Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 225/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.), Protokolant st. ref. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. przy udziale - sprawy ze skargi A Sp. z o. o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej, wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W wyniku przeprowadzonej kontroli Naczelnik Urzędu Celnego w C. decyzją z dnia [...], nr [...] uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne, dokonane przez A Sp. z o.o. w dniu [...] nr ewidencyjny [...], w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towarów. W wyniku wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję pierwszoinstancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W związku ze zmianą właściwości miejscowej organów celnych sprawa została przekazana do rozpatrzenia przez Naczelnika Urzędu Celnego w G., który decyzją z dnia [...] nr [...] ponownie uznał wyżej wskazane zgłoszenie celne nieprawidłowe.

W uzasadnieniu tej decyzji podano, że Spółka w pozycji 10 przedmiotowego zgłoszenia celnego, dla towaru opisanego jako [...] w ilości [...] szt., Spółka zadeklarowała kod [...]. Kod ten obejmuje [...]. Natomiast w wyniku podjętych czynności kontrolnych stwierdzono, że są to [...], które należało zaklasyfikować do kodu [...]. Prawidłowość takiej klasyfikacji potwierdzają Wyjaśnienia do Taryfy celnej.

W pozycji 1 zgłoszenia celnego zadeklarowała kod [...] dla towaru opisanego jako [...], w tym [...] o symbolach [...] i [...], które są [...], produkty o symbolach katalogowych [...], [...], [...], [...] i [...] [...], które należało przyporządkować do kodu [...].

W pozycji 12 zgłoszenia celnego nieprawidłowo zaklasyfikowany został do kodu [...] towar o symbolu [...] w ilości [...] szt. – deklarowany jako [...] -, który należało przyporządkować do kodu [...] obejmującego [...]. Natomiast zgłoszony również w tej pozycji produkt o symbolu [...] [...] w ilości [...] szt., z uwagi na jego właściwości należało zaklasyfikować do kodu [...].

W związku ze zmianą klasyfikacji taryfowej zmianie uległa kwota podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług w stosunku do zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym.

W odwołaniu pełnomocnik Spółki zarzucił Naczelnikowi Urzędu Celnego w G.:

- naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 121, art. 122, art. 124, art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, art. 190, art. 191 Ordynacji podatkowej,

- niezgodne ze stanem faktycznym ustalenie przedmiotu importu, a co za tym idzie niewłaściwej klasyfikacji skutkującej objęciem przedmiotu importu podatkiem akcyzowym i tym samym zmianę kwoty podatku VAT, co stanowi naruszenie materialnego prawa podatkowego, a w szczególności art. 34 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku pod towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego,

- naruszenie przepisu art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie w zaskarżonej decyzji oprocentowania zapłaconych kwot zobowiązań za okres od dnia ich zapłaty, tj. od [...] do dnia otrzymania decyzji pierwszoinstancyjnej, tj. [...].

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów wniósł o uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej w części dotyczącej:

1. klasyfikacji taryfowej:

- [...], przyporządkowanych przez organ celny do pozycji [...] i uznanie za prawidłową klasyfikację do pozycji [...],

- towaru o symbolu [...] zakwalifikowanego przez organ celny do kodu [...] i uznanie za prawidłową klasyfikację do kodu [...]

2. wezwania do zapłaty kwoty [...] zł z uwzględnieniem kwot oprocentowania nadpłaty w okresie od [...] do [...].

W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że wnioski Spółki: o dopuszczenie dowodu z opinii prof. dr hab. R.G. z Uniwersytetu Medycznego w Ł., jak i o powołanie biegłego z zakresu klasyfikowania produktów kosmetycznych, będących przedmiotem importu, nie zostały uwzględnione.

Według obowiązujących przepisów i definicji dotyczących taryfikacji celnej, stanowiące przedmiot importu pasty i żele używane do [...] jak również do [...] powinny być klasyfikowane tak jak wszystkie [...] do pozycji [...]. Wynika to przede wszystkim z chemicznego składu i charakteru tych produktów. Charakter i przeznaczenie wszystkich preparatów modelarskich to uzupełnianie braków przestrzennych różnych przedmiotów (także [...]) oraz tworzenie – modelowanie nowych kształtów, zastępujących inne (zniszczone lub uszkodzone).

Manicure i pedicure jako elementy zabiegów kosmetycznych polegają na pielęgnacji i dekorowaniu, a stanowiące przedmiot importu [...] nie spełniają żadnego z tych kryteriów. Sam fakt, że znajdują one zastosowanie do paznokci nie nadaje im cech produktów kosmetycznych, a do takich odnosi się dział 33 Taryfy celnej. Importowane [...] należało analogicznie jak [...] przyporządkować do pozycji [...]. Taką klasyfikację potwierdza również opinia prof. R.G.

Rozstrzygnięcie w zakresie klasyfikacji taryfowej podjęte zostało na podstawie błędnych danych, tj. katalogu handlowego, próbek towaru, danych ze strony internetowej z [...], a tymczasem import był dokonany w [...].

Spółka w piśmie z [...] powiadomiła organ pierwszej instancji, że z końcem [...], ze względu na częściową zmianę składu chemicznego przez producenta, produkt ten rozszerzył zastosowanie z [...] i mógł służyć jako preparat do stosowania podczas zabiegu [...]. Od tej chwili produkt był klasyfikowany przez Spółkę nie jako [...], lecz jako [...] – kod [...]. Produkt nie utracił funkcji protetycznych lecz uzyskał dodatkowe funkcje upiększające. Spółka zgodnie z prawem, po zmianie cech produktu i rozszerzeniu jego zastosowania, dokonała zmiany klasyfikacji taryfowej. Informacja ta nie została jednak zauważona przez organ celny.

Preparat do [...] o symbolu [...], z uwagi na właściwości leczniczo-pielęgnacyjne, został przez Spółkę zaklasyfikowany do kodu [...].

W związku z wydaniem decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego w C. Spółka dokonała zapłaty należności z tytułu podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług. Organ celny nie dokonał rozliczenia i zarachowania przedmiotowych wpłat wraz z oprocentowaniem, co uzasadnia zarzut naruszenia art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zaskarżoną tu decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa jedyną przesłanką warunkującą powołanie biegłego jest niezbędność uzyskania wiadomości specjalnych. Biegły jest powoływany nie do ustalenia stanu faktycznego, lecz do naświetlenia i wyjaśnienia wskazanych okoliczności z punktu widzenia posiadanych przez niego wiadomości specjalistycznych. Nie można zatem powołać biegłego, który miałby złożyć opinię co do obowiązującego prawa i jego stosowania, o co w istocie rzeczy wnioskowała Spółka, wnosząc o powołanie biegłego z zakresu klasyfikacji spornych wyrobów. Podkreślił, że do wyłącznej kompetencji organów celnych należy ustalenie klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie wymaga powołania biegłego. Spółka w toku prowadzonego postępowania przedłożyła dwie niezależne od siebie opinie, w których określony został rodzaj importowanego towaru, jego właściwości fizykochemiczne, skład chemiczny i możliwości zastosowań. W sprawie nie ma rozbieżności pomiędzy organem celnym, a Spółką co do oceny importowanego towaru, lecz kwestią sporną jest klasyfikacja taryfowa.

Na postawie danych zawartych w katalogu handlowym, zabezpieczonym w trakcie kontroli ustalono, że towar określony w zgłoszeniu celnym jako masy plastyczne służył do [...] oraz [...]. Natomiast produkt o symbolu [...] – [...] – zapewnia [...].

Po przedstawieniu treści komentarza, zawartego w wyjaśnieniach do Taryfy celnej do pozycji [...], Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że charakter spornego towaru nie odpowiada towarom klasyfikowanym do pozycji [...]. Natomiast charakter i przeznaczenie spornego towaru uzasadnia jego klasyfikację do pozycji [...] obejmującej [...]. Zaakcentował przy tym, że sporne produkty są wykorzystywane w salonach kosmetycznych do [...] oraz [...]. Reasumując stwierdził, że sporny towar został prawidłowo przyporządkowany do pozycji [...] obejmującej [...] ( z wyjątkiem [...]), łącznie z [...]. Klasyfikacja spornego towaru do kodu [...] jest zgodna z Regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej.

Organ odwoławczy, dla potwierdzenia prawidłowości zastosowanej klasyfikacji, nawiązał także do informacji zawartych na stronie internetowej Spółki, z których wynika, że importowane masy służą do [...], [...] oraz [...]. Nakładane są one na [...], a zatem nie mają one nic wspólnego z [...] jak to podnosi Spółka w odwołaniu.

W kwestii klasyfikacji preparatu o symbolu [...] organ odwoławczy stwierdził, iż został on prawidłowo przyporządkowany w decyzji pierwszoinstancyjnej do kodu [...], który obejmuje m.in. [...]. Preparat ten działa na [...] powodując [...], niemniej jednak nie ma on żadnego charakteru leczniczo-regeneracyjnego.

Reasumując Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że nie dopatrzył się naruszenia zasad postępowania, jak i przepisów prawa materialnego przez organ pierwszej instancji.

Dodatkowo, na potwierdzenie słuszności stanowiska w kwestii dotyczącej klasyfikacji taryfowej organ odwoławczy wskazał, że na towar: [...], zawierająca w swoim składzie m.in. [...], stosowana do [...] (po [...]) Dyrektor Izby Celnej w W. wydał w dniu [...] wiążącą informacje taryfową, w której ten towar został zaklasyfikowany do kodu [...].

Odnosząc się do kwestii naruszenia art. 76 § Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdził, że jest on bezzasadny, bowiem przepis ten odnosi się ściśle do decyzji, o których mowa w art. 53a Ordynacji podatkowej, a więc do rozstrzygnięcia zasadniczo odmiennego od podjętego przez organ pierwszej instancji. Zwrócił przy tym uwagę, że decyzja pierwszoinstancyjna została wydana na podstawie art. 11c, art. 13a ust. 5 i art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, przy czym zgodnie z art. 11 d tej ustawy kopia decyzji jest przesyłana do właściwego urzędu skarbowego.

Naczelnik Urzędu Celnego w C. uchyloną decyzją z dnia [...] uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe, jednocześnie wezwał do zapłaty kwoty [...] zł stanowiącej łącznie różnice pomiędzy kwotą podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług określoną decyzją a kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym. Kwota ta została zapłacona w dniu [...]. Natomiast Naczelnik Urzędu Celnego w G., po przeprowadzeniu ponownego postępowania, wydał decyzję, w której określił różnicę między kwotą podatków zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym a wynikającą z decyzji, tj. [...] zł. Mając na uwadze, że kwota wynikająca z pierwszej decyzji (uchylonej) została zapłacona Naczelnik Urzędu Celnego w G. wezwał Spółkę do zapłaty różnicy, tj. kwoty [...] zł.

Organ odwoławczy odwołał się także do regulacji wynikającej z art. 11g ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku (...) podkreślając, że w zakresie podatku od towarów i usług naczelnik urzędu skarbowego jest organem właściwym do odraczania terminu płatności, rozłożenia na raty, stwierdzania nadpłaty i stosowania ulg podatkowych określonych w przepisach Ordynacji podatkowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniesiono o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. w części dotyczącej:

1. klasyfikacji taryfowej:

- [...], przyporządkowanych przez organ celny do pozycji [...] i uznanie za prawidłową klasyfikację do pozycji [...],

- towaru o symbolu [...] zakwalifikowanego przez organ celny do kodu [...] i uznanie za prawidłową klasyfikację do kodu [...]

2. wezwania do zapłaty kwoty [...] zł bez uwzględnieniem kwot oprocentowania nadpłaty w okresie od [...] do [...].

Wniesiono również o zasądzenie kosztów postępowania.

W skardze podtrzymano stanowisko i argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. Zaakcentowano, że skarżąca w pełni uzasadniła cel powołania biegłego, jak również w pełni aprobowała bezsporne i niepodważalne prawo organów celnych do klasyfikacji towaru. Wbrew twierdzeniom organu odwoławczego spór dotyczy rodzaju importowanego towaru i jego funkcji. Jednak organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] odmówił przeprowadzenia dowodu w postaci wystąpienia do biegłego specjalisty z dziedziny klasyfikowania wyrobów i towarów lub kosmetologii z wnioskiem o ustalenie stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy.

Dyrektor Izby Celnej podjął rozstrzygnięcie w zakresie klasyfikacji taryfowej na podstawie błędnych danych, tj. katalogu handlowego, próbek towaru, danych ze strony internetowej z [...], a tymczasem import był dokonany w [...].

Skarżąca w piśmie z [...] powiadomiła organ pierwszej instancji, że z końcem [...], ze względu na częściową zmianę składu chemicznego przez producenta, produkt ten rozszerzył zastosowanie z [...] i mógł służyć jako preparat do stosowania podczas [...]. Od tej chwili produkt był klasyfikowany przez Spółkę nie jako [...], lecz jako [...] – kod [...]. Produkt nie utracił funkcji protetycznych lecz uzyskał dodatkowe funkcje upiększające. Spółka zgodnie z prawem, po zmianie cech produktu i rozszerzeniu jego zastosowania, dokonała zmiany klasyfikacji taryfowej. Informacja ta nie została jednak zauważona przez organ odwoławczy.

Spółka wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii, z których jednoznacznie i w sposób niepodważalny wynika, że ocena importowanego towaru jest zgodna z deklaracją złożoną w zgłoszeniu celnym. Wydający opinię stwierdzają, że przedmiotowe masy plastyczne i żele w postaci handlowego wyrobu zawierają produkty toksyczne stanowiące zagrożenie dla zdrowia. Dopiero poddanie ich działaniu światła ultrafioletowego powoduje, że nabierają one właściwości higienicznych i stają się fizjologicznie obojętne. Z tych też względów nie jest możliwe zakwalifikowanie mas plastycznych i modelarskich stosowanych w [...] do pozycji [...].

Skarżąca w pełni podziela klasyfikacje taryfową wskazaną w przywołanej w zaskarżonej decyzji wiążącej informacji taryfowej, jednakże odnosi się ona do stanu prawnego w dniu jej wydania i jest zgodna z zasadami klasyfikowania przedmiotowych past począwszy od końca [...].

Preparat o symbolu [...] zawiera w swoim składzie substancje leczniczo-regenerujące, a zatem powinien być zaklasyfikowany do kodu [...].

Zgodnie z art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nadpłata powstaje z dniem zapłaty podatku nienależnego. Taka sytuacja wystąpiła w wyniku uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...].

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K., podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Dodał, że opinie nie wiążą organu celnego, a jedynie stanowią materiał dowodowy, który ma na celu ułatwienie należytej oceny zebranego w sprawie materiału. Rodzaj importowanego towaru nie stanowi przedmiotu sporu, lecz jego klasyfikacja wg. Taryfy celnej.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w pkt 3 - Ocena Towarów - Opinii Centrum Badań i Ekspertyz Towaroznawczych Akademii Ekonomicznej w P., którą to opinię skarżąca przekazała w toku postępowania administracyjnego, stwierdzono, że " na podstawie szczegółowej analizy receptur produktów z trzech kolejnych okresów produkcyjnych stwierdzono jedynie drobne korekty recepturowe dokonane we [...] oraz [...] w stosunku do podstawowej receptury z [...]. Powyższe zmiany w żaden sposób nie naruszają zmian cech podstawowych produktów, pozostając przy podstawowych składnikach i charakterze [...]. Drobne zmiany technologiczne jedynie upraszczają recepturę lub wprowadzają doskonalsze środki modyfikujące mające na celu podniesienie jakości produktu".

Ponadto organ celny zwrócił uwagę, że wiążąca informacja taryfowa wydana została skarżącej na towar opisany jako [...], stosowana do [...] (po [...]) - kod [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia prawidłowość stosowania przez organ administracji publicznej przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego i ustrojowego, stanowiących podstawę prawną wydanego przez ten organ rozstrzygnięcia.

Skarga rozpoznawana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne – (Dz. U. Nr 68, poz.623 ze zm.) w rozpatrywanej sprawie należało zastosować, tak jak to uczyniły organy celne, materialne przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. nr 75, poz. 802 ze zm.).

Skarżąca podnosi, że organy celne, dla ustalenia stanu towaru wykorzystały katalogi handlowe z okresu [...], jak i informacje z [...]. zawarte na jej stronie internetowej, obrazujące profil działalności Spółki oraz charakterystykę stosowanych przez nią produktów. Jednak informacje te dotyczą innych produktów, bowiem z końcem [...] ich skład uległ zmianie, a zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniu [...].

