Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1635/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 4, art. 20 ust. 1, art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Niżnik- Dobosz Sędziowie WSA Krystyna Daniel Mariusz Kotulski / spr./ Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Czarny Dunajec z dnia 27 lipca 2012 r., nr XXI/186/2012 w przedmiocie zmiany fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec I. stwierdza nieważność części graficznej zaskarżonej uchwały w zakresie terenów: Ch 7 MU-1 na załączniku Nr 1 do uchwały ,Ch 8 MU-1 na załączniku Nr 2 do uchwały, Ch 10 MU-2 na załączniku Nr 3 do uchwały, C 15 MU-1 na załączniku Nr 7 do uchwały, C 20 MU-1 i C20 MU-2 na załączniku Nr 10 do uchwały, C21 MU-1 na załączniku Nr 11 do uchwały, Cz D 14 MU-1 na załączniku Nr 14 do uchwały, CzD 21 MU-1 na załączniku Nr 18 do uchwały, Cz 3 MU-2 na załączniku Nr 19 do uchwały, Cz 4 MU- 1 na załączniku Nr 20 do uchwały, Cz 5 MU-1 i Cz 5 MU-2 na załączniku Nr 21 do uchwały, Cz 6 MU-1 na załączniku Nr 22 do uchwały, Cz 7 MU-1 na załączniku Nr 23 do uchwały, K 3 MU-2 na załączniku Nr 24 do uchwały, P 19 MU-1 i P 19 MU-2 oraz P 20 MU-3 na załączniku Nr 28 do uchwały, Pż 4 MU-1 na załączniku Nr 32 do uchwały, Pż 7 MU-1 na załączniku Nr 34 do uchwały, Pd 10 MU-1 na załączniku Nr 35 do uchwały, Pd 15 MU-1 na załączniku Nr 38 do uchwały, Pd 17 MU-1 na załączniku Nr 39 do uchwały; II. stwierdza nieważność części tekstowej zaskarżonej uchwały w zakresie § 13, § 14, § 15 w zakresie słów: "Ch 10 MU-2" oraz punkt 4 lit. b, § 18 punkt 3, § 24, § 30 punkt 4 lit. a oraz punkt 5 lit. b, § 31, § 32 pkt 3, § 34, § 39, § 45, § 48, § 49, § 50, § 51, § 52 w zakresie słów " Cz 6 MU-1", § 53, § 55 w zakresie słów " K 3 MU-2" oraz pkt 4 lit. b, § 61, § 68, § 72, § 73, § 80, § 82 oraz § 4 ust. 2 załącznika Nr 43 w zakresie słów "Miejskiej w Wyszkowie."


UZASADNIENIE

Rada Gminy Czarny Dunajec w dniu 27 lipca 2012r. przyjęła uchwałę Nr XXI/186/2012 w sprawie zmiany fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec. Przedmiotowa uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 16 sierpnia 2012r. Nr 3960.

Na powyższą uchwałę pismem z dnia 14 listopada 2013r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł Wojewoda Małopolski. Organ nadzoru, działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 594 z późn. zm.) w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.) zaskarżył przywołaną powyżej uchwałę Rady Gminy Czarny Dunajec i wniósł o stwierdzenie jej nieważności w części:

I. Części graficznej- w zakresie poniżej wskazanych terenów, tj. terenów:

1) Ch7 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 1 do uchwały,

2) Ch8 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 2 do uchwały,

3) Ch10 MU-2 - zlokalizowany w Załączniku nr 3 do uchwały,

4) C15 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 7 do uchwały,

5) C20 MU-1 i C20 MU-2 - zlokalizowane w Załączniku nr 10 do uchwały,

6) C21 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 11 do uchwały,

7) CzD14 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 14 do uchwały,

8) CzD21 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 18 do uchwały,

9) Cz3 MU-2 - zlokalizowany w Załączniku nr 19 do uchwały,

10) Cz4 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 20 do uchwały, c.

11) Cz5 MU-1 i Cz5 MU-2 - zlokalizowane w Załączniku nr 21 do uchwały,

12) Cz6 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 22 do uchwały,

13) Cz7 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 23 do uchwały,

14) K3 MU-2 - zlokalizowany w Załączniku nr 24 do uchwały,

15) P19 MU-1 i P19 MU-2 - zlokalizowane w Załączniku nr 28 do uchwały,

16) P20 MU-3 - zlokalizowany w Załączniku nr 28 do uchwały,

17) Pż4 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 32 do uchwały,

18) Pż7 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 34 do uchwały,

19) Pd10 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 35 do uchwały,

20) Pd15 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku nr 38 do uchwały,

21) Pd17-MU-1- zlokalizowany w Załączniku nr 2 do uchwały.

II. Części tekstowej - w poniżej wskazanym zakresie dotyczącym szczegółowych ustaleń planu dotyczących wyżej wskazanych terenów:

1) zapisów dot. terenu Ch7 MU-1, tj. § 13,

2) zapisów dot. terenu Ch8 MU - l, tj.: § 14,

1) zapisów dot. terenu Ch10 MU - 2, tj.: § 15: w zakresie słów: "Ch10 MU-2" oraz zapisów pkt 4 lit b,

3) zapisów: § 18 pkt 3

4) zapisów dot. terenu C15 MU-1, tj.: § 24,

5) zapisów: § 30 pkt 4 lit. a,

6) zapisów: § 30 pkt 5 lit. b,

7) zapisów dot. terenów: C20 MU-1 i C20 MU-2, tj.: § 31,

8) zapisów: § 32 pkt 3

9) zapisów dot. terenu C21 MU-1, tj. § 34

10) zapisów dot. terenu CzD14 MU-1, tj.: § 39,

11) zapisów dot. terenu CzD21 MU-1 tj. § 45,

12) zapisów dot. terenu Cz3 MU-2, tj. § 48

13) zapisów dot. terenu Cz4 MU-1, tj. § 49

14) zapisów dot. terenu Cz5 MU-1 i Cz5 MU-2, tj. § 50 i § 51,

15) zapisów dot. terenu Cz6 MU-1, tj. § 52 w zakresie słowa: "Cz6 MU-1",

16) zapisów dot. terenu Cz7 MU-1, tj. § 53

2) zapisów dot. terenu K3 MU-2, tj. § 55: w zakresie słowa: "K3 MU-2" oraz pkt 4

lit. b,

17) zapisów dot. terenów P19 MU-1 i P19 MU-2, P20 MU-3, tj. § 61,

18) zapisów dot. terenu Pż4 MU-1, tj. § 68,

19) zapisów dot. terenu Pż7 MU-1, tj. § 72,

20) zapisów dot. terenu Pd 1O MU-1, tj. § 73,

21) zapisów dot. terenu Pdl5 MU-1, tj. § 80,

22) zapisów dot. terenu Pd 17-MU-1 tj. § 82,

23) § 4 ust. 2 tekstu Załącznika nr 43 do uchwały w zakresie słów: "Miejskiej w

Wyszkowie".

Formułując przedmiotowy wniosek skargi Wojewoda Małopolski wskazanej uchwale zarzucił naruszenie art. 9 ust. 4 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.)- zwanej dalej ustawą.

W uzasadnieniu skargi Wojewoda Małopolski na wstępie zwrócił uwagę, iż Rada Gminy w Czarnym Dunajcu przystąpiła do sporządzania zmian fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec uchwałą Nr XXVIII/278/2009 z dnia 21 września 2009r., co w świetle art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (która weszła w życie 21 października 2010r.), skutkowało tym, iż przy sporządzaniu ww. planu stosowano przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu sprzed 21 października 2010r.

Oceniając zapisy przedmiotowej uchwały strona skarżąca podniosła, iż została ona uchwalona z naruszeniem zasad sporządzania planów miejscowych, gdyż część zapisów przedmiotowej uchwały w zakresie wskazanym w skardze pozostaje niezgodnymi z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec – przyjętej uchwałą Rady Gminy Czarny Dunajec Nr IX/75/2003 z dnia 10 lipca 2003r. w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec zwanego dalej także w skrócie Studium.

Strona skarżąca podniosła, iż w myśl art. 9 ust. 1 i 4 ustawy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest dokumentem określającym politykę przestrzenną gminy, a jego ustalenia są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy, wójt analizuje zgodność przewidywanych w planie rozwiązań z ustaleniami studium, a stosownie do wymogów art. 15 ust. 1 ustawy wójt sporządza projekt planu zgodnie z zapisami studium. Po sporządzeniu projektu planu miejscowego, uzyskaniu niezbędnych opinii i uzgodnień, wyłożeniu do publicznego wglądu i rozpatrzeniu uwag, rada gminy również stwierdza zgodność zapisów planu z ustaleniami studium, co jest warunkiem niezbędnym do uchwalenia planu (art. 20 ust. 1 ustawy).

W świetle powyższych przepisów, ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinny być zgodne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Rada Gminy w Czarnym Dunajcu, podejmując przedmiotową uchwałę w sprawie planu, stwierdziła zgodność planu ze studium gminy Czarny Dunajec.

Tymczasem, zdaniem Wojewody, w toku oceny zaskarżonej uchwały pod kątem jej zgodności z prawem, dostrzeżono, iż uchwała ta w odniesieniu do szeregu terenów jest niezgodna z zapisami zmiany Studium.

Strona skarżąca podniosła zarzut niezgodności ustaleń przedmiotowego planu w zakresie opisanym poniżej z ustaleniami zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec, przyjętej uchwałą Nr IX/75/2003 Rady Gminy w Czarnym Dunajcu z dnia 10 lipca 2003r. (analiza materiałów graficznych dokonana na podstawie wyrysów ze studium, zamieszczonych na załącznikach graficznych do uchwały) dla niżej wymienionych obszarów w całości (cały obszar, objęty granicą planu, pokazany na wskazanym załączniku graficznym do uchwały), dla których w planie miejscowym określono przeznaczenie jako - MU - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej, natomiast Studium nie określa ich przeznaczenia pod zainwestowanie:

1) teren Ch8 MU-1 - położony w obszarze Chochołów 8 - opisany w Załączniku Nr 2 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej);

2) teren Ch10 MU-2 - położony w obszarze Chochołów 10 - opisany w Załączniku Nr 3 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej);

3) teren C15 MU-1 - położony w obszarze Ciche 15- opisany w Załączniku Nr 7 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej);

4) tereny: C20 MU-1 i C20 MU-2 - położone w obszarze Ciche 20 - opisane w Załączniku Nr 10 (dla terenów tych w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej; obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową);

5) teren CzD14 MU-1 - położony w obszarze Czarny Dunajec 14 - opisany w Załączniku Nr 14 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej);

6) teren Cz6 MU-1 - położony w obszarze Czerwienne 6 - opisany w Załączniku Nr 22 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej);

7) teren Pż4 MU-1 - położony w obszarze Pieniążkowce 4 - opisany w Załączniku Nr 32 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki rolnej; strefy ochrony walorów widokowych);

8) teren Pd10 MU-1 - położony w obszarze Podszkle 10 - opisany w Załączniku Nr 35 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki leśnej lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień; obszary gospodarki rolnej; tereny przywodne potoków i niewielkich cieków wodnych);

9) teren Pdl5 MU-1 - położony w obszarze Podszkle 15 - opisany w Załączniku Nr 38 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki leśnej - lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień).

Organ nadzoru wskazał także na niezgodności pomiędzy planem a studium dla niżej wymienionych obszarów w części (w zakresie wskazanych terenów), dla których w planie miejscowym określono przeznaczenie jako - MU - tereny zabudowy mieszkanie jednorodzinnej, zabudowy usługowej, natomiast studium nie określa ich przeznaczenia zainwestowanie:

1) część terenu Ch7 MU-1 - położonego w obszarze Chochołów 7 – opisanego w Załączniku Nr 1 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano: obszary gospodarki leśnej - lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień);

2) część terenu C21 MU-1 - położonego w obszarze Ciche 21 - opisanego w Załączniku Nr 11 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano w tej części obszary gospodarki rolnej),

3) część terenu CzD21 MU-1 - położonego w obszarze Czarny Dunajec 21 – opisanego w Załączniku Nr 18 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano w części: obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową),

4) teren Cz3 MU-2 - położony w obszarze Czerwienne 3 - opisany w Załączniku Nr 19 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano w tej części obszary gospodarki rolnej; strefy ochrony walorów widokowych),

5) część terenu Cz4 MU-1 - położonego w obszarze Czerwienne 4 - opisany

Załączniku Nr 20 do uchwały (dla terenu tego w Studium przewidziano w tej części obszary gospodarki rolnej),

6) część terenu Cz5 MU-1 i część terenu Cz5 MU-2 - położone w obszarze Czerwienne 5 - opisane w Załączniku Nr 21 do uchwały - (dla terenów tych w Studium przewidziano w tych częściach obszary gospodarki rojnej),

7) część terenu Cz7 MU-1 - położonego w obszarze Czerwienne 7 – opisanego w Załączniku Nr 23 do uchwały - (dla terenu tego w Studium przewidziano w tej cz obszary gospodarki rolnej),

1) część terenu K3 MU-2 - położonego w obszarze Konikówka 3 - opisanego w Załączniku Nr 24 do uchwały - (dla terenu tego w Studium przewidziano obszary gospodarki rolnej),

2) część terenu P19 MU-1 i część terenu P19 MU-2 - położonych w obszarze Piekielnik 19 - opisanych w Załączniku Nr 28 do uchwały - (dla terenów tych w Studium przewidziano w tych częściach obszary gospodarki rojnej),

3) część terenu P20 MU-3 - położonego w obszarze Piekielnik 20 - opisanego w Załączniku Nr 28 do uchwały - (dla terenu tego w Studium przewidziano w tej części obszary gospodarki rolnej),

4) część terenu Pż7 MU-1- położonego w obszarze Pieniążkowce 7 - opisanego w Załączniku Nr 34 do uchwały - (dla terenu tego w Studium przewidziano w tej części obszary gospodarki rolnej),

5) część terenu Pd17 MU-1 - położonego w obszarze Podszkle 17 - opisanego w Załączniku Nr 39 do uchwały - (dla terenu tego w Studium przewidziano w tej części obszary gospodarki rolnej).

W odniesieniu do powyżej wskazanych terenów strona skarżąca podniosła, iż nie jest możliwym dokładne wskazanie, w jakiej części ww. obszary pozostają, w niezgodności z ustaleniami studium gminy, bowiem nie pozwala na to skala oraz przede wszystkim sposób graficznego opracowania Studium - poszczególne obszary na planszy studium pt. "Kierunki zagospodarowania przestrzennego" przedstawione są w formie barwnych plam, bez wyraźnego wyodrębnienia granic między terenami o różnym przeznaczeniu. Dodatkowo Wojewoda zwrócił uwagę, że graficzne ustalenia studium zawarte są na podkładzie mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:10000, natomiast rysunki planu sporządzone zostały na kopii mapy zawierającej ewidencję gruntów i budynków w skali 1:1000, co bardzo utrudnia analizę porównawczą obydwu dokumentów, dokonywaną w celu oceny zgodności planu ze studium.

W świetle powyższego w ocenie organu nadzoru nie jest możliwe jednoznaczne i nieomylne wskazanie w jakim zakresie ww. tereny są niezgodne z ustaleniami zmiany studium. Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności kwestionowanej uchwały w zakresie wszystkich postanowień zaskarżonej uchwały dotyczących ww. terenów, które w jej ocenie są niezgodne w części z zapisami studium, gdyż z przyczyn powyżej wskazanych nie jest możliwym precyzyjne wskazanie w jakiej części ww. obszary pozostają w niezgodności ze Studium, tj.:

1.. w części graficznej - tj. w zakresie terenów:

1) Ch7 MU-1,

2) C21 MU-1,

3) CzD21 MU-1,

4) Cz3 MU-2,

5) Cz4MU-1,

6) Cz5 MU-1 i Cz5 MU-2,

7) Cz7 MU-1,

8) K3MU-2,

9) P19 MU-1 i P19 MU-2,

10) P20 MU-3,

11. )PŻ7 MU-1,

12. ) Pd17 MU-1.

2. w części tekstowej - w poniżej wskazanym zakresie dotyczącym szczegółowych ustaleń planu dotyczących wyżej wskazanych terenów:

1) zapisów dot. terenu Ch7 MU-1, tj. § 13,

2) zapisów dot. terenu C21 MU-1, tj. § 34,

3) zapisów dot. terenu CzD21 MU-1, tj. § 45,

4) zapisów dot. terenu Cz3 MU-2, tj. § 48,

5) zapisów dot. terenu Cz4 MU-1, tj. § 49,

6) zapisów dot. terenów: Cz5 MU-1 i Cz5 MU-2, tj. § 50 i § 51,

7) zapisów dot. terenu Cz7 MU-1, tj. § 53,

8) zapisów dot. terenu K3 MU-2, tj. § 55 w zakresie słowa: "K3 MU-2", oraz ust. 4 lit b,

9) zapisów dot. terenów: P19 MU-1 i P19 MU-2 i P20 MU-3 - tj. § 61,

10) zapisów dot. terenu Pż7 MU-1, tj. § 72,

11) zapisów dot. terenu Pd17 MU-1, tj. § 82

W dalszej części uzasadnienia skargi, Wojewoda Małopolski, podniósł, iż zgodnie z ustaleniami zawartymi w studium gminy, w części dotyczącej kierunków polityki gminy w zakresie kształtowania struktury przestrzennej oraz ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego, zakwestionowane w skardze obszary objęte planem miejscowym, położone są w terenach, dla których w studium zapisano następujące ustalenia: obszary gospodarki rolnej, obszary gospodarki leśnej, strefy ochrony walorów widokowych, obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową , tereny przywodne potoków i niewielkich cieków wodnych.

W związku z powyższym, Wojewoda zwrócił uwagę na zapis zawarty w tekście Studium w rozdziale 2 "Kierunki polityki gminy w zakresie kształtowania struktury przestrzennej oraz ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego", 2.1. Zgodnie z jego treścią określenie predyspozycji funkcjonalno-przestrzennych obszarów - zasady, kryteria oceny: Ustalenia studium w zakresie określenia dyspozycji dla obszarów funkcjonalnych winny być traktowane jako ogólne, wynikające z charakteru i szczegółowości niniejszego opracowania. Zasady te winny być uściślane w ustaleniach tworzonych planów miejscowych, z uwzględnieniem uwarunkowań szczegółowych przy dopuszczeniu, w uzasadnionych przypadkach, korekt w zakresie położenia, wielkości i zakresu dopuszczalnych funkcji.

Powyższe zdaniem organu nadzoru powoduje, że w odniesieniu do wskazanych w skardze terenów zostały w sposób niewątpliwy naruszone przepisy art. 9 ust. 4 oraz art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewoda zauważył, iż przeznaczenie określone w zaskarżonym skargą planie miejscowym terenów określonych jako: MU - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej, pozostaje w niezgodności z ustaleniami studium. Studium nie określa dla terenów: obszarów gospodarki rolnej, obszarów gospodarki leśnej, stref ochrony walorów widokowych, obszarów wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową i terenów przywodnych potoków i niewielkich cieków wodnych - przeznaczenia pod zainwestowanie. Tak więc przeznaczenie zakwestionowanych w skardze terenów na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej - jest na tyle niezgodne z ustaleniami zmiany studium, iż nie może zostać ocenione jako "uściślenie w ustaleniach tworzonych planów miejscowych, z uwzględnieniem uwarunkowań szczegółowych przy dopuszczeniu, w uzasadnionych przypadkach, korektur w zakresie położenia, wielkości i zakresu dopuszczalnych funkcji" - o którym mowa w wyżej przywołanych przez Wojewodę zapisach zmiany Studium.

