Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 91/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej zażalenia W. I. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2004r., sygn. akt I SA/Kr 695/04 w zakresie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi W. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2001 r. p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 października 2004 r., sygn. akt I SA/Kr 695/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił W. I. w 1/3 części od wpisu sądowego i w pozostałej części oddalił wniosek Skarżącego w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2001 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, iż Skarżący nie wykazał, w sposób wyczerpujący, że nie posiada żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Jest on bowiem właścicielem dużego mieszkania oraz nieruchomości rolnej o pow. 1,82 ha, która nie jest obciążona hipoteką, a zatem z całą pewnością nie należy do osób ubogich. Uwzględniając fakt, iż obecnie jego firma ma przejściowe kłopoty finansowe, Sąd częściowo zwolnił skarżącego w 1/3 części od wpisu sądowego. Sąd podkreślił, iż Skarżący bardzo ogólnikowo stwierdził, iż jego firma ma poważne kłopoty finansowe, jednak ani z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy, ani też ze sprzeciwu nie wynika, czym obecnie zajmuje się skarżący i jakie osiąga dochody. Zdaniem Sądu, tym bardziej więc nie można uznać, aby skarżący nie był w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tylko to stanowi podstawę do całkowitego zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych.

W zażaleniu od powyższego postanowienia, wniesionym w ustawowym terminie, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części w której Sąd wniosek oddalił i zwolnienie Skarżącego z pozostałej części kosztów sądowych. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż mieszkanie Skarżącego nie przedstawia, wbrew twierdzeniom Sądu, zbyt dużej wartości, gdyż jest to "zaadoptowany strych na osiedlu bloków" a wykazana we wniosku nieruchomość rolna to łąka w Bieszczadach, a nie działka budowlana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie należy oddalić. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słuszne jest stanowisko Sądu I instancji, iż Skarżący nie spełnia powyższych przesłanek. We wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, iż Skarżący wprawdzie prowadzi działalność gospodarczą, nie przynosi ona dochodów ( pkt 5 wniosku ). Jednocześnie w tym samym wniosku, w punkcie 10, wbrew powyższemu zdaniu, Skarżący podał, iż z tytułu prowadzonej działalności osiąga miesięcznie dochód 1 000 zł. Jako jeden z argumentów zażalenia podniesiono, iż działalność ta, jako nie przynoszącą dochodów, Skarżący zmuszony był zawiesić z dniem 30 września 2004 r. Nie może wnosić o zwolnienie od kosztów sądowych Strona, która bez ważnych powodów pozbawiła się wszelkich środków finansowych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2004 r., sygn. akt FSK 830/04)

W ocenie Sądu, skoro Skarżący twierdzi, że ma kłopoty finansowe, to niezrozumiałym jest dla Sądu zawieszenie działalności, która przynosiła stały dochód w kwocie 1 000 zł miesięcznie. Ponadto w zażaleniu zarzucono, że Sąd nieprawidłowo ocenił sytuację majątkową Skarżącego, ponieważ wymieniona we wniosku nieruchomość rolna nie jest działką budowlaną, a więc – cytując autora zażalenia – "nie stanowi ona żadnego majątku". Z argumentem tym nie można się zgodzić z dwóch powodów. Po pierwsze, odmawiając całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych Sąd miał na względzie, że Skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 1,82 ha (zgodnie z danymi zawartymi we wniosku z dnia 23 czerwca 2004 r.) a nie – jak zarzucono w zażaleniu - że jest właścicielem nieruchomości budowlanej. Po drugie, niezrozumiałe dla Sądu jest twierdzenie Skarżącego, iż przedmiotowa działka "nie stanowi żadnego majątku". Można dyskutować o jej ewentualnej wartości, ale niewątpliwie – jako nieruchomość rolna – jakąś wartość przedstawia. Posiadanie majątku, szczególnie nieruchomości ( mieszkania, nieruchomości rolnej ) w zasadzie wyłącza możliwość przyznania zwolnienia od kosztów sądowych, zwłaszcza w sytuacji, gdy majątek ten nie jest obciążony prawami osób trzecich i w żaden inny sposób nie została ograniczona możliwość jego zbycia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt FZ 454/04). Z wyżej powołanych względów nie jest możliwe uwzględnienie wniosku Skarżącego w całości. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, słusznie wskazał Sąd I instancji, iż wniosek Skarżącego zasługuje na częściowe uwzględnienie z uwagi na przejściowe kłopoty finansowe.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.