Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 31/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1a, art. 161 § 1 pkt 3, art. 200, art. 205 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 1 ust. 1, art. 6, art. 7, art. 8
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 maja 2022 r. sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Burmistrza Miasta T. w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta T. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Burmistrza Miasta T. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 12 stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej; 3. zasądza od Burmistrza Miasta T. na rzecz skarżącego K. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. dc


UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2022 r. K.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący, wskazując na naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2020r., poz. 2176 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p.") wniósł o zobowiązanie organu do wykonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 12 stycznia 2022 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi K.W. wskazał, że w dniu 12 stycznia 2022 r. drogą elektroniczną skierował do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii obwieszczeń Burmistrza Gminy T. wydanych zgodnie z art. 42ab ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1683 ze zm.), w okresie od 1 kwietnia 2021 r. do dnia 12 stycznia 2022 r. Po 14 dniach skarżący otrzymał odpowiedź zawierającą "informacje dotyczące polowań zbiorowych wykonywanych przez koła łowieckie". W załączniku do wiadomości znajdowały się kopie informacji nadsyłanych w listopadzie i grudniu 2022 r. przez koła łowieckie do urzędu miasta. W tym samym dniu skarżący poinformował organ, że wniósł o inny zakres informacji niż otrzymał. Jak wskazał, wniósł o kopie obwieszczeń, które burmistrz był zobowiązany wydać zgodnie z art. 42ab ust. 2 Prawo łowieckie, stąd skarżący ponowił wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Do dnia wniesienia skargi wniosek o udzielenie informacji publicznej nie został wykonany, również do dnia wniesienia skargi nie została skarżącemu doręczona decyzja odmowna. Organ po dniu 26 stycznia 2022 r. nie odpowiedział na wiadomości skarżącego, stąd – jak wskazał – skarga jest zasadna i konieczna.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta T. wniósł o umorzenie postępowania, bowiem, w jego ocenie, stało się ono bezprzedmiotowe. Wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej wpłynął drogą elektroniczną do organu w dniu 12 stycznia 2022 r. W dniu 26 stycznia 2022 r. na adres e-mail skarżącego została udostępniona informacja publiczna w zakresie żądanych informacji tj. terminu rozpoczęcia i zakończenia oraz miejsca polowania zbiorowego w okresie od 1 kwietnia 2021 r. do 12 stycznia 2022 r. poprzez udostępnienie skanów informacji o polowaniach zbiorowych przekazanych do organu przez Nadleśnictwo K. i koła łowieckie. Ze względu na nieobecność pracownika merytorycznego odpowiedź została udzielona w terminie, ale nie w formie obwieszczenia, o którym mowa w art. 42ab ust. 1 Prawa łowieckiego. Skarżący w dniu 26 stycznia 2022 r. na adres e-mail pracownika ponowił wniosek z wyjaśnieniem, natomiast pracownik merytoryczny przekazał obwieszczenia do opublikowania na stronie Biuletynu Informacji Publicznej w zakładce: obwieszczenia i ogłoszenia, ale nie poinformował skarżącego o tym fakcie. W takim stanie faktycznym wprawdzie organ pozostawał w bezczynności co do udostępnienia informacji publicznej, ale po otrzymaniu skargi informacja zostanie udzielona. W tej sytuacji postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, a wniosek o jego umorzenie uzasadniony.

W piśmie z dnia 29 kwietnia 2022 r. skarżący oświadczył, że nie otrzymał odpowiedzi na wniosek, choć organ po otrzymaniu skargi udostępnił informację publiczną w Biuletynie Informacji Publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów możliwe było na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a."), gdyż przedmiotem skargi jest bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Dodać przy tym należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu administracji skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym nie zostało uzależnione od stosownego wniosku strony w tym zakresie. Stąd też sprawa niniejsza została skierowana do rozpoznania w tym trybie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 maja 2022 r.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Powyższe determinuje zakres kontroli Sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W myśl bowiem art. 149 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) lub stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Skarga w sprawie niniejszej zarzuca bezczynność organu – Burmistrza Miasta T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o którą pismem z dnia 12 stycznia 2022 r. (przesłanym organowi drogą elektroniczną) wnioskował skarżący.

Przystępując do merytorycznych rozważań wskazać należy, że problematyka dostępu do informacji publicznej została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176; dalej jako: "u.d.i.p."). W rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie.

W stanie faktycznym sprawy, skarżący w piśmie z dnia 12 stycznia 2022 r. wnioskował o udostępnienie informacji publicznej w postaci obwieszczeń organu wydanych na mocy art. 42ab ust. 2 Prawa łowieckiego, w okresie od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia złożenia wniosku. Skarżący wniósł o udostępnienie powyższej informacji w postaci elektronicznej na podany we wniosku adres poczty mailowej. W drodze wiadomości mailowej organ w dniu 26 stycznia 2022 r. doręczył skarżącemu informacje dotyczące polowań zbiorowych wykonywanych przez koła łowieckie w okresie od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 12 stycznia 2022 r. W odpowiedzi skarżący zwrócił uwagę, że wnioskował o udostępnienie informacji publicznej w postaci obwieszczeń wydanych przez Burmistrza, stąd skarżący ponowił swój wniosek. W dniu 16 lutego 2022 r. K.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W piśmie z dnia 1 marca 2022 r. stanowiącym odpowiedź na skargę organ wyjaśnił, że udostępnił wnioskowaną informację w Biuletynie Informacji Publicznej.

