Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1175/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., znak [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., znak [...], po rozpoznaniu sprawy na skutek odwołania Fundacji [...] z siedzibą w [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie centrum handlowego "[...]" przy ul. [...] w [...].

Pismem datowanym na dzień 23 września 2013 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 września 2013 r. – k. 11 akt sądowych) Fundacja [...] z siedzibą w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r..

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 23 sierpnia 2013r., zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 22 września 2013r., Była to jednakże niedziela, zatem stosownie do art. 57 § 4 K.p.a. termin upływał w najbliższy dzień powszedni czyli w poniedziałek 23 września 2013r. Skarżąca Fundacja, reprezentowana przez tego samego profesjonalnego pełnomocnika wniosła jednak skargę w dniu 24 września 2013r., co wynika z datownika pocztowej placówki nadawczej, zatem z uchybieniem ustawowego terminu.

Pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, oświadczył iż skarga została złożona w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. bowiem zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 26 sierpnia 2013 r., a skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 24 września 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn.zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia stronie skarżącej decyzji administracyjnej organu drugiej instancji. Zgodnie z przepisem art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność wniesienia lub nadania skargi za pośrednictwem operatora pocztowego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] można traktować jako spełniającą powyższe warunki.

Bezoporny pozostaje fakt, że w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem skarżonej decyzji, skarżącą Fundację reprezentował profesjonalny pełnomocnik radca prawny J.P., prowadzący kancelarię w [...] przy ul. [...]. Taki też adres korespondencyjny wskazywał pełnomocnik zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowym.

Z analizy przedłożonych wraz ze skarga akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. doręczono za pośrednictwem operatora pocztowego pełnomocnikowi skarżącej – radcy prawnemu J.P., na wskazany przez niego adres kancelarii, w dniu 23 sierpnia 2013r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 42 akt administracyjnych SKO). Odbiór przesyłki potwierdził własnoręcznym podpisem J.W., jako dorosły domownik adresata, który podjął się oddania przesyłki adresatowi. Także datownik pocztowej placówki oddawczej wskazuje "23.08.2013r."

Zgodnie z przepisem art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013r. poz. 267), dalej jako: "K.p.a." jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Obowiązkiem pełnomocnika, w szczególności profesjonalnego, jest wskazanie w toku postępowania adresu do doręczeń, który będzie umożliwiał skuteczne doręczenia kierowanych do niego w toku postępowania pism. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej Fundacji- radca prawny wskazał adres [...],[...]-[...][...]. Na taki adres skierował do tegoż pełnomocnika skarżoną decyzję, z prawidłowym pouczeniem co do sposobu i terminu jej zaskarżenia, organ administracji.

Podstawowa zasadą jest, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (art. 42 § 1 K.p.a.). W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 K.p.a.).

Podkreślić należy, iż zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki pochodzące od uprawnionego operatora pocztowego ma walor dokumentu urzędowego, zatem stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (art. 76 § 1 i 2 K.p.a.). Przepisy te nie wyłączają jednak możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści tych dokumentów. Stwierdzić przyjdzie, że w sytuacji gdy profesjonalny pełnomocnik skarżącej Fundacji, będący osobą fizyczną, wskazał konkretny adres jako gwarantujący możliwość skutecznego doręczania mu korespondencji urzędowej w sprawie, ponosi on ryzyko tego, w jaki sposób zabezpieczy, że kierowana do niego korespondencja urzędowa będzie odbierana przez uprawnione osoby, które zgodnie z deklaracją niezwłocznie przekażą mu korespondencję.

W okolicznościach niniejszej sprawy, wskazany dokument urzędowy stanowi dowód potwierdzający podnoszoną przez Kolegium w odpowiedzi na skargę okoliczność, iż przesyłkę zawierającą skarżoną decyzję doręczono prawidłowo pełnomocnikowi Fundacji w dniu 23 sierpnia 2013r. Pełnomocnik skarżącej, wezwany przez Sąd do wykazania, że skargę wniósł w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a., jako dowód mający potwierdzić zachowanie terminu przedłożył wyłącznie odpis dowodu nadania skargi w placówce pocztowej (data nadania 24.09.2013r.) i jednocześnie wskazał, że "zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 26.08.2013r.). Wobec powyższych okoliczności i treści dokumentu urzędowego (zwrotnego potwierdzenia odbioru) stwierdzić przyjdzie, iż strona skarżąca poza wskazaniem, że pełnomocnik "otrzymał decyzję 26.08.2013r.) nie przedstawiła żadnego dowodu potwierdzającego, że w istocie decyzję organ doręczył pełnomocnikowi skarżącej dopiero w dniu 26 sierpnia 2013r., powyższego nie jak wynika z z.p.o. – 23 sierpnia. Nie zostało wyjaśnione, co strona skarżąca rozumie pod pojęciem "otrzymania decyzji" i od kogo ją otrzymał pełnomocnik 26.09. Nie został również podważony fakt skutecznego doręczenia przesyłki pod wskazanym adresem, jej odbioru przez osobę, podającą się za dorosłego domownika, która jednocześnie podjęła się przekazania tej przesyłki adresatowi – radcy prawnemu J.P.

Wobec powyższego stwierdzić przyjdzie, że doręczenia skarżonej decyzji wywołało skutek prawny, bowiem zostało dokonane za pokwitowaniem do rak dorosłego domownika adresata przesyłki

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi przez skarżącą Fundację upływał z dniem 23 września 2013 r. (poniedziałek), zgodnie z przepisami art. 83 § 1-3 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, w tym znajdującej się w nich koperty, w której nadano skargę (data stempla pocztowego k. 11 akt sądowych) oraz oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej, przedmiotowa skarga wniesiona została w dniu 24 września 2013 r.

Strona skarżąca nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu.

Z tych powodów Sąd stwierdził, że skarga Fundacji [...] została wniesiona z 1-dniowym uchybieniem terminu ustawowego, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu. O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.