Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 41/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 239 pkt 1 lit. a), art. 246 § 1 pkt 1,  art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 lipca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.W. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie braku interwencji w zakresie zabezpieczenia środków finansowych na przejazd w celu odebrania wyników badania tomografii komputerowej oraz zakup leków postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., oddalić wniosek w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. AG


UZASADNIENIE

II SAB/Łd 41/11

Uzasadnienie

M.W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie braku interwencji w zakresie zabezpieczenia środków finansowych na przejazd w celu odebrania wyników badania tomografii komputerowej oraz zakup leków.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, M.W. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący zadeklarował we wniosku, że jego jedynym dochodem jest zasiłek stały w wysokości 324 zł. Nie wykazał żadnego majątku. W uzasadnieniu wniosku podał, że leczy się onkologicznie, neurologicznie i kardiologicznie, co pociąga za sobą znaczne koszty leczenia. Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

Jest jednak wiadomym z urzędu (sprawa o sygn. akt II SA/Łd 478/11), iż w dniu 17 marca 2011 r. skarżącemu przyznany został od marca 2011 r. do stycznia 2012 r. zasiłek stały w kwocie 444 zł miesięcznie, korzysta on także z pomocy w formie zasiłków celowych. Jest ponadto współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 48,17 m², na które otrzymywał dodatek mieszkaniowy. Jego wypłatę wstrzymano jednak z dniem 1 lutego 2011 r.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżący w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skutkiem powyższego aktualny wniosek w tym zakresie należy oddalić.

Natomiast za uzasadniony uznać należy wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia adwokata. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację osobistą i materialną uprawnione jest przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG