Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2090/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6048 Status zakładu pracy chronionej
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Asesor WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2006r. sprawy ze skargi D.Sp. j. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu zakładu pracy chronionej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...]; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od organu Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz skarżącego D.Sp. j. z siedzibą w B. kwotę 455 (czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] lipca 2005r. Nr [...] Minister Polityki Społecznej (aktualnie Minister Pracy i Polityki Społecznej), po rozpatrzeniu odwołania pracodawcy "D." Spółka jawna w B. z dnia [...] lutego 2005 r., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005r. Nr [...]., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych decyzją z dnia [...] grudnia 1995r. Nr [...], potwierdzoną postanowieniem sygn [...] z dnia [...] czerwca 1996r., zmienianą następnie na podstawie art. 155 k.p.a decyzjami z dnia [...]stycznia 2001 nr [...],[...] kwietnia 2001r. nr [...],[...] września 2003r Nr [...],[...]maja 2002r. Nr [...]stwierdził spełnianie przez pracodawcę warunków określonych dla zakładu pracy chronionej.

Pismem z dnia [...] września 2004r. [...]Urząd Wojewódzki, powołując się na art. 30 ust.3b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze. zm., powoływanej dalej jako "ustawa o rehabilitacji zawodowej"), zawiadomił "D." Spółka jawna, że w dniu [...] września 2004r. w siedzibie w/w firmy, przeprowadzi kontrolę problemową przestrzegania przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej w zakresie realizacji art. 28, 30 ust.3 i 4 oraz art.33 ust.1 i 3.

Kontrolą objęto okres od [...] stycznia 2003r.do [...] sierpnia 2004r. Upoważnienia do kontroli Nr [...]oraz [...]zostały wystawione w dniu [...] września 2004r., a okres ich ważności upływał z dniem [...] września 2004r. Czynności kontrolne wykonano w dniach [...] września 2004r. oraz [...] października 2004r. w obecności wspólnika spółki Pana D. D. Protokół z kontroli został doręczony w dniu [...] października 2004r. Panu D. D., który wymienionego dokumentu nie podpisał. Pan D. D. złożył w tym samym dniu pisemne oświadczenie, iż w terminie siedmiu dni ustosunkuje się do zapisów protokołu (k. 72 akt adm). Pismem z dnia [...] października 2004r. kontrolowany złożył pisemne zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole kontroli (k. 76 akt adm). W zastrzeżeniach tych podniósł m.in., że obiekt w B. nie jest wykorzystywany na potrzeby zatrudniania jakichkolwiek pracowników a zatem nie jest konieczne posiadanie opinii Państwowej Inspekcji Pracy (PIP), co do spełniania warunków określonych w art. 28 ustawy o rehabilitacji zawodowej. Natomiast w odniesieniu do obiektu w K., spółka stwierdziła, że ustalenie dotyczące naruszenia w/w przepisu jest przedwczesne, bowiem w chwili ubiegania się o status zakładu pracy chronionej spółka dysponowała stosowną decyzją PIP a nie ustalono, czy obiekt spełnia aktualnie warunki określone przepisem art. 28 powołanej ustawy. Firma odniosła się również do pozostałych ustaleń kontroli dotyczących nie spełnienia warunków określonych w art. 30 ustawy o rehabilitacji zawodowej podnosząc, że ustalenia te są błędne.

Decyzją z dnia [...] lutego 2005r. Nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 30 ust.3 w zw. z art. 28 ustawy o rehabilitacji zawodowej i art. 163 k.p.a stwierdził utratę z dniem [...] lipca 2002r. statusu zakładu pracy chronionej przez pracodawcę "D." spółka jawna.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż stwierdzenie utraty statusu nastąpiło z powodu nie wykazania się przez pracodawcę wymaganymi przepisem art. 28 ust.1 pkt 2 decyzjami PIP dotyczącymi obiektów i pomieszczeń użytkowanych w B.oraz elektrowni wodnej w K. Nadto dowodami potwierdzającymi zapewnienie doraźnej specjalistycznej opieki medycznej poradnictwa i usług rehabilitacyjnych w miejscach, w których zatrudnione są osoby niepełnosprawne, co stanowi naruszenie art. 28 ust.1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej.

Pismem z dnia [...] lutego 2005r. Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji do Ministra Polityki Społecznej. Organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] lipca 2005r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej powoływanej jako k.p.a.) w zw. art. 30 ust.3 ustawy o rehabilitacji zawodowej.

Odnosząc się do nadesłanych przez stronę w toku postępowania odwoławczego dokumentów oraz zarzutów sformułowanych w odwołaniu Minister wskazał, że ostatecznie podstawą utraty statusu zakładu pracy chronionej z dniem [...] lipca 2002r. jest fakt, iż strona nie przedłożyła dowodów potwierdzających wypełnienie warunków określonych w art. 28 ust.1 pkt 2 lit a) ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej. Organ stwierdził, że od dnia [...] lipca 2002r., a więc od dnia zatrudnienia niepełnosprawnego pracownika (na stanowisku dozorcy) w obiekcie w K., strona nie posiada decyzji potwierdzającej spełnienie warunków, o których mowa w art. 28 ust.1 pkt 2 lit a) a więc, że obiekty lub pomieszczenia użytkowane przez zakład odpowiadają przepisom i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy. Organ podniósł, że powyższe okoliczności stwierdza na wniosek pracodawcy Państwowa Inspekcja Pracy a zatem warunek, o którym mowa w cytowanym przepisie uznaje się za spełniony w przypadku przedłożenia pozytywnej decyzji wydanej przez ten organ. Tymczasem na dzień [...] lipca 2002r. strona nie posiadała decyzji Państwowej Inspekcji Pracy w odniesieniu do obiektu w K. oraz w B. Natomiast nadesłana w toku postępowania administracyjnego decyzja PIP została wydana w dniu [...] lutego 2005r. na wniosek strony z [...] stycznia 2005r., co zdaniem organu oznacza, że od dnia [...] lipca 2002r. strona nie spełniała warunku określonego w art. 28 ust.1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej. Organ stwierdził ponadto, że zgodnie z art. 30 ust.3 powołanej ustawy, wojewoda podejmuje decyzję stwierdzającą utratę przyznanego statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej w razie niespełniania warunków lub obowiązków, o których mowa w art. 28 ust. 1-3 z dniem zaprzestania spełniania jakiegokolwiek z tych warunków lub obowiązków, co nastąpiło w rozpatrywanej sprawie w dniu [...] lipca 2002r. Organ uznał za niezasadną argumentację spółki, iż decyzja wydana na podstawie art. 30 ust.3 ustawy o rehabilitacji zawodowej jest decyzją o charakterze konstytutywnym. Odnosząc się do zarzutu, że strona nie podpisała (ani nie odmówiła podpisania) protokołu kontroli a zatem ustalenia w nim zawarte nie mogą być wykorzystane, bowiem, w ocenie spółki, postępowanie kontrolne nie zostało zakończone, organ stwierdził, że zgodnie z art. 81 k.p.a okoliczność faktyczna może zostać uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się, co do przeprowadzonych dowodów. Minister podniósł, że w toku postępowania przed organem I instancji, strona została pisemnie poinformowana o ustaleniach dokonanych w toku kontroli oraz została wezwana do przedłożenia dokumentów potwierdzających wypełnienie przesłanek warunkujących posiadanie statusu zakładu pracy chronionej. Ponadto miała możliwość ustosunkowania się do ustaleń organu przeprowadzonych w ramach oględzin, co uzasadnia twierdzenie, iż podniesiony zarzut uznać należy za nieuzasadniony.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na omówioną wyżej decyzję Ministra Polityki Społecznej, spółka wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...].

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisu art. 30 ust.3 ustawy o rehabilitacji zawodowej oraz art. 28 ust.1 w zw z art. 30 ust.3 w/w ustawy oraz przepisów postępowania tj. art. 80 k.p.a. Strona ponowiła argumentację przedstawioną w toku postępowania administracyjnego. Ponadto wskazała, iż decyzja stwierdzająca utratę statusu zakładu pracy jest, w jej ocenie, decyzją konstytutywną. Zaś stwierdzenie utraty statusu zakładu pracy chronionej z datą wsteczną stanowi pogwałcenie fundamentalnej zasady państwa prawnego tj zasady nie działania prawa wstecz. Ponadto decyzja opiera się dowolnym uznaniu organów, że użytkowane przez spółkę obiekty w B. oraz K. na dzień [...] lutego 2002r. nie spełniały warunków określonych w art. 28 ust.1 pkt 2 lit a) ustawy o rehabilitacji zawodowej. Strona zaakcentowała, że pracodawca musi się legitymować stosownymi zezwoleniami w dacie ubiegania się o uzyskanie statusu zakładu pracy chronionej, natomiast po uzyskaniu statusu, ustawodawca przewidział w ustawie o rehabilitacji zawodowej przepisy nakładające na określone w niej organy administracji obowiązki w zakresie kontroli spełniania warunków. Tymczasem od dnia uzyskania przez Spółkę statusu zakładu pracy chronionej tj. od 1995r., oprócz kontroli, której wynikiem jest zakwestionowana decyzja, nie były przeprowadzane jakiekolwiek czynności kontrolne wymagane przez ustawę o rehabilitacji zawodowej.

W odpowiedzi na skargę, Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, organ stwierdził, iż zgodnie z art. 30 ust.3 ustawy o rehabilitacji zawodowej utrata statusu zakładu pracy chronionej następuje z chwilą niespełnienia któregokolwiek z warunków lub obowiązków, o których mowa w art. 28 ust.1-3 i art. 33 ust.1 lub 3 pkt 1 i 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Oznacza to, że w badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynika sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej w skrócie - p.p.s.a.)

Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Legalność decyzji bada się zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym.

Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Ministra Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2005r. Nr [...]wydana na podstawie art. 138 §1 k.p.a w zw z art. 30 ust.3 ustawy z dnia z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze. zm.). Stosownie do treści art. 30 ust.3 ustawy o rehabilitacji zawodowej, wojewoda podejmuje decyzję stwierdzającą utratę przyznanego statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej w razie niespełnienia warunków lub obowiązków o których mowa w art. 28 ust.1-3, art. 33 ust.1 lub 3 pkt 1 i 2 lub odpowiednio art. 28 ust.1 pkt 1-3 , art. 29 lub 30 ust.2 lit.b), z dniem zaprzestania spełniania jakiegokolwiek z tych warunków lub obowiązków. Od decyzji wojewody, o których mowa w ust.1-3 powołanego przepisu pracodawcy przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu skargi, iż decyzja stwierdzająca utratę statusu zakładu pracy chronionej ma charakter konstytutywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podziela tego stanowiska.

W ocenie Sądu, użycie w przepisie art. 30 ust. 3 ustawy określenia, że wojewoda wydaje decyzję stwierdzającą utratę statusu zakładu pracy chronionej przemawia za deklaratoryjnym charakterem tej decyzji. Decyzja taka może pozbawić pracodawcę statusu zakładu pracy chronionej od dnia, w którym pracodawca przestał spełniać przesłanki wymagane prawem dla posiadania tego statusu. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pozbawienie pracodawcy statusu zakładu pracy chronionej ze skutkiem wstecznym nie narusza art. 2 Konstytucji RP.

(por. wyroki Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiednio: z dnia 20 lutego 2002 r. sygn. akt III RN 2/01 i 22 listopada 2002r. sygn II SA 2779/02).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2000 r. sygn. akt II SA 710/00 (opubl. PiP 2000 nr 11, str. 38) podkreślił, iż treść art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej wskazuje, że określenie - "zakład pracy chronionej" ma znaczenie podmiotowe a nie przedmiotowe. Status ten przyznaje się pracodawcy prowadzącemu zakład pracy chronionej. Wobec tego użyte w art. 30 ust. 1 i 3 omawianej ustawy o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych sformułowanie mówiące o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej i o stwierdzeniu utraty przyznanego statusu zakładu pracy chronionej należy odnosić do pracodawcy, nie zaś do kierowanej przez niego jednostki organizacyjnej, ze względu na którą uzyskał on status pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej.

Utrata statusu pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej pociąga za sobą między innymi konsekwencje finansowe dla strony, polegające na obowiązku zwrotu pobranej pomocy publicznej otrzymanej w związku z legitymowaniem się statusem zakładu pracy chronionej wraz z odsetkami za okres od dnia stwierdzonej decyzją utraty statusu. Takie uregulowanie nakłada na organy administracji obowiązek szczególnie wnikliwego zbadania sprawy, a zebranie materiału dowodowego winno się odbywać ściśle według procedury przewidzianej dla tego rodzaju spraw. W ocenie Sądu postępowanie kontrolne w rozpatrywanej sprawie zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem przepisów Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 marca 2004r. w sprawie trybu kontroli prowadzonej przez organy upoważnione do kontroli na podstawie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2004r. Nr 46, poz.437). Z akt sprawy wynika, że wyniki tej kontroli stały się podstawą do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie utraty przez przedsiębiorcę statusu zakładu pracy chronionej. Zdaniem Sądu, stwierdzone uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadniało uchylenie zakwestionowanych w skardze decyzji na podstawie art. 145§1 pkt.1 lit.c) p.p.s.a.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych wynika, iż przedmiotowa kontrola odbywała się w dniu [...] września 2004r. oraz [...] października 2004r. (vide: protokół kontroli k. 67-71 akt). Tymczasem ważność upoważnień do kontroli, wystawionych w dniu [...] września 2004r. upływała z dniem [...] września 2004r.(k.17-18 akt). W myśl §6 ust.1 wymienionego wyżej Rozporządzenia z dnia 12 marca 2004r., kontrolujący dokonują ustaleń stanu faktycznego na podstawie zebranych w toku kontroli dowodów a wyniki przeprowadzonej kontroli przedstawiają w protokole kontroli (§9 Rozporządzenia).

W tym stanie rzeczy wszelkie czynności podjęte przez kontrolujących po dniu [...] września 2004r. wykonywane były bez upoważnienia, nie mogły więc stanowić legalnej podstawy do stwierdzenia stanu faktycznego. Protokół kontroli nie zawiera wyszczególnienia, jakie dowody zebrano w każdym dniu kontroli a zatem nie jest możliwa weryfikacja, kiedy zostały dokonane ustalenia, które posłużyły za podstawę do wydania w dniu [...] lutego 2005r. decyzji stwierdzającej utratę statusu zakładu pracy chronionej. Zdaniem Sądu, nie można podzielić argumentacji organu, że pismem z dnia [...] października 2004r. strona odmówiła podpisania protokołu, co skutkowało możliwością realizacji ustaleń kontroli (§12 omawianego Rozporządzenia), bowiem z treści zawartego w nim oświadczenia wynika jedynie, że skarżący ustosunkuje się do zapisów protokołu w terminie 7 dni od jego otrzymania tj od dnia [...] października 2004r. Co też uczynił, składając zastrzeżenia do protokołu kontroli (k. 75- 76 akt adm). Z uzasadnienia złożonych zastrzeżeń wynika, że strona nie zgadza się z ustalonym stanem faktycznym sprawy oraz kwestionuje prawidłowość przeprowadzonej kontroli. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż kontrolujący nie uwzględnili żadnego ze zgłoszonych zastrzeżeń, uznając je za bezzasadne (k.77), a na podstawie ustaleń zawartych w protokole kontroli wszczęto postępowanie w sprawie naruszenia przez pracodawcę przepisów art. 28 ust.1 pkt.2-3 i art. 30 ust.4 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej (k. 79). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ odwoławczy uwzględnił część zarzutów strony jednakże uznał, że odwołujący się nie przedłożył dowodów potwierdzających wypełnienie warunku określonego w art. 28 ust.1 pkt 2 lit.a) ustawy o rehabilitacji zawodowej w odniesieniu do obiektów i pomieszczeń w K. oraz B., co w ocenie organu, czyniło zasadnym wydanie przedmiotowej decyzji. Zdaniem Sądu, ocena przedstawionej przez stronę decyzji Państwowej Inspekcji Pracy z dnia [...] lutego 2005r. dokonana przez Ministra Polityki Społecznej nosi znamiona dowolności. W szczególności z treści tej decyzji nie można wyprowadzić wniosku, jaki wywiódł organ odwoławczy, że skontrolowany obiekt nie spełniał na dzień [...] lipca 2002r. warunku wymienionego w art. 28 ust.1 pkt 2 lit a ) ustawy o rehabilitacji zawodowej. Z decyzji tej wynika jedynie, że stworzone w obiektach i pomieszczeniach w elektrowni wodnej w K. warunki pracy dla osób niepełnosprawnych są zgodne z art. 28 ust.2 ustawy o rehabilitacji zawodowej. W decyzji tej nie ma natomiast żadnego odniesienia do tego czy warunki takie były lub nie były spełnione w dniu [...] lipca 2002r. W niniejszej sprawie strona uzyskała status zakładu pracy chronionej w 1995r., poza sporem jest, że miała obowiązek poinformowania o każdej zmianie dotyczącej spełnienia warunków i realizacji obowiązków, o których mowa w art. 28 i 33 ust.1 i 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej w terminie 14 dni od daty tej zmiany, co wynika wprost z art. 30 ust.4 pkt 1 w/w ustawy. Jednakże należy zauważyć, że wśród podstaw do wydania decyzji stwierdzającej utratę przyznanego statusu zakładu pracy chronionej ustawodawca nie przewidział uchybienia w postaci samego nie poinformowania o zmianach, a jedynie nie spełnianie warunków lub obowiązków, o których mowa m.in. w art. 28 ust.1-3 ustawy. W ocenie, Sądu w rozpatrywanej sprawie nie ustalono w sposób nie budzący wątpliwości, że wymienione obiekty nie spełniały na dzień [...] lipca 2002r. warunków określonych w art. 28 ust.2 lit a) ustawy o rehabilitacji zawodowej. Z uzasadnienia decyzji nie wynika również, na jaką datę spółka powinna legitymować się stosowną decyzją Państwowej Inspekcji Pracy w stosunku do obiektu w B., gdzie nie byli zatrudnieni pracownicy. A jeśli za datę datą graniczną dla spełnienia w odniesieniu do tego obiektu warunków określonych w wymienionym przepisie ma być [...] lipca 2002r. tj dzień zawarcia umowy o pracę z Panem R. T., należy uzasadnić, jaki związek ma zatrudnienie w/w osoby w elektrowni w K. na uznanie, iż obiekt w B. nie spełnia warunków określonych w art. 28 ust.2 lit a) ustawy o rehabilitacji zawodowej. Z uzasadnienia skargi wynika, że właściwe organy nie przeprowadzały u strony kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej, choć miały takie prawo, a jeśli idzie o Państwową Inspekcję Pracy- obowiązek. Nie można jednak z powyższego wyprowadzać wniosku, jak czyni to strona, że przedłożona w toku postępowania decyzja Państwowej Inspekcji Pracy, wydana w dniu [...] lutego 2005r. bez wątpienia potwierdza spełnienie warunków za okres trzy lata wstecz, a więc obejmuje również sporny okres tj. luty 2002r. bowiem, jak wywodzi strona, organ ten przeprowadza kontrole nie rzadziej niż co trzy lata, co wynika z treści art. 30 ust.3 c) ustawy o rehabilitacji zawodowej. Jak wspomniano wyżej, z przedłożonej decyzji nie wynika czy warunki określone w art. 28 ust.2 lit a) były lub nie były spełnione w dniu [...] lipca 2002r. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że stan sprawy nie został należycie wyjaśniony. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 kpa zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Z kolei art. 77 § 1 kpa mówi, że organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jako dowolne należy więc traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (powołany wyżej art. 77 § 1 kpa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści. Wyżej wskazane okoliczności występujące w sprawie, stanowią takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak wspomniano na wstępie rozważań, Sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt pod kątem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi nie czyniąc w sprawie własnych ustaleń faktycznoprawnych. Jednakże taka merytoryczna kontrola może dojść do skutku w warunkach wyczerpujących istotę zagadnienia ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozpatrujący sprawę oraz odpowiedniego tj zgodnego z art. 107§3 k.p.a uzasadnienia decyzji. Inaczej Sąd uchyla decyzję z powodu naruszenia formalnoprawnych zasad prowadzenia postępowania, gdy mogło to rzutować na wynik sprawy, a Sądowi uniemożliwia prześledzenie przesłanek, którymi kierował się organ wydając decyzję. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie kierował się wskazanymi w niniejszym wyroku wytycznymi a następnie wyda decyzję, która będzie zawierała uzasadnienie prawne i faktyczne, uwzględniające wymagania określone w art. 107 § 3 kpa.

Mając na względzie powyższe, należało zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...]z dnia [...] lutego 2005r. uchylić na podstawie art. 145§1 pkt1 lit c) p.p.s.a.

O niewykonywaniu uchylonych decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a, natomiast o kosztach postępowania obejmujących wpis, opłatę za pełnomocnictwo oraz wysokość wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej, będącej radcą prawnym, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z § 14 ust 2 pkt 1 lit c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności radców prawnych (....) (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.)