Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1033/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono zmiany prawomocnego postanowienia dotyczącego wniosku o przyznanie  prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , , na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2014 r. po rozpoznaniu wniosku D. S. o zmianę postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1033/14 w sprawie ze skargi D. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1033/14 odmawiającego D. S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1033/14 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił D. S., dalej skarżący, przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 sierpnia 2014 r. wskazał, że w dniu 10 lipca 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy uzupełniony na formularzu PPF. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wnioskodawca podał, że obecnie pozostaje bez pracy. Posiada połowę bliźniaka we współwłasności w remoncie oraz połowę działki. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych wnioskodawca oświadczył, że nie posiada.

Zarządzeniem z dnia 16 lipca 2014 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia. Wnioskodawca wprawdzie nadesłał w dniu 30 lipca 2014 r. odpowiedź na powyższe zarządzenie, jednakże nie udzielił w nim odpowiedzi na żądane informacje. Wskazał jedynie, że ze względu na zły stan zdrowia nie pracuje i nie pobiera żadnego zasiłku. Wnioskodawca uznał, że nie są istotne dane o które został wezwany.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 sierpnia 2014 r. wskazano, że skarżący nie podał z czego lub przy czyjej pomocy się utrzymuje. Nie wskazał, jakie ponosi koszty własnego utrzymania, bądź kto zaopatruje go w niezbędne do życia środki oraz czy samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe czy też z innymi osobami. Wnioskodawca nie podał także czy uzyskuje jakąkolwiek pomoc ze strony rodziny lub instytucji społecznych lub państwowych, a jeśli tak od kogo w jakiej wysokości lub formie. Nie podał wielkości posiadanego domu w m² oraz miesięcznych kosztów jakie ponosi związanych z jego utrzymaniem oraz czy posiada pojazdy mechaniczne, jeśli tak należało podać markę, rok produkcji koszty związane z utrzymaniem (paliwo, ew. naprawy).

Odpis postanowienia z dnia 25 sierpnia 2014 r. został doręczony skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2014 r. (k.31).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2014 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 28 maja 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi skarżący w dnia 20 października 2014 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2014 r. wezwano skarżącego do nadesłania wniosku na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 30 października 2014 r.

W dniu 6 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF.

We wniosku oświadczył, że z uwagi na sytuację materialną, zdrowotną i rodzinną wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Podał, że w chwili obecnej, z powodu choroby, nie jest zatrudniony i nie pobiera żadnych świadczeń pieniężnych z tytułu posiadanego statusu bezrobotnego. Wskazał, że nie posiada żadnego majątku przynoszącego dochody. Podał, że posiada połowę bliźniaka we współwłasności w remoncie oraz połowę działki. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych wnioskodawca nie posiada.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć zmianę zarówno okoliczności faktycznych, jakie stanowiły przesłankę rozstrzygnięcia, jak również okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści, niż to które wcześniej zapadło.

Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy okolicznością taką będzie w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Wniosek skarżącego z dnia 6 listopada 2014 r. należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 25 sierpnia 2014 r.

W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana jego sytuacji majątkowej, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 25 sierpnia 2014 r. W kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie przywołał okoliczności pozwalających stwierdzić, że jej sytuacja materialna uległa zmianie w sposób wskazujący na nieaktualność poprzednio dokonanej oceny odnoszącej się do możliwości skarżącego w partycypowaniu w kosztach postępowania w zakresie obowiązku uiszczenia opłat sądowych.

Z wniosku z dnia 6 listopada 2014 r. wynika, że skarżący nie jest zatrudniony i nie pobiera żadnych świadczeń pieniężnych z tytułu posiadanego statusu bezrobotnego. Wskazał, że nie posiada żadnego majątku przynoszącego dochody. Stan posiadania strony pozostał bez zmian. Świadczy to o tym, że sytuacja materialna skarżącego nie zmieniła się. Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową oraz rodzinną i umożliwiających zbadanie jego aktualnej kondycji finansowej. Wskazać w tym miejscu należy, że zarządzeniem z dnia 16 lipca 2014 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia. Wnioskodawca wprawdzie nadesłał w dniu 30 lipca 2014 r. odpowiedź na powyższe zarządzenie, jednak nie udzielił w nim odpowiedzi na żądane informacje. Wnioskodawca wskazał, że nie są istotne dane o które został wezwany.

Zaznaczyć należy, że strona wnosząc o przyznanie prawa pomocy musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, czy też nierzetelne ich wykonanie, jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji wyłącza możliwość przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie.

Zatem należało uznać, że w sprawie skarżący nie wykazał, że zachodzą przesłanki do zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 25 sierpnia 2014 r.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.