Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 139/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 grudnia 2015 r. R. W. (dalej jako "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia, utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...] odmawiające skarżącej wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia na druku [...] zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych.

Pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania "decyzji", w tym zaskarżonego postanowienia. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że brak wstrzymania zaskarżonego aktu spowoduje u skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, albowiem jej aktualna sytuacja finansowa nie pozwala na natychmiastowe uregulowanie zobowiązania podatkowego. Skarżąca utraciłaby bowiem środki przeznaczone na zaspokajanie jej własnych bieżących potrzeb życiowych. Utrata płynności finansowej podatnika jest bowiem równoznaczna z wyrządzeniem znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2012.270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części na wniosek skarżącego po przekazaniu skargi może mieć miejsce, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.

Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). W świetle powyższego co do zasady cechy tej nie mają więc akty odmowne, jak również te

z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.).

Skarga w niniejszej sprawie została złożona na postanowienie, które nie podlega wykonaniu. Nie kreuje ono obowiązku oraz nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie ze względu na swą treść nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Jest to akt prawny nienoszący znamion wykonalności (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1302/14, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1203/13, wszystkie opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy należy jeszcze raz podkreślić, iż zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec

o wstrzymaniu jego wykonania.

Dlatego też, na podstawie art. 61 §§ 3 i 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.