Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 11/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za sierpień 2009 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz podatku do zapłaty postanawia: zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez G. K. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 listopada 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie – Koźlu z dnia 16 października 2014 r. nr [...] w sprawie określenia w podatku od towarów i usług za sierpień 2009 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz podatku do zapłaty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu nie przyjął przedawnienia zobowiązania z dniem 31 grudnia 2014 r. wobec wszczęcia w dniu 25 listopada 2014 r. dochodzenia o popełnienie przestępstwa karnego skarbowego z art. 56 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186, ze zm.), dalej w skrócie K.k.s., polegającego na podaniu nieprawdy w złożonych deklaracjach VAT-7 za miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2009 r., co spowodowało, że z dniem 25 listopada 2014 r. doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia w myśl art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), dalej w skrócie O.p.

Na podstawie akt sprawy o sygn. akt I SA/Op 548/15, która została wszczęta na skutek skarg G. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 21 sierpnia 2015 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za styczeń i marzec 2009 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres oraz podatku do zapłaty, a za luty 2009 r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres, Sąd z urzędu powziął informację, że do przekształcenia się postępowania przygotowawczego wszczętego w dniu 25 listopada 2014 r. z fazy in rem w fazę in personam doszło w dniu 8 stycznia 2015 r. podczas przesłuchania skarżącego (akta sądowe sprawy o sygn. akt I SA/Op 548/15, tom II, k. 236).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Rozstrzygnięcie na tej podstawie następuje w przypadku wystąpienia zagadnienia wstępnego, przez które należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., I FSK 845/05, dostępny na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sądowi z urzędu jest wiadome, że do Trybunału Konstytucyjnego złożony został wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 22 października 2014 r. (zarejestrowany pod sygn. akt K 31/14) o zbadanie zgodności: 1) art. 114a K.k.s. z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; 2) art. 70 § 6 pkt 1 O.p. z art. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przewiduje, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie, a nie przeciwko osobie.

W ocenie Sądu w składzie orzekającym, udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na powyżej powołane pytania będzie miało bezpośredni wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy. Zobowiązanie określone zaskarżoną decyzją za sierpień 2009r. co do zasady uległyby przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2014 r. Istotna dla wyniku sprawy będzie zatem ocena, czy w sprawie doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w sytuacji, gdy postępowanie karne skarbowe o przestępstwo z art. 56 § 2 k.k.s. zostało wszczęte (w sprawie) w dniu 25 listopada 2014 r., natomiast przekształciło się z fazy in rem w fazę in personam w dniu 8 stycznia 2015 r., kiedy doszło do przesłuchania skarżącego. W tej sytuacji ewentualne stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w zakresie, w jakim przewiduje, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie, a nie przeciwko osobie, będzie oznaczało, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z dniem 25 listopada 2014 r.

W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt K 31/14, gdyż wynik tamtego postępowania ma bezpośredni związek z problematyką prawną występującą w niniejszej sprawie.

Jednocześnie Sąd zauważa, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie sygn. akt K 31/14 stanowiło dotychczas podstawę zawieszenia w sprawach toczących się przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, jak również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por: wydane w podobnym stanie faktycznym sprawy postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1760/14, oraz postanowienie NSA z dnia 26 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 1276/14, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2464/14 prawomocne na skutek oddalenia zażalenia postanowieniem NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FZ 1920/14, a nadto postanowienia WSA: w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3897/14; w Łodzi z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 1326/14; w Gliwicach z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1287/15 i z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1205/15; w Lublinie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 412/15 i z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 415/15; w Warszawie z dnia 8 września 2015 r.).

Sąd wziął pod uwagę także okoliczność, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, niezbędne będzie uwzględnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, jaki zapadnie w sprawie o sygn. akt K 31/14.

W konsekwencji Sąd postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesić postępowanie w sprawie.