Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 1156/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 188 par. 1, art. 187, art. 191, art. 210 par. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 106 par. 3, art. 133 par.1, art. 170
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 2
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska Sędziowie NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz (spr.) Marzenna Zielińska Protokolant Marta Podoba po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 252/11 w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od W. G. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w W. 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 252/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uwzględnił skargę W.G. (prowadzącego działalność gospodarczą jako [...]) i uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.

Za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia.

I

W dniu [...] października 2007 r. na rzecz W. G. dokonano zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym ([...]) towaru określonego jako "artykuły dekoracyjne bożonarodzeniowe" (poz. 2 SAD). Zgłaszający zaklasyfikował ten towar do pozycji 9505 (kod TARIC 9505 10 00 00 – obejmujący: artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych i żartów), której odpowiadała konwencyjna stawka celna 2,7% i stawka VAT 22%. Zgłoszenie celne zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992 r., str. 1, ze zm.; dalej jako WKC), co skutkowało z mocy prawa objęciem towaru wnioskowaną procedurą celną.

Decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W.– po przeprowadzeniu postępowania weryfikacyjnego w trybie art. 78 ust. 2 WKC – zmienił klasyfikację taryfową importowanych towarów w poz. 2 SAD na kod TARIC 6702 90 00 obejmujący: kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców. Organ I instancji określił dla tego towaru konwencjonalną stawkę celną w wysokości 4,7% oraz stawkę podatku VAT w wysokości 22%. Przedmiotowe towary organ zaklasyfikował zatem do kodu obejmującego - kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców. Jako błędny uznał zaś wskazany w zgłoszeniu celnym dla przedmiotowych towarów kod 950510 obejmujący z brzmienia - artykuły bożonarodzeniowe - kod 9505 - artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych i żartów. W konsekwencji, organ I instancji określił na nowo zobowiązanie podatkowe w podatku o towarów i usług z tytułu wspomnianego importu.

W.G. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji.

Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił decyzję organu I instancji w części odnośnie zastosowanego kodu TARIC i tym zakresie orzekł co do określenia klasyfikacji taryfowej do kodu TARIC 6702 10 00 00 oraz utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w pozostałym zakresie.

Zaskarżoną decyzję organu I instancji uchylono w części dotyczącej zastosowanego kodu Taric 6702 90 00, ponieważ w postępowaniu wyjaśniającym ustalono, iż sporne towary w postaci sztucznych gałązek zostały wykonane z tworzywa sztucznego. W tej sytuacji, właściwy jest kod Taric 6702 10 00 obejmujący kwiaty sztuczne, liście, owoce i ich części wykonane z tworzyw sztucznych ze stawką celną w wysokości 4,7%. Zmiana taryfikacji spornych kwiatów z kodu Taric 6702 90 00 na kod Taric 6702 10 00, nie miała wpływu na kwotę cła, a tym samym na kwotę należnego podatku VAT.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny ustalony w sprawie, dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz przepisy prawa stanowiące podstawę wydanych decyzji administracyjnych. Zdaniem organu II instancji pozycja 6702 określa przedmiotowy towar w sposób bardziej szczegółowy niż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym pozycja 9505. Tym samym, żądanie skarżącego zaklasyfikowania spornych sztucznych gałązek do pozycji 9505 jest niezasadne, niezależnie od tego, czy katalog towarów wymienionych w Notach Wyjaśniających do taryfy celnej, do pozycji 9505 jest zamknięty, czy też nie.

W.G. złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w W. skargę na decyzję organu odwoławczego. Skarżący zarzucił w szczególności, że organy celne powinny brać pod uwagę treść całej Nomenklatury Scalonej, zaś w niniejszej sprawie zaprzestały oceny klasyfikacji po dotarciu do pozycji 6702, która w ich opinii dotyczy sztucznych kwiatów. Przyjęta przez organy interpretacja prowadzi do stwierdzenia, że nie istnieje żaden produkt, któremu można przypisać cechy artykułu świątecznego, bowiem każdy produkt świąteczny jest wykonany z materiału, który pozwala na jego klasyfikację także w innej pozycji Nomenklatury Scalonej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uwzględnił skargę, uchylając zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej.

Sąd I instancji uznał, że w sprawie zostały naruszone – trafnie wskazane w skardze – przepisy postępowania m.in. art. 122, 180 § 1 i 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; dalej o.p.), co do ustalanie stanu faktycznego sprawy w zakresie prawidłowości zakwalifikowania zgłoszonych towarów do kodu 6702 90 00, bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy, a przede wszystkim pod kątem możliwości zakwalifikowania przedmiotowych towarów do kodu 9505 10 90, o co wnioskował skarżący. W ocenie WSA mankamentem postępowania administracyjnego jest brak podlegających kontroli Sądu niezbędnych ustaleń faktycznych, a mianowicie, czy sporne towary mają charakter artykułów bożonarodzeniowych "z pozostałych materiałów", w rozumieniu kodu 9505 10 90, czy też nie. Chodzi tutaj o ustalenie faktyczne co do charakteru towarów ocenianych pod kątem kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", a więc czy są to produkty, które mają wartość dekoracyjną i czy zostały wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i są rozpoznawalne jako artykuły świąteczne, a ponadto czy produkty te są używane w okresie Świąt Bożego Narodzenia.

Zdaniem Sądu I instancji, organy celne błędnie uznały, że skoro przedmiotowe towary są objęte kodem 6702 90 00, to nie było potrzeby ustalenia, czy towary te mają charakter artykułów bożonarodzeniowych w rozumieniu kodu 9505 10 90. Takie stanowisko mogłoby prowadzić do swoiście rozumianej hierarchizacji określonych kodów Wspólnej Taryfy Celnej, dając pierwszeństwo ich stosowania przed innymi, na co brak jest podstaw prawnych w świetle Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej: ORINS). W tym kontekście Sąd podkreślił, że ani brzmienie samej pozycji 9505 10, ani uwagi do sekcji lub działu, względnie noty wyjaśniające nie zawierają zamkniętego katalogu towarów klasyfikowanych do tego kodu. Wymieniane są jedynie pewne cechy i przykłady towarów, z których niektóre pozbawione cech wiążących je z okresem świątecznym klasyfikowane są do innych pozycji.

Z powyższych względów Sąd I instancji uznał za zasadny również zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. L 286 z dnia 31 października 2007 r., str. 1) poprzez błędną interpretację pozycji 6702 oraz pozycji 9505 CN w odniesieniu do omawianych towarów. Błędna wykładnia polegała na uznaniu, że skoro pozycja 9505 nie wymienia wprost sztucznych kwiatów, to nie można ich ujmować w tej pozycji, w sytuacji gdy pozycja ta obejmuje artykuły świąteczne niezależnie od materiału, z którego zostały wykonane.

W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja podlegała zatem uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a.").

II

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Dyrektor Izby Celnej w W. Organ administracji zaskarżył to orzeczenie w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych wraz kosztami zastępstwa procesowego.

