Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1429/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Kraków, dnia 30 stycznia 2023r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na postępowanie Prezydenta Miasta Oświęcimia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca pismem z dnia 14.10.2022r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postępowanie Prezydenta Miasta Oświęcimia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, wskazując na pismo organu z 28.09.2022r. (k. 5) stanowiące odpowiedź organu na skargę do WSA w Krakowie na postępowanie Prezydenta Miasta Oświęcimia do sygn. MK-g.6833.129.2019.X.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.

W niniejszej sprawie na pismo organu z 28.09.2022r. (k. 5) stanowiące odpowiedź organu na skargę do WSA w Krakowie na postępowanie Prezydenta Miasta Oświęcimia do sygn. MK-g.6833.129.2019.X., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż przedmiot zaskarżenia nie mieści się w w/w katalogu aktów lub bezczynności i przewlekłości w ich wydaniu, w tym także nie dotyczy określonych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżone pismo organu nie jest aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż nie rozstrzyga indywidualnej sprawy - nie wpływa na materialne prawa, gdyż nie rozstrzyga indywidualnej sprawy - nie wpływa na materialne prawa i obowiązki skarżącego. Pismo to nie stanowi również postanowienia o którym mowa w art. 123 kpa, wobec czego nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy, a w konsekwencji nie przysługuje prawo wniesienia skargi do Sądu. Zaskarżone pismo ma charakter jedynie informacyjny.

Sprawa objęta skargą nie mieści się więc w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.