Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 419/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Dyrektora [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia danych osobowych p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji-


UZASADNIENIE

Dyrektor [...] pismem z dnia 19 marca 2013 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie usunięcia danych osobowych w zakresie imienia i nazwiska.

We wniosku Dyrektor [...] podniósł, że usunięcie imienia i nazwiska autorki opracowania z katalogu komputerowego Biblioteki [...] naraża tę instytucję na perturbacje i utrudnienia w jej funkcjonowaniu. Stoi to bowiem w sprzeczności z powszechnie stosowanymi regułami katalogowania publikacji, gdyż imię i nazwisko lub pseudonim autora należą do podstawowych danych, obok tytułu, roku i miejsca wydania, danych pozwalających zidentyfikować poszukiwaną książkę. Niepełny zapis biblioteczny w katalogu utrudni czytelnikom dostęp do pełnej informacji o zasobie Biblioteki oraz dotarcie do samej publikacji. Jednocześnie Dyrektor podniósł, że wykonanie decyzji pociąga za sobą konieczność interwencji w bibliotecznym systemie komputerowym osoby o odpowiednich uprawnieniach, która do czerwca przebywa poza [...].

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego. By możliwym było zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, w pierwszej kolejności strona jest zobowiązana wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji musi zatem jednoznacznie wynikać, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub nastąpią trudne do odwrócenia skutki.

W niniejszej sprawie, skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak nie przytoczył przy tym żadnych okoliczności na poparcie tego wniosku. Trudności z identyfikacją publikacji, w sytuacji usunięcia imienia i nazwiska autora publikacji, czy też utrudniony dostęp do publikacji bądź nieobecność osoby uprawnionej do interwencji w bibliotecznym systemie komputerowym nie stanowią przesłanek, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika by spełniona została którakolwiek z przesłanek przepisu 61 § 3 P.p.s.a.

Wobec powyższego należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Z tych względów wniosek Dyrektora [...] nie mógł zostać uwzględniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.