Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 564/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w związku z art. 87 par. 1 par. 2 i  par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia W S A – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 10 kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 maja 2013 r. A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 10 kwietnia 2013 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

Pełnomocnik skarżącego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 czerwca 2013 r. został wezwany pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł.

Powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 21 czerwca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 18 akt sądowych). W dniu 22 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego stosownie do zarządzenia z dnia 18 czerwca 2013 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że odebrał przedmiotowe wezwanie w dniu 21 czerwca 2013 r.

i tego samego dnia, a następnie w dniu 25 czerwca 2013 r. i jeszcze wielokrotnie, drogą mailową oraz telefonicznie podejmował bezskuteczne próby skontaktowania się ze skarżącym i poinformowania go o konieczności uiszczenia przedmiotowej opłaty w terminie do dnia 28 czerwca 2013 r. Pełnomocnik wyjaśnił, że przyczyną tego, że nie mógł się skontaktować ze skarżącym był fakt, że ten będąc zatrudniony na statku morskim, pozostawał w okresie od 25 marca 2013 r. do 18 sierpnia 2013 r. w rejonie pozbawionym dostępu do internetu i z ograniczoną możliwością dostępu do sieci komórkowej, czego wcześniej nie przewidywał. Pełnomocnik wskazał także, że skarżący, niezwłocznie po powrocie do kraju, poinformował go o przyczynach braku możliwości kontaktu z nim oraz że dokonał on zapłaty należnego wpisu. Zdaniem pełnomocnika powyższe uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie dokonał opłaty we wskazanym terminie bez swojej winy, bowiem nie wiedział, że taki obowiązek powstał. Do wniosku pełnomocnik załączył poświadczone za zgodność z oryginałem: korespondencję email pomiędzy pełnomocnikiem i skarżącym, wyciąg z książeczki żeglarskiej skarżącego. Jednocześnie skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje

Zgodnie z art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 P.p.s.a. W myśl tego artykułu pismo

z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy

w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, o jakiej mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, iż na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku

z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (post. NSA z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 198/09; post. NSA z dnia 3 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 155/09; post. NSA z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt II OZ 468/06).

Sąd uznał, że składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 22 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Spełnił też warunek równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony tj. uiścił wpis od skargi w kwocie [...] zł.

Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi.

Jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego uiszczenie wpisu od skargi

po terminie wynikało z faktu, iż pełnomocnik skarżącego adwokat P. Z. otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 21 czerwca 2013 r. Termin

do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 28 czerwca 2013 r. Skarżący w okresie od 25 marca 2013 roku do dnia 18 sierpnia 2013 r. był zamustrowany na statku morskim. Z wyjaśnień pełnomocnika wynika, że do dnia 18 sierpnia 2013 r. jakakolwiek próba skontaktowania się pełnomocnika ze skarżącym okazała się bezskuteczna. W dniu 22 sierpnia 2013 r. skarżący sam skontaktował się

z pełnomocnikiem i przekazał informację, że przebywał na statku i nie miał żadnej możliwości skorzystania z internetu oraz z sieci komórkowej co uniemożliwiło dokonanie wpłaty wpisu od skargi. Jednocześnie w tym samym dniu skarżący uiścił przelewem bankowym na konto Sądu wpis od skargi w kwocie [...] zł.

Sąd stwierdza, że na równi z zawinionym działaniem strony traktowane jest zawinienie działającego w jej imieniu pełnomocnika i w związku z tym strona postępowania działająca przez pełnomocnika ponosi wszelkie negatywne konsekwencje jego zaniedbań. Nie tylko więc wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. W konsekwencji powoływane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności uzasadniające - jego zdaniem - przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie skarżący działał przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności

w prowadzeniu spraw przed sądem. Należy bowiem podkreślić, że pełnomocnik skarżącego jako profesjonalista w sytuacji złożenia nieopłaconej skargi powinien się spodziewać otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Brak kontaktu pomiędzy skarżącym a jego pełnomocnikiem w okresie pobytu na morzu skarżącego – nie może stanowić okoliczności potwierdzającej brak winy pełnomocnika. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko wówczas, gdy pełnomocnik skarżącego dołożył wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej. Fakt przebywania skarżącego poza miejscem zamieszkania w miejscu gdzie był pozbawiony możliwości kontaktu z adwokatem w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, nie daje podstaw do uznania, że pełnomocnik dochował należytej staranności w zakresie zagwarantowania zadośćuczynienia przez stronę obowiązkowi uiszczenia należnego wpisu. Na uchybienie terminu w sposób zawiniony wpływ ma okoliczność, że pełnomocnik nie poczynił ze stroną, w okresie poprzedzającym wyjazd do pracy mocodawcy, uzgodnień co do zabezpieczenia kwot umożliwiających opłacenie skargi wpisem stosunkowym. Brak uiszczenia w terminie wpisu od skargi w niniejszej sprawie, wskazuje w sposób jednoznaczny na niedochowanie przez pełnomocnika skarżącego ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mocodawcy, który to mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika. Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik nie ma obowiązku wykładania środków na pokrycie opłat sądowych obciążających stronę, bowiem udzielenie pełnomocnictwa nie przerzuca na profesjonalnego pełnomocnika ciężarów finansowania postępowania sądowoadministracyjnego, jednakże pełnomocnik, któremu powierzono prowadzenie sprawy odpowiada za dokonywanie czynności procesowych w imieniu strony. Skuteczność dokonania przed sądem czynności, polegającej na wniesieniu pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, zależy od uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Fakt, iż materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na samej stronie, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku zapewnienie skuteczności czynności procesowej, dokonywanej w granicach pełnomocnictwa. Obowiązku tego nie należy utożsamiać z koniecznością uiszczenia opłaty z własnych środków pełnomocnika, lecz z taką organizacją prowadzenia spraw strony w postępowaniu sądowym, która zapewni skuteczne dochodzenie jej praw i interesów. Pełnomocnik winien, kierując się logiką i doświadczeniem zawodowym związanym z prowadzeniem spraw sądowych czynić przewidywania co do przebiegu czynności procesowych. Brak porozumienia pomiędzy pełnomocnikiem a klientem odnośnie konieczności zabezpieczenia ze środków strony kwot na prowadzenie sprawy sądowoadministracyjnej, należy uznać za brak staranności pełnomocnika, który ma obowiązek dbać o właściwą komunikację z klientem, w tym informować mocodawcę o konieczności ponoszenia kosztów sądowych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 713/11).

Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż powoływane przez pełnomocnika skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku

z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.