Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1294/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2013 poz 1387
law: Ustawa z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób  fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym
article: art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i 9
journal: Dz.U. 2013 poz 330
law: Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - tekst jednolity
article: art. 119 pkt 2, art. 146 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2015r. sprawy ze skargi M. R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł,- ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym w dniu 4 lipca 2014 r. M. R. wystąpiła, na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - w skrócie: "O.p."), do Dyrektora Izby Skarbowej w P. - upoważnionego przez Ministra Finansów do wydawania w jego imieniu interpretacji indywidualnych, z wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej (w skrócie: "SKA").

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawczyni nie wyklucza, iż w przyszłości stanie się komplementariuszem SKA, a uzyskanie statusu komplementariusza tej spółki odbędzie się poprzez nabycie ogółu praw i obowiązków wspólnika od dotychczasowego komplementariusza. Podatniczka wskazała, że pierwotnym komplementariuszem SKA była osoba prawna, zaś jedynym akcjonariuszem osoba fizyczna. Statut SKA przewidywał, iż jej rok obrotowy trwał od 1 października do 30 września, z tym że pierwszy rok obrotowy SKA trwał od momentu rejestracji tej spółki do 30 września 2013 r. Wnioskodawczyni podała, że przed dniem 30 września 2013 r. zarejestrowano w Krajowym Rejestrze Sądowym (w skrócie: "KRS") zmianę umowy spółki, na mocy której rok obrotowy spółki będzie trwał od 1 września do 31 sierpnia, z tym że pierwszy rok obrotowy SKA, po zmianie umowy spółki, będzie trwał od 1 października 2013 r. do 31 sierpnia 2015 r. Zaznaczyła, że w przypadku nabycia przez nią ogółu praw i obowiązków komplementariusza, SKA będzie osiągać przychody i ponosić koszty.

W oparciu o tak przedstawiony opis zdarzenia przyszłego wnioskodawczyni zadała następujące pytanie: czy przychody i koszty osiągane przez SKA będą stanowiły dla wnioskodawczyni przychody z działalności gospodarczej i będą rozliczane proporcjonalnie do prawa jej udziału w zysku SKA poprzez ich comiesięczne doliczanie do pozostałych przychodów i kosztów osiąganych przez wnioskodawczynię z tego źródła?

Zdaniem podatniczki odpowiedź na powyższe pytanie powinna być twierdząca. Wnioskodawczyni z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1387 - w skrócie: "ustawa zmieniająca") oraz przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wywiodła, że SKA, w której zamierza zostać komplementariuszem, nie będzie podatnikiem, a zatem wnioskodawczyni będzie zobowiązana do doliczania do swoich przychodów i kosztów na bieżąco przychodów i kosztów osiągniętych przez SKA w proporcji wynikającej z jej prawa do udziału w zysku SKA.

W interpretacji indywidualnej z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając z upoważnienia Ministra Finansów, uznał powyższe stanowisko wnioskodawczyni za nieprawidłowe.

W motywach interpretacji organ stwierdził, że w związku ze zmianami przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm. - w skrócie: "u.p.d.o.f.") i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm. - w skrócie: "u.p.d.o.p."), wprowadzonymi ustawą nowelizującą, które weszły w życie w dniu 1 stycznia 2014 r., w sposób istotny zostały zmodyfikowane zasady opodatkowania zysków (dochodów) wypracowanych w ramach uczestnictwa w SKA. W ocenie organu, dla ustalenia właściwych zasad opodatkowania komplementariusza SKA od dnia 1 stycznia 2014 r. decydujące znaczenie ma to, czy rok obrotowy tej spółki zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r., bądź też, czy spółka ta miała obowiązek rozpocząć rok podatkowy 1 stycznia 2014 r.

Minister Finansów stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., SKA posiadająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, której co najmniej jednym ze wspólników była osoba fizyczna (podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych), nie mogła przyjąć innego niż kalendarzowy roku obrotowego. Dla takich spółek rok obrotowy zawsze kończył się w dniu 31 grudnia. W konsekwencji, opisana we wniosku SKA (co do zasady), zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 330 ze zm. - w skrócie: "u.r.") miała obowiązek zamknąć księgi rachunkowe na dzień 31 grudnia 2013 r., a jej nowy rok podatkowy rozpoczął się w dniu 1 stycznia 2014 r. Począwszy od 1 stycznia 2014 r. spółka ta stała się samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego do osób prawnych, natomiast do dochodów wnioskodawczyni uzyskanych w 2014 r., z tytułu uczestnictwa w tej spółce, zastosowanie znajdą przepisy u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. Organ zaznaczył, że konsekwencją nadania SKA podmiotowości na gruncie u.p.d.o.p. jest wprowadzenie odpowiedniego reżimu podatkowego, tzn. dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego przez tę spółkę - podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek - podatników podatku dochodowego od osób prawnych, tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjnej. Wspólnicy SKA, tj. zarówno jej akcjonariusz, jak i komplementariusz, zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. Żaden z nich - w tym wspólnik będący osobą fizyczną, nie jest więc opodatkowany na bieżąco z tytułu prowadzonej przez SKA działalności i osiąganych przez tę spółkę przychodów. Opodatkowanie z tego tytułu następuje bowiem na poziomie samej spółki według stosownych przepisów u.p.d.o.p. W świetle poczynionych rozważań organ uznał, że przychody i koszty osiągane przez SKA nie będą stanowiły dla wnioskodawczyni przychodów z tytułu działalności gospodarczej, ponieważ SKA od 1 stycznia 2014 r. jest odrębnym, samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast jej wspólnicy, będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tej spółce przychody z kapitałów pieniężnych.

W konkluzji organ stwierdził, że w przypadku istniejących przed 31 grudnia 2013 r. SKA, w których wspólnikiem jest co najmniej jedna osoba fizyczna, nie znajdą zastosowania dotychczasowe uregulowania u.p.o.f. w zakresie opodatkowania wspólników tych spółek. Począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. podlegają zawsze opodatkowaniu na podstawie przepisów u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. W rezultacie, dochody osiągane przez SKA, do której wnioskodawczyni zamierza przystąpić, podlegają przepisom u.p.d.o.p.

Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, M. R., reprezentowana przez doradcę podatkowego, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę, w której wniosła o uchylenie powyższej interpretacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie prawa poprzez bezzasadne przyjęcie, że SKA, której akcjonariuszami były osoby fizyczne nie może mieć innego roku obrotowego niż rok kalendarzowy.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej (poza art. 4 ust. 2), SKA nie była podatnikiem podatku dochodowego, a więc traktowana była jako spółka niebędącą osobą prawną, w rozumieniu art. 4a pkt 14 u.p.d.o.p. oraz art. 5a pkt 26 u.p.d.o.f. Opodatkowaniu podlegały przychody (dochody) wspólnika takiej spółki. Na podstawie ustawy zmieniającej, z dniem 1 stycznia 2014 r., SKA zostały objęte podatkiem dochodowym od osób prawnych. Opodatkowanie tym podatkiem ma zastosowanie od pierwszego dnia roku obrotowego takiej spółki, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. Zdaniem skarżącej ze starych zasad rozliczania mogą skorzystać jeszcze niektóre spółki, których rok obrotowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Mając na względzie powyższe, skarżąca wyraziła przekonanie, że stanowisko Ministra Finansów zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji nie ma uzasadnienia w przepisach, albowiem regulacje przejściowe wynikające z ustawy zmieniającej odnoszą się do roku obrotowego, a nie podatkowego, jako momentu wejścia w życie przepisów dla istniejących SKA.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P., działający z upoważnienia Ministra Finansów, uznał stanowisko skarżącej za nieuzasadnione i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia 26 lutego 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wystąpiła do Sądu z wnioskiem o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje:

Tytułem wstępu wskazać należy, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w tym trybie, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jednocześnie zgodnie z art. 134 P.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, natomiast organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a., rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, wydając wyrok na posiedzeniu niejawnym.

Badając zaskarżony akt według kryteriów przewidzianych w P.p.s.a., Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Punktem wyjścia dla uznania interpretacji indywidualnej organu podatkowego za sprzeczną z prawem było przyjęcie przez Sąd opisu zdarzenia przyszłego, który został przedstawiony we wniosku strony i stanowił podstawę faktyczną tej interpretacji. Należy zaznaczyć, że postępowanie o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wszczynane jest tylko na wniosek, na podstawie art. 14b § 1 O.p. Treść wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wyznacza przedmiotowy zakres postępowania interpretacyjnego. Wnioskowy charakter postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej oraz systemowe odczytanie art. 14b-14h O.p. prowadzą do konkluzji, że organ wydający interpretację jest niejako "związany" merytorycznie zakresem problemu prawnego, jaki strona przedłoży we wniosku (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2011 r., o sygn. akt I FSK 1135/10, LEX nr 1082188).

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do wykładni art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy zmieniającej, a w konsekwencji do rozstrzygnięcia, czy SKA, która dokonała zmiany roku obrotowego przed wejściem w życie art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, a której komplementariuszem zamierza zostać skarżąca, od 1 stycznia 2014 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, czy też do końca zmienionego roku obrotowego (w niniejszej sprawie do 31 sierpnia 2015 r.), nowe przepisy u.p.d.o.p. nie będą miały zastosowania do tej SKA, a opodatkowaniu będą podlegać wyłącznie jej wspólnicy.

W opinii strony skarżącej, skoro przepisy u.p.d.o.f. i u.p.d.o.p., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego spółki rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r., to SKA, której komplementariuszem zamierza zostać skarżąca, może do dnia 31 sierpnia 2015 r., a więc do końca zmienionego roku obrotowego, rozliczać się na starych zasadach, co oznacza, że SKA nie będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a skarżąca, jako komplementariusz SKA będzie zobowiązana do doliczania do swoich przychodów i kosztów na bieżąco przychodów i kosztów osiągniętych przez SKA w proporcji wynikającej z jej prawa do udziału w zysku SKA. Innego zdania jest Minister Finansów, który stwierdził w zaskarżonej interpretacji, że w przypadku istniejących przed 31 grudnia 2013 r. SKA, w których wspólnikiem jest co najmniej jedna osoba fizyczna, nie znajdą zastosowania dotychczasowe uregulowania u.p.d.o.f. w zakresie opodatkowania wspólników tych spółek, a tym samym dochody osiągane przez SKA, do której zamierza przystąpić skarżąca, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. podlegają przepisom u.p.d.o.p. W ocenie Sądu, stanowisko organu jest błędne i nie zasługuje na akceptację.

Tytułem wstępu wskazać należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, w przypadku SKA posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów z uczestnictwa w takiej spółce, z zastrzeżeniem art. 6, w tym z tytułu objęcia (nabycia) udziałów takiej spółki, przepisy ustaw wymienionych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. Z kolei, w myśl ust. 2 art. 4 powyższej ustawy, spółka, która powstała po dniu wejścia w życie powołanego przepisu, a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r. lub dokonała zmiany roku obrotowego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu jest obowiązana na dzień 31 grudnia 2013 r. do zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzenia sprawozdania finansowego. Pierwszy rok podatkowy takiej spółki rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014 r. i trwa do końca przyjętego roku obrotowego. Podkreślenia wymaga, że ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 2, który wszedł w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia (art. 11 ustawy nowelizującej).

Sąd zwraca uwagę, że w art. 4 ustawy zmieniającej ustawodawca posłużył się pojęciem "roku obrotowego", które nie zostało zdefiniowane w ustawach podatkowych. Odkodowania tego terminu można natomiast dokonać, co słusznie uczynił organ w zaskarżonej interpretacji, w oparciu o przepisy u.r. I tak zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 u.r., ilekroć w ustawie jest mowa o roku obrotowym; rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.r., ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce rozumie się przez to podmioty i osoby określone w art. 2 ust. 1 tej ustawy. W myśl natomiast art. 2 ust. 1 pkt 1 u.r. przepisy tej ustawy stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego. Powyższe uregulowania, zdaniem Sądu, bezsprzecznie wskazują, że SKA, jako spółka handlowa, jest podmiotem zobowiązanym do ustalenia swojego roku obrotowego zgodnie z przepisami u.r. Rok obrotowy SKA powinien zaś obejmować okres roku kalendarzowego lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych. Należy jednak zauważyć, że SKA może dokonać zmiany ustalonego roku obrotowego, przy czym jak wskazano w art. 3 ust. 1 pkt 9 u.r. pierwszy po zmianie rok obrotowy SKA powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. Zmiana roku obrotowego SKA jest skuteczna po podjęciu uchwały walnego zgromadzenia wspólników SKA i z dniem dokonania wpisu zmiany w KRS. Zaznaczyć przy tym należy, że wpis w KRS jest wpisem konstytutywnym, tj. od momentu jego dokonania następuje skuteczna zmiana roku obrotowego SKA.

Z przedstawionego przez skarżącą opisu zdarzenia przyszłego wynika jednoznacznie, że SKA, której komplementariuszem zamierza zostać skarżąca, dokonała skutecznej zmiany roku obrotowego przed wejściem w życie art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, i zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 u.r. jest on dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy, gdyż obejmuje okres od 1 października 2013 r. do 31 sierpnia 2015 r.

Sąd podkreśla, że przepisy ustawy nowelizującej expressis verbis stanowią, iż SKA jest objęta przepisami u.p.d.o.p. od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po 31 grudnia 2013 r. Z wykładni a contrario art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika zaś, na co słusznie wskazała skarżąca, powołując w skardze wyroki sądów administracyjnych, że SKA, która powstała przed dniem wejścia w życie art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej i której rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r. lub SKA, która dokonała zmiany roku obrotowego przed dniem wejścia w życie art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej, nie jest zobowiązana na dzień 31 grudnia 2013 r. do zamknięcia ksiąg rachunkowych oraz sporządzenia sprawozdania finansowego i zakończenia roku obrotowego. W takiej sytuacji bowiem SKA kontynuuje przyjęty przez siebie w umowie lub statucie rok obrotowy, a pierwszy rok podatkowy takiej spółki, jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie rozpocznie się z dniem 1 stycznia 2014 r., lecz od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. W przypadku SKA, o której mowa we wniosku, pierwszym dniem roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. będzie dzień 1 września 2015 r., i dopiero od tego dnia spółka będzie podlegała znowelizowanym przepisom u.p.d.o.p. Innymi słowy SKA, która dokonała zmiany roku obrotowego przed wejściem w życie art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej, do końca zmienionego roku obrotowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a opodatkowaniu podlegają wyłącznie jej wspólnicy według przepisów obowiązujących w chwili podlegania opodatkowaniu. Spółka natomiast stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od dnia następującego po zakończeniu zmienionego roku obrotowego i dopiero od tego dnia znajdą do niej zastosowanie przepisy art. 1 i art. 2 ustawy nowelizującej oraz u.p.d.o.p. (w analizowanej sprawie od dnia 1 września 2015 r.).

W świetle poczynionych rozważań Sąd stwierdza, że Minister Finansów dokonał nieprawidłowej wykładni art. 4 ustawy zmieniającej, uznając, że wskazana we wniosku o wydanie interpretacji SKA podlega opodatkowaniu na podstawie przepisów u.p.d.o.p. już od dnia 1 stycznia 2014 r. W konsekwencji organ błędnie uznał, że opodatkowanie przychodu osiąganego przez tą spółkę z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej następuje na poziomie samej spółki, według stosownych przepisów u.p.d.o.p. od dnia 1 stycznia 2014 r., gdy tymczasem do opisanej we wniosku SKA nie mają zastosowania przepisy u.p.d.o.p., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, aż do zakończenia przyjętego przez SKA zmienionego roku obrotowego, czyli do dnia 31 sierpnia 2015 r.

Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku o interpretację indywidualną organ będzie zobowiązany, na podstawie art. 153 P.p.s.a., do uwzględnienia przedstawionej powyżej oceny prawnej dokonanej w tej sprawie przez Sąd.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120, orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono, w pkt II, w oparciu o treść art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 P.p.s.a., w kwocie równej uiszczonemu wpisowi sądowemu od skargi ([...] zł) i kosztów zastępstwa procesowego doradcy podatkowego ([...] zł).

| | |