Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 976/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 2, art. 3 ust. 1i ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1341
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

SENTENCJA

Dnia 19 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2022 roku sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020 I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 9 kwietnia 2021 r. o nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu (dalej: Dyrektor ARiMR) po rozpatrzeniu odwołania R. G. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. (dalej Kierownik ARiMR) z 17 lutego 2021 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższą decyzję wydano przyjmując następujący stan faktyczny i prawny.

R. G. 10 czerwca 202 r. złożył drogą elektroniczną wniosek o przyznanie płatności na rok 2020. Następnie 17 listopada 2020 r. dokonał zmiany wniosku poprzez wycofanie powierzchni zadeklarowanej do płatności jednolitej.

Kierownik ARiMR decyzją z 17 lutego 2021 r. umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej pow. 1,33 ha wycofanej 17.11.2020 r. i przyznał płatność jednolitą , na zazielenienie, redystrybucyjną i do bydła na rok 2020 w łącznej wys. [...] zł, oraz przyznano kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej [...] zł.

Odwołując się do powyższej decyzji R. G. podniósł, iż oparto ją na nieprawidłowych ustaleniach faktycznych w szczególności co do powierzchni działki nr [...] co do wyliczonych pomniejszeń i nałożonych kar. W związku z tym zaskarżona decyzja w zakresie w jakim nie uwzględnia żądania strony nie może się ostać. Odwołujący wniósł o udzielanie mu w toku postępowania niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków, zapewnienie mu w toku całego postępowania czynnego udziału oraz umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektor ARiMR przywołał podstawę prawną przyznania płatności bezpośrednich , w szczególności przepisy art. 7 ust.1 i 2 oraz 8 ust.1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r.- o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ,podkreślając, że także przy ustalaniu wysokości płatności bezpośrednich uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. Wyniki kontroli opierają się m.in. na zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli, którego jednym z elementów jest system identyfikacji działek rolnych ustanawiany na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:5000. Dyrektor ARiMR zważył, że w toku postępowania odwoławczego przeprowadził ponowną weryfikację powierzchni uprawnionej do płatności, w wyniku której stwierdził, że powierzchnia zadeklarowana we wniosku nie znajduje potwierdzenia w systemie identyfikacji działek rolnych. Ustalono, że powierzchnia deklarowana do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 6.09 ha ,a powierzchnia stwierdzone 5.98 ha. Zgodnie zaś z protokołem oględzin działki referencyjnej [...] powierzchnia zmierzona tej działki to 1,11 ha. W uwagach zapisano: "Pow. zmierzona: 1,11 ha, obw. 1207 m. Część 1: powierzchnia zmierzona ([ha]: 0,75, obwód [m] 772, część 2: pow. zmierzona [ha] 0,17, obw. 20, część 3: pow. zmierzona [ha]: 0,19, obw. [m] 195." Podczas oględzin wykonano fotografie oznaczone nr [...]. Dokumentację rozszerzono o wykonanie szkicu kontrolowanych działek rolnych, sporządzonego na podkładzie ortofotomapy obrazującym lokalizację działki rolnej. Podczas kontroli wykonano również fotografie obrazujące stan faktyczny na działce, których numery oraz kierunek i miejsce wykonania naniesiono na sporządzony szkic. Dlatego płatność przyznano dla działki nr [...] do powierzchni 1,11 ha. Prawidłowo więc organ I instancji wyznaczył powierzchnię spełniającą wszystkie kryteria kwalifikowalności do płatności. Dyrektor ARiMR podkreślił, że nie ma podstaw do uznania powierzchni deklarowanej jako kwalifikującej się do płatności w przypadku, gdy dane zawarte w bazie referencyjnej GIS jednoznacznie wskazują na nieprawidłową deklarację rolnika. Wyznaczony maksymalny kwalifikowany obszar dla działki referencyjnej nr [...], na której zadeklarowano działki rolne F, I, J,. został ustalony prawidłowo. Powierzchnia deklarowana przez R. G. oraz wyrys działki rolnej F (pow. 0,17 ha) oraz I 9pow. 0,19 ha) na załączniku graficznym pokrywa się z pomiarami wykonanymi podczas oględzin działki. Natomiast w przypadku działki J o zadeklarowanej pow. 0,86 ha wykluczono na podstawie dokonanych pomiarów 0,11 ha i płatność przyznano do powierzchni zmierzonej wynoszącej 0,75 ha. Powierzchnia deklarowana przez stronę nie znajduje więc potwierdzenia w materiale dowodowym. Do płatności na działce nr [...] zakwalifikowano jedynie te z zadeklarowanych powierzchni, które wskazują na fakt użytkowania w roku 2020.

R. G. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na powyższą decyzję Dyrektora ARiMR zarzucił naruszenie przepisów postępowania (art. 7, art. 8 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 107 § 1 pkt 4-6 i § 3, art. 136 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: K.p.a.) w zw. z art.3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015r o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, co doprowadziło do

- błędnego ustalenia stanu faktycznego co do rolniczego użytkowania deklarowanej do płatności działki nr [...] w zakresie pow. 0,11 ha,

- braków uzasadnienia zaskarżonych decyzji, z których nie wynika w jaki sposób rozpoznano wnioski stron co do zgłoszonych rozbieżności dot. działki nr [...],

- nieprawidłowego dopuszczenia przez organ odwoławczy postanowieniem z 9.04.20921 r. dowodu z protokołu oględzin działki nr [...], co skutkowało naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania,

- braku zawiadomienia strony o zakończenie gromadzenia dowodów i możliwości odniesienia się do nich przed wydaniem decyzji, co doprowadziło do naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu i uniemożliwiło odniesienia się do dowodów włączonych postanowieniem z 9.04.2021 r., a także przywołanie kontrdowodów.

Równocześnie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do przedłożenia wniosku w pełnej wersji elektrycznej (cyfrowej), tak jak został on złożony w e-wniosku plus, zawierającym wszystkie oświadczenia, wnioski i żądania skarżącego, w tym w szczególności w zakresie rozbieżności co do powierzchni działki [...] o 0,11 ha.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania.

W motywach skargi podniósł, iż 10 czerwca 2020 r. złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2020. We wniosku zgłosił rozbieżności co do działki nr [...] w zakresie działki rolnej J wskazując, że odzyskał pow. 0,11 ha i przywrócił ja do użytkowania rolniczego. W dowód tego skarżący przedstawił printscreen e-wniosku z "listą rozbieżności". Skarżący wskazał, że w ten sposób zanegował dane GIS zgłaszając rozbieżności. Dodał, że 17 listopada 2020 r. wniosek zmienił, lecz zmiana nie dotyczyła zgłoszonej pierwotnie działki nr [...]. Tymczasem organy obu instancji nie odniosły się do zgłoszonych rozbieżności. Jednocześnie organ II instancji wziął pod uwagę ustalenia z oględzin z 28 maja 2020 r., które dotyczyły wniosku o płatności za rok 2019. Niezwłocznie zaś po tych oględzinach skarżący dokonał wymulczowania działki nr [...] oznaczonej jako J, odzyskując w ten sposób powierzchnię 0,11 ha i przywracając ja do użytkowania rolniczego. Obrazują to zdjęcia geoportalu i google maps (wklejono w treść skargi). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazano na podstawie jakich zdjęć (z jakiej daty) dokonano ustalenia w zakresie wykluczenia powierzchni 0,11 ha. Włączony zaś dowód z protokołu oględzin pochodzi z 28 maja 2020 r., a więc sprzed złożenia wniosku o płatności, jak i przed faktycznym przywróceniem do użytkowania rolniczego pow. 0,11 ha działki J o nr [...]. Organ odwoławczy oparł się na dowodzie, z którym strona nie miała możliwości się zapoznać i wypowiedzieć. W świetle powyższego doszło do naruszenia wskazanych na wstępie przepisów postępowania. Skarżący podkreślił, że w odwołaniu wniósł o udzielanie mu w toku całego postępowania niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenia jego prawi i obowiązków, zapewnienia mu w toku całego postępowania czynnego udziału oraz umożliwienia mu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.

W odpowiedzi Dyrektor ARiMR wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Pismem z 27 grudnia 2021 r. organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, lecz skarżący pismem z 26 stycznia 2022 r. zażądał przeprowadzenia rozprawy, kwestionując jednocześnie uprawnienie dla osób podpisujących odpowiedź na skargę do dokonania takiej czynności. W związku z żądaniem strony sprawę rozpoznano na rozprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga R. G. zasługiwała na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie spór pomiędzy skarżącym a organami ARiMR dotyczy jedynie przyznania pomniejszonej płatności bezpośredniej do powierzchni działki rolnej o nr [...], z uwagi na różnicę pomiędzy deklarowaną do płatności powierzchnią 1,22 ha działki rolnej J o nr [...],a zakwalifikowaną (stwierdzoną) o pow. 1,11 ha.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy Ustawy z dnia 5 lutego 2015 r o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U.2020 r,poz.1341,zwana dalej ustawą o płatnościach) ) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej ,zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78(WE) nr 165/94, (WE) Nr 2799/98,(WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008(Dz. Urz.UE L 347 z 20.12.2013 ze zm) , a także rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich , wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz UE L 181 z 20.06.2014 ze zm) . Zgodnie z art. 23 ust 2 tego rozporządzenia – jeżeli obszar zgłoszony do jednolitej płatności obszarowej przekracza obszar zatwierdzony , do obliczania płatności stosuje się obszar zatwierdzony. Należy jednocześnie zauważyć ,że zgodnie z art. 3 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Według art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Z kolei w myśl art. 3 ust. 3 powołanej ustawy, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z treści powołanych przepisów w orzecznictwie zasadnie wywodzi się i sąd w składzie orzekającym to stanowisko podziela , że sytuacja procesowa stron wskazanych tam postępowań w zakresie dowodzenia zasadności wniosków o przyznanie płatności została w sposób istotny zmodyfikowana. Odstąpiono bowiem od modelu przyjętego w kodeksie postępowania administracyjnego, według którego obowiązek przeprowadzenia całego postępowania co do wszystkich istotnych okoliczności spoczywa na organie (por. np. wyrok NSA z 28 października 2015 r., sygn. akt II GSK 1884/14).

Nawet jednak na tle powołanych przepisów i niekwestionowanej modyfikacji zasad postępowania Sąd uznał, że organ odwoławczy nie sprostał wymogom rzetelnego wyjaśnienia, przy zagwarantowaniu stronie czynnego udziału w prowadzonym uzupełniającym postępowaniu dowodowym zasadności przesłanek pomniejszenia płatności ze względu na rozbieżność pomiędzy deklarowaną a stwierdzoną powierzchnią działki referencyjnej o [...] (J).

Z akt sprawy nadesłanych Sądowi przez organ odwoławczy wynika, że skarżący wnioskiem z 10 czerwca 2020 r. zwrócił się o przyznanie płatności również do działki referencyjnej położonej w m. D. N. o nr [...], deklarując powierzchnię 1,22 ha jako suma powierzchni: 0,77 ha, 0,19 ha i 0,86 ha. Korekta wniosku dokonana przez skarżącego 17 listopada 2020 r. nie obejmowała deklarowanej do płatności powierzchni działki nr [...]. Organ I instancji pomniejszając płatność ograniczył się do podania, że w trakcie postępowania ustalono, iż powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie tej płatności wynosiła 1,22 ha, a powierzchnia stwierdzona wynosi 1,11 ha. Kierownik ARiMR wskazał, że powierzchnię tę ustalono w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, biorąc pod uwagę pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki rolnej, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki ujęte we wniosku oraz deklaracji działki na wniosku w części opisowej i graficznej.

Wskazać należy, iż akta postępowania administracyjnego I-instancyjnego poza wnioskiem R. G. z 10 czerwca 2020 r. wraz z jego załącznikami graficznymi (mapami terenu) i analogicznie zmianą wniosku z 17 listopada 2020 r. nie zawierają dowodów tj. zdjęć obszarów zajmowanych przez działki ujęte we wniosku, które potwierdzałyby ustalenia organu. Okoliczność ta ma o tyle znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji strona zakwestionowała przyjętą do płatności bezpośrednich powierzchnię działki nr [...] w zakresie wyliczonych pomniejszeń powierzchni o 0,11 ha.

Organ II instancji w toku prowadzonego postępowania odwoławczego celem zbadania zasadności pomniejszenia płatności przez Kierownika ARiMR z uwagi na różnicę w deklarowanej powierzchni działki nr [...] o 0,11 ha a powierzchnią stwierdzoną, przeprowadził dowód z protokołu oględzin działki nr [...] z 28 maja 2020 r. W oparciu o ten dowód Dyrektor ARiMR przyznał rację organowi I instancji stwierdzając, że kwalifikowana powierzchnia ww. działki wynosi 1,11 ha.

Rację należy więc przyznać skarżącemu, że skoro w odwołaniu od decyzji organu I instancji wyraźnie wyartykułował on żądanie udzielania mu jako stronie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, a także zapewnienia mu w toku całego postępowania czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz umożliwienia mu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji, to obowiązkiem organu II instancji było - przed wydaniem zaskarżonej decyzji - zapoznanie skarżącego i umożliwienie mu wypowiedzenie co do z przeprowadzonego dowodu z protokołu oględzin działki referencyjnej nr [...] dnia 28 maja 2020 r. Tymczasem naruszając przepisy postępowania Dyrektor ARiMR przeprowadził dowód z ww. dokumentu mocą postanowienia wydanego w dacie wydania zaskarżonej decyzji tj. 9 kwietnia 2021 r. Nie umożliwił tym samym stronie przed wydaniem zaskarżonej decyzji ani zapoznania się i ustosunkowania się do protokołu oględzin działki nr [...] z 28 maja 2020 r., ani wypowiedzenia się co do całokształtu zebranego materiału dowodowego w sprawie. Tymczasem Dyrektor ARiMR jako główny dowód przemawiający za pomniejszeniem płatności z uwagi na stwierdzenie, iż część działki referencyjnej nr [...] o pow. 0,11 ha nie kwalifikuje się do płatności uznał wspomniany protokół oględzin.

W ocenie Sądu biorąc pod uwagę, że osią sporu w niniejszej sprawie jest kwestia pomniejszenia płatności bezpośrednich z uwagi na różnicę pomiędzy powierzchnią gruntów rolnych deklarowaną we wniosku przez R. G., a powierzchnią gruntów rolnych kwalifikujących się do przyznania tejże płatności, a nadto zważywszy, że zarzut odwołania R. G. ogniskował się właśnie wokół nieprawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie powierzchni działki nr [...], stwierdzić należy, że postępowanie wyjaśniające organu II instancji obarczone jest wadami, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący nie mógł bowiem w żaden sposób odnieść się do powołanego przez organ II instancji i uczynionego kluczowym dowodu. Ponadto co istotne R. G. podniósł w skardze, iż zaraz po dacie przeprowadzenia oględzin, a więc po 28 maja 2020 r., dokonał wymulczowania spornej powierzchni działki nr [...] (0,11 ha) przywracając tę część działki do rolniczego użytkowania. Jednocześnie wyjaśnił, że w niniejszej sprawie zgłosił rozbieżność w zakresie działki J nr [...] co do jej powierzchni, czego nie odzwierciedlają akta administracyjne sprawy. W dowód tego przedstawił w skardze podgląd części wniosku plus z 10 czerwca 2020 r. złożony w niniejszej sprawie obrazujący listę rozbieżności obejmujący sporną pow. 0,11 ha. Pozbawienie skarżącego czynnego udziału w postępowaniu dowodowym spowodowało, iż nie miał możliwości przedstawienia powyższych racji zaprezentowanych w skardze.

W ocenie Sądu wszystkie te okoliczności wskazują, że uniemożliwienie skarżącemu, pomimo jego wyraźnego żądania wyrażonego w odwołaniu, wzięcia czynnego udziału w postępowaniu wyjaśniającym i udzielania niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy oparł swe ustalenia na protokole oględzin z 28 maja 2020 r., z którym strona nie miała możliwości się zapoznać, a w skardze w sposób wyraźny podważyła – czego nie miała możliwości uczynić w postępowaniu odwoławczym – po pierwsze okoliczność, że protokół ten pochodził z czasu bezpośrednio poprzedzającego przywrócenie spornej części działki nr [...] do rolniczego użytkowania, a po wtóre – zarzuciła braki w zgromadzonym materiale dowodowym poprzez niedołączenie do akt elementu elektronicznego wniosku z 10 czerwca 2020 r., który odzwierciedla zgłoszone przezeń rozbieżności co do powierzchni działki nr [...] negujące dotychczasowe dane referencyjne GIS.

Wobec powyższego w ocenie Sądu organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 136 § 1 K.p.a., który to dopuszcza możliwość przeprowadzenia przez organ odwoławczy z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Tymczasem organ odwoławczy nie dysponując żadnym materiałem dowodowym, poza przyjętym przez organ I instancji wnioskiem strony z 10 czerwca 2020 r. wraz z jego korektą z 17 listopada 2020 r., oparł w pełni swe ustalenia na dowodzie przeprowadzonym w ramach dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Przeprowadzenie samodzielnie przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania dowodowego jest dopuszczalne, a wręcz pożądane, ale tylko wówczas, gdy nie będzie skutkować naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania określonej w art. 15 K.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2021 r., sygn. II OSK 2324/21, dostępny w internetowej bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Narusza zaś normę powołanych przepisów takie zachowanie organu odwoławczego, które fundamentem postępowania wyjaśniającego czyni dowód przeprowadzony w postępowaniu odwoławczym, z którym strona - pomimo wyraźnie sygnalizowanego żądania – nie została zapoznana.

W świetle powyższego w ocenie Sądu zaskarżona decyzja jako wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy wymagała uchylenia, o czym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 239, dalej: P.p.s.a.) orzekł w pkt I. sentencji wyroku.

Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy – kierując się normą określoną w art. 153 P.p.s.a. – zapewni skarżącemu czynny udział w postępowaniu i zbada, czy faktycznie zasadnym było pomniejszenie płatności z uwagi na niezgodność pomiędzy deklarowaną powierzchnią gruntów a stwierdzoną. Dyrektor ARiMR zobowiązany będzie przy tym na podstawie art. 3 ust.2 pkt 3 i 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do jasnego pouczenia strony co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania.

Sąd na podstawie art. 200 P.p.s.a. w pkt II. sentencji wyroku zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych tytułem uiszczonego wpisu od skargi w kwocie [...]zł.