Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 523/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej
Treść wyniku: Odmówiono ustanowienia radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 255, art. 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 6 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego postanawia odmówić ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

A.Z., którego skarga została oddalona wyrokiem z dnia 24 czerwca 2009 r., złożył wniosek o ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego.

W dniu 22 września 2009 r. skarżącemu doręczone zostało pismo zobowiązujące

go do przedłożenia w terminie 7 dni wyciągów z posiadanych rachunków bankowych

i oświadczenia objaśniającego, w jaki sposób, nie mając dochodów ani oszczędności, jest w stanie prowadzić samodzielnie gospodarstwo domowe oraz był w stanie ponieść koszty ustanowienia adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 495/09.

Do dnia dzisiejszego do Sądu nie wpłynęła odpowiedź na to wezwanie.

Ze względu na korzystanie przez skarżącego z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych [art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami; w skrócie: "p.p.s.a.")], odpowiednie zastosowanie w niniejszej sprawie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.).

Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Jeżeli składane w tym celu na urzędowym formularzu wniosku oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest ona obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.).

W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in.

w postanowieniu z 27 listopada 2008 r., sygn. akt II FZ 495/08, publ. w Internecie

- http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.