Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1265/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 § 2, art. 257
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1523/13 w zakresie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1523/13, pozostawił bez rozpoznania wniosek A. Sp. z o.o. w W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez A. Sp. z o.o. w W. od wyroku tego Sądu z dnia 18 września 2014 r. oddalającego skargę spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 marca 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej.

Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po wezwaniu Sądu strona skarżąca w dniu 15 kwietnia 2016 r. przesłała sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy (PPPr) w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika, zawierający niewypełnioną rubrykę 3 oraz nieprawidłowo wypełnione rubryki 2.1. i 4.2.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. wezwał stronę skarżącą, do uzupełnienia ww. wniosku poprzez:

- prawidłowe zakreślenie w rubryce 4.2 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zakresu, w jakim skarżąca wnosi o przyznanie prawa pomocy odnoszącego się do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, informując iż wniosek może objąć po jednym żądaniu z rubryki 4.1. oraz 4.2.,

- wypełnienie rubryki 3 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy,

- prawidłowe wypełnienie rubryki 2.1 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (formularz PPPr przeznaczony jest dla osób prawnych, natomiast w rubryce 2.1. strona skarżąca jako wnioskodawcę wskazała osobę fizyczną),

w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 7 maja 2016 r. Strona w zakreślonym terminie nie złożyła prawidłowo wypełnionego, sporządzonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w związku z powyższym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2016 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Następnie skarżąca pismem z dnia 5 lipca 2016 r. wniosła sprzeciw od zarządzenia o odmowie przyznania prawa pomocy. Do niniejszego pisma ponowie nie załączyła prawidłowo wypełnionego formularza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie wskazał, że zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Formularz ten powinien być zgodny z wzorem wprowadzonym w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). Zarazem powyższe rozporządzenie, które weszło w życie w dniu 29 sierpnia 2015 roku, w § 2 ust. 3 przewiduje, że, jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez stronę na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia.

Skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu, prawidłowo przesłano jej zatem urzędowy formularz. W sposób prawidłowy doręczono również skarżącej wezwanie do uzupełnienia wniosku na formularzu, informując, że należy złożyć go do Sądu w terminie 7 dni od otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 ppsa).

W związku z faktem, że mimo wezwania i pouczenia skarżąca nie złożyła prawidłowo wypełnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, Sąd I instancji, powołując wskazany wyżej przepis, pozostawił jej wniosek bez rozpoznania.

Zażalenie na to postanowienie wniosła spółka. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że nie posiada szczegółowej wiedzy prawniczej, nie wiedziała, że obowiązek ustanowiony w art. 257 ppsa ma charakter bezwzględny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Jak prawidłowo zauważył Sąd I instancji, zgodnie z treścią art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. Nr 1257).

Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 ppsa wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 ppsa).

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowych, po wezwaniu Sądu I instancji, skarżąca w dniu 15 kwietnia 2016 r. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy (PPPr) w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Wniosek zawierał jednak braki w postaci niewypełnionych rubryk. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. prawidłowo wezwał skarżącą, do uzupełnienia ww. wniosku. Mimo prawidłowego i niekwestionowanego pouczenia spółka nie nadesłała wypełnionego formularza w zakreślonym terminie.

W związku z powyższym przyjąć należy, w świetle art. 257 ppsa, że postanowienie Sądu I instancji o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, jest prawidłowe. Skarżąca bowiem nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu i nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie. Argumenty skarżącej dotyczące nieświadomości bezwzględnego charakteru przepisu art. 257 ppsa nie mogły podważyć oceny postanowienia Sądu I instancji, gdyż wezwanie skarżącej do nadesłania stosownego druku było sformułowane w sposób jasny i jednoznaczny.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa postanowił, jak w sentencji postanowienia.