Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 117/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części
Powołane przepisy: article: art 101 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Anna Nader, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w G. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność paragrafu 24 punkt 3 litera e zaskarżonej uchwały, 2. zasądza od Rady Miejskiej w G. na rzecz E. S.A. z siedzibą w G. kwotę 557 zł (pięćset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Rada Miasta G. w dniu [...] czerwca 2010 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenu miasta G. Jednostka "E".

W piśmie z dnia [...] lutego 2011 r., po uprzednim wezwaniu na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) Rady Miasta G. do usunięcia naruszenia prawa powołaną uchwałą z dnia [...] czerwca 2010 r., Spółka E. S.A. jako użytkownik wieczysty działki nr ew. [...],[...] i [...] z obrębu [...], wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na tę uchwałę w części ujętej w jej §24 pkt 3 lit. e) zamieszczonym w rozdziale 8 zarzucając naruszenie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także naruszenie art. 3 i art. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 21 ust. 1 i art. 22 Konstytucji RP, przez zbyt daleko idącą i noszącą znamiona dowolności ingerencję władztwa planistycznego w możliwość wykonywania na znacznym obszarze miasta G., oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego jako jednostka "E", działalności gospodarczej polegającej na m.in. odzysku lub unieszkodliwianiu odpadów, która to działalność była i jest prowadzona w tej przemysłowej części miasta G.; przyjęcie w §24 pkt 3 lit. e) zaskarżonej uchwały ograniczenia w postaci zakazu "przeprowadzania odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, ścieków i tym podobnych" oznacza w istocie wprowadzenie całkowitego zakazu prowadzenia tego rodzaju działalności na terenach przemysłowych miasta.

W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że w rozdziale 8 zaskarżonej uchwały zatytułowanym: "Ustalenia dla zabudowy techniczno - produkcyjnej, składów i magazynów", Rada Miasta G. w trakcie obrad na sesji w dniu [...] czerwca 2010 r. dodała w §24 pkt 3 planu regulację lit. e), nie będącą ani elementem projektu planu wyłożonego do wglądu przez Burmistrza G. w dniu [...] maja 2010 r., ani też przedmiotem uwag do planu, zgłoszonych pod obrady Rady Miasta na sesji w dniu [...] czerwca 2010 r., zgodnie z którym zakazano na terenie Jednostki "E" Miasta G. "przeprowadzania odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, ścieków i tym podobnych". W projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu części miasta G. Jednostka "E", wyłożonym do publicznego wglądu w dniu [...] maja 2010 r., zgodnie z obwieszczeniem Burmistrza G. z dnia [...] maja 2010, w §25 pkt 3 rozdziału 8 - zatytułowanego "Ustalenia dla zabudowy techniczno - produkcyjnej, składów i magazynów" - zasady ochrony wartości środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego nie było w ogóle regulacji zawartej w lit. e), gdyż §25 pkt 3 miał jedynie punkty od lit. a) do d). Tymczasem, w opublikowanej wersji zaskarżonej uchwały przedmiotowa regulacja znajduje się w §24 pkt 3 a nie w §25 planu, do którego to przepisu dodana została ponadto regulacja lit. e) ustanawiająca zakaz prowadzenia działalności polegającej na "przeprowadzaniu odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, ścieków i tym podobnych". Tym samym wprowadzony został przez Radę Miasta G. całkowity zakaz prowadzenia na obszarze objętym planem (w tym na terenach działek nr ew. [...],[...],[...]z obrębu [...], położonych w G. przy ul. [...], na których skarżąca prowadzi działalność gospodarczą) działalności gospodarczej polegającej na odzyskiwaniu lub unieszkodliwianiu wszelkich odpadów lub ścieków. Wprowadzone przez Radę Miasta G. ograniczenie prowadzenia gospodarki odpadami prowadzi do drastycznej i nieuzasadnionej w świetle dotychczasowego sposobu wykorzystania przedmiotowych działek, wyłączenia możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez liczne podmioty i ogranicza wolność gospodarczą oraz prawo własności w sposób nadmierny. W procedurze planistycznej doszło do istotnego naruszenia przez Radę Miasta G. trybu sporządzania planu, które to naruszenie pozbawiło całkowicie możliwości ustosunkowania się do zgłoszonej na sesji Rady w dniu [...] czerwca 2010 r. propozycji co do kształtu planu przez zainteresowane podmioty. Ustawowo uregulowany tryb sporządzania planu miejscowego oznacza bowiem obowiązek zachowania przez radę gminy określonej kolejności podejmowanych przez organ czynności w toku procedury planistycznej. Wprowadzenie podczas obrad na sesji Rady Miejskiej w G. w dniu [...] czerwca 2010 r. nowych regulacji w treści planu zagospodarowania przestrzennego ograniczających możliwość prowadzenia działalności gospodarczej na terenach miasta, które były i są przeznaczone pod działalność przemysłową, z jednoczesnym pozbawieniem możliwości zapoznania się z tą propozycją przez zainteresowane podmioty (przedsiębiorców), budzić powinno nie tylko zdecydowany sprzeciw, ale i skutkować stwierdzeniem przez Sąd nieważności, wprowadzonej do §24 pkt 3 planu regulacji lit. e).

