Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1993/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 1 i par. 2, art. 60, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 232 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący : Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r. nr: [...] [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń i luty 2007 r. postanawia - podjąć zawieszone postępowanie- Sygn. akt IIISA/WA 1993/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń i luty 2007 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. oddalić wniosek o zwrot wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismami z dnia 26 października 2007 r. M. K., zwany dalej "Skarżącym", złożył skargi na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r. odmawiające stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych odpowiednio za miesiące styczeń 2007 r. i luty 2007 r.

Na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", połączył sprawy o sygnaturach III SA/Wa 1993/07 oraz III SA/Wa 1994/07 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić pod wspólną sygnaturą akt III SA/Wa 1993/07. Na rozprawie tej Skarżący zgłosił wniosek o zawieszenie postępowania sądowego i Sąd, na mocy art. 125 p.p.s.a. postępowanie zawiesił. Jako przyczynę zwieszenia Sąd wskazał toczące się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w analogicznych sprawach, ze skarg Skarżącego. Wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w tych sprawach, które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej zapadły w dniu 7 marca 2008 r. (sygn. akt II FSK 1600/07 oraz II FSK 149/08). W związku z powyższym Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Pismami z dnia 1 kwietnia 2008 r. Skarżący cofnął skargi w niniejszej sprawie, a nadto wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący cofnął skargę. Cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż skargi nie zawierały braków formalnych. Następnie Skarżący skutecznie cofnął skargi. Jednocześnie nie zachodzą okoliczności wskazane w przepisie art. 60 p.p.s.a. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

W takim stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 161 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji.

Odnosząc się natomiast do wniosku Skarżącego dotyczącego zwrotu wpisu sądowego, Sąd uznał, że brak jest co do tego podstaw prawnych w świetle art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) lub pkt 2 p.p.s.a. Możliwość zwrotu wpisu została wyłączona wraz z rozpoczęciem rozprawy w dniu 28 lutego 2008 r., na którym sprawa niniejsza była przedmiotem rozpoznania. Oświadczenie Skarżącego o cofnięciu skargi wpłynęło do Sądu w sytuacji, gdy podjął on już czynności zmierzające do jej rozpoznania, a zatem na obecnym etapie postępowania zwrot uiszczonego wpisu Skarżącemu nie przysługuje. W ocenie Sądu wskazane przepisy znajdują bowiem zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy Sąd albo w ogóle nie podjął jeszcze czynności zmierzających do wyznaczenia sprawy na rozprawę (zwrot całości wpisu) albo, gdy po jej wyznaczeniu nie rozpoczął jeszcze jej rozpoznawania na posiedzeniu (zwrot połowy wpisu). W świetle powyższego, na podstawie wskazanych przepisów, Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji.