Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 219/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 28 ust.1, art. 29 ust. 1 pkt 2, art. 30 ust. 1, art. 30 ust 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. ,,a"
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Asesor WSA Michał Ruszyński Protokolant ref. staż. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania wiaty I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Decyzją [...] Starosta N. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zmianami ) zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru wykonania wiaty o powierzchni 25 m2 na działce nr [...] położonej w miejscowości U. objętego zgłoszeniem K. i C. J.. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ podniósł, że zgłoszony pismem z dnia 28 listopada 2007 r. zamiar budowy wiaty ( 5 x 5 m ) , dotyczy budowy na działce inwestora o powierzchni 422 m2, a zatem w ocenie organu I instancji budowa wiaty wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, bowiem zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa, gdy ma miejsce na działce o powierzchni co najmniej 500 m2.

Od decyzji tej odwołanie wniósł C. J., kwestionując zasadność stanowiska zajętego przez organ I instancji wskazując, że w wyniku wcześniejszej nowelizacji ustawy, z treści przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wykreślony został fragment o następującej treści: " a powierzchnia działki nie może być mniejsza niż 500 m2 ", czego konsekwencją jest zasadność jedynie zgłoszenia budowy wiaty.

Wojewoda Lubuski decyzją [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wskazując na zasadność wniesienia w przedmiotowej sprawie sprzeciwu, przytaczając jednocześnie treść art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa Budowlanego który stanowi, iż pozwolenia na budowę nie wymaga budowa m.in. budynku gospodarczego o powierzchni do 25 m2 pod warunkiem, że działka na której ma ona być usytuowana ma powierzchnię nie mniejszą niż 500 m2. Działka na której K. i C. J. mają zamiar wybudować wiatę wynosi 422 m2, a zatem cytowany wyżej przepis Prawa budowlanego nie ma zastosowania, a planowana inwestycja by miała przymiot legalnej wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wniósł C. J., zarzucając niewłaściwą interpretację przez organ I jak i II instancji wymienionego wyżej przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa Budowlanego, wskazując ponownie na prezentowane wcześniej stanowisko które było podnoszone przez niego w odwołaniu od decyzji organu I instancji uznając, że " na postawienie wiaty o powierzchni 25 m2 wystarczy zgłoszenie ".

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubuski wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podnosząc, że powierzchnia działki objętej zgłoszeniem wynosi 422 m2 , a zatem nie ma tu zastosowania przepis art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269, ze zmianami), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270, ze zmianami). Sąd nie może opierać kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Dokonując oceny zasadności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności uznać należy, decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem doszło do naruszenia prawa, a w szczególności przepisów prawa materialnego.

W przepisie art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego ustawodawca przyjął zasadę, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednakże w stosunku do wymienionej regulacji (zasady) wprowadził ściśle określone wyjątki, które wyliczone zostały w art. 29 Prawa budowlanego. Przy czym, większość obiektów i robót wskazanych tym przepisem, dla spełnienia warunku legalizacji ich wykonywania podlega uproszczonej procedurze w postaci zgłoszenia zamiaru ich wykonywania (art. 30 ust.1 Prawa budowlanego).

W treści art. 29 Prawa budowlanego zawarty został katalog obiektów i robót budowlanych, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a więc takich, do których nie będzie miała zastosowania ogólna zasada wyrażona w art. 28 ust. 1. Katalog ten ma formę listy zamkniętej (wyliczenie enumeratywne), a więc wyłącznie te obiekty i te roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Jako że przepis ten zawiera wyjątki od zasady ogólnej, to w stosunku do niego niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

Przedmiotem oceny przez tutejszy Sąd była decyzja Wojewody Lubuskiego którą to utrzymano w mocy decyzję Starosty N., wydaną na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zmianami), w wyniku zgłoszenia przez skarżącego zamiaru wykonania budowy wolno stojącej wiaty o wymiarach 5 x 5 m , na działce o powierzchni 422 m2 oznaczonej nr [...]położonej w miejscowości U.

W rozpoznawanej sprawie organy zgodnie uzasadniały wniesiony sprzeciw w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego uznając, iż dokonane zgłoszenie dotyczy budowy wiaty na działce o powierzchni 422 m2, a zatem w ocenie organu nie spełnia ono wymogu z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, bowiem przy zgłoszeniu tego typu obiektu minimalna powierzchnia działki powinna wynosić minimum 500 m2 , stąd zgłoszona budowa wiaty (na działce mniejszej niż 500 m2 ) wymaga pozwolenia na budowę.

W związku z powyższym stanowiskiem organu, kwestią sporną między stronami jest treść wskazanego przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Z treści art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wynika, że ograniczenie budowy na podstawie zgłoszenia obiektów wskazanych tym przepisem dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy budowli tych jest więcej niż jedna, bo wówczas powierzchnia minimalna działki powinna wynosić 500 m2 . Ustawodawca w tym przepisie zawarł wskaźnik zagęszczenia (liczbę) obiektów budowlanych na podstawie zgłoszenia, stanowiąc, iż nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2, co oznacza, iż minimalna powierzchnia działki dla dwóch obiektów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wynosi . W przypadku zgłoszenia budowy jednego obiektu wskazanego w art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, ustawodawca nie przewidział ograniczeń powierzchni działki. W tym miejscu zasygnalizować jedynie można, że ograniczenie powierzchni działki przewidywał omawiany przepis przed nowelizacją tj. do 26 września 2005 r., który stanowił, iż "powierzchnia działki nie może być mniejsza niż 500 m2 ".

W myśl cytowanego art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, uzyskanie pozwolenia na budowę nie jest konieczne dla określonych w tym przepisie obiektów budowlanych o ograniczonej powierzchni zabudowy oraz występujących w określonej, minimalnej liczbie przypadającej na każde 500 m2 powierzchni, a ustawodawca zrezygnował z wyznaczenia minimalnej powierzchni działki, na której mogą być zlokalizowane obiekty budowlane określone w cytowanym wyżej przepisie.

Skoro ograniczenie powierzchni działki nie obowiązuje przy zgłoszeniu zamiaru wybudowania jednego obiektu wskazanego w art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nie jest wymagane pozwolenie na budowę, a wniesiony sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1, z uwagi na konieczność uzyskania pozwolenia dla takiego obiektu na działce poniżej 500 m2 należy uznać za bezpodstawny. Na działce o powierzchni mniejszej niż 500 m2 mogą być usytuowane dwa obiekty budowlane, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego

W rozpoznawanej sprawie organy orzekające obu instancji dokonały błędnej interpretacji przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego przyjmując, że budowa jednej wolno stojącej wiaty o wymiarach 5 x 5 m, na działce o powierzchni 422 m2 wymaga pozwolenia na budowę "skoro została zaprojektowana na działce mniejszej niż 500 m2 ". W tym stanie rzeczy należało wskazać, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 1 pkt 2 i art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami) – zwanej p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Uchylenie decyzji organu I instancji wynika z art. 135 przedmiotowej ustawy. Orzeczenie o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji oparto o przepis art. 152 p.p.s.a.