Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 388/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64, art. 61 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 1-2. art. 37 ust. 1 -2, art. 44, art. 44 ust. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ Sędzia WSA Jarosław Szaro Asesor WSA Jacek Boratyn Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2017 r. sprawy ze skargi R. M. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 29 maja 2017 r. nr 309/6510/17 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "...". oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 388/17

Uzasadnienie

Uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. Zarząd Województwa (dalej: Instytucja Zarządzająca) nie uwzględnił protestu R. M. (dalej: wnioskodawca/skarżący) prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] R. M. od negatywnej oceny merytorycznej - jakościowej wniosku o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]", złożonego w ramach naboru konkursowego nr [...] Osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działania 1.4 Wsparcie MŚP, poddziałania 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, Typ projektu Rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014 – 2020 (dalej: Konkurs).

W pierwszej ocenie merytoryczno-jakościowej projekt otrzymał łącznie 70 punktów i został umieszczony na liście rezerwowej.

W złożonym proteście wnioskodawca zakwestionował rzetelność oceny, która doprowadziła do nieprzyznania punktów w zakresie kryterium nr 1 – Projekt jest wynikiem prac B+R prowadzonych przez wnioskodawcę oraz przyznanie 5 punktów (zamiast 10 punktów) w zakresie kryterium nr 2 – Stopień innowacyjności produktu/usługi.

Po ponownym dokonaniu oceny projektu Zarząd Województwa uznał protest za niezasadny. W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały organ stwierdził, że w wyniku wniesionego protestu od pierwszej oceny merytorycznej - jakościowej wniosku o dofinansowanie, Instytucja Zarządzająca powołała Komisję Oceny Projektów (dalej: KOP), w składzie której do oceny przedmiotowego wniosku w zakresie objętym protestem wyznaczono dwóch ekspertów, którzy nie byli zaangażowani we wcześniejszą ocenę tego wniosku. Po zapoznaniu się z treścią protestu eksperci przeprowadzili ponowną weryfikację w zakresie oprotestowanych kryteriów.

W odniesieniu do kryterium jakościowego nr 1 - Projekt jest wynikiem prac B+R prowadzonych przez wnioskodawcę, eksperci stwierdzili, że wniosek nie spełnia tego kryterium, ponieważ wnioskodawca już na etapie podpisywania umowy o dzieło o wykonanie prac badawczo-rozwojowych w zasadzie zdefiniował nowe i ulepszone usługi, a ekspert w zakresie zrównoważonego rozwoju zaplanował wyłącznie działania - wydatki niezbędne do ich wdrażania. Zgodnie z załącznikiem nr 6 do Regulaminu konkursu, przeprowadzone prace badawczo-rozwojowe muszą mieć kluczowe znaczenie dla opracowania/udoskonalenia produktu (wyrobu lub usługi), tj. produkty/usługi będące efektem realizacji projektu, powinny być wynikiem przeprowadzonych prac B+R. Oceniający wskazali na zapisy umowy o dzieło na przeprowadzenie prac B+R, jaką przedstawił wnioskodawca, w szczególności na brzmienie § 1, w którym wskazane zostały już nowe usługi, jakie wnioskodawca chce wprowadzić, tj. m.in. usługi prelekcji oraz seansów astronomicznych w planetarium, usługi obserwacji słońca przez specjalistyczny refraktor, usługi zdalnych obserwacji astronomicznych, usługi parku linowego z siłownią plenerową, usługi wynajmu sali wielofunkcyjnej z wyposażeniem audiowizualnym. W umowie wskazane zostały również propozycje ulepszonych usług, takich jak usługi [...]. Zdaniem ekspertów, wykonanie prac B+R nie było potrzebne do określenia nowych usług, a wnioskodawca już na etapie podpisywania umowy o przeprowadzenie tych prac wyraźnie ustalił katalog nowych i ulepszonych usług, co wynika z faktu, że na bieżąco monitoruje sytuację na rynku usług turystycznych. Wg oceniających, przeprowadzona analiza nie może być uznana za prace badawczo-rozwojowe mające kluczowe znaczenie dla opracowania - udoskonalenia usług, dlatego projekt otrzymał w tym kryterium 0 punktów.

Oceniając drugie sporne kryterium tj. Stopień innowacyjności produktu/usługi, eksperci wskazali, że nowa usługa planowana do zaoferowania po realizacji projektu tj. usługa hotelarska połączona z [...], nie posiada nowych cech i funkcjonalności w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynku, a jedynie łączy w jednej lokalizacji kilka usług funkcjonujących na rynku. Połączenie kilku usług w jednym miejscu nie stanowi innowacji produktowej wykraczającej poza region. Oceniający uznali zatem, że usługi zaplanowane przez wnioskodawcę nie posiadają nowych cech i funkcjonalności w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynkach krajowych. Eksperci wskazali na dostępność kopuł astronomicznych w Polsce i w Europie, poprzez wskazanie linków do stron internetowych. Zdaniem oceniających, projektowana usługa jest innowacyjna na poziomie regionu i uzasadnione jest przyznanie projektowi w tym kryterium 5 punktów.

Organ zaakceptował ocenę dokonaną przez ekspertów.

W skardze na powyższą uchwałę R. M. zarzucił:

- naruszenie przepisów § 5 pkt 1 oraz pkt 4 ust. 2 i ust. 5 Regulaminu konkursu o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 przyjętego Uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu konkursu zamkniętego dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach I Osi priorytetowej, Działanie 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałanie 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, Typ projektu: Rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014 – 2020 – nabór 2015 (dalej: Regulamin Konkursu), w zw. z załącznikiem nr 6 do Regulaminu Konkursu - Kryteria wyboru projektów wraz z metodologią obliczania kryteriów merytorycznych jakościowych, w zw. z treścią załącznika nr 8 do Regulaminu Konkursu - Karta oceny merytorycznej projektu zgłoszonego do dofinansowania w ramach I Osi priorytetowej RPO WP na lata 2014-2020, w związku z art. 41 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016r., poz.217 – dalej: ustawa wdrożeniowa) - przez zaakceptowanie w całości oceny ekspertów w sytuacji, gdy okoliczności wskazane przez ekspertów nie występują w rzeczywistości, a dokonane przez nich oceny nie zawierają uzasadnienia zgodnie z wymaganiami Regulaminu Konkursu

- naruszenie art. 44 ust. 5 ustawy wdrożeniowej w związku z pkt 4 Rozdział III "Zasada bezstronności i poufności" Regulaminu Pracy Komisji Oceny Projektów - przez niezamieszczenie na stronie internetowej informacji o składzie tej Komisji po rozstrzygnięciu konkursu, o czym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, tj. po zatwierdzeniu listy ocenionych projektów, zawierającej przyznane oceny i nie udostępnienie tej informacji na wyraźne żądanie skarżącego, pomimo ustania zasady anonimowości osób dokonujących oceny.

