Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2686/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 stycznia 2014 r. w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług za czwarty kwartał 2010 r. postanawia umorzyć postępowanie wywołane sprzeciwem


UZASADNIENIE

Skarżący – J.K. na urzędowym formularzu PPF, wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Podniósł, że wpis od skargi wynosi 2.000 zł, a Skarżący jest w stanie zapłacić jedynie 500 zł, tym bardziej, że jest zobowiązany do uiszczenia wpisu w dwóch sprawach.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 6 lutego 2014 r. Skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego.

Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2014 r. wezwano Skarżącego do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących jego stanu majątkowego.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Natomiast stosownie do art. 259 § 3 p.p.s.a. jeżeli nie wniesiono sprzeciwu, postanowienie referendarza w przedmiocie przyznania (odmowy przyznania) prawa pomocy, ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu.

W niniejszej sprawie wniesiony przez Skarżącego sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 stycznia 2014 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy został przez Skarżącego cofnięty przed przystąpieniem przez Sąd do rozpoznania sprawy na podstawie art. 260 p.p.s.a., co pozbawia tenże sprzeciw skutków prawnych, jakie wiążą się z jego wniesieniem. Cofnięcie sprzeciwu na tym etapie postępowania należy zatem potraktować tak, jakby środek ten w ogóle nie został złożony. W konsekwencji postanowienie referendarza sądowego zyskuje skutki prawomocnego orzeczenia zgodnie z art. 259 § 3 p.p.s.a., a postępowanie na podstawie art. 260 p.p.s.a. nie może się toczyć.

Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.