Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1013/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 141 § 2 w zw. z art. 93
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 45 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 184/10 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 184/10 w sprawie ze skargi A.F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 184/10 oddalił skargę A.F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pismem z dnia 19 listopada 2010 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie ww. wyroku wraz z uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 184/10 odmówił sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie ogłoszenie wyroku miało miejsce na rozprawie w dniu 20 października 2010 r.; a termin do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia upłynął w dniu 27 października 2010 r. A zatem wniosek skarżącego został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.).

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 141 § 2 w związku z art. 141 § 3 P.p.s.a odmówił sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia A.F. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący wnosząc o jego uchylenie wyjaśnił, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, było związane z tym, iż w wyniku wypadku samochodowego doznał on ciężkiego urazu wielonarządowego i nie mógł stawić się na rozprawie, a w sprawie tej występował osobiście. Pozbawiony był zatem możliwości dokonania ww. czynności w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w nim wskazane.

W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć należy, że w dniu 23 lutego 2010 r. (data nadania) A.F. wniósł skargę na "bezczynność postępowania" Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Następnie, pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV KO 72/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania w terminie 14 dni, czy wniesiona przez niego skarga dotyczy bezczynności i wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09, czy jest skargą na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Nowosądeckiego z dnia 22 czerwca 1995 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, A.F. wyjaśnił, iż wniesiona przez niego skarga dotyczy: "działania z obrazą po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1646/09, w których to niezawisły Sąd uznał A.F. jako stronę postępowania oraz rażącego naruszenia przepisów prawnych, a w szczególności art. 6, art. 7 i art. 28 K.p.a."

Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznając, iż sprawa dotyczy skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09, zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 669/10 na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193) wezwał A.F. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, natomiast stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł.

Także z zawiadomienia o terminie rozprawy z dnia 23 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 669/10 wynika, iż skarżącego poinformowano, że posiedzenie w sprawie z jego skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09 odbędzie się w dniu 20 października 2010 r. o godz. 13:00 w sali G, a stawiennictwo na rozprawie ma charakter nieobowiązkowy (karta 100 – akt sądowych). Z kolei, z protokołu rozprawy z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 669/10, na której skarżący nie był obecny wynika, że przedmiotem sprawy była skarga A.F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Na rozprawie Sąd postanowił: uznać, iż skarga z dnia 22 lutego 2010 r. stanowi skargę na bezczynność organu, zakreślił w repertorium nr sprawy IV SA/Wa 669/10 i wpisał do repertorium SAB pod nowym numerem porządkowym nadając sprawie sygnaturę IV SAB/Wa 184/10. Natomiast po zamknięciu rozprawy ogłoszono wyrok oddalający skargę A.F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy sygn. akt IV SAB/Wa 184/10.

W tym miejscu przypomnieć należy, iż stosownie do treści art. 93 P.p.s.a, w zawiadomieniu o posiedzeniu oznacza się: imię, nazwisko albo nazwę i siedzibę zawiadamianego oraz adres zawiadamianego; sąd oraz miejsce i czas posiedzenia; skarżącego oraz przedmiot sprawy; cel posiedzenia oraz skutki niestawiennictwa. W tej sytuacji nie można zatem uznać, iż skarżący został zawiadomiony o rozprawie w sposób prawidłowy, skoro na posiedzeniu w dniu 20 października 2010 r. Sąd pierwszej instancji zmienił przedmiot rozpoznawanej sprawy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało zatem rozważyć, czy dopuszczalna była zmiana przedmiotu sprawy bez uprzedniego zawiadomienia o tym fakcie skarżącego oraz czy w takich okolicznościach można było przyjąć, że uchybił on terminowi, o którym mowa w art. 141 § 2 P.p.s.a., skoro przepis ten odnosi się tylko tych wyroków, które wydano po prawidłowym zawiadomieniu o rozprawie tj. z uwzględnieniem wymagań o jakich mowa w art. 93 omawianej ustawy. Zauważyć należy, iż w tej sytuacji odmowa sporządzenia uzasadnienia prowadziłaby do pozbawienia skarżącego możności obrony swych praw, skoro stanowisko Sądu pierwszej instancji, które legło u podstaw oddalenia jego skargi może on zakwestionować tylko poprzez wniesienie skargi kasacyjnej po doręczeniu mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, a w tej sprawie wyrok został wydany pod nieobecność skarżącego i w następstwie nieprawidłowego zawiadomienia go o przedmiocie posiedzenia (art. 183 § 2 pkt 5 w zw. z art. 173 § 2 P.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładnia art. 141 § 2 P.p.s.a. nie może podważać prawa skarżącego do rzetelnego procesu, o którym mowa art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.