Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 96/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 20 ust. 1, art. 78 ust. 3, art. 220 ust. 2 lit. b)
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut ( spr. ) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skarg "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 listopada 2011 r. nr [...], oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oddala skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2009r. Agencja [...], działając w ramach udzielonego upoważnienia przez A Sp. z o.o. z siedzibą w W., zgłosiła w Urzędzie Celnym w G. celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar opisany w polu 31 dokumentu SAD jako: "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń (groty ozdobne)" pozycja 35; masa brutto 22990, klasyfikując go do kodu TARIC 7308 90 99 00 obejmującego "pozostałe konstrukcje i części konstrukcji, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali" ze stawką celną 0% i stawką podatku VAT wynoszącą 22 %.

Zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod numerem [...].

Ponadto w dniu 23 października 2009r. Agencja [...], działając w ramach udzielonego upoważnienia przez A Sp. z o.o. z siedzibą w W., zgłosiła w Urzędzie Celnym w G. celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar opisany w polu 31 dokumentu SAD jako: poz. 1 "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń (groty ozdobne)"; pozycja 35; masa brutto 20.312, klasyfikując go do kodu TARIC 7308 90 99 00 obejmującego "pozostałe konstrukcje i części konstrukcji, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali" ze stawką celną 0% i stawką podatku VAT wynoszącą 22 %.

Przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod numerem [...].

Po przyjęciu i zarejestrowaniu w/w zgłoszeń, Naczelnik Urzędu Celnego w W. wszczął postępowanie kontrolne w A Sp. z o.o. w zakresie prawidłowości klasyfikacji taryfowej i wartości celnej importowanych towarów. W trakcie czynności kontrolnych, stwierdzono nieprawidłowości dotyczące klasyfikacji taryfowej towaru oraz deklarowania wartości celnej importowanych towarów.

W następstwie uzyskania w/w informacji, postanowieniami z dnia 4 i 11 kwietnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowania w przedmiocie zbadania poprawności w/w zgłoszeń SAD.

Po przeprowadzeniu postępowań wyjaśniających Naczelnik Urzędu Celnego

w dniu 9 sierpnia 2011 r. wydał dwie decyzje, mocą których:

a) w odniesieniu do zgłoszenia [...] (numer decyzji nr [...]):

– dokonał z urzędu sprostowania w/w zgłoszenia wpisując: (pole 31 – "stalowe ozdobne elementy kute do bram i ogrodzeń – matrycowane groty ozdobne [...]"; pole 33 – kod 7326 90 93 90; pole 28 – masa 22.464; pole 47 – stawka celna 2,7; kwota cła 2.048);

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 2.048 zł;

- orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne;

b) w odniesieniu do zgłoszenia [...] (numer decyzji nr [...]):

– dokonał z urzędu sprostowania w/w zgłoszenia wpisując: (pole 31 – "stalowe ozdobne elementy kute do bram i ogrodzeń – matrycowane groty ozdobne [...]"; pole 33 – kod 7326 90 93 90; pole 28 – masa 19.853; pole 47 – stawka celna 2,7; kwota cła 1.403);

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.403 zł;

- orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne;

W uzasadnieniach przedmiotowych rozstrzygnięć organ pierwszej instancji wskazał, że stalowe groty ozdobne, wykonane metodą matrycowania (kucia w matrycy zamkniętej) nie mogą zostać zaliczone do konstrukcji stalowych lub ich elementów. Służą one do wykończenia i ozdoby płotów, parkanów, bram i innych elementów zewnętrznych. Nie pełnią zatem roli elementów konstrukcji stalowych gdyż nie jest od nich wymagana wytrzymałość lub odporność na odkształcenia, którym nie podlegają. Nie stanowią nadto elementów koniecznych do tworzenia takich konstrukcji, stanowiących o ich funkcjonalności. Matrycowanie jest zaś wytwarzaniem elementów w postaci odkuwek metodą kucia materiału wsadowego w specjalnie wykonanym profilu, tzw. matrycy, w czasie którego materiał przyjmuje kształt i wymiary wykroju.

Tym samym, uwzględniwszy stan towaru wynikający ze zgromadzonych w aktach dokumentów, parametry techniczne towaru oraz brzmienie reguły 1 i 6 ORINS jak i brzmienie Not Wyjaśniających do Wspólnej Taryfy Celnej Naczelnik Urzędu Celnego uznał, że dla importowanego towaru prawidłową pozycją Wspólnej Taryfy Celnej jest pozycja 7326 (pozostałe artykuły z żeliwa lub stali) oraz kod towaru 7326 90 93 90 (pozostałe artykuły z żeliwa lub stali; kute w matrycy zamkniętej; pozostałe). Powyższe ustalenie pociągało za sobą zmianę stawki cła, która dla ustalonego kodu Taric wynosiła, według stanu na dzień dokonania zgłoszenia 2,7 %.

Z kolei na potrzeby prowadzonych spraw przyjęto masę brutto i ilość towarów z dokumentów, a masę netto na podstawie informacji z katalogu ofertowego i wyjaśnień spółki. Spółka pismem z dnia 30 maja 2011 r. poinformowała bowiem organ administracji celnej, że masa poszczególnych egzemplarzy konkretnych wyrobów może różnić się od masy wskazanej w katalogu.

W odwołaniach od powyższych decyzji A Sp. z o. o. w W. podniosła, iż klasyfikacja towaru do kodu 7308 była w pełni prawidłowa.

W ocenie spółki proponowana przez organ taryfikacja na pozycji 7326 jest niepoprawna. Wskazana przez organ pozycja obejmuje bowiem "pozostałe artykuły z żeliwa lub stali", kute lub tłoczone ale nie obrobione. Importowane groty zostały co prawda wykonane metodą matrycowania ale zostały one obrobione i pozbawione ostrych krawędzi. Dla celów klasyfikacji charakterystyczne jest również zastosowanie grotów jako zwieńczenia konstrukcji bram i ogrodzeń w celu zamknięcia profilu i zabezpieczenia go przed dostawaniem się wody do jego środka.

W związku z tym wydane decyzje winny być uchylone. Ewentualnie organ odwoławczy winien uchylić zakwestionowane rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i przekazać sprawy Naczelnikowi Urzędu Celnego do ponownego rozpatrzenia.

Po rozpatrzeniu w/w odwołań Dyrektor Izby Celnej decyzjami wydanymi w dniu 29 listopada 2011 r. utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego.

W podstawie prawnej własnych decyzji organ odwoławczy wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2004 r., Nr 68 poz. 622 ze zm.).

W uzasadnieniach wydanych decyzji organ drugiej instancji podkreślił, że Naczelnik Urzędu Celnego w swoich rozstrzygnięciach zasadnie zweryfikował kod TARIC dla importowanych towarów.

W ocenie organu fakt powszechnego stosowania grotów ozdobnych jako elementów wykończeniowych konstrukcji bramowych i ogrodzeń nie przesądza o ich klasyfikacji jako części tych konstrukcji. Forma importowanych produktów w żaden sposób nie wyklucza możliwości ich zastosowania jako elementów wykończeniowych przedmiotów objętych innymi niż pozycja 7308 pozycjami Nomenklatury Scalonej, np. karniszy, akcesoriów kominkowych czy mebli metalowych. Tym samym, skoro cechy towaru nie pozwalają na jednoznaczne określenie jego przeznaczenia jako części konstrukcji, objętych zakresem pozycji 7308, zastosowanie wobec towaru kodu wskazanego przez importera nie jest możliwe. Co istotne, forma grotów oraz brak jakichkolwiek zaczepów wskazuje, że jedynym możliwym sposobem ich zamocowania do wyrobu, który mają zdobić jest dospawanie.

Z kolei efekt zabezpieczenia profili przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi można osiągnąć bez konieczności stosowania grotów.

Importowanemu towarowi przypisano kod 7326 90 93 00 z zakresu podpozycji 7326 90, co oznacza, że dokonując takiego wyboru wykluczono, że towar został wykonany metodą kucia lub toczenia bez dokonywania dodatkowej obróbki oraz że artykuł wykonano z drutu żeliwnego lub stalowego. Następnymi kryteriami, jakie wzięto pod uwagę przy określaniu kodu towaru był jego rodzaj oraz sposób wykonania. Jak wynika z przedstawionego schematu, w treści kodów z zakresu podpozycji 7326 90 nie wymieniono z nazwy grotów stalowych z uwagi na to, że klasyfikację przedmiotowych towarów na poziomie 8 znaków ustalono odnosząc ją do "pozostałych artykułów z żeliwa lub stali; kute w matrycy zamkniętej – kod 7326 90 93".

Powyższe ustalenia prowadziły zatem po wyliczenia należnego cła z zastosowaniem stawki 2,7 % oraz orzeczeniem w przedmiocie odsetek w oparciu o dyspozycję art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne. Organ nie miał możliwości odstąpienia od poboru w/w odsetek mając na uwadze fakt, iż importer działał poprzez przedstawiciela bezpośredniego. W świetle regulacji zawartej w art. 76 ustawy – Prawo celne czynności dokonane przez przedstawiciela w granicach upoważnienia pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która go ustanowiła.

W skargach na powyższe decyzje wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Sp. z o. o. w W. wniosła o uchylenie wydanych decyzji.

Decyzjom Dyrektora Izby Celnej skarżąca zarzuciła obrazę przepisów:

1. prawa materialnego, tj.:

– art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny;

– art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny;

2. postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu skarg skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. W jej ocenie sprowadzany towar winien być sklasyfikowany pod pozycją 7308 90 99 00, ze stawką celną 0%.

Przedmiotowe towary są elementami konstrukcyjnymi bram przesuwanych, a to zaś miało wpływ na przyporządkowanie określonego kodu taryfy celnej. Elementami konstrukcyjnymi są bowiem wszystkie te elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Dlatego też organy celne dokonały nieprawidłowej klasyfikacji towaru, czym naruszyły art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92.

Skarżąca podała również, że w jej imieniu dokonywano szeregu zgłoszeń celnych od 2007 r., w których wskazywano klasyfikację taryfową towaru w pozycji 7308 90 99. W kilku przypadkach dokonywany był też skan kontenera, jednak organy celne nigdy nie kwestionowały zastosowanego kodu. Powołując się na orzeczenia ETS skarżąca wskazywała, że za błąd organu celnego uzasadniający odstąpienie od retrospektywnego księgowania długu celnego w myśl art. 220 ust. 2 lit. b WKC można uznać powtarzające się akceptowanie błędów zgłaszającego.

W ocenie skarżącej w prowadzonych sprawach powinien zostać powołany biegły, który zbadałby reprezentatywne elementy z poszczególnych kategorii towarów w zakresie niezbędnym do prawidłowego przypisania towarów do grup towarowych w systemie TARIC. Nadto organy powinny były oprzeć się na zbadaniu próbek towaru a nie na analizie fotografii czy katalogu.

W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie. Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko organ wskazał uzupełniająco, że cechy importowanego towaru, potrzebne do określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, można było ustalić na podstawie danych zawartych w zebranym materiale dowodowym. Nadto organ stwierdził, że strona nie wnioskowała o powołanie biegłego w celu przeprowadzenia analiz importowanych towarów, zatem nie może się odnieść do zarzutu dotyczącego braku przeprowadzenia takiego dowodu.

Na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach III SA/Gd 96/12 oraz III SA/Gd 97/12.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

W rozpatrywanych sprawach kwestią sporną pomiędzy skarżącą a organem stała się klasyfikacja taryfowa towaru w postaci grotów ozdobnych.

Skarżąca twierdziła bowiem, że towar ten powinien być klasyfikowany w całości do pozycji 7308 90 99 00 (konstrukcje stalowe lub ich elementy). Organy celne uznały z kolei, że importowany towar należy kwalifikować do kodu 7326 90 93 00 (stalowe elementy ozdobne do bram i ogrodzeń).

W chwili dokonania stanowiących przedmiot sprostowań ze strony organu zgłoszeń celnych obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1038/2008 z dnia 19 września 2008 r., zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami.

Pozycja 7308 obejmuje "konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali".

Z wyjaśnień do Taryfy celnej ( Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, M.P. Nr 86, poz.880) wynika, że pozycja ta obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu.

W ocenie Sądu organy zasadnie uznały, że przedmiotowy towar nie może być klasyfikowany w tej pozycji, bowiem nie można go uznać za część konstrukcji w rozumieniu pozycji 7308. Za część konstrukcji należy uznać tylko takie elementy, które po poprawnym połączeniu tworzą daną konstrukcję, które do utworzenia konstrukcji są niezbędne.

Nie można podzielić poglądów wyrażonych przez skarżącą w skardze, że do pozycji 7308 należy klasyfikować części mające znaczenie dla danej konstrukcji w tym sensie, że zwiększają jej funkcjonalność lub wpływają na jej wytrzymałość. Towar o tego rodzaju cechach nie ma wpływu na istotę samej konstrukcji ; jest to towar innego rodzaju, niż części konstrukcji w rozumieniu omawianej pozycji. Nie można podzielić też poglądu skarżącej, że elementami konstrukcyjnymi są wszystkie elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Tak rozumując można byłoby na stałe zamontować do konstrukcji dowolny przedmiot i twierdzić, że jest to jej element.

Wskazać też należy, że argument skarżącej, iż przedmiotowe towary należy klasyfikować do omawianej pozycji z tego względu, że raz zamontowane w konstrukcji bramy pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji, jest chybiony. Argumentacja skarżącej nawiązuje do przywołanych wyżej wyjaśnień do Taryfy celnej: "konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu", lecz ten fragment wyjaśnień nie odnosi się do części konstrukcji, lecz do samych konstrukcji.

Stalowe elementy kute – matrycowane groty ozdobne - nie zostały wprost wymienione w żadnym miejscu Nomenklatury Scalonej. Pozycja 7326 obejmuje pozostałe artykuły z żeliwa lub stali. Importowane groty uzyskane zostały w procesie kucia w matrycy zamkniętej, czemu skarżąca nie zaprzeczała.

Stalowe elementy kute - groty - są elementami wykończeniowymi, ozdobnymi, które nie są niezbędne do utworzenia konstrukcji. Elementy te nie pełnią roli niezbędnego elementu nośnego, czy też łączącego, bez którego dana konstrukcja nie będzie spełniała swego zadania lub której brak wpłynie na jej wytrzymałość . Pełnienie przez przedmiotowe groty funkcji dodatkowej poza ozdobną tj. funkcji ochronnej przed dostaniem się do środka profilu wody nie oznacza, że są one niezbędne do utworzenia danej konstrukcji. Powyższe oznacza, że to dekoracyjny charakter tych elementów stanowi kryterium klasyfikacji, a nie przeznaczenie, tj. możliwość użycia tych elementów wraz z innymi do konstrukcji z metalu (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 247/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, nie bez znaczenia jest również możliwość wykorzystania tych elementów w produkcji innych urządzeń (karniszy), czy zdobienie np. akcesoriów kominkowych.

Wobec powyższego organy prawidłowo przyjęły dla tego towaru kod 7326 90 93, który obejmuje pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, - pozostałe, - - pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, - - - Kute w matrycy zamkniętej.

Na rozprawie skarżąca przedłożyła Wiążącą Informację Taryfową nr DE18630/10-1 wydaną w dniu 1 lutego 2012 r. przez Główny Urząd Celny w Hanowerze. Z opisu towaru objętego w/w dokumentem i zdjęcia wynika, że dotyczy on wykonanych ze stali grotów. Wskazany tam kod nomenklatury jest zgodny z tym, który podała skarżąca w zgłoszeniach. Porównanie opisów i wyglądu towarów objętych zgłoszeniami oraz WIT – em wskazuje na ich podobieństwo.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 12 ust. 2 WKC wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru. WIT nie jest zatem aktem prawnym wiążącym wszystkie osoby zgłaszające podobnego typu wyroby, dlatego może być jedynie pomocą przy klasyfikacji taryfowej, jednocześnie nie może determinować stanowiska organów celnych innego państwa członkowskiego przy dokonywaniu samodzielnej oceny prawidłowości dokonanej przez zgłaszającego klasyfikacji. Wobec powyższego niesłusznie oczekiwała skarżąca, że powołanie się na decyzję niemieckich organów celnych zawartą w Wiążącej Informacji Taryfowej będzie stanowiło podstawę do zakwestionowania stanowiska organów celnych w rozpatrywanych sprawach.

Mając na uwadze powyższe brak było w ocenie Sądu podstaw do uznania, by doszło do zarzucanego w skardze naruszenia art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że w przypadku powstania długu celnego cła prawnie należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnoty Europejskiej.

Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej o naruszeniu przez organy celne art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że (...) zaksięgowania a posteriori nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych , który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.

Skarżąca podnosiła, że w jej imieniu dokonywano szeregu zgłoszeń celnych od 2007 r. wskazując klasyfikację taryfową towaru w pozycji 7308 90 99, w kilku przypadkach dokonywany był skan kontenera, a mimo to organy celne nigdy nie kwestionowały po tej czynności zastosowanego kodu.

Wskazać w tym miejscu należy, że importer dokonując zgłoszenia celnego ma obowiązek podania właściwego kodu TARIC. Przyjęcie przez organ celny zgłoszenia celnego nie jest potwierdzeniem danych zawartych w tym zgłoszeniu. Przepis art. 78 ust. 2 WKC zezwala na to, by po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne przystąpiły do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem celnym oraz późniejszych operacji handlowych. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli a posteriori wynika, że przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane , organy celne podejmują , zgodnie z wydanymi przepisami niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (art.78 ust. 3 WKC).

Przewidziana prawem możliwość weryfikacji danych ujętych w zgłoszeniu celnym po zwolnieniu towarów oznacza, że to na importerze spoczywa obowiązek dbałości o prawidłowość danych w tym zgłoszeniu zawartych.

Skarżąca w skargach ogólnikowo powołała się na dokonywanie wielu zgłoszeń celnych od 2007 r. ze wskazaniem klasyfikacji taryfowej takiej samej, jak w przedmiotowych zgłoszeniach celnych. Nie podaje ona jednak żadnych konkretnych danych dotyczących tych zgłoszeń. Nie można w tej sytuacji stwierdzić, czy przywoływane przez skarżącą zgłoszenia celne dotyczyły faktycznie takiego samego towaru, jaki objęty był przedmiotowym zgłoszeniem. Zauważyć w tym miejscu należy, że nawet gdyby zgłoszenia te dotyczyły takiego samego towaru co w sprawie niniejszej trudno byłoby w tej sytuacji mówić o powtarzającym się akceptowaniu przez organy celne błędów zgłaszającego, co zarzuca skarżąca powołując się na orzecznictwo ETS. Nie można też pominąć twierdzeń organu odwoławczego zawartych w odpowiedziach na skargi, którym skarżąca nie zaprzeczyła, że w 2007 r. skarżąca korzystała z usług innej agencji celnej, która w większości deklarowała prawidłowe kody TARIC, zaś od połowy 2008 r. zaczęła korzystać z usług Agencji [...], która te same towary klasyfikowała do kodów z mniejszą stawką celną. W tej sytuacji nawet uznając działanie (w istocie - zaniechanie) organów za błąd w rozumieniu art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, nie byłoby podstaw do uznania, że błąd ten nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez skarżącą.

Wskazać należy, że z powyższych powodów chybione są wywody skarg powołujące się na stanowisko tutejszego Sądu wyrażone w wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 552/10. Stan faktyczny tej sprawy różnił się diametralnie od stanu faktycznego ustalonego w sprawie niniejszej – Sąd w omawianej sprawie stwierdził błąd organów celnych, bowiem organy te, pomimo dwukrotnego poddania towaru sprowadzanego przez importera rewizji celnej w zakresie wątpliwości dotyczących klasyfikacji taryfowej nie podważyły klasyfikacji stosowanej przez importera w przeszłości. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca.

Przywoływany w skargach fakt skanowania kontenera nie jest tożsamy z dokonaniem weryfikacji zgłoszenia celnego dotyczącego danego towaru ani nie służy do oceny klasyfikacji taryfowej zadeklarowanej dla danego towaru. Prześwietlanie kontenerów promieniami Roentgena pozwala na wykrycie przemycanych towarów za pomocą oceny struktury prześwietlanego materiału. Obraz uzyskany w wyniku skanowania nie pozwala na ocenę wszystkich cech towaru, mających wpływ na jego klasyfikację taryfową.

Dokonując przedmiotowych zgłoszeń celnych skarżąca korzystała z usług profesjonalnej agencji celnej, której zadaniem jest m.in. właściwa interpretacja przepisów w celu prawidłowego zadeklarowania w zgłoszeniach celnych klasyfikacji taryfowej towaru. Wskazać należy, że w przypadku wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru importer może wystąpić o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej określającej kod TARIC dla tego towaru. Na tego rodzaju działanie skarżąca się nie powoływała.

Mając na uwadze powyższe Sąd nie podzielił zarzutów skarg dotyczących naruszenia art. 220 ust. 2 lit. b) WKC.

Odnosząc się do zarzutów skarg dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazać należy, że zarzut dotyczący złożenia przez skarżącą wniosku o "powołanie biegłego specjalisty w celu przeprowadzenia analiz importowanych elementów z poszczególnych kategorii towarów (...)" i braku jego uwzględnienia przez organy jest całkowicie bezpodstawny, bowiem wniosek taki nie został w ogóle złożony.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia innych przepisów postępowania zarzucanych przez stronę skarżącą.

Sąd dokonując kontroli zaskarżonych decyzji nie tylko przez pryzmat zarzutów skarg nie stwierdził naruszeń prawa skutkujących ich uchyleniem.

W tej sytuacji Sąd na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargi oddalił.