Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 746/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Sygnatura akt II SA/Wr 746/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Halina Kremis (sprawozdawca) Sędziowie: NSA Julia Szczygielska NSA Zygmunt Wiśniewski Protokolant: Agnieszka Karcz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. Z. z dnia [...]r. (nr [...]) I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej 10 zł kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt II SAWr 746/02

UZASADNIENIE

Decyzją nr SKO [...] z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 i art. 157 kpa, po rozpatrzeniu wniosku M. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. Z. nr [...] z dnia [...] r. ustalającej warunki zabudowy dla budowy linii energetycznej do [...] w

R., Kolegium odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie nieważności tej

decyzji, nie znajdując do tego podstaw.

Kolegium po analizie akt sprawy uznało, że wnioskodawczym nie była stroną postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją Burmistrza Miasta i Gminy L. Z., nie była bowiem właścicielką działek, przez które przebiega trasa projektowanej linii, ani działek sąsiednich, brak było więc podstaw do występowania przez nią z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności.

W złożonym w trybie art. 127 § 3 kpa wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca stwierdziła, iż faktem jest, że nie była stroną postępowania w sprawie zakończonej skarżoną decyzją, natomiast obecnie wraz z W. K. jest współwłaścicielką działki nr [...], na podstawie aktu notarialnego z [...]r. na dowód czego przedłożyła kserokopię wpisu do księgi wieczystej z dnia [...]r. z Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w K . Podkreśliła także,

że jest stroną postępowania w sprawie, bo linia energetyczna przebiega przez działkę nr

[...] .

Decyzją z dnia [...]r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 157 § 1 i 2 i art. 158 § 1 K.p.a - po rozpatrzeniu wniosku M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej opisaną decyzją - ten sam organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że rozpatrując powyższy wniosek i analizując ponownie akta sprawy nie znalazło podstaw do uchylenia swojej decyzji z dnia [...]r. W ocenie Kolegium bezspornym jest, że M. K. w czasie wydawania skarżonej decyzji nie była właścicielką działki nr [...] w T., przez które przebiegała trasa projektowanej linii energetycznej, ustalona tą decyzją przyznała to sama wnioskodawczym we wniosku z dnia [...]r. skierowanym do Kolegium. Wynika z tego, że skarżona przez nią decyzja Burmistrza Miasta i Gminy L. Z. nie mogła naruszyć jej interesu prawnego. Kolegium podkreśla, że decyzja o warunkach zabudowy z mocy przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, na podstawie których jest wydawana, w ogólne nie rodzi praw do terenu, nie daje więc także inwestorowi prawa do zabudowy czyjekolwiek terenu. Inwestor dla uzyskania pozwolenia na budowę winien wykazać prawa do terenu, na którym ma zamiar zrealizować inwestycję.

W rozpatrywanej sprawie istotny jest fakt, że inwestor uzyskał pozwolenie na budowę omawianej linii energetycznej i wybudował ją m. in. na działkach stanowiących obecnie własność wnioskodawców, do których nie miał tytułu prawnego.

Postępowanie w tym drugim etapie procesu inwestycyjnego nie należy jednak do kompetencji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o czym Kolegium informowało zainteresowanych (vide pismo [...] z dnia [...]r. adresowane do państwa M. i W. K.).

Na ostateczną decyzję skargę do sądu administracyjnego złożyła M. K . W skardze podniosła zarzuty zgodne z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Zdaniem skarżącej nie musiała ona być stroną postępowania w zakresie pozwolenia na budowę, aby obecnie (jako współwłaścicielka nieruchomości) stać się stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji.

2

Sygnatura akt II SA/Wr 746/02

W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w tym także na decyzje wydane na podstawie norm prawa procesowego. Z taką kontrolą mamy do czynienia w sprawie niniejszej.

Zaskarżone decyzje podlegają wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Jak wynika z dołączonych do odpowiedzi na skargę akt administracyjnych, orzekając o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, Kolegium przyjęło, że skoro w tamtym postępowaniu skarżąca nie była współwłaścicielką nieruchomości, na terenie których znajduje się sporna inwestycja, to również obecnie nie posiada przymiotu strony.

Z taką interpretacją nie można się zgodzić.

"Stroną postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji (art. 157 kpa) jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji". Taką tezę postawił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 maja 2000 r. (I CKN 1183/99, LEX nr 51631) i sąd w niniejszym składzie pogląd ten w całości podziela. Podobnie w wyroku z dnia 19 maja 1998 r. (I SA 450/98, LEX nr 44509) NSA wskazał, że posiadanie przymiotu strony podlega ocenie w dacie składania wniosku w trybie art. 157 § 2 kpa, natomiast decyzja będąca przedmiotem weryfikacji w trybie nadzoru podlega ocenie według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie wydawania decyzji podlegającej weryfikacji."

Reasumując wskazać należy, że odmowa wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej w niniejszej sprawie była co najmniej przedwczesna, zatem decyzje wydane w tym przedmiocie podlegają wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą Kolegium będzie w pierwszym rzędzie dokonanie oceny czy skarżącej przysługuje przymiot strony, w rozumieniu art. 28 kpa, w dacie składania wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a dopiero po prawidłowym ustaleniu tej pierwszorzędnej kwestii organ podejmie dalsze, prawidłowe kroki w sprawie.

3

Sygnatura akt II SA/Wr 746/02

Wobec naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak na wstępie.

4