Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1247/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art.246  par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.


UZASADNIENIE

M.N. wnioskiem z dnia 2 listopada 2009 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2009 r. oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego

Z danych zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubentem oraz szóstką dzieci. Zarówno skarżąca jak i jej partner są osobami bezrobotnymi, a ich jedynym źródłem utrzymania są świadczenia uzyskiwane z Ośrodka Pomocy Społecznej oraz dochód z niewielkiego gospodarstw rolnego (o pow. [...] ha przeliczeniowego). Skarżąca nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.

W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosowanie zaś do art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).

W świetle wykazanej przez skarżącą sytuacji materialnej i rodzinnej, stwierdzić należy, że znajduje się ona w sytuacji ekonomicznej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Niewątpliwie skarżąca i jej wieloosobowa rodzina, nieposiadający jakiegokolwiek stałego źródła dochodu a utrzymujący się wyłącznie ze świadczeń uzyskiwanych z Ośrodka Pomocy Społecznej oraz niewielkiego gospodarstwa rolnego są osobami ubogimi i nie mają możliwości samodzielnego zabezpieczenia środków finansowych niezbędnych do ustanowienie w sprawie adwokat z wyboru. Tym samym spełniona została przesłanka przyznania prawa pomocy określona w art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Jednocześnie wskazać należy, że podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżąca zwolniona jest z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej wyżej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, o czym informowana ona była pismem Sądu z dnia 12 sierpnia 2009 r. (punkt 2 pouczenia). Zwolnienie skarżącej z mocy prawa z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych dotyczy całego toku postępowania sądowego, a więc zarówno postępowania przed sądem pierwszej instancji jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.