Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 250/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 83/14 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzekazanie w terminie sprawozdania kwartalnego za odbiór odpadów postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 3 lutego 2014 r. oddalił wniosek M. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie nałożenia na [...] M.H. kary pieniężnej w wysokości 13.400 złotych za nieprzekazanie w terminie sprawozdania kwartalnego za odbiór odpadów.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze, przy czym na jego uzasadnienie podnoszono, że niezwłoczna zapłata kary może wpłynąć na stabilność prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, bowiem wysokość kary jest wielokrotnie wyższa od uzyskiwanych dochodów.

Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak podkreślił Sąd, każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową wpływającą na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary, co jednak nie oznacza wyrządzenia szkody, poza tym ma charakter odwracalny. Nie mając zatem informacji na temat rzeczywistych rozmiarów tej działalności nie można stwierdzić, że uiszczenie kwoty 13.400 zł wyrządziłoby znaczną szkodę albo spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki dla dalszego funkcjonowania przedsiębiorstwa.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, iż Sąd nie wziął pod rozwagę jego argumentacji zawartej w skardze. Podkreślił, że działalność przez niego prowadzona została "praktycznie zaprzestana", w okresie od 1 stycznia do chwili obecnej nie uzyskał żadnych dochodów z tego tytułu. Powyższe spowodowane jest brakiem środków finansowych (rozliczona kara) na bieżącą działalność gospodarczą. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji, celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku.

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że nie zachodziły podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzekazanie w terminie sprawozdania kwartalnego za odbiór odpadów był lakoniczny, a wskazane w nim ogólne względy nie dawały Sądowi podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Podstawą do wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej mogą być jedynie wykazane przez stronę skarżącą okoliczności, z których wynikałoby, że uiszczenie nałożonej kary spowoduje znaczną szkodę, jak również trudne do odwrócenia skutki. W niniejszej zaś sprawie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu, który potwierdzałby, że uiszczenie kary w wysokości 13.400 zł doprowadzi do znacznej szkody w jego majątku, bądź będzie miało znaczący wpływ na spadek kondycji finansowej prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Umowa kompensaty wierzytelności zobowiązań, jaką skarżący przedstawił wraz z zażaleniem świadczyć może jedynie o dokonaniu wzajemnych rozliczeń z Gminą C. przy uwzględnieniu zobowiązań i należności istniejących między nimi.

Uznać zatem należy, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.