Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 326/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i G.M. na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na drukach urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy G. M. i A. M. wystąpiły o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ wnioski skarżących są tożsame co do zakresu, a prowadzą one wspólne gospodarstwo domowe (A. M. jest córką G. M.) stąd też ich sytuacja materialna został poddana wspólnej analizie, a złożone wnioski zostaną rozpatrzone w jednym postanowieniu.

Z treści nadesłanych formularzy wynika, że wnioskodawczynie prowadzą wspólne gospodarstwo domowe utrzymując się z dochodów z tytułu umowy o pracę A.M. (2228 zł brutto) oraz świadczenia rentowego G. M. (1369 zł brutto). Skarżące zamieszkują w budynku o pow. 122 m2, a w skład ich majątku wchodzi udział (1/3) w prawie własności nieruchomości rolnej o pow. 1,13 ha.

Na wezwanie referendarza sądowego skarżące nadesłały dokumenty obrazujące poziom ich miesięcznych dochodów (w sumie wynoszą one około 2800 zł netto) oraz poziom i strukturę wydatków (udokumentowano wydatki na kwotę 390 zł).

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 300 zł – zgodnie z treścią ţ 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jest to zaś zasadniczy wydatek, do poniesienia którego strona jest zobowiązana na obecnym etapie postępowania.

Ocena, czy osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy będzie wstanie ponieść koszty sądowe dokonywana jest przy uwzględnieniu poziomu dochodów uzyskiwanych w jej rodzinie z wydatkami, co do których nie ma wątpliwości odnośnie ich "niezbędności".

W rodzinie skarżących łączny dochód netto stanowi kwota około 2800 zł, zaś wydatki kształtują się na poziomie około 400 zł (opłaty za energię elektryczną, zakup biletu miesięcznego, opłacenie polis.). Kosztów opłat za gaz, usługi telekomunikacyjne oraz leki (łącznie około 300 zł) skarżące w żaden sposób nie uprawdopodobniły. Nawet wtedy, gdyby okazało się, ze tego rodzaju wydatki rzeczywiście są przez nie ponoszone – do ich dyspozycji nadal pozostaje około 2.000 zł, co z powodzeniem pozwala na uiszczenie wpisu od skargi w opisanej wyżej wysokości.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.