Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1777/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak- Podsiadły, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak- Pęczkowska, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Sanitarny zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., po rozpatrzeniu zażalenia Z. M. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2014 r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W podstawie prawnej wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144, 148 i 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej k.p.a., art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 z późn. zm.) oraz załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 1983 r. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.), dalej rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych.

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2001 r. Miejski Inspektor Sanitarny dla miasta [...] i powiatu [...] (dalej MIS), wydał decyzję stwierdzającą u Z. M. brak podstaw do uznania choroby zawodowej – zespół wibracyjny miejscowy w poz. [...] wykazu chorób zawodowych. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] października 2003 r. utrzymał na w mocy powyższą decyzję.

Skarga złożona przez Z. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2003 r. prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt SA/Rz 1807/03 została oddalona.

Pismem z dnia 21 października 2008 r. Z. M., zwany dalej skarżącym, złożył wniosek alternatywny o stwierdzenie nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2003 r., względnie o wznowienie postępowania w sprawie. Jako podstawę wniosku o wznowienie postępowania w sprawie skarżący powołał się na treść art. 145 § 1 pkt 1, 5 oraz 6 k.p.a. Na uzasadnienie wniosku wskazał, że decyzja z dnia [...] października 2003 r. została wydana na podstawie fałszywych dowodów.

Pouczony przez organ o konieczności wyboru jednego z trybów wzruszenia decyzji, pismem z dnia 9 lutego 2009 r. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie, wskazując jako podstawę żądania art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. podkreślając, że organ powinien wznowić postępowanie z urzędu gdy otrzymał w 2006 r. informacje o nowych dowodach.

Po pouczeniu w kwestii konieczności uprawdopodobnienia zachowania terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., Z. M. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Główny Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie.

Skarga na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2009 r. prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2282/09 została oddalona.

Z. M. pismem z dnia 9 lutego 2009 r. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję MIS dla miasta [...] i powiatu [...] z dnia [...] maja 2001 r. stwierdzającą u skarżącego brak podstaw do uznania choroby zawodowej – zespół wibracyjny miejscowy.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2003 r.

W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że skarżący nie wykazał zachowania terminu miesięcznego z art. 148 k.p.a. Stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania zawarty był w piśmie z dnia 21 października 2008 r., z kolei wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności skarżący sformułował w piśmie z dnia 9 lutego 2009 r., w którym doprecyzował jednocześnie wniosek o wznowienie postępowania. Okoliczności, które zdaniem skarżącego uzasadniały wznowienie postępowania były mu znane już w 2007 r., zatem powoływanie się na nie dopiero w piśmie z dnia 9 lutego 2009 r. było spóźnione. Podkreślił, że niewystąpienie choćby jednej z przesłanek formalnych wznowienia skutkować musi odmową wznowienia. Powołał wyrok z dnia 17 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2281/09, w którym Sąd stwierdził, iż z okoliczności sprawy wynika, że oba warunki wskazane w art. 58 k.p.a. nie zostały spełnione.

Po rozpatrzeniu zażalenia Z.M., Główny Inspektor Sanitarny (dalej GIS), postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu GIS wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie podejrzenia u Z. M. choroby zawodowej – zespołu wibracyjnego zostało zakończone decyzją ostateczną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Miejskiego Inspektora Sanitarnego dla miasta [...] i powiatu [...] z dnia [...] maja 2001 r. o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej.

Organ wyjaśnił, że wznowienie postępowania jest trybem nadzwyczajnym. Zauważył, że w pierwszej fazie rozpatrywania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego organ administracji publicznej bada jedynie czy żądanie wznowienia postępowania pochodzi od strony względnie innego uprawnionego podmiotu, czy został zachowany termin do złożenia podania oraz czy wnoszący podanie wskazał poprawnie przesłankę wznowienia. Podkreślił, że na tym etapie niedopuszczalna jest ocena merytoryczna przyczyn wznowienia. Wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został przez Z.M. złożony przy piśmie z dnia 21 października 2008 r., który następnie został doprecyzowany pismem z dnia 9 lutego 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Zauważył, że wniosek z dnia 9 lutego 2009 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania został rozpatrzony negatywnie przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wskazał, że Z. M. nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy jak również - co potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 lutego 2010 r. sygn. akt SA/Wa 2282/09. Sąd w uzasadnieniu powyższego wyroku wskazał, iż to że postępowanie nie zostało wznowione przez organ z urzędu nie jest okolicznością stanowiącą podstawę do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie takiego postępowania na wniosek.

