Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2033/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2 w zw. z art. 149 par.3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2015 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2014 roku wpłynął do Starosty [...] wniosek "[...]" Spółka Akcyjna z siedzibą w [...], o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a. oraz uchylenie w całości decyzji ostatecznej o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na przebudowę odcinka sieci cieplnej 2xDN 150/250 z komory [...] z kanalizacją teletechniczną w ulicy [...], położonego na działce o nr ew. [...] z obrębu [...] w dzielnicy [...] w [...].

Spółka [...] we wniosku o wznowienie wskazała, że decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził nieważność decyzji Ministra Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 1958 r. o przejęciu na własność Państwa nieruchomości na których zaprojektowana została w/w inwestycja. Wnioskodawca wskazał, iż tym samym przywrócone zostało wnioskodawcy prawo własności wyżej wskazanych nieruchomości z mocą wsteczną.

Ponadto spółka poinformowała, że przy piśmie z dnia 27 lutego 2014 r. otrzymała od Urzędu Dzielnicy [...] kopię decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku usługowo-biurowo-apartamentowego wraz z układem drogowym na działkach ew.: [...] z obrębu [...]przy ul. [...] w dzielnicy [...] w [...].

Z uwagi zaś na opisane wyżej okoliczności - uzasadnionym jest zdaniem Spółki żądanie o wznowienie przez Starostę [...] postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 roku o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę polegającej na przebudowie odcinka sieci cieplnej 2xDN 150/250 z komory [...] z kanalizacją teletechniczną w ulicy [...].

Zdaniem wnioskodawcy, Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w dniu składania oświadczenia o dysponowaniu gruntem na cele budowlane nie dysponowała wszystkimi wskazanymi w decyzji nieruchomościami.

W trakcie postępowania wyjaśniającego w dniu 30 kwietnia 2014 r. do Starosty [...] wpłynęło pismo Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", reprezentowanej przez radcę prawnego B. C. do którego między innymi została dołączona kserokopia pełnomocnictwa z dnia 15 grudnia 2009 r., w którym, cyt.: "[...]" założone w 1805 roku w [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] przy ul. [...] udziela pełnomocnictwa procesowego radcy prawnemu Z. S. do, cyt.: "/.../ zastępowania bez ograniczeń uczestnika postępowania [...] założone w 1805 r. w [...] Spółka Akcyjna, we wszystkich instancjach sądowych i przed Sądem Najwyższym w sprawie [...] Sądu Rejonowego dla [...] z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...] o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości" W ww. piśmie pełnomocnik Spółdzielni wskazuje, iż cyt.: "/.../ wg wiedzy Inwestora, pełnomocnik Wnioskodawcy - r. pr. Z. S. powziął informację o wydanym pozwoleniu na budowę w dniu [...] lutego 2014 roku w siedzibie Inwestora podczas rozmowy."

W związku z powyższym Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 roku, znak: [...], odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...].04.2012 r. znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę odcinka sieci cieplnej 2xDN 150/250 z komory [...] z kanalizacją teletechniczną w ulicy [...] położonego im działce o nr ew. [...] z obrębu [...] w Dzielnicy [...] w [...].

Zdaniem Starosty o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] przedstawiciel wnioskodawcy dowiedział się w dniu 5 lutego 2014 r. w siedzibie Spółdzielni, natomiast wniosek o wznowienie postępowania złożono w dniu 27 marca 2014 r. tym samym nie został zachowany termin określony w art. 148 § 2 k.p.a. co skutkuje odmową wznowienia postępowania.

Wojewoda [...] rozpatrując zażalenie spółki postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. uchylił postanowienie Starosty [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Zdaniem Wojewody, w sprawie podstawowe znaczenie ma to, czy radca prawny Z. S. był umocowany na dzień 5 lutego 2014 roku do reprezentowania firmy działającej pod nazwą "[...]" założone w 1805 roku w [...] Spółka Akcyjna w takim zakresie, jaki uprawnia go do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Starosty [...] nr [...] z dnia [...].04.2012 roku i uczestniczenia w tym postępowaniu jako pełnomocnik "[...]" założone w 1805 roku w [...] Spółka Akcyjna oraz czy faktycznie we wskazanym przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] dniu, tj w dniu 5 lutego 2014 roku, uczestniczył w spotkaniu, na którym powziął informację o wydanej Spółdzielni decyzji o pozwoleniu na budowę.

Organ II instancji, na podstawie przekazanej przez Starostę [...] kserokopii pełnomocnictwa z dnia 15 grudnia 2009 roku ustalił, że radca prawny Z. S. posiada pełnomocnictwo szczególne, na mocy którego został upoważniony do, cyt.: "/../zastępowania bez ograniczeń uczestnika postępowania [...] założone w 1805 r. w [...] Spółka Akcyjna, we wszystkich instancjach sądowych i przed Sądem Najwyższym w sprawie [...] Sądu Rejonowego dla [...] z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...] o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości. "

Z tego dokumentu nie wynika, aby radca prawny Z. S. był uprawniony do złożenia wniosku o wznowienie omawianego postępowania administracyjnego czy uczestniczenia w takim postępowaniu, natomiast wynika, że jest upoważniony do reprezentowania mocodawcy w sprawie cywilnoprawnej oznaczonej sygn. akt [...], dot. zasiedzenia nieruchomości przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...], natomiast z niego nie wynika, aby radca prawny Z. S. był upoważniony do reprezentowania "[...]" założone w 1805 roku w [...] Spółka Akcyjna w szerszym a nawet innym zakresie.

Zdaniem Wojewody, upoważnienie szczególne, którego kserokopię przedstawiła Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] nie ma aż tak szerokiego zakresu, albowiem ogranicza działanie osoby upoważnionej do sprawy prowadzonej przez sąd cywilny o sygn. akt [...], we wszystkich instancjach, z wniosku o zasiedzenie nieruchomości. Organ odwoławczy uważa, że Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu na to, że w dniu 5 lutego 2014 roku w ogóle doszło do spotkania w siedzibie Inwestora z udziałem radcy prawnego Z.S., iż w świetle pełnomocnictwa z dnia 15 grudnia 2009 r. był upoważniony do podejmowania samodzielnie działań tylko w zakresie wskazanym przez mocodawcę, a więc ograniczonych do wyżej wskazanej sprawy cywilnej.

Zdaniem organu odwoławczego twierdzenie, iż dowiedzenie się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia przez pełnomocnika reprezentującego mocodawcę w innej sprawie jest równoznaczne z otrzymaniem tej informacji przez samą stronę, prowadziłoby do absurdalnych sytuacji, w których pełnomocnik obowiązany byłby niemalże do "czuwania" nad wszystkimi sprawami swego mocodawcy, nawet tymi, w których go nie reprezentował.

Na poparcie swojego stanowiska organ przytacza stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 26 marca 2010 roku, sygn. akt: I OSK 99/09, zgodnie z którym, cyt.: "/.../ miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. nie należy liczyć od dnia, kiedy o podstawie wznowienia dowiedział się pełnomocnik skarżącego w związku z prowadzeniem innej sprawy, jeśli nie dowiedział się o niej skarżący. Nie można przyjąć, że obowiązki profesjonalnego pełnomocnika rozciągają się aż tak szeroko, że w ich ramach musi on przewidywać, iż skarżący będzie chciał wznowić postępowanie administracyjne.

Wojewoda [...] uznał, ż postanowienie Starosty [...]z dnia [...] czerwca 2014 roku, znak: [...], winno być uchylone w całości na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ponieważ decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

W skardze skierowanej do Sądu Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

art. 148 § 1 i 2 k.p.a. polegającego na uznaniu, że Uczestnik postępowania ad. 1 złożył w terminie wniosek o wznowienie postępowania,

art. 7, 77 k.p.a poprzez i nieprowadzenie wyczerpującego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie daty powzięcia przez Uczestnika ad. 1 informacji o wydaniu przedmiotowej decyzji;

błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż Uczestnik postępowania ad. 1 złożył w terminie wniosek o wznowienie postępowania

Zdaniem strony skarżącej w sprawie istotne jest to, by do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja.

