Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 65/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149, art. 154
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKI Dnia 8 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M.W. z i K.W. na bezczynność i przewlekłość Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie ustalenia warunków dostępu do infrastruktury technicznej 1. stwierdza, że Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dopuścił się bezczynności i przewlekłości w prowadzeniu postępowania z wniosku o wydanie decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej; 2. stwierdza, że bezczynność i przewlekłość nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zobowiązuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do wydania decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej w terminie 90 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 4. oddala skargę w pozostałych zakresie; 5. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej solidarnie na rzecz skarżących M.W. i K.W. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. M.W. i K. W. (dalej jako "Skarżące", "Strona") złożyły do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej jako "Organ", ,,Prezes UKE") wniosek o wydanie decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej jako ,, Operator", "Uczestnik", ,,Spółka") w celu realizacji szybkiej sieci telekomunikacyjnej (dalej ,,Wniosek I").

Pismem z [...] września 2017r. Prezes UKE zawiadomił Strony o wszczęciu postępowania administracyjnego o wydanie decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej Uczestnika w postaci słupów oświetleniowych usytuowanych przy ul. [...] w K. oraz na terenie [...] w K., szczegółowo określonych na mapie załączonej do Wniosku I oraz wezwał, na podstawie art. 21 ust 3 oraz art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2062 ze zm., dalej ,,ustawa o wspieraniu") Uczestnika do przedstawienia swojego stanowiska w sprawie, odniesienia się do projektu umowy o dostępie przedstawionego we Wniosku oraz przedłożenia wszystkich dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia sprawy, przedstawienia uzasadnienia wysokości opłat z tytułu dostępu oraz wskazania prawidłowego oznaczenia latarni oświetleniowych i potwierdzenia ich własności.

Pismem z [...] października 2017r. Spółka odpowiedziała na powyższe wezwanie wskazując, że nie widzi możliwości zawarcia umowy na przedstawionych warunkach, uznając ją za całkowicie nieakceptowalną a nadto nie określa wysokości opłat albowiem nie zachodzą techniczne możliwości udostępnienia latarni.

Pismem z [...] października 2017r. Organ wystosował wezwanie do Strony o określenie, które latarnie objęte są zakresem Wniosku I, w oparciu o mapy przekazane przez Operatora oraz odniesienie się do jego stanowiska w sprawie przesłanego w piśmie z [...] października 2017r.

Postanowieniem z [...] listopada 2017r., na podstawie art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r. poz. 2096 ze zm., dalej ,,Kpa") Prezes UKE wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień [...] stycznia 2018r. z uwagi na skomplikowany charakter sprawy.

Postanowieniem z [...] grudnia 2017r. Organ, na podstawie art. 36 Kpa, wyznaczył nowy termin rozpoznania sprawy tj. 150 dni licząc od dnia wydania postanowienia z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur oraz potrzebę podjęcia dodatkowych czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego.

Pismem z [...] lutego 2018r. Strona złożyła do akt postępowania projekt wykonawczy dotyczący budowy napowietrznej linii światłowodowej zlokalizowanej w miejscowości Koło.

Pismem z [...] lutego 2018 r. Organ ponowił wezwanie z dnia [...] października 2017 r. albowiem zaszła konieczność, z uwagi na to, że Operator jest właścicielem tylko części latarni, sprecyzowanie Wniosku I o udostępnienie których latarni wnioskuje Strona.

Pismem z [...] lutego 2018 r. Prezes UKE wezwał Operatora do ustosunkowania się do pisma Strony z dnia [...] lutego 2018 r. oraz odniesienia się do opinii w zakresie możliwości podwieszenia infrastruktury Strony na latarniach oświetleniowych.

Pismem z [...] marca 2018 r. Operator wniósł o wydłużenie czasu na zajęcie stanowiska w sprawie. W odpowiedzi na to pismo, pismem z [...] marca 2018r. Prezes UKE ustosunkował się do wniosku Operatora w tym zakresie złożonego, wskazując na charakter prawny terminu określonego w art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu.

Pismem z [...] marca 2018 r. Strona ustosunkowała się do wezwania Organu z dnia [...] lutego 2018r.

W piśmie z [...] marca 2018r. Operator przedstawił swoje stanowisko w sprawie, ustosunkowując się m.in. do projektu wykonawczego przedłożonego przez Stronę.

Wezwaniem z [...] kwietnia 2018 r. Organ zwrócił się do Strony o zajęcie stanowiska względem pisma Operatora z [...] marca 2018 r.

W piśmie z [...] kwietnia 2018 r. Strona przedstawiła swoje stanowisko w sprawie, odpowiadając na wezwanie Organu z [...] kwietnia 2018r. oraz odniosła się do stanowiska Operatora.

Postanowieniem z [...] maja 2018r. Organ, na podstawie art. 36 Kpa, wyznaczył nowy termin rozpoznania sprawy tj. 150 dni licząc od dnia wydania postanowienia z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur oraz potrzebę podjęcia dodatkowych czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego.

Pismem z [...] sierpnia 2018r. Prezes UKE, w nawiązaniu do pisma Strony z [...] kwietnia 2018r. w którym wskazywała na konieczność skompletowania potrzebnej dokumentacji, wezwał Stronę do udzielenia informacji w tym zakresie.

Pismem z [...] sierpnia 2018r. Strona zajęła stanowisko w sprawie, wskazując, że wspomnianą dokumentację skompletuje do dnia [...] października 2018r.

Postanowieniem z [...] października 2018r. Organ, na podstawie art. 36 Kpa przedłużył termin rozpoznania sprawy o kolejne 150 dni od dnia wydania postanowienia z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur oraz potrzebę podjęcia dodatkowych czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego.

Pismem z [...] października 2018r. do akt postępowania została załączona korespondencja pomiędzy Stroną a Operatorem związana z analizą możliwości podwieszenia linii napowietrznej światłowodowej na słupach oświetleniowych.

Kolejnym wezwaniem z [...] listopada 2018r. skierowanym do Operatora Organ zwrócił się o zajęcie stanowiska w przedmiocie projektu wykonawczego podwieszenia linii światłowodowej na latarniach oświetleniowych.

Pismem z [...] grudnia 2018 r. Operator zajął stanowisko w sprawie, wskazując, że projekt wykonawczy przedłożony przez Spółkę dotyczy zupełnie innego obszaru niż ten, którego dotyczy prowadzone postępowanie.

Wezwaniem z [...] grudnia 2018r. Prezes UKE zwrócił się do Operatora o wskazanie dokładnej lokalizacji i stosowanej przez Operatora numeracji latarni oświetleniowych zgodnie z załączoną tabelą.

Pismem z [...] grudnia 2018r. Strona wypowiedziała się co do tego o dostęp do jakich słupów (latarni oświetleniowych) wnioskuje tj. że jej wniosek dotyczy wszystkich latarni zaznaczonych na przesłanych Operatorowi mapach i projektach oraz w uchwale Gminy Miejskiej w K., określającej słupy należące do Operatora.

Pismem z [...] grudnia 2018r. stanowisko w sprawie przedstawił Operator wskazując, że większość majątku oświetleniowego zainstalowanego w mieście K. Spółka przejęła od poprzedniego właściciela [...] oraz miasta K. Operator poinformował, że przeprowadził audyt oświetleniowy i załączył przedstawione w formie tabeli lokalizacje słupów zapisane przy pomocy współrzędnych jednoznacznie określających położenie danego słupa.

Pismem z [...] stycznia 2019r. stanowisko w sprawie zajęła Strona, wskazując m.in. na konieczność określenia w decyzji dostępowej wydanej w sprawie obowiązku przekazania dokumentacji zawierającej szczegółowe dane techniczne słupów, w tym dotyczące ich wytrzymałości i maksymalnych sił wierzchołkowych.

Pismem z [...] lutego 2018r. Strona zajęła kolejne stanowisko w sprawie, wnosząc o wezwanie M. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo [...] M. S. (dalej [...]) do udostępnienia dokumentacji technicznej słupów oświetleniowych, o których udostępnienie wnioskuje oraz wykonania obliczeń dotyczących wytrzymałości słupów i ich obciążenia po podwieszeniu na nich infrastruktury światłowodowej.

Pismem z [...] lutego 2019r. Prezes UKE wezwał Operatora do wypowiedzenia się, czy posiada przy ul. [...] w K. i na [...] w K. inny rodzaj infrastruktury technicznej (w szczególności kanalizacji kablowej), który mógłby zostać udostępniony Stronie i czy ewentualnie w tych lokalizacjach korzysta z infrastruktury innych podmiotów, jeżeli tak to jakich.

Kolejnym pismem z tej samej daty Organ wezwał Stronę do doprecyzowania Wniosku I poprzez przedstawienie dokumentów wskazujących, że negocjacje w przedmiocie zawarcia umowy o dostęp dotyczyły latarni oświetleniowych wskazanych w Uchwale Rady Miejskiej w K. z [...] lutego 2017r. oraz wypowiedzenia się, czy projekt wykonawczy dotyczący napowietrznej linii światłowodowej w K. przygotowany w październiku 2018r. zastępuje projekt wykonawczy dotyczący budowy napowietrznej linii światłowodowej przygotowany w styczniu 2018 r.

Pismem z [...] marca 2019r. stanowisko w sprawie zajął Operator odpowiadając na wcześniejsze wezwanie Organu i wskazał, że nie posiada innego rodzaju infrastruktury technicznej, którą mógłby udostępnić i że nie korzysta z infrastruktury innych podmiotów.

W piśmie z [...] marca 2019r. swoje stanowisko w sprawie przedstawiła także Strona dokonując sprecyzowania i modyfikacji Wniosku I, wnosząc o wydanie decyzji administracyjnej zastępującej umowę i stwierdzającej obowiązek Operatora zapewnienia Stronie dostępu do infrastruktury technicznej składającej się ze słupów oświetleniowych (latarni oświetleniowych) w K. określonych w Załączniku do tego pisma.

Pismem z [...] kwietnia 2019r. Organ wezwał [...] do udostępnienia dokumentacji (specyfikacji ) latarni oświetleniowych wzdłuż ul.[...] w K. i na [...] w K. i wykonania obliczeń wytrzymałości słupów po podwieszeniu na nich infrastruktury telekomunikacyjnej światłowodowej. Do wezwania zostały dołączone projekty wykonawcze Strony przekazane pismami z [...] lutego 2018r. oraz z [...] listopada 2018r. a także wykaz latarni i mapy projektowe przekazane przez Operatora pismem z [...] marca 2019r.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2019r. Organ, na podstawie art. 36 Kpa przedłużył termin rozpoznania sprawy o kolejne 150 dni od dnia wydania postanowienia z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur oraz potrzebę podjęcia dodatkowych czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego.

W piśmie z [...] maja 2019r. swoje stanowisko przedstawił [...] wskazując m.in. że nie jest właścicielem infrastruktury technicznej wskazanej w otrzymanym wezwaniu a jedynie dostawcą słupów do wykonania tej linii.

Pismem z [...] maja 2019r. Organ wezwał Stronę do odniesienia się do pisma [...]. W odpowiedzi na to wezwanie Strona przedstawiła swoje stanowisko w sprawie w piśmie z [...] czerwca 2019r.

W nawiązaniu do rozmowy telefonicznej z pracownikami UKE Strona w piśmie z [...] lipca 2019r. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie wyjaśniając zakres prowadzonych z Operatorem negocjacji a nadto rozszerzając zakres prowadzonego postępowania o uregulowanie zasad dostępu do wszystkich słupów Uczestnika wskazanych w przesłanej we wcześniejszej korespondencji płycie CD. Przedmiotem wniosku o dostęp stały się wszystkie słupy Operatora z wyłączeniem tych znajdujących się przy ul. [...] w K. i na [...] w K. (,,Wniosek II").

W odpowiedzi na wezwanie Organu, pismem z [...] sierpnia 2019r. stanowisko w sprawie zajął Operator składając wyjaśnienia odnośnie przeprowadzonego audytu oświetleniowego.

Zawiadomieniem z [...] sierpnia 2019r. (nr [...]) Prezes UKE poinformował Stronę i Operatora o wszczęciu na podstawie Wniosek II postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o dostępie do infrastruktury technicznej w postaci slupów oświetleniowych (latarni oświetleniowych) należących do Uczestnika i usytuowanych w K. wyszczególnionych w załączonej do zawiadomienia tabeli. Ponadto, na podstawie art. 21 ust. 3 i art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, Organ wezwał Spółkę do przedstawienia stanowiska w odniesieniu do Wniosku II, przedstawienia uzasadnienia wysokości opłat z tytułu dostępu i potwierdzenia posiadania uprawnień właścicielskich do latarni objętych Wnioskiem II.

Wezwaniem z dnia [...] sierpnia 2019r. wydanym w sprawie o sygn. [...] Prezes UKE zwrócił się do Operatora o przekazanie pełnej treści, przeprowadzonego na jego zlecenie audytu oświetleniowego na który powołuje się w piśmie z [...] grudnia 2018r. i wyjaśnienia jego treści we wskazanym w wezwaniu zakresie.

Postanowieniem z [...] września 2019r. (nr[...]) Prezes UKE przedłużył termin rozpoznania sprawy o kolejne 150 dni od dnia wydania postanowienia z uwagi na skomplikowany charakter sprawy i konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur.

Postanowieniem z [...] września 2019r. Organ, na podstawie art. 62 Kpa, w związku z prowadzonym postępowaniem pod sygnaturą [...], którego przedmiotem jest wydanie decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej Operatora w postaci słupów oświetleniowych (latarni oświetleniowych) usytuowanych przy ul. [...] w K. oraz na terenie [...] w K., w celu realizacji szybkiej sieci telekomunikacyjnej (Wniosek I) oraz postępowaniem prowadzonym pod sygnaturą [...], którego przedmiotem jest wydanie decyzji o dostępie do infrastruktury technicznej w postaci słupów oświetleniowych (latarni oświetleniowych) należących do Operatora i usytuowanych w K. z wyłączeniem słupów oświetleniowych (latarni oświetleniowych) usytuowanych przy ul. [...] w K. oraz na terenie [...] w K. (Wniosek II) postanowił połączyć te postępowania i prowadzić jedno postępowanie pod wspólną sygnaturą [...] w przedmiocie dostępu do infrastruktury technicznej w postaci słupów oświetleniowych (latarni oświetleniowych) należących do Uczestnika usytuowanych w K., łącznie we wskazanym wyżej zakresie.

Pismem z [...] września 2019r. Prezes UKE ustosunkował się do wniosku Operatora o wydłużenie terminu udzielenia odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] sierpnia 2019r.

Pismem z [...] września 2019r. Operator przedstawił swoje stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z [...] listopada 2019r. (sygn. [...]) Prezes UKE przedłużył termin rozpoznania sprawy o kolejne 150 dni od dnia wydania postanowienia z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur.

Pismem z [...] listopada 2019r. Prezes UKE wezwał Stronę do ustosunkowania się do ww. pisma Operatora w tym w szczególności poprzez weryfikację, które ze wskazanych słupów oświetleniowych mogą stanowić przedmiot dostępu i wskazanie czy korzysta/zamierza korzystać z dostępnej na terenie miasta infrastruktury podziemnej (kanalizacji telekomunikacyjnej) w celu realizacji szybkiej sieci telekomunikacyjnej.

W piśmie z [...] grudnia 2019r. Strona ustosunkowała się do ww. wezwania Prezesa UKE z [...] listopada 2019r.

Postanowieniem z [...] marca 2020r. Prezes UKE przedłużył termin rozpoznania sprawy o kolejne 150 dni od dnia wydania postanowienia z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur oraz potrzebę podjęcia dodatkowych czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego.

Skarżące, pismem z dnia [...] lipca 2020 r. złożyły ponaglenie, natomiast pismem z dnia [...] lipca 2020 r. przypomniały o konieczności rozpatrzenia ich wniosków o dokonanie oględzin i powołanie biegłych.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. Organ wyjaśnił, odwołując się do przedmiotu i trybu prowadzonego postępowania administracyjnego, iż w jego ocenie twierdzenia przywołane na uzasadnienie wystosowanego ponaglenia nie są zasadne.

Pismem z [...] sierpnia 2020 r. Skarżące złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prezesa UKE sprawy dotyczącej ustalenia warunków dostępu do infrastruktury technicznej Spółki. Strony zarzuciły Organowi rażące naruszenie terminu do wydania decyzji administracyjnej oraz naruszenie :

1. art. 12 § 1 Kpa w związku z art. 35 § 1 Kpa poprzez naruszenie zasady szybkości postępowania i brak wydania decyzji administracyjnej w ciągu prawie 3 lat postępowania, brak szybkiego podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w sprawie oraz brak rozpatrzenia wniosku Skarżących o dopuszczenie dowodu z oględzin infrastruktury technicznej i opinii biegłych w ciągu prawie 2 lat od jego złożenia;

2. art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu poprzez brak wydania decyzji w ciągu 60 dni oraz brak szybkiego podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w sprawie (prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne w sprawie);

3. art. 36 § 1 Kpa poprzez brak wskazania w zawiadomieniu o przedłużeniu postępowania jakie działania i w jakim czasie zostaną podjęte oraz brak podjęcia działań zmierzających do wydania decyzji administracyjnej wbrew ciążącemu na Organie obowiązkowi.

Skarżące wniosły o :

1) stwierdzenie, że Organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego postępowania administracyjnego;

2) zobowiązanie Prezesa UKE do rozpatrzenia wniosku Skarżących z dnia [...] sierpnia 2018 r. oraz [...] grudnia 2018 r., [...] czerwca 2019 r. i [...] grudnia 2019 r. o dokonanie przez Organ oględzin słupów i dopuszczenie opinii niezależnych biegłych, którzy potwierdzą techniczną możliwość korzystania ze słupów – w terminie 14 dni od wydania wyroku;

3) zobowiązanie Organu do wydania decyzji administracyjnej w sprawie ustalenia warunków dostępu do infrastruktury technicznej w terminie 30 dni, od terminu w którym nastąpiło rozpoznanie skargi;

4) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od Organu na rzecz Skarżących;

5) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej ,,Ppsa").

W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, że Organ w czasie prawie 3 lat prowadzonego postępowania wciąż nie poddał projektu decyzji konsultacjom społecznym. Od prawie 2 lat Organ nie rozpatrzył wniosków o dokonanie oględzin słupów i powołanie biegłych. W okresie od 2 marca 2019 r. (upływ terminu 150 dni wyznaczonego postanowieniem z dnia [...] października 2018 r.) do 11 kwietnia 2019r. Organ pozostawał bezczynny, albowiem nie podejmował żadnych czynności, uchybił ustawowemu terminowi załatwienia sprawy i formalnie nie przedłużył postępowania. Jednocześnie Organ od dnia 25 marca 2020 r., jak i we wcześniejszych okresach nie podejmuje żadnych czynności mających na celu zakończenie postępowania. Prezes UKE przez wiele miesięcy z rzędu nie podejmował merytorycznych działań mających na celu wydanie rozstrzygnięcia, tj. faktycznie nie prowadził postępowania oraz nie rozpatrywał wniosków dowodowych Skarżących. W niniejszej sprawie doszło zatem do naruszenia prawa Skarżących do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, tym samym naruszenia art. 12 Kpa. Postępowanie w tej sprawie trwa znacznie dłużej, niż jest to wymagane do wyjaśnienia okoliczności faktycznych.

W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie, wskazując, że na czas trwania ww. postępowania ma wpływ przede wszystkim skomplikowany stan faktyczny oraz trudność w pozyskaniu rzetelnych danych na początkowym etapie postępowania, co wymagało kierowania licznych wezwań w sprawie. Odwołując się do przedstawionego przebiegu postępowania Prezes UKE podkreślił, że wynika z niego, że były podejmowane działania zmierzające do ustalenia okoliczności niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, tj. ustalenia warunków dostępu do słupów.

Jak podkreślono w odpowiedzi na skargę, zaznaczenia wymaga to, że równolegle z niniejszym postępowaniem, na podstawie art.18 ust. 3 ustawy o wspieraniu, Prezes UKE prowadzi postępowania w przedmiocie określenia warunków zapewnienia dostępu do słupów elektroenergetycznych (sygn. [...]) i obecnie trwa analiza stanowisk zgłoszonych w konsultacjach projektów decyzji. Celem ww. postępowań jest określenie ogólnych i spójnych warunków w zakresie dostępu do słupów elektroenergetycznych, w tym zwłaszcza ustalenie wysokości opłat z tytułu dostępu do słupów. W ocenie Prezesa UKE, dla zachowania spójnego podejścia do regulacji dostępu do słupów elektroenergetycznych (w tym słupów oświetlenia drogowego), niezbędne jest skoordynowanie rozstrzygnięcia, które zapadnie w niniejszym postępowaniu z ww. decyzjami określającymi warunki dostępu do słupów elektroenergetycznych w postępowaniach o sygn. [...].

Na podstawie akt sprawy nadesłanych przy odpowiedzi na skargę należy także mieć na uwadze, że:

- zawiadomieniem z [...] września 2020r. Prezes UKE poinformował, że do materiału dowodowego sprawy zostały dołączone wezwania z dnia [...] kwietnia 2020r. skierowane przez Organ do stron w postępowaniach prowadzonych pod sygnaturami [...] oraz odpowiedzi na wezwania udzielone przez: [...] sp. z o.o. z siedzibą w W., [...]sp. z o.o. z siedzibą w P., [...] S.A. z siedzibą w L., [...] S.A. z siedzibą w G. i [...] S.A. z siedzibą w K.,

- postanowieniem z [...] września 2020r. Prezes UKE postanowił ograniczyć prawo wglądu dla Stron do materiału dowodowego w zakresie objętym tajemnicą przedsiębiorstwa w odniesieniu do pisma [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. z [...] maja 2020r.,

-postanowieniem z [...] września 2020r., rozpatrując wnioski Strony złożone w piśmie z [...] sierpnia 2018r., [...] grudnia 2018r., [...] czerwca 2019r. oraz [...] grudnia 2019r., Organ odmówił przeprowadzenia oględzin słupów i dowodu z opinii biegłego na okoliczność wytrzymałości i technicznych możliwości podwieszenia kabli światłowodowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do postanowienia art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W myśl zaś art. 53 § 2b Ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Analiza akt sprawy z punktu widzenia wyczerpania przez Skarżącą trybu ponagleniowego, warunkującego skuteczne wniesienie skargi w niniejszej sprawie, nie budzi zastrzeżeń. Strona bowiem pismem z [...] lipca 2020r. takie ponaglenie złożyła.

Na wstępie przypomnieć należy, że jedna z naczelnych zasad postępowania administracyjnego, wyrażona w art. 12 Kpa, stanowi, iż organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2). Co więcej, owa zasada wraz konstytucyjnymi zasadami demokratycznego państwa prawnego i zasadą legalizmu, służą realizacji prawa obywateli do dobrej administracji. Prawo do rozpoznania sprawy administracyjnej w rozsądnym terminie, jako element prawa do dobrej administracji, jest również jednym z praw podstawowych w porządku prawnym Unii Europejskiej (art. 41 ust. 1 Karty Praw Podstawowych - Dz.U.UE.C.2007.303.1) oraz jest zagwarantowane w ratyfikowanej przez Polskę Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 4 listopada 1950 r. (art. 6; Dz. U. z 1993 r., nr 61, poz. 284, ze zm.).

Z bezczynnością mamy do czynienia w sytuacji gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 Kpa (art.37 §1 pkt 1 Kpa).

W każdym zatem przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa (bez zbędnej zwłoki), jeżeli organ nie dopełnił czynności określonych w art. 36 Kpa (zawiadomienie strony o przyczynie zwłoki, wskazanie nowego terminu załatwienia sprawy oraz pouczenie o prawie do wniesienia ponaglenia) lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji, mamy do czynienia z bezczynnością organu administracji publicznej (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej także ,,NSA") z 5 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 2936/16). Taka sama sytuacja ma miejsce w przypadku gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a Ppsa (zob. wyrok NSA z 24 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 306/16). Przy czym, dla uznania bezczynności konieczne jest stwierdzenie w pierwszej kolejności, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie, a następnie czy uczyniono to w przepisanym terminie, a dalej czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione (zob. wyrok NSA z 21 marca 2019r., sygn. akt I OSK 1296/17).

Przewlekłość postępowania wiąże się natomiast z dążeniem do usprawnienia postępowania administracyjnego poprzez stworzenie możliwości zaskarżenia nie tylko samej czynności organu administracji publicznej, ale również prowadzenia przez te organy postępowania w sposób przewlekły. Stan ten zachodzi zatem wtedy gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art.37 §1 pkt 2 Kpa).

Przewlekłość postępowania, określona w art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa ma zatem inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność organu". Jeszcze na gruncie poprzedniego stanu prawnego NSA w wyroku z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, wskazał, że "Dokonując rozgraniczenia zakresu skarg na bezczynność i przewlekłość postępowania, zauważyć trzeba, iż nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dodanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymagać będzie reinterpretacji pojęcia »bezczynności«, poprzez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Natomiast przez pojęcie »przewlekłego prowadzenia postępowania« należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (...), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (...). Pojęcie »przewlekłość postępowania« obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Tak wyodrębniona skarga na przewlekłość postępowania dotyczyć będzie sytuacji innych niż formalna bezczynność organu (...)." (zob. też wyrok WSA w Warszawie z 17 grudnia 2014 r., sygn. akt VII SAB/Wa 62/14). Z kolei NSA w wyroku z 5 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 2038/13, stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ może być spowodowane różnymi okolicznościami. Zaistnieje zarówno w sytuacji, gdy będzie można organowi postawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się w rozsądnym terminie, jak również, kiedy będzie można postawić zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Za przejaw przewlekłego prowadzenia postępowania może być także uznana nieporadność organu, kiedy z naruszeniem przepisu art. 12 § 1 Kpa nie działa on w sprawie wnikliwie i szybko, a podejmuje czynności i środki dowodowe nieadekwatne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. W ogólnym zarysie orzecznictwo to zachowuje aktualność również obecnie.

Jak wskazał NSA w wyroku z 25 października 2018 r., sygn. akt I GSK 1968/18: "Przypomnieć należy, że pod pojęciem przewlekłego prowadzenia postępowania należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, Warszawa 2011, s. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym. Przewlekłe prowadzenie postępowania jest stanem obiektywnym, istniejącym niezależnie od ostatecznego załatwienia sprawy. Ze stanowiskiem tym koresponduje pogląd, z którego wynika, że przewlekłość postępowania wiąże się z sytuacją, gdy organy formalnie nie pozostają w zwłoce w załatwianiu spraw, powołując się na niezależne od siebie przyczyny, a także, gdy podejmują działania pozorowane bądź też działają opieszale. O istocie przewlekłości oraz jej wystąpieniu decyduje więc "element obiektywny" wyrażający się w upływie kilku terminów załatwienia sprawy, opieszałości w wyznaczaniu i przeprowadzaniu czynności procesowych niezbędnych do skonkretyzowania przedmiotu postępowania oraz wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mnożeniu czynności dowodowych ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy i konieczności ustalenia faktów mających znaczenie prawotwórcze".

Zdaniem Sądu dla rzetelnej oceny, czy w świetle zaistniałego stanu faktycznego doszło do bezczynności lub przewlekłości prowadzonego postępowania konieczne jest uwzględnienie w pierwszej kolejności rodzaju sprawy administracyjnej poddanej załatwieniu przez organ administracji publicznej albowiem to jej charakter, w połączeniu z zaistniałymi w sprawie innym okolicznościami, pozwoli ocenić zasadność wniesionej skargi.

W tym zakresie na uwagę zasługuje to, że przedmiotem Wniosku I i Wniosku II złożonych przez Skarżące było zapewnienie im dostępu do infrastruktury technicznej Uczestnika.

Warto w tym zakresie podkreślić, że infrastrukturą taką jest, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o wspieraniu, każdy element infrastruktury lub sieci, który może służyć do umieszczenia w nim lub na nim elementów infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej, nie stając się jednocześnie aktywnym elementem tej sieci telekomunikacyjnej, w tym m.in. słupy.

Operator sieci (w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy o wspieraniu) a taki status przysługuje Operatorowi w niniejszej sprawie, stosownie do postanowienia art. 17 ust. 1 ustawy o wspieraniu zapewnia przedsiębiorcom telekomunikacyjnym dostęp do infrastruktury technicznej, w tym współkorzystanie z niej, w celu realizacji szybkiej sieci telekomunikacyjnej Ponadto zgodnie z postanowieniem art. 17 ust. 2 ww. ustawy dostęp do infrastruktury technicznej jest odpłatny, chyba że strony umowy postanowią inaczej. Należy także mieć na uwadze, że warunki dostępu do infrastruktury technicznej, w tym techniczne, eksploatacyjne i finansowe warunki współpracy, strony ustalają w umowie o dostępie do infrastruktury technicznej, zawartej na piśmie pod rygorem nieważności (art. 18 ust. 1 ustawy o wspieraniu). Zawarcie takiej umowy jest poprzedzone negocjacjami między stronami (tj. przedsiębiorcą telekomunikacyjnym a operatorem sieci) a w przypadku gdy nie doprowadzą one do jej zawarcia, każda ze stron może zwrócić się do Prezesa UKE z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej ( zob. art. 19 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 21 ust. 2 ustawy o wspieraniu).

Ponadto, trzeba mieć na uwadze, że decyzja administracyjna wydawana w powyższym przedmiocie przez Prezesa UKE zastępuje umowę o dostępie do której zawarcia nie doszło (zob. art. 22 ust 5 ustawy o wspieraniu).

W świetle powyższego, trzeba mieć na uwadze, że z punktu widzenia podejmowanego przez Organ rozstrzygnięcia w sprawie istotne jest m.in. nie tylko ustalenie, czy doszło do przeprowadzenia wymaganych negocjacji i jaki był ich przedmiot i wynik, ale i precyzyjne określenie rodzaju infrastruktury technicznej objętej żądaniem udostępnienia, jej własności, technicznych możliwości jej wykorzystania zgodnie z zamierzeniem przedsiębiorcy telekomunikacyjnego a nadto ustalenie warunków wzajemnej współpracy stron w tym zakresie, w tym ustalenie opłat z tytułu pozyskanego w tym trybie uprawnienia. Trzeba także mieć na uwadze, jak już wspomniane zostało powyżej, że wydana przez Prezesa UKE decyzja w sprawach tego typu zastępuje umowę miedzy stronami a zatem staraniem Organu jest należyte wyważenie w postępowaniu interesu każdej ze stron, przy wzięciu pod uwagę w szczególności konieczność zapewnienia niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych warunków dostępu (zob. art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu).

Nadto, zgodnie z postanowieniem art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu decyzja w sprawie powinna zostać wydana w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie.

Trzeba przy tym mieć także na uwadze, że wydanie decyzji w tego typu sprawach obwarowane jest koniecznością dochowania przewidzianych prawem procedur. W myśl bowiem art. 22 ust.6 pkt 1 ustawy o wspieraniu decyzję w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej wydaje się, w odniesieniu do przedsiębiorstw energetycznych, w uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki (dalej także ,,Prezes URE"). Stosownie zaś do postanowienia art. 23 w związku z art. 15 pkt 4 i art. 16 ust 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2019r., poz. 2460 ze zm., dalej ,,Prawo telekomunikacyjne") wymagane jest przeprowadzenie także postępowania konsultacyjnego. Zarówno na przeprowadzenie uzgodnienia jak i konsultacji ustawodawca przewidział 30 dni (zob. art. 22 ust. 7 ustawy o wspieraniu oraz art. 16 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art. 23 ustawy o wspieraniu).

Nie ulega wątpliwości, że prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie Organ winien dochować terminu wydania decyzji w sprawie wynikającego wprost z ww. przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu i tego terminu nie dochował.

Prezes UKE nie dotrzymał przy tym także terminów załatwienia sprawy, jakie wynikały z wydawanych w sprawie postanowień zawiadamiających o przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, zgodnie z art. 36 § 1 Kpa (postanowienia z [...] listopada 2017r., [...] grudnia 2017r., z [...] maja 2018r., z [...] października 2018r., z [...] kwietnia 2019r., z [...] września 2019r., z [...] listopada 2019r., z [...] marca 2020r.).

Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie określił katalogu przyczyn, z uwagi na które dopuszczalne jest wydłużenie przez organ terminu załatwienia sprawy w trybie art. 36 Kpa. Z unormowania art. 38 Kpa można jedynie pośrednio wysnuć ogólny wniosek, że powinny to być przyczyny "uzasadnione". Posiłkując się regulacją art. 35 § 3 Kpa można wskazać, iż dłuższy termin załatwienia sprawy może zwłaszcza wynikać ze szczególnego skomplikowania sprawy lub potrzeby prowadzenia w niej dalszych czynności wyjaśniających. W każdym przypadku, może chodzić tylko o przyczyny pozostające w bezpośrednim związku z rozpoznaniem i rozstrzygnięciem danej sprawy, tj. mające znaczenie dla wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności istotnych w sprawie lub dla możliwości bądź sposobu jej końcowego załatwienia (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 15 września 2016 r. sygn. akt IV SAB/Po 55/16).

To co w świetle treści ww. postanowień Prezesa UKE wysuwa się na plan pierwszy to nowy termin jaki dla załatwienia sprawy był wskazywany, każdorazowo określany na 150 dni od dnia wydania postanowienia, nadto bez wskazania przyczyn zaistniałej zwłoki.

Za przyczynę, uzasadniającą wyznaczenie, w trybie art. 36 Kpa, nowego terminu załatwienia sprawy, nie można, zdaniem Sądu, uznawać powołania się ogólnie na szczególnie skomplikowany charakter sprawy czy konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur czy potrzebę podjęcia bliżej niewskazanych czynności zmierzających m.in do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Powołanie się na ww. okoliczności nie wypełnia wymogu określonego w art. 36 Kpa. Brak określenia rzeczywistych przyczyn zwłoki w załatwieniu sprawy nie tylko nie służy realizacji zasady szybkości postępowania określonej w art. 12 Kpa ale i zasady z art. 9 Kpa. Pozyskanie bowiem przez strony prowadzonego postępowania rzeczywistej i należycie przedstawionej wiedzy co do okoliczności faktycznych i prawnych, których wyjaśnienie jest jeszcze konieczne dla rozstrzygnięcia o ich prawach i obowiązkach pozwala na uczynienie zadość obu tym zasadom Kpa. Organ nie sprostał wymaganiom jakie w tym przedmiocie stawiał przed nim art. 36 § 1 Kpa. Tym niemniej Sąd dostrzega, że pomimo wskazanych tutaj uchybień Organ podejmował, przez określony okres czasu, czynności w sprawie zmierzające do jej faktycznego wyjaśnienia. Stąd też chociaż kierowane do Stron postanowienia wydawane w oparciu o art. 36 § 1 Kpa nie spełniały ww. warunków to nie można przyjąć, że miały one charakter tylko pozorny, służący ukryciu opieszałości Organu w załatwieniu sprawy.

W tym zakresie należy wskazać na działania Prezesa UKE zmierzające do:

1. dookreślenia przedmiotu prowadzonego postępowania tj. ustalenia słupów, o dostęp do których wnioskowała Strona we Wniosku I (wezwania Prezesa UKE z dnia [...] października 2017 r. oraz z [...] lutego 2018 r. i odpowiedź Skarżących na powyższe wezwania pismem z [...] marca 2018r.) a następnie dokładnego oznaczenia słupów pozwalających na ich pełną identyfikację (wezwania Prezesa UKE do Operatora z [...] września 2017 r. oraz z dnia [...] grudnia 2018r.);

2. usunięcia zaistniałych wątpliwości związanych z przedstawieniem przez Stronę dwóch projektów wykonawczych dotyczących budowy linii napowietrznej (w styczniu i październiku 2018r.) i sprecyzowania w związku z tym zakresu złożonego wniosku wszczynającego postępowanie (wezwanie Prezesa UKE do Strony z [...] lutego 2019 r.);

3. ustaleniu możliwości bądź braku możliwości technicznych podwieszenia kabli telekomunikacyjnych Strony na słupach (latarniach oświetleniowych) (wezwania Prezesa UKE do Strony i Operatora z [...] października 2017 r., z [...] lutego 2018r., z [...] kwietnia 2018 r., z [...] sierpnia 2018 r., z [...] listopada 2018 r., z dnia [...] maja 2019 r. oraz do [...] z 12 kwietnia 2019 r.);

4. ustalenia, czy w posiadaniu Operatora znajduje się inna infrastruktura techniczna możliwa do udostępnienia na rzecz Strony (wezwanie Prezesa UKE do Operatora z dnia [...] lutego 2019r.);

5. ustalenia treści (wyjaśnienia nieścisłości) przeprowadzonego przez Operatora audytu oświetleniowego dotyczącego jego słupów posadowionych w K. (wezwanie Prezesa UKE do Uczestnika z [...] sierpnia 2019 r.).

Organ podejmował także próby dyscyplinowania Stron w udzielaniu informacji określonych w kierowanych do nich wezwaniach np. pismem z [...] sierpnia 2018r. wzywając Stronę do udzielenia odpowiedzi i przekazania informacji w zakresie zakończenia kompletowania przez nią dokumentacji, o której mowa w jej piśmie z [...] kwietnia 2018r. i odpowiedzi Skarżących, że dokumentacja ta zostanie skompletowana do dnia [...] października 2018r. (pismo Strony z [...] sierpnia 2018r.).

W odniesieniu zaś do wskazywanego w skardze okresu od 2 marca do 11 kwietnia 2019r. nieobjętego postanowieniem wydanym na podstawie art. 36 § 1 Kpa trzeba wskazać, że był to czas kiedy Organ oczekiwał na ustosunkowanie się Operatora do wystosowanego do niego wezwania z dnia [...] lutego 2019r. dotyczącego określenia innej infrastruktury technicznej, jaka mogłaby być udostępniona Stronie oraz wezwania wystosowanego do Strony wskazującego na potrzebę doprecyzowania jej wniosku wszczynającego postępowanie. W wyniku zaś powyższego Strona, pismem z dnia [...] marca 2019r., sprecyzowała i zmodyfikowała ten wniosek. Organ zaś, stosownie do wniosku Skarżących zawartego w tym piśmie a dotyczącego wezwania [...] do udostępnienia dokumentacji (specyfikacji) słupów oraz wykonania obliczeń dotyczących ich wytrzymałości, skierował stosowne wezwanie do [...] (pismo z [...] kwietnia 2019r.).

Analizując akta sprawy Sąd zauważa, że specyfika postępowania administracyjnego dotyczącego wydania decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej wymagała sprostania przez Organ wspomnianym powyżej wymogom, szczególnie w zakresie wyjaśnienia okoliczności faktycznych związanych z przedmiotem dostępu, zakresem prowadzonych negocjacji i technicznymi możliwościami zapewnienia Stronie dostępu do słupów.

Sąd zauważa, że na początkowym etapie postępowania, po złożeniu Wniosku I jak i po złożeniu przez Stronę Wniosku II i w następstwie tego, do czasu wydania w sprawie postanowienia o połączeniu postępowań z tych Wniosków (postanowienie z [...] września 2019.) i uzyskaniu wyjaśnień Strony (pismo z [...] grudnia 2019r. w odpowiedzi na wezwanie z [...] listopada 2019r.) rozpoznanie sprawy było uwarunkowane zaistniałymi okolicznościami w sprawie, podejmowanymi przez Organ staraniami aby je należycie wyjaśnić przy czynnym udziale obu stron postępowania i uzyskaniu stanowiska każdej z nich w odniesieniu do kwestii istotnych podnoszonych przez drugą stronę postępowania. Działania te odpowiadały istocie sprawy spornej, jaka w tym zakresie była przedmiotem rozpoznania przez Prezesa UKE i były uwarunkowane charakterem prawnym takich spraw, których rozstrzygnięcie powinno się osadzać na ustaleniu niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych warunków dostępu (zob. art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu).

Tym niemniej trzeba też zauważyć, że po złożonym przez Stronę piśmie z [...] grudnia 2019r. (stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z [...] listopada 2019r.) Prezes UKE wydał następnie jedynie postanowienie na podstawie art. 36 § 1 Kpa (postanowienie z dnia [...] marca 2020r.) o analogicznej treści jak wcześniejsze postanowienia w tym przedmiocie, nie podejmując już dalszych czynności w sprawie przez kolejne miesiące. Dopiero dnia [...] września 2020 r. zawiadomił Strony o włączeniu do akt dodatkowego materiału dowodowego w postaci wezwań i odpowiedzi na wezwania w postępowaniach o sygnaturze [...] wydał postanowienie o ograniczeniu prawa wglądu dla Stron do materiału dowodowego w zakresie objętym tajemnicą przedsiębiorstwa w odniesieniu do pisma [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. z [...] maja 2020r. oraz wydał postanowienie o odmowie przeprowadzenia oględzin słupów i dowodu z opinii biegłego na okoliczność wytrzymałości i technicznych możliwości podwieszenia kabli światłowodowych.

Tymczasem, w świetle długotrwałości postępowania i podejmowania wielu czynności w sprawie był to już najwyższy czas na skoncentrowanie materiału dowodowego w sprawie, jasne określenie w jakim zakresie wymaga on dalszego uzupełnienia, jak i ostatecznego rozstrzygnięcia, które ze złożonych przez Stronę wniosków dowodowych (pisma z [...] sierpnia 2018r., [...] grudnia 2018r.,[...] czerwca 2019r., oraz [...] grudnia 2019r.) należałoby uwzględnić i w jakim zakresie a które należałoby pominąć jako nieistotne w sprawie. Wówczas bowiem tj. na datę [...] grudnia 2019 r. Prezes UKE dysponował już wiedzą o dostęp do jakiej infrastruktury technicznej Operatora ostatecznie wnioskuje Strona, zaś w przypadku posiadania wątpliwości co do technicznych możliwości podwieszenia infrastruktury telekomunikacyjnej Strony na tych słupach winien albo rozstrzygnąć to we własnym zakresie, albo też rozważyć, tak jak wnioskowały Skarżące, przeprowadzenie oględzin bądź wykorzystanie wiadomości specjalnych biegłego. Poczynienie takich ustaleń pozwoliłoby zweryfikować zasadność stanowisk Stron w tym zakresie, jak i twierdzenia Operatora co do przedwczesności szczegółowej analizy co do wysokości opłat (pismo z [...] września 2019r.) bądź też uzasadnić jego ponowne wezwanie do przedstawienia uzasadnienia wysokości opłat z tytułu udzielanego dostępu. Organ nie podjął jednak w tym zakresie wówczas żadnych działań, przewlekając tym rozstrzygnięcie sprawy i nie doprowadzając do jej ostatecznego załatwienia w terminie wskazanym w art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu. W konsekwencji, w świetle stanu faktycznego niniejszej sprawy, Sąd stanął na stanowisku, że Organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania.

Wbrew stanowisku Organu zawartemu w odpowiedzi na skargę usprawiedliwieniem przy tym dla zaniechania wydania rozstrzygnięcia w sprawie nie może być potrzeba osiągnięcia określonego stanu spójności w zakresie warunków dostępu do słupów elektroenergetycznych a to w związku z postępowaniami prowadzonymi na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy o wspieraniu w stosunku do innych podmiotów tj. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W., [...] sp. z o.o. z siedzibą w P., [...] S.A. z siedzibą w L., [...] S.A. z siedzibą w G. i [...] S.A. z siedzibą w K. Nie przesądzając o słuszności stanowiska co do potrzeby zapewnienia spójnych warunków dostępu do słupów Sąd zauważa, że instytucja uzależnienia biegu danej sprawy od wyniku innej sprawy administracyjnej jest reglamentowana prawnie w ramach instytucji zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienie wstępnego przez inny organ lub sąd. Jak wynika z akt sprawy Organ nie znalazł podstaw do zastosowania tej instytucji w prowadzonym postępowaniu. Powoływanie się w takim przypadku, dla usprawiedliwienia opieszałości w rozpoznaniu sprawy z wniosku Strony (w odpowiedzi na ponaglenie i odpowiedzi na skargę), na cele regulacyjne związane z jednolitością ustalenia warunków dostępu, nie zasługuje na uznanie. Nie jest to bowiem uzasadniona przyczyna zwłoki w rozumieniu art. 36 § 1 Kpa. W takiej bowiem sytuacji Organ winien rozstrzygnąć sprawę z uwzględnieniem jej indywidualnego charakteru i w świetle okoliczności zaistniałych w tej sprawie, tak jak to czyni w innych sprawach z zakresu dostępu do infrastruktury technicznej.

Rozpoznając skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenia postępowania przez organ, Sąd kontroluje, analizując okoliczności faktyczne sprawy, czy w sprawie zaistniał ten stan. Przeprowadzona, według podanych powyżej kryteriów, kontrola legalności działania Organu wykazała, że w sprawie doszło do bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, które jednakże nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt 2 sentencji wyroku).

Wskazać należy, iż rażące naruszenie prawa, o jakim mowa w art. 149 § 1a Ppsa, jest postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i jako takie powinno być interpretowane ściśle. Sąd stwierdza zatem rażące naruszenie prawa, gdy wystąpią szczególne okoliczności uzasadniające przyjęcie takiego stanowiska. Chodzi tutaj o wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym takim jak oczywiście lekceważący stosunek organu do złożonego wniosku strony, duże natężenie braku woli organu w załatwieniu wniosku, działanie organu wbrew określonym standardom, bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia dla takiej praktyki (vide: wyrok NSA z 6 lutego 2020 r. sygn.. akt I OSK 3918/18 i orzecznictwo tam przywołane). Za rażące naruszenie przepisów art. 35 Kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyroki NSA z : 21 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 3253/17, 10 października 2018 r. sygn. akt II OSK 721/18, 10 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3646/14, 8 lipca 2015 r. sygn. akt I OSK 237/15 orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena, czy doszło do rażącego naruszenia prawa musi być dokonana w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie.

Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest przy tym wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., OSK 468/13, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wr 14/14; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Po 69/13 i z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Po 19/15).

Zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami, Prezes UKE winien był sprawę załatwić maksymalnie w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie i nie dochował tego terminu. Organ co prawda wydawał postanowienia o przedłużeniu postępowania, które jak zostało to powyżej wskazane, nie spełniały wymogów wynikających art. 36 § 1 Kpa. Trzeba jednak jednocześnie zaznaczyć, że pomiędzy wydawaniem tychże postanowień w sprawie Organ nie pozostawał całkowicie bierny, dążył do wyjaśnienia istotnych okoliczności w sprawie zmierzając do ustalenia przedmiotu prowadzonego postępowania tj. ustalenia słupów, o dostęp do których wnioskowała Strona, ich oznaczenia i własności, wyjaśnienia kwestii związanych z przedstawieniem dwóch projektów wykonawczych przez Stronę, treści audytu oświetleniowego przeprowadzonego przez Operatora i technicznych możliwości podwieszenia kabli telekomunikacyjnych Strony na ww. słupach. Trzeba też mieć na uwadze, że w sprawie doszło do modyfikacji złożonego w sprawie Wniosku I, złożenia Wniosku II i w konsekwencji połącznia postępowań w trybie art. 62 Kpa. Sąd dostrzega ponadto, że przedłużające się postępowanie administracyjne było też wynikiem błędnego przekonania Organu, co do nie wymagającego z jego strony działania w przypadku gdy, dla potrzeb osiągnięcia celów regulacyjnych w postaci zapewnienia spójnych warunków dostępu do słupów, uzależnia załatwienie niniejszej sprawy od stanowisk zajętych przez strony postępowań prowadzonych pod sygnaturą[...].

Ponadto, na uwagę zasługuje okoliczność wejścia w dniu 31 marca 2020 r. w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COYID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 568), którą został wprowadzony art. 15 zzs ust. 1 pkt 6, zgodnie z którym bieg terminów procesowych w postępowaniu administracyjnym został zawieszony na okres trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Dopiero w dniu 18 kwietnia 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 695), która na mocy art. 73 pkt 46 lit. f dodała w art.15 zzs ust. 12 wyłączający zawieszenie terminów w odniesieniu do postępowań dotyczących infrastruktury telekomunikacyjnej w rozumieniu art. 2 pkt 8 Prawo telekomunikacyjne.

W świetle powyższego Sąd nie dopatrzył się lekceważącego stosunku Organu w rozpoznaniu sprawy czy dużego natężenia braku woli w jej załatwieniu. W tym stanie rzeczy brak było w ocenie Sądu podstaw do przyjęcia w niniejszej sprawie, że bezczynność i przewlekłość postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Zważyć należy, iż zgodnie z art. 149 § 2 Ppsa sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, może orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny lub przyznać od organu a rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 Ppsa. Nałożenie grzywny ma zatem charakter fakultatywny ("sąd może"). Wobec stwierdzenia, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, Sąd odstąpił od wymierzenia Organowi grzywny bądź przyznania Skarżącym sumy pieniężnej.

Podstawowym celem instytucji skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest ochrona prawa strony do rozpoznania sprawy w terminie i doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z treścią art. 149 § 1 pkt 1 Ppsa uznając skargę w tym zakresie za zasadną, sąd zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania określonej czynności w terminie przez siebie wskazanym.

W niniejszej sprawie skarga została uwzględniona i Sąd zobowiązał Organ do wydania decyzji w terminie 90 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi (pkt 3 sentencji wyroku). Termin ten jest, w ocenie Sądu, całkowicie wystarczający do zakończenia postępowania. Sąd miał na uwadze, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o dostępie do infrastruktury technicznej powinno zostać poprzedzone konsultacjami (co najmniej 30 dni) oraz uzgodnieniem z Prezesem URE (30 dni) i czynności te nie zostały dopełnione. Nadto w dalszym ciągu pozostaje do rozstrzygnięcia kwestia ustalenia wysokości należnych opłat z tytułu dostępu do infrastruktury. Sąd nie uwzględnił przy tym wniosku Skarżącej o zobowiązanie Organu do wydania decyzji w terminie 30 dni. W ocenie Sądu, jest to zbyt krótki okres na zakończenie postępowania w tej sprawie, które to Prezes UKE powinien przeprowadzić przede wszystkim rzetelnie i prawidłowo ustalić stan faktyczny w sprawie ale i dochować wymaganych prawem procedur, których łączne przeprowadzenie obejmuje okres 60 dni (tryb konsultacji i uzgodnienia). Prezes UKE jest nadto zobowiązany rozważyć, w świetle ostatecznie podejmowanego rozstrzygnięcia, stanowiska zajęte w ramach przeprowadzanych konsultacji. Sąd nie przychylił się także do uwzględnienia wniosku Strony co do zobowiązania Organu do podjęcia określonych, konkretnych czynności dowodowych w terminie 14 dni od dnia wydania wyroku (wniosek z pkt 2 skargi). Nie roztrząsając już w tym zakresie kwestii dopuszczalności zobowiązania Organu przez Sąd do podjęcia takich czynności trzeba zauważyć, że postanowieniem z [...] września 2020r. Organ rozstrzygnął w przedmiocie tych wniosków odmawiając przeprowadzenia wnioskowanych dowodów.

W powyższym zatem zakresie Sąd postanowił oddalić skargę na podstawie art. 151 Ppsa (pkt 4 sentencji wyroku).

O kosztach postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnął na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 i art. 209 Ppsa oraz w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) (pkt 5 sentencji wyroku). Złożona w sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do postanowienia art. 119 pkt 4 Ppsa zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stosownie natomiast do art. 120 Ppsa w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnych w składzie trzech sędziów.