Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 714/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Asesor WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2008 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... grudnia 2007 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne; oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2006 r. H. K. złożyła do Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. (powoływanego dalej jako: ,,Dyrektor ... Oddziału Regionalnego’’) wniosek o przyznanie dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (... sp.) wykorzystywanej na cele ... We wniosku zadeklarowała prowadzenie plantacji ... na 4 działkach ewidencyjnych oznaczonych literami od A do D o łącznej powierzchni ...

Dyrektor ... Oddziału Regionalnego, decyzją z ... stycznia 2007 r., odmówił przyznania stronie dopłaty z tytułu prowadzonej plantacji wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne. Uzasadniając decyzję stwierdził, że w związku z wystąpieniem suszy brak jest możliwości osiągnięcia celu zadeklarowanego we wniosku o przyznanie dopłaty. Podał, że we wniosku zadeklarowano plantację ... o powierzchni ... ha, natomiast powierzchnia działek dotkniętych suszą wynosi ... ha, a więc stanowi to 79% zadeklarowanej powierzchni. Jednocześnie powołał się na § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania dopłat z tytułu prowadzenia plantacji ...) wykorzystywanych na cele ... oraz procentowego wskaźnika kontroli producentów rolnych prowadzących te plantacje, zgodnie z którym w przypadku gdy w wyniku kontroli stwierdzona różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby a rzeczywiście stwierdzoną wynosi 50% i więcej, w danym roku dopłaty nie przyznaje się.

Rozstrzygnięcie powyższe uchylone zostało decyzją Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (powoływanego dalej jako: ,,Prezes AR i MR’’) z dnia ... marca 2007 r., który rozpoznawał odwołanie strony wniesione od decyzji organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego Dyrektor ... Oddziału Regionalnego nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy. Wbrew zasadom postępowania administracyjnego nie wykazał dostatecznej aktywności w zakresie ustalenia rzeczywistej powierzchni plantacji ..., czym naruszył art. 7 oraz 77 k.p.a. Wskazał, że organ I instancji przed wydaniem decyzji powinien wykorzystać dostępne środki, w celu ustalenia rzeczywistej powierzchni działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja kwalifikująca się do przyznania dopłaty, m. in. poprzez wezwanie producenta rolnego do złożenia wyjaśnień, a w przypadku braku wyjaśnień poprzez przeprowadzenie kontroli na miejscu. W ocenie organu odwoławczego wyjaśnienia wymaga przede wszystkim, czy susza spowodowała zmniejszenie plantacji zadeklarowanej we wniosku o przyznanie dopłaty, czy też jedynie zmniejszenie możliwego do uzyskania plonu, natomiast rzeczywista powierzchnia działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby nie uległa zmianie.

Orzekając ponownie Dyrektor ... Oddziału Regionalnego, decyzją z ... września 2007 r., odmówił przyznania stronie dopłaty z tytułu prowadzonej plantacji ... wykorzystywanej na cele .... W podstawie prawnej decyzji powołał art. 3 h ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 264 ze zm.), § 1 – 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania dopłat z tytułu prowadzenia plantacji ... wykorzystywanych na cele ... oraz procentowego wskaźnika kontroli producentów rolnych prowadzących te plantacje (Dz. U. z 2005 r., Nr 159, poz. 1338 ze zm.), oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji podał, że w pierwszej kolejności podjęto działania mające na celu stwierdzenie rzeczywistej plantacji ..., zadeklarowanej przez stronę we wniosku. Oświadczył, że w dniach 16 - 17 kwietnia 2007 r. została przeprowadzona przez upoważnionych pracowników ... Oddziału Regionalnego kontrola działek rolnych zadeklarowanych przez stronę we wniosku o przyznanie dopłaty, która potwierdziła występowanie plantacji wierzby na łącznej powierzchni ... ha. Stwierdzono zawyżenie we wniosku powierzchni działek rolnych ..., oraz dodatkowo zachwaszczenie plantacji na działkach B, C i D.

Organ orzekający wskazał, że w dniu 10.05.2007 r. wezwano stronę do złożenia wyjaśnień w celu ustalenia faktycznego użytkownika działek ewidencyjnych nr ... położonych w obrębie ...będących przedmiotem konfliktu kontroli krzyżowej. Podał, że w odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik strony – E. K. przesłał oświadczenie, że m. in. sporne działki użytkuje na mocy umowy dzierżawy z dnia 10.02.2002 r., kopię umowy dzierżawy zawartą w dniu 10.02.2002 r., oświadczenia ..., że ... są od 1993 r. właścicielami i użytkownikami spornych gruntów i, że ostatnio nasadzili na tych terenach wierzbę, oświadczenie ..., że w 1995 i 1996 uczestniczył w sadzeniu i pielęgnacji wierzby energetycznej na gruntach należących do .... położonych ....

Następnie Dyrektor ... Oddziału Regionalnego, odwołał się do ustaleń poczynionych w trakcie rozprawy administracyjnej, przeprowadzonej w dniu 19 lipca 2007 r. z udziałem ... oraz .... Podał, że .... został jedynie wynajęty do obsadzenia spornych gruntów wierzbą zakupioną przez ... – właściciela spornych gruntów od 2004 r. oraz, że ... wraz z ... ponieśli wszelkie koszty związane z zakładaniem plantacji oraz podejmowali w związku z tym wszystkie decyzje, również na ich zlecenie wykonane zostały zabiegi agrotechniczne przez ... Ponadto organ wskazał, że na rzecz zobowiązań wobec ... zrezygnował z dopłat do plantacji za 2005 r.

Organ orzekający wskazał na oświadczenie ... złożone w dniu 24 lipca 2007 r. zgodnie z którym plantację ... sadził wraz z grupą ok. 40 osób głównie byli to rodzina i bezrobotni (których nie zatrudniał); wykorzystywane sadzonki w części pochodziły z własnej produkcji, a w części zostały zakupione przez ogłoszenie giełdowe (czego nie jest w stanie udowodnić); potwierdził rezygnację ... z dopłaty za rok 2005 do prowadzonej plantacji ... na jego rzecz za wykonaną pracę przy zakładaniu plantacji. Dalej organ wskazał, że w dniu 20 sierpnia 2007 r. przesłuchani zostali w charakterze świadków: .... Przesłuchanie odbyło się w związku z wnioskiem ... o przesłuchanie w charakterze świadków ...

W dalszej części uzasadnienia organ stwierdził, że zgodnie z art. 3 g ust. 2 ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa warunkiem uzyskania dopłat do plantacji wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. Jeśli producent rolny jest posiadaczem gospodarstwa rolnego i łączna powierzchnia działek rolnych, które kwalifikują się do objęcia dopłatami jest nie mniejsza niż 1 ha, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym prowadzona jest uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego - ma prawo ubiegania się o uzyskanie dopłat do prowadzonej plantacji wykorzystywanej na cele energetyczne.

W ocenie organu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje na faktyczne użytkowanie przez stronę spornych działek. Pan . .. wielokrotnie oświadczył, że wraz z żoną ... są użytkownikami spornych gruntów. Oprócz umowy dzierżawy (która z mocy prawa jest nieważna gdyż została zawarta z jednym ze współwłaścicieli mającym udział w ½ przedmiotowego gruntu) pełnomocnik strony nie przedstawił żadnych wiarygodnych dowodów potwierdzających faktyczne użytkowanie spornego gruntu. Przedstawione w pisemnych oświadczeniach z 15.05.2007 r., 10.07.2007 r. i 11.07.2007 r. zeznania świadków: ..., mające potwierdzać użytkowanie spornego gruntu, przez Państwo K. nie zostały przez nich potwierdzone podczas przesłuchania w dniu 20.08.2007 r. Powołani przez pełnomocnika strony świadkowie w większości brali udział wraz z nim w sadzeniu ..., jednak nie są w stanie potwierdzić, na czyje zlecenie były wykonywane czynności agrotechniczne ani w czyim posiadaniu był sporny grunt.

Organ stwierdził, że ... zeznał, że .... wiosną 2005 r. przedstawił mu nowego właściciela gruntu (nazwiska nie pamięta), który zamierza posadzić na tych gruntach wierzbę. Zdaniem tego świadka ... był tylko pośrednikiem. Potwierdzałyby to zeznania ... oraz ..., że we spójnym projekcie ... i .. polegającym na zasadzeniu wierzby na większym obszarze w obrębie ... (w skład wchodziły również sporne grunty) brał udział ...., ale na ich zlecenie w charakterze wykonawcy. Dodatkowo ... w dniu 24.07.2007 r. zeznał, że dopłaty za sporne działki miały być wynagrodzeniem za jego pracę. ... zeznał, że jedynie dopłaty za rok 2005 miały być wynagrodzeniem za pomoc przy zakładaniu plantacji.

Zdaniem Dyrektora ... Oddziału Regionalnego analiza zebranego materiału dowodowego wskazuje, że strona nie była użytkownikiem spornych działek, tj. nie decydowała co uprawiać na spornych działkach, nie ponosiła kosztów. Ze zgromadzonego materiału jednoznacznie wynika, że ... został wynajęty do koordynowania wspólnym projektem złożonym z inicjatywy ... i ..., polegającym na zasadzeniu wierzby na większym obszarze w obrębie Bukówka w tym na spornych działkach. Wątpliwości budzi pozyskanie materiału nasadzeniowego przez ..., który w piśmie z 20 kwietnia 2007 r. stwierdził, że sadzonki wierzby pochodziły z własnej produkcji a w protokole z 24 lipca 2007 r. oświadczył, że sadzonki z własnej produkcji wystarczyły na około ... ha, natomiast pozostałą część tj. na około ... ha zakupił w województwie lubuskim z ogłoszenia giełdowego, na co nie ma potwierdzenia.

Organ wyjaśnił, że dołożył wszelkich starań do aby strona miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy zgromadzonymi w toku postępowania, natomiast wyjazd na urlop pełnomocnika nie jest okolicznością ze względu na którą należałoby przedłużać postępowanie.

Końcowo organ podkreślił, że z wniosku wykluczono powierzchnię działek rolnych będących przedmiotem kontroli krzyżowej, tj. ... ha oraz zawyżenie powierzchni stwierdzone podczas kontroli na miejscu tj... ha i potraktowano je jako zawyżenie areału wnioskowanego w stosunku do uprawnionego do płatności. Jednocześnie podał, że przekroczenie powierzchni kwalifikującej się do dopłat stanowi 394,08 %, na co przedstawił szczegółowy rachunek wyliczenia tej wartości. Powołując się na § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania dopłat z tytułu prowadzenia plantacji ... wykorzystywanych na cele energetyczne oraz procentowego wskaźnika kontroli producentów rolnych prowadzących te plantacje organ zauważył, że gdy w wyniku kontroli stwierdzona różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby a rzeczywiście stwierdzoną wynosi 50 % i więcej, w danym roku dopłaty nie przyznaje się.

Decyzją z dnia ... grudnia 2007 r., ..., Prezes AR i MR, wydaną w następstwie rozpatrzenia odwołania strony, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego z ... września 2007 r. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), powoływanej dalej jako: ,,k.p.a.’’.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy opisał szczegółowo przebieg postępowania przed organem I instancji z wniosku strony o przyznanie dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji ... wykorzystywanej na cele ... Wyjaśnił, że zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217 z późn. zm.) zostały uchylone przepisy art. 3g – 3i ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, regulujące m. in. przyznanie i wypłatę dopłat z tytułu prowadzenia plantacji ... wykorzystywanych na cele ... Jednakże w art. 53 ust. 3 powołanej ustawy wskazano, iż postępowania w sprawach dotyczących dopłat do upraw roślin wykorzystywanych na cele energetyczne wszczęte na podstawie przepisów o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej – jak w przedmiotowej sprawie, toczą się na zasadach i w trybie określonym w przepisach dotychczasowych.

Prezes Agencji stwierdził, że aby uzyskać dopłatę do upraw roślin wykorzystywanych na cele energetyczne producent rolny musi spełniać łącznie dwa warunki tj. być posiadaczem działek rolnych (np. właścicielem, dzierżawcą, najemcą, użytkownikiem) oraz prowadzić na nich plantację roślin wykorzystywanych na cle energetyczne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. Następnie wyjaśnił, że definicja posiadania zawarta jest w art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), w myśl której posiadaczem rzeczy jest zarówno ten kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad rzeczą (posiadacz zależny). Posiadanie jest zatem stanem faktycznym, będącym rodzajem władztwa nad rzeczą. Dyspozycja art. 3 g ust. 2 ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa obejmuje swym zakresem każde posiadanie w dobrej i złej wierze, również posiadanie bez tytułu prawnego.

Organ odwoławczy zauważył, że strona w oświadczeniach (z dnia 14.12.2006 r., 17.05.2007 r.) oraz w odwołaniu z dnia 09.01.2007 r. stwierdziła, że jest właścicielką spornych działek (...) oraz, że użytkuje je na mocy umowy dzierżawy z dnia 10.02.2002 r. Strona na poparcie swoich twierdzeń przedstawiła oświadczenia świadków z dnia 15.05.2007 r. .... Zdaniem organu zachodzi jednak ewidentna rozbieżność pomiędzy oświadczeniami tych świadków a ich zeznaniami złożonymi w dniu 20 sierpnia 2007 r. W oświadczeniach stwierdzili oni, że Państwo ... od 1993 r. do chwili obecnej są właścicielami i użytkownikami działek ewidencyjnych ... Natomiast żaden z tych świadków, a także wskazanych przez stronę, którzy zostali przesłuchani w dniu 20 sierpnia 2007 r. nie potwierdzili by Państwo K. byli właścicielami spornych działek ani ich użytkownikami. Jednocześnie świadkowie stwierdzili, że nie mają wiedzy kto był właścicielem spornych gruntów, na których wykonywali różne zabiegi agrotechniczne. Ponadto Świadek ... stwierdził, że ... przedstawił mu nowego właściciela gruntów (którego nazwiska nie pamięta), a który będzie sadził ... Zdaniem tego świadka Pan K. był tylko pośrednikiem i kierował pracami polowymi.

Prezes AR i MR wskazał, że w dniu 24 lipca 2007 r. pełnomocnik strony zapoznał się z protokołem z rozprawy administracyjnej z dnia 19 lipca 2007 r. o której terminie został prawidłowo powiadomiony. Z czynności zaznajomienia został sporządzony protokół z 24 lipca 2007 r., z którego wynika, że pełnomocnik wniósł o przesłuchanie świadków: .... Do protokołu pełnomocnik strony oświadczył, że w kwietniu 2005 r. odbyło się sadzenie wierzby, w którym brało udział ok. 40 osób, których pełnomocnik nie zatrudniał. Potwierdził on również, że na spornych gruntach wykonywał prace, a dopłaty za 2005 r. zostały mu odstąpione jako wynagrodzenie za pracę. Pełnomocnik potwierdził, że ... był koordynatorem działań związanych z założeniem plantacji wierzby energetycznej m. in. na spornych gruntach i, że pomagał ... ... stwierdził, że ,,znał go od dawna i wiedział, że kiedyś mu zapłaci’’.

