Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 256/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 13, art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2016 r. sprawy ze skargi K.S. na bezczynność Dyrektora Instytutu [...] PAN w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2015 r. - oddala skargę.


UZASADNIENIE

K. S. w dniu 17 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego na przesyłce) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Instytutu [...] Polskiej Akademii Nauk w przedmiocie rozpozna wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W skardze strona podniosła zarzut naruszenie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz wniosła o zobowiązanie Dyrektora Instytutu do wydania decyzji w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku z uzasadnieniem i udostępnienia żądanych informacji, będących informacją publiczną oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż od dnia [...] maja 2014 r., jako pracownik, a następnie były pracownik Instytutu [...] PAN, bezskutecznie usiłuje uzyskać na podstawie art. 1 ust 2, art. 2 ust 1 i 2 oraz art. 15 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. 2000 Nr 26 poz. 306 ze zm.) informacje dotyczące wynagrodzeń poszczególnych członków dyrekcji I[...]PAN w latach 2011-2014 w rozbiciu na następujące składowe: 1. wynagrodzenia, 2. nagrody roczne z wyszczególnieniem tych nagród, 3. świadczenia dodatkowe i odprawy.

W wyniku braku satysfakcjonującej odpowiedzi skarżąca w dniu 14 grudnia 2015 r. ponownie wystąpiła z rozszerzonym wnioskiem o udostępnienie informacji o wynagrodzeniach poszczególnych członków dyrekcji I[...]PAN oraz głównego księgowego w latach 2011 - 2015 w rozbiciu na następujące składniki: 1. wynagrodzenia z wyszczególnieniem wynagrodzeń wynikających z: a) mianowania lub umowy o pracę, b) umów o dzieło i/lub umów-zleceń, 2. nagrody związane ze świadczeniem pieniężnym z I[...]PAN z wyszczególnieniem tych nagród, 3. świadczenia dodatkowe, w tym dodatek funkcyjny i odprawy. Ponadto, w świetle wyników przeprowadzonego w kwietniu-maju 2015 r. przez Kancelarię Prawną [...]Sp. J. audytu prawnego Instytutu [...]PAN, skarżąca poprosiłam o informację czy, oraz kiedy i w jakiej wysokości (z potwierdzeniem kopiami odpowiednich przelewów/wpłat) nienależnie pobrane w latach 2013-2014 (z naruszeniem przepisów ustawy o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi) wynagrodzenia członków ówczesnej dyrekcji oraz głównego księgowego zostały zwrócone do kasy lub na konto Instytutu.

W odpowiedzi zainteresowana otrzymałam pismo z dnia 29 grudnia 2015 r. wzywające ją do opłacenia kosztów przygotowania danych w kwocie 234 zł, co też uczyniła oraz ustosunkowała się do innych zawartych w ww. piśmie kwestii, na które otrzymała decyzję z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w której Instytut [...]PAN odmówił udzielenia informacji publicznej.

W dniu 15 lutego 2016 skarżąca wystąpiła za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, do organu nadzorującego działalność placówek PAN, tj. do Polskiej Akademii Nauk z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Prezesa PAN w związku z decyzją dyrektora Instytutu [...]PAN odmawiającą udzielenia informacji publicznej o wynagrodzeniach dyrekcji Instytutu w latach 2011-2015. Obecny dyrektor I[...] PAN M. O. nie przekazał skargi do Prezesa PAN, tylko sam odpowiedział na to pismo decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr sygn. [...].

Z zaprezentowanym przez Dyrektora [...] PAN stanowiskiem skarżąca się nie zgadza, albowiem uznaje, iż przedmiotem jej żądania, skierowanego do podmiotu ustawowo obowiązanego, jest informacja publiczna, która podlega udostępnieniu. Z tego też powodu wnioski zawarte w skardze należy uznać za zasadne.

W odpowiedzi Dyrektor Instytutu [...] PAN wniósł o jej oddalenie.

Odnosząc się do zarzutów i argumentów skargi wymieniony podmiot wskazał, iż w dniu 15 grudnia 2015 r. na adres sekretariatu Instytutu [...] PAN wpłynął przesłany drogą elektroniczną wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. We wniosku skarżąca zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie ujawnienia "wynagrodzeń poszczególnych Członków Dyrekcji oraz Głównego Księgowego [...] Polskiej Akademii Nauk w latach 2011 -2015 (w rozbiciu na ww. składniki). Dodatkowo skarżąca zwróciła się o wskazanie informacji czy, oraz kiedy i w jakiej wysokości (z potwierdzeniem kopiami odpowiednich przelewów/wpłat) nienależnie pobrane w latach 2013-2014 wynagrodzenie członków dyrekcji oraz głównego księgowego zostały zwrócone do kasy lub na konto Instytutu.

Pismem z dnia 29 grudnia 2015 r., wysłanym za pośrednictwem Poczty Polskiej za

potwierdzeniem odbioru, Instytut poinformował skarżącą, iż ewentualne ujawnienie informacji w formie wskazanej w treści wniosku wymaga ich przetworzenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 14 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Instytut wezwał skarżącą do przedstawienia uzasadnienia, w terminie 14 dni, dlaczego ujawnienie wskazanych przetworzonych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dodatkowo Instytut wskazał szacunkowe koszty przygotowania informacji przetworzonej, w zakresie wnioskowanym przez skarżącą.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wniosła, w dniu 20 stycznia 2016 r. drogą mailową na adres sekretariatu Instytut, pismo w którym powołała się na art. 2 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazując, iż żądanie przez Instytut przedstawienia uzasadnienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowi naruszenie powołanej ustawy. Jednocześnie skarżąca dokonała wpłaty oszacowanej przez Instytut kwoty kosztów na konto Instytutu oraz wezwała Instytut do udostępnienia informacji w zakresie wskazanym we wniosku, w terminie 14 d od otrzymania odpowiedzi.

W dniu [...] lutego 2016 r. Instytut wydał decyzję nr [...], w której odmówił skarżącej udzielenia informacji publicznej w zakresie wynagrodzeń poszczególnych Członków Dyrekcji oraz Głównego Księgowego Instytutu [...] Polskiej Akademii Nauk w latach 2011 - 2015 z podziałem wynagrodzeń na wskazane składniki oraz wyszczególnieniem poszczególnych tytułów wynagrodzenia. Decyzja powyższa została skarżącej doręczona w dniu [...] lutego 2016 r., co potwierdza posiadane przez Instytut zwrotne potwierdzenie odbioru dostarczone przez Pocztę Polską. Jednocześnie w dniu 2 lutego 2016 r. Instytut dokonał zwrotu wpłaconej przez skarżącą kwoty.

W dniu 23 lutego 2016 r. do Instytutu wpłynęło pismo skarżącej - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaadresowane do Prezesa Polskiej Akademii Nauk, które Instytut potraktował jako oczywistą omyłkę i rozpatrzył odwołanie merytorycznie. W dniu [...]marca 2016 r. Instytut wydał decyzję, w której utrzymał w mocy decyzję odmowną. Decyzja ta została skarżącej doręczona w dniu [...]marca 2016 r.

W dniu 13 kwietnia 2016 r. w sekretariacie Instytutu została złożona skarga (uzupełniona pismem, który wpłynął do Instytutu w dniu 20 kwietnia 2016 r.).

Zdaniem Dyrektora Instytutu [...]PAN, w niniejszej sprawie nie doszło do zaistnienia jakiejkolwiek bezczynności Instytutu, zarówno w wąskim rozumieniu tego pojęcia (brak procedowania w sprawie) jak w i znaczeniu szerokim (procedowanie z naruszeniem ustawowych terminów). Instytut odmówił skarżącej udzielenia informacji publicznej w drodze decyzji wydawanych w ustawowych terminach, zatem na dzień wniesienia skargi do Instytutu nie pozostawał on ani bezczynny ani nie był też w zwłoce, a postępowania wszczęte wnioskami skarżącej zostały formalnie zakończone. Potwierdza to zresztą wyraźnie sarna skarżąca, wskazując w skardze decyzje jakie otrzymała od Instytutu.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, wniesiony przez nią wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie powinien być przekazywany do Prezesa Polskiej Akademii Nauk. Wynika to z samej istoty wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, którego to rozpatrzenia dokonuje zawsze ten sam organ, który rozstrzygał dane zagadnienie. Dodatkowo, co ważniejsze, Prezes PAN nie ma formalnych kompetencji organu odwoławczego w zakresie rozstrzygnięć wydawanych przez instytuty PAN w zakresie spraw objętych ustawą o ochronie danych osobowych, ponieważ nie przewidują tego przepisy prawa. Instytut jest samodzielną jednostką posiadająca osobowość prawną. O tym jaki rodzaj środka odwoławczego przysługiwał skarżącej, została ona prawidłowo poinformowana w decyzji.

Z uwagi na powyższe skarga powinna zostać przez Sąd oddalona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Wniosek K.S. z dnia 14 grudnia 2015 r. zainicjował postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej, które uregulowane zostało przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.).

W świetle przepisów tej ustawy w sprawie bezsporne pozostawało, że żądanie skarżącej zawarte w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. było żądaniem udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 tej ustawy, jak również, że żądanie to zostało skierowane do podmiotu, który w świetle art. 4 ust. 1 pkt 4 tej ustawy jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia.

Powyższe obligowało zobowiązany Instytut PAN do załatwienia złożonego przez skarżącą wniosku w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania - w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, o ile podmiot obowiązany nie podpatrzył się, jak w tym przypadku, podstaw do ograniczenia dostępu do informacji w formie decyzji.

Przepis art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi bowiem, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Z kolei, art. 14 ustawy stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (ust. 2). Przepis art. 17 ust. 1 w zw. art. 16 ust. 1 i 2 tej ustawy daje zaś podstawę do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, do której się stosuje przepisy k.p.a.

Na wniosek skarżącej zobowiązany Instytut PAN wydał w dniu [...] lutego 2016 r. decyzję, czego skarżąca nie kwestionuje, a więc jeszcze przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie. Skarga K. S. wniesiona została bowiem pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. Skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej niekorzystną dla niej decyzją. Wniosek ten został także rozpatrzony przed wniesieniem skargi do Sądu, bowiem Dyrektor Instytutu [...] PAN w dniu [...] marca 2016 r. wydał decyzję utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję, która została stronie doręczna w dniu [...] marca 2016 r.

Wyjaśnia w tym miejscu wymaga, iż Instytut PAN jest podstawową jednostka naukową Akademii, występuje w stosunkach prawnych we własnym imieniu i działa na własny rachunek, w imieniu instytutu oświadczenia woli składa dyrektor lub upoważniona przez niego osoba oraz instytut nie odpowiada za zobowiązania Akademii, a Akademia nie odpowiada za zobowiązania instytutu (patrz art. 42 i art. 46 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk /tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 572/). Zatem w takim przypadku ma zastosowanie art. 17 ust. 2 zd. pierwsze ustawy o dostępie do informacji publicznej mówiący o tym, iż wnioskodawca może wystąpić do podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji, niebędącego organem władzy publicznej, o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji.

Powyżej wskazana chronologia czynności podejmowanych w sprawie uniemożliwia przypisanie Dyrektorowi Instytutu [...] PAN bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącej, albowiem Dyrektor Instytutu wydając decyzję odmowną nie przekroczył ustawowych terminów załatwienia sprawy.

Niewątpliwie z bezczynnością w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie, albo podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 – miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 291). Przy czym, jeżeli przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej podmiot zobowiązany udzielił informacji publicznej, choćby z przekroczeniem ustawowego terminu, lub odmówił jej udzielenia w formie decyzji, oznacza to, że nie pozostaje on w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi. Nie może bowiem zobowiązać adresata wniosku do podjęcia czynności, która została podjęta przed dniem rozpoznania przez Sąd skargi (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Bd 147/12, publik. Lex nr 1298655). Oceny bezczynności podmiotu zobowiązanego dokonuje się bowiem według stanu faktycznego na dzień orzekania przez sąd administracyjny, który jest zobowiązany badać, czy w dacie wniesienia skargi, a następnie w dacie zamknięcia rozprawy adresat wniosku pozostawał w bezczynności (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 295).

W niniejszym postępowaniu Sąd nie był władny rozstrzygać o zasadności odmowy udostępnienia skarżącej informacji publicznej. Oceny tej może dokonać wówczas, gdy przedmiotem zaskarżenia stanie się ww. decyzja z dnia [...] marca 2016 r.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 tej ustawy, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.