Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 938/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1a, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

St. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Z. K. dołączonym do skargi wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu powołała się na swój wiek (69 lat) i zły stan zdrowia (stan po kilku operacjach), w związku z czym korzysta z pomocy opiekunki z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a pozbawienie ją dodatku mieszkaniowego dodatkowo pogłębiło jej ubóstwo (jak wynika z akt administracyjnych sprawy, względem zajmowanego od 1967 r. mieszkania została jej wypowiedziana umowa najmu). Z podanych przyczyn nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych ani adwokata do obrony swoich praw. Wg zawartego we wniosku oświadczenia, skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z pobieranej emerytury w wysokości 742 zł brutto (645 zł netto).

Do wniosku załączone zostało zaświadczenie o stanie zdrowia skarżącej i wysokości pobieranego przez nią świadczenia.

Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 239 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych m.in. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zakresem tego uregulowania objęty jest przedmiot skargi, co oznacza, że wnioskodawczynię jako osobę korzystającą z ustawowego zwolnienia nie obciążają w sprawie objętej skargą żadne koszty sądowe i nie będzie ona wzywana do ich opłacenia. W tej sytuacji złożenie wniosku o zwolnienie od nich należy uznać za zbędne, a merytorycznemu rozpoznaniu podlega jedynie wniosek odnoszący się do żądania ustanowienia adwokata; dotyczy to przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, czego warunkiem jest wykazanie przez osobę wnioskującą, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny zgodnie (art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy).

Analiza sytuacji materialnej skarżącej oraz jej możliwości płatniczych

potwierdza zasadność wniosku w tej części. Wynika to zarówno z braku posiadania przez nią jakichkolwiek wartościowych składników majątkowych oraz zasobów finansowych, jak też stosunkowo niskiej kwoty pobieranej emerytury, z której przede wszystkim musi zapewnić bieżące utrzymanie siebie i mieszkania oraz pokryć wydatki związane z leczeniem (jak wynika z zalegającego w aktach administracyjnych sprawy wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, sam czynsz za mieszkanie wynosi 248 zł, a wg dołączonej do niego faktury, opłaty za energię elektryczną to ok. 65 zł miesięcznie). Nie można przy tym pominąć okoliczności, że skarżąca do marca 2015 r., a więc w okresie poprzedzającym złożony wniosek, pobierała dodatek mieszkaniowy, co w pewnym stopniu minimalizowało ponoszone przez nią wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, pozwalając przeznaczyć zaoszczędzone w ten sposób środki na inne niezbędne potrzeby.

W związku z deklaracją skarżącej o prowadzeniu 1-osobowego gospodarstwa domowego oraz korzystaniu z pomocy opiekunki MOPS brak jest uzasadnionych podstaw do uznania, że może ona liczyć na finansowe wsparcie innych osób (członków rodziny, krewnych).

Prowadzi to do uznania braku możliwości wygospodarowania przez wnioskodawczynię środków na ustanowienie w sprawie pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, a tym samym przemawia za pozytywnym ustosunkowaniem się do złożonego wniosku.

Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.