Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 622/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.212
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art.87 ust.1, 99 ust.12
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga,, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 grudnia 2010r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 września 2010r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.1 Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...].., nr [...].utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].. nr [...].określającą Z. B. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za marzec 2005r. w kwocie 13.033 zł.

1.2 W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w odniesieniu do prowadzonej przez Z. B. działalności gospodarczej pod nazwą Przedsiębiorstwo Z. B., wszczęte z urzędu zostało postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2003r. do grudnia 2005r. W toku czynności kontrolnych stwierdzono, iż strona zawyżyła w deklaracji VAT - 7 za marzec 2005r. kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy o 7.432 zł.

1.3 Dyrektor Izby Skarbowej w K. podkreślił w pierwszej kolejności, że podniesione przez stronę w odwołaniu zarzuty dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego i określenia podstawy opodatkowania z tytułu przekazania w grudniu 2004r. towarów na cele reprezentacji firmy Przedsiębiorstwo Z. B., nie odnoszą się do zaskarżonego rozstrzygnięcia za marzec 2005r. W tym zakresie Dyrektor Izby Skarbowej w K. zajął stanowisko w decyzji wymiarowej nr [...]. za styczeń 2005r. dotyczącej podatku VAT.

1.4 Organ powołał treść art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług i wyjaśnił, że na rozliczenie podatku od towarów i usług w marcu 2005r., obok prawidłowości zadeklarowania przez Z. B., występujących w danym okresie transakcji, wpływ ma także kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przeniesiona z poprzedniego okresu rozliczeniowego, czyli z lutego 2005r. Jak wynika z akt sprawy Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzją z dnia [...].. nr [...]., określił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w marcu 2005r. w wysokości 12.632 zł, zmieniając tym samym rozliczenie dokonane przez stronę w deklaracji VAT - 7 za luty 2005r. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. decyzją nr [...].. Tym samym przy rozliczeniu podatku VAT za marzec 2005r. po stronie podatku naliczonego do odliczenia za ten miesiąc należało uwzględnić kwotę 12.632 zł.

2.1 Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. Z. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Zarzucając błędne zastosowanie przepisów regulujących moment powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT, wniósł o uchylenie decyzji.

2.2 W uzasadnieniu skargi strona wyjaśniła, że organy ustaliły podstawę opodatkowania obrotu w kwocie wyższej od wykazanej przez podatnika z tytułu przekazanych nieodpłatnie artykułów reklamowych i podatek od tego obrotu w wysokości 788 zł, uznając, że podatnik w grudniu 2004r. przekazał towary na potrzeby reklamy i reprezentacji. Wydanie tych towarów zostało udokumentowane przez podatnika dowodem RW (rozchód wewnętrzny) z grudnia 2004r. W aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących na wydanie towarów w dacie późniejszej niż oznaczona we wskazanym dowodzie. Podatnik nie wystawił faktury dokumentującej obrót. W kolejnych miesiącach organy określały wysokość podatku stanowiącego zobowiązanie podatkowe lub do przeniesienia na następny miesiąc z uwzględnieniem kwoty przenoszonej ze stycznia 2005r.

2.3 Skarżący powołał treść art. 19 ust. 1 i 4 ustawy VAT. Podniósł, że określając powinności podatników w zakresie wystawiania faktur (art. 106), ustawodawca nie nałożył na nich obowiązku wystawiania faktur wewnętrznych w przypadku nieodpłatnego przekazywania towarów, jak to np. uczynił w odniesieniu do nabycia wewnątrzwspólnotowego (ust. 7). Zdaniem strony, przyjąć należy jedyną poprawną wykładnię art. 19 ust. 1 i ust. 4, stanowiąc normę, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zdarzenia, do którego stosuje się przepisy ustawy, gdy zaś podatnik wystawi fakturę - nie później niż 7 dnia od tego zdarzenia - obowiązek podatkowy powstaje w dacie wystawienia faktury (przesunięcie terminu powstania obowiązku podatkowego). Gdy jednak podatnik faktury nie wystawi, choćby był do tego zobowiązany, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ust. 1, tj. w dacie zdarzenia, a nie jak uzasadniają organy podatkowe, 7 dnia po zdarzeniu. Powyższe każe sądzić, zdaniem skarżącego, że zaskarżone decyzje naruszają przepisy prawa, tj. art. 19 ust. 1 i 4 w zw. z art. 106 ust. 1, 2 i 7 ustawy VAT.

3.1 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił ponadto, że zarzuty skargi nie odnoszą się do decyzji określającej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za marzec 2005r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył co następuje:

4.1 W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygnięcie naruszające prawo w sposób wskazany w w/ wym przepisie.

4.2 Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

4.3 Skarga nie zawiera zarzutów pod adresem zaskarżonej decyzji albowiem zarzuty skargi skierowane są do ostatecznej decyzji organu podatkowego tyczącego miesiąca stycznia 2005r. Decyzją tą (PP3/4407-79/10) Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie 11.367 zł.

4.4 Rozpoznając niniejszą sprawę organ wskazał, że na prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2005r. obok prawidłowo rozliczonych przez skarżącego transakcji, wpływ miała także skorygowana w stosunku do złożonej deklaracji, w decyzji za luty 2005r. kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Spowodowało to jak prawidłowo wskazał organ, że przy rozliczeniu podatku VAT za marzec 2005r. po stronie podatku naliczonego do odliczenia należało uwzględnić kwotę nadwyżki z poprzedniego okresu rozliczeniowego. Należy w związku z tym przypomnieć, że zgodnie z art. 212 ustawy z dnia 29.VIII.1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) organ podatkowy , który wydał decyzje jest nią związany, od chwili jej doręczenia. Oznacza to, że wobec związania organu własnym rozstrzygnięciem (przy bezspornej okoliczności prawidłowego wejścia decyzji za luty 2005r. do obrotu prawnego) zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu, co potwierdziła dokonana przez Sąd z urzędu jego kontrola.

4.5 Skoro zatem organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego ( art.87 ust. 1 i art. 99 ust. 12 ustawy o podatki od towarów i usług Dz.U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) to skargę należało oddalić.

4.5 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.