Z powyższych ustaleń wynika, że po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej i po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu, tenże opublikował wnioskowane do udostępnienia obwieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej. Ustalenie powyższe ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej skargi.

Skarżący złożył wniosek, który zainicjował postępowanie uregulowane przepisami u.d.i.p. W sprawie nie ulega wątpliwości, że Burmistrz Miasta T. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., który wskazuje, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Nie jest również przedmiotem sporu okoliczność, że obwieszczenie Burmistrza wydane na podstawie art. 46ab ust. 2 Prawa łowieckiego jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p.

Z treści art. 7 u.d.i.p. wynika, że udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze:

1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8;

2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11;

3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia;

4) udostępniania w portalu danych, o którym mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1641), zwanym dalej "portalem danych".

Biuletyn Informacji Publicznej to – zgodnie z art. 8 ust. 1 u.d.i.p. – urzędowy publikator teleinformatyczny stworzony w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej, w postaci ujednoliconego systemu stron w sieci teleinformatycznej. Informacje publiczne są udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 (art. 8 ust. 2 u.d.i.p.). Natomiast informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.).

W przypadku informacji udostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej organ administracji nie ma obowiązku dokonywania wydruków z Biuletynu i przesyłania ich żądającemu. Takie uregulowanie jest racjonalne, gdyż nie jest celowe ponowne udostępnianie informacji publicznej udostępnionej już w Biuletynie Informacji Publicznej, zwłaszcza że możliwe jest kopiowanie tej informacji, jej wydruk, przesłanie oraz przeniesienie na odpowiedni powszechnie stosowany nośnik informacji. Oznacza to w istocie możliwość przekształcania jej tymi wszystkimi sposobami, które z woli ustawodawcy, wyrażonej w art. 12 ust. 2 u.d.i.p., ma umożliwić podmiot udostępniający informację publiczną (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 462/11; wyrok Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt I OSK 416/08; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Udostępnienie wnioskowanej informacji w Biuletynie Informacji Publicznej zwalnia zatem od powtórnego jej wydania, jednak w żadnym razie nie można przyjąć (tak jak uczynił to organ w niniejszej sprawie), że zwalnia również od udzielenia wnioskodawcy jakiejkolwiek odpowiedzi. Jeżeli podmiot będący adresatem wniosku uznał, że zakres żądania wyrażony we wniosku i zakres informacji znajdujący się w Biuletynie Informacji Publicznej uprawnia do twierdzenia, iż są one identyczne, powinien powiadomić wnioskodawcę, że żądana informacja znajduje się w tymże Biuletynie. Wspomniane powiadomienie niewątpliwie powinno mieć miejsce w sytuacji, która miała miejsce w sprawie, a zatem gdy organ po otrzymaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej opublikował dane (w sprawie obwieszczenia) w Biuletynie Informacji Publicznej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy uznać, że skarga w chwili jej wniesienia była zasadna. Burmistrz Miasta T. nie udzielając żadnej odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, w szczególności gdy jeszcze w dacie wniesienia skargi nie opublikował obwieszczeń w Biuletynie Informacji Publicznej, niewątpliwie dopuścił się bezczynności. W takiej sytuacji, co do zasady, Sąd powinien zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub wykonania czynności. Jednakże z uwagi na to, że po wniesieniu skargi obwieszczenia zostały opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej, Sąd nie może zobowiązać organu do działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte. W niniejszej sprawie, organ w doręczonej skarżącemu odpowiedzi na skargę wskazał, że wnioskowana informacja publiczna znajduje się na jego stronie internetowej w Biuletynie Informacji Publicznej, postępowanie sądowe powinno zostać w tym zakresie umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W chwili wyrokowania przez Sąd wnioskodawca wiedział, że żądana przez niego informacja publiczna znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej (co zresztą przyznał w treści pisma z dnia 29 kwietnia 2022 r.), w związku z czym organ nie ma obowiązku powtórnego jej udostępnienia na wniosek. Tym samym organ nie pozostaje już w bezczynności.

Rozpoznanie skargi na bezczynność organu, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Załatwienie przez organ wniosku strony w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi, nie zwalnia bowiem sądu administracyjnego z obowiązku zbadania, czy bezczynność, której się dopuścił, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Mając powyższe względy na uwadze, Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie było wystarczających podstaw do stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. Organ w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udzielił – choć jak się okazało w sposób nieprawidłowy – odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto, organ pozostawał w bezczynności przez stosunkowo krótki okres. Od momentu złożenia wniosku – 12 stycznia 2022 r. do udzielenia odpowiedzi na skargę, w której znajdowała się informacja o publikacji obwieszczeń w Biuletynie Informacji Publicznej, tj. 1 marca 2022 r., minęły niecałe dwa miesiące. Powyższe okoliczności przemawiają za przyjęciem, że bezczynność organu w niniejszej sprawie miała miejsce bez rażącego naruszeniem prawa, a także, iż brak jest wystarczających podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, że bezczynność Burmistrza Miasta T. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa, o czym orzekł na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. w punkcie pierwszym sentencji wyroku. W punkcie drugim sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 12 stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił jak w punkcie trzecim sentencji wyroku, orzekając w tym zakresie na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożył się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi (100 zł).

dc