Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 626/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg 1) S. i T.P., 2) M. i P.K., 3) D. i E.S., 4) E. i H.G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2003r. Nr XI/160/2003 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargi, 2. zwrócić skarżącym D. i E.S. wpis od skargi w kwocie 300zł /-/ A Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Dnia 11 maja 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Rady Miejskiej wpłynęła skarga S. i T.P., M. i P.K., D. i E.S., E. i H.G. na uchwałę tejże Rady nr XI/160/2003 z dnia [...] czerwca 2003r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K. we wsiach K., B., S. w części dotyczącej lokalizacji napowietrznej czterotorowej linii energetycznej wysokiego napięcia 2x400kV + 2x220kV po trasie istniejącej linii wysokiego napięcia 220kV P. – K.

Zaznaczono, iż naruszony został wymóg procedury sporządzenia planu. Nie zbadano spójności rozwiązań projektu planu z polityką przestrzenną gminy w Studium.

Powyższe skargi poprzedzały wezwania do Rady Miasta.

I tak P. i M.K. złożyli ją 18 marca 2005r.

Tak samo zresztą jak E. i H.G., D. i E.S., S. i T.P.

Dnia 25 maja 2005r. Rada Miejska podjęła uchwałę numer XLI/455/2005, mocą której nie uwzględniono roszczeń skarżących o usunięcie naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W § 3 powołanego przepisu wskazano nadto, że w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym.

Cytowany przepis uzależnia dopuszczalność skargi na uchwałę organu gminy od bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, dokonanego zaskarżoną uchwałą.

Zgodnie przy tym z uchwalonym w orzecznictwie sądowym poglądem 30 dniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia skarżącym odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego do rozpatrzenia wezwania.

Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do usunięcia skargi biegnie od dnia upływu wskazanego wyżej dwumiesięcznego terminu (por. uchwała NSA z 04 maja 1998r. FPS 1/98 – publ. ONSA z 1998r. nr 3, poz. 78).

Spełnienie przesłanki bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa oznacza nie tylko obowiązek skierowania takiego wezwania, ale również wykazanie, że było ono bezskuteczne.

Dlatego skarga wniesiona przed uzyskaniem odpowiedzi na wezwanie lub gdy jej nie udzielono przed upływem 2 miesięcznego terminu przewidzianego do załatwienia sprawy (art. 35 § 3 kpa) jest niedopuszczalna.

Niewyczerpanie wskazanego trybu wyłącza możliwość uznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa za bezskuteczne.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa pismem doręczonym Gminie 18 marca 2005r. Skargę złożyli dnia 11 maja 2005r.

Na wskazane wyżej wezwanie Rada Gminy zareagowała dopiero dnia 25 maja 2005r. podejmując stosowną uchwałę.

Powyższe oznacza, że w dniu wniesienia skargi nie upłynął jeszcze dwumiesięczny termin przewidziany do udzielenia odpowiedzi na wezwanie, a zatem skarżący nie wyczerpali trybu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Powyższe oznacza, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stąd na zasadzie art. 101 ust. 1 cytowanej ustawy i art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., orzeczono jak w sentencji.

Dodatkowo zważyć należy, że skarga S. i T.P. oraz E. i H.G. podlegała odrzuceniu także z uwagi na nieuiszczenie przez nich wpisu pomimo skierowanego do nich wezwania z pouczeniem o skutkach niezastosowania się doń.

Doręczenie wezwania S. i T.P. nastąpiło w trybie doręczenia zastępczego (k. 115-116 akt).

Zaś E. i H.G. wezwanie doręczono 23 sierpnia 2005r.

/-/ A.Łaskarzewska

kk