Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 753/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2016 r. sprawy ze skargi A. J. i H. J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. za niewykonanie wyroku WSA w Gliwicach z dnia 28 lutego 2014 r. o sygn. akt II SAB/Gl 73/13 uwzględniającego skargę na bezczynność organu w sprawie określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 lutego 2014 r. sygn. akt II SAB/Gl 73/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu skargi H. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., zobowiązał organ do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 18 lipca 2002 r. – w terminie 2 miesięcy od dnia zwrotu akt temu organowi. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Następnie kolejnym prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 7 października 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 641/15, wskutek skargi A. J. i H. J. na niewykonanie powyższego wyroku, orzeczono o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości 2 000 zł oraz stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W pozostałej części, a mianowicie co do przyznania skarżącym odpowiedniej sumy pieniężnej, skargę oddalono. Sąd stwierdził bowiem, że aczkolwiek doszło do wykonania wyroku poprzez wydanie decyzji w dniu [...] r. to jednak fakt ten nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

Po rozpoznaniu kolejnej skargi A. J. i H. J. w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie II SAB/Gl 73/13, prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 23 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 110/16 skargę odrzucono z powodu braku uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.

W tym stanie rzeczy w dniu 20 czerwca 2016 r. skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie w dniu 23 czerwca 2016 r. wnieśli za pośrednictwem organu skargę, domagając się wymierzenia mu grzywny za niezałatwienie ich wniosku z dnia 18 lipca 2002 r., objętego wyrokiem w sprawie II SAB/Gl 73/13 oraz przyznania im odpowiedniej sumy pieniężnej i zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że pomimo wymierzenia grzywny, organ nadal pozostaje w bezczynności, pomijając istotę sprawy w podejmowanych czynnościach i fałszuje dokumenty.

W odpowiedzi na skargę PINB w B. podał, że zarzut bezczynności jest bezzasadny. Za bezczynność po wydaniu wyroku w sprawie II SAB/Gl 73/13, został bowiem ukarany grzywną na mocy wyroku z dnia 7 października 2015 r. W dniu 21 grudnia 2015 r. otrzymał decyzję [...]WINB z dnia [...] r., uchylającą decyzję z dnia [...] r., kończącą wówczas postępowania naprawcze w przedmiocie budynków zlokalizowanych w B. przy ul. [...] i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę, podjęto następujące czynności:

1) postanowieniem z dnia [...] r., nałożono obowiązek dostarczenia ekspertyz,

2) postanowieniem z tej samej daty poinformowano o nowym terminie załatwienia sprawy,

3) postanowieniem z dnia [...] r. orzeczono o zmianie postanowienia, nakładającego obowiązek przedłożenia ekspertyz,

4) postanowieniem z dnia [...] r. poinformowano o nowym terminie załatwienia sprawy,

5) pismem z dnia 6 lipca 2016 r. po dostarczeniu żądanej ekspertyzy, wezwano do jej uzupełnienia.

Stąd też zdaniem organu zarzut bezczynności jest bezzasadny.

W kolejnym piśmie z dnia 24 października 2016 r. skarżący domagał się odroczenia rozprawy z uwagi na niedysponowanie całością dokumentów w postaci:

- postanowienia [...]WINB z dnia [...] r. o odmowie wyznaczenia PINB dodatkowego terminu załatwienia sprawy,

- postanowienia PINB z dnia [...] r. o nowym terminie załatwienia sprawy,

- postanowienia PINB z dnia [...] r. o nowym terminie załatwienia sprawy (do dnia 14 października 2016 r.)

- postanowienia PINB z dnia [...] r. o zmianie postanowienia o obowiązku dostarczenia ekspertyzy.

Pomimo podjętych czynności, do dnia 14 października 2016 r. jako wyznaczonego terminu, organ nie wydał żadnej decyzji, co zdaniem skarżącego świadczy o działaniu organu w zmowie na ich niekorzyść.

Nadto, prowadzone są w ich budynku prace celem naprawy szkód górniczych, które zostaną zakończone do dnia 21 października 2016 r.

W toku rozprawy sądowej skarżący podniósł dodatkowo, że decyzja z dnia [...] r. nr [...] nie rozstrzygnęła wniosku z dnia 18 lipca 2002 r. Kolejna decyzja organu z dnia [...] r. nr [...], również nie dotyczy niniejszej sprawy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w dniu [...] wydał decyzję, dotyczącą poddasza spornego budynku.

Skarżący oświadczył, że decyzja nie została mu jeszcze doręczona, lecz sprawa poddasza była objęta jego wnioskiem z dnia 18 lipca 2002 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ponowna skarga na niewykonanie wyroku podlegała oddaleniu jako niezasadna z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Sprawa, objęta skargą pomiędzy tymi stronami została bowiem prawomocnie osądzona na mocy wyroku tut. Sądu w sprawie II SA/Gl 641/15, na co trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, podnosząc że wymierzono mu już grzywnę za niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Gl 73/13.

Fakt wykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność stwierdzono w motywach wyroku tut. Sądu w sprawie II SA/Gl 641/15.

Mianowicie Sąd wskazał, że organ załatwił sprawę poprzez wydanie decyzji z dnia [...] r. nr [...], rozstrzygającej postępowanie co do istoty. Jednak z uwagi na treść art. 154 § 3 cyt. wyżej ustawy, skoro nastąpiło to już po wniesieniu skargi w tej sprawie, brak było wówczas podstaw do oddalenia skargi lub umorzenia postępowania. Przywołana wyżej decyzja została co prawda następnie uchylona w postępowaniu odwoławczym, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania i postępowanie z wniosku skarżącego z dnia 18 lipca 2002 r., prowadzone jest w dalszym ciągu. Ocena charakteru podjętych przez organ czynności i przebieg ponownego postępowania dowodowego opisany w odpowiedzi na skargę i piśmie skarżącego z dnia 24 października 2016 r. oraz przyczyny niezałatwienia sprawy, mogły być jedynie przedmiotem kolejnej skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 149 ustawy.

Zmianie uległy bowiem okoliczności faktyczne i prawne, które legły u podstaw wyroków w sprawie II SAB/Gl 73/13, jak i II SAB/Gl 641/15. Dopiero uwzględnienie przez sąd administracyjny kolejnej skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, może stanowić podstawę do orzekania w kwestii niewykonania wyroku na podstawie art. 154 ustawy.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, podniesionym w toku rozprawy sądowej, decyzja PINB z dnia [...] r., rozstrzygała sprawę nadbudowy, objętą jego wnioskiem z dnia 18 lipca 2002 r. Taki stan rzeczy stwierdził bowiem tut. Sąd w motywach wyroku w sprawie II SA/Gl 641/15. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, skoro mocą tej decyzji nałożono na inwestora obowiązki w zakresie zabudowy nieruchomości, a mianowicie sporządzenia projektu zamiennego budowlanego budynków i wykonanie określonych robót budowlanych nastąpiło wykonanie wyroku. Na tym etapie postępowania szerszy był bowiem jego przedmiot. Dopiero wskutek przywołanej wyżej decyzji kasacyjnej doszło do rozdzielenia postępowania na dwie odrębne sprawy, do czego nawiązały strony w toku rozprawy sądowej.

Jednak etap postępowania po wydaniu decyzji nr [...], która następnie została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie odwoławczym, nie ma znaczenia dla stwierdzenia, czy doszło do wykonania wyroku w sprawie II SAB/Gl 73/13. Wyrok ten został wykonany, a zatem na jego podstawie nie może być skutecznie wnoszona dalsza skarga w trybie art. 154 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bez uprzedniego wydania kolejnego prawomocnego wyroku stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Inaczej przedstawiałaby się sytuacja gdyby po wyroku w sprawie II SAB/Gl 73/13, nie zapadła żadna decyzja. Wówczas dopuszczalne byłoby wielokrotne wnoszenie skargi na niewykonanie wyroku (vide: wyrok NSA z dnia 12 maja 2016 r. sygn. akt I OSK 2258/15, dostępny w internecie).

Zdaniem sądu administracyjnego, nawet przy odmiennym rozumowaniu, skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem organ po uchyleniu decyzji nr [...], podejmował czynności, zaś oczekiwanie na złożenie żądanej ekspertyzy i uzupełnienie jej braków, nie podlega zaliczeniu do terminów załatwienia sprawy zgodnie z art. 35 § 5 kpa.

Z akt sprawy wynika też, że skarżący wnioskował o przeprowadzenie dwóch nadzwyczajnych postępowań w stosunku do decyzji kasacyjnej [...]WINB, domagając się wznowienia postępowania (wniosek załatwiono postanowieniem odmownym w dniu [...] r.) oraz stwierdzenia nieważności decyzji (odmowa na podstawie decyzji GINB z dnia [...] r.). Wynik tych postępowań nadzwyczajnych oraz konieczność udostępnienia akt na ich użytek, niewątpliwie miał wpływ na szybkość niniejszego postępowania jako efektu decyzji kasacyjnej, kwestionowanej w trybach nadzwyczajnych.

Nie mógł też odnieść skutku wniosek skarżącego o odroczenie rozprawy. Przytoczone przez niego okoliczności nie stanowiły bowiem przeszkody w rozpoznaniu skargi, określonej w art. 109 i 110 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istotne dla wyniku sprawy okoliczności zostały ustalone w toku rozprawy sądowej. Zatem skarga jako nieuzasadniona w świetle art. 154 § 1 tej ustawy, podlegała oddaleniu na podstawie art. 151.

ec