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta G. wniosła o orzeczenie w sprawie tylko w odniesieniu do §24 pkt 3 lit. e) zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, ponieważ zaskarżona uchwała w części ujętej w §24 pkt 3 lit. e). narusza interes prawny skarżącej w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) w sposób nie znajdujący uzasadnienia w powszechnie obowiązującym prawie ze względu na wprowadzenie przedmiotowego zapisu do zaskarżonej uchwały w sposób istotnie naruszający tryb sporządzenia zaskarżonej uchwały w tej części w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717, ze zm.).

Przepis §24 pkt 3 lit. e) zaskarżonej uchwały stanowi, iż dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami: [...],[...],[...],[...],[...],[...] ustala się: Tereny zabudowy produkcyjnej, składów, magazynów i usług, i jako zasady ochrony wartości środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego: zakazuje się przeprowadzania odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, ścieków i tym podobnych.

Z akt wynika zaś, że skarżąca jest użytkownikiem wieczystym działek gruntu nr ew. [...],[...],[...] z obrębu [...] położonych na terenie objętym cytowanym zapisem zaskarżonej uchwały i realizuje na tych działkach działalność gospodarczą polegającą na przygotowaniu terenów do prowadzenia na nich gospodarki z zakresu gospodarki odpadami, i na części tego terenu działalność taka jest już prowadzona przez wskazanych w skardze najemców tego terenu. Oznacza to, iż kwestionowany w skardze §24 pkt 3 lit. e) zaskarżonej uchwały dotyczy interesu prawnego skarżącej i jednocześnie narusza ten interes prawny, skoro określa zakaz określonego sposobu zagospodarowania terenu stanowiącego przedmiot prawa użytkowania wieczystego przysługującego skarżącej. Naruszenie interesu prawnego skarżącej narusza jednocześnie prawo powszechnie obowiązujące, ponieważ z akt sprawy wynika, iż zapis ujęty §24 pkt 3 lit. e) zaskarżonej uchwały wprowadzony został w dniu podjęcia uchwały w sprawie planu miejscowego. Tymczasem, wprowadzony zapis stanowi kolejne ograniczenie sposobu zagospodarowania terenu określone w zaskarżonej uchwale, co w konsekwencji wpływa na zakres wykonywania prawa użytkowania wieczystego przez skarżącą, dlatego zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Rada Miasta G. zobowiązana była ponowić czynności procedury planistycznej określone w art. 17 powołanej ustawy w zakresie niezbędnym do wprowadzenia zmiany ujętej w §24 pkt 3 lit. e) zaskarżonej uchwały, a w szczególności ponownie wyłożyć projekt tej zmiany do publicznego wglądu w celu umożliwienia zapoznania się z nim przez adresatów tej zmiany, jako projektowanego przepisu prawa lokalnego. Wprowadzenie zapisu ujętego w §24 pkt 3 lit. e) zaskarżonej uchwały bez dochowania ustawowego obowiązku określonego w art. 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi istotne naruszenie tego przepisu określającego tryb sporządzania planu miejscowego, co wypełnia przesłankę z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powodującą nieważność §24 pkt 3 lit. e) zaskarżonej uchwały. Nieważność tę należy przy tym odnieść nie tylko do działek gruntu stanowiących przedmiot prawa użytkowania wieczystego przysługującego skarżącej, lecz wobec wszystkich terenów objętych kwestionowanym zapisem zaskarżonej uchwały, skoro zapis ten wywołuje taki sam skutek prawny wobec wszystkich terenów wymienionych w §24, a jako wprowadzony z istotnym naruszeniem trybu sporządzania planu miejscowego, wynikający z niego skutek prawny jest w całości dotknięty nieważnością określoną w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 147 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.