Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 452/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220, 230, art. 85
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. C.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Wnosząc skargę skarżący uiścił kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty od skargi na postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wezwał skarżącego do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od wniesionej skargi poprzez wpłacenie kwoty 100 (sto) złotych. W zarządzeniu zawarto pouczenie, że nieuiszczenie tej opłaty w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącemu wraz z pismem przewodnim z dnia 17 lipca 2015 r. – w dniu 4 sierpnia 2015 r. Ponadto wraz z doręczeniem wezwania pouczono skarżącego, że należny wpis w wysokości 200 (dwieście) złotych ustalono na podstawie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący w dniu 26 sierpnia 2015 r. uiścił wpis dokonując wpłaty na rachunek bankowy Sądu. .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 15 lipca 2015 r. do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie doręczono mu osobiście w dniu 4 sierpnia 2015 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał dla skarżącego w dniu 10 sierpnia 2015 r.

Skarżący uiścił wpis dopiero w dniu 26 sierpnia 2015 r. (wpłacając go na rachunek bankowy tut. Sądu), a zatem szesnaście dni po upływie terminu. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu do jej wykonania jest bezskuteczna. W tej sytuacji uiszczenie wpisu przez skarżącego po terminie nie może być uznane za skuteczne.

Należy dodać, że i skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, nie złożył również zażalenia na wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 i w zw. z art. 85 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu