Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2400/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), asesor WSA Anna Fyda-Kawula, sędzia WSA Bożena Marciniak, , po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. I. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 lipca 2022 r. nr KOX/817/Pc/22 w przedmiocie zwrotu wniosku użytkownikowi wieczystemu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po rozpatrzeniu wniosku T. l. o ponowne rozpatrzenie sprawy, postanowieniem z 26 lipca 2022 r. nr KOX/817/Pc/22 utrzymało w mocy swoje postanowienie z 25 maja 2022 r. nr KOX/722/Pc/22 w przedmiocie zwrotu podania na podstawie art. 66 § 3 kpa.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Wypowiedzeniem z [...] lutego 2022 r. Prezydent m.st. Warszawy dokonał zmiany stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, położonej przy ul. [...] w [...], stanowiącej działkę nr [...] z obrębu [...] i jednocześnie zaproponował od 1 stycznia 2019 r. nową stawkę procentową w wysokości 3% wartości gruntu.

T. I. pismem z 14 kwietnia 2022 r. wniósł o ustalenie, że zmiana stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ww. nieruchomości gruntowej, jest nieuzasadniona.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie postanowieniem z 25 maja 2022 r. nr KOX/722/Pc/22, działając na podstawie art. 66 § 3 kpa, zwróciło podanie użytkownikowi wieczystemu T. I. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że wskutek zmiany stanu prawnego dokonanej ustawą z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1309) i braku przepisów przejściowych, samorządowe kolegia odwoławcze nie są już właściwe do rozpatrywania wniosków użytkowników wieczystych złożonych na podstawie art. 78 ust. 2 w zw. z art. 73 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (w brzmieniu obowiązującym do 14 sierpnia 2019 r.).

Zdaniem Kolegium istotą tej zmiany było przekazanie spraw dotyczących zmiany stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości do kompetencji sądów powszechnych. Od 15 sierpnia 2019 r. brak zgody użytkownika wieczystego na propozycję właściwego organu dotyczącą zmiany celu użytkowania wieczystego ma ten skutek, że wyłącznie właściwym do rozpoznania sporu w tym zakresie staje się sąd powszechny właściwy, ze względu na położenie nieruchomości.

T. I. złożył od postanowienia SKO w Warszawie z 25 maja 2022 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnioskodawca podniósł, że Kolegium niezasadnie zwróciło przedmiotowy wniosek, gdyż zgodnie z wnioskiem Prezydenta m.st. Warszawy, winno umorzyć postępowanie. Zarzut został rozwinięty w uzasadnieniu pisma.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie postanowieniem z 26 lipca 2022 r. utrzymało w mocy swoje postanowienie z 25 maja 2022 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że art. 66 § 3 kpa stanowi, że jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 1990 ze zm.) – dalej zwanej "ugn" opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej określonej zgodnie z art. 67 ugn. Według art. 72 ust. 3 ugn wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego jest uzależniona od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa została oddana, i wynosi: 1) za nieruchomości gruntowe oddane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w tym ochrony przeciwpożarowej - 0,3% ceny; 2) za nieruchomości gruntowe pod budowę obiektów sakralnych wraz z budynkami towarzyszącymi, plebanii w paraﬁach diecezjalnych i zakonnych, archiwów i muzeów diecezjalnych, seminariów duchownych, domów zakonnych oraz siedzib naczelnych władz kościołów i związków wyznaniowych - 0,3% ceny; 3) za nieruchomości gruntowe na działalność charytatywną oraz na niezarobkową działalność: opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, wychowawczą, naukową lub badawczo-rozwojową - 0,3% ceny; 3a) za nieruchomości gruntowe oddane na cele rolne - 1% ceny; 3b) za nieruchomości gruntowe, na których położone są garaże lub stanowiska postojowe niewykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej albo nieruchomości przeznaczone na te cele - 1% ceny; 4) za nieruchomości gruntowe oddane na cele mieszkaniowe, na realizację urządzeń infrastruktury technicznej i innych celów publicznych oraz działalność sportową - 1% ceny; 4a) za nieruchomości gruntowe na działalność turystyczną - 2% ceny; 5) za pozostałe nieruchomości gruntowe - 3% ceny.

Stosownie zaś do regulacji zawartej w art. 73 ust. 2 ugn, w brzmieniu obowiązującym do 14 sierpnia 2019 r. jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpi trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana, stawkę procentową opłaty rocznej zmienia się stosownie do tego celu. Przy dokonywaniu zmiany stawki procentowej stosuje się tryb postępowania określony w art. 78-81.

Powyższy stan prawny uległ zmianie wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1309) – dalej zwanej "ustawą zmieniającą". Ustawą tą wprowadzono do ugn nowe regulacje dotyczące zasad i trybu zmiany celu użytkowania wieczystego, uwzględniając zarówno inicjatywę organu, jak i możliwość złożenia wniosku przez użytkownika wieczystego (art. 10 pkt 5).

Stosownie do postanowień aktualnie obowiązującego art. 73 ust. 2 ugn jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpi trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu użytkowania wieczystego, z wnioskiem o zmianę celu użytkowania wieczystego występuje właściwy organ albo użytkownik wieczysty. Zgodnie z brzmieniem art. 73 ust. 2a ugn przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, w przypadku: 1) ustanowienia odrębnej własności lokalu, którego przeznaczenie jest inne, niż cel podstawowy, użytkowania wieczystego, lub, 2) zmiany sposobu korzystania z lokalu. Według art. 73 ust. 2d ugn właściwy organ przedstawia w formie pisemnego oświadczenia propozycję zmiany celu użytkowania wieczystego oraz wyznacza termin na zajęcie pisemnego stanowiska przez użytkownika wieczystego, nie krótszy niż 2 miesiące od dnia otrzymania propozycji. Jeżeli użytkownik wieczysty nie zgadza się z proponowaną zmianą celu użytkowania wieczystego lub nie przedstawił stanowiska, właściwy organ może wnieść powództwo do sądu powszechnego właściwego, ze względu na położenie nieruchomości. Stawkę procentową opłaty rocznej przyjmuje się stosownie do celu ustalonego na podstawie zgodnego oświadczenia stron albo orzeczenia sądu. Nowa stawka opłaty obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym została ustalona (art. 73 ust. 2f ugn). Ustawa zmieniająca nie zawiera w tej materii przepisów przejściowych. Niezamieszczenie przepisów przejściowych winno zatem prowadzić do wniosku, że ustawodawca zrezygnował z wprowadzenia wyraźnego rozróżnienia, do jakich stanów faktycznych przepis ten powinien mieć zastosowanie, a w jakich nie należy go stosować.

Zgodnie z zasadą bezpośredniego działania nowej ustawy procedura uregulowana w art. 73 ust. 2 i nast. ugn w nowym brzmieniu ma zastosowanie do wszystkich przypadków zmiany stawki procentowej opłaty rocznej z powodu trwałej zmiany sposobu korzystania z nieruchomości powodującej zmianę celu, na który nieruchomość została oddana. Jest to celowy zabieg ustawodawcy, który dążył - jak wynika z uzasadnienia do projektu tej ustawy (druk sejmowy nr 3364) - do skrócenia procedury odwoławczej przez rezygnację z etapu rozpatrzenia sprawy przez samorządowe kolegium odwoławcze. Dlatego też z dniem jej wejścia w życie, tj. z 15 sierpnia 2019 r. wszystkie sprawy rozpatrywane są z uwzględnieniem nowouchwalonych regulacji. Zasada bezpośredniego działania nowego prawa polega na tym, że nowe przepisy należy stosować nie tylko do wszelkich stosunków prawnych i zdarzeń, które powstaną po ich wejściu w życie, ale również do tych, które powstały wcześniej, lecz nadal - pod ich rządami - trwają. Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z 2 marca 1993 r. sygn. akt K 9/92 zasada bezpośredniego działania nowej ustawy polega na tym, że od chwili wejścia w życie nowych norm prawnych należy je stosować do stosunków prawnych (zdarzeń, stanów rzeczy) danego rodzaju niezależnie od tego, czy dopiero powstaną, czy też powstały wcześniej przed wejściem w życie nowego prawa, lecz trwają nadal w czasie dokonywania zmiany prawa. Zasada ta umożliwia ustawodawcy dokonanie szybkiej zmiany prawa i potraktowanie stosunków prawnych danego rodzaju jednakowo według nowych norm prawnych przy założeniu, że nowe prawo odpowiada lepiej nowym warunkom jego obowiązywania niż prawo uchylane.

Zatem wniosek T. l., złożony na podstawie art. 78 ust. 2 w zw. z art. 73 ust. 2 i 2a ugn (w brzmieniu obowiązującym do 14 sierpnia 2019 r.) nie może zostać rozpatrzony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie bowiem aktualnie obowiązujące przepisy nie przewidują już właściwości kolegium w tego rodzaju sprawach. Brak zgody użytkownika wieczystego na propozycję właściwego organu dotyczącą zmiany celu użytkowania wieczystego ma ten skutek, że wyłącznie właściwym do rozpoznania sporu w tym zakresie staje się sąd powszechny właściwy, ze względu na położenie nieruchomości. Powoduje to konieczność zwrotu wniosku na podstawie art. 66 § 3 kpa.

T. I. wniósł od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 26 lipca 2022 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: art. 66 § 3 kpa w zw. z art. 78 ust. 2 ugn poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. utrzymanie w mocy postanowienia o zwrocie wniosku użytkownika wieczystego uznawszy, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, podczas gdy o ile rzeczywiście po nowelizacji ugn, która weszła w życie w sierpniu 2019 r. właściwą procedurą do stwierdzenia zmiany celu użytkowania wieczystego jest droga konsensualna pomiędzy właścicielem nieruchomości, a użytkownikiem wieczystym i dopiero brak konsensusu może (choć nie musi) skutkować wszczęciem postępowania przed sądem powszechnym (art. 73 ust. 2 i n. ugn w brzmieniu aktualnym), o tyle na gruncie niniejszej sprawy organ (właściciel nieruchomości) nie zastosował tej właściwej procedury, ale tę określoną w art. 78 ust. 1 ugn, co oznacza, że właściwą formalną drogą do "odwołania się" przez użytkownika wieczystego jest wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona w całości (art. 78 ust 2 i n. ugn); innymi słowy, po pierwsze wybór takiej, a nie innej drogi przez organ wymusił niejako określoną reakcję użytkownika wieczystego, a po drugie – co nie mniej istotne - od wypowiedzenia dokonanego pismem Prezydenta m.st. Warszawy z 25 lutego 2022 r. nie służy żaden środek zaskarżenia do sądu powszechnego, a co za tym idzie właściwym w sprawie wywołanej ww. wypowiedzeniem nie jest sąd powszechny, a SKO.

Skarżący stwierdził, że zwrot jego wniosku był nieuzasadniony, zaś Kolegium winno było wydać merytoryczną decyzję zgodnie z wnioskiem (stwierdzić, że wypowiedzenie stawki procentowej z tytułu użytkowania wieczystego było nieuzasadnione w całości z uwagi - choćby - na niezastosowanie przez właściciela prawidłowego trybu) lub też ewentualnie decyzję o umorzeniu postępowania w całości.

Z tych przyczyn T. I. wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia; 2) zobowiązanie SKO w Warszawie do wydania w terminie 2 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku decyzji stwierdzającej, że wypowiedzenie stawki procentowej z tytułu użytkowania wieczystego było nieuzasadnione lub ewentualnie o umorzeniu postępowania wywołanego wypowiedzeniem stawki procentowej dokonanego przez Prezydenta m.st. Warszawy pismem z 25 lutego 2022 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona.

Z analizy treści ksiąg wieczystych nr [...] (gruntowej) i [...] (lokalowej) wynika, że T. I. 1 stycznia 2019 r. nabył, na skutek działania art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2020 r. poz. 2040), udział we własności zabudowanego na cele mieszkaniowe gruntu oznaczonego jako działka nr [...], położona w [...] przy ul. [...], który to udział jest związany z prawem odrębnej własności lokalu mieszkalnego nr [...]. Nabycie to potwierdza zaświadczenie Prezydenta m.st. Warszawy z [...] grudnia 2021 r. Wpis nabycia prawa własności wymienionego wyżej udziału w gruncie został dokonany [...] stycznia 2023 r. Wniosek o wpis prawa własności wpłynął do sądu wieczystoksięgowego 27 stycznia 2022 r.

Tym niemniej pismem z 25 lutego 2022 r. Prezydent m.st. Warszawy wypowiedział T. I. dotychczasową wysokość stawki procentowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu w udziale przynależnym do lokalu nr [...] wskazując, że dotychczasowa stawka 1% (cele mieszkaniowe – art. 72 ust. 3 pkt 4 ugn) od 1 stycznia 2019 r. ulega zmianie na 3% (cele niemieszkaniowe, tj. prowadzenie działalności gospodarczej w formie kancelarii prawnej radcy prawnego – art. 72 ust. 3 pkt 5 ugn). Wypowiedzenie doręczono T. I. 15 marca 2022 r. W wypowiedzeniu pouczono T. I., że na podstawie art. 78 ust. 2 ugn może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma, złożyć za pośrednictwem Prezydenta m.st. Warszawy do samorządowego kolegium odwoławczego, wniosek, że stawka procentowa oraz wysokość opłaty zostały ustalone w sposób nieuzasadniony albo uzasadniony w innej wysokości. T. I. 14 kwietnia 2022 r. złożył wniosek o ustalenie, że wypowiedzenie stawki procentowej jest nieuzasadnione.

Trzeba wskazać, że w stanie prawnym obowiązującym przed 15 sierpnia 2019 r. art. 73 ust. 2 ugn przewidywał, że jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpi trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana, stawkę procentową opłaty rocznej zmienia się stosownie do tego celu. Przy dokonywaniu zmiany stawki procentowej stosowało się tryb postępowania określony w art. 78-81 ugn. Według ówczesnego art. 73 ust. 2a ugn przepis ten stosowało się odpowiednio do udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej m.in. w przypadku zmiany sposobu korzystania z lokalu.

Rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, że 15 sierpnia 2019 r. doszło do istotnej zmiany stanu prawnego w zakresie procedury zmiany stawek procentowych opłat rocznych i trybu ich zaskarżenia. Zmiany stanu prawnego art. 73 ugn dokonał ustawodawca w art. 10 pkt 5 ustawy zmieniającej. Wedle art. 73 ust. 2 w nowym brzmieniu, jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpi trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu użytkowania wieczystego, z wnioskiem o zmianę celu użytkowania wieczystego występuje właściwy organ albo użytkownik wieczysty. Przepis ten stosuje się odpowiednio do udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej m.in. w przypadku zmiany sposobu korzystania z lokalu (art. 73 ust. 2a ugn). W przypadku, gdy z wnioskiem o zmianę celu użytkowania wieczystego wystąpił właściwy organ według obecnie obowiązującego art. 73 ust. 2d ugn organ ten przedstawia w formie pisemnego oświadczenia propozycję zmiany celu użytkowania wieczystego oraz wyznacza termin na zajęcie pisemnego stanowiska przez użytkownika wieczystego, nie krótszy niż 2 miesiące od dnia otrzymania propozycji. Jeżeli użytkownik wieczysty nie zgadza się z proponowaną zmianą celu użytkowania wieczystego lub nie przedstawił stanowiska, właściwy organ może wnieść powództwo do sądu powszechnego właściwego ze względu na położenie nieruchomości. Art. 73 ust. 2f ugn przewiduje, że stawkę procentową opłaty rocznej przyjmuje się stosownie do celu ustalonego na podstawie zgodnego oświadczenia stron albo orzeczenia sądu. Nowa stawka opłaty obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym została ustalona.

Trafnie zauważyło Kolegium, że ustawa zmieniająca, w zakresie zmian dokonanych w art. 73 ugn, nie przewidziała przepisów przejściowych, jeżeli chodzi o procedurę zmiany wysokości stawek procentowych opłat rocznych dokonywaną przez organ właściwy na skutek zmiany celu użytkowania wieczystego, która to zmiana następuje ze skutkiem przed wejściem w życie ustawy zmieniającej. Wobec tego do wszystkich spraw dotyczących zmian wysokości stawek procentowych opłat rocznych, które zostały zainicjowane przez organ właściwy po 15 sierpnia 2019 r., stosuje się przepisy art. 73 ugn w nowym brzmieniu.

Z powyższego wynika, że 15 sierpnia 2019 r. ustawodawca bezwarunkowo i definitywnie zrezygnował z przewidzianego wcześniej w art. 78 w zw. z art. 73 ust. 2 ugn administracyjnego trybu zaskarżenia (przed Kolegium) dokonanych przez organ właściwy zmian wysokości stawek procentowych opłat rocznych na rzecz przewidzianego w art. 73 ust. 2d ugn sądowego trybu zaskarżenia (przed sądem powszechnym) zmian wysokości stawek procentowych opłat rocznych.

Skoro zatem po zmianie stanu prawnego odnośnie art. 73 ugn T. I. (14 kwietnia 2022 r.) złożył do SKO w Warszawie na podstawie art. 78 ust. 2 ugn wniosek o ustalenie, że wypowiedzenie stawki procentowej z tytułu użytkowania wieczystego jest nieuzasadnione, to Kolegium prawidłowo zastosowało art. 66 § 3 kpa i w formie postanowienia zwróciło podanie jego autorowi wskazując, że aktualnie w sprawie dokonanej przez organ właściwy zmiany wysokości stawki procentowej opłaty rocznej właściwy jest sąd powszechny, co wynika z art. 73 ust. 2d ugn.

W ocenie Sądu w stanie prawnym obowiązującym od 15 sierpnia 2019 r. Kolegium nie miało podstaw do oceny skuteczności pisemnego wypowiedzenia dotychczasowej wysokości stawki procentowej opłaty rocznej. Ocena zasadności wypowiedzenia, w tym prawidłowości zastosowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w 2002 r. "starej" procedury wypowiedzenia zmiany wysokości stawki procentowej opłaty rocznej, przewidzianej w art. 78 ust. 1 w zw. z art. 73 ust. 2 w dawnym brzmieniu, od 15 sierpnia 2019 r. należy do właściwego sądu powszechnego.

Obecnie w sytuacji, gdy organ właściwy inicjuje zmianę wysokości stawki procentowej opłaty rocznej, a użytkownik wieczysty z tym się nie zgadza, to właściwy organ może wnieść powództwo do sądu powszechnego właściwego, ze względu na położenie nieruchomości (art. 73 ust. 2d ugn).

Jeżeli w opisanym wyżej przypadku organ właściwy nie wniesie powództwa, a brak zgodnego oświadczenia stron w kwestii nowej wysokości stawki procentowej opłaty rocznej, obowiązuje stara stawka procentowa opłaty rocznej. Jeżeli natomiast organ właściwy wniesie powództwo, w sytuacji braku zgodnego oświadczenia stron w kwestii nowej wysokości stawki procentowej opłaty rocznej, rodzaj stawki procentowej opłaty rocznej przyjmuje się dopiero na podstawie orzeczenia sądu. Tak reguluje to art. 73 ust. 2f ugn.

Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że w niniejszej sprawie były podstawy do wydania przez Kolegium decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie o ustalenie zasadności zmiany wysokości stawki procentowej opłaty rocznej. Taką decyzję należałoby wydać, gdyby do zmiany art. 73 ugn w opisanym wyżej kształcie doszło dopiero po wszczęciu przed Kolegium postępowania o ustalenie zasadności zmiany wysokości stawki procentowej opłaty rocznej. Ujawniony w toku postępowania następczy brak drogi administracyjnej obligowałby wówczas organ do zakończenia postępowania administracyjnego w formie decyzji administracyjnej poprzez jego umorzenie, jako bezprzedmiotowego (art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 79 ust. 7 ugn). Natomiast w przypadku, gdy kilka lat przed wszczęciem, na skutek wniosku T. I., postępowania administracyjnego Kolegium, już na podstawie samej treści podania ustaliło, że w sprawie zmiany przez organ właściwy wysokości stawki procentowej opłaty rocznej wynikłej ze zmiany celu użytkowania wieczystego właściwy jest sąd powszechny (pierwotna niedopuszczalność drogi administracyjnej), należało zastosować art. 66 § 3 kpa, co też Kolegium prawidłowo uczyniło w niniejszej sprawie.

Biorąc powyższe pod uwagę i uznając zarzuty skargi za bezskuteczne Sąd, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.