Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 215/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.  220 par. 3 , art. 239 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez adwokat K.H-O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 215/12 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia

16 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 215/12 odrzucił skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...], wniesioną przez adwokat K. H-O. w imieniu B.F.. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zgodnie z aktami administracyjnymi sprawy (k. nr 29) Sąd Rejonowy w M. Wydział [...] postanowieniem z dnia [...]r., sygn. akt [...]na skutek wniosku Burmistrza Miasta M. ustanowił w/w adwokat jako przedstawiciela dla nieobecnego B.F. celem reprezentowania jego interesów w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie z pobytu stałego. W ocenie Sądu ustanowienie adwokata kuratorem w postępowaniu administracyjnym nie obejmuje umocowania do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wobec tego adwokat K.H-O. została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie poprzez wykazanie swojego umocowania do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu B.F.. Wnosząca skargę w siedmiodniowym terminie nie dokonała jednakże w/w czynności oraz nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi.

W ustawowym terminie adwokat K. H-O. wniosła natomiast skargę kasacyjną od powołanego na wstępie postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 maja 2012 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, tj. w wysokości określonej § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a ponadto zobowiązano ją do uzupełnienia braku formalnego tego środka zaskarżenia poprzez nadesłanie jego dwóch odpisów.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz wezwanie w sprawie braków formalnych skargi kasacyjnej zostały skutecznie doręczone adwokat K. H-O. w dniu 31 maja 2012 r. W powyższym terminie wnosząca skargę kasacyjną nadesłała do Sądu pismo wraz z wymaganymi dwoma odpisami skargi kasacyjnej, nadmieniając jednocześnie, że na mocy art. 239 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej zwanej P.p.s.a., kurator nie ma obowiązku uiszczania wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl

art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi kasacyjnej, pobiera się wpis, zaś jego nieuiszczenie stwarza podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Jak wynika z art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Katalog podmiotów oraz spraw,

w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych wskazuje art. 239 P.p.s.a. Ma rację wnoszący skargę kasacyjną, że zgodnie z art. 239 pkt 3 P.p.s.a. nie jest objęty obowiązkiem uiszczania kosztów sądowych kurator strony. Podkreślić jednakże należy, że kurator ten musi być wyznaczony przez sąd orzekający lub sąd opiekuńczy dla danej sprawy. Taka sytuacja nie miała natomiast miejsca w niniejszej sprawie. Regulacja ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje bowiem możliwość ustanowienia dla strony kuratora w postępowaniu sądowoadministracyjnym w dwóch przypadkach:

- dla strony niemającej zdolności procesowej, która nie ma przedstawiciela ustawowego, jak również dla strony niemającej organu powołanego do jej reprezentowania (art. 30 P.p.s.a);

- jeżeli stronie, której miejsce pobytu nie jest znane ma być doręczona skarga lub inne pismo w postępowaniu sądowym albo orzeczenie wywołujące potrzebę podjęcia obrony jej praw (art. 78 P.p.s.a.).

Uprawnienie do ustanowienia w/w kuratora, przy spełnieniu dodatkowych przesłanek wskazanych w powyższych przepisach, przysługuje sądowi administracyjnemu orzekającemu w danej sprawie.

Nadto, jak wskazuje treść art. 31 §1 P.p.s.a. jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej strony albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin, a w przypadkach, w których ustanowienie przedstawiciela ustawowego powinno nastąpić z urzędu, zwraca się do właściwego sądu opiekuńczego.

Tymczasem w niniejszej sprawie adwokat K. H-O. została ustanowiona kuratorem (w postępowaniu administracyjnym, a nie sądowoadministracyjnym) na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w M. Wydziału [...] nie zaś Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach lub z wniosku tego Sądu skierowanego w oparciu o regulację art. 31 § 1 P.p.s.a.

Powyższe rozważania nie dają zatem podstaw do przyjęcia, że adwokat K. H-O. wnosząc w niniejszej sprawie skargę kasacyjną jest ustawowo zwolniona od kosztów sądowych. Była wobec tego obowiązana do uiszczenia tej opłaty w terminie 7 dni od doręczenia jej odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 maja 2012 r., tj. do dnia 8 czerwca 2012 r. (7 czerwca 2012 r. był dniem ustawowym wolnym od pracy). Termin ten upłynął jednak bezskutecznie, co obliguje Sąd do odrzucenia wniesionej przez nią skargi kasacyjnej, stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.