Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 686/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2021-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 zzzh ust. 1, art. 31zo ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
article: art. 163
journal: Dz.U. 2019 poz 505
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych
article: art. 10, art. 11 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1228
law: Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe - tj
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 187 poz 1 art. 2 pkt 18 lit. a.
law: Rozporządzenie Komisji (UE) NR 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w  zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca) asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółka A. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres od marca do maja 2020 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z "[...]"r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w "[...]" utrzymał w mocy własną decyzję z "[.1.]" r. odmawiającą Spółce A. z o.o. prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r.

ZUS przytoczył treść art. 31zo ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych i wskazał, że płatnikowi składek przysługuje prawo do zwolnienia z opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należnych za okres od marca 2020 r; do maja 2020 r..

W dniu 09.04.2020r. wpłynął do ZUS wniosek spółki o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za marzec-maj 2020r. W treści wniosku w pkt. 4.2 Informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej podmiotu, któremu ma być udzielona pomoc publiczna (wg stanu na 31.12.2019r.), zgodnie z Komunikatem Komisji Europejskiej (2020/C 91 1/01 z 20.03.2020r.): w pozycji A "Czy w przypadku spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo-akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższyła 50% wysokości "kapitału zakładowego" wnioskodawca zaznaczył odpowiedź TAK, natomiast w pozycji C "Czy podmiot spełnia kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem upadłościowym" została zaznaczona odpowiedź NIE.

Decyzją z "[.1.]" r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił Spółce prawa do zwolnienia z opłacenia w/w składek za okres 03/2020, 04/2020, 05/2020, z uwagi na złożone oświadczenie o wysokości niepokrytych strat przewyższających 50% zarejestrowanego kapitału i tym samym trudną sytuację Spółki.

Zgodnie z art. 15zzzh ustawy kryzysowej zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek stanowi pomoc publiczną, mającą na celu zaradzenia poważnym zaburzeniom w gospodarce, o której mowa w Sekcji 3.1 Komunikatu Komisji - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVlD-19 (Dz. Urz. UE C 91 1 z 20.03.2020). Komunikat Komisji wskazuje, że pomoc może zostać przyznana przedsiębiorstwu, które nie znajdowało się w trudnej sytuacji w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014) w dniu 31 grudnia 2019 r..

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 18 ww. rozporządzenia Komisji (UE) ZUS uznał, że przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji, gdy zachodzi co najmniej jedna z poniższych okoliczności: w przypadku spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo - akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego. Warunek jest spełniony, jeśli po odjęciu wartości skumulowanych strat od sumy kapitałów o charakterze rezerwowym (takich jak kapitał zapasowy, rezerwowy oraz kapitał z aktualizacji wyceny) uzyskano wynik ujemny, którego wartość bezwzględna przekracza połowę wartości kapitału zarejestrowanego, tj. akcyjnego lub zakładowego; W przypadku spółki jawnej, spółki komandytowej, spółki partnerskiej oraz spółki cywilnej, wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości jej kapitału według ksiąg spółki; podmiot spełnia kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem upadłościowym

W dniu 23.06.2020 r. wpłynął do ZUS wniosek Spółki z dnia 22.06.2020 r. o ponowne rozpoznanie sprawy zwolnienia z opłacania składek, w którym wnioskodawca wskazał, że nie zgadza się w pełni z decyzją Zakładu z "[.1.]"r. Wnioskodawca podniósł, że na dzień 31 grudnia 2019r. nie znajdował się w trudnej sytuacji pomimo, iż według dokumentów finansowych spółki wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, bowiem spółka miała uregulowane swoje zobowiązania wobec kontrahentów, należności wobec ZUS i Urzędu Skarbowego oraz wynagrodzenia pracownicze, jak również nie istniały podstawy do wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości.

Na wezwanie Zakładu z 16.07.2020 r., Spółka wraz z pismem z dnia 3.08.2020 r. (wpływ 6.08.2020 r.) przekazała kopie dokumentów finansowych: bilans oraz rachunek zysków i strat za rok 2019. Dodatkowo Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeanalizował zapisy w Krajowym Rejestrze Sądowym w zakresie wysokości kapitału zakładowego.

Z przeprowadzonej analizy danych zawartych w sprawozdaniu finansowym Spółki wynika, że na dzień 31.12.2019 r. znajdowała się w trudnej sytuacji, ponieważ wartość strat w kwocie "[...]" tys. zł nie znajduje pokrycia w kapitale rezerwowym, ani w kapitale podstawowym, tj. zarejestrowanym. Wg danych zawartych w KRS wartość kapitału rejestrowego wynosi 5 000 zł.

Wobec powyższych ustaleń, z których wynika, iż na dzień 31.12.2019 r. Spółka znajdowała się w trudnej sytuacji, Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił zwolnienia z obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od marca do maja 2020 r..

W odniesieniu do podniesionych we wniosku argumentów wskazano, że drugą podstawę niewypłacalności (tzw. nadmierne zadłużenie) reguluje art.11 ust.2 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. prawo upadłościowe (Dz. U. z 2020r. poz. 1228). Zgodnie z tym przepisem dłużnik będący osoba prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące. Dodatkowo wskazano na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 17 marca 2010r. (I SA/Sz 876/2009), w którym wskazano, że "dłużnik jest niewypłacalny, gdy uwzględniając wszystkie składniki majątku dłużnika nie wystarczą one na pokrycie wszystkich jego zobowiązań. W tym przypadku natomiast bez znaczenia jest okoliczność, że dłużnik zobowiązania te w danej chwili reguluje na bieżąco.

Skargę na powyższą decyzję wniosła spółka. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: przepisów postępowania mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie: - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa poprzez rozpatrzenie zgromadzonego w sprawie materiału w sposób wybiórczy, z pominięciem istotnych dowodów w postaci rachunków zysków i strat przedstawionych przez skarżącego za poszczególne miesiące 2020 r, a obrażających rzeczywistą sytuację finansową w przedsiębiorstwie skarżącego, sytuacja finansowa skarżącego uległa pogorszeniu wskutek następstw spowodowanych COVID-l9; naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: - art. 15 zzzh ustawy kryzysowej , poprzez błędną wykładnię i uznanie, że skarżący nie spełnia przesłanek do udzielenia pomocy publicznej, ze względu na złą sytuację finansową w dniu 31 grudnia 2019 r. w oparciu o zapisy Komunikatu Komisji Europejskiej i definicji z art 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji nr 651/2014.

Zapisy Komunikatu nie wskazują jednoznacznie na obowiązek stosowania tychże zapisów. Spółka wskazała, że obecnie jej miesięczne przychody netto ze sprzedaży towarów kształtują się na poziomie 13.000 - 25.000 zł, utrzymując zatrudnienie w dalszym ciągu na poziomie 4 pracowników, gdzie miesięczne wynagrodzenia brutto wraz z należnościami wobec ZUS kształtuje się na poziomie ok. 20.000 zł. W celu ratowania dalszego funkcjonowania Spółki oraz w celu zachowania miejsc pracy spółka we wrześniu podjęła decyzję o sprzedaży ciągnika samochodowego wraz z naczepą należących do Spółki za łączną kwotę 100.000 zł netto. Otrzymana kwota pozwoliła na częściową spłatę pożyczek, uregulowanie wynagrodzeń pracowników za wrzesień oraz zabezpieczenie środków finansowych na rozpoczęcie nowego rodzaju działalności przez Spółkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374 ze zm.), dalej ustawy kryzysowej.

Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 31zo ust. 1 ustawy kryzysowej na wniosek płatnika składek zwalnia się z obowiązku opłacania nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należne za okres od dnia 01 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek. W rozpoznawanej sprawie nie ulegało wątpliwości, że skarżąca spółka była uprawniona do złożenia takiego wniosku. Natomiast ZUS zbadał , czy spółka spełniła wymogi z art. 15 zzzh ust. 1 ustawy kryzysowej. Zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek stanowi pomoc publiczną, mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce, o której mowa w Sekcji 3.1 Komunikatu Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (Dz. Urz. UE C 91 I z 20.03.2020). Komunikat Komisji wskazuje, że pomoc może zostać przyznana przedsiębiorstwu , które nie znajdowało się w trudnej sytuacji - w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i art. 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014) - w dniu 31 grudnia 2019r. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 2 pkt 18) Rozporządzenia Komisji nr 651/2014: "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji" oznacza przedsiębiorstwo, wobec którego zachodzi co najmniej jedna z poniższych okoliczności:

a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek podanych w załączniku I do dyrektywy 2013/34/UE 45 , a "kapitał zakładowy" obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne;

b) w przypadku spółki, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie (innej niż MSP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej kapitału wykazanego w sprawozdaniach finansowych tej spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Do celów niniejszego przepisu "spółka, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek wymienionych w załączniku II do dyrektywy 2013/34/UE;

c) w sytuacji gdy przedsiębiorstwo podlega zbiorowemu postępowaniu w związku z niewypłacalnością lub spełnia kryteria na mocy obowiązującego prawa krajowego, by zostać objętym zbiorowym postępowaniem w związku z niewypłacalnością na wniosek jej wierzycieli;

d) w sytuacji gdy przedsiębiorstwo otrzymało pomoc na ratowanie i nie spłaciło do tej pory pożyczki ani nie zakończyło umowy o gwarancję lub otrzymało pomoc na restrukturyzuję i nadal podlega planowi restrukturyzacyjnemu;

e) W przypadku przedsiębiorstwa, które nie jest MŚP, jeśli w ciągu ostatnich dwóch lat: 1) stosunek księgowej wartości kapitału obcego do kapitału własnego tego przedsiębiorstwa przekracza 7,5 oraz 2) wskaźnik pokrycia odsetek zyskiem EBITDA tego przedsiębiorstwa wynosi poniżej 1,0.

Przywołanym powyżej przepisom odpowiada treść wniosku RDZ o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za marzec -maj 2020r. Zgodnie bowiem z punktem 4.2 wniosku ubiegający się o pomoc musi podać informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej podmiotu, któremu ma być udzielona pomoc (wg stanu na dzień 31.12.2019r.) zgodnie z Komunikatem Komisji Europejskiej:

A. Czy w przypadku spółki akcyjnej , spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo-akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższała 50% wysokości kapitału zarejestrowanego? TAK NIE

B. Czy w przypadku spółki jawnej, spółki komandytowej, spółki partnerskiej oraz spółki cywilnej wysokość niepokrytych strat przewyższała 50% wysokości jej kapitału według ksiąg spółki? TAK NIE

C. Czy podmiot spełniał kryteria kwalifikujące go do objęcia postepowaniem upadłościowym ? TAK NIE

Spółka we wniosku podała, że na dzień 31 grudnia 2019r. nie znajdowała się w trudnej sytuacji pomimo, iż według dokumentów finansowych spółki wysokość niepokrytych strat przewyższała 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, bowiem spółka miała uregulowane swoje zobowiązania wobec kontrahentów, należności wobec ZUS i Urzędu Skarbowego oraz wynagrodzenia pracownicze, jak również nie istniały podstawy do wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości.

Z tym stanowiskiem nie można się zgodzić. Z przeprowadzonej analizy danych zawartych w sprawozdaniu finansowym Spółki wynika, że na dzień 31.12.2019 r. znajdowała się w trudnej sytuacji, ponieważ wartość strat w kwocie "[...]" tys. zł nie znajduje pokrycia w kapitale rezerwowym, ani w kapitale podstawowym, tj. zarejestrowanym.

Zgodnie z art. 10 u.p.u.n. (Dz.U.2020.1228 t.j. z dnia 2020.07.10) upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. W myśl art. 11 ust. 1 u.p.u.n., dłużnika uważa się za niewypłacalnego, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Z kolei art. 11 ust. 2 u.p.u.n. stwierdza, że dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. Niewypłacalność należy rozpatrywać w dwóch ujęciach: płynnościowym (art. 11 ust. 1 u.p.u.n.) oraz zadłużeniowym (art. 11 ust. 2 u.p.u.n.). Przesłanka niewypłacalności Spółki, wyrażona w art. 11 ust. 1 u.p.u.n., przez którą rozumie się niewykonywanie przez nią swoich wymagalnych zobowiązań, stanowi odrębną, samodzielną i wystarczającą podstawę do zgłoszenia przez członka zarządu upadłości Spółki, od przesłanki wyrażonej w art. 11 ust. 2 u.p.u.n. W doktrynie oraz w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że "wymienione w przepisach art. 11 u.p.u.n. przesłanki zgłoszenia wniosku o upadłość mają charakter alternatywny i równorzędny i dlatego zaistnienie chociażby jednej z nich pozwala na ogłoszenie upadłości przedsiębiorców.

W konkretnym przypadku faktycznym mogą ziścić się łącznie obie podstawy niewypłacalności albo tylko jedna z nich" (zob. R. Adamus, Art. 11 Uwagi wstępne w: H. Buk, D. Chrapoński, P. Dragon, L. Guza, W. Klyta, S. Ociessa, A. Pokora, A.K. Witosz, A. Witosz, L. Zieliński, Prawo upadłościowe i naprawcze. Komentarz, red. A.K. Witosz, A. Witosz, Warszawa 2014; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 08.12.2009 r., I SA/Wr 973/2009, Lexis.pl nr 2509865). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że każda z przesłanek niewypłacalności dłużnika obliguje go do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

W konsekwencji należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie ZUS trafnie przyjął, że spółka znajduje się w trudnej sytuacji o jakiej mowa w art. 2 pkt 18 lit. a rozporządzenia nr 651/2014 ( Dz.U.UE.L.2014.187.1 z dnia 2014.06.2). Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca posługuje się określeniem "subskrybowany kapitał zakładowy" oraz "kapitał zakładowy" co przemawia za tym, że ustawodawca unijny stanowi o kapitale zakładowym. Należy także wskazać, że zgodnie z art. 163 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1577; dalej: "k.s.h.") wymogiem powstania spółka z o.o. jest zawarcie umowy spółki, wniesienie przez wspólników wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego, a w razie objęcia udziału za cenę wyższą od wartości nominalnej, także wniesienia nadwyżki, z uwzględnieniem art. 158 § 1[1], powołanie zarządu, ustanowienie rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej, jeżeli wymaga tego ustawa lub umowa spółki oraz wpis do rejestru. Przepisy k.s.h. określają wymogi związane ze zgłoszeniem spółki z o.o. do sądu rejestrowego, wśród nich jest wymóg określenia wysokości kapitału zakładowego oraz wniesienia pełnych wkładów przez wszystkich wspólników na poczet kapitału zakładowego - a więc objęcia udziałów, co podlega rejestracji (art. 166 i 167). I chociaż rozporządzenie nr 651/2014, nie zawiera definicji "subskrybowany kapitał zakładowy", to zdaniem Sądu nie można pomijać okoliczności związanych z koniecznością posiadania zarejestrowanego kapitału zakładowego stanowiącego wkłady objęte przez wspólników. Należy wskazać w tym miejscu, że zgodnie ze słownikiem Dobry słownik pl. pojęcie słowa" subskrypcja" oznacza np. abonować, prenumerować, zadeklarować (również zobowiązać się do zakupu i dokonania zapłaty). W związku z tym uznanie, iż subskrybowany kapitał zakładowy oznacza w istocie kapitał zakładowy, jest całkowicie uzasadnione i zgodne z treścią art. 2 pkt 18 lit. a rozporządzenia nr 651/2014.

A zatem prawidłowo ZUS wywiódł, że w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym, pomoc nie może zostać przyznana spółce, gdyż znajdowała się w trudnej sytuacji - w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r.

W konsekwencji Sąd nie zgodził się z zarzutem skargi naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa. Stan faktyczny został ustalony prawidłowo. O tym, że spółka znajduje się w trudnej sytuacji świadczy również fakt, że wyzbywa się ona majątku celem pokrycia bieżących zobowiązań. Zakres postępowania dowodowego jest zdeterminowany treścią prawa materialnego. Natomiast powołane w decyzji przepisy prawa materialnego były stosowane prawidłowo. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej spółki, że ZUS miał prawo pominąć te przepisy. Należy wskazać, że kapitał zakładowy spółki jest kilkadziesiąt razy mniejszy od strat spółki. A zatem spółka nie ma kapitału na pokrycie strat. W konsekwencji prawidłowo ZUS przyjął, że znajduje się w trudnej sytuacji. Nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie: - art. 15 zzzh ustawy kryzysowej. ZUS dokonał prawidłowej wykładni i zasadnie uznał, że skarżąca nie spełnia przesłanek do udzielenia pomocy publicznej, ze względu na złą sytuację finansową w dniu 31 grudnia 2019 r., w oparciu o zapisy Komunikatu Komisji Europejskiej i definicji z art 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji nr 651/2014.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.