Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 777/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Transportu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 74 par. 1 i 2, art. 144, art. 127 par. 3, art. 138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Zalewski Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lipca 2016 r. sprawy ze skargi Z. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] lutego 2016 roku nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Z. z siedzibą w W. (dalej też jako Z. lub skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (dalej też jako Prezes UTK) z dnia [...] lutego 2016 roku nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] maja 2013 roku nr [...] w przedmiocie ograniczenia skarżącemu prawa wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w piśmie P. z dnia [...] marca 2013 roku, w zakresie, w jakim stanowią one "tajemnicę przedsiębiorstwa".

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 oraz art. 74 § 1 i 2 w związku z art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, zwanej dalej "k.p.a.") , art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503 ze zm. zwanej dalej "ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" lub "znk"), w związku z art. 14 ust. 4 ustawy z dnia z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 1297 ze zm., zwanej dalej "ustawą o transporcie kolejowym" lub "utk").

Do wydania zaskarżonego postanwoienia doszło w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] grudnia 2011 roku, na podstawie art. 61 § 1 i 4 k.p.a. w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy o transporcie kolejowym, Prezes UTK wszczął z urzędu postępowanie administracyjne wobec P. w sprawie zapewnienia niedyskryminującego dostępu przewoźników kolejowych do infrastruktury kolejowej.

Z. pismem z [...] lutego 2012 r. wniósł o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu przez Prezesa UTK wobec P.w sprawie zapewnienia niedyskryminującego dostępu przewoźników kolejowych do infrastruktury kolejowej. Prezes UTK postanowieniem z [...] marca 2012 r. dopuścił Z. do udziału na prawach strony w ww. postępowaniu administracyjnym.

Następnie pismem z dnia [...] maja 2012 roku I. z siedzibą w W. (zwana dalej "I."), wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu przez Prezesa UTK wobec P.w sprawie zapewnienia niedyskryminującego dostępu przewoźników kolejowych do infrastruktury kolejowej. Prezes UTK postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 roku dopuścił I. do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym.

W dniu [...] marca 2013 r. P. złożyła pismo (stanowiące Załącznik 3 - wersja jawna pisma), przy czym jego fragmenty opatrzyła klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa". P. wskazała, że zastrzeżone informacje mają charakter strategiczny z punktu widzenia działalności przedsiębiorstwa, dotyczą jej planów i strategii działalności oraz interesów gospodarczych. Są one nieujawnionymi do wiadomości publicznej informacjami organizacyjnymi i handlowymi P., w stosunku do których Spółka podjęła niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. P. podkreśliła w ww. piśmie, że objęła tajemnicą przedsiębiorstwa jedynie szczegółowe informacje o tych punktach ładunkowych, które dopiero zamierza wyłączyć z umowy [...]. Kwestie te dotyczą wewnętrznych planów organizacyjnych i strategicznych spółki oraz całej grupy P., jak również szczegółów trwających uzgodnień i negocjacji pomiędzy przedstawicielami P. Spółka także zaznaczyła, że nie zostały utajnione informacje o tych punktach, które już zostały wykreślone z umowy [...] w całości lub w części, ani informacje o liczbie punktów, co do których planowane są lub wprowadzone zostały zmiany.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 roku Prezes UTK ograniczył Z. i I. prawo wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w piśmie P. z dnia [...] marca 2013 roku, w zakresie, w jakim stanowią one "tajemnicę przedsiębiorstwa".

Pismem z dnia[...] maja 2013 roku zarówno Z., jak i I. wniosły o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego.

Postanowieniem z [...] lipca 2013 r. nr [...] Prezes UTK utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Prezesa UTK z [...] maja 2013 r.

W dniu [...] sierpnia 2013 r. Z. wniósł za pośrednictwem Prezesa UTK skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa UTK z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego.

W dniu 13 stycznia 2014 r. WSA w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi Z. na postanowienie Prezesa UTK z dnia [...] lipca 2013 r., wyrokiem sygn. akt VII SA/Wa 1950/13 uchylił zaskarżone postanowienie, a także stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu WSA wskazał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z udziałem pracownika organu, który podlegał wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. W ocenie WSA takie naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę do ewentualnego wznowienia postępowania administracyjnego. Wobec tego, w ocenie WSA, należało orzec o uchyleniu zaskarżonego postanowienia jako niezgodnego z prawem, ze wskazaniem konieczności ponownego rozpatrzenia sprawy bez udziału omawianego pracownika.

Od powyższego wyroku Prezes UTK wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zwanego dalej "NSA", skargę kasacyjną, zaskarżając powyższy wyrok w całości. NSA po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. skargi kasacyjnej Prezesa UTK od wyroku WSA z dnia 13 stycznia 2014 r., wyrokiem sygn. II GSK 822/14 oddalił skargę kasacyjną.

Po zwrocie akt do organu Prezes Urzędu Transportu Kolejowego postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 roku nr [...] utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] maja 2013 roku nr [...].

W uzasadnieniu organ podniósł, że stosownie do art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji "przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności." Wobec tego informacje stanowią "tajemnicę przedsiębiorstwa" jeżeli zostały spełnione łącznie trzy przesłanki:

a) są to informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą,

b) są to informacje poufne, tzn. nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej,

c) przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności takich informacji.

W ocenie Prezesa UTK, informacje znajdujące się w piśmie P. z [...] marca 2013 roku zawierają dane, które wyczerpują przesłanki z wyżej cytowanego art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Dotyczą one bowiem ściśle prowadzonej przez P. działalności gospodarczej i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą. Do informacji tych należą, m.in. dokumenty zawierające informacje mające charakter strategiczny, dotyczące treści bilateralnych umów i sytuacji majątkowej spółki (np. posiadane aktywa, środki trwałe oraz podnoszone przez spółkę koszty związane z działalnością przeładunkową). Informacje te nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej. Są nieznane ogółowi oraz nie można dowiedzieć się o nich drogą "zwykłą i dozwoloną". P. niejednokrotnie podkreślała, że podejmowała i nadal podejmuje działania mające na celu zachowanie poufności tych danych. Wreszcie P. podjęła niezbędne działania w celu zachowania ich poufności poprzez stworzenie sytuacji, w której chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony, o czym świadczą chociażby stanowiska Z. z dnia 16 listopada 2015 r. i 7 grudnia 2015 r. Dlatego też Prezes UTK uznał za zasadne ograniczenie Z. i I. prawa wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w piśmie P. z dnia [...] marca 2013 roku w zakresie, w jakim objęte zostały one klauzulą "tajemnicy przedsiębiorstwa".

Na postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] lutego 2016 roku nr [...] Z. z siedzibą w W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił:

1) naruszenie art. 7 Konstytucji w związku z art. 6 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., 73 § 1 k.p.a. i art. 74 § 1 i § 2 k.p.a., poprzez odmowę udostępnienia Skarżącemu części akt postępowania, w sytuacji, w której akta nie zawierały informacji o klauzuli tajności "tajne lub "ściśle tajne oraz w sprawie nie zachodziły przesłanki do wyłączenia akt z uwagi na ważny interes państwowy, w szczególności ponieważ zachowanie tajemnicy przedsiębiorstwa P., ochrona interesów gospodarczych P. lub pozycji konkurencyjnej na rynku przewozów kolejowych P., nie leży w ważnym interesie państwowym, jak też przepisy art. 11 ust 1, 18 ust. 1 oraz 23 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia istnienia ważnego interesu państwowego przemawiającego za wyłączeniem akt postępowania w okolicznościach sprawy; a zatem mimo braku przesłanek wyłączenia jawności akt postępowania administracyjnego określonych w art. 74 § 1 k.p.a., jak również braku przesłanek o charakterze proceduralnym sformułowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych, które uzasadniałyby odmowę udostępnienia akt skarżącemu,

2) naruszenie art. 74 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, że:

- pojęcie "ważnego interesu państwowego" obejmuje informacje opatrzone klauzulą tajemnica przedsiębiorstwa, z uwagi fakt ochrony konkurencji w polskim porządku prawnym oraz treść art. 20 Konstytucji, art. 76 Konstytucji, przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji;

- na podstawie wskazanego artykułu Prezes UTK może ograniczyć pozostałym stronom postępowania prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych, podczas gdy przesłanki zastosowania art. 74 § 2 k.p.a. określa wyczerpująco art. 74 § 1 k.p.a., w którym tajemnica przedsiębiorstwa, jak też inne tajemnice prawnie chronione, nie zostały wskazane jako podstawa ograniczenia przez organ administracyjny uprawnień strony wynikających z art. 73 § 1 k.p.a.,

3) naruszenie art. 32 i art. 61 Konstytucji, art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, art. 74 § 1 k.p.a., art. 14 ust. 4 ustawy o transporcie kolejowym, poprzez ich błędną interpretację wyrażającą się w uznaniu, że powołane stanowią podstawę ograniczenia prawa strony do wglądu do akt postępowania administracyjnego i uprawniają Prezesa UTK, działającego na podstawie przepisów Konstytucji, ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 73 i 74 k.p.a., do ograniczenia przewidzianego w art. 73 § 1 k.p.a. prawa strony do dostępu do akt postępowania w celu ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, mimo braku wyraźnej regulacji odnoszącej się do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa zarówno w k.p.a., jak też w ustawie o transporcie kolejowym, co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 7 Konstytucji oraz art. 6 k.p.a. i art. 8 k.p.a.,

4) naruszenie art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie zebrania materiału dowodowego, który pozwalałby zarówno na ustalenie, czy w sprawie zachodziły przesłanki zastosowania art. 74 § 1 1 2 k.p.a., w szczególności, aby odmowa udostępnienia akt była uzasadniona ważnym interesem państwowym, jak też materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie, czy w informacje wyłączone z akt postępowania zawierały tajemnicę przedsiębiorstwa P. S.A.,

5) naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez niewłaściwą interpretację wyrażającą się w uznaniu, że udostępnienie akt sprawy skarżącemu stanowiłoby naruszenie tego przepisu, jak też w ustaleniu, że dokumenty złożone przez P. w postępowaniu przed organem stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] maja 2013 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes UTK wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku, poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Istotnym jest, że ocena dokonywana jest przez sąd administracyjny według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2016 roku, poz. 718, ze zm.; zwaną dalej "p.p.s.a.").

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie Prezes Urzędu Transportu Kolejowego na wniosek P. SA ograniczył pozostałym stronom czyli skarżącemu Z. oraz I. prawo wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w pismach P.SA z siedzibą w W. Jako podstawę prawną wskazał art. 73 k.p.a. oraz art. 11 ust. 1 i ust. 4 u.z.n.k. a także art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że odmowa ta została poparta także treścią art. 74 k.p.a. oraz art. 61 ust. 2 i 3 Konstytucji RP.

W pierwszej kolejności należy zatem rozważyć zasadniczą kwestię stanowiącą istotę sporu pomiędzy stronami , a mianowicie czy P. przysługuje prawo do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, bowiem w ustawie o transporcie kolejowym brak jest regulacji dotyczącej owej tajemnicy w przeciwieństwie np. do przepisu art. 207 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U.2014.243.t.j.).

Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco bowiem na gruncie art. 32 Konstytucji RP trudno uznać aby przedsiębiorstwo związane z transportem kolejowym było pozbawione prawa do ochrony swojej tajemnicy, podczas, gdy przedsiębiorstwa z innych sektorów gospodarczych takim prawem do ochrony dysponują. Jako przykład można wskazać też art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z przepisem art. 69 ww. ustawy Prezes Urzędu, na wniosek lub z urzędu, może, w drodze postanowienia, w niezbędnym zakresie ograniczyć prawo wglądu do materiału dowodowego załączonego do akt sprawy, jeżeli udostępnienie tego materiału groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.

