Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 573/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3 oraz art. 163 par. 2 i art. 167
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. Ś. i J. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1847/14 o odrzuceniu skargi Z. Ś. i J. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. Ś. i J. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 1 sierpnia 2014 r. każdy ze skarżących wraz ze skargą uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego wezwano każdego ze skarżących, reprezentowanych przez pełnomocnika, do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w kwocie po 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 września 2014 r.

W piśmie z dnia 26 września 2014 r. pełnomocnik skarżących poinformował, że każde ze skarżących uiściło opłatę sądową w wysokości po 100 zł, na dowód czego dołączył potwierdzenia dokonania przelewów datowane na 1 sierpnia 2014 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Sądu, ustalono, że uzupełniający wpis sądowy nie został uiszczony.

W powyższych okolicznościach Sąd odrzucił skargę powołując się na art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz art. 167 w zw. z art. 163 § 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia opłaty pomimo, że nie było podstawy do jej odrzucenia, gdyż:

- zarządzenia Przewodniczącego zostały sformułowane w sposób nieprawidłowy, gdyż nie były one wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane, a ich treść nie była doprecyzowana w taki sposób, by strony nie miały wątpliwości co do zakresu wezwania;

- zarządzenia Przewodniczącego nie zostały uzasadnione, pomimo istnienia takiego obowiązku wynikającego z powołanych przepisów ustawy procesowej.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem doręczenia skarżącym właściwie sporządzonych zarządzeń wzywających do uzupełnienia brakującej części opłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Stwierdzić trzeba, że podniesione przez pełnomocnika skarżących zarzuty naruszenia art. 220 § 1 i § 3 oraz art. 163 § 2 i art. 167 p.p.s.a. są chybione.

Jak wynika z art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania nie zostanie uiszczony od niej należy wpis w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Z akt sprawy wynika, że każdy ze skarżących, wnosząc skargę na postanowienie wydane w trybie stwierdzenia nieważności decyzji, uiścił wpis od skargi w kwocie po 100 zł, zamiast po 200 zł. Wskazać bowiem trzeba, że stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis sądowy w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy wynosi 200 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący zarządzeniem z dnia 5 września 2014 r. wezwał każdego ze skarżących, reprezentowanych przez tego samego pełnomocnika do uzupełnienia wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 września 2014 r. W wyznaczonym 7-dniowym terminie skarżący nie uiścili żądanej kwoty. W takich okolicznościach sprawy prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił również zarzutów skargi kasacyjnej, że zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu o kwotę 100 zł zostały sformułowane nieprawidłowo, albowiem były nieprecyzyjne i niejasne. Stwierdzić trzeba, że treść zarządzeń nie budzi żadnych wątpliwości. W zarządzeniach posłużono się jasnym sformułowaniem, że wzywa się skarżącego "do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na postanowienie (...) w kwocie 100 zł". Wezwanie to jednoznacznie określa brakującą kwotę należnego w tej sprawie wpisu.

W wezwaniach wskazano też właściwą podstawę prawną, a także konsekwencje nieuiszczenia wpisu w terminie. Zarządzenia te nie wymagały dalszego doprecyzowania. Trudno zatem przyjąć, by fachowy pełnomocnik, do którego skierowane zostały zarządzenia został wprowadzony w błąd sformułowaniem tytułu zarządzeń.

Uznając za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 163 § 2 i art. 167 p.p.s.a. stwierdzić trzeba, że użyty w art. 167 p.p.s.a. zapis o odpowiednim stosowaniu należy rozumieć w ten sposób, że stosowanie przepisów Rozdziału 10. "Orzeczenia sądowe" do zarządzeń przewodniczącego odbywa się z koniecznymi modyfikacjami, nie wykluczając możliwości wyłączenia stosowania, np. ze względu na szczególny charakter danej instytucji procesowej lub odmienne regulacje szczegółowe. Z uwagi na charakter zarządzeń, wymogów dotyczących uzasadnienia postanowienia nie można stosować wprost, lecz z odpowiednimi modyfikacjami. W niniejszej sprawie w zarządzeniach prawidłowo i precyzyjnie określono, o jaką kwotę należało uzupełnić wpisy, podstawę prawną zarządzeń, wskazano zaskarżoną decyzję, termin uzupełnienia wpisu, jak również konsekwencje jego nieuiszczenia w terminie. W tej sytuacji podnoszone argumenty o braku szczegółowego przestawienia w zarządzeniach okoliczności o niepełnym uiszczonym wraz ze skargą wpisie, nie mogły wpłynąć na ich prawidłowość.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.