Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 278/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Rzążewska /spr./ Sędzia del. WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Protokolant Mariusz Szufnara po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "[...]" S.A. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 60/06 w sprawie ze skargi E. O. B., T. A., T. W. i D. C. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego 1. oddala skargę kasacyjną 2. zasądza od "[...]" SA na rzecz T. W. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargi: E. O.-B., T. A., T. W. i D. C. i w powołaniu na art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a. uchylił decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2005 r. w przedmiocie pozwolenia wodno-prawnego.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przytoczono następujący przebieg postępowania w sprawie wszczętej wnioskiem [...] Hurtowego Centrum Rolno-Spożywczego S.A. z siedzibą w G. o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie modernizacji rowu M-1 i odprowadzenie za jego pośrednictwem wód opadowych z zabudowanej, należącej do wnioskodawcy działki nr ew. 86/7. Wskazany we wniosku odcinek rowu M-1 przebiega przez nieruchomość, której współwłaścicielami są skarżący, którzy sprzeciwili się udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego.

Rozpoznając ten wniosek Prezydent Miasta Gdańska decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. udzielił pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie modernizacji rowu M-1 na długości 670 m od toru PKP do ul. [...] w celu nadania mu określonych w decyzji parametrów technicznych oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie oczyszczonych wód opadowych z terenu "Centrum Rolno-Spożywczego" przy pomocy istniejącego wylotu o średnicy 600 mm do rowu M-1, pod warunkiem wykonania jego modernizacji.

Uzasadniając decyzję organ stwierdził, że znajdujące się na terenie "Centrum Rolno-Spożywczego" urządzenia wodne wprowadzające wody opadowe do rowu M-1 (wylot), jak i urządzenia podczyszczające (separatory) oraz spowalniające odpływ wód z tego terenu (zbiornik retencyjny) zostały wykonane w 1999 r. na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] października 1998 r. "konsumującego" decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] stycznia 1998 r., w której na załączniku graficznym wyraźnie zaznaczono kierunek odprowadzenia wód opadowych z terenu "Centrum Rolno-Spożywczego" do rowu M-1.

W uzasadnieniu tej decyzji powołano opinię autora planu wyrażoną w piśmie z dnia 29 kwietnia 21005 r., w myśl której zapis w planie "wody opadowe po oczyszczeniu w separatorze odprowadzić do istniejącego rowu M-1 po jego przebudowie" nie oznacza, że rów przeznaczony jest wyłącznie do odbioru wód opadowych z terenu przez który przepływa; zapis ten określa jedynie sposób odprowadzenia wód opadowych z przedmiotowego terenu. W opinii tej wskazano też, że rów M-1 jest elementem zlewni Potoku Oliwskiego, Bystrzec I, rzeki Strzelenki i Jeziora Osowskiego, które zostały zdefiniowane w "Koncepcji kanalizacji deszczowej dla dzielnic Klukowo, Rębiechowo, Osowa i Barniewice" opracowanej przez Hydroprojekt [...] Spółkę z o.o. w G. oraz, że część rowu M-1 znajdująca się na działce nr [...] jest elementem zlewni cząstkowej obejmującej kolektory deszczowe odbierające wody deszczowe z terenu części dzielnicy Osowa i Barniewice. W związku z tym organ uznał, że proponowany przez "Centrum Rolno-Spożywcze" sposób odprowadzenia wód opadowych do rowu M-1 spełnia wymogi planu i wydanej w oparciu o ten plan decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, że system kanalizacji deszczowej stanowią zarówno zamknięte układy kanalizacji deszczowej jak również rowy melioracyjne i kanały otwarte.

W konsekwencji organ uznał, że nie zachodzą przesłanki wynikające z art. 126 pkt 1 Prawa wodnego, które przemawiałyby za odmową udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.

Od decyzji tej odwołania wnieśli skarżący E. O.-B., K. B. i T. A., D. C. i T. W..

Rozpoznając odwołania Wojewoda Pomorski decyzją z dnia [...] października 2005 r. uchylił decyzję Prezydenta Miasta Gdańska i odmówił udzielenia "Centrum Rolno-Spożywczemu" pozwolenia wodnoprawnego na modernizację rowu M-1 i na odprowadzanie wód deszczowych z jego terenów do tego rowu. Wojewoda uznał, że żądane pozwolenie wodnoprawne jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Uzasadniając to stanowisko wskazał na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązujące dla nieruchomości skarżących i dla nieruchomości wnioskodawcy. Stwierdził w związku z tym, że odnośnie do terenu "Centrum Rolno-Spożywczego", oznaczonego w planie numerem 001, plan ten stanowi, że wody opadowe "należy odprowadzić do projektowanego kolektora systemu kanalizacji deszczowej", a następnie do rzeki Strzelenki, zaś odnośnie do terenu stanowiącego własność skarżących, oznaczonego w planie numerem 008, że "wody opadowe po oczyszczeniu w separatorze odprowadzić do istniejącego rowu M-1, po jego przebudowie". Wojewoda ocenił uzyskaną w toku postępowania opinię, dotyczącą zgodności żądanego pozwolenia wodnoprawnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i doszedł do wniosku, że zapisy planu dotyczące gospodarki wodami opadowymi dla obu terenów nie są tożsame. Wojewoda stwierdził, że opinia, aby mogła stanowić wykładnię w sprawie zgodności z zapisami w planie zagospodarowania przestrzennego winna, po dokonaniu analizy faktycznie zawartych zapisów w planie, dać odpowiedź, co zostało zaplanowane dla obu, sąsiadujących działek w kwestii wód opadowych. Czyli czy można pod pojęciami "projektowany kolektor" i "istniejący rów M-1" rozumieć to samo rozwiązanie, a co za tym idzie udzielić pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód deszczowych z terenu 001 do rowu M-1, tak jak dla terenu 008.

Od tej decyzji skargę do sądu administracyjnego wniosło "Centrum Rolno-Spożywcze".

Wojewoda Pomorski rozpoznając tę skargę w powołaniu na art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił ją i decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. uchylił swoją decyzję z dnia [...] października 2005 r. i utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia [...] lipca 2005 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewoda wskazał, że zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym uchwałą Rady Miasta Gdańska z 22 maja 1997 r. stwierdzenie, iż "wody opadowe po oczyszczeniu należy doprowadzić do projektowanego kolektora systemu kanalizacji deszczowej, który umożliwi odprowadzenie oczyszczonych wód opadowych do rzeki Strzelenki" nie oznacza, aby odprowadzenie tych wód miało nastąpić bezpośrednio do kolektora oraz, aby "mógł być realizowany przepływ wód opadowych przez kolektor bez uwzględnienia istniejącej odległości pomiędzy kolektorem, a terenem Centrum, na którym to odcinku nie ma technicznej możliwości odprowadzenia wód z obszaru Spółki bez pośrednictwa systemu kanalizacji oraz pomp, czyli za pośrednictwem tego rodzaju urządzeń melioracji wodnej". Ponadto Wojewoda wskazał, że "wydając decyzję odmawiającą udzielenia pozwolenia wodnoprawnego pominął fakt, iż spełnienie przez kolektor przypisanej funkcji odprowadzenia i przepływu wód opadowych jest niemożliwe bez uwzględnienia naturalnych uwarunkowań terenu, na którym usadowiona jest zabudowa Centrum polegająca na istnieniu spadu terenu i usytuowaniu rowu poniżej tej zabudowy". Wojewoda wyjaśnił też, że dopiero po otrzymaniu skargi powziął wiadomość, że kwestia zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sieci kanalizacji deszczowej przewidującej odprowadzanie wód deszczowych do rowu M-1, była już wcześniej badana.

Od decyzji tej jedną skargę wnieśli E. O.-B. i T. A., drugą D. C. i T. W.. W obu skargach odnoszono przede wszystkim, iż udzielenie żądanego pozwolenia wodnoprawnego jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Skarżący E. O.-B. oraz T. A. opisali dodatkowo dotychczasowy przebieg postępowania, odwołując się przy tym do podnoszonych w jego toku zarzutów, zarzucili, iż naruszane jest ich prawo własności oraz twierdzili, iż planowana przez "Centrum Rolno-Spożywcze" inwestycja wymaga pozwolenia na budowę.

Uwzględniając tę skargę Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dokonał szczegółowej analizy treści zapisu uchwały Rady Miasta Gdańska z dnia 22 maja 1997 r. nr XLIX/605/97 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Barniewice Wschodnie – Owczarnia (Dz.Urz. Woj. Pom. Nr 26, poz. 77) w zakresie jego ustaleń dotyczących odprowadzania wód opadowych dla poszczególnych wyodrębnionych jednostek planistycznych terenów objętych tym planem. W konkluzji swych rozważań Sąd wskazał na brak precyzji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który uniemożliwia oparcie się na jego wykładni gramatycznej, co powoduje, że należy poszukiwać innych metod jego wykładni.

Sąd podniósł, że w myśl art. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, wobec tego przepisy wprowadzające ograniczenia w wykonywaniu prawa własności nieruchomości winny być interpretowane ściśle i z uwzględnieniem zagwarantowanej w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, szczególnej ochrony własności (art. 21 ust. 1 Konstytucji). Skoro w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest wyraźnie wskazane, że własność skarżących może być ograniczona w ten sposób, że winni znosić użycie jej do odprowadzania wód opadowych z innej nieruchomości, to pozwolenie wodnoprawne przewidujące takie użycie ich nieruchomości należy uznać za naruszające ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Przy wykładni miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności przy wyborze metody wykładni uwzględnić należy, że zgodnie z art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy. Przepis ten wyklucza możliwość powołania się przy wykładni miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na inne dokumenty. Sąd podniósł, że wadliwa jest wykładnia zawarta w decyzji Prezydenta Miasta Gdańska, w wyniku której organ ten uznał, iż żądane pozwolenie wodnoprawne nie narusza jego ustaleń odwołując się do opinii Kierownika Referatu Planów Marketingu w Urzędzie Miasta Gdańska z dnia 29 kwietnia 2005 r. oraz do "Koncepcji kanalizacji deszczowej dla dzielnic Klukowo, Rębiechowo, Osowa i Barniewice" sporządzonej przez Hydroprojekt [...] Spółkę z o.o. w G. w lipcu 1996 r.

Sąd uznał, że skoro w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie wskazano wyraźnie, iż własność nieruchomości skarżących może być ograniczona w ten sposób, że może ona być użyta do odprowadzania wód opadowych z innych nieruchomości poprzez znajdujący się na niej rów, to pozwolenie wodnoprawne przewidujące takie użycie tej nieruchomości, narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji zaskarżona decyzja Wojewody Pomorskiego, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdańska o wydaniu takiego pozwolenia wodnoprawnego narusza prawo materialne – art. 125 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne – w sposób, który ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna od tego wyroku wniesiona przez [...] Hurtowe Centrum Rolno-Spożywcze S.A. z siedzibą w G. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię zapisów § 3 uchwały Rady Miasta Gdańska nr XLIX/605/97 z dnia 22 maja 1997 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Barniewice Wschodnie – Owczarnia poprzez uznanie, że wody opadowe z terenu 001 nie mogą być odprowadzane do rzeki Strzelenki za pośrednictwem rowu M-1, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 126 pkt 1, art. 125 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) poprzez uznanie, iż pozwolenie wodnoprawne narusza wymieniony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Konkluzja skargi kasacyjnej ostatecznie sprecyzowana w piśmie z dnia 2 stycznia 2007 r. zawiera wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, bądź na podstawie art. 188 w zw. z art. 151 w zw. z art. 193 p.p.s.a. o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i rozpoznanie w całości skarg T. W., D. C., E. O.-B., T. A. poprzez oddalenie w całości skarg T. W., D. C., E. O.-B., T. A. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2005 r. o uchyleniu decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia [...] października 2005 r. o uchyleniu w całości decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia [...] lipca 2005 r. i odmowie udzielenia pozwolenia oraz utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia [...] lipca 2005 r. o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód deszczowych z terenu [...] Hurtowego Centrum Rolno-Spożywczego S.A. w G..

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono między innymi, że stosownie do treści § 3 planu dla terenu oznaczonego numerem 001, pod pozycją "zasady obsługi infrastruktury" wskazano, iż wody opadowe po oczyszczeniu należy odprowadzić do projektowanego kolektora systemu kanalizacji deszczowej, który umożliwi odprowadzenie oczyszczonych wód opadowych do Strzelenki i z tego zapisu nie wynika, aby odprowadzenie wód miało nastąpić bezpośrednio do kolektora.

Podniesiono, że pojęcie kolektora nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo wodne i posługuje się nim wyłącznie przytoczona wyżej uchwała Rady Miasta Gdańska. Ustawa posługuje się natomiast pojęciem rowu. Zgodnie z art. 73 ust. 1 pkt 1 do urządzeń melioracji wodnych szczegółowych zalicza się rowy, wraz z budowlami związanymi z nimi funkcjonalnie, drenownie oraz deszczownie z pompami przenośnymi, rurociągi o średnicy poniżej 0,6 m.

Zgodnie z art. 62 Prawa wodnego, budownictwo wodne polega na wykonywaniu oraz utrzymywaniu urządzeń wodnych. Ustawodawca w przepisach ogólnych działu 4 nie wymienia typu urządzeń. Zatem przyjąć należy, że urządzeniami wodnymi są wszelkie budowle związane z gospodarowaniem wodami i nie może ulegać wątpliwości, że rów M-1 jest urządzeniem wodnym służącym do odprowadzania wód, kolektor zaś jest budowlą funkcjonalnie z nim powiązaną.

Interpretując przedstawiony wyżej zapis uchwały Rady Miasta Gdańska w powiązaniu z treścią przytoczonych przepisów Prawa wodnego, za nieprawidłową należy uznać interpretację planu przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zdaniem skargi kasacyjnej zapisy w planie nie zawierają zakazu doprowadzenia wód opadowych do kolektora za pośrednictwem istniejącego rowu M-1, stanowiącego element systemu odprowadzania wód.

Skarga kasacyjna podnosi, że Sąd winien był dokonać interpretacji planu z uwzględnieniem wykładni autentycznej dokonanej przez jego autora, który w sposób jednoznaczny wskazał pismem z dnia 29 kwietnia 2005 r., że stwierdzenie, iż wody opadowe po oczyszczeniu w separatorze należy odprowadzić do istniejącego rowu M-1 po jego przebudowie nie oznacza, że rów przeznaczony jest wyłącznie do odbioru wód opadowych z terenu, przez który przepływa (w tym 08). Zapis ten określa jedynie sposób odprowadzenia wód opadowych z przedmiotowego terenu. W opinii tej wskazano też, że rów M-1 jest elementem zlewni Potoku Oliwskiego, Bystrzec 1, rzeki Strzelenki i jeziora Osowskiego, które zostały zdefiniowane w "Koncepcji kanalizacji deszczowej dla dzielnic Klukowo, Rębiechowo, Osowa i Barniewice" opracowanej przez Hydroprojekt Gdańsk Spółkę z o.o. w Gdańsku oraz, że część rowu M-1 znajdująca się na działce nr [...] jest elementem zlewni cząstkowej obejmującej kolektory deszczowe odbierające wody deszczowe z terenu części dzielnicy Osowa i Barniewice. Ponadto, że proponowany przez "Centrum Rolno-Spożywcze" sposób odprowadzenia wód opadowych do rowu M-1 spełnia wymogi planu i wydanej w oparciu o ten plan decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz, że system kanalizacji deszczowej stanowią zarówno zamknięte układy kanalizacji deszczowej jak również rowy melioracyjne i kanały otwarte.

Wobec powyższego konsekwencją oparcia się przy wydawaniu decyzji zarówno przez organ I i II instancji o wyjaśnienia autora planu, nie było dokonanie wykładni rozszerzającej planu lecz jedynie wyjaśnienie szeregu złożonych kwestii technicznych umożliwiających prawidłową interpretację planu. Stąd też rozważania Sądu Wojewódzkiego w kwestii interpretacji zapisów planu w świetle zapisów Konstytucji w niniejszej sprawie są bezprzedmiotowe.

Skarżący D. C. i T. W. odpowiadając na skargę kasacyjną wnieśli o jej oddalenie, wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego od wnoszącego skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i dlatego nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie jest uzasadniony zarzut skargi kasacyjnej dokonania przez Sąd I instancji błędnej wykładni zapisów § 3 uchwały Rady Miasta Gdańska nr XLIX/605/97 z dnia 22 maja 1997 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez przyjęcie, iż treść jego nie przewiduje wprowadzenia wód opadowych z terenu oznaczonego w tym planie symbolem 001 do rzeki Strzelenki za pośrednictwem rowu M-1 przebiegającego między innymi przez teren nieruchomości, do której tytuł prawny mają skarżący.

Analiza treści zapisów wymienionego planu miejscowego potwierdza trafność stanowiska prezentowanego w motywach zaskarżonego wyroku, że rozwiązania odprowadzania wód opadowych, które nie są bezpośrednio wprowadzane do gruntu, w planie tym dla poszczególnych jednostek planistycznych zostały zróżnicowane, z tym że jako odbiornik tych wód przewidziano rzekę Strzelenkę.

Sąd I instancji szczegółowo zbadał zapisy planu w zakresie przewidzianych w nim rozwiązania dla odprowadzania wód opadowych, niewadliwie oceniając, że dla wód opadowych z terenu, w skład którego wchodzi zabudowana działka wnoszącego skargę kasacyjną nie przewidziano odprowadzenia ich do rowu M-1. W myśl § 3 planu wody opadowe z terenu należącego do wnoszącego skargę kasacyjną – symbol 001, winny po ich oczyszczeniu być odprowadzane do projektowanego kolektora a następnie do systemu kanalizacji deszczowej, który ma umożliwić odprowadzanie tych wód do rzeki Strzelenki. Treść tego planu w tej mierze nie zawiera uregulowania, z którego należałoby wywieść dopuszczalność odprowadzania wód opadowych z terenu określonego symbolem 001 do rowu M-1 i za jego pośrednictwem do rzeki Strzelenki.

Słusznie podnosi uzasadnienie zaskarżonego wyroku, że plany miejscowe kształtują wraz z innymi przepisami sposób wykonywania własności i taka ich funkcja, wynikająca z przywołanego przez Sąd I instancji art. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przypisana była również planom miejscowym w uprzednio obowiązującej ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) pod rządami obowiązywania której uchwalony został plan miejscowy obowiązujący dla terenu objętego wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Słusznie w związku z taką funkcją planu wyznaczoną poprzez wymieniony art. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sąd meriti dokonał wykładni zapisów planu w płaszczyźnie zasad konstytucyjnej ochrony własności, wskazując, że niedopuszczalnym jest stosowanie wykładni rozszerzającej w sytuacji gdy chodzi o ograniczenie prawa wykonywania własności.

Zasada ta odnosi się również do wykładni prawa miejscowego, która w takich przypadkach może być wyłącznie interpretowana ściśle. O czym już była mowa uprzednio, zapisy planu obowiązującego dla terenu należącego do składającego skargę kasacyjną nie zawierają w swej treści uregulowania, które pozytywnie przesądzałoby o możliwości odprowadzania wód opadowych z tego terenu do rowu M-1 i za jego pośrednictwem do rzeki Strzelenki stąd nie można podzielić stanowiska skargi kasacyjnej, iż Sąd I instancji dokonał wadliwej wykładni zapisu planu, a konstytucyjne zasady ochrony własności, na które powołuje się uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie dopuszczają stosowania wykładni rozszerzającej.

Nie można podzielić stanowiska skargi kasacyjnej, że art. 73 ust. 1 ustawy Prawo wodne zaliczający rowy i rurociągi do tej samej kategorii urządzeń melioracyjnych stanowi asumpt do przyjęcia, iż § 3 planu przewiduje możliwość wprowadzenia wód opadowych z terenu oznaczonego symbolem 001 do rowu M-1.

Argumentacja taka mogłaby być trafna, gdyby plan zawierał uregulowanie przewidujące generalne uprawnienie do odprowadzenia wód opadowych do urządzeń melioracyjnych bez ich identyfikacji. Tymczasem obowiązujący zapis planu wyraźnie wskazuje do jakiego urządzenia (kolektora) winny być odprowadzone wody opadowe i w § 3 planu nie ma pozytywnego uregulowania uprawniającego do odprowadzania wód opadowych z terenów oznaczonych symbolem 001 do rowu M-1. Stąd nie można podzielić argumentacji skargi kasacyjnej, iż Sąd dokonał wadliwej wykładni wymienionego przepisu. Stanowisku zawartemu w piśmie z dnia 9 kwietnia 2005 r. (k. 37 akt administracyjnych) wadliwie skarga kasacyjna przypisuje walor "wykładni autentycznej", skoro nie jest to wykładnia dokonana przez organ, który uchwalił omawiany plan miejscowy.

Pismo, na które powołuje się skarga kasacyjna, a do treści którego odniósł się również w swym uzasadnieniu Sąd I instancji jest wyłącznie stanowiskiem prezentowanym przez kierownika Referatów Planów i Marketingu Urzędu Miejskiego w Gdańsku, który pismo to podpisał, nie może być natomiast utożsamiane z wykładnią autentyczną. Słusznie w tych okolicznościach Sąd I instancji przyjął, iż nie ma treść tego pisma mocy wiążącej przy interpretacji zapisów planu. W szczególności za pozbawione podstaw należy poczytać stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że rozważania Sądu Wojewódzkiego w kwestii interpretacji zapisów planu w świetle zapisów Konstytucji w niniejszej sprawie są bezprzedmiotowe wobec treść wymienionego pisma, co w istocie oznacza pomniejszenie przez wnoszącego skargę kasacyjną zasad konstytucyjnej ochrony własności.

W związku z niezasadnością zarzutów skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o jej oddaleniu.

Wobec oddalenia skargi kasacyjnej uwzględniony został wniosek skarżącego T. W. o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w zakresie zwrotu kosztów zastępstwa prawnego i w tej mierze na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.