Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 638/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ Jerzy Małecki


UZASADNIENIE

E. S. reprezentowana przez pełnomocnika pismem z dnia [...] lipca 2010 r. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] marca 2010 r. określającą zobowiązanie podatkowe za rok 2003 z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości [...] zł.

W piśmie z dnia [...] września 2010 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wstrzymanie wykonania decyzji jest konieczne, z uwagi na fakt, że dalsze egzekwowanie pozbawia skarżącą środków koniecznych dla utrzymania, a dodatkowo postępowanie egzekucyjne prowadzone jest w oparciu o decyzję wydaną w sytuacji, gdy wcześniej wszczęte postępowanie wymiarowe w sprawie tego podatku nie zostało jeszcze zakończone (k. 26 akt sadowych). Następnie przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania, wyjaśniono, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wszczął już raz postępowanie w sprawie wymiaru podatku od sprzedaży nieruchomości w 2003 r., a po wydaniu przez ten organ decyzji wymiarowej w dniu [...] listopada 2009 r. i złożeniu odwołania, Dyrektor Izby Skarbowego postanowieniem z [...] lutego 2010 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania w sprawie. Skarżąca zaskarżyła to postanowienie do WSA w Poznaniu, lecz pomimo tego Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. jeszcze raz wszczął nowe postępowanie w sprawie wymiaru podatku od sprzedaży nieruchomości. W tym drugim postępowaniu, którego dotyczy niniejsza sprawa Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wydał w dniu [...] marca 2010 r. decyzję wymiarową, która następnie została utrzymana przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. ([...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. (I Sa/Po 283/10) uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania złożonego we wcześniej wszczętym postępowaniu wymiarowym. Jak zaznaczył pełnomocnik skarżącej, obecnie w obrocie występują dwie decyzje dotyczące wymiaru zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu zbycia nieruchomości w 2003 r. Stąd egzekucja prowadzona na podstawie decyzji nr [...] jest niedopuszczalna, bo prowadzona jest w oparciu o tytuł obarczony kwalifikowaną wadą prawną uzasadniającą wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Dodatkowo wykonywanie decyzji wymiarowej w postępowaniu egzekucyjnym grozi skarżącej niepowetowaną szkodą. Skarżąca bowiem ma 74 lata i otrzymuje emeryturę w wysokości ok. [...] zł netto. Przy wysokości emerytury i obecnych realiach życiowych, zwłaszcza w aspekcie obecnego wzrostu cen towarów i usług oczywistym jest, że egzekucja pozbawia skarżącą środków do egzystencji. Do skargi dołączono zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem oraz organem rentowym (k. 29, 30 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu poinformował, że postanowieniem dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą określoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy, możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.

Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Okolicznościami uznawanymi w orzecznictwie za wysoce szkodliwe i zarazem trudne do odwrócenia w ujęciu art. 61 § 3 cyt. ustawy są m.in.: poniesienie straty na życiu lub zdrowiu oraz pozbawienie wnioskodawcy jedynego źródła utrzymania (por. post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Lex nr 281811; post. NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, niepubl.).

Na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W badanej sprawie skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Uzasadnienie wniosku ogranicza się do przedstawienia dotychczasowego przebiegu postępowania oraz wskazania wieku i wysokości otrzymywanej przez skarżącą emerytury. Skarżąca nie uprawdopodobniła jakie skutki wywołałoby uiszczenie kwoty zaległości podatkowej. W ocenie Sądu uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie ogólnie powołuje się na prawne przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Tymczasem wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, (por: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Skarżąca do wniosku nie dołączyła takich dokumentów, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania strony skarżącej.

Zwrócenia uwagi wymaga kwestia, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji, ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Z tego względu ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) przewiduje, że dopuszczalność prowadzenia egzekucji jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania zobowiązanego i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu (por. art. 8 ustawy). Sama zatem obawa skarżącej, że egzekucja należności pieniężnych stworzy niebezpieczeństwo dla jej egzystencji, bez przedstawienia całokształtu sytuacji materialnej i osobistej strony popartej stosownymi dowodami, nie pozwala na stwierdzenie istnienia którejkolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 - Prawa o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ Jerzy Małecki