Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1353/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono uchwałę I  i II  instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 3 pkt 3, art. 24, art. 8
journal: Dz.U. 2001 nr 5 poz 42
law: Ustawa z dnia 15 grudnia  2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi A. R. na uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia kwalifikacji 1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz utrzymaną nią w mocy uchwałę Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. nr [...] z dnia [...] września 2008 r.; 2. zasądza od Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów na rzecz skarżącej A. R. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów uchwałą Nr [...] z dnia [...] października 2009 r., wydaną na podstawie art. 11 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42, ze zm.), w związku z § 44 ust. 2 pkt 1 Statutu Izby Urbanistów oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymała w mocy uchwalę Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z dnia [...] września 2008 r. w sprawie potwierdzenia kwalifikacji osoby ubiegającej się o wpis na listę członków Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W..

W uzasadnieniu Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów wskazała, że wnioskiem z dnia 16 marca 2006 r. A. R. wniosła o przeprowadzenie postępowania w sprawie potwierdzenia kwalifikacji uprawniających do wpisu na listę członków Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W., o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, zwanej dalej "ustawą".

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. odmówiła A. R. potwierdzenia kwalifikacji uprawniających do wpisu na listę członków okręgowej izby wskazując, że zainteresowana posiada wymagane wykształcenie i okres pracy, ale nie posiada wymaganego ustawą doświadczenia zawodowego. Na skutek odwołania wnioskodawczyni od tej uchwały, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2007 r. uchyliła uchwałę Nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z dnia [...] grudnia 2006 r. w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy nakazał powtórzenie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony. Przy ponownej ocenie całokształtu materiału dowodowego Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna powinna również rozważyć powołanie opiekuna praktyki jako biegłego w sprawie i przeprowadzić dowód z jego opinii.

Organ I instancji po ponownym rozpatrzeniu wniosku uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2008 r. odmówił potwierdzenia kwalifikacji wnioskodawczyni, wymaganych od osób ubiegających się o przynależność do Izby Urbanistów.

Od powyższej uchwały wnioskodawczyni złożyła odwołanie do organu wyższego stopnia.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów rozpoznając odwołanie wskazała, iż zadania Izby Urbanistów obejmują w szczególności prawo weryfikacji kwalifikacji osób zainteresowanych przystąpieniem do samorządu zawodowego (art. 8 pkt 5 ustawy). Okręgowym komisjom kwalifikacyjnym przyznane zostały kompetencje do podejmowania uchwał w sprawie potwierdzenia kwalifikacji osób ubiegających się o wpis na listę członków okręgowych izb urbanistów (art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Krajowa Rada uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. przyjęła Regulamin postępowania kwalifikacyjnego, który określił sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 ustawy, rodzaje prac związanych z gospodarką przestrzenną i sposób dokumentowania przygotowania zawodowego osób ubiegających się o przynależność do izby urbanistów.

Wskazując na art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów wskazała, iż przygotowaniem zawodowym, poza określonym w tym przepisie wykształceniem, jest również dwuletnia praca związana z gospodarką przestrzenną. Zdobyte wykształcenie i praktyka ma pozwolić na samodzielne projektowanie przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej lub kierowanie zespołem prowadzącym takie projektowanie (art. 6 ust. 1 ustawy). Za takie projektowanie zaś uznaje się opracowywanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że wnioskodawczyni posiada wyższe wykształcenie - potwierdzone dyplomem ukończenia studiów wyższych magisterskich na kierunku architektura i urbanistyka Wydziału Architektury Politechniki [...] im. [...] w K. Zatem zadaniem Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej, jak wskazał organ drugiej instancji, było zbadanie zdobycia przez wnioskodawczynię doświadczenia zawodowego w trakcie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną.

Nabywanie doświadczenia zawodowego w czasie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną należy traktować jako odbywanie praktyki zawodowej. Zdobyte doświadczenie zawodowe musi obejmować czynności, które - choć wykonywane pod kontrolą członka Izby Urbanistów, merytorycznie powinny już odpowiadać czynnościom zawodowo wykonywanym przez osobę kontrolującą. Nabywanie doświadczenia zawodowego musi obejmować prace podejmowane przez osoby wpisane na listę członków Izby Urbanistów i wykonujące samodzielne projektowanie przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej lub kierujące zespołem prowadzącym takie projektowanie. Ocena, czy ustawowa przesłanka potwierdzenia kwalifikacji - nabycie doświadczenia zawodowego została spełniona, należy do komisji kwalifikacyjnych. Następuje to w wyniku prowadzonego postępowania, zebrania materiału dowodowego, zwłaszcza opinii członków samorządu zawodowego, pod kierunkiem których miało nastąpić zdobycie doświadczenia zawodowego.

Ponieważ opinia dołączona do wniosku o wpis na listę członków Izby Urbanistów, dotycząca przebiegu przygotowania zawodowego wnioskodawczyni, została podpisana przez jej ojca, w ocenie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów, Okręgowa Komisja Kwalifikacyjne zasadnie postanowiła zweryfikować przedłożoną opinię w toku postępowania dowodowego w drodze przesłuchania strony.

Postępowanie w sprawie potwierdzenia kwalifikacji dotyczy stwierdzenia przez organ posiadania przez wnioskodawczynię wykształcenia oraz praktycznego przygotowania do wykonywania określonych czynności zawodowych, które rozumie się jako zdobycie doświadczenia zawodowego w trakcie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną. Organ ma rozstrzygnąć o zdobyciu doświadczenia zawodowego, czyli posiadania zasobu umiejętności, praktyki, wprawy niezbędnej dla wykonywania zawodu. Stwierdzenie tego, jak wskazał organ odwoławczy, nie zawsze jest możliwe na podstawie samych tylko dokumentów. Stąd w razie pojawienia się wątpliwości organu, w wyjaśnieniu ich może pomóc dowód z przesłuchania strony.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów wskazała, iż taki dowód w sprawie został przeprowadzony i wynika z niego, że wnioskodawczyni nie nabyła doświadczenia zawodowego uprawniającego do ubiegania się o wpis na listę członków Izby Urbanistów. Podczas przesłuchania zadano odwołującej się pytania, związane z przedłożonym przez nią miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w opracowaniu którego brała czynny udział. Z treści protokołu przeprowadzonego przesłuchania wynika, że odpowiedzi były niepełne, a niektóre nawet błędne. Wnioskodawczyni nie potrafiła w szczególności wyjaśnić, posługując się przyniesionym tekstem i rysunkiem planu, zasad zabudowy w zaznaczonej, na okazywanym rysunku, strefie uciążliwości. Niezgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, przedstawiła możliwości podziału i łączenia działek położonych na obszarze omawianego planu miejscowego. Sprzecznie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zakwalifikowała decyzję o pozwoleniu na budowę jako sposób określenia zagospodarowania i warunków zabudowy terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odpowiedzi te, w ocenie organu odwoławczego stoją w sprzeczności z wnioskiem zawartym w opinii osoby prowadzącej przygotowanie zawodowe, stwierdzającym "nabycie umiejętności rozwiązywania zagadnień urbanistycznych oraz problematyki trybu formalno - prawnego prac planistycznych".

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów nie potwierdziła zarzutu aby powodem rozstrzygnięcia Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej był fakt, iż praktykę zawodową wnioskodawczyni odbywała pod nadzorem swojego ojca.

W ocenie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów, ocena całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego potwierdziła, iż wnioskodawczyni nie nabyła doświadczenia zawodowego uprawniającego do wpisu na listę członków samorządu zawodowego urbanistów w trakcie 2 lat pracy związanej z gospodarką przestrzenną.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Nr [...] Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] października 2009 r. wniosła A. R. .

Skarżąca zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie art. 8 pkt. 5 w zw. z art. 24 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów poprzez zastosowanie niewłaściwego trybu postępowania w sprawie. Ponadto zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 86, art. 83 § 2 i 3, art. 11 w zw. z art. 107 § 3, art. 10 w zw. z art. 79, art. 12 w zw. z art. 35 § 3 oraz art. 133 kpa.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż w toku postępowania kwalifikacyjnego złożyła wszelkie dokumenty, wykazy, opinie, opracowania oraz rekomendacje określone przepisami Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego. W ocenie skarżącej, wobec należytego, udokumentowania wymogów dotyczących odpowiedniego wykształcenia, stażu pracy oraz doświadczenia zawodowego, uchwała Nr [...] Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej została podjęta z naruszeniem art. 8 pkt. 5 oraz art. 24 ust. 1 pkt. 3 Ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

Wymienione wyżej przepisy posługują się pojęciem "potwierdzania kwalifikacji". Wynika z niego pewien "automatyzm" działania komisji, która wobec niekwestionowanego przedstawienia przez wnioskodawcę kompletu dokumentów wymaganych przez Regulamin postępowania kwalifikacyjnego, "potwierdza" jego kwalifikacje.

Natomiast odrębny tryb postępowania ustawa o samorządach zawodowych przewiduje w stosunku do osób spełniających wymogi określone w art. 5 ust. 3 pkt. 5 tej ustawy. Są to osoby z wykształceniem innym niż kierunek architektura, urbanistyka czy gospodarka przestrzenna, dla których oprócz potwierdzenia kwalifikacji przez Okręgową Komisję Kwalifikacyjną, warunkiem wpisu na listę członków Izby Urbanistów jest złożenie egzaminu "ze znajomości przepisów prawnych dotyczących gospodarki przestrzennej oraz praktycznego zastosowania wiedzy w zakresie urbanistyki".

W pierwszym z przedstawionych przypadków, Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna winna jedynie potwierdzić kwalifikacje kandydata, natomiast w drugim, oprócz uzyskania potwierdzenia kwalifikacji kandydat zobowiązany jest złożyć stosowny egzamin.

Wobec powyższego skarżąca zaprezentowała tezę, że przesłuchanie jej w toku postępowania de facto przybrało formę egzaminu i nastąpiło z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 8 pkt. 5 oraz art. 24 ust 1 pkt 3 Ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd badając legalność zaskarżonej uchwały uznał, iż skarga jest zasadna, chociaż nie wszystkie podniesionej w niej zarzuty są uzasadnione.

Skarżąca wystąpiła do Okręgowej Rady Izby Urbanistów o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego przewidzianego w ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42, ze zm.), zwanej dalej ustawą i wpisanie jej na listę członków Okręgowej Izby Urbanistów w W..

Jednostkami organizacyjnymi samorządu zawodowego urbanistów są: Krajowa Izba Urbanistów oraz okręgowe izby urbanistów. Okręgowe izby tworzą ich członkowie, których przynależność powstaje z chwilą uzyskania wpisu na listę członków okręgowej izby właściwej według miejsca zamieszkania – art. 9 ustawy. Organem okręgowych izb jest zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 4 ustawy m.in. okręgowa komisja kwalifikacyjna. Do zadań okręgowej komisji kwalifikacyjnej stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy należy przeprowadzanie egzaminu oraz potwierdzanie kwalifikacji osób, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3-5 z zastrzeżeniem art. 33 pkt 8.

Art. 5 ust. 3 pkt 3-5 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów przewiduje, że izby urbanistów zrzeszają m.in. osoby, które:

3) posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych o kierunkach architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna, a także doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną,

4) posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych innych niż określone w pkt 3, które w obowiązującym programie nauczania realizują zagadnienia związane z architekturą i urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin, uzupełnionych studiami podyplomowymi w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej, a także doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną,

5) posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych innych niż określone w pkt 3 i 4, uzupełnionych studiami podyplomowymi w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki lub gospodarki przestrzennej, mają doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie trzyletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną, a także złożyły egzamin ze znajomości przepisów prawnych dotyczących gospodarki przestrzennej oraz praktycznego zastosowania wiedzy w zakresie urbanistyki.

