Postanowienie NSA, sygn. akt III SA 2654/01
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2002-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Administracyjne postępowanie
Podatek od towarów i usług
Powołane przepisy: article: art. 31
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
article: ze zm.
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: ze zm.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Złożenie wniosku w trybie art. 31 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ nie może zastąpić trybów postępowania przewidzianych czy to w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, czy to w Kodeksie postępowania administracyjnego.

TEZY

Złożenie wniosku w trybie art. 31 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ nie może zastąpić trybów postępowania przewidzianych czy to w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, czy to w Kodeksie postępowania administracyjnego.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi S.C. PHU K.-A. w Ł. Grzegorz K., Krzysztof S. na decyzje Izby Skarbowej w Ł., w przedmiocie stwierdzenia niewykonania w części orzeczenia Sądu w sprawie o podatek od towarów i usług - odrzuca skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący domagają się uznania, iż Izba Skarbowa w Ł. w części nie wykonała wyroku NSA z dnia 8 maja 1998 r. I SA/Łd 1022/96, w którym stwierdzono nieważność decyzji wymiarowych w podatku od towarów i usług za październik 1995 r. ze względu na sprzeczności osnowy decyzji z ich uzasadnieniami. Z omawianego wyroku nie wynika, aby przyznawano stronie określone uprawnienie. Natomiast z akt sprawy wynika, że Urząd Skarbowy Ł.-W., w związku z omawianym wyrokiem NSA, decyzją z dnia 24.01.2000 r. zwrócił nadpłatę w podatku od towarów i usług za okres lipiec - październik 1995 r. Z akt sprawy nie wynika, aby od decyzji tej było wnoszone odwołanie. Natomiast wnioskiem z dnia 21.01.2001 r. skarżący zainicjowali postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Urzędu Skarbowego z dnia 24.01.2000 r. w związku ze zwrotem nadpłaty w wysokości niższej aniżeli strona to wyliczyła; postępowanie to /w trybie nadzoru/ dotychczas nie zostało zakończone. Natomiast skarżący z powołaniem się na art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ wnieśli o stwierdzenie niewykonania przez Izbę Skarbową w Ł. wyroku NSA z dnia 8 maja 1998 r. przez dokonanie zwrotu nadpłaty w wysokości niższej niż oczekiwana przez stronę.

Oceniając złożoną skargę należało przede wszystkim zwrócić uwagę, iż tryb z art. 31 ustawy o NSA nie jest jeszcze jednym trybem nadzwyczajnym, lecz został pomyślany jako tryb mający na celu dyscyplinowanie działania organów administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie z jednej strony, jak to już wspomniano, nie wynikały z wyroku NSA z dnia 8 maja 1998 r. żadne określone przez Sąd uprawnienia dla strony, z drugiej zaś strony Izba Skarbowa wobec nie wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia 24.01.2000 r. nie miała możliwości rozpoznania sprawy w trybie odwoławczym, a wniosek w trybie art. 31 ustawy o NSA nie może zastąpić trybów postępowania przewidzianych czy to w Ordynacji podatkowej, czy to w Kpa. Na tym etapie przede wszystkim należało zwrócić uwagę, jak trafnie to podnosi Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę, iż z akt sprawy nie wynika, aby strona zachowała wymogi z art. 31 ust. 3 ustawy o NSA tj. zwróciła się do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania orzeczenia Sądu. W tych warunkach skargę należało uznać za przedwczesną i stosownie do art. 27 ust. 2 ustawy o NSA orzec jak w sentencji.

Wobec uiszczenia wpisu sądowego w kwocie pięciu zł zamiast w kwocie należnej dziesięć zł, co wynika z par. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563 ze zm./ należało zarządzić wpłatę brakującej części wpisu sądowego.