady Ministrów z dnia z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. poz. 1257).

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy, jaki skarżący złożył do Sądu w dniu 1 lutego 2016 r., wniesiony został na nieaktualnym formularzu PPF. W tej sytuacji zachodziła konieczność wezwania skarżącego, na podstawie art. 257 P.p.s.a., do złożenia przedmiotowego wniosku na aktualnie obowiązującym formularzu. Nie ulega najmniejszym wątpliwościom, że skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie nie nadesłał wypełnionego formularza. Termin ten upływał bowiem w dniu 14 marca 2016 r.

W tej sytuacji referendarz sądowy prawidłowo zastosował art. 257 P.p.s.a.

i pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zaskarżone sprzeciwem zarządzenie należało zatem utrzymać w mocy.

W związku z treścią uzasadnienia wniesionego przez skarżącego sprzeciwu należy wyjaśnić dodatkowo, że sprawy o sygnaturach II SA/Wa 1567/15 oraz II SA/Wa 2080/15 to dwie odrębne sprawy. Sprawa o sygn. akt II SA/Wa 1567/15 została wszczęta na podstawie skargi J. O. wniesionej w dniu 17 sierpnia 2015 r. Przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2080/15 nie oznacza zatem, iż adwokat ten będzie mógł reprezentować skarżącego w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.