Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 8/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 669/09 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 lipca 2009 r. sygn. akt [...] w przedmiocie podatku rolnego i leśnego na 2009 r. postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 669/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 lipca 2009 r. w przedmiocie podatku rolnego i leśnego na 2009 r.

W dniu 5 stycznia 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo J. T. z dnia 28 grudnia 2009 r., zatytułowane "WNIOSEK", w którym skarżący wyraził swoje niezadowolenie z zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia i wniósł o "ponowne rozpoznanie sprawy", a jako podstawę swojego żądania wskazał art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek J. T. z dnia 28 grudnia 2009 r. należało potraktować jako skargę o wznowienie postępowania sądowego, albowiem przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", nie przewidują możliwości "ponownego rozpoznania" sprawy sądowoadministracyjnej.

Instytucja wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego została uregulowana w Dziale VII P.p.s.a.

Zgodnie z art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.

Jeśli chodzi o podstawy wznowieniowe, to w myśl art. 271 P.p.s.a można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 P.p.s.a.).

Z kolei w myśl art. 273 § 1 P.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że:

1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.).

Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 P.p.s.a.).

Analizując pismo J. T. z dnia 28 grudnia 2009 r. w kontekście przytoczonych powyżej przepisów tutejszy Sąd stwierdza, że za wyjątkiem rozczarowania wynikającego z zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia oraz niezadowolenia z funkcjonowania aparatu urzędniczego w Polsce, wnioskodawca nie wskazał w nim okoliczności, które mogłyby być podstawą wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 669/09.

Również przywołany przez stronę art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, gwarantujący prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, takiej podstawy nie mógł stanowić.

Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Biorąc pod uwagę, że wniesiona przez J. T. skarga nie opierała się na ustawowej podstawie wznowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.