Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 505/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym w sprawie ze skargi K. P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na wymianie belek stropowych i remoncie części stropu pod piwnicą postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. Marzenie Sitnej wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, w łącznej kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100 ) w tym 23% VAT.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 26 listopada 2010 r. , pełnomocnik skarżącej ...., ustanowiony z urzędu – adwokat - wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym , w wysokości 6 krotności stawki minimalnej tj 720 zł. z uwagi na szczególny rodzaj i wysoki stopień zawiłości sprawy i związany z tym nakład pracy. Jednocześnie wskazał, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał adw. Marzenie Sitnej wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł, jednocześnie odmawiając przyznania pozostałych wnioskowanych kosztów

Pełnomocnik wniósł w ustawowym terminie sprzeciw od powyższego postanowienia, modyfikując jednocześnie swój wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej do kwoty 180 zł, jednocześnie dokumentując niezbędne wydatki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

§19 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).

W § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zostały wskazane konkretne czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, w drugiej instancji.

Z przepisu tego wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia.

Powyższy przepis stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za te czynności wynosi 50% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, a contrario jeżeli w drugiej instancji sprawę prowadził ten sam adwokat, który brał udział w sprawie przed Sądem I instancji.

Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej przed wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyroku z dnia 20 lutego 2010 r., czyli w pierwszej instancji.

Jak wynika z akt sprawy, pomoc udzielona skarżącemu, za którą należy się pełnomocnikowi wynagrodzenie, polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu .

Należało więc przyjąć, iż w niniejszej sprawie podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia adwokata jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia.

Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, wskaźnik procentowy stawki, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi w tym wypadku 50%. Oznacza to, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 50% stawki minimalnej, czyli 120 zł.

Należało jednak uznać, że – z uwagi na nakład pracy i udokumentowane w sprzeciwie niezbędne wydatki - wynagrodzenie adwokata ze stawki minimalnej, w niniejszej sprawie winno zostać powiększone o owe nakłady.

Z kolei - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata przyznana adwokatowi powinna być podwyższona o podatek od towarów i usług, który na dzień wydania niniejszego postanowienia - wynosi 23 %.Ponadto adw. stosownie do § 20 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 ppsa w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ppsa oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. bw związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm)