Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 888/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1 pkt 2 art. 101 ust. 2 pkt 1  art. 102 ust. 1  art. 104 ust. 1 pkt 2  art. 105 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mirella Łent sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: asystent sędziego Katarzyna Chowańska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił Firmie W. "G." I. M. K., z siedzibą w B. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 16.024 zł, z tytułu dokonanego w dniu [...] nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW 530D, nr nadwozia [...], o pojemności skokowej silnika 2993 cm3 i roku produkcji 2006.

W uzasadnieniu organ podał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli wykazano, iż podatnik dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu, który zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r.

Nr 3, poz. 11 ze zm.) dalej: u.p.a., powinien być zaklasyfikowany do kodu CN 8703 jako samochód osobowy, podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 121 § 1, art. 120, art. 122 w zw. z art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) dalej: O.p., poprzez pominięcie przez organ istotnych okoliczności ustalonych w toku postępowania dowodowego,

a także w wyniku pominięcia całkowicie określonych dowodów lub też wypaczenie - niepełne uwzględnienie niektórych dowodów,

- art. 194 § 1, § 2, § 3 O.p. polegające na odmowie uwzględnienia treści dokumentów urzędowych w postaci zagranicznego dowodu rejestracyjnego i przeprowadzonych badań technicznych,

- art. 122 i art. 187 § 1 O.p. przez zaniechanie podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia, jaki był stan pojazdu w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z dnia [...] utrzymał

w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podał, że o klasyfikacji danego pojazdu do odpowiedniego kodu CN decyduje to, czy jest on zasadniczo przeznaczony do przewozu osób (pozycja 8703), czy do transportu towarowego (pozycja 8704). Podał, że w celu ustalenia czy przedmiotowy pojazd jest samochodem osobowym czy ciężarowym Naczelnik Urzędu Celnego w B. poddał analizie i ocenie między innymi informacje zawarte w protokole oględzin pojazdu z dnia [...] oraz w protokole przesłuchania świadka - diagnosty J. Z.

W wyniku przeprowadzonych oględzin pojazdu ustalono, że przedmiotowy pojazd jest

w całości przeszklony, pięciodrzwiowy, typu kombi, posiada tylne drzwi otwierane do góry, 4 sztuki drzwi bocznych otwieranych wahadłowo. W pojeździe jest 5 miejsc siedzących, usytuowanych w dwóch rzędach siedzeń (tapicerka skórzana

jednolitego koloru) z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa (środkowe siedzenie drugiego rzędu wraz z zagłówkiem może jednocześnie pełnić funkcję podłokietnika ze schowkiem). Ponadto, samochód posiada wyposażenie charakterystyczne dla samochodów osobowych w postaci m.in. oświetlenia w podsufitce, uchwytów dla pasażerów, poduszek powietrznych (w przednich słupkach, fotelach i bocznych drzwiach), głośników, klimatyzacji automatycznej, schowków (za przednimi fotelami

i w drzwiach bocznych), podłokietników w drzwiach bocznych drugiego rzędu, relingów dachowych, szyberdachu, obicia tapicerskiego jednolitego dla całego wnętrza, dywaników welurowych, rolety w części bagażowej.

Organ podał także, że jak wynika z oświadczenia E. Sp. z o.o. (poprzedniego właściciela samochodu) nie dokonywała ona żadnych zmian konstrukcyjnych

w pojeździe. Także następni właściciele D. M. i J. M. do protokołu przesłuchania z dnia [...] zeznali, że nie dokonywali żadnych zmian konstrukcyjnych w zakupionym samochodzie. Na tej podstawie organ wywnioskował, że stan pojazdu w momencie zakupu był taki sam, jak w dniu dokonania oględzin.

Organ podniósł, że również świadek J. Z. zeznał podczas przesłuchania w dniu [...], iż przeprowadzał badanie techniczne spornego samochodu w dniu [...] i wówczas pojazd był wyposażony w pięć miejsc siedzących wraz

z pasami bezpieczeństwa, przeszklony na bokach, zaś przegroda oddzielająca część towarową od osobowej zamontowana była za siedzeniami drugiego rzędu siedzeń.

Organ podkreślił, że z zagranicznego dowodu rejestracyjnego wynika, iż przedmiotowy pojazd został zarejestrowany w dniu [...] na terenie Niemiec, na nazwisko M. K., jako samochód ciężarowy zamknięty z czterema miejscami do siedzenia.

Dyrektor podał, że samochód został sprzedany przez podatnika za pośrednictwem Auto-Komisu O. M. W. spółce E. Sp. z o.o. w dniu [...] Następnie E. sprzedała pojazd M. s.c. D. M., J. M. w dniu [...], zaś spółka M. zbyła go na rzecz firmy T. D. "M." I. W. s.c. w dniu [...].

Organ zaznaczył, że z pisma krajowego przedstawiciela producenta pojazdów marki BMW Group Polska wynika, iż przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako pojazd typu M1, czyli osobowy, z 5 miejscami siedzącymi, 4 drzwiami, rodzaj nadwozia: kombi, całkowicie przeszklony i nie posiadał fabrycznie zamontowanej przegrody.

W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, Naczelnik Urzędu Celnego w B. trafnie zakwalifikował przedmiotowy samochód do kodu CN 8703, gdyż z całokształtu materiału dowodowego wynika bezspornie, że ww. pojazd samochodowy głównie jest przeznaczony do przewozu osób. Dyrektor Izby Celnej podzielił stanowisko organu I instancji, że przedmiotowy samochód w ciągu całego okresu eksploatacji, w tym w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, był pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób. Świadczą o tym jego cechy identyfikacyjne, które są tożsame z wymienionymi w wyjaśnieniach do Taryfy Celnej odnoszącymi się do pojazdów klasyfikowanych do kodu CN 8703. Są to

w szczególności: stałe siedzenia z punktami ich mocowania oraz pasy bezpieczeństwa

i punkty ich mocowania osobne dla każdego z miejsc siedzących, brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów

a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak

i towarów, wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów.

Organ podniósł, że w pojeździe w ciągu całego okresu eksploatacji nie dokonano żadnych zmian konstrukcyjnych mających trwały i nieodwracalny charakter, bowiem samochód wyprodukowany jako osobowy 5-miejscowy, zarejestrowany następnie na terenie Niemiec, jak i w Polsce jako 5-miejscowy, w dniu przeprowadzonych oględzin posiadał 5 miejsc siedzących z jednolitą tapicerką, zagłówkami i pasami bezpieczeństwa, usytuowanych w dwóch rzędach.

Zdaniem organu odwoławczego, dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez skarżącego nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle zagranicznych przepisów ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym. W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść zagranicznego dowodu rejestracyjnego oraz przeprowadzonego badania technicznego.

Dyrektor Izby Celnej zauważył, że organy podatkowe dokonując kwalifikacji pojazdu jako wyrobu akcyzowego powinny się kierować przede wszystkim treścią opisów pozycji CN zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej oraz not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Nie miały natomiast prawa ani obowiązku kierować się kwalifikacją pojazdu dokonaną

w świetle przepisów o ruchu drogowym przez polskie organy państwowe, czy też organy innych państw członkowskich.

W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie:

- art. 121 § 1, art. 120, art. 122 w związku z art. 191 O.p., poprzez pominięcie przez organ istotnych okoliczności ustalonych w toku postępowania dowodowego, a także

w wyniku pominięcia całkowicie określonych dowodów lub też wypaczenie - niepełne uwzględnienie niektórych dowodów,

- art. 194 § 1, § 2, § 3 O.p. polegające na odmowie uwzględnienia treści dokumentów urzędowych w postaci zagranicznego dowodu rejestracyjnego i przeprowadzonych badań technicznych,

- art. 122 i art. 187 § 1 O.p. przez zaniechanie podjęcia czynności zmierzających

do wyjaśnienia, jaki był stan pojazdu w momencie powstania obowiązku podatkowego.

W uzasadnieniu strona podniosła, że dla prawidłowego określenia powstania (bądź nie) obowiązku podatkowego niezbędne było dokładne wyjaśnienie, w jakim stanie znajdował się przedmiotowy pojazd w dniu powstania obowiązku podatkowego. Zauważyła, że jak wynika z zagranicznego dowodu rejestracyjnego oraz przeprowadzonych badań technicznych, samochód był ciężarowym. Podniosła, że

z przeprowadzonych oględzin samochodu wysnuć należy wniosek, iż aktualny stan pojazdu różni się w sposób znaczący od jego stanu w momencie powstania obowiązku podatkowego. W tej sytuacji, w ocenie skarżącego, organ powinien podjąć wszelkie niezbędne działania w celu ustalenia prawidłowego stanu faktycznego, tj. ustalenia jaki był charakter pojazdu w momencie powstania obowiązku podatkowego. W tym zakresie niezbędne było przesłuchanie w charakterze świadka diagnosty, który dokonywał badań technicznych samochodu. Zdaniem strony, organ nie obalił prawdziwości informacji wynikających z dokumentów urzędowych. Należało uznać, że wydanie decyzji, po przeprowadzeniu postępowania w sposób wadliwy i w oparciu o nie wyjaśniony w pełni stan faktyczny, spowodowało przedstawienie w uzasadnieniu decyzji wadliwego stanu faktycznego sprawy, co następnie skutkowało błędną wykładnią powołanych przepisów prawa materialnego.

Strona stwierdziła, że przy klasyfikowaniu pojazdu samochodowego

do poszczególnego kodu CN najpierw ustalane jest zasadnicze przeznaczenie tego pojazdu, a następnie możliwe jest posłużenie się dodatkowym warunkiem określonym

w notach wyjaśniających do kodu 8703, z wykorzystaniem innych dokumentów określających dane techniczne pojazdu. Na poparcie swojego stanowiska powołała się na wyrok z dnia 28 kwietnia 2008r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 271/08.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego

z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wynika, że zaskarżona decyzja powinna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa.

Rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy powinno nastąpić w oparciu o przepisy ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym. W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. opodatkowaniu akcyzą podlega wewnątrzwspólnotwe nabycie samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Na podstawie art. 100 ust. 4 u.p.a. samochody osobowe są to pojazdy samochodowe

i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie

z przepisami o ruchu drogowym. Z kolei stosownie do art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną

z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.).

Nomenklaturę Scaloną określają zatem przepisy rozporządzenia Rady (EWG)

nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Odwołując się do ww. rozporządzenia Rady (EWG), które jest corocznie nowelizowane, należy zauważyć, że w załączniku I,

w sekcji XVII, w dziale 87 przy kodzie CN 8703 zawarty jest następujący opis: "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi".

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

W tym względzie należy zauważyć, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny; dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu

o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów oraz - o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag - zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być zatem brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów. Należy też zauważyć, że wyjaśnienia do Taryfy celnej, zawarte w Obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880) podają, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pojazdów do kodu 8703 mają cechy pojazdu, które wskazują, iż są to pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów oraz podają szereg cech świadczących

o charakterze pojazdu.

Zgodnie z wyjaśnieniami o tym, że pojazd klasyfikuje się do pozycji 8703 świadczą następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej)

z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Jednocześnie w wyjaśnieniach wskazuje się, że w pozycji 8703 określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA z dnia 10 czerwca 2010r., I SA/Gd 266/10; wyrok NSA z dnia 20 maja 2010r., I GSK 770/09, wyrok WSA

z dnia 28 kwietnia 2008r., III SA/Wa 271/08) utrwalony jest pogląd, że procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN winna przebiegać w ten sposób, iż na wstępie powinno być ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Do kodu CN 8703 można zakwalifikować jedynie pojazd, który jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Natomiast ustalenie, że pojazd nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób powoduje, iż powinien być zaklasyfikowany do kodu 8704, tj. pojazdy samochodowe do transportu towarów. Główne przeznaczenie jest zatem decydujące dla klasyfikacji pojazdów do odpowiedniego kodu Taryfy Celnej. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd spornego samochodu i ogół jego cech, nadających mu zasadnicze przeznaczenie (por. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007r., C – 486/06, pkt 27).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podać należy, że z protokołu oględzin samochodu BMW z dnia [...] oraz załączonych do niego fotografii wynika, iż sporne auto posiada zamkniętą pojedynczą kabinę, pięcioro fabrycznych i przeszklonych drzwi, w tym czworo bocznych wahadłowych oraz jedne drzwi tylne podnoszone, fabryczne okna wzdłuż dwubocznych paneli, tylne okna przyciemniane, pięć stałych miejsc do siedzenia włącznie z kierowcą usytuowane

w dwóch rzędach wraz z pasami bezpieczeństwa oraz zagłówkami - dwa przednie fotele oraz trzyosobową kanapę, siedzenia i pasy bezpieczeństwa zamontowane

w fabryczne punkty mocowania, obicia tapicerskie jednolite dla całego wnętrza, tapicerkę siedzeń skórzaną, uchwyty górne, boczki tylnych drzwi wyposażone

w klamkę, blokadę otwarcia oraz schowki, podłokietniki, kieszenie w oparciach foteli przednich, oświetlenie górne w przestrzeni pasażerskiej, przystosowanie do montażu fotelika dziecięcego, tylne oparcie składane, dzielone, tylne boczne drzwi wyposażone w obicia tapicerskie, głośnik systemu audio, regulację otwarcia szyb, schowek, klamkę, listwy dekoracyjne, tylny podłokietnik ze schowkiem, komputer pokładowy, automatyczną skrzynię biegów, automatyczną klimatyzację, elektryczne podnoszenie szyb z przodu i z tyłu, elektrycznie sterowane siedzenia przednie, ogrzewanie przednich foteli, lusterka boczne sterowane elektrycznie i ogrzewane, nawiew wentylacji na tylne miejsca, gniazdo 12 V w bagażniku, rolety okienne z tyłu, felgi kół aluminiowe, relingi dachowe, szyberdach otwierany elektrycznie, dywaniki welurowe z przodu i z tyłu (d.: k. 132-143 akt administracyjnych).

Podać należy, że samochód został sprzedany przez podatnika za pośrednictwem Auto-Komisu O. M. W. spółce E. Sp. z o.o. w dniu [...]. Następnie E. sprzedała pojazd spółce M. s.c. D. M., J. M. w dniu [...], zaś spółka M. zbyła go na rzecz firmy T. D. "M." I. W. s.c. w dniu [...]. Z oświadczenia Spółki E. z dnia [...] wynika, że nie dokonywała zmian konstrukcyjnych w pojeździe (d.: k. 156-158 akt administracyjnych).

Z zeznań D. M. i J. M. złożonych do protokołu

w dniu [...] wynika, że zakupiony pojazd był pojazdem powypadkowym, najprawdopodobniej w pojeździe uszkodzony był któryś bok, ale szczegółów nie pamiętali z uwagi na duży obrót samochodami w firmie. Zeznali, że nie dokonywali

w pojeździe żadnych zmian konstrukcyjnych ani żadnych napraw, gdyż z zasady skupują auta powypadkowe i odsprzedają je w takim stanie, w jakim je zakupili (d.: k. 116-117 akt administracyjnych).

Ponadto z zeznań J. Z. złożonych w dniu [...] wynika, że przeprowadzał badanie techniczne spornego samochodu w dniu [...] i wówczas pojazd był wyposażony w pięć miejsc siedzących wraz z pasami bezpieczeństwa, przeszklony na bokach, zaś przegroda oddzielająca część towarową od osobowej zamontowana była za siedzeniami drugiego rzędu siedzeń (d.: k. 192-194 akt administracyjnych).

Należy także zauważyć, że z pisma krajowego przedstawiciela producenta pojazdów – spółki BMW Group Polska wynika, że powyższy samochód został wyprodukowany na podstawie europejskiej homologacji osobowej nr [...] jako pojazd typu M1, czyli osobowy, z pięcioma miejscami siedzącymi,

w dwóch rzędach siedzeń, 5 miejsc kotwienia foteli, 5 pasów bezpieczeństwa, czterodrzwiowy, typ nadwozia: kombi, całkowicie przeszklony, brak przegrody, pojazd

z przeznaczeniem zasadniczo do przewozu osób (d.: k. 32 i 55 akt administracyjnych).

Zdaniem Sądu, powyższe cechy pojazdu odpowiadają opisowi cech jakie powinien posiadać pojazd klasyfikowany do kodu 8703 CN. W szczególności wyposażenie całego wnętrza pojazdu wykonano w sposób zapewniający w miarę wygodną i bezpieczną podróż dla pięciu osób. Świadczy to o tym, jak trafnie zauważył organ podatkowy, że głównym przeznaczeniem spornego pojazdu jest przewóz osób, co oznacza, iż pojazd ten powinien być klasyfikowany do poz. 8703. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, zgodnie

z którym o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu decyduje m.in. jego producent, ponieważ to właśnie on tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z normami bezpieczeństwa i przepisami o ruchu drogowym, która ma odpowiadać określonemu przeznaczeniu pojazdu. Konstrukcyjnego przeznaczenia samochodów nie zmieniają ich użytkownicy dokonujący przeróbek czy adaptacji wnętrza do własnych potrzeb (por. wyrok WSA

w Rzeszowie z dnia 20 marca 2012r., I SA/Rz 102/12).

W skardze strona podnosi, że zarówno z zagranicznego dowodu rejestracyjnego, jak i z zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym wynika, iż samochód był samochodem ciężarowym. W ocenie Sądu, jednakże klasyfikacji pojazdu nie mogą zmienić ani zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu ani dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, w których określono rodzaj pojazdu jako samochód ciężarowy. Badanie techniczne samochodu ma na celu jedynie stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane w przepisach ustawy z dnia

20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Dowód rejestracyjny samochodu jest natomiast dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego. Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego zamieszczone

w przepisach Prawa o ruchu drogowym. Dowód rejestracyjny i zaświadczenie

o badaniu technicznym nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują

o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych. Zatem organ podatkowy nie jest związany zawartym w tych dokumentach ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN.

Za prawidłowe należy również uznać ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego stosownie do art. 101 ust. 2 pkt 2 u.p.a. oraz wyliczenie ciążącego na stronie zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego z zastosowaniem art. 104 ust. 1 pkt 2 i art. 105 pkt 1 ustawy

o podatku akcyzowym. Organ prawidłowo wskazał, że podstawą opodatkowania akcyzą przedmiotowego samochodu osobowego jest kwota 86.152 zł. Natomiast kwota zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym - przy tak ustalonej podstawie opodatkowania i zastosowanej stawce 18,6 % - wynosi 16.024 zł.

W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, tj. art. 120, art. 121 § 1, art. 122,

art. 187 § 1, art. 191, art. 194 § 1, 2 i 3 O.p. Przedstawiona przez organy ocena zgromadzonego w sprawie materiału dokonana została w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Ustalono istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne,

a cały zebrany w sprawie materiał dowodowy został poddany wyczerpującej analizie,

z której wyciągnięto uzasadnione merytorycznie wnioski, co znalazło odzwierciedlenie

w uzasadnieniach wydanych decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na postawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

M. Łent H. Adamczewska – Wasilewicz U. Wiśniewska