Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 493/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a i d, art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 24 ust. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2016 poz 1907
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Asesor WSA Agnieszka Banach,, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2017r. sprawy ze skargi Z. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [...] w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 19 czerwca 2017 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, po rozpatrzeniu odwołania Z. P. od wydanej w dniu 18 kwietnia 2017 r. z upoważnienia Starosty Jędrzejowskiego, decyzji odmawiającej zmiany zezwolenia Nr 0000242 linii komunikacyjnej: Jędrzejów - Mierzawa - Krzcięcice - Sędziszów, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Kolegium podało, że we wniosku z 21 sierpnia 2015 r. o zmianę zezwolenia na wykonywanie krajowego drogowego przewozu osób, przedsiębiorca działający pod firmą "[...] " Z. P., wniósł o modyfikację zezwolenia na linii komunikacyjnej Jędrzejów - Mierzawa - Krzcięcice -Sędziszów w zakresie godzin odjazdu.

Starosta Jędrzejowski 15 października 2015 r. dokonał analizy sytuacji rynkowej, w której stwierdzono brak racjonalnych odstępów czasowych między kursami już funkcjonujących przewoźników. W tym miejscu organ odwoławczy zaznaczył, że w aktualnie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym ustalono, iż linia komunikacyjna Jędrzejów - Mierzawa - Krzcięcice - Sędziszów na całej jej długości obsługiwana jest obecnie przez trzech przewoźników, tj. wnioskodawcę, [...] ". Natomiast przewoźnik J. M. zrezygnował z obsługi linii. Ponadto na całej długości linii komunikacyjnej Jędrzejów - Mierzawa - Krzcięcice - Sędziszów w rozkładach jazdy przewoźników figurują 32 kursy, z których firma "[...] " wykonuje 18 kursów, firma "[...] " 6 kursów, a firma "[...]" 8 kursów.

Ponieważ analiza sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób, o której mowa w art. 22a ust. 5 ustawy o transporcie została uznana przez WSA w Kielcach wyrokiem z 14 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 354/16, za niewłaściwie wykonaną, Starosta Jędrzejowski powołał do życia zespół zadaniowy do wykonania analizy sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób w transporcie publicznym. Na potrzeby zespołu, Starosta Jędrzejowski wystąpił do przewoźników o wypełnienie ankiety, dotyczącej wykonywania przewozów osób na linii komunikacyjnej: Jędrzejów - Mierzawa - Krzcięcice - Sędziszów. Organ I instancji uzyskał także od Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego kopie decyzji nakładających na przewoźników na badanej linii kary pieniężne. Z materiału tego wynikało, że Z. P. został ukarany decyzją z 22.10.2015 r. karą w kwocie 3000zł, decyzją z 24.03.2015 r. w wysokości 500zł, decyzją z 11.07.2015 r. w wysokości 1.500zł i decyzją z 18.06.2015r. w wysokości 4000zł.

Zespół zadaniowy, dokonał kontroli polegającej na sprawdzeniu ilości przewożonych pasażerów na liniach komunikacyjnych Jędrzejów - Mierzawa - Krzcięcice - Sędziszów oraz Jędrzejów - Potok Wielki - Krzcięcice - Sędziszów w dniach: 21.12.2016 r., 10.01.2017 r. 11.01.2017 r., 12.01.2017 r., 01.03.2017 r. i 16.03.2017 r. Podczas obserwacji przystanków zespół kontrolny stwierdził nieprawidłowości polegające na niewykonywaniu przez przewoźnika Z. P. kursów z godzin 06:41, 12:40, 15:15, 13:05, 14:05 wyjazd Sędziszów ul. Dworcowa (PKP), z godziny 12:05 wyjazd Jędrzejów ul. Kolejowa (PKP). Zespół stwierdził również brak informacji o tych kursach na rozkładach jazdy zamieszczonych na przystanku autobusowym i w busie.

Powyższe nieprawidłowości zostały potwierdzone kontrolami. Ponadto stwierdzono, że rozkład jazdy umieszczony przez przewoźnika na przystankach autobusowych oraz w autobusach firmy "[...] ", różni się od zatwierdzonego przez Starostę. W zatwierdzonym rozkładzie jazdy widnieje godzina odjazdu (przystanek Jędrzejów ul. Kolejowa) 12:05 i 13:17 oraz (przystanek Sędziszów ul. Dworcowa) 12:40 i 15:15, natomiast w rozkładach jazdy zamieszczonych przez przewoźnika takie kursy nie są ujęte. Organ podkreślił, że samowolna zmiana rozkładu jazdy i podawanie do publicznej wiadomości rozkładu jazdy, niezgodnego z uzyskanym zezwoleniem stanowią podstawę do wszczęcia postępowania zmierzającego do cofnięcia zezwolenia na przewóz osób.

Na podstawie zebranych informacji zespół zadaniowy sporządził analizę sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób w transporcie publicznym na liniach komunikacyjnych: Jędrzejów - Mierzawa - Krzcięcice - Sędziszów oraz Jędrzejów - Potok Wielki - Krzcięcice - Sędziszów, Analiza zawierała zestawienie poszczególnych kursów, ilość osób przewożonych w poszczególnych kursach i stopień wypełnienia pojazdów. Z analizy tej wynika, że potrzeby przewozowe mieszkańców badanych gmin są zabezpieczone. Natomiast z ankiet przeprowadzonych wśród mieszkańców wynika, że częstotliwość kursów komunikacji zbiorowej jest niewystarczająca. Organ ustalił, że poziom zapełnienia autobusów kształtuje się na poziomie poniżej 40% pojemności, tylko niektóre kursy posiadają poziom zapełnienia w wielkości 40 - 80%. Z danych przekazanych przez przewoźników wynika, że na 221 kursów 59 miało zapełnienie optymalne, co stanowi 26,6% ogółu kursów. Natomiast na ogólną liczbę 52 kursów 4 były na poziomie optymalnym, nie stwierdzono zaś kursów z poziomem zapełnienia powyżej 80%. Zgodnie z danymi uzyskanymi z kart kontrolnych przewoźników na trasach nr 242, nr 257 i nr 261, przewoźnicy ci aktualnie posiadają następujące zapełnienia autobusów: Z. P. przewiózł o godz. 10:25 7 osób, o godz. 10:25 13 osób, o godz. 11:00 7 osób, o godz. 14:35 2 osoby, o godz. 7:45 3 osoby, o godz. 8:17 5 osób, o godz. 9:40 3 osoby, o godz. 10:20 3 osoby o godz. 11:00 5 osób i o godz. 11:00 7 osób. T. [...] a o godz. 6:45 przewiózł 5 osób, o godz. 14:03 7 osób, o godz. 14:03 3 osoby i o godz. 5:30 3 osoby. M. [...] o godz. 9:17 przewiózł 12 osób, o godz. 11:42 5 osób, o godz. 7:18 4 osoby, o godz. 10:00 3 osoby i o godz. 12:40 8 osób. Najwyższe zapełnienie w autobusie na linii Nr 242 wynosiło 52%, na linii 257 31,8% i na linii Nr 261 42,85%. Powyższe ustalenia potwierdzają także analizy danych uzyskanych od przewoźników.

Zatem, z powyższego wynika, że większą liczbę pasażerów, a co za tym idzie większe zyski osiąga obecnie Z. P.. Zbliżenie więc godzin odjazdów do kursów T. K. i M. D. może spowodować odebranie im pasażerów, a co za tym idzie i dochodu.

Dalej organ odwoławczy podał, że z zestawienia godzin odjazdów z poszczególnych przystanków na badanej linii wynika, że na 4 kursy wykonywane przez wnioskodawcę, w 2 kursach proponuje on godziny odjazdów w tej samej godzinie lub bezpośrednio przed kursami konkurenta. Zbliżenie czasowe kursów powoduje wyścigi pomiędzy przewoźnikami na trasie, aby uprzedzić konkurencję. Takie praktyki miały i maja nadal miejsce, i żadne kary nie uzdrawiają tego problemu. Jedynym racjonalnym rozwiązaniem w takiej sytuacji jest zachowanie pomiędzy konkurencyjnymi kursami odstępów czasowych, które nie tylko uniemożliwią wyścig po pasażerów, ale zapewnią także komfort i bezpieczeństwo podróżowania.

