Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 568/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w RP. postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. ([...]) o odmowie udzielenia M. A. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP.

Decyzję tę doręczono skarżącemu w dniu 13 grudnia 2012 r. Zawierała ona pouczenie, że służy na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji.

Skarżący wniósł skargę w dniu 9 stycznia 2013 r. do Wojewody [...] (pod adresem [...] w W. znajduje się [...] Urząd Wojewódzki – Wydział Spraw Cudzoziemców), który ją następnie przesłał do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w dniu 24 stycznia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, bowiem wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) na złożenie tego środka zaskarżenia.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.,. dalej jako p.p.s.a.), skargę na decyzję administracyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia jej skarżącemu.

Skarga wniesiona po upływie terminu lub za pośrednictwem niewłaściwego organu podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 ust 2 p.p.s.a.

Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Z kolei na podstawie art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Jak wynika z akt sprawy, decyzja organu drugiej instancji została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 13 grudnia 2012 r. Od tego dnia należało zatem liczyć bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który zakończył się w dniu 14 stycznia 2013 r. (z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a.). Termin ten upłynął bezskutecznie. W myśl bowiem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wniesienie skargi do organu pierwszej instancji, zamiast organu odwoławczego nie może być zatem uznane za skuteczne.

Podkreślić trzeba, że warunkiem skuteczności nadania skargi za pośrednictwem poczty było zaadresowanie pisma pod właściwy adres organu. Zauważyć trzeba, że mimo, że nazwa organu była właściwa (Szef urzędu do Spraw Cudzoziemców), to Poczta Polska nie miała podstaw do samodzielnego przekazania przesyłki na właściwy adres organu (ul. [...]). Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a.

Jednocześnie należy wskazać, że w przepisach p.p.s.a. nie ma odpowiednika art. 65 § 2 K.p.a., zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Z tego też względu termin do wniesienia skargi nie został zachowany w momencie wpływu skargi do Wojewody [...]. Za datę miarodajną należało przyjąć datę, w której organ pierwszej instancji przesłał skargę M. A. do organu odwoławczego. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że organ odwoławczy uczynił to w dniu 24 stycznia 2013 r., a więc już po upływie trzydziestodniowego terminu wskazanego w przepisie art. 53 § 1 p.p.s.a. Termin ten upłynął bowiem w dniu 14 stycznia 2013 r.

Z tych też względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.