Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 497/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 497/17 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie kary z tytułu urządzania gier hazardowych – wznowienia postępowania. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 497/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie kary z tytułu urządzania gier hazardowych – wznowienia postępowania.

Pismem z dnia 16 października 2017 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 października 2017 r.

W dniu 8 listopada 2017 r. Skarżący uiścił osobiście w kasie Sądu wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł.

Pismem z dnia 8 listopada 2017 r. pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący, przebywał od 21 października 2017 r. w "[...]" z uwagi na urodziny jego młodszego syna i wracać miał na 31 października 2017 r. Chciał on bowiem nie czekać na ostatni dzień terminu na uiszczenie wpisu, tj. 2 listopada 2017 r. a dokonać wpłaty przed 1 listopada 2017 r. Jednakże w dniu 31 października 2017 r.

doszło w "[...]" do pobicia starszego syna Skarżącego, w wyniku którego to pobicia syn Skarżącego trafił do szpitala i Skarżący zawrócił do "[...]". Nie

znany bowiem był Skarżącemu stan zdrowia jego syna i dlatego też zmuszony on był wrócić, co spowodowało, że nie mógł dokonać wpłaty w terminie. Syn Skarżącego musiał pozostać w szpitalu przez 7 dni. Dopiero w dniu 7 listopada 2017 r. syn Skarżącego został wypisany ze szpitala i Skarżący mógł wrócić do Polski i dokonać uiszczenia wpisu. Wpis ten został przez niego uiszczony w dniu 8 listopada 2017 r. czyli jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Wskazano, że w sprawie ewidentne jest, że Skarżący dochował należytej staranności w wykazaniu braku winy w przekroczeniu ustawowego terminu przewidzianego na dokonanie określonej czynności procesowej i należy uznać, że bezpośrednią przyczyną uchybienia terminowi był fakt zagrożenia życia i zdrowia jego syna oraz związany z tym ciąg następujących po sobie zdarzeń. To bowiem na skutek pobicia syna Skarżącego w "[..]" i obawy o jego życie, Skarżący nie uiścił w terminie wypisu od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie danej czynności, bowiem były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem wystąpienie okoliczności, w wyniku której członek najbliższej rodziny doznał uszczerbku na zdrowiu nie przesądzają jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu. Powołanie się na powyższą okoliczność nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2014 r., II OZ 701/14, LEX nr 1493036).

W ocenie Sądu, kierując się obiektywnym miernikiem staranności, należy stwierdzić, że Skarżący nie zachował należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Zgodzić się wprawdzie należy z tym na co wskazywał pełnomocnik Skarżącego, że zdarzenie z udziałem jego syna miało negatywny wpływ na jego funkcjonowanie, jednakże nie stanowiło one okoliczności nie do przezwyciężenia, a na pewno już nie przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Zważyć należy w tym miejscu, że jak wskazał Skarżący, jego syn był hospitalizowany 7 dni. Tymczasem z przedłożonego tłumaczenia dokumentacji medycznej wynika, że syn Skarżącego przebywał w Klinice Chirurgii Plastycznej i Chirurgii Dłoni w dniach 6 – 8 listopada 2017 r. W okresie od dnia 31 października 2017 r. do dnia 2 listopada 2017 r. - ostatni dzień na uiszczenie wpisu - Skarżący mógł zatem podjąć próbę skontaktowania się ze swoim pełnomocnikiem aby ten dokonał za niego tej czynności procesowej, czego jednak nie uczynił i to w sytuacji kiedy ze względu na chęć uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej przerwał swój pobyt w "[...]". Zatem nawet nie mogąc osobiście dochować zakreślonego mu terminu do dokonania określonej czynności procesowej, Skarżący zdając sobie sprawę z możliwości wystąpienia negatywnych dla niego następstw, w postaci chociażby uchybienia terminu, mógł skorzystać z pomocy osoby trzeciej, a zatem mógł podjąć działania mające na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu, czego nie uczynił. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można uznać, iż Skarżący dołożył wszelkich możliwych starań aby dochować terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Dodatkowo wskazać należy, że skarżący - jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu – miał do kraju wrócić 31 października 2017 r., by nie czekać z wpłatą wpisu na ostatni dzień terminu, tj. 2 listopada 2017 r., a dokonać wpłaty przed dniem 2 listopada 2017 r. Niemniej jednak z dokumentacji medycznej wynika, że starszy syn skarżącego został pobity w nocy z 31 października na 1 listopada 2017 r. W związku z powyższym ta okoliczność nie mogła skutkować zawróceniem skarżącego z drogi powrotnej do kraju, celem uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej już w dniu 31 października 2017 r. Skarżący nie mógł przecież przewidzieć, że jego dorosły już syn zostanie pobity w nocy z 31 października na 1 listopada 2017 r.

Poza tym, zauważyć również należy, że skoro jak wskazał pełnomocnik, Skarżący nie mógł uiścić wpisu ponieważ nie był w stanie reagować osobiście, w odpowiednim czasie na obowiązki wynikające z procedury uregulowanej w p.p.s.a., to winien był ustalić odpowiedni sposób przekazywania informacji swojemu pełnomocnikowi oraz zapewnić reagowanie na nałożone na niego obowiązki w terminach wskazanych przez sąd. Warto zwrócić uwagę, iż w zakresie czynności przed organami, których postępowanie opiera się na przepisach prawa, na profesjonalnym pełnomocniku jak adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy czy doradca podatkowy ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności procesowych bądź innych wynikających z przepisów proceduralnych ustaw. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. postanowienia NSA: z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, nie publ.; z 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 768/11, niepubl.). Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Kryteria te są wyższe w przypadku profesjonalnego pełnomocnika, który powinien należycie dbać o interesy swoich klientów.

Pełnomocnik, któremu powierzono prowadzenie sprawy odpowiada za dokonywanie czynności procesowych w imieniu strony. Skuteczność dokonania przed sądem czynności, polegającej na wniesieniu pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, zależy od uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Fakt, iż materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na samej stronie, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku zapewnienie skuteczności czynności procesowej, dokonywanej w granicach pełnomocnictwa. Obowiązku tego nie należy utożsamiać z koniecznością uiszczenia opłaty z własnych środków pełnomocnika, lecz z taką organizacją prowadzenia spraw strony w postępowaniu sądowym, która zapewni skuteczne dochodzenie jej praw i interesów. Pełnomocnik winien, kierując się logiką i doświadczeniem zawodowym związanym z prowadzeniem spraw sądowych czynić przewidywania co do przebiegu czynności procesowych. Brak porozumienia pomiędzy pełnomocnikiem a klientem odnośnie konieczności zabezpieczenia ze środków strony kwot na prowadzenie sprawy sądowoadministracyjnej, należy uznać za brak staranności pełnomocnika, który ma obowiązek dbać o właściwą komunikację z klientem, w tym informować mocodawcę o konieczności ponoszenia kosztów sądowych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 713/11).

Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż powoływane w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.