Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 130/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-06-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7 oraz art. 245 par. 1 i par. 3, art. 246 par.1 pkt 2, art. 249a
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P., 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 15 marca 2017r. po rozpoznaniu skargi A. W. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania i stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, Skarżąca, zastępowana przez męża, przesłała obszerne pismo, zarzucając naruszenie prawa przez WSA w Poznaniu.

Uznając powyższe za skargę kasacyjną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 9 maja 2017r. odrzucił powyższą skargę kasacyjną.

W terminie otwartym do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w uzasadnieniu którego podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i trójką dzieci, a źródłem ich utrzymania jest renta pielęgnacyjna męża w kwocie [...]zł., zasiłek z GOPS wnioskodawczyni w wysokości [...] zł. i wynagrodzenie za pracę syna w kwocie [...]zł. brutto. Z powyższych dochodów opłacane są wydatki na prąd ([...] zł./2 m-ce.), wodę ([...] zł./2 m-ce), wywóz śmieci ([...] zł.), opłaty za telefon ([...] zł.), butla gazowa ([...] zł.), zakup leków ([...] zł.), środki czystości ([...] zł.), podatek od nieruchomości ([...] zł.), zajęcie komornicze ([...] zł.) oraz dojazdy do lekarzy, rehabilitacje i żywność (ok. [...] zł.).

Zacząć należy od tego, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - dalej P.p.s.a.), obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach m.in. z zakresu pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji oznacza to, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. zwolnienia z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy zatem za bezprzedmiotowy, co oznacza, iż wydanie orzeczenia w tym zakresie jest zbędne.

Na podstawie art. 249 a P.p.s.a. orzeczono więc jak pkt 2 sentencji postanowienia.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że na podstawie art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 P.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar dowodu wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 2 P.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. Ponadto należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.

Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, przy uwzględnieniu faktu, iż źródłem utrzymania skarżącej, jej męża i trzech synów jest kwota [...]zł., stwierdzić należy, że skarżąca zalicza się do osób znajdujących się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej opłacenie kosztów pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.