Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 444/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 1 i 2, art. 88 ust. 3 pkt 4 lit.a
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Protokolant Specjalista Marta Surmacz-Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Go 444/11

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia z [...] września 2010r. określającą skarżącej M.L. zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz kwotę do przeniesienia na następny miesiąc za poszczególne miesiące 2007r.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym:

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wszczął wobec PH G M.L. postępowanie kontrolne w zakresie m.in. prawidłowości rozliczania podatku od towarów i usług za 2007 rok.

Ustalono, iż skarżąca od października 2005r. do października 2009r. prowadziła działalność gospodarczą której przedmiotem była m. in. sprzedaż hurtowa półproduktów i odpadów pochodzenia nierolniczego oraz złomu.

Postanowieniem z dnia [...].03.2009r. oraz [...].04.2009r. organ I instancji przejął do postępowania kontrolnego dowody zgromadzone w ramach czynności sprawdzenia prawidłowości dokumentów u kontrahenta, przeprowadzonych na podstawie upoważnienia z dnia [...].01.2009r. w PH "G" M.L., w zakresie objętym kontrolą nr [...] prowadzoną przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, wobec firmy "C T.P." spółka z o.o. Przejęto m.in. kserokopie ewidencji zakupu i sprzedaży PH G M.L. za poszczególne miesiące 2007r., faktury sprzedaży wystawione przez firmę PH G M.L. spółce C T.P. oraz materiały dostarczone do ww. kontroli sprawdzającej przez Biuro Rachunkowe R.D. (deklaracje PIT-11, PIT-4R, umowę o usługowe prowadzenie ksiąg).

W związku z faktem, iż księgi PH G M.L. za okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2007r. prowadziło Biuro Rachunkowe R.D., wystąpiono do właściciela ww. biura z prośbą o dostarczenie do postępowania kontrolnego wydruków podatkowej księgi przychodów i rozchodów firmy PH G M.L. za 2007r. Otrzymane wydruki księgi za 2007r. włączono do akt sprawy.

Ponadto, Prokuratura Okręgowa wypożyczyła na czas prowadzonego postępowania kontrolnego, dokumentację źródłową firmy PH G M.L. znajdującą się w Biurze Rachunkowym R.D., a zabezpieczoną przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji na zlecenie Prokuratury Okręgowej Wydział d/s Przestępczości Gospodarczej. Kserokopie dokumentów włączono do akt sprawy, Uzyskano w ten sposób dokumentację za okres od stycznia do października 2007r. Natomiast dokumentacja źródłowa za listopad i grudzień 2007r. została dostarczona do postępowania kontrolnego przez pełnomocnika skarżącej.

Organ I instancji ustalił, iż PH G M.L. w 2007r. osiągało przychody ze sprzedaży złomu.

W celu sprawdzenia rzetelności transakcji handlu złomem pomiędzy PH G M.L. a poszczególnymi dostawcami i odbiorcami złomu wystąpiono do niektórych dostawców i odbiorców złomu z prośbą o przesłanie kserokopii faktur VAT otrzymanych lub wystawionych przez firmę PH G M.L..

W wyniku analizy zgromadzonego w sprawie materiału stwierdzono nieprawidłowości w zakresie podatku naliczonego, mające wpływ na rozliczenie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007r.

Ustalono, że w ewidencjach zakupu za 2007r. zostały ujęte faktury zakupu złomu od firmy G P.L. spółka z o.o., oraz P Spółka z o.o. w związku z czym, organ I instancji przejął do postępowania materiały dowodowe z postępowań kontrolnych przeprowadzonych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w tych firmach.

Działając na podstawie art. 181 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej postanowieniem z [...] czerwca 2010r. włączył do akt postępowania kontrolnego materiały przekazane przez Prokuraturę Okręgową Wydział ds. Przestępczości Gospodarczej - akta sprawy VI Ds. [...], dotyczące wprowadzenia do obrotu gospodarczego środków płatniczych pochodzących z przestępstw.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. przejęto do prowadzonego postępowania, materiały dowodowe z postępowania kontrolnego przeprowadzonego w spółce "G P.L.", tj.:

- wyciąg z decyzji wydanej spółce w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za 2007r.;

- kserokopię protokołu przesłuchania świadka – P.L. z dnia [...] stycznia 2010r.

Z kolei postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010r. przejęto następujące materiały:

• wyciąg z pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].08.2009r.;

• kserokopię pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].08.2009r.;

• kserokopię pisma Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].08.2009r.;

• wyciąg z pisma Drugiego Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].07.2009r.;

• kserokopię pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].07.2009;

• wyciąg z pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].06.2009;

• wyciąg z pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].07.2009r. wraz z wyciągiem z decyzji nr [...] z dnia [...].05.2008 r.;

• wyciąg z pisma Urzędu Skarbowej nr [...] z dnia [...].06.2009r.;

• kserokopię pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].06.2009r.;

• wyciąg z pisma Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].01.2010r. ;

• kserokopie pisma Pierwszego Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].10.2009r.;

• wyciąg z pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].05.2009r.;

• wyciąg z przesłuchania świadka M.D. z dnia [...].09.2009r.;

• wyciąg z przesłuchania świadka K.L. z dnia [...].12.2009r.;

• wyciąg z przesłuchania podejrzanego R.P. z dnia [...].06.2009r.;

• wyciąg z przesłuchania świadka R.S. z dnia [...].02.2010r.;

• wyciąg z przesłuchania świadka E.S. z dnia [...].07.2009r.

W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego ustalono, że "G P.L." sp. z o. o. powstała w dniu [...] października 2006r. Założycielem spółki był P.L.. Jako pierwszy zarząd powołano M.L., którą w dniu [...].11.2006r. odwołano z funkcji Prezesa Zarządu, a w skład zarządu powołano K.M..

W dniu [...].5.2007r. zawarta została umowa zbycia udziałów, zgodnie z którą P.L. dokonał zbycia udziałów na rzecz G.R.. W dniu [...].05.2007r. odwołano z funkcji Prezesa Zarządu K.M. a powołano na to stanowisko G.R., który przesłuchany w charakterze świadka w dniu [...] lutego 2010r. w ramach prowadzonego postępowania karnego - nr VI DS [...] nie potrafił powiedzieć w jaki sposób doszło do zakupu przez niego spółki "G P.L.". Nie przypominał sobie również, aby uczestniczył w nadzwyczajnym zgromadzeniu wspólników spółki w dniu [...] maja 2007 roku. Stwierdził także, że nigdy nie wystawiał ani też nie podpisywał żadnych faktur.

