Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 513/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 993
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę.


UZASADNIENIE

PREZYDENT MIASTA DECYZJĄ Z DNIA 5 MAJA 2010 R., NR [...], W OPARCIU O ART. 15 UST. 2 USTAWY Z DNIA 10 KWIETNIA 1974 R. O EWIDENCJI LUDNOŚCI I DOWODACH OSOBISTYCH, ORZEKŁ O WYMELDOWANIU K. S. Z POBYTU STAŁEGO Z LOKALU NR [...] PRZY UL. [...] W G.

W UZASADNIENIU ORGAN PODAŁ, ŻE NA WNIOSEK BIURA OBSŁUGI MIESZKAŃCÓW NR [...] W G. WSZCZĘTO POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE W SPRAWIE WYMELDOWANIA WYŻEJ WYMIENIONEJ. W TRAKCIE POSTĘPOWANIA PRZESŁUCHANO ŚWIADKÓW ORAZ K. S., A TAKŻE, W DNIU 2 KWIETNIA 2010 R., PRZEPROWADZONO OGLĘDZINY LOKALU.

PRZEDMIOTOWY LOKAL SKŁADA SIĘ Z DWÓCH POKOI, KUCHNI I ŁAZIENKI. W OPARCIU O MATERIAŁ DOWODOWY, A W SZCZEGÓLNOŚCI ZEZNANIA ŚWIADKÓW ORGAN PRZYJĄŁ, ŻE CENTRUM ŻYCIOWYM K. S. JEST DOM JEJ RODZICÓW W P. W PRZEDMIOTOWYM LOKALU ZAŚ PRZEBYWAJĄ JEJ BABCIA ORAZ SIOSTRA Z DZIEĆMI I KONKUBENTEM.

K. S. ODWOŁAŁA SIĘ OD TEJ DECYZJI PODNOSZĄC, ŻE ORGAN NARUSZYŁ ART. 77 § 1 K.P.A. POPRZEZ BŁĘDNE USTALENIA FAKTYCZNE ORAZ ART. 10 § 1 K.P.A. POPRZEZ UNIEMOŻLIWIENIE JEJ WYPOWIEDZENIA SIĘ CO DO ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO PRZED WYDANIEM DECYZJI. ZDANIEM STRONY W UZASADNIENIU DECYZJI BRAK JEST PRZEKONYWUJĄCYCH ARGUMENTÓW, DLACZEGO ORGAN ODMÓWIŁ WIARYGODNOŚCI JEJ ZEZNANIOM, A PRZYJĄŁ ZA WIARYGODNE ZEZNANIA ŚWIADKÓW. ORGAN NIE USTALIŁ, CZY ODWOŁUJĄCA MA ZAMIAR TRWALE OPUŚCIĆ LOKAL.

PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA WOJEWODA DECYZJĄ Z DNIA 30 LIPCA 2010 R., UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

ORGAN ODWOŁAWCZY PODKREŚLIŁ, ŻE K. S. SAMA STWIERDZIŁA, IŻ MIESZKA Z MATKĄ W DOMKU JEDNORODZINNYM W P. DO LOKALU W KTÓRYM JEST ZAMELDOWANA PRZYJEŻDŻA 2-3 RAZY W TYGODNIU, W CELU ODWIEDZENIA BABCI. NADTO WSZYSCY ŚWIADKOWIE JEDNOZNACZNIE STWIERDZILI, ŻE NIE MIESZKA ONA W TYM LOKALU. CAŁOŚĆ ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO POZWALA PRZYJĄĆ, ŻE K. S. NIE MIESZKA W MIEJSCU ZAMELDOWANIA NA POBYT STAŁY. SAM FAKT SPORADYCZNEGO PRZEBYWANIA W LOKALU I OPIEKA NAD BABCIĄ NIE STANOWIĄ O JEJ ZAMIESZKIWANIU Z ZAMIAREM POBYTU STAŁEGO.

ZDANIEM ORGANU NIE BYŁO PODSTAW DO KWESTIONOWANIA ZEZNAŃ ŚWIADKÓW, KTÓRZY BĘDĄC SĄSIADAMI STRONY ZEZNAWALI ZGODNIE Z DOŚWIADCZENIEM ŻYCIOWYM I PRZEKONANIEM. NIE DANO ZAŚ WIARY WYJAŚNIENIOM ODWOŁUJĄCEJ, GDYŻ POZOSTAWAŁY W SPRZECZNOŚCI Z POZOSTAŁYMI ZEZNANIAMI.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU K. S. PODTRZYMAŁA ZARZUTY ODWOŁANIA. PODKREŚLIŁA, ŻE BRAK JEST JAKIEGOKOLWIEK OBIEKTYWNEGO DOWODU, ŻE OPUŚCIŁA MIEJSCE POBYTU STAŁEGO W SPOSÓB TRWAŁY. WE WSKAZANYM LOKALU ZAMIESZKUJE JEJ BABCIA, SIOSTRA Z DZIEĆMI I KONKUBENTEM. CZASOWE ZAMIESZKIWANIE SKARŻĄCEJ U MATKI W P. MA ZWIĄZEK Z TYM, ŻE NIE BYŁO DLA NIEJ MIEJSCA W W/W LOKALU. PO WYPROWADZCE SIOSTRY Z RODZINĄ MA ZAMIAR TAM Z POWROTEM ZAMIESZKAĆ.

JEJ ZDANIEM OBIEKTYWNA PRZESZKODA PRZY ZACHOWANIU WOLI STAŁEGO POBYTU W TYM LOKALU, POWODUJE, ŻE DECYZJE O JEJ WYMELDOWANIU BYŁY WADLIWE.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WOJEWODA WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA JEST NIEZASADNA.

WBREW TWIERDZENIOM ZAWARTYM W SKARDZE K. S. NIE ZAMIESZKUJE W PRZEDMIOTOWYM LOKALU. JUŻ Z TREŚCI SKARGI WYNIKA, IŻ LOKAL NR [...] PRZY UL. [...] W G. JEST LOKALEM O MAŁEJ POWIERZCHNI I NA STAŁE ZAMIESZKIWANY JEST PRZEZ SIOSTRĘ SKARŻĄCEJ Z DWÓJKĄ DZIECI ORAZ GŁÓWNĄ LOKATORKĘ BABCIĘ SKARŻĄCEJ – M. S. DO MIESZKANIA TEGO K. S. PRZYCHODZI 2-3 RAZY W TYGODNIU I JAK SAMA NAPISAŁA W SKARDZE CZASOWO PRZEBYWA U SWOJEJ MATKI W P. NOSZĄC SIĘ Z ZAMIAREM POWROTU DO PRZEDMIOTOWEGO LOKALU KIEDY WYPROWADZI SIĘ Z NIEGO JEJ SIOSTRA. WRESZCIE ZAMIERZA WYKUPIĆ TEN LOKAL.

ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, W OPARCIU O ZEZNANIA ŚWIADKÓW ZAMIESZKUJĄCYCH W SĄSIEDZTWIE PRZEDMIOTOWEGO LOKALU, PRAWIDŁOWO USTALIŁ, IŻ K. S. NIE ZAMIESZKUJE W LOKALU NR [...] PRZY UL. [...] W G. ŻADEN Z 6-CIU ŚWIADKÓW NIE POTWIERDZIŁ FAKTU ZAMIESZKIWANIA SKARŻĄCEJ W TYM LOKALU. Z ICH ZEZNAŃ WYNIKA, ŻE ISTOTNIE SKARŻĄCA ZAMIESZKIWAŁA TAM DO CZASU WYBUDOWANIA PRZEZ JEJ MATKĘ DOMU W P. OD TEGO CZASU W LOKALU TYM PRZEBYWA SPORADYCZNIE.

STAN TEN POTWIERDZA CZĘŚCIOWO PROTOKÓŁ OGLĘDZIN LOKALU, W TRAKCIE KTÓRYCH NIE STWIERDZONO ABY ISTNIAŁY PODSTAWY DO POTWIERDZENIA STAŁEGO POBYTU W NIM SKARŻĄCEJ.

BABCIA SKARŻĄCEJ OŚWIADCZYŁA, ŻE NIC NIE WIE NA TEMAT ZAMIESZKIWANIA WNUCZKI. STWIERDZIŁA JEDYNIE, ŻE K. S. BYWA W TYM LOKALU MIESZKALNYM.

INSTYTUCJA ZAMELDOWANIA MA CHARAKTER STRICTE EWIDENCYJNY, POTWIERDZA JEDYNIE STAN RZECZYWISTY I NIE RODZI ŻADNYCH PRAW DO LOKALU. Z AKT SPRAWY WYNIKA, IŻ [...] ZARZĄD NIERUCHOMOŚCI KOMUNALNYCH W DNIU 26 MAJA 2009 R., WYPOWIEDZIAŁ M. S. UMOWĘ NAJMU W ZWIĄZKU Z ZALEGŁOŚCIAMI Z TYTUŁU CZYNSZU.

W AKTACH SPRAWY ZNAJDUJE SIĘ PISMO M. S. Z DNIA 2 LUTEGO 2010 R., KIEROWANE DO PREZYDENTA MIASTA Z TREŚCI KTÓREGO WYNIKA, IŻ ISTOTNIE K. S. NIE ZAMIESZKUJE W PRZEDMIOTOWYM LOKALU. M. S. PISZE, IŻ PROSI O ODSTĄPIENIE OD POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYMELDOWANIA SYNA I WNUCZKI K. PONIEWAŻ ICH RELACJE RODZINNE ULEGŁY POPRAWIE A RODZINA ODWIEDZA JĄ BARDZO CZĘSTO.

POWYŻSZE DOWODZI, IŻ ZOSTAŁY SPEŁNIONE PRZESŁANKI Z ART. 15 UST. 2 USTAWY O EWIDENCJI LUDNOŚCI I DOWODÓW OSOBISTYCH (TJ. DZ. U. Z 2006 R. NR 139, POZ. 993 ZE ZM.).

Z TYCH WZGLĘDÓW WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY UZNAŁ, IŻ ZASKARŻONA DECYZJA ORAZ POPRZEDZAJĄCA JĄ DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NIE NARUSZA PRAWA I NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), ODDALIŁ SKARGĘ.