Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 104/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.32, art.35
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 51, art. 153
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi E. K. i K. K. na decyzję Wojewody z dnia 30 listopada 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją nr [...] z 16 stycznia 2017 r., znak: [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 poz. 290 ze zm.; obecnie Dz.U. z 2018 r., poz. 1202), dalej "P.b., zatwierdził projekt budowlany i udzielił D. K. i K. K. pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz utwardzenie powierzchni działki budowlanej na dz. nr ewid. [...] w K. .

Od tej decyzji odwołanie wnieśli E. K. i K. K., właściciele zabudowanej działki nr [...], sąsiadującej z terenem działki inwestorów od strony północnej. Odwołujący zarzucili, że projektant nie wykonał należycie inwentaryzacji istniejącego budynku mieszkalnego, pomijając pomieszczenie piwniczne na opał, przyległe i skomunikowane z budynkiem mieszkalnym. Pomieszczenie to posiada strop z otworem przykrytym włazem studziennym do zrzutu opału (co przedstawia załączone do odwołania zdjęcie) i jest połączone z pomieszczeniem kotłowni. Odwołujący podnieśli, że pomieszczenie to używane jako magazyn opału, jest zbliżone ok. 1,0 m od granicy działki i powinno zostać uzgodnione z rzeczoznawcą ds. pożarowych. Zarzucili, że na projekcie zagospodarowania terenu nie pokazano utwardzenia terenu w miejscu wyburzenia pomieszczeń gospodarczych, a wyliczenie powierzchni biologicznie czynnej jest niedokładne.

Wojewoda decyzją z 25 maja 2017 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję I instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał m.in., że analiza całości zgromadzonego materiału dowodowego nie potwierdza zarzutów odwołania. Wyjaśnił, że na rysunku projektu zagospodarowania terenu (str. 22 projektu), a także na rzutach poszczególnych kondygnacji uwidocznione zostało pomieszczenie gospodarcze przyległe i skomunikowane z budynkiem mieszkalnym. Pomieszczenie to zostało przeznaczone w projekcie do rozbiórki. Miejsce po przeznaczonym do rozbiórki pomieszczeniu gospodarczym oraz pomieszczeniu piwnicznym na opał zostało przeznaczone na powierzchnię biologicznie czynną. Zatem obawy odwołujących co do bezpieczeństwa pożarowego pomieszczenia, używanego jako magazyn opału, zbliżonego ok. 1,0 m do granicy z działką odwołujących, wobec rozbiórki tego pomieszczenia, są bezpodstawne. Miejsce po wyburzonym pomieszczeniu gospodarczym oraz pomieszczeniu piwnicznym na opał nie zostało, wbrew twierdzeniu odwołujących utwardzone, lecz pokryte powierzchnią biologicznie czynną. Projektant podał wyliczenia odnośnie powierzchni biologicznie czynnej oraz innych wskaźników wynikających z ustaleń planu. Wyliczenia te nie wzbudziły wątpliwości Wojewody. Przedmiotowa inwestycja położona jest na terenie, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Czorsztyn, zatwierdzonym Uchwałą nr XVII/147/2012 Rady Gminy Czorsztyn z dnia 15 czerwca 2012 r., oznaczonym symbolem 54.2.MN/MT - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, pensjonatowej i rekreacji indywidualnej. Projektant przedstawił spełnienie zapisanych w planie ustaleń dotyczących zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu. Wysokość przedmiotowej rozbudowy i przebudowy, zgodna z § 3 ust. 2 planu - 10.49 m, przy dopuszczonej - do 11,00 m, kąt nachylenia głównych połaci dachowych - zgodny z ustaleniami § 3 ust. 4 planu, tj. od 30o do 50o - tu wynosi 39o. Wskaźnik powierzchni zabudowy: do 30% - tu wynosi 22,46%, powierzchnia biologicznie czynna: nie mniej niż 50% powierzchni działki - tu wynosi 50%.

Projektant przedstawił ekspertyzę techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, potwierdzającą możliwość jego rozbudowy i przebudowy.

Przedmiotowa rozbudowa usytuowana jest w odległości 6,75 m od granicy z działką odwołujących, 5,05 m od południowej granicy działki, a odległość między częścią rozbudowaną a budynkiem odwołujących wynosi ponad 8 m. Projektant przedstawił analizę oddziaływania projektowanej rozbudowy budynku, na budynek na dz. nr [...], ze względu na przesłanianie (§ 13 ust. 1 warunków technicznych), oraz nasłonecznienie (§ 60). Analiza ta wykazała spełnienie wymagań w powyższym zakresie.

Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W projekcie określona została II kategoria geotechniczna obiektu, załączono opracowania geotechniczne i opinię geotechniczną. Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na potwierdzonej za zgodność z oryginałem, kserokopii aktualnej mapy sytuacyjno-wysokościowej dla celów projektowych.

Opisaną wyżej decyzję Wojewody zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie E. K. i K. K., dalej "skarżący", zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r. poz. 462), dalej "rozporządzenie", oraz § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422) - przez błędne przyjęcie, że wskazane normy prawne zawarte w tych przepisach zostały spełnione. W uzasadnieniu skargi zarzucono m.in., że zostały naruszone przepisy dotyczące przesłaniania i nasłonecznienia budynków sąsiednich oraz warunków, którym powinien odpowiadać projekt w zakresie wykazania powierzchni biologicznie czynnej oraz inwentaryzacji istniejących zabudowań na działce. Nie została wykonana należycie inwentaryzacja istniejących obiektów budowlanych, a część opisowa i rysunkowa projektu zawierają nieścisłości i nie wskazują precyzyjnie wszystkich istniejących obiektów budowlanych na działce objętej projektem.

Ponadto skarżący wskazali na różnice w zalegających w aktach sprawy mapach sytuacyjno-wysokościowych, starszej z daty 9 października 2015 r. i nowszej z 19 sierpnia 2016 r., w zakresie wykazania istniejącej i projektowanej powierzchni utwardzonej działki (bruk). W nowszej mapie powierzchnia ta została zmniejszona, w części południowej i południowo-wschodniej nieruchomości, przy wjeździe na posesję. Przy czym skarżący wskazują, że w rzeczywistości stan faktyczny na nieruchomości zabudowywanej jest taki, jak wykazany na mapie z 9 października 2015 r., tzn., że teren w części południowej przy wjeździe na posesję, który jest oznaczony jako projektowane powierzchnie utwardzone, jest już wybrukowany. Jest to więc teren w całości utwardzony, tak jak pokazuje to starsza z map.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z 25 października 2017 r. sygn. II SA/Kr 953/17 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając, że decyzje te naruszają zarówno przepisy prawa materialnego jak i przepisy postępowania, zatem podlegają uchyleniu na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "P.p.s.a.".

W uzasadnieniu wyroku WSA wskazał, że zgodnie z art. 35 P.b. brak obowiązku badania zgodności projektu budowlanego z przepisami nie oznacza, że organ może zatwierdzić projekt niespójny, zawierający oczywiste błędy lub niedokładności lub częściowo niejasny. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

Sąd wskazał, że zatwierdzony projekt budowlany zawiera oczywisty błąd: na k. 61 i k. 64 zatwierdzona została elewacja południowa (dwie elewacje południowe), projekt nie zawiera natomiast elewacji północnej. Podobnie na k. 130 i k. 133, w wersji projektu uzgodnionego przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, występują dwie elewacje południowe.

Dodatkowo projekt zagospodarowania terenu uzgodniony przez ten organ (karta 129) różni się od projektu zatwierdzonego w projekcie budowlanym (karta 22), co oznacza, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie uzgodnił zatwierdzonego projektu, w części dotyczącej zagospodarowania terenu, ale inny projekt, co prowadzi z kolei do wniosku, że uzgodnienie nie zostało dokonane.

Dalej Sąd wskazał, że rację mają skarżący, że w zatwierdzonym projekcie nie jest wyjaśniony los pomieszczenia piwnicznego znajdującego się obok budynku.

Sąd przywołał stwierdzenia dotyczące rozbiórki znajdujące się na k. 13, 14 i 16 projektu, odpowiednio:

- "Kolejność realizacji robót: rozbiórka ścianek i zadaszenia pomieszczenia gospodarczego, rozbiórka wiaty",

- "Rozbiórka istniejącego pomieszczenia gospodarczego od strony południowo-zachodniej ze względu na brak zachowania wymagania odległości od budynku mieszkalnego na działce sąsiedniej oraz wiaty kolidującej z planowaną rozbudową",

- "Do rozbiórki przewidziano pomieszczenie gospodarcze dobudowane do budynku mieszkalnego od strony południowo-zachodniej, posiadające dwie ściany o konstrukcji szkieletowej drewnianej oraz jednospadowy dach krokwiowy".

Z kolei na k. 22 (projekt zagospodarowania terenu) zaznaczone są dwa pomieszczenia gospodarcze, oznaczone symbolem "g", przy czym tylko do mniejszego z nich prowadzi strzałka z napisem "istniejące pomieszczenie gospodarcze przewidziane do rozbiórki". Drugie z nich (większe) znajduje się wewnątrz obrysu planowanej rozbudowy, nie wskazano przy tym, czy przeznaczone jest do rozbiórki. Natomiast do znajdującej się obok mniejszego pomieszczenia gospodarczego piwnicy, oznaczonej symbolem "bet" (prawdopodobnie jest to sporne pomieszczenie piwniczne przeznaczone na składowanie opału) nie poprowadzono strzałki z opisem, że jest to pomieszczenie przewidziane do rozbiórki. Projektant co prawda zaznaczył czerwonym krzyżykiem ściany, co może sugerować że zostaną rozebrane, jednak wobec powyższych różnorodnych zapisów dotyczących rozbiórek – pewności w tym zakresie mieć nie można, zwłaszcza, że na projekcie uzgodnionym przez [...]WKZ ta część terenu została opisana jako "istniejąca powierzchnia utwardzona."

Sąd stwierdził również, że takie niejasne ustalenia mogą mieć realny wpływ na ustalenie i obliczenie wymaganej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego powierzchni biologicznie czynnej, zwłaszcza, że w zatwierdzony projekcie została obliczona ona dokładnie na 50%, czyli minimalną wielkość wymaganą miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Odnośnie kwestii wykonanej analizy nasłonecznienia i zacieniania znajdującej się na k. 22A do 22D projektu, Sąd wskazał, że analiza nasłonecznienia i zacieniania okna A (k. 22A-22B) i okna B (k. 22C-22D) nie poddaje się kontroli Sądu, albowiem projektant nie wyjaśnił choćby pobieżnie, któremu oknu nadał oznaczenie A, a któremu zaś oznaczenie B. Sąd wskazał, że nie kwestionuje obliczeń i ustaleń autora projektu, który zapewne posiada wiedzę specjalistyczną w tym zakresie, niemniej jednak obowiązkiem projektanta jest takie sporządzenie analizy nasłonecznienia i zacieniania, aby wynikało z niej, co zostało analizie tej poddane.

Podsumowując Sąd wskazał, że obowiązkiem organu w ponownie prowadzonym postępowaniu będzie spowodowanie wyeliminowania z projektu oczywistych błędów i nieścisłości (w projekcie powinna się znaleźć elewacja południowa i północna); spowodowanie doprowadzenia projektu do takiego stanu, aby jasno, spójnie i niewątpliwie wynikało z niego (zarówno z części tekstowej i graficznej), które konkretnie pomieszczenia zostaną rozebrane, a w szczególności czy rozebrane zostanie sporne pomieszczenie piwniczne; następnie sprawdzenie czy powierzchnia biologicznie czynna został prawidłowo wyliczona i czy jest zgodna z ustaleniami planu. Organ będzie również obowiązany wyjaśnić i ewentualnie spowodować uzupełnienie kwestii analizy nasłonecznienia i zacieniania. Dopiero tak uporządkowany projekt może podlegać uzgodnieniu z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

Dodatkowo Sąd nakazał wyjaśnienie co oznacza pojęcie "powierzchnia całkowita" użyte na k. 14 i k. 24 projektu, określona tam na 522,61 m2. Sąd stwierdził, że § 8 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia nie wspomina o "powierzchni całkowitej".

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] decyzją nr [...] z 7 czerwca 2018 r., znak [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla D. K. i K. K., obejmującego rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz utwardzenie powierzchni działki budowlanej na dz. nr ewid. [...] w K. , obiektu kategorii I, o następujących parametrach technicznych:

- kubatura 1034,14 m3 – stan po przebudowie i rozbudowie - 1271,4 m3,

- powierzchnia zabudowy 106,00 m2 – stan po przebudowie i rozbudowie - 145,34 m2,

- powierzchnia użytkowa 297,25 m2 – stan po przebudowie i rozbudowie - 376,08 m2,

- powierzchnia całkowita 412,65 m2 – stan po przebudowie i rozbudowie 528,03 m2.

Jako obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 P.b., organ wskazał teren obejmujący nieruchomości: działki nr ewid. [...], [...] [...] i [...] w K. .

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 P.b.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w wykonaniu wyroku WSA postanowieniem znak [...] z 4 kwietnia 2018 r. wezwał inwestora do uzupełnienia dokumentacji projektowej w zakresie określonym w wyroku.

W dniu 4 maja 2018 r. inwestor przedłożył pismo, w którym poinformował o usunięciu wskazanych w ww. postanowieniu nieprawidłowości, tj. że część rysunkową do branży architektonicznej skorygowano o poprawne określenie położenia elewacji względem stron świata, projekt budowlany w części opisowej i rysunkowej doprowadzono do spójności w zakresie określenia, które pomieszczenia zostaną rozebrane, projekt zagospodarowania uzupełniono o ponowne obliczenie powierzchni biologicznie czynnej, załączono dokumentację fotograficzną istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] oraz przedłożono szczegółową analizę zacieniania i nasłoneczniania projektowanej inwestycji, przedłożono też wyjaśnienia odnośnie użytego w projekcie budowlanym terminu "powierzchni całkowitej".

Projekt ponownie uzgodniono z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków w K..

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ dokonał analizy w kwestii ewentualnego oddziaływania zamierzenia inwestycyjnego na "Obszar Natura 2000". Stwierdzając, że zamierzenie inwestycyjne nie leży w granicach obszaru chronionego "Natura 2000", ani w bezpośrednim jego sąsiedztwie, organ odstąpił od stosowania procedur wynikających ze stosownych przepisów w tym zakresie.

Dalej organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja obejmująca działkę ewid. nr [...], zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Czorsztyn, zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Czorsztyn nr XVII/147/2012 z dnia 15 czerwca 2012 r. ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. Mał. z dnia 20 lipca 2012 r. poz. 3584, (dalej "m.p.z.p."), usytuowana jest w terenie oznaczonym symbolem: 54.2.MN/MT - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, pensjonatowej i rekreacji indywidualnej. W związku z tym przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami m.p.z.p.

Zdaniem organu kompletny projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3 P.b. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia lub opinie innych organów. W związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 i 4 P.b. organ udzielił wnioskowanego pozwolenia na budowę.

W odwołaniu od powyższej decyzji zarzucono, że w dokumentacji nadal istnieją błędy, rozbieżności i nieścisłości. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie do celów projektowych, która nie odzwierciedla stanu faktycznego na gruncie. Projektant nieprawidłowo określił powierzchnię biologicznie czynną, czym naruszył obowiązujący w terenie współczynnik 50%, projekt budowlany jest niespójny wewnętrznie, a jego realizacja rozpoczęła się przed uprawomocnieniem się pozwolenia na budowę. Załączono zdjęcia z terenu realizowanej inwestycji. Podniesiono, że istniejące fundamenty mające zostać wykorzystane pod rozbudowę powinny zostać wzmocnione. Zarzucono umieszczenie w projekcie otworu drzwiowego, sugerującego skomunikowanie rozbudowywanej części z częścią podobno przeznaczoną do rozbiórki. Zarzucono, że w wykonanej już części inwestycji znajduje się nieprzewidziana w projekcie ściana nośna.

Dalsze uzasadnienie zarzutów powtórzono następnie w skardze do Sądu i zostanie ono omówione poniżej.

Wojewoda decyzją z 30 listopada 2018 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz.U. z 2018 r., poz. 2096), dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał w pierwszej kolejności, że z mapy do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu (str. 24 projektu budowlanego) wynika, że została ona wpisana do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (identyfikator operatu technicznego [...]). Oznacza to, że w razie wątpliwości co do treści tej mapy, właściwe do jej badania i weryfikacji są organy administracji geodezyjnej. Organy administracji architektoniczno-budowlanej są wyłączone w sprawie oceny merytorycznej opracowań geodezyjnych.

Projektant podał wyliczenia odnośnie powierzchni biologicznie czynnej oraz innych wskaźników wynikających z ustaleń planu. Wyliczenia te, w ocenie organu odwoławczego, nie budzą wątpliwości. Przedmiotowa inwestycja położona jest na terenie oznaczonym, zgodnie z m.p.z.p., symbolem 54.2.MN/MT - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, pensjonatowej i rekreacji indywidualnej.

Projektant przedstawił spełnienie zapisanych w planie ustaleń dotyczących zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu. Wysokość przedmiotowej rozbudowy i przebudowy, zgodna z § 3 ust. 2 planu - 10.49 m, przy dopuszczonej - do 11,00 m, kąt nachylenia głównych połaci dachowych - zgodny z ustaleniami § 3 ust. 4 planu, tj. od 30° do 50°- tu wynosi 39°. Wskaźnik powierzchni zabudowy: do 30% - tu wynosi 22,46%, powierzchnia biologicznie czynna: nie mniej niż 50% powierzchni działki - tu wynosi 50%.

Projektant przedstawił ekspertyzę techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, potwierdzającą możliwość jego rozbudowy i przebudowy.

Przedmiotowa rozbudowa usytuowana jest w odległości 6,75m od granicy z działką skarżących, 5,05m od południowej granicy działki, a odległość między częścią rozbudowaną a budynkiem skarżących wynosi ponad 8m. Projektant przedstawił analizę oddziaływania projektowanej na działce inwestora rozbudowy budynku, na budynek na dz. nr [...], ze względu na przesłanianie oraz nasłonecznienie (§ 13 ust. 1, § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Analiza ta wykazała spełnienie wymagań w powyższym zakresie.

W odniesieniu do zawiadomienia o rozpoczęciu robót budowlanych organ odwoławczy wyjaśnił, że z informacji uzyskanych od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wynika, że prowadzono kontrolę inwestycji planowanej na działce nr [...] w K. . Roboty budowlane wykonane na terenie tej nieruchomości były objęte decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...], pozostającej w obiegu prawnym od 25 maja 2017 r. (decyzja Wojewody o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...]) do 25 października 2017 r. (wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 953/17, o uchyleniu decyzji I i II instancji). Decyzja organu II instancji jest ostateczna w dniu wydania, a wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje jej wykonania.

W ocenie organu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.

Organ przywołał art. 6 K.p.a. i opisał zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej określony w art. 35 ust. 1 P.b. Wskazał również na art. 20 ust. 4 P.b. i odpowiedzialność projektanta. W niniejszej sprawie projektant złożył stosowne oświadczenie. Dodatkowo projektanci przedstawili ważne zaświadczenia wydane przez izbę o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Zdaniem organu odwoławczego projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W projekcie określona została II kategoria geotechniczna obiektu, załączono opracowania geotechniczne i opinię geotechniczną. Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na potwierdzonej za zgodność z oryginałem, kserokopii aktualnej mapy sytuacyjno-wysokościowej dla celów projektowych. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 P.b., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 P.b.) zatem udzielenie pozwolenia na budowę jest prawidłowe.

Organ wskazał również na treść art. 4 P.b. Odnosząc się do wyroku WSA z 25 października 2017 r., sygn. II SA/Kr 953/17, organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji postanowieniem z 4 kwietnia 2018 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości wskazanych w wyroku. Inwestorzy pismem z 2 maja 2018 r. przekazali skorygowany projekt budowlany, czym dopełnili nałożony na nich obowiązek.

Projekt budowlany zatwierdzony skarżoną decyzją nr [...] zawiera między innymi rysunki w części architektoniczno-budowlanej obrazujące elewacje budynku podlegającego rozbudowie i przebudowie (k. 76-79) prawidłowo podpisane. Projekt budowlany został uzgodniony z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków 6 kwietnia 2018 r., czego dowodem jest prezentata na projekcie zagospodarowania terenu (k. 24 projektu budowlanego). W projekcie zagospodarowania terenu określono również ściśle budynki gospodarcze przewidziane do rozbiórki.

E. K. i K. K. wnieśli na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie.

Skarżący powtórzyli zarzuty formułowane w odwołaniu, a to naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 8 rozporządzenia, poprzez błędne przyjęcie, że wskazana norma prawna zawarta w tym przepisie została spełniona.

Wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Powtórzyli zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wyliczeniu powierzchni biologicznie czynnej, a tym samym niespełnienia wymagań określonych w postanowieniach m.p.z.p., zwłaszcza że w zatwierdzonym projekcie została ona obliczona na 51,86%, czyli na niewiele ponad minimalną wielkość wymaganą planem. Podnieśli, że mapa zagospodarowania terenu inwestycji nie odzwierciedla stanu faktycznego na gruncie. Wyrysowana na mapie projektowana nawierzchnia przy wjeździe na nieruchomość, z zachowanym po środku pasem zieleni z trylinkami, który stanowi część powierzchni biologicznie czynnej, w rzeczywistości w terenie jest już istniejącą, wykonaną ok. 5 lat temu, nawierzchnią z kostki na całości wjazdu, bez zachowanego pasa zieleni z trylinkami, co nie pozwala wliczyć tego pasa zieleni do terenów biologicznie czynnych i tym samym zmniejsza ich powierzchnię poniżej wymaganego minimum. W tym zakresie skarżący przedłożyli dokumentację zdjęciową obrazującą stan faktyczny na przedmiotowej nieruchomości, który jest inny niż przedstawiony na mapie.

Ten fakt, w ocenie skarżących, obliguje organ do wyjaśnienia rozbieżności, zwłaszcza że mogą one mieć realny wpływ na ustalenie i obliczenie powierzchni biologicznie czynnej, a to z kolei zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. podlega sprawdzeniu przez organ.

Jednocześnie wskazali na istniejące rozbieżności w mapach zawierających projekt zagospodarowania terenu. Na mapie z poprzedniego projektu (sprzed dokonanych zmian) zaznaczony jest większy teren zielony, niż na mapie dołączonej do zmienionego projektu, będącego podstawą do wydania skarżonej decyzji. Natomiast w opisie wskazany teren zielony, odwrotnie do rysunku, jest wyliczony w mniejszej wielkości na poprzedniej mapie, a w większej na obecnej, co każe wątpić w rzetelność wyliczeń dotyczących powierzchni biologicznie czynnej.

W związku z powyższym skarżący podnieśli, że zaktualizowana mapa już na tym etapie odbiega od stanu faktycznego istniejącego w terenie. Wskazali dodatkowo na brak zgodności w części opisowej projektu, a dotyczącej zapisów o budynkach przeznaczonych do rozbiórki. O ile w pkt 1 i 3 opisu do projektu zagospodarowania terenu wpisana jest rozbiórka pomieszczenia poniżej poziomu gruntu, to w pkt 8.4 jako przeznaczone do rozbiórki wpisane jest tylko pomieszczenie gospodarcze dobudowane do budynku od strony południowo-zachodniej. Nie jest tam wpisane ani pomieszczenie poniżej poziomu terenu (piwnica), ani wiata. Ponadto skarżący wskazali na niejednoznaczne zapisy dotyczące rozbiórki pomieszczenia gospodarczego dobudowanego do budynku, gdzie do wykonania w pkt 1 opisu wskazane są roboty rozbiórkowe ścianek i zadaszenia pomieszczenia gospodarczego (bez wymienienia ławic, czy fundamentów, co zdawałoby się sugerować, że one mają pozostać, podczas gdy z mapy wynika, że miałby to być teren czynny biologicznie).

Powyższe uchybienia, zdaniem skarżących, stanowią o nieusunięciu wszystkich naruszeń wskazanych w wyroku WSA w Krakowie z 25 października 2017r. sygn. II SA/Kr 953/17.

Nadal bowiem niejasne ustalenia w ww. zakresie mogą mieć realny wpływ na określenie powierzchni czynnej biologicznie, a tym samym na spełnienie wymagań m.p.z.p., co jak wyżej podniesiono podlega kontroli organów wydających decyzję w zakresie udzielenia pozwolenia na budowę.

Skarżący wyjaśnili ponadto, że podstawową kwestią podnoszoną przez nich od początku postępowania była wysokość dobudowywanej części budynku, przy jej usytuowaniu na wprost okna kuchni znajdującego się na poziomie przyziemia ich budynku, co powoduje zacienienie tego pomieszczenia, pomimo wykazywania przez projektanta spełniania norm dotyczących nasłonecznienia i zacienienia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z 14 marca 2019 r. uczestnicy D. K. i K. K. wnieśli o oddalenie skargi i przedstawili polemikę z jej twierdzeniami i zarzutami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 P.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a., sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd stwierdza, że skarga była bezzasadna. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanym wyżej kryterium legalności Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 151 P.p.s.a. skutkuje oddaleniem skargi.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję udzielającą pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz utwardzenie powierzchni działki budowlanej na dz. nr ewid. [...] w K. .

Obecnie Sąd dokonuje kontroli decyzji organu odwoławczego wydanej po raz drugi, ponieważ poprzednia decyzja została uprzednio uchylona przez sąd administracyjny.

W niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jego wynik został zdeterminowany ustalonymi wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie kierunkami badania sprawy i wyrażonym stanowiskiem. Sąd obecnie rozpoznający sprawę w pierwszej kolejności ma obowiązek ocenić, czy organy architektoniczno-budowlane dostosowały się do wskazań wyroku z 25 października 2017 r. sygn. II SA/Kr 953/17, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił uprzednio wydaną przez Wojewodę decyzję.

Zgodnie bowiem z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że ciążący na organie i na sądzie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, może być wyłączony tyko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny nieaktualnym, a także w razie wzruszenia wyroku w trybie przewidzianym prawem (por. wyrok NSA z 26 czerwca 2000 r., sygn. I SA/Ka 2408/98, wyrok WSA w Olsztynie z 16 czerwca 2009 r., sygn. II SA/Ol 443/09, powołane orzeczenia dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ocena prawna może odnosić się zarówno do przepisów prawa materialnego jak i procesowego. Zarówno organ administracji jak i sąd, rozpoznając sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny zawartej w uzasadnieniu wyroku. Związanie to dotyczy również wskazań co do dalszego postępowania, w przypadku uchylenia poprzedniej decyzji lub postanowienia ze względu na naruszenie przepisów procesowych w zakresie dotyczącym wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Od tej oceny zarówno organ administracji, jak i sąd może odstąpić jedynie w przypadku zmiany stanu faktycznego sprawy.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, miał na względzie wyżej przytoczone przepisy prawa oraz poglądy judykatury stanowiące wyjaśnienie podstaw prawnych orzeczenia i zakresu kontroli skarżonego aktu. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające związanie oceną prawną i wskazaniami zawartymi w zapadłym w sprawie wyrokiem WSA w Krakowie, ponieważ nie doszło do wzruszenia tego wyroku w trybie przewidzianym prawem, nie doszło również do istotnej zmiany stanu prawnego ani faktycznego.

Wynik przeprowadzonej według powyższych reguł kontroli zaskarżonej decyzji jest pozytywny. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy winne były zrealizować wytyczne Sądu w następujących obszarach.

Po pierwsze obowiązkiem organu było spowodowanie wyeliminowania z projektu oczywistych błędów i nieścisłości i doprowadzenia projektu do takiego stanu, aby jasno, spójnie i niewątpliwie wynikało z niego (zarówno z części tekstowej i graficznej), które konkretnie pomieszczenia zostaną rozebrane, a w szczególności czy rozebrane zostanie sporne pomieszczenie piwniczne; następnie sprawdzenie czy powierzchnia biologicznie czynna został prawidłowo wyliczona i czy jest zgodna z ustaleniami planu.

Po drugie Sąd nakazał wyjaśnienie i ewentualnie spowodowanie uzupełnienia kwestii analizy nasłonecznienia i zacieniania.

Po trzecie tak uporządkowany projekt Sąd nakazał uzgodnić z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

Po czwarte organy winne były wyjaśnić co oznacza pojęcie "powierzchnia całkowita" użyte na k. 14 i k. 24 projektu, określona tam na 522,61 m2.

Należy stwierdzić, że Sąd uprzednio badając sprawę precyzyjnie wymienił i opisał konieczne do poprawienia uchybienia projektu budowlanego.

Organ I instancji, wykonując zalecenia Sądu, prawidłowo postanowieniem znak [...] z 4 kwietnia 2018 r. wezwał inwestora do uzupełnienia dokumentacji projektowej w zakresie określonym w wyroku.

W dniu 4 maja 2018 r. inwestor przedłożył poprawiony projekt. W szczególności część rysunkową do branży architektonicznej skorygowano o poprawne określenie położenia elewacji względem stron świata (zawarto elewację zachodnio-północną, zachodnio-południową, wschodnio-północną oraz wschodnio-południową na k. 75-79 projektu), projekt budowlany w części opisowej i rysunkowej doprowadzono do spójności w zakresie określenia, które pomieszczenia zostaną rozebrane, projekt zagospodarowania uzupełniono o ponowne obliczenie powierzchni biologicznie czynnej, załączono też dokumentację fotograficzną istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] oraz przedłożono szczegółową analizę zacieniania i nasłoneczniania projektowanej inwestycji (analiza nasłonecznienia i zacieniania znajdująca się na k. 22A do 22D projektu została poprawiona i uszczegółowiona na k. 25-40 projektu w ten sposób, że wynika z niej co zostało poddane analizie).

Wyjaśniono również w sposób niebudzący wątpliwości użyty w projekcie budowlanym termin "powierzchni całkowitej", jako sumę powierzchni wszystkich kondygnacji budynku (k. 93 akt I instancji).

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że trafnie stwierdził organ odwoławczy, że z mapy do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu (str. 24 projektu budowlanego) wynika, że mapa ta została wpisana do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (identyfikator operatu technicznego [...]). Oznacza to, że badanie ewentualnych wątpliwości co do odzwierciedlania przez mapę stanu faktycznego na gruncie, znajdują się w kompetencjach organów administracji geodezyjnej. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mogą oceniać merytorycznie opracowań geodezyjnych.

Odnośnie zarzutu, że istniejące fundamenty mające zostać wykorzystane pod rozbudowę powinny zostać wzmocnione, należy wskazać, że projektant przedstawił w projekcie ekspertyzę techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, potwierdzającą możliwość jego rozbudowy i przebudowy. W tej części organy architektoniczno-budowlane, zgodnie z art. 35 P.b., nie mogą kwestionować rozwiązań przyjętych przez uprawnionego architekta.

W odniesieniu do zarzutu prowadzenia robót budowlanych przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, trafnie wskazał organ odwoławczy, że z informacji uzyskanych od PINB w [...] wynika, że prowadzono kontrolę inwestycji planowanej na działce nr [...] w K. . Roboty budowlane wykonane na terenie tej nieruchomości były objęte decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...], pozostającej w obiegu prawnym od 25 maja 2017 r. do 25 października 2017 r., to jest w okresie jej obowiązywania.

Wbrew zarzutom skarżących należało również uznać, że w poprawionym projekcie zagospodarowania terenu określono ściśle budynki gospodarcze przewidziane do rozbiórki. Obecnie nie budzi wątpliwości również, w miejscu których rozebranych budynków ma być urządzona powierzchnia biologicznie czynna.

Odnosząc się do zarzutu niewykazania ustalonej w m.p.z.p. minimalnej powierzchni biologicznie czynnej - nie mniej niż 50% powierzchni działki – słusznie podnoszą skarżący, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym została ona obliczona na 51,86%, czyli na niewiele ponad minimalną wielkość wymaganą planem miejscowym, co jest jednak dopuszczalne.

Brak jest również podstaw do uwzględnienia zarzutu, że mapa zagospodarowania terenu inwestycji nie odzwierciedla stanu faktycznego na gruncie.

Niezależnie bowiem od obecnego stanu, prawidłowo zrealizowana inwestycja musi zakończyć się urządzeniem projektowanej nawierzchni przy wjeździe na nieruchomość, z zachowanym po środku pasem zieleni, tak jak jest to zaplanowane w projekcie zagospodarowania terenu na k. 24 projektu. Ewentualne zrealizowanie inwestycji sprzecznie z tym projektem może spotkać się z odpowiednią reakcją organów nadzoru budowlanego, co jednak nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i nie mogło być antycypowane przez organy architektoniczno-budowlane.

Z kolei istniejące rozbieżności pomiędzy obecnym poprawionym projektem zagospodarowania terenu, a zakwestionowanym poprzednio przez WSA w Krakowie projektem zagospodarowania terenu z poprzedniego projektu, nie mogą skutkować automatycznym uznaniem, że obecny projekt jest wadliwy. To przecież właśnie poprzedni projekt, wraz z częścią dotyczącą obliczenia powierzchni biologicznie czynnej, został uznany za wadliwy.

Odnosząc się do zarzutu braku zgodności w części opisowej projektu, a dotyczącej zapisów o budynkach przeznaczonych do rozbiórki, należy wskazać, że interpretacja pkt 1 i 3 opisu do projektu zagospodarowania terenu, w których wpisana jest m.in. rozbiórka pomieszczenia poniżej poziomu gruntu, nie budzi wątpliwości. Powyższej oceny nie zmienia wskazanie w pkt 8.3 ww. opisu (a nie 8.4 jak podnoszono w skardze) przeznaczenia do rozbiórki pomieszczenia gospodarczego dobudowanego do budynku od strony południowo-zachodniej. Zakres rozbiórki jednoznacznie wynika również z poprawionej części graficznej projektu zagospodarowania terenu, zawierającej strzałki wskazujące elementy przeznaczone do rozbiórki.

Tak poprawiony kompletny projekt prawidłowo uzgodniono pozytywnie 26 kwietnia 2018 r. z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków (pismo z 26.04.2018 r. na k. 143 poprawionego projektu budowlanego), czyniąc zadość wytycznym Sądu. Na k. 24 poprawionego projektu budowlanego znajduje się projekt zagospodarowania terenu z pieczęcią Konserwatora Zabytków.

Wbrew stanowisku skarżących Sąd, w trakcie dokonanej w niniejszej sprawie kontroli legalności zaskarżonej decyzji, nie stwierdził uchybień mogących skutkować jej uchyleniem, bowiem organy usunęły wszystkie naruszenia wskazane w wyroku WSA w Krakowie z 25 października 2017 r. sygn. II SA/Kr 953/17.

Należy też wskazać, że wyjaśnienie przez skarżących, że podstawowym powodem skarżenia przez nich decyzji w sprawie jest kwestionowana przez nich od początku postępowania wysokość dobudowywanej części budynku, przy jej usytuowaniu na wprost okna kuchni znajdującego się na poziomie przyziemia budynku, co powoduje zacienienie tego pomieszczenia, nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Jak trafnie bowiem wskazał organ odwoławczy, po pierwsze spełniona jest w sprawie określona w § 3 ust. 2 m.p.z.p. maksymalna wysokość zabudowy – 10,49 m, przy dopuszczonej planem wysokości do 11,00 m; po drugie zachowane są minimalne odległości od granic działki i budynku skarżących; po trzecie w projekcie, w sposób niebudzący wątpliwości, wykazano spełnienie norm dotyczących nasłonecznienia i zacienienia (§ 13 ust. 1, § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie).

Należy jeszcze zauważyć, że przy doręczeniu decyzji II instancji doszło do naruszenia przepisów postępowania niemającego jednak istotnego wpływu na wynik sprawy (art. 40 § 2 K.p.a.). Organ odwoławczy doręczył bowiem decyzję bezpośrednio skarżącym, choć byli oni reprezentowani przez pełnomocnika. Powyższe uchybienie nie spowodowało jednak dla nich żadnych ujemnych skutków procesowych; skarga została wniesiona do Sądu w terminie.

W orzecznictwie jak i w doktrynie ugruntowane są poglądy, adekwatne także w odniesieniu do decyzji organu odwoławczego, zgodnie z którymi doręczenie decyzji organu pierwszej instancji bezpośrednio stronie, z pominięciem jej pełnomocnika, nie może być utożsamiane z brakiem doręczenia. Fakt doręczenia decyzji organu pierwszej instancji stronie, a nie jej pełnomocnikowi, w sytuacji gdy nie pociągnęło to za sobą negatywnych dla niej skutków, umożliwiając mimo to wniesienie odwołania przez pełnomocnika strony skarżącej, aczkolwiek jest naruszeniem przepisu art. 40 § 2 K.p.a., to nie takim, o którym mowa w art.145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., to jest mającym wpływ na wynik sprawy (tak np. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. II GSK 1937/11).

Podsumowując Sąd stwierdził, że organy wydały w sprawie prawidłowe decyzje. Przedstawiony przez inwestorów projekt budowlany, zbadany w zakresie określonym w art. 35 w zw. z art. 32 P.b., okazał się zgodny z ustaleniami m.p.z.p., a projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

W kontrolowanej decyzji zostały wyjaśnione wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 K.p.a. Wskazywane w skardze przepisy prawa nie zostały naruszone. Organy wypełniły również wszystkie wytyczne Sądu zgodnie z art. 153 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę, orzekając jak w sentencji wyroku.