Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 866/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-11-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - tekst jednolity.
article: art. 48 ust. 2,
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 125 par. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Ch. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji administracyjnej p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] ., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą

w Ch. na podstawie art. 220 § 2, 233 § 1 pkt 1, 21 § 3, 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej utrzymał w mocy decyzję własną z 8 maja 2013 r. umarzającą postępowanie wszczęte na wniosek strony w dniu 7 marca 2013 r. w przedmiocie dokonania zmiany poz. 63 załącznika nr 1 do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej

w K. z 12 września 2007 r. ze zmianami, tj. punktu [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 7 marca 2013 r. [...] Sp. z o.o.

w Ch. złożyła do Dyrektora Izby Celnej w K. wniosek o zmianę lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych ujętego pod poz. 63 załącznika Nr 1 do zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Do wykreślenia spółka zgłosiła punkt gier [...], a w jego miejsce zamierzała uruchomić działalność w lokalu [...].

W ocenie organu, w sprawie zaszła przesłanka bezprzedmiotowości, albowiem w dniu 7 października 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w K. wydał decyzję stwierdzającą wygaśnięcie w części zezwolenia udzielonego decyzją z 12 września 2007 r. poprzez wykreślenie z niego m.in. punktu gier ujętego pod poz. 63 zał. Nr 1,

a następnie decyzją z 29 lutego 2012 r. ten sam organ utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie.

Ponadto, decyzją z dnia 18 czerwca 2013r. Dyrektor Izby Celnej w K. - po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o. o. w Ch. - utrzymał w mocy decyzję własną z 12 lutego 2013r. odmawiającą – na wniosek Spółki - uchylenia w całości decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w K. z 29 lutego 2012r. stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności

w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej m.in. punktu gier ujętego w poz. 63 załącznika do zezwolenia z dnia 12.09.2007 r.

W efekcie, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, brak było przedmiotu niniejszego postępowania.

Skargę na decyzję z 5 sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła [...] Sp. z o.o. w Ch. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając:

- naruszenie art. 208 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 117 ust. 1 w zw. z art. 121 w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 36 ust. 5 ustawy

z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych poprzez przyjęcie, że w sprawie występuje stan bezprzedmiotowości postępowania uzasadniający jego umorzenie

i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji bezzasadnie umarzającej postępowanie,

- oparcie zaskarżonej decyzji na przepisach ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która w związku z niezachowaniem przez ustawodawcę krajowego

w toku jej uchwalania obowiązku jej notyfikacji Komisji Europejskiej zgodnie

z Dyrektywą 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego, jako wprowadzonej z naruszeniem prawa wspólnotowego, pozostaje prawnie bezskuteczna i nie może być stosowana.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu taki związek zachodzi pomiędzy postępowaniem prowadzonym w niniejszej sprawie, a postępowaniem w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 710/13 tut. Sądu, w której kontroli poddana została decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z 18 czerwca 2013 r. odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej tego organu z 29 lutego 2012 r. stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej m.in. punktu gier stanowiącego poz. 63 załącznika Nr 1 do zezwolenia z dnia 12 września 2007 r., a więc punktu objętego niniejszym postępowaniem. W dniu 22 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wydał w tej sprawie wyrok uchylający decyzje wydane przez organy obu instancji, przyjmując jako podstawę rozstrzygnięcia stanowisko, że art. 48 ust. 2 ustawy z 19 listopada 2009r.

o grach hazardowych, na podstawie którego wygaszone zostało w części zezwolenie udzielone Spółce na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, ma charakter wymagającego notyfikacji przepisu technicznego w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji

w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.), przy zastosowaniu interpretacji prawa unijnego zaprezentowanej w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 lipca 2012r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11.

W uzasadnieniu Sąd zawarł wskazania co do dalszego postępowania podnosząc, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. w razie uprawomocnienia się tego wyroku organ będzie związany wyrażoną w jego uzasadnieniu oceną prawną, w szczególności dotyczącą wyłączenia zastosowania w sprawie ustawy o grach hazardowych. Zastrzeżeń co do zgodności z obowiązkiem notyfikacji nie budzi natomiast w ocenie Sądu treść przepisu art. 121 tej ustawy, nakazujący stosowanie poprzednio obowiązującego prawa, to jest art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, który nie podlegał procedurze notyfikacyjnej. Przepis art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych korzysta również z domniemania konstytucyjności, a jego stosowanie było przedmiotem wielokrotnej kontroli sądów administracyjnych, które nie sygnalizowały w tym zakresie żadnych wątpliwości. Sąd podkreślił jednocześnie, że przepis ten ma odmienną treść, która nie jest tożsama z zakresem zastosowania art. 48 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Mianowicie przez zawarty w treści art. 36 ust. 5 ustawy o grach

i zakładach wzajemnych zwrot "podjęcie działalności", rozumieć należy zainicjowanie działalności chociażby w jednym punkcie w terminie w tym przepisie określonym (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II GSK 480/08, publ. LEX nr 505806).

W razie uprawomocnienia się opisanego wyżej wyroku w sprawie II SA/Ke 710/13, wykonanie przez organ zawartych w nim wytycznych będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy. Przepis art. 36 ust. 5 ustawy o grach i zakładach wzajemnych nie przewidywał bowiem możliwości wygaśnięcia zezwolenia w części, zaś uchylona przez Sąd decyzja odmawiająca – we wznowionym postępowaniu - uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w K. z 29 lutego 2012 r. stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych dotyczyła właśnie części tego zezwolenia tj. m.in. punktu gier opisanego w załączniku pod poz. 63, a więc punktu objętego niniejszym postępowaniem. Ostateczny wynik postępowania wznowieniowego, jako że dotyczy pozostawienia w obrocie prawnym decyzji wygaszającej z 29 lutego 2012r. wpływa zatem na rozstrzygnięcie sprawy objętej skargą. W razie uchylenia tej decyzji odpadnie bowiem przesłanka bezprzedmiotowości postępowania.

Wprawdzie sądy administracyjne dokonują kontroli poddanych im pod osąd aktów wedle stanu faktycznego i prawnego na datę orzekania przez organ, jednak zasady ekonomii procesowej i możliwość, jaką daje Sądowi art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a. powoduje, że celowym jest zawieszenie niniejszego postępowania, do czasu rozstrzygnięcia kwestii związanych z losem prawnym decyzji Dyrektora Izby Celnej

w K. z dnia 18 czerwca 2013r.

Niezależnie od powyższego podnieść należy, że aktualnie bez znaczenia jest okoliczność podana przez pełnomocnika organu na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 21 listopada 2013., że zezwolenie udzielone skarżącej Spółce wygasło w dniu 12 września br. Przepisy ustawy o grach hazardowych,

w oparciu o które zezwolenia na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, udzielone na podstawie ustawy o grach i zakładach wzajemnych, wygasają z upływem czasu, na jaki zostały udzielone, są przedmiotem wykładni sądów administracyjnych, w związku z wyrokiem TSUE z 19 lipca 2012r., przy czym orzecznictwo w tym zakresie nie jest jednolite. Istotnym jest zatem zajęcie w tej sprawie ostatecznego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny, który przesądzi, czy,

a jeśli tak, które przepisy ustawy o grach hazardowych podlegały obowiązkowi notyfikacji Komisji Europejskiej i co za tym idzie, czy mogą być one podstawą do orzekania zarówno w postępowaniu administracyjnym przez organy celne jak

i w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez sądy administracyjne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.