Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 70/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie wydania kopii nagrania z egzaminu na prawo jazdy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, sprecyzowaną w wyniku wykonania wezwania sądu, jako skarga na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie wydania kopii nagrania z egzaminu na prawo jazdy. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2012 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 –dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącego, zarządzeniem z dnia 17 września 2012 r., wezwany został do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że skarżący przed wniesieniem skargi składał zażalenie na bezczynność Marszałka Województwa [...] do organu wyższego stopnia, pod rygorem uznania, że takie zażalenie nie zostało złożone.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik skarżącego wskazał, że zdaniem jego, pismo skarżącego z [...] stycznia 2012 r., skierowane do Wojewody [...], winno zostać potraktowane jako zażalenie do organu wyższego stopnia nad Marszałkiem Województwa [...].

Sąd stwierdził, że powyższego pisma, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, nie można potraktować jako zażalenia do organu wyższego stopnia nad Marszałkiem Województwa [...], organ ten nie jest bowiem organem właściwym. Zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej.

Powyższe oznacza, iż nie zostały spełnione przesłanki skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu. Merytoryczne rozpoznanie skargi nastąpić może jedynie przy spełnieniu warunków formalnych określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie natomiast warunki takie nie zostały spełnione, bowiem nie zostały w niniejszym przypadku wyczerpane przewidziane środki zaskarżenia, co skutkować musi stwierdzeniem niedopuszczalności skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.