Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3519/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 2 pkt 2, art. 254 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2005 i 2006 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "A." Sp. z o.o. z siedzibą w S., dalej jako Skarżąca na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2005 i 2006 r.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Skarżąca złożyła na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku wskazała, iż stan majątkowy Skarżącej nie pozwala na uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 14.781,00 zł. W stosunku do Spółki prowadzone są liczne postępowania zarówno w zakresie zaległości podatkowych, jak i z powództw prywatnych. Skarżąca podkreśliła, iż nie prowadzi już działalności operacyjnej, zaś wszelkie składniki jej majątku zostały zajęte w toku postępowania egzekucyjnego. Wysokość dokonanych zajęć znacząco przewyższa wartość majątku Spółki, w związku z czym uiszczenie jakichkolwiek dodatkowych kosztów nie jest wykonalne.

W związku z tym, iż dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2013 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem ujemnych skutków procesowych.

W zakreślonym terminie Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści przepisu art. 199 p.p.s.a. - ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie.

Prawo pomocy może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) Określenie "gdy osoba prawna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Wskazać także należy, iż przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej nie jest obligatoryjne, mimo spełnienia przez nią przesłanek, na co wskazuje zawarty w treści 246 § 2 p.p.s.a. zwrot ,,może być przyznane".

Zatem rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd nie widzi podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że jej sytuacja charakteryzuje się brakiem dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.- a tylko taka sytuacja, co wskazano wyżej, może być podstawą dla przyznania prawa pomocy. Sąd zauważa, iż w oświadczeniu o majątku i dochodach Skarżąca wskazała, iż wysokość jej kapitału zakładowego wynosi [...] zł.

co w porównaniu z wysokością wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie (14.881 zł ) może budzić wątpliwości co do zasadności wniosku Skarżącej.

Za odmową przyznania prawa pomocy przemawia przede wszystkim okoliczność, iż Skarżąca - pomimo że była do tego zobowiązana - nie przedłożyła, na wezwanie Sądu, dodatkowych informacji zaświadczających o sytuacji materialnej. Skarżącej. Natomiast informacje zawarte w złożonym na formularzu PPPr wniosku są niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego Skarżącej.

Skoro Skarżąca nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości, jaka jest jej sytuacja majątkowa złożony przez nią wniosek o przyznanie prawa pomocy

w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.