Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 41/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1 i par 3, art 64 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny za nieudostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

S. P. wniósł w dniu 24 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny za nieudostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Wnioskodawca swój wniosek argumentował tym, że organ administracji publicznej naruszył przepis art. 14 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wnioskodawca nie uzyskał bowiem od organu informacji publicznej w zakresie posiadanych upoważnień przez Naczelnika Wydziału [...] w Biurze Ministerstwa Sprawiedliwości panią M. R. do określonych czynności (pismo S. P. z dnia 26 kwietnia 2011 r.)

Minister Sprawiedliwości w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, wskazując, że treść art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej określa odpowiedzialność karną za naruszenie obowiązku udostępnienia informacji publicznej oraz wskazuje sankcję karną, którą może orzec wyłącznie właściwy sąd powszechny, a nie sąd administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Sprawy administracyjne przed sądami administracyjnymi wszczynane są wniesieniem skargi lub wniosku.

Wyjaśnić jednak należy, że wszczęcie postępowania sądowego na wniosek strony - stosownie do treści art. 63 ppsa - ma miejsce jedynie wówczas, kiedy ustawy tak stanowią. Nie każdy zatem wniosek, złożony przez stronę do Sądu będzie wnioskiem, o którym mowa w tym przepisie, a więc wnioskiem wszczynającym postępowanie sądowe. Przykładami wniosków wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym są: wnioski o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy (art. 55 § 1 ppsa), wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed wszczęciem postępowania w sprawie (art. 243 § 1 ppsa), wniosek o odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt (art. 288, 289 ppsa), wniosek o wszczęcie postępowania w sprawach o spory kompetencyjne (art. 22 § 2 Kpa w zw. z art. 4 ppsa).

Tymczasem przepis art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej normuje możliwość orzeczenia wobec osoby, która nie udostępnia informacji publicznej, grzywny, kary ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Wskazane sankcje są więc środkami karnymi, które mogą być nałożone jedynie przez sąd powszechny, tym samym nie mogą stanowić przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej rozpoznawanej przez sąd administracyjny.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że wniosek o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny na podstawie art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie podlega kognicji sądów administracyjnych, stąd też należy go odrzucić.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.