Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 161/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 19 lipca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Ewa Alberciak,, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant Asystent sędziego Agata Brolik-Appel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 roku sprawy ze skargi A sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 161/06

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], Nr [...], Dyrektor Izby Celnej w Ł., na podstawie art.233 § 1 pkt 2 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art.85 § 1, art.222 § 4, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 1997 r., Nr 75, poz. 802 ze zm.), art.26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz.U. z 2004 r., Nr 68, poz.623), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. z 2002 r., Nr.226, poz.1885 ze zm.) Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. z 1999 r., Nr 74, poz. 830 ze zm.), § 1 ust. 3, § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. z 1997 r., Nr 143, poz. 958 ze zm.), art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7, art. 11 c ust. 3 i 4, art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1, art. 54 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r., Nr 11, poz. 50 ze zm.), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. z 2002 r., Nr 241, poz. 2082 ze zm.) oraz załącznik nr 2 do ww. rozporządzenia - po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o.o. w W. z dnia [...] od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. nr [...] z dnia [...] uznającej zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji towaru, określającej kwotę wynikającą z długu celnego, określającej kwotę podatku od towarów i usług, uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. nr [...] z dnia [...]:

1/ W części dotyczącej podstawy prawnej i w tym zakresie orzekł w ten sposób, iż w miejsce wskazanych art.: art. 207 § 1 i § 2, art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. opublikowany w Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. z późn. zm.), art. 11 c ust. 1, art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 623 z 2004 r.) oraz art. 65 § 4 pkt 2 lit. b i c., art. 83 § 1 i 3, art. 85 § 1, art. 222 § 4, art. 262 Kodeksu celnego (t. j. opubl. W Dz. U. nr 75, poz. 802 z 2001 r z późn. zm), Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885 z 2002 r. z późn. zm.) winno być: art. 207 § 1 i § 2, art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. opublikowany w Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. z późn. zm.), art. 2 ust. 2 , art. 6 ust. 7, art. 11 ust. 4, art. 11 c, art. 11 e, art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1, art. 54 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. Nr 241, poz. 2082 z późn. zm.) oraz załącznik nr 2 do ww. rozporządzenia, art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 623 z 2004 r.) oraz art. 65 § 4 pkt 2 lit. b i c, art. 83 § 1 i 3, art. 85 § 1, art. 222 § 4, art. 262 Kodeksu celnego (t. j. opubl. w Dz. U. nr 75 poz. 802 z 2001 r. z późn. zm.) § 1 ust. 3, § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. nr 143 poz. 958 z 1997 r. i zmiana Dz. U. Nr 86, poz. 554 z 1998 r.), Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885 z 2002 r.z późn. zm.), Wyjaśnień do taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830 z 1999 r. z późn. zm);

2/ w części dotyczącej określenia obliczenia opłat w poz.47 oraz obliczenia opłat ogółem w ten sposób, że jako podstawę obliczenia opłat typ 813 dla poz. 47 wskazał kwotę 10.060,00 PLN zamiast 10.526,00 PLN , jako prawidłową kwotę podatku wskazał kwotę 704,20 PLN zamiast 736,80 PLN a ogólną kwotę obliczenia opłat typ 813 określił w wysokości 120.438,80 PLN zamiast 120.471,40 PLN;

3/ w części dotyczącej określenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i w tym zakresie orzekł, że kwotę niedoboru należności podatkowych w wysokości 34,20 PLN należy wpłacić w terminie 10 dni licząc od dnia otrzymania decyzji zamiast jak organ I instancji "kwotę niedoboru należności podatkowych w kwocie 66,80 PLN wraz z należnymi odsetkami za zwłokę od zaległości podatkowych liczonymi od dnia zgłoszenia należy wpłacić w terminie 10 dni licząc od dnia otrzymania decyzji"

W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, iż w dniu [...] firma A Sp.z.o.o. dokonała zgłoszenia celnego zawartego w JDA SAD nr [...] wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, min. towaru opisanego w poz. 3 i w poz. 47 jako kwas foliowy ,,LUTAVIT FOLIC ACID" klasyfikowanego do kodu PCN 2936 29 90 0 Taryfy celnej.

W wyniku dokonanych czynności kontrolnych dokumentów SAD przeprowadzonych przez Wydział Kontroli Celnej Izby Celnej w Ł. wątpliwości wzbudził deklarowany w przedmiotowym zgłoszeniu celnym kod PCN dla towaru zgłoszonego w poz. 3 i poz. 47 tj. kwasu foliowego.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie zgłoszenia celnego zawartego w opisanym powyżej dokumencie SAD.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe celem określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług, należnego z tytułu importu towaru.

Po przeanalizowaniu zgromadzonych akt w sprawie Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. w dniu [...] wydał decyzję nr [...], którą uznał przedmiotowe zgłoszenie za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej (w poz.3 i w poz. 47) i określił kwotę wynikającą z długu celnego oraz kwotę podatku od towarów i usług. Sprowadzony towar kwas foliowy (poz. 3 i poz. 47 SAD) organ celny zaklasyfikował do kodu PCN 2936 29 10 0 obejmującego prowitaminy i witaminy, naturalne i syntetyczne (włącznie z naturalnymi koncentratami), ich pochodne używane głównie jako witaminy, oraz mieszaniny wymienionych substancji, nawet w dowolnym rozpuszczalniku: Witaminy i ich pochodne, niezmieszane: Pozostałe witaminy i ich pochodne: Witamina B9 i jej pochodne.

Od powyższej decyzji skarżąca spółka pismem z dnia [...] złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji odwołująca się zarzuciła: 1/ naruszenie przepisów prawa proceduralnego tj. art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie podania uzasadnienia materialnego zaskarżonej decyzji w zakresie odsetek wyrównawczych, 2/naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 65 § 4 pkt 2 oraz art.85 § 1 Kodeksu celnego oraz Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, a także Reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej podanych we wskazanej Taryfie celnej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz.830), poprzez nieprawidłowe ustalenie, iż właściwym kodem Taryfy celnej dla importowanego preparatu "Folic acid" jest kod PCN 2936 29 10 0 zamiast zastosowanego przez spółkę kodu PCN 2936 29 90 0, 3/ naruszenie § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. Nr 143, poz. 958 z późn. zm.), 4/ naruszenie art.11 ust. 2 ustawy o VAT poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz 5/ naruszenie art.11 c ust. 1 oraz 11 c ust. 4 ustawy o VAT poprzez brak zastosowania w sprawie.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Dyrektor Izby Celnej w Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił, iż obowiązująca na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa Celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w Sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. Nr 11, poz.62 z dnia 7 lutego 1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art.13 ust.2 powyższej konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996 r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30 grudnia 1996r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1993 r.). Dyrektor Izby Celnej w Ł. podniósł, iż ośmioznakowa treść pozycji PCN pokrywa się z treścią Nomenklatury Scalonej (CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich i stosowanej przez Unię Europejską, zaś klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu stan towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy celnej (art.85 §1 Kodeksu celnego). Przy klasyfikacji należy uwzględnić informacje zawarte w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej".

Ponadto wykładnią Taryfy Celnej są Wyjaśnienia do Taryfy Celnej stanowiące załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. z 1999 r., Nr.74, poz.830), które stanowią pomoc przy ustalaniu prawidłowego kodu taryfowego.

Organ podniósł, iż reguły interpretacji systemu zharmonizowanego, uwagi wyjaśniające oraz uwagi dodatkowe nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany.

Organ celny prowadzący postępowanie podkreślił, iż stan faktyczny sprawy jest niesporny, a przedmiotem zgłoszenia celnego w poz.3 i poz.47 SAD jest kwas foliowy FOLIC ACID (witamina B9) zakupiony z firmy B z Niemiec, który składa się z kwasu foliowego (88% - 91%) i wody (9%-12%). Zgodnie z wyjaśnieniami skarżącej różnice w zawartości substancji aktywnej w produkcie Lutavit Folic Acid wynikają między innymi ze zmiennej wilgotności.

Zgodnie z oświadczeniem firmy A (pismo z dnia 6 września 2004 r.) kwas foliowy jeśli chodzi o znaczenie fizjologiczne u zwierząt bierze udział w przemianach metabolicznych organizmów zwierząt jako koenzym, pośredniczy w przenoszeniu grup jednowęglowych. Uczestniczy w syntezie aminokwasów i kwasów nukleinowych. Wszystkie typy zbóż i mączki rybne są ubogie w kwas foliowy, a niedobór kwasu foliowego w organizmie zwierząt prowadzi do zmian patologicznych w obrazie krwi. Dawkowanie uzależnione jest od gatunku i stanu fizjologicznego zwierząt a określone Normami Żywieniowymi ustanowionymi przez PAN lub innymi wskazaniami określonymi dla poszczególnych linii produkcyjnych.

Zadeklarowany przez skarżącego w ww. zgłoszeniu celnym kod PCN 2936 29 90 0 jest zdaniem organu nieprawidłowy, gdyż to kod PCN 2936 29 90 0 obejmuje prowitaminy i witaminy, naturalne i syntetyczne (włącznie z naturalnymi koncentratami), ich pochodne używane głównie jako witaminy, oraz mieszaniny wymienionych substancji, nawet w dowolnym rozpuszczalniku: Witaminy i ich pochodne, niezmieszane: Pozostałe witaminy i ich pochodne: Pozostałe.

Organ na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego uznał, że preparat Lutavit Folic Acid jest kwasem foliowym (witaminą B9). Zawartość witaminy B9 w preparacie wynosi od 88% do 91%. Zatem klasyfikacja ww. preparatu do kodu PCN 2936 29 90 0 jest nieprawidłowa, niezgodna z regułą 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej Natomiast sprowadzony przez Stronę preparat Lutavit Folic Acid prawidłowo został zaklasyfikowany przez organ celny I instancji do kodu PCN 2936 29 10 0, którego pozycja 2936 obejmuje: prowitaminy i witaminy, naturalne i syntetyczne (włącznie z naturalnymi koncentratami), ich pochodne używane głównie jako witaminy, oraz mieszaniny wymienionych substancji, nawet w dowolnym rozpuszczalniku, pozycja 2936 29 - pozostałe witaminy i ich pochodne a pozycja 2936 29 10 - witaminę B9 i jej pochodne.

Pozycją 2936 Taryfy celnej objęte są "prowitaminy i witaminy, naturalne i syntetyczne (włącznie z naturalnymi koncentratami), ich pochodne używane głównie jako witaminy, oraz mieszaniny wymienionych substancji, nawet w dowolnym rozpuszczalniku".

Zgodnie z uwagami ogólnymi do Poddziału XI "Prowitaminy, Witaminy i Hormony", zawartymi w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej", które ogłoszone zostały w załączniku do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia1999 r. (Dz.U.Nr.74,poz.830 z 1999 r.) w punkcie (G) (Tom I Str. 543) "Witamina B9 i jej pochodne, stosowane głównie jako witaminy" witamina B9 jest niezbędna do rozwoju komórek krwi i skuteczna w leczeniu anemii złośliwej. Występuje w szpinaku i roślinach zielonych, w drożdżach piwnych oraz w wątrobie zwierząt, lecz na ogół otrzymywana jest syntetycznie. W punkcie (l) wymieniono Witaminę B9 (kwas foliowy (INN) lub kwas pteroiloglutaminowy) oraz jej sole: sodowa i wapniowa. W punkcie (2) kwas folinowy (INNM) (kwas 5-formylo-5,6,7,8-tetrahydropteroiloglutaminowy).

Zgodnie z uwagą nr 1 do działu 29 taryfy celnej, pozycje tego działu obejmują jedynie odrębne chemicznie zdefiniowane związki organiczne, także zanieczyszczone, mieszaniny dwóch lub więcej izomerów tego samego związku organicznego (także zanieczyszczone), z wyjątkiem mieszanin izomerów węglowodorów alifatycznych (innych niż stereoizomery), nasyconych lub nienasyconych (dział 27), produkty z pozycji nr 2936 (...) również nie zdefiniowane chemicznie, produkty wymienione powyżej (a), (b), (c) rozpuszczone w wodzie, produkty wymienione wyżej w (a), (b), (c) rozpuszczone w innych rozpuszczalnikach pod warunkiem, że roztwór stanowi normalną i konieczną metodę przygotowania tych produktów jedynie ze względu na bezpieczeństwo lub transport i że rozpuszczalnik ten nie powoduje, iż produkt ten staje się bardziej odpowiedni dla celów specyficznych niż ogólnego użytkowania, produkty wymienione powyżej (a-e) z dodatkiem stabilizatora (...) niezbędnego do utrzymania trwałości lub transportu, produkty wymienione powyżej z dodatkiem środka przeciwpyłowego, substancji zapachowej lub barwiącej dla ułatwienia ich identyfikacji lub ze względów bezpieczeństwa, pod warunkiem, że dodatki te nie uczynią produktu bardziej odpowiednim dla niektórych zastosowań specjalnych niż do zastosowania ogólnego. Analiza treści uwagi nr l do Działu 29 Taryfy celnej w powiązaniu z brzmieniem pozycji 2936 wyraźnie wskazuje, iż pozycją 2936 objęte są wyłącznie pojedyncze witaminy lub ich mieszaniny-na nośniku lub z dodatkiem rozpuszczalnika. Inne dodatki (stabilizatory, substancje zapachowe czy barwiące) są dopuszczalne jedynie wtedy, gdy nie powodują, iż produkt końcowy staje się bardziej odpowiedni dla celów specyficznych niż ogólnego użytkowania. Zgodnie z oświadczeniem firmy A (pismo z dnia 26 sierpnia 2004r.) preparat kwas foliowy FOLIC ACID (witamina B9) składa się z kwasu foliowego (88% - 91%) i wody (9%-12%).

Reasumując organ uznał, że preparat kwas foliowy FOLIC ACID spełnia wymogi dla zaklasyfikowania do pozycji 2936 Taryfy celnej, gdyż jest preparatem zawierającym witaminę B9 (od 88% do 91%). Pozostałą część preparatu stanowi woda. Zgodnie bowiem z uwagą l d. do Działu 29 Taryfy celnej pozycja 29 obejmuje produkty z pozycji 2936 rozpuszczone w wodzie.

Klasyfikacja towaru kwas foliowy FOLIC ACID do kodu PCN 2936 29 10 0 ustalona została na podstawie reguły 1 i 6 ORINS.

Kod 2936 29 10 0 obejmuje prowitaminy i witaminy, naturalne i syntetyczne (włącznie z naturalnymi koncentratami), ich pochodne używane głównie jako witaminy, oraz mieszaniny wymienionych substancji, nawet w dowolnym rozpuszczalniku -witaminy i ich pochodne, niezmieszane: --pozostałe witaminy i ich pochodne: pozostałe.

Zgodnie z Regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej A tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag.

Natomiast Reguła 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowi, że klasyfikację towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów maja zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Powoływanie się przez Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w zaskarżonej decyzji na zastosowanie Reguły 3 (a) ORINS (przy ustalaniu klasyfikacji towaru) zdaniem organu jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 11 ust.2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (zwanej dalej ustawą o VAT), jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, iż kwoty podatków zostały wykazane nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatki w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatków w decyzji dotyczącej należności celnych.

Art. 11 c ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 11 ust. 1, 2 i 2 a kwoty podatków należnych z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji. Ust.4 art. 11 c stanowi, że do postępowań, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 11 ust. 2 i 2a, stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

Organ celny prowadzący postępowanie w sprawie niniejszej przytoczył art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zgodnie z którym podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Ust. 4c art. 15 w/w ustawy stanowi, że podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 4, 4a i 4b, obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie, którego towary są importowane. Zgodnie z art. 54 ust. 2 i załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie stawka podatku od towarów i usług w imporcie dla sprowadzonego towaru klasyfikowanego do kodu PCN 2936 29 10 0 wynosi 7%. Stawka podatku VAT (.7%) w decyzji nr [...] z dnia [...] została ustalona prawidłowo. Podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zaimportowanego przez skarżącego towaru w poz.3 stanowi kwota w wysokości 7.545,00 zł. Składa się na nią wartość celna towaru w kwocie 6.986,00 zł i cło w wysokości 558,90 zł. Prawidłowa kwota podatku VAT przy zastosowaniu stawki podatku 7% wynosi 528,20 zł. Podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zaimportowanego przez skarżącego towaru w poz. 47 stanowi kwota w wysokości 10.060 zł. ( w uzasadnieniu organ błędnie wpisał kwotę 10.526,00 zł.). Składa się na nią wartość celna towaru w kwocie 9.315,00 i cło w wysokości 745,20 zł. Prawidłowa kwota podatku VAT przy zastosowaniu stawki podatku 7% wynosi 704,20 ( w uzasadnieniu błędnie wpisano 736,80 zł.) Biorąc pod uwagę brzmienie art.15 ust.4 i 4c ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym organ uznał, iż kwota podatku VAT wyliczona w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. nr [...] z dnia [...] została określona prawidłowo, a zatem w ocenie organu nie został naruszony art.11 ust.2, art.11 c ust.1 oraz art.11 c ust. 4 Ustawy o VAT.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślił ponadto, iż zasadne jest stanowisko skarżącego zawarte w odwołaniu w kwestii naruszenia przepisów prawa proceduralnego tj. art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie podania uzasadnienia w zaskarżonej decyzji w zakresie odsetek wyrównawczych. Nie zgodził się jednak z zarzutem naruszenia § 1 ust. 3 rozporządzenia ministra finansów z dnia 20 listopada 1997 r. z późn. zm. w sprawie określania wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania. Organ celny wyjaśnił, iż zgodnie z art. 222 § 4 Kodeksu celnego w wypadku przesunięcia daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze liczone przy zastosowaniu stawki określonej w przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych. Przepis art. 227 stosuje się odpowiednio. Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nastąpiło przesunięcie zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego z uwagi na weryfikację zgłoszenia celnego i wydanie przez Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. decyzji z dnia [...] stanowiącej jednocześnie powiadomienie dłużnika o zarejestrowaniu kwoty należności celnych wynikających z długu celnego zgodnie z art. 230 § 1 Kodeksu Celnego. Zdaniem organu celnego przesunięcie zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego – od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego (będącego dniem powstania długu celnego) do dnia wydania decyzji przez organ celny I instancji spowodowało uzyskanie przez skarżącego korzyści finansowej, skoro stawka cła została zwiększona w stosunku do zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym, co skutkowało pobraniem odsetek wyrównawczych zgodnie z dyspozycją przepisu art. 222 § 4 Kodeksu celnego.

Organ celny przytoczył treść § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku z późn. zm w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania wydanego na podstawie art. 222 § 5 Kodeksu celnego, zgodnie z którą organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem sytuacji, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, oraz gdy kwota odsetek wyrównawczych naliczonych w odniesieniu do towarów objętych tym samym zgłoszeniem celnym nie przekracza równowartości 20 EUR.

§ 2 powołanego rozporządzenia stanowi, iż odsetki wyrównawcze, o których mowa w § 1 ust. 3 pobiera się od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną, a kwotą pobraną. Odsetki wyrównawcze pobiera się za okres od dnia powstania długu celnego do dnia zapłaty należnej kwoty (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie przyjęcie w dniu 2 kwietnia 2003 roku zgłoszenia celnego zawartego w ww. dokumencie SAD spowodowało z mocy prawa objęcie importowanego towaru wnioskowaną procedurą i określenie kwoty wynikającej z długu celnego, która jednak z powodu nieprawidłowego wypełnienia dokumentu SAD była zaniżona w stosunku do należnej oraz podniósł, iż za prawidłowe zgłoszenie towaru wraz ze wszystkimi stosownymi dokumentami i prawidłowo wypełnionym zgłoszeniem celnym odpowiada skarżący, więc zastosowanie przez skarżącego nieprawidłowego kodu Taryfy celnej, a przez to niższej stawki celnej w przedmiotowym zgłoszeniu spowodowało zaniżenie należności celnych. O braku podstaw do naliczania odsetek można bowiem stwierdzić tylko w sytuacji, kiedy nieprawidłowe wypełnienie zgłoszenia celnego nastąpi na skutek okoliczności nie wynikających z zaniedbania strony lub świadomego jej działania. Zdaniem organu nieprawidłowe wypełnienie dokumentu SAD nie stanowi podstawy do odstąpienia od naliczania odsetek wyrównawczych, gdyż uznane jest przez organy celne za zaniedbanie strony, która dodatkowo odniosła korzyść finansową. W ocenie organu skarżący nie udowodnił, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane szczególnymi okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.

Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, że Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. bezpodstawne wezwał Stronę do uiszczenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał , iż podziela stanowisko odwołującego się w kwestii odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, zawarte w uzasadnieniu odwołania. Dodał, iż w niniejszej sprawie naliczenie przez organ celny I instancji odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych było niewłaściwe, wobec czego Dyrektor Izby Celnej w Ł. zaskarżoną decyzją uchylił decyzję organu celnego I instancji nr [...] z dnia [...] w tym zakresie.

Decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] firma A Sp. z o.o. z siedzibą w W. zaskarżyła w dniu 28 lutego 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. nr [...] z dnia [...] w zakresie klasyfikacji taryfowej oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: - naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 65 § 4 pkt 2 oraz art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 75 poz. 802), Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885 ze zm.), a także Reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej podanych we wskazanej Taryfie celnej oraz wyjaśnień do taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830), - naruszenie § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. Nr 143 poz. 958 z późn. zm.), - naruszenie przepisów proceduralnych tj. art. 120 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa z uwagi na ich brak zastosowania lub nieprawidłowe zastosowanie mające wpływ na wynik postępowania oraz - naruszenie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz 50 ze zm.) poprzez nieprawidłowe zastosowanie w sprawie.

W skardze skarżąca zawarła argumenty tożsame z podnoszonymi w odwołaniu od decyzji organu celnego I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, iż preparat FOLIC ACID składa się z kwasu foliowego ( 88 %-91%) i wody ( 9%-12%). Wskazała w swoich rozważaniach, iż w jej ocenie drugi składnik preparatu-kwas foliowy- decydujący o taryfikacji nie jest witaminą B 9, tylko bliżej nieokreślonym związkiem witamin z grupy B, a zatem nie może być zakwalifikowany do podpozycji taryfowej 2936 29 10 00 . Preparat ten mimo, że zawierał w swoim składzie witaminę z grupy B , to nie był to kwas foliowy 100%. Udział procentowy tej witaminy wynosił 91%. Preparat ten nie był z nazwy oczywistą witaminą B9 i dlatego zaklasyfikowanie go do kodu PCN 2936 29 90 0 jako pozostałe witaminy, było prawidłowe.

Skarżąca podniosła także, iż organ celny prowadzący postępowanie naruszył art. 120 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, gdyż zaskarżona decyzja nie posiada pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego odnośnie zaklasyfikowania spornego preparatu do przyjętego przez organ kodu Taryfy Celnej . Podtrzymała też zarzut o braku podstaw do naliczenia odsetek wyrównawczych w oparciu o § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania. Podkreślała, że zgłoszenia celnego dokonała ze swoją najlepszą wiedzą dotyczącą charakteru importowanych towarów i tym samym nie można jej przypisać winy, zaniedbania czy też świadomego działania. W jej ocenie należy także pamiętać, że stopa odsetek wyrównawczych przekracza rzeczywistą wartość odniesionych korzyści, a więc ma charakter quasi sankcyjny. Organ celny, wydając decyzję o obciążeniu importera odsetkami wyrównawczymi powinien mieć na względzie całokształt stanu faktycznego sprawy.

Zarzucając naruszenie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym skarżąca spółka wskazała, iż powołane przepisy zostały zastosowane nieprawidłowo. O należnościach celnych oraz należnościach podatkowych z tytułu importu towaru organ celny może rozstrzygać w sposób legalny, w jednej decyzji tylko wtedy, kiedy taka decyzja jest wydawana przed zwolnieniem towaru.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o oddalenie skargi podnosząc argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, organ celny wskazał, iż towar o nazwie LUTAVIT FOLIC ACID składający się z kwasu foliowego i wody prawidłowo został zakwalifikowany do podpozycji – 2936 29 10 00 – Witamina B 9 i jej pochodne. Kwas foliowy jest bowiem synonimem witaminy B 9. Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, iż w jego ocenie nie zostały naruszone art. 120 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie w sprawie. Zaskarżona decyzja zawiera bowiem pełne uzasadnienie faktyczne i prawne. Nie można zatem mówić o naruszeniu przepisów art. 120 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 11 ust. 2 cytowanej powyżej ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., organ celny wskazał, iż analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, ze jeżeli istnieje zgłoszenie celne, to prawa i obowiązki dłużnika, który jest jednocześnie podatnikiem mogą być rozstrzygane przez organ celny w jednym akcie prawnym, co dodatkowo potwierdzają przepisy Ordynacji podatkowej oraz ustawy Prawo celne. Artykuł 166a Ordynacji podatkowej wskazuje, że w postępowaniu przed organami celnymi, w sprawach dotyczących podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu towarów, stosuje się przepisy art. 90 Prawa celnego. Z tej zaś normy prawnej wynika możliwość połączenia, w drodze postanowienia, toczących się przed organem celnym oddzielnych spraw, w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli dotyczą tej samej osoby i są ze sobą w związku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji, ani poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Na wstępie należy stwierdzić, że, zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r., Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz.U. z 2004r. Nr 68 poz. 623) przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. W przedmiotowej sprawie dług celny powstał 2 kwietnia 2003 roku co uzasadnia zastosowanie, w kwestiach długu celnego, przepisów dotychczasowych, a więc ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 1997 r., Nr 75, poz. 802 ze zm.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. z 2002 r., Nr.226, poz.1885 ze zm.) Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. z 1999 r., Nr 74, poz. 830 ze zm.).

Przechodząc do rozważań należy podkreślić, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest więc odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie maja charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (por. wyrok SN z dnia 25 lipca 1996r., III ARN 22 /96, OSNAPiUS 1997 nr 4 poz. 45). Ponadto wykładnią Taryfy Celnej są Wyjaśnienia do Taryfy celnej stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. (Dz.U. Nr 74 poz. 830 ze zm.), które mają charakter przepisów obowiązującego prawa i stanowią pomoc przy ustalaniu prawidłowego kodu taryfowego.

Przedmiot sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, sprowadzonego przez skarżącą spółkę towaru o nazwie handlowej LUTAVIT FOLIC ACID. Organy celne uznały, iż do przedmiotowego towaru ma zastosowanie kod PCN 2936 29 10 0, natomiast w ocenie skarżącej właściwym do zastosowania jest kod PCN 2936 29 90 0.

Między stronami nie jest sporny skład towaru, obejmujący kwas foliowy (88%-91%) oraz wodę(9%-12%).

W związku z treścią zarzutów zawartych w skardze, kwestionujących istnienie podstawy do zastosowania art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego i uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, należy wskazać, że za prawidłowość zgłoszenia celnego odpowiada zgłaszający, natomiast organ celny może w trybie art. 83 Kodeksu celnego kontrolować zgłoszenie celne w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości ma obowiązek podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. Przyjęcie zgłoszenia celnego jest czynnością materialno-techniczną. Organ celny w momencie przyjmowania zgłoszenia obowiązany jest sprawdzić, czy spełnia ono wymogi formalne określone w art. 64 Kodeksu celnego, to znaczy, czy jest złożone na właściwym formularzu, prawidłowo wypełnionym, czy jest podpisane oraz czy załączono do niego wszystkie dokumenty wymagane do objęcia towaru procedurą celną. Jeżeli zgłoszenie spełnia te wymogi, organ celny zobowiązany jest je przyjąć, natomiast gdy zgłoszenie nie odpowiada wymogom formalnym, organ celny odmawia jego przyjęcia. Odmowa przyjęcia nie jest weryfikacją zgłoszenia celnego, a jedynie oceną jego kompletności. Przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną oraz określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Dopiero po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji. Weryfikacja może rozpocząć się niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia w trybie art. 70 § 1 Kodeksu celnego, czyli przed zwolnieniem towaru, albo też w trybie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, po zwolnieniu towaru. Weryfikacja zgłoszenia celnego polega na ocenie materialnej treści dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz danych zawartych w tym zgłoszeniu, a więc np. faktury, świadectwa pochodzenia, certyfikatu towaru, wskazanego przez zgłaszającego kodu PCN, stawki celnej itp. Decyzja uznająca zgłoszenie celne za nieprawidłowe może być wydana, jeżeli nie upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego . Podstawą wydania takiej decyzji może być m.in. fakt wykazania przez organ celny nieprawidłowości w zadeklarowanym przez stronę kodzie PCN sprowadzonego towaru. Decyzja może być wydana w oparciu o te same dokumenty, które zostały załączone do zgłoszenia celnego (por. wyrok WSA w W. z dnia 27 maja 2004r., sygn.akt V SA 791/03, LEX nr 149569).

