Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2647/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178, art.177 par. 1, art.175
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2008r. sygn. akt III SA/Wa 2647/08 w sprawie ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 września 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono stronie skarżącej 14 października 2008r. (k. 55 akt sądowych).

W przesłanym stronie piśmie przewodnim do zaskarżonego postanowienia z [...] września 2008r., wskazano, że przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Skarga kasacyjna złożona po upływie terminu zostanie odrzucona. Wyjaśniono, ponadto że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radca prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych.

Pismem z 17 listopada 2008r. Skarżący złożył osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną (nazwaną "zażaleniem"). Zarzucił nieważność postępowania oraz pominięcie wielu dokumentów istotnych dla sprawy, mających wpływ na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Zdaniem strony uzasadnienie nie zawierało zwięzłego przedstawienia stanu sprawy, czym naruszono art. 141 § 4 P.p.s.a. oraz naruszono prawo do obrony jego praw.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 listopada 2008r. pismo Skarżącego z 17 listopada 2008r. uznano jako skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 września 2008r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") - wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych.

Sąd zauważa, iż stosownie do treści art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się, do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku (postanowienia) z uzasadnieniem. Przepis ten oznacza, iż termin trzydziestodniowy liczy się od daty doręczenia stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Skoro odpis postanowienia z 19 września 2008r. wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu w 14 października 2008r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej zaczął biec 15 października 2008r. i upłynął z dniem 13 listopada 2008r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Skargę kasacyjną wniesiono osobiście 17 listopada 2008r., z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Zauważyć ponadto trzeba, że w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z przepisu art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.

Z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do Sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym w nich mowa.

Sąd odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zważył, iż skargę kasacyjną sporządzili osobiście Skarżący. Z akt sprawy nie wynika, aby był on adwokatem, radcą prawnym lub doradcom podatkowym, albo spełniał inne wskazane wyżej kryteria zawodowe. Na takie okoliczności Skarżący się nie powoływał. Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zgodnie z art. 178 ab initio P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.

Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.