Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1368/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 233 par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie: WSA Grażyna Firek NSA Krystyna Kutzner Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...]zł (sto złotych).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 września 2018 r Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez V. Sp. z o. o. w K. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia 2 stycznia 2018r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 rok.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z dyspozycją art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Z dołączonego do akt sprawy potwierdzenia odbioru jednoznacznie wynika, że przedmiotowa decyzja doręczona została skutecznie w dniu 22 stycznia 2018r. w zastępczym trybie przewidzianym art. 151 §1 w związku z art. 150 Ordynacji podatkowej na adres siedziby Spółki V. ujawniony w KRS. Adresem tym spółka posługiwała się także w korespondencji kierowanej do Urzędu Miasta i Gminy P. . Wszystkie wymogi formalne określone w powyższych przepisach zostały w ocenie Kolegium spełnione, a strona była prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżania. Pomimo to odwołanie od decyzji doręczonej w dniu 2 stycznia 2018 r wpłynęło do organu pierwszej instancji 26 czerwca 2018r.

W skardze zarzucono naruszenie art. 76a kpa poprzez pominięcie w przedmiotowym postępowaniu, że organ Gminy zagubił lub nigdy nie posiadał dokumentów na jakie się powołuje, co potwierdza przedłożenie wydruków w kserokopii, bez poświadczenia, że są to odpisy oryginalnych dokumentów. Wskazano także, iż Organ wydał zaskarżone postanowienie wobec braku potwierdzenia, że wysłał stosowna korespondencję do strony skarżącej. Zauważono, że stanowi to przenoszenie pełnej odpowiedzialności na stronę skarżącą, w sytuacji gdy powinna mieć ona zaufanie do organów administracji. Podkreślono także brak udowodnienia przez organ Gminy faktów na które się powołuje i brak możliwości powoływania się na te okoliczności przez SKO.

W uzasadnieniu wskazano, że w aktach administracyjnych znajdują się tylko niepotwierdzone kopie dokumentów, brak jest natomiast oryginałów. Zaprzeczono również aby były one w posiadaniu spółki.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Podniesiono, że sporne kserokopie dokumentów zostały przekazane do SKO przez Burmistrza Miasta i Gminy P. wraz z podpisanym przez niego pismem z dnia 24 lipca 2018 r, co może stanowić pewną formę urzędowego poświadczenia ich zgodności z oryginałami. Ponadto zwrócono uwagę, że w aktach znajduje się pismo Organu I instancji skierowane do spółki, w którym powołując się na potwierdzenie odbioru z dnia 10 lipca 2018 r organ pierwszej instancji jednoznacznie stwierdził, że oryginał akt sprawy został omyłkowo wysłany do strony skarżącej zamiast do SKO. Dlatego też nie można uznać, że akta sprawy zaginęły, a posiadane kserokopie uznano za pełnoprawne dowody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r Nr 153 poz 1271 dalej jako p.p.s.a ) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Podstawą faktyczną wydania orzeczenia jest zatem materiał zgromadzony przez organy administracyjne w toku prowadzonego przez nie postępowania. Poza tym Sąd może tylko w ograniczonym zakresie przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe ale jedynie z dokumentów na co zezwala art. 106 § 3 p.p.s.a. bierze także pod uwagę fakty powszechnie znane ( art. 106 § 3 p.p.s.a.) W orzecznictwie podkreśla się, że zasada, iż sąd orzeka " na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt wynikają i które legły u podstaw wydania zaskarżonego aktu ( patrz wyrok NSA z dnia 12 sierpnia 2016 r sygn. akt II GSK 357/15). Przy czym legalność tę sąd bada na podstawie stany faktycznego i prawego istniejącego w dniu wydania tego aktu. Zmiana stanu faktycznego lub prawnego jaka zaistniała po tej dacie nie powinna mieć już wpływu na wynik kontroli sądu.

Z zasady, iż sąd opiera swoje rozstrzygnięcie na aktach sprawy wynik także, iż na treść rozstrzygnięcie nie mogą mieć wpływu inne dokumenty niż te zgromadzone w aktach administracyjnych (z wyjątkiem wskazanym w art. 106 §§ 3 i 4 p.p.s.a. które w tym przypadku nie zachodzą).

W omawianej sprawie zgromadzone w aktach administracyjnych materiały obejmują niepotwierdzone za zgodność kserokopie. Brak jest natomiast oryginałów kluczowych w omawianej sprawie dokumentów, a więc dowodów doręczenia decyzji Organu I Instancji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.

Nie można także uznać, że organ I instancji dokonał odtworzenia akt, jak zdaje się to sugerować w odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Samo przesłanie spornych kserokopie dokumentów wraz z podpisanym przez Burmistrza Miasta i Gminy P. – [...] pismem przewodnim nie może być uznane za odtworzenie akt. Co prawda przepisy ordynacji podatkowej nie zawierają regulacji dotyczących odtworzenia akt, jednakże zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie uznaje się, że w tym zakresie należy stosować przepisy Działu IX ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym art. 292 który nakazuje włączać do akt poświadczonych urzędowo odpisów zaginionych dokumentów. Chodzi przy tym o wskazanie kto dokument odtworzył i w oparciu o jakie materiały. Mogą to być zatem posiadane przez urząd kserokopie, ale powinny być one poświadczone przez Urząd. Samo pismo przewodnie jest w tym zakresie niewystarczające.

Dokonując wykładni wyżej omówionych przepisów należy także zwrócić uwagę na treść art. 45 Konstytucji RP zgodnie z którym każdy ma prawo do rozpoznania prawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. W związku z tym szczególnie rygorystycznie powinny być przestrzegane wymogi formalne uprawniające organy władzy publicznej do odrzucania środków zaskarżania, co w praktyce prowadzi do pozbawiania strony prawa do sądu. Dlatego też wszelkie wątpliwości w tym zakresie powinny być uwzględniane na korzyść strony wnoszącej odwołanie. Z tego też względu uchylono zaskarżone postanowienie bowiem w aktach administracyjnych brak jest prawidłowego dowodu doręczenia decyzji. W dalszym toku postępowania organu uwzględnią powyższą wykładnię.