Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 830/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1745/11 w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi T.K. na uchwałę Rady Gminy Stare Babice z dnia 30 czerwca 2011 r., nr VIII/55/11 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1745/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi T.K. na uchwałę Rady Gminy Stare Babice z dnia 30 czerwca 2011 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zawiesił postępowanie sądowe.

W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowa uchwała Rady Gminy Stare Babice z dnia 30 czerwca 2011 r. została zaskarżona do Sądu Wojewódzkiego także przez Wojewodę Mazowieckiego. W sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Wa 96/12, wyrokiem z dnia 30 czerwca 2011 r. Sąd Wojewódzki stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały w części. Część uchwały obejmująca m. in. obszar oznaczony na rysunku jako [...], który obejmuje także działkę skarżącego, został w tej sprawie IV SA/Wa 96/12 przez Sąd zakwestionowany. W tej sytuacji skarga skarżącego nie może zostać rozpoznana do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia powyższej sprawy ww. sygnaturze. Dlatego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), przedmiotowe postępowanie zostało zawieszone.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie.

W uzasadnieniu przytoczono treść powyższego przepisu i wskazano, że w niniejszej sprawie nie można przyjąć, by rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uwarunkowane było prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy o sygnaturze IV SA/Wa 96/12. Nadto w sprawie tej brak jest zagadnienia, które stanowiłoby prejudykat warunkujący wynik niniejszego sporu. Zauważono także, że wnioski skargi wniesionej przez skarżącego są dalej idące, aniżeli rozstrzygnięcie wydane w sprawie IV SA/Wa 96/12, albowiem skarżący domaga się stwierdzenia nieważności uchwały w całości, a wyrok Sądu stwierdził jedynie nieważność uchwały w części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W realiach niniejszej sprawy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji słusznie zawiesił przedmiotowe postępowanie.

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zaś przepis art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Zatem z przepisu tego wynika, że skarga na uchwałę organu gminy jest niedopuszczalna, w sytuacji gdy w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił.

W toku postępowania ustalono, że wyrokiem z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 96/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Rady Gminy Stare Babice z dnia 30 czerwca 2011 r. nr VIII/55/11 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obejmującej § 10 ust. 3 pkt 5, § 10 ust. 6 pkt 3, § 11 ust. 1 pkt 1, 4, 5, 9, § 17 pkt 2 lit e, § 18 pkt 2 lit e, § 19 pkt 2 lit e, § 21 pkt 2 lit a, § 22 pkt 2 lit a, § 29 pkt 4 lit b i f, § 30 pkt 4 lit b, f, h, § 39 pkt 3 zdanie pierwsze zaskarżonej uchwały, § 33 i załącznika graficznego w części terenu oznaczonego symbolem U2/ZPa, § 36 i załącznika graficznego w części terenu oznaczonego symbolem U2/U1 zaskarżonej uchwały oraz załącznika graficznego zaskarżonej uchwały odnośnie terenu oznaczonego symbolem R w części dla której w uchwale Rady Gminy Stare Babice z dnia 1 czerwca 2006 r. nr XXXVIII/326/06 w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Stare Babice określono kierunki rozwoju oznaczone symbolem MN1, MN2, MN3, U, UP.

Natomiast w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest ta sama uchwała Rady Gminy Stare Babice z dnia 30 czerwca 2011 r., nr VIII/55/11, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którą to uchwałę skarżący zaskarżył w całości, a na wypadek nieuwzględniania powyższego w części odnoszącej się do działki skarżącego. Ustalenia tego skarżący nie kwestionował.

Jak wynika z akt administracyjnych Sąd Wojewódzki w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 96/12 stwierdził nieważność części postanowień zaskarżonej uchwały, która to część obejmuje także działkę skarżącego. Zatem przyjąć należy, że ewentualne uprawomocnienie się wyroku tegoż Sądu z dnia 10 lipca 2012r., sygn. akt IV SA/Wa 96/12, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, albowiem po pierwsze Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę będzie związany wyeliminowaniem części tej uchwały z obrotu prawnego, a po wtóre w pozostałym zakresie będzie związany ocenami odnoszącymi się do ustaleń dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów, a kolejną skargę będzie mógł ewentualnie rozpoznać w granicach w jakich nie była rozpoznawana wcześniej, tj. naruszenia indywidualnego interesu skarżącego (porównaj: wyrok NSA z dn. 4.06.2008 r., sygn. akt II OSK 1883/07, opubl. LEX nr 490131).

W świetle powyższego argumenty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Dlatego, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.