Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1441/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak (spr.) Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A.W. i A.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2006 r. nakładającą na A. W. i A. W. karę pieniężną w wysokości [...] zł.

Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło:

a) wykonywanie przewozów okazjonalnych z naruszeniem zakazu umieszczania lub używania w pojeździe taksometru,

b) wykonywanie przewozów okazjonalnych z naruszeniem zakazu umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy,

c) wykonywanie przewozów okazjonalnych z naruszeniem zakazu umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych.

Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 18 ust. 5 a, b, c, art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz lp. 2.9 ust. 1, lp. 2.9 ust. 2, lp. 2.9. ust. 3 załącznika do ww. ustawy.

W skardze na powyższą decyzję skarżący zakwestionowali zaskarżoną decyzję w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym oraz naruszenie przepisów postępowania art. 7, 10, 77 kpa poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak zapewnienia czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia [...] października skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.), wskazując, że rozpoznanie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Ze złożonej do akt kserokopii wniosku z dnia [...] września 2007 r. wynika, że O. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP (sygn. akt [...]).

W rozpatrywanej sprawie podstawą materialnoprawną rozstrzygnięć organów obu instancji stanowił m.in. art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.

W tym stanie rzeczy, skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP jednego z przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji – Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie bowiem niniejszego postępowania stwarza podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a) kpa. Stwierdzenie zaś w toku niniejszej sprawy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego obliguje Sąd do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.

Mając powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia.