Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 668/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2007r. sprawy ze skargi Parafii na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego dotyczącego odpadów komunalnych postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt administracyjnych wynika, że na podstawie tytułu wykonawczego z dnia "[...]" Wójt Gminy wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko Parafii "[...]", w celu wyegzekwowania obowiązków określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.) poprzez wyposażenie plebanii i cmentarza w urządzenia służące do zbierania odpadów komunalnych i utrzymywanie tych urządzeń w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym oraz zbieranie powstałych na terenie powyższych nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w Uchwale Rady Gminy nr "[...]" z dnia "[...]"

w sprawie ustalenia szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku w gminie.

Tego samego dnia Wójt Gminy wydał postanowienie nr "[...]" o nałożeniu na zobowiązanego grzywny w celu przymuszenia w kwocie 5000 zł., zakreślając termin jej uiszczenia do dnia 29 września 2003r.

W dniu 13 października 2003r. Wójt Gminy wystąpił do Urzędu Skarbowego

o wszczęcie egzekucji obowiązku zapłaty grzywny na podstawie wystawionego tytułu wykonawczego nr "[...]". Postępowanie w tym przedmiocie zostało wszczęte w dniu 12 stycznia 2004r.

Pismem z dnia 20 stycznia 2004r. ks. A. B. wniósł zarzuty na prowadzone przez Urząd Skarbowy postępowanie egzekucyjne, podnosząc, iż jest ono niedopuszczalne, ponieważ rada parafialna wniosła odwołanie od postanowienia nakładającego grzywnę, które nie zostało rozpatrzone, w związku z czym grzywna jest niezgodna z prawem.

Postanowieniem z dnia "[...]" Wójt Gminy zajął negatywne stanowisko do przedstawionych zarzutów, stwierdzając, że nałożone na proboszcza obowiązki nie zostały wykonane i w związku z tym brak jest podstaw do umorzenia grzywny na podstawie art. 125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zażalenie na to postanowienie wniósł ks. A. B., żądając jego uchylenia. Podniósł, iż pod opieką parafii jest tylko stara część cmentarza, która jest już nieczynna. Natomiast nowy cmentarz jest gminny i za porządek na tym terenie odpowiada Gmina. Stwierdził, iż Gmina wyrzuca odpady na pole parafialne bez jego zgody. Podał, iż przy kościele i na podwórzu jest wzorowy porządek.

Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze

utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał na treść art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Stwierdził, iż brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia

z obrotu prawnego, bowiem w dacie jego wydania, obowiązek do wykonania którego został przymuszony grzywną ks. A. B., nie został wykonany.

Ponadto Kolegium wskazało, iż z urzędu ma wiedzę o wykonaniu ciążącego na proboszczu obowiązku. Podało, iż z protokołu kontroli sanitarnej z dnia 24 stycznia 2005r. wynika, iż cmentarz parafialny oraz plebania "[...]" gromadzą odpady komunalne w kontenerach utrzymywanych w dobrym stanie sanitarno-porządkowym

i technicznym oraz zawarta jest umowa na odbiór odpadów komunalnych z PGM. Wobec tego organ stwierdził, iż zachodzą przesłanki do umorzenia przez Wójta Gminy, nałożonej przez ten organ grzywny, jeśli tylko z takim wnioskiem wystąpi zobowiązany.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ks. A. B., wniósł o zweryfikowanie wydanych w sprawie postanowień. Podniósł, iż nałożona kara grzywny jest niestosowna, skoro cmentarz parafialny i gminny są połączone, a śmieci pochodzą z obu części. Wskazał, iż na terenie cmentarza postawionych zostało sześć kontenerów i utrzymywany jest należyty porządek. Ponadto skarżący podał, iż w dniu 4 sierpnia 2006r. wystąpił do Wójta Gminy o umorzenie nałożonej grzywny

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło

o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Olsztynie odroczył rozprawę i zobowiązał pełnomocnika organu do przedłożenia Sądowi w terminie 1 miesiąca tytułu wykonawczego nr "[...]" z dnia "[...]" i wskazanego przez skarżącego w piśmie z dnia 20 stycznia 2004r. odwołania od postanowienia

o nałożeniu grzywny oraz informacji o sposobie załatwienia wniosku ks. A. B.

o umorzenie grzywny.

W dniu 5 stycznia 2007r. SKO przekazało Sądowi żądane dokumenty. Z przedstawionych akt wynika, iż postanowieniem z dnia "[...]" Wójt Gminy umorzył wobec Proboszcza Parafii "[...]" ks. A. B., nałożoną postanowieniem z dnia "[...]" grzywnę .

Pismem z dnia 5 stycznia 2007r. ks. A. B. cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W myśl art. 60 wskazanej ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że czynność ta zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji