Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 575/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 150 § 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi P.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienie zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący – P.G. - złożył skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2011r. stwierdzające, że zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminowi do wniesienia zażalenia. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stawnie faktycznym:

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. zostało w tym samym dniu wysłane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego do J.P. będącej pełnomocnikiem strony – P.G.. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru powyższej przesyłki widnieje adnotacja, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki w dniu 30 sierpnia 2010 r., pozostawiono ją na okres 14 dni do dyspozycji adresata w urzędzie pocztowym. Jednocześnie zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni, przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 7 września 201 Or. Następnie z powodu niepodjęcia jej przez adresata awizowaną przesyłkę zwrócono nadawcy w dniu 14 września 201 Or.

Pismem z dnia [...] września 2010 r. J.P. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z prośbą o przesłanie postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ponownego zarachowania kwot wpłaconych przez P.G. w sierpniu 2003 r. Jednocześnie J.P. oświadczyła, że nie otrzymała przedmiotowego postanowienia.

Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia [...] października 201 Or. nr [...] poinformował J.P., że postanowienie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. zostało wysłane pocztą w dniu wystawienia za potwierdzeniem odbioru, jednak po dwukrotnym awizowaniu postanowienie zostało przez pocztę zwrócone w dniu 14 września 2010 r. z powodu niepodjęcia przez adresata. Jednocześnie organ poinformował, że uznał przedmiotowe postanowienie za doręczone w trybie art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - zwana dalej "Ordynacją podatkową".

Pismem z dnia [...] października 2010 r, J.P. jako pełnomocnik P.G. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wydanie uwierzytelnionej kopii postanowienia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r.

W dniu 22 października 2010r., przy piśmie z dnia [...] października 201Or. Nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego doręczył J.P uwierzytelnioną kopię postanowienia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r.

Pismem z dnia [...] października 2010 r., nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 29 października 2010 r., J.P. wniosła w imieniu P.G. zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010r., składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

W uzasadnieniu zażalenia i wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, J.P. podniosła, że zaskarżone postanowienie zostało jej skutecznie doręczone dopiero w dniu 22 października 2010 r. Pełnomocnik stwierdziła, że pod adresem wskazanym do doręczeń nie otrzymała żadnych zawiadomień o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej. Podniosła, że nie z własnej winy nie mogła odebrać zaskarżonego postanowienia, a niezachowanie wymogów dwukrotnego awizowania pisma wyklucza zastosowanie domniemania doręczenia, o którym mowa w art. 150 Ordynacji podatkowej.

J.P. oświadczyła również, że podjęła wszelkie niezbędne działania w celu ustalenia szczegółów doręczenia zaskarżonego postanowienia poprzez zbżenie reklamacji w urzędzie pocztowym. Pełnomocnik poinformowała, że odpowiedź na reklamację niezwłocznie po otrzymaniu przedłoży jako dowód w sprawie.

Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. J.P. uzupełniła w imieniu P.G. zażalenie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia [...] października 2010r. Wraz z pismem uzupełniającym przedłożyła zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi przez Pocztę Polską S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy z dnia [...] grudnia 2010 r. Z zawiadomienia o załatwieniu skargi wynika, że list polecony nr [...] adresowany do J.P., po nieudanej próbie doręczenia w dniu 30 sierpnia 2010 r. został zdeponowany w Filii Urzędu Pocztowego mieszczącej się przy ul. [...]. Natomiast w dniu [...] września 2010 r. doręczono do skrzynki pocztowej J.P. powtórne zawiadomienie o możiiwości odbioru przesyłki. Po upływie terminu do odbioru przesyłka została zwrócona do Urzędu Skarbowego.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] stwierdził, że ww. zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminowi.

W dniu 13 czerwca 2011 r. do organu odwoławczego wpłynęła skarga P.G. reprezentowanego przez pełnomocnika J.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...].

Pełnomocnik skarżącego stwierdziła, że postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010 r. zostało jej doręczone w sposób doniosły prawnie dopiero w dniu 22 października 2010 r., podnosząc, że pod adresem wskazanym do doręczeń nie otrzymała żadnych zawiadomień o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej. Pełnomocnik podniosła, że nie z własnej winy nie mogła odebrać zaskarżonego postanowienia, a niezachowanie wymogów dwukrotnego awizowania pisma wyklucza zastosowanie domniemania doręczenia, o którym mowa w art. 150 Ordynacji podatkowej. Oświadczyła również, że podjęła wszelkie niezbędne działania w ceiu ustalenia szczegółów doręczenia zaskarżonego postanowienia poprzez złożenie reklamacji w urzędzie pocztowym i przedstawienie organowi odpowiedzi na reklamację oraz oświadczenia sąsiadki. Ponadto Pełnomocnik powołała się na przedłożone przez siebie pismo Poczty Polskiej z dnia [...] grudnia 2010 r. - zawiadomienie o załatwieniu skargi oraz protokół przyjęcia ustnej lub telefonicznej skargi, wniosku z dnia [...] października 2010 r. Pełnomocnik stwierdziła, że z pisma Dyrektora Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej z dnia [...] grudnia 2010 r. wynika, że nie można wykluczyć niesumiennego zachowania listonosza i błędnego sposobu doręczenia.

W oparciu o powyższe strona skarżąca stwierdziła, że złożony wraz z zażaleniem z dnia [...] października 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia był zasadny, lecz dopiero w drugiej kolejności, bowiem główny tok postępowania powinien zmierzać w kierunku ustalenia, że postanowienia nie doręczono w sposób doniosły prawnie.

Ponadto Strona skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie przepisów postępowania wskazanych w art. 122, art. 180, art. 187, art. 188 oraz art. 191 ustawy-Ordynacja podatkowa.

Strona skarżąca wskazała, że nie może zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w zaskarżonym postanowieniu, że jedyne dowodzenie może opierać się na pismach z urzędu pocztowego, a sprawa została rozstrzygnięta jednostronnie i arbitralnie z pominięciem dowodów przeciwnych.

Zdaniem strony skarżącej postępowanie Poczty Polskiej S.A. z przedmiotową przesyłką budzi poważne wątpliwości. Dyrektor Izby Skarbowej za jedyny i wystarczający dowód w sprawie przyjął zwrotne potwierdzenie odbioru, na którym znajdują się również nieprawidłowości, a nie można w przedmiotowej sprawie rozstrzygać wszystkich wątpliwości na niekorzyść Strony skarżącej. W niniejszej sprawie, w ocenie Strony skarżącej, konieczne jest przesłuchanie wnioskowanych świadków oraz doręczyciela. Następnie pełnomocnik skarżącego ponownie podniosła merytoryczne zarzuty w stosunku do postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], przedstawione wcześniej w zażaleniu z dnia [...] października 2010 r. złożonym wraz z wnioskiem o przywróceniem terminu do wniesienia zażalenia. Skarga została uzupełniona pismem z dnia [...] września 2011 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy zaznaczyć, że kwestia doręczenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego była już przedmiotem kontroli tutejszego Sądu w sprawie o sygn. akt i SA/Go 576/11. Sąd w niniejszym składzie nie tylko podziela ten pogląd ale co ważniejsze, zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z póz. zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", w tym zakresie jest związany oceną prawną zawartą we wspomnianym rozstrzygnięciu.

W uzasadnieniu wyroku I SA/Go 576/11 stwierdzono, że organ uprawniony był do przyjęcia, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] zostało doręczone w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej.

W aktach administracyjnych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru. Wynika z niego jednoznacznie, że przesyłkę poleconą o numerze [...], adresowaną do J.P. (ul. Na [...]), po próbie doręczenia w dniu 30 sierpnia 2010 r., pozostawiono na okres 14 dni w Filii Urzędu Pocztowego. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru listonosz podejmujący próbę doręczenia przesyłki zaznaczył, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi, pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, w dniu 30 sierpnia 2010 r., przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w urzędzie pocztowym, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powyższe listonosz potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Z pisma Dyrektora Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] grudnia 2010 r. w ocenie pełnomocnik skarżącego wynika, iż nie można wykluczyć niesumiennego zachowania listonosza i błędnego sposobu doręczenia. Z tego też względu "właściwy tok postępowania zmierzać powinien w kierunku dokonania ustaleń, że doręczenia postanowienia nie dokonano w sposób doniosły prawnie i nie może ono korzystać ze stosownego domniemania, wobec braków w awizowaniu i sposobie doręczania".

W powołanym w skardze piśmie z dnia [...] grudnia 2010r. Dyrektor Oddziału

Rejonowego wskazał, że "jak już wcześniej wyjaśniałem dokumentacja pocztowa

wskazuje, iż przedmiotowy list po nieudanej próbie doręczenia został zdeponowany w

Filii Urzędu Pocztowego mieszczącej się przy ul. [...]. W dniu 07.09.2010 r. doręczono do skrzynki oddawczej zawiadomienie powtórne przypominające o możliwości odbioru przesyłki. List po upływie terminu odbioru został zwrócony do nadawcy tj. Urzędu Skarbowego. Ponieważ nie jest możliwe odtworzenie rzeczywistego przebiegu wydarzeń nie wykluczam ewentualności niesumiennego postępowania listonosza polegającego na zaniechaniu usiłowania doręczenia przesyłki oraz doręczenia powtórnego zawiadomienia pod innym adresem. Jeżeli opisane przez Panią okoliczności miały miejsce, czego w chwili obecnej nie jestem w stanie potwierdzić, uprzejmie przepraszam." Samo stwierdzenie "nie wykluczam ewentualności niesumiennego postępowania listonosza polegającego na zaniechaniu usiłowania doręczenia przesyłki" na tle całości wyjaśnienia, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że nieprawidłowo dokonano doręczenia. Należy podkreślić, iż Dyrektor Oddziału Regionalnego Poczty Polskiej wskazał, że "jeżeli opisane przez Panią okoliczności miały miejsce, czego nie jestem w stanie potwierdzić (...)". Powyższe oznacza, że z posiadanej dokumentacji pocztowej wynika, iż tryb doręczenia nastąpił zgodnie z wymogami art. 150 § 1 i 1a Ordynacji podatkowej, natomiast okoliczności przytoczonych przez pełnomocnika nie można potwierdzić.

Niewątpliwie organ zobowiązany był wątpliwości związane z doręczeniem

przedmiotowego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. wyjaśnić, co w ocenie Sądu

organ uczynił w należyty sposób.

W związku z wątpliwościami wynikającymi z doręczenia przesyłki listowej

zawierającej postanowienie z [...] sierpnia 2010 r. organ przeprowadził postępowanie

wyjaśniające u operatora pocztowego. W wyniku przeprowadzonego postępowania

wyjaśniającego, organ w sposób nie budzący wątpliwości ustalił, że powtórne

awizowanie przedmiotowej przesyłki o numerze [...] nastąpiło w dniu 7 września 2010 r., a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym umieszczono w

oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powyższe ustalenia wynikają z uzupełnionych

przez doręczyciela zapisów na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, dokonanych,

jak wynika z pism Poczty Polskiej SA. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] ( k-185 akt administracyjnych) oraz z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], na podstawie posiadanej przez operatora dokumentacji oddawczej (k- 196 akt administracyjnych). Oznacza to, że organ przy ocenie prawidłowości zastosowania przepisu art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej oparł się nie tylko na tzw. "zwrotce" ale przeprowadził postępowanie w zakresie prawidłowości doręczenia przesyłki. Powyższe uprawniało organ do przyjęcia, że przesyłka była dwukrotnie awizowana - 30 sierpnia 2010 r. oraz 7 września 2010 r. Została ona przechowywana przez pocztę przez okres 14 dni w swojej placówce. Również wyjaśniono, że informację o możliwości odbioru przesyłki umieszczono w skrzynce pocztowej adresata.

Z tego też względu uznać należy, że okoliczności doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 201 Or. nr [...] oraz dwukrotnego zawiadomienia adresata o zdeponowaniu przesyłki w placówce pocztowej, zostały w sposób wyczerpujący wyjaśnione na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów.

W związku z powyższym nie zachodziła potrzeba przesłuchania pełnomocnika strony oraz A.D. – F., w celu wyjaśnienia okoliczności doręczenia zawiadomienia o próbie doręczenia listu "awizo". Organ nie kwestionował przedłożonego oświadczenia A.D. – F. z dnia [...] października 2010 r. Z oświadczenia wynika, że bliżej nieokreślone zawiadomienie o nadejściu listu poleconego, adresowanego do J.P. zostało złożone w skrzynce pocztowej A.D. –F.. Nie wynika jednak z tego oświadczenia, że zawiadomienie to dotyczyło przesyłki nadanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, ani, że przesyłką tą było postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], z oświadczenia tego nie wynika również jaką datą było opatrzone zawiadomienie i jaki miało numer. W związku z powyższym prawidłowo organ stwierdził w zaskarżonym postanowieniu, nie może ono dowodzić okoliczności, które wskazuje strona skarżąca, gdyż może dotyczyć zawiadomienia o dowolnym liście poleconym od niewiadomego nadawcy.

Z tych względów nie można uznać za zasadne twierdzenia strony, że postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] znajduje się w obrocie prawnym dopiero od dnia [...] października 201 Or. z uwagi na nieprawidłowości mające miejsce przy doręczeniu zastępczym tego pisma.

Wobec ustalenia, że tryb doręczenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 201 Or. nr [...] nastąpił z zachowaniem wymogów określonych przez ustawodawcę w art. 150 ustawy - Ordynacja podatkowa, stwierdzić należy, że ww. postanowienie należy uznać za doręczone z upływem dnia 13 września 2010 r. Zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 20 września 2010 r. Natomiast zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] zostało przez stronę skarżącą nadane w placówce pocztowej w dniu 29 października 2010 r.

Zgodnie z art 236 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Nie budzi zatem wątpliwości, że zażalenie skarżącego zostało wniesione z przekroczeniem 7-dniowego terminu. Ponadto odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia przepisów postępowania wskazanych w art. 122, art. 180, art. 187, art. 188 oraz art. 191 ustawy -Ordynacja podatkowa, wskazać należy, że zarzut ten jest bezzasadny. Postępowanie podatkowe w przedmiotowej sprawie było prowadzone z poszanowaniem ogólnych zasad postępowania, w tym zasady prawdy obiektywnej oraz zasady swobodnej oceny dowodów. Organ odwoławczy zgromadził i prawidłowo ocenił wyczerpujące dowody w sprawie, pozwalające na ustalenie stanu faktycznego i podjęcie rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu Dyrektor Izby Skarbowej w dostateczny sposób uzasadnił odmowę przeprowadzenia dowodów w sprawie w zakresie przesłuchania świadków. W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, odmowa przeprowadzenia dowodów: przesłuchania pełnomocnika strony – J.P. oraz świadka A.D. – F., nie naruszały przepisów postępowania.

W zaskarżonym postanowieniu nie były rozpatrywane merytoryczne zarzuty sformułowane w stosunku do postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], gdyż postępowanie zostało zakończone na etapie formalnego badania zachowania terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie oraz przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

7