Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 4032/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.6 ust.1, ust.2, art.33 ust.3 pkt.1 , ust.1 art.34, art.47 ust.1 pkt.1
journal: Dz.U. 2020 poz 398
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - t.j.
article: art.151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lipca 2022 r. sprawy ze skargi K. C. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zdolności funkcjonariusza do służby oddala skargę


UZASADNIENIE

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, dalej: "CKL", orzeczeniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r., na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r.

o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398), utrzymała w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], dalej: "RKL", o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r.

K. C. jest emerytowaną funkcjonariuszką Policji. Odeszła ze służby w dniu [...] czerwca 2021 r. Została skierowana przez Komendę Miejską Policji w [...] na badanie do RKL w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby.

RKL ustaliła następujące rozpoznanie:

1. Zespół bolesnego barku lewego z przykurczem i nieznacznym upośledzeniem sprawności, wskazując § 65 p. 1 r. 5 B w zastosowaniu wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawarty w rozporządzeniu Ministra Spraw Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r.

w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby

w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 2035 z późn. zm.)

2. Hipercholesterolemia w jednorazowym badaniu - bez §.

RKL przyznała K. C. kategorię zdolności do służby B uznając, że K. C. jest zdolna do służby z ograniczeniem, zdolna do służby na zajmowanym stanowisku.

K. C. od powyższego orzeczenia skierowała odwołanie do CKL, przedkładając orzeczenia potwierdzające przyznanie procentowego uszczerbku na zdrowiu, na skutek urazów doznanych w służbie w postaci: urazu lewego kolana, skręcenia stawu skokowego lewego oraz pogryzienia przez psa. Zaznaczyła, że

w dacie przyjęcia do służby w Policji była zdrowa. Podała, że przez rok przebywała na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby barku lewego (od [...] kwietnia 2020 r.). Zdiagnozowano u niej uszkodzenie rotatorów barku lewego, co zostało również potwierdzone badaniem MRI. Na czerwiec 2021 r. wyznaczono leczenie operacyjne.

Po rozpoznaniu odwołania, CKL utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie RKL. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że K. C. zgłosiła się w siedzibie CKL [...] sierpnia 2021 r. W badaniu podmiotowym podała, że jest leczona z powodu dolegliwości bólowych barku lewego od roku. Nie pamięta, aby przebyła uraz barku lewego. W toku diagnostyki wykonywano rtg i MRl tego stawu. Korzystała z zabiegów usprawniających. W dniach [...] – [...] czerwca 2021 r. przebyła leczenie szpitalne w Oddziale Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej w Szpitalu w [...].

Z Karty informacyjnej wynika, że pacjentka zgłosiła się do Oddziału w celu wykonania artroskopii barku lewego z rekonstrukcją stożka rotatorów. Z powodu zamrożenia barku zdyskwalifikowana została z operacji. Pacjentkę usprawniano w asyście fizykoterapeuty. Wydano skierowanie do sanatorium.

W trakcie bieżącego badania przed CKL stwierdzono u skarżącej bólowe ograniczenie odwodzenia w stawie barkowym. Nie stwierdzono zaników mięśniowych, zaburzeń ukrwienia i unerwienia w obrębie barku lewego. W wyniku analizy zgromadzonej w toku procedowania dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej, uznano, że stan miejscowy barku lewego nie czyni z orzekanej inwalidki. Przyznano kategorię zdolności do służby B uznając, że K. C. jest zdolna do służby z ograniczeniem, zdolna do służby na zajmowanym stanowisku. Schorzenie nie pozostaje w związku ze służbą.

W rozpoznaniu stwierdzono:

- zespół bolesnego barku lewego z przykurczem i nieznacznym upośledzeniem sprawności - figurujące w wykazie chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawartym w rozporządzeniu Ministra Spraw Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji (...) w § 65 p. 1, r. 5, kat. B

w zastosowaniu,

- hipercholesterolemia w jednorazowym badaniu - bez §.

Odnośnie kwestii podniesionych w odwołaniu CKL stwierdziła, że w sprawie przebytych urazów w służbie, K. C. była orzekana. Żaden

z przebytych urazów nie powoduje u orzekanej inwalidztwa.

K. C. pismem z dnia 10 listopada 2021 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r., wnosząc

o przeprowadzenie postępowania i wydania orzeczenia w tym zakresie. Skarżąca nie zgodziła się z ustaleniami Komisji w zakresie zdolności do podjęcia dalszej służby na zajmowanym stanowisku służbowym. Podała, że rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r., utrzymującym w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2021 r., została zwolniona ze służby w Policji, w związku

z przebywaniem przeszło rok na zwolnieniu lekarskim. Stwierdziła, że jedyną przesłanką zwolnienia ze służby był jej obecny stan zdrowia.

Podała, że w chwili przyjęcia do Policji była w pełni zdrowa. Było to w 2003 r. Przez okres pełnienia służby miała trzy wypadki w służbie, za które orzeczono jej uszczerbek na zdrowiu: uszkodzenie lewego kolana, skręcenie stawu skokowego lewego oraz pogryzienie przez psa w czasie pełnienia służby.

Zaznaczyła, że z chwilą pojawienia się choroby - uszkodzenia barku sama wystąpiła do Komendanta Miejskiego Policji w [...] o skierowanie na Komisję Lekarską.

W związku z pandemią orzeczenie lekarskie zostało wydane z dużym opóźnieniem. Wskazała, że kilkakrotnie monitowała o szybsze rozpoznanie sprawy przez Komisję w [...]. Pierwsze symptomy choroby zaczęły pojawiać się w październiku

2019 r. Udała się do lekarza i otrzymała zwolnienie lekarskie na trzy miesiące oraz przeszła rehabilitację. Chwilowo to pomogło - wróciła do pracy. Popracowała 4 miesiące i dolegliwości powróciły ze zdwojona siłą. Od [...] kwietnia 2020 r. pozostaje na zwolnieniu lekarskim. Na czerwiec 2021 r. miała zaplanowaną operację, ale

z uwagi na całkowite zamrożenie barku została zdyskwalifikowana z zabiegu

i skierowana na rehabilitację do sanatorium. W okresie od [...] do [...] października

2021 r. odbyła rehabilitację sanatoryjną, jednak objawy uszkodzenia barku tylko

w nieznacznym stopniu ustąpiły. W dalszym ciągu leczy się. Stwierdzono u niej również zniesioną fizjologiczne lordozę odcinka C kręgosłupa - dyskopatię C5-C (załączyła wynik badania).

Skarżąca stwierdziła, że jej stan zdrowia nie pozwala na dalszą służbę

w Policji, nie jest w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy z powodu masywnego przykurczu barku lewego. Ma problemy z ubraniem się, wykonaniem podstawowych czynności higienicznych. Stwierdzono u niej uszkodzenie rotatorów barku lewego. Podniosła również, że zaskarżone orzeczenie uniemożliwiło jej przejście na roczne świadczenie, choć jak zaznaczyła, obecnie jest już emerytowanym funkcjonariuszem.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, ponieważ zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ odnosząc się do argumentacji skargi stwierdził, że stanowi ona opis schorzeń

i polemikę z zakwalifikowaniem schorzeń, jako ograniczających zdolność do służby

w Policji. Podkreślił, że Komisje Lekarskie w zakresie określenia zdolności do służby muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczną i obowiązującymi przepisami. Subiektywne zaś odczucia skarżącej na temat jej stanu zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na ustalenie kategorii zdolności do służby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Sąd administracyjny, kontrolując orzeczenie komisji lekarskiej, nie ocenia kwestii medycznych (zob. też np. prawomocne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17,

z 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 654/14 – niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), nie jest więc uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania, prowadzącego do ustalenia kategorii zdolności funkcjonariusza do służby. Co za tym idzie, Sąd nie może badać prawidłowości samej diagnozy.

Kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny sprowadza się natomiast do badania tego aktu pod względem formalnym. Sąd zobowiązany jest więc ocenić zgodność zaskarżonego orzeczenia przede wszystkim z wymogami zawartymi w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398 z późn. zm.), dalej: "u.k.l."), a także w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 2035 z późn. zm.). W zakresie nieuregulowanym w u.k.l., sąd bada też zgodność orzeczenia z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 4 u.k.l.).

Mając to na uwadze, należy zauważyć, że stosownie do art. 6 ust. 1 u.k.l., zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby:

1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;

2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;

3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Stosownie do treści art. 6 ust. 2 u.k.l., orzeczenie o zdolności fizycznej

i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń:

1) "zdolny do służby", jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności stanowiących przeciwwskazanie do pełnienia służby;

2) "trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku; w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane dla badanego;

3) "czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i zdolności do służby na zajmowanym stanowisku;

4) "zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono pewne choroby lub ułomności, które zmniejszają wprawdzie zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;

5) "trwale niezdolny do służby", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które nie pozwalają na pełnienie służby.

RKL orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] przyznała skarżącej kategorię B - zdolna do służby w Policji z ograniczeniem.

Zaliczenie skarżącej do wskazanej kategorii zdolności do służby było konsekwencją rozpoznania u niej zespołu bolesnego barku lewego z przykurczem

i nieznacznym upośledzeniem sprawności, co zakwalifikowano jako schorzenie wymienione w § 65 p. 1 r. 5, kat. B wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawartym w rozporządzeniu Ministra Spraw Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa. Jak bowiem wynika z art. 33 ust. 3 pkt 1 u.k.l., w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby, rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej.

Zgodnie ze wskazaną w orzeczeniu RKL jednostką klasyfikacyjną (§ 65 p. 1, r. 5, kat. B) rozpoznana choroba zakwalifikowana została jako choroba zwyrodnieniowa stawów nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju skutkująca zaliczeniem funkcjonariusza do kategorii A/B. Jak wynika z art. 33 ust. 1 u.k.l., rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych

i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego

i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia.

Stosownie do treści art. 32 ust. 1 u.k.l., rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie funkcjonariusza Policji i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby. Przepis art. 31 ust. 1 u.k.l. zobowiązuje rejonową komisję lekarską do wyznaczenia terminu badania lekarskiego

i zawiadomienia o tym podmiotu kierującego do komisji lekarskiej oraz osoby skierowanej do komisji lekarskiej.

Przepis art. 32 ust. 2 u.k.l. daje komisji lekarskiej możliwość skierowania osoby badanej na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecenia wykonania badań dodatkowych w wyznaczonym terminie.

Zgodnie z art. 34 u.k.l., rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter

i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne.

W myśl art. 38 ust. 1 u.k.l., rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej.

Natomiast przepis art. 39 ust. 1 u.k.l. wskazuje, że orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3.

Zgodnie z art. 47 ust. 1 u.k.l., CKL po rozpatrzeniu odwołania:

1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo

2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo

3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską.

Do postępowania odwoławczego prowadzonego przez Centralną Komisję Lekarską stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed rejonowymi komisjami lekarskimi (art. 47 ust. 3).

W odniesieniu do funkcjonariuszy tryb i forma orzekania o ewentualnym inwalidztwie jest nierozerwalnie związana i uzależniona od stwierdzenia niezdolności do służby. Nie ma możliwości ustalenia inwalidztwa bez stwierdzenia niezdolności do służby. Orzeczenie inwalidztwa wynika zatem z kwalifikacji niezdolności do służby (kat. C).

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej, ustala się trzy grupy inwalidztwa funkcjonariuszy całkowicie niezdolnych do służby:

1) I grupę - obejmującą całkowicie niezdolnych do pracy;

2) II grupę - obejmującą częściowo niezdolnych do pracy;

3) III grupę - obejmującą zdolnych do pracy.

W zależności od przyczyny powstania inwalidztwa pozostaje ono w związku lub nie pozostaje w związku ze służbą (ust. 2). Inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą, gdy powstało wskutek: 1) zranienia, kontuzji lub innych obrażeń doznanych w czasie wykonywania obowiązków służbowych; 2) wypadku pozostającego w związku

z wykonywaniem obowiązków służbowych; 3) chorób zakaźnych panujących

w miejscu służbowego pobytu funkcjonariusza; 4) chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby; 5) chorób i schorzeń, które istniały przed przyjęciem do służby, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (ust. 3).

Jak już na wstępie zaznaczono, kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jego badania pod względem formalnym. Sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny

z obowiązującymi w tym względzie przepisami, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby.

Sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącej badań, a zatem również do weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącej do innej kategorii zdolności do służby, niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań innej komisji, celem weryfikacji dotychczasowych badań. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby jest z tym materiałem spójna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.

W ocenie Sądu, w postępowaniu orzeczniczym prowadzonym przed CKL, nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane w składzie trzyosobowym na podstawie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej zgromadzonej przez RKL, dokumentacji z leczenia skarżącej oraz po badaniu przeprowadzonym przez CKL.

Organ w wystarczający sposób zebrał i rozpatrzył dowody niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. CKL orzekała w postępowaniu jako organ odwoławczy, zatem była uprawniona jedynie do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Z uprawnienia tego skorzystała, przeprowadzając w dniu [...] sierpnia 2021 r. badanie własne. Przyjąć więc trzeba, że orzekając w zakresie zakreślonym ww. przepisami (ustawy o komisjach lekarskich i rozporządzenia z 2018 r.), CKL dysponowała kompletną dokumentacją medyczną, dotyczącą stanu zdrowia skarżącej. Uzasadnienie orzeczenia obejmuje zarówno okoliczności sprawy, jak

i wskazanie podstaw faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia.

W konsekwencji powyższego Sąd uznał, że organ prawidłowo przeprowadził postępowanie orzecznicze, uwzględniając istotne okoliczności w sprawie, a zebrana dokumentacja medyczna była wystarczająca do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, które zostało uzasadnione w przekonywujący sposób.

Skarżąca ma oczywiście prawo do własnych odczuć i oceny własnego stanu zdrowia, jednakże dla rozstrzygnięcia sprawy, w zakresie należącym do kognicji sądu administracyjnego, kwestie te nie miały znaczenia i nie mogły wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonego orzeczenia.

Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że podniesione w odwołaniu kwestie, dotyczące dokonania niewłaściwego rozpoznania w orzeczeniu RKL z dnia [...] kwietnia 2021 r., były przedmiotem oceny w postępowaniu odwoławczym.

W opisanych okolicznościach Sąd nie znalazł podstaw, by stwierdzić, że orzeczenie CKL z dnia [...] sierpnia 2021 r. narusza prawo. Organ odwoławczy, prawidłowo – na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 u.k.l. - utrzymał w mocy orzeczenie RKL z dnia [...] kwietnia 2021 r. o zaliczeniu skarżącej do kategorii B – zdolna do służby w Policji

z ograniczeniem, zdolna do służby na zajmowanym stanowisku.

Ponieważ w skardze zawarto wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego, należy wyjaśnić, że przeprowadzenie takiego dowodu w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niedopuszczalne, ponieważ przepisy p.p.s.a. umożliwiają wyłącznie - i to w ograniczonym zakresie - przeprowadzenie dowodów z dokumentów. Zgodnie bowiem z art. 106 § 3 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.