Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 249/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o odrzucenie skargi ze skargi A sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę /-/J. Ruszyński


UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2004 r. skarżąca spółka A, za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2004 r. w sprawie stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi, ponieważ nie został wyczerpany administracyjny tok instancji. W uzasadnieniu organ podatkowy wskazał, że decyzja będącą przedmiotem zaskarżenia była decyzją wydaną w pierwszej instancji, a zatem przysługuje od niej środek zaskarżenia w postaci odwołania, a nie jak błędnie podano w pouczeniu skarga do sądu administracyjnego.

Po przeanalizowaniu akt sprawy oraz zapoznaniu się z pismem procesowym z dnia 2 kwietnia 2004 r. nadesłanym przez pełnomocnika skarżącej spółki sąd ustalił, że nie został wyczerpany administracyjny tok instancji. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skarga nie jest dopuszczalna, ponieważ może zostać wniesiona dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Skarga jest zatem dopuszczalna, jeżeli stronie nie przysługuje żaden inny środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Zaskarżona decyzja organu podatkowego została wydana w pierwszej instancji, zatem pomimo błędnego pouczenia przysługuje od niej odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), a nie skarga do sądu administracyjnego. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego błędne pouczenie organu podatkowego nie może nadawać stronie specjalnych uprawnień w postaci zaskarżania do sądu administracyjnego decyzji, w stosunku do których nie został wyczerpany administracyjny tok instancji. Błąd organu podatkowego nie może stronie szkodzić, co oznacza, że może się ona zwrócić w terminie 7 dni powzięcia wiadomości o przyczynie odrzucenia skargi przez Sąd do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero decyzja zapadła w rezultacie postępowania prowadzonego w następstwie rozpatrzenia powyższego wniosku może stać się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd pragnie ponadto podkreślić, że podobne stanowisko zostało wyrażone m.in. w postanowieniach NSA z dnia 1 lipca 1998 r. (III SA 230/97) oraz z dnia 27 października 1998 r. (III SA 6382/97).

W tych okolicznościach Sąd orzekł na podstawie art. 58§1 pkt 6 w związku z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

/-/J. Ruszyński