Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 762/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 24a ust. 9
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: Par. 39 ust. 1 -3
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Hanna Knysiak-Sudyka Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy ze skargi H. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala.


UZASADNIENIE

Na podstawie art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.),, zwanej dalej P.g.k., przeprowadzono modernizację operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu B miasta B. Celem modernizacji było uzupełnienie baz danych ewidencyjnych i utworzenie pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnych z wymogami wówczas obowiązujących przepisów. W wyniku modernizacji powstała zintegrowana informatyczna baza danych ewidencji gruntów i budynków pozwalająca na pełne prowadzenie i udostępnianie danych w technologii informatycznej.

Starosta w Dzienniku Urzędowym Województwa z 19 stycznia 2015 r. (poz. 310) oraz w Biuletynie Informacji Publicznej ogłosił informację, że dane objęte modernizacją zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i zostały ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów i budynków.

W dniu 16 grudnia 2014 r. H. T. złożyła pismo w sprawie nieprawidłowości w ustaleniu przebiegu granic działki nr [...] z działką nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...]. Starosta uznał ww. pismo jako zarzut złożony w trybie art. 24 ust. 9 P.g.k. do zmodernizowanych danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.

Starosta decyzją z dnia [...] 2015 r., znak: [...] orzekł o:

odrzuceniu zarzutu do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu B miasta B poprzez odmowę ponownego ustalenia do celów ewidencji gruntów i budynków granic działki nr [...] z działką nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...];

o wpisaniu w bazie danych ewidencyjnych informacji o spornym odcinku granicy działki nr [...] z działką nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...].

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że wobec braku zgodnego oświadczenia stron podczas ponownych czynności ustalenia przebiegu granic w dniu 2 marca 2015 r. pomiędzy przedmiotowymi działkami, ich przebieg pozostawiono w stanie dotychczasowym oraz oznaczono je jako sporne. Stwierdzono też, że granice przedmiotowych działek na mapach po modernizacji nie odbiegają od tych przedstawionych na mapie przed modernizacją. Organ I instancji powołał się na § 39 ust. 8 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym informacje o spornych odcinkach granic działek ewidencyjnych ujawnia się w bazie danych ewidencyjnych oraz na wyrysach z mapy ewidencyjnej.

Od powyższej decyzji H. T. złożyła odwołanie, podważając ustalenia granicy działki nr [...] z działką nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...] dokonane przez geodetę w dniu 27 sierpnia 2014 r. oraz ponowne ustalenia przebiegu tych granic dokonane w dniu 2 marca 2015 r. Wyjaśniała, iż zarzut, że nie brała udziału w postępowaniu jest nieprawdziwy, chociaż w rzeczywistości dowodu osobistego nie okazała. Stwierdziła, że decyzja Starosty jest dla niej krzywdząca i wniosła o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego.

Decyzją z dnia [...] 2015 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi l instancji. Organ uzasadniał swoją decyzję tym, że z decyzji Starosty wynikało (a strona w odwołaniu potwierdziła), że w dniu 2 marca 2015 r. odbyły się ponowne czynności ustalenia przebiegu granic pomiędzy przedmiotowymi działkami. Zatem to właśnie w oparciu o ustalenia powyższego protokołu starosta orzekł o odrzuceniu zarzutów do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków, jednakże w aktach sprawy brak było protokołu z 2 marca 2015 r. Organ odwoławczy nie mógł odnieść się do jego ustaleń i nie mógł potwierdzić, że wobec braku zgodnego oświadczenia stron przebieg granic pozostawiono w stanie dotychczasowym oraz oznaczono je jako sporne. Wskazał, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że granice przedmiotowych działek na mapach po modernizacji nie odbiegają od tych przedstawionych na mapie przed modernizacją, natomiast strona w odwołaniu twierdziła, że geodeta ustalił nową granicę wchodząc prawie 1 m w działkę strony, a nie zgodnie z ostatnim "spokojnym stanem posiadania, a ponadto przy powtórnym pomiarze w dniu 2 marca 2015 r. geodeta nie cofnął pomiaru poprzedniego". Organ II instancji wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ I instancji winien poprzeć swoje ustalenia dokumentami, tj. ww. protokołem z ustalenia granic przedmiotowych nieruchomości oraz wyjaśnić również, czy w wyniku przeprowadzonej modernizacji uległy zmianie powierzchnie działek nr [...] i [...]. Organ odoławczy stwierdził, że w aktach sprawy brak było zawiadomienia o czynnościach ustalenia granic na gruncie, co miało istotne znaczenie przy rozpatrywaniu wniesionych zarzutów, gdyż nie można było ocenić czy strony były prawidłowo zawiadomione o czynnościach ustalenia przebiegu granic.

Rozpatrując sprawę ponownie, Starosta uzupełnił akta sprawy o operat techniczny przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu 9 listopada 2015 r., znak: [...]. Decyzją z dnia [...] 2016 r., znak: [...] ponownie orzekł o odrzuceniu wniesionego przez H. T. zarzutu do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym oraz o wpisaniu w bazie danych ewidencyjnych informacji o spornym odcinku granicy działek nr [...] z działką nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...] położonych w obrębie B miasta B.

W uzasadnieniu organ podał, iż analizując ponownie dokumenty sporządzone podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków, a w szczególności protokół ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, ustalił, że podczas ustalania przebiegu granic działki nr [...] z działką nr [...] na gruncie stawiła się strona podająca się za H. T., jednak nie przedłożyła dowodu tożsamości, podobnie w przypadku ustalenia granic działki nr [...] z działką nr [...]. Ponieważ w protokołach ustalenia granic ww. działek brak podpisu H. T. to organ l instancji uznał, iż H. T. nie brała udziału w ustaleniach przebiegu granic.

Natomiast z protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wynikało, że ustalenie granic pomiędzy działką nr [...] i [...] odbyło się w dniu 2 marca 2015 r. w obecności prawidłowo zawiadomionych stron. Obecna na gruncie H. T. nie wyraziła zgody na ustaloną w dniu 27 sierpnia 2014 r. granicę, natomiast sąsiad K. S. podtrzymał zgodę na wskazany w trybie modernizacji przebieg granicy. Na wskazany przez wykonawcę modernizacji przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] H. T. również nie wyraziła zgody. Podobnie wynika z protokołu ustalenia przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] z działką [...] - strona nie przyjęła ustalonej w dniu 27 sierpnia 2014 r. granicy. Obecna na gruncie J. K. zaakceptowała ww. granicę.

Starosta podniósł, że w myśl § 44 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034) odpowiada za aktualność danych w ewidencji, jednakże wszelkie zmiany powinny być dokonane w oparciu o udokumentowane dane, przy czym regulacje zawarte w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne (art. 20 -26) dotyczą wprowadzenia do ewidencji jedynie bezspornych danych o gruntach, budynkach, lokalach, a w niniejszej sprawie pomiędzy stronami istnieje spór o zasięg prawa własności, który nie może być rozstrzygany w postępowaniu dotyczącym modernizacji ewidencji gruntów i budynków. W razie sporu co do przebiegu granicy pomiędzy sąsiadującymi gruntami powstaje konieczność ich rozgraniczenia, którego tryb uregulowany jest w przepisach w art. 29-39 P.g.k. Organ podał ponadto, że informacje o spornych odcinkach granic działek ewidencyjnych ujawnia się w bazie danych ewidencyjnych oraz na wyrysach z mapy ewidencyjnej.

Co do wniosku H. T. o przywrócenie dotychczasowej powierzchni działki nr [...] organ podkreślił, że zmiany powierzchni wykazywane w ewidencji gruntów i budynków mogą wynikać nie tylko ze zmian położenia granic działki, ale również mogą być wynikiem zastosowania dokładniejszych metod obliczeniowych. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, iż stosownie do postanowień § 61 i § 62 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, powierzchnia działki ewidencyjnej - czyli tzw. pole powierzchni stanowi funkcję przebiegu linii granic ewidencyjnych działki (wyrok WSA w Krakowie z 11.02.2009 r. III SA/Kr 357/08). Innymi słowy to przebieg granic decyduje o powierzchni, a nie powierzchnia decyduje o dopasowaniu do niej granic. Odnosząc się natomiast do pisma z dnia 7 stycznia 2016 r. o nakazanie, aby właściciel działki nr [...] usunął pręty wbite w działce [...] , organ stwierdził, iż powyższe nie mieści się w jego kompetencji.

W odwołaniu od powyższej decyzji H. T. zakwestionowała wykazany w ww. operacie przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...] oraz granicy działki nr [...] z działką nr [...] oraz powierzchnię działki nr [...].

Decyzją z dnia 15 kwietnia 2016 r., znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z § 37 - § 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w przypadku braku dokumentacji wymienionej w § 36 rozporządzenia lub gdy zawarte w niej dane nie są wiarygodne, można pozyskiwać dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. W nin. sprawie z powodu braku materiałów wymienionych w § 36, pozwalających na jednoznaczne określenie przebiegu granic na mapie numerycznej z odpowiednią dokładnością i wiarygodnością dokonano ustalenia przebiegu granic działek nr [...] i [...]. Ustaleń takich dokonywał wykonawca prac modernizacyjnych, na podstawie analizy materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zatem przebieg granic ww. działek wykazano w operacie opisowo-kartograficznym na podstawie wyników pomiarów poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic, a zatem zgodnie z § 37 - § 39 rozporządzenia. Z protokołu ustalenia przebiegu granic sporządzonego w dniu 2 marca 2015 r. wynika, że wykonawca ustalił przebieg granic: działki nr [...] z działką nr [...] - na podstawie stanu istniejącego na gruncie oraz materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. mapy ewidencyjnej; działki nr [...] z działką nr [...] - na podstawie stanu istniejącego na gruncie oraz analizy dokumentacji zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. mapy ewidencyjnej; działki nr [...] z działką nr [...] i na podstawie stanu istniejącego na gruncie oraz analizy mapy ewidencyjnej (materiał zasobu geodezyjnego i kartograficznego); działki nr [...] z działką nr [...] oraz [...] – na podstawie stanu istniejącego na gruncie oraz analizy mapy ewidencyjnej (materiał zasobu geodezyjnego i kartograficznego). Organ stwierdził, że w kwestii przebiegu ww. granic nie doszło do zgodnych wskazań stron, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Dlatego, jak wynika z operatu technicznego, znak: [...] wykonawca ustalił przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] zgodnie ze stanem na gruncie, tj. wzdłuż miedzy i był on zgodny z przebiegiem granicy wykazanym na mapie ewidencyjnej (w granicach jej dokładności). Granica pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] przebiega natomiast wzdłuż ścian budynku oraz istniejącego na gruncie ogrodzenia. Organ stwierdził, że można zatem uznać, że był to ostatni stan spokojnego posiadania, według którego zgodnie z § 39 ust. 2 ustala się przebieg granic działek ewidencyjnych w przypadku braku zgodnego oświadczenia właściwych podmiotów. Przebieg tej granicy również nie odbiegał (w granicach dokładności mapy) od dotychczas wykazanego na mapie ewidencyjnej. Wobec zaistnienia przedstawionych wyżej okoliczności wykonawca na szkicach, granice pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] oraz pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] opisał jako sporne. Z uwagi na powyższe, według organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo wykazał w bazie danych ewidencyjnych informację o spornych odcinkach granic pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] i działkami nr [...] i nr [...].

Zarzut co do powierzchni działki nr [...] organ uznał za bezzasadny, gdyż jak wynika z dokumentacji geodezyjnej, ustalono i pomierzono przebieg wszystkich granic działki nr [...], czyli pozyskano współrzędne wszystkich jej punktów granicznych, które użyto do numerycznego jej opisu. Za pomocą tych współrzędnych obliczono pole powierzchni działki, stosując się do postanowień § 62 rozporządzenia.

Organ II instancji podniósł ostatecznie, że rozpatrując niniejszą sprawę dobitnie należało podkreślić, iż ewidencja gruntów i budynków pełniąc funkcje informacyjno - techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani też nie nadaje tych praw. Rejestruje jedynie aktualne stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. W świetle przytoczonych powyżej faktów sprawy, organ odwoławczy stwierdził, że nie widzi podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji, a zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługiwały na uwzględnienie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję H. T. podniosła, że: Granicę między działkami nr [...] i nr [...] ustalono zgodnie z przebiegiem miedzy dopiero za drugim pomiarem, po jej interwencji. Przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...], który od lat przebiegał wzdłuż miedzy, został niesłusznie, według skarżącej, zmieniony przy pomiarze, a granica została przesunięta o około 1m w działkę nr [...], przy czym nowy przebieg granicy został oznakowany. Następnie oznaczenia granicy zostały usunięte przez Starostę i ustalono granicę między działkami nr [...] i nr [...] zgodnie z przebiegiem miedzy. Właściciel działki nr [...] zaznaczył pierwszy pomiar, wbijając metalowe pręty w działce nr [...]. Na wniosek skarżącej o usunięcie przez właściciela działki nr [...] metalowych prętów, Starosta odpowiedział,że nie mieści się to w jego kompetencji.

