Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 624/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6250 Rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. z siedzibą w C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. C. z siedzibą w C. na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie uznania za nadawcę społecznego w zakresie dotyczącym koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego oraz naliczenia opłaty koncesyjnej i rozłożenia jej na raty p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej A. z siedzibą w C. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca – A. z siedzibą w C. - złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPPr) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w sprawie uznania A. za nadawcę społecznego w zakresie dotyczącym koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]" oraz naliczenia opłaty koncesyjnej i rozłożenia jej na raty.

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, że strona skarżąca jest osoba prawną działająca na mocy art. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2013 r. poz.1169 ze zm). Zgodnie z art. 55 tej ustawy kościelne osoby prawne są zwolnione o opodatkowania i nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisu o zobowiązaniach podatkowych, w związku z czym strona skarżąca nie prowadzi zestawienia przychodów i kosztów.

Ponadto strona skarżąca wskazała, iż na terenie A. prowadzone są liczne działania o charakterze charytatywnym, obszernie je opisując. Skarżąca wyjaśniła, że nie jest nastawiona na działalność zarobkową, a wszelkie dochody jakie uzyskuje przekazywane są na cele kultu religijnego oraz działalność charytatywną. Tym samym skarżąca nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postepowania, w szczególności w związku z okolicznością, iż opłata od skargi wynosi 10.000 zł. Skarżąca wyjaśniła także, że ze względu na wyodrębnienie podatkowe na mocy art. 55 ww. ustawy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawiera jedynie dane dotyczące "[...]". Skarżąca podniosła, że majątek związany z działalnością radia (sprzęt nadawczy i emisyjny) stanowi własność A. i jest w zarządzie [...] na czas jego funkcjonowania. W roku 2013 [...] uzyskała dotacje w wysokości 530 000 zł, a jej wydatki wyniosły 571 147,76 zł. Rozgłośnia posiada na koncie bankowym środki pieniężne w wysokości 10.632,66 zł

Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 lipca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 14 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez:

- wyjaśnienie, czy strona skarżąca – A. z siedzibą w C. – prowadzi działalność gospodarczą, a jeśli tak, wezwać do nadesłania dokumentów wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2014 i 2015 roku – np. odpisu z księgi rachunkowej na koniec grudnia 2014 roku oraz czerwca 2015 r. ewentualnie zeznania podatkowego CIT-8 za rok 2014,

- nadesłanie wyciągów z posiadanych przez stronę skarżącą – A. z siedzibą w C. – rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie..

W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca w piśmie z dnia 14 sierpnia 2015 r. podniosła, iż zgodnie z art. 55 ust. 8 ww. ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej [...] została uznana za odrębny podmiot podatkowy. W związku z tym strona skarżąca przesłała tabele przychodów i kosztów [...] za rok 2014 i rok 2015 oraz wyciągi z rachunków bankowych [...].

Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej cyt. jako p.ps.a.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

W niniejszej sprawie z podanych przez stronę skarżącą – A. z siedzibą w C. - we wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji wynika, iż strona skarżąca jest osobą prawną działająca na mocy art. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, a zgodnie z art. 55 tej ustawy jest zwolniona od opodatkowania i nie ma obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisu o zobowiązaniach podatkowych, w związku z czym nie prowadzi zestawienia przychodów i kosztów. Ponadto skarżąca podkreśliła, że nie jest nastawiona na działalność zarobkową, a wszelkie dochody jakie uzyskuje przekazywane są na cele kultu religijnego oraz działalność charytatywną.

W ocenie rozpoznającego wniosek jedyną kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej jest jej stan majątkowy. Wydanie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy umotywowane innymi przyczynami niż sytuacja materialna wnioskodawcy jest niedopuszczalne, ponieważ nie znajduje uzasadnienia w art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. (patrz; postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 118/05 – niepubl.). Fakt posiadania przez stronę skarżącą statusu kościelnej osoby prawnej, brak obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych oraz prowadzona działalność charytatywna nie stanowią ustawowej przesłanki wskazującej na konieczność przyznania skarżącej prawa pomocy.

Podkreślić należy. iż od dnia 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie art. 239 § 2 p.p.s.a., w myśl którego nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego – w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Strona skarżąca do dnia rozpoznania wniosku w żaden sposób nie uprawdopodobniła, iż sprawa z przedmiotowej skargi dotyczy realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, a tym samym podlega obligatoryjnemu zwolnieniu od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 2 p.p.s.a.

Ponadto wskazać należny, iż z treści 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wynika, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym musi on przedstawić sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów. Jeżeli zatem strona nie dopełniła w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów, to fakt ten uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (patrz: J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wyd. II, Warszawa 2006 s. 527).

W niniejszej sprawie nienadesłanie przez stronę skarżącą na wezwanie Sądu dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącej, tj. wyciągów z posiadanych przez stronę skarżącą rachunków bankowych, uniemożliwia dokonanie oceny spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu o nadesłanie ww. dokumentów wskazała, że zgodnie z art. 55 ust. 8 ww. ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej [...] została uznana za odrębny podmiot podatkowy. W związku z tym strona skarżąca przesłała tabele przychodów i kosztów [...] za rok 2014 i rok 2015 oraz wyciągi z rachunków bankowych Rozgłośni. W ocenie rozpoznającego wniosek bezsporne jest, iż stroną skarżącą w przedmiotowej sprawie jest A. z siedzibą w C. i to jej stan majątkowy powinien być badany przy ocenie spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. W świetle przywołanego art. 55 ust. 8 w zw. z art. 12 ww. ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej [...] posiada status kościelnej jednostki organizacyjnej i odrębnego podmiotu podatkowego, jednakże nie jest stroną przedmiotowego postępowania.

Podnieść jednakże należy, iż z nadesłanych przez stronę skarżącą tabel przychodów i kosztów [...] za rok 2014 i rok 2015 wynika, iż [...] uzyskała od strony skarżącej w 2014 r. dotacje na kwotę 557.000 zł, a okresie styczeń – czerwiec 2015 r. na kwotę 311.000 zł. W ocenie rozpoznającego wniosek brak jest przeciwwskazań do pokrycia przez stronę skarżącą z ww. środków pieniężnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie.

Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.