Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 311/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29
journal: Dz.U. 2017 poz 1121
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Protokolant Sekretarz Agata Jakimiuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2020 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom oddala skargę.


UZASADNIENIE

Na wniosek M. C. (dalej jako: skarżący), złożony w lipcu 2017 r. Wójt Gminy D. wszczął postępowanie w sprawie naruszenia stosunków wodnych ze szkodą dla działki będącej jego własnością (nr ew. 129) na skutek działań podjętych przez właścicielkę sąsiadującej działki, nr ew. [...], polegających na wykonaniu nasypu ziemnego.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w trakcie którego dokonano wizji lokalnej w terenie, decyzją z [...] grudnia 2017 r. Wójt Gminy D. nałożył na K. W., właścicielkę działki nr [...], obowiązek wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom (rowka odwadniającego). W wyniku odwołań wniesionych przez obydwie strony, decyzją z [...] stycznia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Wójta i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy Wójt zlecił opracowanie opinii przez biegłego z zakresu hydrologii. W opinii biegły stwierdził, że podwyższenie terenu działki nr [...] nie spowodowało zakłócenia stosunków wodnych na działce nr [...], nie spowodowało również zmiany istniejącego naturalnego kierunku spływu wód opadowych oraz ilości i intensywności spływających wód w stosunku do stanu sprzed podwyższenia terenu. Biegły stwierdził również, że wykonane przed laty podwyższenie działek nr [...], stanowiących gospodarstwo skarżącego nie spowodowało pogorszenia stosunków wodnych na działce nr [...]. W dniu [...] stycznia 2020 r. przeprowadzono wizję lokalną na działkach. W toku oględzin stwierdzono m.in., że tereny spornych działek zostały podwyższone, w głąb ich terenu, w kierunku rzeki, na obydwu działkach, przy ogrodzeniu istnieją bruzdy o zmiennej głębokości.

W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne, decyzją z [...] lutego 2020 r. Wójt Gminy D. nałożył na właścicielkę działki nr [...] obowiązek obniżenia o ok. 5 cm poniżej dolnej krawędzi płyt betonowego płotu dna istniejącego rowka odwadniającego na działce, na całym odcinku istniejącego nasypu ziemnego. Dno rowka należy ukształtować z takim spadkiem, aby wody opadowe wpadające do niego nie przelewały się na działkę sąsiednią tylko swobodnie spływały w niżej położone części działki nr [...] (łąka). Prace te należy wykonać w terminie do dnia [...].04.2020 r.

Ponadto Wójt nałożył na właścicieli działki nr [...] (w tym skarżącego) oraz na właścicielkę działki nr [...] obowiązek utrzymania w należytym stanie (umożliwiającym swobodny spływ wód w kierunku rzeki) istniejących rowków odwadniających na obu działkach wzdłuż betonowego ogrodzenia.

Od powyższej decyzji odwołania wniosły obydwie strony.

Skarżący zarzucił wadliwe ustalenia faktyczne, które doprowadziły biegłego, a w konsekwencji również organ do błędnej konkluzji, że podwyższenie terenu działki nr [...] nie spowodowało zakłócenia stosunków wodnych na jego działce. Skarżący zarzucił również, że Wójt pominął fakt, iż w maju 2018 r. odbyła się wizja lokalna z udziałem innego specjalisty hydrologa, wyznaczonego przez organ. Drugi z hydrologów, którego opinia stanowiła podstawę zaskarżonej decyzji nie dokonał dokładnych pomiarów. Organ nie wyjaśnił, dlaczego oparł się na drugiej opinii, a odrzucił pierwszą.

Właścicielka działki nr [...] w swoim odwołaniu powołała się na treść opinii biegłego, z której w jej ocenie jednoznacznie wynika, że podwyższenie terenu działki nr [...] nie spowodowało zakłóceń wodnych na działce nr [...], nie spowodowało zmiany istniejącego naturalnego kierunku spływu wód, ani ilości i intensywności spływu wód.

Po rozpatrzeniu odwołań, decyzją z [...] marca 2020 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Wójta i odmówiło nakazania właścicielce działki nr [...] oraz właścicielom działki nr [...], obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, że zebrany materiał dowodowy, w szczególności opinia hydrologiczna i protokół oględzin, dawał podstawę do wydania decyzji co do istoty sprawy, jednakże o zupełnie innej treści niż sformułowana przez organ I instancji. Organ skorzystał z opinii biegłego [...] Z. i tylko ta opinia, wbrew twierdzeniom skarżącego, stanowi dowód uzyskany w trybie prowadzonego postępowania. Żadnej innej opinii organ nie wywołał. Opinia ta spełnia wymogi stawiane dokumentom opracowanym w trybie art. 84 k.p.a. i zawiera wszystkie niezbędne elementy, aby przyznać jej walor dowodu w sprawie, daje możliwość uzyskania wiadomości specjalnych odnoszących się do stanu faktycznego sprawy. Opinia biegłego została sporządzona w sposób profesjonalny, rzetelny

i obiektywny, po szczegółowej analizie stanu faktycznego oraz niezbędnych badań w terenie, jej ustalenia nie budzą wątpliwości, bowiem wynikają z kompleksowej analizy stanu faktycznego oraz wiedzy i doświadczenia biegłego. Z wniosków opinii wynika jednoznacznie, że na sąsiadujących ze sobą działkach o nr [...] nie stwierdzono żadnych realnych szkód, które wynikałyby z niewłaściwego zagospodarowania i zmiany stanu wody na działce o nr [...]. Działka o nr [...] jest zagospodarowana prawidłowo

i nie generuje szkód dla nieruchomości sąsiednich. Brak wystąpienia szkody jako podstawowa i zasadnicza przesłanka orzekania w sprawie implikuje tym samym niemożliwość nałożenia na którąkolwiek ze stron obowiązków wynikających z art. 29 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 18 lipca 2007 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1121, ze zm.; dalej jako: P.w.). Dołączone do odwołania M. C. dowody również nie obrazują żadnych szkód, które mogłyby wpłynąć na zmianę stanowiska organu odwoławczego. Skoro zaskarżona decyzja była sprzeczna z treścią zgromadzonego materiału dowodowego, to organ odwoławczy była władny do wydania reformacyjnego orzeczenia co do istoty sprawy.

Skargę do sądu administracyjnego na decyzję Kolegium wniósł M. C., zarzucając naruszenie art. 29 ust. 3 P.w., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zostały spełnione przesłanki polegające na doprowadzeniu do zmiany stanu wody na działce nr [...], mającej szkodliwy wpływ na grunt skarżącego, co uzasadniało nakazanie K. W. przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie wyrażającej się w oparciu końcowego rozstrzygnięcia wyłącznie na wnioskach wynikających z opinii hydrologicznej, mimo że opinia ta zawiera szereg nieprawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego na gruncie.

Uzasadniając zarzuty skarżący nie zgodził się z tezą, że działka nr [...] jest prawidłowo zagospodarowana i nie generuje szkód dla nieruchomości sąsiedniej. Pierwsze szkody skarżący zaobserwował w lipcu 2017 r., kiedy to podczas intensywnej ulewy woda opadowa spływająca z działki nr [...] podtopiła dwa foliowe tunele warzywne posadowione na działce skarżącego. Zmianę stosunków wodnych na działce nr [...] spowodował nasyp ziemny utworzony przy granicy obu działek przez ojca obecnej właścicielki. Skarżący potwierdził, że działka nr [...] została podwyższona w latach 1985-1992, jednak aktualnie jest wypoziomowana a jej ukształtowanie nie budziło żadnych zastrzeżeń poprzedniego właściciela działki nr [...] (do 2015 r.).

Skarżący wskazał, że biegły F. Z. nie był jedynym specjalistą powołanym przez Wójta celem wydania opinii hydrologicznej. W dniu [...] maja 2018 r. na grunt przyjechał inny biegły, którego danych personalnych skarżący nie zna. Biegły dokonał dokładnych pomiarów na obu działkach. W oględzinach skarżący uczestniczył osobiście. Prawdziwości powyższych twierdzeń skarżącego dowodzi fakt, że został on poinformowany przez Wójta (pismo z [...] kwietnia 2018 r.), iż rozstrzygnięcie sprawy nastąpi w terminie późniejszym z uwagi na konieczność opracowania opinii przez specjalistę z dziedziny hydrologii. Ponadto skarżący został zawiadomiony, że w dniu

[...] maja 2018 r. prace na terenie obu działek będzie prowadził specjalista hydrolog. W aktach sprawy czynności dokonane przez biegłego w dniu [...] maja 2018 r. nie zostały w żaden sposób udokumentowane.

Skarżący podniósł także, że przez kilkanaście miesięcy Wójt nie podjął żadnej czynności w sprawie. Dopiero na skutek ponaglenia skarżącego, uznanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze za uzasadnione, Wójt podjął działania w sprawie. Takie działanie organu budzi uzasadnione wątpliwości co do jego rzetelności

i bezstronności. Skarżący zwracał się do Wójta z pisemnym wnioskiem o podanie danych specjalisty hydrologa pierwotnie wyznaczonego do wydania opinii w sprawie, jednak pisma skarżącego pozostały jednak bez odpowiedzi ze strony Wójta.

W ocenie skarżącego opinia biegłego jest wadliwa. Biegły nie posiadał odpowiednich kwalifikacji do wykonania opinii w sprawach z zakresu hydrologii, nie dokonał żadnych dokładniejszych pomiarów, odległości mierzył krokami. Nieprawidłowo ustalił przebieg granicy pomiędzy działkami [...] i [...], mimo możliwości zapoznania się z dokumentacją postępowania rozgraniczeniowego. Biegły błędnie uznał, że na działce nr [...] znajduje się bruzda, która miałaby zapobiec szkodom powodowanym przez spływ wód, gdyż bruzda ta znajduje się na działce nr [...], uwzględniając przebieg granicy ustalony w postępowaniu rozgraniczeniowym. Biegły nieprawidłowo ustalił kierunki ukształtowania terenu, pominął fakt, że K. W. jest właścicielką również dwóch sąsiadujących działek, które także są podwyższone. Zupełnie pominięta została również okoliczność, że na działce nr [...] znajduje się wiata blaszana o długości 25 m i szerokości ok. 7 m z dachem jednospadowym w kierunku działki nr [...], co przy intensywnych opadach powoduje zagrożenie spływu dużej ilości wody w kierunku nieruchomości skarżącego. Oględziny, na podstawie których biegły sporządził opinie zostały dokonane po upływie kilkunastu miesięcy od daty złożenia przez skarżącego wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego. Ponadto oględziny przeprowadzono w porze zimowej, w czasie panujących niemiarodajnych dobrych warunków pogodowych, w związku z czym nie zaobserwowano w jaki sposób działka skarżącego zalewana jest od strony działki sąsiedniej. Nie zmienia to jednak faktu, że do wskazywanej przez skarżącego szkody faktycznie dochodzi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadami prawnymi skutkującymi koniecznością jej uchylenia (stwierdzenia nieważności).

Dla uporządkowania wywodu należy przypomnieć podstawowe ramy prawne sporu, bowiem wyznaczają one ramy postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organy, jak również stanowią podstawowe kryteria prawne oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu Kolegium prawidłowo przyjęło za podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia sprawy art. 29 Prawa wodnego z 2001 r. (rozpoznawana sprawa została wszczęta i nie zakończona przed dniem w życie nowych regulacji co w świetle przepisów przejściowych oznacza stosowanie przepisów dotychczasowych; zob. art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne; Dz. U. z 2020 r., poz. 310, ze zm.).

Zgodnie z art. 29 P.w. z 2001 r., właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: (1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; (2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie (ust. 1). Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (ust. 2). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (ust. 3).

Z argumentacji Kolegium wynika, że głównymi źródłami ustaleń faktycznych kluczowych dla rozstrzygnięcia sprawy były opinia biegłego [...] Z. oraz oględziny, przeprowadzone na spornych działkach w styczniu 2020 r.

Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skarżącego, dokonana przez Kolegium ocena materiału dowodowego zebranego w sprawie jest prawidłowa.

