Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1864/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. w G. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2011 r. Nr [....] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia odmówić przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. odrzucił skargę B. sp. z o.o. w G. (dalej "Skarżąca", "Strona") na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.

Skarżąca, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1-2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."), złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wyjaśniła, że pismem z dnia 5 lipca 2011 r. została wezwana uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz pismem z dnia 7 lipca 2011 r. została wezwana do podpisania skargi i wykazania umocowania, podpisującego skargę. Skarżąca uiściła wpis od skargi, jednakże nie wykonała zobowiązania Sądu w zakresie uzupełnienia braków formalnych. Zdaniem Skarżącej ewentualne wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych powinno przyjść w formie jednego wezwania. Skarżąca wskazała, iż pismo z dnia 5 lipca 2011 r. oraz pismo z dnia 7 lipca 2011 r. odebrali dwaj różni pracownicy. Pierwszy pracownik wywiązał się ze swojego obowiązku, natomiast drugi kompletnie zignorował swój obowiązek. Co więcej nie poinformował także swoich przełożonych, że doręczono skarżącemu także postanowienia Sądu z dnia 31 sierpnia 2011 r. W związku z czym Skarżąca nie mogła wykonać zobowiązania Sądu w zakresie wykazania umocowania do podpisania skargi. Skarżąca wykryła nieprawidłowości dopiero w dniu 7 października 2011 r. W ocenie Skarżącej powyższe okoliczności nie mogą negatywnie wpływać na jej pozycję procesową, gdyż nie wynikają one z winy Strony. Skarżąca podniosła, że również inne przesłanki przywrócenia terminu, zostały w sprawie spełnione, gdyż pismo z wnioskiem zostało wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. – strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 tej regulacji równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, M. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, M. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Przykładowo pomyłka polegająca na pominięciu lub przestawieniu niektórych cyfr w wielocyfrowym numerze konta bankowego i wynikające z tego uiszczenie wpisu na inne konto nie może być poczytana za winę w rozumieniu art. 86 § 1 (por. postanowienie SN z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 18/03, LEX nr 80250). Braku winy nie można przypisać skarżącemu - mieszkającemu w miejscowości, w której nie ma poczty - jeżeli termin do wniesienia skargi upłynął w trakcie tzw. długiego weekendu (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2005 r., FZ 645/04, POP 2005, z. 6, poz. 136).

Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 6, poz. 148). Niezachowanie więc należytej staranności przez pracownika pociąga za sobą również konsekwencje dla spółki, w której jest zatrudniony (postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2005 r., FZ 552/04, niepubl.).

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tymczasem okoliczność podana przez Skarżącą - zignorowanie przez pracownika obowiązku przekazania Skarżącej wezwania do podpisania skargi i wykazania umocowania, podpisującego skargę przekazania - nie można uznać za przeszkodę nieusuwalną. W ocenie Sądu Strona nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu z przyczyn niezależnych od Skarżącej. Okoliczności powyższe świadczą - wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o przywrócenie terminu - o niedochowaniu przez pracownika Skarżącej należytej staranności, czyli działaniu zawinionym. Jak już wyżej wspomniano niezachowanie należytej staranności przez pracownika pociąga za sobą konsekwencje dla Skarżącej, w której jest zatrudniony. W związku z powyższym Sąd uznał, że Skarżąca niedochowała należytej staranności, w więc działała w sposób zawiniony.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 i 3 p.p.s.a. należało odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.