Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 53/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Protokolant Starszy referent Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2013 oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga [...] sp.

z o.o. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na 2013 rok.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

W dniu [...] maja 2013 r. (data nadania) [...] sp. z o.o (zwana dalej: spółka) złożyła do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (zwany dalej: Kierownik BP, organ I instancji) wniosek

o przyznanie płatności bezpośrednich na 2013 rok, zaś w dniu [...] maja 2013 r. (data nadania) spółka złożyła zmianę do ww. wniosku.

Pismem z [...] czerwca 2013 r. organ I instancji wezwał spółkę do usunięcia braków formalnych wniosku, na które spółka udzieliła odpowiedzi 1 lipca 2013 r. przedkładając podpisane załączniki graficzne. W dniu 13 czerwca 2013 r. spółka złożyła wycofanie części wniosku.

W związku z przeprowadzoną kontrolą krzyżową wniosku i wykrytymi w jej wyniku nieścisłościami organ I instancji, pismem z [...] stycznia 2014 r. wezwał spółkę do złożenia wyjaśnień, których spółka udzieliła pismem z [...] marca 2014 r.

Zawiadomieniem z [...] lutego 2014 r. Kierownik BP poinformował spółkę, że postępowanie administracyjne w sprawie rozpatrzenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na 2013 rok ulegnie przedłużeniu. Jako przyczynę niezałatwienia sprawy w terminie wskazał konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Termin załatwienia sprawy określił do 30 kwietnia 2014 r. Kolejnym zawiadomieniem z [...] maja 2014 r. organ I instancji określił termin załatwienia sprawy do 30 czerwca 2014 r.

W dniu 20 czerwca 2014 r. do organu I instancji wpłynął od podmiotu [...] sp. z o.o. (zwana dalej: skarżąca) wniosek na rok 2013 dotyczący wstąpienia do toczącego się postępowania w sprawie przyznanie płatności bezpośrednich wnioskowanych przez spółkę ([...]sp. z o.o.), tzw. wniosek transferowy.

Zawiadomieniem z 25 czerwca 2014 r. Kierownik BP w związku ze zmianą siedziby spółki (na adres siedziby województwo [...], powiat [...], gmina W., ul. N. [...],[...] W.) przekazał do organu właściwego – Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą

w W. (zwany dalej: Kierownik BP w W.) oryginał wniosku transferowego oraz kopię teczki aktowej sprawy prowadzonej z wniosku spółki. Oryginały ww. dokumentów przekazane zostały do Kierownika BP w W.

w dniu [...] marca 2015 r.

W okresie od 1 lipca 2014 r. do 20 maja 2015 r. sprawa była prowadzona przez Kierownika Biura Powiatowego w W., który był wówczas organem właściwym do rozpatrywania niniejszej sprawy. W ramach prowadzonego postępowania Kierownik BP w W. prowadził czynności wyjaśniające, kierując do spółki wezwania ([...] sierpnia 2014 r., [...] stycznia 2015 r. ) wydając w dniu [...] października 2014 r. pismo

w sprawie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, następnie 9 lutego 2015 r. postanowienie o odmowie przywrócenia terminu na usunięcie braków we wniosku

w sprawie przyznania płatności bezpośrednich w przypadku następstwa prawnego, wreszcie wydając 20 maja 2015 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Pismem z [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu) skarżąca wniosła do organu odwoławczego zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika BP postępowania w sprawie przyznania przedmiotowej płatności. Skarżąca podniosła, że organ I instancji zaniedbał obowiązek niezwłocznego przekazania sprawy wraz ze zmianą właściwości. Skarżąca wywiodła, iż Kierownik BP przekazał wniosek spółki do organu właściwego dopiero 23 marca 2015 r.

Rozpoznając ww. środek zaskarżenia Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. postanowieniem Nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. uznał zażalenie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek spółki [...] spółka z o.o., o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego na 2013 r., został przekazany przez Kierownika BP w B. do Kierownika BP w W. w dniu 26 czerwca 2014 r. (data nadania listu), tj. w ciągu 6 dni od złożenia wniosku przez spółkę (wniosku transferowego). Przyznał, że faktycznie akta sprawy zawierające wniosek pierwotny spółki [...] zostały przekazane w dniu 25 marca 2015 r., przy czym miało to charakter formalny i nie miało żadnego znaczenia na terminowość załatwienia sprawy przez Kierownika BP w W..

Pismem z [...] maja 2015 r. Kierownik BP w W. przekazał akta sprawy do organu I instancji uznając, iż skarżąca nie wstąpiła skutecznie do postępowania prowadzonego z wniosku spółki (skarżąca nie uzupełniła na wezwanie Kierownika BP

w W. z 12 sierpnia 2014 r. braków formalnych wniosku, co skutkowało pozostawieniem ww. wniosku bez rozpoznania – pismo Kierownika BP w W. z [...] października 2014 r.).

[...] wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na 2013 rok. Skarżąca wniosła o uznanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania za zasadną oraz

o wymierzenie grzywny celem zdyscyplinowania Kierownika BP.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wywiodła, iż pozostawienie wniosku transferowego bez rozpoznania przez Kierownika BP w W. jest niezasadne

i stanowi samo w sobie bezczynność innego organu w załatwieniu sprawy.

W odpowiedzi na skargę Kierownik BP wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając przebieg postępowania w sprawie. Wyjaśnił przy tym, że wniosek transferowy oraz kopię teczki aktowej sprawy prowadzonej z wniosku złożonego na rok 2013 przez [...] przekazał 25 czerwca 2014 r. do Kierownika BP w W. zgodnie z właściwością i było to w terminie 5 dni od jego wpływu do Biura. Kierownik BP w W. wystosował do skarżącej w dniu 12 sierpnia 2014 r. wezwanie do usunięcia braków formalnych we wniosku transferowym, zaś skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie w wymaganym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Wskazany wyżej przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), to jest przed 15 sierpnia 2015 r., z uwagi na treść art. 2 w związku z art. 1 pkt 1 tej ustawy.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest sprawność prowadzenia przez Kierownika BP postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej złożonej 15 maja 2013 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2013 rok.

W pierwszej kolejności podać trzeba, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności złożenia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, warunkiem formalnym jej dopuszczalności jest poprzedzenie jej wniesienia do sądu administracyjnego, złożeniem zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia to, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz stanowisko jakie zajął w sprawie organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z 22 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Op 38/14, publ.: cbois).

W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony, okoliczność ta nie jest sporna.

Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca,

a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności

w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (patrz: J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. W wyroku z 26 października 2012 r. w sprawie II OSK 1956/12 (publ.: cbois) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia.

Przepis art. 149 § 1 p.p.s.a., daje stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ.

Przypomnieć należy, że w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, skarżąca wnioskiem transferowym z [...] czerwca 2014 r. (data nadania – 18 czerwca 2014 r.) zwróciła się do organu I instancji o przyznanie płatności bezpośrednich na 2013 rok wnioskowanych przez spółkę ([...] sp. z o.o.). Do wniosku dołączyła kopię odpisu postanowienia Sądu Rejonowego dla Miasta [...] z [...] marca 2014 r. sygn. akt [...], z którego wynika, że skarżąca posiadająca siedzibę w W., w wyniku uchwały wspólników z [...] stycznia 2014 r. przejęła [...] sp. z o.o., [...]sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o.

Należy w tym miejscu wskazać, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącej jest prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 stycznia 2007 r.

o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm., zwana dalej: u.p.b.). Zgodnie z art. 19 ust. 7 u.p.b., Agencja zawiadamia rolnika ubiegającego się o przyznanie płatności obszarowych oraz płatności: do krów

i owiec o każdym przypadku niezałatwienia sprawy dotyczącej przyznania mu tej płatności, do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Przyjąć zatem należy, że terminem załatwienia sprawy wniosku skarżącej ([...] sp. z o.o.) złożonego 20 czerwca 2014 r. (data wpływu wniosku do Kierownika BP w B.) był dzień 1 marca 2015 r.

