Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 979/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

I SA/Łd 979/06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki, , , po rozpoznaniu w dniu 12 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o cofnięcie skargi w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n o w i ł Odrzucić skargę


UZASADNIENIE

I SA/Łd 979/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. Inspektorat w Z. z dnia [...] Nr [...] wydane w sprawie nie uznania zarzutu nie doręczenia upomnienia, uznania za niedopuszczalny zarzut nie istnienia egzekwowanego zobowiązania i odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...].

Na powyższe postanowienie M. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o oddalenie skargi.

Zarządzeniem Sądu z dnia 7 sierpnia 2006 r. pełnomocnik strony skarżącej wezwany został do nadesłania dowodów uiszczenia przy wniesieniu skargi wpisu stałego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.

Powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej otrzymał w dniu 16 sierpnia 2006r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k.14 akt sądowych).

W dniu 22 sierpnia 2006 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o cofnięcie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Pismami o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – art. 230 § 2 ppsa.

Stosownie do art. 220 § 1 zdanie 1 ppsa Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata.

Natomiast w myśl art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego (będący radcą prawnym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., która zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz.2193 ze zm.) podlegała opłacie wpisem stałym.

Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ppsa opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Pełnomocnik skarżącego nie wykonał powyższego obowiązku.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 7 sierpnia 2006 r. do przedstawienia dowodu uiszczenia przy wniesieniu skargi wpisu stałego, pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o cofnięcie skargi.

Zgodnie z treścią art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z treści tego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać skutecznie wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, jest co do zasady dla Sądu wiążąca.

Jednakże merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990 z. 4 poz.207). /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 160/.

Powyższe wskazuje, iż wniosek o cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Z uwagi, iż skarga M. C. nie została opłacona, nie można jej nadać dalszego biegu. Wniosek skarżącego o cofnięcie skargi nie może zostać rozpatrzony, a wniesiona skarga podlega odrzuceniu.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę.