Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 889/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 66 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi Ł.G. i W.G. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego D.D. – G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Decyzją z [...] sierpnia 2009 r. nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 66 ust 1 pkt 3, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.,), zwanej dalej P.b, w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego położonego przy ul. [...], zgodnie z posiadaną ekspertyzą, nakazał O.G. i D.G., reprezentowanym przez D. i L.G.:

1/. Wykonać wymianę poziomej izolacji przeciwwilgociowej w ścianach zewnętrznych,

2/. Zbić odparzony tynk zewnętrzny,

3/. Usunąć z muru pozostałości po zadaszeniu,

4/. Wzmocnić zarysowania ściany zewnętrznej w okolicy narożnika południowo – wschodniego przez wzmocnienie prętami stalowymi ø 8 mm o dług. l=70 cm, osadzając je prostopadle do zarysowań co 30 cm na zaprawie cementowej 1:2,

5/. Uzupełnić ubytki tynków zewnętrznych na elewacji,

6/. Przemurować kominy ponad dachem,

7/. Wymienić pokrycie dachowe na pokrycie dwuwarstwowe: papa podkładowa i nawierzchniowa wraz z obróbkami blacharskimi,

8/. Wymienić i uzupełnić rynny i rury spustowe,

w w/w budynku, w terminie do 30.10.2010 r.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w wyniku przeprowadzonych [...] kwietnia 2007 r. oględzin budynku stwierdzono, że stan techniczny obiektu budzi uzasadnione wątpliwości. Na elewacji budynku są bowiem ubytki tynku i cegieł, na całej długości komina zewnętrznego widoczne są zarysowania na połączeniu z konstrukcją budynku, korona komina jest rozwarstwiona, występuje częściowy brak rur spustowych i oszklenia stolarki okiennej oraz nieodpowiedni stan techniczny zadaszenia nad wejściem bocznym.

Organ wskazał także, że postanowieniem z [...] stycznia 2009 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 w związku z art. 66 ust. 1 i art. 83 ust. 1 P.b, nałożono na O.G. i D.G., obowiązek dostarczenia w terminie 60 dni od dnia otrzymania postanowienia, ekspertyzy technicznej polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego budynku, która będzie zawierała dokumentację i ocenę zjawisk, zdarzeń i procesów zachodzących w obiekcie budowlanym, obejmującą inwentaryzację uszkodzeń elementów konstrukcyjnych i ogólnobudowlanych, badanie cech mechaniczno strukturalnych wbudowanych wyrobów budowlanych, sprawdzającą analizę statyczną elementów i ustroju konstrukcyjnego oraz określi główne przyczyny uszkodzeń, zaproponuje zalecenia i wariantowe sposoby wzmocnienia uszkodzonych elementów oraz sformułuje wnioski końcowe potrzebne do określenia w sposób wyczerpujący i zgodny ze stanem faktycznym granic treści obowiązku, jaki należy nałożyć na właściciela.

Organ pierwszej instancji podkreślił, że zarówno oględziny obiektu budowlanego, jak i dostarczona ekspertyza potwierdziły nieodpowiedni stan techniczny obiektu.

2. Od powyższej decyzji odwołanie złożył L.G.. W odwołaniu podniósł, że organ pierwszej instancji zlekceważył wnioski wynikające z ekspertyzy technicznej, czym naraził na niepowetowane straty materialne oraz moralne małoletnich D. i O.G.. Wskazał, że ekspertyza techniczna obiektu nie zawiera żadnych wniosków, jakoby w budynku istniała konieczność wykonania obowiązków nałożonych w zaskarżonej decyzji.

3. Decyzją z [...] września 2009 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że nieprawidłowy stan techniczny budynku, wbrew twierdzeniu odwołującego się, potwierdza znajdująca się w aktach sprawy ekspertyza techniczna. Jej autor wskazuje między innymi, że występują "ubytki, odparzenia tynku, plamy po zaciekach i drobne zarysowania" (pkt 2.2). Dodaje się, że w tym celu "Ściany zewnętrzne należy ocieplić 12 cm styropianu. Odparzone tynki należy zbić i uzupełnić nowymi" (pkt 4 – "Wnioski końcowe"). W ocenie organu odwoławczego powyższe jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, iż budynek ten ze względu na wskazane nieprawidłowości, nie spełnia wymagań § 204 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż konstrukcja budynku powinna spełniać warunki zapewniające nieprzekroczenie stanów granicznych nośności oraz stanów granicznych przydatności do użytkowania w żadnym z jego elementów i w całej konstrukcji. Organ wskazał, że zgodnie z § 204 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, stany graniczne przydatności do użytkowania uważa się za przekroczone, jeżeli wymagania użytkowe dotyczące konstrukcji nie są dotrzymywane. Oznacza to, że w konstrukcji budynku nie mogą wystąpić lokalne uszkodzenia, w tym również rysy, które mogą ujemnie wpływać na przydatność użytkową, trwałość i wygląd konstrukcji, jej części, a także przyległych do niej niekonstrukcyjnych części budynku,

