Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 603/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r., w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A. Z. – osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) czerwca 2010 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2005 r., - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. Z. w dniu 3 sierpnia 2010 r. wniósł do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) czerwca 2010 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2005 r. Wezwany do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, w którego treści podał między innymi, że Sąd Rejonowy w R., postanowieniem z dnia 3 września 2009 r., sygn. V GU 33/08 ogłosił jego upadłość. Upadłość ta ma charakter likwidacyjny, w związku z czym całe jego mienie, obejmujące także majątek dorobkowy jego żony, weszło w skład masy upadłości, będącej pod zarządem syndyka. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym i przedłożenia stosownych dokumentów wnioskodawca przedłożył między innymi kserokopię wyżej wymienionego postanowienia Sądu Rejonowego w R..

W tym stanie faktycznym Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2010 r. wezwał syndyka masy upadłości A. Z. do podpisania skargi i uiszczenia należnego od niej wpisu (zarządzenie z 8 grudnia 2010 r.), w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Odpisy przedmiotowych zarządzeń zostały doręczone syndykowi w dniu 14 grudnia 2010 r., który w dniu 18 grudnia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Nie wykonał jednak wezwania do podpisania skargi, termin do dokonania której to czynności upłynął z dniem 21 grudnia 2010 r.

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. I SA/Rz 603/10 referendarz sądowy odmówił A. Z. przyznania prawa pomocy, z uwagi na brak posiadania statusu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, od którego to postanowienia, w dniu 7 stycznia 2011 r. wniesiony został sprzeciw. Prawo pomocy w zakresie częściowym, w postaci zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi, zostało przyznanie natomiast syndykowi masy upadłości A. Z. – postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 stycznia 2011 r., sygn. I SA/Rz 603/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a.).

W okolicznościach przedmiotowej sprawy wnioskodawca jest podmiotem znajdującym się w upadłości likwidacyjnej, w związku z tym nie może on wnieść samodzielnie skargi do sądu administracyjnego, ani występować w swoim imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wynika to z dyspozycji art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361, ze zm., zwanej dalej: prawem upadłościowym i naprawczym), zgodnie z którą, jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Zgodnie z art. 144 ust. 2 prawa upadłościowego i naprawczego postępowania, o których mowa w art. 144 ust. 1 tej ustawy, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że skargę w przedmiotowej sprawie mógł wnieść jedynie syndyk masy upadłości. W tej więc sytuacji skarga A. Z. jest niedopuszczalna, w związku z tym podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Mając na uwadze brak legitymacji po stronie A. Z. do wniesienia skargi, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał syndyka masy upadłości do uzupełnienia braków formalnych skargi A. Z., poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie to nie zostało wykonane w zakreślonym terminie.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Mając na uwadze niewykonanie przez syndyka zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 grudnia 2010 r., w przedmiocie wezwania syndyka do podpisania skargi, należy stwierdzić, że również ten przepis stanowi, obok art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., podstawę odrzucenia skargi w przedmiotowej sprawie.

Niezależnie od powyższego, podkreślenia w tym miejscu wymaga fakt, że wobec odrzucenia skargi A. Z., ze względu na brak po jego stronie legitymacji do jej wniesienia i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bezprzedmiotowe stało się rozpoznawanie jego wniosku o przyznanie mu prawa pomocy. Dodać bowiem należy, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Ustawodawca uzależnił więc możliwość ubiegania się przez dany podmiot o przyznanie mu prawa pomocy w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym, od posiadania w tymże postępowaniu statusu strony, a w związku z niespełnieniem przez A. Z. tej przesłanki, prawo to nie może być mu przyznane.

Mając więc na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę.