Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 383/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 4095/15 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

W. Sp. z o.o. w W. w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] sierpnia 2015 r. o wymierzeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.

W uzasadnieniu podała, że grozi jej ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącą oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, "co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącego". Spółka wskazała między innymi, że poniesiona przez nią strata w 2013 r. wyniosła 52.182,73 zł, a cały dochód w 2014 r. 12.696,02 zł. Ponadto brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, iż skarżąca na skutek egzekucji nałożonej na niej kary finansowej, może zostać pozbawiona środków finansowych. Do wniosku załączyła kopię rachunku zysków i strat za okres od [...] lipca 2014 do [...] maja 2015 oraz kopię bilansu na dzień [...] maja 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 9 grudnia 2015 r. (sygn. akt V SA/Wa 4095/15), odmówił W. Sp. z o.o. w W. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu skarżąca jedynie ogólnikowo podała, że w sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania decyzji. Załączone do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokumenty nie świadczą o możliwości utraty przez spółkę płynności finansowej. Z rachunku zysków i strat wynika bowiem, że spółka w okresie od [...] lipca 2014 r. do [...] maja 2015 r. uzyskała przychód w kwocie 1.930.240,45 zł, zaś z bilansu wynika, że aktywa spółki stanowią wartość 378.169,73 zł. Zdaniem WSA, wobec wysokości osiągniętego przychodu, a także posiadanych aktywów, kwota nałożonych ogółem kar pieniężnych (96.000 zł) nie będzie stanowić takiej uciążliwości, która mogłaby zagrozić bytowi strony skarżącej i doprowadzić do jej upadłości. Sąd zauważył, że spółka nie przedłożyła żadnych innych dokumentów, które rzetelnie pozwoliłyby ocenić jej sytuację finansową (np. sprawozdania finansowego, czy wyciągu z rachunków bankowych). Użyte przez wnioskodawcę pojęcia nieostre, tj. wysokie ryzyko utraty płynności finansowej, spirala zadłużenia, czy nieodwracalna szkoda, wymagają skonkretyzowania w postaci odpowiedniej argumentacji i zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów.

W ocenie WSA wykazywana przez wnioskodawcę strata nie jest równoznaczna z brakiem środków finansowych, ani też nie jest wskaźnikiem jednoznacznie obrazującym sytuację finansową podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Strata jest bowiem wynikiem bilansowym nadwyżki kosztów nad przychodami, spowodowanym np. nakładami inwestycyjnymi, czy odpisami amortyzacyjnymi i nie jest równoznaczna z fiaskiem prowadzonej działalności gospodarczej.

Skarżąca spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Ewentualnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W. oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Dodatkowo na podstawie art. 196 p.p.s.a. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia postępowania zażaleniowego.

Spółka zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie "prawa materialnego, tj. art. 61 § 3 Ustawy poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji".

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wykazana stosownymi dokumentami strata z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej i związana z tym realna groźba utraty płynności finansowej, a także zagrożenia płynące z innych postępowań sądowoadministracyjnych dają pełną podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Ponadto skarżąca powołała się na rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych w zakresie możliwości stosowania przepisów ustawy o grach hazardowych stanowiących podstawę decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżąca zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczył decyzji o wymierzeniu skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł.

Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Jak trafnie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny, możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku wykonania decyzji, powinna zostać oceniona w kontekście aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej. Dla zobrazowania swojej sytuacji finansowej spółka przedstawiła jedynie dwa dokumenty, tj. bilans sporządzony na dzień [...] maja 2015 r. oraz rachunek zysków i strat za okres od [...] lipca 2014 r. do [...] maja 2015 r.

Na podstawie wybiórczo przedstawionych twierdzeń skarżącej Sąd pierwszej instancji nie był w stanie ocenić, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do argumentacji dotyczącej braku notyfikacji przepisów stanowiących podstawę nakładania kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych, należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ocenia jej legalności. Wobec tego dla udzielenia ochrony tymczasowej nie ma znaczenia kwestia notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych i subiektywne przekonanie skarżącej o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.