Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1061/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 103 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2016 poz 627
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 1061/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] wydanym na podstawie art. 138 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.)- dalej: k.p.a.; art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 627 ze zm.) – dalej: u.k.p., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], znak [...] orzekająca o cofnięciu J.O. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 4 lipca 2016 r. do Starostwa Powiatowego w [...] wpłynął odpis prawomocnego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Łęczycy II Wydział Karny z dnia 12 października 2015 r., [...], w którym orzeczono w stosunku do skarżącego między innymi środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w lądowej strefie ruchu na okres 10 lat, ustalając początek jego obowiązywania na dzień 19 kwietnia 2012 r.

Zawiadomieniem z dnia 22 sierpnia 2016 r. organ poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi .

Następnie decyzją z dnia [...] Starosta [...] cofnął J.O. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi (kategorii B). Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ I instancji powołał prawomocny wyrok sądu karnego z dnia 12 października 2015 r. i wskazał, ze 10 letni okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych obejmuje okres od 14 lipca 2016 r. do 12 lipca 2026 r.

Odwołując się od powyższej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 182 kodeksu karnego wykonawczego polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i przyjęciu jako daty początkowej początku obowiązywania orzeczonego wobec niego środka karnego - 14 lipca 2016 r., wbrew prawomocnemu wyrokowi sądu karnego, w którym data ta została ustalona na dzień 19 kwietnia 2012 r. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją z dni [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał na treść art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p. w myśl którego właściwy starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że zgodnie § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2016 r. poz. 231) w przypadku orzeczenia wyrokiem sądu zakazu kierowania pojazdami na okres przekraczający rok organ wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami bez określenia terminu ważności tej decyzji. Dalej Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie bezspornym jest, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. II Wydział Karny z dnia 12 października 2015 r., [...], orzeczono w stosunku do skarżącego między innymi środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w lądowej strefie ruchu na okres 10 lat, ustalając początek jego obowiązywania na dzień 19 kwietnia 2012 r. Odpis powyższego orzeczenia został, stosownie do treści art. 182 kodeksu karnego wykonawczego, przesłany odpowiedniemu organowi administracji, celem jego realizacji. Tym samym, mając powyższe na uwadze Starosta [...] był zobowiązany do wydania orzeczenia o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie posiadanej przez niego kategorii, bez określenia ważności tej decyzji, co też w ocenie organu odwoławczego wykonał. Natomiast, co do wskazanego w uzasadnieniu decyzji I instancji okresu obowiązywania środka karnego, tj. od 14 lipca 2016 r. do 12 lipca 2026 r., to zdaniem Kolegium wynika on z pisma Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 16 sierpnia 2016 r. Ponadto okres ten nie został wskazany w sentencji decyzji, a w jej uzasadnieniu, od którego odwołanie nie przysługuje.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J.O. ponowił zarzuty i argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji I instancji. Zarzucił nadto naruszenie art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika zatem, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] orzekająca o cofnięciu J.O. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B.

Podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 627 ze zm.) – dalej: u.k.p.; ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – dalej: k.p.a. oraz wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 20 ust. 1 pkt 2 u.k.p. rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2016 r. poz. 231) – dalej: rozporządzenie z 2016 r..

Na wstępie niniejszych rozważań podkreślić należy, że jak wynika z treści z art. 42 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1137 ze zm.) sąd, jako środek karny, orzeka na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177. Natomiast zgodnie z art. 182 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. z 1997 r. Nr 90 poz. 557 ze zm.) – dalej: k.k.w., w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego celem wykonania wyroku w tym zakresie (art. 182 § 2 k.k.w.). Z art. 182 § 2 k.k.w. koresponduje obecnie art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p., w myśl którego starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów.

Sporną pozostaje w przedmiotowej sprawie kwestia błędnego określenia przez organ I instancji, w uzasadnieniu wydanej decyzji, daty początkowej i daty końcowej obowiązywania orzeczonego w stosunku do strony środka karnego, w sposób sprzeczny z treścią prawomocnego wyroku sądu karnego z dnia 15 października 2015 r. jak również wpływ powyższego na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącego odmienne wskazanie okresu obowiązywania środka karnego stanowiło nieuprawnioną modyfikację art. 182 k.k.w. Natomiast w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. niewłaściwe oznaczenie okresu obowiązywania 10 letniego zakazu pojazdów prowadzenia pozostaje bez wpływu dla prawidłowości rozstrzygnięcia, bowiem zawarte zostało w uzasadnieniu wydanej decyzji, od którego nie przysługuje odwołanie.

Odnosząc się do powyższej kwestii Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wprawdzie w wyroku łącznym Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 12 października 2015 r sygn. akt [...] orzeczony jest zakaz prowadzenia przez skarżącego wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat ustalając początek jego obowiązywania na dzień 19 kwietnia 2012r. , ale trzeba mieć na uwadze § 17 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24.02. 2016 r ( Dz. U. 2016.231) z którego wynika że :

W przypadku orzeczenia wyrokiem sądu zakazu kierowania pojazdami na okres przekraczający rok, organ wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami bez określenia terminu ważności tej decyzji ( ust.1)

W uzasadnieniu decyzji organ wskazuje w szczególności termin rozpoczęcia i zakończenia biegu okresu zakazu kierowania pojazdami......( ust 2).

Należy mieć również na uwadze przepis art. 43 § 2a kodeksu karnego z którego wynika iż : okres na który orzeczono zakaz nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo. Z powyższych przepisów wynika, że to do organu należy ustalenie terminu rozpoczęcia i zakończenia biegu okresu zakazu kierowania pojazdami, a przy ustalaniu tego okresu organ winien wziąć po uwagę treść art. 43 § 2a kodeksu karnego i obliczyć datę rozpoczęcia biegu okresu zakazu kierowania pojazdami uwzględniając czas odbywania kary pozbawienia wolności , chociażby orzeczonej za inne przestępstwo.

W przedmiotowej sprawie taka sytuacja miała miejsce i organ prawidłowo ustalając termin rozpoczęcia i zakończenia biegu okresu zakazu kierowania pojazdami przez skarżącego uwzględnił czas odbywania przez skarżącego kary pozbawienia wolności (czego dokonał w porozumieniu z Sądem Rejonowym w Ł.) i prawidłowo termin rozpoczęcia i zakończenia biegu okresu zakazu kierowania pojazdami przez skarżącego zawarł w uzasadnieniu decyzji. Postąpił zatem zgodnie z art. 43 § 2a kodeksu karnego i § 17 ust. 1 i 2 cytowanego Rozporządzenia.

Zarzut zatem skarżącego, iż rozpoczęcie biegu okresu zakazu kierowania pojazdami winno biec od 2012 r. jak wynika to z wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 12 października 2015 r sygn. akt [...] jest niezasadny. W takim ujęciu sprawy brak jest bowiem zastosowania art. 43 § 2a kodeksu karnego .

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

D.Cz.