Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 347/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. działającego w imieniu własnym oraz reprezentując grupę mieszkańców B. na uchwałę Rady Miejskiej B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej w dniu [...]r. przez L. G. jest uchwała Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta B. dla terenu położonego w dzielnicy [...]. L. G. skargę wniósł w imieniu własnym oraz reprezentując grupę [...] mieszkańców posiadających nieruchomości na terenie dzielnicy [...], którzy udzielili mu pisemnego upoważnienia.

Uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podlega kontroli sądu administracyjnego /art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Zgodnie z przepisem art. 101 ust. 1 ustawy z dnia

8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./ uchwałę taką może zaskarżyć do sądu administracyjnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone w związku z podjęciem uchwały przez organ gminy. Jednakże skarga taka może być wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia /interesu prawnego lub uprawnienia/,

a wyczerpanie tego środka zaskarżenia warunkuje dopuszczalność skargi.

Skarga wniesiona przez L. G. nie dawała odpowiedzi, czy po podjęciu zaskarżonej uchwały a przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał on organ miasta B. do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] r. przyznał, iż nie złożył środka zaskarżenia w postaci pisemnego wezwania do usunięcia naruszenia. Okoliczność ta jest niesporna między stronami, gdyż organ w odpowiedzi na skargę stwierdził, iż do czasu wniesienia skargi nie wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia ze strony skarżącego. Z urzędu wypadnie zauważyć, że za taki środek zaskarżenia nie można uznać wystąpień skarżącego do Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. czy też do jednej z Komisji Rady Miejskiej z dnia [...] r., skoro pisma te wniesiona zostały przed podjęciem zaskarżonej uchwały. Nie jest również wezwaniem do usunięcia naruszenia pismo skarżącego do Wojewody [...] z dnia [...] r., skoro z jego treści wyraźnie wynika, iż skierowane jest wyłącznie do organu nadzoru nie zaś do organu miasta B.. W odpowiedzi na to wystąpienie Wojewoda zresztą pouczył skarżącego, iż może wnieść skargę do sądu administracyjnego lecz po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia.

Także żadna z [...] osób, które udzieliły L. G. pisemnego upoważnienia do ich reprezentowania w związku z zaskarżeniem uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r., nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Wynika to z uzupełniającego odpowiedź na skargę pisma organu z dnia [...] r. Za wezwanie do usunięcia naruszenia nie mogą zaś być uznane pretensje mieszkańców wyrażone w uwagach do projektu planu miejscowego, złożone na etapie przed podjęciem zaskarżonej uchwały.

Z tych wszystkich względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.