Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1539/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. sprawy ze skarg E. G. i R. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia (...) czerwca 2010 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargi -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1539/10

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. odmówił uzgodnienia inwestycji polegającej na budowie czterech budynków rekreacji indywidualnej na działce ew. nr [...] położonej w obrębie [...] w gminie P. w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]".

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że przedmiotowa działka w całości znajduje się w stumetrowej strefie od brzegu zbiornika wodnego. Zgodnie zaś z § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]), zwanego dalej "rozporządzeniem nr [...]", zakazuje się lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli E. G. i R. G.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że przedmiotowa działka leży obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]", na terenie którego do [...] 2009 r. obowiązywało rozporządzenie nr [...]. W § 3 ust. 1 rozporządzenia zakazuje się między innymi lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Wymieniony zakaz obejmuje także inne zbiorniki wodne jakim jest, wspomniany przez żalących się, nieużytek (staw).

Podniesiono, iż w [...] 2009 r. Wojewoda [...] zmienił rozporządzenie nr [...] rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie obszarów chronionego krajobrazu w Województwie [...] (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]), zwanym dalej "rozporządzeniem nr [...]". Rozporządzeniem nr [...] wprowadzono zapis, iż zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 rozporządzenia nr [...] nie dotyczy piórników antropogenicznych o powierzchni do 1 ha, cieków wodnych stanowiących budowle i urządzenia melioracyjne, terenów przeinaczonych pod zabudowę, dla których szerokość strefy zakazu zabudowy wyznacza się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przypadków budowy obiektów budowlanych, gdy w wyznaczonej strefie znajduje się zespół istniejącej zabudowy, które mają uzupełniać, bądź do których będą przylegać nowo planowane obiekty.

Zaznaczono, że organ odwoławczy rozpatruje ponownie sprawę w oparciu o stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu wydania decyzji ostatecznej, stąd przedmiotową sprawę należy rozpatrywać na podstawie rozporządzenia nr [...] ze zmianą wprowadzoną rozporządzeniem nr [...].

Organ podniósł, iż z dołączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów oraz z mapy w skali 1:2000 wynika, iż na sąsiedniej działce [...] znajdują się grunty pod stawami, oznaczone jako Wsr-PsV, zajmujące powierzchnię 0,88 ha. Analiza tej mapy oraz mapy dostępnej na stronie www.geoportal.gov.pl wskazuje, że zbiornik oznaczony jako Wsr-PsV rozciąga się w kierunku południowym na kolejne działki ew. nr [...] i [...]. Zebrane materiały świadczą, iż powyższy zbiornik wodny ma powierzchnię większą niż 1 ha.

Cały teren pomiędzy jeziorem [...] oraz Jeziorem [...] pokryty jest podobnymi zbiornikami. Nierównomierna, porośnięta roślinnością linia brzegowa tych zbiorników świadczy, iż mają one charakter naturalny i nie powstały w wyniku działalności człowieka. Zbiorniki wodne tego typu pełnią ważną funkcję w ekosystemach przyrodniczych tworząc warunki do życia dla wielu gatunków zwierząt i roślin niespotykanych w warunkach czysto lądowych, zwiększając tym samym różnorodność biologiczną. Wprowadzenie zabudowy na niedużej powierzchni i w niedalekiej odległości (poniżej 100 m) od zbiornika spowoduje ograniczenie dostępu do niego dla zwierząt, zmniejszając funkcję tego terenu jako korytarza ekologicznego.

Zgodnie z rozporządzeniem nr [...] wyłączeniu podlegają tyiko zbiorniki antropogeniczne o powierzchni nie przekraczającej 1 ha. Zakaz nie dotyczy także cieków wodnych stanowiących budowle i urządzenia melioracyjne, terenów przeznaczonych pod zabudowę, dla których szerokość strefy zakazu zabudowy wyznacza się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przypadków budowy obiektów budowlanych, gdy w wyznaczonej strefie znajduje się zespół istniejącej zabudowy, które mają uzupełniać, bądź do których będą przylegać nowo planowane obiekty.

Powyższe wskazuje, że niemożliwa jest lokalizacja przedmiotowej inwestycji na działce ew. nr [...], gdyż znajduje się ona w całości w pasie 100 m od linii brzegowej zbiornika wodnego (stawu) o powierzchni większej niż 1 ha nie będącym zbiornikiem pochodzenia antropogenicznego (powstałego w wyniku działalności człowieka).

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika także, że na sąsiednich działkach nie występuje zespół zwartej zabudowy, który wnioskowana inwestycja miałaby uzupełniać. Działka, dla której wystąpiono o warunki zabudowy nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie ma w związku z tym wyznaczonej linii zabudowy poza linią stumetrową, wynikającą z rozporządzenia nr [...].

Organ odwoławczy zaznaczył, że działka ew. nr [...] leży w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]". Z załącznika do rozporządzenia nr [...] wynika, iż Obszar Chronionego Krajobrazu "[...]" obejmuje także gminę P., w której położona jest ta działka.

W ocenie organu drugiej instancji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. nie naruszył art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej u. p. z. p., gdyż kierował się ochroną interesu publicznego.

Skargi na postanowienie organu odwoławczego wnieśli E. G. i R. G. zarzucając mu:

* błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego postanowienia przez błędne ustalenie, że projektowana inwestycja leży w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]", na terenie którego obowiązują zakazy zawarte w rozporządzaniu nr [...] oraz rozporządzenia nr [...],

* błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego postanowienia przez błędne ustalenie, że znajdujący się na działce ew. nr [...] staw ma powierzchnie powyżej 1 ha, gdy w rzeczywistości ma on powierzchnię 0,88 ha o czym świadczą mapy załączone w trakcie postępowania przez skarżących,

- naruszenie art. 6 ust. 2 pkt 1 u. p. z. p. poprzez jego niezastosowanie, tj. bez uwzględnienia wykonywania prawa własności skarżących do działki ew. nr [...], na której mają być wybudowane budynki rekreacji indywidualnej.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skarg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargi podlegają oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Prawidłowe jest stanowisko organu, że planowana inwestycja polegająca na budowie czterech budynków rekreacji indywidualnej leży w Obszarze Chronionego Krajobrazu "[...]". Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia nr [...] Obszar Chronionego Krajobrazu "[...]" obejmuje m. in. gminę P., w której położona jest działka ew. nr [...], na której skarżący planują zrealizować przedmiotową inwestycję.

Okoliczność, że przedmiotowa działka leży w Obszarze Chronionego Krajobrazu "[...]" oznacza, że objęta jest ona zakazami ustanowionymi w rozporządzeniu nr [...].

Jednym z tych zakazów jest ustanowiony przez § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia nr [...] zakaz lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Skoro planowana inwestycja polega na budowie czterech budynków rekreacji indywidualnej, to nie ma w sprawie zastosowania wyjątek określony w tym przepisie.

Stosownie do § 3 ust. 3 rozporządzenia nr [...] zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 tego rozporządzenia nie dotyczy zbiorników antropogenicznych o powierzchni do 1 ha. W związku z tym, aby ustalić, czy zakaz określony w § 3 ust. 1 pkt 8 w zw. z § 3 ust. 3 rozporządzenia nr [...] dotyczy planowanej inwestycji należało ustalić, czy zbiornik wodny znajdujący się w pobliżu działki ew. nr [...] ma charakter antropogeniczny (tzn. czy został utworzony w wyniku działalności człowieka), czy obiekty będą lokalizowane w pasie szerokości 100 m od linii brzegu tego zbiornika oraz czy ma powierzchnię do 1 ha.

Zdaniem Sądu organ prawidłowo ustalił, że przedmiotowy zbiornik wodny nie ma charakteru antropogenicznego, że obiekty mają być lokalizowane w pasie szerokości 100 m od linii brzegu tego zbiornika oraz że ma on powierzchnię większą niż 1 ha.

Z mapy oraz z notatki służbowej sporządzonej przez pracownika Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w B. wynika bowiem, że przedmiotowy zbiornik wodny jest zlokalizowany w większym obniżeniu terenu rozciągającym się na sąsiednie działki, a ukształtowanie terenu wskazuje na jego naturalny charakter jako obniżenia śródpolnego zalanego wodą.

Z kolei analiza mapy w skali 1:2000 wskazuje, że odległość linii brzegu zbiornika od granicy tej działki wynosi 1 cm, zaś odległość najdalej położonego punktu działki ew. nr [...] do linii brzegu zbiornika wynosi 7 cm. Oznacza to, że w rzeczywistości odległości te wynoszą 20 m oraz 140 m, stąd oczywistym jest, że przynajmniej niektóre z planowanych czterech budynków rekreacji indywidualnej mają być lokalizowane w pasie szerokości 100 m od linii brzegu zbiornika.

Ponadto z wypisu z rejestru gruntów wynika, że powoływana przez skarżących powierzchnia 0,88 ha odnosi się jedynie do części zbiornika znajdującego się na działce ew. nr [...]. Tymczasem z dołączonej do akt mapy wynika, iż zbiornik ten jest znacznie większy i z pewnością jego powierzchnia przekracza 1 ha.

Zdaniem Sądu niezasadny jest zarzut skarżących naruszenia przez zaskarżone postanowienie art. 6 ust. 2 pkt 1 u. p. z. p. stanowiącego, że każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego. Warunki ustalone w projekcie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu naruszałyby bowiem chroniony przez § 3 ust. 1 pkt 8 w zw. z § 3 ust. 3 rozporządzenia nr [...] interes publiczny polegający na ochronie ekosystemu Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]".

W związku z powyższym Sąd oddalił skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).