Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 451/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Jan Zając Sędziowie WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr) NSA (del.) Józef Gach Protokolant Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2004r. sprawy ze skargi Huty: "P"" S.A. z/s w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 stycznia 2002r. Nr [...] w przedmiocie oprocentowania nadpłaty I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu instancji II. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 107.100,00 zł (słownie: sto siedem tysięcy sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 grudnia 2000 roku wydaną po rozpatrzeniu wniosku Huty "P" w [...] z dnia [...] 2000 roku [Prezydent Miasta stwierdził brak podstaw do naliczenia )procentowania nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za rok 1995 .

W wyniku rozpoznania odwołania Huty "P" Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu 21 stycznia 2002 r. decyzją nr. Kol. Odw. [...] uchyliło zaskarżone rozstrzygnięcie jako wadliwe i w całości umorzyło ustępowanie w sprawie.

Bezsporne było , iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] 2000 roku wydało decyzję stwierdzającą nadpłatę w podatku od nieruchomości za 1995 rok w stosunku do podatnika. ustaleń organu odwoławczego wynika ,że [...] 2000 )ku poinformowano podatnika o fakcie dokonania zaliczenia stwierdzonej nadpłaty na poczet zaległości podatkowych. laniem Kolegium powołany w decyzji organu I instancji przepis art. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa nie >że stanowić podstawy do wydania decyzji rozstrzygającej o oprocentowaniu nadpłaty , przy czym w ustawie tej brak jest w ogóle podstawy do orzekania w tym przedmiocie w drodze odrębnej decyzji. W razie wystąpienia nadpłaty , gdy istniały w dacie jej stwierdzenia ległości podatkowe ,organ powinien zaliczyć nadpłatę z urzędu na poczet w drodze postanowienia którego skutki winny być uwzględnione poprzez wydanie decyzji w trybie art. 21 par. 3 ustawy ordynacja podatkowa , określającej wysokość zaległości podatkowych.

W treści tej decyzji , organ I instancji powinien określić dokładnie w jakiej kwocie dokonano zaliczenia nadpłaty - w szczególności ze :wskazaniem , czy zaliczono ją z odsetkami czy bez oraz w jakiej locie zaliczono ewentualne odsetki i w jakiej wysokości określono wobec tego nadpłatę i jak w rezultacie zaliczenia nadpłaty zmieniła się wysokość zaległości podatkowej.

Wydanie tejże decyzji jest konieczne w celu możliwości ustalenia z całą pewnością daty zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości (podatkowych.

Kolegium jednocześnie stwierdziło ,że akta sprawy którymi (dysponowano nie pozwalaj ą na ustalenie daty zaliczenia nadpłaty , lawet na podstawie kart kontowej podatnika, której w aktach brak. umorzenie postępowania w sprawie nastąpiło wobec jego ) bezprzedmiotowości związanej z brakiem podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Huta "P". w [...] -. siedzibą w [...] wnosi o uchylenie decyzji Samorządowego kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku zarzucając naruszenie art. 233 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 207 par. l i art. tej ustawy ona skarżąca podnosi, iż organ odwoławczy nie sprecyzował na on polega wadliwość decyzji organu I instancji powodująca konieczność jej uchylenia, nie wyjaśniono też motywów decyzji w zakresie umorzenia postępowania w sprawie.

Z treści jej uzasadnienia, nie można ustalić na jakiej podstawie faktycznej i prawnej oparte jest wskazane stanowisko w zakresie wliczenia nadpłaty łącznie z oprocentowaniem, rzuca się , iż organ dodatkowo uznał że zebrany materiał dowodowy jest niewystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia albowiem nie można określić daty zaliczenia nadpłaty, mimo iż w dniu [...] 2000 roku wydane zostało postanowienie nr. [...] , w którym szczegółowo wskazano o sposobie zaliczenia nadpłaty na poczet odroczonych zaległości podatkowych. >na skarżąca uważa ,że sama wątpliwość co do merytorycznego strzygnięcia nie uzasadniała umorzenia postępowania. Wprawdzie oprocentowanie powstaje z mocy samego prawa, ale nic i stoi na przeszkodzie aby konkretna kwota oprocentowania została ustalona w decyzji. Co więcej, gdy jest spór czy oprocentowanie powstało, wydanie takiej decyzji należy uznać za niezbędne.

Skarżący podnosi, ze poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie zamknięta została mu droga do ustalenia jego prawa do oprocentowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga jest zasadna. Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie z uwagi na treść zaskarżonego orzeczenia Jest dopuszczalność rozstrzygnięcia złożonego wniosku o stwierdzenie oprocentowania nadpłaty )przez wydanie w tym zakresie decyzji.

Zaznaczyć należy , że chodzi o nadpłatę w podatku od nieruchomości za 1995 rok, stwierdzoną przez Samorządowe Kolegium odwoławcze w decyzji reformatoryjnej z dnia 7 lipca 2000 roku. Zarówno pod rządem obowiązującej w 1995 roku ustawy o dowiązaniach podatkowych -jej art. 29 / DZ. U. 1993 r.Nr. 108 , iż. 486 ze zm./jak i na gruncie art. 77 ustawy z dnia 29 sierpnia (97 r. Ordynacja podatkowa / DZ. U. Nr. 137 , póz. 926 ze zm. /, Iwo do oprocentowania nadpłaty powstaje z mocy samego prawa w sytuacjach określonych w tych przepisach.

Należne z tego tytułu kwoty wypłacane są bez konieczności wydawania jakichkolwiek decyzji podatkowych, (tym zakresie stanowisko Sądu jest zbieżne z stanowiskiem partym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji opartej na przepisach ordynacji podatkowej.

Uznać zatem należy , że bezprzedmiotowe było by potwierdzenie w decyzji, że podatnikowi oprocentowanie przysługuje.

Kwota należnego podatnikowi oprocentowania z tytułu nadpłaty zależy od okoliczności powstania nadpłaty oraz od tego kiedy nastąpi termin nadpłaty podatku.

Dot nadpłaty jak podano następuje z mocy samego prawa, jego tata jest w zasadzie czynnością techniczną, dokonywaną równocześnie ze zwrotem nadpłaconego podatku, Jednakowoż zdaniem sądu orzekającego w niniejszej sprawie w leńcie kwestionowania przez podatnika jego wysokości, sprawa taty oprocentowania może stać się przedmiotem odrębnego postępowania.

Podatnik który kwestionuje wysokość wypłaconego mu oprocentowania nadpłaty lub odmowę wypłaty z przyczyn merytorycznych , może domagać się wydania w takiej sytuacji stosownej decyzji.

Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego /wyrok z 22 VII 1999 I SA/Ka 2475/97 -Lex 42399 , wyrok z dnia 15 11998 r. I SA/Ka 1028/96 niep. /.

W niniejszej sprawie , skarżący jak wynika z akt sprawy / nota bene w postaci luźnych niekompletnych , nie opisanych dokumentów , pośród których trudno odnaleźć rozpoznawany wniosek, którego kopia złożona została podczas rozprawy sądowej / ,obstaje przy konkretnej sumie należnego mu oprocentowania a organ I instancji stwierdza że nadpłata została zaliczona na poczet zaległości, które mimo to istnieją nadal.

Z powyższego wynika, że istnieje spór między stronami w zakresie istnienia i wysokości kwoty oprocentowania, który to spór winien zostać rozstrzygnięty skoro taki został złożony wniosek. W ocenie sądu w takiej sytuacji niezasadnym było stwierdzenie przez organ odwoławczy bezprzedmiotowości postępowania i jego umorzenie . Koniecznym jest natomiast wyjaśnienie poprzez przeprowadzenie stosownego postępowania, czy i w jakiej kwocie skarżącemu przysługuje oprocentowanie nadpłaty . Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy przepisu art. 145 par.1l ust. 1 pkt. 1l a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153 , póz. 1270 / w zw. z art. 97 par. l przepisów wprowadzających tą ustawę / ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. DZ. U. Nr. 153, póz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji, przy czym o kosztach postępowania na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.