Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 305/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1, art. 255
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. T. z dnia 13 maja 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W treści formularza wniosku W. T. oświadczył, że jest obecnie osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie osiąga jakichkolwiek dochodów.

Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku.

Skarżący do wniosku nie dołączył jakichkolwiek dokumentów potwierdzających podane we wniosku okoliczności. Nie złożył również dokumentów wskazujących na brak oszczędności oraz nie udokumentował wysokości aktualnych obciążeń prowadzonego samodzielnie gospodarstwa domowego. Nie podał również aktualnych źródeł swojego utrzymania.

Wobec powyższego w piśmie z dnia 4 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających stan majątkowy oraz możliwości płatnicze, tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, oświadczenia o aktualnych źródłach utrzymania, zaświadczenia o sytuacji rodzinnej wydanego przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy (względnie kopii decyzji przyznających świadczenia socjalne), a także dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w powadzonym gospodarstwie domowym.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 czerwca 2014 r. Wezwania tego skarżący nie wykonał.

W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony.

W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony.

Skarżący nie uzupełnił bowiem niewystarczającego do oceny jego rzeczywistych możliwości płatniczych oświadczenia zawartego w formularzu wniosku.

I tak, mimo, iż skarżący, podał, iż jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku i pozostaje bez dochodu, to nie podał jakie jest rzeczywiste źródło jego utrzymania,

w szczególności, czy korzysta ze świadczeń pomocy społecznej. Nie wskazał zatem okoliczności istotnej z punktu widzenia jego możliwości płatniczych i zarobkowych. Skarżący nie złożył przy tym wyciągów z rachunków bankowych, czyli nie złożył tego rodzaju dokumentów, które pozwoliłyby na ustalenie, czy posiada jakiekolwiek oszczędności, a jeżeli tak to w jakiej wysokości. Ostatnie z wymienionych dokumentów, obok dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków, pozwoliłyby również na ocenę wysokości miesięcznych obciążeń gospodarstwa domowego skarżącego, a w konsekwencji na ustalenie wysokości pozostałych do jego dyspozycji środków, o ile środki takie skarżący posiada. Jednocześnie skarżący nie wskazał, że w ogóle nie posiada rachunków bankowych.

W konsekwencji, odstępując od wykonania opisanego wezwania skarżący uniemożliwił ustalenie, czy rzeczywiście, nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.