Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 493/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Miasta [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 1504/20 w sprawie ze skargi Gminy Miasta [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 1504/20 (dalej postanowienie z 10 grudnia 2021 r.) WSA w Warszawie odrzucił skargę Gminy Miasta [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] czerwca 2020 r.) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości i zwrócił skarżącej kwotę 200 złotych tytułem wpisu od skargi.

Gmina Miasto [...] wniosła 18 czerwca 2020 r. wniosła do Sądu I instancji skargę na decyzję z [...] czerwca 2020 r.

Pismem z 25 sierpnia 2020 r. WSA w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania przez podanie numeru REGON lub NIP, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono stronie 31 sierpnia 2020 r. Termin do jego wykonania upływał 7 września 2020 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu wezwanie nie zostało wykonane.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej ppsa), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ppsa, gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca.

Sąd I Instancji zauważył, że mimo prawidłowego doręczenia wezwania Gmina nie uzupełniła braków formalnych skargi, tj. nie podała swojego numeru REGON lub NIP. WSA stwierdził zatem, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

WSA w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, postanowił jak w sentencji (k. 1-2, 10-13, 21, 26-27 akt sądowych).

Zażalenie wniosła Gmina Miasta [...], reprezentowana przez r. pr. A.O. która zaskarżyła postanowienie z 10 grudnia 2021 r. w całości, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 1 lit. c [ppsa] w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP przez uznanie, że [nie]podanie nr NIP i REGON, w ramach uzupełnienia braku formalnego skargi, stanowi przesłankę do jej odrzucenia. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości (k. 38-40 akt sądowych).

Pismem z 14 września 2021 r. odpowiedź na zażalenie złożył Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, reprezentowany przez r.pr. T.M., wnosząc o oddalenie zażalenia (k. 59 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ppsa stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Wymóg ten został wprowadzony na mocy art. 1 pkt 2 ustawy z 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 934 ze zm., dalej ustawa zmieniająca), który na podstawie art. 8 ustawy zmieniającej wszedł w życie 31 maja 2019 r.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę 22 czerwca 2020 r., a zatem była obowiązana do zawarcia w niej wymienionych w cytowanym przepisie informacji. Bezspornym jest, że ww. wymogu nie spełniła. Zaistniały zatem podstawy do wezwania skarżącej zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lipca 2020 r. I SA/Wa 1504/21 do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie jej REGON lub NIP w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie prawidłowo doręczono 31 sierpnia 2020 r. Termin na uzupełnienie braku upłynął 7 września 2020 r., a obowiązek nałożony na skarżącą nie został wykonany. Tym samym należało uznać, że skarga podlega odrzuceniu (postanowienia NSA z: 7.11. 2019 r. I OZ 1026/19; 9.1.2020 r. I OZ 1306/19; 10.9.2020 r. I OZ 505/20).

Odnosząc się do argumentu skarżącej, że Gmina nie miała obowiązku podania nr NIP lub REGON z uwagi na to, że ,,nie ma w Polsce drugiego takiego podmiotu jak Gmina Miasto [...]", należy wskazać, że odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 pps następuje w wyniku stwierdzenia przez Sąd I instancji nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. WSA w Warszawie słusznie stwierdził wystąpienie takiej okoliczności, wobec czego był obowiązany do odrzucenia skargi. Unikatowość w skali kraju takiego podmiotu jak skarżąca pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Odnosząc się do argumentu celowościowego, wyprowadzanego z uzasadnienia ustawy zmieniającej, należy wskazać, że sąd orzeka na podstawie ustanowionego prawa, a uzasadnienie ustawy może co najwyżej stanowić wskazówkę interpretacyjną w sytuacji, gdy w toku wykładni sąd nie będzie mógł wyzbyć się wątpliwości co do treści normy prawnej. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi.

W zakresie zarzutu naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP należy wskazać, że art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, na podstawie którego WSA w Warszawie wydał zaskarżone postanowienie, zamyka skarżącemu drogę do otrzymania wyroku z uwagi na jego własne zaniedbanie. Mechanizm ten zakłada odrzucenie skargi w przypadku milczenia skarżącego, gdy wcześniej prawidłowo wystosowano do niego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Punktem wyjścia jest założenie, że brak zainteresowania skarżącego jego własnymi sprawami nie powinien prowadzić do przedłużania stanu niepewności w oczekiwaniu na wyrok. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega w tej konstrukcji naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Bez znaczenia jest fakt, że WSA w Łodzi stwierdził w postanowieniu z 15 października 2019 r. II SA/Łd 745/19, że tego rodzaju brak formalny nie jest brakiem istotnym i nie powinien rodzić negatywnych skutków procesowych. Postanowienie II SA/Łd 745/19 nie jest wiążące dla Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie.

Warto również dodać, że Gmina Miasta [...] jest podmiotem profesjonalnym, dysponującym rozbudowaną obsługą prawną, a zatem można od niej oczekiwać podania w skardze informacji wymaganych ustawą.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.