| Stosownie do art. 61 ust. 2 Konstytucji RP prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia |

|kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu. W myśl art. 61 |

|ust. 3 Konstytucji RP ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę |

|wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego |

|państwa. Również zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2014.782 - dalej |

|u.d.i.p.) prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji |

|niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Ustęp 2 stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze|

|względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. |

|Wskazany wyżej przepis art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. był analizowany w orzecznictwie w powiązaniu z ar. 11 ust. 4 u.z.n.k. Przede wszystkim |

|orzecznictwo zarówno WSA, jak też NSA wskazywało, że w myśl art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze |

|względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie zaś z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej |

|konkurencji, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, |

|organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania|

|w celu zachowania ich poufności. To, czy przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności informacji musi być oceniane|

|każdorazowo w warunkach danej, indywidualnej sprawy (p. wyrok NSA z dnia 27 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 876/14). |

|Przedmiotem analizy była także kwestia różnicy zachodzącej pomiędzy używanymi w cytowanych wyżej przepisach u.d.i.p. i przepisach u.z.n.k. |

|pojęciami "tajemnicy przedsiębiorcy" oraz "tajemnicy przedsiębiorstwa". W tym zakresie powoływano się na stanowisko doktryny wskazujące, że|

|pojęcia te w istocie stanowią synonimy, a zatem dokonując wykładni zawartego w art. 5 ust. 2 ustawy terminu "tajemnica przedsiębiorcy", |

|należy posiłkowo odwołać się do rozumienia "tajemnicy przedsiębiorstwa" na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (M. |

|Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 78). - por. wyrok WSA w|

|Warszawie z 4 marca 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 683/13. |

|Reasumując ten wątek sprawy, Sąd podzielił stanowisko organu, w świetle którego brak bezpośredniego nakazu chronienia informacji |

|gospodarczej w ustawie o transporcie kolejowym nie oznacza, że Prezes UKE nie jest obowiązany stosować innych przepisów, w tym przypadku |

|Konstytucji RP , ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w powiązaniu z przepisami art. 73 i 74 k.p.a. (takie też stanowisko zajął |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 października 2015 roku sygn. akt VI SA/Wa 1740/15). |

|Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z przepisem art. 14 ust. 4 u.t.k. do postępowania przed Prezesem UTK stosuje się, z zastrzeżeniem |

|ust. 5 i 6, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Ograniczając skarżącemu Związkowi prawo wglądu do materiału dowodowego w |

|sprawie Prezes UTK oprócz przepisu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. zasadnie odwołał się zatem do treści art. 73 i art. 74 k.p.a. oraz do pojęcia |

|ważnego interesu państwowego, o którym mowa w art. 74 § 1 k.p.a. W świetle orzecznictwa i doktryny "Nie ma jednak przeszkód, aby organ |

|administracji publicznej na podstawie komentowanego przepisu wyłączał ze względu na ważny interes państwowy także te akta sprawy, które nie|

|są objęte ustawą o ochronie informacji niejawnych. Organ administracji publicznej, działając tu na zasadzie uznania administracyjnego, jest|

|jednak obowiązany wskazać, ze względu na jaki konkretnie ważny interes państwowy wyłączył akta sprawy i dlaczego tak skonkretyzowany |

|interes przemawiał za wyłączeniem tych akt. W niepublikowanym wyroku NSA w Katowicach z dnia 8 września 1997 r., I SA/Ka 298/96, ONSA 1999,|

|nr 1, poz. 15, stwierdzono, że: "Pojęcie "ważny interes państwowy" (art. 74 § 1 k.p.a.) wymaga indywidualizacji i skonkretyzowania w każdym|

|przypadku przy rozpatrywaniu uprawnienia strony do wglądu akt sprawy. W jego wykładni trzeba bowiem uwzględnić to, że w treści przepisu |

|występuje ono w liczbie pojedynczej, a wobec tego chodzi nie o wszelkie ważne interesy państwowe, lecz o jeden konkretny wskazany. |

|W ocenie Sądu Prezes UTK sprostał powyższemu obowiązkowi powołując się zarówno na konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa P., jak |

|też na przepisy art. 11 ust. 1 u.z.n.k. , art. 18 ust. 1 u.z.n.k. i art. 23 ust. 1 u.z.n.k. , z których wynika odpowiedzialność karna |

|podmiotu za m.in. ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa. Zasadnie zatem organ zwrócił uwagę na fakt, że w takiej sytuacji udostępnienie |

|przez niego informacji zastrzeżonych do nieujawniania przez ich właściciela w trybie zgodnym z ustawowymi regulacjami, mogłoby zostać |

|uznane za czyn naruszający zasadę zaufania obywateli do państwa. Państwo to zgodnie z przepisami ustawy o zwalczaniu nieuczciwej |

|konkurencji daje podmiotowi prawo i możliwość ochrony własnych informacji, które zostaną przez ten podmiot właściwie określone jako |

|"tajemnica przedsiębiorstwa" i przewiduje odpowiedzialność za naruszenie tego prawa, nie wyłączając jednocześnie z tej odpowiedzialności |

|organów administracji publicznej. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w całości podzielił stanowisko Prezesa UTK, że powołane w zaskarżonej decyzji przepisy |

|dają organowi uzasadnioną podstawę faktyczną i prawną do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa P. Przepisy te począwszy od art. 61 |

|Konstytucji RP poprzez art. 11 ust. 4 u.z.n.k. oraz art. 74 § 1 k.p.a. w związku z art. 14 ust. 4 u.t.k. tworzą normę prawną pozwalając na |

|zastosowanie wobec przedsiębiorstwa kolejowego dobrodziejstwa ochrony jego tajemnicy, pomimo braku takiej regulacji w ustawie o transporcie|

|kolejowym. |

| |

|Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa zawarta została w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej |

|konkurencji. Z powyższego przepisu wynika, że aby dana informacja stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa, musi spełniać warunki: a) |

|poufności, b) braku ujawnienia, c) zabezpieczenia informacji. Bliższa analiza wskazanych powyżej elementów uprawnia do twierdzenia, że w |

|zasadzie powyższe przesłanki da się sprowadzić do jednego wspólnego mianownika, tj. poufności. Jeżeli bowiem przedsiębiorca nie podjął |

|działań w celu zabezpieczenia poufności, to informacja nie jest poufna, skoro każdy może mieć do niej dostęp. Informację można uznać za |

|chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Pozostałe przesłanki w postaci |

|braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. W rezultacie, interpretując |

|art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja |

|posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak, "Komentarz do |

|art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. |

|Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz.", publ. LEX nr 93420). |

|Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. I CKN 89/01, (publ. LEX nr 583717). |

| Z akt sprawy wynika, że w rozpoznawanym przepadku P. SA podjęła niezbędne działania w celu zachowania poufności przekazywanych |

|informacji bowiem Prezes UTK otrzymał te dane z określonym zastrzeżeniem, a ponadto były one przekazywane w dwóch wersjach, a mianowicie w |

|wersji "jawnej" oraz w wersji określonej jako " tajemnica przedsiębiorstwa". Tym samym została spełniona przesłanka "poufności". |

|Po drugie, niewątpliwie zastrzegane w ten sposób informacje miały wartość gospodarczą. Zresztą, co do pojęcia informacji posiadającej |

|wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. należy zauważyć, że w doktrynie i orzecznictwie obowiązuje jego liberalna |

|wykładnia, zgodnie z którą za całkowicie wystarczające w tej mierze należy uznać istnienie nawet nieznacznej lub jedynie potencjalnej |

|wartości ekonomicznej informacji, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego |

|zyski w relacjach z innymi uczestnikami obrotu.( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r. , sygn. akt II SA/Wa 1903/13). |

W tej sytuacji Sąd doszedł do przekonania, ze zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, tak jeśli chodzi o zarzuty naruszenia przepisów art. 73 i art. 74 k.p.a., jak również jeśli chodzi o zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Wbrew stanowisku strony skarżącej ograniczenie zasady jawności prowadzonego postępowania administracyjnego było uzasadnione tajemnicą przedsiębiorstwa P.

W ocenie Sądu organ w toku postępowania wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz uzasadnił swoje stanowisko w sposób wymagany w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Przedstawiona w zaskarżonym postanowieniu argumentacja prawna Prezesa UTK jest logiczna i obejmuje wszystkie kluczowe zagadnienia rozpoznawanej sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.