Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 633/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 § 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 14 lipca 2022 r., nr SKO.4141/16/2022 w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi H. sp. z o.o. (dalej: skarżąca/Spółka) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: SKO) z 14 lipca 2022 r. nr SKO.4141/16/2022 utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] (dalej: organ I instancji) z 18 stycznia 2022 r nr RFB.3120.P.1.2022 w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania.

Jak wynika z akt sprawy w dniu 22 grudnia 2021 r. wpłynęło do organu I instancji pismo dotyczące korekty deklaracji podatku od nieruchomości za lata 2016-2017. W piśmie wskazano, że na nieruchomości [...] w miejscowości B. nie była prowadzona działalność gospodarcza. Grunt ten był i jest gruntem rolnym i jako taki był użytkowany. Do pisma dołączono deklaracje na podatek rolny DR-1 za rok 2016 i 2017 r.

Pismem z dnia 28 grudnia 2021 r. organ wezwał Spółkę do przedłożenia korekt deklaracji w sprawie podatku od nieruchomości za 2016 i 2017 r. na obowiązujących formularzach, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia pisma wraz z korektami z dnia 22 grudnia 2021 r.

W załączeniu do pisma z dnia 31 grudnia 2021 r, które wpłynęło do Urzędu Gminy w D. 10 stycznia 2022 r. spółka przesłała korekty deklaracji na podatek rolny za 2016 r. i 2017 r. na drukach dla Urzędu Gminy D.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2022 r. nr RFB.3120.P.1.2022 Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 216 § 1 w zw. z art. 217 w zw. z art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej : O.p.), pozostawił bez rozpatrzenia pismo wraz z korektami dnia 22 grudnia 2021 r.

W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że pozostawił podanie bez rozpatrzenia z uwagi na fakt za lata 2016-2017 nie były składane żadne deklaracje na podatek rolny, w związku z czym niemożliwe jest również złożenie korekt.

Organ wyjaśnił, że zobowiązanie podatkowe za lata 2016-2017 powstało według złożonej deklaracji na podatek od nieruchomości. Podkreślił, że pismo z dnia 28 grudnia 2021 r. wyraźnie zawierało wezwanie do przedłożenia korekt deklaracji na podatek od nieruchomości, a nie jak podatnik przesłał korekt na podatek rolny. Należało złożyć korektę deklaracji na podatek od nieruchomości oraz deklarację na podatek rolny.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka podniosła, że nieruchomość będąca przedmiotem podania to działka rolna, zatem została sporządzona korekta na drukach deklaracji za podatek rolny za lata 2016-2017. Spółka wniosła o uchylenie postanowienia i rozpoznanie wniosku o skorygowanie naliczonego podatku zgodnie ze złożonymi korektami deklaracji na podatek rolny.

SKO postanowieniem z dnia 14 lipca 2022 r. nr SKO.4141/16/2022 utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zasadne było pozostawienie podania (korekt) bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 4 O.p.

W ocenie SKO organ I instancji prawidłowo wezwał spółkę do uzupełnienia złożonego podania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji o braku możliwości złożenia korekty deklaracji na podatek rolny w sytuacji, gdy nie złożono uprzednio samej deklaracji w tym podatku.

W skardze do tut. Sądu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania jak również o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

- art. 7, 77, 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009 ze zm., dalej: k.p.a.), poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, niepodjęcie wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego;

- naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, nie kierowanie się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania;

- naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania spółki o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na

ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że decydujące znaczenie przy opodatkowaniu gruntów mają dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, które potwierdzają, że w niniejszej sprawie dotyczącej działki [...] w miejscowości B. należny jest podatek rolny, a nie podatek od nieruchomości. O zasadach opodatkowania gruntów decyduje w pierwszym rzędzie ich klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków, a nie to, kto jest ich właścicielem. W związku z tym została sporządzona korekta deklaracji.

Skarżąca podniosła, że organ I instancji doskonale znał sprawę i wiedział czego podanie dotyczyło.

W jej ocenie pouczenia organu I instancji były dla spółki niezrozumiałe, niejasne. Zaciemniały, a nie wyjaśniały jakie działania ma podjąć spółka.

Zdaniem skarżącej w przedmiotowej sprawie nie zostały udzielone niezbędne wyjaśnienia i wskazówki. Strona nie została wyczerpująco poinformowana o okolicznościach faktycznych i prawnych.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania.

Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, Sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Z perspektywy tak zakreślonych granic kontroli sądowej stwierdzić przychodzi, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem tej kontroli w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie SKO utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania.

Zważyć należy, że stosownie do treści art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 169 4 O.p., w razie nieuzupełnienia takiego braku formalnego, organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.

Spełnienie wymagań formalnych zarówno gwarantuje, że czynność procesowa została dokonana przez stronę, a następnie, że tylko treść żądania strony wyznacza przedmiot postępowania. Z brakami formalnymi mamy zatem do czynienia, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa. Brak formalny może dotyczyć określonego elementu treści pisma. Wymóg taki winien jednakże wynikać z przepisów prawa.

W doktrynie do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu podatkowego do wezwania wnioskodawcy celem ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 O.p., zalicza się tylko te braki, które uniemożliwiają nadanie podaniu właściwego biegu (por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wrocław 2016, s. 901).

Zaznaczyć jednocześnie należy, że warunkiem zastosowania przez organ podatkowy negatywnych dla podatnika skutków procesowych nieuzupełnienia braków formalnych podania jest skuteczne pod względem prawnym wezwanie, które musi być doręczone uprawnionemu podmiotowi, zawierać precyzyjne określenie, jakie braki formalne mają być uzupełnione, w jaki sposób i w jakim terminie ma to nastąpić, a także musi zawierać precyzyjne określenie skutków nieuzupełnienia żądanych braków.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 22 grudnia 2021 r. wpłynęło do Wójta Gminy [...] pismo dotyczące korekty deklaracji w podatku od nieruchomości za lata 2016-2017, do którego dołączono jednak deklaracje na podatek rolny za w/w lata. Organ I instancji wezwał więc skarżącą do przedłożenia korekt deklaracji dotyczących podatku od nieruchomości za w/w okresy na urzędowym formularzach zakreślając na wykonanie powyższego termin 7 dni, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. W wykonaniu powyższego skarżąca przedstawiła deklaracje na podatek rolny za lata 202016 i 2017, co zostało uznane przez organ podatkowy jako nie wypełnienie wezwania, którego istotą było oczekiwanie przedłożenia korekt deklaracji w podatku od nieruchomości, gdyż za sporne lata tylko takie deklaracje były przez Spółkę składane.

W ocenie Sądu organy podatkowe prawidłowo zinterpretowały okoliczności przedmiotowej sprawy prowadzące do zgodnej z opisanymi wyżej przepisami prawa decyzji (w znaczeniu formalnym) o nie nadaniu biegu podaniu skarżącej.

Organy klarownie wskazały skarżącej Spółce, że za sporne lata nie składała deklaracji na podatek rolny, lecz na podatek od nieruchomości. Zresztą w piśmie inicjującym postępowanie, sygnowanym datą 16 grudnia 2021 r., skarżąca wyraźnie wskazała, że składa korektę deklaracji za podatek od nieruchomosci, tymczasem jako załączniki dołączyła deklaracje w podatku rolnym. Żądanie przedłożenia prawidłowych korekt deklaracji było zatem uzasadnione, a brak zadośćuczynienia temu żądaniu, słusznie skutkował wydaniem postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, gdyż o takiej konsekwencji skarżąca była uprzedzona w wezwaniu.

Skoro jak podkreślono wyżej, to strona zakreśla granice swego żądania, i in concreto dotyczyło ono korekty deklaracji w danym podatku, to zasadnym było oczekiwanie organu podatkowego, że będzie to korekta uprzednio złożonej deklaracji, a nie składanie deklaracji w podatku dotąd niedeklarowanym. Sąd nie dostrzega aby organ ignorował stanowisko tut. Sądu zawarte w prawomocnym wyroku z dnia 7 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 198/22 czy też podważał twierdzenia skarżącej co do charakteru i rodzaju nieruchomości nr. ew. [...]/2, dotychczas jednak deklarowanej w spornym okresie do opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Mając powyższe na uwadze brak podstaw do tego, by kwestionować ocenę sytuacji procesowej jaka zaistniała w niniejszej sprawie dokonaną przez organy podatkowe i dopatrywać się naruszeń prawa, których stwierdzenie skutkować musiałoby uchyleniem zaskarżonego postanowienia. W szczególności organ odwoławczy nie mógł naruszyć wskazanych w skardze przepisów kodeksu postepowania administracyjnego, które w niniejszej sprawie nie miały zastosowania, ani też nie wyznaczały zakresu powinności organu podatkowego.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.