Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1927/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1 i 2 w wzw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: par. 1 ust. 3 w zw. z par. 5 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 4 poz 36
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji i zadań rzeczników prasowych w urzędach organów administracji  rządowej.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia del. NSA Grzegorz Jankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Obrony Narodowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 2/17 w sprawie ze skargi J. Ć. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 2/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. Ć. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia

[...] września 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, w punkcie 1 wyroku zobowiązał Ministra Obrony Narodowej do rozpoznania wniosku J. Ć.

z dnia [...] września 2016 r. w zakresie pytania nr 1 oraz pytania nr 2 w części wykraczającej poza trzyletni okres poprzedzający dzień zatrudnienia osoby wskazanej we wniosku w gabinecie politycznym Ministra Obrony Narodowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W punkcie 2. stwierdził, że bezczynność organu, o której mowa w punkcie 1 wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W punkcie 3 wyroku wymierzył Ministrowi Obrony Narodowej grzywnę w wysokości 500 zł. W punkcie 4. stwierdził, że Minister Obrony Narodowej dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania pytania nr 3 i pytania nr 2 wniosku J. Ć. z dnia [...] września 2016 r. w części dotyczącej kariery zawodowej osoby wskazanej w tym wniosku w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień zatrudnienia w gabinecie politycznym Ministra Obrony Narodowej. W punkcie 5. stwierdził, że bezczynność organu, o której mowa w punkcie 4 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W punkcie 6. zasądził od Ministra Obrony Narodowej na rzecz skarżącego J. Ć. kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Wnioskiem z dnia [...] września 2016 r. J. Ć., działając w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z obsadzeniem K. J. na stanowisku p.o. rzecznika prasowego MON, zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o podanie:

1. jakie wykształcenie ma K. J.,

2. jak przebiegała jej droga kariery zawodowej,

3. jakie zasługi dla obronności ma K. J..

W skardze strona zarzuciła organowi rażące naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia

6 września 2001 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 - u.d.i.p.) w zw. art. 8 i 12 ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez niezałatwienie sprawy w terminie polegające na braku jakiejkolwiek reakcji na ww. wniosek w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o:

- zobowiązanie Ministra Obrony Narodowej do rozpatrzenia wniosku z dnia

[...] września 2016 r. w zakresie wszystkich postawionych przez skarżącego pytań, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku;

- stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa;

- wymierzenie organowi grzywny w najwyższym wymiarze przewidzianym przez przepisy prawa;

- zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Zdaniem skarżącego, ustawowe terminy nie zostały zachowane. Informacja nie została udostępniona, ani też nie został poinformowany o niemożności jej udostępnienia w przewidzianym przepisami terminie. Upłynął także maksymalny, przewidziany

w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., dwumiesięczny termin jej udostępnienia. Doszło do rażącego naruszenia prawa. Przemawia za tym ponad dwumiesięczny okres bezczynności, jaki upłynął od wysłania wniosku do chwili wniesienia niniejszej skargi, a także brak jakiejkolwiek reakcji na dwukrotnie zgłoszony wniosek. Organ całkowicie zlekceważył jego wnioski, co samo w sobie jest już "rażące".

Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. organ wyjaśnił wnioskodawcy, że funkcję Rzecznika Prasowego MON pełni od listopada 2015 r. B. M..

W związku jednak z powtarzającymi się atakami medialnymi na jego osobę, został

on czasowo zawieszony przez Ministra Obrony Narodowej w sprawowaniu tej funkcji. Na ten czas obowiązki rzecznika prasowego powierzone zostały K. J.. W grudniu br. B. M. powrócił do wykonywania obowiązków Rzecznika Prasowego MON. Wyjaśniono także, iż: "Pani K. J. jest zaangażowana w sprawy obronności Rzeczypospolitej Polskiej. Charakteryzuje się głębokim oddaniem sprawom bezpieczeństwa państwa,

daleko idącą decyzyjnością, skutecznością, lojalnością, jak również otwartością na współpracę, także z przedstawicielami środków masowego przekazu. Dlatego też powierzona została jej ww. funkcja, z pełnienia której wywiązała się w sposób sumienny i rzetelny.

Posiadane przez Panią K. J. wykształcenie odpowiadało pełnionej funkcji Rzecznika Prasowego MON. Na marginesie należy zauważyć,

iż przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji i zadań rzeczników prasowych w urzędach organów administracji rządowej (Dz. U. Nr 4, poz. 36) nie wskazują wymaganych kwalifikacji osób wykonujących zadania z zakresu polityki informacyjnej Rządu i poszczególnych ministerstw.

Pani K. J. podobnie jak z dużym zaangażowaniem i na wysokim poziomie merytorycznym pełniła funkcję rzecznika prasowego MON - tak obecnie realizuje zadania wynikające z zakresu działania Gabinetu Politycznego MON. Swoją pracą przyczynia się do prawidłowej organizacji pracy oraz kształtowania pozytywnego wizerunku Ministra w kraju i zagranicą, jak również do rozwoju

i umacniania systemu obronnego kraju. Angażuje się bezpośrednio w organizację

i przeprowadzanie zamierzeń istotnych z punktu widzenia obronności kraju, wspiera systemowy rozwój organizacji proobronnych, a także proces tworzenia wojsk obrony terytorialnej kraju. Warto także podkreślić, że w nieoceniony sposób przyczyniła się do zorganizowania i bezkolizyjnego przebiegu Szczytu NATO w Warszawie i Światowych Dni Młodzieży".

Ponadto wskazano, że: "informacje o pracownikach Gabinetu Politycznego Ministra Obrony Narodowej, w tym m.in. imię i nazwisko i data urodzenia doradcy

w gabinecie politycznym, miejsce zatrudnienia w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień zatrudnienia w gabinecie politycznym ministra, źródła dochodów w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień zatrudnienia w gabinecie politycznym ministra, informacja o wykonywanej działalności gospodarczej w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień zatrudnienia w gabinecie politycznym ministra - zgodnie

z przepisami art. 39a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz.U.

z 2012 r., poz. 392 ze zm.) zostały zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej MON.

Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. - stanowiącym replikę na odpowiedź organu na skargę - skarżący podtrzymując argumentację przedstawioną w skardze z dnia

[...] grudnia 2016 r., wniósł o jej uwzględnienie w całości w zakresie punktów III 2, 3, 4, 5 skargi. W zakresie wniosku o zobowiązanie Ministra Obrony Narodowej do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2016 r. wniosek ten podtrzymał w zakresie pytań:

- jakie wykształcenie ma K.J. - w całości;

- jak przebiegała jej droga kariery zawodowej - w części dotyczącej okresu nieobjętego informacją zamieszczoną w BIP, która dotyczy jedynie zatrudnienia

w trzyletnim okresie poprzedzającym dzień zatrudnienia w gabinecie politycznym Ministra;

Nadto wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w pozostałym zakresie z uwagi na częściowe udzielenie przez organ odpowiedzi na pytania

W uzasadnieniu pisma skarżący zwrócił uwagę, że MON odpowiedział jedynie na pytanie numer 3, a także udzielił tylko częściowej odpowiedzi na pytanie numer 2, dotyczące przebiegu kariery zawodowej K. J, odsyłając skarżącego do informacji zawartych w BIP. W zakresie pytania numer 1, dotyczącego wykształcenia K. J., organ ograniczył się natomiast do wskazania, że "wykształcenie odpowiadało pełnionej funkcji Rzecznika Prasowego MON" - co nie stanowi odpowiedzi na pytanie.

Skarżący podkreślił również, iż zmiany organizacyjne w żaden sposób nie uzasadniają całkowitego braku reakcji organu na wniosek przez tak długi okres, tj. ok. 3 miesiące. Odpowiedź częściowa na wniosek została do niego wysłana dopiero w dniu [...] grudnia 2016 r., czyli trzy dni przed datą złożenia odpowiedzi na skargę. Jak wynika z ustaleń poczynionych na podstawie systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej skarga została doręczona organowi w dniu [...] grudnia 2016 r., a więc odpowiedź została udzielona dopiero po otrzymaniu przez organ odpisu skargi.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie podnosząc, że żądana informacja została udostępniona, zaś długotrwałość udzielania odpowiedzi spowodowana była trwającą w ministerstwie reorganizacją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia

24 maja 2017 r. odnosząc się do przepisów u.d.i.p. i Konstytucji RP wskazał co stanowi informację publiczną, określił podmioty zobowiązane do udostępniania informacji publicznej na gruncie u.d.i.p. i podał jakie czynności i w jakich terminach winien podjąć podmiot rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej w oparciu o przepisy powoływanej ustawy.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji w świetle przepisów u.d.i.p., podmiot do którego strona skierowała wniosek, jest organem zobowiązanym do udzielenia żądanej informacji. Nadto, również sporne treści oznaczone we wniosku strony, jako odnoszące się do osoby pełniącej funkcję publiczną, można zakwalifikować jako informację publiczną. Powołując się na naukę prawa, orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego Sąd wskazał, że za osobę pełniącą funkcję publiczną należy uznać każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeżeli tylko funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ustawodawca pojęcie funkcji publicznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.) wiąże z pojęciem "sprawy publicznej" (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), gdyż w tym kontekście funkcja publiczna oznacza oddziaływanie na sprawy publiczne. Sąd odwołał się tu również do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 marca 2006 r. sygn. K 17/05 (OTK 2006, seria A, nr 3, poz. 30). Zdaniem Sądu, pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" ma na gruncie u.d.i.p. autonomiczne

i szersze znaczenie niż w art. 115 § 13 i 19 Kodeksu karnego. Użyte w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" obejmuje bowiem każdą osobę, która ma wpływ na kształtowanie spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., tj. na sferę publiczną. Taka wykładnia odpowiada intencjom twórców u.d.i.p. oraz najpełniej urzeczywistnia dyrektywę konstytucyjną wynikającą z art. 61 ust. 1 ustawy zasadniczej.

Sąd pierwszej instancji, nawiązując do materii funkcji pełnionej przez osobę, której dotyczyły pytania inicjujące niniejsze postępowanie wskazał, że zgodnie z § 1

ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r., do zadań rzeczników prasowych należy współudział w realizacji obowiązków nałożonych na organy administracji rządowej w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Nadto według § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, zadania z zakresu polityki informacyjnej Rządu dotyczące działań należących do właściwości danego ministra wykonuje rzecznik prasowy ministra, którego zadania określa ust. 2 § 3 ww. rozporządzenia. Natomiast stosownie do brzmienia § 5 ust. 2 zd. 1 i 3 omawianego rozporządzenia rzecznik prasowy podlega organowi administracji rządowej który reprezentuje, oraz może łączyć swoje funkcje

z wykonywaniem innych zadań służbowych.

Zdaniem Sądu, wobec powyższych unormowań, wykonywanie zadań z zakresu polityki informacyjnej Rządu nie stanowi czynności usługowej, co przesądza o pełnieniu przez rzecznika prasowego MON funkcji publicznej. Przesądzenie, iż dana osoba pełni funkcję publiczną w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie oznacza jednak jeszcze,

że żądana informacja może zostać udostępniona wnioskodawcy z wyłączeniem ochrony prywatności tej osoby. Należy bowiem podkreślić, że stosownie do art. 5 ust. 2 u.d.i.p., dla ograniczenia prawa do prywatności konieczne jest także, aby żądana informacja o osobie pełniącej funkcję publiczną miała związek z pełnieniem tej funkcji publicznej. Wobec powyższego Sąd uznał, że pytania o wykształcenie i przebieg kariery zawodowej osoby piastującej funkcję p.o. rzecznika prasowego MON dotyczyły informacji o charakterze publicznym. Kwestią oczywistą i nie wymagającą dowodzenia jest to, że przedmiot powyższych pytań, ma ścisły i bezpośredni związek z pełnioną przez p.o. rzecznika prasowego Ministerstwa funkcją. Kryterium wykształcenia, jak

i kryterium doświadczenia zawodowego, kandydata na każde stanowisko, winno być uwzględniane przy doborze kadr. Posiadane wykształcenie w sposób oczywisty wpływa na poziom kompetencji danej osoby i jej kwalifikacji do wykonywania powierzanych zadań.

Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia było to, czy sporne informacje zostały udostępnione wnioskodawcy przez organ.

Analiza materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż tak się jednak nie stało. W reakcji na przedmiotową skargę organ przesłał jedynie wnioskodawcy pismo z dnia [...] grudnia 2016 r. Nie podał w nim jednak tego, jakie wykształcenie posiada osoba, której dotyczył wniosek. Za odpowiedź na to pytanie z całą pewnością nie może być uznane stwierdzenie, iż: "wykształcenie odpowiadało pełnionej funkcji". Nie ta okoliczność była bowiem przedmiotem zadanego pytania.

W piśmie organu z dnia [...] grudnia 2016 r. nie sposób także doszukać się odpowiedzi na pytanie o przebieg kariery zawodowej K. J.. Organ

w ani jednym zdaniu nie odniósł się do materii zatrudnienia omawianej osoby w okresie poprzedzającym o ponad trzy lata chwilę zatrudnienia K. J. w gabinecie politycznym MON. Oczywistym zaś jest, że pojęcie kariery zawodowej jest pojęciem bardzo szerokim i odnosi się do całego życia zawodowego danej osoby (miejsc zatrudnienia i pełnionych funkcji), a nie tylko do zatrudnienia w jednym ministerstwie w okresie ostatnich trzech lat.

W świetle powyższego jako zasadna jawiła się konkluzja skarżącego, iż organ, popadł w bezczynność, w zakresie objętym pkt 1 wyroku.

W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając skargę w większości za zasadną, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, na podstawie

art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Sąd doszedł też do przekonania, iż stwierdzona bezczynność, jawiła się jako bezczynność mająca cechy rażącego naruszenia prawa, o jakiej mowa w art. 149 § 1a P.p.s.a. Za taką kwalifikacją stwierdzonej bezczynności przemawia już choćby ponad ośmiomiesięczny okres jej trwania. W zakresie określonym w pkt 1 wyroku bezczynność organu trwa przecież do chwili obecnej. Taki długi okres nierozpatrywania wniosku wniesionego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, która przewiduje przecież czternastodniowy termin dla udostępnienia informacji publicznej, jak też nieudolne próby udzielania w piśmie z [...] grudnia 2016 r. odpowiedzi nie na temat, świadczą o lekceważącym stosunku do wnioskodawcy, jak też do obowiązków nałożonych na organ mocą Konstytucji RP i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tego więc również powodu tutejszy Sąd przychylił się do wniosku skarżącego

i wymierzył organowi grzywnę, działając na podstawie art. 149 § 2 ww. ustawy.

Działając w oparciu o dyspozycję art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak

w pkt 4 wyroku w zakresie materii dotyczącej odpowiedzi na pytanie nr 3 i pytanie nr 2 w zakresie dotyczącym zatrudnienia w trzyletnim okresie poprzedzającym zatrudnienie K. J. w gabinecie politycznym MON. Na powyższe pytania organ udzielił już bowiem wnioskodawcy odpowiedzi pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. Brak więc było w chwili obecnej podstaw faktycznych do zobowiązywania organu do udzielania odpowiedzi w tym zakresie. Sąd administracyjny nie mógł zaś umorzyć postępowania w wyżej zakreślonym przedmiocie, gdyż strona skarżąca nie dokonała czynności procesowej w postaci cofnięcia w tej części skargi. Nie dopatrując się zaś bezprzedmiotowości skargi, Sąd był zobowiązany rozstrzygnąć sprawę merytorycznie również w omawianej części. W sytuacji, gdy okolicznością niesporną był fakt udzielenia przez organ odpowiedzi na powyższe pytania dopiero po wniesieniu przez wnioskodawcę skargi na bezczynność, skarga w chwili jej wnoszenia, również

w przedmiotowym zakresie była zasadna. Stąd więc Sąd był zobligowany do stwierdzenia, że w omawianej części organ dopuścił się bezczynności. Biorąc zaś pod uwagę krótki odstęp czasu pomiędzy wywiedzeniem badanej skargi a udzieleniem przez organ odpowiedzi na pytanie nr 3 i częściowo na pytanie nr 2 Sąd w stwierdzonej bezczynności nie dopatrzył się cech rażącego naruszenia prawa, czemu dał wyraz

w pkt 5 wyroku.

Minister Obrony Narodowej reprezentowany przez r. pr. J. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2017 r. zaskarżonemu wyrokowi zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj.:

- art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przez błędną wykładnię tego przepisu, polegającą na nieuzasadnionym przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, iż cz.p.o. rzecznika prasowego MON jest osobą pełniącą funkcje publiczne i nie dotyczy jej wyłączenie w zakresie ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, co w konsekwencji doprowadziło do uwzględnienia skargi podlegającej oddaleniu,

- § 1 ust. 3 w związku z § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji i zadań rzeczników prasowych w urzędach organów administracji rządowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 4, poz. 36) przez ich błędną wykładnię prowadzącą do uznania przez Sąd pierwszej instancji, iż cz.p.o. rzecznika prasowego MON w ramach wskazanego w przepisach ww. rozporządzenia współdziałania w realizacji obowiązków nałożonych na organy administracji rządowej w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz możliwości łączenia wykonywanej funkcji rzecznika prasowego z wykonywaniem innych zadań, jest osobą pełniącą funkcje publiczne, która bierze udział w procesie prowadzącym do wydania decyzji administracyjnych, czy też wpływa na gospodarowanie mieniem Skarbu Państwa.

Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, albowiem nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: P.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu.

Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.

Autor skargi kasacyjnej zarzucił wyrokowi WSA w Warszawie naruszenie prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez błędną wykładnię tego przepisu, polegającą na nieuzasadnionym przyjęciu przez Sąd I instancji, iż czasowo pełniący obowiązki rzecznika prasowego MON jest osobą pełniącą funkcje publiczne i nie dotyczy jej wyłączenie w zakresie ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej.

Nadto wskazał też na naruszenie § 1 ust. 3 w związku z § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji i zadań rzeczników procesowych w urzędach organów administracji rządowej przez to, że Sąd I instancji uznał, iż osoba pełniąca czasowo obowiązki rzecznika prasowego MON jest osobą pełniącą funkcje publiczne.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela zarzutów skargi kasacyjnej.

Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest to czy osoba pełniąca czasowo funkcję rzecznika prasowego w Ministerstwie Obrony Narodowej jest osobą wykonującą funkcje publiczne.

Osobą pełniącą funkcje publiczne jest niewątpliwie funkcjonariusz publiczny

w rozumieniu art. 115 § 13 K.k. ale pojęcie to na gruncie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej należy rozumieć szerzej.

Na podstawie tej ustawy osobą pełniącą funkcje publiczne będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne lub inne podmioty wykonujące zadania publiczne.

Funkcję publiczną pełnią także osoby, które wykonują powierzone zadania

i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze indywidualnym lub ogólnospołecznym.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji

i zadań rzeczników prasowych w urzędach organów administracji rządowej w § 1 ust. 3 stanowi, że do zdań rzeczników prasowych należy m.in. współudział w realizacji obowiązków nałożonych na organy administracji rządowej w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Rzecznik prasowy ma więc znaczny wpływ na podejmowane przez organy administracji działania dotyczące realizowania prawa obywateli do uzyskania informacji publicznej.

Jest więc osobą wykonującą funkcje publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Istotne jest, że funkcja publiczna jest związana z uprawnieniami i obowiązkami

w zakresie zadań o znaczeniu publicznym.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 marca 2006 r. sygn. K 17/05 wskazał, że sprawowanie funkcji publicznej wiąże się z realizacją określonych zadań

w urzędzie, w ramach struktur władzy publicznej lub na innym stanowisku decyzyjnym, w strukturze administracji publicznej.

Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto szeroką wykładnię pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawowe znaczenie przy ocenie tego, czy ktoś sprawuje funkcję publiczną ma zakres zadań, a nie forma jego zatrudnienia, czy też czas, na jaki z daną osobą zawarto umowę na pełnienie danej funkcji.

Reasumując to, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z osobą czasowo pełniącą obowiązki rzecznika prasowego nie wpływa na uznanie jej za pełniącą funkcję publiczną. Trafnie też uznał WSA w Warszawie, że wykonywanie zadań z zakresu polityki informacyjnej Rządu nie stanowi czynności usługowej,

co przesądza o pełnieniu przez rzecznika prasowego MON funkcji publicznej.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo odniósł się do przedmiotowego zagadnienia

i właściwie wskazał na bezczynność organu w określonym wyrokiem zakresie.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.