Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 848/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 60 art. 161 par. 1 pkt 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA - Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Łobzie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zabezpieczenia przepadku samochodu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Ł. pismem z dnia 20 kwietnia 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia (...(, w przedmiocie odmowy dokonania zabezpieczenia przepadku samochodu osobowego marki (...(, stanowiącego własność W.J.

W związku z tym, że w analogicznej sprawie jak będąca przedmiotem rozpoznania, prowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w S. pod sygn. akt (...(, zapadł wyrok oddalający skargę Prokuratora Rejonowego w K., od którego strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Prokurator Rejonowy w Ł. i pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w S. wnieśli o zawieszenie postępowania w sprawie.

Postanowieniem z dnia (...(, na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zawiesił postępowanie sądowe.

Po zapadnięciu w dniu 7 sierpnia 2008 r. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (I OSK 1140/07), którym oddalono skargę kasacyjną, Dyrektor Izby Skarbowej w S. w piśmie z dnia 9 października 2008 r. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania i skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.

Postanowieniem z dnia (...(, Sąd podjął postępowanie sądowe w rozpatrywanej sprawie.

Pismem procesowym z dnia 5 listopada 2008 r. Prokurator Rejonowy w Ł. poinformował Sąd, że nie wyraża zgody na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i żąda przeprowadzenia rozprawy. Następnie, pismem z 12 grudnia 2008 r., skarżący oświadczył, że cofa skargę z dnia 20 kwietnia 2007 r. i wnosi o umorzenie postępowania sądowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Uzasadniając swoje stanowisko, skarżący powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II KK 29/08), w którym wyjaśniono kwestię orzekania przepadku samochodu prowadzonego przez sprawcę czynu z art. 178a § 1 Kk.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W rozpatrywanej sprawie Prokurator Rejonowy w Ł. pismem procesowym z dnia 12 grudnia 2008 r. cofnął swoją skargę na opisane powyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S., a dokonana przez skarżącego czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a., orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie.