Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1649/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z dyspozycją usunięcia pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2015r. Nr [...] Prezydent [...], w oparciu o art. 130a ust. 2a, ust. 10h, ust. 10j oraz ust. 6 i 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm., dalej: "p.r.d."), załącznika nr 2 do uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2012r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2013r (Dz. Urz. Woj. z [...]., poz. [...]) oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. orzekł: w pkt 1) o ustaleniu wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu [...] o nr rej. [...] na kwotę 478 złotych, w pkt 2) do zapłaty ww. należności zobowiązał D. O., 3) wskazał, iż należność określoną ww. decyzją należy wpłacić na rachunek bankowy organu nr [...] z dopiskiem "z tytułu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu marki [...] nr rejestracyjny [...] "; w pkt 4) wskazał, iż termin płatności należności ustalonych niniejszą decyzją wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna.

Organ I instancji podał, że [...] lipca 2013r. Strażnik Miejski na podstawie art. 130a ust. 1 p.r.d., wydał dyspozycję usunięcia pojazdu marki [...] nr rej. [...] z powodu niezastosowania się do znaku B-36 z tabliczką T- 24, to jest pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. W trakcie czynności usuwania pojazdu zgłosił się właściciel pojazdu - skarżąca. W związku z tym na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy odstąpiono od usunięcia pojazdu. Jednakże wydanie uprzednio dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, na co dowodem jest załącznik do faktury firmy holującej St. B. P. "[...]" i zapłaconej przez [...] oraz zapisy do dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...].

Po rozpoznaniu odwołania D. O. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2016r., znak: [...] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

SKO wskazało, że zgodnie z art. 130a p.r.d od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis ust. 10i stosuje się odpowiednio. Organ II instancji powołał art. 130 a p.r.d. i podkreślił, że warunkiem wydania decyzji o nałożeniu na właściciela pojazdu zapłaty kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, od której następnie odstąpiono, jest ustalenie, że koszty te powstały. W tym celu organ ma obowiązek wyjaśnić w jakich okolicznościach doszło do wydania dyspozycji odholowania, odstąpienia od tej dyspozycji oraz czy wydanie dyspozycji odstąpienia spowodowało powstanie kosztów, którymi należy obciążyć właściciela pojazdu –przytoczył wyrok WSA w W-wie z 17 czerwca 2014r. sygn. akt VII SA/Wa 1705/13.

W tej sprawie za bezsporne uznano okoliczność, że pojazd skarżącej został zaparkowany w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela (fakt ten potwierdza zarówno notatka strażnika miejskiego jak i sama strona tej okoliczności nie kwestionuje). Także poza sporem jest również fakt, stwierdzenia przez funkcjonariuszy straży miejskiej zaparkowania pojazdu w miejscu niedozwolonym. Analiza akt wskazuje, że została wydana dyspozycja usunięcia pojazdu. Po przybyciu skarżącej odstąpiono od usunięcia pojazdu. W tej sytuacji wydanie przez organ I instancji decyzji ustalającej koszty należne od skarżącej w związku z odstąpieniem od usunięcia pojazdu jest prawidłowe i znajduje oparcie we wskazanych wyżej przepisach prawa.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że w oparciu o art. 130 ust. 6 a ustawy ustalił maksymalną wysokość za usunięcie pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t na 440 złotych, która to stawka podlega corocznej waloryzacji o właściwy wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS (art. 130 a ust. 6b oraz ust. 6 c ustawy). Maksymalna wysokość stawki za usunięcie pojazdu w roku 2013 zgodnie

z Obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 7 sierpnia 2012r. w sprawie ogłoszenia obowiązujących w 2013r maksymalnych stawek opłat za usunięcie pojazdu z drogi

i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym (MP z 2012, poz. 579) wynosi 478 złotych. Następnie podkreślił, że rozstrzygając sprawę kosztów za wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu jest związany uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...]. poz. [...]), w której § 2 odsyła w zakresie wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu , o którym mowa w art. 130 a ust. 2 a ustawy do załącznika nr 2 do uchwały. Stosownie do tego przepisu za usunięcie jednego pojazdu do 3.500 kg dopuszczalnej masy całkowitej wysokość opłaty wynosi 478 złotych.

Koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właściciel tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu z zastrzeżeniem ust. 10 d i 10 i.

Z dokumentacji sporządzonej przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej wynika, że [...] lipca 2013r. ok. godz. 16.33 w W. przy ul. [...] ujawniono pojazd marki [...] o nr rej [...], zaparkowany w miejscu zakazu zatrzymywania się.

Wobec powyższego organ odwoławczy wskazał, że pomimo, iż holownik nie przybył na miejsce zdarzenia, samo wydanie dyspozycji odholowania pojazdu generuje koszty, co potwierdza załączona do akt sprawy faktura firmy [...] w W. o obciążeniu Gminy kosztami, w wysokość kosztów określa ww. uchwała Rady [...].

SKO nie stwierdziło naruszenia prawa materialnego ani procesowego w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie.

Skargę na opisaną decyzję wniosła D. O. wskazując, że jest ona niesłuszna i wręcz krzywdząca. Skarżąca, że nie rozumie jak można karać za usunięcie pojazdu kwotą 478 złotych, skoro został on usunięty. Skarżąca wskazała, że otrzymała pouczenie za nieprawidłowe parkowanie od Strażnika Miejskiego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał przedstawioną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy jednoznacznie potwierdza fakt pozostawienia samochodu marki [...] o nr rejestracyjnym [...], w strefie znaku B-36 i tabliczki T-24 na ulicy [...] w W.. Okoliczność tą potwierdza także notatka służbowa sporządzona przez strażnika miejskiego z dnia [...] lipca 2013r, czego nie neguje również sama skarżąca.

Niemniej, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja, została wydana co najmniej przedwcześnie, bo z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że na skarżącą D. O. nałożono obowiązek zapłaty kwoty 478 złotych, tytułem obciążenia kosztami powstałymi na skutek wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, od której odstąpiono z powodu ustania przyczyn usunięcia.

Materialnoprawną podstawę wydania decyzji stanowił art. 130 a ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.- Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), zgodnie z którym od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lub 2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis ust. 10i stosuje się odpowiednio.

Zgodnie zaś z art. 130a powołanej wyżej ustawy pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku: 1) pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu; 2) nieokazania przez kierującego dokumentu stwierdzającego potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, jeżeli pojazd ten jest zarejestrowany w kraju, o którym mowa w art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. c; 3) przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w przepisach ruchu drogowego, chyba że istnieje możliwość skierowania pojazdu na pobliską drogę, na której dopuszczalny jest ruch takiego pojazdu; 4) pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla pojazdu osoby niepełnosprawnej o obniżonej sprawności ruchowej oraz osób wymienionych w art. 8 ust. 2; 5) pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela (ust. 1).

Uwzględniając treść przytoczonych wyżej przepisów, stwierdzić należy, że warunkiem wydania decyzji w przedmiocie nałożenia na właściciela pojazdu zapłaty kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, od której następnie odstąpiono, jest ustalenie, że koszty te rzeczywiście powstały.

W tym celu organ ma obowiązek wyjaśnić w jakich okolicznościach doszło do wydania dyspozycji odholowania pojazdu, odstąpienia od tej dyspozycji oraz, czy wydanie dyspozycji odstąpienia spowodowało powstanie kosztów, którymi należy obciążyć właściciela pojazdu.

Decyzja w przedmiocie kosztów wydania dyspozycji odholowania nie jest aktem wydawanym w trybie egzekucyjnym, a zatem jej wydanie winno poprzedzić rzetelne zebranie materiału dowodowego, zgodnie z regułami obowiązującymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, a następnie ustalenie w oparciu o te dowody stanu faktycznego sprawy.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zebrano wystarczającej dokumentacji, która potwierdzałaby, że w istocie powstały koszty wydania dyspozycji usunięcia pojazdu skarżącej. Przedwcześnie zatem organ odwoławczy zaaprobował niepełne ustalenia organu I instancji.

Z akt sprawy wynika bowiem, że dyspozycja usunięcia pojazdu [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2013r. (k -1 akt administracyjnych ) została dokonana o godz.16:33, zaś zapis strażnika miejskiego "odstępuję od usunięcia pojazdu na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym w dniu 28 lipca 2013r. o godz.16:40 ". Okoliczność tę potwierdza także notatka urzędowa sporządzona przez strażnika Ł. O..

W zestawieniu do faktury nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. wskazano, że pojazd holujący od momentu otrzymania dyspozycji do jej odwołania przejechał 15 kilometrów w związku z czym obciążono [...] kwotą 144 zł. Jednak w aktach brak raportu drogowego, potwierdzającego, czy w ogóle, a jeśli tak to z jakiej bazy wyjechał, jaki pojazd. Potwierdzeniem tej okoliczności – zdaniem Sądu - nie może być wyłącznie zestawienie do faktury.

Nie zostało zatem udowodnione, w sposób nie budzący wątpliwości, że w istocie wygenerowane zostały koszty, o jakich mowa w zestawieniu do ww. faktury, a w konsekwencji, czy w związku wydaniem, a następnie odstąpieniem od dyspozycji usunięcia ww. pojazdu skarżącą należało obciążyć kwotą 478 zł ustaloną na podstawie art. 130a ust. 6, art. 130 a ust. 6a a cyt. ustawy Obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 7 sierpnia 2012r. w sprawie ogłoszenia obowiązujących w 2013r maksymalnych stawek opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym (MP z 2012, poz. 579) oraz załącznika do uchwały nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...]. poz. [...]), w której § 2 odsyła w zakresie wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu, o którym mowa w art. 130 a ust. 2 a ustawy do załącznika nr 2 do uchwały.

Rozpatrując sprawę ponownie, organ odwoławczy będzie miał na uwadze przedstawione wyżej wskazania Sądu. Przeprowadzi prawidłowo, z zachowaniem zasad wynikających z art. 7, 77, 107 kpa postępowanie dowodowe, korzystając ewentualnie z dyspozycji art. 136 k.p.a. Rzeczą organu będzie również wyjaśnienie czy prawdopodobnym jest aby w czasie 7 minut ( od chwili wydania dyspozycji do chwili jej odwołania) pojazd holowniczy przebył drogę 15 km.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.