Organ wskazał, iż autor oceny stwierdził, że: "Wszystkie trzony kominowe wymagają uszczelnienia i przemurowania elementów znajdujących się na zewnątrz budynku" (pkt 2.5 – "Trzony kominowe i wentylacyjne"). Powołany § 142 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Zgodnie z § 140 ust. 1 rozporządzenia, przewody (kanały) kominowe w budynku: wentylacyjne, spalinowe i dymowe, prowadzone w ścianach budynku, w obudowach, trwale połączonych z konstrukcją lub stanowiące konstrukcje samodzielne, powinny mieć wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość, stwarzające potrzebny ciąg, zapewniający wymaganą przepustowość, oraz spełniające wymagania określone w Polskich Normach dotyczących wymagań technicznych dla przewodów kominowych oraz projektowania kominów. Natomiast zgodnie z § 140 ust. 2 rozporządzenia, przewody kominowe powinny być szczelne i spełniać warunki określone w § 266, dotyczące zastosowania materiałów i sposobu wykonania kominów.

Zaistniała zatem w odniesieniu do kominów sytuacja stanowi o naruszeniu wymogów przepisu § 142 ust. 1 rozporządzenia. W konsekwencji istniejący stan kominów jest niezgodny z postanowieniami normy PN-89/B-10425 "Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły. Wymagania techniczne i badania przy odbiorze"

Zatem z uwagi na stwierdzone nieszczelności komina zasadnym jest nałożenie obowiązku wykonania robót w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Organ odwoławczy jest zdania, że nieprawidłowości stwierdzone w odniesieniu do obróbki blacharskiej wykazane w ekspertyzie technicznej budynku wskazują na zasadność nałożonego obowiązku w zakresie wymiany i uzupełnienia rynien i rur spustowych.

Ponadto w informacji zawartej we wnioskach końcowych ekspertyzy technicznej stanu technicznego budynku jej autor stwierdził, że "izolacje przeciwwilgociowe poziome z papy asfaltowej w niektórych fragmentach budynku wymagają naprawy lub całkowitej wymiany".

Zgodnie z § 317 ust. 1 rozporządzenia ściany piwnic budynku oraz stykające się z gruntem inne elementy budynku, wykonane z materiałów podciągających wodę kapilarnie, powinny być zabezpieczone odpowiednią izolacją przeciwwilgociową.

Ponadto w przedłożonej ekspertyzie jednoznacznie stwierdzono, że "...Zalecana całkowita wymiana pokrycia, oraz docieplenie dachu 20 cm wełny mineralnej. (...) Należy zaprojektować i wykonać nowe zadaszenie oraz usunąć z elewacji ślady starego".

Reasumując w ocenie organu odwoławczego wskazane wyżej okoliczności świadczące, że budynek przy ul. [...] znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym, stanowią wystarczającą przesłankę do wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b.

Organ wskazał, że w przypadku ujawnienia okoliczności dających podstawę do wydania decyzji na podstawie art. 66 P.b organ administracji nie jest związany planami i możliwościami finansowymi właściciela tego obiektu, bowiem decyzja nie rozstrzyga o sposobach finansowania wykonania robót, a jedynie o obowiązku usunięcia w określonym terminie niewłaściwego stanu technicznego budynku (wyrok NSA z 16.11.2000 r., IV SA 1393/98 – Lex nr 53391).

4. Skargę na powyższą decyzję wnieśli Ł.D.G. i W.O.G. – reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego D.D. – G.. Skarżący stwierdzili, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z:

- zasadami współżycia społecznego, ponieważ skutkiem jej wydania nie jest załatwienie jakiegokolwiek problemu, lecz stworzenie nowych i wsparcie biurokratycznej agresji niezrównoważonego emocjonalnie człowieka pełniącego obowiązki Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, mającej na celu psychiczne i materialne molestowanie małoletnich właścicieli. Wskazali, że przedmiotowy budynek jest nieużytkowany z powodu nieposiadania przez ich właścicieli środków na jego zagospodarowanie. Podkreślili jednak, że obiekt jest dobrze zabezpieczony i nie stwarza żadnego zagrożenia, co zostało bez wątpliwości ustalone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. we wcześniejszych etapach postępowania. Najpilniejszym w tej sprawie problemem jest brak środków na wykonanie ogrodzenia posesji, które uniemożliwiałoby dostęp osób niepowołanych. Z nieznanych jednak przyczyn Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego od lat uchyla się od uwzględnienia tematu ogrodzenia między innymi poprzez odmowę ujawnienia tego problemu w sporządzanych przez siebie protokołach z licznych wizji lokalnych,

- prawdą, ponieważ w większości dotyczy przyległego do budynku komina dawnej komunalnej kotłowni, który nie jest własnością skarżących, gdyż należy do sąsiedniej posesji. Skarżący wskazali, że zaskarżona decyzja nakazuje usuniecie tzw. nieprawidłowości, które faktycznie nie mają znaczenia konstrukcyjnego a większości nawet potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. W ocenie skarżących organ pierwszej instancji celowo wyolbrzymia sprawę usunięcia drobnych nieprawidłowości, głównie estetycznych, takich jak skorodowane rury odprowadzające deszczówkę, odpryski i odparzenia tynku oraz smugi na elewacji, będące pozostałością po zadaszeniu usuniętym na skutek wcześniejszego absurdalnego nakazu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wykonanego pod groźbą kary. Powołane zaś przez organ pierwszej instancji nieprawidłowości nie mają żadnego znaczenia dla bezpieczeństwa konstrukcji budynku i ludzi i nie wymagają drastycznych administracyjnych nakazów,

- sztuką budowlaną, ponieważ legitymizuje merytoryczne błędy organu pierwszej instancji. Organ wbrew posiadanej ekspertyzie technicznej uznał za niezbędną i prawem budowlanym wymaganą dylatację komina od konstrukcji budynku na granicy własności posesji, jako zarysowanie mające rzekomo dowodzić "przekroczenia wytrzymałości konstrukcji". W wyniku tego (celowego) błędu narzucił absurdalne, niebezpieczne i nie poparte żadnym projektem, rozwiązania techniczne polegające na nakazaniu tzw. wzmocnień prętami stalowymi średnicy 8mm co 70 cm. To zaś wymuszone wzmocnienie nie ma żadnego sensu z punktu widzenie konstrukcyjnego i jest kompromitującym błędem w sztuce budowlanej.

- prawem, ponieważ sankcjonuje złą wolę A.S. – pełniącego funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako urzędnika państwowego, jego liczne wykroczenia, uchybienia, zaniedbania proceduralne i formalne jakich się dopuścił w tej sprawie, takie jak: notoryczne uniemożliwianie lub utrudnianie stronom dostępu do akt sprawy, nie informowanie sąsiadów o toczącym się postępowaniu, celowe okazywanie stronom niepełnych akt, przekroczenie dopuszczalnych terminów, odmowa sporządzania i uwierzytelniania kopii i wypisów z akt sprawy, fałszowanie dokumentów (protokołów, fotografii).

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wnieśli o umorzenie całego postępowania.

5. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

7. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

8. Sąd kontrolował decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2009 r. nr [...], nakazującą skarżącym usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalno-usługowego położonego przy ul. [...], poprzez wykonanie robót obejmujących:

1/. Wykonanie wymiany poziomej izolacji przeciwwilgociowej w ścianach zewnętrznych,

2/. Zbicie odparzonego tynku zewnętrznego,

3/. Usunięcie z muru pozostałości po zadaszeniu,

4/. Wzmocnienie zarysowania ściany zewnętrznej w okolicy narożnika południowo – wschodniego przez wzmocnienie prętami stalowymi ø 8 mm o dług. l=70 cm, osadzając je prostopadle do zarysowań co 30 cm na zaprawie cementowej 1:2,

5/. Uzupełnienie ubytków tynków zewnętrznych na elewacji,

6/. Przemurowanie kominów ponad dachem,

7/. Wymienienie pokrycia dachowego na pokrycie dwuwarstwowe: papa podkładowa i nawierzchniowa wraz z obróbkami blacharskimi,

8/. Wymienienie i uzupełnienie rynien i rur spustowych,

Podstawę materialnoprawną nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanowił art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin ich wykonania. Przepis art. 66 P.b nie tworzy dla właściciela lub zarządcy obiektu nowego obowiązku, lecz precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 w/w ustawy. Roboty budowlane objęte nakazem wydanym na tej podstawie nie wymagają wydania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia (wyrok NSA z 24 stycznia 2003 r., II SA/Ka 1147/01, Lex nr 290073; wyrok NSA z 26 września 2008 r., II OSK 1102/07, Lex nr 508470). Z treści art. 66 P.b wynika, iż wykonane na jego podstawie prace budowlane mają charakter naprawczy. Rodzaj nałożonych obowiązków będzie każdorazowo zależał od skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości.

Przepis art. 66 ust. 1 P.b znajduje się w rozdziale zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Pod pojęciem tym należy rozumieć zachowanie obiektów budowlanych w dobrej sprawności, w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Celem tego przepisu jest usunięcie nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu oraz doprowadzenie obiektu do odpowiedniego stanu technicznego. Nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego jest to stan, który narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Może być on nie tylko wynikiem zużycia technicznego obiektu lub zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania, lecz także - wynikiem naruszenia przepisów techniczno-budowlanych.

Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości, a także elementów instalacji i urządzeń odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym. Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 P.b wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z określonych w nim przesłanek, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (wyrok NSA z 14 lipca 1998 r., IV SA 1420/96, Lex nr 43224).

Decyzja organu I instancji została poprzedzona przeprowadzeniem [...] kwietnia 2007 r. oględzin przedmiotowego budynku. Oględziny te skutkowały wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia z [...] stycznia 2009 r., nr [...], nakładającego na podstawie art. 81c ust. 2 P.b na skarżących obowiązek dostarczenia ekspertyzy, oceniającej aktualny stan techniczny przedmiotowego budynku.

Postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 P.b ma przede wszystkim charakter dowodowy i jest podejmowane z reguły w ramach już toczącego się postępowania w określonej sprawie, po uprzednim przeprowadzeniu wstępnych wyjaśnień (wyrok NSA z 12 października 2006 r., II OSK 1192/05, Lex nr 289261). Warunkiem wystarczającym do zażądania ekspertyzy, zgodnie z dyspozycją art. 81c ust. 2 P.b, jest istnienie uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego. Materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie na takie wątpliwości wskazuje, dlatego nałożenie na skarżących obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej było prawidłowe.

W wyniku oględzin z [...] kwietnia 2007 r. stwierdzono, że stan techniczny obiektu budzi uzasadnione wątpliwości, a ustalenia w tym zakresie zostały potwierdzone przez ekspertyzę stanu technicznego budynku. Stosownie do w/w ekspertyzy, izolacje przeciwwilgociowe poziome z papy asfaltowej w niektórych fragmentach budynku wymagają naprawy, lub całkowitej wymiany. Autor ekspertyzy wskazał, że ściany zewnętrzne należy ocieplić 12 cm styropianu, zaś odparzone tynki we wnętrzach należy zbić i uzupełnić nowymi (pkt 4 "Wnioski końcowe"). Odnośnie zadaszenia nad częścią wejściową, autor ekspertyzy wskazał, że należy zaprojektować i wykonać nowe zadaszenie, oraz usunąć z elewacji ślady starego (pkt 3.4 "Zadaszenie nad częścią wejściową"). Z treści przedłożonej ekspertyzy wynika także (pkt 4 "Wnioski końcowe"), że wszystkie trzony kominowe wymagają uszczelnienia i przemurowania elementów znajdujących się na zewnątrz budynku. Zalecana jest również całkowita wymiana pokrycia dachowego, oraz docieplenie dachu 20 cm wełny mineralnej, zaś rynny i opierzenia wymagają uzupełnienia i częściowej wymiany. Zły stan techniczny ściany zewnętrznej w okolicy narożnika południowo-wschodniego budynku potwierdzają natomiast oględziny budynku i sporządzona dokumentacja fotograficzna.

Skoro zatem dokonane w sprawie ustalenia wykazały, że przedmiotowy obiekt budowlany znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym, organ zasadnie nałożył na skarżących obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

9. Odnosząc się do zawartego w skardze stanowiska, iż przedmiotowy budynek jest dobrze zabezpieczony i nie stwarza żadnego zagrożenia, wskazać należy, że w sentencji decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości organ pierwszej instancji podał jako podstawę prawną art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b, dotyczący nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego. A zatem, argumentacja skarżących, iż budynek nie stwarza żadnego zagrożenia, nie mogła mieć wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia.

10. Jak już wyżej zaznaczono nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego budynku został potwierdzony przez autora ekspertyzy technicznej budynku oraz oględziny wykonane przez pracowników organu nadzoru budowlanego, tj. osoby posiadające odpowiednie wykształcenie w zakresie prawa budowlanego i posiadające fachową wiedzę oraz doświadczenie w tym zakresie. Ekspertyza techniczna wskazuje wprawdzie, że pionowa rysa oddzielająca trzon komina zewnętrznego od masy budynku nie jest śladem zniszczenia konstrukcji, lecz dylatacją na granicy własności. Nie oznacza to jednak, że stan techniczny budynku przylegającego do komina jest dobry i niezasadnym jest usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wzmocnienie zarysowania ściany zewnętrznej. Oględziny budynku potwierdziły bowiem pęknięcie pionowe ściany zewnętrznej biegnące od cokołu. Zasadnie w tym kontekście organy przytoczyły treść § 204 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który stanowi, że stany graniczne przydatności do użytkowania uważa się za przekroczone, jeżeli wymagania użytkowe dotyczące konstrukcji nie są dotrzymywane. Oznacza to, że w konstrukcji budynku nie mogą wystąpić lokalne uszkodzenia, w tym również rysy, które mogą ujemnie wpływać na przydatność użytkową, trwałość i wygląd konstrukcji, jej części, a także przyległych do niej niekonstrukcyjnych części budynku,

11. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, nie zgodził się z zarzutami skarżących, iż w toku postępowania administracyjnego zostały naruszone przepisy procesowe.

Organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji, pismem z [...] kwietnia 2009 r. nr [...] poinformował D.G. i L.G. o prawie do zapoznania się z aktami sprawy. Nieuzasadniony jest zatem zarzut skargi, iż stronom uniemożliwiano lub utrudniano dostępu do akt sprawy, jak i okazywano im niepełne akta.

Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało przez organ pierwszej instancji z urzędu (zawiadomienie z [...] lutego 2007 r. nr [...]). Stronami tego postępowania byli wyłącznie skarżący. Stąd też wbrew ich twierdzeniu, organ nie miał obowiązku informować sąsiadów o toczącym się postępowaniu.

Skarżący podnoszą w skardze, iż organy odmawiały im sporządzania i uwierzytelniania kopii i wypisów z akt sprawy. Odnosząc się do tego stanowiska wskazać należy, że w toku postępowania skarżący zwracali się do organu pierwszej instancji o wydanie kopii umowy z [...] lipca 2008 r. oraz zleconej ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego usytuowanego przy ul. [...]. Organ ten postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. nr [...] odmówił wydania w/w dokumentów. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując zażalenie skarżących na powyższe postanowienie, postanowieniem z [...] grudnia 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. Na postanowienie organu odwoławczego skarżący nie złożyli skargi do sądu administracyjnego. Nie mogą oni zatem obecnie skutecznie podnosić zarzutu naruszenia przepisów postępowania, poprzez odmowę sporządzania i uwierzytelniania kopii i wypisów z akt sprawy.

Odnosząc się natomiast do kwestii przewlekłości postępowania, wskazać należy, że spowodowana była ona prowadzonym postępowaniem odwoławczym jak i sądowoadministracyjnym (wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 17 lipca 2008 r., II SA/Go 183/08) w związku z nałożonym obowiązkiem dostarczenia ekspertyzy technicznej jak i wyznaczonym przez organ pierwszej instancji terminem jej dostarczenia.

12. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje sądu, jako, że sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej - nie wykazała, by zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, wydane zostały z naruszeniem przepisów tak prawa materialnego jak i prawa procesowego. Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi, a wobec tego oddalił ją w myśl art. 151 p.p.s.a.