Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1658/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2206/09 odrzucającym skargę A. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącą A. M. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2206/09) odrzucającym skargę A. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia skarżąca złożyła (na urzędowym formularzu PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, a jej jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne w kwocie 970,37 zł brutto.

Rozpoznając wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, na wstępie podnieść należy, że w prawomocnie zakończonej sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2206/09, objętej skargą A. M. o wznowienie postępowania, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 maja 2010 r. ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego, a Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego K. B. do udzielenia skarżącej pomocy prawnej z urzędu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w dniu 2 grudnia 2010 r. w składzie siedmiu sędziów (sygn. akt II GPS 2/10), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) przyznane stronie w sprawie ze skargi, na podstawie art. 244 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie. W związku z powyższym prawo pomocy przyznane skarżącej (w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2206/09) w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu rozciąga się na postępowanie w niniejszej sprawie - w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest ponowne orzekanie o prawie, które skarżąca już otrzymała i którego nie została pozbawiona. Mając powyższe na względzie, niniejszy wniosek skarżącej nie podlega rozpoznaniu w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a jedynie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić należy, iż to na osobie ubiegającego się o prawo pomocy ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały przesłanki do przyznania tego prawa we wnioskowanym zakresie. Jednocześnie należy zauważyć, że skoro skarżąca w niniejszej sprawie - jak wskazano powyżej - ma ustanowionego radcę prawnego z urzędu i wobec tego niniejszy wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym podlega rozpoznaniu tylko w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, to do oceny zasadności tego wniosku należy stosować przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określone w wyż. cyt. art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Dokumenty źródłowe potwierdzające sytuację materialną skarżącej znajdują się w aktach sprawy o sygn. VI SA/Wa 2206/09. Do akt ww. sprawy skarżąca przedłożyła:

- kserokopię rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy za rok podatkowy 2009 [...], z którego wynika, iż w roku 2009 dochód skarżącej zamknął się w kwocie 11.023,58 zł [...] oraz

- kserokopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia [...] marca 2010 r. o waloryzacji emerytury wskazującej wysokość świadczenia emerytalnego skarżącej po waloryzacji od dnia [...] marca 2010 r. – 970,37 zł [...].

Ponadto w skierowanym do sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2206/09 piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżąca oświadczyła, że nie posiada kont bankowych, a z akt administracyjnych dołączonych do ww. sprawy wynika, iż skarżąca z dniem [...] marca 2002 r. rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej pod nazwą [...], lecz działalność tę zlikwidowała w dniu [...] marca 2006 r.

Analizując sytuację majątkową skarżącej w świetle dokumentów nadesłanych do sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2206/09, stwierdzić należy, że skarżąca nie ma możliwości pokrycia jakichkolwiek kosztów postępowania, ponieważ jedyny dochód skarżącej, którym jest emerytura w wysokości 970,37 zł brutto, wystarcza zaledwie na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.