Z uwagi na powyższe organ uznał, że zgodnie z przepisami art. 148 i 149 k.p.a. należy odmówić Z. M. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją prawomocną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2003 r. Stwierdził, że nie znalazł podstaw do uchylenia postanowienia [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2014 r.

Ustosunkowując się do zarzutów strony odnośnie rozpatrzenia wniosku z dnia 9 lutego 2009 r. GIS zauważył, iż w dniu 9 lutego 2009 r. złożone zostały dwa odrębne wnioski: wniosek o wznowienie postępowania w sprawie podejrzenia choroby zawodowej – zespołu wibracyjnego oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia podania o stwierdzenie nieważności decyzji z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. Wskazał, że przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego zakończonego postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. był jedynie wniosek o przywrócenie terminu.

Na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2014 r. Z. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2014 r. o odmowie zawieszenia postępowania, stwierdzenie ich nieważności z art. 156 § 1 pkt 1, 2, 3 k.p.a., przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia PPIS w [...] oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Zarzucił postanowieniu Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2014 r. rażące naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, dające podstawę do wznowienia lub stwierdzenia nieważności postępowania administracyjnego poprzez naruszenie:

- art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 98 § 1 k.p.a., podnosząc, że rozpatrywano sprawę na niepełnym materiale dowodowym, gdyż spór dotyczy ustalenia warunków pracy w trzech sprawach z pozycji [...],[...],[...] załącznika nr [...] do rozporządzenia z 1983 r.,

- art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na tym, że organy nie dysponowały podaniem strony o wznowienie postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dotyczącym choroby zawodowej. Skarżący zauważył, że powołane podanie z dnia 9 lutego 2009 r. było już podstawą wydania postanowienia z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2282/09. Wskazał, że podanie z dnia 1 października 2006 r. nie zostało formalnie przekazane do PPWIS w [...] i z tego powodu nie wznowiono postępowania z pozycji [...],[...],[...],

- art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., podnosząc, że podanie z dnia 9 lutego 2009 r. było podstawą wydania ww. postanowienia z dnia [...] lipca 2009 r. i powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2010 r.,

- art. 148 k.p.a. w ten sposób, że PPWIS w [...] nie wznowił sprawy gdy dowiedział się o nowych dowodach w tej sprawie oraz naruszenie art. 6 i 7 w zw. z art. 19 k.p.a. w ten sposób, że nie przekazano nowego dowodu w sposób formalny do GIS przez PPWIS w [...] oraz przez PPIS w [...] gdy ujawnił nowe dowody w sprawie: karta pomiarowa [...], stwierdzająca wielość i miejsce występowanie hałasu i wibracji w ZPP [...] i karta pomiarowa [...], stwierdzająca przekroczenie w Z.A. "[...] " S.A. norm hałasu w trakcie pisania na maszynie do pisania, która wynosiła 84dB w pomieszczeniach biurowych i została znaleziona w Z.A. "[...] " S.A. w trakcie kontroli w dniu 5 grudnia 2006 r.,

- ogólnych zasad postępowania administracyjnego polegających na sprawiedliwym pogodzeniu sprzecznych interesów stron postępowania, tj. Inspekcji Sanitarnej, Pracodawców i słusznego interesu pracownika do zabezpieczenia społecznego. Wskazał, że organy dopuściły go do pracy z narażeniem zawodowym w interesie ekonomicznym pracodawcy i skutkiem takiego działania było zachorowanie na chorobę zawodową,

- zasady państwa prawnego wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP i zasady legalizmu z art. 7 Konstytucji RP, podnosząc, że odmówiono mu sporządzenia prawidłowej karty narażenia zawodowego przez 14 lat,

- art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175 ze zm.), zarzucając celowe przewlekanie załatwienia sprawy w ten sposób, że od 14 lat nie sporządzono karty narażenia zawodowego na druku zgodnie z § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 sierpnia 2002 r. w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób (Dz. U. Nr 132 poz. 1121). Wskazał, że obowiązek dołączenia ww. karty spoczywał na PPIS w [...] zgodnie z § 5 pkt 2 i § 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych. Zauważył, że w ten sposób został pozbawiony świadczeń z ubezpieczenia wpadkowego oraz ma utrudniony dostęp do leczenia i do zatrudnienia w warunkach pracy chronionej oraz innych świadczeń koniecznych z powodu postępu procesu chorobowego.

Dalej skarżący w skardze podniósł, że GIS w ww. postanowieniu z dnia [...] czerwca 2014 r. stwierdził, że WSA w Warszawie nie rozpatrywał pisma o wznowienie postępowania z dnia 9 lutego 2009 r. z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. w związku z chorobą zawodową z pozycji [...],[...]. Skarżący wskazał, że dlatego powołał się na art. 7 w zw. z art. 148 k.p.a. i przedstawił dowód, który jest podstawą wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt. 1 k.p.a. Wskazał na pismo z dnia 21 października 2011 r. Prokuratury Rejonowej w [...] sygn. akt. [...] Zawiadomienie o umorzeniu dochodzenia pkt I. Nadmienił, że pismo Prokuratury znajdowało się w aktach sprawy z pozycji 15 wraz z uzupełnioną dokumentacją medyczną, ale nie zostało przekazane do rozpatrzenia Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu przez PPWIS w [...].

Skarżący podniósł, że GIS rozpatrując zażalenie skarżącego jest zobowiązany rozpatrzeć sprawę powtórnie w całości. Skarżący wskazał, że z treści postanowienia z dnia [...] czerwca 2014 r. wynika, iż nie rozpatrzono całego materiału dowodowego we wzajemnej łączności, powtórzono błędy popełnione w I instancji. Zdaniem Z. M. PPWIS w [...] wydając postanowienie nie dysponował kompletną dokumentacją dotyczącą chorób zawodowych z poz. [...],[...],[...] wykazu chorób zawodowych. Zauważył, że po otrzymaniu dokumentacji organ administracji publicznej zobowiązany jest z urzędu ustalić swą właściwość rzeczową, miejscową i instancyjną, do czego zobowiązuje art. 19, 66 § 1 i art. 64 § 1 w zw. z art. 66 § 1 i 2 k.p.a. (zasada legalizmu), art. 6 k.p.a. (zasada uwzględnienia słusznego interesu obywatela do uzyskania renty), art. 7 k.p.a. (zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa), art. 8 k.p.a. (zasada ogólna informowania), 9 k.p.a. (zasada szybkości postępowania i unikanie nadmiernego formalizmu) i art.12 k.p.a.

Skarżący jeszcze raz podkreślił, że GIS rozpatrując postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. nie dysponował kompletną dokumentacją w sprawie, ponieważ toczy się równolegle sprawa z poz. [...] przed WSA w Rzeszowie. Wskazał również na nieprawidłowości występujące w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...]. Zauważył, że z treści pisma z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] nie można się zorientować czy jest to decyzja lub postanowienie i z tego powodu nie mógł odnieść się do niego w całości. Zaznaczył, że pismem z dnia 20 września 2006 r. zwrócił się o potwierdzenie za zgodność karty pomiarowej [...] do PPIS w [...] i otrzymał odpowiedź, że Inspekcja Sanitarna nie posiada takiego dokumentu. Z tego - zdaniem skarżącego – wynika, że nowym dowodem jest ww. karta pomiarowa. Zauważył, że ww. postępowanie narusza art. 7, 8, 9 i 12 k.p.a. dlatego że pismo powinno być zrozumiałe dla strony i jednoznaczne; nie można się domyślać co Urząd miał na myśli. Z tego powodu w ocenie skarżącego zostały naruszone art. 2 i 7 Konstytucji RP - zasada państwa prawnego i działania urzędu zgodnie z prawem w słusznym interesie obywatela. Zarzucił, że PPIS w [...] i PPWIS w [...] prowadziły postępowania przez 14 lat i nie wystawiły karty narażenia zawodowego w sytuacji gdy ujawniono karty pomiarowe, które są dowodem, że narażenie przekraczało normy przez 28 lat pracy zawodowej. Uznał, że takie postępowanie jest przejawem dyskryminacji i ma na celu przedawnienie roszczeń.

Z. M. stwierdził, że PPIS w [...] praktycznie sprawował pełną kontrolę nad pozostałymi postępowaniami. Wskazał, że odrzucano jego wnioski dowodowe, składane pisma pozostawiane były bez nadania biegu, nie przestrzegano procedury administracyjnej i dlatego skarżący był zmuszony zwrócić się do Prokuratury o stwierdzenie popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.

Skarżący wskazał, że również zaskarża postanowienie z dnia [...] maja 2014 r., które dotyczy trzech spraw administracyjnych: jedna się toczy przed WSA w Rzeszowie a pozostałe przed WSA w Warszawie. Podniósł, że jego skargi składane do PPWIS w [...] nie były przekazane do GIS i pozostawały nie załatwione. Stwierdził, że postępowanie winno być prowadzone od początku, ponieważ od dnia 2 września 1999 r. PPIS w [...] i PPWIS w [...] nie posiadali stanowiska Z.A. "[...] " S.A co do warunków pracy. Nadmienił, że na żadnym dokumencie nie ma podpisów zgodnie ze Statutem Spółki.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, przywołując argumentację, którą zamieścił w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cyt. dalej p.p.s.a.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] października 2003 r. w przedmiocie braku podstaw do uznania choroby zawodowej - zespół wibracyjny miejscowy.

Postanowienie organu administracji publicznej zostało wydane w trybie nadzwyczajnym, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., z powodu złożenia przez skarżącego podania o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a.

W postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania można wyróżnić: fazę wstępną, w której dokonuje się oceny wniosku o wznowienie postępowania pod kątem dopuszczalności wznowienia postępowania; postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją podstawy wznowienia; a także etap rozstrzygania o losach decyzji zapadłej w postępowaniu, które zostało wznowione.

Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania (takich jak przykładowo zachowanie terminu czy wskazanie ustawowej podstawy wznowienia).

Stwierdzenie niedopuszczalności wznowienia postępowania kończy już na tym etapie postępowanie w sprawie wznowienia i skutkuje wydaniem na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Odmowa taka jest zatem w istocie odmową zbadania, czy rzeczywiście istniały powołane we wniosku o wznowienie postępowania podstawy wznowienia.

W ocenie Sądu, organ prawidłowo ocenił, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania.

Należy podkreślić, że kwestia zachowania terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., jak już wskazano wyżej, została definitywnie rozstrzygnięta, skarga na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2282/09 została oddalona.

Stosownie do art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Oznacza to, że organ winien rozpoznać wniosek skarżącego o wznowienie postępowania mając na uwadze, że wniosek ten został złożony po terminie. Jedynym rozstrzygnięciem w tej sytuacji było wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania z powodu niezachowania terminu do złożenia podania o wznowienie.

Sąd zauważa, że wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu, stanowiłoby rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 773/09, Lex nr 597851).

Należy powtórzyć, że w sprawie nie badano zasadności wskazanych przesłanek wznowienia postępowania, a jedynie odmówiono wznowienia z powodu uchybienia terminu do złożenia podania. Wobec powyższego, skoro w sprawie nie miał zastosowania przepis art. 145 § 1 k.p.a., to podniesione w skardze zarzuty pod adresem decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] października 2003 r. w przedmiocie braku podstaw do uznania choroby zawodowej - zespół wibracyjny miejscowy, decyzji organu pierwszej instancji, czy też innych rozstrzygnięć lub działań organów, na etapie kontroli postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, nie mogą stanowić przedmiotu oceny sądowej.

Brak zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania stanowił przeszkodę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] października 2003 r. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarny w [...] przedmiocie braku podstaw do uznania choroby zawodowej - zespół wibracyjny.

Z podanych przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.