Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 923/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6167 Rybołówstwo morskie, i rybactwo śródlądowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej w sprawie ze skargi P.G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z [...] kwietnia 2013 r. P.G. – dalej "skarżący" wniósł o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] marca 2012 r. [...] o wymierzeniu kary pieniężnej. We wniosku skarżący wskazał, że nie prowadzi działalności gospodarczej, modernizuje jednostkę i ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie zapłacić nałożonej kary.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie należy zauważyć, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a., nie przewiduje instytucji "wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności", dlatego złożony wniosek Sąd potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej tam decyzji.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wydaną w dniu [...] maja 2012 r. przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymującą w mocy decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. wydaną w dniu [...] marca 2012 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Wniosek z [...] kwietnia 2013 r. dotyczy decyzji wydanej w I instancji przez Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S.

W związku z tym, że istnieje rozbieżność pomiędzy przedmiotem rozpoznawanej skargi (postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2013 r. odmawiające wznowienia postępowania), a przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (decyzja Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej) należy ustalić, czy decyzję stanowiącą przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania można zakwalifikować jako wydaną "w granicach tej samej sprawy". Dopiero bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoli na rozważenie możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej.

Sąd rozpoznający wniosek podziela pogląd, iż sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy ono sprawy w ujęciu materialnym. W związku z tym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo, a więc gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu i stanu faktycznego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 751/10, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie odmawiające wznowienia postępowania i decyzja w sprawie nałożenia kary pieniężnej nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy. W konsekwencji należy przyjąć, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej nie może zostać uwzględniony. Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek kwestia odmowy wznowienia postępowania oraz kwestia nałożenia kary pieniężnej, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Stwierdzić bowiem należy, że podstawę wydania decyzji nakładającej karę pieniężną stanowiły przepisy regulujące wykonywanie rybołówstwa morskiego, w tym przepisy określające zasady połowów dorsza w Morzu Bałtyckim, a podstawę prawną wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej stanowiły przepisy regulujące warunki wszczęcia postępowania w celu wzruszenia decyzji ostatecznej. Zauważyć należy, że postępowanie w sprawie wznowienia, co do zasady składa się z dwóch etapów. Przystępując do rozpoznania wniosku organ bada warunki formalne wniosku i odmawia wznowienia jeżeli uzna, że warunki te nie zostały spełnione, a więc wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż żądanie wstrzymania wykonania decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. wykracza poza granice postępowania wyznaczonego treścią zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.