Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1261/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 199,  art. 245  par. 1 i 3,  art. 246  par. 1  pkt 2,  art. 258  par. 1 pkt 7 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w W., M. K. i R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 listopada 2010 r. M.K. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 31.569 zł – zgodnie z treścią § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną oraz zły stan zdrowia. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zaś jego jedynym źródłem utrzymania się jest wynagrodzenie za pracę uzyskiwane w kwocie 1317 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego M.K. wyjaśnił, że źródłem jego dochodu jest wynagrodzenie za pełnienie funkcji Doradcy Prezesa "B" Sp. z o.o. ds. zatrudniania osób niepełnosprawnych, natomiast jego koszty utrzymania były pokrywane przez córkę i ojca, co potwierdzają nadesłane dokumenty (faktury za media, zestawienie należności czynszowych). Skarżący przedstawił także zeznanie podatkowe za 2009 r., z którego wynika, ze osiągnął wówczas dochód w wysokości 8.043 zł,

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Oceniając stan majątkowy M. K. pod względem możliwości poniesienia przez stronę kosztów związanych z postępowaniem sądowym stwierdzono, że sytuacja materialna wnioskodawcy uzasadnia uwzględnienie złożonego przezeń wniosku.

Bezspornym jest, iż skarżący uzyskuje stosunkowo niski dochód – tj. kwotę 1317 zł brutto z tytułu wynagrodzenia. Szczupłość środków potwierdza również kserokopia zeznania podatkowego, w oparciu które można wywnioskować, że stosunkowo ciężka sytuacja materialna strony trwa już od pewnego czasu. Skarżący nie posiada również żadnych składników majątku, których zbycie mogłoby przynieść dochód pozwalający chociażby w części pokryć koszty postępowania sądowego. Równocześnie wiarygodne są w tym kontekście jego twierdzenia o ponoszeniu kosztów utrzymania przez córkę oraz ojca strony, skoro wskazuje na to treść przesłanych do Sądu dokumentów. Co do zasady niepodobna więc oczekiwać, że wnioskodawca będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty postępowania sądowego. Tezę o trudnej sytuacji materialnej i życiowej strony potwierdzają również dokumenty dotyczące jego stanu zdrowia. Skarżący zostało bowiem w czerwcu 2010 r. zaliczony do grupy osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Mając zaś na względzie charakter schorzeń na które cierpi M. K. (choroby [...]) uznać przyjdzie, że zarówno terapia jak i konieczność dbania o stan zdrowia uzasadniają tezę o wyższych aniżeli przeciętne kosztach utrzymania.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.