Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1108/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 48 ust. 2 i 3 art. 3 pkt 3 art. 81 a ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, sędzia WSA Artur Kuś (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. S. i V. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów oddala skargę


UZASADNIENIE

1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "Inspektor Wojewódzki", "organ odwoławczy", "[...]WINB") postanowieniem nr [...] z [...] marca 2019 r. (znak: [...]), działając na postawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2019 r. poz. 2196, dalej "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia V. G. i M. S. – utrzymał w mocy postanowienie nr [...] z [...] stycznia 2019 r. (znak: [...]) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB", "organ I instancji") w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów.

W uzasadnieniu organ odwoławczy omówił stan faktyczny sprawy i wskazał, że PINB postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie bezdotykowej myjni samochodowej położonej na działce nr ew. [...] obręb [...] w [...] przy ul. [...], wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Postanowienie wskazywało również na wykonanie niezbędnych zabezpieczeń dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Nałożono w nim również obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia: a) zaświadczenia Burmistrza [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, b) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwą izbę samorządu zawodowego, potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego stanowiący podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, aktualnym na dzień opracowania projektu, c) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

2. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli V. G. oraz M. S. Wnieśli o uchylenie postanowienia w całości.

W uzasadnieniu określili status prawny nieruchomości, której dotyczyła sprawa oraz wskazali na szereg uchybień prawa. Podkreślili, że postanowienie rażąco narusza art. 7 k.p.a., art. 7b k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 12 k.p.a. Wskazano również, że urzędnicy bezprawnie weszli na teren nieruchomości inwestorów a kontrola skutkowała sporządzeniem protokołu nr [...], który zawierał informację, iż na terenie nieruchomości wybudowano budowlę o konstrukcji stalowej z zadaszeniem wspartym na słupach stalowych. Zgodnie z protokołem, budowla pełniła funkcję myjni samochodowej z trzema stanowiskami. Protokół powyższy, zdaniem skarżących, z naruszeniem art. 7b k.p.a. i art. 9 k.p.a. został przekazany Staroście [...] i stanowił podstawę do wniesienia przez Starostę sprzeciwu do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania nieruchomości. Wnoszący zażalenie podkreślili, że na podstawie art. 81 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 2166, dalej: "p.b."), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadził kontrolę nieruchomości w obecności inwestora. Kontrola ta skutkowała stwierdzeniem, że na nieogrodzonej działce wybudowano wiatę na utwardzonym terenie z nieużytkowanymi urządzeniami do mycia samochodów. Zaznaczono rozbieżność protokołu powyższej kontroli (sporządzonego 8 października 2018 r.) z postanowieniem nr [...]. Wiata, zgodnie z przekonaniem wnoszących zażalenie, nie była do dnia wniesienia zażalenia użytkowana niezgodnie z jej przeznaczeniem. Twierdzenie to oparto na art. 71 ust.1 p.b. i definicji "zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego". Podkreślono, że w obiekcie budowlanym nie podjęto działalności, która w myśl wskazanego przepisu wyczerpywałaby znamiona definicji ustawowej. Podważono tym samym zasadność wstrzymania robót budowlanych, wynikającą z postanowienia nr [...], a także nałożone postanowieniem obowiązki.

Ponadto wnoszący zażalenie podnieśli naruszenie art. 11. k.p.a., art. 7a k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. Wnioskowali również o prowadzenie przez PINB postępowania zgodnie ze stanem opisanym w protokole kontroli z 8 października 2018, który określili mianem "stanu faktycznego".

Przekazując zażalenie organowi wyższej instancji PINB poinformował, iż nie znaleziono podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia w trybie art. 132 k.p.a. Organ pierwszej instancji odniósł się do zarzutów podniesionych w zażaleniu wyjaśniając, że przesłanki jakimi kierował się organ I instancji przy wydawaniu postanowienia zostały zawarte w jego uzasadnieniu

3. [...]WINB działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 p.b., po rozpatrzeniu zażalenia V. G. oraz M. S. na postanowienie PINB nr [...] z [...] stycznia 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. [...]WINB po analizie zgromadzonego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie uznał, że zastosowanie art. 48 ust. 2 p.b. i art. 48 ust.3 p.b. było właściwe.