W związku z powyższym, strona skarżąca odwołując się do przytoczonych w skardze orzeczeń sądów administracyjnych podniosła, iż wyznaczenie terenów MU - terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy usługowej na obszarze zarezerwowanym w studium jako obszary gospodarki rolnej, obszary gospodarki leśnej, strefy ochrony walorów widokowych, obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową i terenów przywodnych potoków i niewielkich cieków wodnych - jest bardzo istotnym odejściem od przyjętej w studium koncepcji zagospodarowania terenu, które trudno traktować tylko jako jej uszczegółowienie lub nawet wyjątek od zasady. W związku z powyższym zaskarżony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego prowadzi do nieuzasadnionej i niezgodnej z zasadami uchwalania planów miejscowych modyfikacji kierunków zagospodarowania przewidzianego w studium i w znacznym stopniu wyklucza to zagospodarowanie przewidziane w Studium.

W ocenie Wojewody, podjęcie zatem uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i ustalenie w niej przeznaczenia dla danych terenów, innego niż było przewidziane w Studium oznacza, że taki plan miejscowy w zakresie w jakim jego ustalenia odbiegają od ustaleń Studium narusza obowiązujący porządek prawny, w szczególności narusza przepis art. 9 ust. 4 ustawy oraz art. 15 ust. 1 ustawy.

Powyższe zdaniem strony skarżącej stanowi naruszenie zasad tworzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co w myśl regulacji zawartej w art. 28 ust. 1 ustawy powoduje sprzeczność z prawem planu w zakresie owej niezgodności ze Studium.

Ponadto strona skarżąca wskazuje na nieprawidłowości powodujące niespójność tekstu i rysunków planu w następującym zakresie:

1. W § 18 pkt 3 tekstu uchwały, dotyczącym terenu Cli RP-1, zapisano: "w zakresie obsługi komunikacyjnej obsługę terenu z drogi Cli KDW1", natomiast na rysunku planu -załącznik nr 4, nie wyznaczono drogi o symbolu Cl 1KDW1. W związku z powyższym Strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności zapisów § 18 pkt 3 tekstu uchwały z uwagi na jego bezprzedmiotowość, z uwagi na to, że wg tych zapisów planu postanowiono, iż teren C11 RP-1 ma obsługiwać niewyznaczona na rysunku planu droga.

2. W § 30 pkt 4 lit. a tekstu uchwały, dotyczącym terenu C18 MU-1, zapisano: "dla teren C 19 MU-2 przy określaniu geotechnicznych warunków (...)", natomiast na rysunku planu załącznik nr 9, nie wyznaczono terenu oznaczonego symbolem C19 MU-2. W związku z powyższym strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności zapisów § 30 pkt lit. a tekstu uchwały z uwagi na jego bezprzedmiotowość z powodu niewyznaczenia zarówno i rysunku jak i w postanowieniach tekstowych uchwały terenu C19 MU-2.

3. W § 30 pkt 5 lit. b tekstu uchwały, dotyczącym terenu Cl8 MU-1, zapisano: "obsługę terenu C19 MU-2 z drogi C19 KDW1" natomiast na rysunku planu - załącznik nr 9, nie wyznaczono drogi oznaczonej symbolem C19 KDW1.

W związku z powyższym strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności zapisów § 30 pkt 5 lit b tekstu uchwały z uwagi na jego bezprzedmiotowość z powodu niewyznaczenia zarówno rysunku jak i w postanowieniach tekstowych uchwały terenu C19 MU-2, a także z powodu niewyznaczenia na rysunku planu drogi oznaczonej symbolem C19 KDW1.

4. W § 32 pkt 3 tekstu uchwały, dotyczącym terenu C20 RW-1, zapisano: "w zakresie obsługi komunikacyjnej obsługa terenów z dróg C20 KDW1", jednakże na rysunku plan załącznik nr 10, nie wyznaczono drogi oznaczonej symbolem C20 KDW1.

Poza powyższym zauważono omyłkę w § 4 ust. 2 tekstu Załącznika nr 43 do Uchwały Nr XXI/186/2012 Rady Gminy Czarny Dunajec z dnia 27 lipca 2012r., w którym zapisano: Wydatki inwestycyjne finansowane z budżetu gminy ujmowane są w uchwale budżetowej Rady Miejskiej w Wyszkowie.

Strona skarżąca może jedynie przypuszczać, iż winno być: Wydatki inwestycyjne finansowane z budżetu gminy (...) ujmowane są w uchwale budżetowej Rady Gminy Czarny Dunajec. W związku z powyższym strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności zapisów w zakresie: § 4 ust. 2 tekstu Załącznika nr 43 do Uchwały Nr XXI/186/2012 Rady Gminy Czarny Dunajec z dnia w zakresie słów: "Miejskiej w Wyszkowie".

W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna do skarżącej, odnosząc się do stanowiska zajętego przez Wojewodę we wniesionej skardze - w części graficznej i tekstowej uchwały w zakresie wskazanych terenów, zważywszy, iż ww. załączniki - zdaniem skarżącego - nie są zgodne ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec - pozostawiła w tym zakresie skargę do uznania Sądu. W dalszej części wskazano, że zapis w tekście uchwały zawarty w: § 18 pkt 3, § 30 pkt 4 lit a § 30 pkt 5 lit. b, § 32 pkt 3 oraz w załączniku nr 43 § 4 ust. 2 jest zapisem omyłkowym.

Rozpoznając przedmiotową sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a. sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Stosownie natomiast do art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., sąd administracyjny stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Na wstępie należy wskazać, iż skargę w niniejszej sprawie wywiódł Wojewoda, jako organ nadzoru w rozumieniu przepisów Rozdziału 10 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Stosownie do treści przepisu art. 91 ustawy o samorządzie gminnym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia. Po upływie tego terminu organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (art. 93 ustawy o samorządzie gminnym).

W realiach niniejszej sprawy wskazać wypada, iż organ nadzoru w terminie zakreślonym przez przepis art. 91 ustawy o samorządzie gminnym nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie zgodności z prawem zaskarżonej uchwały. Tym samym, jako podstawę do wniesienia przez Wojewodę skargi w niniejszej sprawie, uznać należy przepis art. 93 wskazanej ustawy. Organ nadzoru, realizując swe kompetencje na podstawie powyższej regulacji, nie jest związany jakimkolwiek terminem do wniesiona skargi (zob: wyrok NSA z dnia 15 lipca 2005r., w sprawie o sygn. akt II OSK 320/05, publ. ONSAiWSA 2006/1/7, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29 listopada 2005r., w sprawie o sygn. akt I OSK 572/05, publ. LEX Nr 196722), a zatem skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznać należy za dopuszczalną.

Mając na uwadze zakreśloną przez ustawę kognicję sądów administracyjnych wskazać należy, iż procesową podstawę rozstrzygnięcia sądu w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 147 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przywołany powyżej przepis art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. wskazuje natomiast na to, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Skoro zatem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc akt prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 ustawy), to ocena zasadności skargi winna odbyć się na gruncie przesłanek art. 147 § 1 p.p.s.a.

