Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 347/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 182 § 1, art. 83 § 3, art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 9 października 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1571/14 w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1571/14 odrzucił skargę J. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. (data stempla pocztowego – [...] listopada 2013 r.) J. S. wniósł skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Skarga ta była złożona za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Organ przesłał akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., sygn. akt: VI SA/Wa 3624/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt: II GZ 314/14 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w dniu 9 września 2014 r. przesłał przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucając skargę stwierdził, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] października 2013 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] listopada 2013 r. W tym terminie skarga została nadana w placówce pocztowej na adres organu, jednak została skierowana (zaadresowana) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Następnie, skarga została prawidłowo przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. w dniu [...] września 2014 r. (data nadania).

Sąd I instancji wskazał, że gdy strona wniesie skargę bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem organu innego niż ten, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać organowi właściwemu. Wówczas o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ na adres właściwego organu. Sąd wskazał, że czynność procesowa w postaci wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje nie tylko wniesienie do właściwego organu skargi na decyzję, lecz również skierowanie tej skargi do właściwego sądu administracyjnego. Wobec tego odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), jako wniesioną po terminie.

J. S. wniósł skargę kasacyjną od tego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W uzasadnieniu kasator podniósł, że skarga została złożona w ustawowym terminie 30 dni za pośrednictwem organu, błędnie natomiast w skardze podano, że powinna zostać skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, Sąd odrzucając skargę wadliwie przyjął, że skoro skarga została przekazana do WSA w K. w dniu [...] września 2014 r., to tym samym została wniesiona po terminie. W sytuacji gdy skarga została skierowana w ustawowym terminie na adres organu, który wydał decyzję nie może być mowy o tym że doszło do uchybienia terminowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionej podstawie.

Kontroli instancyjnej sprawowanej w jej granicach poddane zostało postanowienie Sądu I instancji wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Terminy wniesienia skargi do sądu administracyjnego reguluje art. 53 p.p.s.a. Natomiast sposób wnoszenia skargi kasacyjnej reguluje art. 54 § 1 p.p.s.a.

W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym środek zaskarżenia jest zatem skutecznie wniesiony, jeżeli zostanie złożony w organie, który wydał objęty zaskarżeniem akt. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zatem moment wniesienia środka zaskarżenia został przez ustawodawcę utożsamiony z momentem oddania pisma w urzędzie pocztowym, będącego właściwą formą doręczenia dla takiego środka zaskarżenia, jednak aby to oddanie pisma w urzędzie pocztowym odniosło skutek prawnoprocesowy kluczowe jest spełnienie wymogu wskazanego w art. 54 § 1 p.p.s.a., czyli zaadresowanie go do organu administracyjnego, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość są przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W świetle systemowego odczytania art. 54 § 1 i art. 83 § 3 p.p.s.a. prawidłowe wniesienie skargi do sądu administracyjnego następuje w momencie złożenia pisma zawierającego skargę w polskim urzędzie pocztowym, przy czym pismo to musi być skierowane (zaadresowane) do organu administracji, o którym mowa w art. 54 § 1 p.p.s.a. oraz musi być dotrzymany termin, o którym mowa w art. 53 § 1 tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe rozważania należy wskazać, że skarżący dopełnił warunków wniesienia skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. wniósł skargę w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia mu decyzji. Pismo wraz ze skargą zostało zaadresowane i skierowane do Sądu za pośrednictwem organu, zatem wypełniona została dyspozycja art. 54 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji nie można było przyjąć, jak uczynił to Sąd I instancji, że datą wniesienia skargi był dzień [...] września 2014 r. (dzień przekazania skargi przez WSA w W. do WSA w K.). Należy uznać zatem, że datą wniesienia skargi był dzień nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 p.p.s.a.) do Głównego Inspektora Transportu Drogowego zawierającej skargę, a zatem dzień [...] listopada 2013 r.

W konsekwencji skarga została wniesiona w terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a., a tym samym Sąd I instancji odrzucając ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako wniesioną po terminie, dopuścił się naruszenia powyżej wskazanych przepisów.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, gdyż o kosztach tych orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi, poniesione przez stronę skarżącą koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargą kasacyjną, podlegają zaliczeniu do poniesionych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i mogą być zasądzone na rzecz strony skarżącej od organu w razie uwzględnienia skargi, na podstawie art. 200 p.p.s.a.