Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 47/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Izabela Bąk – Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku WES sp. z o.o. z siedzibą w W. o dokonanie wykładni wyroku i uzasadnienia w sprawie IV SAB/Po 47/14 w sprawie ze skargi WES sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odmówić dokonania wykładni /-/ I,Bąk - Marciniak /-/ T.Grossmann /-/ D.Starosta


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 8 września 2014r. WES sp. z o.o. z siedzibą w W.reprezentowana przez D. W. – Prezesa Zarządu domagała się rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku i uzasadnienia wyroku z dnia 27 sierpnia 2014r. sygn. akt IV SAB/Po 47/14. Wnioskodawca domagał się rozstrzygnięcia wątpliwości co do istnienia w obrocie komentarza do art.205 p.p.s.a. autorstwa Małgorzaty Niezgódka – Medek, poprzez podanie jego tytułu, strony, nazwy wydawnictwa, daty wydania, informacji czy zostało wydane wydanie poprawione. Nadto wnioskodawca domagał się rozstrzygnięcia wątpliwości pojawiających się po porównaniu niniejszego wyroku z wyrokiem w sprawie IV SA/Po 128/13 ogłoszonym w dniu 4 czerwca 2014r. przez ten sam Sąd w tym samym składzie i wskazania co zmieniło się w obowiązujących przepisach prawa, że zapadły różne rozstrzygnięcia odnośnie kosztów dojazdu przejazdu na rozprawę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z treścią art.158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i –wyjątkowo- jego uzasadnienie.

Wykładnia orzeczenia ma zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek zaś o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (tak postanow. NSA z dnia 11 kwietnia 2014r., I OSK 662/09, Lex nr 1461312; postanow. NSA z dnia 21 listopada 2012r. I GSK 111/12, Lex nr 1243869; postanow. NSA z dnia 1 czerwca 2012r., II OZ 473/12, Lex nr 473/12). Zatem konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (postanow. NSA z dnia 8 kwietnia 2014r., II OZ 337/14, Lex nr 1461923).

Zatem niedopuszczalne jest w ramach instytucji określonej w art.158 p.p.s.a. domaganie się przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, poprzez dodatkowe rozwinięcie argumentacji uzasadnienia orzeczenia, czy porównywania go z innym rozstrzygnięciem, skoro postępowanie w sprawie zostało już zakończone. Wykładnia nie może bowiem prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też nie może formułować przez sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Jej przedmiot stanowić mogą jedynie rzeczywiste wątpliwości, co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się, domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku i uzasadnienia stanowiącej w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu brak było podstaw do dokonania w przedmiotowej sprawie wykładni wyroku i uzasadnienia, wobec czego na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, iż nie orzekał w niniejszym składzie w sprawie o podanej przez wnioskodawcę sygnaturze IV SA/Po 128/13.

/-/ I.Bąk - Marciniak /-/ T.Grossmann /-/ D.Starosta