Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1325/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 12b
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Piotr Godlewski Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK) po rozpatrzeniu odwołania S. R. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] września 2017 r. nr [...] o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego będącego wynikiem pracy geodezyjnej dotyczącej uregulowania własności działki nr 1508 położonej w J. gm. J. zarejestrowanej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. pod numerem ewidencyjnym [...].

W podstawie prawnej decyzji Starosty powołano art. 12b ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) zwana dalej w skrócie Pgik oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) zwana dalej w skrócie K.p.a.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, że sprawy dotyczące przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego są uregulowane przepisami w art. 12b Pgik. Zgodnie z art. 12b ust. 4 Pgik podstawą przyjęcia do zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest pozytywny wynik weryfikacji przeprowadzony w drodze czynności materialno - technicznych. Właściwy organ służby geodezyjno - kartograficznej potwierdza przyjęcie przekazanych materiałów do państwowego zasobu geodezyjno - kartograficznego (art. 12b ust. 5 Pgik). W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji, stosownie do art. 12b ust. 6 cyt. ustawy, właściwy organ służby geodezyjno - kartograficznej zwraca wykonawcy prace geodezyjne przekazane zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo w terminie 14 dni od otrzymania protokołu ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Złożone przez wykonawcę zastrzeżenia mogą skutkować uznaniem przez organ stanowiska wykonawcy za prawidłowe i przyjęciem dokumentacji do zasobu. Odmowa uwzględnienia stanowiska wykonawcy skutkuje wszczęciem z urzędu postępowania administracyjnego i wydaniem decyzji o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów sporządzonych przez wykonawcę (art. 12 ust. 8 Pgik).

Organ pierwszej instancji podał, że ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie zawiera szczegółowych regulacji dotyczących sposobu i trybu wydawania decyzji administracyjnych, dlatego zastosowano procedurę wynikającą z Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z ustalonego przez organ pierwszej instancji stanu faktycznego wynika, że w protokole sporządzonym w dniu 24 kwietnia 2017 r. weryfikacji zbiorów oraz innych materiałów przekazanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dla kontrolowanej pracy geodezyjnej, negatywnie oceniono wykonaną dokumentację tak pod względem kompletności jak i zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii. W pkt 4 dotyczącym kompletności stwierdzono brak numeracji niektórych stron, brak elementów w spisie treści zawartości operatu technicznego. Natomiast w pkt 5 protokołu weryfikacyjnym stwierdzono:

1) błędne określenie powierzchni działki nr 1507 w wykazie na str. 16, czym naruszono § 61 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 201 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z Dz.U.2016. poz.1034) dalej zwane "rozporządzeniem egib."

2) wykazy na str. 14, 15, 16 operatu nie są wykazami działek. Zmiany opisanych danych ewidencyjnych dotyczące działek (...) utrwala się w wykazie zmian danych ewidencyjnych, który powinien zawierać elementy wymienione w § 46 ust. 3 rozporządzenia egib.

3) błędną informację w zawiadomieniu (str. 39 operatu) dotyczącą przyjęcia granic podlegających podziałowi - art. 32 Pgik;

4) niedochowano 7 - dniowego terminu pomiędzy powiadomieniem stron (A. N, T.L., J.H.) a wyznaczonym terminem dla przeprowadzenia czynności przez geodetę na gruncie - art. 32 Pgik;

5) brak pomiaru na punktach kontrolnych, o których mowa w § 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. nr 263, poz. 1572) zwane dalej "rozporządzeniem o standardach".

6) zamieszony na str. 25 operatu dokument nie jest wyrysem z mapy ewidencyjnej. Wyrysy, wypisy i kopie dokumentów, o których mowa w art. 24 ust. 3 Pgik udostępnia starosta.

Skarżący S.R. (dalej skarżący) negatywnie ustosunkował się do protokołu weryfikacji i uznał, że protokół stanowi bezpośrednią i nieuprawnioną ingerencję w postępowanie i opinię biegłego sądowego oraz niezawisłość sądu.

W uzasadnieniu swojej decyzji Starosta przedstawił szczegółowy opis postawionych naruszeń odnosząc je do sporządzonej przez skarżącego dokumentacji oraz wskazując podstawę prawną tych naruszeń.

W odwołaniu skarżący działając na podstawie art. 127 K.p.a. w związku z art. 12b ust. 8 Pgik stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana w wyniku przestępstwa. W przedmiotowej sprawie toczy się postępowanie w Prokuraturze Rejonowej w K., a rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie ma prejudycjalne znaczenie dla tamtego postępowania.

