Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 72/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 617
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - tekst jedn.
article: art. 7 ust. 1 pkt 4 lit b); art ust. 1 pkt 13
journal: Dz.U. 2017 poz 1785
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi B. Spółka z o.o. z/s w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2017 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], odmawiającą stwierdzenia B. Sp. z o.o. w S. (dalej powoływanej także jako: "Spółka") nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r.

Z akt sprawy wynika, że dnia [...] września 2016 r. Spółka złożyła w Urzędzie Miasta S. korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za 2016 r. oraz wniosek o dokonanie przeksięgowania nadpłaty na raty podatku za miesiące: II, IX, X. W korekcie tej w pozycji: powierzchnia budynków związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, wykazano 387 m2 w miejsce pierwotnie zadeklarowanej 11.035,07 m2, natomiast w pozycji: kwota podatku, wykazano 73.861 zł w miejsce pierwotnie zadeklarowanej 286.290 zł. Zdaniem Spółki prowadzi ona działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 1 w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 617 ze zm., dalej: "u.p.r."), tj. uprawę pozostałych drzew i krzewów owocowych oraz orzechów, uprawę roślin wykorzystywanych w produkcji napojów oraz działalność usługową następującą po zbiorach, a omawiane budynki są zajęte na prowadzenie działalności rolniczej. Według Spółki znaczna część powierzchni budynków wykazana do opodatkowania, winna korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. l pkt 4 lit. b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 716 ze zm., dalej: "u.p.o.l."), jako położona na gruntach gospodarstw rolnych i służąca wyłącznie działalności rolniczej. Spółka ustaliła wysokość nadpłaty na kwotę 212.430 zł.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] Burmistrz Miasta S. odmówił stwierdzenia) nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. Decyzja to została uchylona na mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], z powodu uchybień proceduralnych, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W wyniku ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie Burmistrz Miasta S. decyzją z dnia [...].08.2017 r. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r.

W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazano, że przeprowadzone w sprawie postępowanie podatkowe wykazało, że omawiane budynki nie spełniają warunków zwolnienia z art. 7 ust. l pkt 4 lit. b u.p.o.l., ani z art. 7 ust. l pkt 13 u.p.o.l. Powołując się na dane ewidencyjne organ wskazał, że Spółka posiada trzy działki tj.:

– nr [...] o powierzchni 0,8428 ha, oznaczoną symbolem Bi, na której położone są budynki, dla których funkcję użytkową/rodzaj według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych, Dz.U. z 2016 r. poz. 1864, dalej: "KŚT") określono jako: budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa o powierzchni 683 m2 oraz jako: zbiorniki, silosy i budynki magazynowe o powierzchni 2577 m2;

– nr [...] o powierzchni 3,3454 ha, sklasyfikowaną w ewidencji gruntów i budynków pod symbolami B-RVI, RIVa oraz ,RIVb, na której znajdują się budynki o funkcji użytkowej/rodzaju, według KŚT: budynki przemysłowe o powierzchni 7883 m2, a także inne budynki niemieszkalne o powierzchni 12 m2 oraz budynki biurowe o powierzchni 375 m2;

– nr [...] o powierzchni 1,5013 ha, sklasyfikowaną w ewidencji gruntów i budynków pod symbolami: B-RV o powierzchni 0,0955 ha, B-RVI o powierzchni 0,5662 ha oraz ,RIV''o powierzchni 0,8396 ha.

Organ wskazał, że przeprowadzone postępowanie wykazało, że na działce nr [...] znajdują się dwa budynki magazynowe, przeznaczone do przechowywania płodów rolnych, na działce nr [...] znajduje się budynek portierni-stróżówki oraz budynek biurowo- przemysłowy. W budynku biurowo-przemysłowym mieści się hala do przechowywania płodów rolnych-sortownia, sortownia cześć brudna, w której dokonywane jest wstępne mycie i sortowanie warzyw oraz 6 komór do przechowywania owoców i warzyw. W budynku mieści się również część biurowa i socjalna.

Powołując się na art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l. organ wskazał, że przesłanką, która musi zaistnieć, aby opisane w nim zwolnienie znalazło zastosowanie, jest gospodarczy charakter budynku. W tym zakresie organ stanął na stanowisku, że nie powinien dokonywać samodzielnej klasyfikacji funkcji budynku, lecz odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków, uwzględniając przy tym jedynie budynki posiadające funkcję użytkową/rodzaj, sklasyfikowaną według KŚY jako: budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa. Organ wskazał przy tym, że interpretacja ww. przesłanki powinna następować w kontekście definicji gospodarstwa rolnego zawartej w art. 2 u.p.r., co wyklucza budynki położone na gruncie sklasyfikowanym pod symbolem Bi, spod zastosowania przedmiotowego zwolnienia. Tego rodzaju grunty nie stanowią bowiem użytków rolnych w rozumieniu art. 1 u.p.r. W odniesieniu natomiast do budynków położonych na działce posiadającej klasyfikację właściwą dla podatku rolnego, która stanowi gospodarstwo rolne, organ podkreślił, że z budynki posadowione na tej działce posiadają w ewidencji gruntów i budynków oznaczenie, które nie jest właściwe dla uznania ich za budynki gospodarcze, tj.: budynki przemysłowe, inne budynki niemieszkalne oraz budynki biurowe. Z podobnych względów nie stanowią budynków gospodarczych również budynki sklasyfikowane w ewidencji jako inne budynki niemieszkalne oraz budynki biurowe. Ponadto organ wskazał, że budynki Spółki nie spełniają warunku ich wyłącznego służenia działalności rolniczej. Gdyby bowiem tak było Spółka nie miałaby możliwości dokonywania od niech odpisów amortyzacyjnych. Ponadto Spółka nie wchodzi w krąg podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l, względem których przewidziano zwolnienie z podatku od nieruchomości. Posiadanie bowiem przez Spółkę statusu organizacji producentów owoców i warzyw, nie jest równoznaczne z posiadaniem statusu grupy producentów rolnych.

Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2017 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy ww. decyzję Burmistrza Miasta S.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawy aby stwierdzić, że organ I instancji dokonał prawidłowej klasyfikacji budynków, położonych na działkach Skarżącej, w kontekście możliwości zastosowania przedmiotowego zwolnienia. Odnosząc się do budynków posadowionych na poszczególnych z działek, organ odwoławczy wskazał, że budynki usytuowane na działce o nr [...] nie korzystają ze zwolnienia ponieważ grunt posiada klasyfikacje Bi, zatem w tym zakresie w sprawie nie został spełniony warunek położenia budynków na gruntach gospodarstw rolnych, czyli również sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. Odnosząc się zaś do budynku położonego na działce nr [...], sklasyfikowanego w ewidencji rejestrów gruntów jako: B-RVl, RIVa, RlVb, organ wskazał, że Spółka nie przedłożyła żadnego dowodu, umożliwiającego ewentualne przeprowadzenie przeciwdowodu względem wypisowi z ewidencji gruntów i budynków, której zapisy mają znaczenie decydujące, zarówno co do przedmiotu opodatkowania, jak i możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego. Organ podkreślił, że wypisy z ewidencji gruntów i budynków, stanowią dokumenty urzędowe i są dla organów dokonujących o wymiarze podatku od nieruchomości dokumentami wiążącymi. Organ wskazał także, że pomocniczy charakter do działalności rolniczej nie może polegać, tak jak w niniejszej sprawie, na przygotowywaniu i przetwarzaniu produktów w sposób przemysłowy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na powyższą decyzję wywiódł pełnomocnik Spółki, zaskarżając ją w całości i zarzucając jej naruszenie:

– art. 7 ust. 1 pkt 4 lit b u.p.o.l. poprzez uznanie, iż ww. zwolnienie nie dotyczy budynków posadowionych na działce gruntu o nr geodezyjnym [...] mimo iż ww. działka sklasyfikowana jest w ewidencji gruntów i budynków pod symbolami "B-R VI, RIVa oraz RIVb" ani działki o nr geodezyjnym [...] mimo iż posadowione są na niej m.in. budynki charakterystyczne dla działek o charakterze rolniczym,

– § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wydanego na podstawie art. 7 - Prawa budowlanego, poprzez zastosowanie błędnej jego wykładni i uznanie, iż słowo "niezawodowego" dotyczy każdego z rodzaju wymienionych w tym przepisie działań a nie jedynie jak wynika z literalnego brzmienia tego przepisu "niezawodowego wykonywania prac warsztatowych";

– § 2 Rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych poprzez jego zastosowanie w sprawie nie wskazanej w treści samego rozporządzenia jego stosowania, a tym samym złamanie zasad prawa podatkowego poprzez stosowanie wykładni rozszerzającej na niekorzyść podatnika;

– przepisów dot. ewidencji gruntów i budynków a w szczególności § 31 ust. 4 w zw. z załącznikiem nr 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez oparcie się na błędnym zaklasyfikowaniu budynków i gruntów ujętym w ewidencji gruntów i oparcie decyzji administracyjnej o dokument zawierający wewnętrzne sprzeczności oraz z pominięciem ustaleń poczynionych podczas wizji lokalnej i z treścią dokumentów budowlanych w szczególności projektu oraz pozwolenia na użytkowanie w sytuacji gdy dokument urzędowy budzi uzasadnione wątpliwości co do swojej treści.

– art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez uznanie, iż samo dokonywanie odpisów amortyzacyjnych niezależnie od tego czego dotyczą i w jakiej części są one dokonywane, przesądza o wykonywaniu na terenie budynków objętych niniejszą skargą działalności innej niż rolnicza,

– art. 7 w zw. z art. 75 k.p.a. poprzez uznanie po przeprowadzeniu dowodu z oględzin nieruchomości, iż dowód ten jest mniej rzetelny niż dowód z dokumentu, co więcej uznanie, iż poczynione podczas oględzin spostrzeżenia poparte dokumentacją budowlaną załączoną do akt sprawy nie mogą w istocie stanowić dowodu, na którym można zgodnie ze stanem faktycznym oprzeć rozstrzygnięcie organu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO w B. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.

Przedmiotem sporu jest opodatkowanie według stawek najwyższych budynków o łącznej powierzchni 10.648,07 m2 (11.035,07 m2 - 387 m2) zakwalifikowanych przez Spółkę w korekcie deklaracji do budynków zwolnionych na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jako budynki gospodarcze położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Spółka jest właścicielem trzech działek o numerach geodezyjnych: [...], [...] oraz [...] o łącznej powierzchni 3,0472ha. Dwie z tych działek są zabudowane spornymi budynkami, są to: nr [...] o klasyfikacji w ewidencji rejestrów gruntów B-RVI, RIVa, RIVb, zabudowaną budynkami o powierzchni 7883 m2 (oraz opodatkowanymi przez Spółkę budynkami o pow. 387 m2), zaś działka nr [...] o klasyfikacji w ewidencji rejestrów gruntów Bi jest zabudowana spornymi budynkami o pow. 683 m2 i o pow. 2577 m2.

