Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 233/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odrzucono skargę
zwrócono wpis
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie niewykonania wyroku - mocą, którego została stwierdzona samowola budowlana postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. F. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

A. F. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora

Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie niewykonania wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z dnia 16 lutego 2007 r w sprawie II SA/Kr 301/04 - mocą, którego została stwierdzona samowola budowlana Gminy Miasta Z., w postaci dokonania rozbiórki głównego wejścia do budynku wraz z drewnianymi galeriami wystawowymi i ozdobami elewacji Hotelu [...]. Zdaniem skarżącego nie podjęto żadnych czynności zmierzających do rewitalizacji i przywrócenia do stanu poprzedniego budynku Hotelu [...] przy ul. [...] w [...]. Skarżący powołał się ogólnie na trzy ponaglenia, nie wskazał sygnatury akt postępowania administracyjnego, którego skarga dotyczy. Wniósł o nałożenie na organ grzywny w kwocie 3.000 zł.

Organ wniósł o odrzucenie lub oddalanie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu ze względu na niewyczerpanie trybu zaskarżenia bezczynności organu administracji publicznej.

Stosownie do przepisu art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej P.p.s.a) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Według art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej Kpa) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Zgodnie z § 3 ponaglenie wnosi się:

1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;

2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Stosownie do art. 17 pkt 3 k.p.a. w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2, organami wyższego stopnia są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku – organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Przy tych innych organach ustalanie organu wyższego stopnia odbywa się w oparciu o przepisy prawa materialnego, w tym normy zadaniowe i kompetencyjne.

Organem nadzoru budowlanego II instancji, w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego - jest wojewoda, działający przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego ( jako organu administracji rządowej). Stosownie, bowiem do art. 87 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) prawo budowlane wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego powołuje i odwołuje wojewoda za zgoda Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 88a ust 1 pkt 1 prawa budowlanego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do wojewodów i wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego oraz sprawuje nadzór nad ich działalnością.

W poddanej sądowej kontroli sprawie, bezczynność dotyczyła wedle twierdzeń skargi - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Ponaglenie powinno zostać skierowane, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] i dotyczyć powinno zarzucanej skargą bezczynności organu.

Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2018 r wezwano skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wyczerpał tryb określony w art. 37 § 1 kpa i wniósł ponaglenie/zażalenie do organu wyższego stopnia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k - 10)

W odpowiedzi na to wezwanie, skarżący złożył kserokopie:

1. ponaglenia skierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z 10 marca 2018 r , nadane bezpośrednio do tego organu 20 marca 2018 r , dotyczące wyłączenia PINB w [...], przejęcia sprawy do rozpoznania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego a także wykonania wyroku z dnia 16 lutego 2007 r ( k - 14-17);

2. ponaglenia skierowanego do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjno - Kartograficznego, nadane bezpośrednio do tego organu w dniu 4 września 2018 r dotyczące zupełnie innej kwestii – wypłaty odszkodowania w kwocie 67.145.013 zł, za wywłaszczoną nieruchomość ( k – 18 -21);

3. ponaglenia skierowanego do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w W. z 12 lutego (bez oznaczenia roku), nadane bezpośrednio do tego organu 25 kwietnia 2018 r, dotyczące dokonania kontroli i wykonania wyroku z dnia 16 lutego 2007 r a także wydania czytelnego odpisu/kopii Zarządzenia nr [...] PINB w [...] ( k – 22-25)

Po zapoznaniu się z treścią wystosowanych ponagleń, ich adresatami i sposobem złożenia stwierdzić należy, że żadne z nich nie spełnia ustawowych wymogów ponaglenia organu w sprawie, której dotyczy rozpoznawana skarga na bezczynność, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 37 K.p.a. Podstawowym wymogiem, które powinno spełniać ponaglenie jest jego wniesienie nie do jakiegokolwiek organu, lecz do organu wyższego stopnia nad organem, któremu następnie w skardze zarzuca się, że pozostaje w stanie bezczynności, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Gdy nie ma organu wyższego stopnia, wówczas ponaglenie wnosi się do organu prowadzącego postępowanie.

Nie ulega wątpliwości, że organem wyższego stopnia w stosunku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] , a ponaglenie wnosi się do tego organu II instancji za pośrednictwem organu I instancji , którego zarzucana bezczynność dotyczy. Skarżący nie skierował skutecznie i zgodnie z wymogami ustawy ponaglenia na bezczynność PINB w [...]. Będąc prawidłowo wezwany (dowód doręczenia k - 27), w żaden sposób tego nie wykazał. Pismo – ponaglenie skierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dotyczy zupełnie innego przedmiotu postępowania, a pozostałe dwa ponaglenia skierowano od Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego w W..

Ponaglenia nie zostały, zatem wniesione do właściwego organu, poza tym nie dotyczą stanu, który skarżący zamierzał zwalczyć wniesioną skargą na bezczynność. W załączonych przez skarżącego ponagleniach podniesiono inne okoliczności niż w samej skardze na bezczynność, co ma wpływ na ocenę braku ich wzajemnego związku.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyjął, że skarżący nie wykazał zachowania właściwego trybu zaskarżenia bezczynności, w związku, z czym jego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U z 2018 r., poz. 1302), o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia, na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.