Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 22/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1 pkt 2 ust. 4 art. 105 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek /spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref. st. Eliza Kaplita po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 marca 2012r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] w dniu [...] kwietnia 2010 roku - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania B.L. (dalej również: skarżący) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, w kwocie 6 135 zł, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

B.L. kupił w Belgii, w dniu 22 kwietnia 2010 r., samochód marki Hyundai Santa Fe, nr VIN [...], o poj. silnika 2188 cm3, rok produkcji 2006, za kwotę 8 500,25 EURO, po czym przedmiotowy samochód został przemieszczony na terytorium Polski i zarejestrowany w Starostwie Powiatowym w B. (w dniu 29 kwietnia 2010 r.).

Mając na uwadze fakt, że skarżący nie złożył uproszczonej deklaracji nabycia wewnątrzwspólnotowego i nie uiścił należnego podatku Naczelnik Urzędu Celnego w K., uznając że z tego tytułu po jego stronie powstał obowiązek podatkowy, pismem z dnia 17 maja 2011 r. wezwał go do złożenia wyjaśnień w tym zakresie. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie B.L. podał, że powodem niezłożenia przez niego wskazanej przez organ deklaracji podatkowej było zakwalifikowanie nabytego pojazdu do kategorii CN 8704, z uwagi na wpis w belgijskim dowodzie rejestracyjnym oraz badanie techniczne pojazdu oraz wykorzystywanie pojazdu do celów transportowych w prowadzonej przez siebie firmie.

Nie podzielając stanowiska skarżącego, co do klasyfikacji taryfowej nabytego wewnątrzwspólnotowo pojazdu, w związku z niedopełnieniem ciążących na nabywcy obowiązków, określonych w przepisach o podatku akcyzowym Naczelnik Urzędu Celnego w K., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. wszczął postępowanie podatkowe, w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, po przeprowadzeniu którego, decyzją z dnia 29 lipca 2011 r., określił B.L. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego w kwocie 6 135 zł. Organ stanął na stanowisku, że pojęcie samochodu osobowego, obowiązujące na gruncie przepisów o podatku akcyzowym, zostało sprecyzowane w art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11 ze zm., zwanej dalej: ustawą o podatku akcyzowym), który stanowi, że samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem 2658/87). Jak stanowi art. 12 rozporządzenia nr 2658/87 Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie - przedstawiające pełna wersję Nomenklatury Scalonej, które jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od 1 stycznia roku następnego (w roku 2010 obowiązywało w tym zakresie rozporządzenie Komisji nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - publ. Dz.U.UE.L.2009.287.1, zwane dalej rozporządzeniem 948/2009).

Mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów organ stwierdził, że w dacie powstania obowiązku podatkowego w przedmiotowej sprawie klasyfikacja towarowa pojazdów samochodowych zależna była wyłącznie od ich cech zewnętrznych, a dla prawidłowego ustalenia kodu CN nie mogła mieć znaczenia kwalifikacja tych pojazdów, obowiązująca na gruncie przepisów z zakresu ruchu drogowego. Zgodnie bowiem z regułą 1 Ogólnej reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej, klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. I tak pozycja 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, natomiast pozycja 8704 obejmuje jedynie pojazdy mechaniczne (przeznaczone) do transportu towarów.

Po dokonaniu oględzin samochodu oraz przesłuchaniu strony, jak również zapoznaniu się z przedłożonymi przez nią dokumentami Naczelnik Urzędu Celnego w K. stwierdził, że nabyty przez B.L. pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, nie zaś towarów, zaznaczając że zwrot "zasadniczo do przewozu osób" nie wyklucza również przewożenia rzeczy. Posiada więc wszystkie cechy, pozwalające na zaliczenie go do kategorii 8703, która to kategoria obejmuje między innymi pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy typu pick-up, które z reguły posiadają więcej niż jeden rząd siedzeń i składają się z dwóch oddzielnych przestrzeni, a mianowicie zamkniętej - przeznaczonej do przewozu osób i otwartej lub zakrytej - przeznaczonej do transportu towarów.

Prowadzący postępowanie organ, nie uwzględnił w jego trakcie wniosku strony o wystąpienie do producenta pojazdu o uzyskanie wyciągu ze świadectwa homologacji, z uwagi na to, iż w jego ocenie, świadectwo homologacji nie rozstrzyga o prawidłowej klasyfikacji pojazdu dla potrzeb poboru akcyzy.

Odwołanie od przedmiotowej decyzji wniósł B.L. , domagając się jej uchylenia w całości, gdyż, w jego ocenie, zakupiony przez niego samochód jest samochodem ciężarowym. Jako samochód ciężarowy został on bowiem zarejestrowany, a ponadto wszystkie jego cechy wskazują na to, że jest to samochód przeznaczony do przewozu towarów.

Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, decyzją z dnia 21 listopada 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W jego ocenie Naczelnik Urzędu Celnego w K. prawidłowo zakwalifikował nabyty przez skarżącego pojazd do działu 87, do pozycji 8703, Nomenklatury Scalonej jako samochód osobowo-towarowy, przeznaczony do przewozu maksymalnie 9 osób. Powołując się między innymi na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r., wydany w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem vs Belgische Staat (publ. Dz. Urz. UEC.2008.22.12 - przypis Sądu) stwierdził, że decydujące jest główne przeznaczenie pojazdu, a ze zwrotu "przeznaczony" wynika, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące dla klasyfikacji. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdów i ogół ich cech, nadających im zasadnicze przeznaczenie.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w P. za kwalifikacją nabytego przez B.L. pojazdu jako samochodu osobowego przemawiają między innymi takie cechy jak: pięć miejsc siedzących, umieszczonych w dwóch rzędach, z których każde jest zaopatrzone w pasy bezpieczeństwa, umiejscowienie miejsc siedzących w zamkniętej kabinie z oknami dookoła, wyposażenie i wykończenie wnętrza (popielniczki, nagłośnienie, oświetlenie, wentylatory).

Bez znaczenia dla klasyfikacji pojazdu jest fakt zarejestrowania przedmiotowego pojazdu na terytorium Belgi jako samochodu ciężarowego, ponieważ zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju. Dyspozycja powołanego wyżej przepisu świadczy także o tym, że przepisy prawa o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych znaczenie jedynie wówczas, gdy chodzi o ustalenie czy dany pojazd jest zarejestrowany.

Końcowo organ odwoławczy zwrócił również uwagę, że w Nomenklaturze Scalonej, w przypadku pozycji 8703 nie mówi się o samochodach osobowych, lecz operuje się określeniem odnoszącym się do szerszego katalogu towarów, obejmujących nie tylko pojazdy samochodowe, ale również pozostałe pojazdy mechaniczne, natomiast zwrot "zasadniczo do przewozu osób" wskazuje, że kategoria ta nie obejmuje wyłącznie pojazdów przeznaczonych do przewozu osób, lecz dopuszcza również przewożenie rzeczy.

Skargę na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. wniósł B.L. domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:

- art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, polegające na przyjęciu, że zakupiony przez niego pojazd jest samochodem osobowym i zaliczenie go do kategorii CN 8703,

- 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, ze zm., zwanej dalej: Ordynacją podatkową), poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu w stanie faktycznym sprawy,

- art. 100 ust. 1 pkt 2), art. 101 ust. 2 pkt 1), art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2), art. 105 pkt 1), art. 106 ust. 2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy,

- art. 180 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej, poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z wywiadu u przedstawiciela firmy Hyundai Motor Poland spółka z o. o. celem uzyskania wyciągu ze świadectwa homologacji pojazdu, pomimo tego że dowód ten przyczyniłby się do wyjaśnienia sprawy i jego przedmiotem były okoliczności mające znaczenie dla sprawy,

- art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego,

art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającą w szczególności na uznaniu, że nabyty pojazd przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób, a nie transportu towarów i stanowi samochód osobowy mieszczący się w pozycji CN 8703 podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Dyrektor Izby Celnej w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności).

Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej - dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na względzie powyższy wzorzec kontroli sądowoadministracyjnej, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy właściwej klasyfikacji samochodu do odpowiedniego kodu CN, który ma decydujące znaczenie w kontekście opodatkowania towaru podatkiem akcyzowym.

Z mocy art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm.), do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem nr 2658/87. Zgodnie z ust. 2 wyżej powołanego przepisu ustawy o podatku akcyzowym, zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie o podatku akcyzowym.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym a podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są miedzy innymi podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Samochody osobowe są to zaś - jak stanowi art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym - pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18.

Wskazać w tym miejscu należy, że klasyfikacja towarów podlega warunkom określonym w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), przy czym reguły te stosuje się w kolejności ich występowania. Pierwsza z reguł wskazuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz - o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag - zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy klasyfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów.

W załączniku I do w/w rozporządzenia, sekcja XVII Dział 87 o nazwie "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria", wskazano, iż kod CN 8703 dotyczy pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (innych niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Natomiast pod kodem 8704 wskazano na pojazdy mechaniczne do transportu towarów.

W celu ułatwienia klasyfikacji w Zharmonizowanym Systemie, Światowa Organizacja Ceł wydała wyjaśnienia i wskazówki dotyczące klasyfikacji taryfowej, które w Polsce publikowane są w Monitorze Polskim w formie obwieszczenia Ministra Finansów i choć nie mają one mocy wiążącej, to w praktyce stanowią one istotną wskazówkę w procesie prawidłowej klasyfikacji towarów.

Zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880 ze zm.) klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (...).

Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów. Takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, a składają się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli,

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu,

d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenia całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

W świetle powyższego, niewątpliwie prawidłowe zaklasyfikowania towaru wymaga uwzględnienia cech konstrukcyjnych pojazdu, jego cech projektowych, które z kolei wyznaczają przeznaczanie samochodu.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2010 r. o sygn. akt I SA/Gd 266/10, wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt III SA/GL 1670/09, wyrok NSA z 20 maja 2010 r. sygn. akt I GSK 770/09, wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 271/08, wszystkie dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) utrwalony jest pogląd, że procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN winna przebiegać w ten sposób, że na wstępie winno być ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Do kodu CN 8703 - można zakwalifikować jedynie pojazd, który jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Dopiero spełnienie tego warunku uprawnia do zastosowania dalszej procedury klasyfikacji w oparciu o noty wyjaśniające. Natomiast ustalenie, że pojazd nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób powoduje, że winien być zaklasyfikowany do kodu 8704 - tj. pojazdy samochodowe do transportu towarów.

Jak wynika, z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, które nie budzą zastrzeżeń Sądu w świetle zgromadzonych dowodów, sporny pojazd samochodowy w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób i tym samym winien być zakwalifikowany do kodu 8703. Świadczą o tym obiektywne cechy i właściwości tego pojazdu, między innymi takie jak: pięć miejsc siedzących, umieszczonych w dwóch rzędach, z których każde jest zaopatrzone w pasy bezpieczeństwa, umiejscowienie miejsc siedzących w zamkniętej kabinie z oknami dookoła, wyposażenie i wykończenie wnętrza.

Należy dodatkowo zauważyć, że kod CN 8703 nie posługuje się zwrotem samochody osobowe ale obejmuje szerszy zakres pojazdów, tj. pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne zasadniczo przeznaczane do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi, co nie wyklucza przewozu tymi pojazdami towarów.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że sporny samochód nie posiada cech przemawiających za przeznaczeniem do transportu towarów z pozycji CN 8704, określonych też w notach wyjaśniających do tej pozycji.

Dokumenty, na które powołuje się skarżący, tj. dowód rejestracyjny i zaświadczenie o badaniu technicznym, z których wynika że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy, zostały wydane w oparciu o inne, niż podatkowe, przepisy. Dokumenty te nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych - są to postanowienia dotyczące Nomenklatury Scalonej Wspólnotowej Taryfy Celnej - art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Należy także podkreślić, iż zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju. Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr108, poz. 908 ze zm.) mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany, bądź też nie, na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju. Zatem zgodnie z tym, co wyżej powiedziano dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym. Z tego też względu za prawidłowe należało uznać stanowisko organu I instancji w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodu ze świadectwa homologacji pojazdu, co znalazło wyraz w prawidłowo uzasadnionym postanowieniu Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 29 lipca 2011r.

Tym samym za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż w toku postępowania organy podatkowe dołożyły wszelkich starań w celu należytego wyjaśnienia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na słuszne zaklasyfikowanie przedmiotowego samochodu jako pojazdu osobowo-towarowego.

Prawidłowo również ustalono wysokość podatku na podstawie art. 105 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, której skarżący nie kwestionował.

Mając to wszystko na uwadze Sąd - działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę oddalił.