Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1983/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 §1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1) zwolnić A. K. od kosztów sądowych, 2) ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.


UZASADNIENIE

A. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 26 listopada 2010 r. oświadczenia wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący, wobec faktu wymeldowania go z miejsca pobytu stałego, obecnie zamieszkuje czasowo u swojej matki. Skarżący jako osoba bezrobotna nie uzyskuje stałych dochodów, jedynymi dochodami wnioskodawcy są natomiast dochody z pracy dorywczej w wysokości ok. 1000 zł miesięcznie. Z dochodów tych, jak oświadczył nie jest w stanie opłacić alimentów zasądzonych na rzecz swoich dzieci w wysokości 750 zł oraz pokryć kosztów utrzymania koniecznego. Skarżący wskazał, iż aby się utrzymać korzysta z pomocy finansowej matki, 82- letniej emerytki. Jak wynika z rubryki 7 formularza wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.

Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w dniu 28 grudnia 2010 r. nadesłał dokumenty źródłowe potwierdzające jego oświadczenia złożone w formularzu PPF z dnia 26 listopada 2010 r. Do wniosku skarżący dołączył: 1) wyrok Sądu Rejonowego w Z., Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] grudnia 2007 r., w którym zasądzono od skarżącego tytułem alimentów na rzecz dzieci A. K. kwotę 400 zł miesięcznie i M. K. kwotę 350 zł miesięcznie.; 2) zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w Z. z dnia [...] grudnia 2010 r. potwierdzające, iż skarżący od dnia 20 grudnia 2010 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku; 3) potwierdzenie zameldowania skarżącego na pobyt czasowy w lokalu przy ul. [...], 4) wyciąg z konta bankowego wskazujący ujemną sumę salda na rachunku skarżącego w wysokości -84,23 zł; 5) zeznanie PiT 37 za 2009 r.; 6) aneks do umowy najmu informujący o obowiązujących od dnia 1 sierpnia 2010 r., nowych zaliczkach na czynsz, centralne ogrzewanie, zimną wodę, ścieki i śmieci w łącznej wysokości 303,30 zł; 7) dowód opłaty za energię elektryczną w wysokości 77,01 zł.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Analizując sytuację finansową skarżącego uwidocznioną we wniosku oraz nadesłanych przy piśmie z dnia 22 grudnia 2010 r. dokumentach należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Wnioskodawca jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku nie posiada stałych dochodów. Jedynymi dochodami skarżącego, są dochody z pracy dorywczej, uzyskiwane nieregularnie, w wysokości średnio ok. 1000 zł miesięcznie. Wnioskodawca poza kosztami utrzymania codziennego zobowiązany jest do opłacania alimentów na rzecz swoich dzieci w wysokości 750 zł. Okolicznością potwierdzającą trudną sytuację finansową skarżącego jest również fakt, iż skarżący nie posiada wolnych środków finansowych, ani majątku, który mógłby spieniężyć w celu pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania.

Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącego pozwala na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.