Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 803/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 1, pkt 14-16, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 3, art. 114 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 508
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej - tekst jedn.
article: art. 120, art. 233 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 23 ust. 1 pkt 1, art. 23 ust. 1 pkt 2, art. 39 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 922
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.
article: art. 134, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agata Pasternak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania informacji będących w dyspozycji serwisu, dotyczących użytkowników platformy sprzedażowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r., na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 508 ze zm. - dalej: "ustawa o KAS"), wezwał w terminie 30 dni liczonych od otrzymania tego postanowienia, do przekazania informacji będących w dyspozycji serwisu [...] (dalej: strona, Spółka skarżąca), dotyczących użytkowników platformy sprzedażowej [...].pl, posługujących się następującymi loginami: 1) [...], 2) [...], 3) [...], 4) [...] 5) [...], 6) [...], 7) [...], 8) [...], 9) [...] 10) [...], 11) [...], 12) [...], 13) [...] 14) [...], 15) [...], 16) [...], 17) [...] 18) [...], 19) [...], 20) [...], 21) [...], 22) [...] 23) [...], 24) [...], 25) [...], 26) [...], 27) [...] 28) [...], 29) [...], 30) [...], 31) [...] 32) [...], 33) [...], 34) [...], 35) [...] 36) [...], obejmujących:

- dane osób/firm, które zostały zamieszczone na formularzu rejestracyjnym: login, e-mail, adres, numer NIP wraz z danymi historycznymi, ewentualnie dane osób fizycznych występujących w imieniu firm,

- sposób dokonania przez [...] potwierdzenia prawdziwości danych w formularzu rejestracyjnym,

- adresy podane w formularzu rejestracyjnym, na które została wysłana wiadomość wskazująca sposób rejestracji,

- IP komputerów, z których dokonywano logowania do kont użytkowników,

- historię powiadomień (informacji, które są automatycznie wysyłane przez właściciela nicka do kupującego po zakończeniu aukcji).

Ponadto Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. zwrócił się o przesłanie za okres od [...] stycznia 2017 r. do [...] marca 2018 r.:

- elektronicznego rejestru transakcji dokonanych za pośrednictwem serwisu [...] dla wskazanych powyżej podmiotów. Informacje te powinny zawierać w szczególności: id aukcji, opis przedmiotu, liczbę sprzedanych przedmiotów, datę zakończenia aukcji, cenę, datę i sposób zapłaty (ewentualne numery rachunków bankowych związane z rozliczeniem transakcji),

- zapłaconych przez wskazane powyżej firmy prowizji (lub jej anulowaniu i zwrocie) na rzecz spółki [...] będącej właścicielem internetowej platformy handlowej umożliwiającej przeprowadzanie transakcji kupna - sprzedaży,

- adresu e-mail kupującego, na który został wysłany sprzedawany produkt,

- zestawienia faktur wystawionych przez [...] Sp. z o.o. na rzecz wskazanych powyżej firm,

- numerów rachunków bankowych, z których korzystały ww. firmy.

W uzasadnieniu postanowienia Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. wskazał, że wnioskowane dane są konieczne do prowadzenia działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej oraz analizy ryzyka dotyczącego zjawiska uchylania się od opodatkowania. Organ wyjaśnił, że dane te są niezbędne dla celów powstania zobowiązania podatkowego lub jego wysokości, co stanowi realizację ustawowych zadań organów KAS w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o KAS.

W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej obowiązku przekazania danych dotyczących adresów e-mail kupujących, na które zostały wysłane sprzedawane produkty przez klientów, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej obowiązku przekazania danych dotyczących adresów e-mail kupujących, na które zostały wysłane sprzedawane produkty przez klientów i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie:

- art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm. – dalej: "O.p."), i art. 45 ust. 1 ustawy o KAS poprzez nieustalenie czy Spółka dysponuje danymi, których przekazania domaga się organ,

- art. 45 ust. 1 ustawy o KAS poprzez nałożenie na Spółkę obowiązku przekazania danych dotyczących adresów e-mail kupujących, na które zostały wysłane sprzedawane produkty, które to dane nie mają bezpośredniego wpływu na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego sprzedających, w związku z czym nie są danymi, których przekazania może domagać się organ.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w zaskarżonym postanowieniu Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. wymienił okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych informacji. Wskazał, że wnioskowane dane są niezbędne do prowadzenia działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej oraz analizy ryzyka dotyczącego zjawiska uchylania się od opodatkowania. Wskazał także, że powyższe dane są konieczne dla celów powstania lub wysokości zobowiązania podatkowego, co stanowi realizację ustawowych zadań organów KAS. W ocenie organu odwoławczego, zbieranie i wykorzystywanie przez organ KAS - Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K., danych osobowych - adresów e-mail kupujących w ww. celach, jest zgodne z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS. Dane te bowiem są pozyskiwane w związku z wykonywaniem zadań KAS, jakimi jest realizacja dochodów z podatków, tj. w zakresie o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o KAS. Ponadto dane te, dotyczące jednej ze stron transakcji sprzedaży, związane są ze zdarzeniami mającymi bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego i mogą być istotne dla ustalenia stanu faktycznego i prawnego.

Odnosząc się do zarzutów strony, organ odwoławczy wyjaśnił, że przekazanie danych zawierających e-mail kupujących skutkować będzie naruszeniem art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz.922 ze zm. – dalej "ustawo o ochronie danych osobowych"), zgodnie z którym osoby, które zostały upoważnione do przetwarzania danych, są obowiązane zachować w tajemnicy te dane osobowe oraz sposoby ich zabezpieczenia.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że przepisem, o którym mówił wart. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych jest art. 45 ust. 1 pkt I ustawy o KAS, a przetwarzanie spornych danych jest niezbędne do zrealizowania uprawnienia określonego w tym przepisie. Zdaniem organu skoro przepis art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych dopuszcza przetwarzanie spornych danych, bezzasadny jest zarzut dotyczący naruszenia przepisów ustawy o ochronie danych osobowych poprzez ich przetwarzanie.

Za niezasadny organ uznał zarzut nieustalenia czy Spółka dysponuje spornymi danymi. Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. bowiem, nie dysponując zasobami informatycznymi serwisu [...], może ustalić ich zawartość dopiero na podstawie stosownych informacji otrzymanych od Spółki w związku z wezwaniem do przekazania danych.

W konsekwencji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] stwierdził, że żądanie strony ograniczenia zakresu danych, których przekazania domaga się Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K., tj. nieujawnienie adresów e-mail kupujących, nie znajduje uzasadnienia. W związku z tym, żądanie strony wyznaczenia miesięcznego terminu na przekazanie danych "o ograniczonym zakresie" jest bezzasadne.

Skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, pismem z dnia [...] września 2018 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu powyższe postanowienie i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] oraz umorzenie postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

1) art. 233 § 1 w związku z art. 239 O.p. poprzez błędną interpretację i błędne zastosowanie, a w konsekwencji rozpatrzenie wyłącznie zarzutów zażalenia Spółki, bez ponownego rozpoznania sprawy w jej całokształcie;

2) art. 45 ust. 1 i 3 ustawy o KAS poprzez błędną interpretację i błędne zastosowanie, a w konsekwencji żądanie danych nieskonkretyzowanych, nie mających bezpośredniego wpływu na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego lub należności celnych;

3) art. 45 ust 3 ustawy o KAS poprzez błędną interpretację i błędne zastosowanie, a w konsekwencji:

a) brak prawidłowego wskazania okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania przez organ żądanych informacji,

b) nałożenie na Spółkę obowiązku przekazania informacji w terminie nie uwzględniającym zakresu żądanych informacji oraz stopnia ich skomplikowania,

4) art. 120 O.p. poprzez brak zastosowania i w konsekwencji żądanie przekazania danych dotyczących adresów IP bez stosownej podstawy prawnej;

5) art. 122 O.p. i art. 45 ust. 1 ustawy o KAS poprzez błędną interpretację i błędne zastosowanie i w konsekwencji skierowanie do Spółki żądania przekazania danych bez ustalenia, czy Spółka jest w stanie wywiązać się z nałożonego obowiązku w wyznaczonym terminie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca obszernie rozwinęła zarzuty skargi.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie pełnomocnik strony skarżącej podał, że 283 razy Spółka przekazywała dane organowi podatkowemu, w 24 przypadkach złożyła zażalenie, ponieważ nie były one wykonalne.

Pełnomocnik organu podniósł, że w skardze zostały powołane przez stronę skarżącą nowe okoliczności, które nie były zawarte w zażalenia, dlatego organ mógł się do nich ustosunkować dopiero w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na mocy art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Przedmiotem sporu w sprawie jest zasadność żądania od skarżącej, na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, do przekazania informacji będących w dyspozycji serwisu [...], dotyczących użytkowników platformy sprzedażowej [...], posługujących się wskazanymi w decyzji loginami. Zdaniem strony skarżącej brak jest podstaw do takiego żądania na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o KAS. Sąd nie podziela tego stanowiska.

Zgodnie z przepisem art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, który dotyczy obowiązku udostępnienia dokumentów i informacji, organy KAS, w celu realizacji ustawowych zadań w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 6 i 8, mogą zbierać i wykorzystywać informacje, w tym dane osobowe, od osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, o zdarzeniach mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego lub należności celnych, oraz przetwarzać je w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138), a także występować do tych podmiotów o udostępnienie dokumentów zawierających informacje, w tym dane osobowe, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą. Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że organ KAS nie może żądać dokumentów i informacji, do których ma dostęp. Ponadto, w myśl ust. 3 tego artykułu, informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1, są udostępniane nieodpłatnie na podstawie postanowienia organu KAS, w terminie i formie określonych przez ten organ. Termin ten powinien uwzględniać zakres żądanych informacji oraz stopień ich skomplikowania.

W uzasadnieniu postanowienia należy wskazać okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych informacji.

Na podstawie art. 45 ust. 4 ustawy o KAS, naczelnicy urzędów celno-skarbowych mogą wykonywać czynności, o których mowa w ust. 1, także poza terytorialnym zasięgiem ich działania. Stosownie do art. 45 ust. 5 ustawy o KAS, obowiązek udostępnienia dokumentów i informacji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również dokumentów elektronicznych, o których mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 570).

W myśl przywołanych w art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 6 i 8 do zadań KAS należy:

pkt 1) realizacja dochodów z podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków i należności budżetowych, w zakresie których właściwe są inne organy;

pkt 2) realizacja dochodów z należności celnych oraz innych opłat związanych z przywozem i wywozem towarów;

pkt 6) wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych oraz wykonywanie zabezpieczenia należności pieniężnych;

pkt 8) wykonywanie audytu, czynności audytowych i urzędowego sprawdzenia.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K., postanowieniem wydanym na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy o KAS, zwrócił się do [...] Sp. z o.o. o przekazanie określonych informacji, koniecznych do realizacji ustawowych zadań organów KAS, wymienionych w art. 2 pkt 1 ustawy o KAS. Żądane informacje dotyczą użytkowników platformy sprzedażowej [...] (wymienionych w tym postanowieniu), w tym także adresów e-mail kupujących, którym zostały wysłane sprzedane przez użytkowników produkty w okresie od [...] stycznia 2017 r. do [...] marca 2018 r.

Sąd zauważa, że w zaskarżonym postanowieniu Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. wymienił okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych informacji. Wskazał, że wnioskowane dane są niezbędne do prowadzenia działalności analitycznej, prognostycznej i badawczej oraz analizy ryzyka dotyczącego zjawiska uchylania się od opodatkowania. Wskazał także, że powyższe dane są konieczne dla celów powstania lub wysokości zobowiązania podatkowego, co stanowi realizację ustawowych zadań organów KAS. W ocenie Sądu zbieranie i wykorzystywanie przez organ KAS – Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K., danych osobowych - adresów e-mail kupujących w ww. celach, jest zgodne z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS. Dane te są bowiem pozyskiwane w związku z wykonywaniem zadań KAS, jakimi jest realizacja dochodów z podatków, tj. w zakresie o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o KAS. Ponadto dane te, dotyczące jednej ze stron transakcji sprzedaży, związane są ze zdarzeniami mającymi bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego i mogą być istotne dla ustalenia stanu faktycznego i prawnego.

Nie znajduje uzasadnienia zarzut strony, jakoby organ odwoławczy rozpoznał sprawę wyłącznie w granicach zarzutów podniesionych w zażaleniu, czym naruszył art. 233 § 1 pkt 1 O.p. Organ odwoławczy bowiem w zaskarżonym postanowieniu ponownie, rozpoznał sprawę w oparciu o ustalony stan faktyczny i prawny, dokonując wykładni mających zastosowanie przepisów prawa. Co przy tym istotne w zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy odniósł się także do zarzutu wyrażonego w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji, że przekazanie danych zawierających e-mail kupujących skutkować będzie naruszeniem art. 39 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych, zgodnie z którym osoby, które zostały upoważnione do przetwarzania danych, są obowiązane zachować w tajemnicy te dane osobowe oraz sposoby ich zabezpieczenia.

Prawidłowo również organ odwoławczy wskazał, że ustawa o ochronie danych osobowych wprowadza zakaz przetwarzania danych osobowych z zastrzeżeniem przesłanek uchylających ten zakaz, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisów prawa.

Zatem przepis art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych dopuszcza przetwarzanie danych, po spełnieniu łącznie dwóch warunków:

- istnienia odpowiedniego przepisu prawa, który przyznaje podmiotowi uprawnienie lub nakłada na niego obowiązek,

- przetwarzanie danych jest niezbędne do zrealizowania tego uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z tego przepisu.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że przepisem, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych jest art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o KAS, a przetwarzanie spornych danych jest - co zostało stwierdzone w zaskarżonym postanowieniu - niezbędne do zrealizowania uprawnienia określonego w tym przepisie. Skoro zatem ww. przepis art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych dopuszcza przetwarzanie spornych danych, bezzasadny był zarzut skarżącej dotyczący naruszenia przepisów ustawy o ochronie danych osobowych poprzez ich przetwarzanie.

Nie znajduje uzasadnienia również podniesiony zarówno w zażaleniu, jak i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarzut nieustalenia czy Spółka dysponuje spornymi danymi. Naczelnik Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. bowiem, nie dysponując zasobami informatycznymi serwisu [...], może ustalić ich zawartość dopiero na podstawie stosownych informacji otrzymanych od Spółki w związku z wezwaniem do przekazania danych.

Niezrozumiały jest zarzut skargi dotyczący żądania od Spółki niedostatecznie skonkretyzowanych danych osób/firm. W postanowieniu organu pierwszej instancji wyraźnie wskazano, że chodzi o dane, które zostały zamieszczone na formularzu rejestracyjnym kont o wymienionych loginach: e-mail, adres, NIP wraz z danymi historycznymi, a także dane osób fizycznych występujących w imieniu firm. Oczywistym jest, że w przypadku nieskonkretyzowania przez organ o jakie dane tych osób chodzi, należało udostępnić wszelkie posiadane informacje ich dotyczące, zamieszczone na formularzu rejestracyjnym. Oczywistym także jest, że w przypadku nie wyznaczenia "ram czasowych" rejestrowych danych historycznych, należało przekazać wszelkie informacje na ten temat będące w posiadaniu Spółki.

Bezzasadny jest również zarzut, że organ precyzując, jakich żąda informacji za okres od [...] stycznia 2017 r. do [...] marca 2018 r., dotyczących elektronicznego rejestru transakcji, użył zwrotu "w szczególności", a nie wskazał cyt.: "pozostałych informacji, które Spółka miałaby przesłać", co sprawiło, że żądanie to było dla Spółki niewykonalne. Wyjaśnienia wymaga, że użycie przez organ zwrotu "w szczególności", zgodnie z jego potocznym znaczeniem, oznacza jedynie, że katalog żądanych informacji nie ma charakteru zamkniętego. Zatem Spółka, jeżeli dysponuje innymi (niż wymienione) informacjami w tym zakresie, winna udostępnić je organowi.

Niezrozumiały jest wywód skarżącej jakoby organ pierwszej instancji w postanowieniu błędnie wyznaczył, że dane winny być przekazane w edytowalnej formie plików w formie ".xsl", który to format jest językiem programowania, a nie formatem pliki, zawierających dane. W postanowieniu Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K., na stronie 3, wers 2 od góry poprawnie wskazano, że cyt.: "Wnioskowane dane winny być przekazane na informatycznym nośniku danych lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w edytowalnej formie plików w formacie ".xls" (k. 1 akt adm.).

Bezzasadny jest również zarzut dotyczący naruszenia art. 120 O.p. poprzez niewskazanie podstawy prawnej żądania przekazania "IP komputerów, z których dokonano logowania do kont użytkowników". Oczywistym jest, że podstawą prawną ww. żądania jest art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, wymieniony zarówno w postanowieniu organu pierwszej instancji, jak i w postanowieniu organu odwoławczego. Wskazanie przez stronę art. 114 ust. 1 ustawy o KAS jako ewentualnej podstawy prawnej tego żądania nie znajduje uzasadnienia. Przepis ten dotyczy bowiem działań w celu zapobiegania przestępstwom skarbowym lub przestępstwom, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14-16 ustawy o KAS, lub wykrywania tych przestępstw oraz wykonywania zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16a ustawy o KAS. Zatem w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania.

Zdaniem skarżącej, w myśl rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 grudnia 2008 r. w sprawie szczegółowego wykazu danych oraz rodzajów operatorów publicznej sieci telekomunikacyjnej lub dostawców publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych obowiązanych do ich zatrzymywania i przechowywania (Dz. U. z 2009 r. poz. 226 ze zm.), Spółka nie jest zobowiązana do przechowywania, adresów IP komputerów, z których dokonano logowania do kont użytkowników. Ustosunkowując się do tego stanowiska, zauważyć należy, że [...] sp. z o.o. nie jest operatorem publicznej sieci telekomunikacyjnej lub dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, tak więc rozporządzenie to nie ma wobec Spółki zastosowania.

Końcowo, odnosząc się do zarzutów skarżącej, że przygotowanie żądanych informacji zajęłoby znacznie więcej czasu, niż wyznaczony 30 dniowy termin, zauważyć należy, że organ, działając na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy o KAS, wyznaczył 30-dniowy termin liczony od dnia otrzymania postanowienia, z uwzględnieniem zakresu żądanych informacji oraz stopnia ich skomplikowania. Podkreślić należy, że wszystkie informacje, których żądał organ pierwszej instancji są w posiadaniu Spółki. Ponadto, żądania te, wbrew twierdzeniom Spółki, są skonkretyzowane i dotyczą jedynie 36 użytkowników platformy sprzedażowej [...]. Dodatkowo wskazać należy, że Spółka kwestię tę podniosła dopiero w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Spółka nie sygnalizowała organowi problemu z ewentualnym niedochowaniem określonego w postanowieniu terminu, nie zwróciła się o wyznaczenie innego, dłuższego terminu do przekazania informacji wynikających z postanowienia Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K..

Reasumując Sąd stwierdza, że w zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami. W związku z tym zarzuty zawarte w skardze należy uznać za bezzasadne.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.