Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1358/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M.Geremek (spr.) Sędziowie NSA Ryszard Słupczyński WSA Walentyna Długaszewska Protokolant st. sekr. sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2004r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Długaszewska /-/ T.M. Geremek /-/ R. Słupczyński


UZASADNIENIE

3/I SA/Po 1358/02

Uzasadnienie

Dyrektor Urzędu Celnego, decyzją nr [...] z dnia [...]r. działając na podstawie przepisów art., art.13 § 1, § 3 pkt 1,23 § 1, 65 § 4 pkt.1, 83 § 1 i art.85 § 1 oraz art.262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny /Dz.U nr 75 z 2001 r. poz.802 ze zm./ oraz §1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.12.2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej /Dz.U nr 119 poz.1253/ - uznał zgłoszenie celne zawarte w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD nr [...] z dnia [...] r. za prawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej elektronicznych modułów kontrolnych.

W uzasadnieniu tej decyzji podano, że przedmiotem dopuszczenia do obrotu wg wskazanego wyżej dokumentu celnego były części do automatycznej regulacji pracy silnika spalinowego-elektroniczne moduły kontrolne, których zgłoszenia w imieniu strony - spółki A w K. - dokonała Agencja Celna B.

W dniu 1.08.2001 r. spółka zwróciła się z wnioskiem o uznanie powyższego zgłoszenia za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, sugerując zastosowanie kodu PCN 8542 40 00 0 załączając do wniosku m.in. Wiążącą Informację Taryfową nr [...] wydaną w dniu [...]r..

Organ celny I instancji odmawiając uwzględnienia wniosku spółki powołał się na zasady klasyfikacji stosowane w obowiązującej w dniu dokonania zgłoszenia celnego taryfie celnej importowej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.12.2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, która przyjęła w całości nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonych w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie zharmonizowania oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14.06.1983 r.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom, określającym zasady na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest klasyfikowany zawsze do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Dla celów prawnych taryfikację ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Ponadto w celu ustalenia prawidłowego kodu PCN należy kierować się uwagami do sekcji i działów taryfy oraz zgodnie z publikowanymi na wstępie do taryfy Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej i Wyjaśnieniami do taryfy celnej stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej /Dz. U nr 74 poz.830 /, które wskazują jak należy klasyfikować towary.

W niniejszej sprawie przedmiotem importu wg faktury nr L 34453 z dnia 17.02.2001 r. oraz dokumentu eksportowego były ECM-elelktroniczne kontrolery, będące hybrydowymi układami scalonymi, które spółka zadeklarowała jako części do automatycznej regulacji pracy silnika spalinowego-elektroniczne moduły kontrolne, klasyfikując je do kodu PCN 9032 90 90 0 ze stawką konwencyjną w wysokości 9%.

Organ celny I instancji przedstawił także opis techniczny przedmiotowego towaru zadeklarowanego przez stronę, wskazując także, że zgodnie z art.5 § 2 Kodeksu celnego, wiążąca informacja taryfowa dotycząca towaru klasyfikacji towaru wg kodu taryfy celnej, wiąże organy celne oraz osobę, której udzielono tej informacji. Stosuje się ją do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została udzielona.

Sporny towar został dopuszczony do obrotu przed wydaniem decyzji klasyfikacyjnej a ponadto rewizja celna towaru nie daje możliwości jednoznacznego potwierdzenia tożsamości towaru będącego przedmiotem sporu, ponieważ w wyniku rewizji funkcjonariusz celny stwierdził urządzenia elektroniczne w kartonach, bez podania znajdujących się na nich oznaczeń.

Spółka A odwołała się od powyższej decyzji zarzucając jej niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy i w związku z tym naruszenie zasady prawdy obiektywnej zawartej w art.180 i 187 Ordynacji podatkowej oraz naruszenie art.13 § 1,art.65 § 4 pkt.2 lit "b" Kodeksu celnego poprzez zastosowanie błędnej interpretacji tych przepisów i w konsekwencji naruszenie zasady praworządności zaufania obywateli do organów państwa wyrażonych w art.120 i 121 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem odwołującej się spółki, wydając Wiążącą Informację Taryfową /WIT/ Prezes GUC-u przyznał jej rację w odniesieniu do stosowania kodu towarowego w zgłoszeniach celnych przedmiotowego towaru.

W świetle tej informacji produkt o takich właściwościach nie jest przyrządem pomiarowym ani jego częścią, ale elektronicznym układem scalonym, wspomagającym pracę silnika spalinowego. Świadczy o tym nazwa towaru /ECM-Electronic Control Modul/, która widnieje zarówno w WIT jak również na fakturze załączonej do zgłoszenia celnego.

Zdaniem spółki organ celny w uzasadnieniu skarżonej decyzji błędnie założył że okoliczność niemożliwości wizualnego potwierdzenia tożsamości towaru jest przesłanką uniemożliwiającą pozytywne rozpatrzenie jej wniosku, mimo przedłożenia dokumentów handlowych /faktura z podanym numerem części/ transportowych, WIT-u oraz oświadczenia spółki o zgodności importowanego towaru z towarem będącym przedmiotem WIT-u oraz wniosku o zwrot cła z dnia 1.08.2001r.

Prezes Głównego Urzędu Ceł, decyzją nr [...] z dnia [...] r.- uchylił zaskarżoną decyzję w części uznającej zgłoszenie celne z dnia [...] r. nr [...] za prawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej stawki celnej towaru ujętego w poz.1 dokumentu SAD i orzekł, iż zamiast kodu PCN 9032 90 90 0 ze stawką celną 9% w odniesieniu do przedmiotowego towaru, powinien być zastosowany kod PCN 8542 40 00 0 ze stawką celną 0%.

Jednocześnie Prezes GUC-u stwierdził, że na podstawie art.246 § 3 Kodeksu celnego, kwota wynikająca z długu celnego nie podlega zwrotowi.

W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy stwierdził m.in., że dopiero szczegółowa analiza parametrów importowanego towaru oraz opinia Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji z dnia [...] r. pozwoliły ustalić, iż faktycznie przedmiotem importu był elektroniczny kontroler ECM wykonany w technologii hybrydowej, który winien być klasyfikowany wg kodu PCN 8542 40 0.

Zdaniem Organu odwoławczego, brak jest podstaw do zwrotu należności celnych, ponieważ stosownie do art.246 § 3 kodeksu celnego, nie podlegają one zwrotowi jeżeli okoliczności, które doprowadziły do zapłacenia lub zarejestrowania kwoty niewynikającej z obowiązujących przepisów są wynikiem świadomego działania osoby zainteresowanej.

W skardze do Sądu Administracyjnego spółka A wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie art.art.120, 121 § 1, 127, 187 § 1, 210 § 4, 233 § 1 ust.2 pkt. b Ordynacji podatkowej poprzez ich błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów art. art. 65 § 4 ust.1, 246 § 2, 246 § 3 i § 5,283 ust.1 Kodeksu celnego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka podniosła okoliczności i argumenty podobne jak w toku dotychczasowego postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga spółki A w K. zasługuje na uwzględnienie.

Zasadniczą kwestą sporną w niniejszej sprawie jest odmowa zwrotu cła skarżącej spółce przez Prezesa GUC-u w zaskarżonej decyzji na podstawie art.246 § 3 Kodeksu celnego, pomimo że organ odwoławczy podzielił stanowisko spółki, że przedmiotowy towar winien być sklasyfikowany do pozycji PCN 8542 40 00 0 ze stawką celną 0% tak jak wnosiła ona w swoim piśmie z dnia 1.08.2001 r.

Do wniosku spółka dołączyła Wiążącą Informację Taryfową nr [...] z dnia [...]r., z którego wynika również szczegółowy opis towaru.

Z treści art.246 § 3 Kodeksu celnego wynika, że należności celne nie podlegają zwrotowi ani umorzeniu, jeżeli okoliczności, które doprowadziły do zapłacenia lub zarejestrowania kwoty prawnie nienależnej, są wynikiem świadomego działania osoby zainteresowanej.

Organ odwoławczy przyjął, zatem ( i dał temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ), że zapłacenie nienależnego cła (w wysokości 9%) jest wynikiem świadomego działania spółki a zatem i zamierzonego, które w konsekwencji doprowadziło do takiego stanu rzeczy.

W ocenie Sądu stanowisko organu odwoławczego nie jest słuszne i nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym w sprawie a nawet stoi w sprzeczności z tymi materiałami.

W szczególności za działania tego rodzaju nie można uznać wystąpienie skarżącej spółki o udzielenie wiążącej informacji taryfowej, co mieści się w granicach określonych przepisami prawa celnego, bowiem stosownie do treści art.5 Kodeksu celnego wiążącą informację taryfową wydaje się na wniosek osoby zainteresowanej.

Decyzja w tym zakresie wiąże organy celne oraz osobę której udzielono tej informacji.

Wprawdzie informację taryfową stosuje się do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu w którym informacja ta została udzielona (§ 2 art.5 Kodeksu celnego), jednakże w sytuacji kiedy organ celny przyjął klasyfikację zastosowaną przez WIT- to zdaniem Sądu - sam tylko fakt uzyskania tej wiążącej informacji taryfowej już po dokonaniu odprawy celnej, nie może stanowić jeszcze podstawy do odmowy zwrotu cła, na podstawie art.246 § 3 Kodeksu celnego.

Odmienne stanowisko prowadziłoby bowiem do wniosku, że działania zgodne z prawem w wyniku których wysokość należności celnych uległa zmianie, mogą być uznane przez organy celne (w każdej sytuacji) za świadome działania zmierzające do zarejestrowania nieprawidłowej kwoty długu celnego i to nawet i w tym przypadku kiedy strona w pierwszej kolejności uiściła wyższe cło.

Należałoby również przyjąć, że w przypadkach zmiany klasyfikacji taryfowej na niekorzyść strony byłaby ona zobowiązana do uiszczenia wyższego cła, natomiast w sytuacji korzystnego dla niej zmiany klasyfikacji nie byłaby ona nigdy uprawniona do zwrotu cła.

Zauważyć należy że do klasyfikacji towarów uprawnione są przede wszystkim organy celne, które w tym przypadku przyjęły klasyfikacje zaimportowanego towaru zgodnie z deklaracją strony a zatem również zaaprobowały jej stanowisko.

Nie można odmówić stronie prawa do wątpliwości w tym zakresie w związku, z czym istnieje wskazana wyżej prawna możliwość uzyskania wiążącej informacji taryfowej.

Jeżeli organ celny w konsekwencji wydania WIT-u przyjmuje zastosowaną w nim klasyfikację taryfową (pomimo że formalności celne zostały już dokonane) i w związku z tym uwzględniając wniosek strony, uchyla zaskarżoną decyzję organu celnego I instancji w części uznającej zgłoszenie celne za prawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, to brak jest podstaw aby odmówić zwrotu cła na podstawie art.246 § 3 Kodeksu celnego.

Słusznie, zatem podnosi strona, że takie działanie organów celnych godzi w zasadę określoną w art.121 Ordynacji podatkowej, stanowiącej, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Podkreślić należy także, że uzyskanie wiążącej informacji taryfowej jest najbardziej prawidłowym sposobem uzyskania właściwej klasyfikacji towarów oraz wykładni przepisów w tym zakresie.

Niezależnie od powyższego organ odwoławczy nie wskazał innych działań zmierzających do zarejestrowania należności celnych w nieprawidłowej wysokości.

Z tych względów uznając skargę za zasadną w oparciu o art.145 § 1 pkt.1, art.200 i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U nr 153 poz.1270/ należało orzec jak w sentencji wyroku.

/-/ W. Długaszewska /-/ T.M. Geremek /-/ R. Słupczyński

T.M.