Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 257/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi L. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Skarżącej L.N. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] października 2013r. nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesiło z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozpoznania odwołania L.N. od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] lipca 2013r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, albowiem rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W uzasadnieniu organ wskazał, iż rozstrzygnięcie sprawy zależy od zakończenia przez Sąd Rejonowy w G. W. sprawy o ustalenie prawidłowej powierzchni lokalu oraz opłat związanych z zajmowanym przez A. N. lokalem (sygn.. akt [...]).

L. N. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zwany zażaleniem na ww. postanowienie domagając się jego uchylenia. Zdaniem żalącej się Kolegium Samorządowe jest w posiadaniu wyroku WSA z dnia 26 marca 2013r. sygn.. akt IV SA/Po 157/13, z którego wynika powierzchnia spornego lokalu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...]grudnia 2013r. nr [...], na podstawie art 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że w przedmiotowej sprawie były podstawy do zawieszenia postępowania, gdyż kwestia rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w G. W.. co do prawidłowej powierzchni użytkowej lokalu pp. N. stanowi zagadnienie wstępne, zaś jego rozstrzygnięcie będzie miało bezpośredni wpływ na wynik postępowania w sprawie o przyznanie bądź odmowę przyznania dodatku mieszkaniowego.

L. N. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie , domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez zawieszenie postępowania, mimo, że nie istniały przesłanki do zawieszenia postępowania oraz naruszenia art.80 kpa poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów polegające na przyjęciu za udowodnione na podstawie dokumentów, że przedmiotem postępowania sądowego przed Sądem Rejonowym w G. W.jest ustalenie metrażu lokalu strony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

W wyniku dokonanej kontroli należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji nie są zgodne z prawem.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO z [...].12.2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie z [...].10.2013 r., którym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. zawieszono postępowanie w sprawie rozpoznania odwołania na decyzję w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Mając na uwadze wywody skargi, należy wskazać, że istota sądowej kontroli, objętego skargą postanowienia, sprowadza się do wykładni art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. oraz do oceny, czy w ustalonym przez organ stanie faktycznym wystąpiła przesłanka zagadnienia wstępnego. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Z powołanego przepisu wynika, że warunkiem zawieszenia postępowania administracyjnego, jest pojawienie się w toku rozpoznania sprawy tzw. zagadnienia wstępnego (prejudycjalnego). Ustawodawca nie zdefiniował tego pojęcia. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że zagadnieniem wstępnym jest określona w przepisach prawa materialnego przesłanka wydania decyzji administracyjnej, której rozstrzygnięcie wykracza poza kompetencje organu administracji publicznej. Zagadnienie takie powstaje niezależnie od postępowania, w którym można je rozstrzygnąć. Przy czym należy wskazać, że instytucja zawieszenia postępowania z uwagi na przesłankę zagadnienia wstępnego znajduje zastosowanie, o ile pomiędzy rozstrzygnięciem kwestii prejudycjalnej, a rozstrzygnięciem postępowania administracyjnego istnieje zależność, o której mowa w art. 94 § 1 pkt 4 K.p.a. Chodzi tu o istnienie bezpośredniego związku przyczynowego wyrażającego się w tym, że rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej uzależnione jest bezwzględnie od uprzedniego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd istotnej dla sprawy okoliczności prawnej stanowiącej przesłankę wydania decyzji.

Sformułowanie użyte w analizowanym przepisie "zależy od uprzedniego" wskazuje, że rozstrzygnięcie kwestii prejudycjalnej warunkuje rozpoznanie sprawy administracyjnej. Taka sytuacja ma miejsce, gdy organ nie dysponuje elementem pozwalającym na wydanie w ogóle decyzji. Tak więc, wbrew twierdzeniom orzekających w sprawie organów administracji, trzeba wskazać, że zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Natomiast to, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji, nie przesądza o istnieniu zagadnienia wstępnego.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadmistracyjnym. W wyroku z 16 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2274/10 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że hipoteza określona w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. zachodzi jedynie wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji nie byłoby możliwe. Również w wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych wskazuje się, że od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle. Wystąpienie zagadnienia wstępnego i brak jego rozstrzygnięcia wykluczać ma zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego. Samo zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Go 141/11, WSA w Rzeszowie z 7 lutego 212 r., sygn. akt II SA/Rz 917/11, WSA w Krakowie z 26 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 112/12).

Mając na uwadze powyższy sposób rozumienia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. należy stwierdzić, że toczące się postępowanie przed sądem cywilnym, nie stanowi zagadnienia wstępnego warunkującego zawieszenie przedmiotowego postępowania. Tym bardziej, że SKO nawet nie sprawdziło w Sądzie Rejonowym w G. W. czy ktokolwiek wniósł powództwo o ustalenie prawidłowej powierzchni lokalu. Organ oparł się jedynie na piśmie KPP w W. z dnia [...].10.2013r., nie weryfikując zawartych w tym piśmie informacji. Z załączonych zaś do skargi dokumentów wynika, że sprawa o sygn.. akt [...] dotyczy sprawy z powództwa A. N. p/ko Skarbowi Państwa o zapłatę 21.077,49zł. Natomiast sprawa o sygn.. akt [...] wszczęta została przez A. N. p/ko Skarbowi Państwa o zapłatę czynszu, ustalenie czynszu i rozliczenie kosztów remontu.

W konsekwencji twierdzenie organu, iż toczące się przed sądem powszechnym postępowanie, rozstrzygnie zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., bez którego organ nie może wydać pozytywnego lub negatywnego rozstrzygnięcia w sprawie - jest niezasadne. Na koniec należy wskazać, że postanowieniem z [...] lutego 2014r.nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w konsekwencji podjęło z urzędu zawieszone postępowanie, z uwagi na wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 stycznia 2014r. sygn. akt IV SA/Po 852/13, a nie z uwagi na zakończenie postępowania przed Sądem Rejonowym w G. W. Organ uznał, że wobec faktu dwukrotnego ustalenia przez WSA powierzchni przedmiotowego lokalu, ustała przyczyna zawieszenia postępowania. Ponadto decyzją z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania L.N. uchyliło decyzję Burmistrza W. z dnia [...] lipca 2013r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., w skrócie "p.p.s.a."), orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490).