Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1386/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art. 57 par. 1, art. 107 par. 3, art. 129 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Starszy referent Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skarg K. Ś. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [....] z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargi oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta odmówił przyznania K. Ś. świadczenia decyzjami z dnia [...] 2011 r.

- nr [...], po rozpatrzeniu wniosku nr [...] złożonego 3 listopada 2011 r., w formie zasiłku celowego na pokrycie zaległości czynszowych;

- nr [...], po rozpatrzeniu wniosku nr [...] złożonego 3 listopada 2011 r., w formie zasiłku celowego na pokrycie różnicy między kwotą czynszu a kwotą zasiłku celowego na czynsz otrzymaną w miesiącu listopadzie 2011 r.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 104, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 3 ust. 3 i 4, art. 4, art. 8, art. 14, art.17 ust. 1 pkt. 5, art. 39, art. 102, art.106, art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj.: Dz. U. z 2009 r., nr 175, poz. 1362 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń z pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r., nr 127, poz. 1055).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia 30.06.2014 r.

- nr [...], stwierdziło, że odwołanie K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 r. nr [...] - zostało wniesione z uchybieniem terminu;

- nr [...], stwierdziło, że odwołanie K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 011 r. nr [...] - zostało wniesione z uchybieniem terminu

- na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej "K.p.a.".

W uzasadnieniu postanowień organ odwoławczy wskazał, że decyzje organu I instancji zostały wydane dnia 28.11.2011 r. Decyzje te zostały odebrane przez K. Ś. w dniu 30.11.2011 r. Odwołanie K. Ś. od decyzji zostało złożone w dniu 14.03.2014 r.

Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W sprawie decyzje zostały prawidłowo doręczone adresatowi, który odebrał je osobiście w dniu 30.11.2011 r. Koniec terminu do wniesienia odwołania nastąpił zatem – w myśl art. 57 § 1 K.p.a. - wraz z upływem dnia 14.12.2011 r. Złożenie odwołania w dniu 14 marca 2014 r. nastąpiło tym samym już po upływie 14 dniowego terminu do jego wniesienia. Termin ustawowy jest terminem wiążącym zarówno organy administracji, jak i też uczestników postępowania.

Wobec powyższego po upływie terminu do wniesienia odwołania decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 r., nr [...], nr [...] - stały się ostateczne.

Organ I instancji w uzasadnieniu ww. decyzji prawidłowo pouczył stronę o możliwości wniesienia odwołania do Kolegium za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.

K. Ś. wniósł na powyższe postanowienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzucił SKO naruszenie prawa do obrony przez nieuwzględnienie przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, naruszenie art. 145, w tym o przyznanie profesjonalnego adwokata, którego SKO jak i MOPS mu odmówiło związku z nowymi okolicznościami. Zarzucił, że decyzje wydane przez MOPS naruszały Konstytucję art. 8, 87, 67, 68 jak i ustawę o pomocy społecznej. Wniósł o uchylenie, zmianę oraz stwierdzenie nieważności decyzji z naruszeniem prawem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedziach na skargi wniosło o ich oddalenie.

W piśmie z dnia 23 wrzesień 2014 r. skarżący wskazał, że w związku z otrzymaniem pisma z dnia 28.08.14 r. o wypełnienie wniosków PPF składa wypełnione wnioski: (...) 10. Do sygn. III SA/Kr 1386 do 1405/14 skarga o wznowienie postępowania.

W związku, że "dopiero się dowiedziałem, z odpisów SKO które otrzymałem z Sądu gdzie piszą ze to powinny być Skargi o Wznowienie Postępowania w/w sprawach odwołań od decyzji MOPS-u czy SKO a nie przywrócenie terminu czy odwołania od decyzji. Zaistniałej sytuacji w/w sprawach odwołań proszę potraktować, jako SKARGI o WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA swoja zmianę motywuje tym, że do dnia otrzymania z Sądu odpisu pism z SKO nie byłem świadomy, że powinny być do skargi a nie przywrócenie terminów. W żaden sposób nie byłem poinformowany przez MOPS jak i SKO w tej kwestii, jeśli wystąpiłem do SKO l MOPS-u adwokata do wniesienia w/w skarg zostało mi odmówione lub nierozpatrzony wniosek o pełnomocnika z urzędu. Jak i adwokat który działa w filiach odmawia udzielenia informacji które zostały wydane przez MOPS czy SKO."

Z przedłożonych wraz z odpowiedzią na skargę akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący:

- w piśmie z dnia 7.02.2014 r. i w tym dniu złożonym w MOPS w K ul. J (jak wynika z prezentaty na piśmie), skierowanym do "S.K.O. za pośrednictwem Prezydenta Miasta ...", zatytułowanym "Odwołania od Decyzji", którego treść sprowadza się do wymienienia kilkudziesięciu numerów spraw, wskazane zostały także: nr [...]; nr [...];

- w piśmie z dnia 7.02.2014 r. i w tym dniu złożonym w MOPS w K ul. J (jak wynika z prezentaty na piśmie), skierowanym do "S.K.O. za pośrednictwem Prezydenta Miasta ...", zatytułowanym "Przywrócenie terminu do Odwołania się Decyzji", którego treść sprowadza się do wymienienia kilkudziesięciu numerów spraw, wskazane zostały także: nr [...]; nr [...];

- w piśmie z dnia 14.03.2014 r. i w tym dniu złożonym w MOPS ul. D (jak wynika z prezentaty na piśmie), skierowanym do "M.O.P.S. w K nr [...] ul. D", zatytułowanym "Odwołanie od Decyzji", którego treść sprowadza się do wymienienia kilkudziesięciu numerów spraw, wskazane zostały także: nr [...]; nr [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia [...] 2014 r.

- nr [...] odmówiło K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta nr [...]

- nr [...] odmówiło K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta nr [...].

K. Ś. odebrał powyższe postanowienia w dniu 27.05.2014 r. przesłane drogą pocztową za pokwitowaniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz.1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub postanowienia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 P.p.s.a.

Przedmiotem kontroli sądowej w sprawie są postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania wydane na podstawie art. 134 K.p.a. w zw. z art. 129 § 2 K.p.a. Zgodnie z tymi przepisami organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w postępowaniu organu odwoławczego, w którym organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu.

Wskazać również należy, że zaskarżone postanowienia mają charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzygają sprawy merytorycznie. Warunkiem bowiem przystąpienia do oceny merytorycznej zarzutów odwołania jest pozytywne zakończenie postępowania wstępnego przed organem odwoławczym, czyli stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie oraz jest dopuszczalne.

W konsekwencji powyższego podkreślić należy, że kognicja Sądu w sprawie ogranicza się do oceny czy skarżący odwołania od decyzji organu I instancji wniósł w terminie określonym w art. 129 § 2 K.p.a., a w przypadku, gdy uchybił temu terminowi, czy w sprawie istniały przeszkody prawne, które czyniły wydanie przez organ odwoławczy postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania niedopuszczalnym.

Natomiast poza kognicją Sądu pozostają okoliczności dotyczące prawidłowości decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 r. nr [...], nr [...], odmawiających przyznania świadczeń w formie zasiłków celowych.

Stosownie do treści art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zatem zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy jest zatem obowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i niezależną od uznania organu odwoławczego. W razie bowiem jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydać postanowienie o uchybieniu terminu przewidziane w art. 134 K.p.a. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu, już stanowi jego uchybienie.

Jak wynika z akt sprawy poddanej kontroli Sądu organ I instancji doręczył skarżącemu w dniu 30.11.2011 r. swoje decyzje z dnia [...] 2011 r. nr [...], nr [...], odmawiające przyznania świadczeń w formie zasiłków celowych. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji prawidłowo pouczył skarżącego o możliwości wniesienia odwołania od decyzji do Samorządowe Kolegium Odwoławcze za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Zatem termin wynikający z art. 129 § 2 K.p.a. do wniesienia odwołania na te decyzje upływał w myśl art. 57 § 1 K.p.a. - dnia 14.12.2011 r.

Skarżący złożył bezpośrednio w organie I instancji w dniu 14 marca 2014 r. pismo z tej samej daty zatytułowane "odwołanie od decyzji", którego treść sprowadza się do wskazania wielu numerów spraw, a wśród nich nr [...]; nr [...].

Trafnie zatem organ odwoławczy uznając powyższe pismo za odwołanie od decyzji z dnia [...] 2011 r. nr [...], nr [...], stwierdził w zaskarżonych postanowieniach, że odwołania zostały wniesione z uchybieniem terminu.

Należy zauważyć, że wbrew stanowisku organu wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowych decyzji w piśmie z dnia 7.02.2014 r. i w tym dniu złożonym w MOPS w K ul. J (jak wynika z prezentaty na piśmie).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia [...] 2014 r.

- nr [...] odmówiło K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta nr [...];

- nr [...] odmówiło K. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta nr [...].

Skarżący odebrał powyższe postanowienia w dniu 27.05.2014 r. przesłane drogą pocztową za pokwitowaniem.

Nie ulega więc wątpliwości, że uchybiono tym samym w zaskarżonych postanowieniach art. 107 § 3 K.p.a. Uchybienie to nie mogło jednak mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, ponieważ okoliczność, że wniosek skarżącego o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta nr [...]; nr [...] – został rozpoznany, wynika wprost z akt przedłożonych z odpowiedzią na skargę.

Ponadto należy ponownie podkreślić, że z uwagi na treść art. 134 § 1 P.p.s.a. wskazane powyżej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r.: nr [...]; nr [...] – w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania pozostają poza kognicją Sądu w niniejszej sprawie. Na marginesie należy zauważyć, że K. Ś. wniósł skargi na powyższe postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które zostały zarejestrowane do sygnatur III SA/Kr 1233/14, III SA/Kr 1234/14 – skargi te na dzień orzekania w niniejszej sprawie nie zostały rozpoznane.

Skargi nie mogą być uwzględnione, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonych postanowień. Sąd uchyla zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 P.p.s.a. – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.