Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1125/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Służba Bezpieczeństwa
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 ust. 1, art. 212, art.213 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 104 poz 708
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2011 r. sprawy ze skargi N. N. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania odprawy pieniężnej w związku ze zwolnieniem ze służby - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję personalną Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] zwalniającą N. N. z dniem [...] lutego 2011 r. ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w związku z prawomocnym orzeczeniem Rejonowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] stwierdzającym niezdolność N. N. do dalszej służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Szef CBA na podstawie decyzji personalnej z dnia [...] lutego 2011 r. zwolnił funkcjonariusza ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dniem [...] lutego 2011 r. Organ stwierdził, że zgodnie z dyspozycją art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708 z późn zm.), funkcjonariusza, którego niezdolność do służby została orzeczona przez właściwą komisję lekarską, należy obligatoryjnie zwolnić ze służby. Ponadto, w decyzji zamieszczono informację o świadczeniach przysługujących funkcjonariuszowi z tytułu zwolnienia ze służby na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

W dniu [...] marca 2011 r. od powyższej decyzji funkcjonariusz złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie kwestionował przy tym rozstrzygnięcia decyzji personalnej wskazanego w jej osnowie - tj. zwolnienia ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dniem [...] lutego 2011 r., lecz kwestionował jedynie prawidłowość ustalenia wysokości odprawy pieniężnej przysługującej z tytułu zwolnienia ze służby. Zdaniem N. N. powinien on otrzymać odprawę w wysokości ośmiomiesięcznego uposażenia, a nie sześciomiesięcznego uposażenia.

W dalszej części uzasadnienia decyzji z dnia [...] marca 2011 r. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego wskazał ponownie na treść art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Natomiast prawomocnym orzeczeniem nr [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji przy Biurze Ochrony Rządu z dnia [...] stycznia 2011 r. N. N. został uznany za niezdolnego do dalszej służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

Ponadto organ podniósł, iż N. N. w dniu [...] stycznia 2010 r. zwrócił się do Szefa CBA z pisemną prośbą o rozwiązanie stosunku służbowego z dniem uprawomocnienia się orzeczenia nr [...], tj. z dniem [...] lutego 2011 r.

W związku z powyższym, decyzja z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] rozstrzygająca o zwolnieniu ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym jest zgodna z prawem oraz wolą strony.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieprawidłowego naliczenia wysokości odprawy przysługującej z tytułu zwolnienia ze służby, organ zauważył, że zgodnie z brzmieniem art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym otrzymuje odprawę. Wysokość odprawy, w myśl art. 97 ust. 1 ustawy o CBA, dla funkcjonariusza w służbie stałej równa się, co do zasady, wysokości sześciomiesięcznego uposażenia, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA. Natomiast odprawa może ulec zwiększeniu o 20% uposażenia za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby, aż do wysokości ośmiomiesięcznego uposażenia. Użyty przez prawodawcę w art. 97 ust. 1 ustawy o CBA zwrot "nieprzerwana służba" oznacza, że odprawę w maksymalnej wysokości otrzyma funkcjonariusz po przesłużeniu w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym stosownego okresu (przekraczającego 14 lat i 6 miesięcy), przy czym przesłużenie to dotyczy tylko i wyłącznie służby w CBA. Bez znaczenia pozostają zatem okresy służby i pracy w innych instytucjach, chyba że nawiązanie stosunku służbowego w CBA przez funkcjonariuszy wcześniej pełniących służbę w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej następowało w trybie art. 212 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, tj. ograniczonego czasowo przeniesienia służbowego, stanowiącego gwarancję ciągłości służby. Gwarancja ciągłości służby wynika wprosi z dyspozycji art. 212 ust. 6 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Zgodnie z ww. przepisem funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji, Straży Granicznej, zakwalifikowani do służby (w trybie art. 212 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym), stają się funkcjonariuszami CBA z dniem mianowania ich do służby przez Szefa CBA, zachowując ciągłość służby.

A zatem funkcjonariusz Centralnego Biura Antykorupcyjnego w służbie stałej, zwalniany ze służby na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, który nie nawiązał stosunku służbowego w trybie określonym w art. 212 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, oraz który nie posiada wysługi przekraczającej 5 lat nieprzerwanej służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, gwarantującej wzrost wysokości odprawy o 20% uposażenia, jest uprawniony do otrzymania odprawy w wysokości sześciomiesięcznego uposażenia.

Tymczasem N. N. nie został przyjęty do służby w CBA w trybie określonym w art. 212 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, a ze służby w Policji został zwolniony na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), poprzedni okres pełnienia służby w Policji nie może zostać zaliczony do okresu, od którego uzależniona jest wysokość odprawy, przysługującej z tytułu zwolnienia ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

Na powyższą decyzję N. N. w części dotyczącej przyznanej odprawy pieniężnej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 97 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie powołanej regulacji, prowadzące do uznania, że skarżący nie jest uprawniony do odprawy w wysokości ośmiomiesięcznego uposażenia.

W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2011 r. oraz poprzedzającej ją decyzji personalnej z dnia [...] lutego 2011 r. w części dotyczącej przyznanej skarżącemu odprawy pieniężnej oraz o obciążenie Centralnego Biura Antykorupcyjnego kosztami postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu [...] września 1991 r. rozpoczął służbę w Policji, w której służył 18 lat i 3 miesiące. Ze służby w Policji został zwolniony ze skutkiem na dzień [...] listopada 2009 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, tj. w związku z przyjęciem do służby z dniem [...] grudnia 2009 r. i równoczesnym mianowaniem na funkcjonariusza w służbie stałej w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

W dniu zwolnienia ze służby w Policji był uprawniony, na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 115 ustawy o Policji, do odprawy w wysokości sześciomiesięcznego uposażenia zasadniczego. O odprawę tą jednak nie występował mając świadomość, że stosownie do art. 118 ustawy o Policji odprawa, o której mowa w art. 114 powołanej ustawy nie przysługuje policjantowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby został przyjęty do zawodowej służby wojskowej lub do innej służby, w której przysługuje prawo do takich świadczeń.

W ocenie skarżącego, decyzja nr [...] oraz utrzymująca ją w mocy decyzja nr [...] narusza art. 97 ustawy o CBA, na mocy którego przysługuje mu prawo do odprawy w wysokości ośmiomiesięcznego uposażenia. W dniu wydawania decyzji personalnej z dnia [...] lutego 2011 r., tj. w dacie zwolnienia ze służby w CBA, skarżący korzystał ze statusu funkcjonariusza w służbie stałej i posiadał staż służby w wymiarze 19 lat i 5 miesięcy. Biorąc pod uwagę oba te elementy (tj. status podmiotowy oraz staż służby) na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy o CBA powinna mu zostać przyznana odprawa w wysokości ośmiomiesięcznego uposażenia. Taka interpretacja powołanego przepisu pozostaje w zgodzie nie tylko z zasadami wykładni językowej, ale także systemowej, jak i funkcjonalnej. Wbrew twierdzeniom organu, nie są pozbawione znaczenia okresy służby w innych niż CBA instytucjach. W art. 97 ustawy o CBA mowa jest o "służbie", przy czym w ocenie skarżącego chodzi tu o każdą "służbę" uznaną za taką przez ustawodawcę. W świetle obowiązującego systemu prawnego służba w Policji jest służbą równorzędną w stosunku do służby w CBA.

Przytoczony zaś przez organ art. 212 ustawy o CBA dotyczy tylko tych funkcjonariuszy, którzy w okresie roku od wejścia w życie ustawy, zostali mianowani do służby przez Szefa CBA.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola ta obejmuje między innymi akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Zatem Sąd rozpoznając skargę na akt nadzoru dokonuje oceny, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie zostały naruszone przepisy prawa, obowiązujące w dacie orzekania przez organ administracji publicznej.

Rozpoznawana pod tym względem skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy podnieść, że stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Skarżący rozpoczął służbę w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym w dniu [...] grudnia 2009 r. Prawomocnym orzeczeniem nr [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzono, iż jest on niezdolny do służby. Orzeczenie to było podstawą wydania przez Szefa CBA decyzji personalnej z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] o zwolnieniu skarżącego ze służby. N. N. nie kwestionuje podstaw zwolnienia ze służby. Przedmiotem sporu jest natomiast wysokość odprawy jaką ustalono dla skarżącego. W decyzji wydanej w I i II instancji Szef CBA stoi na stanowisku, iż skarżącemu przysługuje odprawa w wysokości sześciomiesięcznego uposażenia ustalonego dla ostatnio zajmowanego stanowiska. Skarżący stoi na stanowisku, iż powinien otrzymać odprawę w wysokości ośmiomiesięcznego uposażenia.

W tym miejscu należy wskazać, że podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708 z późn zm.). Przepis ten ustala, że wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie stałej równa się wysokości sześciomiesięcznego uposażenia, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby, aż do wysokości ośmiomiesięcznego uposażenia. Z treści ww. przepisu wynika, iż aby funkcjonariusz mógł otrzymać odprawę w wysokości ośmiomiesięcznego uposażenia na ostatnio zajmowanym stanowisku powinien nieprzerwanie pełnić służbę w CBA przez okres co najmniej 14,5 roku. Nieprzerwane pełnienie służby w rozumieniu art. 97 ust. 1 ustawy o CBA oznacza pełnienie służby tylko w tej służbie mundurowej. Do tego okresu nie wlicza się okresu pełnienia służby w innych formacjach zmilitaryzowanych. Takie stanowisko wynika z wykładni językowej i systemowej art. 97 ust. 1 ustawy o CBA. Przepis ten wyraźnie odnosi się tylko do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i nie wiąże w żaden sposób okresu uprawniającego do wyższej odprawy ze służbą w innych formacjach zmilitaryzowanych. Konstrukcja tego przepisu nie zawiera rozwiązania znanego z art. 115 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) i art. 119 ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675 ze zm.), w których określono, że do okresu uprawniającego do nabycia odprawy w związku ze zwolnieniem ze służby wlicza się także okres służby w innych formacjach zmilitaryzowanych, a zatem należy przyjąć, że do okresu uprawniającego do wypłaty wyższej niż sześciomiesięczne uposażenie na ostatnio zajmowanym stanowisku należy wliczyć tylko okres służby w CBA.

Podstawą wliczenia skarżącemu do okresu służby określonego w art. 97 ust. 1 ustawy o CBA nie może być przepis art. 213 ust. 2 ustawy o CBA. Przepis ten, zgodnie z art. 212 ustawy o CBA, dotyczył bowiem tylko funkcjonariuszy Policji, którzy zostali przyjęci do służby w CBA w ciągu roku od chwili wejścia w życie ustawy, a umiejscowienie go w rozdziale 9 "Przepisy przejściowe i końcowe" ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym wskazuje na to, że miał on charakter tymczasowy i obowiązywał tylko na okres związany z tworzeniem CBA. Organ zatem słusznie przyjął, że skarżącemu może być wypłacona odprawa tylko w wysokości sześciomiesięcznego uposażenia otrzymywanego przez niego na ostatnio zajmowanym stanowisku.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.