Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 534/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

S. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł.

W odpowiedzi skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Podała, że jest w szóstym miesiącu ciąży. Pobiera zasiłek macierzyński w wysokości 1.900 zł. Za mieszkanie płaci 500 zł. Oświadczyła, że organ podatkowy zajął jej wynagrodzenie. Do wniosku załączyła fotokopię zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z 14 sierpnia 2018 r. oraz zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę z sierpnia 2018 r.

We wniosku złożonym na formularzu PPF skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów o wartościowych ani papierów wartościowych. Jest na zwolnieniu lekarskim w związku z ciążą. Otrzymuje świadczenie w wysokości 1.466 zł (po potrąceniach z tytułu zaległości podatkowych).

Skarżąca oświadczyła, że ponosi następujące wydatki stałe: 306,22 zł – rata, około 500 zł – opłaty związane z utrzymaniem mieszkania, około 250 zł – wizyty lekarskie i leki. Pozostałą część wynagrodzenia przeznacza na zakup żywności i artykułów chemicznych.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie i pozostaje na zwolnieniu lekarskim utrzymując się ze świadczenia w wysokości 1.466 zł (po potrąceniach na rzecz organu podatkowego), to nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł ani ewentualnych dalszych kosztów sądowych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z danych zawartych we wniosku wynika, że skarżąca przeznacza całe świadczenie, które otrzymuje na wydatki niezbędne do utrzymania.

Mając na uwadze, powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Ake.