Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1257/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 listopada 2015 r. odrzucające skargę w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną przez pełnomocnika strony skarżącej tytułem wpisu od zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. Sąd uznał, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, bowiem bezpośrednio wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku została przekazana organowi po upływie ustawowego terminu.

W zażaleniu na to rozstrzygnięcie pełnomocnik spółki zarzucił naruszenie:

1) art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") w zw.

z art. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż skarga nie została złożona

z zachowaniem ustawowego 30 dniowego terminu, w sytuacji gdy skargę bezspornie nadano w ustawowym terminie (w dniu 16 października 2015 r.), co wynika ze stempla pocztowego na kopercie oraz z załączonej listy nadawczej i w konsekwencji bezzasadne odrzucenie skargi; 2) art. 54 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż strona skierowała skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, z pominięciem organu, w sytuacji gdy, jak wynika z koperty znajdującej się w aktach sprawy oraz listy nadawczej

(w załączeniu), koperta zawierająca środek odwoławczy została zaadresowana

i skierowana do Dyrektora Izby Celnej w B., nie zaś do Sądu, a uchybienie pracownika poczty, które nastąpiło po nadaniu skargi, polegające na doręczeniu skargi do Sądu zamiast do organu nie było zależne od strony, i w konsekwencji bezzasadne odrzucenie skargi; 3) art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż doszło do uchybienia ustawowego terminu poprzez dostarczenie skargi bezpośrednio do Sądu, czego skutkiem było przyjęcie, iż o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi do właściwego organu przez Sąd, w sytuacji gdy skarżący wniósł skargę z zachowaniem ustawowego terminu, a także zaadresował prawidłowo - na adres Dyrektora Izby Celnej w B., co bezspornie wynika

z koperty, w której skarga została przesłana (w aktach sprawy); 4) art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w przypadku, gdy skarga nie została wniesiona po upływie ustawowego terminu, co wynika ze stempla pocztowego widniejącego na kopercie (w aktach sprawy).

Wskazując na powyższe pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania;

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało

w tej sprawie skorzystanie przez tut. Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (zob. art. 195 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Niewątpliwie zatem, miarodajna dla zachowania terminu

do wniesienia skargi jest data nadania (złożenia) skargi do organu właściwego

w rozumieniu art. 54 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi. O zachowaniu terminu

do wniesienia skargi decyduje w takim wypadku data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu.

Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że przedmiotowa skarga została zaadresowana do organu i nadana w placówce pocztowej w dniu 16 października 2015 r., tj. gdy biegł jeszcze termin na złożenie skargi do Sądu. Powyższe potwierdza dołączona do zażalenia kopia listy nadawczej z dnia 16 października 2015 r. oraz koperta z numerem nadawczym i stemplem placówki pocztowej znajdująca się na karcie 133. Tym samym zasadnie pełnomocnik twierdzi, że

nie można przyjąć, iż skarga została skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, z pominięciem organu. Jedynie mylne skierowanie skargi przez stronę do niewłaściwie oznaczonego w skardze organu powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia skargi do organu właściwego do jej przekazania do sądu, ewentualnie data jej nadania pod adresem tego organu przez organ niewłaściwy (zob. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2007 r. II FSK 343/06).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zażalenie spółki jest oczywiście uzasadnione. Skarga została wniesiona w terminie. Dlatego też na podstawie

art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 225 p.p.s.a., bowiem w sytuacji nieprzesyłania akt sprawy wraz z zażaleniem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu i uwzględnienia zażalenia przez sąd

I instancji, wnoszący zażalenie nie ma obowiązku uiszczania wpisu.