Co istotne wniosek transferowy skarżącej w związku ze zmianą właściwości organu – na podstawie at. 5 ust. 2 u.p.b. (właściwość miejscową kierownika biura powiatowego Agencji ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby rolnika)

w dniu 25 czerwca 2014 r. przekazany został wraz z aktami sprawy do Kierownika BP

w W. (wpłynął doń 1 lipca 2014 r.) zatem od tego dnia należy liczyć czas trwania postępowania przed tym organem.

Zwrócić przy tym uwagę należy, że wniosek transferowy został przekazany 25 czerwca 2014 r. do Kierownika BP w W. zgodnie z właściwością i było to

w terminie 5 dni od jego wpływu do Kierownika BP w B.. Właściwym do rozpoznania wniosku nie był Kierownik BP w B., zaś skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ.

Wskazać w tym miejscu należy, iż wedle regulacji art. art. 22a ust. 1 u.p.b.,

w przypadku rozwiązania albo przekształcenia rolnika albo wystąpienia innego zdarzenia prawnego, w wyniku których zaistniało następstwo prawne, z wyłączeniem przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 1, w okresie od dnia złożenia wniosku

o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej do powierzchni uprawy chmielu niezwiązanej z produkcją lub wsparcia specjalnego do dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania tych płatności lub tego wsparcia, płatności te lub wsparcie to przysługują następcy prawnemu, jeżeli: 1) odpowiednio grunty rolne, które były objęte wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej do powierzchni uprawy chmielu niezwiązanej z produkcją lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, lub zwierzęta, które były objęte wnioskiem o przyznanie płatności do krów i owiec, były w posiadaniu rolnika lub następcy prawnego w dniu 31 maja roku, w którym został złożony ten wniosek; 1a) przejmuje on zobowiązania wynikające z umowy na uprawę tytoniu lub umowy kontraktacji - w przypadku płatności do tytoniu; 2) spełnia on warunki do przyznania danej płatności lub wsparcia, z tym że w przypadku płatności uzupełniającej do powierzchni uprawy chmielu niezwiązanej z produkcją, płatność ta przysługuje, o ile rolnik spełniał lub następca prawny spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o wstąpienie odpowiednio do postępowania w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej lub wsparcia specjalnego. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, następca prawny wstępuje do toczącego się postępowania na miejsce rolnika na wniosek złożony w terminie 3 miesięcy od dnia wystąpienia zdarzenia prawnego,

w wyniku którego zaistniało następstwo prawne (art. 22a ust. 3). Następca prawny podaje we wniosku, o którym mowa w ust. 3, numer identyfikacyjny, nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, albo dołącza do tego wniosku kopię wniosku o przyznanie takiego numeru (art. 22a ust. 4). Do wniosku, o którym mowa

w ust. 3, następca prawny dołącza dokument potwierdzający zaistnienie następstwa prawnego albo kopię tego dokumentu potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji (art. 22a ust. 5). Wniosek, o którym mowa w ust. 3, następca prawny składa do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności lub wsparcia, o których mowa w ust. 1 (art. 22a ust. 6). Termin, o którym mowa w ust. 3, nie podlega przywróceniu (art. 22a ust. 7).

Z regulacji art. 22b ust. 1 u.p.b. wynika, że w przypadku gdy rolnik, który złożył za dany rok kalendarzowy wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej oraz płatności do pomidorów, złożył również za ten rok kalendarzowy wniosek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, art. 22 ust. 2 lub art. 22a ust. 3, wnioski te są rozpatrywane łącznie przez kierownika biura powiatowego Agencji, o którym mowa w art. 5 ust. 2. W przypadku gdy rolnik, który za dany rok kalendarzowy złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej oraz płatności do pomidorów, złożył za dany rok kalendarzowy również wniosek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, art. 22 ust. 2 lub art. 22a ust. 3, do kierownika biura powiatowego Agencji innego niż kierownik, o którym mowa w art. 5 ust. 2, kierownik, do którego został złożony wniosek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, art. 22 ust. 2 lub art. 22a ust. 3, przekazuje ten wniosek wraz z aktami sprawy, w celu łącznego rozpoznania wniosków złożonych przez tego rolnika, do kierownika, o którym mowa w art. 5 ust. 2, zawiadamiając o tym rolnika na piśmie (art. 22b ust. 2). Jeżeli decyzja w sprawie przyznania płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej oraz płatności do pomidorów zostanie wydana przed złożeniem przez rolnika wniosku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, art. 22 ust. 2 lub art. 22a ust. 3, lub przekazaniem, o którym mowa w ust. 2, kierownik biura powiatowego Agencji, o którym mowa w art. 5 ust. 2, dokonuje zmiany decyzji w sprawie przyznania tych płatności lub tego wsparcia, jeżeli istnieje konieczność dokonania ich zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności, lub zastosowania art. 133b ust. 4 rozporządzenia nr 73/2009 (art. 22b ust. 3).

Z przywołanych przepisów wyraźnie wynika, że w przypadku złożenia przez producenta tzw. wniosków transferowych, wskazanych w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2 u.p.b., wówczas, gdy jeszcze nie została wydana decyzja co do przyznania płatności dla gruntów objętych wnioskiem transferowym, organ prowadzący postępowanie jest zobligowany do tego, aby wnioski te były rozpatrywane łącznie przez kierownika biura powiatowego Agencji, właściwego do rozpatrzenia sprawy.

Prawidłowo zatem organ I instancji przekazał sprawę do rozpoznania Kierownikowi BP w W., nie mógł bowiem prowadzić sprawy wniosku skarżącej, bez łącznego prowadzenia sprawy z wniosku spółki ([...]), który został objęty wnioskiem transferowym z 20 czerwca 2014 r.

Należy przy tym zauważyć, iż wobec nie uzupełnienia przez skarżącą na wezwanie Kierownika BP w W. z [...] sierpnia 2014 r. braków wniosku, postępowanie administracyjne w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na 2013 rok, zakończyło się podjęciem przez ten organ w dniu 13 października 2014 r., na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. rozstrzygnięcia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Ww. rozstrzygnięcie kończyło postępowanie administracyjne w sposób formalny.

Sąd rozstrzygając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania ocenia jedynie (o czym była mowa powyżej), czy zaskarżony organ działa w sposób opieszały, niesprawny i nieskuteczny w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również czy doszło do nieuzasadnionego przedłużania terminu załatwienia sprawy.

Jak przedstawiono wyżej przedmiotem skargi w niniejszym postepowaniu skarżąca uczyniła przewlekłe prowadzenie przez organ I instancji – Kierownika BP

w B. postępowania w sprawie załatwienia sprawy z wniosku transferowego dotyczącego przyznania płatności bezpośrednich na 2013 rok. Skarżąca podnosi

w skardze, iż organ w W. wzywał ją do "przedłożenia dokumentu, którego oryginał był w posiadaniu organu I instancji i organ winien skorzystać z niego z urzędu", nie podaje przy tym o jaki dokładnie dokument chodzi. Z akt sprawy wynika, iż Kierownik BP w W. wezwaniem Nr [...] (k-98 akt) wezwał M. P. (reprezentanta [...] sp. z o.o.) do usunięcia braków wniosku: dokumentu potwierdzającego zaistnienie następstwa prawnego albo kopii tego dokumentu poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza albo potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez upoważnionego pracownika Agencji nadto do doprecyzowania wniosku. W okolicznościach niniejszej sprawy fakt, że skarżąca nie usunęła braków wniosku w terminie, nie może powodować obarczenia przewlekłością postępowania innego organu tj. Kierownika BP w B..

Odnosząc się do powyższej kwestii stwierdzić należy, że do wniosku transferowego skarżąca przedłożyła także kopię odpisu postanowienia Sądu Rejonowego dla [...], zatem powyższe nie miało negatywnych skutków dla skarżącej.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego sprawy Sąd ocenia, iż Kierownik BP w B. prawidłowo wobec zmiany właściwości miejscowej organu (o czym dowiedział się z wniosku transferowego z 20 czerwca 2014 r.) w ciągu 6 dni od powzięcia informacji w tym zakresie, przekazał sprawę do rozpoznania przez organ właściwy – Kierownika BP w W.. Nie sposób zatem w działaniu Kierownika BP w B. dopatrzyć się przewlekłości w prowadzeniu postępowania wniosku skarżącej o przyznanie przedmiotowej płatności.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł o oddaleniu skargi.