Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1683/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za marzec 2011 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 8 września 2014 r., nr [...]


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 8 września 2014 r. stwierdzającej powstanie obowiązku podatkowego i określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2011 r. w wysokości [...] zł.

W piśmie procesowym z dnia 23 listopada 2014 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej, to jest decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 8 września 2014 r.

Z kolei w piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2014 r., wnosząc o przyspieszenie rozpatrzenia powyższej skargi, skarżąca podała, że w chwili obecnej prowadzona jest egzekucja, która uniemożliwia jej normalne funkcjonowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W przywołanej powyżej regulacji mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy".

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, a wniosek strony o ochronę tymczasową dotyczy wstrzymania wykonania tej decyzji. Powstaje zatem pytanie, jak należy rozumieć sformułowanie odnoszące się do wszystkich postępowań "w granicach tej samej sprawy", a w szczególności, czy w granicach sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia, a jest nią sprawa stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, mieści się decyzja, od której odwołanie zostało uznane zaskarżonym aktem za spóźnione.

Należy zauważyć, że w art. 134 P.p.s.a. ustawodawca posłużył się zwrotem "w granicach danej sprawy", a w art. 135 P.p.s.a. nakazał stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych lub podjętych "w granicach sprawy, której dotyczy skarga", z odpowiednim zastrzeżeniem. Warto zauważyć, że poprzednio obowiązująca ustawa procesowa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w art. 29, którego odpowiednikiem na gruncie przepisów P.p.s.a. jest art. 135, także używała zwrotu "w granicach danej sprawy". Brak jest podstaw do uznania, że sens znaczeniowy przytaczanych sformułowań miałby różnić się od znaczenia zwrotu z art. 61 § 3 P.p.s.a. - "w granicach tej samej sprawy".

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie pod rządem poprzedniej ustawy procesowej, ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdził że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej.

Podzielając to stanowisko i przenosząc zawartą w nim argumentację na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji objętej wnioskiem o ochronę tymczasową, a przedmiotem tej decyzji jest stwierdzenie powstania obowiązku podatkowego i określenie wysokości zobowiązania podatkowego, to nie zachodzi między obydwoma sprawami tożsamość przedmiotowa (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II GZ 246/10, publ.www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 8 września 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego i określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym nie stanowi zatem aktu wydanego w granicach sprawy objętej postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia od tej decyzji odwołania. Na gruncie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego strona skarżąca nie mogła wobec powyższego skutecznie domagać się wstrzymania wykonania tej decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.