Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 269/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245  par.  3  art.  246  par.  2  pkt  2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka, której zakres działalności obejmuje prowadzenie restauracji, placówek gastronomicznych, barów, stołówek, cateringu, a także obsługę nieruchomości na własny rachunek i transport drogowy, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w związku z zajęciem rachunków bankowych nie jest w stanie prowadzić swojej bieżącej działalności, to jest przyjmować należności i dokonywać wypłat. W związku z tym, w wyniku pozbawienia możliwości regulowania swoich zobowiązań, istnieje realne zagrożenie, że kontrahenci wypowiedzą jej umowy o współpracy, które mają podstawowe znaczenie dla dalszego funkcjonowania Spółki. Nie jest też w stanie regulować swoich zobowiązań z tytułu kredytu zaciągniętego na budowę stacji paliw w O. Ponadto zwrócono uwagę, że wnioskująca poniosła ogromne straty finansowe w związku z pożarem na stacji paliw we W. w wyniku pożaru, który miał miejsce w kwietniu 2008 r., gdyż wszystkie znajdujące się tam urządzenia uległy zniszczeniu. W rezultacie konieczna była ich wymiana, co wiązało się z wysokimi kosztami. Natomiast stacja paliw przez długi okres nie funkcjonowała, przez co Spółka utraciła korzyści, które mogła pozyskać z tytułu dzierżawy.

Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 7.698.000,00 zł, wartość środków trwałych (według bilansu za ostatni rok) – 11.681.343,82 zł, natomiast wysokość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu – 447.300,02 zł. Saldo na trzech posiadanych rachunkach bankowych, według stanu konta na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło (-) 409,52 zł, (-)95,57 zł i 0 zł.

Dodatkowo Spółka podała, że obciążona jest trzema kredytami bankowymi – w wysokości 6.207.000 zł, 1.365.000 zł i 900.000 zł. Wszystkie zostały zaciągnięte w 2007r.

Na wezwanie Referendarza sądowego, w celu uzupełnienia wniosku przedłożono zeznanie podatkowe za 2007 r., bilans oraz rachunek zysków i strat za ostatni rok obrotowy (2008), umowę Spółki, wyciągi z posiadanych trzech rachunków bankowych, dokumenty potwierdzające zajęcia komornicze tych rachunków oraz ruchomości Spółki, tytuły wykonawcze wystawione przez organ podatkowy, a także wniosek o wpisanie hipoteki przymusowej celem zabezpieczenia należności z tytułu zobowiązań podatkowych.

Z powyższych dokumentów wynika, że w 2007 roku wnioskująca osiągnęła przychód w wysokości 1.494.247,44 zł i poniosła stratę w kwocie 108.893,18 zł. Na koniec 2008 r. wartość jej aktywów wynosiła tyle samo, co wartość pasywów, to jest 23.332.011,98 zł, wartość przychodów netto – 1.503.214,49 zł, a strata – 876.248,59 zł. Wyciągi z rachunków bankowych potwierdzają brak środków na nich oraz brak jakichkolwiek transakcji w miesiącach styczeń – marzec 2009 r. Należności z tytułu zobowiązań podatkowych, które mają zostać zabezpieczone hipoteką przymusową, wynoszą 1.704.423 zł. Z umowy Spółki wynika natomiast, że "w przypadku, gdy wymagać tego będzie zaistniała sytuacja finansowa Spółki, wspólnicy mogą być zobowiązani do dokonywania dopłat w wysokości nie wyższej niż 500% wartości wniesionych i posiadanych udziałów" (§ 9).

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz przytoczoną regulację prawną, stwierdzić należy, że wnioskująca Spółka nie wykazała powyższej okoliczności.

Po pierwsze, zauważyć należy, że już uzasadnienie wniosku jest mało wiarygodne. Spółka bowiem wskazuje, że zajęcie rachunków bankowych pozbawia ją możliwości prowadzenia bieżącej działalności, a w dalszej konsekwencji grozi to zerwaniem umów przez kontrahentów. Jednakże z przedłożonych dokumentów wynika, że rachunki bankowe zostały zajęte we wrześniu 2008 r. Z tak przedstawionych informacji należałoby wnioskować, że Spółka nie prowadzi bieżącej działalności już od momentu dokonania powyższego zajęcia komorniczego, a mimo to nadal spłaca kredyty bankowe, prowadzi inwestycje, a umowy z podmiotami współpracującymi nie zostały zerwane. Należy dodać, że okoliczność zajęcia rachunków bankowych świadczy jedynie o tym, że strona nie dokonuje transakcji bezgotówkowych, nie wyklucza to jednak możliwości dokonywania transakcji w formie gotówkowej. Może o tym dowodzić przykładowo fakt, że rozmiar prowadzonej działalności świadczy o zatrudnianiu pracowników, jednak z żadnego z przedłożonych wyciągów nie wynika jakakolwiek wypłata wynagrodzeń.

Po drugie, z przedłożonego bilansu wynika, że strona dysponuje nie tylko dwiema stacjami paliw – posiada bowiem grunty o wartości powyżej 10.000.000 zł, budynki, lokale i inne obiekty o wartości ponad 10.900.000 zł i środki transportu – 277.553,80 zł. Zajęciem komorniczym natomiast zostały zajęte jedynie maszyny i urządzenia na stacji paliw we W., natomiast hipoteka przymusowa ma zostać ustanowiona na gruntach w O. Przy czym podkreślić należy, że ustanowienie takiej hipoteki nie pozbawia Spółki możliwości prowadzenia nadal na tych gruntach swojej działalności i uzyskiwania z niej przychodów.

Powyższe uwagi nie dają wobec tego podstaw do uwzględnienia żądania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i dlatego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.