Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 752/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł.P i M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 czerwca 2018 r. o sygn. akt II SA/Bk 76/18 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Ł.P. i M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 76/18, odmówił Ł.P. i M.P. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi Ł.P. i M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 grudnia 2017 r nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę Ł.P. i M.P. od postanowienia SKO w [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

W dniu 18 kwietnia 2018 r. (data nadania) pełnomocnik skarżących wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (k. 24).

Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2018 r. sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia ustalając, że wniosek o uzasadnienie został nadany z jednodniowym uchybieniem terminu.

W piśmie z dnia 7 maja 2018 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, bowiem – jak wskazał – z potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej zawierającej wniosek o uzasadnienie wynika, że została nadana w dniu 17 kwietnia 2018 r.

Sąd I instancji uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zauważył, iż z akt sprawy wynika, że na kopercie w której nadesłano wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku widnieje (dwukrotna pieczątka) data nadania 18 kwietnia 2018 r. (k. 24). Z wydruku z systemu emonitoring.poczta-polska.pl wynika, że datą nadania przesyłki zawierającej wniosek o uzasadnienie jest data 18 kwietnia 2018 r. (k.40), co potwierdziły również wyjaśnienia uzyskane od Spółki Poczta Polska (k. 54). W tychże wyjaśnieniach wskazano również, że data 17 kwietnia 2018 r. widniejąca na potwierdzeniu nadania (k. 35) nie jest datą właściwą, bowiem wynika z pomyłki pracownika Agencji Pocztowej.

Następnie Sąd I instancji podkreślił, że we wniosku o przywrócenie terminu nie sformułowano żadnych okoliczności wskazujących, dlaczego spóźnienie nastąpiło, z jakich przyczyn miało miejsce, po stronie kogo te przyczyny wystąpiły i czy można je uznać za przyczyny zawinione czy niezawinione. Innymi słowy, pełnomocnik skarżących wnosząc o przywrócenie terminu w ogóle nie odniósł się do przyczyn spóźnienia. Nie może być uzasadnioną przyczyną spóźnienia w dokonaniu czynności procesowej, wywodzony przez pełnomocnika skarżących fakt jej dokonania dzień wcześniej (w terminie) wynikający z daty potwierdzenia nadania, jeśli data ta nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym zgromadzonym na tę okoliczność.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, domagając się jego uchylenia oraz stwierdzenia, iż ze strony skarżących nie doszło do przekroczenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

W rozpoznawanej sprawie, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku rozpoczął bieg, od następnego dnia po ogłoszeniu wyroku (11 kwietnia 2018 r.) i upłynął w dniu 17 kwietnia 2018 r. Sąd I instancji uznał, iż skarżący złożył wniosek w dniu 18 kwietnia 2018 r., co obligowało go do wydania, na podstawie art. 141 § 3 P.p.s.a., postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Należy wskazać, że przepis art. 85 P.p.s.a., stanowi zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, art. 86 § 1 P.p.s.a., przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jednakże przy zachowaniu określonych warunków, wynikających z przepisów art. 87 § 1 – 4 tej ustawy. Jednym z nich, przewidzianym w art. 87 § 2 P.p.s.a., jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu.

Tak więc wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej dotyczy tylko takiej czynności, której strona nie dokonała z powodu uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu jest aktualny wtedy, gdy strona nie neguje uchybienia terminowi i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie.

W zażaleniu kwestionującym zasadność przyjętej przez Sąd Wojewódzki oceny o braku podstaw do przywrócenia terminu, pełnomocnik skarżących podobnie jak we wniosku o przywrócenie terminu skierowanym do Sądu I instancji wskazuje, że nie uchybił terminowi, bowiem czynności, polegającej na złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, dokonał w terminie.

W takiej sytuacji procesowej składanie wniosku o "przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku" było niecelowe i wręcz bezprzedmiotowe.

Wskazać bowiem trzeba, iż w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że instytucje procesowe - wniesienie środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu do dokonania czynności oraz wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej wykluczają się wzajemnie. Należy mieć bowiem na uwadze, że w przypadku gdy strona kwestionuje ocenę sądu, że do uchybienia terminu doszło, tzn. gdy twierdzi, że czynności dokonała w terminie, a sąd uznał, iż terminowi uchybiła, powinna wnieść środek odwoławczy. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności strona powinna wnieść w sytuacji, gdy nie kwestionuje ona faktu, że uchybiła terminowi, jednakże w jej ocenie to uchybienie nie było zawinione i następnie wskazuje przyczyny usprawiedliwiające niedokonanie czynności w terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 listopada 1999 r. sygn. akt II CZ 129/99, z dnia 4 października 2001 r. sygn. akt I CZ 116/01, z dnia 10 stycznia 2002 r. sygn. akt I CZ 198/01, z dnia 3 października 2002 r. sygn. akt I CZ 120/02 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r. sygn. akt FZ 61/04).

Zatem okoliczności powołane przez pełnomocnika skarżących, nie mogły odnieść zamierzonego skutku, ponieważ mogły być one ewentualnie powołane na uzasadnienie zażalenia na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku, a nie we wniosku o przywrócenie terminu. Pełnomocnik skarżących nie złożył jednak zażalenia, a wniósł o przywrócenie terminu. Nie można zatem nie dostrzec braku konsekwencji w argumentacji pełnomocnika skarżących, który twierdzi, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wniósł w terminie, ale jednocześnie składa wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do jego wniesienia.

Dlatego powołane w zażaleniu okoliczności oraz dowody wskazujące, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wniesiono w terminie, nie mogły być wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu niniejszego zażalenia.

Należy wszak wskazać, iż występujący w sprawie radca prawny zastępujący skarżących jako profesjonalny pełnomocnik winien cechować się szczególnym stopniem staranności w podejmowanych działaniach i najwyższym standardem w prowadzeniu spraw klientów. W związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej zobligowany jest bowiem do zachowania dużo dalej posuniętej staranności niż wymagana jest od osób niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.