Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1333/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Centrum Motoryzacyjnego "S" Sp. z o.o. w K. reprezentowanej przez radcę prawnego K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe ze skargi Centrum Motoryzacyjnego "S" Sp. z o.o. w K., II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 2.751 zł (dwa tysiące siedemset pięćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skarga Centrum Motoryzacyjnego "S" Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...]. Zaskarżone postanowienie utrzymywało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, którym przyznano skarżącej Spółce zwrot kosztów związanych z przechowywaniem pojazdu marki F. nr rej. [...] za okres od [...] listopada 2007 r. do [...] grudnia 2007 r. w kwocie 170.80 zł, podczas gdy strona skarżąca wnioskowała o przyznanie jej przedmiotowych kosztów także za okres od [...] stycznia 2006 r. do [...] listopada 2007 r. w kwocie 8.332,60 zł.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] uwzględnił w całości skargę na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz orzekł o przyznaniu stronie zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu za okres od dnia [...] stycznia 2006 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. w kwocie 8.515,60 zł.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż określone w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 cytowanej ustawy stało się bezprzedmiotowe. Przyczyną taką jest uwzględnienie przez organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 3 cytowanej ustawy). Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się więc bezprzedmiotowe, gdyż w wyniku uwzględnienia skargi w całości przez organ II instancji zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, a w związku z tym przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Z uwagi na powyższe postępowanie sądowe należało umorzyć.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cytowanej ustawy. Na zasadzie art. 205 § 2 i § 3 cytowanej ustawy Sąd zasądził zwrot należnego w sprawie wpisu sądowego w kwocie 334 zł, opłaty od pełnomocnictwa - 17 zł, a na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 i § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) - zwrot wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 2.400 zł, a więc w wysokości stawki minimalnej. Sąd uznał bowiem, że charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia nie uzasadnia żądania wynagrodzenia w kwocie większej niż stawka minimalna. Żądający nie wykazał bowiem zwiększonego nakładu pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie.