Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 283/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier a automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wnioskiem zawartym w skardze, pełnomocnik skarżącego M. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że zaskarżona decyzja narusza prawo, a zatem kara została nałożona w sposób nieprawidłowy. Podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem i znaczną szkodą dla skarżącego, bowiem osiągnę przez niego dochody nie pozwalają na jej pokrycie. Zaznaczył, że skarżący uzyskuje dochód w wysokości 2333 zł miesięcznie netto z tytułu umowy o pracę oraz prowadzi bar V., jednakże nie przynosi on znacznych dochodów. Za miesiąc grudzień wypracowany został zysk kilku tysięcy złotych, jednakże za styczeń prowadzenie baru przyniosło stratę, która pokrywała grudniowy dochód. Wskazał, że na utrzymaniu skarżącego pozostaje niepracująca żona (na urlopie wychowawczym) oraz dwójka małych dzieci. Skarżący wraz z małżonką ma zaciągnięty kredyt mieszkaniowy w wysokości ponad 90 000 zł oraz kredyt odnawialny, z którego pokrywane są bieżące potrzeby rodziny.

Skarżący złożył do akt zaświadczenie z zakładu pracy o wysokości uzyskiwanych dochodów, rozliczenie księgi przychodów i rozchodów za grudzień 2016 r. i styczeń 2017 r., umowę kredytową, oświadczenie o wysokości miesięcznym wydatków oraz posiadanym majątku, na który składają się oprócz mieszkania, dwa samochody osobowe o niewielkiej wartości oraz ciągnik rolniczy o wartości 10 000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna.

W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu, w zakresie wysokości nałożonej kary pieniężnej wynosi 12 000 zł. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że względem skarżącego toczy się również drugie postępowanie, w którym również wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 12 000 zł (sygn. akt I SA/Bk 284/17). Zdaniem Sądu kwota do zapłaty wynikająca z obu zaskarżonych do Sądu decyzji, wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie tego aktu spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci natychmiastowej spłaty zadłużenia, a w konsekwencji braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb skarżącego i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu. Skarżący wszelkie uzyskane dochody przeznacza na spłatę kredytów oraz bieżące utrzymanie rodziny, tym samym konieczność spłaty kwoty 24 000 zł. z pewnością mogłaby wyrządzić mu trudne do odwrócenia skutki.

W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniające skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.