Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2128/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par.  3, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Sułkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W.L. (dalej jako "Skarżący"), pismem z 15 października 2019 r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2019 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 grudnia 2019 r. Skarżący został wezwany pismem z 6 grudnia 2019 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

Skarżący pismem z 31 grudnia 2019 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub zmianę, a także zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 maja 2020 r., II FZ 160/20, oddalił zażalenie Skarżącego z 31 grudnia 2019 r. uznając je za niezasadne.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 2 lipca 2020 r. Skarżący został wezwany pismem z 17 lipca 2020 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 4 grudnia 2019 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia.

Powyższe wezwanie Skarżący otrzymał 5 sierpnia 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 34 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z 12 sierpnia 2020 r. skarżący wniósł o zwolnienie go od powyższej opłaty.

Postanowieniem z 29 września 2020 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 maja 2021 r., sygn. akt III FZ 314/21, uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. NSA wskazał, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy był pierwszym w sprawie, zatem odrzucenie skargi przed jego rozpatrzeniem było nieuprawnione.

Postanowieniem z 25 października 2021 r. Starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Następnie, w zarządzeniu z 2 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2128/21, Przewodnicząca Wydziału nakazała wezwać skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 4 grudnia 2019 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. W wezwaniu z 2 grudnia 2021 r. skierowanym do skarżącego wskazano wysokość wpisu, który należy uiścić i jednocześnie poinformowano go, że niewykonanie tego zarządzenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Pismo Sądu, przy którym przesłano skarżącemu odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, zostało uznane za doręczone z dniem 20 grudnia 2021 r. (dowód: zwrócona przesyłka zawierająca wezwanie k. 34). Skarżący nie uiścił należnego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.

W rozpoznawanej sprawie wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 100 zł w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone w dniu 20 grudnia 2021 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Z przepisu tego wynika, że między innymi w sytuacji, w której doręczyciel nie zastanie adresata, informację o przesyłce powinien umieścić w odpowiednim miejscu, np. w skrzynce pocztowej adresata, ze wskazaniem, do kiedy i gdzie przesyłkę można odebrać. W razie niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni adresatowi należy pozostawić zawiadomienie powtórne. Jeśli adresat nie odbierze pisma w terminie 14 dni od dnia pierwszej próby doręczenia, to wówczas pismo uznaje się za doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu.

Jak wynika z adnotacji poczynionych przez doręczyciela na przesyłce (zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu) zwróconej do tutejszego Sądu, przesyłka ta skierowana do skarżącego na prawidłowy adres podany w skardze i innych pismach kierowanych do Sądu, była awizowana dwukrotnie, tj. 6 i 14 grudnia 2021 r. Z uwagi na fakt, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie zaznaczono informacji, gdzie pozostawiono awizo oraz przesyłkę, wezwano Pocztę Polską do udzielenia informacji w tym zakresie. Z informacji udzielonej przez Pocztę wynika, że awizo pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata, a przesyłka oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym [...]. Poczta wyjaśniła, że informacji tych nie umieszczono na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez nieuwagę.

W ocenie Sądu powyższe wyjaśnienia i adnotacje dokonane na kopercie są wystarczające do przyjęcia, że przesyłka prawidłowo awizowana nie została przez skarżącego odebrana w terminie, co skutkowało koniecznością uznania jej za doręczoną 20 grudnia 2021 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 21 grudnia 2021 r. i upłynął z dniem 27 grudnia 2021 r.

Skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, to należało uznać, że Skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.