Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 228/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1  pkt3, art. 47, art. 52
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. i M.Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego utwardzenia działki budowlanej na składowanie węgla i materiałów budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę M. Ż.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 228/10

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga T.M. i M. Ż. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego utwardzenia działki budowlanej na składowanie węgla i materiałów budowlanych.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 marca 2010r. skarżące zostały wezwane do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz nadesłanie 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych przez obie skarżące.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru stosowne wezwania skarżące odebrały w dniu 18 marca 2010r., w odpowiedzi skarżące złożyły wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, do którego załączyły wymagane odpisy skargi, jednakże potwierdzone za zgodność wyłącznie przez T. M.

Postanowieniami z dnia 22 kwietnia 2010r. skarżącym przyznana została pomoc prawna w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Jednocześnie, jak wynika z art. 57 §2 p.p.s.a. w przypadku gdy kilku uprawnionych do wniesienia skargi występuje w roli skarżących, a skarga dotyczy tego samego aktu, ich skarga może być wniesiona w jednym piśmie.

Z kolei przepisy art. 46 i art. 47 p.p.s.a. określają wymagania pisma procesowego, wskazując m.in., iż do każdego pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Odpisem pisma jest dokument zawierający treść tożsamą z treścią pisma źródłowego, w niniejszej sprawie takim dokumentem źródłowym jest skarga. Odpis skargi powinien zatem zawierać te wszystkie elementy, które zawiera oryginalna skarga, aby nie było możliwe podważenie jego wiarygodności. Odpisem pisma może być również jego kserokopia, ale wówczas taka kserokopia, podobnie jak odpis pisma, musi być poświadczona za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisana przez wszystkich skarżących.

Czyniąc zadość wezwaniu Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi T. M. złożyła wymaganą ilość odpisów skargi. Należy jednak zauważyć, iż odpisy te nie były podpisane przez obie skarżące, a jedynie poświadczone za zgodność z oryginałem przez T. M. W tej sytuacji, nie jest uprawnione przyjęcie, iż z przedmiotowego wezwania wywiązała się także M. Ż., ponieważ wobec braku odpowiedniego pełnomocnictwa T. M. nie była uprawniona do poświadczania woli skarżącej M. Ż.

Reasumując, w świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż wyłącznie T. M. wywiązała się z nałożonego przedmiotowym wezwaniem obowiązku. W konsekwencji jedynie skargę T. M. należy skierować do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w związku z art. 47, art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

ar