Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 357/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 32, art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. art. 246 par. 1 pkt 2,art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 maja 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.B. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu T. B. P. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. U.K.


UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2015 roku T. B. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] nakładającą na niego karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał jedynie, że jest współwłaścicielem nieruchomości, w którym nastąpiło wykonanie przyłącza kanalizacyjnego, z którym związana jest nałożona w kwestionowanej decyzji kara. Nieruchomość ta ma powierzchnie 220 m2 i znajduje się na niej dom o powierzchni ok. 150 m2. Wnioskodawca oświadczył, że w domu tym zamieszkują jego rodzice, a ich źródłem utrzymania jest emerytura ojca skarżącego w wysokości 2.200 zł

Z uwagi na fakt, że oświadczenie wnioskodawcy zawarte w formularzu PPF było niepełne bowiem nie została w nim w ogóle wskazana kwota dochodów posiadanych przez niego na utrzymanie ani kwota niezbędnych wydatków na utrzymanie rodziny skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: wskazanie informacji dotyczących jego sytuacji rodzinnej i majątkowej w szczególności osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oraz posiadanego przez nie majątku i ich dochodów; udokumentowanie wysokości miesięcznych dochodów wnioskodawcy, udokumentowanie wysokości miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy; nadesłanie wyciągów z posiadanych kont i lokat bankowych skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym za ostatnie 2 miesiące, nadesłanie odpisu zeznania podatkowego skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym za rok 2014, wskazanie składników majątku skarżącego z podaniem ich wartości, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo, w którym ponownie wskazał, że w domu znajdującym się na nieruchomości, której dotyczy spór zamieszkują jego rodzice natomiast skarżący wraz z rodziną mieszka w K.. Końcowo wniósł o rozpatrzenie wniosku w odniesieniu do swoich rodziców.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Przechodząc do oceny przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał jedynie, że jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w Łodzi o powierzchni 220 m2 na której znajduje się dom o powierzchni ok. 150 m2. Nieruchomość ta zajmowana jest przez jego rodziców. Wnioskodawca nie udzielili pełnych informacji dotyczących swojej sytuacji majątkowej, posiadanych na utrzymanie dochodów oraz ponoszonych kosztów utrzymania. Niezbędne informacje dotyczące jego sytuacji rodzinnej oraz możliwości płatniczych nie zostały przedstawione mimo wystosowanego w tym zakresie wezwania. W tej sytuacji brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia kompleksowej oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Złożony na potrzeby prawa pomocy formularz PPF nie zawiera w istocie żadnych danych pozwalających na ocenę możliwości płatniczych wnioskodawcy pod kątem możliwości poniesienia kosztów sądowych w zainicjowanym przez niego postępowaniu. Powyższe stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skutkować musiało uznaniem, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.

Odnośnie zgłoszonej w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia formularza PPF prośby skarżącego o rozpoznanie złożonego wniosku o prawo pomocy w odniesieniu do jego rodziców wskazać należ, że zgodnie z przywołanym na wstępie art. 243 § 1 p.p.s.a. z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy może do sądu zwrócić się jedynie strona postępowania. Zgodnie z art. 32 p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z wnioskiem takim nie mogą więc wystąpić osoby faktycznie zainteresowane jej rozstrzygnięciem niebędące uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego zobowiązanymi do poniesienia kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia wydana zostało w stosunku do wnioskodawcy, on także wniósł na nią zgodnie z prawem skargę do tutejszego sądu. To on wreszcie zgodnie z art. 32 p.p.s.a jest stroną postępowania, która ubiegać może się o przyznanie prawa pomocy ze względu na swoją złą sytuacje materialną uniemożliwiającą poniesienie niezbędnych kosztów procesu. Wobec powyższego dla oceny złożonego przez skarżącego wniosku o prawo pomocy istotne znaczenie ma jego sytuacja rodzinna, majątkowa i jego możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Bez znaczenia w sprawie pozostaje zaś sytuacja materialna jego rodziców, którzy zgodnie z jego oświadczeniem nie pozostają z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

U.K.