Organ odwoławczy stwierdził, że PINB w postępowaniu administracyjnym zrealizował obowiązki wynikające z art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. Podkreślono zasadność wstrzymania prowadzenia robót budowlanych (polegających na budowie bezdotykowej myjni samochodowej), ustalenia wykonania niezbędnych zabezpieczeń oraz nałożenia obowiązku przedstawienia określonej dokumentacji. Zaznaczono, że materialnoprawną podstawę kwestionowanego postanowienia stanowi art. 48 ust. 1-3 p.b. [...]WINB stwierdził, że art. 29-31 p.b. nie przewidują zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę budowy myjni samochodowej, a roboty budowlane prowadzone przy budowie trzystanowiskowej myjni bezdotykowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą mieszczą się w granicach definicji "budowli", której legalizacja powinna nastąpić w trybie art. 48 p.b. Organ odwoławczy, przytaczając art. 3 pkt. 1 p.b. stwierdził niemożność uznania trzystanowiskowej myjni bezdotykowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą za "obiekt małej architektury". Przyczynami tej oceny były konstrukcja budowli oraz jej specyficzna funkcja.

Organ odwoławczy przytoczył orzecznictwo sądów administracyjnych potwierdzające tezę, że myjnię bezdotykową należy potraktować jako zespół urządzeń technicznych zamontowanych w części budowlanej, tworzący całość techniczno-użytkową, która zapewnia wykorzystywanie jej zgodnie z przeznaczeniem. Zatem niemożność zaliczenia określonego obiektu budowlanego do kategorii budynków lub obiektów małej architektury skutkuje wyprowadzeniem domniemania, że stanowi on budowlę (art. 3 pkt 3 p.b.). Podkreślono, iż budowa myjni wraz z infrastrukturą towarzyszącą podlega legalizacji w trybie art. 48-49 p.b. Pierwszym etapem tej procedury jest wydanie postanowienia w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 p.b.

Organ odwoławczy odniósł się równie do zasadności przeprowadzenia kontroli w dniu 10 lipca 2018 r. Wyjaśnił treść art. 81a p.b. oraz nie stwierdził naruszeń prawa przez dokonanie czynności, na którą powoływali się wnoszący zażalenie. Odniósł się również do różnic w treści protokołów kontroli z 10 lipca 2018 r. oraz z 8 października 2018 r. Wyjaśnił, że każdy z dokumentów świadczył o realizacji budowli, tj. myjni samochodowej z infrastrukturą towarzyszącą bez wymaganej przepisami decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 48 p.b.). Podsumowując, organ odwoławczy ocenił, że w niniejszej sprawie nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego oraz procesowego.

4. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...]WINB nr [...] z [...] marca 2019 r. wnieśli M. S. oraz V. G. Żądali uchylenia w całości postanowienia z dnia [...] marca 2019 r. oraz postanowienia z [...] stycznia 2019 r. Skarżący zarzucili postanowieniu naruszenia prawa materialnego:

a) art. 81 a ust. 2 p.b. poprzez wadliwe ustalenie rozstrzygnięcia w oparciu o przeprowadzenie niezgodnej z prawem kontroli,

b) art. 48 ust. 2 i 3 p.b. poprzez zastosowanie przepisów w sytuacji, gdy organ prowadzący postępowanie nie ustalił w sposób kompletny i rzetelny stanu faktycznego sprawy.

W skardze wskazano również na naruszenia prawa procesowego:

a) art. 28 k.p.a., poprzez nieuzasadnione potraktowanie jako strony postępowania T. D. oraz wynikające z tego faktu dalsze konsekwencje, opisane przez wnoszących skargę;

b) art. 61 § 3 k.p.a. i art. 61 § 4 k.p.a., poprzez nieprawidłowości przy rozpatrzeniu pisma T. D. z [...] maja 2018 r oraz wynikające z tego konsekwencje;

c) naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego określonych w art. 7 k.p.a., art. 7b k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 12 § 1 k.p.a.;

d) przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz naruszenie zasady prawdy obiektywnej, poprzez błędne prowadzenie postępowania dowodowego w sposób rażąco naruszający przepisy postepowania i niewyjaśniający rzetelnie i kompleksowo stanu faktycznego w sprawie; zarzucono również niewłaściwą selekcję dowodów oraz błędy w uzasadnieniu faktycznym postanowienia.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto argumentację wskazując, że ustalenia stanowiące podstawę postanowienia są ustaleniami arbitralnymi, nie opartymi na rzetelnie zebranym materialne dowodowym, co doprowadziło do wydania postanowienia naruszającego słuszne prawa Skarżącego.

5. W odpowiedzi na skargę [...]WINB podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu wskazując, iż wszystkie istotne w sprawie fakty i zdarzenia zostały ustalone oraz w dostateczny sposób rozważone, a motywy podjętego rozstrzygnięcia należycie przedstawiono w uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

1. Przedmiotem oceny Sąd są rozstrzygnięcia organów wstrzymujące Pani V. G. oraz Panu M. S. prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie bezdotykowej myjni samochodowej położonej na działce nr ew. [...] obręb [...] w [...] przy ul. [...], wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, ustalające wykonanie niezbędnych zabezpieczeń dla bezpieczeństwa ludzi i mienia, nakładające obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia:

a) zaświadczenia Burmistrza [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego,

b) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwą izbę samorządu zawodowego, potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego stanowiący podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, aktualnym na dzień opracowania projektu,

c) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Podstawą prawną rozstrzygnięć w sprawie był art. 48 ust. 2 i 3 p.b. Zgodnie z art. 48 ust. 2 p.b., "(...) jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie".

Zgodnie z art. 48 ust. 3 p.b.: "w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2".

2. W niniejszej sprawie, podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniach: 10 lipca 2018 r. i 8 października 2018 r. ustalono, że: "(...) wybudowano budowlę o konstrukcji stalowej z zadaszeniem wspartym na sześciu stalowych stupach, stanowiącą trzystanowiskową myjnię samochodową samoobsługową. Obiekt posiada trzy stanowiska na wyprofilowanej posadzce betonowej ze spadkami do upustów kanalizacyjnych. Pod zadaszeniem z blachy stalowej znajdują się dwa stanowiska z zainstalowanym centralnie modułem służącym do mycia pojazdów. Teren wokół obiektu utwardzony kostką betonową, częściowo skierowaną w stronę działki ew. nr [...] do wykonanego odkrytego kanału ściekowego zakończonego studzienką".

W ocenie organów bezdotykowa myjnia samochodowa położona przy ul. [...] w [...] została wybudowana bez wymaganego pozwolenia na budowę. W toku postępowania nie przedstawiono dokumentów świadczących o jej legalności. W związku z tym organy wstrzymały prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie bezdotykowej myjni samochodowej. Ustaliły również wykonanie niezbędnych zabezpieczeń i nałożyły obowiązek przedstawienia określonej dokumentacji. Postępowanie takie, zdaniem Sądu było zasadne i zgodne z prawem.

Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 1 p.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (z zastrzeżeniem art. 29-31 p.b.). Art. 29 - 31 p.b. wskazują na możliwość wykonywania robót budowlanych bez pozwolenia na budowę lub w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Przepisy te nie przewidują zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę budowy myjni samochodowej. Zatem roboty budowlane prowadzone przy budowie 3 stanowiskowej myjni bezdotykowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą mieszczą się w granicach definicji "budowli", której legalizacja powinna nastąpić w trybie art. 48 p.b. Pod pojęciem "obiektu budowlanego" zaś rozumieć należy: budynek, budowlę i obiekt małej architektury (art. 3 pkt 1 p.b.). Ilekroć w p.b. jest mowa o obiekcie małej architektury należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności: a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury, b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej, c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. Spornej trzystanowiskowej myjni bezdotykowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą nie można uznać za obiekt małej architektury ze względu na konstrukcję i funkcję budowli. Zatem zasadnie oceniły w niniejszej sprawie organy, że przedmiotem postępowania jest "budowla" - trzystanowiskowa myjnia bezdotykowa wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

3. Zgodnie z orzecznictwem (por. np. wyroki: WSA w Warszawie z 24 stycznia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2836/15, WSA w Gliwicach z 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/G1 907/14, WSA w Krakowie z 14 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 1109/16), myjnię bezdotykową należy potraktować jako zespół urządzeń technicznych zamontowanych w części budowlanej, tworzący całość techniczno-użytkową, która zapewnia wykorzystywanie jej zgodnie z przeznaczeniem. Wynika to z faktu, że poszczególne elementy myjni są połączone ze sobą i współpracują w taki sposób, że każdy element jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania pozostałych urządzeń. Odłączenie ich czyniłoby budowlę myjni bezużyteczną. Sama część budowlana (wiata, odpowiednie podłoże) bez uzbrojenia jej w elementy techniczne, podobnie jak same elementy techniczno - technologiczne (bez umieszczenia - montażu ich w części budowlanej) nie spełnią ani nie tworzą myjni bezdotykowej. Oznacza to, że odrębnie te elementy nie spełniają ani funkcji użytkowej ani technicznej. Trudno bowiem uznać, że elementy techniczno - technologiczne mogłyby funkcjonować bez części budowlanej, gdyż dostarczenie chociażby takich mediów jak woda, czy elektryczność byłoby niemożliwe, a więc urządzenia te nie mogłyby funkcjonować. W innym wyroku (por. wyrok WSA w Poznaniu z 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Po 240/15) wskazano, że myjnia bezdotykowa jest obiektem budowlanym, bowiem jak wskazuje art. 3 pkt 1 p.b. obiektem budowlanym jest m.in. budowla stanowiąca wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi całość techniczno - użytkową. Również dla potrzeb opodatkowania, uznaje się, że bezdotykowa myjnia samochodowa jest podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości budowlą stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami (por. wyrok WSA w Gliwicach z 6 września 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 371/16).

Zgodnie z art. 3 pkt 3 p.b. pod pojęciem budowli: należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Z treści art. 3 pkt 3 p.b. wynika domniemanie, że jeżeli nie można zaliczyć określonego obiektu budowlanego do kategorii budynków lub obiektów małej architektury, to stanowią one budowle (por. wyrok WSA w Kielcach z 27 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Ke 37/14).

Zatem zasadnie organy uznały, że zrealizowanie budowli - myjni z infrastrukturą towarzyszącą bez wymaganej przepisami decyzji o pozwoleniu na budowę wypełnia przesłanki zastosowania art. 48 p.b. Budowa myjni wraz z infrastrukturą towarzyszącą nie została zwolniona z uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a zatem jako budowla podlega legalizacji w trybie art. 48-49 p.b. Pierwszym etapem tej procedury było zaś wydanie postanowienia w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 p.b.

4. Zdaniem Sądu, pozostałe zarzuty (materialne i procesowe) zawarte w skardze również są bezzasadne. W szczególności należy wskazać, że osoba powiadamiająca organy nie jest automatycznie stroną postępowania. Pojęcie "strony" jest kategorią prawa materialnego. Oznacza to, że interes prawny uprawniający do wszczęcia postępowania i bycia w nim stroną musi znajdować oparcie w przepisach prawa materialnego powszechnie obowiązującego. Nie wystarczy wewnętrzne przekonanie danego podmiotu w tym zakresie, które zwykle wiąże się z interesem faktycznym, a nie prawnym (por. wyrok NSA z 26 września 2019 r., sygn. akt I OSK 178/18).

Organy zasadnie wskazały, że przepisy p.b. pozwalają na czynności kontrolne organów nadzoru budowlanego lub osób działających z ich upoważnienia. Takie osoby mają prawo wstępu do obiektu budowlanego lub na teren budowy, zakładu pracy. Przepisy art. 81a ust. 2 i 3 p.b. są przepisami szczególnymi wobec przepisów k.p.a. Czynności te nie są bowiem oględzinami w rozumieniu k.p.a., a zatem wszelkie przepisy o oględzinach mogą mieć zastosowanie jedynie posiłkowo. Z istoty czynności kontrolnych wynika również, że nie obowiązuje w tym przypadku uprzednie informowanie stron o zamierzonym terminie dokonania czynności kontrolnych. Ustawodawca wprowadził jedynie wymóg aby ww. czynności kontrolne przeprowadzane były w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności właściciela lub zarządcy obiektu, a w lokalu mieszkalnym - w obecności pełnoletniego domownika i przedstawiciela administracji lub zarządcy budynku (por. wyrok WSA w Szczecinie z 20 września 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 546/18). Wskazane kontrole mają charakter doraźny i nie są częścią postępowania dowodowego (nie stanowią oględzin), które ma prowadzić do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, przeprowadzanego na podstawie k.p.a. i wymagającego uprzedniego zawiadomienia stron. Kontrole doraźne służą uzyskaniu informacji o ewentualnych nieprawidłowościach i niejednokrotnie stanowią impuls do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w danej sprawie.

Zasadnie organy przyjęły, że podstawą do wydania zaskarżonego postanowienia były nie tylko ustalenia zawarte w protokole z 10 lipca 2018 r., ale również z 8 października 2018 r., a o oględzinach w dniu 8 października 2018 r. inwestorzy zostali poinformowani zawiadomieniem z 13 września 2018 r.

Bez znaczenia są również zarzuty skarżącego odnośnie do rozbieżności w protokołach (z dnia 10 lipca 2018 r. i z 8 października 2018 r.), gdzie wskazano na "trzystanowiskową myjnię samochodową" i na "wiatę na utwardzonym terenie z urządzeniami do mycia samochodów". Zdaniem Sądu, zasadnie wskazały organy, że (pomimo różnic semantycznych) każdy z tych dokumentów świadczy o zrealizowaniu budowli, tj. myjni samochodowej z infrastrukturą towarzyszącą bez wymaganej przepisami decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem w niniejszej sprawie organy dokonały właściwej oceny materiału dowodowego w sposób logiczny, zgodny z przepisami, zasadami wiedzy technicznej i doświadczenia życiowego i nie wykroczyły poza granice swobodnej oceny dowodów.

5. Mając powyższe na uwadze, Sąd podzielił ocenę prawna dokonaną przez organy w zaskarżonych postanowieniach i skargę oddalił jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.