Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 554/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) As. sąd. Małgorzata Bejgerowska Protokolant : st. sekr. sąd. Barbara Dropek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 września 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi Z.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o udzielenie informacji dotyczącej władania nieruchomością. oddala skargę /-/M. Bejgerowska /-/W. Długaszewska /-/M. Górecka


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy O. w oparciu o przepis art. 65 § 1 k.p.a. przekazał według właściwości Starostwu Powiatowemu w S. pismo Z.K., którym zainteresowany żądał udzielenia informacji w przedmiocie do kogo należy ziemia położona we wsi S. , którą odziedziczył po zmarłym ojcu J.K.. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ I instancji podał, iż Urząd Gminy w O. nie prowadzi ewidencji gruntów budynków i lokali i wobec tego nie może udzielić informacji w tym przedmiocie. Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia [...]. złożył Z.K..

W zażaleniu podniesiono, że żalący jest spadkobiercą po zmarłym J.K. i z tego tytułu domaga się wyjaśnienia w czyim posiadaniu jest obecnie przedmiotowa działka we wsi S. o powierzchni 25 arów. W rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchyliło w całości zaskarżone postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] i sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał przepis art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 200Ir., Nr 79, poz. 856, ze zm.) i § 1 pkt 15 lit. "e" rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925), art. 138 § 2 w zw. z art. 65 § 1 i art. 144 k.p.a.

W uzasadnieniu swojego postanowienia organ odwoławczy podał, iż pismo Z.K. z dnia 14.02.2007r. dotyczyło jedynie udzielenia jemu przez organ administracji publicznej informacji na temat osób lub podmiotów aktualnie władających wskazanymi w piśmie nieruchomościami, których to informacji- w ocenie organu odwoławczego- nie udziela się w formie decyzji administracyjnej i nie prowadzi się w związku z tym postępowania administracyjnego. Przepis art. 65 k.p.a., który jako podstawę prawną skarżonego rozstrzygnięcia podał organ I instancji- zdaniem organu odwoławczego-jego treść jak i umiejscowienie w dziale II, rozdziale I k.p.a. wskazuje, iż ma on zastosowanie do przekazywania pomiędzy organami administracji publicznej spraw, które wszczynają postępowanie administracyjne. Tymczasem sprawy związane z ewidencją gruntów i budynków regulują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. nr 240, poz. 2027), które m. in. stanowią, że starosta jako organ administracji geodezyjnej i kartograficznej prowadzi powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny, w tym ewidencję gruntów i budynków, zaś informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne a udziela się ich odpłatnie, podobnie jak odpłatnie wydawane są też na żądanie właścicieli nieruchomości, władających nieruchomościami a także osób mających interes prawny wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego. Wobec powyższego - zdaniem organu odwoławczego- organ I instancji winien udzielić na żądanie informacji, zaś o ile takowej nie posiadał winien poinformować o tym zainteresowanego i wskazać gdzie informacje takie może on uzyskać.

Obecnie skargę na powyższe postanowienie z dnia [...] wniósł do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z.K.. W skardze podał jedynie, że "wnosi odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego podając nr [...] i nie przedstawiając jakichkolwiek argumentów merytorycznych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w skarżonym postanowieniu. Tytułem wyjaśnienia organ odwoławczy podał, że skarżący 10.04.2007r. skierował do Starosty S. pismo wnosząc o zwrot działki o numerze geodezyjnym [...] w Gminie O. i ten wniosek postanowieniem z dnia [...] Starosta S. przekazał według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Sprawa obecnie jest w toku jej załatwiania natomiast skarga objęta niniejszym postępowaniem pomimo wskazania, że dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w istocie obejmuje żądanie zwrotu przedmiotowej nieruchomości, nie zawiera zaś zarzutów merytorycznych przeciwko wskazanemu w jej treści postanowieniu. Na rozprawie w dniu 5 września 2007r. skarżący podał do protokołu, że wnosi jak w piśmie z dnia 30.04.2007r. wskazując, iż w odrębnym postępowaniu domaga się zwrotu swojej nieruchomości i skarży postanowienie Starosty S. z dnia [...] (k. 51 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skargę należało uznać za nieuzasadnioną.

Otóż na wstępie należy stwierdzić za Naczelnym Sądem Administracyjnym (wyrok NSA z dnia 7.07.1988r., sygn. akt IV S.A. 244/88 opubl. Problemy Praworządności 1988, Nr 11), iż przy ocenie legalności aktu administracyjnego dla sądu administracyjnego ważna jest treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, treść uzasadnienia, powołana podstawa prawna oraz treść innych elementów składowych aktu. Sądy administracyjne sprawują bowiem kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem decyzji i innych aktów administracyjnych oceniając czy zaskarżona decyzja lub inny akt administracyjny nie naruszają przepisów prawa. Innymi słowy kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powoływaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] którym uchylono w całości postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] przekazujące według właściwości wniosek skarżącego o udzielenie informacji dotyczącej władania nieruchomościami i sprawę przekazano organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Skarżący złożył pismo, w którym wniósł o udzielenie informacji na temat podmiotów aktualnie władających określonymi w piśmie nieruchomościami. Jak trafnie zauważyło Kolegium, takie dane zamieszczone są w ewidencji gruntów i budynków oraz w księdze wieczystej, o ile dla danej nieruchomości została założona. Informacji takich nie gromadzi i nie posiada Urząd Gminy w O. lecz Starostwo Powiatowe w S. bowiem w tym przypadku Starosta S. jako organ administracji geodezyjnej i kartograficznej prowadzi powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny, w tym ewidencji gruntów i budynków. Sprawy ewidencji gruntów i budynków regulują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005r., nr 240, poz. 2027, ze zm.), które podają jakie informacje winna zawierać ewidencja gruntów i budynków , kto i na czyj wniosek wydaje wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego a nadto wskazują, iż informacje te są jawne. W tej sytuacji zastosowanie przez Wójta Gminy O. trybu działania przewidzianego w art. 65 k.p.a. przywołanego w podstawie prawnej postanowienia wydanego przez ten organ było niewłaściwe bowiem powołany przepis reguluje co prawda działania organu administracji publicznej w przypadku stwierdzenia braku właściwości w sprawie, ale przy generalnym założeniu, że jest to podanie, które dotyczy sprawy administracyjnej rozstrzyganej na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Natomiast w rozpoznawanej sprawie-jak słusznie stwierdził organ odwoławczy-pismo skarżącego o podanie informacji o danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków nie dotyczyło sprawy załatwianej w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, który normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Zatem skarżone postanowienie organu odwoławczego, którym uchylono w całości postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] jest prawidłowe. Niemniej Sąd dostrzega błędne orzeczenie skarżonego postanowienia o przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Skoro organ odwoławczy ustalił, iż nie było podstaw prawnych i faktycznych do wydania w danej kwestii postanowienia, winien jedynie uchylić zaskarżone postanowienie bądź też w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylając postanowienie w całości umorzyć postępowanie w pierwszej instancji.

Za samym jedynie uchyleniem zaskarżonego postanowienia wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22.12.2005r. (I S.A./Wa 1320/04, lex nr 189777). W uzasadnieniu tego wyroku Sąd ten stwierdził, iż zgodnie z art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się przepisy odnoszące się do decyzji, ale jedynie odpowiednio. Nadanie przez ustawodawcę powyższemu przepisowi tego rodzaju brzmienia oznacza m.in., że w przypadku wniesienia zażalenia, orzeczenie wydaje organ odwoławczy a rozstrzygnięcie jego nie musi zawsze ściśle odpowiadać rodzajom orzeczeń przewidzianych dla tego rodzaju organu w przepisie art. 138 k.p.a. W szczególności gdy organ odwoławczy ustali, że nie było podstaw prawnych lub faktycznych do wydania w danej kwestii postanowienia ( a taka sytuacja miała miejsce w omawianej sprawie) winien jedynie uchylić postanowienie, nie stosując przy tym ostatniego członu przepisu art. 138 § 1 pkt 2, stanowiącego o "umorzeniu postępowania pierwszej instancji", gdyż przepis ten musi być stosowany z zachowaniem wspomnianej wyżej odpowiedniości. Zatem - zgodnie z twierdzeniem tego Sądu - wystarczające jest wyłącznie wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. W tym względzie powołano się na "Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz" pod red. B. Adamiak i J. Borkowski, wydawnictwo CK. Beck Warszawa 2002, str. 600. Sąd orzekający uznał jednak, iż owo naruszenie przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu przepisów postępowania nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Organ I instancji ponownie rozpatrując pismo skarżącego w oparciu o treść rozstrzygnięcia organu odwoławczego, umorzy postępowanie administracyjne wywołane przedmiotowym pismem, zaś skarżącemu udzieli stosownych pouczeń w kwestii uzyskania informacji, o które zwrócił się do Wójta Gminy O..

Biorąc powyższe pod uwagę i uznając, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawo w takim stopniu, który dawałby podstawę do uwzględnienia skargi - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ M. Bejgerowska /-/ W. Długaszewska /-/ M. Górecka

T.M.d