Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 113/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.R. na postanowienie z dnia 2 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Lu 1031/20 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 1 października 2020 r. nr IGK-II.7221.1.56.2020.TP w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - w zakresie zażalenia Z.R. na postanowienie z dnia 9 grudnia 2020 r. III SA/Lu 1031/20 o umorzeniu postępowania postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2022 r. III SA/Lu 1031/20 (dalej postanowienie z 2 lutego 2022 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie Z.R. na postanowienie z dnia 9 grudnia 2020 r. III SA/Lu 1031/20 (dalej postanowienie z 9 grudnia 2020 r.) o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 1 października 2020 r. nr IGK-II.7221.1. 56.2020.TP.

W uzasadnieniu postanowienia z 2 lutego 2022 r. III SA/Lu 1031/20 Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 28 grudnia 2020 r. III SA/Lu 1031/20 Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na zarządzenie z 28 grudnia 2020 r. skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2021 r. sygn. akt I OZ 183/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. W związku z prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu zażalenia, w wykonaniu zarządzenia z 12 listopada 2021 r. III SA/Lu 1031/20 powtórnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia z 22 grudnia 2020 r. na postanowienie z 9 grudnia 2020 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 23 listopada 2021 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał 30 listopada 2021 r. Skarżący nie uiścił wpisu w terminie wskazanym w wezwaniu (k. 34-35, 48, 95-96v, 183-185, 222-223 akt III SA/Lu 1031/20).

Zażalenie (omyłkowo nazwane "sprzeciwem") na postanowienie z 2 lutego 2022 r. wywiódł skarżący podnosząc, że nie zgadza się z zawartym w nim rozstrzygnięciem (k. 239-240 akt III SA/Lu 1031/20).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 199 ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).

Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia z 22 grudnia 2020 r. w terminie, o którym mowa w art. 220 § 1 ppsa. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bowiem w dniu 30 listopada 2021 r. Prawidłowo Sąd I instancji odrzucił zażalenie, którego braki fiskalne nie zostały uzupełnione w terminie, na podstawie art. 220 § 3 ppsa.

Zawarte w zażaleniu twierdzenia nie odnosiły się do uchybienia terminu w uiszczeniu przez Z.R. stosownego wpisu i w zakresie postępowania wpadkowego pozostawały bezzasadne.

Wskazane w zażaleniu z 9 lutego 2022 r. jako wzorce kontroli art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. nr 78, poz. 483, sprost. z 2001 r. nr 28, poz. 319, zm. z 2006 r. nr 200, poz. 1471, z 2009 r. nr 114, poz. 946), nie są relewantne.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 orzekł jak w sentencji.