W związku z powyższym wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie zgadza się z ponowną oceną wniosku w zakresie kryterium nr 1 oceny merytorycznej jakościowej - Projekt jest wynikiem prac B+R prowadzonych przez wnioskodawcę oraz w zakresie kryterium nr 2 - Stopień innowacyjności produktu/usługi. Zdaniem skarżącego w zakresie kryterium nr 1 wyrażona ocena stoi w sprzeczności z przyjętą definicją prac badawczo-rozwojowych, a ponadto nie jest należycie uzasadniona. Wskazał, że działalność badawcza i rozwojowa to systematycznie prowadzone prace twórcze, podjęte dla zwiększenia zasobu wiedzy, w tym wiedzy o człowieku, kulturze i społeczeństwie, jak również dla znalezienia nowych zastosowań dla tej wiedzy. Obejmuje ona trzy rodzaje prac tj. badania podstawowe (basic research - prace teoretyczne i eksperymentalne nie ukierunkowane w zasadzie na uzyskanie konkretnych zastosowań praktycznych) i stosowane (applied research - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy mającej konkretne zastosowania praktyczne) oraz prace rozwojowe (experimental development - prace polegające na zastosowanie istniejącej już wiedzy do opracowania nowych lub istotnego ulepszenia istniejących wyrobów, usług i procesów). Podana definicja Frascati jest oficjalną definicją działalności B+R stosowaną w krajach UE, EFTA i OECD, zarówno w badaniach statystycznych tej działalności, w jakich działaniach z zakresu polityki naukowo-technicznej i proinnowacyjnej. Załącznik nr 6 do Regulaminu Konkursu nie określa definicji prac badawczo-rozwojowych, a wskazuje, że przeprowadzone prace badawczo-rozwojowe muszą mieć kluczowe znaczenie dla opracowania/udoskonalenia produktu (wyrobu lub usługi), tj. produkty/usługi będące efektem realizacji projektu, powinny być wynikiem przeprowadzonych prac B+R. Ponadto wymaga się, aby prace te były rozpoczęte i zakończone w okresie 3 lat liczonych od dnia złożenia wniosku o dofinansowanie. Zdaniem skarżącego chybiona jest ocena ekspertów w zakresie, w jakim stwierdzają oni, że wykonanie prac badawczo-rozwojowych nie było konieczne do określenia nowych i ulepszonych usług, gdyż skarżący sam je wcześniej zdefiniował. Skarżący bowiem dostrzegł możliwość wprowadzenia na rynek usługi innowacyjnej na skalę europejską oraz udoskonalenia w związku z tym usług dotychczas oferowanych, a w celu zweryfikowania czy założone cele są realne i mają szansę powodzenia, skarżący zlecił przeprowadzenie prac badawczo-rozwojowych w tym zakresie. Bez tych prac planowane przez skarżącego przedsięwzięcie byłoby tylko pomysłem, a nie realną perspektywą, co w swoich ocenach eksperci zupełnie pominęli. Skarżący uważa, że uzasadnienie negatywnej oceny wniosku w ramach kryterium nr 1 nie wyjaśnia przyczyny dokonania takiej, a nie innej oceny.

W odniesieniu do ponownej oceny wniosku w zakresie kryterium nr 2 skarżący zarzucił, że nie uwzględnia ona istotnych okoliczności przedstawionych we wniosku i jego załącznikach i również nie jest należycie uzasadniona. Eksperci bowiem pominęli wiele ważnych aspektów oraz argumentów, które są zawarte zarówno w projekcie, jak i w świecie wiedzy na temat turystyki, [...]. Zdaniem skarżącego innowacją na skalę krajową jest unikatowe połączenie usług pensjonatu 2-gwiazdkowego z usługami [...]. Unikatowość rozwiązania przejawia się w tym, że w kraju są ośrodki hotelarskie o wysokim w poziomie, jednak nie posiadają zaplecza w postaci [...]. Połączenie tych elementów jest korzystne dla organizacji imprez o charakterze astronomicznym i turystycznym. Innowacją na skalę europejską jest zaś [...]. Nowe i ulepszone usługi zaproponowane przez skarżącego mają walor innowacyjności zarówno oceniane indywidualnie, jak i całościowo jako kompleksowa usługa [...], co potwierdza także załączona do wniosku opinia o innowacyjności. Zdaniem skarżącego odesłanie do stron internetowych nie wypełnia obowiązku uzasadnienia negatywnej opinii w zakresie danego kryterium.

Skarżący zarzucił też, że wbrew treści art. 44 ust. 5 ustawy wdrożeniowej informacja o składzie Komisji Oceny Projektów nie została zamieszczona na stronie internetowej instytucji przeprowadzającej konkurs, a brak tych informacji uniemożliwia skarżącemu zweryfikowanie bezstronności i fachowości ekspertów dokonujących ocen w ramach konkursu.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej uchwale. Dodał też, że ocena merytoryczna wniosków powierzona została ekspertom wpisanym na Listę kandydatów na ekspertów w ramach RPOWP 2014/2020 przyjętą Uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] stycznia 2016 r. Eksperci oceniający wnioski w ramach konkursu spełnili warunki określone w naborze kandydatów na ekspertów, a także posiadają wiedzę w zakresie celów i sposobu realizacji RPO WP 2014-2020. Dokonali oni oceny wniosku w oparciu o zasady bezstronności, poufności i rzetelności.. Organ wskazał, że z przepisów art. 44 ust. 5 i 46 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz zapisów Rozdziału III pkt 4 Regulaminu Komisji Oceny Projektów wynika, że informacja o składzie tej Komisji zamieszczona jest na stronie internetowej po rozstrzygnięciu konkursu. Dopiero po zatwierdzeniu przez Instytucję Zarządzającą listy rankingowej, nie obowiązuje zasada anonimowości i możliwa będzie publikacja informacji odnośnie danych ekspertów biorących udział w ocenie. Jednakże do chwili obecnej zatwierdzenie listy rankingowej projektów nie miało jeszcze miejsca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016r. poz.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017r., poz.1369 – dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy wdrożeniowej, które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W ocenie Sądu zarzuty skargi są niezasadne, gdyż ocena projektu została dokonana przez Instytucję Zarządzającą zgodnie z prawem, w tym w szczególności zgodnie z ustawą wdrożeniową oraz Regulaminem Konkursu i załącznikami do tego Regulaminu.

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 37 ust.1 i ust.2 ustawy wdrożeniowej, wybór projektów do dofinansowania powinien odbywać się w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, na podstawie kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez komitet monitorujący. W myśl art.44 ustawy wdrożeniowej, oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów, powołana przez właściwą instytucję.

Z kolei zgodnie z § 5 pkt 4.2 i 4.3 Regulaminu Konkursu, ocena merytoryczna dokonywana jest w oparciu o kryteria merytoryczne dopuszczające i kryteria merytoryczne jakościowe. Ocena merytoryczna wniosków dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów, złożoną z ekspertów powołanych przez Instytucję Zarządzającą, z dziedziny odpowiadającej niniejszemu naborowi. Natomiast Instytucja Zarządzająca sprawuje nadzór nad Komisją Oceny Projektów w zakresie zgodności konkursu z przepisami ustawy i regulaminem konkursu (art.44 ust.6 ustawy wdrożeniowej).

Na tle powyższych uregulowań pojawia się pytanie o zakres kontroli sądu administracyjnego wobec aktów wydanych w postępowaniu konkursowym, które – co jest niesporne – nie jest "zwykłym" postępowaniem administracyjnym (przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się w bardzo ograniczonym zakresie wskazanym w art.50 ustawy wdrożeniowej), ale ma charakter szczególny, jego reguły są zasadniczo wyznaczone przez instytucję organizującą konkurs, która jest też autorem przepisów normujących zasady postępowania konkursowego. Udział beneficjentów w takim konkursie jest dobrowolny, a przystąpienie do konkursu oznacza zgodę na reguły postępowania określone w ogłoszeniu o naborze, regulaminie konkursu i powiązanych dokumentach.

Powyższe uregulowania wskazują na to, że przedmiotem kontroli sądu może być jedynie zgodność przeprowadzonego konkursu z ustawą wdrożeniową i regulaminem konkursu (wraz z załącznikami), natomiast poza tą oceną jest realizacja celów założonych do osiągnięcia w konkursie.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest spełnienie przez skarżącego kryterium nr 1 i kryterium nr 2 w zakresie oceny merytorycznej – jakościowej złożonego wniosku o dofinasowanie projektu. Dla potrzeb tej oceny powołani zostali eksperci – specjaliści w dziedzinach związanych z danym naborem, którym Instytucja Zarządzająca powierzyła wybór projektów – najlepszych spośród biorących udział w konkursie - z punktu widzenia celów programu operacyjnego.

Zadaniem ekspertów było zatem dokonanie niezależnej i rzetelnej oceny projektów z uwzględnieniem celów założonych w konkursie przez Instytucję Zarządzającą i w oparciu o sformułowane przez tę instytucję kryteria, w tym kryteria merytoryczno-jakościowe.

W tym miejscu pojawia się kolejne pytanie o zakres kontroli przez Sąd oceny merytorycznej – jakościowej dokonywanej przez ekspertów. Niewątpliwie ocena ta powinna być przejrzysta, rzetelna i bezstronna. Uznanie zatem oceny za niezgodną z prawem wymagałoby wykazania, że była ona nieprzejrzysta, nierzetelna i stronnicza.

Skarżący zarzucił, że ocena merytoryczna jakościowa z w zakresie kryterium nr 1 i 2 była nierzetelna, bo nie zawierała prawidłowego uzasadnienia i odnosiła się do okoliczności, które faktycznie nie występują.

