Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 727/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-05-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów - w zakresie wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania M. C. prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca M. C. w piśmie z dnia 21 grudnia 2009 r. (data nadania) wniosła o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie w całości z kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 23 lutego 2010 r. (k.31).

W dniu 2 marca 2010 r. wniosła ona sprzeciw, podnosząc, iż we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazała miesięcznych wydatków jej rodziny: na wyżywienie (1.500 zł), na dojazdy do pracy (800 zł), na spłatę kredytu (500 zł) oraz pożyczek zaciągniętych w pracy (1000 zł), na zakup energii elektrycznej i gazu (ok. 350 zł), na leczenie i zakup leków (500 zł).

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia 6 kwietnia 2010 r. złożyła wyjaśnienia co do wysokości i celu, na jaki zostały udzielone skarżącej i jej mężowi wskazane w sprzeciwie pożyczki i kredyt oraz złożyła szereg dokumentów potwierdzających wysokość wydatków, na które powołała się w sprzeciwie. Do pisma skarżąca dołączyła również zaświadczenia Wójta Gminy stwierdzającego wysokość dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego skarżącej, zaświadczenia Wójta Gminy o aktualnej wysokości miesięcznego wynagrodzenia skarżącej i jej męża, kopię aktualnego odcinka świadczenia rentowego pobieranego przez matkę skarżącej oraz kopię aktualnego zaświadczenia właściwego Starosty Powiatowego o liczbie i rodzaju pojazdów mechanicznych stanowiących własność skarżącej i jej męża. Ponadto w piśmie z dnia 19 maja 2010 r. złożyła zaświadczenie z Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa , stwierdzającego wysokość pomocy udzielonej małżonkowi skarżącej w związku z posiadanym gospodarstwem rolnym w 2009 r. oraz kopie dokumentów potwierdzających wydatkowanie udzielonej w ten sposób pomocy na zakup nawozów, oprysków i paliwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "ustawa", wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, postanowienie z dnia 29 stycznia 2010 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z oświadczeń skarżącej oraz dokumentów dołączonych przez nią do wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że na stały comiesięczny dochód jej rodziny składają się: wynagrodzenie skarżącej i jej męża w kwocie brutto 5.145 zł (netto 3.651,05 zł), renta rodzinna matki skarżącej w kwocie netto 771,13 zł, dochód z gospodarstwa rolnego: wynikający z zaświadczenia Urzędu Gminy, w kwocie 443,75 zł (5.325 zł : 12 miesięcy) oraz z tytułu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, po pomniejszeniu o kwotę 2.850 zł przekazaną szwagrowi, w kwocie 199,79 zł (2.397,58 zł : 12 miesięcy). Łączny miesięczny dochód pięcioosobowej rodziny skarżącej (w tym dwoje małych dzieci i trzy osoby dorosłe o stałych dochodach) wynosi więc 5.065,72 zł. Wskazane przez skarżącą miesięczne wydatki obejmują: 1.500 zł na zakup żywności, 855,84 zł na dojazdy, 1.472 zł z tytułu zaciągniętego kredytu i pożyczek, 350 zł za energię elektryczną i gaz, 400 zł na zakup leków, 100 zł na leczenie, a więc łącznie 4.677,84 zł. Oprócz tego skarżąca przedstawiła dowodów poniesionych kosztów, w szczególności: 112,85 zł z tytułu rozmów telefonicznych opłaconych w miesiącu marcu 2010 r., 245 zł z tytułu umowy ubezpieczenia opłaconej w miesiącu styczniu 2010 r., 283 zł z tytułu umowy ubezpieczenia opłaconej w miesiącu marcu 2010 r., 4.600 zł z tytułu zakupu środków ochrony roślin opłacone w kwietniu 2010 r. oraz 40 zł z tytułu I raty podatku rolnego opłaconego w miesiącu marcu 2010 r. Skarżąca wyjaśniła jednocześnie, iż nie udało jej się zgromadzić wszystkich dowodów potwierdzających wydatki jej rodziny.

W ocenie Sądu udokumentowany miesięczny dochód rodziny skarżącej przekraczający 5.000 zł (w warunkach wiejskich) pozwala, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, które każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych, Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Ubocznie zauważyć należy, że zadeklarowane przez skarżącą dochody oraz wydatki jej rodziny zdają się wskazywać, iż rodzina skarżącej posiada inne jeszcze dodatkowe źródło dochodów, nieprzedstawione we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazane przez wnioskodawczynię wydatki w sposób znaczący przewyższają bowiem udokumentowane przez nią dochody.

W tej sytuacji, wobec niespełnienia przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy, brak było podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie w całości z kosztów sądowych.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.