Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 53/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w zakresie zwrotu wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie zwrotu wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych, pobranych od należności objętych tytułami wykonawczymi z dnia [...] nr [...], ponieważ żądanie zwrotu zostało wniesione po upływie 14 dni od daty doręczenia zobowiązanemu D. B. postanowienia z dnia [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej adresowanej do D. B. i zawierającej powyższe postanowienie wynika, że została ona doręczona adresatowi w dniu 6 listopada 2017 r.

W dniu 13 grudnia 2017 r. (data nadania) pełnomocnik D. B. wniósł skargę na wskazane wyżej postanowienie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2018 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie

z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została - wobec niemożności doręczenia jej adresatowi - awizowana w dniu 2 lutego 2018 r., a następnie awizowana powtórnie w dniu 12 lutego 2018 r. Przesyłka ta w dalszej kolejności została wydana adresatowi w dniu 19 lutego 2018 r.

W dniu 26 lutego 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo

z dnia 1 grudnia 2017 r. do działania w imieniu strony skarżącej w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu, a ponadto pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił po terminie brak formalny skargi.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.

z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa

w art. 3 § 2 pkt 4a.

Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia,

tj. od dnia 6 listopada 2017 r., upłynął zatem w dniu 6 grudnia 2017 r. Pełnomocnik strony wniósł natomiast skargę w dniu 13 grudnia 2017 r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.

Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną

po upływie terminu do jej wniesienia. Wniesienie skargi po terminie stanowi zatem podstawę do jej odrzucenia.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że stosownie do treści art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 ppsa oraz art. 47 tej ustawy.

W myśl zaś art. 46 § 3 ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności procesowej.

Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

Zwrócić w tym miejscu należy również uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa,

w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją

o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub

w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 19 lutego 2018 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 2 lutego 2018 r., a następnie po raz drugi w dniu 12 lutego 2018 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem

16 lutego 2018 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 23 lutego 2018 r. Pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił natomiast brak formalny skargi w dniu 26 lutego 2018 r., a więc już po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tych czynności.

Mając na względzie uchybienie terminowi do wniesienia skargi oraz terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi, na podstawie kolejno: art. 58 § 1 pkt 2 ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.