Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2003/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz (spr.) WSA Elżbieta Lenart Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. K. K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 września 2013 r. T. G. wystąpiła do Prezydenta [...] o udzielenie pomocy finansowej na zakup okularów w kwocie 132 zł, załączając wycenę oraz zaświadczenia od lekarza okulisty.

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] października 2013 r., nr [...], przyznał wnioskodawczyni świadczenie w formie specjalnego zasiłku celowego na okulary w miesiącu listopadzie 2013 r. w kwocie 132 zł.

Po rozpoznaniu odwołania T. G., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że jeśli spełnione są warunki ustawowe wnioskowana pomoc może być przyznana w formie zasiłku celowego bądź specjalnego zasiłku celowego. Zasiłek celowy może zostać przyznany, jeśli wnioskodawca spełnia kryterium dochodowe określone w art. 8 ust 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.; dalej jako: "uops"). Dla osoby samotnie gospodarującej kwota ta wynosi 542 zł.

Kolegium ustaliło, że dochód wnioskodawczyni wynosi [...] zł i przekracza kryterium dochodowe na osobę samotnie gospodarującą. Tym samym organ I instancji nie mógł przyznać pomocy w formie zasiłku celowego.

Kolegium wskazało, że w razie przekroczenia kryterium dochodowego wyjątkowo można przyznać specjalny zasiłek celowy. Przyznanie specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 ust. 1 uops odbywa się w sferze swobodnego uznania, tzn., że organ, nawet jeśli spełnione są przesłanki przyznania tego zasiłku, może go przyznać, ale nie musi. Specjalny zasiłek celowy może być przyznany jedynie w sytuacji wyjątkowej, nadzwyczajnej.

W ocenie Kolegium, organ I instancji zasadnie uznał, że w sprawie zachodzi podstawa do przyznania wnioskowanej pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego. Zatem brak było podstaw do zakwestionowania rozstrzygnięcia organu I instancji.

Pismem z dnia 19 maja 2014 r. T. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, uzupełnioną pismem z dnia 13 października 2014 r., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2014 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...].

Zgodnie z art. 61 § 1 Kpa postępowanie wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W sytuacji wszczęcia postępowania na zasadzie skargowości (na żądanie strony), rodzaj sprawy i jego przedmiot określa treść zgłoszonego żądania. Wszczęte postępowanie administracyjne nie oznacza dowolności organu administracji publicznej i organ ten nie jest władny do zmiany tego żądania.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o udzielenie pomocy finansowej na zakup okularów w kwocie 132 zł. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] października 2013 r., przyznał wnioskodawczyni świadczenie w formie specjalnego zasiłku celowego na okulary w miesiącu listopadzie 2013 r. w kwocie 132 zł. Rozstrzygniecie Kolegium jest dla skarżącej korzystne, bowiem uwzględnia żądania skarżącej w całości. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej nie można zarzucić naruszenia prawa.

Wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie Sąd kontrolował wydane przez organy obu instancji rozstrzygnięcia pod względem ich zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli nie była kwestia szybkości działania organów w załatwieniu sprawy. Jeśli skarżąca kwestionuje szybkość w załatwieniu jej sprawy, to powinna wystąpić do Sądu ze skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 powołanej ustawy.