Skarżąca została zakwalifikowana do osób, które żeby uzyskać wpis na listę okręgowej izby urbanistów powinna spełniać wymagania przewidziane w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy.

Skarżąca wykazała się odpowiednim dyplomem ukończenia studiów wyższych oraz wymaganym ustawowo dwuletnim czasem pracy związanym z gospodarką przestrzenną. Natomiast organy I i II instancji zakwestionowały posiadanie przez skarżącą wystarczającego doświadczenia zawodowego.

Art. 33 pkt 7 ustawy stanowi, że Krajowa Rada Izby Urbanistów kieruje działalnością samorządu zawodowego między Krajowymi Zjazdami, a w szczególności uchwala regulamin określający sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5, rodzaje prac związanych z gospodarką przestrzenną i sposób dokumentowania przygotowania zawodowego osób ubiegających się o przynależność do izby urbanistów.

Krajowa Rada Izby Urbanistów uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. przyjęła Regulamin postępowania kwalifikacyjnego. Regulamin przyjęty w formie uchwały jest wiążący i określa m.in. rodzaje prac związanych z gospodarką przestrzenną uprawniających do ubiegania się o wpis na listę członków Izby Urbanistów (rozdział II), sposób dokumentowania przygotowania zawodowego osób ubiegających się o przynależność do Izby Urbanistów (rozdział III), sposób przeprowadzania egzaminu (rozdział IV), postępowanie kwalifikacyjne (rozdział V).

Skarżąca ubiegając się o wpis na listę członków okręgowej izby urbanistów musi spełniać ustawowe wymagania określone w art. 5 ust. 3 pkr 3 ustawy, jak również poddać się weryfikacji tych wymagań w trybie określonym przez obowiązujący w Krajowej Izbie Urbanistów regulamin postępowania kwalifikacyjnego.

Regulamin postępowania kwalifikacyjnego w § 3 pkt 9 stanowi, że postępowaniem kwalifikacyjnym jest postępowanie zmierzające do potwierdzenia posiadania wymaganego art. 5 ust. 3 pkt 3-5 ustawy o samorządach zawodowych wykształcenia i doświadczenia zawodowego. Z kolei doświadczeniem zawodowym jest umiejętność praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy w zakresie urbanistyki (§ 3 pkt 11). Dalej w § 9 pkt 4 Regulamin stanowi, że wymóg posiadania przez zainteresowanego doświadczenia zawodowego ocenia się według charakteru i rodzaju czynności wykonywanych przez zainteresowanego na podstawie udokumentowanego dorobku zawodowego tej osoby. Celem postępowania kwalifikacyjnego jest sprawdzenie, czy zainteresowany jest należycie przygotowany do samodzielnego projektowania przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej oraz kierowania zespołem prowadzącym takie projektowanie (§ 20 pkt 1). Zadaniem prowadzonego przez okręgową komisję kwalifikacyjną postępowania kwalifikacyjnego jest zbadanie warunków posiadania przez zainteresowanego wykształcenia, stażu pracy i wymogu posiadania doświadczenia zawodowego. W razie wątpliwości co do wymogu posiadania przez zainteresowanego doświadczenia zawodowego, okręgowa komisja kwalifikacyjna w celu oceny przygotowania do wykonywania zawodu może zwrócić się do zainteresowanego o złożenie dodatkowych wyjaśnień, bądź przesłuchać zainteresowanego na zasadzie art. 86 kpa (§ 22 pkt 3).

Ustawowy wymóg posiadania doświadczenia zawodowego, zdobywa się w czasie, co najmniej, dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną. Doświadczenie zawodowe nie jest pojęciem wymiernym. Jednocześnie musi być ono takie, że pozwoli osobie ubiegającej się o wpis, projektowanie zagospodarowania przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej, zgodnie z wymaganiami ładu przestrzennego, ochrony wartości architektonicznych i krajobrazowych, z wymaganiami ochrony środowiska, racjonalności struktur osadniczych i sieci infrastruktury oraz na edukacji w tym zakresie – art. 2 ust. 3 ustawy.

Sprawdzenie doświadczenia zawodowego w takim zakresie dokonuje się przede wszystkim, w oparciu o prace związane z gospodarką przestrzenną, w projektowaniu których osoba zainteresowana brała udział. Okręgowa komisja kwalifikacyjna dokonując potwierdzenia kwalifikacji osób, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy, również dokonuje oceny zdobytego doświadczenia zawodowego przez te osoby. Dlatego Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, w ocenie której, w sytuacji o jakiej mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy, potwierdzenie kwalifikacji stanowi pewien automatyzm działania komisji, która wobec niekwestionowanego przedstawienia przez wnioskodawczynię kompletu dokumentów wymaganych przez regulamin postępowania kwalifikacyjnego, winna potwierdzić automatycznie jej kwalifikacje.

O ile w przypadku weryfikacji dyplomu i czasu stażu pracy, weryfikacja jest ułatwiona z uwagi na ich konkretność. To jednak potwierdzenie kwalifikacji w zakresie doświadczenia zawodowego podlega ocenie. Dokonując tej oceny okręgowa komisja kwalifikacyjna może mieć wątpliwości, które może wyjaśnić również w drodze przesłuchania strony w trybie art. 86 kpa. Art. 11 ustawy przewiduje, że do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie, z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skoro dowód z przesłuchania strony dotyczy kwestii związanej z doświadczeniem zawodowym, to pytania członków komisji winny dotyczyć umiejętności praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy w zakresie urbanistyki.

Ocena potrzeby przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony, jak wynika z treści art. 86 kpa, pozostawiona jest organowi. Organ nie ma obowiązku informowania strony, na jaką okoliczność widzi konieczność jej przesłuchania. Jednakże organ decydując się na przeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony, musi przeprowadzić go zgodnie z wymogami procedury administracyjnej. Do przesłuchania strony stosuje się odpowiednio przepisy o świadkach, z wyłączeniem przepisów ośrodkach przymusu. Tak więc przed przesłuchaniem strony należy ją uprzedzić o prawie odmowy odpowiedzi na pytanie oraz o odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Z protokołu przesłuchania skarżącej z dnia [...] września2008 r. w trybie art. 86 kpa nie wynika, iż zachowane zostały powyższe wymogi. Zatem uzasadniony jest zarzut skarżącej naruszenia art. 86 kpa.

Z akt administracyjnych wynika, iż w toku postępowania w sprawie potwierdzenia kwalifikacji skarżącej, jako osoby ubiegającej się o wpis na listę członków okręgowej izby urbanistów, w dniu [...] lipca 2008 r. został przeprowadzony dowód z przesłuchania A. R. w charakterze świadka. Jak słusznie podniosła skarżąca, dowód ten został przeprowadzony z uchybieniem art. 79 § 1 i 2 kpa, zgodnie z którym strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków przynajmniej na siedem dni przed terminem. Strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom oraz składać wyjaśnienia.

W ocenie Sądu, naruszenie przepisów postępowania art. 86, art. 79 § 1 i 2, art. 10 kpa mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia konieczność powtórzenia postępowania kwalifikacyjnego. Z tych względów, Sąd nie dokonał oceny merytorycznej rozstrzygnięcia z uwagi na jego przedwczesność.

Sąd podziela również zarzut naruszenia w toku postępowania art. 35 § 3 i art. 133 kpa, jednakże naruszenie procesowe w tym zakresie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/w ustawy.