Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 34/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie wniosku o wyznaczenie organu właściwego do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.-


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2008 r. W. S. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. polegającą na nie załatwieniu w terminie przewidzianym prawem – art. 35 § 2 i 3 kpa - jego wniosku z dnia [...] marca 2008 r. o wyznaczenie organu właściwego do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego. Skarżący wskazując na przepis art. 228 kpa w zw. z art. 21 ustawy o samorządowym kolegium odwoławczym (Dz. U. Nr 79, poz. 856 ze zm.) wniósł o zobowiązanie Kolegium do wydania rozstrzygnięcia stosownie do art. 104 kpa – jako organu właściwego na zasadzie art. 25 kpa oraz orzeczenia o zwrocie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wyjaśniło, iż skarżący w piśmie datowanym na [...] marca 2008 r. zatytułowanym "wniosek o rozgraniczenie nieruchomości i wyznaczenie organu do jego przeprowadzenia wnosił o: 1) wyznaczenie organu właściwego do przeprowadzenia postępowania o rozgraniczenie stanowiącej jego własność działki gruntu nr geodezyjny [...] z działkami sąsiednimi o numerach geodezyjnych [...] i [...], stanowiących własność Gminy K., 2) o wyłączenie Wójta Gminy K. – organu właściwego do przeprowadzenia tegoż postępowania, jako organu Gminy K. – strony postępowania o rozgraniczenie, 3) o wyznaczenie innego organu celem przeprowadzenia postępowania o rozgraniczenie.

Wychodząc z założenia, że dopóki nie nastąpi "zawiśnięcie" sprawy administracyjnej o rozgraniczenie nie mogą być podejmowane żadne czynności związane z wyłączeniem organu czy też pracownika, postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] Kolegium przekazało wniosek skarżącego Wójtowi Gminy K., jako organowi właściwemu w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Powodem zaś wydłużenia terminu załatwienia sprawy były trudności interpretacyjne przepisów art. 24 i art. 25 kpa na tle okoliczności faktycznej, iż złożony jednocześnie wniosek o rozgraniczenie, skierowany został do organu niewłaściwego rzeczowo.

Nadto organ podał, iż w jego ocenie przedmiot zaskarżenia nie mieści się

w katalogu spraw wymienionych w art. 3 punkt 1 – 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem niniejsza skarga na bezczynność nie może być skargą prawnie skuteczną. Mając na uwadze powyższe, organ wniósł

o odrzucenie skargi, a w przypadku uznania jej za skargę dopuszczalną – umorzenia postępowania w sprawie.

Podczas rozprawy w dniu [...] listopada 2008 r. skarżący podał, iż wiele razy dzwonił do Kolegium, aby podjęło decyzję w sprawie złożonego wniosku z dnia

[...] marca 2008 r., lecz organ zwlekał z jej załatwieniem. Skargę zaś do Sądu sporządził adwokat, dlatego nie potrafi powiedzieć czy jej podstawa prawna – art. 228 kpa jest właściwa. Podkreślił, iż złożył wniosek do Kolegium, bo chciał wszcząć postępowanie w sprawie rozgraniczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, iż w ocenie Sądu treść wypowiedzi skarżącego złożona podczas rozprawy w dniu [...] listopada 2008 r. przesądziła, iż celem wywiedzionej skargi było zobowiązanie organu do wydania określonego regułami procedury, rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji administracyjnej a nie naprawienie błędów i zaniedbań organu w oparciu o art. 228 kpa. Z tego też względu Sąd uznał skargę za dopuszczalną.

Zgodnie zaś z ustaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd rozpoznaje skargę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego, ustalonego na dzień wydania orzeczenia (vide: postanowienie NSA z dnia 23 września 1986 r.

IV SAB/8/86, ONSA 1986/2/50). Kryterium ocennym zasadności skargi na bezczynność organu jest bowiem ustalenie, czy nakazanie organowi administracji wydania aktu administracyjnego będzie dopuszczalne, uzasadnione i celowe

w świetle ewentualnych zmian stanu faktycznego i prawnego.

W niniejszej sprawie w okresie między datą złożenia skargi – [...] kwietnia

2008 r. a datą jej rozpoznania przez Sąd – [...] listopada 2008 r. stan faktyczno - prawny sprawy niewątpliwie uległ zasadniczym zmianom, ponieważ postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w następstwie rozpoznania żądania skarżącego z dnia [...] marca

2008 r. przekazało jego wniosek Wójtowi Gminy K., jako organowi właściwemu w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.

A zatem o ile w dacie wniesienia skargi zachodził stan bezczynności organu, to na skutek wydania powyższego rozstrzygnięcia stan taki przestał istnieć.

Dlatego też orzekanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego poniesionych przez niego kosztów postępowania sądowego orzeczono na mocy art. 201 § 1 w/w ustawy.