Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 62/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2021 r. sprawy ze skargi Ł. K. na bezczynność i przewlekłość Burmistrza Miasta w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom 1. stwierdza, że Burmistrz Miasta dopuścił się bezczynności i przewlekłości postępowania, które miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. wymierza Burmistrzowi Miasta grzywnę w kwocie [...]([...]) złotych; 3. zasądza od Burmistrza Miasta na rzecz skarżącej kwotę [...](sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. J. F. złożył do tutejszego Sądu skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza Miasta zarzucając, że nie załatwia w terminie sprawy w przedmiocie nakazania właścicielowi działki nr [...] w K. przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

Skarżący wniósł o wyznaczenie Burmistrzowi dodatkowego terminu załatwienia sprawy oraz o orzeczenie grzywny z tytułu bezczynności i przewlekłego prowadzenia sprawy.

W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że od prawie pięciu lat toczy się postępowanie dotyczące skierowania przez właściciela działki nr [...] wód opadowych z jego podwórza na budynki (stodołę, budynek gospodarczy) na działce Skarżącego. Chcąc ograniczyć negatywny wpływ spływających wód na budynki Skarżącego właściciel działki nr [...] postawił na granicy działek ogrodzenie na cokole betonowym. Ogrodzenie to znajduje się jednak tylko 25 cm od budynków Skarżącego, skutkiem czego woda opadowa nie może odpłynąć od tych budynków, podsiąka i powoduje wysoką wilgotność w mieszkaniu Skarżącego.

W trakcie toczącego się postępowania [...] kwietnia 2019 r. doręczono Skarżącemu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] kwietnia 2019 r. uchylającą decyzję Burmistrza Miasta, którą Burmistrz odmówił nakazania właścicielowi działki nr [...] przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Pomimo upływu ośmiu miesięcy od otrzymania tej decyzji SKO Burmistrz nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, poprzestał jedynie na zamieszczeniu na stronie internetowej informacji z [...] września 2019 r. o wyborze oferty na sporządzenie opinii z zakresu budownictwa dotyczącej ustalenia przyczyn wysokiej wilgotności w budynku mieszkalnym Skarżącego. Skarżący wskazał ponadto, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z [...] sierpnia 2019r. wyznaczyło Burmistrzowi termin załatwienia spraw do [...] listopada 2019 r. Jednakże Burmistrz [...] listopada 2019 r. zawiadomił o nowym terminie załatwienia sprawy - [...] grudnia 2019 r., tłumacząc to trudnościami w znalezieniu kontrahentów.

Skarżący podniósł, że rozpatrywana sprawa nie jest skomplikowana. Na obecnym etapie pozostało jedynie prawidłowe ustalenie pierwotnego kierunku spływu wody opadowej z działki nr [...]. Wykonanie opinii z zakresu budownictwa mającej ustalić przyczyny dużej wilgotności w domu Skarżącego jest jego zdaniem wątkiem pobocznym w całej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie.

Burmistrz wskazał, że J. F. wnioskiem z [...] kwietnia 2015 r. wniósł o przywrócenie do stanu pierwotnego nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w K. , należącej do K. K., w związku ze zmianą nachylenia terenu na podwórzu przedmiotowej działki.

Burmistrz podniósł, że w toku prowadzonego postępowania dowodowego najpierw dwukrotnie przeprowadzono oględziny (25 czerwca i [...] listopada 2015 r.). Decyzją z [...] stycznia 2016 r. Burmistrz umorzył postępowanie w sprawie naruszenia stosunków wodnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] marca 2016r. uchyliło decyzję Burmistrza i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W toku dalszego postępowania została sporządzona opinia biegłego, która została zakwestionowana przez Skarżącego. Po uzyskaniu wyjaśnień biegłego Burmistrz decyzją z [...] października 2016 r. na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia [...] lipca 2001r. – Prawo wodne wydał decyzję nakazującą właścicielowi działki nr [...] wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na gruntach sąsiednich tj. na działce nr 39 oraz decyzję nakazującą właścicielowi działki nr [...] rozwiązanie problemu gospodarki ściekami bytowo – gospodarczymi. W wyniku odwołań SKO decyzjami z [...] stycznia 2017 r. uchyliło zaskarżone decyzje i przekazało sprawę Burmistrzowi do ponownego rozpatrzenia.

Po uzyskaniu wyjaśnień biegłego Burmistrz decyzją z [...] marca 2017 r. umorzył postępowanie oraz przekazał sprawę według właściwości Starostwu Powiatowemu w M. tj. organowi wydającemu pozwolenie wodnoprawne. Sprawa została jednakże zwrócona Burmistrzowi.

Kolejna decyzja Burmistrza z [...] marca 2017 r. została uchylona przez SKO w B. decyzją z [...] maja 2017 r., a sprawa została przekazana Burmistrzowi do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym uzupełnieniu ekspertyzy, w której biegły stwierdził, że wszystkie zmiany na działce nr [...] były korzystne dla działki nr 39 i nie spowodowały zmiany stanu wody na gruncie, oraz po przeprowadzeniu oględzin – Burmistrz decyzją z [...] sierpnia 2017 r. odmówił nakazania właścicielowi działki nr [...] przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

Rozpatrując odwołanie SKO w B. zleciło Burmistrzowi przeprowadzanie uzupełniającego postępowania dowodowego (opinii biegłego hydrologa). Na wniosek Skarżącego SKO postanowieniem z [...] października 2018 r. zawiesiło postępowanie odwoławcze. Po podjęciu postępowania postanowieniem z [...] marca 2019 r. SKO decyzją z [...] kwietnia 2019 r. uchyliło decyzję Burmistrza i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Burmistrz, w związku z postanowieniem SKO z [...] sierpnia 2019 r. wyznaczającym mu termin załatwienia przedmiotowej sprawy, złożył zapytanie ofertowe (z dnia [...] września 2019 r.) w zakresie złożenia oferty cenowej na sporządzenie opinii eksperta z zakresu budownictwa co do określenia przyczyn wysokiej wilgotności w budynku mieszkalnym. P. z 30 września poinformowano oferentów o wyborze najkorzystniejszej oferty a [...] października 2019 r. została podpisana umowa na wykonanie ekspertyzy. Jednakże kilkukrotne wezwania firmy, aby wypełniła umowę, nie przyniosły rezultatu. Wobec tego Burmistrz ponownie uruchomił procedurę wyznaczenia firmy lub eksperta do sporządzenia ekspertyzy. W związku ze stanem epidemii bieg terminu do zawiadomienia stron oraz przeprowadzenie wizji lokalnej stron wyznaczono z dniem ustania stanu epidemiologicznego. Ponadto z uwagi na zmiany własności nieruchomości będących przedmiotem sprawy trwa ustalenie stron postępowania (właściciel nieruchomości nr [...] zmarł [...] marca 2020 r., trwa ustalenie spadkobierców).

Ponadto Burmistrz wskazał, że z chwilą objęcia przez niego funkcji pracownik merytoryczny prowadzący sprawę nie przekazał mu powyższych informacji, a następnie odszedł na emeryturę. Poprzedni Burmistrz nie uczestniczył w przekazywaniu spraw urzędowych (przebywał na zwolnieniu lekarskim). Sekretarz Gminy zwolnił się z pracy, tak jak Kierownik właściwego merytorycznie Referatu. Pierwszą informacją, iż sprawa pozostaje w biegu była przedmiotowa skarga do sądu administracyjnego.

Burmistrz stwierdził, że nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie. Wszelkie czynności w sprawie były bowiem podejmowane bez zbędnej zwłoki i w związku z koniecznością wyjaśnienia kwestii spornych w sprawie, a z uwagi na zastrzeżenia wnoszone przez stronę postępowania jak i mając na uwadze wcześniejszą opinię Organ postanowił powołać niezależnego eksperta celem ostatecznego rozstrzygnięcia zgłaszanych problemów i zweryfikowania zgłaszanych uwag. Burmistrz zwrócił uwagę na sytuację niewywiązywania się z umowy firmy mającej wydać opinię oraz na stan epidemii ogłoszony od [...] marca 2020 r.

Burmistrz podniósł, że niezależnie od skomplikowanego charakteru sprawy, była ona prowadzona w okresie, kiedy konieczne było ukierunkowanie działań większości pracowników Urzędu Miejskiego na opracowanie, przyjęcie i wdrożenie Programu naprawy finansów gminy S., ze względu na realne niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej przez Gminę; ponadto zaistniały trudności z zapewnieniem pracownika merytorycznego odpowiadającego za prowadzenie tego typu postępowań (pracownik, których dotychczas zajmował się tymi sprawami przebywał na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, a następnie na urlopie w związku z przejściem na emeryturę) oraz trudności ze znalezieniem kolejnych biegłych zainteresowanych wykonaniem potrzebnych opracowań z zakresu hydrologii i hydrogeologii.

W toku postępowania przed Sądem w wyniku przejścia własności działki nr [...] na rzecz Ł. K. wstąpiła ona w prawa skarżącego w miejsce J. F..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.) przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być brak efektywnych działań administracji publicznej w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie. Z treści tych przepisów wynika, że zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji w procedowaniu może przybrać dwie postaci – bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Przechodząc to merytorycznego rozpoznania skargi, należy zauważyć, że zarzuca ona bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania – przez Burmistrza Miasta w sprawie dotyczącej zmian stanu wody na gruncie (art. 29 Prawa wodnego z 2001 r.). W związku z tym ocenę, czy w kontrolowanym postępowaniu rozgraniczeniowym doszło do zarzucanej bezczynności i przewlekłości w załatwieniu sprawy, trzeba poprzedzić koniecznym rozgraniczeniem zakresów obu skarg przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 oraz art. 149 p.p.s.a., tj. skarg: na bezczynność organu oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania. Sąd w niniejszym składzie podziela zapatrywanie wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2012 r., II OSK 1031/12, zgodnie z którym nowelizacja Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegająca na dodaniu (od 11 kwietnia 2011 r.) skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymagała reinterpretacji pojęcia "bezczynności" przez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia (względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Chodzi w tym przypadku o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (w skrócie k.p.a.), względnie terminu przedłużonego zgodnie z art. 36 k.p.a. Pojęcie "bezczynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 oraz art. 149 p.p.s.a. sprowadza się więc do badania kwestii ewentualnego naruszenia "terminowości" działania organów administracyjnych – niezałatwienia sprawy w terminie (por. R. Suwaj, Sądowa ochrona przed bezczynnością administracji publicznej, Warszawa 2014, s. 57). Potwierdza to definicja legalna "bezczynności" wprowadzona do k.p.a. z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1" (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). W tym ujęciu dochowanie przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, względnie jego sukcesywne przedłużanie z zachowaniem aktów staranności przewidzianych w art. 36 kpa wyklucza możliwość skutecznego postawienia organowi zarzutu bezczynności.

Z kolei pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, przez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 44; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2017, art. 3 Nb 78), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2013, art. 37 Nb 4). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (zob. wyrok NSA z 5.07.2012 r., II OSK 1031/12). Potwierdza to definicja legalna "przewlekłości" wprowadzona do kpa z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy" (art. 37 § 1 pkt 2).

Kierując się powyższym, Sąd uznał, że Burmistrz Miasta dopuścił się zarzucanej mu przewlekłości w prowadzeniu postępowania.

Zgodnie z art. 12 kpa organ administracji publicznej powinien działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1), a sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2). Wskazany przepis normuje jedną z zasad ogólnych postępowania administracyjnego – zasadę szybkości, a więc osiągania końcowego celu postępowania administracyjnego w najkrótszym możliwym czasie. W doktrynie podnosi się, że zasada ta ma dla skuteczności ochrony interesu społecznego oraz interesu jednostki istotne znaczenie i należy do kardynalnych zasad dobrego postępowania. Przewlekłość zawsze jest bowiem zaprzeczeniem stabilności i pewności w stosunkach społecznych, podważa w oczach społeczeństwa autorytet władzy oraz oddala moment wykonania nakazu prawa (zob. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017, art. 12 Nb 1, i tam przywołana literatura). Realizacja wskazanej zasady jest zagwarantowana przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy oraz ustanawiającymi środki ochrony przed przewlekłością i bezczynnością organów administracji publicznej, a także statuującymi odpowiedzialność pracownika organu administracji publicznej.

W myśl ogólnej reguły z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, z tym że – zgodnie z § 2 tego artykułu – niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Zgodnie z art. 36 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu.

Bezspornie, powyższe reguły odnoszą się także do przewidzianego w ustawie z dnia [...] lipca 2001 r. – Prawo wodne postępowania w przedmiocie zmian stanu wody na gruncie i odprowadzania wody.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że istotne okoliczności faktyczne tej sprawy są niesporne. W szczególności jest poza sporem, że postępowanie toczy się od roku 2015, a ostatnim wydanym w tym postępowaniu rozstrzygnięciem merytorycznym jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] kwietnia 2019 r. uchylająca decyzję Burmistrza Miasta z [...] sierpnia 2017 r. i przekazująca Burmistrzowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Jak wynika z akt sprawy Burmistrz otrzymał tą decyzję Kolegium [...] kwietnia 2019r. (prezentata na ww. decyzji).

Po tej dacie w aktach administracyjnych sprawy znajduje się szereg postanowień i pism organów nadzoru budowlanego (Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. i K. P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego) dotyczące robót budowlanych prowadzonych przez właściciela działki nr [...] zarówno w budynkach znajdujących się na tej działce jak też polegających na utwardzenia i podwyższeniu podwórza.

