Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 690/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. M. na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych I Administracji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia [...] lipca 2010 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A.M. (zwaną dalej Skarżącą), jest rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (zwanego dalej Ministrem) wyrażone w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu nr [...], realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (zwanego dalej PO IG) pod tytułem: [...].

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

W dniu [...] października 2009 r. A. M. złożyła w Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem: [...].

Wniosek zgłoszono w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Priorytet 8 Społeczeństwo Informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki, działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej. Wniosek otrzymał numer referencyjny [...].

Projekt będący przedmiotem wniosku dotyczy [...].

Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. poinformowano Skarżącą o pomyślnym zakończeniu oceny formalnej złożonego wniosku oraz skierowaniu sprawy do oceny merytorycznej.

Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. po zakończeniu etapu oceny merytorycznej złożonego wniosku, pismem z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...] poinformowała Skarżącą, iż złożony projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej. Uzasadniając prezentowane stanowisko wyjaśniono, iż przedmiotowy projekt nie spełnia następujących kryteriów oceny merytorycznej:

1. Przedstawiono koncepcję promocji e-usługi wśród potencjalnych odbiorców

Koncepcja promocji projektu została przedstawiona zbyt pobieżnie. Z uwagi na zidentyfikowaną konkurencję, która posiada ugruntowaną pozycję na rynku należałoby założyć bardziej intensywną i rozbudowaną kampanię. Skarżąca nie wymieniła poszczególnych środków jakie zamierza zastosować w kolejnych etapach. Kryterium uznano za niespełnione.

2. Wnioskodawca zapewnia trwałość rezultatów projektu przez okres minimum 3 lat od zakończenia projektu

W pkt 25 Skarżąca w sposób ogólnikowy przedstawiła trwałość projektu. Brak stosowanej argumentacji. Nie zostały przedstawione źródła finansowania projektu po ustaniu finansowania ze środków publicznych.

3. Wskaźniki produktu i rezultatu są:

- obiektywnie weryfikowalne,

- odzwierciedlają założone cele projektu,

- adekwatne dla danego rodzaju projektu,

- realne do osiągnięcia.

Brak spójności między punktami 15c a 17. Wszystkie cele projektu na poziomie rezultatu wymienione w pkt 15c wniosku powinny zostać skwantyfikowane w pkt 17 jako wskaźniki rezultatu. Wszystkie wskaźniki z pkt 17 powinny znaleźć odzwierciedlenie w opisie celów w pkt 15c. W pkt 15c nie opisano wskaźnika biznesowego wskazanego w pkt 17 wniosku.

Nie zgadzając się z przedstawioną oceną przedmiotowego projektu Skarżąca dochowując właściwego trybu postępowania, pismem z dnia [...] marca 2010 r. zgłosiła protest.

W uzasadnieniu protestu Skarżąca odniosła się do prezentowanej w piśmie z dnia [...] marca 2010 r. argumentacji i wskazała, iż nie wykazano jej popełnienia błędów. Wskazane zarzuty w jej przekonaniu są "nieprawdziwe, nie istnieją lub nie mają zasadniczego charakteru".

Podniosła także, iż jeżeli jej opisy nie były dość jasne, a wniosek zawierał uchybienia merytoryczne podlegające możliwości wyjaśnienia, to Komisja Konkursowa nie dała jej przewidzianej w wytycznych "Regulaminu przeprowadzania konkursu ..." możliwości ewentualnego wyjaśnienia swojego stanowiska na etapie oceny merytorycznej, nie wezwano jej również do złożenia wyjaśnień.

Skarżąca odniosła się do każdego z podnoszonych przez Fundację uchybień wniosku i wskazała na ich nieprawdziwość.

Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] poinformowała Skarżącą, iż złożony protest został rozpatrzony negatywnie.

Wskazano, iż w wyniku rozpoznania argumentów prezentowanych w złożonym proteście uwzględniono go jedynie w zakresie oceny trwałości projektu. Nie uwzględniono natomiast stanowiska Skarżącej w zakresie pozostałych kryteriów oceny merytorycznej.

Pismem z dnia [...] maja 2010 r. A. M. wniosła do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie od negatywnego rozpatrzenia protestu dotyczącego oceny merytorycznej.

Skarżąca odniosła się do nieuwzględnionych przez rozpoznającego protest twierdzeń dotyczących spełnienia kryteriów 1 i 3 pisma z dnia [...] marca 2010 r.

Podniosła, iż jej projekt jest zupełnie nowatorski, jest całkowitą nowością nie tylko na rynku polskich, ale i europejskich internetowych usług ekologicznych. W związku z powyższym Skarżąca wskazała, iż nie rozumie stanowiska Komisji Konkursowej o konieczności przebijania się przez silną konkurencję.

Wskazała, iż jej firma wchodzi na rynek internetowy z nowym produktem, który ma szanse, by wyrobić sobie na nim stabilną pozycję zanim pojawi się konkurencja. Podniosła również, tak jak w złożonym wniosku, że projekt ma charakter innowacyjny, ponieważ ma wpływ na informatyzację społeczeństwa poprzez wdrażanie nowych e-usług nie oferowanych dotąd na europejskim rynku usług ekologicznych.

Nie zgodziła się także ze wskazaną przez Komisję strategią działań promocyjnych przedmiotowego projektu i stwierdziła, że wskazane przez nią narzędzia promocyjne są niezbędne i konieczne.

Podniosła, że nie zgadza się z twierdzeniem Komisji Konkursowej, że wszystkie cele projektu na poziomie rezultatu wymienione w pkt 15c wniosku powinny zostać skwantyfikowane w pkt 17, jako wskaźniki rezultatu.

Stwierdziła, iż zrealizowała zalecenia wynikające z instrukcji wypełnienia wniosku. Wskazała, że w pkt 15c opisano wskaźnik biznesowy wskazany w pkt 17 wniosku.

Skarżąca podniosła, iż uzasadnienie negatywnej oceny rozpatrzenia protestu jest mało precyzyjne, bardziej "uznaniowe" niż merytorycznie zasadne. Nie wykazano jej popełnienia błędów czy też stworzenia projektu przedsięwzięcia gospodarczego, gdzie sugerowana przez nią strategia wdrożenia nie gwarantuje powodzenia.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozstrzygnięciem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] rozpoznając ww. odwołanie z dnia [...] maja 2010 r. stwierdził, iż protest został rozpatrzony w sposób właściwy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania oraz odniósł się do podnoszonych w toku postępowania odwoławczego okoliczności.

Minister przychylił się do stanowiska Skarżącej, że przedstawiony sposób promocji jest adekwatny zarówno do rodzaju usługi, jak i odbiorców.

Podniósł, iż z przeprowadzonej analizy stron internetowych, podawanych przez Skarżącą, jak również z własnej analizy przeprowadzonej przez Instytucję Pośredniczącą wynika, że prawdziwe są stwierdzenia o innowacyjności i nowatorskim charakterze projektu, natomiast nie znajduje potwierdzenia opinia Komisji Oceniającej o "silnej konkurencji".

Zauważył, że proponowane przez Komisję Oceniająca dodatkowe i "niekonwencjonalne działania promocyjne" np. happeningi, konkursy, targi trudno zaliczyć do działań odbiegających od normalnych działań promocyjnych, mogących mieć zastosowanie do każdego rodzaju produktu i usługi. W związku z tym stwierdził, iż nie jest to właściwy argument przeciwko dofinansowaniu projektu.

Minister uznał, że ocena i rozpatrzenie protestu w tym aspekcie zostały dokonane nieprawidłowo, w związku z tym projekt mógłby być przedmiotem ponownej oceny w zakresie tego Kryterium.

Odnosząc się jednakże do kryterium dotyczącego wskaźników produktu i rezultatu Minister zgodził się z ustaleniami Fundacji, iż we wniosku jest brak spójności między punktami 15c a 17.

Wskazał za Fundacją, iż wszystkie cele projektu na poziomie rezultatu wymienione w pkt 15c wniosku powinny zostać skwantyfikowane w pkt 17 jako wskaźniki rezultatu. Wszystkie wskaźniki z pkt 17 powinny znaleźć odzwierciedlenie w opisie celów w pkt 15c.

Podniesiono, iż Skarżąca w pkt 17 nie skwantyfikowała wskaźników "wzrost liczby klientów elektronicznych usług (liczba ofert przedsiębiorstw i osób prywatnych)" oraz "wzrost przychodów przedsiębiorstwa", które zostały zaprezentowane w punkcie 15 c wniosku ("Cele projektu na poziomie rezultatu"). Dodatkowo brak jest zaprezentowania w pkt 15c wniosku skwantyfikowanego w pkt 17 wskaźnika "Ilość sprzedanych pakietów dostępowych".

Powyższe rozstrzygnięcie z dnia [...] lipca 2010 r. A. M., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena merytoryczna jej wniosku nr referencyjny: [...] została przeprowadzona z naruszeniem prawa oraz regulacji zawartych w Programie Operacyjnym Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 i innych regulacji przeprowadzenia konkursu, ponieważ nie zastosowano rzetelności i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosków oraz w przebiegu procedury odwoławczej.

Jednocześnie wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą w zakresie elementów spornych oceny merytorycznej wniosku, które były przedmiotem procedury odwoławczej i które zaważyły na utrzymaniu oceny uniemożliwiającej zakwalifikowanie projektu do dofinansowania.

Zarzuciła, iż Instytucja Pośrednicząca dla osi 8 priorytetowej POIG w MSWiA uchybiła terminowi rozpatrzenia odwołania i formie doręczenia "Rozstrzygnięcia" jej "Odwołania". Informacja o rozstrzygnięciu odwołania została przekazana po terminie [...].07.2010 r. o godz. [...], drogą e-mailową na adres e-mail jej firmy [...]; sekretariat DSI przekazał "skan rozstrzygnięcia dotyczącego złożonego odwołania w ramach działania 8.1.".

Wskazała, iż powyższą informację odczytała przypadkowo w dniu [...] lipca 2010 r., ponieważ przebywała na urlopie na terenach, gdzie nie ma internetu, poczty e-mailowej i w efekcie zostało jej zbyt mało czasu (trzy doby), by w sposób właściwy wypowiedzieć się w tej sprawie zgodnie z zawartym tam pouczeniem o terminie wniesienia skargi.

Podniosła także, iż oceniający skupili się na mniej istotnych proceduralnych kwestiach dotyczących sposobu wypełnienia wniosku i mającym niewielki wpływ dla powodzenia przedsięwzięcia, natomiast nie zauważyli istoty jej projektu, najważniejszych wartości realizujących potrzeby społeczne i rynkowe. Oceniający nie dostrzegli faktu, że jej projekt jest szczególnie pożyteczny dla szerokich rzesz społecznych w ich codziennym życiu, że jest bardzo ściśle związany z uczeniem i propagowaniem życia codziennego nas wszystkich, w poszanowaniu środowiska naturalnego.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie.

W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi Minister wskazał, iż została ona wniesiona do sądu przedwcześnie, gdyż pisemna informacja o sposobie rozstrzygnięcia odwołania z dnia [...] maja 2010r. została doręczona Skarżącej za pośrednictwem poczty w dniu [...] lipca 2010r. i od tej daty należy liczyć 14-dniowy termin na złożenie skargi . Skarżąca zaś wniosła skargę do WSA w dniu [...] lipca 2010r.

Wnosząc o oddalenie, Minister odniósł się do powoływanych w skardze zarzutów wskazując, iż ocena projektu skarżącej spółki została przeprowadzona zgodnie z prawem.

Zdaniem Organu ocena wniosku od dofinansowanie została przeprowadzona przy zachowaniu wszystkich procedur wymaganych przez przepisy powszechnie obowiązującego prawa oraz dokumenty programowe w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (PO IG). W szczególności ocenę Wniosku przeprowadzono zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie przeprowadzana konkursu, który obowiązuje w ramach działania 8.1. PO IG "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 listopada 2010 r. oddalił skargę A. M. na informację Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że Regionalna Instytucja Finansująca oceniając projekt stwierdziła, że nie spełnił on 3 kryteriów oceny merytorycznej: Kryterium 4, Kryterium 5 i Kryterium 9. W wyniku złożonego protestu RIF uznał go w zakresie Kryterium 5 "Wnioskodawca zapewnia trwałość rezultatów projektu przez okres minimum 3 lat od zakończenia projektu", podtrzymując jednak negatywną ocenę projektu w zakresie pozostałych dwóch kryteriów, co spowodowało, że protest został rozpatrzony negatywnie.

Z kolei Minister, rozpatrując odwołanie, zgodził się z argumentami Skarżącej odnośnie spełnienia przez projekt kryterium 4 - ,,Przedstawiono koncepcję promocji e-usługi wśród potencjalnych odbiorców" nie podzielił jednak jej stanowiska w zakresie spełnienia Kryterium 9 "Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne; odzwierciedlają założone cele projektu; adekwatne dla danego rodzaju projektu; realne do osiągnięcia".

Odnosząc się zatem do kwestionowanego Kryterium 9 Sąd stwierdził, że zgodnie z obowiązującym Przewodnikiem po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach PO IG 2007-2013, w którym opisano zakres badania tego kryterium, stanowisko Instytucji Pośredniczącej jest zasadne. Sąd przychylił się tym samym do stwierdzenia, że wypełnienie wniosku w pkt 15c jest ogólnikowe; w opisie celów nie ma odzwierciedlenia wskaźników z pkt 17, brak jest też korelacji między tym punktem a pkt 17 wniosku w którym rzeczywiście nie skwantyfikowano takich wskaźników, jak ,,wzrost liczby klientów elektronicznych usług (liczba ofert przedsiębiorstw i osób prywatnych)" oraz ,,wzrost przychodów przedsiębiorstwa". Tak więc zdaniem Sądu Instytucja Pośrednicząca zasadnie rozpatrzyła odwołanie negatywnie, gdyż wniosek nie spełnił Kryterium 9.

Sąd pierwszej instancji nie podzielił również poglądu skarżącej, iż powinna zostać wezwana przez Komisję Konkursową do złożenia wyjaśnień w związku z zarzucanymi jej niezgodnościami we wniosku o dofinansowanie, gdyż zdaniem Sądu stanowiłyby one modyfikację treści złożonego wniosku i prowadziłyby do uzupełnień merytorycznych, co jest niezgodne z Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach PO IG. Sąd nie zgodził się także ze stanowiskiem, że zastosowano kryteria formalne na etapie merytorycznej oceny wniosku, gdyż ocena spójności informacji zawartych w pkt 15c i pkt 17 wniosku jest oceną merytoryczną: czy takie ujęcie spełnia wymogi określonego kryterium.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła A.M. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z p. zm. , dalej jako p.p.s.a) oraz § 28 lit. a Procedury odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka poprzez oddalenie skargi, pomimo iż doszło do uchybień w zakresie zgodności z prawem czynności dokonywanych przy ocenie projektu skarżącej, polegających na:

- zaakceptowaniu przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji stanowiska, iż zachodzi brak spójności pomiędzy punktami 15c a 17 wniosku, tj. w opisie celów projektu na poziomie rezultatu nie zostały odzwierciedlone wskaźniki z pkt 17, jak również, że brak jest korelacji między pkt 15c wniosku a pkt 17 wniosku, ze względu na brak kwantyfikacji w pkt 17 wskaźników celów projektu "wzrost liczby klientów" oraz "wzrost przychodów przedsiębiorstwa";

- zaakceptowaniu niezgodnie z § 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka zastosowania kryteriów formalnych na etapie merytorycznej oceny wniosku i przyjęciu, że uchybienia wniosku miały charakter merytoryczny i nie podlegały uzupełnieniu lub poprawieniu w trakcie procedury dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, co naruszyło pkt I zd. 5 Załącznika 1 Regulaminu Konkursu, zawierającego Kryteria formalne oraz merytoryczne wyboru finansowych operacji w ramach działania 8.1 PO IG;

- pominięciu, że przy rozpatrzeniu protestu Skarżącej brała udział osoba, która dokonywała oceny wniosku, co narusza art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Uzasadniając swoje stanowisko wnosząca skargę kasacyjną wskazała, że nie zgadza się ze stwierdzeniem, że pomiędzy punktami 15c i 17 wniosku nie zachodzi korelacja. Stwierdziła ona, że opisując jeden z celów projektu -,,Wzrost liczby klientów elektronicznych usług (liczba ofert przedsiębiorstw i osób prywatnych)" skwantyfikowała ten cel opisując go w pkt 17, jako ,,Ilość sprzedanych pakietów dostępowych" wyrażając jego wartość docelową w sztukach, jako że jej zdaniem jest to najbardziej właściwy czynnik obiektywnie weryfikowalny dla kwantowania wzrostu liczby klientów usług elektronicznych.

Odnosząc się do zarzutu nieskwantyfikowania wskaźnika "wzrostu przychodów przedsiębiorstwa" kasatorka wskazała, że Komisja oceniająca błędnie zakwalifikowała to rozszerzenie celu "wzrost liczby klientów elektronicznych usług", jako odrębny, kolejny cel na poziomie rezultatu. Wskazała także, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku wnioskodawca jest zobowiązany do zdefiniowania co najmniej jednego celu na poziomie rezultatu.

W skardze kasacyjnej wskazano także, że niezasadnie przyjęto, iż uchybienia wniosku miały charakter merytoryczny i nie podlegały uzupełnieniu lub poprawieniu w trakcie procedury dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, co naruszyło pkt I zd. 5 Załącznika 1 Regulaminu Konkursu, zawierającego Kryteria formalne oraz merytoryczne wyboru finansowych operacji w ramach działania 8.1 PO IG. Przypomniano, że zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w przypadku stwierdzenia uchybienia formalnego podczas oceny merytorycznej, wniosek jest wycofywany z tej oceny w celu weryfikacji oceny formalnej. Zgodnie zaś z § 7 ust. 1 pkt 6 Regulaminu możliwe jest poprawienie wniosku zawierającego uchybienia niemającego zasadniczego charakteru. Zdaniem kasatorki taka właśnie sytuacja powinna mieć miejsce w przypadku jej wniosku.

Wnosząca skargę kasacyjną podniosła także nowy zarzut, nieprzedstawiony przed WSA w Warszawie, że przy rozpatrzeniu protestu Skarżącej brała udział osoba, która dokonywała oceny wniosku, co narusza art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wskazała ona, że Dyrektor Fundacji MSP – S. R. przedstawił zarówno negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie, jak i negatywne rozpatrzenie protestu złożonego od tej oceny. Zdaniem kasatorki fakt ten stanowi naruszenie art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z tego powodu nie można jej zdaniem zaakceptować stanowiska WSA w Warszawie, zaprezentowanego w zaskarżonym wyroku, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie podnosząc, że zaskarżony wyrok został wydany bez naruszenia przepisów postępowania. Odnosząc się do przedstawionego po raz pierwszy w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wskazał, że Dyrektor Fundacji MSP jako osoba uprawniona do jej reprezentacji na zewnątrz, dokonał jedynie czynności poinformowania Skarżącej o zapadłych rozstrzygnięciach, nie brał natomiast udziału w ocenie projektu, którą przeprowadzają eksperci. Pisma te miały zatem charakter jedynie informacyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt II GSK 21/11 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpatrzenia, stwierdzając że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, jednakże nie wszystkie jej zarzuty zasługują na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności za niezasadny NSA uznał zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a, gdyż przepis ten nie ma zastosowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawach wynikających z ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z p. zm.). Zgodnie bowiem z treścią art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. W świetle powyższego NSA wskazał, iż po pierwsze - kwestia przesłanek i sposobu uwzględnienia skargi została uregulowana odrębnie i wyczerpująco w art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Po drugie - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) dotyczy decyzji i postanowień. Do tych kategorii aktów nie należą zatem - z woli ustawodawcy - "rozstrzygnięcia" podejmowane w postępowaniu administracyjnym, mającym za przedmiot ocenę wniosku o dofinansowanie projektu (por. wyroki NSA: z dnia 23 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 659/10 oraz z dnia 2 września 2010 r. sygn. akt II GSK 923/10).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezasadny jest również zarzut, iż organ zastosował kryteria formalne na etapie merytorycznej oceny wniosku.

NSA przypomniał, iż Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Oś priorytetowa 8 "Społeczeństwo Informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki", Działanie 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej". Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r. ze zm.). Ocenę wniosku o dofinansowanie przeprowadza się przy zachowaniu wszystkich procedur wymaganych przez przepisy powszechnie obowiązującego prawa oraz dokumenty programowe w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (dalej PO IG). W szczególności ocenę wniosku przeprowadza się zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie przeprowadzana konkursu, który obowiązuje w ramach działania 8.1. PO IG "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej". W regulaminie tym w § 6 ust. 2 wskazano, że wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami powinien być wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie. Ponadto w § 7 Regulaminu określono zasady dokonywania oceny formalnej oraz oceny merytorycznej wniosków. W załączniku 1 do Regulaminu wskazano natomiast listę kryteriów formalnych i merytorycznych. Zgodnie zatem z § 7 ust. 1 Regulaminu, oceny formalnej w ramach Działania 8.1 dokonuje dwóch pracowników RIF w oparciu o kryteria formalne zawarte w Załączniku nr 1. W przypadku stwierdzenia, że wniosek zawiera uchybienia formalne podlegające możliwości uzupełnienia lub poprawienia wnioskodawca informowany jest o konieczności dokonania poprawienia lub uzupełnienia złożonych dokumentów w określonym terminie. Wnioski nie spełniające wszystkich kryteriów oceny formalnej podlegają odrzuceniu, natomiast wnioski spełniające wszystkie kryteria oceny formalnej przekazywane są do oceny merytorycznej przeprowadzanej przez Komisję Konkursową, o czym wnioskodawca jest informowany. Ocena merytoryczna wniosku dokonywana jest w RIF przez dwóch członków oceniających Komisji Konkursowej w oparciu o kryteria merytoryczne zawarte w Załączniku nr 1 do Regulaminu. Aby jednak wniosek mógł zostać rekomendowany do wsparcia musi spełniać wszystkie wymagane kryteria oceny merytorycznej (§ 7 ust. 2 pkt 4, 9, 10 Regulaminu). Wśród kryteriów formalnych zawartych w Załączniku nr 1 do Regulaminu wskazano, że wniosek aby spełniał wymogi formalne, musi zostać wraz z załącznikami przygotowany zgodnie z właściwą instrukcją. W świetle natomiast Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 dla Działania 8.1 w opisie powyższego kryterium formalnego wskazano, że wniosek wraz z załącznikami musi zostać przygotowany (w tym wszystkie wymagane pola wypełnione) zgodnie z wymogami formalnymi zawartymi w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach PO IG Działanie 8.1. Kryterium to nie dotyczy jednak analizy części opisowych (merytorycznych) wniosku. Tak więc w ramach sprawdzania spełnienia tego kryterium formalnego wniosku nie mogło być wbrew twierdzeniom Kasatora poprawione czy też uzupełnione Kryterium "Wskaźniki produktu i rezultatu", gdyż kryterium to zawarte jest wśród kryteriów merytorycznych Załącznika nr 1 do Regulaminu, jako Kryterium 9 oceny merytorycznej wniosku. Z powyższego wynika więc, że w ramach działania 8.1 PO IG ocena wniosków składa się z dwóch odrębnych etapów, tj. oceny formalnej i merytorycznej. Przy czym w trakcie oceny formalnej wniosek weryfikowany jest jedynie po kątem wymogów formalnych wskazanych w dokumentacji konkursowej (kryteria formalne), natomiast dopiero na etapie oceny merytorycznej dokonywana jest analiza jakościowa danych zawartych w poszczególnych częściach wniosku w oparciu o kryteria merytoryczne. Tym samym zarzut braku spójności pomiędzy punktami 15c i 17 wniosku mógł zostać postawiony dopiero na etapie oceny merytorycznej, a nie formalnej wniosku. Na powyższe wskazuje również treść przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach tego programu z którego wynika, iż organ bada wskaźniki produktu i rezultatu na etapie oceny kryteriów merytorycznych. W punkcie 9 opisu kryterium – wskaźniki produktu i rezultatu – wskazano, iż w ramach tego kryterium "badamy prawidłowość podanych informacji dotyczących wskaźników produktu i rezultatu mając na uwadze specyfikę działań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz spójność wskaźników z całym projektem. Badaniu będzie podlegało, czy wskaźniki zostały prawidłowo dobrane do oceny deklarowanego celu projektu oraz czy są możliwe do zmierzenia (na podstawie możliwych do pozyskania danych). Sprawdzamy, czy określono wskaźniki produktu i rezultatu zgodnie z definicjami i metodologią zawartą w Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie. Sprawdzamy, czy wnioskodawca podał wartość dla obligatoryjnego wskaźnika produktu pn. ,,Liczba nowych e-usług’’; ponadto sprawdzamy, czy zdefiniował i określił dodatkowe wskaźniki produktu wynikające z celów i działań(wydatków) określonych w ramach projektu, oraz czy zdefiniował i określił przynajmniej jeden adekwatny do spodziewanych efektów projektu wskaźnik rezultatu. Przyjęte wartości dla wszystkich wskaźników produktu i rezultatu projektu muszą być realne i możliwe do osiągnięcia przez wnioskodawcę". Z przedstawionego opisu kryterium 9 wyraźnie wynika, że sprawdzenia, czy wskaźniki produktu i rezultatu określono zgodnie z definicjami i metodologią zawartą w Instrukcji wypełnienia wniosku, dokonujemy dopiero na etapie oceny merytorycznej.

Instrukcja wypełniania wniosku jest zatem dokumentem programowym, który obok opisu elementów konstrukcyjnych i stricte formalnych, zawiera również wiele informacji odnoszących się do merytorycznej zawartości wniosku o dofinansowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że na stronie drugiej Instrukcji wskazano, iż: "Rubryki opisowe wniosku o dofinansowanie muszą uwzględniać wszystkie wymagane w danym punkcie informacje wskazane w niniejszej instrukcji. Brak niektórych informacji może prowadzić do negatywnej oceny w odniesieniu do odpowiedniego kryterium merytorycznego. Po złożeniu wniosku o dofinansowanie na żadnym etapie oceny nie ma możliwości uzupełniania lub modyfikowania informacji merytorycznych (w tym danych liczbowych) dotyczących projektu. Części opisowe wniosku powinny być możliwie zwięzłe, treściwe i konkretne. Należy unikać ogólnikowych, nie wnoszących dodatkowych informacji stwierdzeń (np. umieszczania fragmentów instrukcji) oraz powielania tych samych informacji w różnych częściach wniosku. Projekty opisane w sposób ogólnikowy, niespójny (rozbieżne dane) lub niejednoznaczny uniemożliwiają pozytywny wynik oceny wniosku o dofinansowanie".

Zatem zdaniem NSA z uwagi na fakt, że wskaźniki produktu i rezultatu badane są na etapie oceny merytorycznej, niemożliwe było wezwanie Skarżącej do uzupełnienia braków w zakresie pkt 15c i 17 wniosku, gdyż prowadziłoby to do uzupełnień merytorycznych wniosku, co byłoby niezgodne z postanowieniami dokumentów programowych w tym, jak wskazano wyżej, z Instrukcją wypełnienia wniosku.

Za niezasadny NSA uznał zarzut, iż Sąd I instancji, a wcześniej organ nie mieli podstaw do przyjęcia, że zachodzi brak spójności miedzy punktami 15c a 17 wniosku. W opisie celów projektu na poziomie rezultatu, tj. w pkt 15c nie zostały odzwierciedlone wskaźniki z pkt 17 (ilość sprzedanych pakietów dostępowych nie znajduje odzwierciedlenia w pkt 15c). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oceny tej nie podważa również podniesiona przez Kasatora okoliczność, iż wskazany w pkt 17 wniosku wskaźnik "Ilość sprzedanych pakietów dostępowych" kwantyfikuje cel projektu "wzrost liczby klientów elektronicznych usług", gdyż brak jest podstaw do przyjęcia, że wartość docelowa sprzedaży pakietów dostępowych odpowiada ilości klientów którzy skorzystają z e-usług. W projekcie wskazano bowiem, że dostęp do e-usług ma być czasowy (15 lub 30 dniowy pakiet), a zatem, w ocenie NSA, nie można wykluczyć, że część klientów wielokrotnie wykupi w podanym okresie pakiet dostępowy.

W związku z powyższym zarówno wskaźnik "wzrost liczby klientów elektronicznych usług" jak i wskaźnik "wzrost przychodów przedsiębiorstwa", które to wskaźniki zostały zaprezentowane w pkt 15c nie zostały ujęte w pkt 17 wniosku.

Tym samym NSA podzielił pogląd Sądu I instancji, iż skarżąca ogólnikowo wypełniła wniosek w tej części, a co za tym idzie w sposób sprzeczny z postanowieniami Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach PO IG Działanie 8.1. W treści Instrukcji wskazano bowiem, iż: "poprzez rezultaty projektu, określone w pkt 15c wniosku, należy rozumieć wymagane z punktu widzenia uzasadnienia nakładów i powodzenia przedsięwzięcia efekty wykorzystania/wdrożenia/uruchomienia produktów projektu (np. wzrost liczby klientów, pracowników, przychodów ze świadczonej e-usługi, itp.). Rezultat informuje o wymiernych korzyściach oraz zmianach, jakie mają wystąpić u wnioskodawcy na zakończenie realizacji projektu (...). Określając cele projektu na poziomie rezultatu (a następnie wartości wskaźników rezultatu w punkcie 17 wniosku) nie należy brać pod uwagę innych, nie związanych i nie uwzględnionych w projekcie źródeł przychodów i przedmiotów działalności gospodarczej. Cele projektu należy przedstawić w nawiązaniu do powyższych zasad. Właściwa prezentacja celów projektu pozwoli na łatwą ich identyfikację oraz przełożenie na konkretne wartości. Przy opisywaniu celów projektu nie jest konieczne podawanie wartości liczbowych, gdyż zostaną one przyporządkowane do wskaźników w punkcie 17. Należy natomiast przedstawić informację na temat planowanych sposobów ich weryfikacji (np. źródła danych, metodologię i algorytmy kwantyfikowania celów). Informacja ta jest podstawą do oceny prezentowanych wskaźników w punkcie 17, zatem musi być precyzyjna i szczegółowa. Wskaźniki wynikające ze zdefiniowanych celów projektu muszą być obiektywnie weryfikowalne, realne do osiągnięcia oraz adekwatne do rodzaju projektu. Niezwykle istotna dla oceny projektu jest spójność punktów 15 i 17".

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w opisie wypełnienia pkt 17 wniosku Instrukcja wskazuje, że:" Należy zwrócić uwagę na spójność punktów 15 i 17. Każda kwantyfikowana wartość celu z punktu 17 wniosku musi mieć swój odpowiednik w punkcie 15 wniosku. Równocześnie wszystkie cele na poziomie produktu i rezultatu określone w punkcie 15 wniosku muszą mieć przypisane odpowiednie wskaźniki. W związku z tym obowiązkowo należy zaprezentować wskaźniki rezultatu "Liczba świadczonych e-usług" (w sztukach), "Liczba utworzonych, stale obsadzonych miejsc pracy" (w sztukach), co najmniej jeden wskaźnik obrazujący (kwantyfikujący) cele biznesowe na poziomie rezultatu odnoszące się do zaplanowanych w projekcie działań promocyjnych oraz inne wskaźniki dla określonych w punkcie 15 dodatkowych adekwatnych celów na poziomie rezultatu. (...) Określając deklarowane wartości wskaźników produktu i rezultatu należy mieć na uwadze, iż będą one przedmiotem kontroli na etapie realizacji, rozliczenia oraz trwałości projektu. Wartości wskaźników produktu i rezultatu stanowią zobowiązanie, którego niewypełnienie może uniemożliwić wypłatę dofinansowania oraz spowodować konieczność dokonania zwrotu wszystkich wcześniej otrzymanych środków publicznych w ramach projektu (zaliczek, refundacji etapowych) wraz z odsetkami. W związku z powyższym deklarowane wartości powinny być realne do osiągnięcia."

W świetle powyższego brak spójności pomiędzy celami projektu oraz wskaźnikami ich realizacji, w ocenie NSA, nie daje podstaw do stwierdzenia, iż możliwe jest osiągnięcie tych celów.

Naczelny Sąd Administracyjny za zasadny uznał natomiast zarzut naruszenia art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdyż jak podniosła Skarżąca w skardze kasacyjnej - zarówno pismo z dnia [...] marca 2010 r., informujące o negatywnej ocenie złożonego przez nią wniosku o dofinansowanie, jak też pismo informujące o wyniku rozpatrzenia złożonego przez nią protestu zostało podpisane przez Dyrektora Fundacji MSP – S. R.

NSA zauważył, iż Sąd I instancji, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z powołanego przepisu wynika zatem zarówno uprawnienie, jak i obowiązek wyjścia sądu administracyjnego pierwszej instancji poza zarzuty podniesione w skardze. W związku z powyższym brak w skardze zarzutu naruszenia art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie zwalniał Sądu I instancji z obowiązku rozważenia czy przepis ten nie został naruszony, zważywszy na fakt, że sąd oddalając skargę stwierdza jednocześnie, że ocena projektu została dokonana w sposób nienaruszający prawa.

NSA stwierdził, że jak wynika jednak z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, kwestia ta nie była przedmiotem analizy Sądu I instancji. Sąd nie wyjaśnił zatem, czy S. R. podpisujący wskazane powyżej pisma, na jakimkolwiek etapie dokonywał czynności związanych z określonym projektem, w tym był zaangażowany w jego ocenę, a następnie brał udział w rozpatrywaniu środków odwoławczych.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalenie tej kwestii jest niezbędne, aby można było stwierdzić, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z p. zm., dalej p.p.s.a. ), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.

W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżony akt i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Natomiast w żadnym razie sąd nie jest władny by samodzielnie rozstrzygnąć indywidualną sprawę w zastępstwie organu administracyjnego. Sąd nie przejmuje bowiem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Jednocześnie, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie nie doszło do wskazanych naruszeń – skargę oddala.

W pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż postępowanie w sprawie było już przedmiotem kontroli tutejszego Sądu oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie oznaczonej sygnaturą akt V SA/Wa 1728/10 oddalił skargę Skarżącej.

Wyrok ten został następnie uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie o sygnaturze akt II GSK 21/11, sprawa zaś została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Uchylając przedmiotowy wyrok Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zawarł w uzasadnieniu powyższego wyroku wskazania dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który miał ponownie prowadzić postępowanie w sprawie.

Stosownie do przepisu art. 190 ustawy p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Sąd wyjaśnia, że sformułowanie "w tej sprawie" oznacza tożsamość sprawy ocenianej przez sąd formułujący ocenę prawną oraz sprawy będącej przedmiotem ponownego postępowania sądowoadministracyjnego zarówno pod względem podstawy prawnej jak też stanu faktycznego.

Sąd w niniejszej sprawie pozostaje związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie o sygnaturze akt II GSK 21/11. W przedmiotowej sprawie – po wydaniu ww. wyroku nie nastąpiła zmiana prawa, ani zmiana stanu faktycznego, dlatego wytyczne zawarte w powyższym wyroku pozostają aktualne i obowiązujące.

Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne, jak i prawo procesowe. Nie obejmuje natomiast ocen dotyczących stanu faktycznego (patrz: J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi..., ; wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. II OSK 342/05, niepubl.). Ponadto przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny, "granice sprawy", o których mowa w art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a., podlegają zawężeniu do granic w jakich rozpoznał skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny i wydał orzeczenie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Tak więc wojewódzki sąd administracyjny ponownie rozpoznając sprawę, nie może stosować postanowień art. 134 § 1 i art. 135 bez uwzględnienia brzmienia przepisów art. 168 § 3, art. 183 § 1 oraz art. 190 p.p.s.a. Sąd nie może zatem wykraczać poza zakres kognicji i orzekania, wyznaczony zasadą związania granicami skargi kasacyjnej. (patrz: wyrok NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. II OSK 1117/05, niepubl.).

Wyraźnie wynika z orzecznictwa, że pojęcie "wykładni prawa" użyte w art. 190 p.p.s.a. należy rozumieć wąsko jako ustalenie znaczenia przepisów prawa. Związanie sądu pierwszej instancji wykładnią dokonaną przez NSA nie obejmuje zatem kwestii będących jej przedmiotem, lecz wykraczających poza przesłanki pozytywnego lub negatywnego ustosunkowania się do podstaw kasacyjnych, poglądów prawnych wypowiedzianych na marginesie orzeczenia, a także ocen dotyczących stanu faktycznego sprawy. Sąd pierwszej instancji jest związany dokonaną przez NSA wykładnią prawa odnośnie takiego, a nie innego rozumienia określonych przepisów prawa w zakresie sformułowanych w skardze kasacyjnej jej podstaw, co nie odnosi się jednak do oceny prawidłowości ustaleń stanu faktycznego (patrz: wyrok NSA z dnia 4 września 2007 r., sygn. I FSK 1130/06, LEX nr 384165).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, że z wyroku NSA wyraźnie wynika, iż tylko jeden zarzut podniesiony w skardze kasacyjnej zasługiwał na uwzględnienie, pozostałe zaś nie zostały oddalone.

Tym samym Sąd rozstrzygając sprawę ponownie rozpatruje tylko zarzut naruszenia art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, polegający na tym, że zarówno pismo z dnia [...] marca 2010 r., informujące o negatywnej ocenie złożonego przez Skarżącą wniosku o dofinansowanie, jak też pismo informujące o wyniku rozpatrzenia złożonego przez nią protestu zostało podpisane przez Dyrektora Fundacji MSP – S. R.

NSA w wyroku z dnia 22 lutego 2011 r. stwierdził, iż Sąd I instancji, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powinien zatem "wyjść" poza zarzuty podniesione w skardze. Brak w skardze zarzutu naruszenia art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zwalniał zatem Sądu I instancji z obowiązku rozważenia, czy przepis ten nie został naruszony, zważywszy na fakt, że sąd oddalając skargę stwierdził jednocześnie, że ocena projektu została dokonana w sposób nienaruszający prawa.

NSA stwierdził, że kwestia ta nie była przedmiotem analizy Sądu I instancji, powinien zatem wyjaśnić, czy S. R. podpisujący wskazane powyżej pisma, na jakimkolwiek etapie dokonywał czynności związanych z określonym projektem, w tym był zaangażowany w jego ocenę, a następnie brał udział w rozpatrywaniu środków odwoławczych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odnosząc się do przedstawionego po raz pierwszy w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wskazał, że Dyrektor Fundacji MSP S. R. jako osoba uprawniona do jej reprezentacji na zewnątrz, dokonał jedynie czynności poinformowania Skarżącej o zapadłych rozstrzygnięciach, nie brał natomiast udziału w ocenie projektu, którą przeprowadzają eksperci. Pisma te miały zatem charakter jedynie informacyjny. Minister podniósł, że nie można przyjmować, iż dokonanie każdej czynności, nawet czysto technicznej, na etapie oceny projektu, wyłącza daną osobę od wszelkich innych czynności dokonywanych na etapie rozstrzygania środków odwoławczych, gdyż prowadziłoby to do sytuacji, w której okoliczność całkowicie nieistotna z punktu widzenia rzetelności i bezstronności dokonanej oceny projektu powodowałaby konieczność przeprowadzenia tej oceny ponownie.

Sąd analizując powyższe stwierdza, że zarzut podniesiony w skardze odnoszący się do naruszenia art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie jest zasadny, skarga zaś podlega oddaleniu.

Organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną wskazał, że Dyrektor Fundacji MSP S. R. był osobą uprawnioną do reprezentacji tej Fundacji na zewnątrz, podpisując pisma kierowane do Skarżącej dokonywał jedynie czynności poinformowania Skarżącej o zapadłych rozstrzygnięciach, nie brał jednak udziału w ocenie projektu, którą przeprowadzają eksperci. Pisma te miały charakter informacyjny, nie stanowiły oceny merytorycznej projektu. Sąd zgadzając się z taką argumentacją stwierdza, że sam fakt podpisania przez Dyrektora Fundacji pism "wychodzących" z jednostki nie może oznaczać, iż to on sam dokonywał czynności na każdym etapie postępowania w przedmiocie oceny projektu.

W związku z powyższym należy uznać, że organ w przedmiotowej sprawie nie naruszył przepisu art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Z tych względów orzeczono jak na wstępie na podstawie art. 151 p.p.s.a.