Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2561/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2005r. sprawy ze skargi J.W. i R.S. na decyzję Wojewody z dnia 08 października 2003r. Nr [...] w przedmiocie postępowania administracyjnego; oddala skargę. /-/ W.Batorowicz /-/ E.Podrazik /-/ St.Małek


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia 08 października 2003r. dotyczącą odwołania J.W. i R.S. od decyzji Prezydenta miasta z dnia 27 sierpnia 2003r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia K.P. i L.P. pozwolenia na budowę obejmującego realizację budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organy administracyjne obu instancji stanęły na stanowisku, że prace budowlane wskazanego obiektu zostały zakończone 15 marca 2003r. Organ pierwszej instancji wydał zaświadczenie o wykonaniu obowiązku zawiadomienia o zakończeniu budowy i zdatności obiektu do użytkowania (pismo z 02 czerwca 2003r.). Wobec powyższego wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę stało się zbędne.

Oba organy podkreśliły, że w sprawie niniejszej została wydana decyzja Prezydenta miasta z dnia 22 maja 2001r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę wskazanego obiektu. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia 13 sierpnia 2001r., co uczyniło ją ostateczną i pozwoliło inwestorowi rozpocząć prace budowlane.

Na skutek skargi złożonej przez J.W. i R.S. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu, wyrokiem z dnia 18 marca 2003r. sygn. akt II SA/Po 3339/01 uchylił decyzję Wojewody z 13 sierpnia 2001r.

Ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny nie wstrzymał wykonania decyzji będącej przedmiotem skargi, inwestor kontynuował prace budowlane, które zakończył przed wydanie orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Dalsze postępowanie administracyjne prowadzone po uchyleniu decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny, wobec zakończenia prac budowlanych stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu zostało umorzone w trybie art. 105 § 1 kpa.

Na decyzję Wojewody z 8 października 2003r. skargę wnieśli J.W. i R.S.

Skarżący nie zgodzili się z wyrażonym w obu decyzjach poglądem, że zakończenie budowy skutkuje uznaniem postępowania zmierzającego do wydania pozwolenia na budowę, za bezprzedmiotowe. Zdaniem skarżących przeprowadzenie budowy bez pozwolenia na budowę stanowi samowolę budowlaną skutkującą orzeczeniem nakazu rozbiórki. Umorzenie postępowania w takiej sytuacji rażąco narusza prawo, poprzez faktyczną legalizację samowoli budowlanej.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji. W szczególności podniósł, że budowa została przeprowadzona i zakończona w oparciu o pozwolenie na budowę, które było decyzją ostateczną, zatem należy wykluczyć, iż w sprawie miała miejsce samowola budowlana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 29 prawa budowlanego, decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę należy do postępowania poprzedzającego rozpoczęcie robót budowlanych. Oznacza to, że decyzja w tym zakresie nie może być wydana po rozpoczęciu robót, a tym bardziej po ich zakończeniu.

W sprawie niniejszej budowę zakończono 15 marca 2003r. i organ pierwszej instancji wydał zaświadczenie o wykonaniu obowiązku zawiadomienia o zakończeniu budowy. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia była sygnalizowana w skardze okoliczność, iż pewne roboty o charakterze nie całkiem wykończeniowym były prowadzone po tej dacie. Skarżący nie kwestionowali jednak w skardze, iż w dacie I i II decyzji organu budynek był wzniesiony.

Ugruntowany jest w orzecznictwie pogląd, iż decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych (wyrok NSA z 15 listopada 2000 sygn IV SA 1164/98, Lex nr 53387; wyrok NSA z 06 października 1998r. sygn. IV SA 1750/96 , Lex nr 43777).

Nawet gdyby jakieś roboty budowlane nie mogły być zakończone, to i tak wobec wzniesienia budynku, postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę uznać należało za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 kpa.

Dodatkowo podkreślić należy, co słusznie zaznaczył organ drugiej instancji, iż w sprawie nie miała miejsca samowola budowlana, gdyż budynek wzniesiono na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę.

Z przyczyn wymienionych, wobec niezasadności skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ W.Batorowicz /-/ E.Podrazik /-/ St.Małek

MarK