Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 2044/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Asesor sądowy w WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - Joanna Pietraś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę.


UZASADNIENIE

M.- Spółka z o.o. w U. sprowadziła do Polski profile aluminiowe służące do wytwarzania okien i drzwi. W dokumencie SAD z [...] sierpnia 1998 r. Nr [...] towar został zgłoszony do kodu PCN 7610 90 90 0 jako "elementy konstrukcji aluminiowych". W wyniku tak dokonanej kwalifikacji Spółka opłaciła cło w wysokości 1,8 % i podatek VAT 7%.

W wyniku wszczęcia postępowania – w sprawie klasyfikacji taryfowej towaru i stawki celnej - postanowieniem z [...] lutego 2000 r., wydanym przez Dyrektora Urzędu Celnego w W. w związku z przeprowadzeniem kontroli w siedzibie Spółki, organ administracji uznał, iż towar zakwalifikowano wadliwie i zmienił w decyzji z [...] sierpnia 2000 r. Nr [...] kod Taryfy celnej na pozycję PCN 7604 29 90 0.

Rozpatrując sprawę w wyniku odwołania Spółki M. Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z [...] lutego 2001 r. Nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. z [...] sierpnia 2000 r.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że sporny towar to profile ze stopów aluminiowych, o niezmiennym przekroju na całej długości sztangi. Spółka sprowadzała ten wyrób w postaci kilkumetrowych odcinków przyciętych w fabryce (co według organu administracji stanowi "długość fabryczną"), o różnych przekrojach poprzecznych. Profile te następnie przycinano stosownie do potrzebnego w konkretnym wypadku wymiaru okna lub drzwi, lakierowano, mocowano do nich uszczelki i okucia, a następnie składano w gotowy wrób (okna i drzwi).

Zdaniem organu celnego, towar jest półfabrykatem o długości fabrycznej i w stanie surowym, wymagającym dalszej obróbki. To przesądziło o zmianie kodu klasyfikacyjnego. Zgodnie z zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997 r. Wyjaśnienia do taryfy celnej – M. P. Nr 76, poz. 715 (t. V, s. 2309, cz. IV Opinie klasyfikacyjne), "kształtowniki wykonane z aluminium" powinny być klasyfikowane do kodu 7604. Pozycja ta obejmuje: "profile wykonane z aluminium, przedstawione do odprawy celnej w postaci kilkumetrowych odcinków (długości fabrycznej) o niezmiennym przekroju, nie przecięte na wymiar..., będące produktem wyjściowym do produkcji ram okiennych i drzwiowych".

Zdaniem Spółki towar powinien być zakwalifikowany do pozycji 7610, obejmującej "Konstrukcje z aluminium..., części takich konstrukcji..., płyty, pręty, kształtowniki, rury i podobne wyroby z aluminium, przygotowane do użycia w konstrukcjach, kształtowniki..., przygotowane do użycia w konstrukcjach".

W wyniku skargi Spółki, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2002 r. wydanym w sprawie V SA 923/01 uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że skarga jest uzasadniona w zakresie, w jakim zarzuca niewłaściwe zgromadzenie i analizę materiału dowodowego. NSA wskazał, że kwestią podstawową w niniejszej sprawie jest wątpliwość, co do charakteru sprowadzonego towaru i stopnia jego przetworzenia, a w szczególności czy konieczne operacje przeprowadzane w celu zmontowania ze sprowadzonych profili aluminiowych okien i drzwi są dalszym przetworzeniem towaru. Wyjaśnienia, co do kwalifikacji do kodów 7604 i 7610 oparte są na różnych kryteriach, co powoduje, iż samo criterium divisionis nie rysuje się jasno. Istnieją w tym zakresie zasadnicze, niewyjaśnione wątpliwości, powodujące zresztą, iż praktyka na tle kwalifikacji profili aluminiowych nie jest jednolita.

W przypadku, gdy cechy sprowadzanego towaru budzą wątpliwości, zaś treść taryfy celnej (objaśnień towarzyszących jej stosowaniu) nie pozwala na jednoznaczne ustalenie kryteriów rozgraniczenia klasyfikacji towarów, postępowanie administracyjne powinno wykorzystać wszelkie środki dowodowe, aby ustalić i wyodrębnić klasy towarów, których cechy różnią je między sobą jakościowo na tyle, aby mogło to być uznane za kryterium decydujące o odrębnej kwalifikacji. Z tych też względów, pomocna zdaniem sądu, byłaby opinia biegłego z zakresu techniki budowlanej, która pomogłaby określić, czy to, co Skarżąca czyniła z profilami aluminiowymi, jest dalszym ciągiem procesu produkcyjnego okien i drzwi, czy też montażem gotowej konstrukcji. Sąd wskazał ponadto, że kryteria wskazywane na tle zaskarżonej decyzji przez organ administracji celnej budzą wątpliwości nawet w stosunku do cech (nie tylko ocen) towaru. Dotyczy to m.in. sprawy rozumienia "długości fabrycznej"; okoliczności, jakie znaczenie ma typizacja profili (co wiąże się z ich wykorzystaniem do wytworzenia wyrobu na które wydano poszczególne aprobaty techniczne); braku potrzeby używania przy montażu gwintowania i frezowania otworów (z uwagi na istnienie wpustu gwintowego).

Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej [...] w W. ponownie utrzymał decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia [...] sierpnia 2000r. w mocy. Wskazał, że zgodnie z wytycznymi sądu został uzupełniony materiał dowodowy poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego - mgr inż. Z.S. - na temat oceny importowanych kształtowników aluminiowych w zakresie charakteru i stopnia przetworzenia przed ostatecznym wykorzystaniem do montażu m.in. okien i drzwi, następnie biegłego przesłuchano w charakterze świadka; stronie i jej pełnomocnikowi umożliwiono zadawanie pytań. Zgodnie z treścią ww. opinii przedmiotowe kształtowniki stanowią produkt wyjściowy do wykonywania elementów (części składowych) przeznaczonych do montażu konstrukcji okien i drzwi, ścianek, tj. wyrobów objętych "Katalogiem Montażowym" firmy "M. " Sp. z o.o. posiadających Aprobaty Techniczne Instytutu Techniki Budowlanej. Przetwarzanie kształtowników na elementy (części składowe) nie pociąga za sobą zmiany, struktury, prostoliniowości i profili przekroju poprzecznego kształtowników, a jedynie obejmuje konieczność wykonania n.w. czynności metodą obróbki skrawaniem t.j.:

-cięcia na wymaganą długość przy zachowaniu odpowiedniego położenia krawędzi cięcia w stosunku do przekroju,

-wiercenia i frezowania otworów oraz wycięć wg wymogów wymiarowych dokumentacji wykonawczej.

Ponadto opinia ta wskazuje, iż ww. czynności wykonane na zaimportowanych kształtownikach są konieczne do wytworzenia elementów (części składowych) przystosowanych do montażu konstrukcji wyrobów ujętych w "Katalogu Montażowym" firmy M. , przy zastosowaniu wymaganych łączników i połączeń gwintowych oraz tzw. uzbrojenia w postaci zamków, dźwigni, klamek, zawiasów, uszczelek oraz wypełnienia ram w postaci odpowiednich szyb zespolonych, co w końcowej fazie montażowej daje gotowy wyrób. W konkluzji opinii biegły sądowy stwierdza, iż czynności wykonane na zaimportowanych kształtownikach są integralną częścią procesu technologicznego wytwarzania m.in. okien i drzwi. Na tej podstawie, zdaniem organu celnego, można stwierdzić, że sporne kształtowniki wymagają zastosowania obróbki cięcia, wiercenia i frezowania, a więc nie można mówić, że były one przystosowane do użycia w konstrukcjach, a jedynie takie kształtowniki są klasyfikowane do poz. 7610.

Biegły ponadto zeznał, że iż przedmiotowe kształtowniki importowane były w postaci prętów o wymiarach objętych programem produkcyjnym dostawcy i w takim stanie wymagają zamierzonych czynność technologicznych, które umożliwiłyby dokonanie z nich montażu wyrobów objętych katalogiem. W ocenie biegłego czynności dokonywane na kształtownikach: cięcie na wymiar, wiercenie, frezowanie itp. nie wchodzą w zakres pojęcia montażu, montaż polega tylko i wyłącznie na montażu gotowych elementów.

Biegły zeznał również, że długość fabryczna jest to długość objęta programem produkcyjnym danego wytwórcy. Zdaniem organu daje to podstawę do twierdzenia, że długość wskazana na fakturze dołączonej do zgłoszenia celnego to długość producenta, która w niniejszej sprawie pokrywa się z długością fabryczną, czyli długością, z jaką kształtownik opuszcza fabrykę wytwórcy. O takim rozumieniu pojęcia "długości fabrycznej" świadczy zdaniem organu również pismo strony z dnia 12.02.2001 r. oraz katalogi wyrobów – w. firmy "M. " i firmy M. , a także przesłuchanie dyrektor generalnej skarżącej firmy- A.W. . Zeznała ona m. in. "Materiał ten stanowią przede wszystkim: kształtowniki tłoczone ze stopu aluminium, surowe w długościach fabrycznych 6m i 6,5m (...)".

Przyjęte jako dowód w sprawie opinie Instytutu Techniki Budowlanej nie wyjaśniają kwestii spornej tzn. czy importowane przez firmę kształtowniki zostały sprowadzone w takiej postaci, która umożliwia dokonanie bezpośredniego montażu, czy też w takiej, że przed tym montażem podlegają dalszym obróbkom.

Zdaniem organu celnego, nie mogła również mieć zastosowania w niniejszej sprawie, przedłożona przez stronę opinia Urzędu Statystycznego w W. z [...].02.2000 r. oraz opinia Głównego Urzędu Statystycznego z [...].06.2002 r., albowiem dla potrzeb klasyfikacji towarowej kod urzędu statystycznego nie ma zastosowania.

Dyrektor Izby Celnej [...] w W. odniósł się ponadto do przedstawionej przez skarżącą opinii Naczelnej Organizacji Technicznej nr [...] - w sprawie klasyfikacji towaru w postaci profili aluminiowych, wskazał, że ten zakres opinii dyskwalifikuje ją jako dokument, który miałby przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, gdyż do ustalania klasyfikacji towarowej są uprawnione organy celne.

Ostatecznie organ celny stwierdził, że na podstawie uzupełnionego i wyczerpującego rozpatrzonego materiału dowodowego należy uznać, że importowane kształtowniki aluminiowe prawidłowo zostały zaklasyfikowane do kodu taryfy celnej 7604 przez organ I instancji.

Z przedstawioną argumentacją nie zgodziła się ponownie Spółka z o.o. M. , która w skardze z dnia 27 maja 2003 r. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] w W. lub jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 13 § 5 Kodeksu celnego, oraz przepisów postępowania – art. 122, art. 123 § 1 i art. 200 § 1, art. 187, art. 192 i art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Skarżąca spółka zarzuciła, że powołany przez Dyrektora Izby Celnej biegły nie dysponował w rzeczywistości specjalistyczna wiedzą z zakresu techniki budowlanej, lecz wiedzą z zakresu mechaniki maszyn, przyrządów, form, urządzeń do obróbki wiórowej i plastycznej metali oraz konstrukcji metalowych. Nadto, opinia biegłego, zawiera błędy i została wydana na podstawie wyrywkowego materiału dokumentacyjnego, bez przeprowadzenia przez biegłego oględzin przedmiotowego towaru. Dyrektor Izby Celnej nie uwzględnił wniosku Strony o ponowne sporządzenie opinii – tym razem przez biegłego z zakresu techniki budowlanej, po dokonaniu oględzin towaru w siedzibie firmy.

Ponadto skarga zawiera zarzut, iż organ celny nie wyznaczył skarżącej terminu do wypowiedzenia się na temat materiału zgromadzonego w sprawie. Uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Skarżąca zarzuciła również niesłuszne zdezawuowanie przez organ przedstawionych opinii Naczelnej Organizacji Technicznej; wszystkie te uchybienia powodują jej zdaniem, że organ wbrew zaleceniom NSA nie ustalił charakteru sprowadzonego przez skarżącą towaru, kwestii długości fabrycznej tego towaru oraz stopnia jego przetworzenia, jak również kryteriów klasyfikowania towarów do kodów PCN 7610 i 7604.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi, tak jak w niniejszej sprawie, zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przedmiotem sporu w sprawie jest klasyfikacja taryfowa importowanych kształtowników z aluminium. Organ celny uznaje za prawidłową klasyfikację przedmiotowych kształtowników do kodu PCN 7604 29 90 0, natomiast zdaniem skarżącej powinny one być klasyfikowane do kodu PCN 7610 90 90 0.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy - Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Podstawę prawną ww. klasyfikacji stanowi reguła nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zgodnie z którą "dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów".

Faktem niespornym w niniejszej sprawie, uznanym za nie budzący żadnych zastrzeżeń, również przez Sąd w powyżej powołanym wyroku, jest to, że sprowadzone kształtowniki są używane do produkcji okien i drzwi. Wątpliwość budzi zaś okoliczność, czy konieczne operacje przeprowadzone na kształtownikach w celu zmontowania z nich okien i drzwi są dalszym przetworzeniem towaru, czy też nie. W wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję Prezesa GUC, NSA stwierdził, iż niezbędna jest opinia biegłego z zakresu techniki budowlanej, która pomogłaby określić "(...) czy to, co Skarżący czynił z profilami aluminiowymi jest dalszym ciągiem procesu produkcyjnego okien i drzwi, czy też montażem gotowej konstrukcji". Zdaniem Sądu, opinia winna wskazać cechy towaru lub jego obróbki, które organ administracji bez wszelkiej wątpliwości będzie mógł wskazać jako wiążące w zakresie wyboru kryterium kwalifikacji do pozycji 7604 czy 7610 Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158, poz. 1047).

W ocenie Sądu, organ odwoławczy, prowadząc postępowanie wyjaśniające, w którym kierował się wytycznymi Sądu, nie naruszył przepisów postępowania w sprawach celnych w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności jako niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 197 Ordynacji podatkowej poprzez powołanie biegłego nie dysponującego wiadomościami specjalistycznymi z zakresu techniki budowlanej. Sąd w uzasadnieniu powołanego wyroku zaznaczył, iż chodzi o opinię, która pomogłaby określić czy to, co skarżący czynił z profilami aluminiowymi jest dalszym ciągiem procesu produkcyjnego okien i drzwi czy też montażem gotowej konstrukcji. W tym też kontekście należy rozumieć wskazanie na specjalizację biegłego z zakresu techniki budowlanej, jako pomocną w ustaleniu cech wyrobu lub procesów jego obróbki, które stanowiłyby wyznaczniki w zakresie wyboru kryterium kwalifikacji do pozycji 7604 czy 7610 Taryfy celnej. W istocie zatem Sąd określił biegłego nie jako rzeczoznawcę budowlanego lecz jako eksperta z dziedziny produkcji metalowych elementów stolarki budowlanej. Należy się zgodzić z opinią organu wyrażoną w odpowiedzi na skargę, iż posiadanie przez biegłego, zgodnie z wpisem na listę biegłych sądowych, wiedzy specjalistycznej z zakresu konstrukcji metalowych uprawniało go do sporządzenia opinii, w zakresie wskazanym w postanowieniu Dyrektora Izby Celnej z [...].06.2002 r. Na marginesie można jedynie zauważyć, iż zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 października 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 128, poz. 829 ze zm.) produkcja metalowych elementów stolarki budowlanej stanowi podklasę zawierającą się w grupie produkcja metalowych elementów konstrukcyjnych, co może jedynie wzmacniać argumentację za stanowiskiem, iż organ powołał biegłego posiadającego wiadomości specjalne w dziedzinie techniki, z którą wiąże się rozpatrywane zagadnienie (analogicznie, w obecnym stanie prawnym, kwestie te zostały uregulowane w rozporządzeniu Rady Ministrów 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 33, poz. 289 ze zm.).

Również powołane przez skarżącą argumenty mające świadczyć o nikłej znajomości przez biegłego nowoczesnej technologii aluminiowej wyrobów budowlanych nie mogą podważać dokonanej przez organ oceny znaczenia i wartości przedmiotowej opinii jako dowodu w sprawie, skoro sama skarżąca przyznaje, iż błędne określenie okien i drzwi jako części konstrukcji budowlanej, jest absolutnie nieistotne w sprawie. Nie podważa prawidłowości opinii także okoliczność, iż biegły nie widział ani jednego importowanego przez skarżącą profilu aluminiowego, skoro dysponował on fakturami, "Katalogiem Montażowym" firmy "M. " oraz Aprobatami Technicznymi Instytutu Techniki Budowlanej.

W konsekwencji, za niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej. Określony w postanowieniu o powołaniu biegłego z [...].06.2002 r. zakres dowodu pokrywa się z wytycznymi zawartymi w wyroku NSA, uchylającym zaskarżoną decyzję Prezesa GUC. Organ odwoławczy ustalił zakres dowodu z biegłego, stosując kryterium oceny stopnia obróbki kształtowników, jako pomocne w określeniu czy mamy do czynienia z procesem produkcyjnym czy też montażem gotowej konstrukcji. Opinia przygotowana przez biegłego wskazuje w sposób jednoznaczny na czynności, które należy wykonać na kształtownikach, metodą obróbki skrawaniem, tj.: cięcie na wymiar, wiercenie, frezowanie itp., w ramach procesu technologicznego wytwarzania m.in. okien i drzwi. Zasadnie organ uznał, iż wskazane w opinii czynności, którym muszą podlegać kształtowniki przetwarzane na elementy (części składowe) przystosowane do montażu konstrukcji wyrobów m.in. okien i drzwi stanowią integralną część procesu technologicznego wytwarzania wyrobów finalnych. Czynności te nie wchodzą w zakres pojęcia montażu, który polega tylko na montażu gotowych elementów. Również z protokołu przesłuchania w charakterze strony dyrektora generalnego firmy A.W. (zał. 2 wspólnych akt adm.) wynika niezbicie, iż na terenie zakładu kształtowniki surowe są poddawane obróbce chemicznej, a potem lakierowane piecowo i dopiero z tak zabezpieczoną powłoką towar trafia do klienta, gdzie jest poddawany cięciu na wymiar, nawiercaniu, frezowaniu i ostatecznemu montażowi. W ocenie Sądu, organ, realizując zasadę prawdy obiektywnej, wbrew zarzutom skargi, należycie zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Opierając prowadzone postępowanie wyjaśniające na wskazanym w wytycznych zawartych w wyroku NSA kryterium stopnia przetworzenia kształtowników, które w świetle opisu pozycji 7610 Taryfy celnej klasyfikowane są do tej pozycji jedynie jako wyroby przygotowane do użycie w konstrukcjach, organ, po dokonaniu wszechstronnej analizy całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dokonał jego ceny w granicach swobodnej oceny dowodów.

Prawidłowości postępowania organu nie podważa odmienna od prezentowanej przez skarżącą ocena organu w zakresie dowodu z opinii Instytutu Techniki Budowlanej, skoro Dyrektor Izby Celnej w sposób zgodny z prawidłami logiki wyjaśnił przyczyny takiej oceny, wskazując na zastosowane w przedmiotowych opiniach kryterium konstrukcji i przeznaczenia kształtowników aluminiowych systemowych, jako kryterium nie mające istotnego znaczenia dla kwalifikacji kształtowników do pozycji 7604 lub 7610 Taryfy celnej. Przyjęcie przez organ celny, jako decydującego o kwalifikacji celnej towaru, w wykonaniu zalecenia Sądu, kryterium stopnia przetworzenia (obróbki) kształtowników, spowodowało takie ukształtowanie postępowania wyjaśniającego, aby przy braku innych precyzyjnych kryteriów kwalifikacji towaru, zarówno w opisach spornych pozycji w Taryfie celnej, jak również w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, możliwe stało się przede wszystkim wyodrębnienie czynności wykonywanych na kształtownikach, rozgraniczających kolejne etapy procesu produkcyjnego okien i drzwi od montażu gotowej konstrukcji. Z tego punktu widzenia dokonaną przez organ celny ocenę przydatności dla prowadzonego postępowania wyjaśniającego dowodów z opinii ITB należy uznać za zasadną. Również opinia rzeczoznawcy Naczelnej Organizacji Technicznej nie jest oparta na pogłębionej analizie kryterium przetworzenia profili, ponieważ wzmiankowuje o czynnościach obróbki jedynie w kontekście użycia profili w konstrukcjach budowlanych z aluminium. Podobnie opinie urzędów statystycznych, jako oparte na innych niż stosowane w postępowaniu celnym klasyfikacjach statystycznych, nie mogą mieć istotnego znaczenia dla oceny prawidłowości klasyfikacji taryfowej.

Zasady swobodnej oceny dowodów nie narusza także analiza pojęcia "długości fabrycznej", która w ocenie biegłego powołanego przez organ celny stanowi "długość objętą programem produkcyjnym danego wytwórcy". Procedurą dopuszczenia do obrotu objęte zostały kształtowniki o długościach fabrycznych wynikających z faktury stanowiącej załącznik do zgłoszenia celnego (6500 oraz 6000 mm), które w celu umożliwienia dokonania z nich montażu wyrobów objętych katalogiem montażowym wymagały wykonania szeregu czynności metodą obróbki skrawaniem, w tym m.in. docięcia wymiarowego, co w świetle opinii klasyfikacyjnej zawartej w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (tom V, s. 2309, cz. IV Opinie klasyfikacyjne) uzasadnia dokonanie klasyfikacji importowanych wyrobów do poz. 7604 Taryfy celnej.

W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia oceny orzekających w sprawie organów, iż importowane kształtowniki wymagają zastosowania obróbki: cięcia, wiercenia i frezowania, a w konsekwencji nie stanowią one kształtowników przygotowanych do użycia w konstrukcjach, co w świetle reguły nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej wyłącza możliwość zaklasyfikowania przedmiotowych profili do pozycji 7610 Taryfy. Tym samym nie może się ostać zarzut skargi naruszenia art. 13 § 5 Kodeksu celnego, który stanowi, iż klasyfikację towarów taryfie celnej określa kod taryfy celnej, skoro organy celne trafnie i bez przekroczenia granicy swobodnej oceny dowodów oceniły dowody przeprowadzone na okoliczności sporne i ustaliły, iż kodem właściwym dla importowanych kształtowników jest, zgodnie z zapisem Wyjaśnień do Taryfy celnej pozycja 7604 Taryfy.

Nietrafne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu oraz prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Organ odwoławczy zgodnie z treścią art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej przed wydaniem decyzji wyznaczył stronie pismem z 7.08.2002 r. (k. 183 wspólnych akt adm.) trzydniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Zawiadomienie strony o przysługującym jej prawie wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego stanowi dla niej ważną informację, że postępowanie dowodowe zostało w sprawie zakończone. Strona zapoznała się z aktami sprawy i wniosła uwagi odnośnie opinii biegłego powołanego przez organ. W związku z powyższym organ w dniu 21.11.2002 r. przy udziale strony i jej pełnomocnika przesłuchał biegłego w charakterze świadka, umożliwiając odniesienie się do treści opinii i zadawanie pytań biegłemu. W ocenie Sądu, organ odwoławczy w sposób nie naruszający zasad prawa procesowego zagwarantował stronie możliwość dokonania kontroli poczynionych w sprawie ustaleń oraz ustosunkowania się do wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów.

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało oddalić skargę jako niezasadną.