Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 909/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-01-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Asesor Monika Krzyżaniak, Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2005r. sprawy ze skargi M.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi M.R. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Łodzi przy ul. A 36a kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu M.Z. i kwotę tę wypłacić adwokatowi M.R. z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2004 r. skarżący M.Z. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...].

Jak wynika z akt administracyjnych ww. decyzją Prezydent Miasta Ł. odmówił skarżącemu przyznania dodatku mieszkaniowego. Decyzja zawiera pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. oraz że odwołanie należy wnieść "za pośrednictwem Referatu Budynków i Lokali Delegatury Ł.-W. Urzędu Miasta Ł., w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji". Oryginał decyzji zawiera ręczną adnotację o treści "M.Z. 10.07-02".

W dniu 26 lipca 2004 r. skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym wnosi o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz wypłatę wyrównania za 38 miesięcy poprzedzających złożenie odwołania. W pismach z dnia 5 i 11 sierpnia 2004 r. (tytułowanych "odwołanie") skarżący ponownie wskazał, że nie zgadza się z decyzją odmawiająca mu przyznania dodatku mieszkaniowego.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 123 i 134 k.p.a. oraz art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia ww. odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, iż "terminy w postępowaniu administracyjnym są terminami zawitymi. Ich niedotrzymanie powoduje ujemne skutki procesowe, przede wszystkim utratę prawa do wniesienia określonego środka prawnego, np. odwołania, bowiem decyzja jest ostateczna. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia (...) uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z przepisu tego wynika, iż warunkiem wywarcia skutków prawnych przez wniesienie odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania. Ze stempla – zawierającego datę wpływu pisma – umieszczonego na wniesionym przez zainteresowanego odwołaniu niezbicie wynika, że złożone ono zostało po upływie ustawowego terminu przeznaczonego do dokonania tej czynności. Termin ten wynosi 14 dni liczonych od dnia doręczenia decyzji – o którym to terminie organ pierwszej instancji pouczył stronę w decyzji. Jak wynika z treści adnotacji uczynionej na zaskarżonej decyzji, a znajdującej się w aktach sprawy – stronie doręczono decyzję 10 lipca 2002 r., a odwołanie zostało wniesione 26 lipca 2004 r., co oznacza iż strona wniosła odwołanie po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności, gdyż dokonała jej w ponad dwa lata od otrzymania decyzji organu pierwszej instancji."

We wniesionej w dniu 14 września 2004 r. skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. M.Z. zarzucił "niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 368 k.p.c.)". Ponadto skarżący wskazał, że nie zgadza się z decyzją odmawiającą mu przyznania dodatku mieszkaniowego. Podniósł, że mieszka "w lokalu socjalnym (...) bez łazienki, ciepłej wody, ogrzewania mieszkania" oraz że korzysta "z sanitariatów (mycie, ubikacja) kościoła parafialnego (...) oraz sanitariatów "A" zakonu bonifratrów (...)."

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Na rozprawie w dniu 6 stycznia 2005 r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę i podniósł, że adnotacja na decyzji Prezydent Miasta Ł. z dnia 28 czerwca 2002 r., została wprawdzie uczyniona ręką skarżącego, jednak nie oznacza to, że skarżący decyzje tą otrzymał, gdyż fakt ten nie wynika z treści adnotacji. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, ponieważ koszty te nie zostały uiszczone przez skarżącego.

Na ww. rozprawie skarżący przyznał, że otrzymał w Urzędzie Miasta Ł. pismo, ale nie wiedział co zawierało. Oświadczył, że nie pamięta co wydarzyło się w Urzędzie w dniu 10 lipca 2002 r. Decyzję z dnia [...] znalazł w domu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, po myśli § 2 tegoż artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – p.p.s.a. – sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

W tej sprawie organy administracyjne nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa, w szczególności – przepisów postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Skarżący otrzymał decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. nr [...] w dniu 10 lipca 2002 r. Termin do złożenia odwołania upłynął z dniem 24 lipca 2002 r. Odwołanie, złożone przez skarżącego w dniu 26 lipca 2004 r., zostało zatem wniesione po upływie terminu, co prawidłowo stwierdził organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie.

Co do chwili doręczenia przedmiotowej decyzji. Skarżący przyznaje, że posiada jej odpis oraz że otrzymał w Urzędzie Miasta Ł. pismo, z którego treścią się nie zapoznał. Nie przeczy, że adnotacja zamieszczona na ww. decyzji została uczyniona przez niego. Nie wskazuje jednak ani co miałaby oznaczać wspomniana adnotacja, ani też kiedy ewentualnie otrzymał odpis decyzji. Podnoszone przez pełnomocnika skarżącego, wątpliwości co do chwili wręczenia skarżącemu decyzji z 28 czerwca 2002 r., nie są zatem przekonujące. Umieszczona na niej adnotacja zawiera wprawdzie tylko datę i podpis skarżącego, jednak w okolicznościach sprawy we właściwy sposób potwierdza jej doręczenie.

Na marginesie wskazać należy, że w tutejszym Sądzie nadal toczy się postępowanie (sygn. akt III SA/Łd 962/04), ze skargi M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (nr [...]) o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] (nr [...]) wydanej po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 22 lipca 2004 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).