Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 157/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2005r. sprawy ze skargi D. i H. M. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [...] listopada 2004r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Rady Miejskiej w L. na rzecz skarżących D. i H. M. kwotę 540zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. /-/E. Podrazik /-/M. Górecka /-/A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Rada Miejska L. uchwałą nr XXIV/259/2004 z 25.11.2004. nie uwzględniła w całości zarzut D. i H. M. , wniesiony w dniu 17.07.2004 r., do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego L. "[...]" w rejonie ulic [...],[...] i torów PKP.

W uzasadnieniu uchwały podano, iż w dniu 19.07.2001 r. Rada Miejska L. podjęła uchwałę nr XXXV/367/2001 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic [...],[...] i torów PKP w L. . W dniach 09.06.2003 r. do 02.07.2003 r. po raz pierwszy wyłożono do publicznego wglądu projekt planu. Ze względu na konieczność dokonania istotnych zmian w projekcie został on ponownie wyłożony do publicznego wglądu w dniach 22.06.2004 r. do 13.07.2004 r. Dnia 17.07.2004 r. D. i H. M. złożyli do powyższego projektu zarzut. Zarzut ten odnosił się jednak do rozwiązań przedstawionych w projekcie planu wyłożonym po raz pierwszy do publicznego wglądu w okresie od dnia 09.06.2003 r. do 02.07.2003 r. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 25.02.2004 r. w sprawie II SA/Po 2391/03. Projekt planu ponownie wyłożony do publicznego wglądu w dniach 22.06.2004 r. do 13.07.2004 r. nie wprowadza nowych zmian w rejonie nieruchomości składających zarzut. W oparciu o art. 25 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie ma podstaw do uwzględnienia zarzutu.

Skargę na powyższą uchwałę złożyli D. i H. M. domagając się jej uchylenia i podnosząc, iż część ich nieruchomości przeznaczono na tereny komunikacyjne, co powoduje naruszenie ich prawa własności. Przy takich rozwiązaniach planu następuje zmniejszenie powierzchni ich posesji, a także ograniczenie ich działalności gospodarczej, uniemożliwi to im również dalszą rozbudowę obiektów ogrodniczych i budynku mieszkalnego syna, a okrojona działka straci na wartości. Ponadto skarżący podnieśli, iż Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta L. z 09.03.2000 r. w strefie III, na której zlokalizowana jest ich nieruchomość nie przewiduje ani rozbudowy linii kolejowej, ani rozbudowy sieci drogowo-ulicznej. Opracowywany projekt jest niezgodny z tym Studium. Skarżący powołali się również na okoliczność, że kwestionowany projekt planu wyłożono do publicznego wglądu po wejściu w życie ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W uzupełnieniu skargi z dnia [...].02.2005 r. skarżący dodatkowo podnieśli, iż ustalenia projektu planu rażąco naruszają zasadę równości właścicieli nieruchomości wobec prawa miejscowego, zakwestionowali przewidzianą w projekcie planu nieprzekraczalną linię zabudowy, wskazali, iż zapisy projektu odnoszące się do jednostki 25Kr są bardzo niejednoznaczne, brakuje oznaczeń kategorii projektowanej drogi, uchwała nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, uzasadnienie zajmuje opis czynności formalno-prawnych, naruszono również ustawę z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska, bowiem na stronie internetowej organu nie zamieszczono zawiadomienia przewidzianego w art. 32 ust. 1 tej ustawy.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska L. podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o odrzucenie skargi, bowiem skarżący podnoszą te same zarzuty co w skardze prawomocnie osądzonej wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 25.02.2004 r. sygn. II SA/Po 2391/03.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna, choć z powodów innych niż w niej podniesione.

Z akt sprawy wynika, iż uchwała nr XXXV/367/2001 o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego w rejonie ulic [...],[...] i torów PKP w L. została podjęta przez Radę Miejską L. w dniu 19 lipca 2001. W toku postępowania planistycznego sporządzono projekt planu z datą opracowania części tekstowej "listopad 2001- kwiecień 2003", a datą opracowania rysunku planu "kwiecień 2003 r.". Projekt ten wyłożony został do publicznego wglądu w dniach od 09.06.2003 r. do 02.07.2003 r., a zawiadomień o wyłożeniu dokonano na przełomie maja i czerwca 2003 r. Wobec konieczności dokonania w dotychczasowym projekcie planu zmian opracowano nowy projekt planu z datą opracowania części tekstowej i rysunku planu "czerwiec 2004 r.". Projekt ten został wyłożony do publicznego wglądu w okresie od 22.06.2004 do 12.07.2004 r. Zawiadomienie o wyłożeniu do publicznego wglądu nowego projektu planu dokonano w czerwcu 2004 r. a doręczono je skarżącym 11.06.2004 r. Do tego projektu planu skarżący złożyli w dniu 17.07.2004 r. zarzut, który został odrzucony zaskarżoną uchwałą.

Z powyższych okoliczności wynika, że uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjęto pod rządami ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.), natomiast dalsza procedura planistyczna, już po zmianie projektu planu (data opracowania planu czerwiec 2004), toczyła się pod rządami ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717), która weszła w życie w dniu 11 lipca 2003 r. Przepisy przejściowe tej ostatniej ustawy, w szczególności art. 85 ust. 2, stanowią, że "do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania przestrzennego województw, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe". Tak więc stosowanie procedury z ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym byłoby możliwe gdyby przed 11 lipca 2003 r.:

- podjęto uchwałę o przystąpieniu do zmiany planu, co w niniejszej sprawie miało miejsce,

- zawiadomiono o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, co w niniejszej sprawie uczyniono, w odniesieniu do projektu z datą opracowania "czerwiec 2004", dopiero w czerwcu 2004 r., a więc już pod rządami ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Rada Miejska L. nie miała więc podstaw do stosowania w dalszej procedurze planistycznej przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, lecz winna stosować przepisy ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717). Wymieniona ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje instytucji zarzutów, a jedynie możliwość wniesienia uwag do projektu planu, przy czym nieuwzględnione przez burmistrza (wójta, prezydenta miasta) uwagi przedstawiane są radzie gminy wraz z projektem planu, zaś rada gminy uchwalając plan miejscowy rozstrzyga jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu.

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona uchwała o odrzuceniu zarzutu wydana została bez podstawy prawnej, z naruszeniem przepisu art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Odnosząc się do zarzutu organu, iż skarga winna ulec odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) stwierdzić należy, iż nie znajduje on uzasadnienia. Wyrokiem z dnia 25.02.2004 r. sygn. II SA/Po 2391/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozstrzygnął sprawę ze skargi D. i H. M. na uchwałę Rady Miejskiej L. z dnia 25.09.2003 r. nr XII/109/2003, w której nie uwzględniono zarzutu skarżących z dnia 31.07.2003 r. do wcześniejszej wersji projektu planu. Nie można więc uznać, że w sprawie II SA/Po 2391/03 i w niniejszym postępowaniu zachodzi tożsamość przedmiotu sprawy.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 147 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) skargę należało uwzględnić i stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 powyższej ustawy, przy czym wysokość kosztów zastępstwa adwokackiego określono w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Orzeczenie o wykonalności zaskarżonej uchwały oparto na przepisie art. 152 ustawy.

/-/ E. Podrazik /-/ M. Górecka /-/ A. Łaskarzewska

kk