Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 572/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 58 § 1.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 11 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane; 3. zasądza od Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

A. R., DZIAŁAJĄC JAKO ROLNIK, WYSTĄPIŁ W DNIU 15 MAJA 2012 R., DO KIEROWNIKA BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA Z WNIOSKIEM O PRZYZNANIE PŁATNOŚCI NA ROK 2012.

DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 24 STYCZNIA 2013 R., KIEROWNIK BIURA POWIATOWEGO AGENCJI I RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA PRZYZNAŁ A. R. PŁATNOŚCI NA ROK 2012 W ŁĄCZNEJ WYSOKOŚCI 72.347,89 ZŁ, W TYM JEDNOLITĄ PŁATNOŚĆ OBSZAROWĄ W KWOCIE 67.364,16 ZŁ DO POWIERZCHNI 100,32 HA ORAZ UZUPEŁNIAJĄCĄ PŁATNOŚĆ OBSZAROWĄ DO POWIERZCHNI GRUPY UPRAW PODSTAWOWYCH W KWOCIE 4.983,73 ZŁ DO POWIERZCHNI 59,02 HA. DECYZJA ZOSTAŁA DORĘCZONA DNIA 25 STYCZNIA 2013 R.

W DNIU 12 LUTEGO 2013 R. A. R. ZŁOŻYŁ WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA OD DECYZJI Z DNIA 24 STYCZNIA 2013 R. STRONA OŚWIADCZYŁA, IŻ POWODEM BRAKU ODPOWIEDZI NA DECYZJĘ W TERMINIE JEST WYJAZD ZAROBKOWY POZA TEREN KRAJU ORAZ ZWOLNIENIE LEKARSKIE Z DNIA 7 LUTEGO 2013 R., KTÓRE JEST WYSTAWIONE W OSTATNICH DWÓCH DNIACH TERMINU ODWOŁANIA. DO WNIOSKU STRONA ZAŁĄCZYŁA ODWOŁANIE OD DECYZJI ORAZ ZAŚWIADCZENIE LEKARSKIE, W KTÓRYM OKREŚLONO DATĘ NIEZDOLNOŚCI DA PRACY OD DNIA 7 LUTEGO 2013 R. DO 17 LUTEGO 2013 R.

DYREKTOR ODDZIAŁU AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA POSTANOWIENIEM Z 11 MARCA 2013 R., ODMÓWIŁ PRZYWRÓCENIE TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA OD PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI.

PRZYWOŁUJĄC ART. 129 § 1 I ART. 58 K.P.A. STWIERDZONO, ŻE W OCENIE DYREKTORA ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA TO STRONA POWINNA UWIARYGODNIĆ SWOJĄ STARANNOŚĆ PRZY DOKONYWANIU CZYNNOŚCI PROCESOWYCH ORAZ FAKT, ŻE PRZESZKODA W DOKONANIU CZYNNOŚCI BYŁA OD NIEJ NIEZALEŻNA. PRZYWRÓCENIE TERMINU MOŻE MIEĆ MIEJSCE WTEDY, GDY UCHYBIENIE TERMINU NASTĄPIŁO WSKUTEK PRZESZKODY, KTÓREJ STRONA NIE MOGŁA USUNĄĆ, NAWET PRZY UŻYCIU NAJWIĘKSZEGO W DANYCH WARUNKACH WYSIŁKU. TAKIM ZDARZENIEM MOŻE BYĆ POWAŻNA CHOROBA (WYMAGAJĄCA HOSPITALIZACJI, CZY INNA NAGŁA I OBŁOŻNA CHOROBA, KTÓRA NIE POZWOLIŁA NA DOKONANIE CZYNNOŚCI), KTÓRA WYKLUCZA JAKĄKOLWIEK MOŻLIWOŚĆ DZIAŁANIA, W SZCZEGÓLNOŚCI MOŻLIWOŚĆ WYDANIA STOSOWNYCH DYSPOZYCJI, NP. WŁAŚNIE W ZAKRESIE ZASKARŻENIA AKTU. NIE JEST JEDNAK WYSTARCZAJĄCY DLA UPRAWDOPODOBNIENIA BRAKU WINY W UCHYBIENIU TERMINU, O KTÓRYM MOWA W ART. 58 K.P.A., SAM FAKT CHOROBY, NAWET POŚWIADCZONY ZAŚWIADCZENIEM LEKARSKIM. W PRZYPADKU CHOROBY TRZEBA UPRAWDOPODOBNIĆ, ŻE RODZAJ CHOROBY UNIEMOŻLIWIAŁ DOKONANIE CZYNNOŚCI, ORAZ ŻE NIE ISTNIAŁA MOŻLIWOŚĆ SKORZYSTANIA Z POMOCY INNYCH OSÓB W JEJ DOKONANIU, CO W NINIEJSZEJ SPRAWIE W OCENIE ORGANU NIE MIAŁO MIEJSCA.

W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO FAKT, ŻE SKARŻĄCY W OKRESIE 7 - 17 LUTY 2013 R. BYŁ CHORY, NIE UNIEMOŻLIWIŁ MU DOKONANIA CZYNNOŚCI ZŁOŻENIA ODWOŁANIA. ROZPATRUJĄC WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU ORGAN DOKONAŁ ANALIZY TREŚCI PRZEDSTAWIONEGO ZAŚWIADCZENIA LEKARSKIEGO, STWIERDZAJĄC, IŻ MIMO CHOROBY STRONY NIE UPRAWDOPODABNIA ONO FAKTU NIEMOŻNOŚCI ZŁOŻENIA ODWOŁANIA. NIE WSKAZANO W NIM BOWIEM, ŻE CHORY NIE MOŻE CHODZIĆ.

PONADTO SAM SKARŻĄCY WE WNIOSKU PODKREŚLIŁ, IŻ ZWOLNIENIE LEKARSKIE WYSTAWIONE PRZEZ LEKARZA SPECJALISTĘ CHORÓB WEWNĘTRZNYCH WYSTAWIONE BYŁO W OSTATNICH DWÓCH DNIACH TERMINU DO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA, ZAŚ WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA STRONA ZŁOŻYŁA OSOBIŚCIE W DNIU 12 LUTEGO 2013 R., TJ. W TRAKCIE TRWANIA ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO (TJ.7 - 17 LUTY 2013 R.). W REZULTACIE SWOIM ZACHOWANIEM STRONA POTWIERDZIŁA, IŻ W TRAKCIE TRWANIA ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO MOGŁA DOKONYWAĆ CZYNNOŚCI PROCESOWYCH.

ORGAN ODWOŁAWCZY W ZWIĄZKU W POWYŻSZYM PRZYJĄŁ, ŻE GDYBY STAN ZDROWIA SKARŻĄCEGO, POZOSTAJĄCEGO POD OPIEKĄ LEKARSKĄ, BYŁ CIĘŻKI, NAWET PRZEJŚCIOWO, LEKARZ NIE POZWOLIŁBY SKARŻĄCEMU CHODZIĆ W CZASIE ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO. TAKŻE SAM SKARŻĄCY, BĘDĄC CHORYM W STOPNIU UNIEMOŻLIWIAJĄCYM ZŁOŻENIE PODANIA, NIE DOKONYWAŁBY CZYNNOŚCI W TRAKCIE TRWANIA ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO. ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI MA PODSTAWĘ, ABY PRZYJĄĆ, ŻE SKARŻĄCY BYŁ ZDOLNY DO TERMINOWEGO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA OD PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI LUB DO USTANOWIENIA PEŁNOMOCNIKA DO DOKONANIA TEJ CZYNNOŚCI, A PRZECIWNE TWIERDZENIA SKARŻĄCEGO NIE ZOSTAŁY POPARTE FAKTAMI UPRAWDOPODABNIĄJĄCYMI TEZĘ STRONY. PRZYJMUJE SIĘ PRZY TYM, ŻE SAM FAKT POSIADANIA ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO OD PRACY NIE JEST POTWIERDZENIEM BRAKU WINY ZAINTERESOWANEGO W UCHYBIENIU TERMINU, Z UWAGI NA TO, ŻE NIE WYKLUCZA ONO MOŻLIWOŚCI DOKONANIA CZYNNOŚCI PROCESOWEJ ZA POŚREDNICTWEM POCZTY LUB PRZEZ DOMOWNIKA (V. ANDRZEJ WRÓBEL KOMENTARZ AKTUALIZOWANY DO ART. 58 K.P.A.; LEX, STAN PRAWNY 11 STYCZNIA 2012 R., TEZA 6-7 ORAZ POWOŁANE TAM PIŚMIENNICTWO ORAZ ORZECZENIA, W TYM WYROK NSA Z DNIA 4 LISTOPADA 1998 R., SYGN. AKT III SA 1243/97, LEX NR 36902).

Z KOLEI ODNOŚNIE WYJAZDU ZAROBKOWEGO, ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, WYJAZD ZAROBKOWY ZA GRANICĘ, NIE STANOWI OKOLICZNOŚCI WSKAZUJĄCEJ NA BRAK ZAWINIENIA. PODKREŚLENIA WYMAGA FAKT, ŻE Z DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO WYNIKA, ŻE WYJAZDY O CHARAKTERZE ZAROBKOWYM NIE MAJĄ SPONTANICZNEGO CHARAKTERU. WRĘCZ PRZECIWNIE, BYWAJĄ ZAPLANOWANE I PRZEMYŚLANE. OSOBY UDAJĄCE SIĘ NA ZAROBEK DBAJĄC O SWOJE INTERESY ZAZWYCZAJ ZAWIADAMIAJĄ O TYM FAKCIE WSZELKIE PODMIOTY I ORGANA, PRZED KTÓRYMI TOCZĄ SIĘ POSTĘPOWANIA, ZWŁASZCZA WSZCZĘTE NA WNIOSEK DANEJ OSOBY, I TAK TEŻ W OCENIE ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI PRZYNAJMNIEJ BYĆ POWINNO W STOSUNKU DO ORGANU ADMINISTRACYJNEGO. OCENIAJĄC PRZYTOCZONE OKOLICZNOŚCI, NIE MOŻNA SIĘ ZGODZIĆ ZE STANOWISKIEM STRONY, IŻ UCHYBIENIE TERMINU NASTĄPIŁO BEZ JEJ WINY. ZA TAKIE USPRAWIEDLIWIENIE NIE MOŻNA UZNAĆ OGÓLNIKOWEGO TWIERDZENIA O WYJEŹDZIE ZAROBKOWYM POZA GRANICE KRAJU. NA MARGINESIE WSKAZANO, IŻ STRONA NIE PRZEDSTAWIŁA DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH FAKT PRZEBYWANIA ZA GRANICĄ.

W OCENIE DYREKTORA ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA STRONA PRZEDSTAWIŁA OKOLICZNOŚCI, KTÓRE NIE WYŁĄCZAJĄ JEJ Z WINY W UCHYBIENIU TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA.

A. R. SKIEROWAŁ ZA POŚREDNICTWEM ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU NA POSTANOWIENIE DYREKTORA ODDZIAŁU REGIONALNEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA Z DNIA 11 MARCA 2013 R. O ODMOWIE PRZYWRÓCENIA TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA OD DECYZJI Z DNIA 24 STYCZNIA 2013 R., WYDANEJ PRZEZ KIEROWNIKA BIURA POWIATOWEGO AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA.

W SKARDZE WNOSZĄC O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA WSKAZAŁ NA OBRAZĘ ART. 58 K.P.A. POPRZEZ BRAK PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO CO DO PRZYCZYN UCHYBIENIA TERMINU WSKAZANYCH WE WNIOSKU.

ORGAN W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA JEST UZASADNIONA.

STRONA WE WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU POWOŁUJĄC SIĘ NA BRAK WINY WSKAZAŁA NA WYJAZD ZAROBKOWY I CHOROBĘ UDOKUMENTOWANĄ ZWOLNIENIEM LEKARSKIM.

STANOWISKO ORGANU ZAPREZENTOWANE W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU WYMAGA W OCENIE SĄDU SZERSZEJ ANALIZY.

ZGODNIE Z ART. 58 § 1 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000 R. NR 98, POZ. 1071 ZE ZM.; DALEJ: K.P.A.), PRZYWRÓCENIE UCHYBIONEGO TERMINU JEST OBOWIĄZKIEM ORGANU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, JEŚLI ZAINTERESOWANY PRZYWRÓCENIEM UPRAWDOPODOBNI BRAK SWOJEJ WINY W UCHYBIENIU TERMINU. TO NA ZAINTERESOWANYM SPOCZYWA WIĘC CIĘŻAR UPRAWDOPODOBNIENIA BRAKU WINY (POR. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 12 GRUDNIA 2008 R., II GSK 554/08; WSZYSTKIE POWOŁYWANE W NINIEJSZYM UZASADNIENIU WYROKI NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO I WOJEWÓDZKICH SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH DOSTĘPNE SĄ W CENTRALNEJ BAZIE ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH - HTTP://ORZECZENIA.NSA.GOV.PL/). JAK SIĘ POWSZECHNIE PRZYJMUJE, PODMIOT WNOSZĄCY PODANIE MUSI W SPOSÓB NIE BUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI DOMAGAĆ SIĘ PRZYWRÓCENIA UCHYBIONEGO TERMINU (ZOB. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 17 LUTEGO 2012 R., SYGN. AKT II OSK 2287/10).

JAK WSKAZAŁ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 4 KWIETNIA 2013 R. (SYGN. AKT II OSK 2329/11) W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH ISTNIEJE ROZBIEŻNOŚĆ CO DO OCENY OBOWIĄZKÓW ORGANU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ W SYTUACJI, GDY STRONA TWIERDZI, ŻE UCHYBIENIE TERMINU NASTĄPIŁO BEZ JEJ |WINY, A ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE POWEŹMIE WĄTPLIWOŚCI CO DO OKOLICZNOŚCI POWOŁYWANYCH PRZEZ STRONĘ. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY STWIERDZIŁ, ŻE W TAKIEJ SYTUACJI NALEŻY PODJĄĆ DZIAŁANIA NIEZBĘDNE DO WYJAŚNIENIA KWESTII BUDZĄCEJ WĄTPLIWOŚĆ ORGANU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ (POR. TAKŻE WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 11 LUTEGO 2011 R., SYGN. AKT II GSK 222/10; ODMIENNIE: WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 8 LUTEGO 2007 R., SYGN. AKT II OSK 1806/06). W OCENIE SĄDU ROZPOZNAJĄCEGO NINIEJSZĄ SPRAWĘ TYLKO TAKIE STANOWISKO JEST DO POGODZENIA Z ZASADĄ INFORMOWANIA STRON O OKOLICZNOŚCIACH FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH, KTÓRE MOGĄ MIEĆ WPŁYW NA USTALENIE ICH PRAW I OBOWIĄZKÓW BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (ART. 9 K.P.A., ZOB. NIŻEJ). SAM FAKT WYSTĘPOWANIA W ART. 58 § 1 K.P.A. INSTYTUCJI UPRAWDOPODOBNIENIA BRAKU WINY PRZEZ ZAINTERESOWANEGO PRZYWRÓCENIEM TERMINU NIE ZWALNIA ORGANU OD PODJĘCIA DZIAŁAŃ, KTÓRYCH CELEM Z UWAGI NA SŁUSZNY INTERES OBYWATELI BĘDZIE DOKŁADNE WYJAŚNIENIE OKOLICZNOŚCI SPRAWY I POTWIERDZENIE PRZEZ OSOBĘ WNIOSKUJĄCĄ WIARYGODNOŚCI OKOLICZNOŚCI, NA KTÓRE POWOŁAŁA SIĘ, PODAJĄC PRZYCZYNĘ NIEDOPEŁNIENIA W TERMINIE OKREŚLONYCH CZYNNOŚCI PROCESOWYCH (POR. WYROKI NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO: Z DNIA 6 PAŹDZIERNIKA 2006 R., SYGN. AKT I OSK 1330/05 Z DNIA 12 PAŹDZIERNIKA 2011 R., SYGN. AKT II OSK 1431/10).

PRAWDOPODOBNA MOŻE BYĆ BOWIEM SYTUACJA, W KTÓREJ PODMIOT WNOSZĄCY O PRZYWRÓCENIE TERMINU, PO POWZIĘCIU INFORMACJI O WĄTPLIWOŚCIACH ORGANU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, BĘDZIE W STANIE PRZEDSTAWIĆ OKOLICZNOŚCI PROWADZĄCE DO NABRANIA PRZEZ ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE PEWNOŚCI CO DO ISTNIENIA OKOLICZNOŚCI, UZASADNIAJĄCYCH PRZYWRÓCENIE TERMINU DO DOKONANIA CZYNNOŚCI PROCESOWEJ.

ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, PRZY OCENIE CZY UCHYBIENIE TERMINU BYŁO ZAWINIONE, NALEŻY BRAĆ POD UWAGĘ OBIEKTYWNY MIERNIK STARANNOŚCI, JAKIEJ MOŻNA WYMAGAĆ OD STRONY NALEŻYCIE DBAJĄCEJ O SWOJE INTERESY (ZOB. W SZCZEGÓLNOŚCI WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 7 WRZEŚNIA 2010 R., SYGN. AKT I OSK 1459/09). SKORO ART. 58 § 1 K.P.A. JAKO KONIECZNĄ PRZESŁANKĘ PRZYWRÓCENIA TERMINU OKREŚLA BRAK WINY PO STRONIE ZAINTERESOWANEGO PRZYWRÓCENIEM TERMINU, NALEŻY UZNAĆ, ZE JAKIKOLWIEK STOPIEŃ ZAWINIENIA STRONY W UCHYBIENIU TERMINU (NAWET LEKKIE NIEDBALSTWO) POWODUJE NIEDOPUSZCZALNOŚĆ JEGO PRZYWRÓCENIA.

SĄD PODZIELA UTRWALONĄ WYKŁADNIĘ ART. 58 § 1 K.P.A., ZGODNIE Z KTÓRĄ PRZYWRÓCENIE TERMINU MOŻE MIEĆ MIEJSCE TYLKO WTEDY, GDY UCHYBIENIE TERMINU NASTĄPIŁO WSKUTEK PRZESZKODY, KTÓREJ STRONA NIE MOGŁA USUNĄĆ, NAWET PRZY UŻYCIU NAJWIĘKSZEGO W DANYCH WARUNKACH WYSIŁKU (ZOB. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 30 LISTOPADA 2006 R., SYGN. AKT II OSK 1397/05). W OCENIE SĄDU PRZYWRÓCENIE TERMINU JEST DOPUSZCZALNE JEDYNIE W PRZYPADKU ZAISTNIENIA OBIEKTYWNYCH, WYSTĘPUJĄCYCH BEZ WOLI STRONY OKOLICZNOŚCI, KTÓRE MIMO DOŁOŻENIA PRZEZ STRONĘ ODPOWIEDNIEJ STARANNOŚCI W PROWADZENIU WŁASNYCH SPRAW UDAREMNIŁY DOKONANIE CZYNNOŚCI W TERMINIE (ZOB. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 28 LIPCA 2011 R., SYGN. AKT II OSK 1096/11). DO OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH UZASADNIAJĄCYCH BRAK WINY PO STRONIE ZAINTERESOWANEGO PRZYWRÓCENIEM TERMINU NALEŻY ZALICZYĆ PRZERWĘ W KOMUNIKACJI, NAGŁĄ CHOROBĘ, KTÓRA NIE POZWALA SIĘ NA WYRĘCZENIE INNĄ OSOBĄ, POWÓDŹ, POŻAR ITP.

SAM FAKT WYSTĘPOWANIA CHOROBY SKARŻĄCEGO PRZYWRÓCENIEM TERMINU NIE PRZEMAWIA, PRZY ZASTOSOWANIU OBIEKTYWNEGO MIERNIKA WYMAGANEJ STARANNOŚCI, DO STWIERDZENIA BRAKU WINY W UCHYBIENIU TERMINU. NIE WYNIKA BOWIEM Z NIEGO AUTOMATYCZNIE, ŻE DANA OSOBA ZNALAZŁA SIĘ W SYTUACJI NAGŁEJ, MUSIAŁA LEŻEĆ W ŁÓŻKU I NIE MOGŁA POSŁUŻYĆ SIĘ POMOCĄ INNYCH OSÓB (W SZCZEGÓLNOŚCI DOMOWNIKA LUB PEŁNOMOCNIKA). FAKT CHOROBY NIE JEST RÓWNOZNACZNY Z NIEMOŻNOŚCIĄ DOKONANIA CZYNNOŚCI PROCESOWEJ PRZEZ ZAINTERESOWANEGO I NADANIA PISMA PRZEZ POCZTĘ OSOBIŚCIE LUB PRZEZ OSOBĘ TRZECIĄ (POR. WYROKI NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO: Z DNIA 19 WRZEŚNIA 2006 R., SYGN. AKT II OSK 1087/05; Z DNIA 15 LIPCA 2009 R., SYGN. AKT II OSK 1162/08; Z DNIA 31 STYCZNIA 2012 R., SYGN. AKT II OSK 2175/10; Z DNIA 21 MARCA 2012 R., SYGN. AKT II GSK 278/11). W OCENIE SĄDU, MECHANICZNE PRZYJMOWANIE, ŻE KAŻDA CIĘŻSZA CHOROBA WYWOŁUJE OBIEKTYWNĄ NIEMOŻLIWOŚĆ DOKONANIA CZYNNOŚCI PROCESOWEJ I UZASADNIA PRZYWRÓCENIE TERMINU, BYŁOBY SPRZECZNE Z DOŚWIADCZENIEM ŻYCIOWYM.

SĄD STWIERDZA, ŻE ABY UPRAWDOPODOBNIĆ BRAK WINY W UCHYBIENIU TERMINU NALEŻY W PRZEKONUJĄCY SPOSÓB WYKAZAĆ, ŻE WSKAZANA PRZEZ PODMIOT ZAINTERESOWANY PRZYWRÓCENIEM TERMINU PRZYCZYNA JEGO UCHYBIENIA ISTNIAŁA, AŻ DO WNIESIENIA PROŚBY O PRZYWRÓCENIE TERMINU (ZOB. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 18 SIERPNIA 2011 R., SYGN. AKT I SA/WA 559/11).

SĄD STWIERDZA PONADTO, ŻE UPRAWDOPODOBNIAJĄC OKREŚLONĄ OKOLICZNOŚĆ NA POTRZEBY ZASTOSOWANIA ART. 58 § 1 K.P.A., MOŻNA POSŁUŻYĆ SIĘ DOMNIEMANIEM FAKTYCZNYM. DOMNIEMANIE FAKTYCZNE NIE JEST ŚRODKIEM DOWODOWYM W ŚCISŁYM TEGO SŁOWA ZNACZENIU, ALE KONSTRUKCJĄ OPARTĄ NA DOŚWIADCZENIU ŻYCIOWYM I LOGICZNYM WYCIĄGANIU WNIOSKÓW PŁYNĄCYCH Z I USTALONYCH FAKTÓW.

Z ART. 7 K.P.A. WYNIKA OBOWIĄZEK ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PODEJMOWANIA WSZELKICH CZYNNOŚCI NIEZBĘDNYCH DO DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ DO ZAŁATWIENIA SPRAWY. Z OBOWIĄZKU TEGO BIERZE SIĘ ZAKAZ DOKONYWANIA PRZEZ ORGANY DOWOLNYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH. ZA DOWOLNE USTALENIA FAKTYCZNE NALEŻY UZNAĆ MIĘDZY INNYMI TAKIE, KTÓRE OPIERAJ Ą SIĘ NA NIEKOMPLETNYM MATERIALE DOWODOWYM. ABY UZNAĆ, ŻE USTALENIA FAKTYCZNE PRZEPROWADZONE PRZEZ ORGAN NIE MAJĄ CECHY DOWOLNOŚCI, NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE OPIERAŁY SIĘ ONE O CAŁOKSZTAŁT MATERIAŁU DOWODOWEGO (ART. 80 K.P.A.), ZGROMADZONY I ZBADANY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY (ART. 77 § 1 K.P.A.).

ZGODNIE Z ART. 8 K.P.A. ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ SĄ OBOWIĄZANE DO PROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE JEGO UCZESTNIKÓW DO WŁADZY PUBLICZNEJ. Z ZASADY WYRAŻONEJ W ART. 8 I K.P.A. WYNIKA WYMÓG PRAWORZĄDNEGO I SPRAWIEDLIWEGO PROWADZENIA POSTĘPOWANIA I ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY PRZEZ ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. WYWOŁANIE STANU BRAKU ZAUFANIA DO WŁADZY PUBLICZNEJ WYNIKAĆ MOŻE PRZEDE WSZYSTKIM Z NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO.

JAK STANOWI ART. 9 K.P.A., NA ORGANACH ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ SPOCZYWA OBOWIĄZEK NALEŻYTEGO I WYCZERPUJĄCEGO INFORMOWANIA STRON O OKOLICZNOŚCIACH FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH, KTÓRE MOGĄ MIEĆ WPŁYW NA USTALENIE ICH PRAW I OBOWIĄZKÓW BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. ORGANY CZUWAJ Ą NAD TYM, ABY STRONY I INNE OSOBY UCZESTNICZĄCE W POSTĘPOWANIU NIE PONIOSŁY SZKODY Z POWODU NIEZNAJOMOŚCI PRAWA, I W TYM CELU UDZIELAJĄ IM NIEZBĘDNYCH WYJAŚNIEŃ I WSKAZÓWEK. ZGODNIE Z UTRWALONĄ INTERPRETACJĄ ART. 9 K.P.A., OBOWIĄZEK INFORMOWANIA I WYJAŚNIANIA STRONOM PRZEZ ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE CAŁOKSZTAŁTU OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH I PRAWNYCH TOCZĄCEJ SIĘ SPRAWY POWINIEN BYĆ ROZUMIANY JAK NAJSZERZEJ. UDOWODNIONE NARUSZENIE TEGO OBOWIĄZKU POWINNO BYĆ INTERPRETOWANE JAKO WYSTARCZAJĄCA PODSTAWA DO UCHYLENIA ZASKARŻONEGO ORZECZENIA. DZIAŁAJĄCY W SPRAWIE ORGAN MA OBOWIĄZEK W MOŻLIWIE JASNY SPOSÓB WYJAŚNIĆ STRONIE CAŁOŚĆ OKOLICZNOŚCI SPRAWY. DODATKOWO, ORGAN NIE MOŻE OGRANICZAĆ SIĘ WYŁĄCZNIE DO UDZIELENIA INFORMACJI PRAWNEJ, LECZ WINIEN TAKŻE, MIĘDZY INNYMI, UDZIELAĆ WSKAZÓWEK, JAK NALEŻY POSTĄPIĆ W DANEJ SYTUACJI, BY UNIKNĄĆ SZKODY (ZOB. WYROKI: SĄDU NAJWYŻSZEGO Z DNIA 23 LIPCA 1992 R., SYGN. AKT III ARN 40/92, LEX NR 10909; NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 1 LUTEGO 2011 R., SYGN. AKT II OSK 230/10).

W MYŚL ART. 77 § 1 K.P.A. TO NA ORGANACH ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ SPOCZYWA OBOWIĄZEK WYJAŚNIENIA WSZELKICH OKOLICZNOŚCI SPRAWY I USTALENIA PRAWDY W SENSIE MATERIALNYM. ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE MUSI WIĘC ZEBRAĆ CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY - CZYLI ZGROMADZIĆ DOWODY DOTYCZĄCE WSZYSTKICH MAJĄCYCH ZNACZENIE PRAWNE DLA SPRAWY FAKTÓW. POMINIĘCIE USTALENIA FAKTU MAJĄCEGO ZNACZENIE DLA SPRAWY STANOWI NARUSZENIE ART. 7 I 77 § 1 K.P.A. ZANIECHANIE PRZEZ ORGAN ADMINISTRACJI PODJĘCIA CZYNNOŚCI PROCESOWYCH MAJĄCYCH NA CELU ZEBRANIE PEŁNEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, ZWŁASZCZA GDY STRONA POWOŁUJE SIĘ NA OKREŚLONE I WAŻKIE DLA NIEJ OKOLICZNOŚCI, JEST UCHYBIENIEM PRZEPISOM POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, SKUTKUJĄCYM WADLIWOŚCIĄ ROZSTRZYGNIĘCIA (POR. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W LUBLINIE Z DNIA 7 LUTEGO 2012 R., SYGN. AKT III SA/LU 497/11).

JAK WYNIKA Z ART. 80 K.P.A., FAKT UDOWODNIENIA DANEJ OKOLICZNOŚCI JEST OCENIANY PRZEZ ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE NA PODSTAWIE CAŁOKSZTAŁTU MATERIAŁU DOWODOWEGO. ZGODNIE Z TYM, ABY UNIKNĄĆ ZARZUTU DOWOLNOŚCI, ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE POWINIEN W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ZEBRAĆ MATERIAŁ DOWODOWY.

PONADTO, ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POWINIEN OPRZEĆ OCENĘ MATERIAŁU DOWODOWEGO NA WSZECHSTRONNEJ ANALIZIE, CO OZNACZA, ŻE NIE MOŻE POMINĄĆ JAKIEGOKOLWIEK DOWODU. OCENA (DOWODÓW JEST "CZYNNOŚCIĄ MYŚLOWĄ" I JAK KAŻDA CZYNNOŚĆ TEGO RODZAJU POWINNA OPIERAĆ SIĘ NA ZASADACH LOGICZNEGO ROZUMOWANIA. ORGAN MOŻE ZATEM WYSNUĆ Z ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO TYLKO WNIOSKI LOGICZNIE UZASADNIONE, OCENIAJĄC WYNIKI POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO NA PODSTAWIE WIEDZY I DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO (ZOB. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 5 LIPCA 2011 R., SYGN. AKT II GSK 678/10). PODKREŚLENIA WYMAGA FAKT, ŻE ZGODNIE Z ART. 58 § 1 K.P.A. PRZESŁANKĄ PRZYWRÓCENIA TERMINU JEST NIE UDOWODNIENIE, LECZ UPRAWDOPODOBNIENIE BRAKU ;WINY W UCHYBIENIU TERMINU. NIE OZNACZA TO JEDNAK, ŻE ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY OCENIE DOPUSZCZALNOŚCI PRZYWRÓCENIA TERMINU, ZWOLNIONE SĄ Z OBOWIĄZKU PRZEPROWADZENIA CZYNNOŚCI MYŚLOWYCH LOGICZNIE POPRAWNYCH I OPARTYCH NA DOŚWIADCZENIU ŻYCIOWYM.

W OCENIE SĄDU ISTOTĄ PROBLEMU, KTÓRY NALEŻY ROZSTRZYGNĄĆ W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST TO, CZY ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ MOGŁY ZASADNIE UZNAĆ, DYSPONUJĄC JEDYNIE MATERIAŁEM PRZEDSTAWIONYM WE WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA, ŻE NIE ZACHODZĄ OKOLICZNOŚCI UPRAWDOPODOBNIAJĄCE BRAK WINY W UCHYBIENIU TERMINU. INNYMI SŁOWY, NALEŻY OCENIĆ CZY ORGANY ZASADNIE PRZYJĘŁY, ŻE SKARŻĄCY NIE UPRAWDOPODOBNIŁ BRAKU SWOJEJ WINY W UCHYBIENIU TERMINU DO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA.

W OCENIE SĄDU ORGAN Z NARUSZENIEM WSKAZANYCH POWYŻEJ PRZEPISÓW KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO BEZ UPRZEDNIEGO WYJAŚNIENIA NIEJASNOŚCI ORAZ Z NARUSZENIEM INTERESU STRONY WYDAŁ NIEKORZYSTNE DLA NIEJ ROZSTRZYGNIĘCIE.

JAK BOWIEM WYNIKA Z UZASADNIENIA ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, ORGAN DOKONAŁ OCENY MOŻNOŚCI DZIAŁANIA SKARŻĄCEGO W CZASIE ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO NIE ZWRACAJĄC SIĘ DO NIEGO (LUB LEKARZA) O WYJAŚNIENIE CHARAKTERU CHOROBY I ZWIĄZANYCH Z NIĄ DOLEGLIWOŚCI, SZCZEGÓLNIE W DNIACH, KIEDY SKARŻĄCY JESZCZE MÓGŁ SKUTECZNIE WNIEŚĆ ODWOŁANIE. W TAKIEJ SYTUACJI WNIOSKI WYWIEDZIONE PRZEZ ORGAN CO DO OCENY TEJ PRZYCZYNY NALEŻY UZNAĆ ZA BEZPODSTAWNE I NIEUPRAWNIONE.

PODOBNIE NALEŻY UZNAĆ JAKO CO NAJMNIEJ POWIERZCHOWNĄ OCENĘ KOLEJNEJ WSKAZANEJ WE WNIOSKU Z 12 LUTEGO 2013 R., PRZYCZYNY UCHYBIENIA TERMINU (TJ. WYJAZD SKARŻĄCEGO). ACZKOLWIEK CO DO ZASADY ZGODZIĆ SIĘ TRZEBA, ŻE WYJAZDÓW ZAROBKOWYCH NIE MOŻNA NAZWAĆ - JAK TO UJĄŁ ORGAN - SPONTANICZNYMI, TO JEDNAK WOBEC BRAKU JAKICHKOLWIEK PRZESŁANEK DO TAKIEJ OCENY W TEJ KONKRETNEJ SPRAWIE, UZNAĆ JĄ NALEŻY ZA NIEUPRAWNIONĄ.

MAJĄC ZATEM NA UWADZE POWYŻSZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY UZNAŁ, ŻE ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ZOSTAŁO WYDANE Z NARUSZENIEM ART. 145 § 1 PKT 1C) P.P.S.A.

W SENTENCJI WYROKU ZAWARTO TAKŻE ROZSTRZYGNIĘCIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 152 I 200 P.P.S.A.