Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1652/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Jerzy Małecki as. sąd. WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant: sekr. sad. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi J.J., L.J., M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...] r. oddala skargę. /-/K. Pawlicki /-/J. Ruszyński /-/J. Małecki


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy ustalił J. J., L. J., M. P., E. S. i P. S. oraz E. F. podatek od nieruchomości za rok [...] w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji podano, że wysokość podatku ustalono na podstawie informacji zawartych w ewidencji gruntów.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 21 § 2 pkt 2 i § 5 oraz art. 207 Ordynacji podatkowej, art. 2, 3, 4, 5, 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalowych ( t.j. z 2002 r Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz uchwałę Nr III/25/02 Rady Gminy z dnia [...] r. w sprawie ustalenia wysokości podatków i opłat lokalnych na rok [...].

Spośród sześciu współwłaścicieli odwołanie od powyższej decyzji wnieśli J. J., L. J. i M. P. Odwołujący wskazali, że działka, której są współwłaścicielami, ma powierzchnię [...] m² i stanowi polną dróżkę prowadzącą do ich gruntów rolnych. Według podatników takie dojazdy do swoich pól posiadają wszyscy rolnicy i płacą oni podatek łącznie jako podatek rolny.

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że opodatkowaniu podatkiem rolnym w myśl art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( Dz. U. z 1993 r. Nr 94 , poz. 431 ze zm.) podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Od sklasyfikowania gruntu w ewidencji gruntów i budynków zależy więc, jakim podatkiem: od nieruchomości, rolnym czy leśnym, będzie objęty od [...] r. dany grunt. Jeśli zostanie zakwalifikowany jako użytek rolny, będzie obciążony dużo niższym od podatku od nieruchomości podatkiem rolnym, w przeciwnym razie będzie podlegał podatkowi od nieruchomości.

W przedmiotowej sprawie, jak wynika z informacji z rejestru gruntów, przedmiotowy grunt stanowiący działkę Nr [...] o pow. [...] ha sklasyfikowany został w kategorii rodzaju użytków jako: drogi. W związku z powyższym podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, a nie podatkiem rolnym.

Kolegium wyjaśniło również, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają jedynie drogi budowle dróg publicznych wraz z pasami drogowymi oraz zajęte pod nie grunty ( art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach rolnych i opłatach lokalnych ). Natomiast przedmiotowa droga nie jest publiczną, lecz stanowi drogę wewnętrzną – dojazdową do gruntów rolnych i leśnych w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2000 r. nr 71, poz. 838 ).

Skargę na decyzję organu odwoławczego wnieśli J. J., L. J. i M. P.

W skardze zwrócono uwagę, że przedmiotem opodatkowania jest grunt, który stanowi jedyną drogę dojazdową wewnętrzną do ich gruntów rolnych. W tej sytuacji skarżący kwestionują sam fakt opodatkowania gruntu pod drogę wewnętrzną oraz wysokość zastosowanej stawki podatkowej.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

W niniejszej sprawie skarga okazała się bezzasadna.

Podstawą do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Na konieczność ustalania charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów wskazuje bezpośrednio art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z nim opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej. Według tego przepisu dane zawarte w ewidencji stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pominięcia tych danych w postępowaniu podatkowym. Podatnik kwestionując prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję ( starosta ).

W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż w aktach administracyjnych znajduje się informacja z rejestru gruntów sporządzona według stanu na dzień [...] r. ( k. 11 ).

W informacji podano, że dotyczy ona działki o nr [...] o powierzchni [...] ha, nr KW [...].

W rubryce "Rodzaje gruntów" wpisano : "drogi".

Tak więc jeśli grunt, którego współwłaścicielami są skarżący, nie został sklasyfikowany jako użytek rolny, grunt zadrzewiony i zakrzewiony na użytkach rolnych lub las, to podlegał on opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W tym stanie rzeczy organ podatkowy, ustalając wymiar podatku, prawidłowo zastosował stawkę przewidzianą w § 1 pkt 1 lit. "c" uchwały Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2002 r. tj. od pozostałych gruntów.

Zarówno w odwołaniu jak i w skardze skarżący nie poddawali w wątpliwość zapisów zawartych w ewidencji gruntów. Nie przedłożyli również żadnych dokumentów, z których wynikałby inny sposób zaliczenia gruntu, którego są współwłaścicielami.

W tych okolicznościach Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i dlatego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm. ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ).

/-/ K. Pawlicki /-/K. Pawlicki /-/ J. Ruszyński /-/ J. Małecki

M.R.