W zakresie budynków o pow. 683 m2 i o pow. 2577 m2 położonych na działce o nr [...] "Bi", Sąd, podobnie jak organ odwoławczy, stoi na stanowisku, że budynki usytuowane na tej działce nie korzystają ze zwolnienia ponieważ grunt posiada klasyfikację "Bi". Pojęcie gruntu gospodarstwa rolnego należy ustalić na podstawie ustawy z 15.11.1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2016r., poz. 617 ze zm.). Zgodnie z art. 1 tej ustawy, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Z kolei według art. 2 ust. 1 tej ustawy, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. l, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki nieposiadającej osobowości prawnej. Istotny w sprawie jest także przepis art. 1a ust. 3 pkt 1 u.p.o.l., który stanowi, że przez użyte w ustawie określenie "użytki rolne" rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków. Ponieważ warunek położenia budynków na gruntach gospodarstw rolnych, czyli również sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, w niniejszej sprawie nie został spełniony, zatem wykluczona jest możliwość zastosowania omawianego zwolnienia. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w doktrynie, gdzie przyjmuje się, że nawet budynki typowego rolnika położone na gruntach niesklasyfikowanych jako użytki rolne nie mogą być zwolnione od podatku od nieruchomości. Muszą to być budynki położone na gruntach rolnych stanowiących gospodarstwo rolne, którego definicja jest zawarta w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym (zob. L. Etel, Komentarz do art. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, Lex). W zakresie budynku o powierzchni 7883 m2 położonego na działce nr [...] o klasyfikacji w ewidencji rejestrów gruntów B-RVI, RIVa, RIVb, wskazać należy, co potwierdzają akta administracyjne sprawy, że budynek ten nie posiada gospodarczego charakteru w rozumieniu art. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Należy w tym miejscu podkreślić, że zapisy w ewidencji gruntów i budynków mają znaczenie decydujące zarówno w zakresie dotyczącym określenia przedmiotu opodatkowania, jak i możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego. Wynika to również z art. 21 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, stosownie do którego podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji należy przyjąć, że organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń faktycznych - co do klasyfikacji określonych gruntów jak i budynków (zob. m.in. wyrok NSA z dnia 21 marca 2012r. o sygn. akt II FSK 1815/10 Lex nr 1137605) tym bardziej, gdy tak jak w niniejszej sprawie, strona nie przedłożyła żadnego dowodu, umożliwiającego ewentualne przeprowadzenie dowodu przeciwko dokumentowi w postaci wypisu z ewidencji gruntów i budynków na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej. Strona w swojej argumentacji ograniczyła się jedynie do własnych twierdzeń w tym zakresie, które nie mogą w sposób skuteczny podważyć danych wynikających z dokumentu urzędowego. Dopóki dane te nie zostaną zmienione, organy podatkowe mają obowiązek wyliczania podatku na ich podstawie i nie są władne do kwestionowania, czy korygowania zapisów ewidencji gruntów i budynków. Organem właściwym do dokonywania zmian w tym zakresie jest Starosta - jako organ prowadzący ewidencję. Z akt sprawy wynika, że w ewidencji gruntów i budynków, ten budynek na działce nr [...] o pow. 7.883,00 m2 został oznaczony jako "budynki przemysłowe". Z decyzji Starosty S. z [...].08.2010 r. w sprawie pozwolenia na budowę wynika, że budynek został zaprojektowany jako służący do przechowywania świeżych owoców i warzyw z pomieszczeniem do sortowania i pakowania, należy do kategorii budynki usługowe, inne budowle, place postojowe, parkingi. Oględziny budynków przeprowadzone w dniu 8.11.2016r. również potwierdzają przemysłowe wykorzystywanie budynku: przechowywanie, sortowanie, część brudna, wstępne mycie, 6 komór na magazynowanie. Nie zachodzą zatem przesłanki, aby omawiany budynek mógł być potraktowany jako gospodarczy. Organ I instancji dodatkowo wskazał, powołując się na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015r., póz. 1422) na definicję budynku gospodarczego - m.in. niezawodowe wykonywanie prac warsztatowych, przechowywanie narzędzi i płodów rolnych, służący mieszkańcom budynku mieszkalnego, w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych (§ 3 pkt 8). Należy zatem podzielić stanowisko organu I instancji, że opisywany budynek usytuowany na działce nr [...] nie spełnia wskazanych wymogów. Pomocniczy charakter do działalności rolniczej nie może polegać, tak jak w tej sprawie, na przygotowywaniu i przetwarzaniu produktów w sposób przemysłowy. Z tych powodów organy obu instancji zasadnie ustaliły, że nie wystąpiły przesłanki do stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 rok.

Mając powyższe na uwadze, niesłuszne są zarzuty dot. naruszenia art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W zakresie naruszenia § 31 ust. 4 w zw. z załącznikiem nr 2 rozporządzenia MRRiB z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Sąd jeszcze raz podkreśla, że wypisy z ewidencji gruntów i budynków stanowią dokumenty urzędowe i są dla organów dokonujących wymiaru podatku od nieruchomości dokumentami wiążącymi, aż do czasu przedstawienia przeciwdowodu lub zmiany zapisów. W omawianej sprawie, nie przedstawiono przeciwdowodu. Nie zmieniono też zapisów w ewidencji gruntów i budynków. W sprawie nie pomięto dowodu z oględzin, zapisy z protokołu oględzin potwierdzają przemysłowe wykorzystanie budynków, dowody zgromadzone nie są ze sobą sprzeczne.

W ocenie Sądu, nie doszło także do naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepisy tej ustawy nie były podstawą wydania zaskarżonej decyzji, lecz przywołano je w celu wykazania, że skoro Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od omawianych budynków, to oznacza że podlega podatkowi od osób prawnych a budynki nie służą wyłącznie działalności rolniczej, lecz wykorzystywane są do innej działalności gospodarczej - sprzedaż hurtowa owoców i warzyw, przetwórstwo. Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 75 kpa, gdyż wbrew zarzutom skargi organ nie doszedł do wniosku, że dowód z oględzin nieruchomości jest mniej rzetelny niż dowód z dokumentu. Ustalenia z oględzin korespondują z całością zgromadzonego materiału w sprawie, Strona nie wskazuje, jakie dokumenty jej zdaniem zostały pominięte jako dowód w sprawie.

Ze względu na powyższe, na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.