Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 575/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 200, art. 205 par. 1, art. 216, art. 231
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, c
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 czerwca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w pkt III wyroku tegoż Sądu z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1717/14 o zasądzeniu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

W punkcie III wyroku z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1717/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawarł postanowienie o zasądzeniu od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego G. sp. z o.o. kwoty 374 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazano, że koszty zostały zasądzone na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

W zażaleniu na powyższe postanowienie sformułowano zarzuty w zakresie naruszenia art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. przez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia pełnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania i jej wyjaśnienia, co uniemożliwia kontrolę instancyjną tego orzeczenia oraz z ostrożności procesowej zarzucono naruszenie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) przez jego błędne zastosowanie w sytuacji gdy zastosowany powinien być § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a.

Z tego względu w zażaleniu wniesiono o reasumpcję zaskarżonego postanowienia przez jego uchylenie i zasądzenie kwoty 2514 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Ma rację strona skarżąca, że Sąd I instancji w związku z treścią art. 200 p.p.s.a. nie odniósł się do treści art. 205 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem do niezbędnych kosztów postępowania o jakich mowa w art. 200 p.p.s.a. zalicza się m.in. wynagrodzenie adwokata jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Zasądzenie kosztów w tym zakresie wymaga zatem zastosowania przez Sąd Administracyjny odpowiednich przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które uzależniają określenie stawki minimalnego wynagrodzenia od rodzaju sprawy będącej przedmiotem zaskarżenia. W szczególności ustalenia wymagało czy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia, co wymaga dokonania stosownej kwalifikacji sprawy, która dotyczy wymierzenia grzywny w celu przymuszenia; czy też jest to "inna sprawa" o jakiej mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia. To z kolei wymaga odniesienia się do treści art. 216 i art. 231 p.p.s.a., tj. jakie znaczenie dla kwalifikacji sprawy w rozumieniu ww. przepisów rozporządzenia ma kwestia tego, czy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna i czy dla tej kwalifikacji ma znaczenie to jaki rodzaj wpisu sądowego został określony w niniejszej sprawie. Sąd I instancji przyjął bowiem do rozpoznania niniejszej sprawy opłacony przez pełnomocnika strony skarżącej wpis sądowy w wysokości 100 złotych stanowi wpis stały. Od tej oceny zależy bowiem ustalenie stawki minimalnej albo w wysokości 240 złotych albo w znacznie wyższej, tj. 2400 złotych wynikającej z § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia.

Z uwagi na to, że Sąd I instancji w ogóle nie uzasadnił postanowienia w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika, konieczne jest ponowne rozpoznanie sprawy w zakresie zasądzenia kosztów postępowania sądowego.

Z tych względów art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.