Organ drugiej instancji uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że opracowania wykonywane przez biegłych sądowych, na podstawie których wydawane są orzeczenia mogą stanowić podstawę do ujawnienia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Wykonalność orzeczeń sądów wymaga, aby opracowanie (dokumentację techniczną) sporządzano zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym rozporządzenia o standardach technicznych i przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. WINGiK za słuszne uznał stanowisko organu pierwszej instancji, że objęta weryfikacją dokumentacja techniczna powinna być skompletowana zgodnie z § 71 rozporządzenia o standardach w zakresie naruszenia opisanego w pkt 4 protokołu weryfikacji z dnia 24 kwietnia 2017 r. Za zasadne uznano naruszenie wymienione w tabeli pkt 5 lp. 2 protokołu weryfikacji, gdyż stosownie do § 46 ust. 3 rozporządzenia egib, zmiany opisowych danych ewidencyjnych lub budynków ustalone w trakcie wykonywania prac geodezyjnych utrwala się w wykazie zmian danych ewidencyjnych, który powinien zawierać między innymi dotychczasowe dane ewidencyjne oraz dane ustalone w wyniku wykonanych prac geodezyjnych (P 46 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia egib). Za naruszenie przepisów uznano też działania geodety opisane w pkt 5 lp.5 dotyczące braku pomiarów kontrolnych na punktach osnowy nr 1047 i nr 1048. Skarżący przyznał, że brak licencji na ich wykorzystanie uzupełnił w dniu 25 kwietnia 2017 r. Starosta K. wyjaśnienia te uznał za wystarczające. W zaskarżonej decyzji podzielono stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie oceny sporządzonej dokumentacji w zakresie naruszenia opisanego w pkt 5 lp.6 tabeli, a dotyczące nadania kopii mapy ewidencyjnej nazwy "wyrys z mapy ewidencyjnej gruntów". WINGiK stwierdził, że wyjaśnienia przedstawione przez skarżącego nie zasługują na uwzględnienie. Kwestie te reguluje § 52 ust. 6 rozporządzenia egib, a tych warunków nie spełnia mapa nazwana przez skarżącego "wyrysem z mapy ewidencyjnej". Samo nazwanie "wyrysem" jakiejkolwiek mapy nie stanowi wyrysu w rozumieniu przepisów ww. rozporządzenia.

W zaskarżonej decyzji w zakresie nieprawidłowości określonej w pkt 5 lp.1 protokołu weryfikacji o błędnie określonej powierzchni działki nr 1507 skarżący podał, że to na organie spoczywa obowiązek usunięcia nieprawidłowości. Organ drugiej instancji wobec wyjaśnień Starosty zawartych w piśmie z [...].08.2017 r. nr [...], że istnieje niespójność powierzchni działki nr [...]w części opisowej i graficznej operatu ewidencji gruntów i budynków, stwierdził. że nie można zgodzić się ze stanowiskiem tego organu, że wykonawca wykonując pracę geodezyjną oraz opracowując ich rezultaty określił położenie punktów granicznych z dokładnością wymaganą w § 61 ust. 1 rozporządzenia z 2001 r., a powinien był to uczynić zgodnie z § 68 ust. 1 rozporządzenia o standardach.

Za niezasadne uznał stanowisko Starosty dotyczące naruszenia opisanego w pkt 5 lp.3 protokołu weryfikacyjnego polegające na poinformowaniu stron w zawiadomieniu, że prowadzone będą czynności w zakresie przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi według stanu prawnego lub stanu uwidocznionego w katastrze nieruchomości. WINGiK uznał za trafne wyjaśnienie skarżącego, że pierwsza strona zawiadomienia nie wskazuje na prowadzenie opisanych czynności. Organ drugiej instancji przyjął, że treść zawiadomienia dotycząca terminu i godziny przeprowadzenia czynności na gruncie jest jasna i czytelna, a błędy językowe są bez znaczenia dla sprawy.

Podobne stanowisko przyjął w zakresie naruszenia określonego w pkt 5 lp.4 protokołu weryfikacji o niedochowaniu siedmiodniowego terminów przy zawiadamianiu stron o czynnościach, które mają być przeprowadzone na gruncie, ponieważ wszystkie strony były obecne.

Dodatkowo, WINGiK wskazał na inne naruszenia, które uzasadniają utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że spis dokumentów operatu technicznego nie zawiera nazwy wykonawcy tylko wpisany jest "mgr inż. S.R. geodeta uprawniony - biegły sądowy: - niezgodnie z § 71 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia o standardach. W przedstawionych dokumentach istnieje rozbieżność dotycząca wykonawcy pracy geodezyjnej. W zgłoszeniu pracy geodezyjnej, jako wykonawcę podano firmę "Usługi Geodezyjno - Kartograficzne S.R., [...]", natomiast w zawiadomieniu o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych, jako wykonawca figuruje "Biegły sądowy z zakresu geodezji przy Sądzie Okręgowym w K. mgr inż. S.R.". WINGiK stwierdził też, że dokumenty wydane przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. dotyczące działki nr 1507 w zakresie jej powierzchni są niespójne.

WINGiK stwierdził, że w konsekwencji ustaleń faktycznych i prawnych nie było podstaw do zakwestionowania decyzji Starosty o odmowie przyjęcia operatu technicznego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

W skardze do Sądu skarżący reprezentowany przez fachowego pełnomocnika zarzucił naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., gdy właściwym było zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. tj. uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania administracyjnego;

- § 71 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia w sprawie standardów w zw. z § 46 ust. 3 rozporządzenia egib wobec uznania, że skarżący nie przedłożył wraz z operatem wykazów zmian danych ewidencyjnych dla działek nr 1503, 1504, 1507, 1509 oraz 1509 położonych w J. (gm. J.), podczas gdy wbrew twierdzeniom organów ww. wykazy zostały przedłożone przez skarżącego, dlatego rzeczona praca jest kompletna i należało ją włączyć do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;

- art. 11 K.p.a., gdyż organ nie wyjaśnił skarżącemu nawet w szczątkowy sposób, dlaczego tabela pt.: "Wykaz działek i powierzchni" umieszczona na sporządzonej przez skarżącego mapie do zasiedzenia nie stanowi wykazu zmian danych ewidencyjnych, o których mowa w § 46 ust. 3 rozporządzenia egib i § 71 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia w sprawie standardów;

- § 52 ust. 1 i ust. 6 rozporządzenia egib poprzez błędne uznanie, że operat nie może zostać przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, bo znajduje się w nim dokument "Wyrys z mapy ewidencji gruntów", który nie jest wyrysem z mapy ewidencyjnej w rozumieniu ww. przepisów, podczas gdy dokument ten stanowi wydruk dokumentu udostępniony skarżącemu przez Starostę w formie elektronicznej, a skarżący był uprawniony dołączyć ten dokument do złożonego operatu;

- art. 8 § 1 i § 2 K.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania i wydania rozstrzygnięcia o odmowie przyjęcia operatu sporządzonego przez skarżącego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z powodu nieistotnych uchybień formalnych, a nadto odstąpienie przez organy od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym.