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość klasyfikacji taryfowej dokonanej przez organy celne. Fakt, iż sprowadzony przez spółkę towar nie występuje z nazwy w taryfie celnej nie zmienia oceny, że sporny preparat składający się w 88%- 91% z kwasu foliowego oraz w 9%-12% z wody, przy zastosowaniu reguły 1 ORINS oraz posiłkując się Wyjaśnieniami do Taryfy celnej organy celne prawidłowo przyporządkowały do kodu PCN 2936 29 10 0 obejmującego witaminy B9 i jej pochodne. Z cytowanych bowiem przez organy celne Wyjaśnień do Taryfy Celnej ( tom I str. 543 pkt G – pkt 1) jednoznacznie wynika, że witamina B9 to inaczej kwas foliowy (INN) lub kwas pteroiloglutaminowy. Fakt ten potwierdza również przedstawione w aktach administracyjnych piśmiennictwo oraz powszechnie dostępne opracowania.

Również zgodnie z uwagą nr 1 do działu 29 taryfy celnej dopuszczalne jest klasyfikowanie do działu 29 produktów z pozycji 2936 rozpuszczonych w wodzie. Nie ma więc znaczenia i nie podważa prawidłowości klasyfikacji taryfowej dokonanej przez organy celnej fakt, iż kwas foliowy występujący w spornym produkcie nie stanowił 100% jego składu, bowiem, 9%-12% stanowiła woda.

Należy podkreślić, że Wyjaśnienia do Taryfy celnej stanowią wykładnię taryfy celnej i pomoc przy ustalaniu prawidłowego kodu taryfowego. Wyjaśnienia jako załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999r. opublikowane w Dz.U. Nr 74 poz. 830 z 1999r. stanowią powszechnie obowiązujący akt prawny i źródło prawa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Konstytucji RP. Obowiązek zapoznania się z przepisami jak i ich stosowania mają zarówno organy administracji jak i strony, które decydują się na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu towarowego z zagranicą. Wobec powyższego nie narusza prawa wydana decyzja uznająca za nieprawidłowe zgłoszenie celne z dnia 27 lutego 2003 roku w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru o nazwie handlowej LUTAVIT FOLIC ACID i określająca dług celny według stawki celnej przyporządkowanej do ustalonego kodu PCN.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Stan towaru został w sprawie ustalony w oparciu o dokumenty przedstawione przez skarżącą, a wynikający z tych dokumentów skład towaru nie był kwestionowany i stanowił podstawę klasyfikacji taryfowej.

W kwestii podnoszonego przez spółkę zarzutu naruszenia art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11 poz. 50 ze zm.) Sąd w składzie orzekającym nie podziela argumentacji skarżącej w tej kwestii, czemu dał już wyraz w poglądzie zaprezentowanym we wstępie rozważań. W ocenie Sądu weryfikacja oznacza bowiem zarówno weryfikację zgłoszenia celnego w trybie art. 70§ 1 jak i 83 § 1 Kodeksu celnego. Oceniając więc kwestię wydania przez organy celne jednej decyzji określającej zarówno kwotę długu celnego jak i podatku należy przede wszystkim wskazać, że zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniu 2 kwietnia 2003 roku, pod rządami ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. Zaskarżona decyzja została wydana [...], czyli w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) W zakresie przepisów proceduralnych winny mieć zastosowanie przepisy obowiązujące w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Błędem organu było więc powoływanie się na przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., ale nie miało to wpływu na wynik sprawy z uwagi na identyczne brzmienie przepisu art. 11c ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy z 2004 r., upoważniające naczelnika urzędu celnego do wydania decyzji określającej podatek od towarów i usług. Z przepisu art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r., nie wynika nakaz rozstrzygania dwoma decyzjami o należnościach celnych i o należnościach podatkowych. Z przepisu tego nie wynika również zakaz wydania jednej decyzji rozstrzygającej o obu należnościach . Skoro zatem w przepisie art. 34 ust. 1 nie ma nakazu wydania dwóch decyzji ani zakazu rozstrzygania o obu należnościach jedną decyzją, to niezasadny jest zarzut strony skarżącej o niedopuszczalności wydania jednej decyzji rozstrzygającej o obu należnościach. Aby można uznać, iż taka niedopuszczalność istnieje musiałoby to wynikać wyraźnie z treści przepisu, a takiego sformułowania nie ma w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. Taki pogląd wyrażony został również przez WSA w G. w wyroku z dnia 3 marca 2006r., sygn. akt III SA/GL 986/04 (niepublikowany). Ponadto z art. 90 Prawa celnego (Dz.U. z 2004r. Nr 68 poz. 622) wynika możliwość połączenia przez organ celny, w drodze postanowienia, oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia jeżeli dotyczą tej samej osoby i są ze sobą w związku. W tym miejscu Sąd pragnie podkreślić, że w świetle cytowanego przepisu organ celny winien więc wydać postanowienie o połączeniu spraw (celnej i podatkowej) i o tyle zarzut skarżącej w tej kwestii jest zasadny. Brak ten jednak w opinii Sądu nie miał wpływu na wynik sprawy, bowiem powyższy przepis nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego postanowienia. Gdyby nawet jednak przyjąć interpretację strony skarżącej, że możliwość wydania jednej decyzji zachodziła tylko w przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., ( a więc tylko w przypadku weryfikacji zgłoszenia celnego, która w ocenie skarżącej mogła mieć miejsce tylko do czasu zwolnienia towaru), to uwzględniając nowy stan prawny , wynikający z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku podnieść należy, iż zarzutu strony nie można uznać za zasadny bowiem treść obecnie obowiązującego przepisu wskazuje, że "Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określająca podatek w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej należności celnych". W świetle zacytowanego przepisu, który nie odnosi się już do weryfikacji zgłoszenia celnego, nie ma zatem znaczenia, dla wyniku sprawy fakt, czy decyzja została wydana na skutek weryfikacji, czy też kontroli.

