Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2258/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia SO del. do WSA Aleksandra Westra po rozpoznaniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu do kraju pochodzenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, która pracuje i stale zamieszkuje na terytorium Polski. Podniesiono także, że Skarżący był kilkukrotnie hospitalizowany po próbach samobójczych, spowodowanych stanami depresyjnymi. W przypadku wykonania decyzji o wydaleniu i rozłąki z żoną, istnieje ryzyko pogłębienia się stanów depresyjnych, pogorszenia stanu zdrowia i być może kolejnych prób samobójczych. Dodatkowo wskazano na konieczność wstrzymania decyzji z uwagi na zapewnienie skarżącemu realizacji prawa do sądu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń, przy czym możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu zostały wykazane przesłanki świadczące o możliwości spowodowania przez wykonanie decyzji trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest osobą, która przebywa w Polsce od 16 lat, mieszka wraz z żoną, która stanowi dla niego najbliższą rodzinę. Żona Skarżącego posiada zezwolenie na pobyt czasowy i pracę z terminem ważności do dnia 15 maja 2018r. Stan zdrowia Cudzoziemca i przebyte próby samobójcze wskazują na konieczność ustabilizowania sytuacji życiowej, czemu wykonanie decyzji o zobowiązaniu do powrotu nie będzie służyło. Przymusowa rozłąka z najbliższą osobą może spowodować pogłębienie się stanów depresyjnych skarżącego, co grozić może ponownymi próbami samobójczymi. Powyższa okoliczność zdaniem Sądu kwalifikuje się jako przesłanka przemawiająca za zastosowaniem środka tymczasowego w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.