Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 188/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1) przyznać skarżącemu Z. I. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać skarżącemu Z. I. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skarżący Z. I. zawarł m. in. wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Z nadesłanego w dniu 1 marca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) na wezwanie Sądu wniosku sporządzonego w wymaganej formie, tj. na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wnioskodawca podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną oraz dwiema córkami. Posiada dom o pow. ok. 100 m² na wsi (stary, drewniany), mieszkanie o pow. 60 m², nieruchomość rolną o pow. 5.70 ha, jako "inne nieruchomości" wskazał siedlisko na wsi – 82 ary ( w tym 42 ary stanowią łąki). Z oświadczenia wynika, że wnioskodawca nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca wymienił następujące wydatki na bieżące (miesięczne) utrzymanie: energia elektryczna – 700 zł, gaz – 50 zł, kredyty 350 zł, leki – 200 zł edukacja dzieci – 400 zł, Internet i telefony - 300 zł. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 984,15 zł netto, zaś jego żona – ok. 1 900 zł brutto (11,50 za godzinę). Do wniosku dołączył m. in. zaświadczenie z Urzędu Gminy w P., że z posiadanego gospodarstwa rolnego w 2007 r. uzyskał dochód w wysokości 15 540 zł. Ponadto wskazał, że uzyskał dopłaty obszarowe do gospodarstwa rolnego w wysokości 5 134,60 zł. Do wniosku skarżący dołączył wyciągi z rachunków bankowych, zaświadczenie o zarobkach żony, karty informacyjne leczenia szpitalnego żony, orzeczenie o niepełnosprawności córki, faktury za energię elektryczną, telefony, dowód spłaty kredytu zaciągniętego na zakup pralki, dowody wpłaty rat na wyjazd córki na wymianę uczniowska do Niemiec.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.

Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wzięto pod uwagę osiągany przez niego dochód a także opisaną przez niego sytuację majątkową i rodzinną. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości ok. 984 zł netto, jego żona ok. 1900 zł brutto miesięcznie, roczne dochody z nieruchomości rolnej wynoszą ok. 20 000 zł (przeciętny dochód roczny wg zaświadczenia z urzędu gminy + dopłaty do gruntów rolnych). W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego oraz wskazane (i udokumentowane) przez skarżącego wydatki należało przyjąć, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie.

W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji