Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1219/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7 i 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.) Protokolant Barbara Urban po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka, że nie podlega ona wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r., skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D., K.G. wniosła o wszczęcie postępowania dotyczącego samowolnie prowadzonych robót na posesji, której jest współwłaścicielką. Wywodziła, że Z.Z. - właścicielka wyodrębnionego we wspólnym budynku lokalu nr [...] , rozpoczęła w [...] r. budowę drugiej kanalizacji i postawiła na wspólnej działce [...]. Ponadto, K.G. zarzuciła, iż samowolnie dokonano także innych prac, a to: "poprowadzono wodę" [...] od muru; w [...] "przeciągnięto prąd po kominie", częściowo go zasypując; a także wymieniono część dachu, podpierając jego zapadniętą część klockami. Podniosła również, że strop budynku jest pęknięty i że bez stosownych zezwoleń wzniesiono [...].

Po przeprowadzonej w dniu [...]. kontroli, w tym samym dniu, organ zawiadomił K.G. i Z.Z. - współwłaścicielki budynku położonego w D., przy ul. [...], o wszczęciu postępowania w sprawie prowadzenia robot budowlanych na terenie działki nr [...] oraz w lokalu mieszkalnym nr [...] , znajdującym się w opisanym wyżej budynku. W kolejnych pismach K.G. dowodziła słuszności zgłaszanych zarzutów odnośnie wykonanych i prowadzonych w dalszym ciągu prac, w tym także rozbiórkowych. Domagając się natychmiastowej interwencji organu, wskazywała na szkody jakie poniosła w związku z samowolnym działaniem sąsiadów.

Po przeprowadzeniu drugiej kontroli i ustaleniu, że Z.Z. nabyła w dniu [...] r. w drodze umowy sprzedaży od K.K. opisywany lokal mieszkalny wraz z udziałem we współwłasności nieruchomości, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], którą - na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego -umorzył prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie. W ustaleniach dotyczących stanu faktycznego podał, że z oświadczenia Z.Z. wynika, iż po nabyciu praw własności do lokalu i nieruchomości wymieniła na podwórku [...], ułożyła [...] oraz zabudowała [...]. Ponadto pomalowała tynki wewnętrzne w całym mieszkaniu, a w [...] r. ułożyła na terenie działki [...], które w [...] r. zastąpiła [...]. Wyburzyła też przynależną do jej mieszkania część budynku, w której znajdowało się pomieszczenie łazienki i kuchni oraz pomieszczenie gospodarcze. Jednocześnie Z.Z. oświadczyła, że nie wymieniła pokrycia dachu, nie wykonywała robót budowlanych związanych z instalacją elektryczną i wodną oraz związanych z budową komina. Z kolei, w trakcie prowadzonej kontroli komisja PINB nie stwierdziła żadnych pęknięć stropu czy zapadniętego dachu. Nie stwierdziła również wymiany pokrycia dachu nad częścią lokalu mieszkalnego nr [...] Roboty rozbiórkowe, o których wspomniała Z.Z. były uwzględnione w decyzji pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego z dnia [...] r., wydanej na rzecz A.M. i przeniesionej na A.K. w dniu [...] r. Organ ustalił również, że opisane pozwolenie na rozbudowę nie zostało przeniesione na aktualnego właściciela, zaś w zatwierdzonym projekcie budowlanym uwzględniono [...] kominy. Dalej organ podał, że nie stwierdzono, by Z.Z. wybudowała instalację kanalizacyjną, wodną i elektryczną. Ta ostatnia nie uległa zmianie od czasu gdy była przedmiotem oceny w [...] r. Wówczas postępowanie w sprawie dokonanej samowoli zostało umorzone. Opierając się na wynikach kontroli, organ uznał, że lokal mieszkalny nr [...] jest w dobrym stanie technicznym, użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem i nie zagraża zdrowiu i życiu ludzi, podobnie zresztą jak i lokal nr[...]. Takiego zagrożenia nie stwarza również ogrodzenie z siatki, a organ nie posiada kompetencji do rozwiązywania sporów sąsiedzkich. Nadto, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że zapewnił stronom udział w niniejszym postępowaniu i przypomniał, że w sprawie prowadzonych w przedmiotowym obiekcie robót budowlanych toczyło się już postępowanie administracyjne, które zostało umorzone w [...] r., a skarga na decyzję organu odwoławczego została w dniu 12 września 2006 r. oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. W tych okolicznościach uznał, że zarzuty stawiane przez K.G. są bezzasadne.

W odwołaniu od powyższej decyzji K.G. wniosła o jej uchylenie. Zarzuciła, iż komisja PINB nie oglądała pękniętego stropu i zapadniętego dachu, a ponadto zataiła prawdę, gdyż [...] komin został wybudowany w starym budynku bez koniecznego zezwolenia.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i umorzył postępowanie w sprawie samowolnych robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w D. (decyzja z dnia [...] r., nr [...]). W uzasadnieniu decyzji podkreślił przede wszystkim, że przedmiotowa sprawa była objęta postępowaniem organu pierwszej instancji, zakończonym decyzją z dnia [...] r., która to decyzja została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy w dniu [...] r. Skargę K.G. na decyzję ostateczną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił w dniu 12 września 2006 r. wyrokiem o sygn. akt II SA/GL 784/05. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy uznał, że żądanie strony dotyczyło wszczęcia postępowania w sprawie już rozstrzygniętej wcześniejszą decyzją ostateczną. Nawet jeśli doszło do wszczęcia postępowania w celu zbadania, czy nie zaszły nowe okoliczności w sprawie, to następnie należało postępowanie umorzyć, jako bezprzedmiotowe, z uwagi na wcześniejsze rozstrzygnięcie sprawy decyzjami organów obu instancji. Odnośnie zgłoszenia przez skarżącą uszkodzeń w jej części budynku wyjaśniono, iż jest to inna sprawa od rozpatrywanej obecnie, wymagająca wszczęcia odrębnego postępowania.

Na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę wniosła K.G., zarzucając, że organ w sprawie "mataczy", dlatego musi skorzystać z pomocy prawnika. Wbrew twierdzeniom zawartym w decyzji nie doszło do fizycznego podziału budynku, zatem nie istnieje budynek - [...]. Skarżąca nie uzyskała z sądu administracyjnego odpowiedzi w sprawie dachu, komina i stropu, natomiast organy - wbrew jej wyraźnym żądaniom - nie kontrolowały stanu technicznego całego budynku, gdyż zajmowały się tylko mieszkaniem nr [...] i tymi częściami budynku, które nie są uszkodzone. Z tych wszystkich przyczyn skarżąca uważa, że doszło do naruszenia jej interesu prawnego.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, tłumacząc, że nie mogło dojść do zarzucanego "mataczenia", skoro kwestionowane orzeczenie nie załatwiało merytorycznie sprawy, a powodem umorzenia postępowania było rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy wcześniejszymi decyzjami. Ponadto, organ wojewódzki nie zajmował stanowiska w sprawie podziału budynku.

Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/GL 747/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję drugoinstancyjne i orzekł, że nie podlega ona wykonaniu w całości (wyrok uzyskał przymiot prawomocności dnia 2 września 2008 r.). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzję wydano bez przeprowadzenia koniecznego postępowania wyjaśniającego, które pozwoliłoby na sformułowanie oceny o bezprzedmiotowości postępowania w stosunku do części, czy nawet wszystkich żądań skarżącej. Powyższe świadczy nie tylko o naruszeniu art. 7 i 77 § 1 K.p.a., ale także o naruszeniu art. 105 § 1 K.p.a., przy czym wskazane naruszenia przepisów procesowych są tego rodzaju, że mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał bowiem, iż zainicjowane przez K.G. postępowanie przed organami nadzoru budowlanego, zakończone wydaniem w [...] r. wskazanych wyżej decyzji administracyjnych, a będące w dalszej kolejności przedmiotem oceny Sądu, dotyczyło legalności wykonanych przez A.K. robót budowlanych polegających na rozbudowie, przebudowie, w tym także częściowej rozbiórce budynku położonego w D. przy ul. [...], wykonaniu [...],[...] oraz przyłączy: wodnego, kanalizacyjnego i elektrycznego. Natomiast kolejna interwencja K.G., zawarta w piśmie z dnia [...] r., została zgłoszona w czasie gdy zmienił się współwłaściciel przedmiotowego budynku, gdyż A.K. sprzedała w dniu [...] r. Z.Z. wyodrębniony w nim lokal mieszkalny nr[...] wraz z przynależną piwnicą i komórką oraz udziałem we współwłasności nieruchomości, co wynika z załączonego do akt sprawy aktu notarialnego. Po analizie treści przywołanego pisma, nie może być wątpliwości, że skarżącej chodzi o wykonane, w jej ocenie, nielegalne prace, które - w znacznej części -prowadziła już nowa współwłaścicielka i które nie były objęte rozstrzygnięciami organów, jako że miały być wykonane w[...] r. (mur z pustaków, druga kanalizacja, poprowadzenie "po kominie" kabla energetycznego). Nie jest do końca jasne, czy pisząc o poprowadzeniu wody w odległości [...] skarżąca miała na myśli przyłącze, co do legalności którego toczyło się wcześniej postępowanie (kwestia ta wymaga wyjaśnienia), z całą jednak pewnością nie obejmowało ono zgłoszenia bezprawnego wybudowania [...] i wymiany części dachu, bowiem w cyt. wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 12 września 2006 r. wyraźnie stwierdzono, że sprawa komina i dachu nie stanowiła przedmiotu ocenianego wówczas postępowania administracyjnego. Rację ma więc skarżąca gdy twierdzi, że wcześniej nie uzyskała odpowiedzi w tym zakresie. W tych okolicznościach sprawy za wadliwy należy uznać pogląd organu odwoławczego, że wszystkie kwestie poruszone przez skarżącą w komentowanym piśmie i badane przez organ pierwszej instancji objęte były rozstrzygnięciami organów obu instancji podjętymi w 2005 r. Jak wykazano, poprzez szczegółowe porównanie przedmiotu prawomocnie zakończonego i obecnie prowadzonego postępowania, nie może być najmniejszych wątpliwości, że przedmiot obu postępowań jest zdecydowanie różny, zwłaszcza gdy zważyć, iż wedle oświadczenia K.G. większość wskazywanych przez nią prac miała być wykonana w [...] r. W konsekwencji stwierdzić trzeba, że nieuprawnione jest stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. "o bezprzedmiotowości postępowania ze względu na jego wcześniejsze załatwienie", które legło u podstaw uchylenia decyzji z dnia [...] r. Oczywiście, nie można wykluczyć, że w rozpoznawanej sprawie zaktualizują się przesłanki do umorzenia prowadzonego postępowania, chociażby z powodów wskazywanych w decyzji pierwszoinstancyjnej, jednak Sąd - z racji swej szczególnej pozycji ustrojowej - nie może dokonać takiej oceny w obecnie prowadzonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Rzeczą organu odwoławczego będzie bowiem przeprowadzenie - w ponownym postępowaniu - oceny prawidłowości stanowiska organu pierwszej instancji i nie można wykluczyć, że w tym celu konieczne stanie się uzupełnienie materiału dowodowego w ramach art. 136 K.p.a. Już nawet z pobieżnej analizy treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. wynika, że szczegółowego wyjaśnienia i głębszej analizy w kontekście przesłanek do umorzenia postępowania będzie wymagało kilka kwestii, w tym przykładowo - wykonanie prac budowlanych i rozbiórkowych bez przeniesienia pozwolenia na budowę na aktualnego właściciela, o czym wspomina Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D.. Od ustaleń poczynionych w tym zakresie zależy w dużej mierze dalszy tok postępowania.

W uzasadnieniu wydanego wyroku Sąd zauważył nadto, że nie można nie dostrzec także innych wadliwości zaskarżonej decyzji, której treść nie odpowiada standardom procedury administracyjnej z racji braku wskazania konkretnych ustaleń, które doprowadziły organ do wniosku o bezprzedmiotowości postępowania. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia o wcześniejszym, ostatecznym rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy. Błędne było również skorzystanie z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., w sytuacji gdy organ odwoławczy opowiedział się, podobnie jaki i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. za bezprzedmiotowością postępowania. W efekcie, toczone postępowanie zakończyło się w obu instancjach w ten sam sposób, choć z innym uzasadnieniem. Zdaniem Sądu, skoro organ odwoławczy nie zgadzał się z argumentacją przedstawioną w decyzji z dnia [...] r., znajdując inne przyczyny świadczące o zaktualizowaniu się przesłanek ujętych w art. 105 § 1 K.p.a., winien dać temu wyraz w uzasadnieniu własnego rozstrzygnięcia, utrzymując jednocześnie skarżony akt w mocy.

Po przesłaniu organowi II instancji prawomocnego wyroku oraz zwrocie akt (w dniu 17 września 2008 r.) decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną z dnia [...] r. umarzającą postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż cyt. "sprawa przedmiotowej samowoli budowlanej dotyczącej przebudowy budynku mieszkalnego przy ulicy [...], była już przedmiotem postępowania organu I instancji, zakończonego jego decyzją nr [...] z [...] r. znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją ostateczną organu II instancji z [...] r. znak: [...]. Skarga K.G. na decyzję ostateczną została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 12.09.2006 r. sygn. akt II SA/Gl 784/05. Organ I instancji wszczął jednak na wniosek K.G. kolejne postępowanie, a następnie je umorzył ze względu na bezprzedmiotowość sprawy. W tych okolicznościach organ I instancji po zbadaniu i uznaniu, że nie zaszły nowe okoliczności w sprawie, powinien umorzyć wszczęte postępowanie, ale ze względu na wcześniejsze ostateczne rozstrzygnięcie, a nie ze względu na jego bezprzedmiotowość jak to zrobił w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy, kierując się treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 747/07, uchylającym poprzednią decyzję organu wojewódzkiego w tej sprawie. Sąd tam orzekł, że nie należy uchylać decyzji organu I instancji tylko dlatego, że przesłanki umorzenia w organie I instancji są inne niż przesłanki organu II instancji.

Pismem z dnia [...] r. K.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję drugoinstancyjną zarzucając jej cyt. "brak jakiegokolwiek sensu" i nieuwzględnienie zarówno ustaleń zawartych w wyroku WSA, jak też ustaleń poczynionych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D.

Skarga została wniesiona w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i cyt. "zasądzenie kosztów według norm przepisanych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Stosownie natomiast do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym wniesiona skarga musiała zostać uwzględniona.

Przystępując do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności podkreślić należy, iż zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W myśl natomiast utrwalonego w tej mierze orzecznictwa wyłączenie związania oceną prawną i jej konsekwencjami w postaci zawartych w wyroku wskazań co do dalszego postępowania, może nastąpić tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu wyroku w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 240/06, LEX nr 325365. Podkreślenia wymaga, iż ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania w sprawie, zaś "wskazania" określają sposób postępowania w przyszłości. Wskazania stanowią więc konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w sprawie. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt II FSK 209/07, LEX nr 377585.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach związany jest oceną wyrażoną przez ten Sąd w prawomocnym wyroku z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 747/07 i nie może ocenić odmiennie kwestii przez Sąd ten wówczas przesądzonych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w obecnym składzie nie podejmuje zatem ponownych rozważań dotyczących braków w zakresie postępowania przed orzekającymi w sprawie organami, obowiązek organu II instancji poczynienia w tej mierze stosownych ustaleń wynika bowiem wprost z zawartych w uzasadnieniu przywołanego wyroku wskazań. Rozważenia i oceny w obecnym postępowaniu sądowoadministracyjnym wymagała natomiast prawidłowość wydanej przez organ II instancji w wyniku kolejnego rozpoznania sprawy decyzji w kontekście sformułowanych przez Sąd uprzednio wskazań.

Przypomnieć zatem w tym miejscu należy, iż w myśl przywołanego wyroku organ II instancji zobligowany był do oceny prawidłowości stanowiska organu pierwszej instancji uznającego prowadzone postępowanie za bezprzedmiotowe. Jak wskazał Sąd oceny tej organ winien dokonać dogłębnie, w razie potrzeby uzupełniając materiał dowodowy w trybie art. 136 K.p.a. Zdaniem Sądu już nawet z pobieżnej analizy treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. wynika, że szczegółowego wyjaśnienia i głębszej analizy w kontekście przesłanek do umorzenia postępowania będzie wymagało kilka kwestii, w tym przykładowo - wykonanie prac budowlanych i rozbiórkowych bez przeniesienia pozwolenia na budowę na aktualnego właściciela, o czym wspomina Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D.. Od ustaleń poczynionych w tym zakresie zależy w dużej mierze dalszy tok postępowania. Sąd w przywołanym wyroku stwierdził bowiem, że za wadliwy należy uznać pogląd organu odwoławczego, że wszystkie kwestie poruszone przez skarżącą w komentowanym piśmie i badane przez organ pierwszej instancji objęte były rozstrzygnięciami organów obu instancji podjętymi w [...] r. Jak wykazano, poprzez szczegółowe porównanie przedmiotu prawomocnie zakończonego i obecnie prowadzonego postępowania, nie może być najmniejszych wątpliwości, że przedmiot obu postępowań jest zdecydowanie różny, zwłaszcza gdy zważyć, iż wedle oświadczenia K.G. większość wskazywanych przez nią prac miała być wykonana w [...] r.

Z przedłożonych obecnemu składowi orzekającemu akt sprawy nie wynika jednak by przed wydaniem kolejnej decyzji organ II instancji przeprowadził jakiekolwiek czynności wyjaśniające, w tym by w zgodzie z oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zbadał kwestię bezprzedmiotowości postępowania. Przeciwnie, ograniczył się w tej mierze jedynie do wskazania, wbrew jednoznacznej w tej mierze ocenie Sądu, iż jego zdaniem sprawa przedmiotowej samowoli budowlanej była już przedmiotem decyzji z [...] r. oraz wyroku WSA z dnia 12 września 2006 r. Nie realizując zatem żadnych wskazań Sądu stanowiących konsekwencję naruszenia przez organ ten art. 7 i 77 k.p.a. stwierdził w uzasadnieniu decyzji, że kierując się wyrokiem utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną.

W efekcie niemożliwą jest merytoryczna ocena prawidłowości podjętego przez organ II instancji rozstrzygnięcia, a w konsekwencji decyzję tę uznać należy za co najmniej przedwczesną, ponownie naruszającą art. 7 i 77 § 1 k.p.a., a także z przyczyn wskazanych powyżej art. 153 p.p.s.a.

W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzec jak w sentencji. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.