Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 402/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61, art. 193
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. sp. z o. o. z siedzibą w X. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 września 2019 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej S. sp. z o. o. z siedzibą w X. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1852/19 w sprawie ze skargi S. sp. z o. o. z siedzibą w X. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 września 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2016 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 września 2019 r., nr [...]


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 21 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1852/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. sp. z o. o. z siedzibą w X. (dalej: Spółka lub Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 6 września 2019 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Y. z dnia 24 sierpnia 2018 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2016 r.

2. Od powołanego wyroku Spółka, reprezentowany przez doradcę podatkowego, złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

2.1. W części III petitum skargi kasacyjnej zawarła - skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku - wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku oraz decyzji ją poprzedzającej. Biorąc pod uwagę etap sprawy należało jednak przyjąć, że jego rzeczywistym adresatem był Naczelny Sąd Administracyjny, a przywołane wskazanie stanowiło oczywistą omyłkę autora.

2.2. Uzasadniając wniosek Skarżąca podała, że: - za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków prawnych; - wysokość zaległości podatkowej oraz odsetek wynikających z decyzji organów obu instancji przekracza możliwości płatnicze Spółki; - z ostrożności podjęte zostały przez Spółkę działania mające na celu dobrowolne wykonanie decyzji przed prawomocnym zakończeniem niniejszej sprawy, tj. wystąpiono do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Y. z wnioskiem o rozłożenie na raty wszystkich zaległości z tytułu podatku akcyzowego; - Spółka posiada zaległości w podatku akcyzowym wynikające z kilku decyzji zaskarżonych do sądów administracyjnych; - za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawiają również okoliczności tej sprawy przedstawione w skardze i w skardze kasacyjnej.

Ponadto Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wymieniła zaskarżone przez siebie decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku oraz wyroki Sądu pierwszej instancji od których wniosła skargi kasacyjne.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3.1. W niniejszej sprawie, mającej charakter wpadkowy, Skarżąca nie wykazała, aby wystąpiły podstawy faktyczne i prawne do uwzględnienia wniosku.

3.2. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności mimo wniesienia skargi, którą wyraża art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.). Niemniej w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepisy te stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a to z uwagi na art. 193 zdanie pierwsze ab initio P.p.s.a.

Podjęcie działań nakierowanych na skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania. Strona taka powinna mieć jednak świadomość tego, że analizowane uprawnienie wiąże się z obowiązkiem należytego uzasadnienia składanego wniosku, tak stosownymi twierdzeniami, wnioskowaniami, jak i dokumentami, aby w ten sposób wykazać spełnienie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Konieczne jest zatem przedstawienie we wniosku szczegółowych informacji uzasadniających wystąpienie zdarzeń, które powodują ziszczenie się choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

3.3. Odnosząc powyższe do materii rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zauważyć należało, że przedstawiona w nim argumentacja nie została poparta stosownymi dokumentami, które pozwoliłyby dokonać pełnej oceny zasadności twierdzeń w nim stawianych. Motywy ograniczone zostały zasadniczo do ogólnikowego tylko powołania się na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wymienione przez Spółkę zaskarżone decyzje oraz trwające postępowania sądowe z jej udziałem nie przemawiają same w sobie za zasadnością przyznania racji złożonemu przez nią wnioskowi. Skarżąca nie podała bowiem żadnych konkretnych i weryfikowalnych informacji oraz dowodów, na podstawie których można byłoby uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie w rzeczywistości skutkowało podanymi przez nią konsekwencjami.

3.4. Rozpoznając złożony wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił dodatkowo uwagę na oświadczenia złożone przez Spółkę w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Zabieg ten miał na celu ewentualne odnalezienie w nim okoliczności wpisujących się w przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca w postępowaniach dotyczących przyznania prawa pomocy o sygn. akt: I SPP/Gd 404/19, I SPP/Gd 233, I SPP/Gd 374/20 i I SPP/Gd 280/21 wielokrotnie była wzywana do uzupełnienia braków wniosków. Mimo skutecznie doręczanych wezwań braki nie były uzupełniane, co skutkowało pozostawieniem wniosków bez rozpoznania. We wnioskach Skarżącej stale brakowało dostatecznych informacji pozwalających określić jej sytuację.

3.5. W analizowanym przypadku Skarżąca nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób ziszczenia się przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został poparty odpowiednimi twierdzeniami, tezami, a także stosownymi dokumentami.

3.6. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 zdanie pierwsze ab initio P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.