Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1063/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 175 § 1, art. 194 § 4, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2011r., sygn. akt II SA/Rz 1063/10 odrzucające skargę kasacyjną E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 sierpnia 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 1063/10 oddalającego skargę E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 1063/10 oddalił skargę E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia 13 września 2011r., Sąd ten stwierdził, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 2 września 2011r.

Następnie postanowieniem z dnia 30 listopada 2011r., sygn. akt. II SA/Rz 1063/10 WSA w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku

z uwagi na jej niedopuszczalność (wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku

w zakreślonym terminie nie został złożony, a uzasadnienie wyroku nie zostało sporządzone i nie zostało doręczone stronie), a nadto z uwagi na jej sporządzenie osobiście przez skarżącą - jako osobę nieuprawnioną do złożenia tego środka odwoławczego.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 grudnia 2011r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 191 - tom I - akt sądowych sprawy) wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. W pouczeniu tym zawarto między innymi informację o tym, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną winno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub jeden z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a

W dniu 12 grudnia 2011 roku (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) tj.

w otwartym terminie do wniesienia środka zaskarżenia, E. S. wniosła do tut. Sądu, sporządzone osobiście, zażalenie na "postanowienia z dnia 1 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Rz 1063/10".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd zaznacza, że pismo z dnia 12 grudnia 2011 r. tut. Sąd uznał za zażalenie na postanowienie z dnia 30 listopada 2011r., sygn. akt. II SA/Rz 1063/10 odrzucające skargę kasacyjną oraz za zażalenie na postanowienie z dnia 30 listopada 2011r., sygn. akt. II SA/Rz 1063/10 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. To ostatnie zażalenie zostanie przekazane do Naczelnego Sadu Administracyjnego, celem rozpoznania.

Przechodząc do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, Sąd wskazuje, że stosownie do treści art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio.

Zdefiniowany w w/w przepisach ustawy przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zażalenie może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej.

Powyższe oznacza, że sporządzenie takiego zażalenia osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym stanowi brak, czyniący je niedopuszczalnym. Brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 178 P.p.s.a.

w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Jak wynika z akt sądowych skarżąca E. S., pouczona o terminie i trybie wniesienia zażalenia, jak również o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, musi być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, samodzielnie sporządziła zażalenie.

Zgodnie z postanowieniem NSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2005r., sygn. FZ 504/2004 "wymogiem tzw. " przymusu adwokacko – radcowskiego" na podstawie art. 194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, objęto sporządzanie zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Celem takiego "przymusu" jest zapewnienie odpowiedniego poziomu sformalizowanych środków odwoławczych, gdyż wadliwe ich sporządzenie skutkuje niedopuszczalnością podjęcia sprawy przez Sąd (...)".

Jeśli zażalenie zostało wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 P.p.s.a. sąd zobligowany jest je odrzucić bez wzywania do usunięcia braków – (postanowienie NSA z 30.09.2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.)

Ponieważ skarżąca nie jest adwokatem, radcą prawnym ani też podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 P.p.s.a. sporządzone przez nią zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 178, art. 175 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. uznał zażalenie sporządzone przez skarżącą samodzielnie za niedopuszczalne i orzekł jak w sentencji postanowienia.