Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 201/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwrócono skargę kasacyjną do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków
Powołane przepisy: article: art. 180
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. P. S. T. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 października 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 587/09 w sprawie ze skargi S. P. S. T. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 23 czerwca 2009 r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2006 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w celu usunięcia dostrzeżonych braków.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 587/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę S. P. S. "T." w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 23 czerwca 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.

Na powyższe orzeczenie spółka złożyła skargę kasacyjną, w której jako wartość przedmiotu sporu podała kwotę 122.888,00 zł

W oparciu o powyższą wartość Sąd pierwszej instancji wystosował do skarżącej wezwanie o uiszczenie wpisu w kwocie 1.000 zł, który spółdzielnia uiściła.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w B., jako wartość przedmiotu sporu, wskazał kwotę 266.219,00 zł

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że w zaskarżonej decyzji Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. zakwestionował podane przez stronę w deklaracjach VAT-7 kwoty podatku należnego za poszczególne okresy rozliczeniowe 2006 r.

W efekcie powyższego za luty, marzec i kwiecień 2006 r. określił wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, a za pozostałe okresy rozliczeniowe określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.

Strona skarżąca wskazując na wartość przedmiotu sporu zsumowała wartości określonych kwot zobowiązania podatkowego za styczeń oraz od maja do grudnia 2006 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie było to działanie prawidłowe.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z niezrozumiałych przyczyn spółka ustalając wartość przedmiotu sporu pominęła te miesiące, gdzie zestawienie podatku naliczonego oraz należnego nie skutkowało wprawdzie powstaniem zobowiązania podatkowego, ale mimo to stanowiło przedmiot rozbieżności z zestawieniem, które w zaskarżonej decyzji zaprezentował organ podatkowy. To, że w lutym, marcu oraz kwietniu kwota podatku naliczonego przewyższała podatek należny nie oznaczało, iż w wymienionych okresach nie wystąpiły kwoty sporne, które wliczały się do ogólnej wartości przedmiotu sporu za 2006 r. Wręcz przeciwnie, skoro w każdym z tych miesięcy organy podatkowe określały wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie niższej niż wynikająca z deklaracji, to strona powinna to uwzględnić w ogólnej kwocie spornej za 2006 r.

Kolejnym błędnym założeniem strony skarżącej, którego nie zweryfikował Sąd pierwszej instancji, było określanie kwot spornych jedynie do wysokości zobowiązań podatkowych.

Jeśli przykładowo w styczniu 2006 r. skarżący wykazywał podatek należny w kwocie 125.968 zł, podatek naliczony w kwocie 142.304 zł to otrzymał kwotę nadwyżki w wysokości 16.336 zł. Organ podatkowy zakwestionował kwotę podatku należnego i wskazywał, że wynosiła ona 153.935 zł. W wyniku zestawienia jej z kwotą podatku naliczonego powstawało zobowiązanie w wysokości 11.631 zł.

Skoro więc w styczniu strona wykazywał nadwyżkę 16.336 zł, natomiast organ zobowiązanie w wysokości 11.631 zł to oczywistym wydaje się, że by określić powstałą rozbieżność konieczne jest zsumowanie powyższych wartości.

W taki właśnie sposób kwoty sporne określił organ podatkowy, co w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego właściwie odzwierciedla przedmiot sporu w rozpoznawanej sprawie. Ponadto zauważyć trzeba, że organ każdorazowo pomijał różnice nadwyżki przenoszonej z poprzedniego okresu rozliczeniowego, dzięki czemu ustrzegł się błędu w postaci powielania tych samych kwot, które doprowadziłyby do nieuzasadnionego zawyżenia wartości przedmiotu sporu.

Należy podkreślić, że działanie organu odwoławczego wpisuje się w założenia, które przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w kontekście pytania prawnego czy wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi cała kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego, czy też ta jej część, która została zakwestionowana w skardze?

Na tak postawione pytanie NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 wyraził pogląd, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze.

A zatem, skoro w skardze, która swym zakresem obejmowała poszczególne okresy rozliczeniowe 2006 r., każdorazowo dochodziło do rozbieżności co do wysokości podatku naliczonego, jako wartość przedmiotu sporu należało przyjąć wartość tych rozbieżności, niezależnie od tego czy skutkowało to określeniem zobowiązania podatkowego, czy też określeniem nadwyżki w kwocie innej niż wskazanej w deklaracji podatkowej.

Tym samym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłową kwotę sporu tj. 266.219,00 zł wskazał organ odwoławczy i to ona powinna stanowić podstawę do wyliczenia wpisu, który stosownie do § 1 pkt 4 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wynosi 1332 zł.

W związku z powyższym na podstawie art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.