Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2421/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 lipca 2013 r. skarżąca J. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że konieczność zapłacenia nałożonej na nią kary (5400 zł) spowoduje nieodwracalne skutki ekonomiczne. Wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie posiada dochodów pozwalających na zapłacenie kary przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd.

Pismem z dnia 25 października 2013 r. skarżąca nadesłała na wezwanie Sądu dokumenty obrazujące jej obecną sytuację materialną. Oświadczyła, że na jej utrzymaniu pozostaje córka, która jest uczniem Liceum Ogólnokształcącego i jest w klasie maturalnej. Skarżąca dochody uzyskuje z najmu i świadczy pracę na umowę zlecenie, córka zaś dostaje rentę po zmarłym ojcu w wysokości 1305,41 zł. Z nadesłanych dokumentów wynika m. in., że dochody skarżącej z tytułu zatrudnienia w firmie "T." wynoszą 873,3 złotych netto miesięcznie. Z tytułu umowy najmu skarżąca uzyskała od 1 stycznia 2013 r. do 30 września 2013 r. dochód w wysokości 12324,47 zł. Skarżąca ponosi comiesięczne wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i zakupem leków. Wskazała, że choruje na [...],[...] i [...], co potwierdza przedłożone zaświadczenie lekarskie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, że nie posiada środków na zapłacenie kary pieniężnej, ponieważ z powodu śmierci wspólnika nie prowadzi już działalności gospodarczej, a dochody uzyskuje z najmu i pracy na umowę zlecenie. Skarżąca ma na utrzymaniu uczącą się córkę. Na potwierdzenie wskazanych wyżej okoliczności skarżąca przedstawiła stosowne dokumenty.

W ocenie Sądu skarżąca uprawdopodobniła, że jej obecna sytuacja materialna sprawia, że uzyskiwane przez nią dochody w całości są przeznaczane na bieżące utrzymanie skarżącej i jej córki, zatem konieczność zapłacenia nałożonej zaskarżoną decyzją kary pieniężnej może spowodować ryzyko wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.