Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1186/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 i 2015 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

N. Sp. z o.o. [dalej: Skarżąca] w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 i 2015 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji przekracza w chwili obecnej możliwości płatnicze Skarżącej. Skutki wykonania tej decyzji nie będą mogły być naprawione przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia.

Skarżąca w związku z prowadzonym postępowaniem w zakresie prawa pomocy wskazała, że decyzją z [...] października 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. orzekł o zabezpieczaniu na majątku spółki przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości 7.867.610 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 809.560 zł. Wobec orzeczonego zobowiązania zajęto rachunek bankowy spółki. Skarżąca nie posiada żadnych środków pieniężnych oraz aktywów, których spieniężenie mogłoby posłużyć do opłacenia skargi. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 5.000 zł. Wartość środków trwałych za ostatni rok bilansowy 0 zł, a strata według bilansu wyniosła 2.208,35 zł. Wszczęcie postępowania zabezpieczającego oraz jego kontynuowanie zmusiło Skarżącą do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Kwota zaś ustanowionego zabezpieczenia oraz okoliczność jej egzekwowania uniemożliwia podjęcie racjonalnych działań związanych z pozyskaniem finansowania, czy to od udziałowców, czy też od innych podmiotów - na komercyjnych zasadach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym artykułem po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.).

Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Sąd przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdza, że okoliczności przytoczone przez Skarżącą dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową w jakiej obecnie znajduje się Skarżąca. Sąd zauważa, iż w związku z prowadzonym postępowaniem o przyznanie prawa pomocy Skarżąca przedstawiła szczegółowe wyjaśnienie aktualnej sytuacji majątkowej spółki. Wynika z nich, że wysokość strat za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosi 2.208,35 zł. Ponadto Naczelnika Urzędy Skarbowego w P. decyzją z dnia [...].10.2015 r. określił Skarżącej przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za II kwartał 2014 i lipiec 2014 w łącznej wysokości 7.867.610,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej wysokości 809.560,00 zł.

Zauważyć bowiem należy, że obecnie sytuacja finansowa spółki jest trudna. Z zeznania podatkowego CIT-8 za 2016 r. wynika, że za ten rok spółka uzyskała przychód jedynie w wysokości 0,89 zł. Ponadto w dniu [...] października 2015 r. orzeczono o zabezpieczaniu na majątku spółki przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego, które wraz z odsetkami wyniosło ponad 9 mln zł. Aktualnie, w związku z dokonanymi zajęciami, skarżąca nie posiada środków na rachunkach bankowych. Dnia 1 kwietnia 2016 r. spółka zawiesiła prowadzoną działalność gospodarcza. Tym samym niewątpliwie skarżąca ma trudności z płynnością finansową.

Zważywszy więc na wysokość określonego zobowiązania podatkowego (ponad 61 mln złotych) stwierdzić należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody. Zdaniem Sądu, kwota dochodzonych zaległości jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z obecną sytuacją finansową Strony.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę, poprzez brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb. W związku z tym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.