Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 59/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 75 § 1 i 3, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3, art. 138, art. 145 § 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 2 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 6 poz 40
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rogalski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2008 roku sprawy ze skargi Z.W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem [...] Z.W. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. Złożony wniosek dotyczył przyznania płatności bezpośrednich na działki nr ewid. [...] położone w gminie S., obręb G. o łącznej powierzchni 71,28 ha.

W dniu 15 czerwca 2004r. Z.W. dokonał zmiany wniosku w której zadeklarował działkę nr ewid. [...] o powierzchni 2,06 ha a wycofał działkę nr ewid. [...] o powierzchni 1,42 ha.

Decyzją [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. przyznał Z.W. płatność w łącznej kwocie 36.198,06 zł, w tym z tytułu :

- Jednolita Płatność Obszarowa – 2004 w wysokości 15.141,32 zł w tym środki unijne 15.141,32 zł, środki krajowe 0,00 zł,

- Uzupełniająca Płatność Obszarowa – 2004 w wysokości 21.056,74 zł, w tym środki unijne 5.643,75 zł, środki krajowe 15.412,99 zł.

Postanowieniem [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – działając na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 147, 150 i 123 kpa wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją z dnia 23 grudnia 2004r. o przyznaniu Z.W. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że w trakcie procedowania wniosków w ramach kampanii 2005r. wpłynęła do niego informacja o wszczęciu przez Prokuraturę Okręgową w Gorzowie Wlkp. postępowania w sprawie chęci wyłudzenia płatności obszarowych i ONW, poprzez zawarcie fikcyjnych umów dzierżawy, pomiędzy Zarządem Spółdzielni Rolniczej w G. a jej członkami oraz kandydatami na członków. Organ wskazał ponadto, że w trakcie postępowania ustalono, że działki zgłoszone przez Z.W. we wniosku o przyznanie płatności były użytkowane przez Spółdzielnie, która ponosiła nakłady na uprawę oraz utrzymanie ich w dobrej kulturze rolnej.

W toku postępowania wznowieniowego organ I instancji wezwał Z.W. do złożenia dokumentów potwierdzających daty zasiewów, oraz zakup materiału siewnego. Organ zwrócił się także o wskazanie, kto wykonywał prace polowe przy zasiewie i przy zbiorze plonów, oraz przedłożenie informacji dotyczących sprzedaży wyprodukowanych na dzierżawionych gruntach płodów rolnych. Organ I instancji uzyskał protokół przesłuchania Z.W. przez Policję w dniu 2 marca 2006r. Pracownicy organu I instancji w dniu 16 lutego 2007r. przeprowadzili z udziałem Z.W. rozprawę administracyjną. W toku rozprawy Z.W. wyjaśnił, że jest zatrudniony w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w G. na stanowisku magazyniera. Podał, że umowa dzierżawy gruntów rolnych z dnia 31 lipca 2003r. zawarta ze Spółdzielnią była pierwszą umową jaką zawarł ze Spółdzielnią. Zeznał także, że w 2003r. Spółdzielnia była w ciężkiej sytuacji ekonomicznej, co spowodowane było m.in. suszami. Walne Zgromadzenie członków Spółdzielni podjęło zatem uchwałę o wydzierżawieniu gruntów Spółdzielni, bo groziła nawet jej likwidacja. Z.W. wskazał także, że zawarł umowę dzierżawy gruntów, albowiem umowa ta była dla niego korzystna. Spółdzielnia nadal uprawiała grunty a strona mogła wystąpić o dopłaty i otrzymane pieniądze przekazać Spółdzielni na zwiększenie udziałów w Spółdzielni. Z.W. oświadczył, że prace polowe na dzierżawionych gruntach wykonywali nadal pracownicy Spółdzielni. Materiał siewny pochodził też ze Spółdzielni. Decyzja o wyborze roślin należała do strony, jednak podejmował ją po konsultacji z kierownikiem produkcji Spółdzielni. Prace na polach wykonywali pracownicy Spółdzielni w godzinach pracy i im też za wykonaną pracę płaciła Spółdzielnia.

W takim stanie faktycznym Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., decyzją [...], działając na podstawie art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. z 2004r. Nr 6, poz. 40 ze zm.), art. 10, 104, 107, 145 § 1 pkt 5, art. 149, 150 § 1, 151 § 1 ust. 2 kpa, po ponownym rozpatrzeniu wniosku Z.W. z dnia 27 maja 2004r. o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2004, uchylił decyzję własną o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych [...] i odmówił przyznania Z.W. płatności bezpośrednich na 2004r.

Organ I instancji w motywach rozstrzygnięcia powołał się na ustalenia poczynione przez Prokuraturę Okręgową w Gorzowie Wlkp., która wskazała, że dzierżawcy (w tym Z.W.) nie prowadzili na dzierżawionych gruntach indywidualnej działalności rolniczej, a jedynie byli ich formalnymi użytkownikami. Działalność rolnicza natomiast w dalszym ciągu, na zasadach obowiązujących przed sporządzeniem umów dzierżawy, prowadziła Spółdzielnia. Dlatego też organ uznał, że umowa dzierżawy zawarta pomiędzy Z.W. a Rolniczą Spółdzielnią Produkcyjną G. była fikcyjna i zastała zawarta jedynie dla pozoru, w celu uzyskania korzyści majątkowej.

Organ I instancji uznał, że prowadzone postępowanie wznowieniowe wykazało, że Z.W. nie spełniał warunków umożliwiających przyznanie płatności bezpośrednich, albowiem nie prowadził działalności rolniczej na zadeklarowanych gruntach. W ocenie organu, skoro Z.W. nie był także posiadaczem gruntów, to tym samym nie spełniał kryteriów przyznania płatności określonych w ustawie z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru.

Z powyższą decyzją nie zgodził się Z.W. i złożył od niej odwołanie do Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. Odwołujący się zarzucił organowi I instancji niedopuszczalne wznowienie postępowania, albowiem organ wznowił postępowanie na podstawie okoliczności znanych mu w dniu wydawania decyzji.

Organ odwoławczy decyzją [...] utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że podstawą do ubiegania się o płatności bezpośrednie do gruntów rolnych (składających się z jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności obszarowej) jest łączne spełnienie przesłanek z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych oraz oddzielnej płatności z tytułu cukru. I tak podmiot ubiegający się o przyznanie płatności bezpośrednich obowiązany jest :

- być posiadaczem gospodarstwa rolnego,

- uprawiać powierzchnię działek rolnych nie mniejszą niż 1 ha.

W ocenie organu II instancji dowodem potwierdzającym to, iż Z.W. nie prowadził działalności rolniczej na gruntach rolnych zgłoszonych do płatności a dzierżawionych od Spółdzielni w G. były jego zeznania złożone z dniu 2 marca 2006r. w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Gorzowie Wlkp. oraz Protokół nr [...] z Walnego Zgromadzenia Członków RSP G. w którym na stronie 2 wskazano, że Prezes RSP G. przedstawił strukturę wiosennych zasiewów, decydując w ten sposób o sposobie użytkowania gruntów. Z.W. nie miał zatem wpływu na rodzaj uprawy, co wskazuje, że grunty zadeklarowane we wniosku nadal pozostawały w posiadaniu Spółdzielni. Strona nie decydowała nawet o tak istotnym elemencie jakim jest wybór materiału siewnego, czy też decydowanie o pracach polowych. W dalszym ciągu wszelkie czynności wykonywała Spółdzielnia, zaś strona sprowadzona została wyłącznie do biernej postawy i formalnego zawarcia umowy dzierżawy.

W skardze Z.W. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji. Z ostrożności procesowej wniósł o uchylenie w całości obu zaskarżonych decyzji. Skarżący zarzucił :

1/. rażące naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności :

- art. 145 § 1 pkt 5 kpa – poprzez przyjęcie, że postanowienie Prokuratury Okręgowej w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] o umorzeniu śledztwa i stanowisko Prokuratura Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] są nowymi dowodami stanowiącymi samoistną podstawę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną,

- art. 75 § 1 kpa w zw. z art. 186 § 1 k.k – przez oparcie rozstrzygnięcia na dowodach niedopuszczalnych przez prawo,

- art. 107 § 1 i 3 kpa – przez powołanie wadliwej podstawy prawnej decyzji,

- art. 75 § 1 i 3 kpa – przez oparcie rozstrzygnięcia na poglądach prokuratora, podczas gdy tylko prawomocny wyrok sądowy, wydany w tej sprawie miałby moc dowodową,

- art. 77 § 1 i art. 80 kpa - przez nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego i przekroczenie reguł swobodnej oceny dowodów,

- art. 138 kpa – przez odstąpienie przez organ odwoławczy od ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy i ograniczenie się wyłącznie do kontroli zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu w stosunku do decyzji organu I instancji.

2/. rażące naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a szczególnie :

- zastosowanie interpretacji zawężającej przepisów art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i przepisów § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że postanowienie Prokuratora o umorzeniu śledztwa, oraz jego stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] nie są dowodami o których stanowi art. 145 § 1 pkt 5 kpa i nie mogły być przesłanką wznowienia postępowania, zatem decyzje wydane na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa dotknięte są wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Skarżący podkreślił, że ustalenia dokonane przez Prokuratora nie można przyjąć za udowodnione dopóki nie zostaną stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu.

Strona skarżąca argumentuje, że organy orzekające w sprawie nie oceniły wszechstronnie znaczenia i wartości dowodów, pomijając istotne dowody przedstawione przez skarżącego, świadczące o tym, że skarżący spełnił warunki konieczne i wystarczające decydujące o posiadaniu gruntów w rozumieniu przepisów o dopłatach, a mianowicie, że pożytki osiągnięte z dzierżawionych gruntów, tj. plony i otrzymane dopłaty stanowiły jego własność. Chodzi tutaj o umowę przechowywania w formie depozytu nieprawidłowego, czy też przelew przekazanych dopłat na konto skarżącego.

W ocenie skarżącego wniosek organów, iż nie przysługiwał mu status posiadacza gruntów został wywiedziony z naruszeniem zasad logiki. Ponadto rażącym naruszeniem art. 75 § 1 kpa było także dopuszczenie w toku postępowania, prowadzonego w trybie art. 149 § 2 kpa, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, poglądów prokuratora zawartych w piśmie nazwanym "Stanowisko Prokuratora Okręgowego w Gorzowie Wlkp." z dnia 28.06.2006r. Pogląd prokuratora wyrażony w tym dokumencie nie stanowi dowodu, a jest jedynie odmiennym poglądem prokuratora w przedmiocie skuteczności umowy łączącej stronę ze Spółdzielnią. Dowodem w tej sprawie mógłby być dopiero prawomocny wyrok sądu.

Zdaniem strony skarżącej zastosowanie zawężającej interpretacji przepisów ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r., prowadzącej do ograniczenia kręgu osób uprawnionych do dopłat, jest niedopuszczalne i stanowi nie tylko naruszenie prawa materialnego, ale także ogólnej zasady praworządności sformułowanej w art. 6 kpa. W ocenie skarżącego organy orzekające w sprawie dokonały dowolnej oceny m.in. zawartej umowy dzierżawy, zasadności decyzji strony o sposobie dysponowania pożytkami uzyskanymi z użytkowanych gruntów i otrzymanych dopłat, a także obowiązujących w regulaminie Spółdzielni zasad użyczania członkom i kandydatom na członków sprzętu rolniczego, czy sposobu uprawy gruntów.

Konkludując skarżący wskazał, że negatywna ocena organu orzekającego podjętych przez stronę i Spółdzielnie przedsięwzięć nie mogła mieć wpływu na status skarżącego jako producenta rolnego i jego praw do dopłat.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Niesporne powinno być to, że podstawą prawną wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 23 grudnia 2004r. Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. był art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Jako przyczynę a jednocześnie przesłankę wznowienia postępowania wskazano informację o wszczęciu przez Prokuraturę Okręgową w Gorzowie Wlkp. postępowania w sprawie wyłudzenia płatności obszarowych przez zawarcie fikcyjnych umów dzierżawy pomiędzy zarządem Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej "Nowa Wieś" w G. a członkami oraz kandydatami na członków Spółdzielni. Przesłanką wznowienia postępowania jest m.in. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 kpa). Ujawnienie nowych okoliczności faktycznych stanowi samoistną podstawę wznowienia postępowania. Nie do przyjęcia jest stanowisko strony skarżącej, że nie daje podstawy do wznowienia postępowania ujawnienie nowej okoliczności faktycznej, bez dowodów na jej poparcie (patrz: Komentarz do Kodeksu Postępowania Administracyjnego, wydanie 5, wydawnictwo C.H. Beck – B. Adamiak, J. Borkowski – str. 635). Oznacza to, że powzięcie informacji o nieprawidłowościach w sprawach mających wpływ na uzyskanie płatności w tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w 2004r. stanowiło samodzielną podstawę do wznowienia postępowania. Dopiero w toku wznowionego postępowania organ administracji publicznej, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) obowiązany jest ustalić, czy ta nowa okoliczność faktyczna występowała, prowadząc w tym celu postępowanie wyjaśniające. Ujawnienie nowych okoliczności, o których mowa dotyczyło niewątpliwie okoliczności dla sprawy istotnych, którymi są kwestie podmiotów uprawnionych do uzyskania płatności.

Z ujawnionych okoliczności wynikało, że istniały one w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie były one znane organowi, który tę decyzję wydał. Spełnione więc zostały przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zarzut rażącego naruszenia powyższego przepisu okazał się więc nieuzasadniony. Nieuzasadniony również dlatego, że strona skarżąca twierdzi, iż podstawą wznowienia postępowania było ujawnienie nowego dowodu w postaci postanowienia Prokuratury Okręgowej w Gorzowie z dnia [...] O tym, że podstawą wznowienia postępowania nie było ujawnienie nowych istotnych dla sprawy dowodów lecz nowe okoliczności faktyczne świadczy treść uzasadnienia postanowienia organu I instancji z dnia 23 listopada 2006r.

Zaskarżona decyzja nie narusza również rażąco art. 107 § 1 i 3 kpa i nie uzasadnia stwierdzenia jej nieważności. Jak już wyżej wskazano w zaskarżonej decyzji, jako podstawę wznowienia postępowania wskazano nowe okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia, istniejące w dacie wydania decyzji a nie nowe dowody. Strona skarżąca zarzuca rażące naruszenie art. 107 § 1 i 3 kpa przez powołanie wadliwej podstawy prawnej nie precyzując bliżej tego zarzutu.

Wbrew twierdzeniom skarżącego zaskarżona decyzja nie wynika wyłącznie z poglądów prokuratora. W toku postępowania wyjaśniającego organy administracyjne w oparciu o nowe dowody istniejące w dacie wydawania decyzji ostatecznej ustaliły, że dzierżawione przez skarżącego grunty w rzeczywistości były uprawniane przez pracowników Spółdzielni a nie przez skarżącego. Ustalenia te oparte zostały na materiale dowodowym dostarczonym przez skarżącego. Były to :

- pismo skarżącego z dnia 22 stycznia 2007r.,

- umowa dzierżawy z dnia 31 lipca 2003r. zawarta między skarżącym a RSP w G.,

- umowa przechowania w formie depozytu nieprawidłowego z dnia 21 stycznia 2005r. ,

- protokół przyjęcia produktów rolnych na przechowanie [...],

- dokument magazynowy z dnia [...] wydany przez RSP w G., potwierdzający wydanie skarżącemu ziaren rzepaku.

Dowody te to również wyjaśnienia skarżącego złożone na rozprawie administracyjnej przeprowadzonej w dniu 16 lutego 2007r. Wyjaśnienia te ujawniły, że skarżący nie prowadził indywidualnej działalności rolniczej na działkach gruntu rolnego zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich. Przesłuchany jako strona wyjaśnił, że w Spółdzielni Produkcyjnej pracuje jako magazynier. Wskazał, że powodem zawarcia umowy dzierżawy i złożenia wniosku o dopłaty była ciężka sytuacja ekonomiczna Spółdzielni i zagrożenie likwidacją.

Już te dowody, bez potrzeby sięgania po materiał dowodowy zgromadzony przez Prokuraturę świadczą o tym, że wszelkie działania zmierzające do uzyskania płatności bezpośrednich były inspirowane i podejmowane nie przez skarżącego a przez kierownictwo Spółdzielni. Skarżący przyznał, że na "wydzierżawionych" gruntach prace polowe wykonywane były przez pracowników Spółdzielni w godzinach pracy Spółdzielni. Własnością Spółdzielni był również materiał siewny, a jedynie plan zasiewów określał skarżący ale po konsultacji z kierownikiem produkcji RSP w G.. Zasadnie więc, biorąc pod uwagę wyjaśnienia skarżącego złożone na rozprawie administracyjnej organy obu instancji uznały, że umowa dzierżawy została zawarta dla pozoru nie przedstawiając rzeczywistego stanu faktycznego i prawnego. Same wyjaśnienia skarżącego z pominięciem jego zeznań złożonych w Prokuraturze pozwalały organom administracyjnym stwierdzić, że skarżący nie prowadził indywidualnej działalności rolniczej. Przedstawione przez skarżącego dokumenty – umowa przechowania w formie depozytu i protokół przyjęcia płodów rolnych w świetle treści wyjaśnień złożonych przez skarżącego nie są dowodami potwierdzającymi prowadzenie działalności rolniczej przez skarżącego. Aby skarżący mógł uzyskać płatności bezpośrednie do gruntów rolnych musiał spełnić warunki określone w art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. z 2004r. Nr 6, poz. 40 ze zm.) Te warunki to: posiadanie gospodarstwa rolnego i uprawienie powierzchni działek rolnych nie mniejszych niż 1 ha.

Aby można było mówić o posiadaniu (samoistnym lub zależnym) konieczne jest istnienie zamiaru władania rzeczą dla siebie (art. 336 kodeksu cywilnego). Taki zamiar po stronie skarżącego nie występuje. Sam skarżący przesłuchany jako strona wyjaśnił, że jego i innych członków Spółdzielni zamiarem była pomoc Rolniczej Spółdzielni w G., która znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej. Pomoc ta miała polegać na pobieraniu dopłat i wpłaceniu ich na konto Spółdzielni. Te fakty świadczą o braku po stronie skarżącego zamiaru władania działkami dla siebie. Potwierdzają to inne fakty ujawnione przez skarżącego a więc : korzystanie ze sprzętu Spółdzielni , z jej materiału siewnego oraz z doradztwa rolniczego Spółdzielni i wykonywanie prac polowych przez pracowników Spółdzielni.

Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy na potwierdzenie swoich ustaleń, że skarżący nie był posiadaczem gruntów rolnych przywołał treść Protokołu nr [...] Walnego Zgromadzenia Członków RSP w G.. Wynika z niego, że to nie skarżący a władze Spółdzielni decydowały o strukturze wiosennych zasiewów. Trafnie uznały organy administracyjne, że świadczy to o tym, że grunty zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich pozostawały w posiadaniu Spółdzielni.

W świetle materiału zgromadzonego w sprawie a w szczególności zeznań złożonych na rozprawie administracyjnej przez samego skarżącego, jak również przedstawionych wyżej dowodów (w tym przedłożonych również przez skarżącego), dla rozstrzygnięcia sprawy nie mają znaczenia rozważania organu odwoławczego na temat mocy dowodowej zeznań skarżącego złożonych w postępowaniu przygotowawczym w sprawie karnej.

Nieuzasadniony okazał się w świetle samych wyjaśnień skarżącego zarzut naruszenia art. 75 § 1 i 3, art. 77 § 1 i art. 80 i art. 138 kpa.

Organy administracyjne nie dokonały też zawężającej wykładni prawa materialnego. Sam skarżący przyznał bowiem, że to nie on a Spółdzielnia dostarczała materiał siewny, decydowała o pracach polowych, oraz o wykonywaniu ich przez pracowników Spółdzielni w godzinach pracy Spółdzielni.

Przyjęcie więc w zaskarżonej decyzji, że skarżący nie prowadził działalności na zadeklarowanych gruntach, gdyż nie miał zamiaru uprawniania gruntów dla siebie a uprawiał je dla Spółdzielni nie narusza zasady swobodnej oceny zgromadzonych dowodów a wynika z wyjaśnień samego skarżącego.

Z powyższych przyczyn skarga jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega oddaleniu.