Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 1135/96
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 1997-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatki inne
Podatkowe postępowanie
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 3
journal: Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
article: ze zm.
journal: Dz.U. 1992 nr 99 poz. 496
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Teza: 1. Decyzja określająca inną wysokość podatku dochodowego niż wynikająca z zeznania podatkowego za dany rok, wydana na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ ma charakter decyzji deklaratoryjnej, to znaczy, że stwierdza jedynie fakt uprzedniego powstania zobowiązania podatkowego na skutek zaistnienia okoliczności, z którymi prawo łączy powstanie takiego zobowiązania.

2. Rozporządzenie z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów /Dz.U. nr 99 poz. 496 ze zm./ określa, iż wydatki związane z zakupem paliwa, naprawą, ubezpieczeniem samochodu itp. powinny być dokumentowane rachunkami zaopatrzonymi w numer rejestracyjny pojazdu. Oznacza to; że w przypadku niezachowania wymogów, określonych dla sposobu dokumentowania wydatków, nie jest możliwe zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodu na podstawie innych reguł dowodzenia okoliczności ich poniesienia.

TEZY

1. Decyzja określająca inną wysokość podatku dochodowego niż wynikająca z zeznania podatkowego za dany rok, wydana na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ ma charakter decyzji deklaratoryjnej, to znaczy, że stwierdza jedynie fakt uprzedniego powstania zobowiązania podatkowego na skutek zaistnienia okoliczności, z którymi prawo łączy powstanie takiego zobowiązania.

2. Rozporządzenie z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów /Dz.U. nr 99 poz. 496 ze zm./ określa, iż wydatki związane z zakupem paliwa, naprawą, ubezpieczeniem samochodu itp. powinny być dokumentowane rachunkami zaopatrzonymi w numer rejestracyjny pojazdu. Oznacza to; że w przypadku niezachowania wymogów, określonych dla sposobu dokumentowania wydatków, nie jest możliwe zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodu na podstawie innych reguł dowodzenia okoliczności ich poniesienia.


SENTENCJA

oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a przedstawione w skardze zarzuty nie są trafne.

Wprawdzie ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w roku 1994 w art. 45 ust. 6 stwierdza, że podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba że urząd skarbowy wyda decyzję, w której ustali inną wysokość podatku, to jednak sformułowanie to /ustali/ nie zmienia normatywnej treści przepisu, zgodnie z którą decyzja organu skarbowego ustalająca czy też określająca wysokość należnego podatku dochodowego ma charakter deklaratoryjny. Wynika to z pozostałych unormowań zawartych w ustawie o podatku dochodowym, a w szczególności art. 45 ust. 1 i 6. W myśl tych przepisów zobowiązanie w podatku dochodowym powstaje z mocy prawa a realizowane jest metodą samoopodatkowania.

W tej sytuacji decyzja określająca inną wysokość podatku wydana na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych ma charakter decyzji deklaratoryjnej to znaczy, że stwierdza jedynie fakt uprzedniego powstania zobowiązania podatkowego na skutek zaistnienia okoliczności, z którymi prawo łączy powstanie takiego zobowiązania.

Bezpodstawne jest również stanowisko skarżących, że brak na rachunkach numeru rejestracyjnego samochodu osobowego, wykorzystywanego w prowadzeniu działalności gospodarczej, nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych, ma charakter błędu formalnego a tym samym wydatki udokumentowane tymi rachunkami powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Skarżący miał obowiązek prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie zasadami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów /Dz.U. nr 99 poz. 496 ze zm./, a zatem zobowiązany był do dokumentowania wydatków uznany koszt uzyskania przychodów w sposób ściśle określony przepisami tego rozporządzenia.

Rozporządzenie to określa, iż wydatki związane z zakupem paliwa, naprawą, ubezpieczeniem samochodu itp. powinny być dokumentowane rachunkami zaopatrzonymi w numer rejestracyjny pojazdu. Oznacza to, że w przypadku niezachowania wymogów określonych dla sposobu dokumentowania wydatków - nie jest możliwe zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodu na podstawie innych reguł dowodzenia okoliczności ich poniesienia.

Jeśli chodzi o zarzut braku podstawy prawnej zaskarżonej decyzji to jest on niezrozumiały w kontekście treści decyzji organów I i II instancji.

Rozstrzygający niniejszą sprawę organ I instancji powołał się na wszystkie przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

Natomiast decyzja organu odwoławczego w petitum nie zawiera wprawdzie powołania się na przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych, jednakże do przepisów tych odwołuje się w uzasadnieniu.

Zarzut przewlekłości postępowania i naruszenia art. 35 Kpa nie ma znaczenia dla wyniku sprawy.

W świetle powyższego skarga nie jest zasadna, wobec czego podlega oddaleniu w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.