Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 826/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 36 , art. 37 ust 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 150 ust. 5, art. 151 ust. 1,art. 152 ust. 2, art. 153 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2009r. sprawy ze skargi J. i S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., nr[...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 36 ust. 4 i 37 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), utrzymało w mocy pkt 1 decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., nr [...] , w zakresie ustalenia J. i S. T. zobowiązania w wysokości [...] zł. Jednocześnie Kolegium uchyliło i zmieniło zaskarżoną decyzję w pkt 2 znosząc obowiązek uiszczenia naliczonych odsetek w przypadku nieuregulowania w terminie należnej opłaty planistycznej.

Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, że Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] r., Nr[...] , ustalił J. i S. T. jednorazową opłatę planistyczną w wysokości [...] zł, w związku ze zbyciem nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, położonej w obrębie ewidencyjny [...] , Gmina [...] , dla której prowadzona była księga wieczysta [...] .

Powodem nałożenia opłaty planistycznej był wzrost wartości nieruchomości spowodowany zmianą przeznaczenia terenu działki nr [...] w związku z wejściem

w życie, z dniem [...] r., planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] r., Nr [...] .

Zapisy poprzednio obowiązującej uchwały Rady Miasta i Gminy [...] z dnia[...]., Nr [...] przewidywały, że działka nr [...] (wyodrębniona

z działki nr [...] ) przeznaczona była częściowo pod uprawy rolne ([...] m²), a w części ([...] m² ) stanowiła teren istniejącej zabudowy zagrodowej, dopuszczalne uzupełnienia zabudową mieszkalno-usługową.

Na podstawie aktu notarialnego, rep.[...] , organ I instancji ustalił, że w dniu [...] r. nastąpiło zbycie przedmiotowej nieruchomości, czyli już po wejściu w życie nowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego w/w działkę.

Zmianę wartości nieruchomości potwierdzać ma opinia rzeczoznawcy majątkowego sporządzona dnia [...] r., na zlecenie Gminy [...] . Wzrost wartości nieruchomości spowodowany jest zmianą przeznaczenia gruntów rolnych na zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, usługi nieuciążliwe na działkach nie mniejszych niż [...] m², co wynika z ustaleń nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Różnica pomiędzy wartością nieruchomości, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ([...] zł), a jego wartością określoną przy uwzględnieniu faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed zmianą tego planu ([...] zł), stanowi kwotę [...] zł. Procentowa stawka wzrostu wartości nieruchomości została ustalona na poziomie 30%, co z powyższej kwoty stanowi opłatę w wysokości [...] złotych.

J. i S. T., działając poprzez pełnomocnika, złożyli odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu podnieśli, że naliczenie opłaty planistycznej w stanie faktycznym sprawy stanowi naruszenie szeregu zasad ogólnych postępowania adminstracyjnego oraz norm konstytucyjnych. Skarżący wskazali, że gdyby mogli podzielić nieruchomość i sprzedać ją w [...] r. to nie musieliby płacić opłaty. Wniosek o podział nieruchomości był następstwem zamiaru sprzedaży mniejszych działek i organ I instancji wstrzymując podział z uwagi na prace nad planem musiał zdawać sobie sprawę z tego, iż zbycie nieruchomości, już po uchwaleniu planu, będzie stanowiło podstawę do obciążenia skarżących opłatą.

Wskazali także, że biegły, który sporządził operat szacunkowy nie zwrócił się do nich o podanie informacji i danych niezbędnych do wydania prawidłowej opinii. Stanowiło to w rażące naruszenie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto sporządzając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego organ I instancji pominął konieczność zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Nie można zdaniem strony mówić o wzroście nieruchomości, gdy ponieśli konkretne straty związane ze zmianą planu.

W wyniku rozpatrzenia odwołania organ II instancji decyzją z dnia[...] , nr[...] , utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., nr[...] , w zakresie ustalenia J. i S. T. jednorazowej opłaty w kwocie [...] zł, a w pozostałym zakresie uchylił decyzję poprzez zniesienie orzeczenia o naliczeniu ustawowych odsetek za zwłokę.

Kolegium wskazało, że w planie z dnia [...] r. (Uchwała Miasta i Gminy [...] ), który przestał obowiązywać od dnia 1 stycznia 2004 r. przedmiotowa działka [...] w całości przeznaczona była pod uprawy rolne, w części (o pow. [...] m²) stanowiła teren istniejącej zabudowy zagrodowej, dopuszczalne uzupełnienia zabudową mieszkalno-usługową.

Zmiana przeznaczenia terenu na działce nr [...] w obrębie [...] , mająca bezpośredni wpływ na wzrost wartości powyższej nieruchomości, nastąpiła w związku z wejściem w życie w dniu [...] r. planu zagospodarowania przestrzennego wprowadzonego uchwałą Nr XXII/282/2005 Rady Gminy[...] z dnia 30 czerwca 2005 r. Od tego momentu cała powierzchnia działki nr [..] została oznaczona symbolem MNU-l i otrzymała przeznaczenie na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usług nieuciążliwych na działkach nie mniejszych niż 800 m².

Stosownie do § 78 uchwały Nr XXII/282/2005 Rady Gminy [...] z dnia 30 czerwca 2005 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2006 r. Nr 96, poz. 1815) procentowa stawka wzrostu wartości nieruchomości dla terenu oznaczonego symbolem MNU-l została ustalona w wysokości 30 %, co z powyższej kwoty stanowi opłatę w kwocie [...] 00 zł

Kolegium zauważyło, że podnoszony w odwołaniu zarzut, iż nie wydanie w 2004 r. decyzji podziałowej było działaniem celowo niekorzystnym dla odwołujących jest niezasadny. Z pisma strony z dnia [...] r. wynika, że wniosek o podział działki nr [...] został złożony w Urzędzie Gminy w dniu [...] r., a odpowiedź o zawieszeniu postępowania na okres 12 miesięcy nadeszła w piśmie z dnia [...] r.[...] Zawieszenie postępowania nastąpiło na podstawie art. 94 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.).

Według organu II instancji nie można zarzucić złej woli Wójtowi Gminy[...] , skoro był on zobligowany do zawieszenia postępowania podziałowego. Kolegium zauważyło nadto, że problemy związane z ustanowieniem drogi publicznej, należące do postępowania podziałowego, nie mają znaczenia w postępowaniu o ustalenie opłaty planistycznej.

Odnośnie zarzutu naruszenia przez organ art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego Kolegium uznało, że jest on niezasadny. Z wykładni językowej przepisu art. 79 § 1 K.p.a. wynika, że organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony o miejscu i terminie przeprowadzenia jedynie dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych i oględzin.

Podstawę ustalenia renty planistycznej stanowi opinia o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego, będąca opinią biegłego i tylko ta opinia (w swoim całokształcie) podlega ocenie według norm jakimi rządzi się postępowanie dowodowe. Według organu II instancji nie można ich oceniać w kategoriach dowodu z oględzin i nakładać na organ obowiązku zawiadomienia o ich przeprowadzeniu stosownie do art. 79 K.p.a.

Organ odwoławczy stwierdził, że do biegłego stosuje się przepisy dotyczące świadków (art. 84 § 2 K.p.a. in fine), toteż organ prowadzący postępowanie, który zasięgnął opinii biegłego, jest obowiązany postąpić w myśl art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego i dać stronie możliwość ustosunkowania się do takiej opinii.

W tym stanie rzeczy Kolegium nie znalazło podstaw do zmiany, względnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Niezależnie od powyższego organ odwoławczy zauważył, że organ I instancji rozstrzygając o odsetkach ustawowych (pkt 2 decyzji), nie wskazał żadnych podstaw prawnych, o których taki obowiązek można wyprowadzić i w tym zakresie uchylił decyzję pierwszoinstancyjną.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Adminstracyjnego w Szczecinie J.

i S. T., działając przez pełnomocnika, wnieśli o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracji i zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 146 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego przed wszczęciem postępowania administracyjnego, naruszenie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie zapewnienie skarżącym możliwości uczestnictwa przy sporządzaniu opinii przez biegłego. Naruszenie art. 84. Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie za dowód niezbędny do rozstrzygnięcia sprawy dowodu, który został przeprowadzony przed wszczęciem postępowania oraz art. 75 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez dopuszczenie dowodu przeprowadzonego przed wszczęciem postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi wskazali, że w sprawie, której przedmiotem było ustalenie opłaty planistycznej, opinia rzeczoznawcy majątkowego została sporządzona w dniu [...] r., natomiast samo postępowanie administracyjne zostało wszczęte w dniu [...] r., a zatem operat został sporządzony jeszcze przed wszczęciem sprawy.

Skarżący zarzucili, że organy administracji dopuściły się naruszenia art. 10 § 1 K.p.a., który nakłada obowiązek zapewnienia stronie możliwości udziału w każdym stadium postępowania. Ponieważ dowód z opinii biegłego przeprowadzono przed wszczęciem właściwego postępowania administracyjnego, nie mieli możliwości uczestniczenia przy sporządzenia tej opinii, zgłaszania swych twierdzeń i argumentów, które mogły zostać przez biegłego uwzględnione i mieć wpływ na wysokość ustalonej opłaty planistycznej. Samo umożliwienie skarżącym ustosunkowania się do dowodów już przeprowadzonych bez ich wiedzy i pod ich nieobecność nie może stanowić o wypełnieniu przez organy administracji tej normy prawnej. W toku postępowania administracyjnego nie przeprowadzono żadnego dowodu, stąd też zarzut naruszenia przepisów postępowania w tym zakresie jest zasadny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę J. i S. T.[...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]r.

W piśmie z dnia [...] r. skarżący podtrzymali twierdzenia i wnioski skargi, stwierdzając że naruszenie prawa przez organy w trakcie prowadzonego postępowania mało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), w związku z art. 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem.

Kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia dokonywana jest przez sąd administracyjny w zakresie zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia zarówno z prawem materialnym, jak i procesowym.

Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji uznał, że skarga nie jest zasadna, a podniesione w niej okoliczności nie mogą mieć wpływu na orzeczenie.

W sprawie bezspornym jest, że umową sporządzoną przez notariusza z dnia [...] rep. A nr[...] , małżonkowie J. i S. T. sprzedali A. i P. małżonkom Ł. niezabudowaną nieruchomość obejmującą działki nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni [...] ha, położoną w miejscowości Wicie Gmina [...] . Niniejsza skarga dotyczy postępowania administracyjnego w zakresie ustalenia opłaty planistycznej z tytuły sprzedaży działki oznaczonej nr [...]

Organy orzekające ustaliły, że dla nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w obrębie ewidencyjnym Wicie, Gmina [...], (powstałej w wyniku podziału działki nr [..].), obowiązywał do dnia [...] r. plan zagospodarowania przestrzennego wynikający z uchwały Rady Miasta i Gminy [...] z dnia [...] r., Nr[...] . Zgodnie z tym planem działka nr [...] przeznaczona była pod uprawy rolne w części o powierzchni [...] m², w pozostałej części - [...] m², dopuszczalne były uzupełnienia zabudową mieszkalno-usługową.

Z dniem [...] r. wszedł w życie nowy plan zagospodarowania przestrzennego, przyjęty uchwałą Rady Gminy [..] z dnia [...] r. Zgodnie z treścią tego planu, zmieniono przeznaczenie działki nr [...] na działkę przeznaczoną pod zabudowę budownictwem jednorodzinnym, usługami nieuciążliwymi na działkach nie mniejszych niż [...] m².

Organy uznały, że zmiana wywołana uchwałą z dnia 30 czerwca 2005 r. miała bezpośredni wpływ na wzrost wartości wymienionej nieruchomości. Stanowisko organu potwierdza opinia sporządzona przez biegłego rzeczoznawcę. W oparciu o § 78 uchwały Rady Gminy [...] z dnia 30 czerwca 2005 r., Nr XXII/282/2005, ustalono stawkę wzrostu nieruchomości w wysokości 30 %, co stanowi opłatę planistyczną w wysokości [...] zł.

Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717) jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30 % wzrostu wartości nieruchomości.

Natomiast w myśl art. 37 ust. 1 wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której wyżej mowa, ustala się na dzień jej sprzedaży. Wzrost wartości nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.

Warunki powyższe, zdaniem organów orzekających w sprawie zostały spełnione. Zbycie nieruchomości nastąpiło po dniu wejścia w życie zmiany planu. Wartość rynkowa nieruchomości ustalana jest na podstawie operatu szacunkowego, który jest dowodem w sprawie i jak każdy dowód podlega ocenie organu administracyjnego, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazać należy,że przy ocenie dowodu z opinii biegłego organ administracji publicznej nie może ograniczyć się do powołania się na konkluzję zawartą w opinii biegłego, lecz obowiązany jest sprawdzić, na jakich przesłankach biegły tę konkluzję oparł i skontrolować prawidłowość tego rozumowania, zwłaszcza w przypadku zarzutów zgłoszonych, co do niej przez stronę.

Należy zauważyć, że w myśl art. 150 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 91, poz. 870 ze zm.), który ma w niniejszej sprawie odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 37 ust. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, określenia wartości nieruchomości dokonują rzeczoznawcy majątkowi, którzy sporządzają opinię o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego. Zatem obligatoryjnym środkiem dowodowym w sprawie ustalenia wysokości renty planistycznej jest wycena sporządzona przez uprawnioną osobę. Wycena ta jest pisemną opinią, dotyczącą wartości określonej nieruchomości, zawierającą fachowe i specjalistyczne informacje dotyczące szacowanej nieruchomości oraz obrazującą czynności przeprowadzone przez rzeczoznawcę w postępowaniu związanym z określeniem wartości nieruchomości.

Zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami wartość rynkową nieruchomości stanowi jej przewidywana cena, możliwa do uzyskania na rynku, ustalona z uwzględnieniem cen transakcyjnych (art. 151 ust. 1). Wyceny nieruchomości dokonuje się przy zastosowaniu podejść: porównawczego, dochodowego lub kosztowego albo mieszanego (152 ust. 2), przy czym podejście porównawcze polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są znane ceny i cechy nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej (art. 153 ust. 1).

Operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego z dnia [...] r., który został przygotowany na zlecenie Gminy [...] wskazuje, że działka nr [...] przeznaczona w większości na działkę rolną z zabudową zagrodową i była w ten sposób faktycznie użytkowana. Dopuszczalność uzupełnienia zabudową mieszkalno-usługową stanowiło jedynie alternatywę. Po zmianie planu zagospodarowania przestrzennego całą działkę przeznaczono na cel związany z budownictwem jednorodzinnym, usługi nieuciążliwe.

W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że przeznaczenie działki uległo zmianie w związku z wejściem w życie nowej uchwały przewidującej nowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący przedmiotową działkę nr [...] . Przekształcenie działki z funkcji typowo rolno-zagrodowej na przeznaczoną pod budownictwo jednorodzinne stanowi o istnieniu związku przyczynowo-skutkowego powodującego wzrost wartości tej działki. Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiła z dniem [...] r., a sprzedaż nieruchomości nastąpiła w dniu [...] r., zbycie nieruchomości nastąpiło zatem po dniu wejścia w życie zmiany planu.

Sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy uwzględniał, wszystkie istotne cechy niezbędne dla prawidłowego obliczenia ceny z uwzględnieniem uwarunkowań regionalnych i realnych możliwości zastosowania cen innych nieruchomości o podobnym przeznaczeniu i opierał się na faktach zgodnych z rzeczywistością

Za nieuzasadniony należy uznać zarzut skargi, że skarżącym nie umożliwiono uczestnictwa przy sporządzaniu opinii przez biegłego, oraz że dopuszczono ten dowód mimo, że został sporządzony przed wszczęciem postępowania adminstracyjnego

Organy I i II instancji słusznie zauważyły, że do biegłego stosuje się przepisy dotyczące świadków (art. 84 § 2 K.p.a.), toteż organ prowadzący postępowanie który zasięgnął opinii biegłego, jest obowiązany postąpić w myśl art. 79 K.p.a. i dać stronie możliwość ustosunkowania się do takiej opinii. W rozpoznawanej sprawie strona miała zapewnioną możliwość zapoznania się z materiałami postępowania adminstracyjnego zebranymi sprawie, w tym z operatem szacunkowym co potwierdza pismo organu I instancji z dnia [...] r. potwierdzone odbiorem przez stronę w dniu [...] r., znajdujące się w aktach administracyjnych postępowania przed organem I instancji.

Podstawowy zarzut skargi oparty został na naruszeniu przez organy obu instancji przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w związku z przeprowadzeniem dowodu z opinii rzeczoznawcy przed wszczęciem postępowania administracyjnego, co stanowi, zdaniem skarżących, uchybienie mające istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Należy zauważyć, że problematyka dopuszczenia dowodu w postępowaniu administracyjnym, o którym wyżej mowa stanowiła już przedmiot rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (vide wyrok z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 699/05 – niepubl., oraz wyrok z dnia 17 lipca 2008r., sygn. akt II OSK 885/07 opublikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA). Istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie ma kwestia sporządzenia operatu szacunkowego, stanowiącego podstawę do ustalenia przedmiotowej opłaty planistycznej, przed wszczęciem przez organ gminy

z urzędu postępowania administracyjnego.

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie pogląd przedstawiony

w powołanych powyżej orzeczeniach pozostaje nadal aktualny. Opinia sporządzona przez rzeczoznawcę majątkowego przed wszczęciem postępowania adminstracyjnego nie traci waloru dowodu w toczącym się postępowaniu, o ile strona miała możliwość zapoznania się z treścią tego operatu, co w niniejszej sprawie, według ustaleń Sądu, zostało przez organy spełnione. Jeżeli strona uważa, że sporządzony na zlecenie organu operat szacunkowy stoi w sprzeczności z przepisami prawa powinna przedłożyć organowi przeciwdowód z opinii organizacji rzeczoznawców majątkowych (art. 157 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami), w celu obalenia kwestionowanego operatu szacunkowego. Natomiast organy orzekające w sprawie bez wątpienia nie mają obowiązku zlecania wykonania nowego operatu szacunkowego.

Skarżący nie wskazali innych uchybień mogących mieć wpływ na ważność operatu. Również Sąd, jak to już zostało wyżej wyjaśnione takich uchybień się nie dopatrzył w przedmiotowej sprawie.

Nie można w tych okolicznościach przyjąć za zasadne zarzuty J.

i S. T. odnośnie naruszenia przez organy administracyjne art. 146 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 10, art. 75 i art. 84 Kodeksu postępowania adminstracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę J. S.T..