Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 10/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6480
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe na podst. art. 161 § 1 pkt 3 ppsa
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na bezczynność Polskiego Związku Działkowców [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Polskiego Związku Działkowców [...] w [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]i [...]złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Inne w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wniósł P. C. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Podał, że skarżący mailem z dnia [...] sierpnia 2017 r. zwrócił się do zobowiązanego do podania informacji ile Rodzinnych Ogródków Działkowych jest prowadzonych w Okręgu [...]. Wskazał, że do dnia wniesienia skargi zobowiązany pomimo ustawowego obowiązku nie przesłał informacji, ani nie wydał decyzji w przedmiocie odmowy udzielenia żądanych informacji.

W odpowiedzi na skargę Inne w B. wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o oddalenie skargi podnosząc, że odpowiedź na pytanie została udzielona skarżącemu drogą elektroniczną w dniu [...] stycznia 2018 r. tj. w dniu doręczenia przez Sąd skargi do Inne w B..

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podnosząc, że żądana informacja została udostępniona. Wniósł także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł oraz kosztów korespondencji w niniejszej sprawie w kwocie [...]zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., ), zwanej dalej p.p.s.a., sprawowana przez sąd administracyjny kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a przywołanego przepisu. Przy skardze na bezczynność organu sąd uwzględnia tę skargę tylko wówczas, gdy uzna, że w sprawie wystąpiła taka bezczynność. Dlatego też, zaistnienie bezczynności oznacza naruszenie prawa i wystąpienie materialnej przesłanki do uwzględnienia skargi w myśl art. 149 p.p.s.a. Natomiast bezzasadność skargi, czyli brak stanu bezczynności, prowadzi do jej oddalenia stosownie do art. 151 p.p.s.a.

W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. Woś, H. Knysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.

Przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej dalej u.d.i.p. Ustawa ta w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności organu. Jednocześnie ustawa w bardzo wąskim zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiąc, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy k.p.a. Wobec powyższego w przypadku, gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie może być wniesiona bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt 1 OSK 262/08). Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.). Przepis art. 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące osoby prawne, albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Przepis art. 4 ustawy z dnia 13 grudnia 2013r r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2014r., poz. 40) stanowi zaś, że ROD są urządzeniami użyteczności publicznej, służącymi zaspokajaniu wypoczynkowych, rekreacyjnych i innych potrzeb socjalnych członków społeczności lokalnych poprzez zapewnienie im powszechnego dostępu do ROD oraz działek dających możliwość prowadzenia upraw ogrodniczych na własne potrzeby, a także podniesienie standardów ekologicznych otoczenia. Zgodnie z art. 7 tej ustawy ROD zakładane są na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz stowarzyszeń ogrodowych.

W świetle powyższego należy przyjąć, że [...] Związek Działkowców jest podmiotem dysponującym majątkiem publicznym, i należy do kręgu podmiotów objętych przepisem art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p, a więc podmiotów obowiązanych do udostępnienia na żądanie informacji publicznej znajdującej się w jego posiadaniu

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, należy zatem uznać, że informacje żądane przez skarżącego posiadały status informacji publicznej. Dotyczyły one bowiem udostępnienia informacji o ilości Rodzinnych Ogródków Działkowych prowadzonych w Okręgu [...].

Z treści odpowiedzi na skargę bezspornie wynika, że odpowiedź na pytanie została udzielona skarżącemu pocztą elektroniczną w dniu [...] stycznia 2018 r., w dniu doręczenia przez Sąd skargi do Inne w B., tj. po upływie ustawowego terminu.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Jeżeli dany organ nie podjął jednej z ww. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności z jakich powodów określona informacja publiczna nie została przekazana wnioskodawcy w ustawowym terminie.

W związku z powyższym należy przyjąć, że Inne w B. pozostawał w stanie bezczynności.

Niemniej zauważyć należy, że przedmiotowa sprawa została ostatecznie załatwiona w ten sposób, że organ pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. przekazał stronie skarżącej żądaną przez nią informację publiczną, a więc przed dniem rozpoznania skargi przez Sąd. Ze względu na ustanie stanu bezczynności, postępowanie niniejsze należało umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jako bezprzedmiotowe.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.