Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2640/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6369 Inne o symbolu podstawowym 636
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 32, art. 173 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 5a
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 506
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 1 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt VIII SA/Wa 266/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Miejskiego Ośrodka Kultury w P. na zarządzenie Burmistrza Miasta P. z dnia 24 października 2018 r. nr ... w przedmiocie powołania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w P. postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt VIII SA/Wa 266/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Miejskiego Ośrodka Kultury w P. reprezentowanego przez p.o. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w P. na zarządzenie Burmistrza Miasta P. z dnia 24 października 2018 r. nr ... w przedmiocie powołania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w P.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pismem z 12 kwietnia 2019 r. p.o. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w P. R. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta P. z 24 października 2018 r. nr ... w przedmiocie powołania A. K. na stanowisko Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w P.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w jego ocenie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zarządzeniem stanowiącym przedmiot skargi, a własną indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją Miejskiego Ośrodka Kultury w P. jako pracodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarżący nie wykazał w toku postępowania, że jego interes prawny w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506) został naruszony przez podjęcie zaskarżonego zarządzenia. W szczególności nie wykazał, że Burmistrz Miasta P. podejmując zaskarżone zarządzenie naruszył konkretny przepis prawa materialnego, który bezpośrednio wpływałby negatywnie na jego sytuację prawną. Skarżący wskazał na fakt istnienia w obrocie prawnym dwóch zarządzeń tego samego organu powołujących na stanowisko dyrektora i pełniącego obowiązki dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w P. różne osoby i z tego wywodzi swój interes prawny.

Sąd nie zgodził się z tą argumentacją wskazując, że zaskarżone zarządzenie dotyczy ściśle interesu prawnego dyrektor A. K. a na sytuację skarżącego (i to faktyczną) wpływa tylko pośrednio.

W świetle powyższego Sąd podkreślił, że brak jest podstaw do uznania, iż istnieje związek pomiędzy prawnie gwarantowaną sytuacją skarżącego, a zaskarżonym zarządzeniem, które w istocie nie dotyczy jego osoby.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

W skardze kasacyjnej Burmistrz Miasta P. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono na podstawie:

1) art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj.

- art. 58 § 1 pkt 5a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne przyjęcie, że interes prawny skarżącego Miejskiego Ośrodka Kultury w P. nie został naruszony, gdy w rzeczywistości istnieje bezpośredni związek pomiędzy zarządzeniem stanowiącym przedmiot skargi, a własną, indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją Miejskiego Ośrodka Kultury w P. jako pracodawcy, albowiem akt ten kształtuje stosunek prawny pomiędzy samym Centrum, a jego dyrektorem;

2) art. 174 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszenie prawa materialnego, tj.

- art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 1 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 17 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż Miejski Ośrodek Kultury w P. nie ma interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, gdy prawidłowa ocena powinna prowadzić do odmiennego wniosku, a mianowicie, iż interes prawny pracodawcy Miejskiego Ośrodka Kultury w P., a zarazem podmiotu prawa publicznego realizującego zadania własne gminy w sferze działalności kulturalnej został naruszony, oraz że zaskarżone zarządzenie negatywnie wpływa na prawidłowe funkcjonowanie podmiotu oraz stwarza stan niepewności prawnej w zakresie zarządzania nim, przy uwzględnieniu występowania w obrocie prawnym dwóch zarządzeń tego samego organu powołujących na dyrektora i pełniącego obowiązki dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w P. - różne osoby.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę tylko okoliczności uzasadniające nieważność postępowania, które to okoliczności w sprawie niniejszej nie zachodziły. Tak więc postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie sprowadzało się wyłącznie do badania zasadności podstaw kasacyjnych, przytoczonych w skardze kasacyjnej, które okazały się nieusprawiedliwione.

Postanowienie z 29 maja 2019 r. sygn. akt VIII SA/Wa 266/19 o odrzuceniu skargi wniesionej przez Miejski Ośrodek Kultury w P. zostało zaskarżone przez Burmistrza Miasta P. Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną może wnieść strona postępowania sądowoadministracyjnego.

Według art. 32 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stronami postępowania sądowoadministracyjnego są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przedmiotem skargi do sądu było zarządzenie Burmistrza Miasta P. z 24 października 2018 r. nr ... w przedmiocie powołania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w P. Powołanym postanowieniem z 29 maja 2019 r. sygn. akt VIII SA/Wa 266/19 Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie skargę wniesioną przez Miejski Ośrodek Kultury w P. na zarządzenie z 24 października 2018 r. nr ... oddalił z tego względu, że ustalił brak naruszenia interesu prawnego, który na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest przesłanką, od wystąpienia, której jest uzależnione przyznanie legitymacji do wniesienia skargi.

Ustalenie braku naruszenia interesu prawnego wnoszącego skargę jest zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawą do odrzucenia skargi.

Na postanowienie o odrzuceniu skargi, skarga kasacyjna przysługuje podmiotowi, który wniósł skargę. Skarga kasacyjna nie przysługuje innemu podmiotowi, w tym stronie przeciwnej, a zatem organowi administracji publicznej.

W sprawie skargę kasacyjną wniósł Burmistrz Miasta P. kwestionując prawidłowość ustalenia braku naruszenie interesu prawnego wnoszącego skargę. Organ administracji publicznej nie ma legitymacji do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę na zaskarżony, wydany przez ten organ akt (zarządzenie). Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty o naruszenie art. art. 58 § 1 pkt 5a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 1 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 17 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, nie są zasadne.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

-----------------------

4