Na podstawie powyższych zarzutów pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej decyzji organu pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania administracyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w "Wykazie działek i powierzchni" zawarto wszystkie dane, o których mowa w § 46 ust. 3 rozporządzenia egib. Na gruncie prawa cywilnego jak i administracyjnego, obowiązuje zasada, że decydująca jest treść pisma, a nie tytuł mu nadany. Sąd Najwyższy w uchwale z 24.07.2017 r. sygn. akt III CZP 2/17 wywiódł, że oczywista niedokładność pisma procesowego spełniającego wymagania apelacji - środka odwoławczego przysługującego od objętego zaskarżeniem orzeczenia - polegająca na określeniu go "zażaleniem" nie stanowi przeszkody do nadania mu właściwego biegu, także wtedy, gdy zostało sporządzone przez zawodowego pełnomocnika. Nie ulega zatem wątpliwości, że opracowanie zawierające wszystkie dane, o których mowa w § 46 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi wykaz zmian danych ewidencyjnych, nawet jeżeli opracowanie to nie zostało tak zatytułowane przez jego autora. Pełnomocnik podniósł, że całą dokumentację trwale zszyto, a strony ponumerowano. Poza tym, gdyby nawet skarżący nie ponumerował wszystkich stron oraz pominął niektóre z dokumentów w sprawie treści, nie mogłoby to skutkować odmową przyjęcia dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, gdyż rozporządzenie w sprawie standardów ma charakter wyłącznie porządkowy i naruszenie zawartych w nich norm w nieznacznym stopniu nie może skutkować zastosowaniem względem wykonawcy najdotkliwszej sankcji w postaci nieprzyjęcia tej pracy do zasobu. O odmowie przyjęcia pracy do zasobu winny przesądzać wyłącznie istotne błędy merytoryczne.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi wskazując na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazano na treść § 85 ust. 2 rozporządzenia egib, że dokumentacja geodezyjna i kartograficzna powinna spełniać wymagania rozporządzenia z zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych oraz zawierać wykaz zmian ewidencyjnych określonych w § 46 ust. 3 rozporządzenia egib, a dane ewidencyjne wskazano w § 60 ust. 1 cyt. rozporządzenia, do których zalicza się między innymi informację pola powierzchni konturów użytków gruntowych i klas bonitacyjnych w granicach działki ewidencyjnej. "Wykaz działek i powierzchni" zawarty na str. 16 nie zawiera danych oznaczonych atrybutami OFU, OZU i OZK i wbrew twierdzeniom skargi praca jest niekompletna. Zaznaczono, że prace geodezyjne są to czynności materialno - techniczne wykonywane na podstawie rozporządzenia o standardach i na podstawie przepisów prawa materialnego. Uchwała Sądu Najwyższego powołana w skardze nie ma zastosowania w niniejszej sprawie odnośnie niewłaściwego zatytułowania tabeli "Wykaz działek i powierzchni". Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia § 52 ust. 1 i 6 rozporządzenia egib odnośnie dokumentu zatytułowanego "Wyrys z mapy ewidencji gruntów", gdyż ze zgłoszenia pracy geodezyjnej z dnia 6 marca 2017 r. o nr 6640.511.2017 wynika, że wykonawca do wykonania pracy geodezyjnej otrzymał między innymi mapę ewidencji gruntów i budynków w skali 1:1000 (data 6.03.2017 r.) a nie mapę w formie dołączonej do operatu (karta akt nr 25) wyrysu z mapy ewidencyjnej z 16.04.2017 r. Organ uznał, że jest to opracowanie własne wykonawcy. W dokumentacji technicznej ponumerowane są poszczególne karty, a nie strony. Również spis dokumentów operatu zawiera numery kart a nie stron, co jest niezgodne z § 71 ust. 3 rozporządzenia o standardach.

W osobistym piśmie procesowym z dnia 18 stycznia 2018 r. skarżący ustosunkował się do treści udzielonej przez WINGiK odpowiedzi na skargę. Stwierdził, że stanowisko organu, które ma prowadzić do konstatacji, że przedmiotowe działki nie zostały rozliczone w klasach i użytkach gruntowych nie jest zasadne. W tabeli zawartej na mapie do zasiedzenia takie rozliczenie zostało dokonane i jest to warunek konieczny wszystkich opracowań geodezyjnych. Zarzut powyższy nie został zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a na etapie sporządzania odpowiedzi na skargę i dlatego jest spóźniony.

Obecny na rozprawie skarżący podtrzymał w całości zarzuty i wnioski skargi oraz ww. pisma i oświadczył, że przedłożona dokumentacja spełnia wszelkie wymogi wynikające z przepisów prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz.1660). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Poddawszy zaskarżoną decyzję ocenie legalności w zakresie wyznaczonym wyżej powołanymi przepisami Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kryterium legalności w rozpoznawanej sprawie nie zostało naruszone przez organy orzekające.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego będącego wynikiem pracy geodezyjnej dotyczącej działki nr 1508 położonej w J. gm. J. zarejestrowanej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w K. pod nr ewid. [...].

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji należy w pierwszej kolejności wskazać, że postępowanie w sprawie toczyło się w trybie przepisu art. 12b ust. 1 pkt 1 i pkt 2 Pgik. Przepisy te przewidują, że organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, opracowywania wyników tych pomiarów oraz kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych. Wyniki weryfikacji utrwala się w protokole. Podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór tych zbiorów danych lub innych materiałów, jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej (ust. 4 art. 12 b). W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji (ust. 6 i ust. 7 art. 12 b). Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę.

W świetle powyższych przepisów istotne znaczenie w niniejszej sprawie ma protokół weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazywanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia 24 kwietnia 2017 r., sporządzony według wzoru zawartego w rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie formularzy dotyczących zgłaszania prac geodezyjnych i prac kartograficznych, zawiadomienia o wykonaniu tych prac oraz przekazywania ich wyników do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - załącznik nr 4 (Dz. U. z 2014 r. poz. 924).

Z protokołu tego wynika, że wynik weryfikacji przedłożonych materiałów pod względem kompletności przekazywanych rezultatów wykonanych prac geodezyjnych jak i weryfikacja zbiorów danych i innych materiałów zawartych w przekazywanej dokumentacji pod względem zgodności z przepisami prawa, w szczególności dotyczącymi wykonywania pomiarów z art. 2 pkt 1 lit. a ustawy oraz opracowywania wyników tych pomiarów był negatywny.

Na wstępie należy stwierdzić, że rację mają organy orzekające, że kryteria oceny o dopuszczeniu dokumentacji do zasobu są jednakowe dla wszystkich prac geodezyjnych i wynikają z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i właściwych przepisów wykonawczych.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że WINGiK sporządził w dniu 21 sierpnia 2017 r. własny protokół analizy operatu geodezyjnego objętego zgłoszeniem o identyfikatorze nr 6640.5511.2017., który wykonał główny specjalista B. R. Protokół ten stał sie podstawą do oceny zasadności wskazanych naruszeń przez Starostę w protokole weryfikacji z dnia[...] kwietnia 2017 r. WINGiK za uzasadnione uznał naruszenia opisane w pkt 4 oraz w pkt 5 lp.2, i lp.6 w tabeli "Informacja o zakresie nieprawidłowości".

Organ drugiej instancji w swoim protokole potwierdził, że dokumentacja techniczna została zgromadzona w sposób chaotyczny, nie ma ponumerowanych stron tylko numery kart, co nie jest zgodne z § 71 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia o standardach (pkt 4 protokołu weryfikacji organu pierwszej instancji).

W odpowiedzi na ten zarzut wykonawca wskazał, że materiały wykonywane na potrzeby postępowań sądowych podlegają przepisom wydanym na podstawie art. 148 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2062 ze zm.). Zaznaczył, że biegły w postępowaniu sądowym nie wykonuje podziału działek, że procedury dla postępowania sądowego identyfikacji przedmiotu postępowania nie są takie same jak podział nieruchomości, robota geodezyjna nie staje się robotą geodezyjną z chwilą jej zarejestrowania w ośrodku, a biegły ma prawo przedstawiać sądowi w ramach sporządzania opinii mapy i szkice, które nie są przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego z tego względu, że stanowią część sporządzanej opinii w zakresie zleconym przez sąd.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, że zgodnie z § 71 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych w spisie zawartości operatu technicznego podaje się numery stron zawierających dokument. Wśród nieponumerowanych i niewskazanych w spisie zawartości dokumentów znajdowały się m. in. szkice sytuacyjne i wykazy współrzędnych punktów granicznych po aktualizacji. Natomiast organ II instancji stwierdził, że opracowania wykonane przez biegłych sądowych na podstawie, których wydawane są orzeczenia - mogą stanowić podstawę do ujawnienia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Aby orzeczenia sądów mogły być wykonalne muszą być wydane na podstawie obowiązujących przepisów w tym rozporządzenia o standardach technicznych i przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego

Opisane naruszenie zostało też przyznane przez pełnomocnika skarżącego w skardze. W uzasadnieniu zarzutu naruszenia § 71 ust. 3 ww. rozporządzenia stwierdzono, że przepis ten ma wyłącznie charakter porządkowy i jego naruszenie w nieznacznym stopniu nie może skutkować najdotkliwszą sankcją w postaci odmowy przyjęcia operatu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pogląd ten nie zasługuje na akceptację, bowiem za niedopuszczalne należy uznać przyjęcie możliwości stopniowania dokonanych naruszeń i przypisywanie im cechy nieistotnej, która w ocenie pełnomocnika skarżącego nie może skutkować odmową przyjęcia pracy do zasobu ewidencji gruntów i budynków. W ocenie Sądu najmniejsze odstąpienie od standardu powoduje, że wzorzec określony przepisami prawa przestaje obowiązywać. Ustawodawca nie pozostawił organom orzekającym żadnego marginesu dla oceny naruszeń względem obowiązujących przepisów z uwagi na funkcję, jaką pełni dokumentacja znajdująca się w zasobie ewidencji gruntów i budynków. Z tego względu skargę w tym zakresie należało uznać za nietrafną.

