Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1052/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 9 w zw. z par. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 164 poz 1588
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej na rzecz skarżącego kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. złożonym w Urzędzie Miejskim w B. I. S. i B. S. wystąpili z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego dwulokalowego, piętrowego lub z poddaszem mieszkalnym, podpiwniczonym na działce nr [...] położonej w B. przy ulicy [...].

Pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta B. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie, a następnie przeprowadził wymagane postępowanie, zebrał niezbędne dokumenty, przygotował projekt wnioskowanej decyzji, by ostatecznie decyzją z dnia [...] r. ustalić warunki zabudowy budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obręb K. przy ulicy [...] w B. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji przywołał przepisy art. 4 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.). i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.). W decyzji ustalono podstawowe dane dotyczące rodzaju zabudowy oraz dane dotyczące funkcji i zagospodarowania terenu a także szczegółowe warunki i zasady zagospodarowania terenu, w tym dotyczące wymagań ochrony kształtowania ładu przestrzennego - tj. linię zabudowy w odległości 11 m od wschodniej granicy działki wzdłuż sięgacza ulicy [...], przebiegającej po działce nr [...] , wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy od 8,2% do 11,43% powierzchni działki, szerokość elewacji frontowej - 16,5m, wysokość nowej zabudowy - dwie kondygnacje w tym poddasze mieszkalne tj. od 7,0 do 9,5m od strony południowej oraz geometrię dachu - dwu- lub wielospadowy o nachyleniu od 30 do 45º. Zawarto też w decyzji ustalenia dotyczące ochrony środowiska i zdrowia ludzi, ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, a także ustalenia dotyczące warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji oraz ochrony interesów osób trzecich. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, organ wyznaczył wokół wnioskowanej nieruchomości obszar, na którym przeprowadzono analizę funkcji i cech zabudowy, w oparciu o którą ustalono wskaźniki nowej zabudowy, jako dolne i górne granice dopuszczalnego parametru. Organ przypomniał, że w trakcie postępowania uzyskano wymagane uzgodnienia.

Przyznał też, iż po zapoznaniu się z projektem decyzji wnioskodawca ustnie do protokołu wniósł o zmianę projektu w zakresie pkt 2.1.a - dot. linii zabudowy z ustalonej odległości 11m do 6m od granicy wzdłuż sięgacza ulicy [...]. Organ nie przychylił się jednak do wniosku, tłumacząc to ustaleniem linii zabudowy analogicznie do istniejącej zabudowy - budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy tej samej drodze dojazdowej na sąsiedniej działce nr [...] - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uwzględniono natomiast wniosek o zwiększenie wysokości planowanej zabudowy, z uwagi na występowanie w obszarze analizowanym budynków o wysokości 8m.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli, reprezentowani przez pełnomocnika, B. S. i I. S.. Zaskarżyli powyższą decyzję w części, tj. w zakresie pkt.2.1.a - linia zabudowy oraz w zakresie przeprowadzonej analizy w stosunku do jej części graficznej stanowiącej mapę sytuacyjno- wysokościową w zakresie ustalonej linii zabudowy od strony wschodniej działki nr [...] oraz w pkt.2.1.e - szerokość elewacji od strony frontu działki zarzucając naruszenie:

- § 4 ust. 4 w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji ustalenie linii zabudowy na działce nr [...] analogicznie do istniejącej zabudowy w postaci budynku mieszkalnego na działce sąsiedniej - nr [...] z pominięciem dokonanych analiz funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania z [...] r.

- § 6 ust. 2 w związku z § 3 ust. 1 wymienionego rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji ustalenie szerokości elewacji od strony frontowej w pkt 2.1.e - analogicznie do elewacji frontowej budynku na działce nr 60/7 z pominięciem wyników wymienionej powyżej analizy funkcji i cech zabudowy,

- przepisów postępowania .- tj. art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wskazania dowodów jakie organ przyjął za podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz dokonania oceny, a także brak wskazania konkretnych przepisów, na których oparł się przy ich wydawaniu, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przepisów postępowania określonych w art. 7 art. 8, art. 11 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Mając na uwadze zgłoszone zarzuty wnieśli o zmianę wymienionej na wstępie decyzji w pkt.2.1a oraz zmianę analizy w części graficznej poprzez ustalenie i nakreślenie linii zabudowy nieprzekraczalnej w odległości 6-7m od wschodniej granicy działki wzdłuż sięgacza ulicy [...], przebiegającego po działce nr [...] oraz zmianę tej decyzji poprzez określenie max. szerokości elewacji od strony frontu działki nr [...] zwiększając ją ponad ustaloną szerokość 16,5m, ewentualnie o uchylenie tej decyzji w wymienionej powyżej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że wykonana w sprawie analiza architektoniczno- urbanistyczna ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wnioskowanych warunków zabudowy. Wskazuje ona parametry zabudowy analizowanego obszaru. W niniejszej sprawie sporządzona została taka analiza (dnia [...] r.). Na jej podstawie, pomimo odmiennych częściowo wyników analiz, organ ustalił, że wobec usytuowania budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce w odległości 11m od drogi (po działce nr [...] ) linia zabudowy m.in. dla działki [...] także usytuowana będzie w odległości 11m od tej drogi. Ustalenie to nie jest zgodne z zapisem § 4 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego, dopuszczającego ustalenie nowej linii zabudowy, gdy taka możliwość wynika z analizy terenu. Skoro z analizy wynika, że budynki usytuowane wzdłuż sięgacza ulicy [...] znajdują się w odległości od 4 do 6m od granicy działki, to zdaniem odwołujących nie ma przeszkód do ustalenia linii zabudowy w odległości 6m od granicy działki. Pomimo kwestionowania takiego ustalenia linii zabudowy już na etapie analizy projektu tej decyzji, organ pierwszej instancji nie zmienił swego stanowiska.

Także ustalenia w zakresie szerokości elewacji frontowej nie zostały przez organ pierwszej instancji prawidłowo ocenione i zastosowane. Z przygotowanej analizy wynika, że szerokość elewacji frontowej w badanym obszarze waha się od 9 do 20m, stąd organ posiadał możliwość ustalenia większej szerokości niż wskazane w decyzji 16,5m czyli szerokość budynku na sąsiedniej działce nr [...] Zdaniem odwołujących ustalenia warunków zabudowy dla sąsiadujących działek nie muszą być tożsame, gdyż każda z działek ma inne uwarunkowania. Zgodnie z § 6 ust. 2 w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości, jeżeli wynika ta z analizy. W tym zakresie organ nie dokonał jednak żadnych rozważań i nie uzasadnił podjętych rozstrzygnięć.

Odwołujący podkreślili też, że decyzja winna spełniać wymagania art. 107 §1, a jej uzasadnienie odpowiadać powinno warunkom wskazanym w art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie organ lakonicznie uzasadnił okoliczności faktyczne i prawne wskazując, jedynie, iż zaistniały okoliczności umożliwiające wydanie wnioskowanej decyzji. Jednak te ogólnikowe wskazania organu uniemożliwiają obecnie kontrolę tego rozstrzygnięcia i ocenę jego prawidłowości. Zdaniem odwołujących organ w ogóle nie uwzględnił uwarunkowań występujących na tym terenie i nie rozważył możliwości ustalenia linii zabudowy i szerokości elewacji frontowej w myśl przepisów rozporządzenia. Nie odniósł się także do zastrzeżeń podniesionych przez odwołujących w toku postępowania.

Rozpatrując złożone odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. uchyliło zaskarżoną decyzję w części, tj. pkt 2.1a i orzekło co do istoty sprawy w taki sposób, że ustaliło nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 6,0m od wschodniej granicy działki wzdłuż sięgacza ulicy [...] (po działce nr [...] ), a w pozostałej części utrzymało tę decyzję w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, iż stosownie do treści art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zmiana zagospodarowania i terenu, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonanie innych robót budowlanych wymaga ustalenia warunków zabudowy, zaś zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy ustalenie ich w drodze decyzji jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w pkt 1-5 wskazanego przepisu. W konsekwencji, przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ powinien dokonać oceny, czy spełnione zostały przesłanki określone w tym artykule, a w wyniku ustalenia, że zostały one spełnione, organ ma obowiązek wydać wnioskowaną decyzję o warunkach zabudowy, gdyż jest to przykład decyzji związanej. Po przeanalizowaniu zarówno materiału dowodowego stanowiącego podstawę do wydania zaskarżonej decyzji, jak również treści samej decyzji, organ drugiej instancji stwierdził, iż Prezydent Miasta B. prawidłowo zastosował przepisy rozporządzenia wykonawczego w zakresie ustalenia obszaru analizowanego oraz określenia poszczególnych parametrów planowanej zabudowy. Jedynie w stosunku do ustalenia planowanej nieprzekraczalnej linii zabudowy - organ pierwszej instancji dokonał błędnego ustalenia. Wprawdzie bowiem przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. stanowi o ustaleniu linii nowej zabudowy jako przedłużenia linii zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich, jednak zgodnie z ust. 4 tego przepisu dopuszcza się i inne wyznaczenie linii zabudowy, jeżeli wynika to z przeprowadzonej analizy. Analiza dotycząca linii zabudowy przeprowadzona w niniejszej sprawie wskazuje, iż linia ta zlokalizowana jest do 4,0 do 6,0m od granic z działką nr [...] , tj. sięgacza ulicy [...]. Podchodząc do każdej sprawy indywidulanie przy uwzględnieniu jej szczególnych okoliczności oraz mając na uwadze fakt, iż zgodnie z ustawą o drogach publicznych (art. 43 ust.1 ) obiekty budowlane powinny być sytuowane od zewnętrznej krawędzi jezdni w odległości co najmniej 6m, a działka nr [...] względem której ustalana jest linia zabudowy w niniejszej sprawie stanowi drogę prywatną - dojazdową, w ocenie Kolegium możliwe stało się ustalenie linii zabudowy zgodnie ze stanowiskiem odwołujących- tj. w odległości 6m od jej wschodniej granicy. Stąd też w tym zakresie Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję i orzekło merytorycznie.

W zakresie drugiego zarzutu - tj. zwiększenia ustalonego przez organ pierwszej instancji parametru w postaci szerokości elewacji frontowej z 16,m do oczekiwanej szerokości - 23m, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku. Zgodnie bowiem z § 6 rozporządzenia szerokość elewacji frontowej wyznacza się na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją 20%. W niniejszej sprawie szerokość elewacji frontowej ustalona została analogicznie do szerokości elewacji frontowej. Jednocześnie tak ustalona szerokość elewacji frontowej jest najszerszą w obszarze analizowanym, gdzie średnia wynosi 13m. Brak zatem możliwości odmiennego ustalenia.

Kolegium ostatecznie stwierdziło, że ustalone zgodnie z wymogami art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym parametry urbanistyczne pozwolą na kontynuację zastanego ładu urbanistycznego. Ustalone parametry nowej zabudowy mieszczą się w zakresie norm powołanego powyżej rozporządzenia wykonawczego i zostały ustalone w sposób wyważony a nadto zostały wyczerpująco uzasadnione. Mimo, iż prawo własności stanowi najszerszą formę korzystania z rzeczy, to nie daje ono jednak właścicielowi pełni władzy na rzeczą, a jego ograniczenia wynikają m.in. z ustawy będącej podstawą rozstrzygnięcia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożył, reprezentowany przez pełnomocnika, B. S.. Zarzucił zaskarżonej decyzji rażące naruszenie prawa polegające na wydaniu rozstrzygnięcia pozostającego w oczywistej sprzeczności z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez pozostawienie w obrocie prawnym rozstrzygnięcia, którego część tekstowa jest sprzeczna z częścią graficzną wskutek uchylenia zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta B. w części, tj. w pkt. 2.1a (linia zabudowy) i orzeczenia co do istoty, poprzez ustalenie nieprzekraczalnej linii zabudowy w odległości 6m w miejsce 11m i utrzymanie decyzji w pozostałym zakresie, w tym szczególnie załącznika graficznego - stanowiącego integralną cześć orzeczenia, (w którym nakreślona jest linia zabudowy w uchylonej odległości 11m). W konsekwencji wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (pkt.2) i uchylenie załączników oraz poprzedzającej ja decyzji Prezydenta Miasta B.- Biała i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sprawy Prezydentowi Miasta B. w tym zakresie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu stwierdzono, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swoim rozstrzygnięciu uchyliło decyzję Prezydenta Miasta B. w części - tj. w pkt 2.1a i orzekło merytorycznie- określając linię zabudowy w odległości 6m od wschodniej granicy działki - wzdłuż sięgacza ulicy [...], stwierdzając jednocześnie nieobowiązywanie naniesionej linii zabudowy w załączniku graficznym. Mimo to Kolegium nie uchyliło w tym zakresie załącznika do decyzji Prezydenta Miasta B. . Zgodnie z § 9 ust. 1 cytowanego rozporządzenia warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia - zawierające część tekstową i graficzną - stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Tak więc decyzja powinna zawierać dwa integralne załączniki, z których pierwszy to część opisowa i graficzna (§ 9 ust.2), a drugi to mapa z zaznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji (art. 54 pkt 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). W niniejszej sprawie załączniki graficzne zawierają naniesioną tzw. "nieprzekraczalną linię zabudowy" w odległości 11m zgodnie z częścią tekstową decyzji Prezydenta Miasta B. . W związku jednak z uchyleniem w tej części tej decyzji i ustaleniem tej linii przez Kolegium w odległości 6m, bez jednoczesnego uchylenia załączników w formie graficznej do decyzji doszło do naruszenia prawa.

Zdaniem skarżącego pozostawienie wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzji, bez jednoczesnego uchylenia w zakwestionowanym zakresie załączników graficznych doprowadziło do pozostawienia w obrocie prawnym rozstrzygnięcia w którym część tekstowa i graficzna nie są spójne, co może wpłynąć na wykonalność tej decyzji.

Uwzględniając powyższe przedmiotowa decyzja Samorządowego Kolegium nie może się ostać, zasadny jest zatem wniosek o jej uchylenie we wskazanej części wraz załącznikami. Istnieje bowiem konieczność naniesienia odpowiedniej odległości - 6m - dla nieprzekraczalnej linii zabudowy w załącznikach graficznych, a stąd niezbędne jest przekazanie sprawy do Prezydenta Miasta B.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wyjaśniło, że postanowieniem z dnia [...] r. uzupełniło kwestionowane rozstrzygnięcie w taki sposób, iż dodało do skarżonej obecnie decyzji pkt 3 o treści: "uchyla się - w zakresie ustalenia linii zabudowy załącznik graficzny decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] ".

Na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymała skargę. Doprecyzowała, iż wobec uzupełnienia zaskarżonej decyzji postanowieniem z dnia [...] r. sytuacja uległa zmianie, gdyż uchylono w załączniku graficznym dotychczasowe naniesienie linii zabudowy, nie wprowadzając w to miejsce nowego rozwiązania. W rezultacie załącznik graficzny do decyzji nie ustala linii zabudowy, a stąd istnieje sprzeczność decyzji w jej wersji słownej i jej załącznika graficznego. Nadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało rozstrzygnięcie nie znane w Kodeksie postępowania administracyjnego. W rezultacie nie została wykreślona linia zabudowy w załączniku graficznym do decyzji o warunkach zabudowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Nie do odrzucenia bowiem pozostaje zarzut skarżącego, iż w obecnym stanie sprawy istnieje sprzeczność pomiędzy treścią decyzji w jej części słownej, a jej załącznikiem graficznym.

Wskazać należy, że kontrolowane w niniejszym postępowaniu decyzje wydane zostały w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 59 ust. 1 tej ustawy zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego (co występuje w badanej sprawie), polegająca na budowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Art. 61 ust. 1 przywołanej ustawy stanowi z kolei, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w tym przepisie warunków. Oznacza to, że niespełnienie chociażby jednego z wskazanych w tym przepisie warunków prowadzić musi do wydania w sprawie decyzji odmawiającej ustalenie warunków zabudowy. W tym stanie prawnym obowiązkiem właściwego organu administracji jest przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której w sposób jednoznaczny stwierdzić będzie można, czy zostały spełnione warunki, o których mowa w cytowanym już powyżej art. 61 ust. 1 do 5 ustawy. Zasady i tryb przeprowadzenia takiej analizy określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz.1588).

Zgodnie z § 9 ust. 1 powołanego rozporządzenia warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Mocą § 3 przywołanego rozporządzenia, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której wniosek dotyczy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 – 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei § 5, § 6, i § 7 mówią o wyznaczaniu wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy, szerokości zabudowy i wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, odnosząc te wielkości do przeprowadzonej analizy zabudowy działek sąsiednich. Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy, a tym samym stanowią integralną część tej decyzji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 200/06 czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 192/10). Oznacza to, że stosownie do art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego załączniki te, obok dokładnego oznaczenia decyzji, której dotyczą, powinny być także dokładnie opisane i oznaczone, oraz opatrzone podpisem uprawnionej osoby. Obowiązek ten dotyczy zarówno części tekstowej i graficznej, jak również załączników w postaci wyników analizy, zawierających także część tekstową i graficzną. W przypadku wadliwego sporządzenia tych załączników, decyzja o warunkach zabudowy jest niekompletna i może budzić uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości przeprowadzenia analizy określonej w art. 61 ust. 1 ustawy oraz ostatecznej treści samej decyzji ustalającej warunki zabudowy.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy trzeba stwierdzić, że decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. poprzedzona została projektem przygotowanym przez biegłego urbanistę (art. 60 ust. 4 ustawy) a do decyzji dołączone zostały wymagane załączniki tekstowy z dnia [...] r. dotyczący funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz załącznik graficzny.

Zarówno w tekście tej decyzji, jak w załączniku do tej decyzji ustalono dla planowanej inwestycji nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 11 m od granicy działki wzdłuż sięgacza ulicy [...] przebiegającego po działce nr [...] (określając ją jako przedłużenie linii zabudowy budynku na działce sąsiedniej – nr [...] Jednak w odwołaniu inwestorzy zawarli wniosek o ustalenie tej linii w sposób odmienny zgodny z wynikami przeprowadzonej analizy, wykazującej usytuowanie budynków wzdłuż sięgacza ulicy [...] w odległości od 4 do 6m od granicy działki. Przychylając się do tego wniosku organ odwoławczy w swojej decyzji, zmienił decyzję Prezydenta Miasta B. w części, tj. w punkcie 2.1a – określając nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 6m od wschodniej granicy działki wzdłuż sięgacza ulicy [...]. Tym samym organ odwoławczy rozstrzygnął w stosunku do części tekstowej decyzji, zmieniając ją w zakresie ustalenia nieprzekraczalnej linii zabudowy, pozostawiając jednak w niezmienionym kształcie załącznik graficzny do decyzji, w którym wykreślono tę linię zabudowy odległości 11m od granicy działki. Tym samym powstała w tym zakresie sprzeczność pomiędzy decyzją tekstową a jej graficznym załącznikiem. Wprawdzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. usiłowało sprzeczność tę zlikwidować, uzupełniając postanowieniem z dnia [...] r. swoją decyzję z dnia [...] r. w ten sposób, iż uchylono - w zakresie ustalenia linii zabudowy- załącznik graficzny decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r.nr [...] , ale zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie działania tego nie można uznać za wystarczające i zgodne z obowiązującą regulacją dotyczącą decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W wyniku reformatoryjnych działań organu odwoławczego pozostała bowiem w obrocie prawnym decyzja ustalającą warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji – budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w swej istocie niespójna, niepełna a nawet sprzeczna w treści tekstowej i graficznej, co nie jest dopuszczalne dla pewności obrotu prawnego i może w przyszłości doprowadzić do niewykonalności takiej decyzji. Identyczne stanowisko zajął w podobnej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (zob. wyrok z dnia 28 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Bk 823/10), podkreślając dodatkowo, iż pozostawienie w obrocie prawnym rozstrzygnięcia, którego część tekstowa jest sprzeczna z częścią graficzną wpływa na wykonalność decyzji. Jest to zatem wada decyzji, która może być rozpatrywana w kategoriach nieważności (art. 156 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Mając powyższe na uwadze, decyzje organów obu instancji należało uchylić na podstawie art. 145 ( 1 pkt. 1 lit.a i lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1637 ze zm.). O kosztach postępowania sądowego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 200, art. 209 i art. 211 cytowanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ orzekający będzie miał na uwadze poczynione powyżej ustalenia, w pierwszej kolejności dokładnie ustali treść złożonego wniosku m.in. w zakresie powierzchni przyszłej zabudowy, a następnie w szczególności przeprowadzi dokładną i wyczerpującą analizę w kwestii jednoznacznego ustalenia linii zabudowy przyszłej inwestycji, zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r.