Wyrok NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1549/98
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 1999-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Kombatanci
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 52 ust. 2
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Nie jest zasadny wniosek skarżącego o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu z przesłuchania przed sądem, bowiem zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o NSA, sąd może przeprowadzić z urzędu lub na wniosek uczestnika postępowania wyłącznie "dowody uzupełniające z dokumentów", jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powoduje nadmiernego przedłużania postępowania w sprawie.

TEZY

Nie jest zasadny wniosek skarżącego o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu z przesłuchania przed sądem, bowiem zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o NSA, sąd może przeprowadzić z urzędu lub na wniosek uczestnika postępowania wyłącznie "dowody uzupełniające z dokumentów", jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powoduje nadmiernego przedłużania postępowania w sprawie.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej (...) sprawy ze skargi Józefa K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 21 sierpnia 1998 r. (...) w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 16 ust. 2 i art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonej decyzji administracyjnej z prawem, w świetle stanu faktycznego sprawy ustalonego przed tym organem.

Również w ramach kontroli Sąd ocenia czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, a więc czy wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia i czy w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ orzekający w niniejszej sprawie, zastosował do ustalonego stanu faktycznego właściwą normę prawną, a mianowicie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /tekst jednolity - Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950 ze zm./, który stanowi, że pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art. 1 ust. 2, w art. 2 oraz w art. 4.

Jest nieszpornym, że z zaświadczenia (...) ZBoWiD z 16 kwietnia 1976 r. wynika wyłącznie, że Józef K. w okresie od 27.07.1945 r. do 31.12.1947 r. brał udział w walkach o utrwalanie władzy ludowej.

Niesłuszny jest zarzut skarżącego naruszenia przez organ administracji art. 1 ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy, bowiem cytowany w skardze przepis określa, iż kombatantami są osoby, które uczestniczyły w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami UPA oraz grupami Wehrwolfu, natomiast Milicja Obywatelska nie należała do zmilitaryzowanych służb, nie funkcjonowała również w ramach Wojska Polskiego. Nieuzasadniony jest również wniosek skarżącego o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącego przed Sądem, bowiem zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd może przeprowadzić z urzędu lub na wniosek uczestnika postępowania wyłącznie "dowody uzupełniające z dokumentów", jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Ponieważ w postępowaniu skargowym Józef K. nie przedłożył żadnych dokumentów, podważających trafność rozstrzygnięcia organów administracji - na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.