Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 243/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3, art. 230 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 27 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki jawnej z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za wrzesień 2016 roku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. Spółka jawna z siedzibą w P., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za wrzesień 2016 r. Wraz ze skargą strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2020 r. sygn. akt III SPP/Łd 62/20 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 27 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2020 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z tym postanowienie z dnia 23 czerwca 2020 r. uprawomocniło się.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 lipca 2020 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4834 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwanie pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 3 sierpnia 2020 r.

W zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła ww. braku skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pobiera się wpis sądowy. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wnosząc skargę złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. Jednakże postanowieniem z dnia 23 czerwca 2020 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 lipca 2020 r. W związku z tym postanowienie z dnia 23 czerwca 2020 r. jest prawomocne. Wobec tego zarządzeniem z dnia 28 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4834 zł.

Odpis zarządzenia z dnia 28 lipca 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej 3 sierpnia 2020 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął 10 sierpnia 2020 r. W terminie tym skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

e.o.