Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 474/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA: Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. Sp. z o.o. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 sierpnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1209/12 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. w D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 marca 2012 r., nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1209/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił F. Sp. z o.o. w D. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na interpretację Ministra Finansów z dnia 13 marca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Sąd pierwszej instancji podał, że w dniu 27 kwietnia 2012 r. doręczono stronie odpowiedź Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej tę odpowiedź. Spółka wniosła skargę na interpretację podatkową w dniu 4 czerwca 2012 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym). W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej złożenia, co miało miejsce 28 maja 2012 r.

Odpowiedź na skargę została doręczona stronie w dniu 26 lipca 2012 r., zaś 30 lipca 2012 r. spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na interpretację indywidualną. W uzasadnieniu wniosku strona stwierdziła, że z książki odbiorczej znajdującej się w jej siedzibie wynika, że odpowiedź Minister Finansów z dnia 25 kwietnia 2012 r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została odebrana w dniu 8 maja 2012 r., na dowód czego, strona przedłożyła kserokopię książki odbiorczej z potwierdzeniem za zgodność. W ocenie spółki z zapisów w książce odbiorczej wynika, że skarga w przedmiotowej sprawie została złożona w ustawowym terminie. Strona oświadczyła jednocześnie, że nawet jeżeli nie dochowała terminu ustawowego, to nie nastąpiło to z jej winy. Pracownik spółki odbierający pocztę wpisał bowiem datę odbioru przesyłki zawierającej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jako dzień 8 maja 2012 r., a zaniedbania pracownika spółki nie mogą obciążać tej spółki, która działała w przekonaniu o prawidłowości zapisów w książce odbiorczej.

Sąd uznał, że strona nie uprawdopodobniła, jak tego wymaga przepis art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "P.p.s.a."), że uchybienie terminowi do złożenia skargi nastąpiło bez jej winy. Sąd stwierdził, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinien zapewnić sobie odpowiedni personel pracowniczy, gdyż ponosi odpowiedzialność za wszelkie błędy i zaniechania swoich pracowników. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie przyczyną złożenia skargi na interpretację Ministra Finansów było zaniedbanie pracownika, który błędnie wpisał w książce odbiorczej datę doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie strony do usunięcia naruszenia prawa. Sąd uznał, że konsekwencje zaniedbania tego pracownika i braku po jego stronie należytej staranności w prowadzeniu spraw spółki obciążają tę spółkę, tym samym nie można przyjąć, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy spółki.

W zażaleniu na powyższe postanowienie strona zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 86 § 1 P.p.s.a. przez jego niezastosowanie i nieprzywrócenie terminu do złożenia skargi. Ponadto zarzucono Sądowi błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że strona zawiniła w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono w szczególności, że niedopuszczalne jest obciążanie podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą konsekwencjami zaniedbań osób przez ten podmiot zatrudnionych. W ocenie spółki, mając na uwadze treść zapisów w książce odbiorczej, przy dołożeniu najwyższej staranności nie była ona w stanie dopełnić czynności procesowej w ustawowym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku strona powinna przy tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).

Zaskarżone postanowienie, w kontekście treści powyższych przepisów, odpowiada prawu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów. Zgodzić się należy w szczególności ze stanowiskiem tego Sądu w kwestii odpowiedzialności spółki, jako podmiotu profesjonalnie zajmującego się prowadzeniem działalności gospodarczej, za zaniedbania i błędy jej pracowników.

Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie złożenie skargi przez stronę po upływie terminu przewidzianego w ustawie nastąpiło z powodu niedochowania przez pracownika spółki należytej staranności przy wykonywaniu jego obowiązków służbowych. Nie ulega przy tym wątpliwości, że pracownik ten był upoważniony do odbioru korespondencji adresowanej na spółkę, a doręczenie przesyłki zawierającej odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było prawidłowe. Nie można zatem przyjąć, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy spółki, jeżeli przyczyną tego uchybienia było wyłącznie zachowanie osoby, którą spółka się posłużyła. Za brak należytego działania przedstawiciela danej osoby prawnej, w tym osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, odpowiedzialność ponosi bowiem ta osoba prawna.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.