Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2487/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6274 Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemca
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 1a ust 2
journal: Dz.U. 2004 nr 167 poz 1758
law: ustawa z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi C. D. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na nabycie prawa własności nieruchomości. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. Minister Spraw Wewnętrznych odmówił cudzoziemcowi C. D. wydania zezwolenia na nabycie od S. S. prawa własności nieruchomości, składającej się z działki nr [...] o pow. [...] ha, położonej w miejscowości S., gm. L., woj. [...], dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...].

Zdaniem organu cudzoziemiec nie wykazał istnienia ustawowych więzi cudzoziemca z państwem polskim w rozumieniu art. 1a ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U.z 2004r. Nr 167 poz.1758 ze zm.) oraz nie udowodnił, iż obszar nabywanej działki jest uzasadniony rzeczywistymi potrzebami wynikającymi z wykonywanej działalności gospodarczej.

Organ zauważył, iż wniosek już w momencie wpływu do organu nie zawierał żadnego dokumentu wskazującego na istnienie więzi cudzoziemca z RP. Dążąc zatem do zgromadzenia całości dokumentacji wymaganej prawem oraz korzystając

z wymogu wynikającego z przepisu art. 1a ust. 5 i uprawnienia przewidzianego

w przepisie art. 1a ust. 6 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców odnośnie nabycia nieruchomości rolnej Minister Spraw Wewnętrznych wzywał pełnomocnika wnioskodawcy pismami z dnia 11 sierpnia 2011 r., 10 listopada 2011 r. oraz 9 lutego 2012 r. m.in. do wskazania i udokumentowania więzi łączącej cudzoziemca z RP oraz udzielenia informacji w zakresie rozpoczęcia i wizji dalszego prowadzenia działalności rolniczej (przesłanie business planu na rozpoczęcie tej działalności) oraz wskazania kwalifikacji wnioskodawcy do prowadzenia takiego typu działalności.

W odpowiedzi na ww. pismo pełnomocnik wnioskodawcy dostarczył tylko potwierdzenie zameldowania cudzoziemca na pobyt czasowy wydane dnia 10 listopada 20l1 r. ważne od tegoż dnia do dnia 7 lutego 2012r. Organ wskazał, iż ww. dokument wydany został już po wszczęciu postępowania administracyjnego i stracił ważność jeszcze przed wydaniem decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych

w pierwszej instancji. W takim stanie faktycznym sprawy, Minister zobligowany był do wydania decyzji odmawiającej wnioskodawcy nabycia przedmiotowej nieruchomości.

Pismem z dnia 17 lipca 2012 r. C.D. reprezentowany przez pełnomocnika złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając organowi naruszenie prawa materialnego, tj. art. 1a ust. 2 i ust. 5 ustawy

o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, polegające na niewłaściwym zastosowaniu ww. przepisów w zakresie nieudowodnienia istnienia więzi cudzoziemca z państwem polskim oraz uznaniu za bezzasadne żądania Ministra polegającego na wskazaniu rodzaju działalności rolniczej jaką cudzoziemiec zamierza prowadzić na nabytej nieruchomości oraz nakładów, jakie planuje ponieść w związku z planami jej rozpoczęcia.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Minister Spraw Wewnętrznych działając na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 1a ust.2 i ust. 5 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika obywatela H. C.D., ur. [...] kwietnia 1965r. w A.

o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych

z dnia [...] czerwca 2012r. odmawiającą C.D. wydania zezwolenia na nabycie od S. S. prawa własności nieruchomości, składającej się

z działki nr [...] o pow. [...] ha, położonej w miejscowości S., gm. L., woj. [...], dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu organ potwierdził, iż strona w przedmiotowym wniosku nie wskazała żadnych nowych faktów ani dokumentów istotnych dla niniejszej sprawy.

Pismem z dnia 25 września 2012 r. C.D. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata P.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając decyzji naruszenie prawa materialnego, a to art. 1a ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców polegające na niewłaściwym zastosowaniu powołanych przepisów prawa wskutek uznania, że okoliczności przedstawianie przez wnioskodawcę nie są wystarczające, aby przyjąć istnienie więzi skarżącego

z Rzeczpospolitą Polską.

Mając na uwadze powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zdaniem skarżącego Minister Spraw Wewnętrznych błędnie uznał, że wnioskodawca nie potwierdził istnienia ustawowych przesłanek w zakresie wskazania związków wnioskodawcy z Polską. Jego zdaniem przepis art. 1a ust. 2 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. zawiera otwarty katalog przesłanek, a zatem organ prowadzący postępowanie ma możliwość przyjęcia w granicach uznania administracyjnego, także innych okoliczności jako spełniających warunek związków

z Polską. W ocenie skarżącego dokumentem potwierdzającym związki wnioskodawcy z Polską jest przedłożone w niniejszej sprawie zaświadczenie

o zameldowaniu cudzoziemca na pobyt czasowy na terytorium RP.

Faktem jest, iż potwierdzenie zameldowania skarżącego na pobyt czasowy wydane z dnia 10 listopada 2011 r. ważne było do dnia 07 lutego 2012 r. Bez znaczenia jest jednak to, że powyższy dokument wydany został już po wszczęciu postępowania administracyjnego, bowiem skarżący rozpoczął starania o jego uzyskanie znacznie wcześniej. Ponadto skarżący nie miał wpływu na czas trwania przedmiotowego postępowania. Zdaniem skarżącego wskazany dokument powinien wystarczyć dla uznania więzi skarżącego z Rzeczpospolita Polską, uzasadniający wydanie wnioskowanego zezwolenia. W ocenie skarżącego bezzasadne było wezwanie go do wskazania rodzaju działalności rolniczej jaką cudzoziemiec zamierza prowadzić na nabytej nieruchomości oraz nakładów jakie planuje ponieść

w związku z planami jej rozpoczęcia. Zdaniem skarżącego wszelkie dokumenty,

a także precyzyjne udzielenie odpowiedzi na wyżej stawiane pytania będzie zasadne i celowe dopiero po uzyskaniu zezwolenia na nabycie nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).

Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wskazane kryteria Sąd uznał,

iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych utrzymująca

w mocy decyzję tego organu odmawiającą skarżącemu wydania zezwolenia na nabycie od S. S. prawa własności nieruchomości, składającej się

z działki nr [...] o pow. [...] ha, położonej w miejscowości S., gm. L., woj. [...], dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...].

Stosownie do treści art. 1a ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz. U. z 2004r. Nr 167 poz.1758 ze zm.) zezwolenie na nabycie prawa własności nieruchomości wydawane jest na wniosek cudzoziemca, jeżeli wykaże on, że zachodzą okoliczności potwierdzające jego więzi z Rzeczpospolitą Polską.

Art. 1a ust. 2 stanowi, że okolicznościami potwierdzającymi istnienie więzi cudzoziemca z państwem polskim mogą być w szczególności:

-posiadanie polskiej narodowości lub polskiego pochodzenia;

-zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim;

-posiadanie zezwolenia na zamieszkiwanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie się - w przypadku obywatela UE zezwolenia na pobyt, wydanego na podstawie przepisów ustawy dnia 14 lipca 2006r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin ( Dz.U. z 2006r. Nr 144, poz. 1043 z późn. zm.).;

-członkostwo w organie zarządzającym spółek z kapitałem zagranicznym lub wykonywanie na terytorium Polski działalności gospodarczej lub rolniczej zgodnie

z przepisami prawa polskiego.

Jak wynika z akt sprawy skarżący na stałe mieszka za granicą. Nie wskazał, że w kraju zamieszkania prowadzi działalność gospodarczą (w tym również rolniczą). Zameldował się w Polsce na pobyt czasowy trwający tylko 3 miesiące. Meldunek ten wygasł jeszcze przed wydaniem decyzji administracyjnej w pierwszej instancji.

W ocenie Sądu zasadnie uznał więc Minister Spraw Wewnętrznych, iż przedstawione poświadczenie zameldowania na pobyt czasowy świadczy tylko o jednorazowym, przemijającym związku cudzoziemca z RP, związku, który nie ma podłoża ani osobistego ani gospodarczego oraz który obiektywnie nie wypełnia dyspozycji art. 1a ust. 2 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców.

Zdaniem Sądu za bezzasadny uznać należy zarzut skarżącego, iż skoro artykuł 1a ust. 2 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców zawiera otwarty katalog przesłanek, to organ prowadzący postępowanie ma możliwość przyjęcia, w granicach uznania administracyjnego, także innych okoliczności jako spełniających warunek związków z Polską w tym fakt zameldowania na pobyt czasowy. Zauważyć jednak należy, iż zgodnie z powołanym przepisem nie chodzi

o jakikolwiek związek z Polską. Katalog przykładowy, będący punktem odniesienia

w takich wypadkach, zawiera bowiem przesłanki o określonym ciężarze gatunkowym, świadczące o poważnych, trwałych i realnych związkach z naszym krajem

o charakterze osobistym i gospodarczym.

Podkreślenia wymaga, iż w celu wszechstronnego zbadania stanu sprawy

i rzeczywistego zamiaru podjęcia przez skarżącego działalności rolniczej na zakupionej nieruchomości w odpowiedzi na wezwanie Ministra w tym zakresie, pełnomocnik strony jedynie oświadczył, iż na przedmiotowej działce zamierza prowadzić działalność rolniczą. Nie udowodnił jednak tegoż faktu ani poprzez dostarczenie dokumentu potwierdzającego rejestrację lub prowadzenie tego typu działalności, ani poprzez wskazanie kwalifikacji rolniczych. Zatem w żaden sposób nawet nie uprawdopodobnił zamiaru podjęcia deklarowanej działalności rolniczej.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.