Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 410/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 19 ust 10  w związku z art 7
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant sekretarz sądowy Grzegorz Oracz po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi "M" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2008 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Go 410/10

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2010r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] listopada 2009r. nr [...] określającą M Spółce z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2008r. oraz kwotę do przeniesienia na następny miesiąc za styczeń 2008r. – 0 zł.

Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie następującego stanu faktycznego:

Naczelnik Urzędu Skarbowego w trakcie kontroli prowadzonej w firmie M Spółce z o.o. dotyczącej prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2007r. oraz styczeń i luty 2008r. ustalił, że spółka zbyła wieczyste użytkowanie gruntów komunalnych położonych w [...], stanowiących działki nr [...] oraz własność położonego na tych działkach budynku Centrum Handlowego na rzecz firmy N Z.K. za kwotę brutto - 10.980.000,- podatek VAT - 1.980.000,- wartość netto - 9.000.000,-. Akt notarialny podpisany został [...] grudnia 2007r. Spółkę M przy sprzedaży reprezentował J.M.. W § 5 aktu notarialnego przewidziano wydanie przedmiotu umowy w terminie 14 dni roboczych od dnia zawarcia umowy przenoszącej własność tj. od [...] grudnia 2007r. Umowa sprzedaży poprzedzona była zawartą [...] października 2007r. umową przedwstępną sprzedaży.

Postanowieniem z [...] października 2007r. Sąd Rejonowy, na wniosek wierzycieli spółki M odjął spółce zarząd nad nieruchomością będącą przedmiotem sprzedaży i ustanowił zarządcą nieruchomości Zespół Zarządców [...] spółkę z o.o..

W październiku 2007r. na poczet ceny nieruchomości spółka pobrała zaliczkę w łącznej kwocie 1.000.000,00 zł brutto (w tym podatek VAT stanowił kwotę 180 000,00 zł, wartość netto – 819.672 zł). Spółka M nie wystawiła faktury i nie wpisała do ewidencji sprzedaży w październiku 2007r. zaliczek na łączną kwotę 1.000.000,00 zł. Dopiero w dniu [...] grudnia 2007r. spółka wystawiła fakturę nr [...] potwierdzającą wpłatę zaliczek.

Spółka, godząc się z ustaleniami kontroli, złożyła za październik 2007r. korektę deklaracji VAT-7, w której zwiększyła sprzedaż o pobraną zaliczkę.

W grudniu 2007r. spółka pobrała dalszą zaliczkę na konto sprzedaży nieruchomości: brutto - 2.915.343,00 zł, VAT - 525.717,00 zł, wartość netto - 2.389.625,00 zł. Od tej zaliczki spółka nie odprowadziła podatku.

W związku z tymi ustaleniami Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z [...] października 2009r., nr [...] w przedmiocie podatku VAT za listopad i grudzień 2007r. za miesiąc grudzień 2007r. zwiększył sprzedaż i podatek należny o pobraną w grudniu zaliczkę (brutto 2.915.343,00 zł) i zmniejszył w tym miesiącu sprzedaż i podatek należny o błędnie wykazaną zaliczę (1.000.000,00 zł) pobraną w październiku 2007r. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie do Izby Skarbowej. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją nr [...] z [...] stycznia 2010r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Od orzeczenia wydanego w trybie odwoławczym Spółka nie złożyła skargi do sądu administracyjnego.

Dalej organ I instancji ustalił, że sprzedaż nieruchomości Spółka wykazała w maju 2008r. po uprzednim wystawieniu faktury korygującej do faktury nr [...] dotyczącej zaliczki wykazanej w grudniu 2007r. Wartość brutto - 9.980.000,00, podatek VAT - 1.799.672,00, wartość netto - 8.180.328,00 zł.

Zdaniem organu I instancji faktury za pobrane zaliczki Spółka powinna była wystawić, zgodnie z § 14 ust. 2 rozporządzeniu Ministra Finansów z 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług ( Dz. U. nr 95, poz. 798 ze zm. ) nie później niż siódmego dnia, w którym pobrano przed wydaniem towaru każdą kolejną część należności (zaliczkę) i w związku z tym nie powinna była wystawić w maju 2008r. faktury korygującej do faktury z grudnia 2007r.

Zdaniem organu podatkowego spółka zobowiązana była, zgodnie z art. 19 ust. 10 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, wystawić fakturę w momencie powstania obowiązku podatkowego tj. w styczniu 2008r. Stosownie bowiem do unormowania zawartego w powołanym przepisie w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia licząc od dnia wydania.

W ocenie organu I instancji nabywca nieruchomości zarządzał nią jak właściciel od stycznia 2008r. Świadczyły o tym zdaniem organu podatkowego złożone w dniu [...] grudnia 2007r. wnioski o wpis do ksiąg wieczystych nr KW [...] i Kw nr [...] Z.K. jako właściciela, refakturowanie przez Spółkę na N Z.K. od [...] stycznia 2008r. faktur dotyczących mediów, zeznania J.M., iż z początkiem roku 2008 Spółka M powiadomiła najemców o wejściu nabywcy w prawa i obowiązki wynikające z zawartych przez spółkę umów najmu lokali. Potwierdzały to zeznania Z.K., z których wynikało, iż umowy z najemcami lokali oraz z dostawcami usług dotyczących budynku przy ul. [...] zawarł w styczniu 2008r. i od tej chwili zarząd komisaryczny wystawiał najemcom faktury w jego imieniu.

Fakt przejęcia przez nabywcę nieruchomości potwierdzała również analiza dokumentów źródłowych Spółki M. Z dokumentacji tej spółki wynikało, iż począwszy od rozliczeń za styczeń 2008r. nie wystawiała faktur obciążających najemców, a wystawione w styczniu 2008r. faktury dotyczyły rozliczeń za okresy poprzednie. Ponadto okoliczność tę potwierdzały pisma Z.K. podpisane także przez J.M., jako prezesa zarządu spółki M., informujące dostawców mediów do nieruchomości (energii elektrycznej, gazu, wody i wywozu nieczystości) oraz firm świadczących usługi ochrony i usługi porządkowe o nowym właścicielu nieruchomości.

W toku postępowania przed organem I instancji J.M. wyjaśniał, że Z.K. został właścicielem nabytej nieruchomości dopiero po ugodzie sądowej z [...] maja 2009r. obniżającej wartość nieruchomości do 5.100.000,00 netto, na dowód czego przedłożył m. in. postanowienie Sądu Rejonowego z [...] września 2009r., Sygn. Akt. I Co 113/06. Z wyjaśnieniami spółki Naczelnik Urzędu Skarbowego nie zgodził się z uwagi na wskazane wyżej dowody – pisma Z.K. sygnowane podpisem J.M. jako prezesa zarządu spółki. Odnośnie zaś postanowienia z [...] września 2009r. stwierdził, iż Sąd nie kwestionował prawa własności nieruchomości Z.K. lecz stwierdzał, iż nie przysługuje mu przymiot dłużnika, w związku z czym nie mógł się ubiegać się o nadwyżki dochodów z nieruchomości, którą zarządca nieruchomości wpłacił na konto sum depozytowych Sądu.

Na podstawie powyższych ustaleń Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą nieruchomości powstał w styczniu 2008r. tj. zgodnie z art. 19 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług przewidującym, iż w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wydania. Uznał również iż, zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r., fakturę dokumentującą tę sprzedaż Spółka winna była wystawić w momencie powstania obowiązku podatkowego tj. w styczniu 2008r. na pozostałą kwotę należności -7.064.656,99 (9.980.000,00 - 2.915.343,01) podatek należny 22% - 1.273.954,54 [( 7.064.656,99 x 22 ) : 122], netto - 5.790.702,45. I w związku z tym utrzymaną w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2009r. Naczelnik Urzędu Skarbowego o te wartości zwiększył sprzedaż i podatek należny w rozliczeniu za styczeń 2008r.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji spółka wniosła o cofnięcie decyzji w sprawie zobowiązania podatkowego za styczeń 2008r. w kwocie 1.269.731,00 zł oraz za luty 2008r. w kwocie 7.042,00 zł i unieważnienie mylnie wystawionej faktury za maj 2008r. W uzasadnieniu odwołania podniosła, iż mimo przedłożenia w październiku 2009r. dokumentów świadczących o tym, że Z.K. nie był właścicielem, nie posiadał praw do nieruchomości, nie przejął budynku i nie dysponował nieruchomością jak właściciel, Urząd Skarbowy wydał decyzję sprzeczną z faktami.

Do odwołania Pan M. dołączył kserokopie dokumentów postanowień Sądu Rejonowego oraz innych pism z których, zdaniem strony, wynikało że z chwilą rozpoczęcia egzekucji - licytacji [...].10.2007r. do [...].09.2009r. tj. do rozstrzygnięcia o przyznaniu nadwyżki środków, właścicielem nieruchomości był dłużnik M Sp. z o.o.

Ponadto odwołująca się spółka podniosła, że przeprowadzone kontrole za poszczególne okresy nie obejmowały kompleksowo całego problemu sprzedaży spornej nieruchomości, a niejednoznacznie brzmiące dokumenty odczytywane były na korzyść urzędu a nie podatnika co spowodowało, że niektóre zobowiązania Naczelnik Urzędu Skarbowego przypisał podwójnie co znacznie podraża koszty egzekucyjne i naliczane odsetki.

Dyrektor Izby Skarbowej utrzymując w mocy decyzję organu I instancji przyjął za prawidłowy ustalony przez organ I instancji stan faktyczny oraz w całości podzielił argumentację prawną przyjętą w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej zasadnie Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał na podstawie zebranego materiału dowodowego, iż od stycznia 2008r. nabywca spornych praw i własności do nieruchomości dysponował nimi jak właściciel a zatem doszło do dostawy, o której mowa w art. 19 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Błędem zatem było wykazanie przez spółkę obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży dopiero w maju 2008r.

W skardze na decyzję organu odwoławczego, skarżąca spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, zarzuciła naruszenie art. 19 ust. 10 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług poprzez przyjęcie, iż przeniesienie praw do użytkowania wieczystego gruntu oraz własności położonego na nim budynku w ten sposób, iż nabywca mógł dysponować nimi jak właściciel, nastąpiło w styczniu 2008r. co spowodowało konieczność rozpoznania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu zbycia w/w praw i własności w rozliczeniu za ten miesiąc.

Wskazując powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z powodu naruszenia prawa, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że mimo zawarcia w dniu [...] grudnia 2007r. umowy sprzedaży kupujący nie mógł dysponować nieruchomością jak właściciel, gdyż postanowieniem z [...] października 2007r. Sąd Rejonowy ustanowił Zespół Zarządców [...] spółkę z o.o. zarządcą przedmiotowej nieruchomości, co uniemożliwiło wypełnienie dyspozycji art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, niezbędnej do uznania, iż doszło do dostawy towaru, a w rezultacie wykreowania obowiązku podatkowego w styczniu 2008r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Zdaniem organu odwoławczego, z orzecznictwa oraz doktryny wynika, że z punktu widzenia opodatkowania czynności podatkiem VAT istotne jest nie tyle przeniesienie prawa własności co przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel tj. możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Użycie określenia "jak właściciel" oznacza, że moment powstania obowiązku podatkowego nie jest uzależniony od przeniesienia prawa własności rzeczy, ale uzyskania możliwości ekonomicznego dysponowania rzeczą przez nabywcę. Definicję "dysponowania rzeczą jak właściciel", należy rozumieć szeroko. Tym samym przy klasyfikacji zdarzenia gospodarczego należy przeanalizować, czy doszło do przekazania kontroli ekonomicznej nad towarem w taki sposób, że nabywca może nią rozporządzać jak właściciel.

Zdaniem organu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że nieruchomość położona przy ul. [...] została wydana do dyspozycji Z.K. z dniem [...] stycznia 2008r. Fakt ustanowienia zarządcy i administrowania nieruchomością przez Zespół Zarządców [...] nie ograniczył prawa skarżącej do dysponowania nieruchomością i spółka M przeniosła prawo własności nieruchomości na Z.K. i poddała się, co do obowiązku wydania nieruchomości nabywcy, rygorowi egzekucji wprost z aktu notarialnego na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 kpc. W opinii Dyrektora Izby Skarbowej Zespół Zarządców [...] został powołany do zarządzania nieruchomością i przy wykonywaniu zarządu nie miał prawnych możliwości dokonywania czynności wchodzących w zakres czynności właściciela. To właściciel – Z.K. od stycznia 2008r. miał możliwość rozporządzania nabytą nieruchomością jak właściciel, współpracował z [...] i podejmował decyzje dotyczące funkcjonowania nieruchomości na co wskazuje m.in. fakt zatrudnienia przez PPHU "N" konserwatora, który przebywał na terenie centrum handlowego i był dyspozycyjny dla wszystkich najemców. Podkreślił też, że to na wniosek nabywcy Zarządca [...] przelał różnicę wynikająca z nadwyżki podatku należnego nad naliczonym za okres od października 2008r. do maja 2009r. generowanego z nieruchomości C.H., gdyż składaniem deklaracji VAT-7 oraz odprowadzaniem podatku dochodowego zajmowało się biuro rachunkowe prowadzące księgi rachunkowe całego przedsiębiorstwa "N" Z.K.

Wbrew twierdzeniem skarżącej, zebrany materiał dowodowy jednoznacznie, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, wskazuje, że nabywca nieruchomości od stycznia 2008r. miał możliwość ekonomicznego dysponowania nieruchomością jak właściciel tzn. przejął faktyczne władztwo nad nieruchomością, o czym świadczyły skierowane do Sądu Rejonowego wnioski z [...] grudnia 2007r. o wpisy do ksiąg nabywcy jako wieczystego użytkownika gruntu oraz właściciela budynku, refakturowanie przez spółkę, począwszy od stycznia 2008r., na na N Z.K. faktur za dostarczane media, zeznania J.M. potwierdzające powiadomienie najemców o konieczności rozwiązania z nimi umów i o wejściu w prawa i obowiązki nowego właściciela K.Z. z dniem [...] stycznia 2008r. Również z zeznań Z.K. wynikało, że umowy z najemcami lokali oraz z dostawcami usług dotyczących budynku przy ul. [...] zawarł w styczniu 2008r. i od tej chwili zarząd komisaryczny wystawiał najemcom faktury w jego imieniu. Wszelkie należności podatkowe obciążały też firmę N a nie skarżącą. Także analiza dokumentów źródłowych wykazała, że począwszy od rozliczeń za styczeń 2008r. Spółka M nie wystawiała faktur obciążających najemców, a wystawione w styczniu 2008r. faktury dotyczyły rozliczenia za okresy poprzednie.

Ponadto okoliczność faktycznego rozporządzania nieruchomością potwierdzał fakt poinformowania przez Zespół Zarządców [...] Sp. z o.o. niektórych firm o przejęciu (nabyciu) przez Z.K. nieruchomości położonej w [...] od Spółki M z prośbą o zmianę umów i wystawianie faktur na nowego właściciela od stycznia 2008r. Wszystkie pisma były podpisane przez Z.K. oraz zarząd Spółki M – J.M.. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał ponadto na pismo Zespołu Zarządców [...] sp. z o.o. z [...] maja 2008r. informujące spółkę IPT, po uzgodnieniu z Sądem i Urzędem Skarbowym oraz odpisem z ksiąg wieczystych, że od stycznia 2008r. należy uwzględnić nowego właściciela przy zawieraniu umów - czyli N Z.K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Ustalenia organów podatkowych odnośnie okoliczności zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości ani fakt wpłaty zaliczek przed zawarciem w dniu [...] grudnia 2007r. umowy przenoszącej wieczyste użytkowanie gruntu oraz własność budynku nie są między stronami sporne.

Istota sporu sprowadza się do ustalenia momentu dostawy towaru w postaci nieruchomości – czy nastąpiła ona od stycznia 2008r. jak twierdzą organy podatkowe, czy też od maja 2008r. - jak twierdzi skarżąca. Konsekwencją bowiem ustalenia tej okoliczności jest moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Zgodnie z przepisem artykułu 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm. ), zwanej dalej "ustawą VAT", przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie natomiast do art. 19 ust. 10 i 11 ustawy VAT w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wydania. Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części. Wskazane wyżej przepisy stanowiły podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia i w ocenie Sądu prawidłowo zostały zastosowane do, również prawidłowo ustalonego, stanu faktycznego sprawy.

