Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 561/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. nakładającą karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Jednocześnie strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a także może stać się realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego strony skarżącej. Podniesiono, że zaskarżona decyzja jest w całości nieprawidłowa, gdyż art. 89 ust.1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h., na podstawie których nałożono na Spółkę karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry stanowią, wespół z zakazem z art. 14 ust. 1 u.g.h. "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.). Podkreślono ponadto, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło dochodów Spółki. Wobec tego brak udzielenia tymczasowej ochrony z art. 61 p.p.s.a. może spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci nawet zaprzestania działalności gospodarczej. Zauważono ponadto, że sytuacja finansowa Spółki nie jest stabilna i nawet "nieznaczna" kara finansowa może doprowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym, a nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Jak dalej wskazała strona skarżąca, spółka wypracowała zysk netto w wysokości [...] zł. Dokonując analizy sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień 31 grudnia (Rachunek Zysków i Strat) strona skarżąca wskazała na znaczące koszty działalności operacyjnej przedsiębiorstwa, które wyniosły łącznie [...] zł, a na które składały się: koszty operacyjne w postaci odpisów amortyzacyjnych w wysokości [...] zł, zużycie materiałów i energii w wysokości [...] zł, koszty związane z usługami obcymi w wysokości [...] zł, oraz podatki i opłaty, łącznie z wypłatami i składkami na ubezpieczenia społeczne i inne świadczeń. Z powyższego zestawienia wynika, zdaniem strony skarżącej, że podmiot ponosi koszty, które są konieczne i nieuniknione w przypadku tak szerokiego zakresu działalności, a wypracowany zysk netto nie stanowi o definitywnie pozytywnej prognozie finansowej przedsiębiorstwa. Dalej strona skarżąca podkreśliła, że w przypadku jakichkolwiek późniejszych postępowań egzekucyjnych wobec Spółki, wskaźnik rentowności przedsiębiorstwa ulegnie osłabieniu, co w jej ocenie stanowi o realnym zagrożeniu jej sytuacji majątkowej, w oparciu chociażby o dotychczasowe funkcjonowanie na rynku gospodarczym. Opierając się na dalszej analizie finansowej przedsiębiorstwa, a w szczególności na strukturze aktywów i pasywów uwzględnionych bilansie finansowym sporządzonym na dzień [...] r., strona skarżąca zaznaczyła, że wyegzekwowanie kwot z tytułu kar pieniężnych, dochodzonych przez poszczególne organy podatkowe, wpłynie negatywnie na dalszą kondycję finansową przedsiębiorstwa oraz automatycznie ulegnie pogorszeniu dalsza jej prognoza strukturalna, która uniemożliwi Spółce uzyskanie chociażby obcego źródła finansowania. Ponadto, obciążenie " in plus" struktur pasywów Spółki w znacznej kwocie wynoszącej łącznie [...] zł, realnie "unieruchomi" możliwości faktycznego funkcjonowania Spółki. Biorąc pod uwagę wskaźnik rentowności przedsiębiorstwa i obecne zobowiązania wynoszące [...] zł z tytułu innych zobowiązań finansowych oraz z tytułu dostaw i usług do 12 miesięcy wymagalności, strona skarżąca stwierdziła, że wyegzekwowanie w/w należności wobec Spółki - unieruchomi w sposób niezaprzeczalny dalsza jej egzystencję.

Wskazano również na mnogość postępowań toczących się przeciwko Spółce w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych. Końcowo podkreślono, że już jednostkowa kara może pociągnąć negatywne konsekwencje. Natomiast zbiorcze ujęcie kary wynoszące [...] zł, co stanowi siedmiokrotność rocznego zysku Spółki, ma zobrazować prawdopodobieństwo graniczące z pewnością powstania niemożliwych do odwrócenia skutków. Podniesiono dodatkowo, że art. 61 § 3 p.p.s.a. należy interpretować funkcjonalnie, oceniając łącznie prognozowane skutki wymierzenia kar pieniężnych. Na koniec wskazano, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi się odnosić do przyszłości, bowiem sama ocena stanu teraźniejszego nie będzie wystarczająca dla oceny konieczności wstrzymania wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

(por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, nie wystarczy ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Podkreślić również należy, iż w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11;z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07).

Odnosząc dotychczasowe wywody do kontrolowanej sprawy, wskazać należy, że w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania nie może być oparty na przekonaniu o wadliwości zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia.

W dalszej kolejności należy zauważyć, że strona uzasadniając swój wniosek, szczegółowo go uzasadniła podnosząc końcowo, że już jednostkowa kara może pociągnąć negatywne konsekwencje. Natomiast zbiorcze ujęcie kary wynoszące [...] zł, co stanowi siedmiokrotność rocznego zysku Spółki, ma zobrazować prawdopodobieństwo graniczące z pewnością powstania niemożliwych do odwrócenia skutków. Na poparcie tych twierdzeń strona skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dowodów i nie udokumentowała w żaden sposób aktualnej sytuacji majątkowej Spółki i ewentualnego wpływu na tą sytuację wykonania decyzji, co dopiero umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowił jak w sentencji.