Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1352/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 grudnia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2006 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2006 roku. W skardze skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W związku z powyższym wnioskiem zarządzeniem z dnia 30 listopada 2015 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącego do złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy na właściwym formularzu urzędowym (PPF), określonym w drodze rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy – Dz. U z 2015 r., poz. 1257) i do nadesłania tegoż wniosku do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jednocześnie, na podstawie art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązano pełnomocnika skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących sytuacji majątkowej skarżącego, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz dokumentów potwierdzających fakt ponoszenia wskazanych we wniosku obciążeń alimentacyjnych, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W nadesłanym, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, urzędowym formularzu (PPF) skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.286,16 zł. Jego stałe wydatki wynoszą 880 zł. Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na trudną sytuację finansową prowadzonej przez niego firmy transportowej. Podkreślił, że z dniem 18 marca 2014 roku zakończył prowadzenie działalności gospodarczej. Od dnia 22 kwietnia 2014 roku rozpoczął pracę na podstawie umowy o pracę, osiągając miesięcznie wynagrodzenie netto w wysokości 1.286,16 zł. Kwotę tę pochłaniają miesięczne koszty utrzymania. Po uregulowaniu stałych wydatków do dyspozycji pozostaje mu jedynie kwota ok. 400 zł, którą przeznacza na zakup podstawowych środków niezbędnych do życia. Do wniosku skarżący załączył oświadczenie o braku rachunków bankowych oraz dokumenty dotyczące przekazania alimentów na rzecz dzieci.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że z przedstawionego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.286,16 zł. Kwotę tę pochłaniają miesięczne koszty utrzymania. Po uregulowaniu stałych wydatków do dyspozycji skarżącemu pozostaje jedynie kwota ok. 400 zł, którą przeznacza na zakup podstawowych środków niezbędnych do życia. Skarżący aktualnie nie posiada rachunków bankowych. Zostały one zlikwidowane z powodu zajęć komorniczych.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Wykazana kwota dochodu i niezbędnych wydatków oraz brak posiadania przez skarżącego składników majątkowych dowodzą, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i

art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Ake.