Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1280/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sobocha po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. O. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2014 r. (data stempla pocztowego k-16 akt sądowych), S. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że w dniu 27 lutego 2014 r. został wydalony z Polski, co wiązało się z licznymi utrudnieniami sporządzenia uzasadnienia do skargi, ponieważ wszystkie materiały dowodowe niezbędne do rozpoznania niniejszej sprawy zostały w Polsce. Poinformował, że nie ma żadnej informacji odnośnie sygnatury, daty wydania oraz daty otrzymania postanowienia, na które złożył powyższą skargę. W ocenie skarżącego przytoczone okoliczności usprawiedliwiają uchybienie terminu do wniesienia skargi, które nastąpiło nie z jego winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi.

Dokonując oceny przedstawionych przez skarżącego okoliczności uzasadniających nie dokonanie w terminie uchybionej czynności procesowej wskazać należy, iż w ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi bez swojej winy.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

W ocenie Sądu, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu nie zawiera danych uprawdopodobniających brak zawinienia. Podkreślić należy, iż uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Uprawdopodobnienie prowadzi bowiem jedynie do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Wnioskodawca nie przedstawił jednak żadnych okoliczności, które świadczyłyby o braku winy przy dokonywaniu czynności procesowej. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego, iż z powodu wydalania z Polski nie miał możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a wszelkie niezbędne dokumenty zostały w Polsce co wiązało się z licznymi utrudnieniami sporządzenia uzasadnienia do skargi. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, że skarżący nie pamiętając sygnatury akt ani daty zaskarżonego postanowienia jak i daty odebrania, wskazał jednak organ, który wydał postanowienie, postępowanie administracyjne w toku którego ono zostało wydane poprzez podanie sygnatury i daty decyzji organu I instancji.

Dodatkowo Sąd zauważa, że zaskarżone postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r., zostało przez skarżącego odebrane osobiście w dniu 25 lutego 2014 r. (o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Odebrane postanowienie zawierało pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia do Sądu, którego zapoznanie się z jego treścią było obowiązkiem skarżącego. Sąd zwraca uwagę, że skarżący mając świadomość prowadzonego postępowania administracyjnego, w tak ważnej dla siebie sprawie, powinien był traktować wszczętą przed urzędami sprawę z należytą starannością.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zawiera również żadnych innych danych uprawdopodobniających brak zawinienia. W szczególności nie wskazuje, że istniała przeszkoda niezależna od skarżącego przez cały czas biegu terminu do złożenia skargi. Ani z treści skargi jak również z treści wniosku nie wynika, dlaczego jej nadanie nastąpiło dopiero w dniu 14 maja 2014 r. Wskazać należy, że w związku z wydaleniem skarżącego z Polski znalazł on się w trudnej sytuacji życiowej, jednakże uzasadnienie wniosku jak i skargi nie pozwala ustalić dnia, w którym ustała przeszkoda do wniesienia skargi. Równocześnie skarżący nie wskazał innych przyczyn uchybienia terminu ani daty w którym przyczyna uchybienia terminu ustała. Zdaniem Sądu nieodłącznym elementem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest między innymi ustalenie daty ustania przyczyny uniemożliwiającej złożenie skargi w terminie. W niniejszej sprawie skarżący tej daty nie wskazał.

W świetle powyższego Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. i odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.