Zgodnie z orzecznictwem oraz poglądami wyrażanymi w doktrynie prawa przeniesienie prawa do "rozporządzania towarami jak właściciel" oznacza możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie tylko rozporządzania nią w sensie prawnym. Pojęcie to obejmuje nie tylko przeniesienie własności rzeczy. Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się definicją pojęcia "dostawa towarów" obejmującą wszelkie zbycie majątku rzeczowego przez jedną stronę, która upoważnia tym samym drugą stronę do dysponowania tym towarem w rzeczywistości tak, jakby była jego właścicielem (por. wyrok WSA w Gdańsku z 3 grudnia 2009r.- sygn. akt I SA/Gd 642/09, Lex nr 549701).

W sprawie będącej przedmiotem rozpatrzenia wskazać należy, iż poprawne są ustalenia organ podatkowych, że Z.K. faktycznie dysponował nieruchomością od stycznia 2008r. Począwszy od tego terminu to on był stroną umów najmu lokali znajdujących się w centrum handlowym, regulował należności za dostarczane media, zatrudniał firmę ochroniarską oraz sprzątającą jak również konserwatora. Również on ponosił zobowiązania podatkowe związane z nieruchomością, a zatem zasadnie organ I instancji wskazał, iż podatnik miał władztwo nad nieruchomością jak właściciel już od stycznia 2008r. Okoliczności te potwierdzały wspólnie podpisane przez strony umowy sprzedaży nieruchomości pisma informujące najemców oraz współpracujące dotąd z M firmy o zaszłych na podstawie umowy z [...] grudnia 2008r. zmianach właścicielskich jak i w zarządzaniu nieruchomością. Również potwierdzały to zeznania J.M., będącego jednoosobowym zarządem skarżącej spółki jak i zeznania nabywcy tj. Z.K.. Organy w tej mierze przeprowadziły rzetelne postępowanie dowodowe, w tym także czynności sprawdzające w firmie N, które następnie oceniły we wzajemnym ich powiązaniu i wyprowadziły na ich podstawie logiczny wniosek co do terminu, od którego Z.K. rozporządzał nieruchomością jak właściciel.

Fakt późniejszego obniżenia ceny sprzedaży nieruchomości na podstawie ugody nie mógł uzasadniać odstąpienia od obowiązku wystawienia faktury VAT zgodnie ze stanem faktycznym i przepisami w styczniu 2008r. Skarżąca podnosząc argument, iż nabywca był właścicielem nieruchomości dopiero od zawarcia ugody sądowej w dniu [...] maja 2009r. nie ustrzegła się niekonsekwencji. Skoro bowiem by tak rzeczywiście uważała, nie wystawiłaby faktury w maju 2008r.

Należy więc zgodzić się z organami podatkowymi, iż niezgodnie z przepisami powołanymi na wstępie skarżąca wystawiła fakturę w maju 2008r. zamiast w styczniu 2008r.

Dla oceny tej nie ma również znaczenia fakt sprzedaży nieruchomości mimo ustanowienia zarządcy nieruchomości, podobnie jak nie stał on na przeszkodzie w zbyciu tej nieruchomości przez skarżącą. Z.K. decydując się na kupno nieruchomości miał swobodę oceny ciężarów i ograniczeń związanych z nabywaną nieruchomością, ustanowionych zabezpieczeń hipotecznych na tej nieruchomości jak i innych wpisów w księgach wieczystych ograniczających prawa każdoczesnego właściciela. Te okoliczności nie ograniczały jednak jego prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel.

Reasumując należy stwierdzić, że nie potwierdził się zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 19 ust. 10 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług oraz przepisów proceduralnych w sposób, który miałby istotny wpływ na rozstrzygnięcie lub rażąco naruszał zasady postępowania w sprawach podatkowych. Z tego też względu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 nr 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ M. Szumilas /-/ M. Linska-Wawrzon /-/ J. Wierchowicz