Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1871/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 24 § 1 w zw. z art. 22 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ż. o wyłączenie referendarza sądowego Katarzyny Pakuły-Getki w sprawie ze skargi J. Ż. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego odmówić wyłączenia referendarza sądowego Katarzyny Pakuły-Getki.


UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) J. Ż. wniósł o wyłączenie referendarza sądowego Katarzyny Pakuły-Getki. Uzasadniając to żądanie, wnioskodawca wskazał na brak przygotowania zawodowego referendarza sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza nie może zostać uwzględniony.

Instytucja wyłączenia referendarza ukształtowana jest poprzez odesłanie do przepisów o wyłączeniu sędziego tj. art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i ma na celu zagwarantowanie bezstronności przy orzekaniu w danej sprawie tzn. ma zapewnić, aby na treść rozstrzygnięcia nie miały wpływu osobiste zapatrywania i uprzedzenia osoby biorącej udział w jego podjęciu. Powołana ustawa przewiduje dwie grupy przyczyn wyłączenia referendarza, tj. z mocy prawa oraz na wniosek strony (czy też żądanie referendarza). Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., referendarz jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki: swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron: w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Odnosząc się do wniosku o wyłączenie referendarza w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że w świetle przywołanych powyżej przepisów nie mógł on odnieść skutku. Podniesiony przez wnioskodawców zarzut braku przygotowania zawodowego referendarza sądowego, wywodzony z rozstrzygnięć referendarza sądowego w sprawie, nie może stanowić przesłanki wyłączenia referendarza od udziału w sprawie. Podane przez skarżących okoliczności nie wskazują bowiem na żadne uprzedzenia wobec skarżących. Nie odnoszą się do faktów (obiektywnych i możliwych do weryfikacji okoliczności), lecz subiektywnych i niczym nie popartych przypuszczeń wnioskodawców. W istocie zaprezentowane we wnioskach argumenty stanowią próbę podważania merytorycznej zasadności czynności referendarza, które można kwestionować w drodze środków zaskarżenia służących od wydawanych przez niego zarządzeń i postanowień, czyli sprzeciwu. Zmierzają też do zdyskredytowania i podważenia kompetencji referendarza sądowego bez uzasadnionego powodu. Niezadowolenie skarżących ze sposobu prowadzenia sprawy oraz wyniku załatwiania ich wniosków nie stanowią wystarczającej podstawy do wyłączenia referendarza (por. postanowienie NSA z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt I OZ 617/11).

Instytucja wyłączenia referendarza sądowego z udziału w sprawie, jak wskazano powyżej, służy zapewnieniu stronom gwarancji bezstronności organu rozpoznającego sprawę, podczas gdy wnioskodawcy nie wskazali na istnienie okoliczności wywołujących wątpliwości co do bezstronności referendarza sądowego które, po uprzednim ich uprawdopodobnieniu, mogłyby na podstawie art. 19 p.p.s.a. stanowić przesłankę wyłączenia go od udziału w sprawie.

Ponadto ze złożonego przez referendarza sądowego oświadczenia wynika, że z żadną ze stron postępowania w sprawie VII SA/Wa 1871/15 nie występują okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności referendarza sądowego, nie zachodzą również ustawowe przesłanki wynikające z art. 18 p.p.s.a.

Wobec powyższego, uznając wnioski za bezzasadne, na podstawie art. 24 § 1 w zw. z art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.