Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3946/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie WSA Leszek Kamiński, asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2004 r. sprawy ze skargi B. i K. J. na decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie polega wykonani do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 1998 roku, Nr [...] Burmistrz Miasta [...] udzielił M. i Z. G. pozwolenia na częściowe użytkowanie budynku mieszkalno - usługowego na działce o nr ew. [...] przy ul. D. w R.

Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji wystąpili B. i K. J. podnosząc zarzut, że w decyzji wskazano błędną podstawę prawną tj. art. 55 ust.l pkt. 2 i art.84 pkt.2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Podnieśli również, że decyzja wydana została z naruszeniem art.59 ust. l wymienionej wyżej ustawy, gdyż udzielenie pozwolenia na użytkowanie nastąpiło bez protokolarnego stwierdzenia na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunków pozwolenia na budowę. Nadto podnieśli zarzut, że pozwolenie na użytkowanie wydano pomimo niespełnienia przez inwestorów wymagań, o których mowa w art. 57 ust.l pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) tj. pomimo braku oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym, warunkami pozwolenia na budowę oraz obowiązującymi Polskimi Normami, a także braku inwentaryzacji geodezyjnej wykonawczej, których to dokumentów w dacie wydania decyzji nie było.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 roku, Nr [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 roku, Nr [...]. '

W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że rzeczywiście doszło do pomyłki przy wskazywaniu podstawy prawnej decyzji poprzez wskazanie art.55 ust.l pkt.2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.), gdyż w sytuacji gdy przystąpienie do użytkowania obiektu ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych należy stosować art.55 ust.2 pkt.2 wymienionej ustawy. Uchybienie to nie ma jednak charakteru rażącego naruszenia prawa, gdyż tryb uzyskiwania pozwolenia na użytkowanie jest identyczny dla wszystkich przypadków przewidzianych w art.55 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Pozostałe zarzuty zdaniem Wojewody [...] nie znajdują potwierdzenia i brak jest w tej sytuacji podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 roku

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli B. i K. J. podnosząc zarzut, naruszenia art.59 ust.l ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.), gdyż nie został sporządzony żaden protokół z inspekcji przedmiotowej budowy. Ich zdaniem decyzja Wojewody wydana została bez należytego wyjaśnienia sprawy i ustosunkowania się do zarzutów merytorycznych i prawnych.

Decyzją z dnia [...] września 2003 roku. Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie przed organem I instancji.

W uzasadnieniu swojej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że skarżący nie mogą być uznani za stronę postępowania. Postępowanie w sprawie o udzielenie pozwolenia na użytkowanie danej inwestycji budowlanej nie może powodować dla osób trzecich żadnych negatywnych skutków, gdyż ochrona ich interesów zostaje zapewniona już na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie nie kształtuje nowej sytuacji prawnej dla stron postępowania, lecz kończy ostatecznie z punktu widzenia formalnego dane zamierzenie inwestycyjne. Na tym etapie postępowania nie istnieje żaden przepis prawa materialnego w oparciu o który strona mogła by wywieść swój interes prawny.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli B. i K. J. podnosząc zarzut, iż nieuzasadniony jest pogląd Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że nie przysługuje im status strony w sprawie decyzji dotyczącej pozwolenia na użytkowanie budynku. Są oni bowiem sąsiadami nieruchomości na której budynek ten został wzniesiony i okoliczność ta powoduje, iż winni oni być traktowani jak strona postępowania. Budynek ten ich zdaniem został wybudowany z naruszeniem przepisów dotyczących odległości o granicy sąsiedniej działki zaś ochrona ich interesów na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji o pozwoleniu na budowę nie była zapewniona, gdyż zostali pozbawieni praw strony. Nadto podtrzymali wszystkie swoje zarzuty zawarte we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji oraz w odwołaniu od decyzji Wojewody [...]. Podnieśli też zarzut, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie odniósł się do zarzutów wskazanych przez nich w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art.28 kpa oraz art. art.7 ust.l ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o zmianie ustawy

- Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 80 poz.718).

Nie można zgodzić się z poglądem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że właściciele nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością na której znajduje się obiekt budowlany, którego dotyczy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie nie mogą być uznani za stronę postępowania w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o zmianie ustawy

- Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80 poz.718)

co nastąpiło z dniem 11 lipca 2003 roku zmianie uległa treść art.59 ustawy z dnia

07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.).

Do artykułu tego dodany został ustęp 7 z którego wynika, że stroną w postępowaniu

w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Do chwili wejścia

w życie tej zmiany nie ulegało jednak wątpliwości, iż przymiot strony postępowania

w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego

posiadał także właściciel sąsiedniej nieruchomości. Gdyby było inaczej wprowadzanie tego typu zmiany przez ustawodawcę byłoby zbędne.

Skoro właściciel sąsiedniej nieruchomości miał przymiot strony w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie to miał on również przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności tej decyzji.

Zgodnie z treścią art.7 ust.l ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 80 poz.718) do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, należało stosować przepisy dotychczasowe. W niniejszej sprawie postępowanie nieważnościowe wszczęte zostało przed dniem wejścia w życie wyżej wymienionej ustawy. Decyzja organu 1 instancji wydana została także przed dniem wejścia w życie tej ustawy i nie stała się decyzją ostateczną. W sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 roku, Nr [...] należało więc stosować uregulowania zawarte w ustawie z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) w jej brzemieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 27 marca 2003 roku. W świetle przepisów tej ustawy skarżącym B. i K. J. przysługiwał status strony. Rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegające na umorzeniu postępowania odwoławczego uznać należy w tej sytuacji za błędne. W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego winien merytorycznie rozpoznać odwołanie złożone przez B. i K. J..

Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt. a i c oraz art.152 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.