Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 545/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 227/13 wzywające Z. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Warszawie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 20 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Warszawie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Jako podstawę ustalenia wysokości wpisu wskazano § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

W obszernym zażaleniu na powyższe zarządzenie Z. L. podniósł szereg zastrzeżeń co do zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia, wskazując ponadto, że odrębnym pismem cofnął wniesioną skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zasadą ogólną postępowania przed sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Stosownie zaś do art. 230 § 1 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 230 § 2 ppsa pismem wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym jest między innymi skarga. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 złotych.

Skoro należny w sprawie wpis od skargi nie został uiszczony, prawidłowo Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu sądowego w podanej wysokości od złożonej przez niego skargi na bezczynność – pod rygorem jej odrzucenia. Zaskarżone zarządzenie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami, zawiera wszelkie niezbędne elementy pozwalające na uiszczenie opłaty. Odpis tego zarządzenia doręczono stronie wraz ze stosownym pouczeniem w dniu 24 maja 2013 r.

Zarzuty podniesione w zażaleniu są nieuzasadnione.

W odniesieniu do argumentacji dotyczącej cofnięcia skargi wskazać należy, że pismo wniesione do sądu, które nie zostało należycie opłacone nie wywołuje żadnych skutków. Dopiero wówczas, gdy usunięte zostaną braki skargi, w tym również zostanie uiszczony wpis od skargi, rozpoznane być mogą wnioski strony, co dotyczy także cofnięcia skargi. Rozpatrzenie takiego wniosku nastąpić może dopiero wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przeciwnym razie skarga podlega odrzuceniu (vide: postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990/4/207 z glosą aprobującą J.P Tarno OSP 1990/4 str. 460; wyrok NSA z 16 września 2005 r., sygn. akt FSK 2174/04).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 ppsa, orzekł jak w sentencji.