W ocenie Sądu twierdzenia te są bezpodstawne. Za nierzetelną może być uznana ocena projektu nie zawierająca żadnego uzasadnienia bądź zawierająca uzasadnienie, które nie poddaje się żadnej weryfikacji. Obowiązujące przepisy nie przewidują wymagań odnośnie do formy czy stopnia szczegółowości oceny. W ocenie Sądu ocena ta powinna być jasna i konkretna, ale jednocześnie nie może być zbyt szczegółowa, aby nie stała się nieczytelna. Nie można wymagać, aby eksperci dokonywali szczegółowej analizy wszystkich twierdzeń wnioskodawcy zawartych w dokumentacji konkursowej i formułowali bardzo rozbudowane i drobiazgowe oceny. Natomiast sąd administracyjny nie jest powołany do występowania w roli supereksperta, który będzie weryfikował każdy element oceny wyrażonej przez eksperta. Kryteria oceny merytorycznej zostały sformułowane przez Instytucję Zarządzającą i w ocenie Sądu dokonanie krótkiej, ale konkretnej oceny spełnienia tych kryteriów, nie narusza zasad przejrzystości, bezstronności i rzetelności, o której mowa w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

W ocenie Sądu nietrafne są zarzuty odnoszące się do braku uzasadnienia negatywnej oceny w zakresie w zakwestionowanych kryteriów, jak też wskazania na okoliczności, które nie występują Jak wynika z zaskarżonej uchwały, dokonując ponownej oceny projektów eksperci zgodnie uznali, że wnioskodawca już na etapie podpisywania umowy o prace B+R (umowa o dzieło z dnia [...] stycznia 2015r.) zdefiniował nowe i ulepszone usługi, natomiast osoba wykonująca tę umowę (dr M. M.) zaplanowała już konkretne działania, jakie należy podjąć w celu realizacji tych nowych i ulepszonych usług (np. wyposażenie obserwatorium w technologicznie zaawansowane [...]). Przeprowadzona przez nią analiza nie została zatem uznana przez ekspertów za prace B+R o znaczeniu kluczowym, a tylko takie prace B+R, które mają kluczowe znaczenie dla opracowania/udoskonalenia usług są premiowane przyznaniem punktów w ramach kryterium nr 1, co wyraźnie wynika z opisu tego kryterium (załącznik nr 6 do Regulaminu Konkursu).

Zdaniem Sądu w wystarczający sposób została też uzasadniona ocena przyznania 5 punktów w zakresie kryterium nr 2 - Stopień innowacyjności produktu/usługi. Eksperci wskazali bowiem, że innowacyjność usług ma charakter regionalny, ponieważ nie posiadają one nowych cech i funkcjonalności w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynku - eksperci wskazali podmioty, które świadczą tego rodzaju usługi, dodając że skarżący skupia w jednej lokalizacji znane już i stosowane usługi, a sam fakt ich skupienia nie świadczy o wysokim stopniu innowacyjności. Wskazali ponadto, że produkty innowacyjne cechują się nowością w odniesieniu do posiadanych cech i funkcjonalności w porównaniu do produktów już dostępnych. Uznali zatem, że usługa proponowana przez wnioskodawcę nie posiada cech innowacyjności produktowej wykraczającej poza region, dlatego projekt otrzymał 5 punktów w tym kryterium.

W ocenie Sądu nie ma podstaw, aby tę ocenę zakwestionować jako nierzetelną.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 44 ust. 5 ustawy wdrożeniowej w związku z Regulaminem Pracy Komisji Oceny Projektów, Sąd stwierdza, że z Regulaminu Konkursu wynika, że informację o składzie tej Komisji - zgodnie z art. 44 ust. 5 ustawy wdrożeniowej - instytucja organizująca konkurs zamieszcza na stronie internetowej programu oraz na portalu w terminie 7 dni kalendarzowych od rozstrzygnięcia konkursu. Rację ma zatem Zarząd Województwa twierdząc, że takiego obowiązku dotąd nie miał, z uwagi na to, że rozstrzygnięcie konkursu jeszcze nie nastąpiło. Zgodnie bowiem z treścią § 5 pkt 5.1 Regulaminu konkursu, rozstrzygnięcie konkursu następuje przez zatwierdzenie w formie uchwały przez Zarząd Województwa listy rankingowej wniosków.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że dokonane rozstrzygnięcie nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak sentencji.