Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1304/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. Stowarzyszenie A wywiodło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia , którą to decyzją Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia "[...]", którą uchyliło decyzję Wójta Gminy A z dnia "[...]" o odmowie ustalenia warunków zabudowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012r., poz. 270, dalej: ppsa) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy.

W myśl zaś art. 220 § 1 powołanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W myśl § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r.

w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 200 zł.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż stosownie do art. 47 § 1 powołanej ustawy do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Ponadto skarga stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 winna być podpisana, a osoby działające za Stowarzyszenie winny przy pierwszej czynności prawnej wykazać swoje umocowanie do działania (art. 29 ppsa). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych.

Uwzględniając powyższe regulacje prawne zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 8 grudnia 2014r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane (odpis zarządzenia doręczono skutecznie w dniu 16 grudnia 2014r.) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Podobnie na podstawie zarządzenia z dnia 8 grudnia 2014r. Stowarzyszenie zostało wezwane do nadesłania 7 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, nadesłania kompletnej podpisanej skargi oraz złożenia dokumentu określającego umocowanie osób (osoby) podpisującej skargę do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania (wezwanie doręczono skutecznie 16 grudnia 2014 r.), pod rygorem odrzucenia skargi.

Z akt sądowych niniejszej sprawy wynika, że strona skarżąca nie podpisała skargi, nie uiściła wpisu od skargi, nie nadesłała stosownych odpisów skargi, jak również dokumentu potwierdzającego umocowanie osób do działania w imieniu Stowarzyszenia w zakreślonym terminie 7 dni, który upłynął w dniu 23 grudnia 2014 r..

Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.