Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1533/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w W. o sprostowanie uzasadnienia wyroku z 25 listopada 2009 r. w sprawie ze skargi Państwowego Przedsiębiorstwa [...] w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia - sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku z 25 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1533/09, w ten sposób, że na stronie siódmej w wersie trzynastym, słowa "Minister Finansów" zastąpić słowami "Dyrektor Izby Skarbowej w W. " -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 25 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.

Pismem z 12 stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zwrócił się o sprostowanie uzasadnienia wyroku odnośnie sformułowania użytego na stronie siódmej, zgodnie z którym, "ponownie rozpoznając sprawę, Minister Finansów obowiązany będzie uwzględnić przedstawioną wyżej argumentację". Zdaniem wnioskodawcy, w tym miejscu wskazany powinien być Dyrektor Izby Skarbowej

w W., a nie Minister Finansów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej - "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Wprawdzie powołany przepis nie wyraża się wprost o możliwości sprostowania uzasadnienia wyroku, jednakże w doktrynie i orzecznictwie podkreśla, iż wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., l PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155).

Sąd może dokonać sprostowania wyroku także na wniosek strony. Za powyższą konkluzją przemawia treść art. 159 p.p.s.a.

Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.).

W uzasadnieniu wyroku z 25 listopada 2009 r. na stronie siódmej w wersie trzynastym omyłkowo wskazano "Ministra Finansów" zamiast "Dyrektora Izby Skarbowej w W. ". Z sentencji wyroku oraz z treści jego uzasadnienia jednoznacznie wynika, iż błąd w tym przedmiocie stanowi oczywistą omyłkę pisarską.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, na podstawie 156 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.