Zwrot zawarty w art. 148 "strona dowiedziała się o decyzji" zdaniem strony skarżącej należy rozumieć, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania

Skarżący podniósł, że już w piśmie z dnia 24.04.2014 r. wskazywał, że na spotkaniu w dniu 5.02.2014 r. zorganizowanym w siedzibie Skarżącego podczas rozmów związanych z prowadzonym postępowaniem sądowym przekazał Z.i S. informację o wydanym pozwoleniu na budowę. Wskutek tego spółka zainicjowała postępowanie w sprawie o udostępnienie informacji publicznej i wystąpiła do właściwego organu o udostępnienie przedmiotowej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Organ zaś w zakresie ustalenia daty powzięcia informacji o wydaniu przedmiotowej decyzji nie przeprowadził wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, mimo, iż mógł w tym zakresie dopuścić dowód z przesłuchania świadków, którzy byli obecni na ww. spotkaniu w dniu 05.02.2014 r., w konsekwencji organ oparł się jedynie na dołączonym do akt sprawy pełnomocnictwie – twierdzi strona skarżąca.

W związku z powyższym od daty 05.02.2014 r. należy liczyć 30 dniowy termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania.

Z ostrożności strona skarżąca wskazała, iż nawet gdyby przyjąć, że na spotkaniu w dniu 5.02.2014 r. spółka nie powzięła informacji o wydaniu pozwolenia na budowę, to z dniem nadania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a najpóźniej z dniem złożenia wniosku do Urzędu Dzielnicy [...], Uczestnik tę informację posiadał.

Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.

Zdaniem Wojewody w aktach sprawy brak jest dowodów w postaci dokumentów czy nawet notatki służbowej, z których wynikałoby, że w dniu 5 lutego 2014 roku odbyło się jakiekolwiek spotkanie w siedzibie Inwestora, o którym mowa w piśmie z dnia 24 kwietnia 2014 roku Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", reprezentowanej przez radcę prawnego B. C.

Organ II instancji uważa, że organem właściwym do wznowienia postępowania bądź odmowy wznowienia postępowania administracyjnego jest w niniejszym przypadku Starosta [...] i w związku z tym do niego należy ustalenie zachowania, bądź nie zachowania przez wnioskodawcę terminu niezbędnego do wniesienia podania o wznowienie postępowaniu administracyjnego, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Stanowisko organu I instancji nie może jednak opierać się wyłącznie, co miało miejsce w niniejszym przypadku, na nie popartym żadnymi dowodami oświadczeniu jednej ze stron postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Decyzja lub postanowienie administracyjne są zgodne z prawem, gdy są zgodne z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), jak też w przypadku naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie Sąd uznał, że skarga Spółdzielni "[...]" nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania administracyjnego, dające podstawę do jego uchylenia.

Zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, gdy zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. W orzecznictwie NSA powszechnie przyjęto, że wydanie decyzji kasacyjnej stanowi wyjątek od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym, a zatem nie może być ona podjęta w innych sytuacjach niż te, które zostały określone w art. 138 § 2. Niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. (Por. np. wyroki: z 10 kwietnia 1997 r., I SA/Po 1237/96; z 16 czerwca 1997 r., II SA/Kr 2024/96 i z 28 maja 1998 r., I SA/Lu 519/97, I SA 343/00).

Rzeczą Sądu w niniejszej sprawie było zatem rozpoznanie zarzutu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia uchylającego postanowienie Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2014 roku i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania.

Zdaniem strony skarżącej Wojewoda [...] naruszył art. 7, 77 k.p.a poprzez nieprowadzenie wyczerpującego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie daty powzięcia przez spółkę informacji o wydaniu przedmiotowej decyzji oraz błąd w ustaleniach polegający na przyjęciu, iż spółka złożyła w terminie wniosek o wznowienie.

Sąd uważa i podziela stanowisko organu, że organem właściwym do wznowienia postępowania bądź odmowy wznowienia postępowania administracyjnego jest w niniejszym przypadku Starosta [...] i w związku z tym do niego należy ustalenie zachowania, bądź nie zachowania przez wnioskodawcę terminu niezbędnego do wniesienia podania o wznowienie postępowaniu administracyjnego, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

Stanowisko organu I instancji nie może jednak opierać się wyłącznie, co miało miejsce w niniejszym przypadku, na nie popartym żadnymi dowodami oświadczeniu jednej ze stron postępowania.

Podstawę powyższego stanowiska organu I instancji było złożone, w dniu 30 kwietnia 2014 roku, pismo pełnomocnika Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", w którym m.in. wskazał, iż w siedzibie Spółdzielni Mieszkaniowej :[...]" poinformowano Z. S. pełnomocnika " [...] " Spółka Akcyjna o wydanym pozwoleniu na budową nr [...] .

Tymczasem w aktach sprawy brak jest dowodów w postaci dokumentów czy nawet notatki służbowej, z których wynikałoby, że w dniu 5 lutego 2014 roku odbyło się jakiekolwiek spotkanie w siedzibie Inwestora, o którym mowa w piśmie z dnia 24 kwietnia 2014 roku Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", reprezentowanej przez radcę prawnego B. C.

Ponadto z akt sprawy wynika, że radca prawny Z. S. nie był uprawniony do złożenia wniosku o wznowienie omawianego postępowania administracyjnego czy uczestniczenia w takim postępowaniu, natomiast wynika, że jest upoważniony do reprezentowania mocodawcy w sprawie cywilnoprawnej oznaczonej sygn. akt [...], dot. zasiedzenia nieruchomości przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...], natomiast z niego nie wynika, aby radca prawny Z. S. był upoważniony do reprezentowania "[...]" założone w 1805 roku w [...] Spółka Akcyjna w szerszym a nawet innym zakresie.

Twierdzenie, iż dowiedzenie się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia przez pełnomocnika reprezentującego mocodawcę w innej sprawie jest równoznaczne z otrzymaniem tej informacji przez samą stronę, prowadziłoby do absurdalnych sytuacji, w których pełnomocnik obowiązany byłby niemalże do "czuwania" nad wszystkimi sprawami swego mocodawcy, nawet tymi, w których go nie reprezentował.

Sąd w niniejszym składzie podziela wcześniejsze poglądy sądów administracyjnych, że miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a., nie należy liczyć od dnia, kiedy o podstawie wznowienia dowiedział się pełnomocnik skarżącego w związku z prowadzeniem innej sprawy, jeśli nie dowiedział się o niej skarżący (wyrok NSA z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 99/09). Jeżeli zatem analiza ww. pełnomocnictwa, prowadzi do wniosku, iż pełnomocnik Z. S. nie był umocowany do ich reprezentowania w sprawie, w której wydano zaskarżone postanowienie to za miarodajny dla oceny wniesienia w terminie przedmiotowego wniosku o wznowienie uznać należy dzień, w którym o wydaniu przez Starostę [...] ww. decyzji dowiedzieli się sami wnioskodawcy. Ponownie rozpoznając wniosek skarżących organ I instancji powinien, zdaniem Sądu, wyjaśnić okoliczności związane z powzięciem przez skarżących wiedzy o kwestionowanej decyzji i ustalić, czy wniosek o wznowienie został złożony w terminie określonym w art. 148 § 2 k.p.a. i w zależności od dokonanych ustaleń wydać jedno z postanowień przewidzianych w art. 149 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewody [...] jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) skargę oddalił.

-----------------------

2