Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1249/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

D.R., reprezentowany przez radcę prawnego S.P., pismem z dnia 7 października 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej.

Pełnomocnik skarżącego zarządzeniem Sądu z dnia 20 października 2015 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed sądem lub sądami administracyjnymi oraz pouczony, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.

Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2015 r.

Pismem z dnia 18 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny S.P. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżącego wskazał we wniosku, że termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 9 listopada 2015 r. jednakże nie mógł być dochowany z uwagi na okoliczność, której nie można było przewidzieć lub w żaden sposób jej zapobiec. Wskazał, że jego kancelaria znajduje się w podpiwniczeniu kamienic i w dniu 7 listopada 2015 r. doszło do awarii kanalizacyjnej, która spowodowała zalanie kancelarii i uszkodzenie instalacji elektrycznej. Wobec powyższego nie było możliwości wypełnienia zobowiązania Sądu we wskazanym terminie tym bardziej, że całość skutków awarii została zażegnana dopiero w dniu 13 listopada 2015 r., a nawet do chwili obecnej trwają prace malarskie i wykończeniowe, niezbędne do doprowadzenia pomieszczeń biurowych do stanu pełnej używalności. Do wniosku pełnomocnik załączył żądane pełnomocnictwo oraz oświadczenie pracownika firmy usługowej "t." o przybyciu w dniu 7 listopada 2015 r. do kancelarii r.pr. S.P. w celu usunięcia awarii wodno-kanalizacyjnej. Pracownik oświadczył, że naprawienie uszkodzeń i wycieku zostało zakończone w dniu 12 listopada 2015 r., natomiast zniszczonej instalacji elektrycznej w dniu 13 i 16 listopada 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Pełnomocnik skarżącego z wnioskiem o przywrócenie terminu dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie, a nadto zachował termin siedmiodniowy do złożenia przedmiotowego wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., gdyż wniósł go do Sądu dnia 18 listopada 2015 r. Przyjąć bowiem należy, iż dzień 13 listopada 2015 r., a więc dzień zażegnania awarii na którą powołano się we wniosku, jest dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu.

Jako uzasadnioną przyczynę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, pełnomocnik powołał okoliczność awarii kanalizacyjnej w wyniku której doszło do zalania kancelarii w dniu 7 listopada 2015 r.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Brak winy występuje tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia czyli, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. (por.: postanowienie NSA z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 499/14, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, przywołana przez pełnomocnika okoliczność zalania jego kancelarii na skutek awarii wodno-kanalizacyjnej, nie może być uznana za obiektywną przeszkodę do dokonania czynności nadesłania pełnomocnictwa na wezwanie Sądu w terminie. Wykluczenie winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, że mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym, przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym, bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie, bądź innych na poważne straty majątkowe. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (vide.: postanowienie NSA z dnia 23 września 2014 r., II GZ 523/14).

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wykazał, aby aczkolwiek nadzwyczajna i niespodziewana sytuacja zalania jego kancelarii, miała jakikolwiek wpływ na niewykonanie zobowiązania Sądu i nienadesłanie pełnomocnictwa.

Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik przesłał pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego do reprezentowania jego osoby m.in. przed Sądami, datowane na dzień 19 lipca 2015 r. Z powyższego wynika więc, że pełnomocnik skarżącego już na dzień otrzymania wezwania Sądu o nadesłanie brakującego dokumentu, był w jego posiadaniu, bowiem pełnomocnictwo zostało udzielone na piśmie już 19 lipca 2015 r. Zatem jedyną czynnością, którą należało wykonać w tej sytuacji było wysłanie posiadanego pełnomocnictwa do Sądu. Pełnomocnik skarżącego nie wykazał jednakże we wniosku, aby dokonanie tej czynności było niemożliwe z powodu awarii wodno-kanalizacyjnej, która miała mieć miejsce w dniu 7 listopada 2015 r. w jego kancelarii. Należy więc przyjąć, że okoliczności przedstawione przez pełnomocnika nie uprawdopodabniają jego braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż w ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie dochował należytej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika.

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, w ocenie Sądu, nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tzn. pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji