Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2760/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3, art.61 par.5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Bożena Dziełak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżący – E. G. , wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.

W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek, stwierdził że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niepowetowaną szkodą, bowiem spowoduje trudne do odwrócenia skutki materialne. Wskazał, że organ podatkowy błędnie przyjął 22 (23 %) stawkę podatku od towarów i usług. Dodał, że w przypadku wykonania decyzji uiści nienależny podatek czym pomniejszy swoje zasoby finansowe, zaś organ podatkowy zmuszony będzie do ich zwrotu wraz z odsetkami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

Twierdzenia Skarżącego przedstawione na poparcie wniosku są zbyt ogólnikowe. Skarżący nie załączył do wniosku żadnych dokumentów, które odzwierciedlałby jego sytuację majątkową, aczkolwiek wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niepowetowaną szkodą, bowiem spowoduje trudne do odwrócenia skutki materialne. Nie przedstawił jednak okoliczności, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie oceny wystąpienia wskazanych we wniosku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

W świetle powyższego Sąd uznał, że Skarżący nie wykazał wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należało zestawić z posiadanymi środkami pieniężnymi czy środkami materialnymi, odwołać się do konkretnych danych, konkretnych dokumentów – w oparciu o które Sąd mógł stwierdzić istnienie ww. przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżący zarzucił, iż organ podatkowy błędnie przyjął 22 (23 %) stawkę podatku od towarów i usług, stąd w jego ocenie całkowicie zasadne jest wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ w odmiennym stanie rzeczy Skarżący uiści nienależny podatek, czym pomniejszy swoje zasoby finansowe, zaś organ podatkowy zmuszony będzie do ich zwrotu wraz z odsetkami. Należy wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wadliwości zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.