Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 692/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 94 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia del. WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant: starszy asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 lipca 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 355/14 w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zaopiniowania pozytywnie wstępnego projektu podziału nieruchomości oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 lipca

2015 r., sygn. akt II SA/Rz 355/14 oddalił skargę M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zaopiniowania pozytywnie wstępnego projektu podziału nieruchomości.

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Burmistrz Gminy i Miasta S. zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w N. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki [...]. Organ I instancji wskazał, że wstępny projekt podziału nie jest sprzeczny z decyzją z dnia [...] maja 2013 r. ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego.

W zażaleniu na wskazane wyżej postanowienie I. G., M. M., A. K. oraz G. M. zarzuciły, że decyzja Burmistrza Gminy i Miasta S. z dnia [...] maja 2013 r. nie jest ostateczna, ponieważ złożyły od niej odwołanie do Kolegium.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. uchyliło postanowienie organu I instancji oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja Burmistrza Gminy i Miasta S. z dnia [...] maja 2013 r. ustalająca lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji pn.: "budowa drogi gminnej na części działek o nr ewid. [...] położonych w miejscowości N., gmina S. na rzecz Gminy S. została uchylona decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2013 r. a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia. Z uwagi na utratę bytu prawnego decyzji z dnia [...] maja 2013 r. niniejsze postępowanie utraciło swój byt prawy co uzasadniało umorzenie postępowania.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M. M. zarzuciła, że postępowanie w sprawie decyzji Burmistrza Gminy i Miasto S. z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 801/13 nie zostało zakończone. W związku z tym stwierdzenie zawarte w decyzji organu II instancji o utracie bytu prawnego przez ww. decyzję stanowi nadużycie prawa.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie Burmistrz Gminy i Miasta S. decyzją z dnia [...] maja 2013 r. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji p.n. Budowa drogi gminnej na części działek o nr ew. [...] położonych w miejscowości N.. Wstępny projekt podziału, który został pozytywnie zaopiniowany dotyczył również wymienionych wyżej działek. Decyzja lokalizacyjna z dnia [...] maja 2013 r. została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. [...] a następnie została zaskarżona w WSA.

Sąd I instancji stwierdził, że w związku z tym, że decyzja lokalizacyjna utraciła byt prawny niespełniony był warunek z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, dalej: u.g.n.), warunkujący podział nieruchomości. Z tych względów WSA w Rzeszowie uznał zaskarżone rozstrzygnięcie za zgodne z przepisami prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), oddalił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła M. M. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych, a także o przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:

1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 94 ust. 1 u.g.n. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że decyzja lokalizacyjna z dnia [...] maja 2013 r. utraciła byt prawny, wobec czego nie został spełniony warunek określony w art. 94 ust. 1 u.g.n., pozwalający na podział nieruchomości, w sytuacji gdy postępowanie w sprawie decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] maja 2013 r. nie zakończyło się wydaniem rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny,

2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 151 P.p.s.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r. zostało wydane przedwcześnie, ze względu na toczące się postępowanie w sprawie decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] maja 213 r. - które stanowiło zagadnienie wstępne do niniejszego postępowania, a wskazane uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Przepis art. 94 ust. 1 u.g.n. przewiduje możliwość dokonania podziału nieruchomości na obszarach nieobjętych planem miejscowym, ale takich, dla których nie ma obowiązku sporządzenia takiego planu. Ustawodawca sformułował jednak dwa warunki dopuszczalności takiego podziału: – podział nie może być sprzeczny z przepisami odrębnymi, – podział ma być zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodność z warunkami określonymi w decyzji dotyczy także decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (por. art. 4 ust. 2 u.p.z.p.).

Podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego pod postacią błędnej wykładni art. 94 ust. 1 u.g.n. skarżący kasacyjnie w istocie wytyka Sądowi I instancji akceptację błędnych ustaleń co do utraty bytu prawnego decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] maja 2013 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższa podstawa kasacyjna nie została sformułowania prawidłowo. Błędna wykładnia polega bowiem na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej. Przyjęcie zaś, że decyzja lokalizacyjna z dnia [...] maja 2013 r. utraciła byt prawny na walor ustaleń faktycznych, które nie mogą być skutecznie podważane zarzutem naruszenia prawa materialnego. Skuteczne zakwestionowanie tej oceny nie jest możliwe poprzez zarzut błędnej wykładni art. 94 ust. 1 u.g.n. Należy zauważyć, iż w tym kontekście skarżący kasacyjnie wskazywał na przedwczesność zaskarżonego postanowienia SKO w R. podnosząc, iż postępowanie w niniejszej sprawie winno być zawieszone do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] maja 2013 r. Autor skargi kasacyjnie nie podniósł jednak zarzutu naruszenia przepisów regulujących instytucję zawieszenia postępowania administracyjnego.

Wskazywany w kasacji wzorzec kontroli nie pozwolił zatem na ocenę istnienia przesłanek zawieszenia postępowania o podział nieruchomości ze względu na toczące się postępowanie w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Wyroku sądu I instancji nie podważył również zarzut naruszenia przepisów art. 145§1pkt.1lit.c w związku z art. 151 P.p.s.a. poprzez przedwczesne oddalenie skargi.

Powyższe przepisy mają charakter wynikowy, co oznacza że podnosząc ich naruszenie należy je powiązać z konkretnymi przepisami, którym uchybił organ.

Tymczasem skarżąca kasacyjnie wytykając zaniechanie uchylenia rozstrzygnięcia administracyjnego nie wskazała przepisu procedury administracyjnej, którego naruszenie winno skutkować decyzją sądu I instancji opartą o art. 145§1pkt.1 lit.c P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna jako niezasadna podlegała oddaleniu na zasadzie art. 184 P.p.s.a.