Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 378/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
658
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 2 i art. 149 par. 1  punkt 1 i 3  i par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 35, art. 36
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Dąbrowska Sędziowie: Sędzia WSA Kaja Angerman Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. W., A. W., J. W. i J.W. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie zgodności lokalizacji zakładu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpatrzenia wniosku M. W., A. W., J. W. i J. W. z dnia 15 lutego 2016 r. o ustalenie zgodności lokalizacji zakładu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. stwierdza, że Wójta Gminy K. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku, o którym mowa w pkt 1 wyroku; 3. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy K. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Wójta Gminy K. solidarnie na rzecz skarżących M. W., A. W., J. W. i J. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 24 lipca 2018 r. skarżący M. i A. W. oraz J. i J. W. wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie wydania decyzji o zgodności lokalizacji zakładu [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...].

Wnieśli o:

-zobowiązanie Wójta Gminy [...] do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie w terminie 7 dni;

-stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

-zasądzenie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości po 3 000 zł;

-zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi wskazali, że przedmiotowe postępowanie toczy się od 2016 r. Wójt Gminy [...] decyzją z [...] maja 2016 r. umorzył to postępowanie. SKO w [...] uchyliło tę decyzję [...] czerwca 2016 r a skarga T. G. wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r. został oddalona. Następnie postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. Wójt podjął uprzednio zawieszone postępowanie w związku z wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z 24 kwietnia 2018 r. skarżący wnieśli zażalenie na bezczynność organu. SKO w [...] postanowieniem z [...] maja 2018 r. orzekło o bezczynności i zobowiązało organ do wydania decyzji w terminie 30 dni od dnia doręczenia organowi odpisu postanowienia. Organ do daty wniesienia skargi nie podjął żadnych merytorycznych czynności. Zdaniem skarżących organ celowo przedłuża postępowanie tak aby doszło do uchwalenia zapisów Studium. Żądanie zasądzenia sumy w kwocie po 3 tys zł na rzecz każdego ze skarżących uzasadniają celami tego środka, który ma stanowić sankcją za spowodowany stan bezczynności i mającego na celu zapobieżenie podobnym zachowaniom organu w przyszłości. Zdaniem skarżących organ naruszył tym samym art. 37 § 1 w zw. z 7, 8, 12, 35 § 1 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu skargi wskazał na podejmowane przez organ czynności polegające na konieczności ustalenia granic nieruchomości na której prowadzona jest przez T. G. działalność gospodarcza. Wyznaczono geodetę i 18 lipca 2018 r. wysłane zostało powiadomienie o kontroli z udziałem geodety. o czym zostały powiadomione strony. Po ustaleniu granic będzie, zdaniem organu, możliwe ustalenie czy sporne kruszarki stoją na terenie na którym dopuszcza się taką działalność. Poza tym organ zaprzeczył aby opóźniał wydanie decyzji z uwagi na procedurę uchwalania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest częściowo zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle obowiązujących przepisów prawa, sąd w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w sprawach skarg na podejmowane przez organy inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Sąd orzeka również w zakresie skarg na bezczynność i przewlekłość organów administracji w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy (art. 3 § 2 pkt 8). Właściwość sądu w tym ostatnim przypadku dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych lub opieszałego ich prowadzenia.

Przedmiotem zarzucanej przez skarżącej jest bezczynność Wójta Gminy [...] w związku ze złożonym przez skarżących wnioskiem skarżących o podjęcie działaę sprawdzających wobec firmy "[...]" prowadzącej działalność w zakresie przetwarzania odpadów na działce o nr ew. [...] w miejscowości [...], która ich zdaniem ma charakter nielegalny. (pismo skarżących z 15 lutego 2016 r.).

Zawiadomieniem z 9 marca 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przekazał sprawę wg właściwości Wójtowi Gminy [...] .

Zawiadomieniem z 10 marca 2016 r. wszczęto postępowanie.

Decyzją z [...] maja 2016 r. umorzono postępowanie administracyjne w sprawie zgodności lokalizacji zakładu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. SKO w [...] uchyliło ww decyzję w całości. Wyrokiem WSA w Warszawie z 9 listopada 2016 r., sygn. akt IV SA/WA 2243/16 oddalono skargę na ww decyzję SKO w [...]. Zawiadomieniem z 14 lipca 2016 r. wobec uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania wszczęto ponownie postępowanie administracyjne.

Wyrok stał się prawomocny 15 grudnia 2017 r. a sprawa wróciła do SKO 18 stycznia 2018 r.

Postępowanie w niniejszej sprawie było zawieszone z uwagi na toczące się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym mocą postanowienia Wójta Gminy [...] z [...] sierpnia 2016 r. Zostało podjęte postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. Na postanowienie to złożył zażalenie T. G.. Postanowieniem z [...] marca 2018 r. znak: [...], SKO w [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.

Skarżący wnieśli zażalenie na bezczynność Wójta Gminy (pismo z 24 kwietnia 2018r.) zażalenie zostało przesłane do Wójta Gminy pismem z 25 kwietnia 2018 r. z prośbą o ustosunkowanie się do zarzutów. Wójt Gminy z pismem z 1 maja 2018 r. przesłał akta sprawy do SKO w [...]. SKO w [...] postanowieniem z [...] maja 2018 r. nr [...] stwierdziło bezczynność organu I instancji oraz zobowiązało organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od doręczenia odpisu postanowienia.

29 maja 2018 r. zawiadomiono o kontroli która miała się odbyć 14 czerwca 2018 r. Kontrola odbyła się w wyznaczonym dniu. Kolejna kontrola została wyznaczona na 6 sierpnia 2018 r.

Powyższe ustalenia wynikają z nadesłanych przez organ kopii akt administracyjnych.

Zgodnie z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 kpa).

Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie a tym samym nie załatwia tej sprawy w ustawowym terminie. Nawet w sytuacji w której organ nie może załatwić sprawy w terminie z uwagi na brak akt administracyjnych także naraża się na zarzut bezczynności ponieważ powinien podjąć czynności zmierzające do uzyskania tych akt (por wyrok NSA z 14 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK 1257/14, LEX nr 1657906).

Dla stwierdzenia stanu bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinionym lub też niezawinionym brakiem czynności organu w jego podjęciu. Art. 37 § 1 pkt K.p.a. definiuje to pojęcie poprzez sytuację w której nie załatwiono sprawy w terminie jakim mowa w art. 35 ani w terminie wskazanym w art. 36 § 1 k.p.a.

W świetle przedstawionych przez organ kopii z akt sprawy wynika, że została spełniona przesłanka bezczynności. Organ począwszy od kolejnego zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia 14 lipca 2016 r. do chwili obecnej nie wydał decyzji (Sąd o takim fakcie nie został poinformowany). Od tego czasu organ nie zawiadamiał stron postępowania o terminie załatwienia sprawy, co stanowi o naruszeniu art. 36 § 1 K.p.a. w stopniu rażącym.

Przepis art. 149 p.p.s.a. zawiera normę wedle której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie ale i na rozstrzygnięciu czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy nastąpiły z rażącym naruszeniem prawa czy też nie. Analiza § 2 art. 149 k.p.a. i użytego tam wyrazu "jednocześnie" w zw. z art. 4171 § 3 kodeksu cywilnego wskazuje, że uwzględnienie skargi może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd uznał, że w sprawie zaistniała bezczynność nosi cechy rażącego naruszenia prawa.

Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również rażąca długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 - dostępne w CBOSA). Jak wynika z akt sprawy organ w toku postępowania tj. od 14 lipca 2016 r. (ponowne wszczęcie postępowania administracyjnego), dokonał 2 czynności tj. przeprowadził oględziny. Nie informował o przyczynach niezałatwienia sprawy, co stanowi o naruszeniu przez organ w sposób oczywisty i rażący art. 35 § 3 i 36 § 1 K.p.a.

Sąd uznał, na podstawie wniosków skargi, że skarżący domagali się zasądzenia na ich rzecz sumy pieniężnej w wysokości po 3 000 zł. Suma pieniężna o jakiej mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ma stanowić rekompensatę finansową dla strony za nie załatwienie sprawy w terminie. W ocenie Sądu skarżący nie wykazali aby z uwagi na toczące się od 2016 r. postępowanie mające na celu ocenę czy działalność prowadzona przez T. G. jest legalna ponieśli jakąkolwiek szkodę (uszczerbek majątkowy). Oznacza to brak podstaw do zasądzenia na ich rzecz sumy pieniężnej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1-3 wyroku. W pozostałym zakresie Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżących 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego (wpis od jednej skargi).

-----------------------

5