Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 794/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 127, art. 149 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Starosty z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Naczelnik Wydziału Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego, działając z upoważnienia Starosty, odmówił wznowienia postępowania w sprawie unieważnienia ostatecznej decyzji administracyjnej kończącej postępowanie rejestracyjne wszczęte w dniu [...] kwietnia 1997 r. na wniosek M.S. o rejestrację pojazdu [...] nr rej. [...] i zakończone dnia [...] maja 1997 r. wydaniem dowodu rejestracyjnego nr [...].

Decyzja zawierała pouczenie, iż służy od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które należy wnieść za pośrednictwem Starosty w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja została doręczona M.S. w dniu 20 września 2010 r.

Na powyższą decyzję Starosty M.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., kwestionując jej zgodność z prawem. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Zaskarżona decyzja Starosty została wydana m.in. na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w myśl którego odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. Od tego rodzaju rozstrzygnięcia stronie służy odwołanie na zasadach ogólnych, tj. na podstawie art. 127 i następnych k.p.a., które należy wnieść do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w tym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zaskarżona decyzja Starosty zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie odwołaniu do SKO za pośrednictwem Starosty w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Pomimo tego skarżący nie skorzystał ze wskazanego w pouczeniu środka odwoławczego, lecz wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bezpośrednio na decyzję organu pierwszej instancji.

Wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję organu pierwszej instancji, z pominięciem etapu rozpoznania sprawy przez administracyjny organ odwoławczy, należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. Jest to jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków, wyd. Zakamycze 2005, s. 158), w związku z czym wniesiona skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i została odrzucona.

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.