Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 972/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87  par. 2, 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/GL 195/07 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek F. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego.

Postanowieniem z dnia 26 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił spóźnioną skargę F. M. Sąd wskazał ponadto, iż skarga ta została wniesiona bezpośrednio do Sądu. Przedmiotowe postanowienie zostało mu doręczone w dniu 19 kwietnia 2007 r. Skarżący, w odpowiedzi na to orzeczenie, złożył w dniu 18 maja 2007 r., za pośrednictwem organu ( który przesłał je do Sądu w dniu 4 czerwca 2007 r.) pismo, w którym wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W tym ostatnim piśmie skarżący podniósł, że był przekonany, iż po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, przysługuje mu wyłącznie skarga kasacyjna, z kolei żaden z wykwalifikowanych pełnomocników nie podjął się jej sporządzenia z uwagi na brak podstaw. Dopiero ostatni z nich wskazał na ewentualność wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Strona skarżąca wyjaśniła niedochowanie terminu procesowego nieznajomością prawa.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji wymieniony na wstępie wniosek złożony został z uchybieniem terminu wynikającego z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Początek procesowego terminu siedmiodniowego liczony jest od dnia, w którym ustała przyczyna jego uchybienia, co nie jest równoznaczne z chwilą, w której strona dowiedziała się o tym uchybieniu.

Skarżący F. M. dowiedział się w dniu 16 maja 2007 r. o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, mimo, iż o przyczynie odrzucenia skargi dowiedział się znacznie wcześniej tj. z dniem otrzymania postanowienia sądowego w tym przedmiocie. Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniesiony w dniu 18 maja 2007 r. nie odpowiadał rygorowi z art. 87 § 1 p.p.s.a. Zarówno nieznajomość prawa, jak i oczekiwanie na poradę radcy prawnego nie stanowi podstawy do przyjęcia, iż początkiem biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi był dzień 16 maja 2007 r. kiedy skarżący zasięgnął fachowej porady prawnej.

Z powyższych względów wniosek, o którym mowa został odrzucony na mocy art. 87 § 1 i 2 w zw. z art. 88 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył F. M. wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wskazał także, iż objęty nakazem rozbiórki obiekt jest mu niezbędny do ochrony jego domu przed osunięciem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny w całej rozciągłości podziela stanowisko zaprezentowane w skarżonym postanowieniu, albowiem strona istotnie dopuściła się przekroczenia terminu do złożenia powyższego wniosku.

Postanowienie o odrzuceniu skargi z uwagi na przekroczenie terminu zostało stronie skarżącej doręczone w dniu 19 kwietnia 2007 r. W tej sytuacji termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi mijał w dniu 26 kwietnia 2007 r. Żadna jednak okoliczność ze wskazanych w art. 87 § 2 p.p.s.a. nie została przez wnioskodawcę podniesiona w kolejnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku wcześniejszego, dotyczącego bezpośredni skargi.

W warunkach przedmiotowej sprawy pismo w trybie art. 86 i 87 p.p.s.a. zostało przez skarżącego błędnie wniesione za pośrednictwem organu już po zasięgnięciu porady prawnej u swojego pełnomocnika ustanowionego w dniu 16 maja 2007 r. W takich sytuacjach za dzień złożenia wniosku należy traktować dzień wpływu do Sądu. Na gruncie omawianej sprawy dniem tym był 4 czerwca 2007 r., kiedy pismo nadane bezpośrednio do organu wpłynęło za jego pośrednictwem do Sądu. Taki stan rzeczy nie pozwalał jednak przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi wniesiony został w ustawowym siedmiodniowym terminie. Co więcej ujawnione okoliczności faktyczne w sprawie w ogóle nie pozwalają stwierdzić, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlegałby merytorycznej ocenie.

Odnośnie argumentacji zażalenia należy wskazać, iż skupia się ona jedynie na kwestii merytorycznej związanej z zaskarżonym aktem administracji i nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.