Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 892/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 207 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
article: Art. 156 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 127 par. 2 i 3 w zw. z art. 134 w zw. z art. 129 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Dorota Dąbek Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Rektora Politechniki z dnia 27 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji II. zasądza od Rektora Politechniki na rzecz skarżącej E. P. kwotę 457,- ( czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27 czerwca 2008r. znak [...] Rektor Politechniki im. [...], po rozpoznaniu wniosku E. P. z dnia "20 grudnia 2007 r." o ponowne rozpatrzenie sprawy, "utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] 2006 r. w przedmiocie nadania tytułu zawodowego magister inżynier". W podstawie prawnej Rektor powołał przepis art. 207 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z późn.zm.) oraz art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz.1071).

Uzasadniając swoją decyzję, Rektor Politechniki im. [...] - dalej Politechniki - wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.

Dnia [...] 2006r. sporządzony został dyplom stwierdzający odbycie przez E. P. studentkę Politechniki na Wydziale Architektury, na kierunku [...], studiów i uzyskanie w dniu [...] 2006 r. tytułu zawodowego magistra inżyniera. W dniu 16 marca 2007 r. studentka potwierdziła odbiór oryginału dyplomu podpisanego m.in. przez Rektora Politechniki zarówno w jego części A i części B - suplementu.

Datowanym na 7 sierpnia 2007r. pismem absolwentka zwróciła się do Rektora Politechniki o stwierdzenie nieważności decyzji wyrażonej w dyplomie Politechniki im. [...], którą nadano skarżącej tytuł "magistra inżyniera" - zarzucając przedmiotowej decyzji rażące naruszenie prawa poprzez zastosowanie § 3 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 lipca 2004r. w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych nadawanych przez uczelnie, wydanego z naruszeniem zakazu retroakcji wynikającego z wyrażonej w art. 2 Konstytucji zasady demokratycznego państwa prawa oraz o nadanie jej tytułu zawodowego "magister inżynier architekt".

Odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, Rektor stwierdził, że obowiązujące w czasie rozpoczęcia (w 2001r.) studiów na Politechnice, przepisy zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 kwietnia 1992 r. w sprawie określenia rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie (Mon.Pol. z 1992 r. Nr 12, poz. 85 z późn.zm.) nie przewidywały tytułu zawodowego magistra inżyniera architekta dla absolwentów kierunku [...].

Rektor wskazał, że obowiązujące w czasie ukończenia studiów przepisy Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 lipca 2004 r. w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie (Dz.U. Nr 182, poz. 1881 z późn. sprost. Dz.U. z 2004 r. Nr 194, poz. 2003) przewidują, że tytuł zawodowy magistra inżyniera architekta nadawany jest absolwentom studiów magisterskich na kierunku [...]. Nie ma zatem podstaw prawnych do nadania absolwentom magisterskich studiów na kierunku [...] tego tytułu zawodowego, przy czym przepisy rozporządzenia stosuje się do tytułów nadawanych absolwentom kończącym studia w czasie jego obowiązywania, co uzasadniało rozstrzygnięcie zawarte w decyzji z 27 czerwca 2008 r.

Z akt sprawy III SA/Kr 863/07 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, oraz z przedłożonych akt postępowania administracyjnego wynika - czego nie odzwierciedla uzasadnienie decyzji Rektora Politechniki z dnia 27 czerwca 2008 r., że zapadła ona w następujących okolicznościach:

Rozpoznając po raz pierwszy wniosek absolwentki z dnia 7 sierpnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności decyzji wyrażonej w dyplomie z dnia [...] 2006 r. nadającej tytuł zawodowy magistra inżyniera Rektor Politechniki im. [...] decyzją z dnia [...] 2007 r., znak. [...] wydaną na podstawie art. 207 ust.3 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 z późn. zmianami) oraz art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), "utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję".

Skargę na powyższą decyzję Rektora z dnia [...] 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła E. P.

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2007r., sygn. akt. III SA/Kr 863/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę E. P. z powodu nie wyczerpania toku instancji do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 21 grudnia 2007 r, (data nadania) pełnomocnik skarżącej E. P., złożył wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Rektora Politechniki z dnia [...] 2007r. [...].

W uzasadnieniu wniosku skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 104 § 2 k.p.a. poprzez nie rozstrzygnięcie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji co do jego istoty, art. 158 § 1 k.p.a. polegające na braku rozstrzygnięcia w sprawie nieważności decyzji pomimo wydania jej z rażącym naruszeniem prawa, naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. polegające na zawarciu w decyzji błędnego pouczenia o możliwości jej zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz naruszenie art. 6 k.p.a. polegające na oparciu rozstrzygnięcia na podstawie przepisów sprzecznego z art. 2 Konstytucji RP rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 lipca 2004 roku w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych nadawanych przez uczelnie.

Skarżąca odniosła się zwłaszcza do zarzutu naruszenia art. 158 § 1 k.p.a. Zdaniem bowiem skarżącej rozstrzygnięcie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji powinno nastąpić w drodze decyzji uwzględniającej ten wniosek i stwierdzającej nieważność decyzji, albo nieuwzględniającej wniosku i odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji. Tymczasem jak podaje skarżąca Rektor Politechniki w swojej decyzji z dnia [...] 2007 roku nie zawarł żadnego z tych dwóch, alternatywnych rozstrzygnięć, a zatem nie orzekł w przedmiocie wniosku złożonego przez stronę. Tym samym decyzja z dnia [...] 2007 roku nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, co jednocześnie stanowi naruszenie art. 104 § 2 k.p.a. i art. 158 § 1 k.p.a.

Również zdaniem skarżącej doszło do ukształtowania jej sytuacji prawnej i rozstrzygnięcia o jej indywidualnych uprawnieniach na podstawie niekonstytucyjnej normy prawnej, łamiącej zasadę niedziałania prawa wstecz.

Rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] 2007 r., Rektor Politechniki podjął opisaną na wstępie decyzję z 27 czerwca 2008 r.

Na powyższą decyzją wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi E. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, polegające na niewłaściwym zastosowaniu § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 lipca roku w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie (Dz. U. nr 182, poz. 1881 ze zm.), będącego przepisem niezgodnym z art. 149 ust. 2 ustawy z dnia 12 września 1990 roku o szkolnictwie wyższym (Dz. U nr 65, poz. 385 ze zm.) oraz z art. 2, art. 70 ust. 4 i art. 92 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, a także z art. 3 ust. 1 pkt c), art. 43 i art. 49 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz z pkt. 19 i pkt. 27 preambuły dyrektywy Unii Europejskiej nr 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 roku w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, z art. 13 ust. l i art. 46 ust. 1 tej dyrektywy załącznikiem VI do tej dyrektywy.

Skarżąca podniosła także zarzut naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 8, 9 i 11 k.p.a. w związku z art. 101 § 3 k.p.a. polegające na niewłaściwym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pozwalającym na jej weryfikację, w szczególności braku ustosunkowania się argumentów podniesionych przez Skarżącą w odwołaniu od decyzji.

W uzasadnieniu skargi wskazano także, że w toku rekrutacji na studia kandydaci byli informowani, że po ukończeniu studiów na kierunku [...] na Wydziale Architektury otrzymają tytuł zawodowy magistra inżyniera architekta. Taka informacja znajdowała się do 2004 r. na stronach internetowych Wydziału Architektury. Zdaniem skarżącej spełniając wymogi studiów na kierunku [...] nabyła "ekspektatywę praw lub prawo nabyte do obiecanego tytułu zawodowego".

Wskazano, iż powołane Zarządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 9 kwietnia 1992r. w sprawie określenia rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów uznawanych przez uczelnie, stanowiło, że tytuł zawodowy magister inżynier architekt, nadawany jest absolwentom wyższych studiów architektonicznych, bez różnicowania na kierunki w ramach tych studiów.

Skarżąca podnosiła, że jeszcze w związku z projektem Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 lipca 2004 r. w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie, Uczelnia zapewniała, że do czasu ukończenia studiów problem zostanie pozytywnie rozwiązany przez uczelnię.

W dalszej kolejności skarżąca podtrzymała zarzuty, że kwestionowany przepis rozporządzenia jest niezgodny z art. 3 ust. 1 pkt c), art. 43 i art. 49 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także z pkt. 19 i pkt. 27 preambuły dyrektywy Unii Europejskiej nr 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 roku w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych oraz z art. 13 ust. l i art. 46 ust. l tej dyrektywy oraz załącznikiem VI do tej dyrektywy. Wskazywała, że zgodnie z art. 3 Traktatu w celu realizacji zadań w nim określonych działalność Wspólnoty obejmuje zniesienie między Państwami Członkowskimi przeszkód w swobodnym przepływie osób, usług i kapitału, natomiast art. 43 i art. 49 Traktatu wprowadzają zasadę swobodnego przepływu osób w krajach członkowskich Unii Europejskiej oraz swobodę przedsiębiorczości obywateli tych państw. Dla skarżącej szczególne znaczenie mają przy tym uregulowania dyrektywy Unii Europejskiej nr 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 roku w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, która potwierdza, że w celu swobodnego świadczenia usług osoby które uzyskały kwalifikacje zawodowe w jednym państwie mają gwarancję w zakresie dostępu do tego samego zawodu w innym.

Skarżąca odwołała się także do treści art. 46 ust. 1 dyrektywy, zgodnie z którą kształcenie architekta obejmuje co najmniej czteroletnie studia w pełnym wymiarze godzin albo sześć lat studiów na uniwersytecie lub w porównywalnej instytucji oświatowej, z których co najmniej trzy lata prowadzone są w pełnym wymiarze godzin. Powyższe kształcenie powinno być zakończone zdaniem egzaminu na poziomie szkoły wyższej. W dalszej kolejności wspomniany przepis wymienia zakres niezbędnych umiejętności, który jej zdaniem pokrywa się ze standardami nauczania dla kierunku [...]. Z tego względu uznaje, iż spełniła minimalne wymogi dla uzyskania tytułu zawodowego "architekta".

Zdaniem skarżącej uzyskany tytuł zawodowy uniemożliwia, uzyskanie uprawnień projektowych i budowlanych, a wydana decyzja jest krzywdząca i narusza zaufanie do państwa prawa.

W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki wniósł o jej oddalenie. Przyznając, że skarżąca w okresie od 2001 do 2006 r. studiowała na Wydziale Architektury, kierunek [...], Rektor przyjął, iż "zatwierdzenie" uzyskania tytułu zawodowego nastąpiło decyzją Rektora z dnia [...] 2006 r. (data wystawienia dyplomu).

Organ przyznał, że przepisy zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 kwietnia 1992r. w sprawie określenia dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnię stanowiły, że absolwenci wyższych studiów architektonicznych bez określania kierunku, otrzymywali tytuł zawodowy magistra inżyniera architekta. Wskazał, iż Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 23 lipca 2004 r. w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie, wprowadziło regulację, że tytuł zawodowy magistra inżyniera architekta otrzymują tylko absolwenci kierunek architektura i urbanistyka.

Wskazano dalej, że ukończenie przez skarżącą studiów nastąpiło pod rządem przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164 poz. 1365 ze zm.), która utrzymała w mocy m.in. przepisy Rozporządzenia z 23 lipca 2004 r. i w czasie ich obowiązywania nastąpiło wydanie dyplomu i stwierdzenie uzyskania tytułu zawodowego.

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2008r. sygn. akt. III SA/Kr 892/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi na decyzję Rektora Politechniki z dnia 27 czerwca 2008 roku., znak [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z przyczyn innych niż wywiedzione na jej poparcie.

Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) przedmiotem kognicji wywołanej skargą jest kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem.

Sprawując tę kontrolę, w myśl art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ustawa ppsa - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Granice sprawy wyznacza żądanie przez skarżącą stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Politechniki zawartej w dyplomie z dnia [...] 2006 r. stwierdzającym ukończenie studiów i uzyskanie tytułu zawodowego magistra inżyniera.

Należy mieć na uwadze, że w granicach tej sprawy wydane zostało przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowienie z dnia 7 grudnia 2007 r. sygn. III SA/Kr 863/07, prawomocne od dnia 8 marca 2008 r. Postanowieniem tym odrzucono skargę skarżącej na decyzję Rektora Politechniki z dnia [...] 2007 r. Nr [...], który rozpatrując wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji tego Organu z dnia [...] 2006 r., "utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję".

Powodem odrzucenia skargi było niewyczerpanie przed jej wniesieniem do Sądu przewidzianego art. 127 § 3 kpa w związku z art. 207 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z późn.zm.) trybu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.

Zarazem w motywach tego postanowienia Sąd administracyjny przesądził, iż zaskarżona skargą decyzja Rektora Politechniki z dnia [...] 2007 r. wydana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności, mimo wyrzeczenia w niej o "utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] 2006 r." w istocie jest wydaną w trybie art. 207 ust. 3 powołanej ustawy w zw. z art. 158 § 1 kpa decyzją odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] 2006 r.

Decyzja z dnia [...] 2007 r. ma charakter decyzji wydanej przez Rektora Uczelni w I instancji w postępowaniu o stwierdzenie nieważności, a zatem ostatecznej w związku z art. 207 ust. 2 ustawy i ten Organ był właściwy do ponownego rozpatrzenia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] 2006 r. w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego w trybie art. 127 § 3 kpa.

Poza sporem było, iż wydając decyzję z dnia [...] 2007 r. Rektor Politechniki nie pouczył skarżącej o przysługującym jej prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego zgodnie z art. 127 § 3 in fine kpa, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Oznacza to, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w myśl stosowanego odpowiednio przepisu art. 129 § 2 kpa - wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Jak wynika z akt sprawy, skarżącej decyzję Rektora Politechniki doręczono dnia 31 sierpnia 2007 r. Przewidziany przepisem art. 129 § 2 kpa termin 14 dni do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął zatem z końcem dnia 14 września 2007 r. (piątek).

Tymczasem skierowany do Rektora Politechniki datowany na 20 grudnia 2007 r. wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] 2007 r., wpłynął dnia 21.12.2007 r. (data nadania przesyłki) do tego Organu, wraz z pełnomocnictwem udzielonym dnia 14.12.2007 r. przez skarżącą profesjonalnemu pełnomocnikowi.

Złożony po upływie terminu z art. 127 § 3 w zw. z art. 129 § 2 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, Rektor Politechniki rozpoznał podejmując zaskarżoną decyzję z dnia 27 czerwca 2008 r. [...] mimo, upływu terminu do jego wniesienia. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie połączono wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Co prawda z treści uzasadnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika stanowisko skarżącej, iż wobec błędnego pouczenia o sposobie odwołania od decyzji z dnia [...] 2007 r. przyjęła, iż początkiem biegu terminu 14 dni do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, był dzień 7 grudnia 2007 r., kiedy to powzięła (w sprawie III SA/Kr 863/07) wiadomość o błędnym pouczeniu, jednakże okoliczność ta nie zwalniała Rektora Politechniki od stosowania w tym postępowaniu zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym odpowiedniego przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Stosownie do przepisu art. 134 kpa organ odwoławczy (a więc zgodnie z art. 127 § 3 in fine także organ właściwy do ponownego rozpatrzenia sprawy) stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne, co oznacza, iż podlega ono kontroli sądowoadministracyjnej.

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 grudnia 2005 r. I OSK 271/05 (OSP 2008/6/66, Lex Nr 188813), fakt mylnego pouczenia strony o trybie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (podobnie jak o trybie i terminie wniesienia odwołania czy zażalenia) nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu.

Mylne pouczenie strony zgodnie z art. 112 kpa nie powinno jej szkodzić, lecz wbrew stanowisku skarżącej zawartemu we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie wpływa ono na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia (wniosku), który jest terminem ustawowym i rozpoczyna bieg od daty określonego w przepisach zdarzenia jakim jest doręczenie decyzji (art. 129 § 2 kpa).

Warunkiem zatem rozpoznania sprawy w następstwie odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie złożonych po terminie do ich wniesienia, jest uprzednie przywrócenie terminu w trybie art. 58 kpa, a więc na wniosek (§ 2) i przy zaistnieniu przesłanek z art. 58 § 1 kpa.

Ponowne zatem rozpatrzenie przez Rektora Politechniki sprawy zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] 2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji tego Organu z dnia [...] 2006 r., w następstwie złożonego po upływie terminu, który nie został przywrócony, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego.

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W takich warunkach nieważności zapadła zaskarżona decyzja co uzasadnia rozstrzygnięcie objęte I punktem sentencji wyroku.

Przystępując do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 21 grudnia 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] 2007 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Politechniki z dnia [...] 2006 r., będzie Organ miał na uwadze wyżej dokonaną i wiążącą (art. 153 ppsa) ocenę prawną co do dalszego postępowania.

Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej zastępowanej przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata oparto na przepisach art. 200, 205 § 2 i 209 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.