Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 254/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Podstawę prawną odrzucenia skargi A.D. stanowił przepis art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wyjaśnił Sąd, zaskarżona decyzja Kolegium została doręczona skarżącej w dniu 5 lutego 2010 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w aktach administracyjnych), w związku z czym termin do złożenia skargi upłynął z dniem 8 marca 2010 r. Strona zatem powinna była złożyć skargę do dnia upływu, tj. do dnia 8 marca 2010 r. włącznie, za pośrednictwem właściwego organu, w niniejszej sprawie - Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem skarżąca wniosła skargę do Urzędu Miasta, natomiast pracownik tego urzędu przekazał skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 15 marca 2010 r. Datę tą należy uznać za datę wniesienia skargi przez stronę zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd stwierdził, iż skarga została wniesiona już po terminie do jej wniesienia.

Powyższe postanowienie zostało doręczone A.D. w dniu 5 maja 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k- 34).

Pismem z dnia [...] maja 2010 r. A.D. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] wskazując, iż wniesienie skargi do niewłaściwego organu wynikło z jej pomyłki. Jednakże wskazała także, iż sekretariat Urzędu Miasta do którego przez pomyłkę złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyjął pismo jak swoje, przetrzymał je, a termin do wniesienia skargi upłynął. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując również na ważny charakter sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ppsa ). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 ppsa. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

A.D. pismem z dnia [...] maja 2010 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Przyjmując datę 5 maja 2010 r., w którym doręczono skarżącej postanowienie z dnia 28 kwietnia 2010 r. o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia, za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, stwierdzić należy, iż wniosek o przywrócenie terminu, złożony w dniu 11 maja 2010 r., został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa.

Jednocześnie wyjaśnić należy, iż kryterium braku winy, o jakiej mowa w art. 87 § 2 ppsa, stanowiące przesłankę do uznania zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zaistnienie tej przesłanki bada się przyjmując obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Pogląd ten jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (J.P. Tarno - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149; por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Ponadto wskazać należy, iż o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności można mówić jedynie w sytuacji, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, uniemożliwiającej dokonanie czynności (w ogóle) w terminie, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ocenia się w tym aspekcie także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu ( por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679;. wyrok NSA z dnia 14 maja 1998 r., sygn. akt IV SA 1153/96, LEX nr 45637).

Jak wynika z ustaleń Sądu, termin do wniesienia skargi na w/w decyzję upłynął dla wnioskodawczyni- A.D. w dniu 8 marca 2010 r., natomiast skarga wpłynęła do właściwego organu w dniu 15 marca 2010 r. przyniesiona osobiście przez pracownika organu, do którego skarga została omyłkowo złożona. Podkreślić jednocześnie należy, iż skarżąca złożyła skargę omyłkowo w niewłaściwym organie dnia 3 marca 2010 r., a więc jeszcze w terminie otwartym do jej wniesienia. Oznacza to, że organ, do którego skarga została omyłkowo wniesiona, przekazał skargę do właściwego organu dwunastego dnia od dnia jej otrzymania ( w ósmym dniu roboczym). W rozpatrywanej sprawie uchybienie terminu we wniesieniu skargi do sądu nie wynikało z niedokonania przez skarżącą czynności w ogóle. Skarżąca złożyła skargę przed upływem terminu do jej wniesienia, choć popełniła błąd składając skargę w niewłaściwym organie. Jednakże przyjmując zwykły tok czynności oraz uwzględniając, iż z treści wniesionej skargi jednoznacznie wynika, iż pismo to stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, organ nie będący właściwym w sprawie, zobowiązany był niezwłocznie przekazać skargę do właściwego organu (art. 65 § 1 w zw. z art. 35 § 2 k.p.a.). Przy czym wyjaśnić należy, iż pojęcie "niezwłocznie" należy tłumaczyć jako : od razu, natychmiast, bez zbędnej zwłoki. Tymczasem przekazanie skargi do właściwego organu w dwunastym dniu od dnia jej otrzymania (w ósmym dniu roboczym), w szczególności gdy z treści tego pisma jednoznacznie wynika, jaki organ jest właściwy w sprawie, nie czyni zadość obowiązkowi jej niezwłocznego przekazania. Gdyby organ, do którego skargę wniesiono, działał z należytą starannością i niezwłocznie przekazał ją do organ właściwego, zostałaby ona wniesiona w terminie. Skutki nieuzasadnionej zwłoki organu nie mogą obciążać strony, nawet w sytuacji, gdy strona sama popełniła błąd wnosząc pismo do niewłaściwego organu. Strona ponosi wprawdzie ryzyko swojego błędnego działa, jednakże nie może ponosić odpowiedzialności za nieuzasadnioną zwykłym tokiem czynności zwłokę w działaniu organu. W orzecznictwie wyrażony został pogląd, iż zaniedbanie obowiązku niezwłocznego przekazania skargi przez organ, uzasadniać może przywrócenie terminu do jej wniesienia (por. także : uchwała z 4 grudnia 1986 r. SN sygn. akt III AZP 12/86).

Mając więc powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa postanowił jak w sentencji.