Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 675/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 68
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia obiektu budowlanego i wykonania określonych czynności 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. przyznaje ze Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pełnomocnikowi skarżącej adwokatowi Ł. S.i kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną przyznaną z urzędu; 4. przyznaje ze Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pełnomocnikowi uczestniczki postępowania J. B. radcy prawnemu K. J. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną przyznaną z urzędu; 5. przyznaje ze Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pełnomocnikowi uczestniczki postępowania D. R. radcy prawnemu W. Ł. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną przyznaną z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z 12 czerwca 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lutego 2013 r., nakazującą J. B., B. B., H. B., D. R. i W. S. opróżnić budynek mieszkalno-gospodarczy (były młyn) usytuowany na działce nr [...] położonej w miejscowości C. i wykonać następujące czynności: umieścić na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie użytkowania oraz wykonać pod kierunkiem osoby uprawnionej doraźne zabezpieczenia, tj. ogrodzić obiekt taśmą ostrzegawczą, umieścić tablice ostrzegawcze i zabić deskami otwory okienne i drzwiowe.

Opisując przebieg postępowania organ odwoławczy wskazał, że 10 sierpnia 2012 r. oraz 4 lutego 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził oględziny zespołu budynków i budowli tj. mostu wraz z przyczółkami w ciągu drogi znajdującej się na działce nr 17, jazu i komory turbinowni znajdujących się na działkach nr [...] oraz [...], stanowiących koryto rzeki B. oraz budynku mieszkalno -gospodarczego (były młyn), położonego na działce nr [...] w miejscowości C., obręb Ż., gmina G. Według ustalonego na dzień oględzin stanu własności, były młyn stanowił współwłasność J. B., H. B., W. S., D. R. oraz B. B..

W wyniku oględzin ustalone zostało, że:

w budynku mieszkano - gospodarczym (były młyn) położonym na działce nr [...] wraz z turbinownią:

narożnik obiektu w części byłego młyna jest odspojony od budynku na szerokości około 20 - 30 cm,

kalenica dachu nad częścią młyńską jest ugięta, a połać dachowa zapadnięta,

w ścianie znajdują się liczne ubytki cegieł, a drewniane poszycie ściany szczytowej od strony rzeki jest skorodowane biologicznie,

znaczna część murowanych nadproży okiennych i drzwiowych jest spękana, występują liczne ubytki cegieł,

otwory okienne nie posiadają parapetów, drewniana stolarka okienna jest w znacznej mierze zużyta techniczne,

w miejscu oddzielenia części mieszkalnej obiektu od młyńskiej nastąpiło zarysowanie ściany frontowej na jej całej wysokości,

narożnik budynku od strony drogi i podwórka jest spękany i zarysowany,

część budynku pełniącego wcześniej funkcje młyna została rozebrana, pozostały resztki murów i drewniane dobudowy,

i) pokrycie dachu wykazuje liczne ubytki dachówki i gąsiorów,

j) na elewacji budynku znajdują się znaczne spękania i ubytki tynku,

k) konstrukcja betonowa turbinowni w kilku miejscach jest spękana, a przy wylocie z turbinowni jej element betonowy zespolony z budynkiem byłego młyna

jest znacznie uszkodzony,

I) ściana fundamentowa turbinowni jest podmyta,

m) konstrukcja drewniana i poszycie ścian są znacznie skorodowane biologicznie,

n) nastąpił znaczny ubytek cegieł w miejscu oparcia belek mocujących turbinę w ścianie zewnętrznej budynku.

Dodatkowo w protokole oględzin wskazano, że koryto rzeki Brodniczki znajdujące się na działce nr [...] oraz [...] jest własnością Skarbu Państwa, a jego administrowanie znajduje się w gestii Zarządu Melioracji i Usług Wodnych Województwa Pomorskiego w Gdańsku, Terenowy Oddział Słupsk. Według oświadczenia Z. F., inspektora nadzoru tej jednostki, znajdujące się w korycie rzeki urządzenia nie stanowią własności Skarbu Państwa, ponieważ nie są to urządzenia melioracji podstawowych, a zostały wzniesione dla potrzeb działającego wcześniej młyna. Kontrolujący w trakcie wizji lokalnej stwierdzili, że próg wypadowy został zniszczony (brak części umocnienia z kamienia), a ścianka szczelna jest częściowo zniszczona i skorodowana biologicznie.

W związku z powyższymi ustaleniami pracownicy organu nadzoru budowlanego ocenili, że budynek mieszkano - gospodarczy (młyn) jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Wobec faktu, że w trakcie wizji lokalnej w dniu 10 sierpnia 2012 r. H. B., współwłaścicielka i pełnomocnik pozostałych współwłaścicieli nieruchomości była nieobecna, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, mając na uwadze skierowaną do organu wojewódzkiego skargę H. B., w piśmie z 30 sierpnia 2012 r., obowiązał organ I instancji do przeprowadzenia ponownie wizji lokalnej w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu 4 lutego 2013 roku., przy udziale H. B. ponowne oględziny, które potwierdziły zły stan obiektu.

W związku dokonanymi ustaleniami oraz biorąc pod uwagę fakt, że budynek mieszkalno - gospodarczy (były młyn) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, a w jego części mieszkalnej przebywa na stałe J. B., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że należy opróżnić obiekt i zabezpieczyć go w sposób wskazany w sentencji decyzji z 25 lutego 2013 r..

Rozpoznając sprawę w związku z wniesionym odwołaniem organ odwoławczy przytoczył treść art. 61 i art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., zgodnie z którym właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymać i użytkować obiekt w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej.

Organ stwierdził, że budynek mieszkalno-gospodarczy (były młyn) usytuowany na działce nr [...] położonej w miejscowości C. stanowi własność stanowi współwłasność J. B., H. B., W. S., D. R. oraz B. B..

Zgodnie z brzmieniem art. 66 ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowiska lub bezpieczeństwu mienia, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. W decyzji o której mowa w ust. 1 pkt. 1 i 2 tego przepisu właściwy organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Natomiast art. 68 ustawy Prawo budowlane stanowi, że: " W razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem właściwy organ jest obowiązany:

nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości łub części budynku z użytkowania;

przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów;

zarządzić:

umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa łudzi łub mienia oraz zakazie jego użytkowania,

wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa łudzi łub mienia z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania.".

Zasadniczą przesłanką uzasadniająca zastosowanie tego przepisu jest ustalenie, że przedmiotowy obiekt bezpośrednio grozi zawaleniem.

W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji uznał, że obiekt grozi zawaleniem, co powoduje potrzebę opróżnienia budynku przeznaczonego na pobyt ludzi. Stanowisko to podzielił organ odwoławczy.

Odnosząc się do treści odwołania, w którym odwołująca się w imieniu współwłaścicieli H. B. podkreśla wielokrotnie, że przyczyną obecnego stanu technicznego budynku młyńsko - mieszkalnego jest wypłukiwanie gruntu spod fundamentów poprzez nieszczelność i przebicia hydrauliczne lewego przyczółka mostu i podmywania fundamentów przez nurt rzeki wojewódzki inspektor wyjaśnił, że niezależnie od przyczyn złego stanu technicznego obiektu, jego właściciel jest zobowiązany do ponoszenia konsekwencji z tym złym stanem technicznym związanych. Oznacza to, że ewentualne obowiązki wynikające z konieczności utrzymania obiektu organ powinien nałożyć na właściciela tego obiektu, tak stało się w rozpoznawanej sprawie.

W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w związku z faktem, że kwestia własności w odniesieniu do budynku byłego młyna i budynku turbinowni nie jest sporna, nałożenie obowiązku, o który mowa w sentencji zaskarżonej decyzji z 25 lutego 2013 r. jest prawnie uzasadniona. Dodano, że nawet w sytuacji gdyby jedna ze ścian budynku turbinowni znajdowała się zamiast na należącej do odwołujących się działce nr [...] położonej w miejscowości C. (jak to wynika z wyznaczonych przez uprawnionego geodetę punktów granicznych ) w nurcie rzeki tj. na działce stanowiącej rzekę, mając na uwadze fakt iż przedmiotowy obiekt stanowi całość konstrukcyjno - funkcjonalną powiązaną z budynkiem mieszkalno-gospodarczym byłego młyna, zobowiązanym do wykonania jego naprawy i tak będą współwłaściciele nieruchomości znajdującej się działce nr [...].

Ponadto, że jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa decyzja nie kończy postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie utrzymania przedmiotowego budynku usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości C., gmina G.

Odnosząc się natomiast do pozostałych zawartych w odwołaniu żądań (m.in. żądania dotyczącego nakazania przez organ nadzoru budowlanego instytucjom państwowym wykonania remontu należącej do odwołujących się nieruchomości, przywrócenia stanu nieruchomości wraz z pełnionymi funkcjami do stanu pierwotnego i zwrócenia nieruchomości w stanie nienaruszonym sprzed 1946 r.), wyjaśniono, że organy nadzoru budowlanego nie dysponują środkami prawnymi do spełnienia tych żądań. Kwestie związane z prawem własności, w tym ze zwrotem wywłaszczonych nieruchomości i związanych z tym kosztów, jako kwestie cywilne podlegają kognicji sądów powszechnych. Z tego względu organy nadzoru budowlanego nie mogą czynić z powyższych kwestii przedmiotu rozstrzygnięć wydawanych w zakresie działania i kompetencji określonych w przepisach ustawy Prawo budowlane.

Odnosząc się do kwestii żądania wskazania instytucji zobowiązanej do utrzymywania urządzeń melioracji wodnych wyjaśniono, że jak wynika z akt sprawy przylegająca bezpośrednio do budynku byłego młyna turbinownia wraz z pozostałymi budynkami znajduje się całkowicie w granicach należącej do odwołujących się działki nr [...] położonej w obrębie Ż., gmina G. Obowiązkiem Skarbu Państwa, w którego imieniu działa Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych Województwa Pomorskiego w Gdańsku, jest utrzymanie w odpowiednim stanie urządzeń melioracji wodnych podstawowych tj. takich które służą do regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, zaś turbinownia takim urządzeniem nie jest. Natomiast wobec faktu, że jaz przylegający bezpośrednio do budynku byłego młyna znajduje się w konstrukcji mostu położonego w ciągu drogi powiatowej, za kwestię stanu technicznego mostu, który zawiera w sobie elementy nieczynnego jazu, odpowiada właściciel drogi.

Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotowa decyzja odnosi się wyłącznie do kwestii nakazania opróżnienia budynku mieszkalno-gospodarczy (byłego młyna) wobec stwierdzonego stanu zagrożenia. W dalszym postępowaniu organ rozważy możliwość zastosowania w rozpatrywanym przypadku, w przypadku stwierdzenia takiej konieczności, przepisów art. 66 Prawa budowlanego.

Skargę na powyższą decyzje wniosła H. B. wskazując, że zostały wykonane w przedmiotowym budynku prace zabezpieczające, kontynuowane są prace remontowe, wobec czego nie istnieje stan zagrożenia zawaleniem, tym samym nie ma potrzeby opróżnienia budynku.

W piśmie z 17 lutego 2014 r. skarżąca podniosła, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, 8, 9, 10 i 11 k.p.a., bowiem organy nie wzięły pod uwagę faktycznego stanu obiektu oraz nie oceniły szkodliwego działania wód stanowiących własność Skarbu Państwa. Szeroko opisała wieloletnia korespondencję z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w Gdańsku oraz załączyła kopie pism wysłanych i otrzymanych. Odnosząc się do kwestii własności turbinowni wraz z gruntem wskazała, że młyn wraz z turbinownią i pełnym wyposażeniem został odebrany jej ojcu podczas przymusowej kolektywizacji i do dnia obecnego nie istnieje żaden dokument, który mógłby poświadczyć, że teren ten został zwrócony prawowitym właścicielom. Podkreśliła skarżąca, że wielokrotnie na piśmie zwracała się do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Gdańsku o dokonanie naprawy jazu i turbinowni.

Pełnomocnik skarżącej dodatkowo wskazał, że w sprawie powinien zostać przeprowadzony dowód z opinii biegłego do spraw budownictwa oraz zarzucił naruszenie przepisu art. 68 Prawa budowlanego poprzez brak ustalenia, że budynek grozi zawaleniem.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy powtórzył swoją argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 12 czerwca 2014 r. którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lutego 2014 r. nakazującą J. B., B. B., H. B., D. R. i W. S. opróżnienie budynku mieszkalno-gospodarczy (były młyn) usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości C. i wykonanie wskazanych czynności celem zabezpieczenia budynku przed obecnością osób trzecich.

Poza sporem pozostaje, że 10 sierpnia 2012 r. i 4 lutego 2013 r. organ I instancji przeprowadził oględziny budynku mieszkalno-gospodarczego, znajdującego się na działce nr [...] w miejscowości C.. Z protokołów tych oględzin wynika że stan techniczny budynku jest zły, stwierdzono spękania ścian, niepełne pokrycie dachu i podmycie ściany. Pierwsze oględziny zostały przeprowadzone bez udziału współwłaścicieli obiektu, jednak w drugim terminie pełnomocnik stron i jednocześnie współwłaścicielka H. B. była obecna.

Na tej podstawie organ I instancji decyzją z 25 lutego 2013 r., nakazał współwłaścicielom obiektu opróżnienie go i wykonanie dodatkowych czynności. Na skutek odwołania współwłaścicieli obiektu, organ odwoławczy utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Decyzja ta stanowi przedmiot skargi.

Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi art. 68 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. 2013, poz. 1409 – tekst jedn. ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, z razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany:

1) nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania;

2) przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów;

3) zarządzić: a) umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania, b) wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania.

