Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1662/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2874/16 odrzucające wniosek C. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu uprawnień do kierowania pojazdami postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. A. ("skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu uprawnień do kierowania pojazdami jako wniesioną po terminie.

Pismem z [...] lutego 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję.

Postanowieniem z 22 maja 2017 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący.

Postanowieniem z 21 lipca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie.

Pismem z [...] czerwca 2017 r. skarżący, za pośrednictwem organu, złożył kolejny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zaskarżonym postanowieniem z 30 sierpnia 2017 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego.

W uzasadnieniu powołał się na treść art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") podkreślając, że w odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zasadą, wynikającą z art. 87 § 3 P.p.s.a., jest, że wniosek ten wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W sytuacji, gdy o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący dowiaduje się z postanowienia o jej odrzuceniu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, po odrzuceniu skargi przez Sąd, składa się do sądu, a nie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Jednak w przedmiotowej sprawie kolejny wniosek o przywrócenie terminu skarżący wniósł bezpośrednio do organu.

W dalszej kolejności Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie, postanowienie z 23 stycznia 2017 r. o odrzuceniu skargi skarżącego ze względu na uchybienie terminowi do jej wniesienia, zostało doręczone mu [...] lutego 2017 r. Zgodnie z terminem wskazanym w art. 87 § 1 P.p.s.a., skarżący mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu najpóźniej do [...] lutego 2017 r., a więc w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od czasu, gdy z treści postanowienia z [...] stycznia 2017 r. dowiedział się o tym, że wniósł skargę z uchybieniem terminu. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi [...] lutego 2016 r., a więc zachowując powyższy termin. Wniosek ten Sąd rozpoznał 22 maja 2017 r., wydając postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, które zostało utrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 21 lipca 2017 r.

Natomiast kolejny wniosek skarżącego z [...] czerwca 2017 r. o przywrócenie terminu, został złożony z uchybieniem terminu, tj. był spóźniony (art. 88 P.p.s.a.). Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie [...] lutego 2017 r., skarżący złożył wniosek do organu [...] czerwca 2017 r. (pieczęć nadawczej placówki pocztowej, k. 79), a organ złożył go w siedzibie Sądu [...] lipca 2017 r., a więc po terminie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Zarzucił naruszenie art. 83 § 3 P.p.s.a., polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że upłynął bezskutecznie termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podniósł argumenty świadczące o braku jego winy w związku z niedochowaniem terminu do złożenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 170 P.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że także inne sądy i inne organy państwowe, a w wypadkach przewidzianych w ustawie – także inne osoby, muszą brać pod uwagę fakt istnienia oraz treść prawomocnego orzeczenia sądu.

Moc wiążąca orzeczenia określona w art. 170 P.p.s.a. w odniesieniu do sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że sąd rozpatrując ponownie zagadnienie prawne, które było już przedmiotem oceny sądu i stanowisko to ma charakter orzeczenia prawomocnego, jest związany dokonaną wówczas oceną i nie może na nowo formułować ocen w tym zakresie.

Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest ten wniosek, który został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy wystąpi brak ustawowych warunków jego dopuszczalności. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku zbadał, czy wniosek został wniesiony w terminie oraz czy nie wystąpiła przesłanka jego niedopuszczalności.

W rozpoznawanej sprawie taka przesłanka zaistniała. Skarżący złożył ponowny wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu, który został już przez Sąd prawomocnie rozpoznany. Skarżący nie podniósł żadnych nowych okoliczności stanowiących podstawę wzruszenie prawomocnego postanowienia. Powołał się na okoliczności, które były już przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Ponadto ponowny wniosek o przywrócenie terminu skarżącego był spóźniony. Skarżący po raz pierwszy wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi [...] lutego 2016 r. Wniosek ten został oddalony, a sprawa w tym przedmiocie prawomocnie rozstrzygnięta [...] lipca 2017 r. (postanowienie NSA sygn. akt I OZ 1150/17). Natomiast kolejny wniosek skarżącego z [...] czerwca 2017 r. o przywrócenie terminu, został złożony z uchybieniem terminu, tj. był spóźniony (art. 88 P.p.s.a.). Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie [...] lutego 2017 r., co przesądziło o konieczności odrzucenia wniosku. Skarżący złożył wniosek do organu [...] czerwca 2017 r. (pieczęć nadawczej placówki pocztowej, k. 79), a organ złożył go w siedzibie Sądu [...] lipca 2017 r.

Z tych względów ponowny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wniesiony [...] lipca 2017 r. musiał zostać uznany za niedopuszczalny z ww. powodów.

A zatem, postanowienie Sądu I instancji odrzucające ponowny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, jest prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.