Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 467/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1046/18 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] marca 2018 r. utrzymał w mocy decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2018 r. o nałożeniu na A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kary pieniężnej w wysokości 5 000 zł. za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Powyższa decyzja została doręczona reprezentującemu skarżącą pełnomocnikowi [...] marca 2018 r. Skarżąca w dniu [...] kwietnia 2018 r. za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skarżąca podła, że w terminie do wniesienia skargi, skargę w sprawie nadała na (nieprawidłowy) adres GITD: Warszawa, ul. Postępu 21. Następnie w dniu [...] kwietnia 2018r., przesyłka wróciła na adres skarżącej, z adnotacją, iż adresat się wyprowadził. Dlatego też [...] kwietnia 2018 r. skarżąca nadała na poczcie ponownie skargę na prawidłowy adres GITD: Warszawa, Aleje Jerozolimskie 94.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] września 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1046/18 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd przedstawił, iż tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast zgodnie z § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.

Zdaniem WSA, wskazany wyżej siedmiodniowy termin został przez skarżącą zachowany, bowiem jak skarżąca wskazała – [...] kwietnia 2018 r. otrzymała zwróconą przesyłkę i następnego dnia nadała skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Jednakże, zdaniem WSA w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Takimi okolicznościami nie może być nadanie skargi przez reprezentującego skarżącą profesjonalnego pełnomocnika skargi na nieaktualny adres, niezależnie od tego czy adres ten pełnomocnik uzyskał ze strony internetowej BIP czy też innego źródła. W decyzji prawidłowo został bowiem wskazany aktualny adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego Al. Jerozolimskie 94 00-807 Warszawa o czym skarżąca (czy też pełnomocnik) została pouczona. Tym samym skarżąca nie wykazała takiej okoliczności, która uprawdopodobniałaby niezawinioną przyczynę uchybienia terminu.

Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia [...] września 2018 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy:

- art. 87 § 2 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi,

- art. 86 § 1 p.p.s.a. przez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W przepisie art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określono kryteriów, według których należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKW 273/99, publik. OSNAP z 2000 r. nr 20, poz. 757).

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z dnia 10.09.2010 r. o sygn. akt II OZ 849/10, z dnia 2.10.2002 r. o sygn. akt V SA 793/02, publik. Monitor Prawniczy z 2002 r. nr 23, poz. 1059).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kontrolowane postanowienie, którym WSA w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest zgodne z prawem, ponieważ skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminowi. Sąd prawidłowo uznał, że skarżąca dopuściła się w tej sprawie niedbalstwa, czyli nie dołożyła należytej staranności w załatwieniu własnej sprawy.

Podkreślenia wymaga, że w judykaturze sądu kasacyjnego ukształtowało się stanowisko, iż wskazanie przez skarżącego na kopercie listu zawierającego skargę w całości błędnego adresu organu odwoławczego nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, zwłaszcza gdy skarżący był prawidłowo pouczony o właściwym adresie tego organu i stanowi przejaw niedbalstwa. Takie działanie wyklucza ocenę, że skarżąca napotkała przeszkodę nie do przezwyciężenia we wniesieniu skargi w terminie (por. na przykład postanowienia NSA: z dnia 30 sierpnia 2016 r. o sygn. akt II GZ 784/16, z dnia 20 lutego 2014 r. o sygn. akt II FZ 229/14, z dnia 19 września 2012 r. o sygn. akt I FZ 341/12, z dnia 21 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II FZ 153/11, z dnia 3 lutego 2011 r. o sygn. akt II OZ 31/11, z dnia 14 lipca 2010 r. o sygn. akt II GZ 160/10; dostępne w CBOSA).

Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega podstaw, aby odstąpić od tego, wynikającego z orzecznictwa stanowiska i przyjmuje je za własne. Dla formalności należy również wskazać, że w pouczeniu zaskarżonej decyzji wskazano, że "Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa".

W świetle powyższego uznać zatem należy, że pozbawione racji jest twierdzenie, iż błędne zaadresowanie przesyłki zawierającej skargę, polegające na wskazaniu niewłaściwego (dawnego) adresu GITD (skarżąca wskazała adres – ul. Postępu 21, 02-676 Warszawa, mimo że powinno być – ul. Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa), przy jednoczesnym zignorowaniu znajdującego się w treści skarżonej decyzji pouczenia podającego właściwy adres powyższego organu, stanowi samo w sobie uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego to niestaranne działanie nie usprawiedliwia braku winy skarżącej w niedotrzymaniu terminu. Nie może być też utożsamiane z przeszkodą, której skarżąca (lub jej pełnomocnik) nie była w stanie usunąć przy zachowaniu największego w danych warunkach wysiłku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż z wymienionych powodów przyjąć należy, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 86 § 1 p.p.s.a. dla odmowy przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia skargi.

Mając na uwadze powyższe oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.