Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 634/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 1 ust. 1, par. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 1983 nr 65 poz 294
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 9 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A. A. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 634/06

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi A. A. jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].05.2006 r., Nr [...] utrzymująca w mocy zaskarżoną odwołaniem przez w/w decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].07.2004 r., Nr [...] stwierdzającą brak podstaw do rozpoznania u A. A. choroby zawodowej przewlekłego zapalenia oskrzeli /poz. 4 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych /Dz. U. nr 65, poz. 294, z późn. zm./.

Wskazana decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz § 10 ust. 1 w/w rozporządzenia z dnia 18.11.1983 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przytoczył, że w dniu 20.06.2002 r. wpłynął do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wniosek

z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy o przeprowadzenie dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy A. A. z uwzględnieniem narażenia na czynniki wziewne, drażniące i alergizujące.

W związku z powyższym organ I instancji przeprowadził dochodzenie epidemiologiczne i na jego podstawie ustalił, że A. A. pracował w latach:

1) 1972-1980 w Elektrowni [...] na stanowisku maszynisty demineralizacji i wodorowni, gdzie okresowo był narażony na kwas solny /chlorowodór/, wodorotlenek sądu i pył wapna;

2) 1980-1987 w A. S.A. w K. na stanowisku montera konstrukcji – spawacz i był narażony na dymy spawalnicze: tlenki żelaza i azotu, mangan, tlenek węgla i zapylenie/;

3) 1987-1993 w B. na stanowisku spawacza w narażeniu na dymy spawalnicze;

4) 1995-1996 w C. S.A. na stanowisku spawacza;

5) 1996 /przez 6 miesięcy/ w Przedsiębiorstwie D. S.A. w K. na stanowisku spawacza odbiorowego;

6) 1998-30.09.2002 r. w Hucie [...] S.A. w S. na stanowisku spawacza i był narażony na pył

z zawartością wolnej krystalicznej krzemionki i dymy spawalnicze;

7) od 1.01.2004 r. pracuje w E. S.A. w S. jako kierowca.

Orzeczeniem lekarskim Nr [...] z dnia [...].12.2003 r. – Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy – Poradnia Chorób Zawodowych stwierdziła brak podstaw do rozpoznania

u A. A. choroby zawodowej z poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. W motywach tego orzeczenia podano, że na podstawie badań specjalistycznych /spirometria, gazometria/ nie stwierdzono cech niewydolności oddechowej.

Zainteresowany nie zgodził się z tym orzeczeniem, zatem został skierowany na badania do Instytutu Medycyny Pracy.

Orzeczeniem z dnia [...].04.2004 r., Nr [...] wymieniony Instytut również stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej przewlekłego zapalenia oskrzeli /poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r./ i wyjaśnił, że wykonane zdjęcia radiologiczne klatki piersiowej nie ujawniło zmian upoważniających do rozpoznania pylicy płuc, natomiast wynik badania spirometrycznego nie uprawnia do rozpoznania zawodowej etiologii przewlekłego zapalenia oskrzeli.

Decyzją z dnia [...].07.2004 r., Nr [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził u A. A. istnienia choroby zawodowej "przewlekłego zapalenia oskrzeli" z poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. Organ II instancji nie uwzględnił odwołania A. A.

i decyzją z dnia [...].10.2004 r., Nr [...] utrzymał w mocy powołaną wyżej decyzję organu

I instancji z dnia [...].07.2004 r.

Na skutek skargi A. A., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem

z dnia 4.01.2006 r., sygn. akt II SA/Rz 1047/04 uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2004 r.

W motywach powyższego wyroku przytoczono, że decyzja z dnia [...].10.2004 r. została wydana z naruszeniem art. 107 § 1 k.p.a., bowiem została podpisana przez osobę bez wyraźnego wskazania, że działa ona z upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.

Z informacji Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, zawartej w piśmie z dnia 11.10.2004 r., Nr [...] wynika, że sprawa dotycząca zapalenia gardła i krtani objęta jest osobnym postępowaniem orzeczniczym.

Organ II instancji, po ponownym rozpatrzeniu odwołania podtrzymał dotychczasowe ustalenia i dokonując subsumcji Przytocznych ustaleń z przepisami prawa wyjaśnił, że zgodnie z § 1 rozporządzenia z 1983 roku za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy.

Dla uznania schorzenia za chorobę zawodową niezbędne jest, by rozpoznane

u pracownika schorzenie figurowało we wspomnianym wykazie oraz by istniał lub byłby wysoce prawdopodobny związek przyczynowy między chorobą, a warunkami pracy.

W przedmiotowej sprawie dwie niezależne jednostki medyczne stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej i wyjaśniły, że rozpoznane przewlekłe zapalenie oskrzeli nie ma cechy niewydolności oddechowej o jakiej mowa w poz. 4 wykazu chorób zawodowych

z 1983 r.

Inspektor sanitarny podejmujący decyzję na podstawie § 10 ust. 1 rozporządzenia jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie, czyli nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia /wyroki NSA z dnia 9.07.1998 r., II SA 634/98 publ. Pr. Pracy z 1998 r., Nr 12, poz. 38 i z dnia 24.02.1998 r., I SA 1520/97 publ. ONSA 1998 r., poz. 150/. Może natomiast orzeczenie to zakwestionować, jeżeli nie odpowiada wymogom art. 84 k.p.a., bądź przepisowi § 7 rozporządzenia z 1983 roku Rozpoznanie choroby jako zawodowej przez uprawnioną jednostkę służby zdrowia jest jedną z przesłanek warunkujących wydanie decyzji

o stwierdzeniu takiej choroby przez właściwego inspektora sanitarnego.

W przedmiotowej sprawie taka przesłanka nie została stwierdzona przez uprawnione jednostki orzecznicze, zatem należało orzec jak w osnowie zaskarżonej decyzji.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżący A. A. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].07.2004 r., Nr [...] i zarzucił, że zostały one wydane z naruszeniem prawa materialnego, tj. § 1 rozporządzenia z 1983 roku, w wyniku czego doszło do stwierdzenia braku podstaw do rozpoznania u skarżącego chorób zawodowych określonych w poz. 3 i 4 wykazu chorób zawodowych.

Rozwijając ten zarzut wyjaśnił, że orzeczenia lekarskie wydane w toku postępowania potwierdziły u niego istnienie schorzeń z poz. 3 i 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 roku, nie potwierdziły natomiast istnienia niewydolności oddechowej.

Pozostaje pod stałą kontrolą Poradni Chorób Płuc. W związku z pogarszającym się stanem jego zdrowia, w dniu 7.07.2004 r. został skierowany do Przychodni Alergologicznej

w celu przeprowadzenia badań specjalistycznych.

Na podstawie tych badań stwierdzono u niego niewydolność oddechową płuc, co tym samym daje podstawę do stwierdzenia choroby zawodowej wykazanej w pozycji 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r.

Badania wykonane w jednostkach orzeczniczych odbywały się be próby wysiłkowej,

a właśnie test wysiłkowy wykazał niewydolność układu oddechowego.

Skoro takiego testu nie wykonano, zatem naruszono też przepisy proceduralne, tj. art. 7, 75, 77 i 107 § 3 k.p.a.

W odwołaniu od pierwszej decyzji wydanej w dniu [...].08.2003 r., Nr [...] podnosił, że decyzja ta nie stwierdza choroby płuc, ale nie ustosunkowuje się do chorób oskrzeli, wykazanych w poz. 3 wykazu chorób zawodowych, czyli do schorzenia, które niekoniecznie powoduje niewydolność oddechową.

Ma stwierdzony "przewlekły spastyczny śluzowo-ropny stan zapalny oskrzeli, który powinien być oceniony na tle poz. 3 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. Takiej oceny nie dokonano. W decyzji z dnia [...].08.2003 r. jedynie stwierdzono, iż nie istnieje u niego przewlekłe obturacyjne zapalenie płuc, a nie odnosi się czy istnieje u niego choroba zawodowa oskrzeli określona w poz. 3 wykazu chorób zawodowych.

W zaskarżonej decyzji z dnia [...].05.2006 r. nie stwierdzono choroby zawodowej

z poz. 4 wykazu chorób zawodowych i podtrzymano stanowisko wyrażone w poprzednich decyzjach.

Uważa, że w jego przypadku istnieje zespół czynników wywołujących schorzenie, czego dowodem jest "Protokół z postępowania w sprawie choroby zawodowej" Nr [...] z dnia 11.05.2005 r. oraz decyzja PWIS z dnia [...].04.2006 r. w sprawie choroby zawodowej z poz. 6 wykazu, gdzie stwierdza się "W sprawie Pana A. niekwestionowany jest fakt narażenia na związki chemiczne – dymy i pyły drażniące błonę śluzową górnych dróg oddechowych podczas pracy zawodowej".

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że

w celu spełnienia przesłanki określonej w § 1 rozporządzenia z 1983 r. wystąpienie szkodliwych czynników w środowisku pracy nie musi być zawinione przez pracodawcę i nie musi wynikać z przekroczenia dopuszczalnych norm; wystarczy wystąpienie czynnika, który jest szkodliwy dla jednego pracownika ze względu na jego osobniczą wrażliwość /wyrok NSA z 7.01.1994 r., I SA 1640/93 – ONSA 1995/1/28.

W konkluzji skargi stwierdził, że jego zdaniem zostały spełnione przesłanki do stwierdzenia choroby zawodowej, za czym przemawia § 1 rozporządzenia z 1983 r.

Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i powielił argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponownie nadmienił, że

w sprawie zapalenia gardła i krtani toczy się osobne postępowanie orzecznicze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Tytułem wprowadzenia należy nawiązać do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm./, z którego wynika, że wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem. Z kolei art. 133 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., stanowi że sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy administracyjnej. Następnie sprawdza, czy ustalenia faktyczne poczynione przez organ są wystarczające i adekwatne do przepisów prawnych odnoszących się do danej sprawy.

W marcu 2002 r. lekarz z Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej

w S. stwierdził u skarżącego podejrzenie o chorobę zawodową i stosownie do § 3 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych /Dz. U. nr 65, poz. 294, zm. Dz. U. z 1989 r., Nr 61, poz. 364/, nazwanego niżej rozporządzeniem

z 1983 r., skierował skarżącego do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny – Poradni Chorób Zawodowych /jednostka organizacyjna o jakiej mowa w § 7 rozporządzenia z 1983r./. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w związku z podejrzeniem u skarżącego choroby zawodowej wymienionej w wykazie chorób zawodowych w poz. 4 /przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących – w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego/ stosownie do § 5 rozporządzenia z 1983 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Sanitarnego o przeprowadzenie dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy skarżącego z uwzględnieniem narażenia na czynniki wziewne drażniące i alergizujące – wniosek z czerwca 2002 r. /K. 6 akt administracyjnych/.

Skarżący był zatrudniony w n/w zakładach pracy:

1) w Elektrowni [...] w okresie 1.09.1972 r. – 30.04.1980 r. na stanowiskach maszynisty stacji demineralizacji i wytwarzania wodoru, maszynisty gospodarki wodnej i wodorowni, maszynisty gospodarki wodno-chemicznej i był okresowo narażony na działanie substancji chemicznych /kwas solny – chlorowodór, wodorotlenek sodu, pył z wapna/. Wymieniony zakład pracy w podanym okresie czasu nie wykonywał pomiarów na występowanie czynników szkodliwych /wziewnych, drażniących i alergizujących/. Wskazane ustalenie wynika z charakterystyki stanowiska pracy skarżącego i protokołu dochodzenia epidemiologicznego /K. 11-12 i 19-22 akt administracyjnych/;

2) w A. S.A. w A. w okresie 3.06.1980 – 28.02.1987 r. na stanowisku montera konstrukcji – spawacza. W okresie 6.11.1984 – 16.07.1986 pracował na budowie exportowej w N.. W podanym okresie czasu był narażony na działanie czynników szkodliwych, jak: dymy spawalnicze, tlenki żelaza, tlenki azotu, mangan, tlenek węgla /zawarte w dymach spawalniczych/.

Wskazane informacje wynikają z wywiadu środowiskowego, świadectwa pracy /K. 2 i 29 akt administracyjnych/;

3) w B. w okresie 2.03.1987 r. – 31.12.1993 r. jako spawacz, monter. W okresie 20.09.1990 r. – 13.05.1992 r. pracował w Iranie na stanowisku montera i narażony był na związki chemiczne zawarte w dymach spawalniczych /K. 3-4, 28 akt administracyjnych/;

4) w C. w okresie 5.04.1995 r. – 31.01.1996 r. jako spawacz i narażony był na dymy spawalnicze;

5) w D. S.A. w I. w okresie 5.06.1996 r. – 5.12.1996 r. – na kontrakcie w R. jako spawacz – monter /k. 24-25 akt administracyjnych/;

6) w Hucie S.A. w S. w okresach:

a) 12.02.1998 r. – 30.09.2002 r. na stanowisku spawacza i narażony był na dymy spawalnicze i na pył z zawartością wolnej krystalicznej krzemionki,

b) 1.10.2002 r. – 31.12.2003 r. Centrum Budowy Maszyn – jako kierowca wózka,

c) od 1.10.2004 r. – jako kierowca /K. 14-18 akt administracyjnych/.

W okresie 12.05.2003 r. – 20.05.2003 r. skarżący był hospitalizowany na Oddziale Chorób Zawodowych i Toksykologii Klinicznej Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, ale w związku z podejrzeniem choroby zawodowej z poz. 3 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. – dychawica oskrzelowa /K. 68 akt administracyjnych/.

W orzeczeniu lekarskim z dnia [...].05.2003 r. w/w Instytut stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej z poz. 3 wykazu chorób zawodowych, ale

w uzasadnieniu tego orzeczenia dodatkowo stwierdził:

"Wykonane aktualnie /po odstawieniu leków wziewnych/ badania czynnościowe układu oddechowego wykazały jego wydolność w zakresie wentylacji i wymiany gazowej w płucach, w badaniu spirometrycznym nie stwierdzono żadnych zaburzeń wentylometrycznych poza niewielkim zmniejszeniem przepływów w drobnych oskrzelach, w pełni prawidłowy był wynik badania gazów krwi kapilarnej /arterializowanej/ w spoczynku, po wysiłku obserwowano desaturację /pO2 z 99,9 Hg obniżyło się do 86,5 MM Hg/".

W konkluzji orzeczenia wskazany Instytut stwierdził: "Całość obrazu klinicznego wskazuje na istnienie u pacjenta przewlekłego, śluzowo ropnego stanu zapalnego oskrzeli przebiegającego z okresowymi zaostrzeniami o charakterze infekcyjnym, przy braku cech utrwalonej niewydolności oddechowej bądź wentylacyjnej".

Trzeba w tym miejscu dodać, że kwestia dotycząca wydolności oddechowej jest podstawowym wskaźnikiem decydującym o chorobie zawodowej z poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. i z tego tylko względu Sąd przytoczył treść powyższego orzeczenia odnoszącego się do poruszonej sprawy.

Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy – Poradnia Chorób Zawodowych

w orzeczeniu lekarskim Nr [...] z dnia [...].12.2003 r., po przeprowadzonych badaniach /spirometria, gazometria/ wykluczyła chorobę zawodową z poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. i wyjaśniła, że przewlekłe zapalenie oskrzeli można uznać za chorobę zawodową tylko w przypadku stwierdzenia niewydolności oddechowej, co u skarżącego nie stwierdzono /K. 101 akt administracyjnych/. Niewydolności oddechowej nie stwierdził również Instytut Medycyny Pracy i z tego powodu w orzeczeniu Nr [...] z dnia [...].04.2004 r. skonstatował, iż brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej z poz. 4 wykazu chorób zawodowych. W Instytucie tym wykonano badanie spirometryczne /k. 107, 115 i 119 akt administracyjnych/.

Z porównania przedstawionego stanu faktycznego z ustaleniami faktycznymi zamieszczonymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wynika, iż w ustaleniach tych nie ma istotnej różnicy.

Postępowanie administracyjne w przedmiocie podejrzenia u skarżącego choroby zawodowej z poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. było wszczęte w czerwcu 2002 r., zaś zaskarżona decyzja była wydana 19.05.2006 r.

W dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywało Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad

w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz. U. nr 132, poz. 1116/. Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 3.09.2002 r. /§ 12/.

Z § 10 wskazanego rozporządzenia wynika, że postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia rozporządzenia

w życie, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Skoro postępowanie administracyjne w sprawie przedmiotowej choroby rozpoczęło się przed wejściem w życie rozporządzenia z 2002 r., zatem organy inspekcji sanitarnej zgodnie z prawem stosowały przepisy rozporządzenia z 1983 r.

Pojęcie choroby zawodowej określa § 1 ust. 1 rozporządzenia z 1983 r. Są to choroby wymienione w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy.

W myśl § 10 ust. 1 rozporządzenia z 1983 r. decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia wydaje właściwy ze względu na siedzibę zakładu pracy inspektor sanitarny na podstawie orzeczenia jednostki organizacyjnej właściwej do rozpoznania choroby zawodowej oraz wyników dochodzenia epidemiologicznego.

Z wyników dochodzenia epidemiologicznego wyraźnie wynika, że skarżący przez okres około 30 lat /1978 – 2002 r./ był narażony w środowisku pracy na działanie chlorowodoru, wodorotlenku, sodu i pyłu wapna /lata 1972-80/ oraz na działanie dymów spawalniczych zawierających tlenki żelaza i azotu, tlenek węgla, a także mangan /lata 1980-2002/.

W okresie 1998 – 30.09.2002 r. był narażony także na pył z zawartością wolnej krystalicznej krzemionki. Były to substancje drażniące.

Wskazane warunki pracy skarżącego wynikają z dokumentacji dotyczącej zagrożeń zawodowych występujących w środowisku pracy i z przebiegu jego pracy zawodowej.

Te okoliczności nie są negowane przez orzekające organy inspekcji sanitarnej. Chorobą zawodową wymienioną w poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. jest przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych i drażniących, wszakże pod warunkiem istnienia niewydolności narządu oddechowego. Trzykrotne badania spirometryczne i dwukrotne badania z zakresu gazometrii wykonane w Instytutach Medycyny Pracy oraz w Ośrodku Medycyny Pracy – Poradni Chorób Zawodowych – wykluczyły istnienie u skarżącego niewydolności oddechowej. Skoro nie ma niewydolności oddechowej, zatem nie można mówić o istnieniu choroby zawodowej określonej w poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r.

W takiej sytuacji zaskarżona decyzja stwierdzająca brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej z poz. 4 wykazu jest zgodna z prawem, co tym samym pociąga za sobą oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Zarzuty podniesione w skardze nie mają zasadnych podstaw prawnych.

Okoliczności dotyczące przewlekłego zapalenia oskrzeli z poz. 3 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. nie były przedmiotem postępowania administracyjnego i przedmiotem rozstrzygnięcia, przeto przedmiotem kontrolowanej przez Sąd sprawy administracyjnej mogła być tylko kwestia, czy istniejące u skarżącego schorzenie jest chorobą zawodową z poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r.

W skardze skarżący powołał się na wynik testu wysiłkowego przeprowadzonego

w Przychodni Alergologicznej w S. w 2004 r., który – jak twierdzi skarżący – wykazał

u niego niewydolność oddechową płuc i w konkluzji stwierdził, że taki wynik daje podstawę do stwierdzenia choroby zawodowej z poz. 4 wykazu chorób zawodowych z 1983 r. Istotnie w aktach administracyjnych /K. 147/ znajduje się kserokopia testu wysiłkowego i rozkurczowego wykonanego w w/w Przychodni /data przeprowadzenia testu nieczytelna/.

Wynik testu nie jest opisany. Na K. 148 znajduje się również kserokopia zaświadczenia z dnia 13.09.2004 r., podpisanego przez lekarza z w/w Przychodni, specjalistę dermatologii i wenerologii. Podane tam rozpoznanie i cel wydania zaświadczenia są mało czytelne.

Zdaniem Sądu wskazany przez skarżącego test nie ma istotnego znaczenia w sprawie. Wydolność oddechową przede wszystkim ustala się na podstawie badań spirometrycznych. Skarżący przechodził takie badania trzykrotnie w różnych jednostkach organizacyjnych wymienionych w § 7 ust. 1 rozporządzenia z 1983 r. i za każdym razem wynik był taki sam /brak niewydolności oddechowej/. Jednostki orzecznicze wydające opinie co do rozpoznania chorób zawodowych dysponowały również stosowną dokumentacją lekarską. W takim stanie rzeczy Sąd uznał, iż wydane opinie opierają się na wynikach wiarygodnych badań specjalistycznych i nie mógłby z nimi konkurować test wykonany w Poradni Alergologicznej.

Skarżący powołał się też na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7.01.1994 r., I SA 1640/93 – ONSA 1995/1/28 i na jego podstawie stwierdził, że wystąpienie szkodliwych czynników w środowisku nie musi być zawinione przez pracodawcę i nie musi wynikać z przekroczenia dopuszczalnych norm, wystarczy wystąpienie w środowisku pracy czynnika, który jest szkodliwy choćby dla jednego pracownika ze względu na jego osobniczą wrażliwość.

Przytoczona teza wskazanego przez skarżącego wyroku NSA, nie ma związku

z przedmiotową sprawą i oparta była na innym stanie faktycznym. Otóż właściwy inspektor sanitarny stwierdził u pracownika chorobę zawodową – astmę oskrzelową i swoje rozstrzygnięcie opierał na opinii Instytutu Medycyny Pracy, który stwierdził, że stwierdzono u tego pracownika uczulenie na alergeny mąki, która może spowodować astmę oskrzelową. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kwestia przekroczenia norm nie ma w sprawie istotnego znaczenia.

W przedmiotowej sprawie stan faktyczny jest inny, bo u skarżącego jednostki organizacyjne nie stwierdziły choroby zawodowej z poz. 4 wykazu, bo nie stwierdzono niewydolności oddechowej, tj. podstawowej cechy tej choroby.