Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1602/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L. W. na działanie Narodowego Funduszu Zdrowia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 12 lipca 2013 r. L. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Narodowego Funduszu Zdrowia. Skarżący podniósł, że Narodowy Fundusz Zdrowia odebrał mu prawo do leczenia i do zdrowia.

Dodatkowo, w piśmie z dnia 19 lipca 2013 r. powołując się na przepisy Konwencji o ochronie praw człowieka, tj. art. 2 (prawo do życia), art. 8 (prawo do poszanowania życia), art. 13 (prawo do skutecznego środka odwoławczego) zwrócił się o wskazanie adresu lekarza [...], który podjąłby się leczenia skarżącego.

Natomiast w piśmie z dnia 22 lipca 2013 r. wyjaśnił, że przedmiotem skargi jest działanie i zaniechanie władz Narodowego Funduszu Zdrowia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

Sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne realizowane jest zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W myśl tego przepisu, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg w zakresie enumeratywnie wyliczonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych

sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W przedmiotowej skardze L. W. wyraził niezadowolenie z dotychczasowego leczenia i zwrócił się o wskazanie kompetentnego lekarza, który podjąłby się jego leczenia. Powodu takiej sytuacji upatruje w działaniu i zaniechaniu działania Narodowego Funduszu Zdrowia.

W ocenie Sądu złożona skarga nie dotyczy żadnej z czynności wymienionych w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści tego przepisu wynika bowiem, że czynności w nim wymienione muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść powołanego przepisu wskazuje, że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu i czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest żaden akt administracyjny określony w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie jest to zatem sprawa sądowoadministracyjna, a tym samym nie może zostać rozpoznana na drodze postępowania sądowoadministracyjnego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.