Z przepisu tego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że przesłanką wydania nakazu opróżnienia obiektu budowlanego jest bezpośrednie zagrożenie zawalenia się budynku, w którym przebywają ludzie. Jest to więc sytuacja zaistnienia stanu nagłej konieczności, w którym stan techniczny budynku stwarzać może niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego, lub może grozić niepowetowaną szkodą materialną. Ocena stanu technicznego budynku należy do organów nadzoru budowlanego, które dokonać winny wcześniej oględzin obiektu. Wymóg ten jest wymogiem materialnoprawnym i stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 75 § 1 k.p.a., z którego wynika, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Należy również mieć na względzie, że uprawnienie organów administracji wynikające z art. 68 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane jest uprawnieniem ograniczającym prawo własności. Przepis ten, mając na względzie ochronę prawa własności, powinien być zatem interpretowany ściśle.

Skoro stwierdzenie zaistnienia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem oraz wydanie nakazu wyłączenia budynku z użytkowania musi nastąpić na podstawie protokołu oględzin, to z protokołu tego musi wynikać ponad wszelka wątpliwość zaistnienie przesłanki warunkującej wydanie decyzji o takiej treści (bezpośredniego zagrożenia zawaleniem). W analizowanym stanie faktycznym, jak to wskazano powyżej, oględziny zostały przeprowadzone przez organ dwukrotnie. W ocenie orzekającego Sądu protokoły z obu tych czynności nie wskazują na stwierdzenie istnienia przesłanki, o której mowa w art. 68 ustawy – Prawo budowlane, tj. na bezpośredniego zagrożenia zawalenia się budynku, w którym przebywają ludzie. W protokole z dnia 10 sierpnia 2012 r.: stwierdzono między innymi: spękania ścian, ugięcie kalenicy dachu, podmycie ściany fundamentowej turbinowni, zły stan stolarki okiennej. W konkluzji odnotowano, że stan techniczny budynku jest "nieodpowiedni" (str. 4 protokołu). W trakcie oględzin w dniu 4 lutego 2013 r. pracownicy nadzoru budowlanego potwierdzili stan wynikający z protokółu z dnia 10 sierpnia 2012 r., dodając że postępuje proces odspajania narożnika budynku. W ocenie Sądu powyższe ustalenia w żaden sposób nie prowadzą do wniosku, że mamy do czynienia z sytuacją stanu nagłej konieczności, w którym stan techniczny budynku stwarzać może niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego, lub może grozić niepowetowaną szkodą materialną. Podkreślić należy, że to dowód z oględzin ma pierwszorzędne znaczenie w postępowaniu dotyczącym wyłączenia obiektu budowlanego z użytkowania i inne dowody, takie jak ekspertyza biegłego (o którą wnioskuje pełnomocnik skarżącej), mogą mieć tu znaczenie wyłącznie uzupełniające. W przedmiotowej sprawie natomiast uznać należy, że ustalenie, że zaistniała potrzeba opróżnienia budynku i wydania nakazu wyłączenia go z użytkowania nie koreluje z ustaleniami poczynionymi w trakcie oględzin.

W ocenie Sądu naruszenie wyżej przytoczonego przepisu miało wpływ na wynik sprawy, gdyż zdeterminowało wydanie decyzji z naruszeniem prawa materialnego. Decyzja organu administracji publicznej jest prawidłowa wtedy, gdy jest ona zgodna z prawem a więc nie narusza przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy po przeprowadzeniu ponownej ekspertyzy wnikliwie rozważy, czy istnieje bezpośrednie zagrożenie przedmiotowego budynku zawaleniem, bo tylko w takim przypadku orzeczenie nakazu z art. 68 ustawy – Prawo budowlane może mieć miejsce; w razie potrzeby uzupełni też postępowanie dowodowe o sporządzenie ekspertyzy. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że skarżąca wskazuje na wykonanie prac, które miałby skutkować zmianą stanu rzeczy. Organ powinien te kwestie wyjaśnić w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Zdaniem Sądu pozostałe zarzuty skargi dotyczące kwestii własnościowych oraz obowiązków bieżącej konserwacji rzeki Brodniczki nie mają one znaczenia w niniejszej sprawie i nie stanowią przedmiotu rozstrzygania.

Z uwagi na fakt, że w zakresie wyżej wskazanym postępowania dowodowe przeprowadzone zostało z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., co w konsekwencji skutkowało wydaniem decyzji naruszającej prawo materialne, zaskarżona decyzja podlega uchyleniu w oparciu o przepis art. 145 1 pkt 1 lit. a) i c), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jedn. ze zm.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. ł sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono (punkt 3, 4 i 5 wyroku) na podstawie 205 § 2 cytowanej ustawy, zasądzając na rzecz działających w sprawie pełnomocników z urzędu wynagrodzenie na poziomie jednokrotnej stawki – 240 zł powiększone o podatek VAT.