Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 268/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 1 i 2, art.151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 21 ust 1
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 268/12 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 września 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba (spr.), Sędziowie: WSA Maja Chodacka, WSA Stanisław Grzeszek, Protokolant: Iwona Sadowska – Białka, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2012r., sprawy ze skargi A.J., przy uczestnictwie A.J., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 21 grudnia 2011r. Nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011r., - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 lutego 2011r. nr [...] Burmistrz B. ustalił dla podatników A. i A. J. wymiar podatku od nieruchomości na 2011r. w kwocie 196 zł.

Decyzja wysłana na adres zamieszkania podatników została im doręczona w różnych terminach, a to A.J. w dniu 26 lutego 2011r., a A.J. w dniu 15 marca 2011 r. W konsekwencji powyższego, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu podatkowego pierwszej instancji, podatnicy wnieśli do tego organu oddzielne odwołania, A.J. w dniu 8 marca 2011r., zaś A.J. w dniu 29 marca 2011 r.

Odwołania te zostały potraktowane przez organ podatkowy pierwszej instancji rozdzielnie i przekazane do rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w różnych datach. Skutkowało to również przekazaniem do rozdzielnego rozpoznania przez składy orzekające Kolegium.

W dniu 4 maja 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze została wydało decyzję nr [...], mocą której uchylono w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia, a w dniu 17 maja 2011r. decyzją nr [...] odwoławczy orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu podatkowego pierwszej instancji.

Z uwagi na to, że w następstwie powyższych decyzji do obrotu prawnego weszły dwa sprzeczne ze sobą rozstrzygnięcia, postanowieniami z dnia 6 czerwca 2011r. o nr odpowiednio [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 4 maja 2011r. nr [...] oraz z dnia 17maja 2011r. nr [...].

W konsekwencji, decyzjami z dnia 22 czerwca 2011r. o numerach [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na zasadzie art. 248, w zw. z art. 247 § 1 ust. 3 i art. 128 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) stwierdziło nieważność odpowiednio decyzji z dnia 17 maja 2011r. nr [...] oraz 4 maja 2011r. nr [...].

Następnie, decyzją z dnia 4 sierpnia 2011r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie A.J. z dnia 28 marca 2011r. oraz odwołanie A.J. z dnia 4 marca 2011r. postanowiło uchylić w całości zakwestionowaną przez nich decyzję z dnia 14 lutego 2011r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że w zaskarżonej decyzji brak jest odniesienia do dowodów i faktów, jakie organ podatkowy przyjął dla wydania zaskarżonej decyzji. W ocenie organu odwoławczego ma to szczególne znaczenie w obliczu rozbieżności w podstawie opodatkowania i przyjęcia przez organ podatkowy pierwszej instancji części danych z wypisu rejestru gruntów i budynków oraz części z informacji podatnika, przy jednoczesnym pominięciu części informacji podawanych przez podatnika.

Decyzją z dnia 15 września 2011r. nr [...] Burmistrz B. ponownie ustalił A. i A. J. wymiar podatku od nieruchomości na rok 2011 w kwocie 196,00 zł.

Decyzję wysłaną na adres podatników A.J. odebrała w dniu 20 września 2011r., natomiast A.J. otrzymał decyzję wymiarową w dniu 4 października 2011r.

W odwołaniu od tej decyzji nadanym w Urzędzie Pocztowym w B. w dniu 18 października 2011 r. podatnicy wyjaśnili, że w dniu 23 września 2011r. złożony został w Starostwie Powiatowym w B. formalny wniosek o zmianę powierzchni ewidencyjnej działki nr [...] i do chwili obecnej oczekują na odpowiedź Starosty B.. Nadto, w dniu 13 września 2011r. odwołujący się otrzymali pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 30 września 2011r., w którym uwzględniono ich zastrzeżenia, usystematyzowano materiał dowodowy oraz wskazano drogę dalszego postępowania rozgraniczeniowego spornych nieruchomości. Zdaniem odwołujących się wydanie decyzji wymiarowej w chwili obecnej uznać należy za przedwczesne.

Po rozpoznaniu odwołania A.J. decyzją z dnia 21 grudnia 2011r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia 15 września 2011r.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że w świetle treści art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity - Dz. U. z 2000r., nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków i w oparciu o te właśnie dane organy podatkowe ustalają wymiar zobowiązania podatkowego.

Z treści wypisu z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w B. sporządzonego na dzień 17 marca 2011 r., który był dla organu pierwszej instancji podstawą czynienia ustaleń faktycznych - wynika, że właścicielami gruntów o powierzchni 0.1241 ha oznaczonych symbolem B (tereny mieszkaniowe) oraz o pow. 0.0065 ha oznaczonych symbolem Ba (tereny przemysłowe) są A. i A. J., którzy tym samym są podatnikami podatku od nieruchomości. Z tymi ustaleniami nie zgadzają się podatnicy twierdząc, iż prawidłowa powierzchnia posiadanych przez nich gruntów wynosi 1553 m. kw., w związku z czym złożyli do właściwego organu wniosek o zmianę powierzchni ewidencyjnej działki nr 1281, jednakże do chwili obecnej Starostwo Powiatowe w B. nie zajęło w tej sprawie stanowiska.

Mając na uwadze te okoliczności organ stwierdził, iż obowiązany był dokonać wymiaru podatku od gruntu w oparciu o dane wynikające z wypisu z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w B. sporządzonego na dzień 17 marca 2011 r. Jeżeli natomiast Starosta B. dokona zmian w ewidencji gruntów odnośnie nieruchomości należących do A. i A. J., to w takim wypadku organ podatkowy otrzyma ze Starostwa B. odpowiednie zawiadomienie o dokonaniu zmian w ewidencji gruntów i na jego podstawie będzie zobowiązany do dokonania weryfikacji decyzji wymiarowej za 2011 r.

Końcowo zaznaczono, że wielkość powierzchni budynku mieszkalnego podlegającą opodatkowaniu ustalono w oparciu o informację podatkową złożoną przez podatnika w dniu 18 października 2010r.

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2011r. nr [...] wydanym w stosunku do A.J. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez nią terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 15 września 2011r. Mimo bowiem, iż odwołanie złożone zostało w tej samej dacie przez oboje małżonków, A.J. zaskarżona decyzja doręczona została wcześniej niż mężowi, stąd termin do złożenia odwołania upływał dla niej wcześniej.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie AJ.. skoncentrował się na przywołaniu licznych okoliczności faktycznych, które świadczą o nieprawidłowym określeniu mu należnego zobowiązania podatkowego. W pierwszej kolejności dokonana synchronizacja zapisów ewidencji gruntów i budynków działki oznaczonej numerem 1282 w sposób nieuprawniony powiększyła powietrznię dwóch historycznych działek o numerach [...] i [...], z których powstała ta pierwsza. W przypadku natomiast działki oznaczonej numerem 1281 synchronizacja doprowadzić miała do zmniejszenia powierzchni pierwotnie istniejących w zapisach działek o numerach [...] i [...].

Skarżący wyjaśnił, że jego interes prawny polega na przeciwstawieniu się zamiarom Gminy B., która poprzez opodatkowanie faktycznie mniejszej powierzchni chce w wyniku wszczęcia postępowania o zasiedzenie stać się właścicielem części nieruchomość podatnika, z której nie opłacał on należnego podatku.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując w całości swe dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei z mocy art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012r., poz. 270, powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Mając na uwadze zarzuty skargi podnieść należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.g.k.") podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu tego wynika zatem, że podstawę wymiaru podatków, a więc m. in. podatku od nieruchomości, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane te są wiążące dla organu podatkowego. Z zapisów tej ustawy oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) wynika, że ewidencja ta zawiera, oprócz informacji dotyczących gruntów i budynków (zakres przedmiotowy ewidencji), również dane właściciela gruntu (zakres podmiotowy ewidencji). W przypadku braku danych dotyczących właściciela w ewidencji wykazuje się dane osób i jednostek organizacyjnych, które tymi nieruchomościami władają. Oprócz tego w ewidencji zawarte są dane dotyczące: użytkowników wieczystych gruntów; jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd lub trwały zarząd nieruchomościami; państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie praw własności lub innych praw rzeczowych; organów administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich zasobów nieruchomości; użytkowników gruntów państwowych i samorządowych; osób i jednostek organizacyjnych, które władają gruntami na podstawie umów dzierżawy zgłoszonych do ewidencji stosownie do art. 28 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r., nr 7, poz. 25 ze zm.). W ewidencji zawarty jest również opis praw w/w podmiotów do gruntów, budynków i lokali oraz informacje o dokumentach, które stanowiły podstawę wpisu. Prawa te uwidacznia się w ewidencji na podstawie: wpisów dokonanych w księgach wieczystych; prawomocnych orzeczeń sądowych; umów zawartych w formie aktów notarialnych dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali; ostatecznych decyzji administracyjnych; dyspozycji zawartych w aktach normatywnych oraz umów dzierżawy zgłoszonych do ewidencji.

W świetle powyższych uwag Sąd zaznacza, że ewidencja gruntów i budynków, o której mowa w art. 21 ust. 1 u.p.g.k. nie może stanowić przedmiotu merytorycznej oceny organów podatkowych, jak również sądów administracyjnych w sprawie podatkowej. Prowadzenie, zmiany i uaktualnianie ewidencji gruntów i budynków nie należą bowiem do postępowania podatkowego (porównaj przykładowo wyrok NSA z 25 listopada 2010 roku, sygn. akt II FSK1291/09, Lex nr 745606). Rolą organów podatkowych jest orzekanie o obowiązku podatkowym, a nie podważanie treści danych ewidencyjnych. Rolą sądu administracyjnego jest natomiast kontrola działalność administracji publicznej (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Wobec kategorycznej normy art. 21 u.p.g.k., podważanie przez skarżącego danych wynikających z ewidencji gruntów w postępowaniu dotyczącym korekty podatku od nieruchomości nie może więc wywrzeć wpływu na sposób rozstrzygnięcia. Sąd zaznacza, że ustalając wysokość zobowiązania podatkowego w tym podatku, organ słusznie oparł się na wypisie z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w B. z dnia 17 marca 2011 r., a nie na dokumentach wskazanych przez skarżącego w skardze skierowanej do tut. Sądu. Jak to już wcześniej zostało wspomniane, organy podatkowe były związane danymi ewidencyjnymi i brak było podstaw prawnych dla czynienia w postępowaniu podatkowym ustaleń, które podważać miałyby ich treść. Sąd administracyjny również nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń w tym zakresie.

Podsumowując – w świetle powyższych uwag – skoro Sąd nie stwierdził naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania, jak również naruszenia prawa materialnego brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skarg, w związku z czym należało orzec o jej oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .