Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 545/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego I. B. w B., Fundacji [...] w B. oraz Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Fundacji [...] w B. oraz Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: 1. odrzucić ponowne zażalenie zawarte w piśmie z dnia 14 grudnia 2016 r. (k. 162) na postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r.; 2. odrzucić zażalenie zawarte w piśmie z dnia 6 grudnia 2016 r. (k. 120) na postanowienie z dnia 14 listopada 2016 r. o odrzuceniu zażalenia Stowarzyszenia I. B.


UZASADNIENIE

Postanowieniami z dnia 14 listopada 2016 r. tutejszy Sąd odrzucił wniosek skarżących organizacji społecznych o wyłączenie Sądu, odrzucił skargę kasacyjną likwidowanego Stowarzyszenia F. Z. oraz odrzucił zażalenie Stowarzyszenia I. B. (k. 97, 98, 101).

Odpisy powyższych postanowień zostały w dniu 2 grudnia 2016 r. doręczone R. K. tytułującemu się w sprawie przedstawicielem powyższych organizacji (k. 118).

W piśmie z dnia 6 grudnia 2016 r. R. K. w imieniu reprezentowanych pięciu organizacji społecznych (oprócz czterech skarżących organizacji także w imieniu Stowarzyszenia zwykłego I. B.) złożył zażalenia na postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. (k. 120).

Odnośnie tych zażaleń podjęto następujące czynności procesowe:

- w dniu 14 grudnia 2016 r. zostało wydane postanowienie o odrzuceniu zażalenia pięciu organizacji społecznych na postanowienie z dnia 14 listopada 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną (z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko – radcowskiego);

- w dniu 14 grudnia 2016 r. zostało wydane postanowienie o odrzuceniu jako niedopuszczalnego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłączenie Sądu (k. 139, 142);

- zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. do uzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia (zażalenia na postanowienie z dnia 14 listopada 2016 r. o odrzuceniu zażalenia Stowarzyszenia I. B.) poprzez: przedłożenie dokumentu, z którego będzie wynikać, czy zażalenie stowarzyszeń zwykłych Z. B., F. Z. i I. B. zostało skutecznie wniesione przez wszystkich ich członków (przedstawienie stosownych uchwał wszystkich członków o wniesieniu zażalenia i przedstawienie dokumentów, z których wynikać będzie skład osobowy tych stowarzyszeń). Nadto Przewodniczący wezwał do przedstawienia uchwał organizacji podpisanych przez ich wszystkich członków, zawierających udzielone R. K. upoważnienie do reprezentowania tych organizacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do wskazania czy Stowarzyszenia zwykłe Z. B. i F. Z. dostosowały swoje statuty do wymagań art. 41a ustawy – Prawo o stowarzyszeniach.

Dla wykonania wszystkich wyżej wymienionych obowiązków zakreślono termin 7 dni i rygor odrzucenia zażalenia;

- nadesłanie dokumentu, który pozwoli ustalić czy występujący jako pełnomocnik osoby prawnej Fundacji [...] w B.- R. K. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., z którego to przepisu wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej może być adwokat, radca prawny oraz pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.

Zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia Fundacji;

- nadesłania zażalenia w takiej formie, że będzie możliwe odczytanie czy pismo spełnia wszystkie formalne wymagania z art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. (oznaczenie stron, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma i jego treści) oraz aby możliwe było jego dołączenie do akt sprawy (odpowiednie marginesy), jak też wskazano, że należy takie prawidłowo sformułowane i skonstruowane pismo stanowiące skargę nadesłać wraz z trzynastoma odpisami - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia;

Powyższe zarządzenie z dnia 12 grudnia 2016 r. doręczono R. K. w dniu 30 grudnia 2016 r. (k. 184). W dniu 3 stycznia 2017 r. złożył on plik dokumentów (k. 187).

Odpisy postanowień z dnia 14 grudnia 2016 r. zostały doręczone R. K. w dniu 30 grudnia 2016 r. (k. 184), zaś w dniu 3 stycznia 2017 r. wniósł on zażalenia na te postanowienia (k. 187).

Wcześniej, w dniu 20 grudnia 2016 r. R. K. ponownie wniósł w imieniu pięciu skarżących organizacji społecznych zażalenia na postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. (k. 162). Nastąpiło to w sytuacji, gdy pierwotne zażalenia, wyłącznie z wyjątkiem zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia Stowarzyszenia I. B., zostały rozpoznane postanowieniami z dnia 14 grudnia 2016 r. Ponownie też wezwano do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (identycznie jak w zarządzeniu z dnia 12 grudnia 2016 r., k. 168).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Złożone w sprawie niniejszej w dniu 20 grudnia 2016 r. zażalenie pięciu żalących się organizacji społecznych na postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o wyłączenie Sądu i odrzucenia skargi kasacyjnej likwidowanego Stowarzyszenia F. Z. podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zauważyć bowiem należy, że dwoma postanowieniami z dnia 14 grudnia 2016 r. (k. 139, 142) odrzucono zażalenia pięciu skarżących organizacji na te dwa postanowienia. Dlatego ponowne zażalenie na te orzeczenia (tj. postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. o przedmiocie wyżej wskazanym), złożone w dniu 20 grudnia 2016 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, o czym orzeczono na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Środek zaskarżenia można bowiem składać tylko raz.

Na marginesie zauważyć należy, że zażalenie z dnia 20 grudnia 2016 r. (k. 162 i następne) błędnie zakwalifikowano w zarządzeniu z tej samej daty (k. 168) jako zażalenia na postanowienia z dnia 14 grudnia 2016 r. Nie było to możliwe w sytuacji, gdy postanowienia z dnia 14 grudnia 2016 r. R. K. otrzymał dopiero w dniu 30 grudnia 2016 r. (k. 184). Dlatego też zbędne było wzywanie jak w zarządzeniu z dnia 20 grudnia 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia ponownie złożonego i z tego powodu niedopuszczalnego.

Odnośnie zaś zażalenia z dnia 6 grudnia 2016 r. pięciu organizacji społecznych na trzecie postanowienie wydane w dniu 14 listopada 2016 r. tj. w przedmiocie odrzucenia zażalenia Stowarzyszenia I. B., to również podlega ono odrzuceniu. Do braków tego zażalenia tj. zażalenia z dnia 6 grudnia 2016 r. wezwano zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r. Doręczenie wezwania R. K. miało miejsce w dniu 30 grudnia 2016 r. (k. 184). Termin wykonania zobowiązania upłynął w dniu 6 stycznia 2017 r. Do tej daty żaden z wyżej wymienionych braków nie został uzupełniony, a jedynie nadesłano pisma z dnia 3 stycznia 2017 r. (k. 187-189), które nie stanowią uzupełnienia braków o które chodziło w wezwaniu.

Dodać jedynie należy, i argumentacja ta jest wskazywana przedstawicielowi Skarżących organizacji w każdym orzeczeniu, że w przypadku stowarzyszeń zwykłych nieprzedstawienie ich składu osobowego, nieprzedłożenie uchwał zawierających upoważnienie dla przedstawiciela do ich reprezentowania – uniemożliwia ocenę czy organizacja jest prawidłowo reprezentowana, a tym samym nie można uznać wykazania tego upoważnienia. Stowarzyszenie zwykłe nie ma osobowości prawnej (art. 40 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach – Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). W związku z tym w postępowaniu sądowoadministracyjnym legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. W takiej sytuacji albo wszyscy członkowie powinni podpisać środek zaskarżenia, albo wszyscy członkowie powinni udzielić pełnomocnictwa swojemu przedstawicielowi do dokonania czynności procesowej. Dokumenty przedstawione przez R. K. nie potwierdzają, że jest on upoważniony przez aktualnych i wszystkich członków wskazanych stowarzyszeń zwykłych do ich reprezentowania przed sądami administracyjnymi.

Z podobnych powodów (niewykazanie umocowania do reprezentacji) należy odrzucić zażalenie Fundacji T. w B., gdyż R. K. nie wykonał wezwania Sądu do usunięcia braku formalnego skargi Fundacji przez nadesłanie dokumentu, który pozwoli ustalić, czy - jako pełnomocnik tej osoby prawnej - spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. R. K. nie przedstawił dokumentów potwierdzających swoje uprawnienie do reprezentowania Fundacji.

Odnośnie zaś likwidowanego Stowarzyszenia F. Z. wskazać należy, że brak zdolności sądowej wyklucza udział takiej organizacji w postępowaniu przed sądem i skuteczne wnoszenie środków zaskarżenia. Stosownie zaś do art. 25 § 1 p.p.s.a. zdolność sądowa to zdolność występowania przed sądem administracyjnym. Z informacji z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że skarżące Stowarzyszenie F. Z. w B. zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt [...] - Rej. KRS [...] i zarządzono jego likwidację. Z urzędu Sądowi jest wiadome, że powyższe postanowienie jest prawomocne wobec oddalenia wywiedzionej od niego apelacji przez Sąd Okręgowy w B. (postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt [...]). Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło (art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 855 ze zm.; P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 263/12, z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 600/12 i z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1086/12). W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło. Oznacza to, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym - art. 25 § 1 i 3 p.p.s.a. Brak ten jest brakiem nieusuwalnym (analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015r. II OZ 272/15). Zażalenie wniesione przez tę organizację jest zatem zażaleniem niedopuszczalnym (art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Nadto zauważyć należy, że w zarządzeniu z dnia 12 grudnia 2016 r. wezwano R. K. do przedstawienia zażalenia wszystkich stowarzyszeń na postanowienie z dnia 14 listopada 2016 r. o odrzuceniu zażalenia Stowarzyszenia I. B. w czytelnej wersji i odpowiedniej formie, zawierającej wyraźną, dającą się odczytać treść tj. w formie spełniającej wymagania dla pisma wnoszonego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazanej w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. Złożone zażalenie ma bowiem formę chaotycznego pisma, sporządzonego bardzo drobną czcionką, w którym nagromadzono znaczną ilość żądań, wniosków i informacji dotyczących wielu różnych postępowań. Nie sposób ustalić jaka jest jego ostateczna i właściwa treść, a rolą Sądu w żadnym razie nie jest odgadywanie intencji strony, która zobligowana jest do formułowania swoich żądań w sposób czytelny. Wykonanie powyżej wskazanego wezwania do nadesłania zażalenia w czytelnej formie nie nastąpiło zatem w sposób, który uzasadniałby uznanie, że ten brak formalny został uzupełniony.

Ze wskazanych powodów sąd był zobowiązany do odrzucenia zażaleń wszystkich organizacji i na wszystkie postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r., o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.