Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 819/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. K. w przedmiocie uzupełnienia o rozstrzygnięcie co do zwrotu kosztów postępowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 819/05 uchylającego zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2007 r. B. K. potwierdziła odbiór zawiadomienia o terminie rozprawy z jej skargi w sprawie o sygnaturze akt II SA/Kr 819/05, wyznaczonej na dzień 29 sierpnia 2007 r. Zawiadomienie to zawierało pouczenie o możliwości złożenia wniosku o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów, pod warunkiem zgłoszenia takiego żądania najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Skarżąca nie zamieściła w swojej skardze żądania zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania, ani takiego wniosku nie złożyła przed rozpoczęciem rozprawy w tej sprawie.

W dniu 29 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 819/05 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Na rozprawie poprzedzającej wydanie ww. wyroku obecna była skarżąca B. K., która nie złożyła wniosku o zasądzenie kosztów postępowania na jej rzecz.

Zapadły w sprawie wyrok wraz z uzasadnieniem odebrała B. K. 19 października 2007 r. (akta sprawy, karta nr 119). Wyrok ten, wobec nie zaskarżenia go przez żadną ze stron, stał się prawomocny od dnia 20 listopada 2007 r.

W dniu 19 marca 2008 r. B. K. nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawierającą wniosek o uzupełnienie wyroku zapadłego w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 819/05 w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w ten sposób, żeby Sąd określił, kto ma skarżącej zwrócić koszty sądowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2007 r. uchylił zaskarżoną przez skarżącą decyzję organu odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Wprawdzie tak wydany wyrok był dla skarżącej korzystny, Sąd bowiem uwzględnił żądanie zawarte w skardze, to jednak zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd w sprawie rozpoznanej na rozprawie, na której wydano wyrok uchylający zaskarżony akt administracyjny, nie zasądza z urzędu o zwrocie kosztów postępowania w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Zgodnie z art. 210§ 1 P.p.s.a. "strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie". Skarżąca była informowana w piśmie zawiadamiającym o terminie rozprawy, o przysługującym jej prawie do złożenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania i wynikających stąd skutkach, jednak z tego uprawnienia nie skorzystała. Tym samym Sąd był pozbawiony możliwości z urzędu zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Naruszeniem art. 210 § 1 P.p.s.a. byłoby zasądzenie z urzędu, bez wniosku skarżącej, na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, jeżeli skarżąca takiego wniosku nie złożyła i była prawidłowo poinformowana o prawie domagania się zwrotu kosztów. W tej sprawie skarżąca B. K. była przez Sąd prawidłowo pouczona w odebranym przez nią zawiadomieniu o terminie rozprawy, o przysługującym jej prawie domagania się zasądzenia ma jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Tym samym wniosek skarżącej co do uzupełnienia wydanego w tej sprawie wyroku o zwrot kosztów postępowania nie jest zasadny, bowiem prawo domagania się zwrotu kosztów postępowania już dla skarżącej wygasło.

Należy również zauważyć i to, że zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od daty ogłoszenia wyroku lub doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku tak co do skargi jak i co do kosztów. Skarżącej wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono 19 października 2007 r., a wniosek o uzupełnienie tego wyroku złożono 19 marca 2008 r. Minął więc 14 dniowy termin skutecznego domagania się uzupełnienia wyroku. Skarżąca nie wnosiła również o przywrócenie tak uchybionemu terminowi.

Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). Orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia wyroku dotyczące wyłącznie kosztów zapada w drodze postanowienia.

W związku z brakiem orzeczenia w wyroku z 29 sierpnia 20007 r., sygn. akt II SA/Kr 819/05 o kosztach, poniesione przez skarżącą koszty sądowe nie są jej zwracane. Sąd w tej sprawie nie miał prawnych podstaw do ich zasądzenia i nie ma takich podstaw w postępowaniu prowadzonym w sprawie uzupełnienia ww. wyroku. Nie będą wiec skarżącej koszty postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z 29.08.2007 r. zwracane.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 210 § 1 p.p.s.a., który wprost stanowi o prawie domagania się o zwrocie kosztów przed zamknięciem rozprawy i wygaśnięcia takiego prawa po tej dacie.

Orzeczenie w przedmiocie oddalenia wniosku umożliwią wniesienie przez skarżącą zażalenia i stąd, mimo niejednolitego poglądu co do sposobu zakończenia takich spraw, Sąd w tej sprawie orzekł w drodze postanowienia jak w jego sentencji.