Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1235/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz – Kunicka (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi L. W. na zarządzenie Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie spraw dyrektorów szkół 1) stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia i określa, że nie może być ono wykonane; 2) zasądza od Prezydenta Miasta J. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta J., na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 roku, Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) po uzyskaniu pozytywnej opinii [...] Kuratora Oświaty, wyrażonej w piśmie z dnia [...] r. odwołał bez wypowiedzenia z dniem [...] r. L.W. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół A w J. W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia [...] r. [...] Kurator Oświaty poinformował Prezydenta Miasta o nieprawidłowościach, stwierdzonych w trakcie trzech kontroli doraźnych, przeprowadzonych w Zespole Szkół A w J. w dniach [...] r. oraz [...] i [...] r. W trakcie tych kontroli stwierdzono: - brak nadzoru pedagogicznego dyrektora nad realizacją podstawy programowej przez nauczycieli, -brak organizacji zajęć wychowania do życia w rodzinie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, - nieprawidłową organizację dyżurów nauczycielskich, -niedostateczne zabezpieczenie mienia uczniów, - nieprzestrzeganie przez nauczycieli przepisów prawa w zakresie dokumentowania prowadzonych zajęć dydaktycznych i sprawdzania frekwencji na lekcjach, - brak nadzoru dyrektora nad pełnionymi przez nauczycieli dyżurami, - brak nadzoru dyrektora nad prowadzeniem przez nauczycieli dokumentacji nauczania, - brak współpracy dyrektora z samorządem uczniowskim oraz warunków do rozwijania samorządnej i samodzielnej pracy, - brak określenia w statucie szkoły zasad współdziałania organów szkoły, - niezgodną z przepisami prawa działalność rady pedagogicznej w ramach jej kompetencji stanowiących i opiniujących, - niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa przepisy statutu szkoły w zakresie kompetencji stanowiących i opiniujących rady pedagogicznej, - niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa przepisy statutu szkoły w zakresie wewnątrzszkolnego systemu oceniania. W związku z tymi zarzutami podniósł, że przez to dyrektor szkoły naruszył przepisy: - ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.), - rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 sierpnia 1999 r. w sprawie sposobu nauczania szkolnego oraz zakresu treści dotyczących wiedzy o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa, o wartości rodziny, życia w fazie prenatalnej oraz metodach i środkach świadomej prokreacji zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego (Dz. U. z 1999 roku, Nr 67, poz. 756 z późn. zm.), - rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 30 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 69 z późn. zm.), - rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 października 2009 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz. U. z 2009 r. Nr 168, poz. 1324), -rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. z 2001 roku, Nr 61, poz. 624 z późn. zm.), - rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. z 2002 r. Nr 15, poz. 142 z późn. zm.), - rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 83, poz. 562 z późn. zm.). W związku z powyższym Kuratorium Oświaty wydało Dyrektorowi Zespołu Szkół A w J. stosowne zalecenia. Organ podniósł, że jak wykazała rekontrola realizacji tych zaleceń, przeprowadzona w dniu [...] r. Dyrektor Zespołu Szkół A w J. nie wykonał zalecenia, dotyczącego nadzoru pedagogicznego nad realizacją podstawy programowej przez nauczycieli oraz zalecenia organizacji zajęć wychowania do życia w rodzinie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Tym samym pismem z dnia [...] r. [...] Kurator Oświaty poinformował również, że w okresie od czerwca 2009 r. do lutego 2011 r. do Kuratorium Oświaty wpłynęło dziewięć skarg, dotyczących funkcjonowania Zespołu Szkół A w J. Spośród nich dwie przekazano zgodnie z właściwością do organu prowadzącego, dwie zakończyły się wydaniem zaleceń, dwie uwagami dotyczącymi dokumentowania nadzoru przez dyrektora szkoły, a dwie dotyczyły już wcześniej rozpatrywanych spraw. Jedna skarga rozpatrywana przez Kuratorium Oświaty uznana została za bezzasadną. Organ podniósł, że stwierdzone nieprawidłowości, brak realizacji niektórych zaleceń oraz skargi w zasadniczy sposób rzutują na pracę dydaktyczno-wychowawczą Zespołu Szkół A w J. Wskazał, że troska o zapewnienie właściwego funkcjonowania ww. szkoły jako placówki, odgrywającej istotną rolę w systemie oświaty Miasta wskazuje na zasadność odwołania L.W. ze stanowiska dyrektora. Organ podniósł, że pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta zwrócił się do [...] Kuratora Oświaty z wnioskiem o zaopiniowanie zamiaru odwołania L.W. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół A w J. w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 roku, Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). Pismem z dnia [...] r. [...] Kurator Oświaty pozytywnie zaopiniował zamiar odwołania w ciągu roku szkolnego bez wypowiedzenia L.W. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół A w J.

Pismem z dnia [...] r. L.W. wezwała Prezydenta Miasta J. do usunięcia naruszenia prawa i uchylenia zarządzenia o jej odwołaniu ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół A w J. wskazując, że zarządzenie zostało podjęte z naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 ustawy o systemie oświaty.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Prezydent Miasta J. w piśmie z dnia [...] r. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone z zarządzeniu z dnia [...] r.

W skardze wniesionej od zarządzenia Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. L.W. podniosła zarzut obrazy przepisów procesowych, tj. art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego. Zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie decyzji to znaczy niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Ponadto zarzuciła obrazę przepisów prawa materialnego to jest art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty przez jego błędne zastosowanie. Wskazując na powyższe zarzuty, wniosła o stwierdzenie nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta J. o odwołaniu ze stanowiska oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w wyroku z 20 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (11 SA/Ke 422/09) stwierdził, iż odwołanie bez wypowiedzenia nauczyciela ze stanowiska kierowniczego wymaga uprzedniego ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust. 2 ustawy o systemie oświaty - dokonanych w trybie określonym w § 8 i 9 rozporządzenia z dnia 2 listopada 2000 r. w sprawie kryteriów i trybu dokonywania oceny pracy nauczyciela, trybu postępowania odwoławczego oraz składu i sposobu powoływania zespołu oceniającego (Dz. U. Nr 98, poz. 1066 ze zm.). Podniosła, że zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o systemie oświaty organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce, odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego bez wypowiedzenia, w razie ustalenia w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli, negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust 2. Wskazała, że tryb oceny pracy nauczycieli, w tym również dyrektora szkoły, do którego odwołuje się art. 38 ustawy o systemie oświaty, został uregulowany w przepisach art. 6a ust. 6 pkt 1, ust. 7, ust. 9 i 10 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela oraz § 8 i 9 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 2 listopada 2000 r. w sprawie kryteriów i trybu dokonywania oceny pracy nauczyciela, trybu postępowania odwoławczego oraz składu i sposobu powoływania zespołu oceniającego (Dz. U. Nr 98, poz. 1066 ze zm.). Skarżąca podniosła, że według niej nie został zachowany tryb wskazany dla przeprowadzenia oceny jej pracy, na którą składają się oceny cząstkowe w zakresie realizacji zadań nadzorowanych odpowiednio zarówno przez organ prowadzący szkołę, jak i organ nadzoru pedagogicznego. Podkreśliła, że organ prowadzący szkołę może odwołać bez wypowiedzenia nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły w przypadku uzyskania przez niego negatywnej oceny realizacji zadań nadzorowanych przez ten organ, jednakże postępowanie dotyczące oceny jest prowadzone przez organ nadzoru pedagogicznego. Organ ten bowiem, w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę dokonuje, oprócz merytorycznej oceny, wszelkich czynności gwarantujących prawidłowy tryb oceny. Między innymi zasięga opinii rady szkoły (rady programowej) i zakładowych organizacji związkowych działających w szkole i powołuje zespół oceniający rozpatrujący wniosek dyrektora szkoły o ponowne ustalenie oceny jego pracy. Dodała, że organ prowadzący szkołę w postępowaniu dotyczącym oceny ma możliwości inicjowania takiego postępowania, dokonywania oceny cząstkowej i gdy zachodzą do tego przesłanki, odwołania dyrektora. Nie ma natomiast kompetencji do samodzielnego, z całkowitym pominięciem udziału organu nadzoru pedagogicznego, przeprowadzenia, w zarezerwowanym dla niego zakresie, oceny pracy dyrektora szkoły. Następnie skarżąca zarzuciła, że w przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta nie uzyskał właściwej oceny pracy nauczyciela sporządzonej przez [...] Kuratora Oświaty. Posłużył się w tym zakresie jedynie opinią Dyrektora Delegatury [...] Kuratora Oświaty w R., która jednocześnie była organem przeprowadzającym wizytację w szkole tuż przed odwołaniem skarżącej ze stanowiska. Ponadto skarżąca zarzuciła, że nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, iż jest to szczególnie uzasadniony przypadek odwołania dyrektora placówki. Podkreśliła, iż odwołanie ze stanowiska nastąpiło w trakcie roku szkolnego i nie zmienia tego fakt, że jako termin skuteczności zarządzenia określono dzień [...] r. Wskazała, że zgodnie z treścią art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 ustawy o systemie oświaty, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, organ może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. W tym zakresie podkreśliła, że odwołanie nauczyciela "w przypadkach szczególnie uzasadnionych" oznacza, iż zarówno ocena jak i uznanie organu, który powierzył stanowisko kierownicze, nie mogą mieć charakteru dowolnego lub arbitralnego, lecz powinny być dokładnie i szczegółowo uzasadnione. Dodała, że powyższe kryterium wymaga zawężenia okoliczności uzasadniających odwołanie, jedynie do tych wyjątkowych, nadzwyczajnych uniemożliwiających nauczycielowi dalsze sprawowanie funkcji kierowniczej z przyczyn leżących po jego stronie, co pozbawia placówkę realnego kierownictwa i uniemożliwia jej efektywne funkcjonowanie. Wskazała, że Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygn. akt I OSK 712/11 uznał, iż naruszenie prawa musi być na tyle istotne, by dalsze kierowanie szkołą mogło prowadzić do destabilizacji jej funkcjonowania i zagrożenia osiągnięcia jej celów. W związku z tym podniosła, że taka przesłanka nie wystąpiła w tej sprawie i decyzja została podjęta bez żadnego uzasadnienia faktycznego i prawnego.

Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto podkreślił, że zaskarżone zarządzenie o odwołaniu zostało wydane w oparciu o art. 38 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty i wobec tego cały wywód skargi, zawarty na stronach od 2 do 5, nie znajduje uzasadnionych podstaw, gdyż dotyczy stanu prawnego, który nie był podstawą odwołania skarżącej.

W piśmie z dnia [...] r. skarżąca ustosunkowała się do twierdzeń zawartych w odpowiedzi organu na skargę i dołączyła plik dokumentów, w tym pismo z dnia [...] r. zawierające jej zastrzeżenia dotyczące sposobu przeprowadzenia kontroli w dniu [...]r. w Zespole Szkół A w J.

Na rozprawie strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska. Pełnomocnik Prezydenta Miasta J. przedłożył pismo z dnia [...] r. zawierające stanowisko nauczycieli Zespołu Szkół A w J w sprawie odwołania L.W. ze stanowiska dyrektora tej szkoły.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

W przedmiotowej sprawie, zaskarżone zarządzenie Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. o odwołaniu bez wypowiedzenia L.W. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół A w J. zostało wydane na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 roku, Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.).

W związku z tym podkreślenia wymagało, że według art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego – ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Na wstępie podkreślić zatem należało, że wymieniając w podstawie prawnej zarządzenia przepis art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty - organ miał obowiązek wskazać w jego uzasadnieniu wykładnię tego przepisu oraz szczegółowo przedstawić argumenty z zakresu ustaleń faktycznych, dotyczące oceny, że w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki zastosowania cytowanego wyżej przepisu, tj. że wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek, będący podstawą odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Tymczasem uzasadnienie zaskarżonego zarządzenia, po przytoczeniu zarzutów sformułowanych w wyniku kontroli przeprowadzonych w Zespole Szkół A w J. przez wizytatorów Kuratorium Oświaty w K., zawiera wyszczególnienie ustaw i rozporządzeń, których przepisy zostały, według organu, naruszone przez skarżącą - z pominięciem nawet sprecyzowania, które z przepisów tych ustaw i rozporządzeń zostały naruszone.

Organ zawarł w uzasadnieniu zarządzenia wskazanie, że stwierdzone nieprawidłowości, brak realizacji niektórych zaleceń oraz skargi w zasadniczy sposób rzutują na pracę dydaktyczno-wychowawczą Zespołu Szkół A w J., stwierdzając przy tym tylko, że troska o zapewnienie właściwego funkcjonowania wymienionej szkoły jako placówki odgrywającej istotną rolę w systemie oświaty Miasta wskazuje na zasadność odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora.

Organ pominął zatem całkowicie wykładnię zastosowanego art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.

Ponadto zawarł w zaskarżonym zarządzeniu stwierdzenia dotyczące wyników kontroli przeprowadzonych w Zespole Szkół A w J. przez wizytatorów Kuratorium Oświaty w K., całkowicie pomijając wskazanie, z jakich przyczyn uznał, że te stwierdzenia stanowią uzasadnienie oceny, iż w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki zastosowania cytowanego wyżej przepisu, tj. że wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek, będący podstawą odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Podkreślenia przy tym wymaga, że organ poprzestał w uzasadnieniu zarządzenia na wskazaniu, iż [...] Kurator Oświaty poinformował go, iż w okresie od [...] r. do [...] r. do Kuratorium Oświaty wpłynęło dziewięć skarg, dotyczących funkcjonowania Zespołu Szkół A w J. Następnie dodał tylko, że spośród nich dwie przekazano zgodnie z właściwością do organu prowadzącego, dwie zakończyły się wydaniem zaleceń, dwie uwagami dotyczącymi dokumentowania nadzoru przez dyrektora szkoły, dwie dotyczyły już wcześniej rozpatrywanych spraw, a jedna skarga rozpatrywana przez Kuratorium Oświaty uznana została za bezzasadną.

Organ nie określił zatem nawet tego, jakich zarzutów dotyczyły wymienione skargi.

Ponadto poza stwierdzeniem, że jedna z tych skarg uznana została za bezzasadną, nie wskazał, w jaki dokładnie sposób zostały załatwione, gdyż brak jest doprecyzowania, jakie zalecenia zostały wydane w wyniku rozpatrzenia dwóch skarg oraz jakie uwagi wydano rozpoznając kolejne dwie skargi, co do których organ stwierdził w sposób ogólny, że uwagi dotyczyły dokumentowania nadzoru przez dyrektora szkoły. Organ całkowicie pominął również wskazanie, w jaki sposób zostały załatwione i czego dotyczyły dwie skargi, które przekazano zgodnie z właściwością oraz dwie skargi dotyczące już wcześniej rozpatrywanych spraw.

Pomimo pominięcia wyżej wymienionych – podstawowych zagadnień, z treści zarządzenia wynika, że cytowane stwierdzenia organu dotyczące skarg, miały w jego ocenie istotne znaczenie w sprawie.

Jednocześnie organ całkowicie pominął wskazanie, z jakich przyczyn uznał, że okoliczność, iż do Kuratorium Oświaty wpłynęły wymienione skargi, ma znaczenie dla uzasadnienia odwołania skarżącej na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.

Jak już bowiem była o tym mowa wyżej, Prezydent Miasta J. w uzasadnieniu zarządzenia ograniczył się tylko do ogólnikowego wskazania, że stwierdzone nieprawidłowości, brak realizacji niektórych zaleceń oraz skargi w zasadniczy sposób rzutują na pracę dydaktyczno-wychowawczą Zespołu Szkół A w J., a troska o zapewnienie właściwego funkcjonowania wymienionej szkoły jako placówki odgrywającej istotną rolę w systemie oświaty Miasta wskazuje na zasadność odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora.

W związku z tym zaskarżone zarządzenie nie spełnia podstawowego warunku - wyjaśnienia podstaw odwołania skarżącej z zajmowanego stanowiska. Uzasadnienie zarządzenia jest jedynie opisem stanu faktycznego w sprawie i przedstawieniem zarzutów wobec skarżącej.

Natomiast według utrwalonej linii orzecznictwa sądów administracyjnych, akt odwołujący nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły powinien być odpowiednio uzasadniony. Jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 10 grudnia 2010 r., ocena i uznanie organu, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze, a następnie zamierza odwołać go z tej funkcji nie mogą mieć charakteru dowolnego lub arbitralnego, lecz powinny być szczegółowo wywiedzione i umotywowane w uzasadnieniu podjętej uchwały. Istotne są przy tym wywody i argumentacja prawna zawarta bezpośrednio w uzasadnieniu podjętej uchwały (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 546/10, LEX nr 686838).

Wobec tego brak uzasadnienia odpowiadającego powyższym warunkom, stanowi o wadliwości zarządzenia wydanego w przedmiotowej sprawie przez Prezydenta Miasta J.

W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia brak jest bowiem wywodów i argumentacji prawnej, brak nawet wskazania konkretnych przepisów prawnych, które - według oceny organu – skarżąca naruszyła. Brak jest w tym akcie także wyjaśnienia, dlaczego organ uznał, że w sprawie wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek, powodujący konieczność odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły.

Sąd nie miał zatem możliwości merytorycznego skontrolowania tego aktu – w aspekcie wystąpienia "szczególnie uzasadnionego przypadku", stanowiącego podstawę zastosowania tego szczególnego trybu odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego.

W podsumowaniu stwierdzić zatem należało, że ze wskazanych powodów nie sposób przyjąć, iż cytowany wyżej wywód organu – niepełny, zawierający liczne pominięcia w zakresie podstawowych zagadnień - stanowi prawidłowe uzasadnienie zarządzenia o odwołaniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół A w J., na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.

Wobec tego – zgodnie z art. 147 § 1 P.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonego zarządzenia.

Z uwagi na uwzględnienie skargi Sąd, zgodnie z art. 152 P.p.s.a. określił, że zaskarżone zarządzenie nie może być wykonane.

Przepis art. 200 P.p.s.a. stanowił podstawę zasądzenia od organu administracji na rzecz skarżącej kwoty 557 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania.

SW