Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 399/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 74a § 3 i 4
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2022 r.; sygn. akt V SA/Wa 223/21 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2021 r. oddalającego skargę D. S. w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. S. (dalej jako: "skarżący" lub "strona") na opisaną w komparycji decyzję organu. Odpis sentencji ww. wyroku przesłano skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W związku z nieodebraniem pisma w formie dokumentu elektronicznego, uznano je za doręczone (UPD – k. 35 akt sądowych). W piśmie z 30 czerwca 2021 r. (przesłanym za pośrednictwem e-PUAP) strona wniosła m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Uzasadniając powyższy wniosek strona wskazała, że podczas wysyłania do WSA w Warszawie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej w innej sprawie (sygn. akt III SA/Wa 1352/21) dopatrzyła się w swojej skrzynce na drugim profilu, z którego korzysta na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, czterech nieodebranych wiadomości z okresu od 2 do 10 czerwca 2021 r. Skarżący wyjaśnił, że nie otrzymywał żadnych powiadomień z tego profilu na krzynkę e-mail, ponieważ błędnie był zapisany adres w ustawieniach ePUAP do powiadomień. Skarżący poprawił już ten błąd, a jednocześnie ustalił, że na profilu e-PUAP, którego używa do celów osobistych adres ten był wpisany prawidłowo. W związku z powyższym stwierdził, że do dnia 29 czerwca 2021 r. nie miał świadomości, że założony przez byłego pracownika drugi profil strony ma wadę. W ocenie strony Sąd mając dane adresowe skarżącego (miejsce zamieszkania, e-mail) po pierwszym UPD z 2 czerwca 2021 r. nie podjął innej dodatkowej formy doręczenia, zatem jest również w części odpowiedzialny za brak należytej staranności w próbie doręczenia.

Sąd I instancji rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Wskazano, że korespondencja skierowana do strony wysłana została przez Sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 74a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a."). Podnoszona zaś we wniosku argumentacja wskazująca na błąd we wpisaniu adresu e-mail, na który skarżący otrzymuje powiadomienia z profilu e-PUAP stanowi niezachowanie należytej staranności przez osobę, której strona powierzyła stosowne obowiązki.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędną ocenę stanu faktycznego i pochopne uznanie, że działała w sprawie w sposób niedbały.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwe jest wnoszenie pisma w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą, a sąd w konsekwencji doręcza dokumenty stronom korzystającym z tego trybu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a p.p.s.a. Przez adres elektroniczny strony należy rozmieć adres konta na platformie ePUAP. W myśl art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (art. 74a § 7 p.p.s.a.), a w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.).

Zasadnie też Sąd I instancji zwrócił wagę na różnice w pojęciu "adres e-mail do powiadomień", który jest jedynie narzędziem nieobowiązkowym, dodatkowym, wspomagającym osobę, która używa tej formy korespondencji, jednak powiadomienia te nie są zawiadomieniami z art. 74a § 3 i 4 p.p.s.a. Takie powiadomienia są automatycznie przez system ePUAP wysyłane na podany przez skarżącego adres mailowy, który nie jest adresem elektronicznym użytkownika w systemie ePUAP i – w przeciwieństwie do zawiadomień doręczanych na skrzynkę ePUAP – nie mają mocy wiążącej.

We wniosku skarżący wskazał, że na profilu e-PUAP błędne wskazano adres skrzynki e-mail. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z powyższego argumentu nie wynika jakakolwiek informacja o błędach w funkcjonowaniu skrzynki ePUAP i nie dotyczą zaś samego faktu doręczeń. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zobowiązanie Sądu I instancji do wysyłania korespondencji na adres elektroniczny skrytki użytkownika ePUAP zostało prawidłowo zrealizowane, o czym świadczą znajdujące się w aktach Urzędowe Poświadczenia Odbioru. Natomiast po stronie skarżącego, który powinien być świadomy konsekwencji, jakie wiążą się z doręczeniem pism w formie elektronicznej, stoi obowiązek dochowania należytej staranności i dbając o swoje interesy, powinien zapewnić regularny nadzór nad nadchodzącą korespondencją. Tym bardziej, że skarżący we wniosku o przywrócenie terminu podkreślił, że korespondencja elektroniczna nie jest mu obca, o czym świadczy posiadanie przynajmniej dwóch kont na profilu e-PUAP.

W konsekwencji powyższego należało uznać za zasadne stanowisko Sądu I instancji, który uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Sąd I instancji oceniając wniosek prawidłowo stwierdził, że nie zostały spełnione łącznie przesłanki wymienione w art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a, warunkujące przywrócenie skarżącemu terminu. Skarżący bowiem nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Podnoszone przez skarżącego okoliczności nie mogły skutkować przywróceniem terminu, gdyż to skarżący winien należycie dbać o swoje interesy, zaś skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dowodów, które świadczyłyby na jego korzyść. W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie obalił domniemania prawdziwości doręczenia elektronicznego. W rozpoznawanej sprawie do obalenia tego domniemania nie są wystarczające oświadczenia skarżącego, iż na podanym do Sądu profilu e-PUAP zamieścił błędny adres e-mail, przez co nie wiedział o przesyłanej mu korespondencji elektronicznej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.