Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 62/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Małecki Asesor sądowy Katarzyna Nikodem Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2006r. sprawy ze skargi C.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w tytule wykonawczym I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2005r. nr [...], II. zasadza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz C.S. kwotę 100,00 zł ( sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ K. Nikodem /-/ M. Skwierzyńska /-/ J. Małecki


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] 2005r., wydanym na podstawie art. 113 w związku z art. 123 kpa, sprostował błąd pisarski w tytule wykonawczym wystawionym przez tegoż Naczelnika Urzędu Skarbowego na nazwisko C.S.– zobowiązanego do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1998 – w ten sposób, że w poz. 30 dotyczącej podstawy prawnej należności zamiast "orzeczenie z dnia [...] 2004." winno być "orzeczenie z dnia [...] 2004.".

W uzasadnieniu wskazano, że wobec zaistnienia błędu pisarskiego w dacie orzeczenia należało błąd ten sprostować.

Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia C. S., postanowieniem z dnia [...] 2005r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ II instancji nie podzielił stanowiska zobowiązanego, że w odniesieniu do tytułu wykonawczego brak możliwości zastosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego o sprostowaniu omyłek. Skoro postępowanie egzekucyjne prowadzone jest na podstawie ustawy w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, która przewiduje w art. 18 możliwość odpowiedniego stosowania przepisów kpa w przypadkach nieuregulowanych wskazaną ustawą, to sprostowanie tytułu wykonawczego z urzędu było uzasadnione.

Wskazana w tytule wykonawczym treść rubryki 30 zawierała oczywisty błąd co do daty wydania decyzji określającej podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998r., w związku z czym sprostowanie tego błędu było uzasadnione i nie wpłynęło na zmianę wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w. w. tytułu.

Postanowienie to C. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc w skardze w szczególności, że zostało ono wydane bez podstawy prawnej. Zdaniem skarżącego w kodeksie postępowania administracyjnego brak przepisu pozwalającego odnieść przepisy o sprostowaniu decyzji czy postanowień do tytułu wykonawczego. Tytuł wykonawczy nie jest bowiem postanowieniem. Wskazuje poza tym, że sprostowanie treści tego tytułu przez organ egzekucyjny I instancji nastąpiło po upływie roku od jego wystawienia.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawując kontrolę administracji publicznej w myśl przepisu art. 1 i 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonych decyzji bądź postanowień z przepisami prawa zarówno materialnego jak i regulującymi postępowanie.

Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu egzekucyjnego I instancji zostały wydane w toku postępowania egzekucyjnego. Zasady prowadzenia tego postępowania określone zostały w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze m.) Art. 18 tej ustawy zawiera odesłanie do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w przypadkach, gdy przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei przepis art. 17 § 1 powołanej ustawy z 17 czerwca 1986r. stanowi, że rozstrzygnięcia w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego zapadają w formie postanowień.

W tym miejscy rozważyć należy jaki charakter w postępowaniu egzekucyjnym ma tytuł wykonawczy.

Zgodnie z art. 26 § 1 upsa wystawiony jest przez wierzyciela i skutkuje wszczęcie egzekucji. Tytuł wykonawczy jest wiec dokumentem urzędowym wszczynającym egzekucję administracyjną i określającym jej ramy. Tym samym nie ma on przymiotu aktu administracyjnego w rozumieniu art. 104 kpa i innymi słowy nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie kończy postępowania.

Podobny pogląd wyraził już Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25.X.1996 sygn. akt I SAB/Wr 1/96 oraz z dnia 30.X.1998r. sygn. akt I SA//Wr 1249/96. Jest on także prezentowany w komentarzu do Postępowania egzekucyjnego w administracji autorstwa prof. Romana Hausera, prof. Zbigniewa Leońskiego i dr Andrzeja Skoczylasa – wydanie 3 – 2005r. str. 96.

W konsekwencji skoro tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym, w tym przypadku wystawianym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, nie można do niego stosować przepisów kpa traktujących o sprostowaniu błędów i omyłek tj. art. 113 kpa i wydawać postanowienia o sprostowaniu błędu pisarskiego.

Błąd w treści tytułu wykonawczego, który w myśl przepisu art. 29 w. w. ustawy z 17.VI.1966r. podlega kontroli organu egzekucyjnego w aspekcie jego formalnej prawidłowości, a więc pod kątem treści przepisu art. 27, określającego jaki element winien on zawierać, powinien być dostrzeżony w toku postępowania przewidzianego przepisem art. 29 § 1 i skutkować na podstawie § 2 tegoż artykułu zwrot tytułu wykonawczego do wierzyciela, a więc w niniejszej sprawie do komórki merytorycznej Urzędu Skarbowego, która go sporządziła działając w imieniu Naczelnika.

Z tego względu wydane przez organy obu instancji postanowienia w sprawie sprostowania błędu wydane zostały bez podstawy prawnej, wobec czego zgodnie z postanowieniem art. 156 § 1 pkt 2 kpa dotknięte są wadą nieważności.

Wobec powyższego podzielając stanowisko strony skarżącej, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.

/-/ K. Nikodem /-/ M. Skwierzyńska /-/ J. Małecki