Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 151/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 2, § 4 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

SENTENCJA

Dnia 11 października 2017 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2017 roku. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu za niedopuszczalny postanawia przyznać radcy prawnemu R. J. W. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu kwotę [...] zł ([...] złotych [...]), w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...] złotych [...])


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla K. S. radcę prawnego, którego w osobie R. J. W. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w P.

W dniu 4 sierpnia 2017 roku na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu stawił się pełnomocnik skarżącego radca prawny R. J. W., który podtrzymał zarzuty skargi oraz wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały pokryte nawet w części.

Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. S.

Zarządzeniem z dnia 3 października 2017 roku wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu został przedłożony do rozpoznania referendarzowi sądowemu.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W rozpoznawanej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez racę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715).

W myśl przepisu § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz

2) niezbędne i udokumentowane wydatki racy prawnego .

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy i wysokości 150 % opłat określonych w rozdziałach 2-4 (ust. 2).

W myśl zaś § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: w innej sprawie [niż wymienione w § 21 ust. 1 pkt 1 lit "a-b" rozporządzenia] – 240 zł.

Mając na uwadze powyższe regulacje oraz rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, należało przyznać za faktycznie udzieloną stronie skarżącej nieopłaconą pomoc prawną obejmującą udział na rozprawie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, wynagrodzenie w kwocie [...] zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu oświadczył, że pomoc prawną świadczył w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jest podatnikiem podatku VAT. Opłata za udzielenie pomocy prawnej z urzędu ulega więc podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł. Pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu należało zatem przyznać opłatę w łącznej wysokości [...] zł.

Wobec powyższego uwzględniając, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150 % stawki minimalnej, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" oraz § 4 ust. 2, 3 rozporządzenia z 2016 roku, orzeczono jak w sentencji postanowienia.