Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 768/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 125, art. 122 ust. 1 pkt 1, art. 124, art. 126
journal: Dz.U. 2001 nr 115 poz 1229
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne.
article: art. 6
journal: Dz.U. 2004 nr 173 poz 1807
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Włodarska, asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.),, Protokolant Krzysztof Cisewski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 07 grudnia 2006 roku sprawy ze skargi H. W. i Z. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę


UZASADNIENIE

II SA/Sd 768/06

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] 2006r: Nr [...] Starosta L. na podstawie art. 37 pkt 1 i 4, art. 122 ust. 1 pkt 1, art. 123, art. 127 ust. 1 i 2, art. 128 ust. 1, ust. 2 pkt 3, art. 31 ust. 1 i 2 , art. 132 oraz art 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo Wodne( t. jedno Dz. U. z 2005r. Nr 239, poz. 2019 ze zm. ) oraz: art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ) zwanym dalej Kpa - udzielił dla Jędrzeja i Anny Z. oraz dla Jerzego i Franciszki M. pozwolenia wodnoprawnego do dnia [...] 2026 r. w zakresie:

* piętrzenia i poboru wody z rzeki M. i K. dla potrzeb hodowli ryb w ziemnych stawach w gospodarstwie rolno - rybackim C., gm . S.;

* poboru i piętrzenia wody w stawach rybnych C. o powierzchni ogroblowanej 291,20 ha;

* odprowadzania ze stawów rybnych C. wody nieprzetworzonej związanej z cyklem hodowli ryb do rzeki M.

Organ w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż pozwolenie wydano na podstawie operatu wodnoprawnego oraz instrukcji gospodarowania wodą, które to dokumenty organ oceniał pod kątem wymogów z art. 125 i art. 126 cytowanej powyżej ustawy Prawo wodne. Organ stwierdził, iż. nie znalazł podstaw do zastosowania wskazanego art . . 126 cyt. ustawy Prawo wodne z uwagi na fakt, że projektowany sposób korzystania z wody nie wypełnia przesłanek pozwalających na odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego. Mając powyższe na uwadze organ oświadczył, iż na podstawie art. 132 ust. 9 cytowanej powyżej ustawy Prawo wodne odstąpiono od niektórych wymagań, wskazanych wart. 125 cytowanej ustawy a dotyczących operatu, takich jak:

* ustaleń wynikających z korzystania z wód regionu wodnego, gdyż nie zostały one dla zlewni rzeki M. ustalone;

* planu urządzeń wodnych naniesionych na mapę sytuacyjno-wysokościową , ponieważ brak jest map w zasobach Starostwa Powiatowego w U. a sporządzenie takich map byłoby bardzo kosztowne.

Dodatkowo organ wskazał, iż dla terenu objętego pozwoleniem wodnoprawnym nie były opracowane szczegółowe plany zagospodarowania przestrzennego a ogólny pIan zagospodarowania przestrzennego stracił moc obowiązującą z dniem [...] 2004r.

Starosta L. wyjaśnił, iż w zakresie ochrony środowiska powołał się na stanowiska właściwych w sprawie organów tj. :

1. Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody ( pismo z dnia- [...] 2005r. [...] ;

2. Nadleśnictwa S. (pismo z dnia [...] 2005r. [...]);

3. Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. ( pismo z dnia [...] 2005r. [...]) .

. Zdaniem Starosty ochrona zdrowia i dóbr kultury jest realizowana w oparciu o przepisy odrębne. Ustosunkowując się do kwestii zapotrzebowania na wodę przez użytkowników, organ stwierdził, iż na terenie zlewni rzeki M. występuje deficyt wody, co skutkuje tym, że nie można zaspokoić potrzeby wszystkich użytkowników.

Odwołanie od powyższej- decyzji organu J instancji złożyli Hanna W. oraz Zbigniew M., wnosząc o:

1. rozpoznanie sprawy przez Urząd Wojewódzki w B.

2. wyłączenie na podstawie art. 24 Kpa od rozpoznania sprawy Bogdana L. z uwagi na fakt, iż tenże pracownik wydawał w imieniu organu I instancji pozwolenie wodnoprawne w roku 1998r;

3. uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

4. na podstawie art. 183 § 2 w związku z art. 145 § 1 P 1 Kpa zawiadomienie o sprawie Prokuratora i powierzenie mu nadzoru nad postępowaniem administracyjnym.

W uzasadnieniu strony wskazały, iż w planie zagospodarowania przestrzennego nie było ujętych przedmiotowych stawów, w odróżnieniu od elektrowni wodnej w W. i zabytkowego młyna w Ż., które to obiekty będące w ich posiadaniu są uwidocznione w planach zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżących również księgi wieczyste, utworzone dla gospodarstwa C. nie zawierają zapisów o istnieniu stawów rybnych. Przywołane fakty zdaniem skarżących potwierdzają tezę, iż właściciele nieruchomości chcą zmienić sposób korzystania ze swej własności. Dodatkowo odwołujący się podnieśli, iż stawy spowodują osuszenie'" chronionego rezerwatu Torfowisko [...],

Wydana decyzja w opinii stron narusza art. 125 punkt 2 i 3 prawa wodnego oraz art. 128 ust. 1 punkt 2 i punkt 7. tejże ustawy, poprzez nie zachowanie przepływu nienaruszalnego, który w przypadku młyna wynosi 0,6 m3/sek . Zdaniem skarżących funkcjonowanie stawów spowodowało deficyt wody w rzece M., co skutkuje tym, że młyn w Ż. stoi nieczynny, gdyż jego potrzeby w tym zakresie są zabezpieczane jedynie w 20 % a elektrowni wodnej w W. w 50 %. Winą za ten stan rzeczy strony skarżące obarczyły stawy rybne.

Z uwagi na naruszenie art. 132 i art. 140 cytowanej ustawy Prawo wodne strony wniosły o weryfikację wszystkich załączników operatu wodnego. Dodatkowo strony zarzuciły organowi, iż pominął w załącznikach brak ekspertyzy określającej wpływ gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe, o którą wnioskował Rejonowy Zarząd Gospodarki Wodnej w G.

Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania Zbigniewa M. (gdyż pomimo wezwania organu nie zostało udzielone pełnomocnictwo do działania w imieniu Hanny W. ) - decyzją z dnia [...] 20'06r: Nr:, [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w związku z art. 4 ust. 4 i art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne( t. jedno Dz. U. z 2005r .. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w . postaci pozwolenia wodnoprawnego.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż decyzja ta nie narusza prawa. Odnosząc się do zarzutów skarżących organ wskazał, iż zarzut o naruszenie art. 124 Kpa jest nietrafiony, gdyż w opinii organu nie wystąpiły przyczyny czy okoliczności przewidziane w tym przepisie a świadczące o braku obiektywizmu, bezstronności czy bezinteresowności wskazanego pracownika.

Co do nadzoru Prokuratury w sprawie organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 183 § 1 Kpa Prokuratorowi służy prawo udziału w każdym stadium postępowania, w zależności od woli Prokuratora. Organ podkreślił, iż ustawodawca pozostawił do uznania organu kwestię zawiadamiania Prokuratora o toczącym się postępowaniu

' wskazując, iż organ czyni to wtedy, gdy uzna, że zachodzi taka potrzeba.

Skarżący niezadowoleni z rozstrzygnięcia skorzystali ze swego uprawnienia i wnieśli do Sądu skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej :

1. uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania pod nadzorem Prokuratury;

2. wstrzymanie wykonania;

3. przekazanie Sądowi materiału dowodowego od roku 1998r. tj. od wydania pierwszej decyzji z roku 1998r. w sprawie pozwolenia wodnoprawnego;

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż od 18 lat gospodarka wodna na tym terenie nie została uporządkowana. Rezultatem tej sytuacji, w opinii stron jest to, że są okradani z wody a ich przedsiębiorstwa tj. mała elektrownia w W. i młyn wodny z małą elektrownią w Ż. nie funkcjonują prawidłowo.

W opinii skarżących przedmiotowa decyzja, czwarta w tej sprawie, narusza ich interes, co usprawiedliwia złożenie skargi.

Organ w odpowiedzi na skargę, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006r. skarżący podtrzymali. zarzuty skargi podnosząc po raz kolejny, iż wydane pozwolenie narusza ich interes. Winą za deficyt wody skarżący obarczyli stawy rybne C. Zdaniem skarżących woda zamiast wracać do rzeki M. trafia do zlewni rzeki S. a to pozbawia ich wody. Zdaniem stron to, że przepompownia W. nie działa powoduje, iż nie odzyskuje się wody z rowów opaskowych a przez to woda ta nie trafia do zlewni rzeki M., nad którą usytuowane są ich przedsiębiorstwa.

Uczestnik postępowania Jędrzej Z. wniósł o oddalenie skargi. Zaprzeczył aby woda ze stawów trafiała do zlewni rzeki S. Jego zdaniem elektrownie skarżących nie funkcjonują prawidłowo z powodu wielu czynników, jednym z nich jest to, że ostatnio w Polsce wystąpiła susza hydrologiczna a ponadto w elektrowni działającej przy młynie przerobiono turbinę wodną, wymieniając agregat prądotwórczy co spowodowało, iż zwiększyła się trzykrotnie moc tej turbiny. Turbina w takiej postaci, potrzebuje więcej wody, zwłaszcza, że w opinii uczestnika jest ona zużyta i nieszczelna, co skutkuje tym, że zużywa więcej wody. W opinii uczestnika błędem skarżących jest to, że nie gromadzą wody w zapasowych zbiornikach. Dodał, iż pobiera dla stawów rybnych jedynie 17 % zasobów wody, z czego do rzeki wraca 15 %. Na brak wody według jego opinii ma wpływ to, że z wody tej korzystają także inni użytkownicy i są to m. innymi: Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych, który stabilizuje poziom wody na jeziorach Skępskich oraz stawy rybne przy młynie w S. Skarżący nie zgodzili się z opinią uczestnika i wskazali, iż z uwagi na brak wody nie produkują energii elektrycznej, której nadmiar mogliby sprzedać do sieci państwowej. Po raz kolejny podnieśli, iż powodem takiej sytuacji jest to, że stawy pobierają zbyt dużo wody, pozbawiając ich możliwości prawidłowej eksploatacji elektrowni i zarobkowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( DZ. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sprawują wymiar sprawiedliwości dokonując, kontroli działalności organów administracji publicznej. Przy czym, zgodnie z § 2 cyt. wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest przy zastosowaniu kryterium legalności. Oznacza, to, że do Sądu należy ocena czy! dane rozstrzygnięcie organu administracji publicznej, jest zgodne z prawem.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organy administracji przy jej podejmowaniu nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani procedury co oznacza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy na terenie objętym pozwoleniem wodnoprawnym stan stosunków wodnych jest bardzo skomplikowany. Teren ten kiedyś był osuszany a woda odprowadzana do stawów. Działała przepompownia W., dzięki której wysuszano tereny leżące przy stawach. Obecnie teren ten jest bagienny, gdyż zaprzestano osuszania, co doprowadziło do zmniejszenia poziomu wody w stawach. Oprócz uczestników postępowania - właścicieli stawów C., skarżących Hanny W. (właścicielki elektrowni w W.) oraz Zbigniewa M. ( młyn wraz z elektrownią z Ż. z terenu zlewni rzeki M. korzystają także inni użytkownicy: Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych - jeziora skępskie oraz właściciele stawów rybnych w S.

W roku 1998 gospodarstwo rybackie C. zostało sprzedane przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa małżonkom Z. oraz małżonkom M. Uczestnik postępowania Jędrzej Z., działając w oparciu o udzielone pełnomocnictwo pozostałych współwłaścicieli stawów C., wystąpił z wnioskiem o pozwolenie wodnoprawne już w 2000 r. tj. w dwa lata po ich nabyciu. Wbrew stanowisku skarżących stawy rybne istnieją na tym terenie od 100 lat, co zostało potwierdzone w operacie wodno prawnym oraz wynika z pisma z dnia [...] 2005r, Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. ,Poprzedni właściciele stawów eksploatowali te stawy, prowadząc również gospodarstwo rybackie. Gospodarstwo zamierzające korzystać z wody w zakresie wykraczającym poza zwykłe korzystanie z poboru i piętrzenia wody powierzchniowej, zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo Wodne ( t. jedno Dz. U. z 2005r. Nr 239, poz. 201 g ze zm.) występuje o zgodę na tak szczególne korzystanie z wód. To szczególne korzystanie z wód, na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 1 i 124 cyt. powyżej ustawy - wymaga pozwolenia wodnoprawnego.

Zgodnie z art. 131 ustawy Prawo wodne - pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek, do którego dołącza się:

* operat wodnoprawny w formie opisowej i graficznej ( art. 132 ustawy);

* projekt instrukcji gospodarowania wodą , zawierający opis sposobu gospodarowania wodą z uwzględnieniem potrzeb innych użytkowników;

opis prowadzenia przyszłej działalności, sporządzony w języku nietechnicznym.

Jak wynika z akt sprawy wymagane dokumenty, po poprawkach, uczynionych zgodnie z uwagami Sądu i organu zostały dołączone do wniosku.

Istota sporu sprowadza się do oceny, czy w sprawie zaszły okoliczności pozwalające na wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Wart. 125 cyt. wyżej prawa wodnego wskazuje się, iż pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać:

1. ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków . korzystania z wód zlewni;

2. ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji ° warunkach zabudowy, a także

3. wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów.

Natomiast wart. 126 ustawodawca wskazał sytuację, w której odmawia się wydania pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu odmawia się wydania pozwolenia, gdy:

1. projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, 6 których mowa wart. 125 pkt 1 i 2 lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3.

Według informacji Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] 2002 r. [...] ustalenia wynikające z warunków korzystania z wód regionu wodnego dla zlewni rzeki Mień nie zostały ustalone. Nie obowiązuje też miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Ogólny plan zagospodarowania przestrzennego stracił moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2004r.

Zatem w sprawie nie wystąpiły okoliczności wskazane wart. 125 pkt 1 i 2 z powodu braku wskazanych opracowań. Oceniając natomiast przesłanki z art. 125 pkt 3 należy stwierdzić, że ochrona zdrowia i ochrona zabytków jest regulowana przepisami odrębnymi. Pozwolenie wodnoprawne nie zagraża zdrowiu ani nie narusza przepisów o ochronie zabytków. Należy podkreślić, że obiektem zabytkowym jest turbina a nie młyn. Oceniając zgodność pozwolenia wodnoprawnego w odniesieniu do przepisów dotyczących ochrony środowiska- w oparciu o obowiązująca ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska-. ( Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm. ) oraz w oparciu o przepisy wykonawcze: ustawy - tj. rozporządzenie Rady- Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) należy stwierdzić, iż nie doszło do naruszenia prawa. W niniejszej sprawie nie był sporządzony raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko z uwagi na wysokość piętrzenia wody poniżej 5 m. i z uwagi na wielkość produkcji ryb. W związku z tym sytuacja ta nie wymagała sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto strony godnie oświadczyły na rozprawie, iż rozstrzygnięto ostatecznie o braku konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Odnosząc się do zarzutu stron skarżących o braku sporządzenia ekspertyzy określającej wpływ gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe, o którą jakoby wnioskował Rejonowy Zarząd Gospodarki Wodnej w G., należy' zauważyć, iż Rejonowy Zarząd Gospodarki Wodnej w G. w piśmie z dnia [...] 2005r. [...] sugerował "rozważenie celowości opracowania niezależnej opinii określającej wpływ gospodarki wodnej zakładu na .. wody powierzchniowe". Zatem wyżej wymieniony organ nie nakazał sporządzenia wskazanej opinii a jedynie te kwestię poddał pod rozwagę.

Mając powyższe na uwadze można stwierdzić, iż organ słusznie uznał, iż w sprawie nie zaszły okoliczności pozwalające na odmowę wydania wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego, wskazane w cytowanym powyżej art. 126 ustawy Prawo wodne. Tylko zaistnienie któregokolwiek z wymienionych tam warunków uzasadnia odmowę wydania pozwolenia. Należy zauważyć, iż w sprawie występuje konflikt interesów. O pozwolenie wodnoprawne ubiega się kolejny użytkownik. Ustawodawca wart. 123 cytowanej ustawy Prawo wodne uregulował sytuację, gdy o pozwolenie wodnoprawne ubiega się więcej niż jeden wnioskodawca wprowadzając zapis o pierwszeństwie, przyznawanym tym z ubiegających się, którzy . zaopatrują ludność w wodę a następnie zakładom, których korzystanie z wody przyczyni się do zwiększenia naturalnej lub sztucznej retencji wód lub poprawy stosunków biologicznych w środowisku wodnym.

Żaden z użytkowników nie spełnia kryteriów uzasadniających przyznanie zasady pierwszeństwa, zatem przy braku okoliczności przeciwnych, uzasadniających -odmowę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego uczestnikowi, organ był zobligowany wydać decyzję pozytywną.

Jak wynika z treści załączonych do wniosku operatu wodnoprawnego oraz instrukcji gospodarowania wodą, a co należy podkreślić, właściciele stawów C. chcą retencjonować wodę w sezonie letnim, na obszarze około 78, 24 ha. Ta okoliczność ze względu na pozytywny wpływ na środowisko nie powinna umknąć uwadze. Skarżący natomiast, jak wynika z akt sprawy są przedsiębiorcami, którzy prowadzą działalność o charakterze komercyjnym tj. wytwarzają energię elektryczną, którą odsprzedają do sieci państwowej. Nie ma więc podstaw do uznania, że interes skarżących uzasadnia odmowę pozytywnego załatwienia wniosku uczestnika postępowania. Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm. ) " podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.- W ust. 2 cytowanego artykułu ustawodawca postanowił, iż " organ administracji publicznej nie może żądać ani uzależnić swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisami prawa". Oznacza to, ze każdy ma prawo do prowadzenia działalności gospodarczej. Ograniczenia mogą być wprowadzone wyłącznie z mocy ustawy i tylko wtedy, gdy za takim ograniczeniem przemawia ważny interes społeczny. Z brzmienia art. 6 ust. 1 wynika zasada równości wobec prawa oraz zasada wolności gospodarczej i są to dwie fundamentalne zasady ustrojowe, obowiązujące w zakresie działalności gospodarczej. Nie można zatem zarzucić organowi, że doszło do naruszenia przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Deficyt wody na terenie objętym pozwoleniem spowodowany jest wieloma czynnikami. Są to między innymi czynniki hydrologiczne, wielość użytkowników, stan urządzeń hydrologicznych oraz specyfika warunków panujących na wskazanym terenie, co wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Nie można jednoznacznie stwierdzić istnienia związku przyczynowego pomiędzy eksploatacją stawów a deficytem wody, zważywszy na fakt, iż właściciele stawów użytkują zaledwie 17 % zasobów wody.

Jak wynika z instrukcji gospodarowania wodą , na uprawnionego uczestnika postępowania nałożone zostały obowiązki w postaci:

1. stabilizacji wody w jeziorze Łąkie na poziomie 116,60 m n.p.m ;

2. obsługi i utrzymania we właściwym stanie technicznym zastawki z węgornią przy jeziorze Ł.;

3. obsługi i utrzymania we właściwym stanie technicznym urządzeń służących do piętrzenia i poboru wód do doprowadzalników A i B;

4. utrzymania we właściwym stanie technicznych rowów opaskowych;

5. właściwego utrzymania akweduktu na doprowadzalniku A i doprowadzalników Ai B;

6. właściwego utrzymania rowu A;

7. oznaczenia ustalonych w pozwoleniu wodnoprawnym rzędnych piętrzeń -linią koloru czerwonego;

8. zapewnienia właściwych przepływów biologicznych wody poniżej urządzeń piętrzących wg ilości podanych w tabelach i pomierzonych wodowskazem.

W instrukcji gospodarowania wodą również określone zostały obowiązki w stosunku do potrzeb innych użytkowników wód tj. małych elektrowni wodnych w Z. i w W. i Gospodarstwa Rybackiego w S. Sp. z o.o. w zakresie:

1. nie przekraczanie ustalonych poziomów piętrzenia wody wstawach ora2: stabilizowanie wody w jeziorze Ł. na wysokości 116,60 m: n.p.m.

2. niedopuszczanie do przepływu wód powierzchniowych do zlewni Rzeki S. i. gospodarowanie wodą na stawach w taki sposób aby odprowadzanie jej nastąpiło wyłącznie do rzeki M.,

3. zachowanie przepływu nienaruszalnego na rzece M. poniżej urządzeń służących do poboru w wielkości 0,6 m3/sek z ograniczeniami na które uprawnieni nie mają wpływu.

Zatem uregulowano obowiązki uprawnionego w stosunku do urządzeń wodnych jak i innych użytkowników zlewni rzeki M., co gwarantuje ochronę ich praw.

Mając powyższe na względzie, Sąd w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł, jak w sentencji wyroku.