Zdaniem organu twierdzenia pełnomocnika strony potwierdzają zeznania ..., złożone na rozprawie administracyjnej w dniu 19.07.2007 r., zgodnie z którymi pełnomocnik strony wynajęty został do obsadzenia m.in. spornych działek wierzbą, był on tylko wykonawcą i za wykonaną pracę otrzymał wynagrodzenie. Zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza by strona była faktycznym użytkownikiem spornych gruntów działek ... (nie decydowała co uprawiać na spornych gruntach, nie ponosiła kosztów związanych z prowadzeniem plantacji ... na tych gruntach) a jednocześnie wskazuje, że osobami które zleciły założenie plantacji wierzby energetycznej na spornych działkach i wyłożyły na ten cel pieniądze był ...

Zdaniem organu odwoławczego materiał zgromadzony w sprawie m. in. w wyniku kontroli na miejscu oraz przeprowadzonego postępowania dowodowego wskazuje, że rzeczywista powierzchnia działek rolnych, których posiadaczem jest Pani ...., na których prowadzona jest plantacja .. wynosi ... ha, a zatem jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku o przyznanie dopłaty. Organ potwierdził stanowisko organu I instancji dotyczące wyliczeń procentowego zawyżenia plantacji zadeklarowanej we wniosku o przyznanie dopłaty.

Prezes Agencji zauważył, że strona miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy i możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w sprawie o czym została zawiadomiona po zakończeniu postępowania dowodowego pismem z dnia 27 sierpnia 2007 r. W piśmie tym zostało wskazane, iż strona może skorzystać z tego prawa w ciągu 7 dni od dnia odebrania pisma. Pismo doręczone zostało 30 sierpnia 2007 r., a jednocześnie pełnomocnik strony w dniu 29 sierpnia 2007 r. wniósł prośbę o umożliwienie mu zapoznania się z aktami sprawy po przesłuchaniu świadków. Pismo z dnia 27 sierpnia 2007 r. strona odebrała w dniu 30 sierpnia 2007 r., jednakże, we wskazanym terminie z możliwości zapoznania się z aktami sprawy nie skorzystała. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego podjął wszelkie dostępne kroki, celem ustalenia stanu faktycznego, tj. wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w związku z wystąpieniem konfliktu kontroli krzyżowej, przeprowadził kontrolę na miejscu, przesłuchał strony konfliktu oraz wszystkich świadków zgłoszonych przez stronę. Organ I instancji odniósł się do wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie, wskazując które uznał za udowodnione, a którym odmówił wiarygodności. Zatem zarzut strony, iż dowody na których oparł się organ I instancji są sprzeczne ze stanem faktycznym nie znajduje uzasadnienia.

Odnosząc się do zarzutu strony, że Dyrektor ... Oddziału Regionalnego złamał podstawową zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego wynikającą z art. 10 k.p.a., organ odwoławczy - powołując się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 31 marca 2005 r. III SA/Wa 2129/2004 – stwierdził, że z przepisu art. 10 § 1 k.p.a. wynika obowiązek organu poinformowania strony o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w związku z tym, co do okoliczności wskazanych w art. 10 § 1 k.p,a. Natomiast wyznaczenie stronie terminu na wypowiedzenie uzasadnione jest koniecznością określenia czasu, w jakim organ administracji oczekiwać powinien na jej stanowisko w tym względzie. To czy strona skorzysta z przysługującego jej prawa zależy wyłącznie od jej woli. Rzeczą organu jest umożliwienie jej skorzystania z tego prawa.

Organ podkreślił, że strona mimo kierowanych do niej zawiadomień m. in. w związku z rozprawą administracyjną i przesłuchaniem świadków nie uczestniczyła w tych czynnościach procesowych. W przypadku rezygnacji strony z udziału w postępowaniu, nie można zarzucać organowi, że ten uniemożliwił stronie czynny udział w postępowaniu. Organ odwoławczy podniósł, że strona zobowiązana jest do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, o braku staranności w niedopełnieniu zachowania terminu do dokonania czynności można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwycięży. W świetle treści odwołania niewątpliwą okolicznością jest, że wyjazd na urlop pełnomocnika strony w toku postępowania administracyjnego nie był zdarzeniem nadzwyczajnym i niespodziewanym i nie może uznany za okoliczność, która uniemożliwiła podjęcie działań koniecznych do zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie we wskazanym terminie, osobiście lub za pośrednictwem innych osób w tym Pani H. K. Strona postępowania nie była pozbawiona możliwości działania osobiście lub przez osoby upoważnione. W świetle powyższego nie można uznać, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym.

Na powyższą decyzję Prezesa AR i MR H. K. – działająca przez pełnomocnika - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, której zarzuciła naruszenie:

1. art. 7, 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), poprzez uchybienie obowiązkowi podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w tym wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego,

2. art. 10 § 1 i art. 81 k.p.a. poprzez pozbawienie strony możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w sprawie przed wydaniem decyzji,

3. art. 80 k.p.a. poprzez brak przekonujących podstaw i uzasadnienia dla przyjęcia za udowodnione okoliczności powoływanych przez stronę konfliktu kontroli krzyżowej ... i odmowy wiarygodności dowodom składanym przez Stronę skarżącą.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podkreśliła, że pismem z 14.12.2006 r. wyjaśniła, że działki objęte wnioskiem o dopłaty były od 1992 r. jej własnością, natomiast w 2002 r. zmieniła się podstawa użytkowania gruntów na mocy zawartej dnia 10.02.2002 r. umowy dzierżawy, która załączona została do wyjaśnień Skarżącej. Wobec wezwania Skarżącej do okazania dokumentów potwierdzających stan posiadania działek ... Skarżąca po raz kolejny wystosowała pismo do Dyrektora ... Oddziału Regionalnego, w którym załączyła umowę dzierżawy oraz oświadczenia świadków z 15.05.2007 r. .... We wskazanej umowie strony oświadczyły, iż umowa dotyczy dzierżawy nieruchomości w ilości ...ha, a umowa zawarta zostaje na okres 7 lat. Z treści oświadczeń tych świadków wynika, że wiadome jest im, iż Państwo ... byli od 1993 r. i są do chwili obecnej właścicielami i użytkownikami spornych gruntów rolnych oraz, że ostatnio Państwo K. zasadzili na tych terenach ... Zdaniem Skarżącej, powołując się na treść wskazanych oświadczeń, w pełni zasadne je twierdzenie, iż Państwo K. byli i są do chwili obecnej ‘’posiadaczami’’ spornych gruntów w rozumieniu art. 3 g ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, regulującej m.in. przyznanie i wypłatę dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby na cele energetyczne.

Skarżąca podniosła, że jej pełnomocnik poinformował telefonicznie w dniu 19.07.2007 r., na który wyznaczona została rozprawa administracyjna, o niemożliwości przybycia na rozprawę z powodu choroby. Jednocześnie z powodu choroby oraz posiadania dodatkowych dowodów w sprawie – w szczególności dalszych oświadczeń innych osób, które wykonywały zabiegi pielęgnacyjne i agrotechniczne na spornych gruntach - wystąpił do organu z prośbą o przełożenie terminu rozprawy. Dla celów dowodowych Skarżąca przesłała pismo o wskazanej treści do organu I instancji wraz z załączonymi do niego oświadczeniami świadków ... z 10.07.2007 r. oraz ... z 11.07.2007 r., gdzie świadkowie ci zgodnie wskazują, iż w latach 2005 i 2006 wspólnie z pełnomocnikiem Strony ... wykonywali zabiegi chemiczne oraz agrotechniczne na działkach nr ... sprzętem należącym do ... Organ I instancji nie przychylił się do prośby o odroczenie rozprawy pomimo wyraźnego uprawnienia wynikającego z treści art. 94 § 2 k.p.a. W tej sytuacji Skarżąca odmówiła przymiotu rozprawy administracyjnej czynnościom podjętym w dniu 19.07.2007 r. przez Pana ... i jego świadka bez obecności drugiej strony konfliktu kontroli krzyżowej.

Dalej Skarżąca stwierdziła, że kwestia prawa własności spornych działek leżeć winna poza zainteresowaniem organu wydającego decyzję w przedmiotowej sprawie. Ponadto warunkiem uznania okoliczności faktycznych za udowodnione jest wcześniejsza możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów prze stronę, czego Strona została przez organ I instancji pozbawiona. Skarżąca podkreśliła, że pismem z 29.08.2007 r. wystąpiła do organu z prośbą o umożliwienie jej zapoznania się z aktami sprawy po przesłuchaniu świadków w dniu 20.08.2007 r. Niezależnie od pisma Skarżąca przeprowadziła w dniu 29.07.2007 r. rozmowę telefoniczną z prowadzącą postępowanie Panią ..., w celu ustalenia konkretnej daty spotkania i zapoznania się oraz wypowiedzenia co do zebranych materiałów w sprawie. Wobec braku możliwości osiągnięcia porozumienia w tej kwestii pełnomocnik Strony wyjechał na planowany kilkudniowy urlop. Gdy ... otrzymała pismo organu z 27.08.2007 r. informujące o możliwości składania dodatkowych oświadczeń, zgłaszania wniosków i dowodów w ciągu 7 dni od otrzymania pisma poinformowała swojego pełnomocnika oraz wystosowała pismo do organu I instancji z dnia 05.09.2007 r., iż dokonanie czynności będzie możliwe niezwłocznie po powrocie ..., tj. po 20.09.2007 r.

Zdaniem Skarżącej organ I instancji wydając decyzję przekroczył zasadę swobodnej oceny dowodów, wyrażoną w art. 80 k.p.a. Skarżąca podkreśliła, że na poparcie swojego stanowiska w sprawie składała szereg oświadczeń, popartych dokumentami, powołała czterech świadków oraz na każdym etapie postępowania wyrażała wolę składania dalszych materiałów potwierdzających faktyczne posiadanie spornych gruntów. Potrzeba taka niewątpliwie zaistniała po przesłuchaniu świadków w dniu 20.08.2007 r., jednakże nie było to już możliwe. Skarżąca uważa, że miała prawo oczekiwać by przychylono się do jej prośby i wstrzymano wszelkie kroki prawne do czasu powrotu osoby upoważnionej do działania w imieniu Skarżącej, tym bardziej, że w piśmie z 27.08.2007 r. organ I instancji wskazuje na dzień 30.09.2007 r. jako końcowy termin do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie.

Przedstawiając powyższe Skarżąca podkreśliła, że podjęte w toku postępowania czynności jak ,,rozprawa’’ oraz przesłuchania świadków odbyły się bez udziału strony, która ponadto pozbawiona została możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych czynności. W ocenie Skarżącej zaskarżona decyzja jak i decyzja organ I instancji wydane zostały z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 10 § 1, art. 80 i art. 81 k.p.a. co w istotny sposób mogło wpłynąć na treść rozstrzygnięcia.

Do skargi załączone ostały, poświadczone za zgodność z oryginałem, kserokopie dokumentów, na które powołała się Skarżąca w skardze.

W odpowiedzi na skargę Prezes AR i MR wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić trzeba, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.").

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Prezesa AR i MR w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie powyższych przepisów, Sąd nie dopatrzył się w sprawie takich uchybień prawa, które winny skutkować uchyleniem skarżonego orzeczenia i uznał, iż decyzja, będąca przedmiotem skargi jest prawidłowa, argumenty przedstawione w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia przekonywujące i właściwe, natomiast podniesione w skardze zarzuty nieuzasadnione.

Wobec treści wniosku Skarżącej - z 15.09.2006 r. o przyznanie dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne - zastosowanie w sprawie miały w szczególności przepisy art. 3g ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 264 ze zm.), powoływanej dalej jako: ,,ustawa o utworzeniu AR i MR’’, w wersji obowiązującej w dacie złożenia wniosku o przyznanie dopłaty a także rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania dopłat z tytułu prowadzenia plantacji ... wykorzystywanych na cele ... oraz procentowego wskaźnika kontroli producentów rolnych prowadzących te plantacje (Dz. U. z 2005 r., Nr 159, poz. 1338 ze zm.) wydanego na podstawie tejże ustawy, powoływanego dalej jako: ,,rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi’’.

Organ orzekający prawidłowo wskazał powyższe przepisy wyjaśniając przy tym, że chociaż zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217 z późn. zm.) zostały uchylone przepisy art. 3g – 3i ustawy o utworzeniu AR i MR, to w art. 53 ust. 3 powołanej ustawy wskazano, iż postępowania w sprawach dotyczących dopłat do upraw roślin wykorzystywanych na cele energetyczne wszczęte na podstawie przepisów o utworzeniu AR i MR i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej – jak w przedmiotowej sprawie - toczą się na zasadach i w trybie określonym w przepisach dotychczasowych.

Zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie art. 3g ust. 1 ustawy o utworzeniu AR i MR - Agencja udziela producentom rolnym, w rozumieniu przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, dopłat do upraw roślin wykorzystywanych na cele energetyczne, zwanych dalej "dopłatami". Warunkiem uzyskania dopłat jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych, na których jest prowadzona uprawa roślin wykorzystywanych na cele energetyczne, o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego (art. 3 g ust. 2 ustawy o utworzeniu AR i MR).

Wniosek Skarżącej o przyznanie dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne, wniesiony do Dyrektora ... Oddziału Regionalnego, inicjujący kontrolowane przez Sąd postępowanie administracyjne, obejmował m. in. działki ewidencyjne: ... położone w obrębie ... Wyjaśnienie kwestii posiadania powyższych działek miało w sprawie pierwszorzędne znaczenie nie tylko w świetle przepisów regulujących przyznawanie dopłat ale również w kontekście uzyskanych przez organ I instancji informacji - przekazanych przez Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - mogących wskazywać na innego niż Skarżąca posiadacza spornych gruntów. Chodziło zatem o wyjaśnienie w sposób nie budzący wątpliwości czy rzeczywiście posiadaczem tych gruntów jest Skarżąca, a w związku z tym czy jest ona uprawniona do otrzymania wnioskowanej dopłaty. Na ten aspekt sprawy, zwrócił uwagę Prezes Agencji, który w decyzji z ... marca 2007 r. uchylającej pierwotne rozstrzygnięcie Dyrektora ... Oddziału Regionalnego zobowiązał organ I instancji do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 7 i 77 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie administracyjne, zakończone zaskarżoną decyzją, nie naruszało przepisów zawartych w art. 7 oraz 77 § 1 i 80 k.p.a.

Należy podnieść, że organ pierwszej instancji w zgodzie z powyższymi przepisami podjął niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Świadczy o powyższym oparcie ustaleń organu na analizie dowodów przedłożonych przez pełnomocnika Skarżącej: w tym pisemnych oświadczeniach pełnomocnika Skarżącej i oświadczeniach wskazanych przez pełnomocnika świadków (...) a także na załączonych do akt administracyjnych dokumentach ( w tym umowie dzierżawy z 10.02.2002 r.). Ponadto podkreślić należy, że organ uwzględnił wnioski dowodowe pełnomocnika Skarżącej i przeprowadził przesłuchanie w charakterze świadków: ..., dodatkowo przesłuchał w charakterze świadków: ..., których pisemne oświadczenia wcześniej zostały przedłożone przez pełnomocnika Skarżącej. Również ocena tych dowodów została uwzględniona przez organ przy ustalaniu stanu faktycznego. O staranności organu w zakresie ustalania prawdy obiektywnej sprawy świadczy przeprowadzenie przez organ przesłuchania świadków ... oraz ..., na rozprawie administracyjnej w dniu 19 lipca 2007 r. Dopiero wszechstronne zebranie i kompleksowe rozpatrzenie całego materiału dowodowego stanowiło podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Zatem wszystkie istotne i zgromadzone w sprawie dowody zostały ocenione przez organ orzekający, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Natomiast odmienna ocena dowodów zebranych w sprawie, od preferowanej przez Skarżącą, nie może skutecznie uzasadniać zarzutu naruszenia wymienionych w tej części uzasadnienia przepisów postępowania administracyjnego. Skarżąca nie wskazuje jakie konkretne i istotne dowody pominięte zostały w toku postępowania administracyjnego przez organy a zarzuty skargi są w istocie polemiką z niekorzystnymi dla Skarżącej ustaleniami organów. Nadmienić w tym miejscu warto, że pisemne oświadczenia świadków załączone przez Skarżącą, na treści których opiera twierdzenie - że Państwo .... byli i są do chwili obecnej ‘’posiadaczami’’ spornych gruntów w rozumieniu art. 3 g ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - nie były jedynymi dowodami podlegającymi ocenie organów. Jak słusznie wskazał organ treść oświadczeń świadków, przedłożonych przez pełnomocnika Skarżącej, nie została potwierdzona w trakcie przesłuchań tych świadków, w dniu 20 sierpnia 2007 r., jak również w świetle innych dowodów i opartych na nich ustaleniach dokonanych przez organ, co zostało szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji. Organy orzekające w sprawie, w zgodzie z wymogami przewidzianymi w art. 107 § 3 k.p.a., wskazały fakty, które uznały za udowodnione, dowody, na których się oparły oraz przyczyny z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. Ocena organów oparta została na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zgodnie z obowiązkiem przewidzianym w art. 80 k.p.a., a nie na wybiórczej analizie i uwzględnieniu tylko części dowodów. Ocena ta nie jest więc dowolna a stanowisko organów, że Skarżąca nie była posiadaczem spornych w sprawie działek logiczne i przekonywujące.

Nieuzasadnione w ocenie Sądu są również zarzuty dotyczące nie zapewnienia Skarżącej czynnego udziału w sprawie oraz pozbawienia jej możliwości wypowiedzenia się do zebranych dowodów. Naruszenia prawa w omawianym zakresie Skarżąca upatruje w postępowaniu Dyrektora ... Oddziału Regionalnego, wydającego decyzję w I instancji.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Skarżąca miała zapewnioną możliwość składania, w toku postępowania administracyjnego, oświadczeń wraz z dowodami na ich poparcie, jak również wniosków dowodowych. Świadczą o tym – szczegółowo opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – pisemne oświadczenia składane przez pełnomocnika Skarżącej – ... wraz z dokumentami oraz oświadczeniami świadków a także wnioski o przesłuchanie świadków. Przeczy temu również twierdzenie samej Skarżącej - w części skargi dotyczącej naruszenia art. 80 k.p.a. – potwierdzającej, że na poparcie swojego stanowiska w sprawie składała szereg oświadczeń, popartych dokumentami oraz, że powołała czterech świadków. Podkreślenia wymaga, że pełnomocnik Skarżącej prawidłowo powiadomiony został przez Dyrektora ... Oddziału Regionalnego o zaplanowanej na dzień 19 lipca 2007 r. rozprawie administracyjnej. Pismo informujące o rozprawie administracyjnej zawierało pouczenie, że zgodnie z art. 94 § 1 k.p.a. nieobecność na rozprawie stron należycie wezwanych na rozprawę nie stanowi przeszkody do jej przeprowadzenia (vide: k.- 33 akt administracyjnych Tom I). W tej sytuacji nieuzasadnione w ocenie Sądu jest kwestionowanie czynności dowodowych przeprowadzonych na rozprawie zwłaszcza, że Skarżącą nie wykazała w żaden sposób, że niestawiennictwo na rozprawie spowodowane zostało trudną do przezwyciężenia przeszkodą czy nastąpiło z innej ważnej przyczyny, co uzasadniałoby odroczenie terminu rozprawy, zgodnie z art. 94 § 2 k.p.a. Natomiast oświadczenie o chorobie pełnomocnika Skarżącej nie zostało poparte stosownym zaświadczeniem lekarskim. Należy również wskazać, że wniosek pełnomocnika Skarżącej skierowany do organu o ,,zapoznanie się jako strona z aktami sprawy przed wydaniem decyzji’’, zawarty w piśmie z 19 lipca 2007 r. (vide: k- 38 akt administracyjnych, Tom I) został uwzględniony. Pełnomocnik Skarżącej w dniu 24 lipca 2007 r. zapoznał się z zebranym materiałem dowodowym sprawy w tym z protokołem z rozprawy administracyjnej, co potwierdza sporządzony na tę okoliczność stosowny protokół (vide: k- 39 akt administracyjnych Tom I). Dalej wskazać warto, że pełnomocnik Skarżącej powiadomiony został w dniu 3 sierpnia 2007 r. o zaplanowanych czynnościach dowodowych - przesłuchaniach w charakterze świadków: ... (vide: k.- 41 akt administracyjnych Tom I), które zgodnie z planem tych czynności odbyły się 20 sierpnia 2007 r. Oznacza to, że nie uczestniczenie pełnomocnika Skarżącej w omawianych przesłuchaniach świadków (w tym wnioskowanych przez samego pełnomocnika) nie może obciążać organu orzekającego i uzasadniać zarzutu pominięcia strony w czynnościach dowodowych. Przed wydaniem decyzji organ I instancji – pismem z 27 sierpnia 2007 r. - poinformował pełnomocnika Skarżącej o możliwości składania oświadczeń i prawie do wypowiedzenia się co do zebranych materiałów oraz zgłoszenia wniosków dowodowych, w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Pismo doręczone zostało w dniu 30 sierpnia 2007 r. (vide: k.- 45 akt administracyjnych, Tom II). Świadczy to, w ocenie Sądu, wbrew odmiennemu stanowisku Skarżącej, o dopełnieniu przez Dyrektora ... Oddziału Regionalnego obowiązków wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem Skarżąca miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Oceny Sądu w powyższym zakresie nie zmienia argumentacja Skarżącej zaprezentowana w uzasadnieniu skargi, odnosząca się do postępowania pierwszoinstancyjnego. Podkreślić przede wszystkim należy, że powoływane przez Skarżącą pismo jej pełnomocnika z 29 sierpnia 2007 r. (zawierające prośbę o zapoznanie się z aktami sprawy) było zasadniczo zbieżne z intencją organu - zagwarantowania stronie realizacji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, wyrażoną w omawianym już piśmie organu z 27 sierpnia 2007 r. Brak jest natomiast podstaw do uznania twierdzenia Skarżącej, że nie zapoznanie się z aktami sprawy wynikało z niemożności telefonicznego uzgodnienia z pracownikiem organu dogodnego terminu. Takie twierdzenie nie znajduje poparcia w aktach administracyjnych sprawy i nie odpowiada treści pisma organu z 27 sierpnia 2007 r. Poza tym – jak już zostało wskazane – organ uwzględniał wcześniejsze wnioski pełnomocnika Skarżącej (zarówno dowodowe jaki i o zapoznanie się z aktami sprawy). W tej sytuacji niezrozumiałe jest nieskorzystanie przez Skarżącą z zapewnionych jej przez organ praw i co więcej opieranie na tej podstawie zarzutów skargi. Organ dołożył wszelkich starań by Skarżąca miała zapewnioną możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów jak również zapoznania się z aktami. Sąd podziela stanowisko organu, że wyjazd na urlop pełnomocnika ( na okoliczność którą powołuje się Skarżąca, w piśmie z 05.09.2007 r. informującym, że zapoznanie się z aktami sprawy będzie możliwe dopiero po powrocie pełnomocnika z urlopu ) nie może uzasadniać zarzutu naruszenia praw strony postępowania administracyjnego. Podobnie, w ocenie Sądu, bezpodstawne jest odwoływanie się przez Skarżącą do zawiadomienia organu (drugie pismo organu z 27 sierpnia 2007 r. ) informującego pełnomocnika Skarżącej o przedłużeniu terminu do wydania decyzji pierwszoinstancyjnej do 30.09.2007 r. Zawiadomienie to nie realizowało obowiązku organu, wynikającego z art. 10 § 1 k.p.a., w zakresie zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Na marginesie już tylko można wskazać, że wyjazd na urlop pełnomocnika nie uniemożliwiał Skarżącej osobistego zapoznania się z aktami sprawy czy wyznaczenia innego pełnomocnika w tym celu oraz, że rzeczą strony było skorzystanie z przysługującego jej prawa lub nie. Natomiast ryzyko związane z zachowaniem się pełnomocnika procesowego, wynikające z następstw jego działania lub zaniechania, zasadniczo obciąża stronę udzielającą umocowania. Zapewnienie Skarżącej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów bezpodstawnym czyni zarzut naruszenia art. 81 k.p.a., zgodnie z którym okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.

Reasumując Sąd stwierdza, że decyzja Prezesa AR i MR z ... grudnia 2007 r., utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego z ... września 2007 r. o odmowie przyznania dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne nie narusza przepisów proceduralnych wskazanych w skardze, w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi - na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd nie dopatrzył się także innych naruszeń prawa, które dawałyby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.