Jak wynika z akt pierwszą czynnością Burmistrza (poza gromadzeniem ww. dokumentów) w sprawie po otrzymaniu decyzji Kolegium z [...] kwietnia 2019 r. było ogłoszenie w dniu [...] września 2019 r. na BIP Urzędu Miejskiego w S. zaproszenia do złożenia oferty cenowej na przeprowadzenie czynności ustalenia przyczyn wysokiej wilgotności w budynku mieszkalnym na działce nr [...] (tj. działce strony skarżącej).

Analizując zatem tylko tą część trwającego od ponad 5 lat postępowania, na które wskazano skardze tj. od momentu otrzymania przez Burmistrza decyzji Kolegium z [...] kwietnia 2019 r., należy stwierdzić, że przez pięć miesięcy nie podjął on żadnej czynności w sprawie. Pierwsza czynność (opublikowanie zaproszenie do złożenia oferty cenowej) została podjęta po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w dniu [...] sierpnia 2019 r. postanowienia stwierdzającego, że Burmistrz dopuścił się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie.

W przekazanych Sądowi aktach sprawy znajduje się jeszcze (oprócz korespondencji ze skarżącym) zawiadomienie z [...] października 2019 r. o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy na [...] listopada 2019 r. oraz zawiadomienie z [...] listopada 2019 r. o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy na dzień [...] grudnia 2019 r.

Organ zatem co prawda podejmował czynności w sprawie, jednak czynności te podejmowane były w dużych odstępach czasu i w konsekwencji nie doprowadziły do zakończenia sprawy.

Odnośnie wskazywanych trudności ze znalezieniem osoby (firmy), która mogłaby wydać konieczną do rozstrzygnięcia sprawy opinię wskazać należy, że to obowiązkiem organu jako "gospodarza" postępowania administracyjnego jest znalezienie odpowiedniego kontrahenta, który podjąłby się wykonania opinii.

W tym stanie rzeczy w sposób oczywisty można zarzucić organowi przewlekłe prowadzenie postępowania, a przewlekłość ta miała charakter rażący ze względu na długotrwałość prowadzenia postępowania, brak należytej aktywności organu w tym okresie, co należało utożsamiać w znacznej mierze z opieszałością. W szczególności podkreślić należy, że zwłoka, która wystąpiła w niniejszej sprawie, została zawiniona wyłącznie przez organ, który nie działał w sprawie szybko oraz sprawnie. Organ nie dołożył należytej i oczekiwanej od organu administracji publicznej staranności, polegającej na pozyskaniu materiału dowodowego pozwalającego ustalić istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności.

Nie ulega wątpliwości, że organy administracji publicznej powinny działać efektywnie, tj. sprawnie, szybko i skutecznie, uwzględniając ekonomikę podejmowanych działań. Tym wymogom organ w skarżonym postępowaniu nie uczynił zadość. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł, że Burmistrz Miasta dopuścił się przewlekłości postępowania, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1 wyroku). "Rażącym naruszeniem prawa" w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. pozostaje bowiem stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (zob. wyrok NSA z 21.06.2012 r., I OSK 675/12). Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia (względnie braku zakończenia), lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. W tradycyjnym ujęciu rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niezasługujące na akceptację w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Z konieczności logicznej kwalifikacja naruszenia jako "rażącego" musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie "zwykłe". Dla uznania naruszenia prawa za rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. To przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być w sposób oczywisty pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 27.03.2013 r., II OSK 468/13; a także wyroki WSA: z 10.04.2014 r. II SAB/Wr 14/14; z 11.10.2013 r., II SAB/Po 69/13; z 11.03.2015 r., IV SAB/Po 19/15). Z taką sytuacją mamy do czynienia niewątpliwie w kontrolowanej sprawie, która toczy się już od grudnia 2015 r.

Powyższą ocenę, biorąc pod uwagę, że sprawa toczy się ponad 5 lat, należy także odnosić do braku wydania przez Burmistrza decyzji w sprawie.

Powyższa ocena skutkowała wymierzeniem organowi w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywny w wysokości 500 zł, która to kwota jest w ocenie Sądu niezbędna, a zarazem wystarczająca dla spełnienia przypisanej temu środkowi funkcji prewencyjnej (w tym przypadku – w zakresie tzw. prewencji ogólnej, tj. odnoszącej się do innych spraw tego rodzaju).

O kosztach postępowania (pkt 3 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony przez Skarżącego koszt wpisu (100 zł).