Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 166/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 02 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie Grzegorza Czerwińskiego w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłość Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: oddalić wniosek J. H. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie Grzegorza Czerwińskiego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 9 lutego 2013 r. (k. 29 akt sądowych) skarżący zawarł wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Grzegorza Czerwińskiego od orzekania w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącego, "decyzje procesowe" sędziego są rażąco niezgodne z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a.

Ponadto, stosownie do uregulowań art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu, stosownie do art. 20 § 1 p.p.s.a.

Przyczyną ewentualnego braku bezstronności jest osobista relacja łącząca sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem, natomiast nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego jego merytoryczna praca, w tym wydawanie orzeczeń sądowych w toku postępowania. Objęte treścią normy z art. 18 § 1 p.p.s.a. przyczyny wyłączenia nie mogą być interpretowane rozszerzająco, treść art. 18 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące (por. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1241/10, Lex nr 1113571; postanowienie NSA z dnia 21 września 2911 r., sygn. akt II OZ 805/11, Lex nr 1069173).

Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania. Okoliczność, że skarżący nie jest zadowolony z dotychczasowego prowadzenia postępowania przez sąd, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1068/11, Lex nr 1149557; postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 540/11, Lex nr 1083793).

Jak wynika z oświadczenia odebranego od sędziego, nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Nie zachodzą również ustawowe przesłanki wynikające z art. 18 p.p.s.a. Jeżeli zaś sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, złoży oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w określonej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 541/12, Lex nr 1282358).

W ocenie Sądu, skarżący nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.