Skarżąca nie zgodziła się z ustalonym przebiegiem granicy między działkami nr [...] i nr [...] wzdłuż ogrodzenia oraz ścian budynków. Podniosła, że powierzchnia działki nr [...] została zmniejszona z 0,0313 ha na 0,0291 ha, przy czym różnica 22 m2 jest bardzo duża przy tak małej działce. Według skarżącej przy pierwszym pomiarze granica została ustalona nieprawidłowo gdyż właściwy organ przy drugim pomiarze granicy zaznaczył w operacie, że granica działki nr [...] winna przebiegać 1 m poza budynkiem mieszkalnym, podczas gdy skarżąca wyraziła zgodę na przesunięcie granicy o 0,50 m, ze względu na planowane ocieplenie ściany budynku mieszkalnego ( o szerokości 10 cm), która wymaga pilnego remontu. Co więcej, właścicielka działki nr [...] nie wyraziła zgody na ocieplenie ściany. H. T. zarzuciła nieuwzględnienie przez organ wyżej wymienionych faktów. Nadmieniła ponadto, że od działki nr [...] o powierzchni 0,0313 ha był płacony podatek od nieruchomości i nie zgadza się na zmniejszenie powierzchni działki nr [...].

Skarżąca wniosła o uwzględnienie powyższych wyjaśnień i ewentualne skorygowanie ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...].

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie skarżąca podtrzymała zarzuty i wnioski skargi. Oświadczyła, że nie kwestionuje granicy przebiegajacej wzdłuż miedzy, ale chciałaby aby "starostwo zobowiązało sąsiada do zabrania metalowych słupków i zawiadomiło go, że granica jest wdłuż miedzy".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga jest niezasadna.

W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy dawał organom uzasadnione podstawy do przyjęcia, że zarzuty skarżącej do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym obrębu B miasta B w zakresie działek nr : [...], [...], [...] i [...] nie były zasadne. Podkreślić trzeba, że skarżąca w toku kontrolowanego postępowania ograniczała się do zaprzeczania ustaleniom poczynionym przez organy, ale z własnej inicjatywy nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie swojego stanowiska czy też podważenia obliczeń geodety dotyczących powierzchni działki nr [...]. Niewątpliwie zaś skarżąca, kwestionując prawidłowość ww. obliczeń, miała możliwość dowodzenia, że zawierają one jakieś błędy. Skoro skarżąca nie starała się poprzeć swoich twierdzeń jakimikolwiek dowodami, to nie można zasadnie zarzucić organom naruszenia art. 7, 8, 11, 77 § 1 i art. 80 kpa przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Jak wskazały organy obliczenie powierzchni działki jest konsekwencją ustalenia jej granic. Jeżeli w postępowaniu rozgraniczeniowym zostaną ustalone inne granice pomiędzy działkami nr [...] i [...], to w konsekwencji inna będzie powierzchnia działki skarżącej. Jak słusznie podniosły organy, obliczenie powierzchni działki jest jedynie konsekwencją wcześniejszego ustalenia jej granic, a te zostały przyjęte prawidłowo. Dlatego zarzut skargi co do "zmniejszenia" powierzchni działki uznano za bezzasadny. Działka bowiem nie została zmniejszona, ale dokonano jej pomiarów we wskazanych granicach.

Co do granic przedmiotowych działek to przypomnieć należy, że dokonano ich ustalenia w wyniku prac geodezyjnych. Opracowanie nr [...] przyjęte zostało do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dniu 9 listopada 2015 r. Organy prawidłowo przytoczyły i wyjaśniły podstawę prawną swoich decyzji oraz działań geodety. Wskazały, że zgodnie z przepisem § 39 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli (...) tych działek, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, a zgodnie z przepisem § 39 ust. 2 ww. rozporządzenia w przypadku, gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, przebieg granic działek ewidencyjnych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli stan ten nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. Natomiast, gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujący te grunty ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Co do przebiegu granic organy prawidłowo wyjaśniły, że w przypadku ustalania przebiegu strony złożyły w protokole rozbieżne oświadczenia co ich przebiegu, dlatego geodeta ustalił ich przebieg na podstawie stanu na gruncie, który można uznać za ostatni spokojny stan posiadania oraz na podstawie materiałów zasobu, jakim jest mapa ewidencyjna, na co zezwala przepis § 39 ust. 3 rozporządzenia.

Wykonawca ustalił przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] zgodnie ze stanem na gruncie, tj. wzdłuż miedzy i jest on zgodny z przebiegiem granicy wykazanym na mapie ewidencyjnej (w granicach jej dokładności). Granicy tej skarżąca w skardze i na rozprawie nie zakwestionowała. Natomiast co do granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], geodeta uznał, że przebiega ona wzdłuż ścian budynku oraz istniejącego na gruncie ogrodzenia. Organ prawidłowo więc stwierdził, że można uznać, że był to ostatni stan spokojnego posiadania, według którego, zgodnie z § 39 ust. 2 ww. rozporządzenia, ustala się przebieg granic działek ewidencyjnych w przypadku braku zgodnego oświadczenia właściwych podmiotów. Przebieg tej granicy również nie odbiegał (w granicach dokładności mapy) od dotychczas wykazanego na mapie ewidencyjnej. Wobec zaistnienia przedstawionych wyżej okoliczności i zgłoszonych zastrzeżeń skarżącej do przebiegu ww. granic, wykonawca na szkicach, granice pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] oraz pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] opisał jako sporne, a organ I instancji prawidłowo wykazał w bazie danych ewidencyjnych informację o spornych odcinkach granic pomiędzy przedmiotowymi działkami.

Należy podkreslić, że w postępowaniu ewidencyjnym nie ustala się zasięgu własności nieruchomości, a jedynie odtwarza ustalony wcześniej przebieg granic nieruchomości na podstawie materiałów źródłowych. Zmiany w operacie ewidencyjnym dokonuje się na podstawie m.in.: prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian gruntowych. Ewidencja gruntów i budynków służy jedynie rejestrowaniu aktualnego stanu prawnego działek, a zatem dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan ten został stwierdzony późniejszym dokumentem. Skarżąca nie dostarczyła aktualnych dokumentów (powstałych po założeniu ewidencji), mogących w świetle obowiązujących przepisów prawa, stanowić podstawę do ujawnienia innego przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Dokument dołączony do akt – plan sytuacyjny parceli i projekt budynku gospodarczego zatwierdzony w 1972 r. - nie jest dokumentem wmienionym w § 12 ust. 1 rozporządzenia. Dlatego jedyną drogą do ustalenia, że granica między działkami [...] i [...] przebiega inaczej (wg skarżącej – 0,5 m od budynku) jest, jak wskazały organy, postępowanie rozgraniczające.

Odnośnie żadania, aby "starostwo zobowiązało sąsiada do zabrania metalowych słupków i zawiadomiło go, że granica jest wzdłuż miedzy" podnieść należy, że ewidencja gruntów i budynków jest jawna (sąsiad może więc zapoznać się z danymi wpisanymi do rejestru), natomiast starosta nie ma uprawnień do zobowiązywania sąsiada do usunięcia słupków wbitych na działce skarżącej, może to nakazać jedynie sąd cywilny (sąd powszechny).

W postępowaniu ewidencyjnym organy, będąc związane obowiązującymi przepisami prawa, nie mogły też uwzględnić okoliczności niewymienionych w przepisach, takich jak planowane przez skarżącą ocieplenie ściany budynku.

Wobec powyższego zarzuty skargi nie są zasadne.

Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z uwzględnieniem wymogów opisanych w art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, a uzasadnienie zaskarżonego aktu zostało sporządzone zgodnie z art. 107 § 3 kpa, ponieważ pozwala zapoznać się z dokonanymi przez organ ustaleniami faktycznymi, mającymi zastosowanie przepisami prawa, a także motywami podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Organy odniosły się wyczerpujaco i prawidłowo do wszystkich zarzutów stron, w tym zarzutu dotyczącego powierzchni działki nr [...]. Prawidłowo też pouczyły strony, że kwestie rozgraniczenia działek nie leżą w kompetencjach organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków, podobnie jak kwestie ochrony własności, czy posiadania.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.