Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 754/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-04-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2007 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1/ odrzucić skargę kasacyjną W. J., 2/ odrzucić wniosek W. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2007 r. W. J. wniósł w imieniu Z. K. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2007 r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarga została podpisana przez W. J., który przedłożył pełnomocnictwo skarżącej "do załatwiania w sprawie opłaty planistycznej rozliczonej przez Urząd Miasta od sprzedanej działki [...] obręb [...] w R".

Wobec tego, że skarga została podpisana przez osobę, która nie mogła być pełnomocnikiem skarżącej przed sądem administracyjnym pouczono skarżącą o treści art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wezwano ją do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2008 r. Sąd odrzucił skargę, albowiem skarżąca nie uzupełniła jej braku formalnego w ustawowym terminie zgodnie z otrzymanym wezwaniem.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik - radca prawny S. C. wniósł dwie skargi kasacyjne: jedną - w imieniu skarżącej, drugą - w imieniu W. J.

Dodatkowo W. J. w toku postępowania wystąpił z wnioskiem o przywrócenie mu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wywodząc, że wezwanie w tym przedmiocie winno być przez sąd skierowane nie do skarżącej, lecz do niego jako jej pełnomocnika. Do wniosku W. J. dołączył skargi podpisane przez radcę prawnego S. C. oraz pełnomocnictwo udzielone przez siebie temu radcy prawnemu do reprezentowania w sprawie twierdząc, że stanowi to wypełnienie obowiązku zawartego w wezwaniu błędnie skierowanym do skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wniesiona przez W. J. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę kasacyjną może wnieść jedynie strona postępowania. Nie ulega wątpliwości, że W. J. nie jest stroną niniejszego postępowania. Błędne doręczenie przez Sąd W. J. postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi nie dało mu uprawnienia do skutecznego zainicjowania postępowania kasacyjnego, a zatem jego skarga musiała zostać odrzucona stosownie do art. 178 w/w ustawy.

Za niedopuszczalny Sąd uznał również wniosek W. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wnioskodawca nie jest bowiem ani stroną postępowania, ani pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stąd złożony wniosek podlegał odrzuceniu stosownie do art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wyjaśnić, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie zostało w toku sprawy prawidłowo skierowane przez Sąd do skarżącej, a nie do osoby, która podpisała skargę błędnie uznając, iż przysługuje jej status pełnomocnika. Wbrew twierdzeniom wniosku W. J. nie mógł bowiem w żaden sposób uzupełnić braku formalnego skargi ani przez jej podpisanie, ani też przez udzielenie pełnomocnictwa do dokonania tej czynności w imieniu skarżącej profesjonalnemu pełnomocnikowi.