Wnioskiem płynącym z powyższego ustalenia jest także to, iż sąd rozpoznający sprawę ze skargi na akt prawa miejscowego nie może zmienić zaskarżonej uchwały, a jedynie - uwzględniając skargę - może, stosownie do treści art. 147 § 1 p.p.s.a., stwierdzić jej nieważność w całości lub części albo stwierdzić, że została wydana z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

W przeciwnym razie skarga, zgodnie z przepisem art. 151 p.p.s.a., jako bezzasadna podlegać będzie oddaleniu.

Stosownie też do treści art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego.

Mając na uwadze to, co zostało wskazane powyżej na temat zarówno przedmiotu, jak i charakteru zaskarżonej uchwały należy wskazać, iż brak jest ustawowych ograniczeń w możliwości stwierdzenia nieważności tejże uchwały.

Wywiedziona przez Wojewodę Małopolskiego skarga okazała się zasadna w zakresie w jakim doprowadziła do stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieważności zaskarżonej uchwały w jej części tekstowej obejmującej: § 13, § 14, § 15 w zakresie słów: "Ch 10 MU-2" oraz punkt 4 lit. b, § 18 punkt 3, § 24, § 30 punkt 4 lit. a oraz punkt 5 lit. b, § 31, § 32 pkt 3, § 34, § 39, § 45, § 48, § 49, § 50, § 51, § 52 w zakresie słów " Cz 6 MU-1", § 53, § 55 w zakresie słów " K 3 MU-2" oraz pkt 4 lit. b, § 61, § 68, § 72, § 73, § 80, § 82 oraz § 4 ust. 2 załącznika Nr 43 do zaskarżonej uchwały w zakresie słów "Miejskiej w Wyszkowie" oraz części graficznej w zakresie terenów oznaczonych symbolem Ch 7 MU-1 ,Ch 8 MU-1, Ch 10 MU-2, C 15 MU-1, C 20 MU-1 i C20 MU-2, C21 MU-1, Cz D 14 MU-1, CzD 21 MU-1, Cz 3 MU-2, Cz 4 MU- 1, Cz 5 MU-1 i Cz 5 MU-2, Cz 6 MU-1, Cz 7 MU-1, K 3 MU-2, P 19 MU-1 i P 19 MU-2 oraz P 20 MU-3, Pż 4 MU-1, Pż 7 MU-1, Pd 10 MU-1, Pd 15 MU-1, Pd 17 MU-1, zlokalizowanych odpowiednio w Załącznikach nr: 1, 2, 3, 7, 10, 11, 14, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 28, 32, 34, 35, 38, 39 do zaskarżonej uchwały.

Na wstępnie należy zaznaczyć, iż pomimo zatytułowania przez organ zaskarżonego planu uchwałą w sprawie zmiany fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec, przedmiotowa uchwała z uwagi na jej treść oraz przeprowadzoną procedurę jej uchwalenia jest uchwałą wprowadzającą punktowo dla wyszególnionych w niej terenów samodzielny, zupełnie nowy plan zagospodarowania przestrzennego, który z uwagi na treść art. 34 ust.1 ustawy z chwilą wejście w życie powoduje utratę mocy obowiązującej dotychczasowych planów zagospodarowania przestrzennego w części odnoszącej się do objętego nim terenu.

Przechodząc do analizy zarzutów skargi, należy na wstępie przypomnieć, iż zgodnie z treścią art. 14 ust.8 ustawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego. Zakres treści planu nie został precyzyjnie określony w przepisach ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, nie ulega jednak wątpliwości, że organ uchwalający plan nie jest umocowany do stanowienia regulacji prawnych w zakresie kompetencji organów administracji. Przede wszystkim bowiem normy prawne, które regulują zarówno podstawy, jak i kierunki oraz cele działania administracji nie mogą być w państwie prawa, w którym obowiązuje zasada trójpodziału władz, stanowione przez nią samą. Po drugie wyłącznie do materii ustawowej w zakresie prawa administracyjnego należy ustalanie obowiązków i praw obywateli i ich sytuacji wobec państwa, regulowanie organizacji aparatu państwowego i kompetencji organów administracji. Po trzecie należy podzielić pogląd, że ustawa nie może dopuszczać do normowania w przepisach rangi podustawowej zakresu i form stosowania władczej ingerencji w konstytucyjnie gwarantowane prawa i wolności obywateli oraz kompetencji organów państwa w tej mierze, a przepisy podustawowe, wydawane z upoważnienia ustawy i w celu jej wykonania, mogą stanowić jedynie dopełnienie tych podstaw, zawierając szczegółowe, nie zasadnicze elementy regulacji prawnej (zob. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22.09.1997r., K 25/97, publ. OTK z 1997r., nr 3-4, poz.35 Zgodnie z brzmieniem art. 20 § 1 ustawy sprzed nowelizacji jaka dokonała się w związku z wejściem życie ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami – który to przepis z uwagi na treść art.4 ust 1 przedmiotowej ustawy znajdował zastosowanie w dniu uchwalenia zaskarżonej uchwały- plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium (obecnie po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium). Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego służy gminie do określenia kierunków polityki przestrzennej, jego postanowienia wyznaczają ogólne kierunki działalności i wskaźniki dla wydzielonych obszarów. Zawiera ono diagnozę zagospodarowania przestrzennego i określa politykę gminy w zakresie zagospodarowania przestrzennego. Dlatego też ustalenia studium (mimo, iż samo nie jest aktem prawa miejscowego) są zgodnie z treścią art.9 ust.4 ustawy dla organu sporządzającego plan wiążące. Zgodność między treścią studium, a treścią planu miejscowego to kontynuacja identyczności zasad zagospodarowania terenu ustalanych ogólnie w studium i podlegających sprecyzowaniu w planie miejscowym. Plan miejscowy ma jedynie doprecyzować te zasady i to w taki sposób, aby nie doprowadzić do ich zmiany lub modyfikacji. W myśl stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w wyroku z dnia 23 października 2012r. sygn. akt II OSK 1825/12 przedmiotową zgodność należy rozumieć w sposób wąski i precyzyjny, albowiem granice poszczególnych terenów określone w studium i później przyjęte w planie zagospodarowania przestrzennego, mają być jak najbardziej ze sobą zbieżne. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż w tym samym duchu tj. co w przywołanym powyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23.10.2012r. sygn. akt II OSK 1825/12 wypowiedział się także m.in. NSA w wyroku z dnia 11.09.2012r. sygn. akt II OSK 1408/12, publ. CBOIS, NSA w wyroku z dnia 15.11.2011r. sygn. akt II OSK 2080/11 publ. LEX nr 1134725, WSA w Krakowie w wyroku z dnia 12.09.2012r. sygn. akt II SA/Kr 834/12 LEX nr 1222376, WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 27.11.2012r. sygn. akt II SA/Ol 199/12 publ. LEX nr 1241131. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyroku z dnia 23 października 2012r. sygn. akt II OSK 1825/12 z uwagi na zastosowanie map różnej skali niewątpliwie może stwarzać problemy w zakresie prawidłowego określenia granic terenów, bowiem kreska o określonej grubości, użyta na mapie w skali 1:25000, będzie miała (przy jej mechanicznym odwzorowaniu) grubość większą na mapie o skali 1:2000 (zajmować będzie większy teren). Tym samym nie jest pożądane stosowanie w tym przypadku prostego przeskalowania map. Nie oznacza to jednak, iż organ może dowolnie przesuwać granice terenów powołując się na różne skale map i przysługujące mu władztwo planistyczne. W takim wypadku (map o różnych skalach) organ może poruszać się w zakresie grubości linii użytej w mapie o skali 1:25000, która na mapie o skali 1:2000 będzie miała większą grubość. W realiach niniejszej sprawy należy zauważyć, iż rysunek Studium przyjęty uchwałą Rady Gminy Czarny Dunajec Nr IX/75/2003 z dnia 10 lipca 2003r. w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec został wykonany w skali 1: 20000. Równocześnie każdy z terenów wyodrębnionych w Studium posiada własną linię rozgraniczającą o szerokości 2 mm. Linia ta jest oznaczona w kolorze właściwym dla koloru obszaru, który rozgranicza. Z uwagi na powyższe każdy teren ujawniony w planie rozgraniczony jest od sąsiedniego linią rozgraniczeniową własną oraz linią rozgraniczeniową terenu sąsiedniego. Z uwagi więc na specyfikę wytyczenia i oznaczenia przedmiotowych linii rozgraniczających w Studium należy przyjąć, iż obie linie rozgraniczające tworzą obszar rozgraniczający poszczególne tereny, który na rysunku Studium posiada w sumie szerokość 4 mm. Tym samym więc przy uwzględnieniu skali w jakiej wykonano rysunek Studium należy przyjąć, iż szerokość tej linii w rzeczywistości, narysowana na ziemi miałaby 80 metrów. Sąd w tym składzie skłania się więc ku stanowisku, że organ planistyczny Gminy Czarny Dunajec mógł dokonywać dostosowywania (modyfikacji) granic poszczególnych obszarów zagospodarowania w Planie w zakresie w jakim mieściły się one w szerokości linii rozgraniczającej w Studium kierunkowe obszary zagospodarowania.

W tych tylko granicach dopuszczalne było przesuwanie granic obszarów zagospodarowania terenu w planie miejscowym wobec obszarów kierunkowego zagospodarowania określonych w Studium. Szerokość 80 metrów także w stosunkach własnościowych wiejskich stanowi istotny element modyfikacji i dostosowywania obszarów zagospodarowania, a przy tym taka szerokość ma także znaczenie dla możliwości zagospodarowania samych działek przez ich właścicieli.

Dalej wskazać należy, że wszystkie tereny objęte zaskarżonym planem, położone są na terenach opisanych w studium jako "obszary gospodarki rolnej" względnie "obszary gospodarki leśnej" oraz terenów opisanych w studium jako "strefy ochrony walorów widokowych", a także "obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową" i "tereny przywodne potoków i niewielkich cieków wodnych". Wszystkie obszary, których nieważność stwierdzono, oznaczone zostały w planie symbolem MU ich przeznaczenie określone zostało w ustaleniach szczegółowych planu jako "zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, usługi".

Natomiast zgodnie z ustaleniami części tekstowej studium tereny gospodarki rolnej (2.2.2.) są to tereny obejmujące kompleksy gruntów rolnych stanowiących rolniczą przestrzeń produkcyjną, wyłączone z zabudowy, przeznaczone dla gospodarki rolnej z dopuszczalną jej intensyfikacją. Jako kierunki zagospodarowania wskazano: intensywna gospodarka rolna z ograniczeniem chemizacji, hodowla zwierząt (wyłącznie chów ściółkowy), ochrona przed wyłączeniem gruntów rolnych z produkcji, ochrona wartości widokowych (punkty i ciągi), przystosowanie dla potrzeb turystyki i rekreacji (wyznaczenie szlaków w oparciu o układ dróg polnych), w tym możliwość zmiany użytkowania w kierunku terenów urządzonej rekreacji czynnej (potrzeby agroturystyki). Przyjmuje się jako dopuszczalne przystosowanie gruntów rolnych dla potrzeb rekreacji związanej z możliwym rozwojem agroturystyki (tereny jazdy konnej, gier terenowych itp.), przy uwzględnieniem wymogów ochrony gruntów określonych w przepisach szczególnych. Z wyjątkiem obszarów podlegających ochronie dopuszcza się aktywizację funkcji turystycznych w formach: urządzeń terenowych sportu niewyczynowego i wypoczynku: trasy (szlaki) turystyczne piesze, rowerowe, konne, wraz z obiektami towarzyszącymi (schrony i zadaszenia przeciwdeszczowe tablice informacyjne, sanitariaty) - oparte głównie o istniejącą sieć dróg dojazdowych (polnych) bez obiektów kubaturowych bazy noclegowej; także zieleń urządzona wypoczynkowa, agroturystyki - także w istniejących obiektach (głównie zagrodach) położonych poza terenami inwestycyjnymi, gdzie dopuszcza się działania adaptacyjne w tym kierunku.

Natomiast obszary gospodarki leśnej - lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień zostały w Studium określone jako obszary, które obejmują: istniejące lasy, grunty rolniczo nieprzydatne, oraz grunty rolne na terenach źródliskowych, osuwiskowych, znacznych zagrożeń związanych w innymi procesami denudacyjnymi, zwłaszcza na spadkach powyżej 20%,wieloletnie odłogi na gruntach rolnych, nie rokujące wznowienia użytkowania rolniczego, przeważnie z zapoczątkowaną sukcesją zbiorowisk leśnych. Kierunki zagospodarowania dla tych obszarów to gospodarka leśna wg planów urządzenia lasów, opracowanie i wdrożenie planów urządzenia lasów niepaństwowych z uwzględnieniem zasad gospodarki leśnej obowiązującej w lasach ochronnych i parkach krajobrazowych, zalesianie wg programów indywidualnych lub wg programu dla uprzednio wykupionych gruntów, pozostawienie dla sukcesji naturalnej, gospodarka rolna o charakterze wypasowym na polanach i enklawach przyleśnych, przystosowanie tras i miejsc wypoczynku dla potrzeb turystyki i rekreacji na pozostałym obszarze.

Z kolei strefy ochrony walorów widokowych - obejmują w studium obszary, punkty i ciągi o szczególnie wysokich walorach krajobrazowych (widoki panoramiczne), na niezalesionych grzbietach Pogórza Gubałowskiego i Działów Orawskich. Jako główne kierunki zagospodarowania przestrzennego dla stref ochrony walorów widokowych zapisano w studium m. in. utrzymanie jako tereny otwarte poprzez zachowanie istniejących sposobów zagospodarowania (grunty rolne, tereny wypasowe, inne użytki zielone z ograniczeniem dolesień), wyłączenie z zabudowy płaszczyzn ekspozycji widokowej.

Obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową – obejmują doliny rzeki Czarny Dunajec i większych potoków (Cichy, Bystry, Rogoźnik), obszary obudowy biologicznej wód płynących, na ogół niezagospodarowane rolniczo, zieleń łęgowa, zadrzewienia, zakrzaczenia. Jako główne kierunki zagospodarowania przestrzennego dla obszarów wód płynących oraz dolin rzek i potoków zapisano w studium m. in., że dominującymi funkcjami tych obszarów są gospodarka wodna i ochrona przeciwpowodziowa. Należy dążyć do odsuwania zabudowy z koryt rzecznych, w tym z koryta Czarnego Dunajca poza terasę zalewową, co pozwoli zachować walory przyrodnicze rzek i potoków, w tym roślinność nadrzeczną jak i warunki do istnienia korytarza ekologicznego dla migracji zwierząt, ponadto przyczyni się do ograniczania ewentualnych szkód powodziowych.

Tereny przywodne potoków i niewielkich cieków wodnych (otulina biologiczna wód

płynących) - obejmują tereny związane z mniejszymi ciekami, położone na ogół w

obrębie kompleksów obszarów rolnych, wzdłuż których powinny być kształtowane pasma otuliny biologicznej, tj. zespoły zadrzewień, zakrzewień lub trwałych użytków zielonych, położonych w bezpośrednim sąsiedztwie potoków.

Mając na uwadze powyższe podnieść należy, iż dokładna analiza rysunku przedmiotowego Studium oznaczonego jako załącznik nr 2 do uchwały Rady Gminy Czarny Dunajec nr IX/75/2003 z dnia 10 lipca 2003r.oraz załączników graficznych do zaskarżonej uchwały, wskazuje, że:

- teren Ch8 MU-1 zlokalizowany w Załączniku Nr 2;

- teren Ch10 MU-2 - zlokalizowany w Załączniku Nr 3;

- teren C15 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku Nr 7;

- tereny: C20 MU-1 i C20 MU-2 – zlokalizowane w Załączniku Nr 10

- teren CzD14 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku Nr 14

- teren Cz6 MU-1 – zlokalizowany w Załączniku Nr 22

- teren Pż4 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku Nr 32

- teren Pd 1O MU-1 - zlokalizowany w Załączniku Nr 35

- teren Pd15 MU-1 - zlokalizowany w Załączniku Nr 38

- w całości znalazły się w obszarach, dla których Studium przewiduje kierunek zagospodarowania: "obszary gospodarki rolnej", "obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową", "tereny przywodne potoków i niewielkich cieków wodnych", a także "strefy ochrony walorów widokowych."

Podobnie teren oznaczony symbolem Ch7 MU-1 – zlokalizowany w Załączniku Nr 1 do uchwały w części znalazł się w obszarze, dla którego w Studium przewidziano kierunek zagospodarowania: obszary gospodarki leśnej - lasy i tereny rolne predysponowane do zalesień. Z kolei część terenu oznaczonego symbolem: C 21 MU-1 (zlokalizowanego w Załączniku nr 11 do zaskarżonej uchwały), Cz 4 MU-1 (zlokalizowanego w Załączniku nr 20), Cz5 MU-1 , Cz5 MU-2 (opisane w Załączniku Nr 21 do uchwały) , część terenu Cz7 MU-1 –(opisanego Załączniku Nr 23 do uchwały), K3 MU-2 – (opisanego w Załączniku Nr 24 do uchwały), P19 MU-1 i część terenu P19 MU-2 – (opisanych w Załączniku Nr 28 do uchwały), P20 MU-3 – (opisanego w Załączniku Nr 28 do uchwały), Pż7 MU-1- p(opisanego w Załączniku Nr 34 do uchwały) Pd17 MU-1 – (opisanego w Załączniku Nr 39 do uchwały) - znajduje się w obszarze, dla którego Studium przewiduje kierunek zagospodarowania: obszary gospodarki rolnej.

Natomiast teren oznaczony symbolem CzD21 MU-1 – opisany w Załączniku Nr 18 do uchwały, w części znajduje się w terenach oznaczonych w Studium jako obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową, a teren Cz3 MU-2 - - opisany w Załączniku Nr 19 do uchwały znajduje się w obszarze dla którego w Studium przewidziano w tej części kierunek zagospodarowania: obszary gospodarki rolnej; strefy ochrony walorów widokowych.

Przeznaczenie terenów w zaskarżonym Planie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi w sposób oczywisty koliduje z ich przeznaczeniem przewidzianym w Studium. Przeznaczenie terenów w Planie jako zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i usługi nie mieści bowiem w dopuszczonych przez Studium dla tych obszarów przeznaczeniach, zdefiniowanych jako odpowiednio obszary gospodarki rolnej, obszary wód płynących oraz dolin rzek i potoków wraz z zielenią łęgową", "tereny przywodne potoków i niewielkich cieków wodnych", a także "strefy ochrony walorów widokowych." Rację ma więc strona skarżąca twierdząc, iż powyższa niezgodność jest istotnym odejściem od przyjętej w studium koncepcji zagospodarowania terenu, które trudno traktować tylko jako jej uszczegółowienie lub nawet wyjątek od zasady. W tym zakresie należy podkreślić, iż w każdym z opisanych powyżej przypadków obszar przeznaczony w Planie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi zostawał w całości lub w zdecydowanie przeważającej części poszerzany kosztem terenów, dla których Studium takie przeznaczenie wyklucza.

Mając na uwadze ustalenia części tekstowej Studium, zgodnie z którymi określenia dyspozycji dla obszarów funkcjonalnych winny być traktowane jako ogólne, wynikające z charakteru i szczegółowości niniejszego opracowania, a zasady te winny być uściślane w ustaleniach tworzonych planów miejscowych, z uwzględnieniem uwarunkowań szczegółowych przy dopuszczeniu, w uzasadnionych przypadkach, korekt w zakresie położenia, wielkości i zakresu dopuszczalnych funkcji - należy wskazać, iż przedmiotowa korekta lub uściślenie dokonywane w ustaleniach Planu, z uwagi na wcześniej przedstawioną argumentację nie może prowadzić tak jak w przedstawionych powyżej przypadkach do istotnego odstępstwa i sprzeczności z ustaleniami Studium. Wspomniana korekta i uściślenie tych ustaleń z uwagi na przede wszystkim wspomnianą różnicę skali w jakiej wykonuję się część graficzną Studium oraz rysunek Planu powinna odbywać się w granicach szerokości linii rozgraniczającej w Studium tereny o różnych przeznaczeniach. Jak już to zostało zaznaczone powyżej w realiach niniejszej sprawy linia ta składała się de facto z dwóch linii rozgraniczających właściwych dla każdego terenu, których szerokość na rysunku Studium wyniosła łącznie 4 mm, co oznacza, iż w terenie jej szerokość sięgnęła 80 metrów. Pomimo tak znacznego nawet jak na stosunki wiejskie pola korekty, organ planistyczny w opisanych powyżej przypadkach zdecydowanie przekroczył jej dopuszczalne granice. Należy wskazać, iż za taką wykładnią upoważnień przewidzianych w studiach dla organów planistycznych do dokonywania korekt przeznaczeń terenów na etapie uchwalania planów zagospodarowania przestrzennego opowiedział się m.in. NSA w wyroku z dnia z dnia 23 października 2012r. sygn. akt II OSK 1825/12.

W zakwestionowanym przez Sąd zakresie w niniejszej sprawie zachodzi niezgodność Studium z Planem (w istocie dowolnie zinterpretowano część graficzną Studium oraz jej część tekstową, mówiącą o możliwym doprecyzowaniu granic poszczególnych obszarów w planach miejscowych - s. 28 Studium). W tym samym duchu wypowiedział się także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 31 stycznia 2011r. II SA/Gl 488/10 publ. LEX nr 953212. Z uwagi na powyższe organ uchwalający plan zagospodarowania przestrzennego jest uprawniony przesuwać granice terenów powołując się na różne skale map i przysługujące mu władztwo planistyczne. W takim wypadku jednak organ może poruszać się jedynie w zakresie grubości linii użytej w części graficznej studium, która na mapie rysunku planu będzie miała z uwagi na oczywistą różnicę skali większą grubość. W tym miejscu w ślad za wyrokiem tut. Sądu z dnia 12 września 2012r. sygn. akt II SA/Kr 834/12 należy powtórzyć, iż w każdym przypadku, gdy rysunek mapy stanowiącej treść studium jest czytelny i pozwala z dużą dokładnością określić granice poszczególnych kierunków zagospodarowania, co do zasady nie jest dopuszczalna zmiana tak określonych granic w planie miejscowym poprzez np. poszerzenie niektórych stref zagospodarowania. Prowadziłoby to do niczym nieograniczonej modyfikacji treści planu miejscowego w stosunku do studium bez możliwości wyznaczenia maksymalnej granicy zmiany granic stref. W konsekwencji w orzecznictwie przyjmuje się, iż wymóg stwierdzenia zgodności planu ze studium jest wymogiem bezwarunkowym i nie jest to wymóg jedynie formalny.( por. Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 9.10.2007r. sygn. akt II SA/Ol 551/07 publ. LEX nr 366735 oraz podobnie por. Wyrok WSA w Krakowie z dnia 13.07.2011r. sygn. akt II SA/Kr 557/11 publ. LEX nr 1086149).

Przychylając się więc w tym zakresie do trafnych zarzutów skargi należy uznać, iż zaskarżona uchwała w zakresie w jakim obejmuje tereny oznaczone symbolem: Ch8 MU-1, Ch10 MU-2, C15 MU-1, C20 MU-1 i C20 MU-2, CzD14 MU-1, Cz6 MU-1, Pż4 MU-1, Pd 10 MU-1, Pd15 MU-1, Ch7 MU-1 C 21 MU-1, Cz3 MU-2, Cz 4 MU-1, Cz5 MU-1, Cz5 MU-2, Cz7 MU-1, K3 MU-2 , P19 MU-1, P19 MU-2, P20 MU-3, Pż7 MU-1, Pd17 MU-1, zlokalizowane odpowiednio w Załącznikach nr 1, 2, 3, 7, 10, 11, 14, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 28, 32, 34, 35, 38, 39 do zaskarżonej uchwały narusza art. 9 ust. 4 oraz art.20 ust. 1 ustawy, albowiem jest ona w tym zakresie niezgodna z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec –przyjętej uchwałą Rady Gminy Czarny Dunajec Nr IX/75/2003 z dnia 10 lipca 2003r. w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Czarny Dunajec.

Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części stanowi naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego oraz właściwości organów w tym zakresie. Wskazaną powyżej sprzeczność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z ustaleniami studium należy zakwalifikować jako istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego wyrażonych w art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w stopniu powodującym nieważność zaskarżonej uchwały w jej części graficznej obejmującej wskazane tereny oraz w części tekstowej w jakiej zaskarżony Plan definiuje zakwestionowane przez Sąd tereny tj. § 13, § 14, § 15 w zakresie słów: "Ch 10 MU-2" oraz punkt 4 lit. b, § 18 punkt 3, § 24, § 31, § 34, § 39, § 45, § 48, § 49, § 50, § 51, § 52 w zakresie słów " Cz 6 MU-1", § 53, § 55 w zakresie słów " K 3 MU-2" oraz pkt 4 lit. b, § 61, § 68, § 72, § 73, § 80, § 82.

Podobnie za trafny Sąd uznał zarzut skargi, zawarty w pkt IV pp 2-4, dotyczący wadliwości zapisów zawartych w: § 30 punkt 4 lit. a oraz punkt 5 lit. b oraz § 32 pkt 3 tekstu uchwały, z powodu wskazanego w skardze braku spójności pomiędzy obiema częściami uchwały. Skoro po myśli art. 14 ust. 2 oraz art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, część tekstowa i graficzna są integralnymi częściami uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to oznacza, że o treści planu stanowi łącznie część graficzna i tekstowa, które winny być spójne.

Ponadto Sąd przyznał rację stronie skarżącej wskazującej na wadliwość zapisu § 4 ust.2 załącznika nr 43 do zaskarżonej uchwały zatytułowanego rozstrzygnięcie w sprawie sposobu realizacji oraz zasad finansowania inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy. Zgodnie z przywołaną regulacją wydatki inwestycyjne finansowane z budżetu gminy (w tym inwestycje, których okres realizacji przekracza jeden rok budżetowy) ujmowane są w uchwale budżetowej Rady Miejskiej w Wyszkowie. Przedmiotowy zapis w zakresie w jakim obciąża obowiązkiem ujmowania i de facto finansowania wydatków inwestycyjnych organ stanowiący zupełnie innej gminy i to o charakterze miejskim rażąco narusza zasady sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym z uwagi na treść art. 28 ust. 1 ustawy należało stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie §4 ust.2 jej Załącznika nr 43 w zakresie słów "Miejskiej w Wyszkowie".

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, orzeczono jak w pkt. I-II sentencji wyroku na zasadzie art. 147 §1 p.p.s.a.