Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 7/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

SENTENCJA

Dnia 3 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. P. i J. P. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a: 1) przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; 2) umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2008 roku B.P. złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości.

We wniosku tym skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną L.P. Oboje z małżonką uzyskują dochody z tytułu emerytury, w łącznej kwocie 2.200 złotych. Skarżący oświadczył, że posiada mieszkanie o powierzchni ok. 54 m kw. i nie zadeklarował posiadania innych wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych.

Z uwagi na fakt, iż zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona została wezwana do wskazania, czy ponosi wydatki związane z leczeniem J.P. oraz określenia ich wysokości, określenia kwoty wydatków przeznaczanej miesięcznie przez skarżącego i jego małżonkę na utrzymanie i leczenie, a także wskazania kwoty wydatków ponoszonych w związku z posiadanym mieszkaniem, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W dniu 13 sierpnia 2008 roku do tut. Sądu wpłynął wniosek o prawo pomocy, również złożony na urzędowym formularzu, w którym skarżący podał, iż J.P. przebywa w Domu Pomocy Społecznej, gdyż wymaga stałej pomocy medycznej, przyznany mu jest zasiłek stały. Skarżący wskazał, iż czynsz za mieszkanie wynosi 411 złotych, opłaty z tytułu energii elektrycznej, gazu, telefonu i telewizji kształtują się na poziomie ok. 200 złotych miesięcznie. Skarżący wskazał ponadto, iż kwota wydatków na zakup leków w miesiącu lipcu to ok. 300 złotych.

Z uwagi na fakt, iż powyższy wniosek zawierał dane, do których wskazania skarżący został wezwany, wniosek ten został potraktowany jako uzupełnienie żądania wniesionego w dniu 15 lipca 2008 roku, nie zaś kolejny odrębny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż rozpoznając złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi miał na uwadze fakt, iż strona wielokrotnie występowała już z wnioskiem o prawo pomocy, które zostało stronie udzielone w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, natomiast strona nie została zwolniona od kosztów sądowych. Sąd stał bowiem na stanowisku, iż wysokość dochodów z emerytury, jakie uzyskuje skarżący i jego żona pozwala przyjąć, że skarżący jest w stanie ponieść wydatki związane z uiszczeniem kosztów postępowania, a strona nie wykazała dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Rozpoznając złożony w dniu 15 lipca 2008 roku wniosek o przyznanie prawa pomocy należy jednakże zwrócić uwagę, iż skarżący przedstawił nowe okoliczności, które mogą mieć wpływ na ocenę jego zdolności płatniczych.

Mianowicie, skarżący podał wysokość ponoszonych miesięcznie wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania i rodziny, a także zakupem niezbędnych leków. Wysokość wydatków, znajdująca odzwierciedlenie w załączonych do wniosku dokumentach (choćby tylko w postaci faktur za nabycie lekarstw) wskazuje, iż uzasadnione jest twierdzenie, iż sytuacja majątkowa skarżącego może utrudnić skarżącemu partycypację w kosztach postępowania przed sądem administracyjnym.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącego różni się od sytuacji opisanej w poprzednio składanych wnioskach skarżącego, co dało podstawę do przyznania prawa pomocy również w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Rozstrzygając natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata Sąd miał na uwadze, iż postanowieniem z dnia 16 marca 2006 roku referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła zaś do prowadzenia sprawy adwokat A.B. – M., której skarżący udzielił pełnomocnictwa. Z uwagi na fakt, iż z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnictwo zostało wypowiedziane, adwokat A.B. – M. jest nadal pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie.

W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika należy uznać za bezprzedmiotowy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia, zaś na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.

AG