Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 591/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 par. 2, art. 259 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2021 r. sygn. akt I SPP/Wa 249/20 o odrzuceniu sprzeciwu J. G. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2021 r. sygn. akt I SPP/Wa 249/20 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z 30 lipca 2020 r. J. G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2020 r., nr [...], w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego.

W piśmie z 9 października 2020 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

W dniu 19 stycznia 2021 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 października 2020 r., przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 4 lutego 2021 r.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, przy piśmie z 25 lutego 2021 r., skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został prawidłowo wypełniony, w tym nie został podpisany. Z treści pisma wynikało, że skarżący jest po przebytym udarze, który wpłynął na możliwość artykulacji i pisania.

Zarządzeniem z 24 marca 2021 r. ponownie wezwano wnioskodawcę, do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy – w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania – przez podpisanie złożonego wniosku, ewentualnie nadesłanie podpisanego przez wnioskodawcę urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprecyzowanie zakresu złożonego wniosku. Do wezwania załączono urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie doręczone zostało w dniu 31 maja 2021 r. Termin do jego wykonania upływał w dniu 14 czerwca 2021 r. Mimo upływu wyznaczonego w wezwaniu terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przy piśmie z 18 czerwca 2021 r. wnioskodawca nadesłał co prawda urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, formularz ten nie został jednakże właściwie podpisany i wypełniony.

Zarządzeniem z 12 lipca 2021 r., I SPP/Wa 249/20, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy z uwagi na to, że skarżący, mimo stosownego wezwania, nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy – nie nadesłał podpisanego i wypełnionego w prawidłowy sposób urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2021 r.

W dniu 25 sierpnia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia starszego referendarza sądowego.

Postanowieniem z 16 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 259 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił sprzeciw jako złożony po upływie ustawowego terminu.

Na powyższe postanowienie skarżący wywiódł zażalenie, w którym podniósł, że jako osoba po przebytym udarze na podjęcie czynności procesowych potrzebuje więcej czasu, w związku z czym termin na wniesienie sprzeciwu powinien wynosić nie 7 a 30-60 dni.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 259 § 2 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia z 12 lipca 2021 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania został doręczony skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia sprzeciwu w dniu 16 sierpnia 2021 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 23 sierpnia 2021 r. Przedmiotowy sprzeciw został natomiast wniesiony przez skarżącego w dniu 25 sierpnia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu, co uzasadniało jego odrzucenie przez Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.

Odnośnie zaś argumentacji skarżącego co do długości terminu wniesienia sprzeciwu, należy wskazać, że termin wskazany w art. 259 § 1 p.p.s.a. ma charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu (por. m.in. postanowienie NSA z 19 grudnia 2012 r., II FZ 976/12). Tym samym ani referendarz rozpoznający wniosek, ani sędzia dokonujący oceny sprzeciwu nie mają możliwości wydłużenia tego terminu z uwagi na stan zdrowia wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.