Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SO/Op 12/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] z siedzibą w [...] o wymierzenie grzywny Rektorowi A za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

[...] z siedzibą w [...], reprezentowany przez radcę prawnego P. Ł., złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu wniosek z dnia 8 października 2018 r. o wymierzenie Rektorowi A grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tytułu nieprzekazania w terminie pięciu skarg na bezczynność ww. organu. Uzasadniając żądanie wskazał, że złożył stosownie do art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tut. Sądzie pięć skarg z dnia 18 września 2018 r., na bezczynność Rektora A, w związku ze złożonymi przez ten [...] wnioskami z dnia 4 lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 10 października 2018 r., działającego na zasadzie art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono z niniejszej sprawy o sygn. akt II SO/Op 12/18 – cztery sprawy z wniosków [...] z siedzibą w [...], o wymierzenie grzywny Rektorowi A za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, objętej wnioskami z dnia 4 lipca 2018 r., w różnych zakresach.

Niniejsza sprawa, odnotowana pod sygn. akt II SO/Op 12/18 dotyczy wniosku o wymierzenie grzywny Rektorowi A za nieprzekazanie skargi oznaczonej jako skarga nr 1, na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, objętej jednym z wniosków z dnia 4 lipca 2018 r.

Jednocześnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 10 października 2018 r., wezwano pełnomocnika [...] z siedzibą w [...] do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku, braków formalnych wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, przez:

- wykazanie, stosownie do art. 29 P.p.s.a., że osoba podpisująca pełnomocnictwo na dzień jego udzielenia była umocowana do działania w imieniu skarżącego [...]

i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np: pełnego odpisu z KRS;

- nadesłanie jednego odpisu wniosku poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.

Ponadto, wezwano pełnomocnika skarżącego do oświadczenia w terminie 7 dni, czy wpis sądowy uiszczony dnia 8 października 2018 r. w kwocie 100 zł, od wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy zaliczyć na poczet wpisu w niniejszej sprawie, tj. od wniosku o wymierzenie grzywny Rektorowi A, za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej żądanej wnioskiem z dnia 4 lipca 2018 r. (skarga oznaczona nr 1), czy też na poczet innego wniosku. Pouczono także, że brak odpowiedzi w wyznaczonym terminie będzie skutkował zaliczeniem wskazanego wpisu na poczet niniejszej sprawy.

Pełnomocnik skarżącego w dniu 17 października 2018 r. złożył w tut. Sądzie aktualny, pełny odpis KRS skarżącego [...] oraz odpis wniosku o ukaranie grzywną. Ponadto wskazał, że sposób reprezentacji skarżącego [...] wynika z § 22 ust. 1 pkt 1 Statutu [...], dołączonego do wniosku. Jednocześnie, działając na zasadzie art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnął wniosek z dnia 8 października 2018 r. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie do sądu administracyjnego skargi z dnia 18 września 2018 r. oznaczonej nr 1, na bezczynność Rektora A. Uzasadniając powyższe wskazał, że cofnięcie przedmiotowego wniosku jest zasadne wobec otrzymania w dniu 16 października 2018 r. przez pełnomocnika wnioskodawcy, odpowiedzi na skargę w sprawie o sygn. akt II SAB/Op 87/18, objętej skargą nr 1 na bezczynność Rektora A. Podniósł, że w przeciwnym razie, postępowanie sądowe i tak zostałoby umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość, tj. brak przedmiotu rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe należało umorzyć.

Stosownie do art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) – zwanej dalej jako: "P.p.s.a.", w razie nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przy czym z mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W niniejszej sprawie pełnomocnik [...] z siedzibą w [...], cofnął wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie sądowi skargi nr 1 wraz z aktami sprawy. W związku z tą okolicznością, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie wniosku jako niedopuszczalne. Analiza akt administracyjnych oraz przedmiot sprawy nie daje bowiem podstaw do oceny, by cofnięcie przedmiotowego wniosku zmierzało do obejścia prawa, bądź do utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.

W tym stanie rzeczy postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli wnioskujący skutecznie cofnął wniosek.

O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji.