Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 38/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 4, art. 32 ust. 4, art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: § 3 pkt 4, 5, 6 i 19, § 12 ust.5. § 19 ust. 2 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 107, art. 136, art. 138 § 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 ust. 1 lit.a i c, art. 152, art.200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2007r. sprawy ze skargi Firmy Developerskiej "A." Sp. z o.o. w S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewody na rzecz Firmy Developerskiej "A." Sp. z o.o. w S. 500,00 (pięćset) złotych tytułem kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [..] znak: [...] Wojewoda uchylił na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Firmie Developerskiej "A." sp. z o.o. pozwolenia na budowę, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w dniu 6.07.2006r. Firma Developerska "A." sp. z o.o. złożyła w Starostwie Powiatowym w S. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku hotelowo-usługowego z gastronomią wraz z instalacjami: wodno - kanalizacyjną, energii elektrycznej, gazową oraz niezbędną infrastrukturą na działce Nr 616/2 przy ul. K. w S., załączając do niego następujące załączniki:

oświadczenie o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] znak: [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku hotelowo-usługowego na działce Nr 616/2 wraz z przyłączami infrastruktury technicznej: instalacją wodno - kanalizacyjną, energii elektrycznej, instalacji telefonicznej, gazowej dla przedmiotowego budynku z zagospodarowaniem terenu, dojazdem i dojściem od strony ul. K. (drogi krajowej ) w S.,

* decyzję Wojewody z dnia [..] znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Firmie Developerskiej "A." sp. z o.o. pozwolenia na budowę tymczasowego zjazdu publicznego z drogi krajowej Nr 77 Lipnik – Sandomierz – Stalowa Wola - Przemyśl (z działki Nr 1159/1) na działkę Nr 616/2, położoną w S. przy ul. K.,

* projekt budowlany zawierający:

- projekt zagospodarowania działki, architektura, technologia,

- projekt architektoniczno - budowlany - konstrukcja,

- projekt wewnętrznych instalacji elektrycznych w budynku,

- projekt instalacji sanitarnych w budynku: instalacja wodno - kanalizacyjną, instalacja c-o, ciepła do nagrzewnic wentylacyjnych, przygotowania c.w.u., instalacja technologiczna kotłowni gazowej, instalacja wentylacji mechanicznej i grawitacyjnej w budynku,

- projekt wewnętrznej instalacji gazowej w budynku.

Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Starosta zobowiązał wnioskodawcę do usunięcia nieprawidłowości w załączonym projekcie budowlanym poprzez doprowadzenie przedstawionego na rysunku rzutu przyziemia zewnętrznego schodów wejściowych do budynku w elewacji frontowej (północnej) do zgodności z przepisami § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) tj. nie więcej niż 1,30 m, a nie jak w projekcie - 3,20 m oraz dokonanie tej korekty na właściwych elewacjach budynku.

Pismem z dnia 07.08.2006r. Firma Developerska "A." sp. z o.o. zawiadomiła organ I instancji o usunięciu nieprawidłowości w projekcie budowlanym.

Współwłaściciele graniczącej z działką inwestora działki nr 592/9 – K. K., E. K., R. K. i M. K., będący stronami w przedmiotowej sprawie - wnieśli zastrzeżenia dotyczące m. in. niezachowania odległości od granic ich nieruchomości oraz nieprawidłowej ilości miejsc parkingowych. Osoby te podniosły również kwestię bezpieczeństwa ruchu drogowego, wskazując, iż do projektu budowlanego winna być załączona opinia Komendanta Wojewódzkiego Policji.

Zastrzeżenia wniósł także właściciel działki nr 590/3 – J. K., stwierdzając jednocześnie, iż nie wyraża zgody na usytuowanie otworów okiennych od strony granicy swojej działki, jak również na naruszanie jego posesji przez zaprojektowany dach.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] znak: [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił Firmie Developerskiej "A." sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku hotelowo-usługowego z gastronomią, z wewnętrznymi instalacjami w budynku: instalacją wodociągowo-kanalizacyjną, c-o, ciepła do nagrzewnic wentylacyjnych, ciepłej wody użytkowej, instalacji technologicznej kotłowni gazowej, instalacji wentylacji mechanicznej i grawitacyjnej, wewnętrznej instalacji gazowej, wewnętrznej instalacji elektrycznej na działce Nr 616/2 przy ul. K. w S. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną tj. parkingiem. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia przytoczono art. 28, art. 29 ust. 1 pkt 10, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Odwołanie od w/w decyzji wnieśli K. K., E. K., R. K. i M. K., podnosząc ponownie kwestię wzrostu zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego w trakcie korzystania ze zjazdu na drogę krajową nr 77. Skarżący wskazali także, iż wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] znak: [...] ustalającej warunki zabudowy.

Pismem z dnia 21.10.2006r., złożonym w trakcie postępowania odwoławczego, K. K. wniósł dodatkowe uwagi dotyczące braku zapewnienia bezpiecznego promienia skrętu dla pojazdów, które będą wykonywały manewry cofania na drogę krajową Nr 77, wskazując jednocześnie, iż zjazd z działki 616/2 usytuowany jest naprzeciwko przystanku autobusowego i mikrobusów komunikacji miejskiej.

Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia 15.09.2006r. przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Staroście.

Organ odwoławczy - wskazując, iż dla terenu objętego inwestycją nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - podniósł w motywach swego rozstrzygnięcia, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę Starosta obowiązany był sprawdzić, czy złożony w niniejszej sprawie projekt budowlany spełnia wymogi określone w przepisie art. 35 ust. 1 (w szczególności

pkt 2) ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Dopiero bowiem w sytuacji spełnienia tych przesłanek organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Natomiast samo stwierdzenie organu I instancji, że jego decyzja została wydana w zgodzie z ustaleniami decyzji z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania jest niewystarczające, bowiem stanowisko to nie zostało w żaden sposób przez organ uzasadnione.

Wojewoda wskazał, iż jednym z warunków ustalonych w decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] o warunkach zabudowy przedmiotowej inwestycji był obowiązek zachowania wysokości budynku jako III kondygnacji nadziemnych.

Natomiast - jak wynika z projektu architektoniczno - budowlanego przedmiotowego budynku (rysunek nr A3 - Rzut antresoli) - zaprojektowana antresola została zamknięta w całości przegrodami od strony wnętrza, z którego została wydzielona. Tak zaprojektowana antresola nie spełnia zarazem wymogów przepisu § 3 pkt 19 cyt. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co budzi wątpliwości, czy nie stanowi ona kolejnej kondygnacji, usytuowanej nad parterem tego budynku.

Z uwagi na brak ustosunkowania się przez Starostę co do okoliczności zachowania wysokości budynku jako III kondygnacji nadziemnych zachodzi - zdaniem Wojewody - obawa, czy projekt budowlany pozostaje w zgodności z ustaleniami zawartymi w decyzji z dnia [...] o warunkach zabudowy.

Zgodnie bowiem z przepisem § 3 pkt 16 cyt. rozporządzenia ilekroć jest mowa o kondygnacji należy przez to rozumieć poziomą nadziemną lub podziemną część budynku, zawartą między górną powierzchnią stropu lub warstwy wyrównawczej na gruncie a górną powierzchnią stropu lub stropodachu znajdującego się nad tą częścią w tym poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą wysokość w świetle nie mniej niż 2,0 m, z wyjątkiem nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia gazowa. Z kolei zgodnie z przepisem § 3 pkt 19 cyt. rozporządzenia przez antresolę należy rozumieć górną część kondygnacji lub pomieszczenia znajdującą się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętą przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona.

Organ odwoławczy podniósł także, iż w przedłożonym przez inwestora projekcie budowlanym brak jest określenia sposobu zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich, zaś z opisu technicznego do projektu architektoniczno - budowlanego wynika jedynie, że zaprojektowano platformę dla osób niepełnosprawnych przy schodach wejściowych do budynku. Jednakże z uwagi na fakt, iż na parterze przedmiotowego budynku nie została przewidziana funkcja hotelowa nie wiadomo, w jaki sposób osoby niepełnosprawne będą mogły korzystać z części hotelowej znajdującej się na pierwszym i drugim piętrze przedmiotowego budynku o funkcji hotelowo - usługowej.

Przedmiotowy projekt nie zawiera także rysunku przedstawiającego usytuowanie platformy dla niepełnosprawnych oraz projektu instalacji elektrycznej zasilającej projektowaną platformę.

Ze względu na powyższe organ odwoławczy uznał, że projekt budowlany jest niezgodny z przepisami § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133), a stan taki narusza również dyspozycję przepisu art. 5 ust 1 pkt 4 prawa budowlanego.

Z kolei brak oznaczenia w projekcie zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji odległości schodów zewnętrznych od granicy działki uniemożliwia sprawdzenie poprawności usytuowania schodów w stosunku do granicy działki - stosownie do przepisów § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Ponadto w projekcie zagospodarowania przedmiotowej inwestycji nie określono odległości projektowanego parkingu od granicy działki - co uniemożliwia sprawdzenie poprawności usytuowania planowanego parkingu w stosunku do granicy działki - stosownie do przepisów § 19 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Organ odwoławczy - wskazując na zawarte w przepisie art. 107 § 3 kpa wymogi dotyczące uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji - podniósł, iż Starosta nie ustosunkował się do wszystkich warunków realizacji planowanej inwestycji określonych w decyzji o warunkach zabudowy, to jest do warunków urbanistycznych, warunków z zakresu ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu, warunków z zakresu obsługi komunikacyjnej i infrastruktury technicznej, warunków w zakresie wymagań dotyczących interesów osób trzecich oraz innych wymienionych w tej decyzji, jak również nie odniósł się do podnoszonych przez stronę zarzutów. Stanowi to - zdaniem organu II instancji - naruszenie prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniach Wojewoda wskazał, iż decyzja Starosty Powiatu S. z dnia [...] nie dotyczy pozwolenia na budowę zjazdu, gdyż postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zjazdu prowadzone było odrębnie i zakończone zostało ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...]znak: [...], którą udzielono skarżącym wyjaśnień na wszystkie podnoszone obecnie zarzuty. Z kolei wystąpienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uchylenie decyzji z dnia [...]znak: [...] o warunkach zabudowy dotyczy decyzji wydanej dla innej inwestycji niż przedmiotowa. Dlatego też zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji pozostają bez wpływu na jej rozstrzygnięcie. Natomiast uzyskana przez inwestora decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...]ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji jest ostateczna i wiąże organ wydający pozwolenie na budowę.

Skargę na decyzję organu odwoławczego z dnia 13.11.2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła Firma Developerska "A." sp. z o.o. w S. Zarzuty skargi dotyczą:

I. rażącego naruszenia przez zaskarżone rozstrzygnięcie przepisów art. 7 pkt 5 k.p.a., 8 pkt 1, 2 i 3 oraz 107 § 3 k.p.a.,

II. braku odniesienia się przez organ odwoławczy do odpowiedzi organu I instancji na zarzuty wnoszone przez sąsiadów inwestora,

III. stanowiska organu odwoławczego w kwestii porównania zgodności decyzji pierwszoinstancyjnej z wymogami przepisów art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, dotyczącego:

- zaprojektowanej antresoli,

- konieczności zaprojektowania platformy schodowej w celu korzystania z pokoi hotelowych przez osoby niepełnosprawne poruszające się na wózkach inwalidzkich,

- odległości schodów zewnętrznych od granicy działek sąsiednich,

- odległości parkingu od granic sąsiednich działek,

- uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej.

IV. rzekomej stronniczości organu odwoławczego w ocenie decyzji I - instancyjnej przez celowe pomijanie dowodów i dokumentacji projektowej.

Zdaniem skarżącego, działania jego sąsiadów mają na celu przedłużanie w nieskończoność uprawomocnienia się decyzji organu I instancji, nie zaś zgodność z przepisami Prawa budowlanego. Z kolei z uwagi na brak pokoi hotelowych dla osób niepełnosprawnych w projekcie przedmiotowego budynku nie ma obowiązku projektowania platformy przychodowej. Do skargi załączono szereg załączników

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ, przytaczając treść przepisu § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, dodał, iż wskazane w skardze odległości dotyczą usytuowania odległości projektowanego budynku od granic działki, a nie odległości usytuowania schodów zewnętrznych i parkingu od granicy sąsiedniej działki. Ponadto, projektowana antresola została zamknięta w całości przegrodami, zarówno od strony klatki schodowej jak i kuchni, zaś jej powierzchnia jest o 0,1 m2 większa od powierzchni pomieszczenia sali konsumentów znajdującego się pod tą antresolą. Z kolei stosownie do przepisu § 2 ust. 4 i zgodnie z załącznikiem nr 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie (Dz. U. z 2006r. Nr 22, poz. 169) obiekty hotelarskie powinny spełniać wymagania w zakresie dostosowania do potrzeb osób niepełnosprawnych w zakresie określonym dla budynków zamieszkania zbiorowego w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), przytaczanej dalej jako u.p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Rozpoznając zatem wniesioną przez Firmę Developerską ,,A." Spółka z o.o. w S. skargę, Sąd uznał, iż zasługuje ona na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska;

2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust.2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Wojewoda w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż organ pierwszej instancji przed wydaniem Firmie Developerskiej ,,A." Spółka z o.o. w S. decyzji o pozwoleniu na budowę budynku hotelowo – usługowego z gastronomią wraz z instalacjami: wod-kan, energii elektrycznej, gazowej oraz niezbędną infrastrukturą na działce Nr 616/2 przy ul. K. w S. nie dokonał wymaganych sprawdzeń, wynikających z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 20067r. Nr 156, poz. 1118). W ocenie organu odwoławczego samo stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana w zgodności z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest zabiegiem niewystarczającym, a ponadto, stwierdzenie to nie zostało w żaden sposób przez organ I instancji uzasadnione.

Powołując się na przepis art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane Wojewoda zarzucił organowi I instancji, iż nie zbadał zgodności projektu budowlanego z decyzją Burmistrza z dnia [...] o warunkach zabudowy przedmiotowej inwestycji w zakresie w którym ustalono obowiązek zachowania wysokości budynku, jako III kondygnacje nadziemne. Organ odwoławczy analizując projekt architektoniczno – budowlany stwierdził, że zaprojektowana antresola została zamknięta w całości przegrodami od strony wnętrza, z którego została wydzielona, wobec powyższego zachodzi wątpliwość, czy nie stanowi kolejnej kondygnacji, usytuowanej nad parterem tego budynku.

Zdaniem Sądu analiza rysunku numer A3-Rzut antresoli znajdującego się na karcie 51 projektu budowlanego – projekt zagospodarowania działki, architektura, technologia może budzić uzasadnioną wątpliwość czy zaprojektowana antresola rzeczywiście spełnia warunki określone w przepisie § 3 pkt. 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75 z 2002r, poz. 690 z zm.), przytaczanego dalej jako rozporządzenie w sprawie warunków technicznych.

Na rysunku tym są widoczne, jednakże nie wyjaśnione przez organ I instancji, przegrody od strony wnętrza ( parteru), z którego antresola została wydzielona, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z § 3 pkt. 19 cytowanego rozporządzenia.

Zdaniem Sądu, stwierdzone wyżej wątpliwości powinny być wyjaśnione, bądź usunięte w postępowaniu przed organem odwoławczym. W tym celu wezwany projektant – autor projektu architektoniczno – budowlanego przedmiotowej inwestycji, doprowadzi do zgodności projektu budowlanego z ustaleniami zawartymi w decyzji z dnia [...] o warunkach zabudowy w zakresie zachowania wysokości budynku jako III kondygnacje nadziemne, bądź dokona czytelnej analizy rysunku numer A3-rzut antresoli.

Wojewoda wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepis art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, stwierdził ponadto, że przedmiotowy projekt budowlany nie został sporządzony w zgodności z przepisami § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133). przytaczanego dalej jako rozporządzenie w sprawie projektu budowlanego. Ponadto zarzucił, iż stan taki narusza przepis art. 5 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Wobec powyższego organ odwoławczy w przedłożonym przez inwestora projekcie budowlanym stwierdził wady projektowe polegające na:

- braku określenia sposobu zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w tym poruszające się na wózkach inwalidzkich, także z części hotelowej znajdującej się na pierwszym i drugim piętrze przedmiotowego budynku o funkcji hotelowo-usługowej;

- braku rysunku przedstawiającego usytuowanie platformy dla niepełnosprawnych oraz projektu instalacji elektrycznej zasilającej projektowaną platformę.

Zdaniem Sądu, oceniając zgromadzony w sprawie materiał należy uznać za uzasadnione jedynie w części stwierdzone przez organ odwoławczy uchybienia. Jak wynika z dokumentacji projektowej zamierzonej inwestycji inwestor przewidział pomieszczenia o funkcji hotelowej na pierwszym i drugim piętrze obiektu, na które to kondygnacje komunikacja odbywać się będzie schodami. Na parterze zaś projektowanego obiektu przewidziana jest funkcja usługowa (gastronomiczna – bar).

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych opisu technicznego (k.42 projektu budowlanego – projekt zagospodarowania działki, architektura, technologia ) wynika, że zaprojektowana została platforma dla osób niepełnosprawnych przy schodach wejściowych do budynku. Jednakże, co słusznie zauważa organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, brak jest rysunku przedstawiającego usytuowanie takiej platformy, a który powinien być sporządzony stosownie do wymogu § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego.

Należy również stwierdzić, że inwestor ma obowiązek zapewnić osobom niepełnosprawnym możliwość korzystania tylko i wyłącznie z części usługowej przewidzianej na parterze przedmiotowego budynku, a nie hotelowej przewidzianej na pierwszym i drugim piętrze. Taki obowiązek inwestora wynika wprost z przepisów art. 5 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego oraz § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt. 4 Prawa budowlanego stanowi między innymi, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich.

Definicja obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego zawarta została natomiast w § 3 pkt. 4 i 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Zgodnie zatem z przepisem § 3 pkt. 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych przez obiekt użyteczności publicznej – należy rozumieć budynek przeznaczony na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, świadczenia usług pocztowych lub telekomunikacyjnych oraz inny ogólnodostępny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji, w tym także budynek biurowy i socjalny.

Zgodnie z § 3 pkt. 4 tegoż samego rozporządzenia obiekty mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego zostały zakwalifikowane do budynków mieszkalnych.

Stosownie natomiast do § 3 pkt. 5 cytowanego rozporządzenia budynek zamieszkania zbiorowego - to budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi, w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny.

W tym miejscu należy również przytoczyć przepis § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego, który stanowi, że projekt architektoniczno-budowlany obiektu budowlanego powinien zawierać zwięzły opis techniczny oraz część rysunkową, w stosunku do obiektu użyteczności publicznej i budynku mieszkalnego wielorodzinnego - sposób zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich.

Z treści przytoczonych przepisów: art. 5 ust. 1 pkt. 4 Prawa budowlanego, § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego oraz § 3 pkt. 4 i 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych należy wyprowadzić wniosek, iż na inwestorze przedmiotowego obiektu ciąży obowiązek zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich tylko z części usługowej przewidzianej na parterze tego obiektu. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, iż w przedłożonym przez inwestora projekcie nie występuje wada projektowa polegająca na braku określenia sposobu zapewnienia osobom niepełnosprawnym korzystania z części hotelowej przewidzianej na pierwszym i drugim piętrze.

Skoro jednak w dokumentacji projektowej, wbrew wymogom wynikającym z § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego, brak jest rysunku przedstawiającego usytuowanie platformy bądź pochylni nie wymagającej instalacji elektrycznej umożliwiającej osobom niepełnosprawnym dostęp na parter budynku, to istnieje konieczność uzupełnienia przedłożonego projektu budowlanego. Wobec powyższego obowiązkiem organu II instancji będzie wezwanie projektanta do uzupełnienia projektu architektoniczno-budowlanego przedmiotowego obiektu, zgodnie z wymogami wynikającymi z przytoczonych przepisów prawa, poprzez zaprojektowanie takiej pochylni, bądź platformy wraz z instalacją elektryczną ją zasilającą.

Wojewoda w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniósł kolejny zarzut, iż w projekcie zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji brak jest podania odległości schodów zewnętrznych oraz odległości planowanego parkingu od granicy działki budowlanej - co uniemożliwia sprawdzenie poprawności usytuowania schodów i parkingu w stosunku do granicy działki budowlanej, stosownie do § 12 ust. 5 i § 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Odnosząc się do tego zarzutu należy zgodzić się z organem II instancji, że przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielającej pozwolenia na budowę organ I instancji nie dokonał sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. W aktach administracyjnych znajduje się projekt zagospodarowania działki nr 616/2 położonej przy ul. K. w S., który został sporządzony z naruszeniem przepisów § 12 ust. 5 i § 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, a ponadto nieczytelnie.

Projekt zagospodarowania działki nr 616/2 prawdą jest, że został sporządzony na kopii aktualnej mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a zatem zgodnie z § 8.1 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego. Jednakże dane istotne z punktu widzenia wymogów określonych w przepisach § 12 ust. 5 i § 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, dotyczące odległości schodów zewnętrznych oraz odległości planowanego parkingu od granicy działki budowlanej nie zostały naniesione (załącznik 1 do decyzji I instancji), a ich brak uniemożliwia sparwdzenie czy wymogi dotyczące zachowania odległości zostały spełnione.

Zważyć należy, iż projektowany budynek hotelowo – usługowy wraz z wszystkimi niezbędnymi instalacjami i parkingiem przewidziany jest do realizacji na niewielkiej powierzchni działki nr 616/2, bo zaledwie wynoszącej 378 m². W tak oczywistym stanie faktycznym, aby zapewnić czytelność projektu zagospodarowania działki oraz podać wszystkie wymagane przepisami prawa odległości projektowanych obiektów od granicy działki budowlanej, koniecznym jest, aby dane te zostały zamieszczone na dodatkowych rysunkach bądź na mapie w skali dostosowanej do wielkości zamierzenia inwestycyjnego. Dopiero wówczas gdy projekt zagospodarowania działki zostanie sporządzony czytelnie oraz umieszczone zostaną na nim wszystkie dane, o których mowa w § 8.3 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego, możliwe będzie dokonanie sprawdzeń wymaganych art. 35 ust.1 Prawa budowlanego.

W szczególności istotne będzie ze względu na treść § 12.5 oraz § 19.5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych sprawdzenie czy została zachowana odległość 1,3 m schodów zewnętrznych oraz odległość 3 m planowanego parkingu od granicy działki budowlanej.

W takim stanie sprawy w celu sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami techniczno-budowlanymi konieczne jest usunięcie przez organ odwoławczy stwierdzonej wady projektowej i w tym celu wezwanie projektanta do sporządzenia dodatkowego rysunku lub nowej mapy zgodnie z wymogami § 9 i 10 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego.

Decyzja kasacyjna, o jakiej stanowi przepis art. 138 § 2 kpa w postępowaniu odwoławczym może mieć miejsce, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.

W sprawie niniejszej do obowiązku organów obu instancji należało ustalenie i ocena prawna, czy zachodzą przesłanki przewidziane w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, uzasadniające zatwierdzenie projektu budowlanego oraz wydanie pozwolenia na budowę Firmie Developerskiej ,,A." Spółka z o.o. w S. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy w przedłożonym przez inwestora projekcie przedmiotowej inwestycji występują uchybienia, wady i braki projektowe omówione szczegółowe w zaskarżonej decyzji oraz w uzasadnieniu wyroku, a które uniemożliwiają dokonanie sprawdzeń zgodności projektu budowlanego w zakresie o jakim mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

Należy zwrócić ponadto uwagę na treść przepisu art. 136 k.p.a., który pozwala organowi odwoławczemu na przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego.

W sprawie niniejszej, w ocenie Sądu nie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części, o czym świadczą zalecenia zawarte w uzasadnieniu decyzji Wojewody. Organ odwoławczy, rozpatrując odwołanie, powinien zwrócić uwagę na obszerność zgromadzonego przez organ I instancji materiału procesowego, którego tylko znikoma część, aczkolwiek istotna została zasadnie przez ten organ zakwestionowana. Jak wynika z akt, organ I instancji przed wydaniem decyzji zebrał materiał dowodowy w postaci dowodu z dokumentów:

oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

decyzji Burmistrza Miasta Sandomierza z dnia [...] znak: [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku hotelowo-usługowego na działce Nr 616/2 wraz z przyłączami infrastruktury technicznej: instalacją wodno - kanalizacyjną, energii elektrycznej, instalacji telefonicznej, gazowej dla przedmiotowego budynku z zagospodarowaniem terenu, dojazdem i dojściem od strony ul. K. (drogi krajowej ) w S.,

* decyzji Wojewody z dnia [...] znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Firmie Developerskiej "A." sp. z o.o. pozwolenia na budowę tymczasowego zjazdu publicznego z drogi krajowej Nr 77 Lipnik - Sandomierz - Stalowa Wola - Przemyśl (z działki Nr 1159/1) na działkę Nr 616/2, położoną w S. przy ul. K.,

* projektu budowlanego zawierającego:

- projekt zagospodarowania działki, architektura, technologia,

- projekt architektoniczno - budowlany - konstrukcja,

- projekt wewnętrznych instalacji elektrycznych w budynku,

- projekt instalacji sanitarnych w budynku: instalacja wodno - kanalizacyjną, instalacja c-o, ciepła do nagrzewnic wentylacyjnych, przygotowania c.w.u., instalacja technologiczna kotłowni gazowej, instalacja wentylacji mechanicznej i grawitacyjnej w budynku,

- projekt wewnętrznej instalacji gazowej w budynku.

- wymagane uzgodnienia,

- pism organów zawierających odpowiedzi na złożone przez właścicieli nieruchomości sąsiednich zastrzeżenia kwestionujące zasadność lokalizacji tego typu obiektu na działce nr 616/2, zgodność obiektu z warunkami techniczno-budowlanymi oraz dotyczące wzrostu zagrożenia bezpieczeństwa ruchu pieszego i pojazdów mechanicznych ul. K. spowodowane projektowaną budową.

Zważywszy zatem na obszerność i w przeważającej części poprawność zgromadzonego materiału dowodowego należy zakwestionować stanowisko organu odwoławczego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że to właśnie organ I instancji winien w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy wyeliminować stwierdzone braki, uchybienia oraz wady projektowe.

W ocenie Sądu nie są to dostateczne przyczyny, o których stanowi art. 138 § 2 kpa uzasadniające uchylenie decyzji celem ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ pierwszej instancji. Braki w materiale dowodowym mogą być bowiem uzupełnione przez organ odwoławczy w postępowaniu przed tym organem w ramach częściowego uzupełnienia postępowania wyjaśniającego umożliwiającego merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Konieczność uzupełnienia w niewielkim zakresie postępowania mieści się w kompetencjach organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, wyłączając dopuszczalność kasacji decyzji. W sprawie niniejszej - jak wynika z motywów zaskarżonej decyzji - organ odwoławczy nie miał wątpliwości co do tego, jakie wady, uchybienia i braki projektowe powinny być nakazane do usunięcia inwestorowi. Organ odwoławczy miał więc obowiązek w tych okolicznościach orzec co do istoty sprawy, zamiast uchylać decyzję organu I instancji i przekazywać mu sprawę do ponownego rozpoznania z zaleceniami dokonania tego, co mógł dokonać we własnym zakresie.

Tak więc przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, po uzupełnieniu w niewielkim zakresie postępowania wyjaśniającego, organ odwoławczy zobowiązany będzie sprawdzić czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia ww. wymagań organ zobowiązany będzie do udzielenia wnioskodawcy pozwolenia na budowę. Gdyby jednak okazało się, że po uzupełnieniu postępowania wyjaśniającego nadal występują nieusuwalne braki i wady projektowe uniemożliwiające organowi odwoławczemu merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, to organ ten mógłby w pełni zasadnie skorzystać z art. 138 § 2 kpa, uchylić decyzję organu I instancji i przekazać mu sprawę do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko organu odwoławczego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a dotyczące wadliwości uzasadnienia decyzji organu I instancji. Stwierdzone w wyniku merytorycznej kontroli decyzji pierwszoinstancyjnej braki, wady, projektowe i uchybienia wskazują ewidentnie, iż w ramach motywowania podjętej decyzji organ I instancji nie odniósł się do wszystkich warunków realizacji planowanej inwestycji określonych w decyzji o warunkach zabudowy, nie wyjaśnił dlaczego zastosował dany przepis na tle konkretnego stanu przedmiotowej sprawy oraz nie odniósł się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez strony w trakcie toczącego się postępowania.

Tym samym organ I instancji sporządzając uzasadnienie decyzji, które jest raczej sprawozdaniem z przebiegu postępowania, naruszył przepis art. 107 kpa. Jednakże błędne uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji nie może mieć wpływu na ostatecznie niezgodne z prawem rozstrzygnięcie organu II instancji.

Wobec powyższego należy przyznać rację skarżącemu tylko co do zasady, iż nie było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, w sytuacji gdy organ II instancji powinien i mógł rozpoznać sprawę merytorycznie. Nie można natomiast podzielić zarzutów podnoszonych przez skarżącego w skardze, w rzeczywistości będących nieuzasadnioną krytyką pracownika upoważnionego do wykonywania kompetencji organu odwoławczego – Wojewody Świętokrzyskiego, albowiem pozostają one w oczywistej sprzeczności ze zgromadzonym materiałem procesowym oraz z powołanymi przepisami prawa mającymi zastosowanie w niniejszej sprawie.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo procesowe - art. 138 § 2 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego działając na podstawie art. 152 w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c oraz art. 200 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

z