Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1190/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 w zw. z art. 141 par. 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk Janusz Walawski (spr.) Protokolant asystent sędziego Małgorzata Kędzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi L. Z. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę


UZASADNIENIE

L. Z. w dniu [...] marca 2010 r., powołując się na art. 157 § 1 i art. 161 § 1 Kpa, art. 92 Konstytucji RP oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 1996 r. sygn. akt III PO 12/96 i postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] października 2009 r. sygn. akt [...], skierował do Ministra Obrony Narodowej wniosek "o uchylenie z powodów określonych przepisami art. 156 § 1 pkt 2,3,7 kpa decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. o waloryzacji emerytury wojskowej z dnia [...].03.2010 r."

Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w zw. z art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 z późn. zm.), w dniu [...] kwietnia 2010 r. wydał postanowienie nr [...], którym przekazał powyżej określony wniosek, według właściwości, Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w W.

Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu wniosku L. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy, w dniu [...] czerwca 2010 r. na podstawie art. 134 Kpa wydał postanowienie nr [...], w którym stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 141 § 2 Kpa.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia podał m.in., że w dniu [...] kwietnia 2010 r. L. Z., osobiście w wojskowym organie emerytalnym złożył "odwołanie od postanowienia Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r.", będące w istocie wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe postanowienie zostało ww. doręczone w dniu [...] kwietnia 2010 r. i zawierało ono prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia środka zaskarżenia. Termin upłynął w dniu [...] kwietnia 2010 r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do Ministra Obrony Narodowej w dniu [...] maja 2010 r., tj. po terminie, wskazanym w art. 141 § 2 k.p.a. L. Z. nie wystąpił do organu z wnioskiem o jego przywrócenie.

Postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi wniesionej przez L. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. We wniesionej skardze skarżący wniósł o:

1) sprawdzenie zasadności odrzucenia jego pisma z dnia [...] kwietnia 2010 r., w sytuacji zachowania się Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W.,

2) zobowiązanie Ministra Obrony Narodowej do merytorycznej odpowiedzi na wszystkie zawarte w jego odwołaniu zagadnienia,

3) zobowiązanie Ministra Obrony Narodowej do uchylenia w trybie administracyjnym wszystkich decyzji Dyrektora WBE w W. w latach 1999 – 2010,

4) zobowiązanie Ministra Obrony Narodowej do naprawienia szkód materialnych wynikających z błędnej interpretacji przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z grudnia 1998 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

W świetle powyższego, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podać, że sprawy z zakresu stosunku służbowego, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), są zwolnione z kosztów sądowych. Strona może skorzystać z pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tzn. ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, o ile spełni warunki określone w art. 246 i art. 252 cytowanej ustawy.

Przechodząc do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy należy wskazać, iż zgodnie z art. 65 § 1 Kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Natomiast art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 Nr 8, poz. 66 z późn. zm.) stanowi, że prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny, którym w rozpoznawanej sprawie jest Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w W.

Z powyższego wynika, że Minister Obrony Narodowej zasadnie przekazał w drodze postanowienia wniosek skarżącego do rozpoznania przez ten organ. Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia.

Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie (§ 2).

Stosownie zaś do art. 144 kpa w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Stąd też do postanowień będzie miał odpowiednie zastosowanie art. 127 § 3 kpa, zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

W niniejszej sprawie powyższe oznacza, iż od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez Ministra Obrony Narodowej przysługiwał skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego organu, wniesiony w terminie 7 dni.

W tym należy wskazać, iż przepisy kodeksu postępowania administracyjnego wyraźnie określają też sposób wnoszenia środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Stąd też w niniejszej sprawie dla skuteczności i prawidłowości wniesienia wniosku o ponowne rozpoznania sprawy należało złożyć go w Ministerstwie Obrony Narodowej, ponieważ to Minister Obrony Narodowej wydał zaskarżone postanowienie. Skoro skarżący nie dotrzymał tego warunku i złożył wniosek za pośrednictwem Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego, to za datę jego wniesienia, w sposób uprawniony, uznano datę przekazania wniosku do organu właściwego, czyli Ministra Obrony Narodowej. Stąd też zestawiając datę przekazania wniosku i datę doręczenia postanowienia organ słusznie uznał, iż został on wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu i wydał, na podstawie art. 134 kpa, postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, że nie odnoszą się one do zaskarżonego aktu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.