Organ drugiej instancji potwierdził też negatywną przesłankę weryfikacji pod względem kompletności kontrolowanego operatu technicznego wyrażoną przez organ pierwszej instancji zawartą w pkt 5 lp.2 protokołu weryfikacji.

Z opisu naruszenia wynika, że nieprawidłowości dotyczą wykazów zmian danych ewidencyjnych na str. nr 14,15,16 kontrolowanego operatu, które według organu pierwszej instancji nie są wykazami działek w rozumieniu § 46 ust. 3 rozporządzenia egib. W protokole analizy operatu organ drugiej instancji stwierdził, że brak jest wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działek ewidencyjnych nr 1503, 1504, 1507, 1508,1509, co narusza § 71 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia w sprawie standardów w związku z § 46 ust. 3 rozporządzenia egib. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podał, że opisane naruszenie dyskwalifikuje pracę geodezyjną ponieważ brak wykazu zmian uniemożliwia porównanie danych ewidencyjnych pozyskanych z zasobu z danymi ewidencyjnymi uzyskanymi w wyniku pomiarów geodezyjnych dokonanych w terenie przez geodetę, gdyż celem porównania jest zaktualizowanie danych zawartych w materiałach zasobu. WINGiK na str. 10 uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wskazał, że przy opracowaniu wyników pomiaru geodezyjnego wykonawca jest obowiązany między innymi do utworzenia roboczej bazy danych na podstawie stosownej dokumentacji zawierającej rezultaty przetwarzania wyników pomiarów (zestawienie i wykazy, o których mowa w § 65 rozporządzenia o standardach) i przekazania do zasobu dokumentów zawierających wyniki pomiarów zgodnie z § 71 ust. 1 ww. rozporządzenia. W uzasadnieniu wskazano też, że wykonawca nie dołączył do operatu technicznego wykazu zmian ewidencyjnych dla działek nr 1503, 1504,1507,1508,1509, czym naruszono § 71 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia o standardach. Nie znajduje więc potwierdzenia zarzut skarżącego, że w odpowiedzi na skargę doszło do rozszerzenia listy naruszeń sporządzonej dokumentacji, niż było to przedmiotem postępowania przed organami orzekającymi w sprawie.

Za nietrafny należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia § 71 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia o standardach i art. 11 K.p.a. Organy w ocenie Sądu w sposób jasny i precyzyjny wyjaśniły w tym zakresie braki opracowanej dokumentacji wskazując i wyjaśniając na podstawie obowiązujących przepisów prawnych postawione zarzuty. Za niemożliwe w realiach rozpoznawanej sprawy Sąd uznaje domaganie się przez pełnomocnika skarżącego uznania, że o znaczeniu pisma decyduje nie jego nazwa a treść, co znajduje potwierdzenie w przywołanej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2017 r. sygn. akt III CZP 2/17, że oczywista niedokładność pisma procesowego spełniającego wymagania apelacji - środka odwoławczego przysługującego od objętego zaskarżeniem orzeczenia polegającego na określeniu go "zażaleniem" nie stanowi przeszkody do nadania mu właściwego biegu. Zasada ta dotyczy strony procesowej i ochrony przed ujemnymi skutkami w postaci zamknięcia dostępu do sądu. Sądowi znane są również takie poglądy reprezentowane na gruncie prawa administracyjnego (vide: postanowienie NSA z 26.01.2010 sygn. akt I FSK273/10; postanowienie NSA z 1.09.2011 r. sygn. akt I OZ/611/11 dostępne na str.cbosa ). Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze nie można transformować tego rodzaju wykładni do operatu geodezyjnego, który ma spełniać wszystkie wymagania stawiane przez przepisy prawa, a ocenę ich spełnienia powierzono organom nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Obowiązujące przepisy nie wprowadzają żadnych odstępstw w tym zakresie.

Sąd zauważa, że wprowadzenie do ewidencji gruntów i budynków danych z operatu geodezyjnego lub kartograficznego jest formą aktualizacji ewidencji gruntów, która następnie jest podstawą prawną i miarodajną informacją do podejmowania działań prawnych przez organy oraz różne podmioty, o czym stanowi art. 21 Pgik, dlatego dane w nim zawarte muszą spełniać standardy wynikające z przepisów prawnych.

Potwierdzenie w materiale dowodowym znajduje też naruszenie opisane w pkt 5 lp. 6. protokołu weryfikacji. Organ drugiej instancji za zasadne uznał stanowisko Starosty , że "wyrys z mapy ewidencyjnej" jednoznacznie powinien identyfikować ten dokument, jako dokument udostępniony przez starostę. Organ ponadto podał, że to starosta udostępnia wyrysy z map ewidencyjnych, które oprócz odpowiedniego fragmentu mapy zawierają elementy wymienione w § 52 ust.6 rozporządzenia egib, w tym pieczęć urzędową organu jak i podpis osoby reprezentującej organ lub osobę uprawnioną (pkt 10 i 11 przepisu). Samo nazwanie "wyrysem" jakiejkolwiek mapy nie stanowi wyrysu w rozumieniu przywołanych przepisów. W odpowiedzi na skargę odnośnie pobrania dokumentu w formie elektronicznej WINGiK wyjaśnił, że skarżący do wykonania przedmiotowej pracy geodezyjnej otrzymał między innymi mapę ewidencji gruntów i budynków w postaci wektorowej w skali 1:1000 (data dodania 06.03.2017 r.), a nie mapę w formie dołączonego do operatu (karta 25) wyrysu z mapy ewidencyjnej z dnia 16 kwietnia 2017 r. Z tych przyczyn postawione w skardze zarzuty o naruszeniu § 52 ust. 1 i 6 rozporządzenia egib są chybione.

Sąd zgadza się z oceną przyjętą przez organ drugiej instancji, że bez wpływu na wynik sprawy było naruszenie o zawiadomieniu stron o terminie czynności przeprowadzonych na gruncie z tego względu, że wszystkie strony były obecne. Nie mniej jednak należy zauważyć, że termin ten nie został określony prawidłowo, gdyż wykonawca nie zastosował siedmiodniowego dystansu czasowego pomiędzy odbiorem zawiadomienia a czynnościami wyznaczonymi w terenie z udziałem stron.

Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut naruszenia art. 8 § 1 i § 2 K.p.a. polegający na nieuzasadnionym odstąpieniu przez organ administracji od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim stanie faktycznym i prawnym. Skarżący nie przedstawił kierunku orzekania w takich sprawach ani stanowiska judykatury świadczącego o utrwalonych poglądach.

Naprowadzone wyżej argumenty potwierdzają, że organ drugiej instancji prawidłowo zastosował przepis art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Analiza materiału dowodowego wykazała, że wbrew twierdzeniom skarżącego nie występuje element bezprzedmiotowości postępowania, a tylko wykazanie przesłanki z art. 105 § 1 K.p.a. jest podstawą dla organu odwoławczego do zastosowania rozstrzygnięcia wymienionego w art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Sąd też nie stwierdził bezprzedmiotowości w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Wywiedziony i uzasadniony wyżej brak bezprzedmiotowości nie mógł doprowadzić do umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 3 P.p.s.a., czego domagał się w skardze skarżący.

Przyjęcie, że WINGiK zasadnie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego wobec stwierdzonych naruszeń uprawniało organ do wskazania jeszcze dodatkowych uchybień kontrolowanego operatu. Opowiedzenie się za takim stanowiskiem znajduje uzasadnienie w art. 12 b Pgik, a także w zasadzie ekonomii procesowej z art. 12 K.p.a. Procedura weryfikacji zbiorów danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych lub kartograficznych jest przeprowadzana przy każdorazowym przedłożeniu ww. prac do ich weryfikacji. Zatem przy powtórnym złożeniu przez wykonawcę tej samej poprawionej pracy na organie ciąży obowiązek jej zweryfikowania, gdyż zgodnie z art. 12 b ust. 4 ustawy podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji dokumentu. Takie działanie organu nie stanowi naruszenia toku instancji, o którym mowa w art. 16 K.p.a. i nie narusza art. 136 K.p.a., który uprawnia organ odwoławczy do przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Rolą organu odwoławczego nie jest badanie zasadności wniesionego odwołania, ale rozpatrzenie sprawy administracyjnej w jej całokształcie i wydanie rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 138 K.p.a. Podejmując się przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego WINGiK zachował reguły określone w art. 10 § 1 K.p.a., czego dowodzi zawiadomienie z dnia [...] września 2017 r. nr [...]., informujące o uzupełnieniu materiału dowodowego i treści art. 10 § 1 i art. 73 K.p.a., a stronie wyznaczono termin do ewentualnego skorzystania z przysługujących praw procesowych w postępowaniu administracyjnym. Skarżący skorzystał z uprawnień, co potwierdza pismo z dnia 18 września 2017 r.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.