Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 677/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżone orzeczenie
Powołane przepisy: article: art.200 par.1, art.120, art.123 par.1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art.145 par.1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski, asesor sądowy Urszula Wiśniewska (spr.), Protokolant Sarah Sobecka – Kucharczyk, po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. a rzecz skarżącego kwotę 340 zł (słownie trzysta czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania Na oryginale właściwe podpisy


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] Nr [...] określił Z. G. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r. z tytułu zbycia nieruchomości. Decyzja ta została doręczona za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 26 czerwca 2004r.

Pismem z dnia 05 sierpnia 2004r. podatnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wskazanej decyzji dołączając do wniosku odwołanie. W uzasadnieniu wskazano, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia odwołania była okoliczność wniesienia – za pośrednictwem pełnomocnika- odwołań od trzech decyzji wydanych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w identycznych sprawach tj. określających wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zbycia nieruchomości w 2001r. W związku z tym faktem podatnik przekonany był, iż nie ma potrzeby składania odrębnego odwołania w przedmiotowej sprawie.

Dyrektor Izy Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja organu pierwszej instancji doręczona została w dniu 26 czerwca 2004r. dorosłemu domownikowi, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Podkreślono, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie zawierało pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. A zatem termin do złożenia odwołania upłynął z dniem 10 lipca 2004r. W ocenie organu odwoławczego podatnik nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Brak bowiem staranności podatnika w zapoznaniu się treścią decyzji i pouczenia w niej zawartego nie świadczy o braku winy lecz zaniedbaniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący działając przez pełnomocnika wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o uchylenie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. Nr [...] w całości.

W uzasadnieniu podkreślono, iż trzy decyzje organu pierwszej instancji określające zryczałtowany podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości za 2001r. doręczone zostały pełnomocnikowi zaś decyzja w tym samym przedmiocie dotycząca roku 2000 doręczona została skarżącemu. Podatnik ustanawiając pełnomocnika, który reprezentował go w postępowaniu przed organem pierwszej instancji był przekonany, iż decyzja za rok 2000 również została doręczona pełnomocnikowi a on otrzymał ją jedynie do wiadomości. W konsekwencji uznał, iż również od decyzji Nr [...] zostało złożone odwołanie. W ocenie skarżącego przedstawione okoliczności uzasadniają wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Na marginesie wskazuje się również , iż zaskarżone postanowienie organu drugiej instancji również skierowano do pełnomocnika skarżącego.

Dalsze wywody zawarte w skardze stanowią merytoryczne zarzuty dotyczące decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [...].

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podkreślił, iż z treści pełnomocnictwa udzielonego przez Z. G. doradcy podatkowemu I. K. (będącego w posiadaniu organów podatkowych) jednoznacznie wynika, iż dotyczy ono trzech sprzedaży za 2001r. Mając zatem na uwadze treść oświadczenia woli podatnika uznano, iż pełnomocnik nie jest umocowany do występowania w sprawie dotyczącej roku 2000 i decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego określającą wysokość podatku z tytułu zbycia nieruchomości w 2000r. skierowano bezpośrednio do podatnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 3 i 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd bada zaskarżony akt (decyzję, postanowienie) pod kątem jego zgodności z prawem i nie jest związany rodzajem i zakresem zarzutów podniesionych w skardze, przy czym kontrola Sądu odnosi się do tego stanu prawnego jaki miał zastosowanie do okoliczności faktycznych występujących w sprawie.

Przede wszystkim kontrola odnosi się do prawidłowości postępowania przeprowadzonego przez organy podatkowe tj. zachowania przez te organy zasad postępowania określonych w obowiązujących przepisach.

Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy podnieść przede wszystkim należy, iż postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonego postanowienia wszczęte zostało na wniosek skarżącego. Pismem z dnia 05 sierpnia 2004r. Z. G. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [...]. Z akt sprawy nie wynika aby w zakresie tego postępowania podatnik był reprezentowany przez pełnomocnika. Co prawda w aktach administracyjnych (k-13 akt) znajduje się kserokopia pełnomocnictwa udzielonego przez Z. G. I. K. do "reprezentowania interesów przed sądami RP, urzędami skarbowymi, ZUS organami organizacji państwowych" nie mniej znajdujący się na niej odręcznie zapisany i zaparafowany dopisek "dot. trzech sprzedaży z 2001r." nie pozostawia wątpliwości, iż nie dotyczy on sprzedaży dokonanej przez skarżącego w 2000r. Tak zresztą uznały organy na co wskazano w odpowiedzi na skargę.

Natomiast jak wynika z akt sprawy zarówno postanowienie wydane w trybie art. 200 §1 ustawy Ordynacja podatkowa (w przedmiocie wyznaczenia terminu do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, k-14 akt administracyjnych) jak również kończące postępowanie rozstrzygnięcie organu podatkowego (będące przedmiotem skargi) skierowane zostało do I. K. jako pełnomocnika Z. G.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż przeprowadzone przez organ podatkowy postępowanie naruszyło art. 120 oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez nie zapewnienie skarżącemu czynnego w nim udziału.

Jednocześnie odnosząc się do zarzutów skargi Sąd wskazuje, iż w niniejszym postępowaniu nie podlega kontroli sądowej decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [...].

Wobec powyższego Sąd stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Jednocześnie Sąd orzekł zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i § 4 cyt. ustawy o obowiązku zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego.