Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1467/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. n a posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r" nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]

Dyrektor Izby Celnej w W., działając na podstawie art. art. 233 § 1 pkt 1

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze

zm.) w zw. z art. 8, art. 59 ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach

hazardowych (Dz.U. z 2009, nr 201, poz. 1540 ze zm.) - utrzymał w mocy własną

decyzję z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], którą

organ cofnął w części dotyczącej punktu gier na automatach o niskich wygranych

mieszczącym się w miejscowości [...], [...] w punkcie Stacja

Paliw zezwolenie udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr

[...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. przedłużonego decyzją z dnia [...]

sierpnia 2009 r., nr [...] na rzecz G. Sp. z o.o. w

N. (obecnie: G. Sp. z o.o. w upadłości układowej z/s. w

N. - dalej: "skarżąca") na prowadzenie działalności w zakresie gier na

automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Organ

stwierdził, że skarżąca w ww. punkcie nie prowadziła działalności w zakresie gier na

automatach o niskich wygranych od dnia [...] maja 2010 r.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. G. Sp. z o.o. z/s. w N.

wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego

2014r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.),

Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się

postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której

uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie,

może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia

celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu

rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię

prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w

toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia

możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma

bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I

FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem

innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego,

sądowego (w tym również Trybunałem Stanu - vide postanowienie NSA z 6 lipca

2011 r., sygn. akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej -

vide np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed

Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie

jest już rozpoczęte. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie

wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi, ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rzecz jasna,

nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania,

sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia

postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym

aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks

postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i

11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r.

poz. 749 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania

sądowoadministracyjnego (art. 272 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się

postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka-Medek do art. 125 tej ustawy, Lex Omega

39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie

może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego

zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Względy ekonomii procesowej,

sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności

orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie

badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami

wyższego rzędu, aktu normatywnego, który stanowi postawę do wydania

zaskarżonego orzeczenia (vide: np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II

FZ 278/11).

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. o sygn. akt II GSK 686/13,

Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie

prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych są

zgodne z: a) art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; b) z art. 20 i 22 w zw. z

art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Pytanie to zostało w Trybunale

Konstytucyjnym opatrzone sygnaturą P 4/14.

W uzasadnieniu powołanego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny

wyraźnie wskazał, iż skutkiem wprowadzenia przepisów art. 14 ust.1 i art. 89 ust.1

pkt 2 u.g.h., jest likwidacja możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w

formie salonów gier na automatach oraz punktów gier na automatach o niskich

wygranych, które funkcjonowały na podstawie wcześniej obowiązującej ustawy z dnia

29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4, poz. 27 ze zm.).

Prowadzenie tego typu działalności, stało się dopuszczalne jedynie przez podmioty

posiadające koncesję na prowadzenie kasyna gry. Stanowi to bez wątpienia, formę

ograniczenia działalności gospodarczej i dlatego podlega ocenie z punktu widzenia

zasady proporcjonalności, dla której podstawę stanowią art. 20 i 22 w związku z art.

31 ust. 3 Konstytucji. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że skoro

cała ustawa o grach hazardowych wprowadza bardzo daleko idące ograniczenia

wolności działalności gospodarczej, to zakres swobody regulacyjnej ustawodawcy w

odniesieniu do ograniczenia tej wolności, wymaga oceny uwzględniającej fakt

uczestnictwa Polski w zintegrowanym wspólnym rynku europejskim. Z uwagi na

wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r., w którym

orzekł on, że przepisy krajowe tego rodzaju jak przepisy ustawy o grach

hazardowych, które mogą powodować ograniczenie, a nawet stopniowe

uniemożliwienie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych poza

kasynami i salonami gry, stanowią potencjalnie "przepisy techniczne" w rozumieniu

przepisu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE, ich projekt powinien zostać przekazany

Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy wskazanej dyrektywy. Z uregulowań

powyższej dyrektywy, a także rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002

r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów

prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039), wynika, że rola Komisji Europejskiej w

procedurze notyfikacji przepisów technicznych nie ma charakteru wyłącznie

konsultacyjnego, lecz stanowczy. Obowiązek notyfikacji wynika z aktów prawa

unijnego, do których przestrzegania Polska zobowiązała się na mocy umowy

międzynarodowej ratyfikowanej zgodnie z art. 90 Konstytucji RP. Przemawia to więc

za zasadnością potraktowania braku notyfikacji jako istotnej wady postępowania

ustawodawczego z punktu widzenia zasady rzetelnej procedury ustawodawczej (art.

2 Konstytucji RP) i legalizmu działania władz publicznych (art. 7 Konstytucji RP).

WSA w Warszawie podziela wątpliwości odnośnie zgodności z Konstytucją RP

ustawy o grach hazardowych, w tym rzecz jasna, art. 14 ust. 1 tej ustawy. Z przepisu

tego wynika, że urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na

automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Wskazana regulacja, co nie

ulega wątpliwości, stanowi punkt wyjścia dla oceny zgodności z wyżej wymienionymi

wzorcami konstytucyjnymi takich przepisów jak te, które mają zastosowanie w

rozpoznawanej sprawie, a mianowicie art. 59 pkt 4 tej ustawy.

Zgodnie z tym przepisem, organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub

zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części,

w przypadku zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy

działalności objętej koncesją lub zezwoleniem, chyba że niewykonywanie tej

działalności jest następstwem działania siły wyższej. Poza sporem jest, że przepis

art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, został uznany przez Trybunał

Sprawiedliwości Unii Europejskiej za przepis techniczny. Konsekwencją powyższego

-jak również postawionego w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13 zarzutu, iż narusza

on wzorce konstytucyjne z art. 2 i 7 Konstytucji RP, a także art. 20 i 22 Konstytucji

RP - jest to, że udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie

prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie będzie pozostawało bez wpływu na

wynik rozpoznawanej sprawy. Wobec tego, uzasadnione jest zawieszenie z urzędu

postępowania przez sąd administracyjny do czasu wydania orzeczenia w

przedmiocie konstytucyjności przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.

Skoro przepis ten został poddany kontroli Trybunału, to od rozstrzygnięcia o jego

zgodności z Konstytucją uzależnione jest prawidłowe jego zastosowanie w

rozpoznawanej sprawie, a to z tego powodu, że kwestia jego konstytucyjności wobec

jego zasadniczego znaczenia dla rozwiązań prawnych przyjętych w ustawie o grach

hazardowych nie będzie pozostawała bez wpływu na zagadnienie stosowania art. 59

pkt 4 ustawy o grach hazardowych.

Mając na uwadze powyższe, WSA w Warszawie działając na podstawie art.

125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do

czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego sformułowanego

w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2014 r.,

sygn. akt II GSK 686/13.