Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 351/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 17 ust 2 pkt 2 , art 3 ust 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 159
law: Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia 10 października 2014 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz B. D. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2 stycznia 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze - po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania B.D. od decyzji nr [...] Burmistrza z dnia 10 października 2014 r., w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej w kwocie [...] zł – orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Strona w dniu 4 września 2014 r. złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej w kwocie [...] zł, która - jej zdaniem - została pobrana niesłusznie za pobyt w uzdrowisku "G." w P.

Wymienioną na wstępie decyzją Burmistrz odmówił Stronie stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej, stwierdzając, że zwolnienie z art. 17 ust. 2 pkt 2) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie dotyczy szpitali uzdrowiskowych, a w tego rodzaju jednostce strona przebywała.

W odwołaniu od tej decyzji Strona podtrzymała swoje stanowisko i podniosła, że organ I instancji rażąco naruszył przepisy prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 2 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez błędną wykładnię pojęcia "szpital" i nieuzasadnione zastosowanie wykładni zawężającej to pojęcie i uznanie, że szpitalem nie jest szpital uzdrowiskowy, podczas gdy szpitalem jest każde przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, w którym podmiot ten wykonuje działalność leczniczą.

Organ odwoławczy ww. decyzją uznał odwołanie Strony za nieuzasadnione. Zdaniem Kolegium, organ podatkowy I instancji słusznie przyjął, że pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego o nazwie "szpital uzdrowiskowy" nie wyczerpuje przesłanki zwolnienia z opłaty uzdrowiskowej unormowanej w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Z tego powodu stanowisko Strony, że szpital uzdrowiskowy to też szpital, jest błędne. Organ odwoławczy podkreślił, że pojęcie "szpital" nie jest tożsame z pojęciem "szpital uzdrowiskowy". Obydwa te pojęcia mają inną treść, inne formy organizacyjne i prawne podstawy ustrojowe. "Szpital" unormowany jest w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej i zdefiniowany jest jako przedsiębiorstwo, w którym podmiot leczniczy wykonuje działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne, które to świadczenia charakteryzują i wyróżniają szpital od pozostałych jednostek lecznictwa uzdrowiskowego. Natomiast "szpital uzdrowiskowy" jest jedną z form lecznictwa uzdrowiskowego nazwaną przez ustawodawcę "zakładem lecznictwa uzdrowiskowego", wymienioną w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych.

Zgodnie bowiem z art. 6 tej ustawy: "Zakładami lecznictwa uzdrowiskowego są: 1) szpitale uzdrowiskowe; 2) sanatoria uzdrowiskowe; 3) szpitale uzdrowiskowe dla dzieci i sanatoria uzdrowiskowe dla dzieci; 4) przychodnie uzdrowiskowe; 5) zakłady przyrodolecznicze; 6) szpitale i sanatoria w urządzonych podziemnych wyrobiskach górniczych. (...)". W ocenie organu, z powyższego katalogu wynika, że takim samym jak szpital uzdrowiskowy zakładem lecznictwa uzdrowiskowego jest min. sanatorium uzdrowiskowe, przychodnia uzdrowiskowa czy też zakład przyrodoleczniczy. Utożsamiany przez Stronę ze szpitalem zakład lecznictwa uzdrowiskowego o nazwie (m.in.) szpital uzdrowiskowy, jest zdefiniowany w ustawie o lecznictwie uzdrowiskowym (...) w art. 2 pkt 10. W myśl tego przepisu określenie "zakład lecznictwa uzdrowiskowego" oznacza: "przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjne lub stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne (nie świadczenia szpitalne) w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, działające na obszarze uzdrowiska, utworzone w celu udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, w ramach kierunków leczniczych i przeciwskazań ustalonych dla danego uzdrowiska, w szczególności wykorzystujących warunki naturalne uzdrowiska przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych."

Stosownie zaś do art. 8 ww. ustawy, do zadań szpitala uzdrowiskowego należy "zapewnienie pacjentowi, którego skierowano na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową: 1) całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych; 2) całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej; 3) przewidzianych programem leczenia zabiegów; 4) korzystania z naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego; 5) edukacji zdrowotnej".

Zdaniem organu odwoławczego, z powyższych przepisów wynika, że "szpital uzdrowiskowy" to tylko jedna z form zakładu lecznictwa uzdrowiskowego. Ponadto w księdze rejestrowej U. SA zapisano, że szpitale uzdrowiskowe działające w strukturach tego Uzdrowiska jako Zakłady Lecznictwa Uzdrowiskowego udzielają "stacjonarnych i całodobowych świadczeń innych niż szpitalne".

Organ wyjaśnił następnie, że w art. 17 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ustawodawca określił przesłanki wnoszenia opłaty uzdrowiskowej i zakres zwolnienia z niej, stanowiąc w ust. 1a, że: "Opłata uzdrowiskowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach". W myśl ust. 2 tego artykułu, opłaty miejscowej oraz opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się "od osób przebywających w szpitalach".

W ocenie organu odwoławczego, ustawodawca jednoznacznie więc unormował, że zwolniony z opłaty uzdrowiskowej jest pobyt w szpitalu, a nie w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, którego jedna z kategorii nazywana jest szpitalem uzdrowiskowym. Ponadto, prawo podatkowe musi być odczytywane ściśle, a wszelka wykładnia rozszerzająca przepisów prawa podatkowego jest niedopuszczalna. Przyjmowanie za szpital w rozumieniu ustawy podatkowej zakładu lecznictwa uzdrowiskowego, który działa na zupełnie odmiennych zasadach i udziela odmiennych niż w szpitalu świadczeń zdrowotnych jest zatem nieuprawnione. Jeśli więc ustawodawca zwolnił z opłaty uzdrowiskowej osoby przebywające w szpitalu, to oznacza dokładnie to, co jest w przepisie, czyli "szpital", a nie - zakład lecznictwa uzdrowiskowego o nazwie "szpital uzdrowiskowy". Obydwie wymienione jednostki różnią się od siebie rodzajem udzielanych świadczeń, a więc nie mogą być traktowane jednakowo tylko dlatego, że w nazwie jednej z nich pojawia się wyraz "szpital".

Organ podniósł, że strona była skierowana na leczenie uzdrowiskowe, które odbyła w jednym z Z. w P., działającym pod nazwą szpital uzdrowiskowy. Nie jest to jednak szpital w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej (...) i nie obejmuje go zwolnienie z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Strona była więc zobowiązana do wniesienia opłaty uzdrowiskowej, zgodnie z art. 17 ust. 1a wymienionej ustawy, ponieważ pobyt na terenie gminy, będącej gminą o statusie uzdrowiska, wiąże się z obowiązkiem wnoszenia takiej opłaty.

W skardze na decyzję II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze strona zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem:

- prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez błędną wykładnię pojęcia "szpital" i nieuzasadnione zastosowanie wykładni zawężającej to pojęcie i uznanie, ze szpitalem nie jest szpital uzdrowiskowy, podczas gdy szpitalem jest każde przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, w którym ten wykonuje działalność leczniczą w rodzaju świadczeń szpitalnych.

Skarżąca podniosła, że stan faktyczny sprawy jest bezsporny i wskazała, że organy nie kwestionują, iż Skarżąca przebywała w szpitalu uzdrowiskowym "G." w P. Skarżąca wskazała, że w jej opinii nie ma podstaw do różnicowania na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych szpitali w pojęciu ogólnym od innych szpitali o charakterze specjalistycznym, w tym od szpitali uzdrowiskowych. W ocenie Skarżącej pojęcie "szpital" jest pojęciem zbiorczym, szerszym, które obejmuje różne jego rodzaje zaś posłużenie się zwrotem "szpital", czy to w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej czy to w art. 2 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej, czy art. 8 ustawy o działalności uzdrowiskowej, czy też art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nie stwarza żadnych podstaw, aby różnicować szpitale ze względu na rodzaj świadczonych usług, czy też miejsce ich świadczenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości podtrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie i stanowisko w kwestii będącej przedmiotem sporu i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym, jak stanowi art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Bezsporne jest w sprawie, że Skarżąca przebywała w szpitalu uzdrowiskowym (Z. "G.") w P, w okresie od 25 sierpnia 2014 r. do 15 września 2014 r. i uiściła opłatę uzdrowiskową za ten pobyt w kwocie [...] zł.

Z. "U. " (aktualnie) zostało utworzone zostało przez U. z siedzibą w P. (aktualnie) i wpisane do rejestru podmiotów prowadzących działalność leczniczą przez Wojewodę [...] . Powyższy zespół prowadzi, m.in. Z. G., w którym przebywała Skarżąca.

Stosownie do art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.2014, poz. 849 ze zm., zwana dalej: "u.p.o.l."), opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się od osób przebywających w szpitalach.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii, jaki jest zakres przewidzianego w tym przepisie zwolnienia od tej opłaty, a ściślej rzecz biorąc, czy znajduje on zastosowanie wobec osób przebywających w szpitalu - mającym status szpitala uzdrowiskowego w rozumieniu ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym. Niesporne jest, że u.p.o.l. nie definiuje określenia "szpital" oraz nie odsyła w tym zakresie, jak np. w art. 1a u.p.o.l., do przepisów innych ustaw.

Zarzuty Skarżącej zawarte w skardze oraz wspierająca je argumentacja sprowadzają się do twierdzenia, iż szpital uzdrowiskowy jest szpitalem w rozumieniu powyższego przepisu u.p.o.l., podobnie jak jest również szpitalem na gruncie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. 2015 poz.618).

W ocenie Sądu, twierdzenie takie jest zasadne.

Szpital uzdrowiskowy wykazuje różnice w stosunku do szpitala, który szpitalem uzdrowiskowym nie jest, poprzez posiadanie pewnych cech i właściwości szczególnych, odróżniających go od innych rodzajów szpitali. Polega to zasadniczo na tym, iż szpital taki udziela świadczeń zdrowotnych wykorzystujących warunki naturalne uzdrowiska, co znajduje potwierdzenie normatywne w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz. U. 2012 r., poz. 651 ze zm. zwana dalej: "ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym"). Obok bowiem wymienionych w art. 8 tej ustawy zadań szpitala uzdrowiskowego, które równie dobrze można by odnieść do każdego innego rodzaju szpitala, jak np. zapewnienie pacjentowi całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych, czy też całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, znajdują się również takie, które są właściwe tylko i wyłącznie dla szpitali uzdrowiskowych, jak choćby zapewnienie korzystania z naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego. Nie oznacza to jednak, że poprzez wykonywanie takich charakterystycznych tylko dla tego rodzaju szpitala zadań szpital uzdrowiskowy traci przymiot szpitala i należy go zaklasyfikować do odrębnej od tychże szpitali kategorii podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych - szpital pozostaje pojęciem zbiorczym, szerszym, które obejmuje różne jego rodzaje (por. wyrok NSA z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1216/10).

Gdyby natomiast przyjąć sposób rozumowania prezentowany w zaskarżonej decyzji, polegający na uznaniu, iż jakiekolwiek normatywne dookreślenie terminu "szpital", w tym przypadku "szpital uzdrowiskowy" powoduje wyeliminowanie tak nazwanego podmiotu spod pojęcia szpitala, którym posługuje się przytoczony na wstępie art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., to stosując go konsekwentnie należałoby dojść do analogicznego wniosku we wszystkich innych przypadkach, a więc tam, gdzie jakiekolwiek dookreślenie szpitala pojawiło się w uregulowaniach szczególnych normujących, że względu na jego specyfikę, określony segment szeroko rozumianej opieki zdrowotnej. (por. wyrok NSA z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1216/10).

W ocenie Sądu posłużenie się zwrotem "szpital", czy to w art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o działalności leczniczej, czy też w najbardziej istotnym dla rozpoznawanej sprawy art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., nie stwarza żadnych podstaw, aby różnicować szpitale ze względu na rodzaj świadczonych usług, czy też miejsce ich świadczenia.

Ponadto zgodnie z art. 48 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym gmina uzdrowiskowa w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 46, ma prawo do pobierania opłaty, na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Jak więc z powyższego wynika, to nie burmistrzowie takich gmin, lecz ustawodawca decyduje o zakresie poboru takich opłat, a przepisami odrębnymi są tu przepisy u.p.o.l., które w art. 17 ust. 2 pkt 2 przewidują zwolnienie od tych opłat osób przebywających w szpitalach, nie czyniąc tu wyjątku dla szpitali uzdrowiskowych.

W związku z faktem, że u.p.o.l. nie odsyła, w zakresie definiowania określenia "szpital", do przepisów innych ustaw brak jest podstaw do poszukiwania definicji "szpitala" w innych ustawach, takich jak ustawa o działalności leczniczej oraz porównywania pojęcia "szpital", określonego w art. 2 ust. 1 pkt 9 tej ustawy z pojęciem "zakładu lecznictwa uzdrowiskowego", którego rodzajem jest szpital uzdrowiskowy, określonego w art. 2 pkt 10 w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym. W celu ustalenia znaczenia pojęcia "szpital" należy więc odwołać się do wykładni językowej. Według Słownika Języka Polskiego, pod red. prof. M. Szymczaka, wydawnictwo PWN, Warszawa 1996 – "szpital" oznacza zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu chorych wymagających stałej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, odpowiednich zabiegów leczniczych i diagnostycznych.

Zdaniem Sądu, skoro w art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., ustawodawca nie dokonał zróżnicowania typów szpitali, oznacza to, że zwolnienie z opłaty miejscowej ma również zastosowanie do pacjentów szpitali uzdrowiskowych. Szpital uzdrowiskowy jest bowiem jednym z rodzajów istniejących szpitali (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19.02.2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1419/14).

Reasumując nie ma więc podstaw do różnicowania na gruncie u.p.o.l. szpitali w pojęciu ogólnym od innych szpitali o charakterze specjalistycznym, w tym od szpitali uzdrowiskowych, skoro zakres regulacji w obu przypadkach jest samoistny. Gdyby ustawodawcy zależało na wyeliminowaniu szpitali uzdrowiskowych ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., to wyraźnie by to uczynił, zmieniając w 2011 r. równolegle z przepisami ustrojowymi dotyczącymi świadczeń leczniczych, także i ustawę podatkową. Zauważyć należy przy tym, że art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. w obecnym brzmieniu obowiązuje od 1 stycznia 2003 r. (został zmieniony przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw - Dz. U. nr 200, poz.1683) i jest od lat jednolicie interpretowany przez sądy, które uznają, że pacjenci szpitali uzdrowiskowych są zwolnieni z opłaty.

Ponadto wskazać należy, że w interpretacji ogólnej nr [...] z dnia 3 października 2014 r. w sprawie niepobierania opłaty uzdrowiskowej od osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych (Dz.Urz.MF.2014.38) Minister Finansów, "uwzględniając orzecznictwo sądów administracyjnych, w celu zapewnienia jednolitego stosowania przez wójtów, burmistrzów oraz prezydentów miast prawa podatkowego w zakresie niepobierania opłaty uzdrowiskowej od osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych", wyjaśnił, że szpital uzdrowiskowy jest jednym z rodzajów szpitali w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej. Ponadto, zakres wyłączenia wynikający z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie jest związany ze statusem pacjenta, którym na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2012 r. poz. 159, ze. zm.) w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o działalności leczniczej, jest osobą zwracającą się o udzielenie świadczeń zdrowotnych lub korzystająca ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych lub osobę wykonującą zawód medyczny. Wyłączeniem, o jakim mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, objęte są natomiast "osoby przebywające w szpitalach". Wynika z powyższego, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych, w celu wyłączenia z obowiązku uiszczenia opłaty uzdrowiskowej, nie różnicuje osób przebywających w szpitalach ze względu na cel pobytu i rodzaj pobieranych świadczeń. (...).

Sumując, należy stwierdzić, iż na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych od osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych nie pobiera się opłaty uzdrowiskowej.".

Mając na uwadze ww. okoliczności faktyczne i prawne, stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie organy podatkowe dokonały błędnej wykładni art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., bowiem skarżąca zwolniona była z obowiązku uiszczenia opłaty uzdrowiskowej z uwagi na pobyt w ww. szpitalu uzdrowiskowym. Tym samym ww. zarzut skargi okazał się zasadny.

W ponownym rozpoznaniu sprawy organy podatkowe uwzględnią ocenę prawną wyrażoną w uzasadnieniu wyroku.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O niewykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie przepisu art. 152 P.p.s.a., a o kosztach postępowania sądowego, na podstawie przepisów art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.