Odnoście zarzutu naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej Sąd nie dopatrzył się istotnego naruszenia wskazanego przepisu, a tylko w takiej sytuacji istniałaby podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zaprezentowany w zaskarżonej decyzji sposób oceny dowodów zgromadzonych w sprawie, w kontekście obowiązujących przepisów, uzasadnia stwierdzenie, że zaskarżona decyzja w opinii Sądu nie narusza wskazanego przepisu prawa.

W kwestii zarzutu bezpodstawnego naliczenia odsetek wyrównawczych należy wyjaśnić, iż problem ten został uregulowany przepisem art. 222 § 4 Kodeksu celnego, który stanowi, że w wypadku przesunięcia daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze, liczone przy zastosowaniu stawki określonej w przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych. W myśl zaś § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz.U. Nr 143 poz. 958 ze zm.) organ celny pobiera odsetki wyrównawcze, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym z wyjątkiem gdy:

dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbań lub świadomego działania,

kwota odsetek wyrównawczych naliczonych w odniesieniu do towarów objętych tym zgłoszeniem celnym nie przekracza równowartości 20 EURO.

Oceniając więc postępowanie zgłaszającego w kontekście powołanych przepisów, w sytuacji, gdy weryfikacja dotyczy klasyfikacji taryfowej, organ celny, powinien uwzględnić, czy i na ile zgłaszający mógł zastosować w zgłoszeniu celnym prawidłowy kod PCN, to znaczy, czy obowiązujące przepisy dotyczące klasyfikacji taryfowej (tzn. regulacje zawarte bezpośrednio w Taryfie celnej, Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, ewentualnie regulacje zawarte w innych przepisach), są na tyle precyzyjnie sformułowane, że umożliwiały zgłaszającemu, przy zachowaniu należytej staranności, prawidłowo zaklasyfikować towar. Sąd w pełni podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że za prawidłowe zgłoszenie celne odpowiada zgłaszający. Stan faktyczny tej sprawy uzasadnia przyjęcie, że nieprawidłowe wypełnienie dokumentu SAD w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru jest wynikiem zaniedbania importera, który dokonał taryfikacji towaru bez analizy Taryfy celnej i Wyjaśnień do niej. W tej sytuacji w ocenie Sądu spełnione zostały przesłanki wynikające z cytowanych wyżej przepisów, upoważniające organy celne do naliczenia odsetek wyrównawczych.

Również pozostałe zarzuty strony skarżącej dotyczące odsetek wyrównawczych nie mogły zostać uwzględnione w świetle obowiązujących przepisów. Jak podkreślano wyżej przyjęcie zgłoszenia celnego jest czynnością materialno-techniczną. Organ celny w momencie przyjmowania zgłoszenia obowiązany jest sprawdzić, czy spełnia ono wymogi formalne określone w art. 64 Kodeksu celnego, to znaczy, czy jest złożone na właściwym formularzu, prawidłowo wypełnionym, czy jest podpisane oraz czy załączono do niego wszystkie dokumenty wymagane do objęcia towaru procedurą celną. Dopiero po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji. Weryfikacja może rozpocząć się niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia w trybie art. 70 § 1 Kodeksu celnego, czyli przed zwolnieniem towaru, albo też w trybie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, po zwolnieniu towaru. Weryfikacja zgłoszenia celnego polega na ocenie materialnej treści dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz danych zawartych w tym zgłoszeniu, a więc np. faktury, świadectwa pochodzenia, certyfikatu towaru, wskazanego przez zgłaszającego kodu PCN, stawki celnej itp. Decyzja uznająca zgłoszenie celne za nieprawidłowe może być wydana, jeżeli nie upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego . Podstawą wydania takiej decyzji może być m.in. fakt wykazania przez organ celny nieprawidłowości w zadeklarowanym przez stronę kodzie PCN sprowadzonego towaru. Oznacza to, że rozwiązanie klasyfikacyjne przyjęte przez skarżącego nie musiało być zakwestionowane w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, a wydanie decyzji o odmiennej niż zawarta w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej towaru w terminie określonym w art. 65 § 5 Kodeksu celnego nie narusza prawa.

Reasumując wymierzając odsetki wyrównawcze organ celny miał na względzie całokształt stanu faktycznego w sprawie, którego ocena w świetle obowiązujących w tym względzie przepisów prawa nie budzi wątpliwości Sądu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji.