Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SAB/Gd 1/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie wydania postanowień o uzupełnieniu co do rozstrzygnięcia i wyjaśnieniu wątpliwości co do treści postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G., reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej polegającą na uchylaniu się od wydania stosownych postanowień będących odpowiedzią na wniosek (żądanie) o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia postanowienia

z dnia 9 sierpnia 2011 r. o wszczęciu z urzędu postępowania kontrolnego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania w zakresie ustalenia dochodu osiągniętego w 2006 r. oraz na wniosek (żądanie) o wyjaśnienie wątpliwości co do treści tego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl § 2 ww. artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych

sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone

w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych

w pkt 1–4a.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że kontrolę skarbową wszczyna się

i prowadzi na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 ze zm.). W ustawie tej przyjęto

w postępowaniu kontrolnym zasadę oficjalności, której istotą jest przyznanie organowi prawa do wszczęcia postępowania z urzędu. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 tej ustawy wszczęcie postępowania kontrolnego następuje wyłącznie z urzędu w formie postanowienia.

Jest to postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie, jak również nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, nie jest również innym indywidualnym aktem administracyjnym (innym niż decyzje lub postanowienia) czy czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień

i obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na taki akt lub czynność jest kryterium

"z zakresu administracji publicznej", a o treści nałożonego na stronę uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną (element władztwa administracyjnego) (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 września 2006 r. sygn. akt II SA/Ol 456/06, LEX nr 193384; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 146/11, niepubl.).

Z art. 31 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej wynika, że w zakresie w niej nieuregulowanym do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

W orzecznictwie podkreśla się, że "odpowiedniość" nie oznacza bezpośredniości

i identyczności. "Odpowiedni" to nie "ten sam", czy "taki sam". "Odpowiedni" to nadający się (do czegoś), przydatny, właściwy, należyty. Stosując zatem odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej do postępowania kontrolnego, organ kontroli skarbowej, uwzględniając istotę i cel tego postępowania, modyfikuje hipotezy wynikających z tych przepisów norm prawnych tak, aby nadawały się one do zastosowania (por. wyrok WSA

w Białymstoku z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 621/10, LEX nr 747757).

Wprawdzie z art. 213 § 5 i art. 215 § 3 Ordynacji podatkowej wynika, że na postanowienia wydane w przedmiocie uzupełnienia i sprostowania decyzji oraz wyjaśnienia wątpliwości co do jej treści służy zażalenie, należy jednak zwrócić uwagę, że regulacje te odnoszą się do decyzji.

Zgodnie natomiast z art. 219 Ordynacji podatkowej do postanowień stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 211–215, a jak już wyżej wskazano odpowiednie stosowanie przepisów można określić jako stosowanie spełniające wymagane warunki, odpowiadające celowi, przeznaczeniu, właściwości danej regulacji.

A zatem, skoro postanowienie o wszczęciu postępowania kontrolnego nie podlega zaskarżeniu, to tym bardziej zaskarżeniu nie może podlegać ewentualne uzupełnienie, wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści czy też odmowa takich czynności.

Zgodnie z art. 58 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (§ 1 pkt 1). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym ( § 3).

Biorąc pod uwagę, że postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia

9 sierpnia 2011 r. o wszczęciu z urzędu postępowania kontrolnego, jak i oczekiwane przez stronę postanowienia o uzupełnieniu co do rozstrzygnięcia i wyjaśnieniu wątpliwości co do treści tego postanowienia, nie należą do żadnej z kategorii aktów wymienionych

w art. 3 § 2 pkt 1–4a P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

W drugim punkcie postanowienia Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis sądowy od skargi.