Postanowienie NSA, sygn. akt GZ 136/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "[...]" s.c. [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2004r. sygn.akt SA/Sz 595/02 w sprawie ze skargi "[...]" s.c. [...] na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia 27 lutego 2002r. nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia zażalenie oddalić GZ 136/04 U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lipca 2004r. ( sygn. SA/Sz 595/02 oddalającego skargę z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego po upływie wymaganego terminu. Przyjęto, że wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 października 2004r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu upływał 18 października 2004r. Należna kwota została przez stronę skarżącą wpłacona w dniu 15 października 2004r. na konto firmy "Twoje rachunki" z poleceniem jej wpłaty na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wpłata na rachunek bankowy sądu nastąpiła dopiero w dniu 20 października 2004r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła " [...]" s.c. [...] Zarzuciła błędną wykładnię prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Chodzi o art. 219 § 2 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.nr 153, poz.1270 ). Błędna wykładania polega na przyjęciu, że uiszczeniem opłaty sądowej na rachunek bankowy sądu jest data wpływu na rachunek sądu , a nie data dokonania wpłaty na poczcie lub w innej instytucji, której przedmiot działania obejmuje dostarczanie przesyłek i przelewania środków finansowych w banku lub innej niż bank instytucji finansowej. W ocenie skarżącego wykładnia ta odpowiadać winna § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 1981r. w sprawie sposobu uiszczenia opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.nr 21 poz.107 z 28 sierpnia 1981r. ). Na powyższe wskazuje powszechna praktyka sądów cywilnych i administracyjnych. Data zlecenia przelewu jest datą wniesienia opłaty sądowej, skoro ani ustawodawca ani Sąd Najwyższy nie różnicują podmiotów mających dokonywać przelewu. Chodzi o to, że nie ma ograniczeń co do obsługi procesu wyłącznie do instytucji państwowych ( NBP i przedsiębiorstwa państwowego – poczta polska ). Wskazując na powyższe domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. GZ 136/04 Przepis art. 219 § 2 powołanej ( zarówno przez Sąd jak i skarżącą ) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa sposób uiszczenia opłaty. Zalicza uiszczenie gotówki do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na jego rachunek bankowy. O ile jest mowa o rachunku bankowym właściwego sądu, to o zachowaniu terminu decyduje niewątpliwie data złożenia zlecenia w banku. Za równoznaczne należy również uznać złożenie w jednostkach o których mowa w art. 83 § 3 i 4 tej ustawy. Dowodem na zachowanie terminu są potwierdzenia wymienionych tam podmiotów. Istotnym jest, aby wpłata nastąpiła w wymaganym terminie w sposób wyżej podany. Oznacza to, że ustawodawca wskazał kryteria prawidłowego uiszczenia opłaty sądowej. W przedmiotowej sprawie wymaganą wpłatę uiszczono na konto firmy z poleceniem jej wpłaty na rachunek bankowy sądu. Firma ta wpłatę uiściła po upływie wymaganego terminu. Działanie jej nie jest równoznaczne z wpłatą o jakiej mowa wyżej, skoro nie jest zaliczona do podmiotów pośredniczących, wymienionych w art. 83 § 3 i 4 ustawy. Trafnie wobec tego Sąd przyjął, że skoro wpłata na rachunek bankowy nastąpiła po upływie wymaganego terminu należało przyjąć brak uiszczenia wpisu. Oznacza to, że zapłata po upływie wyznaczonego terminu jest równoznaczna z nienależytym wykonaniem zarządzenia i wywołuje takie same skutki jak brak uiszczenia wpisu. Nie ma przy tym znaczenia, że zlecono dokonania wpłaty pośrednikowi we właściwym terminie. Twierdzenie zatem skarżącego, że wadliwie zinterpretowano art. 219 § 2 ustawy nie jest uzasadnione. Nie ma też znaczenia zarzut, że w innych procedurach sposób uiszczenia opłaty został przewidziany według innych kryteriów. Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art.184 w związku z art. 197 i 193 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie zostało oddalone.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 20 grudnia 2004r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Czesława Socha

po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia "[...]" s.c. [...]

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

z dnia 27 października 2004r. sygn.akt SA/Sz 595/02

w sprawie ze skargi "[...]" s.c. [...]

na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie

z dnia 27 lutego 2002r. nr [...]

w przedmiocie długu celnego

postanawia

zażalenie oddalić

GZ 136/04

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lipca 2004r. ( sygn. SA/Sz 595/02 oddalającego skargę z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego po upływie wymaganego terminu. Przyjęto, że wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 października 2004r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu upływał 18 października 2004r. Należna kwota została przez stronę skarżącą wpłacona w dniu 15 października 2004r. na konto firmy "Twoje rachunki" z poleceniem jej wpłaty na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wpłata na rachunek bankowy sądu nastąpiła dopiero w dniu 20 października 2004r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła " [...]" s.c. [...]. Zarzuciła błędną wykładnię prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Chodzi o art. 219 § 2 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.nr 153, poz.1270 ). Błędna wykładania polega na przyjęciu, że uiszczeniem opłaty sądowej na rachunek bankowy sądu jest data wpływu na rachunek sądu , a nie data dokonania wpłaty na poczcie lub w innej instytucji, której przedmiot działania obejmuje dostarczanie przesyłek i przelewania środków finansowych w banku lub innej niż bank instytucji finansowej.

W ocenie skarżącego wykładnia ta odpowiadać winna § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 1981r. w sprawie sposobu uiszczenia opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.nr 21 poz.107 z 28 sierpnia 1981r. ). Na powyższe wskazuje powszechna praktyka sądów cywilnych i administracyjnych. Data zlecenia przelewu jest datą wniesienia opłaty sądowej, skoro ani ustawodawca ani Sąd Najwyższy nie różnicują podmiotów mających dokonywać przelewu. Chodzi o to, że nie ma ograniczeń co do obsługi procesu wyłącznie do instytucji państwowych ( NBP i przedsiębiorstwa państwowego – poczta polska ). Wskazując na powyższe domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione.

GZ 136/04

Przepis art. 219 § 2 powołanej ( zarówno przez Sąd jak i skarżącą ) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa sposób uiszczenia opłaty. Zalicza uiszczenie gotówki do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na jego rachunek bankowy. O ile jest mowa o rachunku bankowym właściwego sądu, to o zachowaniu terminu decyduje niewątpliwie data złożenia zlecenia w banku. Za równoznaczne należy również uznać złożenie w jednostkach o których mowa w art. 83 § 3 i 4 tej ustawy. Dowodem na zachowanie terminu są potwierdzenia wymienionych tam podmiotów. Istotnym jest, aby wpłata nastąpiła w wymaganym terminie w sposób wyżej podany. Oznacza to, że ustawodawca wskazał kryteria prawidłowego uiszczenia opłaty sądowej.

W przedmiotowej sprawie wymaganą wpłatę uiszczono na konto firmy z poleceniem jej wpłaty na rachunek bankowy sądu.

Firma ta wpłatę uiściła po upływie wymaganego terminu. Działanie jej nie jest równoznaczne z wpłatą o jakiej mowa wyżej, skoro nie jest zaliczona do podmiotów pośredniczących, wymienionych w art. 83 § 3 i 4 ustawy.

Trafnie wobec tego Sąd przyjął, że skoro wpłata na rachunek bankowy nastąpiła po upływie wymaganego terminu należało przyjąć brak uiszczenia wpisu. Oznacza to, że zapłata po upływie wyznaczonego terminu jest równoznaczna z nienależytym wykonaniem zarządzenia i wywołuje takie same skutki jak brak uiszczenia wpisu. Nie ma przy tym znaczenia, że zlecono dokonania wpłaty pośrednikowi we właściwym terminie. Twierdzenie zatem skarżącego, że wadliwie zinterpretowano art. 219 § 2 ustawy nie jest uzasadnione. Nie ma też znaczenia zarzut, że w innych procedurach sposób uiszczenia opłaty został przewidziany według innych kryteriów.

Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art.184 w związku z art. 197 i 193 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie zostało oddalone.