Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 212/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: Art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 7, 77 par. 1, 58, 59
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Halina Jakubiec spr. NSA Krystyna Kutzner Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2010 r. sprawy ze skargi H. C. na postanowienie Wojewody z dnia 4 stycznia 2010 r , Nr : [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie , II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata M. A. z Kancelarii : Kancelaria Prawna [...] w K. ul. [...], koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 240 zł (dwieście czterdzieści złotych ) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności .


UZASADNIENIE

Zaskarżonym przez H. C. postanowieniem z dnia 04 stycznia 2010r. znak [...] Wojewoda odmówił H. C. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009r. znak [...] orzekającej o wymeldowaniu H. C. z pobytu stałego z lokalu przy ul. A w K.

Za podstawę prawną postanowienia przyjęto art. 59 § 2 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r.

o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006r., Nr 139, poz. 993).

Postanowienie zapadło w następujących okolicznościach stanu faktycznego:

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2009r. znak [...] wydaną na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. Nr 139, poz. 993) orzekł o wymeldowaniu H. C. z pobytu stałego z lokalu przy ul. A w K., przyjmując, że w świetle dokonania skutecznej eksmisji skarżącego z tego lokalu spełnione zostały przesłanki wymeldowania z urzędu.

Decyzja została doręczona H. C. w dniu 09.11.2009r.

H. C. wniósł w dniu 10.11.2009r. skargę do Rady Miasta na Prezydenta Miasta, zarzucając temu organowi niepodejmowanie w interesie skarżącego skutecznych działań prowadzących do przywrócenia zameldowania w w/w lokalu.

Pismem z dnia 26.11.2009r. (z datą prezentaty Urzędu Miasta 26.11.2009r.) H. C. odwołał się od decyzji pierwszej instancji, zarzucając organowi pierwszej instancji dokonanie niewystarczających ustaleń w kwestii jego zamieszkiwania w lokalu przy ul. A.

W treści odwołania skarżący zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania podnosząc, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, przy czym podkreślił, że w trybie skargowym wniósł uprzednio, w dniu 10.11.2009r., pismo do Rady Miasta, w którym skarżył się na decyzję pierwszej instancji i wnosił o podjęcie skutecznych w jego interesie działań. Do odwołania załączył między innymi wynik konsultacji lekarskiej z dnia 09.11.2009r. z Oddziału Klinicznego Kliniki Okulistyki i Onkologii Okulistycznej. W aktach znajduje się również historia choroby skarżącego z poradni kardiologicznej z 14.10.2009r. i karta informacyjna z Kliniki Okulistyki i Onkologii Okulistycznej z przyjęcia do kliniki w dniu 28.10.2009r.

Wojewoda opisanym na wstępie postanowieniem odmówił H. C. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z [...] 2009r. znak [...], podnosząc w uzasadnieniu, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Z uzasadnienia odwołania wynikało jedynie, że uchybienie terminu powstało z powodów niezależnych od wnoszącego je. Z akt sprawy wynika ponadto, że decyzja pierwszej instancji została wysłana do skarżącego prawidłowo na adres: skrytka pocztowa nr [...] w K., gdzie, w sposób wskazany w przepisie art. 43 kpa została doręczona skutecznie skarżącemu. Skarżący odebrał decyzję osobiście w dniu 09.11.2009r. Zawierała prawidłowe pouczenie o trybie odwołania. Wniosek

o przywrócenie terminu spełnił co prawda warunki formalne jednak ze względu na to, że przyczyny, dla których nie został dotrzymany termin do złożenia odwołania leżały wyłącznie po stronie skarżącego - nie podlegał on uwzględnieniu.

Organ odwoławczy zauważył również, że pisma skarżącego, wniesionego do Rady Miasta, zatytułowanego "zawiadomienie o przestępstwie" Rada Miasta nie przekazała w trybie art. 65 § 1 Kpa do Wojewody celem rozpoznania pisma jako odwołania od decyzji pierwszej instancji. Odwołanie należy jak każde pismo w postępowaniu administracyjnym składać zgodnie z art. 63 § 1 Kap tj. pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej lub formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu, a także do protokołu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie H. C. wniósł o przywrócenie mu zameldowania w lokalu przy ul. A, jak też zawarł ogólny zarzut nieuwzględniania przez organy samorządowe jego wniosków o przyśpieszenie rozpoznania sprawy meldunkowej i brak rozpoznania merytorycznie odwołania. Zaznaczył, że pismo, które wniósł w dniu 10.11.2009r. do Rady Miasta zostało wniesione w trakcie biegu do odwołania od decyzji pierwszej instancji. Powinno być potraktowane z tego względu oraz ze względu na treść pisma nawiązującą do rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta jako odwołanie od decyzji pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko o braku podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W piśmie z dnia 09.07.2010r. pełnomocnik skarżącego, uzupełniając wnioski

i twierdzenia skargi, podniósł, że pismo skarżącego z dnia 26.11.2009r., które organ uznał za odwołanie, jest kolejnym, uzupełniającym pismem w sprawie odwołania

a właściwym odwołaniem jest pismo z 09.11.2009r. kierowane do Rady Miasta. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony przez skarżącego na wypadek gdyby organ nie uznał pisma do Rady Miasta za odwołanie złożone w ustawowym terminie. Wniosek skarżącego spełniał wszystkie wymogi formalne i materialne ponieważ został złożony w terminie do siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia, jednocześnie zostało wniesione odwołanie a także skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy oraz z przyczyn od niego niezależnych, gdyż z akt administracyjnych (tj. z zaświadczeń lekarskich i oświadczeń skarżącego) wynika, że skarżący powołał się w ten sposób na chorobę i związane z tym problemy zdrowotne (kardiologiczne, cukrzyca, nadciśnienie, problemy z poruszaniem się i rehabilitacja) oraz na brak stałego miejsca pobytu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

W sprawie niniejszej Sąd stwierdził naruszenie przepisów prawa przez Wojewodę.

Wymaga na wstępie uściślenia, że odwołaniem H. C. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009r. znak [...] jest pismo skarżącego z 26.11.2009r., z tą samą datą prezentaty Urzędu Miasta w tytule skierowane do Wojewody za pośrednictwem Prezydenta Miasta. Treść pisma wyraźnie wskazuje na wolę zaskarżenia w/w decyzji pierwszej instancji. W istocie zostało ono złożone po terminie, gdyż termin na wniesienia odwołania skończył bieg w dniu 23.11.2009r. a odwołanie zostało wniesione w dniu 26.11.2009r. Pismo, wobec którego skarżący domaga się uznania za odwołanie tj. pismo skierowane do Rady Miasta z dnia 10.11.2009r., co prawda wniesione w trakcie biegu terminu do odwołania od decyzji Prezydenta Miasta, nie może być uznane za odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta. Stanowi skargę złożoną na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wobec powyższego kontroli Sądu podlega kwestia przywrócenia H. C. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009r. z punktu widzenia prawidłowości zastosowania przez Wojewodę przepisów art. 58 i 59 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 58 § 1 Kpa stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W § 2 stanowi, że prośbę o przywróceniu terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie

z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

W niniejszej sprawie, o ile organ prawidłowo ocenił, że ostatnia wymagana przesłanka formalna wniosku H. C. została spełniona, gdyż równocześnie z wnioskiem złożył odwołanie to należy zauważyć, że w sposób niewystarczający dokonał analizy tego, czy uchybienie terminu nastąpiło z winy skarżącego czy nie. Z tym wiąże się uchybienie polegające na tym, że nie ustalił też czy został spełniony przez skarżącego wymóg złożenia wniosku w terminie do siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Organ pominął fakt, że skarżący sygnalizował we wniosku o przywrócenie terminu posiadanie problemów zdrowotnych i że w związku z tym przebywał na obserwacji w Oddziale Klinicznym Kliniki Okulistyki. Załączył do odwołania kserokopię wyniku konsultacji lekarskiej z 09.11.2009r. W aktach znajdują się również historia choroby skarżącego z poradni kardiologicznej z 14.10.2009r. i karta informacyjna z Kliniki Okulistyki i Onkologii Okulistycznej z przyjęcia do kliniki w dniu 28.10.2009r. W ten sposób organ nie wyjaśnił sprawy zgodnie z wymogiem, który stawia art. 7 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu odmowy przywrócenia terminu Wojewoda w sposób lakoniczny stwierdził jedynie, że skarżący "nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy". Tymczasem w załącznikach odwołania

i wniosku o przywrócenie terminu, stanowiących jedno pismo – wymieniony został powołany wyżej dokument w postaci wyników konsultacji, co oznacza, że zamiarem skarżącego było ujecie w przyczynach niedochowania terminu do wniesienia dowołania niedyspozycji zdrowotnych. Z punktu widzenia niezawinionych przyczyn uchybienia terminu stan zdrowia może mieć istotne znaczenie, przy czym Sąd nie przesądza tu w żaden sposób, że powyższe zaświadczenia lekarskie i stwierdzone

w nich okoliczności świadczą o niezawinionym uchybieniu przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. Istotnym jest, by organ, rozpatrując ponownie sprawę, zanalizował szerzej przyczyny uchybienia terminu w oparciu o wskazany materiał dowodowy i orzekł w sposób jednoznaczny co było przyczyną uchybienia terminu przez skarżącego (czy były to przyczyny zawinione czy nie) i czy termin siedmiodniowy został zachowany.

Sąd uchylił wobec powyższego zaskarżone postanowienie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , uznając, że Wojewoda naruszył przepis postępowania administracyjnego tj. art. 58 Kpa w zw. z art. 7 i 77 § 1 kpa w sposób, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Niewyjaśnienie kwestii zawinienia uchybienia terminu powoduje, że zaskarżone postanowienie zawiera uchybienia proceduralne.

Rozpoznając ponownie wniosek H. C. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji pierwszej instancji Wojewoda uwzględni wskazane w powyższym uzasadnieniu Sądu wytyczne co do oceny spełnienia przez wniosek przesłanek z art. 58 Kpa.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a w zw. z § 2 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).