Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1180/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji organu I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2012 r. sprawy ze skargi A. D. prowadzącej działalność gospodarczą Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe "A" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2012 r., Nr [...]


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2012 r., Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego wymierzył skarżącej A. D. karę pieniężną w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2012 r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej stwierdził niedopuszczalność odwołania.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2012 r., Nr [...].

W uzasadnieniu wniosku wskazała, że na mocy ww. decyzji będzie musiała jednorazowo zapłacić kwotę 12 000 zł, co spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenie skutki z tego powodu, że skarżąca jest osobą rozwiedzioną, wychowującą dwoje małoletnich dzieci. Były mąż skarżącej nie płaci na dzieci należnych alimentów. W 2011 r. dochód skarżącej wynosił 5 750 zł miesięcznie. Zdaniem skarżącej brak wstrzymania zaskarżonego postanowienia spowoduje utratę możliwości prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej oraz uszczerbek w wychowaniu i utrzymaniu małoletnich dzieci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), Sąd, po przekazaniu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W oparciu o cytowany przepis wskazać należy, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).

Rozpatrując powołane przesłanki w odniesieniu do zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia należy podnieść, że skoro wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a. szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Rozstrzygnięciem takim nie jest na pewno postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania wydane w oparciu o art. 134 Kpa. Postanowienie to ogranicza się bowiem jedynie do stwierdzenia braku możliwości rozpoznania złożonego odwołania. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania, brak jest również możliwości jego wstrzymania.

Skarżąca wniosła też o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2012 r. wymierzającej jej karę pieniężną w wysokości12 000 zł. Podkreślenia wymaga fakt, że każdy wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej powinien być szczegółowo uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia).

Ustawodawca jako przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże należy mieć przy tym na uwadze, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 632/11).

Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała, że wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2012 r. może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uzasadnienia skargi oraz załączonych dokumentów wynika, że miesięczny dochód skarżącej wynosi 5750 zł. Skarżąca jest osobą rozwiedzioną i ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Były mąż skarżącej mimo, że ma obowiązek płacenia na dzieci alimentów nie przekazuje jej żadnych pieniędzy. Zdaniem skarżącej uiszczenie jednorazowo kwoty 12 000 zł spowoduje uszczerbek na wychowaniu i utrzymaniu dzieci oraz uniemożliwi prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej.

Poza ogólnym stwierdzeniem skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności, które świadczyłyby, że zapłata ww. kwoty spowoduje brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, która jest źródłem utrzymania rodziny skarżącej. Nie wykazano także niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie podano na czym konkretnie miałby polegać uszczerbek w wychowaniu i utrzymaniu małoletnich dzieci i w jakim zakresie miałby on wystąpić. Skarżąca nie podała jakie (z jakiego tytułu i w jakiej wysokości) koszty utrzymania siebie i dzieci ponosi, a jej miesięczny dochód jest stosunkowo wysoki (5750 zł), zatem sama wysokość dochodu skarżącej nie wskazuje, że jednorazowe uiszczenie kwoty nałożonej kary wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5P.p.s.a.