Zmiany podjęte na nadzwyczajnym zgromadzeniu wspólników w dniu [...] maja 2007r. nie zostały zgłoszone w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Przeprowadzone natomiast postępowanie kontrolne wobec spółki "G" P.L." zostało zakończone decyzją w zakresie podatku do towarów i usług za 2007r., w której stwierdzono, iż faktury sprzedaży nr [...] jak i poszczególne pozycje znajdujące się na fakturach nie znajdują potwierdzenia w zakupach spółki "G" P.L.", zaś firma otrzymywała faktury dotyczące zakupu złomu od firm, które nie realizowały dostaw na rzecz tej spółki i były firmami "słupami".

Zdaniem organu kontrolnego w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego w spółce "G P.L." sprzedaż m. in. firmom PH G M.L. została uznana za nieznajdującą pokrycia w rzeczywistych zakupach złomu. Zakup złomu faktycznie nie miał miejsca, bowiem "G P.L." Sp. z o.o. nie posiadała złomu, który mogłaby odsprzedać. W rezultacie skarżąca nie miała prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur VAT wystawionych przez "G P.L." sp. z o.o.

W związku z faktem, iż w skarżąca w ewidencji zakupu ujęła faktury na których jako wystawa widnieje firma "P", postanowieniem z dnia [...].06.2010r. przejęto również materiały dowodowe dotyczące postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w ww. firmie tj:

- wyciąg z decyzji wydanej dla ww. spółki w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za 2007r.;

- kserokopie protokołów przesłuchania świadków - byłych udziałowców spółki: P.L. (protokół z dnia [...].01.2010r.), S.C. (protokół z dnia [...].01.2010r.) oraz byłego Prezesa Zarządu R.B. (protokół z dnia [...].10.2009r.).

Ponadto postanowieniem z [...].08.2010r. z ww. postępowania kontrolnego przejęto między innymi:

• wyciąg z pisma Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].07.2009r.;

• kserokopię pisma Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].06.2009r;

• kserokopię pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].08.2009r.;

• wyciąg z protokołu przesłuchania świadka K.M. z dnia [...].01.2010r.;

• wyciąg z pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].08.2009r. ;

• wyciąg z pisma Urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...].6.2009r.

W wyniku przeprowadzonego w ww. firmie postępowania kontrolnego ustalono, że założycielami spółki "P" byli P.J.L. oraz S.C.. Mimo licznych zmian dotyczących własności kapitału, osób zarządzających spółką oraz zmiany siedziby nie zostały one zgłoszone w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Stwierdzono, iż przedmiotem działalności spółki w 2007r. był handel złomem i metalami kolorowymi. Na podstawie zebranego materiału organ kontroli skarbowej przyjął, że "P" Sp. z o. o. w 2007r. otrzymywała faktury dotyczące zakupu złomu od firm, które nie realizowały dostaw na rzecz tej spółki i były firmami "słupami". Zostały zarejestrowane jedynie do wystawiania w ich imieniu faktur VAT, które w rzeczywistości nie odzwierciedlały transakcji sprzedaży złomu i nie mogą stanowić podstawy do rozliczenia kwoty naliczonego.

W wyniku porównania między innymi treści faktur zakupu z fakturami sprzedaży stwierdzono, że spółka "P" na fakturach sprzedaży wykazała znacznie większą ilościowo sprzedaż niż wynika to z potwierdzonych zakupów, dokonanych u kontrahentów spółki.

W przypadku faktur sprzedaży wystawionych firmie PH G M.L. faktury VAT nr [...] jak i poszczególne pozycje na fakturach nie znajdowały potwierdzenia w zakupach spółki "P". Zatem uznano, iż firma "P" nie posiadała w 2007r. złomu, który mogłaby odsprzedać.

Wskazano również, że pomimo iż formalnie właścicielem PH G była M.L., faktycznie jednak firmą kierował i miał w niej decydujący głos P.L.. W okresie objętym postępowaniem kontrolnym P.L. reprezentował firmę jako Dyrektor ds. handlowych. W prowadzonym postępowaniu kontrolnym występował natomiast jako jej pełnomocnik.

Zwrócono także uwagę na fakt powiązań pomiędzy firmami. R.B. - prezes spółek "P" i K.M. - prezes spółki "G P.L." to osoby, które przed założeniem firm i objęciem funkcji prezesów tych spółek były zatrudnione w firmach P.L. jako jego pracownicy. Pomimo formalnie zajmowania przez te osoby stanowiska prezesa, w spółkach decydujący głos należał do P.L., a ich obowiązki ograniczały się do zwykłych czynności związanych z pracą w spółce.

Powyższe ustalenia potwierdzały w ocenie organu m.in. zeznania K.M. przesłuchiwanego w [...] grudnia 2009r. przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej. Zeznał on. m.in., iż jego praca polegała na konwojowaniu przewozu złomu np. z [...]. Od momentu objęcia funkcji prezesa spółki zajmował się wystawianiem faktur VAT za sprzedany towar. Przyznał, że był "prezesem na papierze", gdyż nie mógł podjąć żadnej decyzji. Faktycznie bowiem to P.L. przynosił faktury VAT za zakup złomu na spółkę ".G P.L" on zaś następnie wystawiał faktury VAT sprzedaży. Potwierdził, że istniał obrót fakturami, oraz iż cyt. "bywało tak, że otrzymywałem faktury, za którymi nie szedł towar (...).

Organ dał wiarę również zeznaniom R.B., który pełnił funkcję prezesa zarządu spółki "P P.L.". Przesłuchany przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej [...] grudnia 2009r. zeznał, iż początkowo pracował u P.L. fizycznie. Następnie jednak zaproponowano mu funkcję prezesa spółki K. Zeznał także, że to P.L. zarządzał wszystkimi spółkami, decydował komu je sprzedać, od kogo kupić złom i po jakiej cenie. Podkreślił, iż P.L. decydował o wszystkim w spółkach, sam zaś znał osobiście spółki: G, G P.L., P.H G, GL, GE. Podał ponadto, że transporty ze złomem najczęściej były wieczorne, bądź nocne. Kiedy przychodził rano do pracy, otrzymywał informację, że została dokonana sprzedaż na jego firmę i wtedy podpisywał fakturę.

Z kolei S.C.będący udziałowcem w spółce "P P.L." złożył zeznanie w dniu [...] stycznia 2010r., w którym stwierdził, iż nie miał żadnych obowiązków jako współwłaściciel firmy, nie wiedział gdzie są przechowywane dokumenty firmy, gdyż była to sprawa prezesa. Podkreślił, iż firma zajmowała się handlem złomem, choć nie potrafił wskazać dostawców ani też odbiorców złomu, ani też kto wystawiał faktury.

Zdaniem organu zeznania K.M., R.B. oraz S.C. znalazły oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Potwierdzały to zgromadzone dokumenty, ale przede wszystkim przesłuchania innych świadków, włączone do prowadzonego postępowania kontrolnego postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r.

Z dowodów zgromadzonych w trakcie postępowania kontrolnego wynikało, w ocenie organu, że zaewidencjonowane przez firmę PH G M.L. faktury, mimo zewnętrznych (formalnych) cech dowodu, wymaganego prawem, dla udokumentowania zakupu towarów, jako nie obrazujące rzeczywistego stanu rzeczy (nierzetelne) nie stanowią podstawy do ujęcia w ewidencjach zakupu prowadzonych dla potrzeb rozliczenia podatku do towarów i usług i tym samym obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur.

W związku z zaewidencjonowaniem w ewidencji zakupu za październik 2007r. faktur dotyczących zakupu usług od firmy "C" sp. z o.o. organ zwrócił się, bezskutecznie, do ww. firmy o przekazanie kserokopii wszystkich faktur wystawionych w 2007 roku firmie PH G M.L. oraz uwierzytelnionych kserokopii umów z dnia [...].8.2007r. oraz [...].9.2007r.

W dniu 22.06.2009r. do organu I instancji wpłynęło pismo z Urzędu Kontroli Skarbowej, w którym poinformowano, że w dniach od [...].01 do [...].02.2009r. Urząd Skarbowy przeprowadził kontrole w spółce "C" w obecności jego prezesa T.M.. W dniu [...] lipca 2009r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał m.in. protokół z kontroli podatkowej z dnia [...].02.2009r. przeprowadzonej w ww. firmie oraz oświadczenie T.M. z dnia [...].1.2009r. wraz z jego uzupełnieniem z dnia [...].2.2009r.

W złożonym w dniu 28.01.2009r. oświadczeniu oraz w uzupełnieniu do oświadczenia prezes spółki stwierdził, iż w wynajmowanym lokalu położonym przy ul. [...], nie prowadził żadnej działalności. Nie wystawiał faktur, jedynie je podpisywał. Faktury wystawiali pośrednicy, zaś on otrzymywał z tego tytułu prowizje 0,5% od wartości netto. Oświadczył nadto, iż spółka nie zatrudniała żadnych osób, nie posiadała żadnego majątku i nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej .

Postanowieniem z dnia [...].6.2010r. Nr [...] włączono do postępowania kontrolnego m.in. wyciągi z protokołów przesłuchań T.M. z dnia [...].12.2008r. oraz M.I. z dnia [...].1.2009r. przeprowadzonych w Prokuraturze Rejonowej.

T.M. zeznał m.in., że wszystkie faktury wystawione przez " C" spółka z o. o. były bez pokrycia, na czyjeś zlecenie, zaś on sam poprzez nawiązanie znajomości z M.I. i M.W. został prezesem kilku spółek. Zeznał, iż ww. osoby przedstawiały faktury, które on następnie podpisywał.

Przesłuchany w dniu [...].01.2009r. przez Prokuraturę Rejonową M.I. przyznając, że firma "C" finalnie miała wystawiać faktury na roboty budowlane wykonane przez inne osoby stwierdził, iż cyt. "w przypadku firm L i G to na pewno my wystawiliśmy te faktury. Kojarzę te firmy. To wyszło jakoś przy naszej śląskiej działalności. (...) Takie faktury na pewno zostały wystawione, na pewno to była "lipa".

P.L. zapytany podczas przesłuchania w charakterze świadka w dniu [...].05.2010r. o współpracę PH G M.L. w 2007r. ze spółką "C" stwierdził, że współpraca została nawiązana w celu wykonania usług polegających na segregacji złomu. Współpraca została nawiązana za pośrednictwem osób, które handlują złomem. Odnośnie faktur dotyczących usług budowlanych od firmy "C" sp. z o.o. zeznał, iż wykonywane były jakieś prace w magazynie, gdzie były poniszczone posadzki. Stwierdził, iż przejechali ludzie, podobnie jak do prac związanych z segregacją złomu chyba z [...], lecz nie był w stanie określić czy byli to ci sami pracownicy. Wskazał, iż nie zawarto żadnych umów pisemnych z firmą "C " sp. z o.o.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji stwierdził, że faktury zakupu z firmy "C" sp. z o.o. nr [...] nie dokumentowały rzeczywistej sprzedaży usług i zostały wystawione w celu wprowadzenia do obiegu dokumentów zawierających nieprawdziwe dane, dotyczące wystawcy faktury i osoby podpisującej dokument, a udział firmy PH G M.L. w tym procederze był świadomy i celowy.

Stwierdził również, że faktury zakupu z firm: "G P.L." Sp. z o.o., "P" Sp. z o.o. i "C" Sp. z o.o., nie potwierdzały faktycznego nabycia towarów i usług od kontrahentów wskazanych jako wystawcy faktur. Tym samym, zdaniem organu I instancji brak było podstaw do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, który został udokumentowany nierzetelnymi dowodami.

Biorąc pod uwagę dokonane ustalenia, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] września 2010r. Nr [...] określił skarżącej M.L. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług oraz kwotę do przeniesienia na następny miesiąc za poszczególne miesiące 2007r.

Od powyższej decyzji skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie w całości.

W uzasadnieniu podniesiono, że przytoczenie przy decyzji dotyczącej skarżącej szczegółów ze sprzedaży spółki G P.L. sp. o.o. jest łamaniem zasad praworządności, gdyż M.L. była osoba trzecią, a sprawy te objęte były tajemnicą skarbową. Ponadto, dla skarżącej nie byli istotni kontrahenci spółek z którymi handlowała, zaś koncentrowanie się przez organ na kontrahentach spółek, które dostarczały jej towar należało uznać za postawę naganną.

Zdaniem odwołującej się organ nie ma podstaw prawnych do kwestionowania dokumentów zakupu z firm "P" sp. z o.o. jak też "G P.L." sp. o.o.

Pełnomocnik strony nie zgadził się z faktem, iż urząd kontroli skarbowej dał wiarę zeznaniom R.B. i K.M.. Odnosząc się do zakwestionowanych transakcji dotyczących "C" Sp. z o.o. podkreślił, iż organ oprócz zeznań T.M. nie posiadał żadnych innych dowodów, które negowałyby wykonane czynności. Decyzją z dnia [...] marca 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Wskazując dowody zebrane przez organ I instancji oraz ustalenia dokonane na ich podstawie podkreślił obszerność zgromadzonego materiału dowodowego. Zwrócił też uwagę na fakt powiązań pomiędzy firmami. Wskazał, że R.B. - prezes spółki "P" oraz K.M. - prezes spółki "G P.L." to osoby, które przed założeniem firm i objęciem funkcji prezesów tych spółek były zatrudnione w firmach P.L. jako jego pracownicy. Ich status po objęciu funkcji prezesa firmy niewiele się zmieniał. Pomimo formalnie zajmowania przez te osoby stanowiska prezesa, w spółkach tych decydujący głos należał do P.L..

Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż z zeznań pracowników firm wynika bezspornie, iż spółki te faktycznie były kierowane przez P.L. a pracownicy nie do końca mieli świadomość, w jakiej firmie pracowali i do kogo ona należała.

Z powyższego wyprowadził wniosek, iż udział firmy G M.L. w transakcjach wykorzystywanych do popełnienia oszustwa w podatku od towarów i usług polegającego na dokonywaniu obrotu "pustymi fakturami" był świadomy i celowy.

Odnosząc się do uzasadnienia odwołania, z którego jego zdaniem można wysnuć wniosek, że organ kontroli skarbowej rozstrzygnął wszelkie wątpliwości w sprawie na niekorzyść strony Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, iż po wszczęciu postępowania kontrolnego, w celu sprawdzenia rzetelności transakcji handlu złomem pomiędzy PH G M.L. a poszczególnymi dostawcami i odbiorcami złomu wystąpiono do niektórych dostawców i odbiorców złomu z prośbą o przesłanie kserokopii faktur VAT otrzymanych lub wystawionych przez firmę PH G M.L.. Do akt sprawy włączono również materiały otrzymane z urzędów kontroli skarbowej z terenu kraju, dotyczące przeprowadzonych czynności sprawdzenia prawidłowości i rzetelności dokumentów u kontrahentów oraz materiały otrzymane z urzędów skarbowych, zawierające informacje o niektórych kontrahentach. Do akt postępowania kontrolnego włączono również materiały przekazane przez Prokuraturę Okręgową Wydział ds. Przestępczości Gospodarczej (akta sprawy VI Ds. 1/09) dotyczące wprowadzenia do obrotu gospodarczego środków płatniczych pochodzących z przestępstw (m.in. protokoły przesłuchań świadków i podejrzanych, korespondencję z urzędami skarbowymi).

Wskazując na fundamentalną zasadę istniejącą w podatku od towarów i usług jaką jest prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podkreślił, iż prawo to przysługuje z tytułu nabycia towarów i usług, a nie z tytułu posiadania w dokumentacji faktur z wykazanym podatkiem. Tymczasem postępowanie podatkowe jednoznacznie wykazało, że faktury VAT, na których firmy "G P.L." Sp. z o.o. "P" Sp. z o.o. " i "C" widnieją jako wystawcy, nie dokumentują rzeczywistej sprzedaży towarów i usług.

Skoro nie doszło do faktycznego powstania zobowiązania podatkowego (jedynie zapisano jego wysokość na spornych fakturach) to nie mogło tym samym dojść do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę "fikcyjnego" podatku naliczonego. Przeczyłoby to treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT.

Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił zarazem, iż to na podatniku ciąży obowiązek wykazania, że zaistniały ustawowe przesłanki do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Przepis ten nie daje bowiem podstaw do konstruowania domniemania prawdziwości faktury, która nie ma waloru dokumentu urzędowego (tak NSA w wyroku z dnia 22 sierpnia 2001r., I SA/Gd 1486/99). Technika wymiaru podatku dokonywana przez podatnika opierająca się na metodzie tzw. samoobliczenia podatku, zobowiązuje podmioty dokonujące wymiaru podatku w ten sposób do prowadzenia, a następnie przedstawiania lub wskazywania środków dowodowych, które uzasadniałyby prawidłowość dokonanego rozliczenia należności podatkowej. To skarżąca a nie organy dokonują samoobliczenia należności podatkowych, co oznacza, że to na skarżącej jako dokonującej obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów lub usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, spoczywał ciężar wykazania, że doszło w rzeczywistości do nabycia towarów (w rozpoznawanej sprawie - złomu oraz usług budowlanych) od firm, które wystawiły zakwestionowane faktury.

Tymczasem, aktywność strony w prowadzonym postępowaniu w dużej mierze sprowadzała się do kwestionowania dokonanych przez organy podatkowe ustaleń. Skarżąca i jej pełnomocnik nie współdziałali przy gromadzeniu materiału dowodowego. Nie przedkładano żądanych dowodów lub dostarczano je ze znacznym opóźnieniem. W związku z tym organ podatkowy zmuszony był do samodzielnego zbierania materiałów, skutkiem czego było występowanie do innych organów, instytucji i prokuratur o udostępnienie posiadanych dokumentów, mających znaczenie w niniejszej sprawie.

Odnosząc się twierdzenia skarżącej, że nie są dla niej istotni kontrahenci spółek z którymi ona handlowała i organ kontrolny nie powinien był koncentrować na nich lecz na bezpośrednich kontrahentach skarżącej, które dostarczały do jej towar, Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że zbadanie rzetelności poszczególnych transakcji gospodarczych jest istotnym elementem postępowania kontrolnego prowadzonego wobec podatnika bowiem samo ujęcie danej faktury w księgach podmiotu gospodarczego nie przesądza o rzetelności transakcji. Istotne jest by faktury odzwierciedlały stan rzeczywisty.

Dlatego też uznał za prawidłowe działania organu I instancji, który w ramach prowadzonego postępowania szczegółowo zbadał poszczególnych kontrahentów firmy. Ponieważ część faktur ujętych w 2007r. w księgach PH G M.L. okazała się nierzetelna, w zaskarżonej decyzji szczegółowo scharakteryzowano wystawców tych faktur oraz opisano na podstawie jakich informacji i dowodów ustalono stan faktyczny sprawy.

Organ odwoławczy podniósł również, iż pełnomocnik skarżącej nie zgadzając się z kwestionowaniem faktur zakupu usług budowlanych i segregacji złomu od spółki "C" nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających rzetelność transakcji z ww. spółką. Natomiast z zeznań T.M. i M.I. wynikało, iż wystawiali oni sporne faktury ramach spółki "C", lecz jak podkreślali były to faktury bez pokrycia, wystawione na czyjeś zlecenie.

Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił uwagę na to, że sam pełnomocnik firmy skarżącej (tj. P.L.) składając zeznania w dniu [...] maja 2010r. udzielał mało konkretnych wyjaśnień, chociażby co do okoliczności nawiązania współpracy z firmą "C".

Dyrektor Izby Skarbowej powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślił, że mimo, iż przepisy nakładają na organ podatkowy nakaz zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, organy podatkowe nie mają jednak nieograniczonego obowiązku poszukiwania dowodów dla wykazania prawdziwości głoszonych przez stronę tez i twierdzeń w sytuacji, gdy sama strona nie wykazuje odpowiedniej inicjatywy dowodowej, tj. nie podejmuje działań zmierzających do wyjaśnienia budzących wątpliwości okoliczności rozpatrywanej sprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej ustosunkowując się do zarzutów odwołania powołał się również na wyrok ETS z 21 lutego 2006 r. w sprawie Halifax (C-255/02) zgodnie z którym VI Dyrektywa powinna być interpretowana w ten sposób, że sprzeciwia się prawu podatnika do odliczenia podatku od wartości dodanej, jeżeli transakcje, z których wynika to prawo, stanowią nadużycie. Jako niedopuszczalne należy uznać potrącanie VAT naliczonego z faktur dokumentujących czynności, które skutkowały uzyskaniem nieuprawnionej korzyści podatkowej, gdy z ogółu obiektywnych okoliczności wynika, że to stanowiło ich zasadniczy cel.

Na decyzję organu odwoławczego. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której podniosła, iż organ odwoławczy przetwarza nieprawdę twierdząc, iż brak było kontaktu ze strona kontrolowaną na dowód czego są liczne pisma, przesłuchania i zapytania kierowane do organu I instancji. Zarzuciła, iż organ nie doczytał akt postępowania skoro twierdzi w decyzji, iż zabezpieczenia dokumentacji znajdującej się biurze rachunkowym R.D. dokonała Komenda Wojewódzka, gdy w rzeczywistości powyższego dokonała Komenda Miejska Policji na polecenie Prokuratury Okręgowej.

W ocenie skarżącej z decyzji wynikają sprzeczności. Organ twierdzi bowiem z jednej strony, iż ze stroną skarżącą nie było kontaktu, z drugiej zaś że to ona dostarczyła dokumenty źródłowe za listopad i grudzień 2007r. Organ w decyzji nie wskazał również, iż głównym zajęciem skarżącej było przetwarzanie sprzętu RTV-AGD. Podniosła także, iż organ przejmował postanowieniami pisma i decyzje nie mające nic wspólnego z PH G M.L.. Za bezzasadne uznała ujawnienie przez organ - przy okazji powoływania się na zeznania G.R. - kto i za ile kupił spółkę "G P.L." osobom postronnym, za jaką uznała siebie.

Odnosząc się do twierdzenia organu, że ujęła faktury sprzedaży, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji skarżąca poddała w wątpliwość możliwość porównania dokumentów w sytuacji, gdy organ ma jedynie część faktur zakupu i cześć faktur sprzedaży.

Stwierdziła też, iż organ podatkowy kwestionując zakupy od "G P.L." sp. z o.o. w oparciu, jak twierdził, o gruntowną analizę zakupów ww. spółki, nie wyjaśnił na jakiej podstawie i w oparciu i jakie dokumenty źródłowe doszedł do takiego wniosku. Dalej skarżąca poinformowała, iż spółka dostarczała złom własnym transportem, dowodem czego są liczne faktury za paliwo ujęte w rejestrze VAT. W jej ocenie nie można było stwierdzić, że nie doszło do transakcji, jeżeli organ nie miał na to stanowczych dowodów. Skarżąca zapewniła, że posiada pełną dokumentację, która w sposób niebudzący wątpliwości przedstawia transakcje z innymi podmiotami, a faktury są ostatecznym i rzetelnym dowodem, który nie powinien był być kwestionowany.

Odnosząc się do zeznań K.M. w zakresie ilości zatrudnionych osób w spółce "G P.L." oraz posiadanych samochodów skarżąca podniosła, iż są one kłamliwe, gdyż to sam zeznający przyjmował ludzi do pracy podpisując z nimi umowy. Zdaniem skarżącej organ podatkowy nie posiadając dokumentów źródłowych ww. spółki nie mógł jednoznacznie stwierdzić, iż głównym zajęciem spółki był handel złomem.

Odnosząc się do zeznań R.B. w skardze podkreślono, iż nie było "papierowego prezesowania", bowiem każdy samodzielnie podejmował decyzje. Jej zdaniem nie przytoczono niewygodnych organowi zeznań głównego udziałowca P i G P.L. sp. z o.o., który zeznał, podobnie jak świadkowie, iż obrót złomem miał miejsce.

Skarżąca podniosła także, iż nie miała możliwości uczestniczenia przy przesłuchaniu R.B., S.C. i K.M..

Również kwestionowanie nabycia usługi przez PH G M.L. od "C" sp. z o.o. było niezgodne z prawem, gdyż skarżąca nie mogła wiedzieć, czy wystawca faktury jest osobą do tego uprawnioną.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 6 lipca 2011r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na toczące się postępowanie podatkowe oraz karne dotyczące skarżącej i jej kontrahentów. Wniosek ten pełnomocnik skarżącej ponowił na rozprawie 4 sierpnia 2011r. przedkładając jednocześnie kopię aktu oskarżenia z dnia 12 października 2010r. Sąd postanowieniem wydanym na rozprawie oddalił wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd bada zgodność z prawem obowiązującym w dniu podjęcia zaskarżonej decyzji.

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej P.p.s.a.- sądy te sprawując kontrolę działalności administracji publicznej stosują środki określone ustawą. Oceniając zasadność decyzji w zakresie, w jakim Sąd jest władny to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja nie uchybia prawu.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy zakwestionowane przez organ kontroli skarbowej faktury odzwierciedlały rzeczywiste transakcje, a w konsekwencji, czy zasadne było skorzystanie przez skarżącą z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur.

W myśl. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm. – dalej zwanej ustawy o VAT) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (...). Z kolei art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy wskazuje, iż kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W przedstawionych przepisach zawarte jest zatem podstawowe prawo podatnika - wynikające z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej – do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. By móc skorzystać z powyższego uprawnienia podatnik musi nie tylko znajdować się w posiadaniu faktury, ale muszą one dokumentować realne zdarzenia gospodarcze, gdyż podatek od towarów i usług jest podatkiem od rzeczywistych transakcji gospodarczych. Faktura sama w sobie jest bowiem dokumentem, który nie ma waloru dokumentu urzędowego, a zatem nie korzysta z domniemania prawdziwości.

Ugruntowany jest pogląd, że prawo do odliczenia podatku naliczonego nie wynika z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu nabycia towaru i usługi. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 marca 1998r. (sygn. akt I SA/Lu 1240/09) stwierdził, iż prawidłowość materialno-prawna tej faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. A contrario nie będzie można uznać za prawidłową fakturę gdy sprzecznie z jej treścią wykazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało, bądź zaistniało w innych rozmiarach, albo między innymi podmiotami.

Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 1 lutego 2010r. (sygn. akt I SA/Gd 924/09) dokonując szerokiej wykładni art. 86 stwierdził, iż przepis art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT należy interpretować w taki sposób, że faktura nieodzwierciedlająca rzeczywiście dokonanej czynności przez jej wystawcę, która rodziłaby u niego obowiązek podatkowy, nie daje odbiorcy tej faktury prawa do odliczenia wykazanego w niej podatku (...). Umożliwienie w takiej sytuacji skorzystania z prawa do odliczenia podatku z faktury dokumentującej czynność, która faktycznie nie została dokonana i nie zrodziła obowiązku podatkowego u jej wystawcy, byłoby sprzeczne z konstrukcją podatku od towarów i usług, umożliwiającą odliczenie zawartych w cenach towarów podatków faktycznie należnych z tytułu czynności ich nabycia.

Podobny pogląd wyrażony został w orzecznictwie ETS m.in. w sprawie C-342/87 (Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën) wprost stwierdzono, iż wynikające z przepisów dyrektywy prawo do odliczenia nie znajduje zastosowania do podatku, który jest należny wyłącznie z powodu, że został wykazany w fakturze.

Konsekwencja posiadania "pustej faktury" jest zatem dalej idąca, bowiem podatnik traci prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z takiego dokumentu. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż faktura, która nie dokumentuje rzeczywistego zdarzenia gospodarczego, jest bezskuteczna prawnie, a w związku z tym nie może wywołać żadnych skutków podatkowych zarówno u wystawcy jaki i odbiorcy (wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 grudnia 2009r., sygn. akt I SA/Go 445/09).

Ustawodawca w art. 88 ustawy o VAT zawarł wyjątki od zasady określonej w art. 86 ust. 1 ww. ustawy określając, kiedy z mocy ustawy prawo do obniżenie podatku należnego o naliczony nie przysługuje. Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego, wystawione faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu organy obu instancji słusznie przyjęły, iż skarżąca przyjmując do odliczenia podatku VAT zakwestionowane faktury zakupu wystawione przez firmy "G P.L." sp. z o.o, "P" sp. z o.o., "C" sp. z o.o. stwierdzające czynności, które faktycznie nie zostały dokonane, niezasadnie dokonała obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Prawo do odliczenia podatku jest bowiem następstwem powstania obowiązku podatkowego z tytułu faktycznej czynności podatnika wystawiającego fakturę, na poprzednim etapie obrotu.

Zdaniem Sądu w niniejszym postępowaniu nie ulega wątpliwości, że firmy wystawiające zakwestionowane faktury nie dokonały czynności, które zostały zawarte w fakturach, w związku z czym prawo do odliczenia podatku po stronie skarżącej nie powstało.

Potwierdzają to m.in. ustalenia dokonane w ramach prowadzonych postępowań kontrolnych w spółkach "G P.L." sp. z o.o. oraz "P" sp. z o.o. z których wynika, iż w przypadku sprzedaży firmie PH G M.L. towar wykazany w kwestionowanych fakturach nie mógł zostać sprzedany, gdyż nie znajduje potwierdzenia w zakupach dokonanych przez te spółki. Skoro kontrahenci skarżącej nie dysponowali towarem, który został wykazany w fakturach, tym samym nie mogli go sprzedać. W związku z tym również skarżąca nie mogła skorzystać z prawa do odliczenia podatku, skoro na poprzednim etapie obrotu nie doszło do powstania obowiązku podatkowego w związku z brakiem faktycznych czynności po stronie wystawców faktur. Podkreślania wymaga również, że organy kontrolując kontrahentów spółki w ramach prowadzonych wobec nich postępowań ustaliły, iż firmy te otrzymywały faktury dotyczące zakupu złomu od podmiotów, które nie realizowały dostaw na rzecz tej spółki będąc jedynie firmami "słupami" zarejestrowanymi do wystawiania w ich imieniu faktur VAT. Ponadto w przypadku "G P.L." sp. z o.o. jak i "P" sp. z o.o. na fakturach sprzedaży wykazana została znacznie zawyżona sprzedaż w stosunku do faktur zakupu. Chybiony jest zatem zarzut skarżącej, iż organ przejął do niniejszego postępowania pisma i decyzje nie mające nic wspólnego z "PH G" i koncentrowanie się na kontrahentach jest niezasadne.

Ustalenia dokonane w postępowaniach prowadzonych w stosunku do kontrahentów skarżącej mają zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcia podjęte w niniejszym postępowaniu. Okoliczność, iż firmy G P.L." sp. z o.o, "P" sp. z o.o. nie były w posiadaniu towaru, który został ujęty w wystawionych fakturach, gdyż otrzymywały faktury dotyczące zakupu złomu od firm, które nie realizowały dostaw na rzecz tej spółki będąc jedynie firmami "słupami" powoduje, iż skarżąca nie mogła takiego towaru nabyć, a zatem nie mogła również skorzystać z prawa do odliczenia podatku.

Zasadnie w ocenie Sądu organ zakwestionował również transakcje ujęte w fakturach wystawionych przez firmę "C" sp. z o.o.

Słuszność stanowiska organów podatkowych znajduje uzasadnieninie w zgromadzonym materiale dowodowym w szczególności we włączonych do niniejszego postępowania postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. dowodach w postaci wyciągów z protokołu przesłuchań T.M. z [...] grudnia 2008 r. oraz M.I. z [...] stycznia 2009r. przeprowadzonych przez Prokuraturę Rejonową, a które Sąd uznał za wiarygodne.

T.M. zeznał m.in., iż firma "C" sp. z o.o. miała zajmować się wystawianiem faktur, a wszystkie faktury cyt. "były bez pokrycia, na czyjeś zlecenie". Zeznający miał pełnić funkcję prezesa spółki, do czego miało dojść w ramach tzw. handlu spółkami. Podkreślił , iż dostawał faktury do podpisania, sam zaś ich nie wystawiał. Ponadto w złożonym w dniu 28 stycznia 2009r. oświadczeniu oraz jego uzupełnieniu z dnia [...] lutego 2009r. stwierdził jednoznacznie, iż spółka "C" nie zatrudniała żadnych osób, nie posiadła żadnego majątku, ani też nie prowadziła żadnej działalności.

Powyższe potwierdzają także zeznania M.I., udziałowca w spółce "C", z których wynika, iż spółka wystawiała faktury na rzecz firm L oraz G, lecz jak podkreślił cyt. " na pewno to była lipa".

Funkcje "papierowych prezesów" pełnili również K.M. oraz R.B., którym zeznaniom zasadnie dały wiarę organy podatkowe.

K.M., przesłuchany w dniu [...] grudnia 2009r. przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej zeznał m.in., że od momentu objęcia funkcji prezesa spółki zajmował się wystawianiem faktur VAT. Potwierdził faktu obrotu fakturami, oraz fakt, iż cyt. "bywało tak, że otrzymywałem faktury, za którymi nie szedł towar (...).

Również z zeznań R.B. - prezesa zarządu spółki "P" - wynika, iż jako prezes spółki w firmie zajmował się głównie podpisywaniem faktur. Podkreślił on, że transporty ze złomem najczęściej były wieczorne, bądź nocne. Kiedy przychodził rano do pracy, otrzymywał informację, że została dokonana sprzedaż na jego firmę i wtedy podpisywał fakturę, gdyż jak stwierdził bywało tak, iż towar jechał, a T.L. nie wiedział jeszcze na jaką firmę wystawi fakturę.

Zasadnie zatem w ocenie Sądu w oparciu o zeznania K.M. jak i R.B. organ podatkowy przyjął, iż w procederze obrotu "pustymi fakturami" decydującą rolę ogrywał P.L. u którego zatrudnieni byli ww. świadkowie. Uzasadniało to przyjęcie, iż w rzeczywistości P.L. kierował wszystkimi spółkami, zaś obaj pracownicy, mimo piastowania funkcji prezesów spółek, w rzeczywistości nadal wykonywali prace do których zostali pierwotnie zatrudnieni. Jak sami zresztą twierdzili, nie mieli pojęcia o funkcjonowaniu spółek prawa handlowego.

Z kolei z protokołu przesłuchania G.R. - prezesa spółki "G P.L." - z dnia [...] lutego 2010r. do którego doszło w ramach postępowania karnego w sprawie VI Ds. [...] wynika, iż nie pamięta, aby taką funkcje objął. Nie pamięta również nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników ww. spółki z dnia [...] maja 2007r. na którym został powołany na stanowisko. Tymczasem dokonane ustalenia wskazują, iż w dniu [...] maja 2007r. P.L. dokonał zbycia udziałów spółki G P.L. na rzecz G.R., który następnie został powołany na stanowisko prezesa zarządu tej spółki.

W ocenie Sądu powyższe potwierdza poprawność wnioskowania przez organy podatkowe, iż zarówno zmiany własnościowe jak i zmiany osobowe w organach spółek miały jedynie na jedynie na celu uwiarygodnić działalność, która w rzeczywistości sprowadzała się do wyłudzenia podatku z budżetu państwa.

Zwrócić ponadto należy uwagę na zeznania P.L., pełniącego w firmie skarżącej funkcję dyrektora ds. handlowych, złożone [...] maja 2010r. w których odniósł się do współpracy z firmą "C", wystawcą zakwestionowanych faktur m.in. na usługi budowlane oraz segregację metali na kwotę 122 430,66 zł brutto. W zasadzie ograniczają się one do stwierdzenia, iż pracownicy ww. firmy wykonywali wskazane prace, oraz że nie zawarto na ich wykonanie pisemnej umowy.

Biorąc pod uwagę, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, jej charakter, kwotę na jaką opiewają zakwestionowane faktury wystawione przez kontrahenta, należy podzielić pogląd organu, że charakter złożonych przez P.L. zeznań potwierdza, iż do wykonania zawartych w fakturach VAT usług przez firmę "C" nie doszło, choćby z uwagi na fakt, iż nie przedstawiono żadnych dowodów potwierdzających rzetelność transakcji. Jeżeli zaś takie usługi nabyto, to pochodziły one z niewiadomego źródła.

Skarżąca nie wskazała w skardze przepisów, które jej zdaniem zostały naruszone przez wydanie zaskarżonej decyzji, ograniczając się do kwestionowania prowadzonego przez organ kontrolny postępowania dowodowego. Przytaczanie wyrwanych z kontekstu fragmentów zaskarżonej decyzji mających uzasadnić sprzeczności podjętego rozstrzygnięcia nie obarczają zdaniem Sądu tej decyzji wadą, która prowadziłaby do jej uchylenia. Sąd kontrolując działanie organu stwierdza, iż w wyniku właściwie przeprowadzonego postępowania dowodowego, Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, w oparciu o który wydał zaskarżoną decyzję, a którego skarżąca nie zdołała podważyć.

Za chybiony należy uznać zarzut, iż organ nie mógł zakwestionować faktur VAT, skoro miał jedynie do dyspozycji wyłącznie cześć faktur zakupu i cześć sprzedaży. Podkreślić należy, iż z obszernego, zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego, w tym również z ustaleń podjętych w prowadzonych postępowaniach kontrolnych wobec kontrahentów skarżącej wynika niezbicie, iż do transakcji wymienionych w kwestionowanych fakturach pomiędzy wskazanymi podmiotami nie doszło. Skarżąca nie zgadzając się z tym powinna własne twierdzenie udowodnić, gdyż ciężar wykazania istnienia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego spoczywał na niej.

Niezasadny jest również zarzut wydania decyzji z naruszeniem prawa z uwagi na fakt, iż skarżąca posiadała pełną dokumentację księgową niebudzącą żadnych wątpliwości, zaś faktury są ostatecznym dowodem, który nie powinien być kwestionowany.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że faktura będąc dokumentem nie posiadającym waloru dokumentu urzędowego nie korzysta z domniemania prawdziwości, a zatem nie można przyjąć również, że nie może być kwestionowana. Sam fakt posiadania faktury nie uzasadnia korzystania z prawa wynikającego z jej posiadania tj. możliwości odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że musi ona również dokumentować czynność faktycznie dokonaną.

Skarżąca w skardze nie zgadza się również z zeznaniami świadków. Kwestionując ich wiarygodność nie przedstawia jednak ani nie przedstawiła w toku postępowania przeciwdowodów potwierdzających jej tezy. Sama odmienna ocena dowodu - do którego skarżąca ma prawo - nie może sprowadzać się do gołosłownych twierdzeń przeciwnych i zarzutów. Sąd zauważa w tym miejscu, iż w niniejszym postępowaniu organ zebrał i w wyczerpujący sposób rozpatrzył cały materiał dowodowy dokonując jego oceny zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, do czego był zobowiązany z mocy art. 191 Ordynacji podatkowej.

Odnosząc się do twierdzenia skarżącej, iż nie mogła uczestniczyć w przesłuchaniu R.B., S.C. i K.M. Sąd wskazuje, iż protokoły z przesłuchań ww. osób zostały przejęte z innych postępowań. Skarżąca nie mogła w nich uczestniczyć z uwagi na fakt, iż dotyczyły innych podmiotów. Nie oznacza to jednak, iż nie mogą stanowić dowodu w niniejszym postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowodów należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zasada wyrażona w tym przepisie została rozwinięta w art. 181 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym, dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej (...) oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Nie istnieje prawny nakaz, aby w toku postępowania podatkowego koniecznym było powtórzenie przesłuchania świadka, który zeznawał w innym postępowaniu, a korzystanie z tak uzyskanych zeznań samo w sobie nie narusza zasady czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym ani też nie może naruszać jakichkolwiek innych przepisów Ordynacji podatkowej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1837/05, LEX nr 179712). Sąd nie podziela również poglądu skarżącej, iż nie miała wiedzy dotyczącej wystawców faktur, nie tylko z uwagi na fakt, iż jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, przy której wykonywaniu niewątpliwie należy dochować należytej staranności, także w zakresie dokonywania określonych transakcji z innymi podmiotami, ale przede wszystkim z uwagi na fakt powiązania między spółkami G P.L. i P a P.L. pełniącym jednocześnie określoną funkcję w spółce skarżącej. Ze zgromadzonego materiału wynika bowiem jednoznacznie, iż ww. spółki faktycznie kierowane były przez P.L.. Słusznie zatem organ przyjął, iż udział PH G M.L. w obrocie "pustymi fakturami" był świadomy i celowy.

Reasumując, Sąd kontrolując legalność działania organu administracji nie dopatrzył się naruszeń prawa materialnego ani też procesowego, które skutkowałyby wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Zestawiając właściwie ustalony stan faktyczny z przepisami prawa, prawidłowo przeprowadził proces subsumpcji, zasadnie odmawiając skarżącej prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Oddalając wniosek o zawieszenie postępowania sądowego Sąd miał na uwadze, iż nie zachodziła żadna z okoliczności, która zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uzasadniałaby zawieszenie postępowania z urzędu. Sąd nie stwierdził również podstaw do fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przedłożony bowiem akt oskarżenia mający potwierdzić toczące się postępowanie karne sądowe nie stanowi, zdaniem Sądu, kwestii prejudycjalnej. Zgodnie z przywołanym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie w sprawie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek postępowań, o którym mowa w tym przepisie musi być bezpośredni, co oznacza że rozstrzygnięcie w postępowaniu sądowoadministracyjnym zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Dla sądu kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do oceny czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Dokonując oceny wniosku o zawieszenie postępowania w świetle sformułowanego wyżej kryterium należy stwierdzić, iż nie zasługiwał on na uwzględnienie. Wynik postępowania karnego nie ma wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem. Organy podatkowe ustaliły bowiem samodzielnie stan faktyczny w sprawie pozwalający na ustalenie czy skarżąca miała prawo od obniżenia podatku należnego od podatku naliczonego czy też nie, a strona ustaleń tych nie zdołała podważyć.

Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a skargę oddalił.

/-/ A. Juszczyk-Wiśniewska /-/ D. Skupień /-/ J. Wierchowicz