Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 444/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

D. P. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2020r. o udostępnienie informacji publicznej.

We wniosku z dnia [...] czerwca 2020 roku (data wpływu) skierowanym do Prezesa Sądu Okręgowego w S., D. P. wniósł o opublikowanie w Portalu Orzeczeń Sądu Okręgowego w S. postanowienia tego Sądu z dnia [...] kwietnia 2011r., sygn. akt [...].

Organ wskazał, iż skarżący już wcześniej, tj. we wniosku z dnia [...] listopada 2019r. domagał się udostępnienia w trybie ustawy tego samego postanowienia Sądu i wnioskowana informacja została mu już udostępniona. Prezes Sądu Okręgowego w S. w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 roku poinformował, że w 16 grudnia 2019 roku ww. osobiście odebrał doręczone zanonimizowane postanowienie Sądu Okręgowego w S. wraz z jego uzasadnieniem, i z tego też względu nie widział podstaw by ponownie udostępnić raz już udostępnioną informację temu samemu wnioskodawcy.

W piśmie organ stwierdził ponadto, że żądanie opublikowania tego orzeczenia w Portalu Orzeczeń Sądu Okręgowego w S. wykracza poza ramy przewidziane w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Organ wskazał, iż pogląd taki wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 28 czerwca 2012 roku sygn. akt II SAB/Wa 334/12, stwierdzając m.in., że "że Biuletyn Informacji Publicznej stanowi, w swoim założeniu, platformę zapoznawania się z informacją dotyczącą spraw publicznych przez nieograniczony krąg adresatów i stąd też obowiązek umieszczenia informacji w Biuletynie nie rodzi po stronie jego potencjalnych odbiorców uprawnienia do żądania dokonania publikacji, lub jej usunięcia. Sama czynność utworzenia Biuletynu, czy też czynność zamieszczenia w nim określonej informacji publicznej, nie dotyczy ani uprawnień strony, ani też jej obowiązków. W konsekwencji wszelkie akty i czynności podejmowane przez organy administracji w związku z prowadzeniem Biuletynu Informacji Publicznej, jak i bezczynność w tym zakresie, nie mogą podlegać kontroli sądu administracyjnego. Tym bardziej, że w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie istnieje żaden przepis prawa, który wskazywałby na uprawnienia strony do żądania zamieszczenia, bądź też usunięcia określonych informacji publicznej z Biuletynu Informacji Publicznej".

Prezes Sądu Okręgowego w S. wnosił o oddalenie skargi w całości. Analizując przedstawiony stan faktyczny organ stwierdził, że skarga D. P. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w S. jest całkowicie bezzasadna, gdyż z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy organ będąc do tego zobowiązanym, w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji lub podjęciem innych czynności. Organ podkreślał, iż w tym konkretnym przypadku D. P. odpowiedź na swój wniosek potraktowany przez udostępnienia orzeczenia sądu otrzymał niezwłocznie w terminie krótszym niż ustawowe 14 dni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, prawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność organu Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Stosownie bowiem do art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W niniejszej sprawie, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm. - dalej także: "u.d.i.p."), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania (art. 1 - 2 u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.

Przepis art. 149 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b).

W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (tak m.in. T. Woś /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 109).

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ - będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej - nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.)

Przechodząc do meritum sprawy należy wskazać, iż skarżący wcześniej (w grudniu 2019 roku) domagał się udostępnienia tego samego postanowienia Sądu i wnioskowana informacja została mu już udostępniona. Prezes Sądu Okręgowego w S. w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 roku poinformował skarżącego, że ww. w dniu 16 grudnia 2019 roku osobiście odebrał doręczone, zanonimizowane postanowienie Sądu Okręgowego w S. wraz z jego uzasadnieniem wydane w sprawie [...], i z tego też względu nie widział podstaw by ponownie udostępnić raz już udostępnioną informację temu samemu wnioskodawcy. W piśmie tym stwierdził ponadto, że żądanie opublikowania tego orzeczenia w Portalu Orzeczeń Sądu Okręgowego w S. wykracza poza ramy przewidziane w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Należy podkreślić, że ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie zawiera żadnych regulacji prawnych pozwalających wnioskodawcy wymagać opublikowania czy to informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej, czy to orzeczenia sądu na Portalu Orzeczeń Sądu. Natomiast wniosek o wydanie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem w sprawie sygn. akt [...] został już wcześniej zrealizowany przez organ. Prezes Sąd nie miał zatem obowiązku ponownego przesyłania żądanej informacji publicznej i wystarczające było wystosowane w tym przedmiocie pismo informacyjne z dnia [...] czerwca 2020 roku. Zestawiając datę wniosku (tj. [...].06.2020r.) z datą udzielenie odpowiedzi należy wskazać, że niezależnie od tego, że żądanie skarżącego nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r., to organ udzielił odpowiedzi na wniosek zgodnie z terminem zawartym we wskazanej ustawie (art. 13 u.d.i.p.).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), skargę oddalił.