Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 380/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18 § 1 pkt 6, art. 270, art. 271 § 1, art. 273 § 2, art. 282 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 786/12 dotyczącej usług opiekuńczych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych, należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydał 14 lutego 2013 r. w sprawie o sygnaturze II SA/Lu 786/12 wyrok oddalający skargę A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia (...) lipca 2012 r. nr (...) w przedmiocie usług opiekuńczych.

Postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. Sąd stwierdził, prawomocność orzeczenia z dnia 25 kwietnia 2013 r.

A w dniu 30 kwietnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której zwrócił się o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia (...) lutego 2013 r. sygn. akt 786/12.

W obszernym uzasadnieniu skarżący wskazał dwie podstawy wznowienia postępowania. Po pierwsze przywołał art. 271 § 1 p.p.s.a. podnosząc, że sędziowie, którzy orzekali w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. podlegali wyłączeniu na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a w związku z okolicznością orzekania w poprzednich sprawach, oznaczonych innymi sygnaturami, gdzie skarżącym był A, bądź jego żona. Po drugie wskazał art. 273 § 2 p.p.s.a. wyjaśniając, że sąd nie posiadał umowy z dnia (...) marca 2013 r. zawartej pomiędzy B a C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a." w przypadkach przewidzianych w dziale VII można żądać wznowienia postępowania.

W myśl art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Na wstępie należy zwrócić uwagę, że w postępowaniu o wznowienie postępowania nie są rozpoznawane zarzuty wykraczające poza zakres ustawowych podstaw, jak i nie dokonuje się oceny w zakresie zaistnienia podstaw wznowienia niepowołanych w skardze.

A w skardze podniósł, że zachodzą przesłanki wznowienia postępowania wymienione w art. 271 § 1 p.p.s.a. oraz art. 273 § 2 p.p.s.a.

W myśl art. 271 pkt 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia.

Należy zauważyć, że zdaniem skarżącego skład sędziowski, który wydał wyrok z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Lu 786/12 podlegał wyłączeniu. Skarżący wskazał przy tym na dwie podstawy wyłączenia sędziów art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 19 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy ustawy w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator. W niniejszej sprawie nie zachodzi powyżej wskazana przesłanka. Sędziowie orzekający w niniejszej sprawie nie podlegali wyłączeniu na podstawie wyżej wskazanego przepisu. W skardze A nie wyjaśnił nawet dlaczego sędziowie spełniają jego zdaniem ww. ustawową przesłankę wyłączenia. Skarżący ograniczył się jedynie do podania sygnatur innych postępowań sądowych, w których A, bądź jego żona byli skarżącymi, a które toczyły się w WSA w Lublinie oraz NSA.

Odnosząc się natomiast do art. 19 p.p.s.a., który stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie zauważyć należy, że w toku postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Lu 786/12 skarżący nie wnosił o wyłączenie sędziów na podstawie art. 19 p.p.s.a. Zarzut podniesiony w skardze o wznowienie postępowania z wskazaniem na art. 19 p.p.s.a. jest spóźniony w związku z tym, że skarżący mógł w toku postępowania domagać się wyłączenia sędziów od udziału w sprawie.

Podsumowując stwierdzić należy, że nie zachodzi w niniejszej sprawie przesłanka wznowienia postępowania wymieniona w art. 271 § 1 p.p.s.a.

Następnie należy odnieść się do podniesionej w skardze przesłanki wynikającej z art. 273 § 2 p.p.s.a., która także – zdaniem sądu – nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Ponadto w przypadku powoływania się na nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu, oczywiste jest, że przesłanki potwierdzające zasadność skargi muszą być następstwem zdarzeń mających miejsce w postępowaniu sądowym (por. wyrok NSA z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 501/10 – opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W skardze A wskazał między innymi na umowę z dnia (...) marca 2013 r. zawartą pomiędzy B a C oraz inne dokumenty. Z treści skargi jednak nie sposób odczytać, w jaki sposób, zdaniem skarżącego, dokumenty te i okoliczności w nich zawarte wpływają na konieczność wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 lutego 2013 r. Podkreślić przy tym należy, że uzasadnienie skargi koncentruje się na postępowaniu administracyjnym nie zaś na postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd natomiast nie jest władny rozpoznawać merytorycznych zarzutów dotyczących działania organów administracji publicznej, a takie okoliczności powołuje skarżący w uzasadnieniu skargi. Dlatego zdaniem sądu nie zachodzi przesłanka z art. 273 § 2 p.p.s.a uzasadniająca wznowienie postępowania.

Stosownie do treści art. 282 § 2 p.p.s.a. sąd po ponownym rozpoznaniu sprawy stosownie do okoliczności oddala skargę o wznowienie postępowania albo uwzględniając ją zmienia zaskarżone orzeczenie albo je uchyla i skargę odrzuca lub postępowanie umarza.

W związku z faktem, że nie zachodziły przesłanki wznowienia postępowania wymienione w art. 271 § 1 p.p.s.a. i art. 273 § 3 p.p.s.a. sąd na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a. oddalił skargę.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej wyżej ustawy oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461)