Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 22/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ NSA Maria Zarębska- Kobak Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 listopada 2009 r. sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

B. B., w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze, zarzucił Komendantowi Miejskiemu Policji bezczynność w sprawie przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego nabył na podstawie ostatecznej decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...], jako emeryt policyjny (na emeryturze przebywa od 2004 r.). Od 2006 r. organ nie wypłaca mu równoważnika. Pismem z dnia 15 grudnia 2008 r. wystąpił do organu o wyrównanie zaległych wypłat. Organ pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. udzielił mu odpowiedzi twierdząc, że nowelizacja z 2005 r. spowodowała, że skreślony został § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100, poz. 919 ze zm.). Zmiana przepisów została wywołana rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 266, poz. 2246). W ocenie organu, zmiana stanu prawnego oznacza, że emeryci policyjni z dniem wejścia w życie nowelizacji (1 stycznia 2006 r.) utracili podstawę prawną do korzystania z równoważników. Także pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. (nazwanym odwołaniem) B. B. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji domagając się "rozpatrzenia wniosku" o załatwienie przez Komendanta Miejskiego sprawy wypłaty równoważnika należnego za lata 2006-2008. Podkreślił przy tym, że pismo

z dnia 18 grudnia 2008 r. w istocie jest wadliwą decyzją Komendanta Miejskiego, gdyż pozbawia go prawa do równoważnika od 2006 r. Odpowiadając na to pismo Komendant Wojewódzki powtórzył ocenę Komendanta Miejskiego twierdząc, że zmiana regulacji polegająca na usunięciu emerytów policyjnych z katalogu osób uprawnionych do równoważnika oznacza, iż z dniem jej wejścia w życie uprawnienie ustało. Kwestionowane pismo Komendanta Powiatowego nie jest decyzją, więc nie podlega badaniu w trybie procesowym. Skarżący uważa, iż dokonana w 2005 r. nowelizacja rozporządzenia nie wyzuwa go z prawa do równoważnika. Jeżeli organ pragnie legalnie powstrzymać się od wypłaty równoważnika za lata 2006-2008 powinien wydać decyzję cofającą prawo do równoważnika. Jego pismo z dnia 15 grudnia 2008 r. skierowane do Komendanta Miejskiego było podaniem i wymagało załatwienia w drodze decyzji rozstrzygającej o równoważniku za sporne lata. Skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta Miejskiego Policji do wydania decyzji w przedmiocie równoważnika za lata 2006-2008.

Komendant Powiatowy Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Stwierdził, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył zażalenia na bezczynność organu, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Stwierdził ponadto, że nie ma przepisu prawa, który uprawniałby aktualnie organ do wydania decyzji w przedmiocie równoważnika za remont lokalu mieszkalnego dla emeryta policyjnego. Dotychczasowa decyzja załatwiała sprawę równoważnika tylko za rok 2005 i z chwilą wypłaty należności utraciła moc obowiązującą; nie może stanowić podstawy domagania się tego świadczenia za kolejne lata. Wola organu w zakresie prawa do równoważnika za lata 2006-2008 została wyrażona w piśmie odpowiadającym na prośbę skarżącego z dnia 15 grudnia 2008 r.

W piśmie z dnia 5 czerwca 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, iż przyczyną zaprzestania wypłat równoważników dla emerytów jest brak stosownych środków budżetowych, co wynika z faktu, iż na etapie planowania wydatków publicznych od 2006 r. przyjęto, że prawa nabyte w postaci uprawnień do równoważników uzyskanych przed nowelizacją z 2005 r. wygasają.

W piśmie procesowym z dnia 6 lipca 2009 r. skarżący stwierdził, iż przed wniesieniem skargi złożył zażalenie określone w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego (organu wyższego stopnia) domagając się wydania przez Komendanta Powiatowego prawidłowej decyzji rozstrzygającej o przysługiwaniu lub nieprzysługiwaniu równoważnika za lata 2006-2008.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 21 lipca 2009 r., sygn. akt II SAB/Rz 22/09, odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu na wniesienie skargi, stwierdzając, że skarga na bezczynność organu może być wniesiona w każdym czasie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawowe znaczenia dla wyniku rozpoznawanej sprawy ma zakres bezczynności zarzucanej przez skarżącego Komendantowi Miejskiemu Policji. W pismach kierowanych do organu, a następnie w skardze adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący konsekwentnie twierdził, że nie otrzymuje należnej mu wypłaty równoważników za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008, choć prawo do tego świadczenia nabył – także za wspomniane okresy – na mocy ostatecznej decyzji właściwego organu.

Podkreślenia wymaga, że skarżący nie spotkał się z aktem (decyzją), na mocy którego pozbawionoby go, przyznanego bez ograniczenia czasowego, prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Zgodnie z § 6 i 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości

i szczegółowych zasad przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100, poz. 919 ze zm.) cofnięcie oraz zwrot równoważnika podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. Skarżący nie domagał się od organu wydania żadnej z takich decyzji, ale nie zgadza się

z biernością, jaką od 2006 r. zaobserwował w sferze wykonywania dotychczas niewzruszonej względem niego decyzji przyznającej uprawnienie. Co więcej, żaden przepis prawa nie przewiduje dla Komendanta podstawy do wydania decyzji stwierdzającej kontynuację (nieutracenie) przyznanego wcześniej prawa do równoważnika. Także zatem

i takiego aktu nie można było od organu się domagać.

Sfera wypłaty świadczenia ustalonego na podstawie ostatecznej decyzji przyznającej prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, w przeciwieństwie do sfery orzekania o nabyciu, cofnięciu lub zwrocie równoważnika została wyłączona z katalogu spraw, w których organ obowiązany byłby wydawać jakikolwiek władczy akt. Wypłata oraz powstrzymanie się od wypłaty następuje w drodze czynności technicznych organu, które

z kolei nie są czynnościami określonymi w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Bezczynność w zakresie niedopełnienia wypłaty świadczenia nie może zatem być skutecznie kwestionowana w postępowaniu sądowym (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Trzeba też podkreślić, że zarówno Komendant Miejski Policji, jak również Komendant Wojewódzki Policji w pismach skierowanych do skarżącego udzielali mu wyczerpujących informacji odnośnie jego żądania, trafnie zarazem eksponując reguły obowiązującego prawa w aspekcie świadczenia przysługującego policjantowi na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o Policji /Dz.U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277 ze zm./.

Z wyłożonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.