Powołując się na podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy – przez błędną wykładnię przepisów działu 67 Wspólnej Taryfy Celnej oraz niewłaściwe zastosowanie reguły 1 ORINS.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej stwierdził, że sugerowana przez Sąd klasyfikacja spornych towarów wynikająca z ich przeznaczenia jest niemożliwa i niezgodna z zasadami taryfikacji, to jest regułą 1 ORINS. Powołana przez skarżącego i Sąd I instancji reguła 3c ORINS jest stosowana tylko w sytuacji, gdy towary mogą być pozornie klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, co w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Przedmiotowe towary są z brzmienia objęte zastosowaną przez organy celne pozycją 6702. Pozycja ta w sposób szczegółowy określa towar, co sprawia, że ma pierwszeństwo przed pozycją 9505, określającą towar w sposób ogólny.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje podjęcie czynności w celu ustalenia charakteru przedmiotowych towarów, to jest, czy mają one charakter sezonowy. Przeznaczenie towaru ma wpływ na jego klasyfikację taryfową tylko jeśli tak stanowi taryfa celna, co w odniesieniu do spornych towarów nie ma miejsca.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną W.G. wniósł o jej oddalenie, a także o zasądzenie na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasadna. W dacie zgłoszenia celnego dokonanego przez przedsiębiorcę dnia 16 października 2007 r. obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 301 z dnia 31 października 2007 r., str. 1). Zasadą określoną w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) jest obowiązek klasyfikacji towarów w nomenklaturze scalonej według tych reguł. Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 7 września 1987 r., str. 1 ze zm.) Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich (TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych, dotyczących przywozu lub wywozu towarów. TARIC jest wykorzystywana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu stosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu do i wywozu ze Wspólnoty. Numery kodowe TARIC i dodatkowe numery kodowe TARIC stosuje się do przywozu i w razie konieczności do wywozu towarów objętych odpowiadającymi sobie podpozycjami. Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie ORINS, przy uwzględnieniu uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary, ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. Dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji, z wyłączeniem wszelkich innych, które ewentualnie mogłyby być brane pod uwagę. Dla celów wykładni Taryfy celnej zastosowanie znajduje także komentarz zawarty w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów", stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880) oraz w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich" (Dz. Urz. UE. Nr C 50 z dnia 28 lutego 2006 r., str. 1). Każda pozycja kodu Wspólnej Taryfy Celnej jest równoprawna, a jej zastosowanie, co do zasady, zależy tylko od tego, czy klasyfikowany towar odpowiada danemu kodowi. Mając na uwadze tak określone ramy prawne rozstrzyganej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stwierdza, że zarzut skargi kasacyjnej jest trafny. Klasyfikowany przez organy celne towar to kwiaty oraz gałązki dekoracyjne, które zostały wykonane z tworzyw sztucznych. W ocenie NSA w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, tak opisany importowany towar podlega klasyfikacji taryfowej, zgodnie z regułą 1 ORINS, do pozycji 6702 Taryfy celnej. Reguła 1 ORINS stanowi, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Do celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie jest to sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami (od 2-5). Zgodnie z brzmieniem pozycji 6702, obejmuje ona "kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części oraz artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców". Na mocy uwagi 3 do działu 67, pozycja 6702 nie obejmuje kwiatów sztucznych, liści lub owoców ze szkła, ceramiki, kamienia, metalu, drewna lub pozostałych materiałów, wykonanych w całości przez formowanie, kucie, rzeźbienie, matrycowanie lub inną techniką, lub składających się z części połączonych w inny sposób niż przez wiązanie, klejenie, wkładanie jednej w drugą, lub w inny podobny sposób. Jest oczywiste, że omawiany towar, mając na uwadze jego opis umieszczony w dokumentach handlowych przedstawionych przez stronę, nie podlega wskazanemu wyżej wyłączeniu. Podkreślić należy, że pozycja 6702 obejmuje z brzmienia kwiaty sztuczne, liście, owoce i ich części oraz artykuły z nich wykonane, nie dzieląc ich na gatunki, sposób wykorzystania, ani porę roku czy święta, w czasie których bywają wykorzystywane, czy z jakimi są lub mogą być kojarzone. A zatem dla omawianych towarów ta właśnie klasyfikacja celna jest jedyną możliwą, a więc prawidłową. W tym stanie rzeczy, stanowisko Sądu I instancji co do możliwości zaklasyfikowania omawianego towaru do zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym kodu CN 9505, należy uznać za wadliwe. Podkreślenia wymaga, że ów kod obejmuje: artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych i żartów. Zgodnie zaś z komentarzem do działu 95, zawartym w Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, pozycja 9505 obejmuje artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, które ze względu na ich przeznaczenie są zazwyczaj wykonane z materiałów nietrwałych. Obejmują one niemające charakteru użytkowego: 1) świąteczne dekoracje używane do dekorowania sal, stołów itp. (takie jak girlandy, lampiony itp.); artykuły dekoracyjne na choinki (lameta, kolorowe bombki, zwierzęta i inne figurki itp.); dekoracje ciast, które są tradycyjnie związane z poszczególnymi świętami (np. zwierzęta, flagi);

2) artykuły tradycyjnie używane w Święta Bożego Narodzenia, np. sztuczne choinki, szopki bożonarodzeniowe, postacie związane z Bożym Narodzeniem oraz zwierzęta, anioły, strzelające zabawki bożonarodzeniowe z niespodzianką, skarpety bożonarodzeniowe, imitacje polan palonych w kominku na Boże Narodzenie, Święte Mikołaje;

3) artykuły maskaradowe, np. maski, sztuczne uszy i nosy, peruki, sztuczne brody i wąsy (niebędące artykułami codziennego użytku – pozycja 6704) oraz kapelusze papierowe. Jednakże pozycja niniejsza nie obejmuje kostiumów maskaradowych z materiałów włókienniczych, objętych działem 61 lub 62;

4) rzucane kulki z papieru lub bawełniano – wełniane, papierowe serpentyny (taśmy karnawałowe), tekturowe trąbki, "wydmuchiwane trąbki", konfetti, parasolki karnawałowe itp.

Stosownie do komentarza do pozycji 9505, zawartym w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich" (Dz. Urz. UE C 133 z 30 maja 2008 r.) produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne, muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienia) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne.

Wskazany wyżej opis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że zakwalifikowanie do pozycji 9505 Taryfy towaru w postaci gałązek i kwiatów, które wykonane są z tworzyw sztucznych - nie znajduje podstaw prawnych, bowiem byłoby to nie do pogodzenia z regułą 1 ORINS, na podstawie której – wprost, zgodnie z jej brzmieniem – omawiany towar należy zaklasyfikować do pozycji 6702, obejmującej "kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców".

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w projekcie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE), dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, przygotowanego na 82. posiedzeniu Komitetu Kodeksu Celnego, sekcja Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej – Sektor Mechaniczny/ Wyroby różne w dniach od 18 do 20 kwietnia 2012 r. oraz posiedzenia Grupy Roboczej Komitetu Kodeksu Celnego, Sekcja Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej – Sektor Mechaniczny w dniach 16-17 kwietnia 2012 r. W powyższym projekcie wskazano, że ozdoby składające się ze sztucznych kwiatów (poinsecja), liści i owoców (gałązek drzew iglastych i jagód), wykonane z pokrytego brokatem materiału włókienniczego, tworzywa sztucznego i metalowego drutu nie należy uważać za artykuł świąteczny objęty pozycją 9505, ponieważ nie jest wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i rozpoznawalny jako artykuł świąteczny. Zatem należy go klasyfikować do kodu 6702 90 00 jako artykuł wykonany z kwiatów sztucznych, liści i owoców z pozostałych materiałów. Mając na uwadze stwierdzone wyżej naruszenie prawa materialnego, podzielić należy pogląd organu administracji, że właściwości spornych towarów są wystarczające dla określenia prawidłowego kodu Taryfy celnej i przypisania właściwej stawki celnej. Nie zachodzi więc potrzeba czynienia dalej idących ustaleń w sprawie, a tym samym stwierdzenie przez Sąd I instancji naruszenia przez organy administracji celnej przepisów art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 o.p., w zakresie prawidłowości zakwalifikowania towarów do kodu 6702 90 00, w istocie nie miało miejsca. Taryfikacja towarów tego typu, co będące przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie, była już wprawdzie przedmiotem rozważań NSA (np. w uzasadnieniu wyroku z 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I GSK 471/09). Wówczas powodem uchylenia wyroków Sądu I instancji było jednak stwierdzenie, że organy, a następnie WSA, wyłączyły możliwość objęcia omawianego towaru kwalifikacją kodu CN 9505 10 90 WTC wyłącznie z uwagi na przeszkodę, jaką stanowi kod CN 6702 90 00 – nie zaś z powodu oceny, czy towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego w rozumieniu WTC. W sprawach tych sąd kasacyjny za zasadny uznał zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w związku z art. 122, art. 180 i art. 187 § 1 o.p., przyjmując, że zakwalifikowanie towaru do kodu CN 6702 musi zostać poprzedzone oceną co do bożonarodzeniowego charakteru towaru. W tym przypadku tymczasem – zdaniem składu orzekającego NSA – organ rozważył możliwość zastosowania kodu 9505 w sposób poddający się kontroli.

Nie można uznać za zasadne stanowiska Sądu I instancji zaprezentowanego w rozpoznawanej sprawie, że trudno znaleźć towar, któremu można przypisać cechy artykułu świątecznego, ponieważ każdy produkt świąteczny jest wykonany z materiału, który pozwala na jego klasyfikację także do innej pozycji Nomenklatury Scalonej, skoro w Notach wyjaśniających wyraźnie wskazano, jakie artykuły świąteczne można zakwalifikować do pozycji 9505 Taryfy celnej, niezależnie od materiału, z którego zostały wykonane. I tak, będą to na przykład towary o tradycyjnym bożonarodzeniowym przeznaczeniu, takie jak: sztuczne choinki, szopki bożonarodzeniowe, figurki świętego Mikołaja. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w projekcie rozporządzenia wykonawczego dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej przygotowanym przez Komitet Kodeksu Celnego, Sekcja Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej – Sektor Mechaniczny/Wyroby Różne w czasie 82 posiedzenia w dniach od 18 – 20 kwietnia 2012 r. W powyższym projekcie wskazano, że ozdoby składające się ze sztucznych kwiatów (poinsecji), liści i owoców (gałązek drzew iglastych i jagód) nie należy uważać za artykuł świąteczny objęty pozycją 9505.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę zauważa, że skarga kasacyjna oparta została jedynie na zarzucie naruszenia prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), a jego uwzględnienie zobowiązuje do uchylenia zaskarżonego wyroku. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego spełnione zostały przesłanki wskazane w art. 188 p.p.s.a.

Z tego też względu Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, a następnie rozpoznał skargę W. G. i na podstawie art. 151 p.p.s.a. ją oddalił.

O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 209 p.p.s.a. w związku z art. 203 pkt 2 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a.