Biorąc pod uwagę przesłanki wydania decyzji na podstawie art. 29 P.w. z 2001 r., w szczególności nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, w większości tego rodzaju spraw dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych będzie wymagało wiadomości specjalnych, którymi nie dysponuje organ administracji publicznej. Z tego względu konieczne z reguły jest powołanie biegłego, na podstawie art. 84 k.p.a. Z oczywistych względów obowiązek ustalenia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia spoczywa na organie, a nie na biegłym. Biegły służy jedynie pomocą organowi, dostarczając takich informacji, których organ samodzielnie nie może uzyskać, ze względu na brak specjalistycznej wiedzy. Organ musi jednak dokonać oceny opinii biegłego, na ile opinie ta stanowi wartościowe źródło pozyskania informacji o faktach istotnych dla rozstrzygnięcia. Opinia biegłego w tego rodzaju sprawie jak rozpoznawana, aby stanowiła wartościowe źródło ustaleń faktycznych, musi odnosić się do przesłanek wskazanych w tym przepisie. Z ustaleń biegłego musi wynikać, czy: po pierwsze nastąpiła zmiana stanu wody na gruncie. Po drugie – czy zmiana ta powstała na skutek działań właściciela, a nie podmiotów trzecich czy w wyniku działania sił natury. Po trzecie, biegły musi zbadać, czy zmiana nastąpiła ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Tak sformułowane przesłanki zastosowania nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom ukierunkowują działania biegłego, a następnie ocenę materiału dowodowego przeprowadzaną przez organy.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie ma podstaw do skutecznego formułowania zarzutu naruszenia zasady prawdy obiektywnej, tj. obowiązku ustalenia stanu faktycznego sprawy w zgodzie z rzeczywistym stanem rzeczy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

Po pierwsze, przesłanek do zastosowania art. 29 ust. 1 P.w. z 2001 r. nie potwierdzają ustalenia poczynione w wyniku oględzin, przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2020 r. Jak wynika z protokołu oględzin ustalono m.in., że dokonano sztucznego podwyższenia obydwu działek, zarówno działki nr [...], będącej własnością skarżącego, jak i działki nr [...], należącej do K. W.. Teren działki nr [...] jest wyplantowany z lekkim spadkiem w kierunku granicy działki nr [...]. Z kolei teren działki nr [...], na długości ok. 80 m w głąb, jest podwyższony ze spadkiem w kierunku rzeki. Pozostała część działki nr [...] pozostaje w stanie naturalnym, obniżonym o ok. 0,5 m w stosunku do działki nr [...]. Stwierdzono istnienie bruzd, o zmiennej szerokości i głębokości, położonych na obydwu działkach, wzdłuż ogrodzenia dzielącego działki. Nie stwierdzono żadnych śladów wód spływających z działki nr [...] na działkę nr [...], ani w odwrotnym kierunku, nie stwierdzono też żadnych zastoisk wody. Nasypy ziemne na obydwu działkach są odsunięte od ogrodzenia. Zwrócono też uwagę na aktualny stan drogi powiatowej, po jej remoncie. W wyniku remontu wykonano chodnik, wyniesiony ok. 5-10 cm powyżej jezdni, który uniemożliwia spływ wody z pól i jezdni na działki nr [...]

Po drugie, nie ma podstaw do dyskredytowania wartości dowodowej opinii biegłego [...] Z.. Opinia została sporządzona na bazie materiału obejmującego m.in. ww. oględziny spornych nieruchomości. Nie sposób zarzucić opinii żadnych niespójności, braku logiki czy sprzeczności rozumowania z doświadczeniem życiowym. Opinia stanowi pełną analizę stanu stosunków wodnych na analizowanym obszarze, z uwzględnieniem wszystkich czynników wpływających na ewentualną zmianę stosunków wodnych. Biegły jasno i precyzyjnie sformułował wnioski oraz jasno

i precyzyjnie przedstawił drogę rozumowania, która doprowadziła do takich konkluzji.

W swojej opinii biegły wyjaśnił przyczyny, które spowodowały problem zalewania działek nr [...] w 2017 r., który stał się podstawą wniosku skarżącego o wszczęcie postępowania. Zdaniem biegłego w tym okresie czasu obydwie działki były zalewane wodami spływającymi z terenów położonych po zachodniej stronie drogi powiatowej. Problem zalewania działek wynikał z niedrożności rowu przydrożnego oraz braku chodnika od strony spornych działek (s. 10). W ocenie biegłego, istniejące ukształtowanie powierzchni działki nr [...] nie zmienia naturalnego, istniejącego od zawsze kierunku spadku terenu, kierunku, ilości i intensywności spływających wód opadowych, co oznacza, że podwyższenie terenu działki nie spowodowało zmiany stanu wody na gruncie (s. 12 opinii). Porównując ukształtowanie terenu działki nr [...] przed podwyższeniem na podstawie mapy sytuacyjno-wysokościowej z dawnego okresu i po wykonaniu podwyższenia, biegły stwierdził, że ukształtowanie nie zostało zmienione na niekorzyść skarżącego (s. 18). Nie sposób tym wnioskom zarzucić braku logiki czy sprzeczności z doświadczeniem życiowym, jeżeli wziąć pod uwagę, że biegły oparł te wnioski na spostrzeżeniach potwierdzonych w protokole oględzin, wskazujących, że teren działki nr [...] został podwyższony (podobnie jak sąsiedniej) ale ze spadkiem przede wszystkim w kierunku rzeki (zgodnym z naturalnym), że spływ wód z działki nr [...] na działkę sąsiednią zatrzymuje bruzda przy ogrodzeniu oraz samo ogrodzenie, umiejscowione na szczelnym cokole betonowym (s. 12-13 i 18 opinii). Biegły zwrócił też uwagę, że podwyższenie działki nr [...] spowodowało spływ wód opadowych na działkę nr [...], a nie odwrotnie, przy czym wody te spływają do bruzdy wykonanej na działce nr [...], przy ogrodzeniu. W tej sytuacji logiczna i jednoznaczna jest konkluzja biegłego: nie ma potrzeby nakazania przywrócenia stanu poprzedniego, ponieważ stan poprzedni, istniejący przed podwyższeniem działki nr [...] został zachowany i nie powoduje szkody na działce nr [...] (s. 19 i 20).

Po trzecie, argumenty podniesione w skardze nie podważają prawidłowości rozumowania i wniosków biegłego. Zupełnie chybiony jest zarzut braku odpowiednich kwalifikacji biegłego, skoro ma uprawnienia rzeczoznawcy budowlanego o specjalności wodno-melioracyjnej oraz uprawnienia biegłego w zakresie postępowania wodnoprawnego. Zarzuty wadliwych pomiarów są o tyle nie zasadne, że ustalenia, na jakich oparł się biegły, wynikają z protokołu oględzin, skarżący nie wskazuje, które konkretnie wartości pomiarów są wadliwe. W rozpoznawanej sprawie spór co do przebiegu granicy między działkami nie miał żadnego znaczenia. Istotne jest to, że między działkami znajduje się ogrodzenie, po każdej jego stronie są umiejscowione bruzdy. Czy granica między działkami jest ustalona prawidłowo, czy też nie, to problem postępowania rozgraniczeniowego, w sprawie o naruszenie stosunków wodnych jest to bez znaczenia, bo nie wpływa na ocenę, czy wystąpiła zmiana stosunków wodnych ze szkodą dla gruntu sąsiedniego. Takiego związku nie sposób dopatrzeć się w rozpoznawanej sprawie. Zarzut, że biegły nieprawidłowo ustalił kierunki ukształtowania terenu jest gołosłowny. Biegły swoje ustalenia oparł na analizie ustaleń poczynionych w toku oględzin oraz na analizie map, stanowiących załącznik do opinii. Na czym skarżący opiera swoje stwierdzenia, tego nie wiadomo. Wiata blaszana na działce nr [...] nie mogła zmienić stanu wody na gruncie, jej istnienie nie jest problemem z zakresu Prawa wodnego, lecz ewentualnie Prawa budowlanego. Jeśli występuje jakieś negatywne oddziaływanie na działkę skarżącego ze strony tego obiektu, to właściwe do zbadania tej kwestii są organy nadzoru budowlanego, pod kątem potencjalnego naruszenia zakazu dokonywania zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości (§ 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; Dz. U. z 2019 r., poz. 1065). Wobec ustaleń, na jakich oparł się biegły (sposób ukształtowania terenu, istnienie bruzd przy ogrodzeniu, istnienie samego ogrodzenia, remont drogi powiatowej), moment, w którym przeprowadzono oględziny nie mógł mieć znaczenia dla wniosków zawartych w opinii. W świetle logicznych i zgodnych z doświadczeniem życiowym wniosków biegłego, nie mają uzasadnienia twierdzenia skarżącego, że zmianę stosunków wodnych na działce nr [...] spowodował nasyp ziemny utworzony przy granicy obu działek przez ojca obecnej właścicielki. Wypada przy tym nadmienić, że sam skarżący potwierdził fakt uprzedniego podwyższenia jego działki – nr [...]. Skarżący nie ma również racji powołując się na zmienność ocen organów, co ma wynikać z faktu, że pierwotnie organ I instancji nałożył na właścicielkę działki nr [...] obowiązek wykonania określonych prac. Po pierwsze, ocenie Sądu podlega przede wszystkim decyzja Kolegium z [...] marca 2020 r., a w rozstrzygnięciach Kolegium nie sposób dopatrzyć się jakiejkolwiek zmienności. Po drugie, decyzja Wójta z [...] grudnia 2017 r. została usunięta z obrotu prawnego, trudno zatem opierać na niej zarzuty niezgodności z prawem decyzji Kolegium. Po trzecie, wypada zauważyć, że w pierwotnie przeprowadzonych oględzinach (5 października 2017 r., protokół – k. 12) stwierdzono, iż woda spływa zarówno z działki nr [...] na działkę nr [...], jak i na odwrót. Takie ustalenia mogłyby uzasadniać co najwyżej decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności przez właścicieli obydwu działek. Po czwarte, trudno uznać za przesądzające dla sprawy ustalenia poczynione przez pracowników urzędu gminy, nie dysponujących wiedzą specjalistyczną, w sytuacji, gdy w materiale dowodowym jest opinia biegłego specjalisty.

Sąd nie może również podzielić argumentacji skarżącego dotyczącej braku odniesienia się do wyników prac innego biegłego, który przeprowadził oględziny działek w maju 2018 r. Akta sprawy potwierdzają argumenty skarżącego, że takie oględziny miały miejsce, jednakże nie został z nich sporządzony żaden protokół, nie ma także żadnej opinii biegłego. Z wyjaśnień Wójta (pismo z [...] grudnia 2019 r., k. 34-36) wynika, że hydrolog nie sporządził żadnej opinii, a z uwagi na brak kontaktu z biegłym, zerwano współpracę. Oczywiście trzeba wytknąć organowi I instancji, że dopuścił do "zastoju" sprawy, nie podejmując żadnych czynności od kwietnia 2018 r. aż do grudnia 2019 r. Świadczy to o bezczynności organu i to o charakterze rażącym. W rozpoznawanej sprawie, która nie dotyczy skargi na bezczynność czy przewlekłość, uchybienia Wójta nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji Kolegium. Nie sposób nie zgodzić się z argumentacją Kolegium, że jedynym dowodem znajdującym się w aktach sprawy jest opinie biegłego [...] Z., żadnej innej opinii nie sporządzono. Skoro tak, to trudno czynić Kolegium zarzut, że oparło swoje rozstrzygnięcie na takim materiale, jaki został zgromadzony w sprawie, jeśli ten materiał był spójny i logiczny

i pozwalał na wszechstronne wyjaśnienie stanu sprawy.

W świetle powyższych rozważań trzeba stwierdzić, że nie są zasadne podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, w zgodzie z zasadami postępowania dowodowego, w szczególności zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) oraz zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Skoro z prawidłowych ustaleń faktycznych wynikało, że nie doszło do zmiany stanu wody na działce nr [...] ze szkodą dla działki nr [...], nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania art. 29 P.w. z 2001 r. Zarzut naruszenia tego przepisu jest zatem również chybiony.

Niezależnie od zarzutów skargi, Sąd nie znalazł żadnych podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.).