Umknęło jednak uwadze skarżącej, że w opinii Centrum Badań i Ekspertyz Towaroznawczych Akademii Ekonomicznej w P., sporządzonej na jej wniosek i przekazanej organom celnym w toku postępowania administracyjnego, jednoznacznie wskazano, że " na podstawie szczegółowej analizy receptur produktów z trzech kolejnych okresów produkcyjnych stwierdzono jedynie drobne korekty recepturowe dokonane we [...] oraz [...] w stosunku do podstawowej receptury z [...]. Powyższe zmiany w żaden sposób nie naruszają zmian cech podstawowych produktów, pozostając przy podstawowych składnikach i charakterze [...]. Drobne zmiany technologiczne jedynie upraszczają recepturę lub wprowadzają doskonalsze środki modyfikujące mające na celu podniesienie jakości produktu". Cytowany fragment opinii prowadzi do wniosku, że dla ustalenia stanu towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 85 § 1 Kodeksu celnego), wobec braku katalogów handlowych obowiązujących w tym dniu, mogły być wykorzystane informacje o spornym produkcie z okresu późniejszego, a zarzuty skarżącej w tym zakresie należy uznać za bezzasadne.

Organy celne, ustalając stan importowanych preparatów w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego, wbrew twierdzeniom skarżącej, w zakresie składu i zastosowania tych preparatów uwzględniły złożone przez nią w toku postępowania administracyjnego opinie, lecz nie zgodziły się z sugerowaną w tych opiniach klasyfikacją taryfową. Sąd w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego, że ustalenie klasyfikacji taryfowej należy do wyłącznej kompetencji organów celnych, a zatem niedopuszczalne jest powoływanie w tym zakresie biegłego, o co w istocie rzeczy wnosiła skarżąca. Przedstawione okoliczności, zdaniem Sądu wskazują, że nie istniała potrzeba sporządzenie kolejnej opinii o stanie towaru, a zatem podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z odmową powołania biegłego, co do stanu towaru, uznać należy za nieuzasadniony.

Stosownie do art. 13 § 1 Kodeksu celnego, cło określa się na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych. Z treści art. 13 § 3, § 5 i § 6 Kodeksu celnego wynika, że taryfa celna obejmuje Polską Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN (nomenklatura towarowa), klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej i że taryfę celną ustanawia w drodze rozporządzenia Rada Ministrów. Żaden przepis Kodeksu celnego nie odsyła do stosowania innych norm klasyfikacyjnych, w tym w szczególności do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, na której interpretacji została oparta m.in. przekazana przez skarżącą organom celnym opinia Centrum Badań i Ekspertyz Towaroznawczych Akademii Ekonomicznej w P.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega warunkom określającym zasady, na których jest oparta, oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do celów prawnych klasyfikację taryfową ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działu Taryfy celnej oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), a także z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej, stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm.).

Deklarowany w zgłoszeniu celnym dla spornych mas i żeli, określanych przez skarżącą jako [...], kod [...] obejmuje [...] – Taryfa celna stanowiąca załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (zał. do Dz. U. Nr 117, poz. 1250 ze zm.).

Z kolei z komentarza zwartego w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej wynika, że do pozycji [...] klasyfikowane są m.in.:

(A) [...]

Niniejszą pozycją objęte są również asortymenty [...], łącznie z zestawami do zabawy dla dzieci.

(B) [...].

(C) [...].

W kontekście przytoczonego wyżej komentarza należy stwierdzić, iż importowane preparaty – [...] – nie mogą być przyporządkowane do kodu [...]. Importowane preparaty nie służą bowiem do tworzenia modeli, lecz mają konkretne zastosowanie – [...] - jak i nie należą do preparatów dentyntystycznych klasyfikowanych do tego kodu.

Sporne masy, żele powinny być przyporządkowane do pozycji [...] obejmującej [...] (z wyjątkiem [...]), łącznie z preparatami [...] – podpozycja [...] – [...]. Klasyfikacja taka zgodna jest zgodna z regułą I Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej.

Do wyżej wskazanego kodu PCN należało zaklasyfikować również produkt o symbolu [...], który według wyjaśnień skarżącej stanowi preparat o charakterze leczniczo – regeneracyjnym do [...]. Proponowana przez skarżącą pozycja [...] obejmuje: [...], a zatem odnosi się do innych produktów. Trzeba też mieć na uwadze, że uwzględniając uwagę 1 d do działu 30 Taryfy celnej, do pozycji [...] klasyfikuje się również preparaty posiadające właściwości terapeutyczne lub profilaktyczne.

W tym miejscu dodać przyjdzie, że wyraz "manicure" oznacza pielęgnację dłoni, a zwłaszcza paznokci u rąk (Władysław Kopaliński Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych – Wiedza Powszechna Wyd. XXI str. 318). Niewątpliwie importowane preparaty służą do [...] ([...]), poprzez poprawę (zmianę) ich wyglądu, obejmującą również [...], co bezspornie potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym opinie przekazane przez skarżącą organom celnym. Natomiast okoliczność, iż masy i żele mogą być stosowane tylko przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje i że wymagają użycia specjalistycznego sprzętu, pozostaje bez wpływu na ich klasyfikację taryfową.

Dotychczasowe rozważania w pełni potwierdzają, że organy celne przyporządkowując sporne preparaty do kodu [...] nie naruszyły prawa. Nie zasługują zatem również na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów prawa podatkowego, które oparte zostały (zarówno w odwołaniu jak i skardze) na założeniu, że organy celne dokonały błędnej klasyfikacji spornego towaru, co skutkowało objęciem ich podatkiem akcyzowym oraz zmianą podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania wskazanych w skardze, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie mogą być również uznane za zasadne zarzuty naruszenia art. 73 § pkt 1 i art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz.60 ze zm.). Przede wszystkim należy wyjaśnić, że sprawy związane z nadpłatą podatku w podatku od towarów i usług należą do wyłącznej kompetencji organów skarbowych - art. 11 g nieobowiązującej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i art. 39 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Inaczej przedstawia się sytuacja z podatkiem akcyzowym, bowiem z dniem 1 września 2003 r., tj. kiedy weszła w życie ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz zmianie niektórych ustaw (...) (Dz. U. Nr 37, poz. 1302), organy celne stały się organami podatkowymi w zakresie akcyzy. Są nimi również zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.).

Nie oznacza to jednak, że organy celne w rozpoznawanej sprawie mogły stwierdzić nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie jaką skarżąca wpłaciła, w związku z wezwaniem do zapłaty wynikającym z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...], która następnie została uchylona. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Naczelnik Urzędu Celnego w G. w decyzji z dnia [...] ponownie określił kwotę podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług, w związku z importem towarów i to na dodatek w kwocie wyższej, niż to wynikało z uchylonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. i co oczywiste w kwocie wyższej od zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym.

Podkreślenia wymaga, że określenie prawidłowej kwoty podatków przez organ celny następuje w związku z weryfikacją zgłoszenia celnego, do którego to postępowania z mocy przepisów ustawy - Kodeks celny stosuje się przepisy z daty przyjęcia zgłoszenia celnego - w tej sprawie [...]. Zobowiązanie podatkowe powstaje natomiast z dniem powstania długu celnego, czyli z mocy prawa. Natomiast w przypadku, gdy podatki zostały pobrane w wysokości niższej, ich prawidłowa wysokość określana jest w decyzji właściwego organu celnego. Okoliczność, że decyzja taka przed 1 września 2003 r. i po tej dacie, była decyzją deklaratoryjną powoduje zdaniem Sądu, że stanowi ona jedynie formę powiadomienia importera o wysokości należnych podatków i konieczności uiszczenia, w terminie 10 dni, różnicy między podatkami należnymi a zapłaconymi. To zaś w realiach rozpatrywanej sprawy oznacza, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż kwota jaką skarżącą wpłaciła w związku z uchyloną decyzją z dnia [...], może być uznana za podatek nienależny w rozumieniu art. art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Prawidłowo zatem skarżąca została wezwana do zapłaty kwoty [...] zł stanowiącej różnice pomiędzy łączną kwotą podatków ( podatek akcyzowy i podatek od towarów i usług) określonych w decyzji z [...], a kwotami podatków wpłacony w wysokości wynikającej ze zgłoszenia celnego i decyzji z dnia [...].

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może uwzględnić skargę na decyzję administracyjną i uchylić ją tylko w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się po stronie orzekających organów tego typu naruszeń prawa - oddalił skargę Spółki A w trybie art. 151 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.