Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1093/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 62 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 11 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Protokolant Asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2011 roku sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]., nr [...], Wójt Gminy L., powołując się na art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej u.p.z.p. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego, na działce o numerze ewidencyjnym 154/30, położonej w miejscowości W. w gminie L., wszczęte na wniosek R. M., H. M. oraz J. M..

Postępowanie zawieszono na okres 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy tj. do dnia 21 lutego 2011r. Organ stwierdził, że teren, którego dotyczy wniosek o warunki zabudowy, położony jest w granicach obszaru objętego uchwałą Nr XXI/135/08 Rady Gminy L. z dnia 3 marca 2008 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowana przestrzennego dla obszaru położonego w obrębie geodezyjnym W. w Gminie L., zmienioną uchwałą z dnia 9 marca 2010r., nr XLV/3619/10. W uzasadnieniu wskazanego postanowienia organ nadto wyjaśnił, że ustalenia dotyczące zagospodarowania terenu, na którym planowana jest w/w inwestycja, zostaną zatwierdzone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, do sporządzenia, którego już przystąpiono na podstawie wskazanych wcześniej uchwał, zaś projekt owego planu, dla obszaru geodezyjnego W. będzie wyłożony do publicznego wglądu między dniem 21 kwietnia 2010r., a dniem 20 maja 2010r.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli R. M., H. M. i J. M. zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 i art. 124 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 62 u.p.z.p., wnieśli o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia strony wskazały, że uregulowanie zawarte w treści art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma wprawdzie charakter uznaniowy, jednak nie oznacza to, że zawieszenie postępowania może nastąpić bez podania powodów, z uwagi na brak przesłanek zawieszenia zawartych w cytowanym przepisie. Zdaniem strony nie zwalniało to organu z obowiązku wnikliwego rozpatrzenia wszystkich prawnych i faktycznych okoliczności sprawy. Dalej strony wskazały, że dla terenu objętego opracowywanym planem nie obowiązuje obecnie plan zagospodarowania przestrzennego. Nadto uchwałą nr IV/29/2002 z dnia 30 grudnia 2002r. Rada Gminy L. uchwaliła Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy L., które następnie było dwukrotnie aktualizowane - w roku 2004 i 2005. Oznacza to, że przy opracowywaniu w/w planu zagospodarowania przestrzennego, zarówno wójt jak i rada gminy związane są ustaleniami wcześniej uchwalonego studium. W Studium tym dla działki inwestycyjnej przewidziano zachowanie dotychczasowego jej przeznaczenia, tj. tereny upraw rolnych, w sytuacji, gdy dla nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie ustalono zmianę przeznaczenia z terenów rolnych na tereny budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, co było powodem kilku bezskutecznych próśb o zmianę Studium, tak by i działka wnioskodawców, objęta niniejszym postępowaniem, przeznaczona była na cele budownictwa jednorodzinnego. Wobec tego, w opinii wnioskodawców, ich sytuacja po uchwaleniu planu ulegnie znacznemu pogorszeniu, bowiem uchwalenie planu uniemożliwi prowadzenie postępowania w zakresie ustalenia warunków zabudowy, co jest możliwe w obecnym stanie prawnym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowieniem z dnia [...], nr [...], wydanym na podstawie art. 123, art. 141, art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 K.p.a. oraz art. 62 ust. 1 u.p.z.p., utrzymało w mocy wskazane na wstępie postanowienie Wójta Gminy L.. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie Kolegium wyjaśniło, że zawieszenie postępowania, o jakim mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania organu administracji. Nie oznacza to jednak dowolności, bowiem to uprawnienie pozostaje w związku z kompetencją rady gminy do podjęcia prac planistycznych zmierzających do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego zapisy będą określały sposoby zagospodarowania danego terenu. Regulacja ta ma na celu umożliwienie organom gminy przystąpienie do sporządzenia planu zagospodarowania, a także aby na terenie objętym pracami planistycznymi nie powstawały inwestycje pozostające w sprzeczności z zasadami zagospodarowania w planie. W omawianej sprawie, zdaniem organu odwoławczego występuje sytuacja, której dotyczy przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p., bowiem Rada Gminy L. podjęła w dniu 3 marca 2008r. uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w obrębie geodezyjnym W. w Gminie L., oraz uchwałę Nr XLV/319/10 z dnia 9 marca 2010r. zmieniającą uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w obrębie geodezyjnym W. w Gminie L., zaś miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszarów położonych w obrębie geodezyjnym W. jest na ukończeniu i będzie przekazany do uchwalenia Radzie Gminy L. w lipcu 2010r.

W wywiedzionej na powyższe postanowienie skardze, R. M. powtórzył argumentację z zażalenia, wnosząc o jego uchylenie oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji

Samorządowe kolegium Odwoławcze w Ł. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w treści zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 punkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Zgodnie z dyspozycją art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (w wersji obowiązującej w momencie wydania zaskarżonego postanowienia), postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:

1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego albo

2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.

Z treści powyższego przepisu wynika, iż przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, bądź nawet zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Wystarczającą do zawieszenia postępowania okolicznością jest już samo powzięcie przez organ wiadomości o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. W sytuacji, kiedy prace nad opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są już zaawansowane, tzn. podjęta została uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu i powstał projekt planu, uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., daje organowi prowadzącemu postępowanie o warunki zabudowy, podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tegoż uprawnienia organu. Władztwo planistyczne zastrzeżone zostało radzie gminy, która ma kompetencje do stanowienia planów zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym instrumentem kształtowania przestrzeni. Zawieszenie postępowania o warunki zabudowy celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych, jest uzasadnione prymatem planu miejscowego, będącego instrumentem kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego.

Skarżący, wniosek o warunki zabudowy złożył w lutym 2010r. tj. już po podjęciu przez Radę Gminy L. uchwały intencyjnej Nr XXI/135/08, z dnia 3 marca 2008r., o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w obrębie geodezyjnym W. w Gminie L., zmienionej następnie uchwałą z dnia 9 marca 2010r., nr XLV/3619/10. W granicach opracowania planu pozostają działki stanowiące teren inwestycji określony we wniosku o warunki zabudowy. Skarżący mógł się liczyć z możliwością zawieszenia postępowania o warunki zabudowy z uwagi na rozpoczętą procedurę planistyczną w stosunku do terenu objętego wnioskiem. Interes skarżącego jest chroniony maksymalnym okresem zawieszenia postępowania, który nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od daty złożenia wniosku o warunki zabudowy.

Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy L. o zawieszeniu postępowania, wszczętego wnioskiem skarżącego o ustalenie warunków zabudowy. Słuszność takiego rozstrzygnięcia potwierdza uchwała Rady Gminy L. podjęta w dniu 13 lipca 2010r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w obrębie geodezyjnym W. w Gminie L. (Dz. Urz. Województwa łódzkiego, Nr 265, poz. 2190), który wszedł w życie 13 września 2010 roku.

Sąd administracyjny kontroluje działalność organów administracji pod względem zgodności tych działań z prawem. W sytuacji, gdy przepis stanowiący podstawę prawną zaskarżonego zawieszenia postępowania administracyjnego, nie wprowadza innych, niż okoliczność wszczęcia procedury planistycznej, przesłanek zawieszenia postępowania o warunki zabudowy, nie można skarżonemu postanowieniu postawić skutecznie zarzutu naruszenia prawa.

Nietrafne są zarzuty naruszenia art. 6, art. 7 i art. 77 k.p.a., bowiem stan faktyczny, w którym przyszło organom rozstrzygać, nie budzi najmniejszych wątpliwości i został ustalony na podstawie dokumentów niekwestionowanych przez skarżącego.

Natomiast zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. jest przedwczesny. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ zaś wydał w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie incydentalne, nie kończące jeszcze postępowania wszczętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, zatem organ nie uchybił uprawnieniu skarżącego wynikającemu z tego przepisu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.

m.ch.