Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 9/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.P. w przedmiocie informacji publicznej – wymierzenia Wójtowi Gminy M. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Wójtowi Gminy M. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. zasądzić od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] M.P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wymierzenie Wójtowi Gminy M. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) grzywny.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż dnia [...] wniósł, za pośrednictwem Urzędu Gminy M., skargę na bezczynność w związku z brakiem odpowiedzi na wniosek o informację publiczną dotyczący posiadanych przez urząd telefonów komórkowych, udostępnienie obowiązującej umowy na świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz kopii rachunków. Skarżący podniósł, iż mimo wyraźnej dyspozycji zawartej w art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz art. 54 § 2 P.p.s.a. organ nie przekazał jego skargi do sądu administracyjnego. Wnioskodawca powołał się na liczne orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące instytucji ukarania grzywną.

W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy M. wskazał, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 54 § 2 P.p.s.a organ za pośrednictwem którego wnoszona jest skarga przekazuje skargę wraz z aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Skarga M.P. złożona w dniu [...] została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w dniu [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 §1 i 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. W sprawach dotyczących informacji publicznej termin ten wynosi piętnaście dni i liczy się go od dnia otrzymania skargi (unormowanie szczególne zawarte w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

Art. 55 §1 p.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi natomiast regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 §2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego.

Z akt niniejszej sprawy oraz akt IV SAB/Gl 45/15 wynika jednoznacznie, że skarżący w dniu [...] wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wójta Gminy M. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ otrzymał skargę i obowiązany był do nadania jej właściwego biegu w terminie 15 dni, a nie zaistniały żadne znane nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku. Tym samym skoro skarga wpłynęła do organu w dniu [...] to ostatni dzień 15 – dniowego terminu przypadł na dzień [...], natomiast organ przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi dopiero w dniu [...] (data nadania do Sądu), czyli z uchybieniem wskazanego terminu.

Tym samym skoro wskazana powinność nie została spełniona, to okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego wniosku. Sąd stoi bowiem na stanowisku, że wymierzenie grzywny w takiej sytuacji pełni nie tylko funkcję represyjną, ale ma ono także na celu funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 431/11 oraz postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 328/12 – orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Poza tym wymierzenie organowi grzywny, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II OZ 940/12, LEX nr 1270376).

Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, stopień winy organu, okres jaki faktycznie upłynął pomiędzy złożeniem skargi a przekazaniem jej do tut. Sądu, brak istnienia obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będącej przedmiotem skargi. Zdaniem Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi wynikało z błędnego zastosowania terminu określonego w art. 54 P.p.s.a. nie zaś z zamierzonego działania organu.

Ponadto należy podkreślić, że skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga z dnia [...] dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje Sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

W związku z powyższym Sąd, orzekł o wymierzeniu grzywny Wójtowi Gminy M. działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 P.p.s.a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto po myśli art. 200 P.p.s.a.. W ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości określonej w sentencji jest adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a..