Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1392/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: art. 86 i art. 72 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J.L. i Z.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] roku Prezydent Miasta C. ustalił sposób zagospodarowania i warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego przewidzianego do realizacji na terenie działki nr "1" obręb [...] K., położonej w C. przy ul. [...], a polegającego na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, na funkcję użytkową dla potrzeb warsztatu wulkanicznego. Decyzja została wydana na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 53 ust. 3 i 4, art. 54, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i 4, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 roku, poz. 647 z póź. zmianami), oraz dwóch rozporządzeń Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku, a mianowicie w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz.U. nr 164 z 2003 roku, poz. 1589), oraz w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164 z 2003 roku, poz. 1588).

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli J. L. i Z. L. – właściciele sąsiednich nieruchomości. W odwołaniu tym stwierdzili, że nie wyrażają zgody na przekształcenie garażu w warsztat wulkaniczny. Twierdzili, że warsztat wulkaniczny faktycznie funkcjonuje od [...] roku i jest wyposażony w urządzenia, które są niezbędne do wykonywania innych usług niż wulkanizacyjne. Część usług jest wykonywana na zewnątrz garażu, co powoduje przedostawanie się spalin z pracujących silników na ich nieruchomość, a nadto spokój na ich nieruchomości zakłócają głośne rozmowy klientów, często używających słów nieprzyzwoitych.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. z 2012 roku, poz. 647 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy zacytował art. 4 ust. 2 i art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 roku (dalej powoływana jako "ustawa"). Zdaniem tego organu zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 ust. 1 ustawy, co prawidłowo wykazał organ I instancji. Podkreślił, że planowane przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 76 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – Dz.U. nr 213, poz. 1397) .

Decyzją z dnia [...] roku o środowiskowych uwarunkowaniach, wydaną przez Prezydenta Miasta C., stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia objętego decyzją organu I instancji. Oznacza to, że skoro przedmiotowa inwestycja nie będzie negatywnie wpływać na środowisko, to może ona funkcjonować w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej. Zdaniem organu odwoławczego nie ma też znaczenia wykazany przez odwołujących się postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, fakt wykorzystywania garażu na warsztat wulkaniczny przed uzyskaniem wymaganych prawem rozstrzygnięć administracyjnych. Nie ma bowiem prawnych przeszkód do przeprowadzenia postępowania w trybie art. 59 i innych ustawy także w przypadku rozpoczęcia, a nawet zakończenia realizowanych inwestycji, a więc również inwestycji polegającej na zmianie przeznaczenia budynku lub jego części. W tym zakresie organ odwoławczy przywołał orzeczenie TK z dnia 20 grudnia 2007 roku – P37/06 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 roku sygn. akt II OSK 369/07 (Lex nr 437005).

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach J.

i Z. L. domagali się zmiany zaskarżonej decyzji. Twierdzili, że ich działka znajdująca się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji narażona jest na negatywny jej wpływ w postaci hałasu i zanieczyszczeń spalinami. Wskazali na głośne rozmowy klientów i zarzucali, ze właśnie emisja hałasu oraz zanieczyszczeń nie pozwalają na zmianę sposobu użytkowania garażu. Kwestionowali także położenie garażu na terenie wykorzystywanym na cele usługowe i podnieśli brak przeprowadzenia "wizji lokalnej". Wskazali, że od decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko spornego przedsięwzięcia odwołali się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., które jednak utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Skargę skarżący uzupełniali wieloma pismami, z dnia [...] roku, [...] roku, [...]roku, [...] roku, [...] roku (data wpływu do WSA), w których w istocie podtrzymywali zarzuty zgłoszone w skardze.

Organ odwoławczy odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie.

Uczestnicy postępowania L. i S. M. (inwestorzy, wnioskodawcy) pismem z dnia [...] roku w istocie wnieśli o oddalenie skargi. Opisali w tym piśmie działalność swojego zakładu, wskazali na istniejące w bliskim otoczeniu zakłady usługowe oraz na konfliktowy charakter Z. L.

Na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 roku stający skarżący Z. L. podtrzymał skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją utrzymano

w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] roku ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym na funkcję użytkową dla potrzeb warsztatu wulkanizacyjnego, przewidzianego do realizacji na działce nr "1", położonej w C. przy ul. [...]. Utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji oznacza, że organ odwoławczy pozytywnie ocenił postępowanie jak i decyzję organu I instancji.

Ocenę organu odwoławczego skład orzekający podziela.

Należy w związku z tym stwierdzić, że celem postępowania administracyjnego przeprowadzonego w trybie art. 61 ustawy jest stwierdzenie, czy na konkretnej nieruchomości możliwa jest realizacja wnioskowanej inwestycji, w sytuacji gdy dla określonego obszaru nie ustalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przywołany przepis uzależnia wydanie pozytywnej decyzji od łącznego spełnienia warunków wymienionych w punktach 1-5 ustawy. Podstawową reguła, która winna przyświecać organom wydającym decyzję o warunkach zabudowy terenu jest takie kształtowanie ładu przestrzennego, aby przestrzeń była spójna także pod względem funkcji i sposobu zagospodarowania. Niedopuszczalne jest założenie, że każda nowa zabudowa w sposób bezwzględny powinna nawiązywać zarówno co do cech jak i funkcji zabudowy już istniejącej. W istocie bowiem, takie założenie uniemożliwiałoby rozwój urbanistyczny. W celu wykazania spełnienia przesłanek z art. 61 ust. 1 ustawy zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia

w sprawie ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu (...) wykreślono wokół działki inwestorów obszar analizowany (odpowiadający § 3 ust. 2 rozporządzenia) i wykazano na nim spełnienie tych przesłanek. W następstwie stanowiących załączniki decyzji analizy graficznej i tekstowej ustalono, że funkcją zabudowy działek dostępnych z tej samej drogi publicznej jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, zabudowa usługowa (przy ul. [...] – [...]) i zabudowa uzupełniająca funkcję mieszkalną – gospodarczo – garażową. Powyższe wyniki załączonych analiz znalazły odzwierciedlenie w decyzji o warunkach zabudowy.

Niewątpliwie należy podzielić – wbrew stanowisku skarżących – argumentację organu odwoławczego opartą na analizie, że został spełniony warunek tzw. "dobrego sąsiedztwa" w zakresie kontynuacji funkcji – a była to z uwagi na treść wniosku, jak

i decyzji, kwestia najistotniejsza. W obszarze analizowanym znajduje się nieruchomość położona przy ul. [...], która jest wykorzystywana na cele usługowe (wytwarza obuwie ślubne). W związku z tym, należy stwierdzić, że ład przestrzenny panujący na tym terenie przewiduje funkcję zabudowy usługowej,

a więc należało dopuścić lokalizację punktu usługowego w postaci planowanego warsztatu wulkanizacyjnego.

Istotnie przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jednakże znajdującą się

w aktach decyzją z dnia [...] roku, aktualnie ostateczną i prawomocną uznano, że brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Z sentencji tej decyzji środowiskowej wynika więc, że inwestycja została uznana za taką, która nie będzie szkodzić środowisku. Oznacza to, że nawet gdyby jakiekolwiek oddziaływanie inwestycji miało miejsce, to nie będzie ono wykraczać poza obszar działki nr "1"., na której planowana jest inwestycja.

Zarzuty skarżących dotyczące oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinny więc być podnoszone w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. nr 199, poz. 1227 ze zm.), a nie

w postępowaniu mającym na celu ustalenie warunków zabudowy.

Podkreślić należy w tym miejscu, że kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja dotyczy ustalenia warunków zabudowy, natomiast ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadzona została w odrębnym postępowaniu, a sama decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stosownie do art. 86 stawy

o dostępie (...) wiąże organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy (art. 72 ustawy o dostępie...).

Skład w całości także podziela stanowisko organu odwoławczego o braku wpływu wykorzystywania garażu na warsztat wulkanizacyjny przed uzyskaniem stosownych decyzji administracyjnych. W tym zakresie, Sąd w całości także akceptuje stanowisko TK wyrażone w wyroku z dnia 20 grudnia 2007 roku sygn. akt P 37/06, jak i w wyroku NSA z dnia 8 kwietnia 2008 roku – sygn. akt II OSK 369/07. Nie ma więc prawnych przeszkód do przeprowadzenia postępowania w trybie art. 59 i następnych ustawy w sytuacji rozpoczęcia, a nawet zrealizowania inwestycji.

Skoro więc zaskarżona decyzja czyni zadość wymogom prawa określonym w przepisach, w tym zawiera stosowne załączniki oraz projekt decyzji (art. 60 ust. 4 ustawy) skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.).

bu