Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1428/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Po 146/14 odmawiające przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w sprawie ze skargi C. K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Po 146/14 odmówił C. K. przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w sprawie z jej skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2014 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia i pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 8 grudnia 2014 r. (k. 19), w trybie doręczenia zastępczego – wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi odebrał dorosły domownik M. K.

Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 15 grudnia 2014 r. Strona skarżąca nie podpisała w tym terminie skargi.

W dniu 22 grudnia 2014 r. C. K. złożyła w Sądzie opatrzone własnoręcznym podpisem pismo procesowe, w którym wskazała, iż złożona przez nią skarga na bezczynność dotyczyła wyłącznie organów Policji, a nie Prokuratury, a z treści jej skargi wynika wyraźnie, iż nie ma miejsca na domniemywanie przez [...] prokuraturę podstaw dla zaistnienia skargi w trybie art. 54 p.p.s.a. na bezczynność tego podmiotu. Nadto skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, ze względu na swój zły stan zdrowia i inwalidztwo. Wraz z tym pismem skarżąca złożyła własnoręcznie podpisane pismo datowane na 27 października 2014 r. odpowiadające w swej treści skardze z dnia 27 października 2014 r. złożonej drogą elektroniczną i opatrzonej podpisem elektronicznym, która zainicjowała postępowanie w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd powołał art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) i stwierdził, że treść wniosku strony nie pozwala na przyjęcie, iż uprawdopodobniła ona brak winy w uchybieniu terminu, albowiem nie wskazała jakie to szczególne okoliczności wynikające z jej inwalidztwa, względnie stanu zdrowia, w tym choroby nowotworowej zaistniały w okresie od 15 grudnia do 21 grudnia 2014 r. i uniemożliwiły jej wywiązanie się z obowiązku podpisania skargi w wyznaczonym terminie, względnie jakie okoliczności zaistniały w dniu 22 grudnia 2014 r. umożliwiając stronie przesłanie do sądu własnoręcznie podpisanej skargi.

W ocenie Sądu, strona – w celu należytego zadbania o własne sprawy, skoro wniosła skargę do Sądu powinna była liczyć się z koniecznością jej podpisania. Powinność liczenia się z koniecznością podpisania skargi wynika z faktu, iż w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13). Strona w swoich działaniach winna także uwzględniać konieczność terminowego podejmowania dalszych czynności w postępowaniu i zdawać sobie sprawę, że nieterminowe dokonywanie czynności procesowych może mieć swoje konsekwencje prawne. W konsekwencji obowiązana była do dochowania szczególnej staranności w zakresie trybu i rygorów związanych z korzystaniem z przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Sąd stwierdził zatem, że strona nie uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, podnosząc, że wniosek skarżącej z dnia 15 grudnia 2014 r. nie stanowił wniosku o przywrócenie terminu, a wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie skarżąca w piśmie z dnia 15 grudnia 2014 r. wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie o 7 dni, tj. do dnia 22 grudnia 2014 r., wskazując, że ze względu na stan zdrowia – inwalidztwo, choroba nowotworowa, nie jest w stanie wywiązać się z tej czynności we wskazanym terminie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z ww. pisma nie wynika jednoznacznie, aby stanowiło ono wniosek o przywrócenie terminu. Również skarżąca w zażaleniu nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że powyższy wniosek stanowił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podkreślając, że jest on wnioskiem o przedłużenie terminu do uzupełnienia ww. braków.

Należy wyjaśnić skarżącej, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują takiej instytucji prawnej jak wniosek o "przedłużenie" terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, przewidziany w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i Sąd nie jest uprawniony go skrócić ani przedłużyć. Stąd też wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.

Wobec zaistniałych wątpliwości co do charakteru wniosku zawartego w piśmie z dnia 15 grudnia 2015 r., Sąd przy ponownym rozpoznaniu sprawy zobowiąże reprezentującego stronę profesjonalnego pełnomocnika, aby sprecyzował aktualne stanowisko strony w związku z żądaniem zawartym w tym piśmie, wskazując jednocześnie, że w przypadku sprecyzowania pisma jako wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, pełnomocnik winien uprawdopodobnić, że uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej nastąpiło bez winy skarżącej.

Należy zwrócić również uwagę, że w zaskarżonym postanowieniu nieprawidłowo wskazano okres, którego mają dotyczyć okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bowiem bieg w dniu 8 grudnia 2014 r. (data doręczenia wezwania) i upłynął z dniem 15 grudnia 2014 r. Ponadto słusznie skarżąca zwraca uwagę na niestaranne sporządzenie uzasadnienia, bowiem uchybienie terminu dotyczy uzupełnienia braków formalnych skargi, nie zaś wniesienia skargi kasacyjnej.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.