Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2672/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Beata Sokołowska Protokolant: sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Długaszewska /-/ M. Kosewska /-/ B. Sokołowska


UZASADNIENIE

Agencja Celna "B" z siedzibą w R. działająca z upoważnienia "A" Spółki z o.o. z siedzibą w S., w dniu 2 lutego 2002 roku, na podstawie dokumentu SAD nr [...] (pozycja 10), zgłosiła do obrotu na polskim obszarze celnym towar określony jako żel do dekoracji Truskawkowy oraz żel do dekoracji Biały deklarując go według kodu PCN 2106 90 98 0, Taryfy celnej, ze stawkami celnymi 25%.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie dotyczące towaru zgłoszonego według wskazanego wyżej dokumentu administracyjnego SAD. Podstawą wszczęcia postępowania była kontrola postimportowa przeprowadzona w siedzibie Spółki "A", w wyniku której stwierdzono nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji taryfowej sprowadzonych przez Spółkę towarów.

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] , wydaną na podstawie art. 207§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa ( Dz.U.Nr137, poz. 926 ze zm.), art. 13§1i §3 pkt 1 i 2, art. 23 §1, art. 65§4 pkt 2 lit. B i c, art. 83§3, art. 85§1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku Kodeks celny ( t.j. Dz. U. Nr 75, poz.802 ze zm.) oraz §1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 roku w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej ( Dz. U. Nr 146, poz. 1639) i Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz. U. Nr 143, poz. 958 ze zm.), uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej oraz kwoty długu celnego. Zaklasyfikował towar będący przedmiotem importu do kodu PCN 1704 90 65 0, wymierzył cło według stawki celnej konwencyjnej w wysokości 35 % + DDC oraz naliczył odsetki wyrównawcze.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, iż analizując zapisy taryfy celnej oraz uwzględniając charakter importowanych wyrobów - żeli cukrowych, zaklasyfikowanie ich do pozycji 2106 90 98 0 , obejmującej pozostałe wyroby cukiernicze, było niewłaściwe. Importowane towary - Decorgel White i Decorgel Strawberry, ze względu na swoje właściwości żelujące, skład surowcowy oraz szerokie zastosowanie w przemyśle cukierniczym, należało zaklasyfikować do pozycji 1704 90 65 0. Zgodnie z zapisami zawartymi w certyfikatach jakościowo - ilościowych wskazane produkty w swoim składzie zawierają cukier, glukozę, wodę oraz dodatki zapachowo - smakowe. Produkty te w swej strukturze zbliżone są do pasty wykonanej na bazie cukru, orzechów lub kawy z dodatkiem kakao lub bez, a przechodzą w żel podczas stosowania. Wyroby te stosuje się do powlekania i nabłyszczania wyrobów cukierniczych. Organ powołując się na materiały zgromadzone w przedmiotowej sprawie, a w szczególności oświadczenie firmy "C" w sprawie podstawowego składnika w pastach owocowych oraz w sprawie zawartości procentowej cukru w żelach cukrowych, a także opis zastosowania wyrobów żelowych "C" w produkcji wyrobów cukierniczych oraz zapisy zawarte w Taryfie celnej i w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej wskazał, iż jednoznacznie potwierdzają one celowość zmian klasyfikacji taryfowej dokonanych w niniejszej sprawie.

"A" Spółka z o.o. odwołała się od wskazanej wyżej decyzji, domagając się jej uchylenia oraz umorzenia postępowania. W uzasadnieniu odwołania zarzuciła, iż jako podstawę rozstrzygnięcia faktycznego organ nie wskazał innych dowodów poza certyfikatami jakościowo - ilościowymi. Zdaniem odwołującej, uzasadnienie decyzji nie zawiera wyjaśnień, dlaczego organ celny nie dał wiary dowodom przedstawionym przez odwołującą oraz nie wyjaśnił, które cechy spośród wskazanych przez producenta towarów i importera przemawiały za zmianą taryfikacji wskazanej przez odwołującą. Odwołująca podniosła, iż dowody uzasadniające zaskarżoną decyzję nie dotyczą zakwestionowanych towarów, produkowanych przez belgijską firmę "D" lecz odnoszą się do włoskiego producenta zupełnie innych towarów, to jest firmy "C". Ponadto zarzuciła, że organ nie pobrał próbek wszystkich zakwestionowanych towarów i zaskarżoną decyzję wydał bez uwzględnienia wyników badań tych próbek, przesądzając o właściwościach zakwestionowanych towarów. Spółka podniosła także, że zakwestionowane towary nie są gotowymi wyrobami cukierniczymi do bezpośredniego spożycia po rozpakowaniu, tylko do wykorzystania jako półprodukty - składniki wyrobów cukierniczych i już z tej przyczyny nie mogą być klasyfikowane do kodu 1704 90 65 0 , który dotyczy jedynie wyrobów cukierniczych. Zarzut ten, zdaniem odwołującej, znajduje potwierdzenie chociażby w wyniku porównania pozycji 1806, która obejmuje nie tylko wyroby cukiernicze, ale i inne przetwory. Taryfa celna rozróżnia więc wyroby gotowe ( cukiernicze) i inne. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż zakwestionowane towary nie są żelami, lecz przechodzą w żel dopiero poddane dalszej obróbce. Ponadto odwołująca podniosła, iż kody towarów zakwestionowane w zaskarżonej decyzji od kilku lat były wskazywane w dokumentach eksportowych producenta i przez ten czas, bez zastrzeżeń, były przyjmowane przez belgijskie władze celne, zaś Decorgel Neutral uzyskał niemiecki WIT klasyfikujący ten towar do kodu 2106 90 98. Kwestionując obciążenie strony odsetkami wyrównawczymi, odwołująca podniosła, iż podawała do zgłoszeń celnych dane zawarte w informacjach producenta (zarówno na fakturach jak i w dokumentacji celnej), co uzasadnia stwierdzenie, iż ewentualna nieprawidłowość zakwestionowanego zgłoszenia celnego nie wynika z zaniedbania lub świadomego działania odwołującej.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji podniósł, iż analizując zapisy zawarte w Wyjaśnieniach do obu pozycji Taryfy celnej należy stwierdzić, że o klasyfikacji spornych produktów do działu 17 zadecydował ich skład surowcowy, przeznaczenie oraz wykluczenia wynikające z zapisów do pozycji 1704, dające podstawę do uznania, iż są to surowce cukiernicze, nadające się do bezpośredniego przetworzenia jako środek spożywczy, stosowane w przemyśle cukierniczym, po uprzednim zmieszaniu z wodą ( około - produktu) i doprowadzeniu do temperatury 90-C. Z wyjaśnień do Taryfy wynika, że pozycja 1704 nie jest ograniczona jedynie do słodyczy i cukierków, obejmuje ona także wszelkiego rodzaju masy na bazie cukru stosowane do produkcji wyrobów cukierniczych.

Ze względu na fakt, że sporne żele są wyrobami cukierniczymi i bardziej szczegółowo odpowiadają opisowi pozycji 1704, aniżeli pozycji 2106 - jako przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie wyłączone, stwierdzić należy, iż strona dokonała nieprawidłowego zgłoszenia spornego towaru. Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa (art. 120 Ordynacji podatkowej).Organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję wziął pod uwagę cały materiał dowodowy zebrany w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego, a zwłaszcza ten zebrany w trakcie prowadzonej kontroli w firmie i przekazany wraz z protokołem pokontrolnym. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej organ I instancji podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Wprawdzie, jak przyznaje organ II instancji, uzasadnienie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego być może jest zbyt ogólnikowe i nie zawiera wskazań i wyjaśnień tych kwestii, które wywarły wpływ na zmianę klasyfikacji spornych towarów, to pomimo to, decyzja została wydana bez naruszenia prawa. Jako niezasadny organ II instancji uznał również zarzut, iż w trakcie odprawy towaru nie pobrano prób towarowych i nie wykonano ich analiz, jak również, iż nie powołano biegłego w celu uzyskania wiadomości odnośnie składu, sposobu produkcji i zastosowania spornych towarów. Jak wskazał organ, opinie biegłych ekspertów bywają pomocne jedynie wtedy, gdy zachodzą wątpliwości dotyczące przedmiotu importu, ustalenia tożsamości towaru. W przedmiotowej sprawie stan towaru został ustalony w oparciu o specyfikacje producenta, określające ich skład procentowy. Skład spornych produktów potwierdził stanowisko organów celnych, iż przedmiotem importu były wyroby cukiernicze spełniające wymogi pozycji 1704 90 65 0 Taryfy celnej, wobec czego organ nie znalazł podstaw do powołania biegłego. Odnosząc się do wskazanej przez stronę wiążącej informacji taryfowej organ podniósł, iż informacja taka, wydana przez którykolwiek kraj Wspólnoty, nie jest dla Polski obowiązująca, ponieważ Polska nie jest jeszcze państwem członkowskim Wspólnoty. Uzasadniając naliczenie przez organ I instancji odsetek wyrównawczych organ odwoławczy wyjaśnił, iż z powodu nieprawidłowego podania przez zgłaszającego danych w zgłoszeniu celnym nastąpiło określenie długu celnego w niższej wysokości niż należne. Nieprawidłowe wypełnienie dokumentu SAD należy zaś uznać za zaniedbanie strony.

"A " Spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję organu II instancji oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, domagając się ich uchylenia, jako wydanych z naruszeniem §1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 roku w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej, w części dotyczącej kodów towaru 2106 90 98 0 oraz 1704 90 65 0 poprzez ich błędną wykładnię, art. 122, art. 187, art.197§1 i art. 216§2 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 261 Kodeksu celnego, poprzez ich niezastosowanie i pozostawienie bez rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o powołanie biegłego, art.191 Ordynacji podatkowej poprzez dowolne odmówienie mocy dowodowej niemieckiemu odpowiednikowi polskiej Wiążącej Informacji Taryfowej, art. 121, art. 124 i art. 210§4 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 262 Kodeksu celnego poprzez niezgodne z wymogami uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonej decyzji, art. 222§4 Kodeksu celnego i §1 ust.3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz. U. Nr 143 z 1997 r., poz.958 ze zm.) poprzez obciążenie skarżącego odsetkami wyrównawczymi, wbrew ustawowym przesłankom i okolicznościom faktycznym. Skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi powtórzyła argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wskazując ponadto, iż zakwestionowane towary nie są ani słodyczami, ani cukierkami, ani wyrobami cukierniczymi nadającymi się do bezpośredniej konsumpcji, co nie zostało wyjaśnione przez organy celne. Zaskarżona decyzja zawiera zaś niczym nie udowodnione twierdzenie, że towary te nadają się do bezpośredniego przetworzenia jako środek spożywczy stosowany w przemyśle cukierniczym.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Niniejsza sprawa zainicjowana wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271).

W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest klasyfikacja taryfowa sprowadzonych przez spółkę "A" towarów o nazwach handlowych Decorgel White i Belnap Strawberry.

Skarżąca spółka zaklasyfikowała Decorgel White i Belnap Strawberry do kodu PCN 2106 90 98 0 Taryfy celnej. Według organów celnych, zgłoszony przez importera towar podlega klasyfikacji taryfowej według kodu PCN 1704 90 65 0 Taryfy celnej.

Zgodnie z treścią pozycji 2106 wskazaną przez skarżącą obejmuje ona " przetwory spożywcze gdzie indziej niewymienione ani niewłączone".

Zaś pozycja 1704, przyjęta przez organy celne, obejmuje "wyroby cukiernicze (włączając białą czekoladę), niezawierające kakao", w tym "wyroby żelowe i galaretki, włącznie z pastami owocowymi, w postaci wyrobów cukierniczych" (PCN 1704 90 65 0).

Jak podnosi skarżąca przyjęcie przez organy celne, iż importowane towary stanowią wyroby cukiernicze, nie zostało należycie uzasadnione. Zdaniem skarżącej zakwestionowane towary nie są gotowymi wyrobami cukierniczymi do bezpośredniego spożycia po rozpakowaniu, tylko do wykorzystania jako półprodukty - składniki wyrobów cukierniczych i już z tej przyczyny nie mogą być klasyfikowane do kodu 1704, który dotyczy jedynie wyrobów cukierniczych. Kwestionując natomiast ustalenie organów, iż towary te są żelami skarżąca wskazała, iż z samego uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przechodzą one w żel dopiero poddane dalszej obróbce.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż dla prawidłowej klasyfikacji przedmiotowych produktów należało ustalić, w sposób nie budzący wątpliwości, jaki jest ich skład surowcowy, charakter oraz zastosowanie.

Jako uzasadnienie dokonanej klasyfikacji taryfowej organ celny I instancji wskazał właściwości żelujące produktów, ich skład surowcowy oraz szerokie zastosowanie w przemyśle cukierniczym. Organ powołując się na certyfikaty jakościowo - ilościowe, wskazał, że przedmiotowe produkty w swoim składzie zawierają cukier, glukozę, wodę oraz dodatki zapachowo - smakowe. Zakładając, że specyfikacja, na którą powołuje się organ pochodzi od producenta importowanych towarów, gdyż tej informacji brak w uzasadnieniu decyzji, jak również brak samego dokumentu w aktach administracyjnych, to zauważyć należy, iż sam skład surowcowy nie daje podstawy do ustalenia charakteru tych produktów oraz ich zastosowania. Organ nie uzasadnia również dlaczego skład surowcowy w tym wypadku decyduje, że produkty te są wyrobami cukierniczymi - wyrobami żelowymi. Wprawdzie organ wskazuje na właściwości żelujące produktów, oraz ich zastosowanie, jednak dokonując swoich ustaleń, powołuje się na oświadczenie firmy "C" w sprawie podstawowego składnika w pastach owocowych oraz oświadczenie w sprawie zawartości procentowej cukru w żelach cukrowych, a także opis zastosowania wyrobów żelowych "C" w produkcji wyrobów cukierniczych, nie uzasadniając jednak dlaczego organ korzystał w niniejszej sprawie z informacji firmy "C", podczas gdy, producentem importowanych przez skarżącą towarów jest belgijska firma "D" Skarżąca zaś zarzuciła, iż dowody te nie dotyczą zakwestionowanych towarów, produkowanych przez belgijską firmę "D" lecz odnoszą się do włoskiego producenta zupełnie innych towarów, to jest firmy "C". Organ drugiej instancji zaś nie ustosunkował się do przedstawionego zarzutu. Ponadto, powołanych, wyżej wymienionych dokumentów, brak w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy, bądź też sporządzone zostały w języku obcym, bez ich urzędowego tłumaczenia dla potrzeb niniejszego postępowania.

Akceptując ustalenia organu I instancji, co do składu surowcowego, charakteru i zastosowania przedmiotowych produktów, organ odwoławczy przyjął, że niesporne jest, iż przedmiotem importu były żele w formie pasty, służące do powlekania, nabłyszczania i dekoracji wyrobów deserowych, cukierniczych i owoców. Z przedłożonego zaś przez skarżącą oświadczenia eksportera - spółki Unifine Dohler, dotyczącego charakteru i zastosowania importowanych produktów, wynika, iż produkty te są surowcami przeznaczonymi do produkcji wyrobów cukierniczych. Są to półpłynne komponenty stosowane jako polewy do produktów cukierniczych, dzięki którym osiąga się efekt dekoracyjny, natomiast ciasta i owoce są zabezpieczane przed wysychaniem i ciemnieniem, co wydłuża również okres ich przechowywania. Organ II instancji nie ustosunkował się do przedłożonego przez skarżącą oświadczenia spółki Unifine Dohler, akceptując jednocześnie ustalenia organu I instancji, który jako dowód w sprawie przyjął, m.in., informacje nie pochodzące ani od producenta, ani od eksportera przedmiotowych produktów, tj. firmy "C". Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji powołuje się również na informacje pochodzące z oferty handlowej firmy, nie wskazując jednakże, jaka oferta była podstawą ustaleń, co do właściwości i zastosowania przedmiotowych produktów, nie wskazuje również, z jakiej firmy ofertę tę uzyskano. Organ odwoławczy stwierdził, że o klasyfikacji spornych produktów do działu 17 zadecydowały poza ich składem surowcowym i przeznaczeniem wykluczenia wynikające z zapisów do pozycji 1704 dające podstawę do uznania, iż są to surowce cukiernicze, nadające się do bezpośredniego przetworzenia jako środek spożywczy stosowane w przemyśle cukierniczym. Tego rodzaju ogólne stwierdzenie, bez wskazania, jakie wykluczenia organ brał pod uwagę oraz bez uzasadnienia, w odniesieniu do poszczególnych produktów i ich właściwości, przyjętego stanowiska, nie uzasadnia przyjętej klasyfikacji. Wskazać również należy, iż organy obu instancji w dużej mierze zacytowały treść Taryfy celnej i Wyjaśnień, bez wnikliwej analizy właściwości produktów, uzasadniających ich klasyfikację do kodu PCN 1704. Strona skarżąca podniosła również zarzut nie powołania biegłego w celu uzyskania wiadomości specjalnych odnośnie składu, sposobu produkcji i zastosowania spornych towarów. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, iż dla dokonania klasyfikacji celnej towarów uprawnione są wyłącznie organy celne. Jednakże w przedmiotowej sprawie, co wskazano już wyżej, istnieje spór, co do charakteru - właściwości i przeznaczenia importowanych towarów. Dyrektor Izby Celnej wskazał zaś, iż brak było podstaw do powołania biegłego, albowiem stan towarów został ustalony w oparciu o specyfikacje producenta, określające ich skład procentowy, jak również skład produktów dostarczony przez stronę potwierdził stanowisko organów celnych, iż przedmiotem importu były wyroby cukiernicze spełniające wymogi pozycji 1704 90 65 0. Powoływanych przez organ celny specyfikacji producenta, jak i składu towarów przedstawionych przez skarżącą brak w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy. Ponadto, organ odwoławczy, podobnie, jak organ I instancji, nie uzasadnił, dlaczego skład przedmiotowych produktów ma znaczenie decydujące dla zaklasyfikowania importowanych towarów do kodu PCN 1704 90 65 0. Z Wyjaśnień do przyjętej przez organy pozycji Taryfy celnej wynika, iż pozycja ta obejmuje większość słodzonych produktów spożywczych, które występują na rynku w postaci stałej lub półstałej, zazwyczaj nadające się do bezpośredniej konsumpcji i zbiorowo odnoszące się do słodyczy, wyrobów cukierniczych lub cukierków. Skarżąca kwestionuje ustalenia organów celnych, iż przedmiotowe produkty są gotowymi wyrobami cukierniczymi i nadają się do bezpośredniej konsumpcji. Również z informacji eksportera wynika, że wymienione surowce nie są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji bez zastosowania ich do ciast z owocami, ani bez wcześniejszej obróbki w procesie produkcji cukierniczej z uwagi na ich stężenie. Zdaniem Sądu, organy obu instancji nie wyjaśniają, czy i jakie znaczenie ma dla oceny właściwości i zastosowania przedmiotowych produktów konieczność poddania ich przed użyciem takim czynnościom, jak mieszanie z wodą, podgrzewanie, schładzanie. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, kwestia zarówno właściwości, jak i przeznaczenia poszczególnych, importowanych produktów pozostaje, wbrew stanowisku organu celnego, przedmiotem sporu, nadto nie została wyjaśniona w sposób wystarczający.

W kwestii przedłożonej przez stronę wiążącej informacji taryfowej, Sąd w pełni podziela stanowisko przedstawione w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2001 roku, NSA V SA 305/00 LEX nr 51327, zgodnie z którym

" Podpisując Układ Europejski dotyczący stowarzyszenia ze Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi Polska zobowiązała się dostosowywać swe prawo do standardów europejskich. Wbrew rozpowszechnionemu przekonaniu, dostosowanie to nie polega tylko na dostosowaniu litery prawa, lecz na harmonizacji standardu zachowań prawnych, co obejmuje sobą także praktykę stosowania i interpretacji prawa. Dlatego wadliwy jest pogląd organów administracji oparty na założeniu, iż skoro Polska nie jest jeszcze formalnie członkiem Unii Europejskiej, to prawo europejskie i praktyka jego stosowania (acquis communautaire) jest w Polsce prawnie nie relewantne. Przeciwnie, jeśli w zakresie interpretacji na tle jakiejś dziedziny prawa, objętej prawem wspólnotowym, pojawi się w praktyce polskiej rozbieżność z interpretacją stosowaną w ramach wspólnot europejskich, to w braku wyraźnie odmiennej wskazówki interpretacyjnej rozbieżność ta powinna skutkować przyjęciem interpretacji właściwej w ramach prawa wspólnotowego. Dotyczyć to powinno w szczególności takich kwestii, jak stosowanie kwalifikacji celnych w ramach przypisania towaru do poszczególnych kodów taryfy. Prawo celne jest dziedziną, która w pierwszym rzędzie podlega ujednoliceniu w ramach prawa wspólnotowego. Zaś zwłaszcza sprawy klasyfikacji celnej wymagają szczególnie pieczołowitego zachowywania jednolitości."

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie uwzględnienie wskazanych wyżej okoliczności i poczynienie stosowanych ustaleń, w tym również w kwestii odsetek wyrównawczych oraz wydanie decyzji w oparciu o materiał dowodowy zebrany w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145§pkt 1, lit. a i c oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji.

/-/ W.Długaszewska /-/ M.Kosewska /-/ B.Sokołowska

K.P.d