Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 249/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art 246 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2018 r. K.G. złożył, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest właścicielem domu o pow. 69 m2, właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 6,47 ha. Wskazał, że nie posiada rzeczy wartościowych, jego oszczędności wynoszą 500 zł, otrzymuje wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1800 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe wydatki wskazał – gaz 40zł miesięcznie, leczenie – 100 zł miesięcznie.

W piśmie z 23 lutego 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z 22 lutego 2018 r. wezwano K. G. do nadesłania, w terminie 7 dni:

a) wyciągów z posiadanych przez niego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

b) kopii umowy zlecenia, z której otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1800 zł miesięcznie,

c) kopii dokumentów (rachunków, dowodów wpłat, potwierdzeń przelewów) wskazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy, stałych opłat związanych z eksploatacją domu, a także kopii dokumentów wskazujących wysokość innych stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym,

d) podania, czy pobiera dopłaty bezpośrednie z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jeśli tak – w jakiej wysokości,

e) podania, czy posiadane grunty są przez niego uprawiane, czy też np. są dzierżawione.

W piśmie z dnia 9 marca 2018 r. Skarżący oświadczył, że wyciągów z rachunków bankowych nie posiada, pieniądze wydaje na bieżące potrzeby, kopii umowy zlecenia nie może nikomu udostępniać, nie ponosi kosztów eksploatacji domu ponieważ od roku w nim nie przebywa, nie pobierał dopłat z ARiMR, grunty rolne dzierżawi i osiąga z tego dochód 1200 zł rocznie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej zwanej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 Ppsa.

W ocenie Referendarza Skarżący nie wykazał, że znajduje się w takiej sytuacji materialnej, która uniemożliwia mu poniesienie kosztów postępowania.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy jak i późniejszego oświadczenia Skarżącego wynika, że otrzymuje stały dochód na poziomie 1800 zł netto, z dzierżawy gruntów otrzymuje kwotę 1200 zł rocznie, ponadto posiada oszczędności w wysokości 500 zł. Natomiast koszty stałe podane przez wnioskodawcę wynoszą ok. 150 zł miesięcznie (gaz 40 zł, leczenie 100 zł, opłata za energię elektryczną 15 zł).

Wobec tego uzyskiwane dochody w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami dają podstawę do przyjęcia, że Skarżący jest w stanie ponieść opłaty sądowe w niniejszej sprawie. Na obecnym etapie postępowania kształtują się one na poziomie 100 zł (wpis od skargi - § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wskazać należy, że w piśmie z 23 lutego 2017 r., wezwano K. G. do nadesłania dodatkowych dokumentów mających na celu pełniejsze zobrazowanie jego sytuacji finansowej. Wezwanie dotyczyło m.in. nadesłania wyciągów z posiadanych przez niego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy. W piśmie z dnia 9 marca 2018 r. Skarżący oświadczył, że wyciągów z rachunków bankowych nie posiada. Nie zaprzeczył zatem, że sam rachunek bankowy posiada. Nie nadesłał również dokumentów potwierdzających ponoszone przez niego wydatki na konieczne utrzymanie.

Nienadesłanie żądanych dokumentów powoduje, że Referendarz nie miał możliwości dokonania pełnej oceny sytuacji majątkowej Wnioskodawcy. W szczególności, czy Skarżący posiada na rachunku bankowym środki, które pozwolą mu na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.

Nie można zatem uznać, że Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 orzeczono jak w sentencji.