Zdaniem Kolegium zebrany materiał dowodowy, w tym analiza sytuacji rynkowej uwydatniła zagrożenie przez planowane przez wnioskodawcę zmiany w rozkładzie jazdy dla rentowności działalności gospodarczej prowadzonej przez T. [...] ę. Ponadto stwierdzone w trakcie objazdów: 21.12.2016 r., 07.02.2017 r., 1.03.2017 r. i 16.03.2017 r. nieprzestrzeganie warunków określonych w zezwoleniu powoduje, że Starosta zasadnie odmówił wnioskodawcy zmiany zezwolenia nr 242.

Organ II instancji także zauważył, że podnoszona przez odwołującego konieczność zawieszania niektórych kursów z powodu braku rentowności, nie znajduje umocowania w ustawie o transporcie drogowym. Kursy przewoźnik jest obowiązany wykonywać zgodnie z uzyskanym zezwoleniem, pod rygorem cofnięcia zezwolenia na przewóz osób. Natomiast w przypadku stwierdzenia konieczności odstąpienia od wykonywania niektórych kursów, przedsiębiorca zobligowany jest najpierw wystąpić do organu wydającego zezwolenie z wnioskiem o jego zmianę.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia, Z. P. wskazał, że złożenie wniosku 15 października 2015 r. o zmianę zezwolenia, spowodowane było tym, że organ I instancji 23 czerwca 2015 r. wyraził zgodę na zmianę rozkładu jazdy firmie "[...]", która polegała na wprowadzeniu do rozkładu jazdy kursów bezpośrednio przed jego kursami, przy czym nie dokonano analizy sytuacji rynkowej.

Skarżący zarzucił, że analiza sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób na linii komunikacyjnej: Jędrzejów - Potok Wielki - Krzcięcice - Sędziszów opracowana przez Starostę 15 października 2015 r. jest nierzetelna. Jest to zbiór godzin odjazdów autobusów bez podania pojemności tych autobusów, brak jest też stwierdzenia ilości osób oczekujących na przystankach i przewożonych danym kursem. Godziny podane w tej analizie rynkowej nie uwzględniają istniejących jego kursów. W omawianej analizie zawarte jest sformułowanie: "w kursie wyjazd godz. 9:14 z przystanku Jędrzejów ul. Przypkowskiego/03 do przystanku Jędrzejów ul. Browarna (Tesco)/02 przyjazd godz. 9:20 nieprawidłowy czas przejazdu 6 minut - w sąsiednich kursach czas przejazdu 2 minuty."

Zdaniem skarżącego zła interpretacja analizy proponowanego rozkładu jazdy polega na tym, że Starosta nie odróżnia godziny przyjazdu na przystanek od godziny odjazdu z przystanku po uprzednim zabraniu i zabiletowaniu pasażerów oczekujących na przystanku i uważa, że godzina przyjazdu i odjazdu powinna być taka sama, czyli niepozwalająca na zatrzymanie pojazdu i braku możliwości zabrania oczekujących pasażerów do autobusu, co jak wiadomo wiąże się z koniecznością sprzedania biletu.

Autor skargi zaznaczył, że w dokonanej analizie sytuacji rynkowej jest stwierdzenie "brak racjonalnych odstępów czasowych między kursami już funkcjonujących przewoźników. Jednak Starosta w trakcie zmiany rozkładów jazdy firmy "[...] do zezwolenia Nr 257, oraz do zezwolenia Nr 266 celowo wyraził zgodę temu przewoźnikowi na uruchomienie kursów tuż przed jego na tych samych liniach komunikacyjnych.

Ponadto skarżący zarzucił, że w załączonej do akt sprawy analizie rynkowej nie podano ani rodzaju pojazdu, ani pojemności tychże pojazdów, a karty kontrolne na które powołuje się Starosta powinny być załączone do akt sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Materialnoprawną podstawę prawną wydanych w sprawie decyzji stanowi art. 22a ust. 1 pkt 2 lit a i d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zmian.), dalej utd. Stosownie do tego przepisu organ administracji publicznej właściwy do wydania zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym (w niniejszym przypadku starosta, jako organ, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. e utd), może odmówić udzielenia lub zmiany powyższego zezwolenia w przypadku wystąpienia jednej z wymienionych w tym przepisie okoliczności: jeżeli zostanie wykazane, że projektowana linia regularna stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników (lit. a), a także gdy wnioskodawca nie przestrzega warunków określonych w posiadanym już zezwoleniu lub wykonuje przewozy niezgodnie z posiadanym zezwoleniem (lit. d)

Konstrukcja art. 22a ust. 1 pkt 2 utd, oparta jest na uznaniu administracyjnym, co oznacza, że organ administracji publicznej rozpoznając wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych może wydać decyzję pozytywną dla strony bądź decyzję odmowną. Objęte normą cytowanego przepisu okoliczności mogą stanowić podstawę wydania negatywnej decyzji pod warunkiem, że organ wykaże ich istnienie. Z uwagi na uznaniowość rozstrzygnięcia podejmowanego w trybie art. 22a ust. 1 pkt 2 utd polegającą na swobodzie organu w tej materii - art. 7 oraz art. 77 kpa obligują organ prowadzący postępowanie do szczególnej staranności w wyjaśnieniu stanu faktycznego, zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, a następnie szczególnie starannego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. W konsekwencji sądowa kontrola aktów administracyjnych podejmowanych w ramach uznania administracyjnego zawężona jest do zbadania, czy wydając dany akt organ przeprowadził pełne postępowanie wyjaśniająco-dowodowe celem wyczerpującego ustalenia wszystkich przesłanek ustawowych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W rozpatrywanym przypadku chodzi zatem przede wszystkim o rozważenie spełnienia przesłanek z art. 22a ust. 1 pkt 2 lit a i d utd.

Zaznaczyć należy, że operując pojęciem "zagrożenie dla już istniejących linii regularnych" ustawodawca nie sprecyzował jego znaczenia. Zestawiając je jednak z brzmieniem art. 22a ust. 3 utd dotyczącego konieczności poprzedzenia decyzji w sprawie zmiany istniejącego zezwolenia na linie komunikacyjne o długości do 100 km analizą sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób oraz z brzmieniem art. 22a ust. 5 utd określającego konieczną treść takiej analizy można przyjąć, że chodzi tu w pierwszym rzędzie o finansowe i organizacyjne zagrożenia dla istniejących linii komunikacyjnych, przy czym samo wystąpienie konkurencji nie jest równoznaczne z zagrożeniem (zob. wyrok NSA z 28 października 2008 r. sygn. akt II GSK 402/08, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Rozpoznając wniesioną skargę należało mieć również na uwadze, że zaskarżona decyzja została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy wskutek uchylenia uprzednio wydanych w I i II instancji decyzji, mocą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 14 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 354/16. Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2017.1369 t.j.), dalej "p.p.s.a." ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W motywach powołanego wyżej prawomocnego wyroku WSA w Kielcach wywiódł, że w sprawie nie została wykazana okoliczność, o jakiej mowa w art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a. utd tj., że projektowana zmiana stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii. Co się zaś tyczy zaistnienia podstawy do odmowy zgody na zmianę rozkładu jazdy, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 lit. d utd, to zdaniem Sądu nieprzestrzeganie warunków określonych w posiadanym zezwoleniu lub wykonywanie przewozów niezgodnie z posiadanym zezwoleniem powinno być udowodnione chociażby poprzez wskazanie na istnienie ostatecznych decyzji nakładających kary. Tymczasem takie decyzje nie zostały dołączone. Ponadto opisane w decyzji organu I instancji skargi dwóch pasażerek, bez ich przesłuchania w trybie art. 79 kpa nie mogły, w ocenie Sądu rozpatrującego sprawę o sygnaturze II SA/Ke 354/16, stanowić wystarczającej podstawy do uznania, że została spełniona przesłanka odmowy zgody na zmianę rozkładu jazdy.

Analizując w powyższym kontekście ponownie przeprowadzone postępowanie oraz zaskarżoną decyzję należy uznać, że organy uwzględniły wskazania co do dalszego postępowania i wykonały wytyczne Sądu, poprzez zgromadzenie odpowiednich dowodów potwierdzających, że faktycznie zmiana rozkładu jazdy zgodnie z wnioskiem skarżącego, stanowiłaby zagrożenie w rozumieniu art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a utd dla innych przewoźników, a także poprzez dołączenie do akt dowodów potwierdzających naruszanie przez skarżącego warunków określonych w posiadanym zezwoleniu i wykonywanie przewozów niezgodnie z zezwoleniem.

Odnośnie wykazania przesłanek z art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a utd, to przede wszystkim organ powołał specjalny zespół zadaniowy, który dokonał ponownej analizy sytuacji rynkowej. Zespół ten ustalił, że istniejąca linia komunikacyjna – na której o zmianę zezwolenia starał się skarżący - obsługiwana jest już na tej trasie regularnie przez jeszcze dwóch przewoźników. Ponadto zespół przeprowadził dokładne rozeznanie co do istniejącej komunikacji, godzin odjazdów oraz dostosowania kursów do potrzeb społecznych. Analiza zawierała zestawienie poszczególnych kursów, ilość przewożonych osób w poszczególnych kursach i stopień wypełnienia pojazdów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uznało, że wydanie zezwolenia z zaproponowanym przez stronę rozkładem jazdy będzie stanowić zagrożenie dla istniejących linii komunikacyjnych. Analiza bowiem wykazała, że potrzeby przewozowe pasażerów są zaspokojone, gdyż ilość kursów jest na poziomie wystarczającym lub nadmiernym w zależności od godzin wykonywania kursów, a stopień zapełnienia środków transportu w większości kształtuje się na poziomie poniżej 40%. Ponadto, ponieważ skarżący ma zamiar wykonywania kursów o tej samej godzinie, lub 2-3 minuty wcześniej przed innym przewoźnikiem wykonującym przewozy na tej samej linii komunikacyjnej, to może to stanowić zagrożenie dla rentowności tego przewoźnika, który wykonuje na tej trasie 6 kursów, podczas gdy skarżący ma tych kursów 18. Uwzględnienie wniosku skarżącego może więc spowodować wyeliminowanie słabszego przewoźnika, co z kolei uniemożliwi pasażerom korzystanie z usług konkurujących przewoźników.

W opinii Sądu wykonana na potrzeb niniejszej sprawy licząca 41 stron analiza sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób w transporcie publicznym na linii komunikacyjnej Jędrzejów – Mierzawa – Krzęcice – Sędziszów z 2017 r. jest wyczerpująca, wszechstronna i odpowiada wymogom art. 22a ust. 5 u.t.d. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że skarżący zarzuca, że przeprowadzona analiza jest nierzetelna. Jednak z treści skargi wynika, że zarzut ten dotyczy analizy przeprowadzonej przez organ w 2015 r., a nie aktualnej sporządzonej w 2017 r. po uchyleniu przez Sąd wydanych poprzednio decyzji, miedzy innymi ze wskazaniem na potrzebę wykonania nowej analizy. Oznacza to, że wspomniany zarzut skargi, jako skierowany do analizy, która nie była w ogóle brana pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, nie mógł być skuteczny.

Idąc dalej wskazać należy, że zespół zadaniowy dokonał także kilkakrotnych kontroli wywiązywania się skarżącego z realizacji przewozów i stwierdził nieprawidłowości polegające na braku wykonywania niektórych kursów oraz braku informacji co do części tych kursów na rozkładach jazdy zamieszczonych na przystankach autobusowych i w pojazdach wykonujących przewozy. Ponadto stwierdzono, że rozkłady jazdy umieszczone przez przewoźnika na przystankach oraz w pojazdach różnią się od rozkładu jazdy zatwierdzonego przez organ wydający zezwolenie. Wyjaśnienie tej rozbieżności przedstawione w toku postępowania przez skarżącego koniecznością zawieszenia niektórych kursów z powodu ich nierentowności, nie zasługuje na uwzględnienie. Należy bowiem zauważyć, że obowiązujące przepisy nie dają przewoźnikowi takiego uprawnienia, co jest oczywiste z punktu widzenia interesu pasażerów. Ustawa o transporcie drogowym pozwala oczywiście na zmiany w obowiązujących rozkładach jazdy. Umożliwiają to regulacje dotyczące zmiany udzielonego zezwolenia (art. 24 ust. 1 i 2 utd) oraz odstępstw od warunków określonych w zezwoleniu (art. 20a ust. utd). Zgodnie z tym ostatnim przepisem, warunków określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18, nie stosuje się w przypadku wystąpienia niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności uniemożliwiających wykonywanie przewozów zgodnie z określonym w zezwoleniu przebiegiem trasy przewozów, w szczególności awarii sieci, robót drogowych, lub blokad drogowych. (art. 20a ust. 1 utd), a w przypadku gdy okoliczności uniemożliwiające wykonywanie przewozów, o których mowa w ust. 1, trwają dłużej niż 14 dni, organ właściwy w sprawach zezwoleń, na wniosek przedsiębiorcy, wydaje decyzję w sprawie odstępstwa od warunków określonych w zezwoleniu (art. 20a ust. 2 utd). Należy zauważyć, że skarżący z żadnej z przewidzianych w przepisach możliwości modyfikacji obowiązującego go zezwolenia, przed podjęciem decyzji o zawieszeniu niektórych kursów nie skorzystał. Oznacza to, że wspomniane zawieszenie niektórych kursów i w efekcie ich niewykonywanie oraz podanie do publicznej wiadomości rozkładu jazdy niezgodnego z udzielonym na tę linię zezwoleniem, stanowiło samowolną zmianę rozkładu jazdy. Okoliczność ta stanowi samodzielną podstawę do odmowy zmiany zezwolenia udzielonego skarżącemu na podstawie art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. d utd., ale także do dalej idących działań ze strony właściwych organów, na co słusznie zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo należy zauważyć, że zgodnie ze wskazaniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 354/16, organ przesłuchał świadków na okoliczność nieuprzejmego traktowania pasażerów przez skarżącego przewoźnika oraz dołączył prawomocne decyzje nakładające na niego kary pieniężne za wykonywanie transportu drogowego. Powyższe potwierdza, że zostało udowodnione nieprzestrzeganie przez skarżącego warunków określonych w posiadanym zezwoleniu i wykonywanie przewozów niezgodnie z nim.

Reasumując powyższe trzeba stwierdzić, że organy wszechstronnie wykazały istnienie omówionych wyżej przesłanek ustawowych usprawiedliwiających odmowę zmiany zezwolenia. Dlatego zaskarżonej decyzji nie można przypisać znamion dowolności lub przekroczenia granic uznania administracyjnego.

Odnosząc się do treści skargi przede wszystkim podkreślić należy, że Sąd ocenia złożony wniosek o zmianę zezwolenia w stanie faktycznym, jaki istnieje w momencie wydawania zaskarżonej decyzji. Na ten moment decyzja Starosty Jędrzejowskiego z 23 czerwca 2015 r. udzielająca T. [...] y zgody na zmianę zezwolenia nr 266 na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej Jędrzejów - Potok Wielki – Krzęcice – Sędziszów – Gniewięcin polegającej na zmianie załącznika do zezwolenia jakim jest rozkład jazdy - była ostateczna. W konsekwencji musi być respektowana przez organ, który ją wydał, sądy i inne instytucje. Zatem Sąd nie mógł kwestionować zmian dokonanych wcześniej ww. decyzją ostateczną oraz wziąć pod uwagę argumentu skarżącego, że zmiany spowodowane tą decyzją były dla niego niekorzystne, gdyż powodowały uruchomienie kursów na tych samych liniach komunikacyjnych bezpośrednio przed jego kursami. Z tych powodów nie jest również trafny zarzut dotyczący braku dokonania analizy rynkowej w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z 23 czerwca 2015 r.

Trzeba mieć również na względzie, że skoro Sąd bada stan komunikacji istniejący na spornej linii w chwili wydania zaskarżonej decyzji, ocena w tym zakresie sprowadza się do stwierdzenia, czy wniosek skarżącego stanowi zagrożenie dla innych przewoźników, a nie do oceny, czy zmiana dokonana decyzją z 23 czerwca 2015 r. stanowiła zagrożenie dla jego linii.

W tym stanie rzeczy, nie dopatrując się uchybień prawa materialnego, ani przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.