Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 440/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżone postanowienie w całości
Powołane przepisy: article: art. 129 par. 2 art. 57 par. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński Sędziowie Sędzia NSA Józef Kremis Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk (sprawozdawca) Protokolant Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi M. i P. C., M. C. oraz P. P. na postanowienie Wojewody D. z dnia 3 lipca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawienia odwołania bez rozpoznania, I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody D. na rzecz P. C. 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

W zaskarżonym postanowieniu Wojewoda D. stwierdził uchybienie przez strony terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia 26 kwietnia 2006 r., Nr [...], wydanej w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej, w postaci przyjęcia i zarejestrowania zgłoszenia pobytu stałego odwołujących się, w lokalu przy ul. P. [...] we W. W konsekwencji stwierdzenia tego uchybienia, organ drugiej instancji pozostawił wspomniane odwołanie bez rozpoznania.

W uzasadnieniu swojego orzeczenia Wojewoda D. wywodził - powołując się na przepisy art. 129 § 2 i art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej powoływany jako "k.p.a.") - że kwestionowana decyzja Prezydenta W. została stronom doręczona w dniu 16 maja 2006 r., zatem 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 30 maja tegoż roku. Tymczasem odwołanie zostało złożone dopiero w dniu 31 maja 2006 r., a więc z uchybieniem terminu i bez wniosku o jego przywrócenie, co uzasadniało wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu i pozostawienie odwołania bez rozpoznania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podniesiono, iż strony nie uchybiły terminowi do wniesienia odwołania, które zostało nadane przesyłką poleconą złożoną w Urzędzie Pocztowym W. [...] (przy ul. G. [...]) już w dniu 30 maja 2006 r. Do skargi dołączono kserokopie dowodu nadania przesyłki.

W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko prezentowane w zakwestionowanym postanowieniu (bez jakiejkolwiek dodatkowej argumentacji).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył

Skarga jest oczywiście zasadna.

Fakt nadania przez skarżących przesyłki poleconej, adresowanej do Urzędu Miejskiego W. - Wydział Spraw Obywatelskich, już w dniu 30 maja 2006 r. potwierdza datownik poczty na kopercie znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, spiętej wraz z odwołaniem od decyzji Prezydenta W. z dnia 26 kwietnia 2006 r. Należy z tego wnosić, że koperta zawierała właśnie to odwołanie. Skoro zaś Wojewoda D. sam stwierdził, iż doręczenie stronom pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia nastąpiło w dniu 16 maja 2006 r., okazuje się ponad wszelką wątpliwość, że skarżący zachowali termin wyznaczony w art. 129 § 2 w związku z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. W tej sytuacji, stwierdzenie uchybienia tego terminu, a w konsekwencji - pozostawienie odwołania bez merytorycznego rozpatrzenia - nastąpiło z ewidentnym naruszeniem art. 134 w związku z art. 129 § 2 i art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., które to uchybienie przepisów prawa procesowego - z oczywistych powodów - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stwierdzenie naruszenia tego rodzaju obligowało Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej - skrótowo - jako "p.p.s.a." i tak też skład rozpoznający niniejszą sprawę orzekł w pkt. I wyroku.

Orzeczenie o kosztach (pkt II wyroku) wydano kierując się dyspozycją art. 200 p.p.s.a., uwzględniając przy tym, iż wpis (jedyne koszty poniesione w sprawie przez skarżących) uiścił w całości P. C., natomiast rozstrzygnięcie zamieszczone w pkt. III znajduje oparcie w art. 152 tej samej ustawy.