Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 19/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 22 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w przedmiocie legalności wykonania otworów okiennych w budynku postanawia: odrzucić skargę. A.B.


UZASADNIENIE

M.J. zaskarżył do sądu administracyjnego przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w przedmiocie legalności wykonania otworów okiennych w budynku

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 20 lutego 2018 r. skarżący został do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że niewywiązanie się z powyższego obowiązku w terminie 7 dni będzie skutkowało odrzuceniem skargi.

Stosowne wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącemu 13 kwietnia 2018 r. W ustawowym terminie, który upływał 20 kwietnia 2018 r. braki skargi nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, takim środkiem jest wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) – zwanej dalej: "k.p.a.". Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania w aktualnym stanie prawnym jest złożenie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.

Skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt II OSK 1449/13 (orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wynika z akt sprawy skarżący został wezwany do wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu wystąpił do organu wyższego stopnia z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie, skarżący nie złożył w tym zakresie stosownych dokumentów, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu 13 kwietnia 2018 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 20 kwietnia 2018 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie..

W związku z powyższym, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

A.B.