Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 113/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność i działalność Kierownika Miejsko- Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania świadczeń z pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. K. w dniu 25 listopada 2003 roku wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, do której załączył całą dokumentację lekarską związaną z aktualnym stanem jego zdrowia i kwestionował sposób prowadzenia, przez wskazany wyżej organ wszystkich postępowań administracyjnych związanych z przyznawaniem mu świadczeń z pomocy społecznej. W końcowej części skargi wnosił o wyjaśnienie sprawy dotyczącej jego poprzedniej skargi wniesionej w dniu 5 sierpnia 2002r.

Pismem z dnia 2 grudnia 2003r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez:

wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia organu II instancji, wyjaśniając że należy podać nazwę organu, datę jej wydania oraz numer lub ewentualne nadesłanie

odpisu zaskarżonej decyzji;

oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, - nadesłanie odpisu skargi.

Jednocześnie z tym wezwaniem Sąd przesłał skarżącemu ponownie odpis postanowienia z dnia 23 października 2002r.o odrzuceniu jego skargi w sprawie II SA/Gd 2110/02 z tej przyczyny, że nie wyczerpał on środków odwoławczych przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym.

Pismem z dnia 15 grudnia 2003r. skarżący wyjaśnił, że skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2003r. jest nową skargą na złośliwość i bezczynność z popełnieniem przestępstwa przez pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej , którzy przez sześć lat nie udzielają mu należnych świadczeń z pomocy społecznej.

Kolejnym pismem z dnia 23 grudnia 2003r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy w związku z bezczynnością organu I instancji występował z zażaleniem do organu wyższego stopnia. Odpis tego wezwania z pouczeniem o skutkach nieusunięcia braków skargi doręczono osobiście skarżącemu w dniu 31 grudnia 2003r. Do dnia dzisiejszego skarżący nie uzupełnił braków skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy skarżącemu, iż stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do art. 46 § l tej ustawy każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich

przedstawicieli ustawowych lub pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony;

5) wymienienie załączników;

Do pisma strony należy ponadto dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg (art. 57 § 3 ustawy).

Ponadto skargę można wnieść na konkretne rozstrzygnięcie organu administracji lub bezczynność w wydaniu określonego aktu lub czynności, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy).

Skarżący, któremu doręczono kolejne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 31 grudnia 2003r. nie uzupełnił w wyznaczonym terminie jej braków, co uzasadniało jej odrzucenie.

Skarga podlegała również odrzuceniu z tej przyczyny, że nie dotyczy ona konkretnego rozstrzygnięcia ostatecznego organów administracji, a jedynie ogólnego zarzutu wadliwości postępowania organu I instancji we wszystkich postępowaniach związanych z ubieganiem się przez skarżącego o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej.

Skarżący nie wykazał również, aby przed wniesieniem skargi na bezczynność Kierownika Miejsko- Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyczerpał tryb zażaleniowy przewidziany art. 37 § 1 k.p.a.

Wyjaśnić należy również skarżącemu, że skargi wnoszone w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., których przedmiotem jest zaniedbanie lub nienależyty wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw składa się do właściwych organów (art. 227 i 228 k.p.a.), a sposób ich załatwienia nie podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. art. 3 p.s.a.).

Z tych też przyczyn skarga, jako niedopuszczalna, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlegała odrzuceniu na wskazanych wyżej podstawach prawnych.