Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2034/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku usługowego (kwiaciarni) na dom pogrzebowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,


UZASADNIENIE

Starosta Powiatu [...]decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...], na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy prawo budowlane z 1994 r. oraz § 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15.12.1994 r. (Dz. U. nr 10, poz. 47), po rozpatrzeniu wniosku L. i C. Z., udzielił pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części budynku usługowego (kwiaciarni), na dom pogrzebowy o powierzchni użytkowej 63,13m², znajdującego się na działce nr [...] położonej w miejscowości [...] przy [...].

W uzasadnieniu decyzji organ administracyjny podniósł , iż inwestorzy załączyli do wniosku o pozwolenie na budowę decyzję Urzędu Gminy w [...] odmawiającą wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i umorzeniu postępowania w sprawie, motywując że działka nr [...] przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową z dopuszczeniem możliwości nieuciążliwej działalności inwestycyjnej. A więc w danym przypadku nie nastąpi zmiana zagospodarowania terenu. Inwestor przedłożył inwentaryzację budynku, z której wynika, że w niezbędnej części spełnia on wymagania pod tego typu zakład, czego dowodem jest pozytywne uzgodnienie rzeczoznawcy ds. sanitarnohigienicznych.

Odwołanie od tej decyzji wnieśli W. i C. S., właściciele sąsiedniej nieruchomości, uznając iż decyzja na którą nie wyrazili zgody jest dla nich krzywdząca. Budynek odwołujących mieści się 6m od przedmiotowego obiektu. Świadomość, iż obok ich domu mieszkalnego odbywają się uroczystości pogrzebowe wpływa negatywnie na ich psychikę. Spadnie również wartość ich nieruchomości na skutek takiego sąsiedztwa.

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy podzielił w pełni wywody zawarte w uzasadnieniu organu I instancji uznając, iż inwestorzy spełnili wymogi nałożone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] .02.2002 r.

Zmiana sposobu użytkowania budynku z pawilonu handlowo-usługowego na dom pogrzebowy jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym. Usługi pogrzebowe nie widnieją w spisie inwestycji szczególnie uciążliwych dla środowiska albo mogących pogorszyć stan środowiska. Dlatego zarzuty odwołujących się nie mogą wpływać na treść decyzji.

Skargę na tę decyzję złożył W. S., uznając ją za krzywdzącą. Działalność pogrzebowa o 6m od domu skarżącego negatywnie wpływa na stan jego zdrowia psychicznego i fizycznego. Wpływa negatywnie na estetykę jego posiadłości. Niszczony jest trawnik, zastawiana brama.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn, aniżeli zarzuty w niej podniesione.

Zgodnie z treścią art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga pozwolenia właściwego organu, zaś przepisy art. 32 tegoż prawa stosuje się odpowiednio. Inwestorzy zmienili sposób użytkowania części obiektu kwiaciarni na dom pogrzebowy. Przy czym podnieść należy, iż zmiana ta nie powodowała jedynie odmienności asortymentu świadczonych w tym obiekcie usług dla interesantów, lecz jak wynika z załączonej do akt inwentaryzacji budynku usługowego obejmowała również możliwość prowadzenia w nim uroczystości pogrzebowych oraz przechowywania zwłok.

W takiej zaś sytuacji, nie można się zgodzić z decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...].10.2002 r., iż charakter proponowanych zmian sposobu użytkowania obiektu nie powoduje zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Przeróbka bowiem pomieszczeń części kwiaciarni na pomieszczenie, w którym mają być świadczone usługi wykraczające poza zakres usług podstawowych (nieuciążliwych), oznacza zmianę sposobu zagospodarowania terenu.

Ponadto okoliczność, iż dom pogrzebowy nie został wykazany w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. nr 93, poz. 589 ze zm.) nie świadczy, jak przyjęły to organy administracyjne o braku uciążliwości zmiany użytkowania. Uciążliwym zakładem może być bowiem również taki zakład, który nie jest zaliczony do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Miejscowy plan zagospodarowania terenu dopuszcza natomiast lokalizację na tym obszarze tylko usług nieuciążliwych.

Jednakże decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...].10.2002 r. jest ostateczna i ewentualna jej zmiana może nastąpić jedynie w trybie postępowań nadzwyczajnych.

Podstawową zaś kwestią uchylenia przez Sąd administracyjny kontrolowanych decyzji jest wydanie ich z naruszeniem art. 7 i 77 kpa. Zgodnie z art. 7 i 77 kpa organy administracji publicznej są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością.

Stosownie do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15.12.1994 r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części (Dz. U. nr 10, poz. 47), organ wydający pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części musi stwierdzić nie tylko zgodność tej zmiany z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ale też z innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami.

Organy architektoniczno-budowlane orzekające w niniejszej sprawie nie zbadały, czy projektowana przez inwestorów zmiana sposobu użytkowania części kwiaciarni, na dom pogrzebowy z uwagi na możliwość przechowywania tam zwłok, pozostaje w zgodności z przepisami ustawy z dnia 31.01.1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2000 r. nr 23, poz. 295 ze zm.) oraz przepisami wykonawczymi do tej ustawy.

W rozporządzeniu Ministrów Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska oraz Zdrowia i Opieki Społecznej z 20 października 1972 r. w sprawie urządzania cmentarzy, prowadzenia ksiąg cmentarnych oraz chowaniu zmarłych (Dz. U. nr 47, poz. 299 ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi (Dz. U. nr 153 poz. 1783) obowiązujących w dacie wydawania zaskarżonych decyzji unormowana została m.in. kwestia usytuowania domów przedpogrzebowych i wymogów jakie winny one spełniać.

Tych przepisów szczególnych w ogóle nie uwzględniły w swoich rozstrzygnięciach organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie.

Tym samym nie można uznać, iż organy te spełniły obowiązki wynikające z § 10 cytowanego wyżej rozporządzenia z dnia 15.12.1994 r. Organy administracyjne mogły zresztą stosownie do § 8 tego rozporządzenia zażądać od inwestorów przedstawienia wykonanej przez rzeczoznawcę budowlanego ekspertyzy technicznej w sprawie dopuszczalności zmiany sposobu użytkowania części obiektu. Z możliwości tej nie skorzystały, choć usytuowanie obiektu domu pogrzebowego (w którym odbywają się uroczystości pogrzebowe i przechowywane są zwłoki) w bliskiej odległości od istniejących budynków mieszkalnych, powinno wzbudzić obawy co do prawidłowości lokalizacji takiego przeznaczenia części obiektu budowlanego.

Z tych wszystkich przyczyn uznając, iż naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.