Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 72/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 3, art. 4, art. 8, art. 29 ust. 1, art. 38, art. 40 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1946
law: Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na uchwałę Nr [...] Sprawozdawczego Krajowego Zjazdu Izby Architektów RP z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania z działalności Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej od czerwca 2014 r. do czerwca 2015 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z [...] sierpnia 2015 r. K. B. (nazywany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Krajowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej, w której zawarł wniosek o uchylenie Uchwały nr [...] Sprawozdawczego Krajowego Zjazdu Izby Architektów RP z dnia [...] czerwca 2015 r. w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania z działalności Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej od czerwca 2014 r. do czerwca 2015 r. w związku z treścią przedstawionych Zjazdowi sprawozdań zawierających oceny sugerujące niezgodność z prawem działania Przewodniczącego KSD, ku czemu nie było podstaw i co nie zostało potwierdzone prawomocnym orzeczeniem uprawnionego organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1946 ze zm.) stanowi prawo korporacyjne, podając w art. 1, że ustawa określa organizację i zadania tych samorządów a także prawa i obowiązki ich członków. Jednocześnie w art. 3 mowa jest o tym, że samorządy zawodowe tworzą członkowie zrzeszeni we właściwych izbach, przy czym ustawodawca w art. 4 deklaruje niezależność samorządów zawodowych w wykonywaniu swoich zadań gwarantując, że samorządy te podlegają tylko przepisom prawa.

Z jednej więc strony samorządy zawodowe są tworzone, organizują się oraz funkcjonują na podstawie przepisów prawa, z zachowaniem niezależności ich działania w sprawach należących do zadań ustawą określonych, z drugiej strony jednak niezależność korporacyjna podlega pewnym, ustawą określonym ograniczeniom.

Ustawa zatem określa zakres zadań samorządów zawodowych, czyniąc to jednak w sposób ramowy, o czym świadczy wskazanie w art. 8, że "w szczególności" do zadań samorządów zawodowych należą sprawy określone w tym artykule. Ustawa także określa strukturę samorządów zawodowych i zadania ich organów, przewiduje możliwość ustalania przez właściwe organy samorządów zawodowych regulaminów normujących sprawy wewnętrzne tych samorządów.

Poza wykonywaniem zadań, które powinny być traktowane wyłącznie jako własne (korporacyjne), dotyczące wewnętrznych spraw korporacji, m. in. takie jak reprezentowanie i ochrona interesów zawodowych swoich członków, ustalanie zasad etyki zawodowej, organizacji wewnętrznej w ramach zasad określonych w ustawie, samorządy zawodowe mocą odpowiednich postanowień ustawowych uzyskały uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu administracji publicznej, pełniąc w tym zakresie funkcję organów administracji publicznej.

Rozstrzygnięcia wydawane w tym zakresie przez organy samorządu zawodowego stanowią decyzje administracyjne (akty administracyjne) i podlegają w zakresie nie uregulowanym ustawą o samorządach zawodowych, normom określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 11 ustawy o samorządach zawodowych). Działając w tym zakresie jako organy administracji publicznej /władzy publicznej w rozumieniu art. 7 Konstytucji RP, organy samorządów zawodowych podejmują czynności nie tyle w ramach wewnętrznych, korporacyjnych spraw, lecz niejako na zewnątrz, są więc ściśle związane z obowiązującym prawem publicznym - działają na podstawie i w granicach prawa (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt II OSK 776/06).

Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa członek izby ma prawo:

1) korzystać z pomocy w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz zapewnienia właściwych warunków wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie;

2) korzystać z ochrony i pomocy prawnej izby;

3) korzystać z działalności samopomocowej.

W myśl ust. 2 cyt. przepisu członek samorządu zawodowego może zaskarżyć uchwałę okręgowej izby do właściwych organów Krajowej Izby, a uchwałę Krajowej Izby do sądu administracyjnego, co nie oznacza, że każdy członek samorządu zawodowego może zaskarżyć każdą uchwałę.

Jednakże, w myśl postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1442/11, uchwała zaskarżona do sądu administracyjnego musi dotyczyć działalności samorządu zawodowego należącej do dziedziny administracji publicznej lub interesu prawnego członka Izby, który nie może wynikać tylko z faktu członkostwa w Izbie, czy też czynnego i biernego prawa wyborczego, przysługującego na mocy art. 13 ustawy z dnia 19 grudnia 2000 r.

W niniejszej sprawie spór sprowadza się do zagadnienia dopuszczalności drogi sądowej przed sądami administracyjnymi w zakresie dotyczącym kontroli legalności rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego z działalności Krajowej Izby Architektów RP.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt. ustawy Krajowy Zjazd Izby jest najwyższym organem Krajowej Izby, który stosownie do art. 31 pkt 12 cyt. ustawy rozpatruje i zatwierdza sprawozdania z działalności Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej, będącego organem Krajowej Izby (art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1595/05 należy zauważyć, że ani ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.) ani rozporządzenie z dnia 31 października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do członków samorządów zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2002 r. Nr 194, poz. 1635) nie daje rzecznikowi odpowiedzialności zawodowej prawa do orzekania w drodze decyzji administracyjnej w sprawach odpowiedzialności zawodowej, w tym również do wydawania decyzji o umorzeniu postępowania. Nie znajduje też oparcia w przepisach prawa, rozpoznawanie przez rzecznika krajowego odwołań od decyzji rzecznika okręgowego, bowiem zgodnie z art. 38 ustawy samorządowej z dnia 15 grudnia 2000 r. rzecznik krajowy sprawuje nadzór nad działalnością okręgowych rzeczników odpowiedzialności zawodowej, co nie jest równoznaczne w rozumieniu art. 17 K.p.a. z organem wyższego stopnia w sprawach administracyjnych załatwianych przez rzeczników okręgowych.

W świetle powyższego, Sąd stwierdził, że zaskarżona Uchwała Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. dotyczy organizacyjnych (korporacyjnych) spraw, mających charakter działań własnych (wewnętrznych) samorządu zawodowego, nie dotykających problematyki z dziedziny administracji publicznej. Tym samym, w sprawie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzekł jak w sentencji postanowienia.