Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1081/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. znak [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru montażu urządzenia reklamowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego C. Sp. z o.o. w W. kwotę 515 zł (pięćset piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 1081/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2005r. Nr [...] Prezydent [...] działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm./ oraz art. 92 ustl pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym /Dz. U z 2001r., Nr 142, poz. 1592 ze zm./ w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy /Dz. U. Nr 41 poz. 361 ze zm./ wniósł sprzeciw do zgłoszenia C. Spółka z o.o. dotyczącego zamiaru zamontowania wolnostojącego urządzenia reklamowego na nieruchomości przy [...] w rej. ul. M. /działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...]/ w W.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż prace budowlane dotyczące przedmiotowej inwestycji mając na uwadze treść art. 28 Prawa budowlanego można wykonać jedynie na podstawie pozwolenia na budowę. Obiekt, którego zamiar wykonania został zgłoszony, jest budowlą a tym samym obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Rodzaj zgłoszonych prac ze względu na skalę i charakter obiektu należy uznać za budowę, nie zaś tylko jako instalację lub remont. Ze względu na znaczne rozmiary obiektu nie można go również zaliczyć do obiektu małej architektury. Organ I instancji uznał, więc, iż opisane w zgłoszeniu roboty budowlane nie zostały wymienione w katalogu robót wymagających jedynie zgłoszenia. Ustawodawca, w art. 29 ust. 2 pkt 2 świadomie użył terminu "instalowanie" zamiast "budowa" i dlatego zdaniem organu I instancji instalowanie tablic i urządzeń reklamowych dotyczy wyłącznie zainstalowania ( montażu ) tablicy lub urządzenia reklamowego do konstrukcji nośnej, której wykonanie nie podlega zwolnieniu od uzyskania pozwolenia na budowę na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego.

Odwołanie od w/w decyzji złożyła C. Sp. z o.o.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. znak: [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej K.p.a./ po rozpatrzeniu odwołania inwestora C. Sp. z o.o. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2005r. Nr [...] wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia zamiaru zamontowania wolnostojącego urządzenia reklamowego na

nieruchomości przy [...] w rej. ul. M. /działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...]/ w W. utrzymał w mocy w/w decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, zostały tylko roboty budowlane polegające na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Zgłoszone przez inwestora urządzenie reklamowe nie spełnia w/w przesłanek gdyż powołany przepis dotyczy instalowania tablic reklamowych na istniejących już obiektach np. budynkach, mostach, wiaduktach, słupach, wieżach /wyrok NSA z 22 sierpnia 2002 r. sygn. akt IV S.A. 2400/01 /. Natomiast prace budowlane objęte zgłoszeniem inwestora - ze względu na ich skalę i charakter - należy uznać za budowę obiektu, ponieważ polegają one na wykonaniu nowego obiektu budowlanego w określonym miejscu, a nie tylko jego instalację, wymianę lub remont. Przedmiotowy obiekt budowlany będzie się składał z konstrukcji nośnej, na której ma być zainstalowana tablica reklamowa, budowa takiej konstrukcji nie została zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Dlatego też, inwestycja wymieniona w zgłoszeniu ze względu na znaczne wymiary oraz skalę i charakter prac związanych z jej realizacją, nie jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższą decyzję złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego C. Sp. z o.o. w W. zarzucając jej wadliwość wynikającą z naruszenia prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 3 pkt 3, art. 29 ust. 2 pkt 6, art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego, a także naruszenie art. art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoją dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Art. 28 ustawy z dnia 7 lipa 1994r. - Prawo budowlane / Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm./ nakłada na inwestora zamierzenia inwestycyjnego obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31.

W przedmiotowej sprawie podstawowym problemem do rozstrzygnięcia jest zakres i interpretacja art. 29 ust.2 pkt 6 oraz art.3 pkt 3, 1, 5 w/w ustawy. Dokonując wykładni art. 29 ust.2 pkt 6 należy uwzględnić prawne znaczenie pojęć użytych w tym przepisie.

"Instalowanie" może polegać zarówno na połączeniu różnych elementów w jedną całość umożliwiającą wykorzystanie konstrukcji zgodnie z jej przeznaczeniem jak i zamontowaniu całej konstrukcji na jakimś obiekcie budowlanym. Jest to, więc czynność techniczna, a tablice i urządzenia reklamowe mogą być zarówno instalowane jak i remontowane. Czynność techniczna polegająca na instalowaniu urządzeń reklamowych jest realizowana w wyniku prowadzonych robót budowlanych. Wyjaśnienia wymaga również pojęcie " urządzenie reklamowego". Nie jest to " tablica reklamowa", bo ten element konstrukcyjny został wymieniony w analizowanym przepisie obok "urządzenia reklamowego". Czy jest to, zatem konstrukcja nośna tablicy reklamowej, czy też inne niż tablica urządzenie służące reklamie, np. konstrukcja przestrzenna itp.? W tej kwestii organ odwoławczy musi samodzielnie zająć stanowisko i należycie je uzasadnić.

W art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego jako " budowla" wymienione są przykładowo różne "obiekty budowlane". Nie jest to, więc katalog zamknięty obiektów budowlanych zaliczonych przez ustawodawcę do budowli. Obiektami budowlanymi są, więc nie tylko wymienione w art. 3 pkt 1 "budynki", "budowle" i "obiekty małej architektury", ale i tymczasowe obiekty budowlane " przeznaczone do czasowego użytkowania" i ..obiekty budowlane niepołączone trwale z gruntem". Art. 3 pkt 5 również nie zawiera pełnego wyliczenia rodzajów tymczasowych obiektów budowlanych. Przedmiotowy nośnik reklam jest, więc innym obiektem budowlanym niż wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe. Jest obiektem budowlanym, który ze względu na konstrukcję może być zdemontowany i przeniesiony na inne miejsce. Do nośnika przytwierdzona jest tablica służąca do czasowej ekspozycji różnych reklam.

Taka interpretacja art. 29 ust.2, pkt 6 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 prowadzi do wniosku, iż instalowanie i remont tablic i urządzeń reklamowych nie tylko na obiektach budowlanych wymaga zgłoszenia właściwemu organowi i dlatego błędna jest podstawa prawna wyrażona w sprzeciwie organu I instancji / art. 30 ust. 6 pkt 1 / z której wynika, iż przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Nadto nie do zaakceptowania są twierdzenia organów administracyjnych, iż to budowa obiektu ze względu na jej skalę i charakter wymaga pozwolenia na budowę. Prawo budowlane nie przewiduje możliwości formalnego podziału zamierzenia inwestycyjnego i stosowania do tak podzielonych części odmiennych przepisów ustawy dotyczących pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Ponadto art. 29 ust. 2 pkt 6 zwalnia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie tylko tablice reklamowe, ale również urządzenia

reklamowe, co niewątpliwie oznacza całość urządzenia reklamowego, a więc także elementów konstrukcyjnych do mocowań samej tablicy reklamowej.

Jeżeli organ administracyjny uzna, iż skala wielkości itp. robót budowlanych przy instalowaniu tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego zagraża np.: bezpieczeństwu ludzi lub mienia albo zwiększa ograniczenia lub uciążliwość dla sąsiadów może w drodze decyzji, na podstawie art. 30 ust 7 nałożyć na inwestora obowiązek wykonania pozwolenia na budowę roboty budowlane objęte zgłoszeniem. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy i wymaga uzasadnienia przez organ podstaw do zastosowania art. 30 ust 7 ustawy.

Dlatego też wskazanie w stanie prawnym w dacie orzekania przez organy administracji, iż w przypadku wykonania konstrukcji nośnej z tablicą lub urządzeniem reklamowym zawsze będzie wymagalne pozwolenie na budowę / art. 30 ust.6 pkt 1/ jest nieuprawnione. Organ odwoławczy powinien rozważyć, czy aktualnie zebrany materiał dowodowy lub po uzupełnieniu w trybie art. 136 k.p.a. pozwala mu na ocenę inwestycji pod kątem zagrożeń i przeciwwskazań wymienionych, w art. 30 ust.7.

W związku z tym Sąd nie podzielił poglądu prawnego wyrażonego w zaskarżonej decyzji o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla przedmiotowego urządzenia reklamowego.

Z tych też powodów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt la ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270/. Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 w/w ustawy.