Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 247/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 255,  art. 245,  art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. i M.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. i M.W. oraz M.W. i J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym.


UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2008 r. wpłynął do Sądu formularz wniosku skarżących D. i M.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wynika z niego, że skarżący nie mają nikogo na utrzymaniu oraz nie pozostają z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Na ich miesięczny dochód brutto składają się: emerytura D.W. w wysokości 993,00 zł oraz emerytura M.W. w wysokości 1202,00 zł. Co łącznie daje kwotę 2195,00 zł. Skarżący są współwłaścicielami nieruchomości – działek nr 96/1 i 96/2 o pow. 2500 m 2, które położone są w N.D.. Nie posiadają natomiast żadnych oszczędności, papierów wartościowych oraz innych przedmiotów wartościowych.

W piśmie z dnia 6 listopada 2009 r. skarżący wskazali także, że nie mają innych źródeł dochodu, nie korzystają z pomocy społecznej, z pomocy osób trzecich, nie czerpią żadnych korzyści z reklam, nie pobierają żadnych zasiłków. Z kredytów pokrywają opłaty. Na ich koszty miesięczne składają się opłaty za: światło w wysokości ok. 150 zł, lekarstwa – ok. 200 zł, gaz – 50 zł. Nie mają w domu zimnej wody i ogrzewania. Nadto nie korzystają z alimentów czy świadczeń w naturze.

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Sprzeciw od powyższego postanowienia wniosła D.W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do treści art. 245 § 1 powyższej ustawy - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§4).

W rozpatrywanej sprawie skarżący D. i M.W. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 1 w/w ustawy - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one podstawę uzasadniająca przyznanie skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wykazali oni bowiem, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Stąd orzeczono na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi.