Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 398/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 3 par. 2 pkt 4, art. 52 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na czynność Prezydenta Miasta z dnia 17 marca 2016r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2016r. J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na "decyzję" Prezydenta Miasta z dnia 17 marca 2016r. znak: [...], którą odmówiono mu zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu Toyota Yaris nr rej. [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak uprzedniego złożenia przez J. Z. wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2016r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał J. Z. do złożenia dowodu, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że nie składał "wezwania Urzędu Miasta do uregulowania sprawy", z uwagi na kategoryczną odmowę zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5a tego przepisu.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Prezydenta Miasta z dnia 17 marca 2016r. znak: [...], stanowiące odpowiedź na skierowane do organu pismo skarżącego z dnia 8 marca 2016r., dotyczące zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu Toyota Yaris nr rej. [...].

W uchwale z dnia 4 lutego 2008r. o sygn. akt I OPS 3/07 (opubl. ONSAiwsa 2008r. nr 2, poz. 21) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sprawa tego rodzaju jest sprawą administracyjną załatwianą przez organ w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a.

Dopuszczalność wniesienia skargi sądowoadministracyjnej na konkretny akt nie przesądza jednak automatycznie o możliwości jej merytorycznego rozpoznania przez Sąd. W odniesieniu do czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a. warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie wezwanie organu, na piśmie, do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisu tego wynika, że podstawową przesłanką dopuszczalności skargi, czyli warunkiem prawidłowego i skutecznego zaskarżenia określonego aktu lub czynności do sądu administracyjnego, jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem tejże skargi.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w powyższym przepisie, jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, stanowiącym surogat środka odwoławczego, którego zastosowanie jest niezbędne do uruchomienia sądowej kontroli w tych przypadkach, gdy prawo nie przewiduje zwykłych środków odwoławczych (por. wyrok 7 sędziów NSA z dnia 14 marca 2011r. o sygn. akt I FPS 5/10, zamieszczony na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wyczerpanie tak określonego trybu stanowi zatem przesłankę dopuszczalności skargi.

W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi na czynność Prezydenta Miasta z dnia 17 marca 2016r. znak: [...] nie złożył wymaganego prawem wezwania do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zakwestionowaną czynnością.

Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi J. Z. nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a. – co przesądza o braku dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.