Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 195/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 par. 2 w zw. z  art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: WSA Monika Nowicka WSA Maria Tarnowska Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi P. T. na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, postanowieniem z [...] grudnia 2008 r., stwierdził uchybienie przez Instytut [...] terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] odnawiającą przyznania Instytutowi środków finansowych na realizację projektu badawczego nr [...].

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wykonując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 172/08 organ ustalił, że wniosek P. T. z dnia [...] sierpnia 2005 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został zgłoszony jedynie w imieniu własnym. Natomiast wniosek Instytutu o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] sierpnia 2005 r. zatytułowany " Odwołanie" został wniesiony po terminie, który upłynął [...] sierpnia 2005 r. a wniosku o przywrócenie terminu Instytut nie złożył.

W skardze na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego P. T. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako "niepotrzebnego i wydanego niezgodnie z obowiązującymi przepisami".

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że był tylko jeden wniosek z dnia [...] sierpnia 2005 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, który złożył skarżący, jako kierownik grantu za zgodą dyrektora Instytutu. Dyrektor Instytutu nie składał wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i nie był stroną postępowania zakończonego decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2005 r. Kierownik placówki nie miał podstaw prawnych do składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podpis dyrektora na wniosku z dnia [...] sierpnia 2005 r., w ocenie skarżącego, był tylko znakiem, że dyrektor wie o odwołaniu złożonym przez skarżącego. Wniosek z dnia [...] sierpnia 2005 r. nie był wnioskiem Instytutu jak, w ocenie skarżącego "wszystkim wmawia Minister w uzasadnieniu swojego Postanowienia". Nie można więc mówić, że był wniesiony po terminie. W tej sytuacji jest oczywistym, zdaniem skarżącego, że Instytut w niczym nie uchybił, bo nie mógł. Skarżący stwierdza, że błędna interpretacja dokonana przez Ministra oznacza, że zaskarżone postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. nie ma podstaw prawnych, a więc jest nieważne z mocy prawa. Skarżący podaje w uzasadnieniu skargi, że na wniosku z dnia [...] sierpnia 2005 r. jest tylko jego podpis, a więc sugerowanie jakoby był to również wniosek Instytutu, w ocenie skarżącego, "jest po prostu śmieszne". Zdaniem skarżącego Minister nie wykonał wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, do czego był zobowiązany.

W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie i potrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Z materiału dokumentacyjnego sprawy wynika, że Minister Nauki i Informatyzacji, decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], odmówił przyznania Instytutowi [...] środków finansowych na realizacje projektu badawczego, szczegółowo wskazanego w decyzji. Decyzja została skierowana do Instytutu i odebrana w dniu [...] sierpnia 2005 r.

Pismem nazwanym "Odwołanie od decyzji nr [...]", datowanym [...] sierpnia 2005 r., został wniesiony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Wniosek został sporządzony na papierze "firmowym" Instytutu, a podpisy pod wnioskiem jak i jego uzasadnieniem złożyli: czytelne P. T. i nieczytelne na pieczątce o treści "[...]". Nie jest wiec zgodne ze stanem faktycznym twierdzenie skarżącego, że na wniosku jest tylko jego podpis. Zarówno we wniosku jak i jego uzasadnieniu czasowniki używane są w licznie mnogiej a nie pojedynczej, co sugeruje, że wniosek pochodzi od większej liczby podmiotów niż tylko od skarżącego. Niezależnie od tego P. T. skierował, datowany [...] sierpnia 2005 r., wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wyniku rozpatrzenia, jak to wynika z decyzji Ministra Nauki i Informatyzacji z dnia [...] października 2005 r. nr [...], wniosku jednostki naukowej i wniosku kierownika projektu, utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 19 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 2287/05, uchylił decyzję z dnia [...] października 2005 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że skarżący uchybił 14-dniowemu terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże w sytuacji, gdy skarżący wniósł również wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia organ odwoławczy jest zobowiązany do rozpatrzenia tego wniosku w trybie art. 58 kpa. Obowiązkiem organu jest więc, przed przystąpieniem do merytorycznego wypatrzenia sprawy, ustalenie, czy środek odwoławczy został wniesiony przez uprawniony podmiot oraz czy został wniesiony w przewidzianym przepisami terminie.

Ponownie rozpoznając sprawę, w wyniku rozpatrzenia wniosku, Instytut [...] w W. i wniosku P. T. o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżonej decyzją z dnia [...] lipca 2005 r., Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] utrzymał decyzję w mocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 319/07, uchylił decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. W motywach tego wyroku Sąd stwierdził, że wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyli Instytut [...] i P. T. Dalej Sąd stwierdza, że oba te wnioski wpłynęły po terminie, zaś z wnioskiem o przywrócenie terminu wystąpił jedynie P. T. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. przywrócony został termin do wniesienia wniosku, wprawdzie, jak konstatuje Sąd, w postanowieniu nie wskazano podmiotu, któremu termin został przywrócony, ale skoro o przywrócenie terminu wystąpił jedynie P. T., to przywrócenie to nie mogło dotyczyć również Instytutu. Sąd wskazał, że brak było wobec tego podstaw do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez tą jednostkę z uchybieniem terminu. Sąd zalecił usunięcie uchybień stwierdzonych w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji.

Stanowisko, w tym zakresie, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostało podzielone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I OSK 172/08, oddalił skargę kasacyjną Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego od wyroku WSA z dnia 27 czerwca 2007 r. W uzasadnieniu swojego wyroku stwierdził, że już po wpłynięciu wniosku z dnia [...] sierpnia 2005 r. nazwanego "odwołaniem" należało wyjaśnić, czy P. T. działa jedynie w imieniu własnym, czy również w imieniu Instytutu. Organ nie badając tych kwestii wydał postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r., którym po rozpatrzeniu wniosku P. T., przywrócił termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i skierował to postanowienie do Instytutu oraz do P. T., czym naruszył przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. To naruszenie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, polega na tym, że organ albo przywrócił termin baz wniosku Instytutu, chyba że P. T. był umocowany do działania w imieniu Instytutu, choć pełnomocnictwa takiego nie przedstawił, bądź też organ przywrócił termin na wniosek P. T. nie badając, czy jest on legitymowany do złożenia w imieniu własnym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) ocena prawna i wskazanie co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Z powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2007 r. wynika, że Sąd w tym wyroku przesądził, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2005 r., nazwany "odwołaniem" został wniesiony przez Instytut [...] oraz przez P. T. Zostało również w powołanym wyroku przesądzone, że wniosek ten został wniesiony po terminie ustawowym, przewidzianym w art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 kpa.

Sąd zalecił, by organ wyjaśnił, czy wniosek z dnia [...] sierpnia 2005 r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a podpisany przez skarżącego, został wniesiony wyłącznie w jego imieniu, czy również i w imieniu Instytutu. W wykonaniu tego zalecenia organ zwrócił się do obu tych podmiotów o wyjaśnienie tej kwestii. Z informacji nadesłanych zarówno przez Instytut (pismo z dnia 5 listopada 2008 r.) jak i przez P. T. (pismo z dnia 5 listopada 2008 r.) wynika jednoznacznie, że wniosek z dnia [...] sierpnia 2005 r. o przywrócenie terminu złożył P. T. wyłącznie w imieniu własnym.

W tej sytuacji wynika, w sposób nie budzący wątpliwości, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Instytut wniósł z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności procesowej, a to obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wynika wprost z art. 134 kpa. Dlatego też, wydając tej treści zaskarżone postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie naruszył prawa, co czyni skargę P. T. bezzasadną.

Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.