Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1854/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 675/06 o odrzuceniu skargi D. J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2006 r. odrzucił skargę D. J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków. W motywach postanowienia podał, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa P.p.s.a.). Zaskarżona decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach została skarżącemu doręczona w dniu 9 czerwca 2006 r. Termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego upłynął więc z dniem 10 lipca 2006 r. W powyższym terminie D. J. wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 powołanej ustawy P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O powyższym wymogu skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji wskazał ponadto, że art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) tylko tymczasowo dopuszczał wnoszenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, przyjmując, że wniesienie skargi do sądu w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy, uznaje się za jej wniesienie ze skutkiem, o którym mowa w art. 54 § 1 ustawy. Jednak wyjątek ten został dopuszczony wyłącznie w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., a więc do skargi D. J. nie ma zastosowania. Skarga D. J. została wysłana w dniu 6 lipca 2006 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który przesłał ją do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach. Data przekazania skargi do właściwego organu stanowi datę wniesienia skargi. Przekazanie skargi przez Sąd do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach nastąpiło w dniu 13 lipca 2006 r., a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu od dnia doręczenia stronie zaskarżonej decyzji. W związku z tym skarga ta jako spóźniona podlegała odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył D. J., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Zaskarżonemu orzeczeniu autor skargi kasacyjnej zarzucił obrazę art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy P.p.s.a. Podał przy tym, ze skarga została złożona w ustawowym 30 dniowym terminie, tj. 6 lipca 2006 r. Tego bowiem dnia D. J. wniósł skargę do WSA w Gliwicach, przesyłając ją zarówno za pośrednictwem Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach, jak też bezpośrednio do tego Sądu. Nie można zatem uznać by skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a więc odmiennie od trybu przewidzianego

w nieobowiązującej już ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która ustanawiała wymóg bezpośredniego wniesienia skargi do sądu.

Art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) dopuszczał wnoszenie skargi - z zachowaniem ustawowego terminu - w obu trybach, tylko w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie reformy sądownictwa administracyjnego, a więc od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r. Od 1 stycznia 2006 r. żaden przepis, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, nie przewiduje, że skargi wniesione bezpośrednio do sądów administracyjnych, przed upływem 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, należy uznawać za wniesione w terminie bez względu na datę ich doręczenia właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje zatem data wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu, którego działalność jest przedmiotem zaskarżenia. Istotna jest więc data złożenia skargi bezpośrednio w siedzibie organu albo data nadania w urzędzie pocztowym takiej skargi na adres wspomnianego organu administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że decyzja z dnia [...]

nr [...] została doręczona D. J. w dniu 9 czerwca 2006 r. Termin przewidziany w art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a. zaczął zatem biec od 10 czerwca 2006 r., a upływał z dniem 10 lipca 2006 r.

WSA w Gliwicach uznał, że skarżący nie zachował powyższego terminu, gdyż skargę wniósł za pośrednictwem Sądu, który dopiero 13 lipca 2006 r. przesłał ją właściwemu organowi.

Tymczasem ze skargi kasacyjnej oraz dołączonych dowodów nadania, wystawionych przez placówkę pocztową, wynika, że skarżący w dniu 6 lipca 2006 r., a zatem przed upływem ustawowego terminu, nadał dwie przesyłki polecone adresowane odpowiednio: do WSA w Gliwicach (nr 4595) i do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach (nr 4596). Załączone do skargi kasacyjnej kserokopie dokumentów uwiarygodniają twierdzenia skarżącego, iż skargę do sądu administracyjnego wniósł w ustawowym terminie, kierując ją jednocześnie za pośrednictwem organu oraz bezpośrednio do Sądu.

Okoliczności te potwierdził także Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach w piśmie z dnia 23 października 2006 r., przyznając, że skarga D. J. wniesiona za pośrednictwem organu została nadana przesyłką poleconą nr 4596 oraz dołączając do swego pisma powyższy egzemplarz skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odrzucając na posiedzeniu niejawnym skargę D. J., przyjął za miarodajny stan wynikający z nadesłanych akt, do których na skutek oczywistych zaniedbań Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach, dołączono wyłącznie skargę złożoną za pośrednictwem Sądu, bez przesyłania skargi wniesionej w terminie za pośrednictwem organu. W tej sytuacji skarżący mógł przedstawić istotne w sprawie okoliczności i dokumenty dopiero przy wniesieniu skargi kasacyjnej. Wynika z nich zaś, że skarga wniesiona bezpośrednio do WSA w Gliwicach jest tożsama pod względem treści ze skargą wniesioną za pośrednictwem organu. Nie może być zatem uznana za nowy środek zaskarżenia w odrębnej sprawie. W istocie skarżący złożył jedną skargę w 2 egzemplarzach, z których jeden w ustawowym terminie prawidłowo został wniesiony do Sądu za pośrednictwem organu. Brak jest zatem podstaw do uznania skargi za wniesioną po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a., a w konsekwencji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi