Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 33/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono ustanowienia adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt  2  w zw. z  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia : odmówić M. O. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez M. O. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu.

Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2010 r. wezwano M.O. do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez podanie gdzie wnioskodawczyni zamieszkuje, gdyż w punkcie 7 formularza majątek wnioskodawczyni podała, że nie posiada zarówno domu jak i mieszkania, czy zatem wnioskodawczyni wynajmuje mieszkanie/dom jeśli tak, należało wyszczególnić wysokość ponoszonych wydatków związanych z najmem (opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, czynsz, itp.), jaką kwotę miesięcznie wnioskodawczyni przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp., z czego lub przy czyjej pomocy wnioskodawczyni spłaca comiesięczne zobowiązania wobec banków, skoro jak wskazała przekraczają one wysokość uzyskiwanych przez nią miesięcznie dochodów, jakie zobowiązania, z jakiego tytułu (np. zaciągniętych kredytów czy pożyczek) i w jakiej wysokości posiada wnioskodawczyni oraz kiedy upływa termin ich spłaty, z jakiego powodu dochód wnioskodawczyni jest objęty egzekucją komorniczą w wysokości 388,00 złotych miesięcznie i do kiedy, jakie wydatki ponosi wnioskodawczyni związane z leczeniem i zakupem lekarstw, czy wnioskodawczyni uzyskuje jakąkolwiek pomoc od rodziny lub znajomych, organizacji społecznych lub państwowych jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie.

Wnioskodawczyni odebrała powyższe zarządzenie w dniu 25 sierpnia 2010 r., a zatem termin do nadesłania dodatkowych wyjaśnień upływał z dniem 1 września 2010 r. Z akt sprawy wynika jednak, że wnioskodawczyni nie nadesłała żadnych żądanych wyjaśnień.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Przepisy ustawy p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.

W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest dochód uzyskiwany przez nią z tytułu emerytury w wysokości 1.553,00 złotych brutto miesięcznie.

Wnioskodawczyni oświadczyła, że jej comiesięczne zobowiązania wobec banków przekraczają jej dochody i wynoszą około 2.000,00 złotych. Dodała, że część jej dochodów objęta jest egzekucją komorniczą w wysokości 388,00 złotych miesięcznie.

Zaznaczyć jednak należy, że w nadesłanym formularzu wnioskodawczyni nie podała gdzie zamieszkuje, gdyż w punkcie 7 formularza majątek wnioskodawczyni podała, że nie posiada zarówno domu jak i mieszkania. Wnioskodawczyni nie wyjaśniła, czy wobec tego wynajmuje mieszkanie/dom a jeśli tak, to jakie ponosi koszty związane z najmem (opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, czynsz, itp.). Wnioskodawczyni nie podała także z czego lub przy czyjej pomocy spłaca comiesięczne zobowiązania wobec banków, skoro jak wskazała przekraczają one wysokość uzyskiwanych przez nią miesięcznych dochodów oraz jakie zobowiązania, z jakiego tytułu (np. zaciągniętych kredytów czy pożyczek) i w jakiej wysokości posiada oraz kiedy upływa termin ich spłaty. Wnioskodawczyni nie wyjaśniła także z jakiego powodu jej dochód objęty jest egzekucją komorniczą w wysokości 388,00 złotych miesięcznie i do kiedy. Z nadesłanego formularza nie wynika także jaką kwotę miesięcznie wnioskodawczyni przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych oraz jakie ponosi wydatki związane z leczeniem i zakupem lekarstw. Wnioskodawczyni nie podała także, czy uzyskuje jakąkolwiek pomoc od rodziny lub znajomych, organizacji społecznych lub państwowych jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie.

Uznano zatem, że informacje przedstawione przez wnioskodawczynię we wniosku są niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.

Z tego względu, zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2010 r. wnioskodawczyni została wezwana na podstawie art. 255 ustawy p.p.s.a. do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni otrzymała powyższe wezwanie w dniu 25 sierpnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) jednak nie nadesłała żadnych wyjaśnień, które miały na celu ustalenie w sposób bezsprzeczny jej faktycznych możliwości finansowych.

Podane natomiast przez wnioskodawczynię w formularzu dane nie pozwalają jednoznacznie i bez wątpliwości ocenić jej rzeczywistych możliwości płatniczych.

Z tego względu uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku bowiem wnioskodawczyni nie nadsyłając żądanych informacji nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zaznaczyć należy, że strona wnosząc o przyznanie prawa pomocy musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie nadesłała żądanych dodatkowych wyjaśnień, a tym samym nie uprawdopodobniła, że nie jest w stanie samodzielnie ustanowić pełnomocnika z wyboru.

Dodatkowo wyjaśnić należy, że ze względu na wskazanie przez stronę w formularzu, iż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] nr [...] uznano, że rozstrzygnięcie prawa pomocy dotyczy tylko tej sprawy.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.