Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1117/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259  par. 1i  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 sierpnia 2015 r., I SA/Wr 1117/15, w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2008 r., odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Przesyłka zawierająca odpis postanowienia referendarza sądowego została odebrana przez stronę w dniu 15 września 2015 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika natomiast, że przesyłka ta była awizowana, przy czym pierwsze awizo nastąpiło w dniu 31 sierpnia 2015 r., zaś zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej.

Pismem z dnia 17 września 2015 r. – nadanym w placówce operatora wyznaczonego w dniu 22 września 2015 r. – skarżąca wniosła sprzeciw od ww. postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).

Zdaniem Sądu, skarżąca wniosła sprzeciw po terminie.

Należy bowiem wyjaśnić, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią § 3 i 4 art. 73 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się zatem za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

Opisaną powyżej regulację prawną należało zastosować w niniejszej sprawie, albowiem w momencie pozostawienia w placówce pocztowej przesyłki zawierającej postanowienie referendarza sądowego, tj. 31 sierpnia 2015 r., rozpoczął bieg czternastodniowy termin do jej odebrania. Skutek doręczenia tej przesyłki (dwukrotnie awizowanej) nastąpił więc w dniu 14 września 2015 r., pomimo faktu rzeczywistego jej odbioru przez stronę w dniu 15 września 2015 r. Podkreślić należy, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego powyżej art. 73 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z dnia 7 grudnia 2010 r., II FZ 541/10, II FZ 542/10; z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13; wszystkie w CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl). Termin do złożenia sprzeciwu upłynął więc bezskutecznie z dniem 21 września 2015 r. Strona nadała natomiast przesyłkę listową zawierającą sprzeciw w dniu 22 września 2015 r. (data stempla pocztowego), a zatem już po upływie ustawowego terminu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.