Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 409/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 149 par. 1 i par. 1a
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi T. D. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

T. D. (dalej: skarżący), w związku z udziałem w konkursie na stanowisko urzędnicze, w którym wybrano innego kandydata, złożył 12 czerwca 2022 r. w Urzędzie Miasta K. za pośrednictwem platformy ePUAP wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści:

1. ile wynosiła minimalna punktacja zgodnie z art. 13a ust. 1 Ustawy o pracownikach samorządowych,

2. ile wynosiła maksymalna punktacja za każde zadane pytanie,

3. czy Komisja posiadała wytyczne odnośnie sposobu punktowania kandydatów. Jeżeli tak to proszę o ich udostępnienie, a jeżeli nie to w jaki sposób Komisja przyznawała punkty,

4. podanie wszystkich zadanych pytań każdemu kandydatowi przez Komisję wraz z podaniem prawidłowych odpowiedzi oraz wskazanie konkretnego artykułu / ów gdzie można było znaleźć odpowiedzi na zadane pytania,

5. jeżeli kandydat otrzymał mniej niż maksymalną ilość punktów dla każdego pytania, to proszę o wskazanie jakie informacje każdy kandydat udzielił, że otrzymał określoną ilość punktów w przedmiotowej rekrutacji,

6. wskazanie który członek Komisji udzielał jakich pytań oraz jaki był podział ról w komisji, tzn. w jakim zakresie każdy z członków komisji weryfikował predyspozycje każdego z kandydatów do aplikowanego stanowiska,

7. udostępnienie protokołów z przedmiotowego naboru dla każdego kandydata, a w szczególności dotyczących przyznanej punktacji.

W odpowiedzi na powyższe pytania, zawarte we wniosku, organ w piśmie z 24 czerwca 2022 r. udzielił skarżącemu na wskazany adres e -mailowy odpowiedzi na zadane pytania.

Pismem z 29 sierpnia 2022 r. wnioskodawca wniósł skargę na bezczynność organu w sprawie rozpatrzenia wniosku.

Skarżący w skardze zarzucił, że została mu udostępniona informacja publiczna w zakresie wnioskowanym w pkt. 2, 4 i 6. W odniesieniu natomiast do pkt. 1, 3, 5 i 7 wniosku informacja publiczna nie została udostępniona. Wskazał, że termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, udzielił wyłącznie częściowej odpowiedzi. W związku z czym w odniesieniu do tej części wniosku, która nie została zrealizowana, organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

2. art. 10 ust. 1 Ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Wobec powyższego wniósł o zobowiązanie Prezydenta Miasta K. do udostępnienia informacji w odniesieniu do pkt. 1, 3, 5 i 7 wniosku tj. w zakresie, w jakim informacja publiczna nie została udostępniona.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu dodatkowo wyjaśnił, że w Urzędzie Miasta K. nie zostały wprowadzone regulacje wewnętrzne dotyczące procedury naboru na wolne stanowiska urzędnicze. Z każdego postępowania rekrutacyjnego sporządzany jest protokół dokumentujący jego przebieg, metody i techniki doboru oraz selekcji kandydatów zastosowane przez komisję ds. naboru, przyjęty przez nią sposób punktacji poszczególnych wymagań etc. Skarżącemu udzielono odpowiedzi na pytania 1, 3, 5 zawarte we wniosku o udzielnie informacji publicznej z 12 czerwca 2022 r.:

Na pytanie 1 - ile wynosiła minimalna punktacja zgodnie z art. 13a ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, organ wskazał, że w toku naboru na wolne stanowisko urzędnicze podinspektora w Referacie [...] w Wydziale [...] Urzędu Miasta K. (ogłoszenie [...] z 25 marca 2022 r.) zgodnie z art. 13a ustawy o pracownikach samorządowych komisja wyłoniła jednego najlepszego kandydata, który uzyskał 20 pkt.

Na pytanie 3 - czy Komisja posiadała wytyczne odnośnie sposobu punktowania kandydatów. Jeśli tak to proszę o ich udostępnienie, a jeżeli nie to, w jaki sposób Komisja przyznawała punkty, organ wskazał, że Komisja nie posiadała wytycznych odnośnie sposobu punktowania - w Urzędzie Miasta K. nie wprowadzono regulacji wewnętrznych w tym zakresie, dlatego też zgodnie z żądaniem skarżącego przekazana została mu informacja o sposobie, w jaki Komisja przyznawała punkty.

Na pytanie 5 - jeżeli kandydat otrzymał mniej niż maksymalną ilość punktów dla każdego pytania, to proszę o wskazanie, jakie informacje każdy kandydat udzielił, że otrzymał określoną ilość punktów w przedmiotowej rekrutacji, organ wskazał, że informacji udzielono w pkt 5 odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Odnośnie punktu 7 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w odpowiedzi skarżącemu przekazane zostały protokoły z przeprowadzanego naboru dokumentujące przebieg postępowania rekrutacyjnego, w tym przyznaną punktację wszystkim kandydatom biorącym w nim udział.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) sądowa kontrola administracji publicznej, dokonywana w oparciu o kryterium legalności, obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność. Pojęcie bezczynności wiąże się z sytuacją, gdy organ będąc właściwym i zobowiązanym do załatwienia sprawy, nie czyni tego w terminie określonym przepisami prawa.

Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwieniu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla stwierdzenia bezczynności nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że nie istnieje obowiązek wydania stosowanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy.

W kontrolowanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020r., poz. 2176, dalej: u.d.i.p.) Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.

Należy przy tym podkreślić, że niniejsze postępowanie zainicjował wniosek skarżącego z 12 czerwca 2022 r.

W świetle art. 4 ust. 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a informacje dotyczące funkcjonowania jednostki organizacyjnej, która wykonuje zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym są informacjami publicznymi.

Należy wskazać, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, bezczynność polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Jedynie w przypadku, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.).

Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., że Prezydent Miasta K. jest podmiotem publicznym zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Wniosek skarżącego dotyczył udzielenia szeregu informacji odnośnie przeprowadzonego konkursu na wolne stanowisko urzędnicze, w którym brał udział.

Zdaniem skarżącego organ jedynie częściowo udzielił odpowiedzi na postawione pytania, bowiem nie udostępnił informacji objętych pytaniami nr 1, 3, 5 i 7 wniosku. Z kolei, organ wyjaśnił, że udzielił odpowiedzi na każde z pytań. Stanowisko organu potwierdzają akta administracyjne sprawy, w tym odpowiedź z 24 czerwca 2022 r.

W kontrolowanej sprawie, organ, wbrew postawionym zarzutom, w ustawowym terminie odpowiedział na zadane we wniosku pytania, przy czym należy zauważyć odnośnie pytania nr 1, że wskazany art. 13 a ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych nie zawiera wymogu co do określenia minimalnej punktacji, a jedynie wymagania niezbędne, które organ określił.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko zaprezentowane w wyrokach WSA w Szczecinie z 7 marca 2019r., sygn. akt II SA/Sz 817/18 oraz NSA z 4 sierpnia 2022r., o sygn. akt III OSK 6283/21, odnoszące się do zasadniczych celów uregulowania przez prawodawcę zasad naboru na wolne stanowisko urzędnicze. Przeprowadzenie naboru ma być otwarte, z poszanowaniem zasad konkurencyjności, zaś dokonanie wyboru ma być jawne zarówno co do wyników, zastosowanej metody selekcji, jak i argumentów, które wpłynęły na podjęcie decyzji. Zasada przejrzystości (transparentności) powinna być zapewniona poprzez ustalenie takich reguł proceduralnych konkursu, dzięki którym możliwe jest dokonanie obiektywnej i przejrzystej oceny kwalifikacji merytorycznych kandydatów na określone stanowisko, dokonanie trafnego wyboru kandydata najlepszego i uzasadnienie wyboru w sposób jasny, jawny, przejrzysty i zrozumiały na zewnątrz oraz umożliwiający kontrolę zastosowanej procedury. Realizacja zasady otwartości i transparentności służyć ma jednocześnie wsparciem dla zachowania bezstronności i obiektywizmu w całej procedurze konkursowej, w tym w ocenie kandydatów. Co warte jest również podkreślenia, konkurencyjność naboru wiąże się przy tym z realizacją postulatu rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe.

Postępowanie w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze w jednostce samorządu terytorialnego prowadzone na podstawie przepisów ustawy o pracownikach samorządowych posiada postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego opartego na zasadach otwartości, jawności i przejrzystości. Celem przeprowadzenia naboru na stanowiska urzędnicze w samorządzie terytorialnym jest również realizacja postulatu zapewnienia zawodowego, rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe. Nabór ma charakter konkurencyjny celem wyłonienia najlepszego kandydata do pracy. Zasada otwartości oznacza, że do konkursu mogą przystąpić wszyscy zainteresowani, z kolei zasada jawności określa obowiązek ogłaszania niektórych informacji z naboru, bądź też na traktowaniu ich jako informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Natomiast zasada przejrzystości oznacza, że postępowanie jest prowadzone według jasnych reguł pozwalających ocenić na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata. Postępowanie w sprawie rekrutacji jest prowadzone na podstawie przepisów określonych w rozdziale II ustawy o pracownikach samorządowych. Z postępowania sporządza się protokół, który zgodnie z art. 14 ust. 2 u.p.s. zawiera; 1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki; 2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór. Sporządzenie protokołu o wskazanej treści poprzedza opublikowanie zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.s. informacji o wynikach naboru. Informacja o wynikach naboru jest zamieszczona na tablicy ogłoszeń jednostki, w której przeprowadzana jest rekrutacja oraz Biuletynie Informacji Publicznej. Powyższe rozwiązania mają zapewnić, że przejrzystość postępowania w sprawie naboru, tak aby były wiadome przesłanki jakimi kierowała się jednostka samorządu terytorialnego, zatrudniająca określoną osobę.

Pismem z 24 czerwca 2022 r., organ udostępnił stronie skarżącej żądane informacje objęte wnioskiem w posiadanym zakresie. W szczególności wyjaśnił zasady przeprowadzonej rekrutacji oraz uzasadnienie wyboru innego kandydata, który otrzymał 20 z możliwych 22 punktów, a ponadto udostępnił protokół z przeprowadzonego naboru. Trudno wymagać od organu zapisu dźwiękowego z zadawania pytań kandydatom i odpowiedzi na nie, co pozwoliłoby odtworzyć jakie informacje każdy kandydat udzielił. Organ wskazał sposób i zasady oceniania odpowiedzi. W ocenie Sądu organ z zachowaniem ustawowego 14-dniowego terminu załatwił wniosek. Zatem niecelowe i bezprzedmiotowe stało się zobowiązywanie organu do wydania przez organ administracji aktu lub dokonania czynności (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Samo przekonanie wnioskodawcy, że udzielona informacja nie jest wyczerpująca nie stanowi przyczyny do zobowiązywania organu do udzielenia dalszych, uzupełniających odpowiedzi. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie bezczynności organu, w dodatku z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a., jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por.: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12). Organ zareagował na wniosek skarżącego niezwłocznie.

Należy podkreślić, że istotą ustawy o dostępie do informacji publicznej jest szybkość działania w procesie udostępniania informacji publicznej. Stanowi o tym art. 13 ust. 1 ustawy, zakreślający termin do udzielenia informacji bez zbędnej zwłoki, nie późniejszy jednak niż 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Powołany przepis ustanawia zatem zasadę udostępniania informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki, zaś ewentualna zwłoka w udostępnieniu informacji publicznej musi mieć charakter niezbędny.

W kontrolowanej sprawie, organ nie pozostawał w bezczynności, bowiem z zachowaniem terminu, odpowiedział na wniosek skarżącego z 12 czerwca 2022 r. bez zbędnej zwłoki, w możliwym do udzielenia odpowiedzi zakresie.

Podsumowując, podniesione w skardze zarzuty okazały się nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.