Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 996/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 19, par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi P. M. kwotę [...]zł ([...]) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E. Ś. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącej na jej wniosek w dniu 31 sierpnia 2009 r. (k. 67).

Następnie pismem procesowym z dnia [...] skarżąca wniosła osobistą skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 19 października 2009 r. została odrzucona.

W dalszej kolejności skarżąca w dniu [...] złożyła zażalenie na wyżej przywołane postanowienie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 r. Sąd odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.

E. Ś. nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem złożyła zażalenie. Zażalenie to zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem, z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt II OZ 227/10 uchylił skarżone postanowienie.

Rozpoznając ponownie wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r. ponownie odmówił jej przyznania pełnomocnika z urzędu.

Skarżąca nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Sądu wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 726/10 uchylił skarżone postanowienie i przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka w K. poinformowała o wyznaczeniu dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P.M.

W dniu 20 października 2010 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 czerwca 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. W skardze tej pełnomocnik skarżącej zawarł również wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za udzieloną z urzędu pomoc prawną, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.

Następnie postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 1085/10 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 19 października 2009 r. mocą, którego odrzucono osobistą skargę kasacyjną skarżącej.

W dalszej kolejności postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 czerwca 2009 r., a zażalenie na wskazane postanowienie zostało oddalone mocą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 175/11.

W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 maja 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną pełnomocnika skarżacej, jako złożoną po upływie terminu do dokonania tej czynności procesowej.

Do rozpoznania pozostał zatem wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skarżącej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem.

Stosownie do treści § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

W myśl § 18 ust.1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.

Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi P. M. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynagrodzenie w wysokości [...] zł, co stanowi 75 % stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.

Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.