Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 466/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6262 Radni
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: zwolniono od uiszczenia wpisu
Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 245 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku K.J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na uchwałę Rady Gminy w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia: I. zwolnić K.J. od uiszczenia wpisu sądowego od skargi, II. oddalić wniosek w pozostałej części.


UZASADNIENIE

We wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych K.J. wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwoma dorosłymi synami. Ich miesięczny dochód wynosi ok. 4695,64 zł miesięcznie, na który składa się: emerytura skarżącego w wysokości 2.461 zł, dieta radnego 550 zł, prowizja dla sołtysa w kwocie 553,84 zł oraz renta jego żony i syna w wysokości odpowiednio 560 zł i 550,80 zł. W skład majątku rodziny wchodzi dom o pow. 100 m ² oraz działka zabudowana o powierzchni 1400 m ², na której znajduje się dom i budynek gospodarczy.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż ma na utrzymaniu niepełnosprawnego syna, który jest inwalidą I grupy, zaś jego renta wystarcza jedynie na zakup leków, zaś drugi syn jest bezrobotny bez prawa do zasiłku.

Referendarz sądowy przy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2011 r. oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.

Sprzeciw od powyższego orzeczenia złożył K.J. podnosząc, że dieta, którą otrzymuje jako radny przeznaczona jest na pokrycie kosztów przejazdów w związku z pełnioną przez niego funkcją. Wskazał, że na jego utrzymaniu pozostaje syn, który posiada I grupę inwalidzką oraz podał, że ponosi dodatkowe koszty ogrzewania i oświetlenia, na potwierdzenie czego złożył kserokopie rachunków za światło i gaz opiewających na kwoty 287,17 zł, 345,52 zł, 281,18 zł, 294,32 zł, 284,48 zł, 237,94 zł oraz 297,55 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Przedmiotem osądu jest zatem złożony przez K.J. wniosek

o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z treści złożonego przez skarżącego wniosku wynika, że miesięczny dochód jego rodziny wynosi ok. 4695,64 zł miesięcznie.

Na utrzymaniu skarżącego pozostaje żona i dwóch synów, przy czym ponosi on wysokie koszty związane z zakupem leków dla syna oraz z opłatami za gaz

i prąd. Mając na uwadze zasady doświadczenia życiowego przyjąć należy, że po dokonaniu niezbędnych comiesięcznych wydatków skarżący, bez uszczerbku

w koniecznym utrzymaniu, nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych w pełnej ich wysokości.

Mając jednak na uwadze fakt, że K.J. uzyskuje stałe dochody

w postaci emerytury, zaś jego żona i syn otrzymują renty, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie wystarczające jest zwolnienie wnioskodawcy z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego, który na obecnym etapie postępowania sprowadza się do wpisu od skargi w wysokości 300 zł.

Inne koszty, nie będące wpisem sądowym są czysto hipotetyczne i mogą obejmować jedynie opłatę kancelaryjną za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem

w wysokości 100 zł (w przypadku oddalenia skargi) oraz za odpis prawomocnego orzeczenia w wysokości 20 zł.

Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, że całkowite zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych byłoby przedwczesne, co więcej dalsze ewentualne koszty nie są na tyle wysokie, by mogły spowodować uszczerbek

w koniecznym utrzymaniu skarżącego oraz jej rodziny.

Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 1 i 3 p.p.s.a.