Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1637/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2005 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie skargę oddala.


UZASADNIENIE

VII SA/WA 1637/04

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000r., nr 98 poz. 1071 ze zm.) Kodeks Postępowania Administracyjnego oraz art. 59 ust 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) Prawo budowlane - odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie boksu garażowego nr [...] położonego przy ul. [...] róg ul. [...] w [...].

W uzasadnieniu podał, że przedmiotowy boks garażowy został wybudowany na podstawie ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...]lutego 1990 r. Urzędu Dzielnicowego [...] i przyjęty do użytkowania na okres 10 lat. Dlatego po tym okresie boks garażowy winien był wyłączony z użytkowania i rozebrany.

Organ I instancji wyjaśnił, iż przepisy ustawy - prawo budowlane nie dają podstaw do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu wybudowanego w oparciu o pozwolenie na czas określony.

Decyzją z dnia [...] września 2004r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138§1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania D. S. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu stwierdził, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego.

Obiekty tymczasowe po upływie czasu przewidzianego na ich użytkowanie powinny być usunięte zgodnie z dyspozycją art. 3 pkt 5 prawa budowlanego. Obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego na czas oznaczony powstaje z chwilą upływu terminu określonego w pozwoleniu na jego budowę z mocy tego pozwolenia.

Z tych względów organ II instancji nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła D. S. Skarżąca podała, iż organy nadzoru budowlanego I i II instancji nie wzięły pod uwagę najważniejszego aspektu sprawy – t.j. tego że została oszukana przez wszystkie urzędy.

Przed upływem 10-letniego okresu lokalizacji i użytkowania garaży ich posiadacze wystąpili o wydanie decyzji lokalizacyjnej stałej. W odpowiedzi uzyskali wypis z planu ogólnego, iż "zespół garażowy jest zgodny z ustaleniami obowiązującego planu i zgodnie z uprzednio wydanymi ustaleniami może być przeznaczony do użytkowania stałego". Uznano w związku z tym ten fakt za wiarygodny tym bardziej, że wszyscy otrzymali dzierżawy okresowe od 1998 do 2007 r. i nikt nie kwestionował, że skończyła się lokalizacja.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa zarówno materialnego jak i procesowego.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu.

Przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] postępowanie administracyjne zainicjowane zostało wnioskiem D. S. z dnia [...] stycznia 2004 r., którego przedmiotem było uzyskanie decyzji na użytkowanie stałe istniejącego boksu garażowego Nr [...].

Istotą postępowania o pozwolenie na użytkowanie jest zbadanie przez właściwy organ zgodności wykonania obiektu z warunkami i ustaleniami pozwolenia na budowę.

Aktualnym pozostaje pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 listopada 1991 r. (IV SA 927/91, OSP 1994, Nr 6, poz. 103), zgodnie z którym organ orzekający w sprawie pozwolenia na użytkowanie nie dokonuje ustaleń, czy inwestorowi przysługuje prawo do dysponowania nieruchomością.

Udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego nie przesądza o prawie własności gruntu i nie ma bezpośredniego wpływu na ustalenie tych praw.

Bezspornym jest, iż przedmiotowy boks garażowy wybudowany został na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 1990 r. Urzędu Dzielnicowego [...] zezwalającej na budowę na terenie nieruchomości przy ulicy [...] róg [...] boksu garażowego w istniejącym zespole garażowym, przy czym decyzja ta miała charakter czasowy na okres 10 lat.

Skarżąca zgłosiła przystąpienie do użytku obiektu budowlanego, które zostało przez organ przyjęte w dniu 2 maja 1990 r. z określeniem skutku jego trwania do końca 2000 roku.

Zgodnie z brzmieniem § 43 ust 1 pkt 4, obowiązującego w czasie realizacji obiektu rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska w sprawie nadzoru techniczno-budowlanego (Dz. U. Nr 8 poz. 48), pozwolenie na budowę ustala, między innymi, terminy, do których będą mogły istnieć obiekty budowlane realizowane jako tymczasowe.

W sprawie niniejszej okres ten został ustalony na 10 lat to jest do końca roku 2000.

Dyspozycja art. 38 ust 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 229) Prawo budowlane, stanowi, iż inwestor, właściciel lub zarządca obiektu obowiązany jest na swój koszt dokonać rozbiórki obiektu ze względu na upływ czasu oznaczony w pozwoleniu na budowę.

Zasadnie więc organy nadzoru budowlanego obu instancji uznały, iż nie ma podstawy prawnej do udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu, który z mocy samego pozwolenia na budowę winien być rozebrany w 2000 r. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego na czas oznaczony powstaje z chwilą upływu terminu określonego w pozwoleniu na jego budowę, z mocy tego pozwolenia (np: wyrok NSA z dnia 5 września 1988 r. sygn. akt IV SA 644/88 ONSA 1989/2/62).

Natomiast zgodnie z obowiązującym w dniu orzekania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] art. 59 ust 5 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r., w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz 718), organ nadzoru budowlanego ma obowiązek odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie w przypadku niespełnienia wymagań określonych w art. 57 ust 1-4, 58 i 59 ust 1 powołanej wyżej ustawy, przy czym organ ma możliwość i obowiązek stosowania art. 55 czyli wydania decyzji określającej jakie czynności należy wykonać w celu doprowadzenia wykonanego obiektu do stanu zgodnego z prawem.

W przedmiotowej sprawie nie ma jednak możliwości realizacji tej normy prawnej wobec zawartego w decyzji o pozwoleniu na budowę, obowiązku rozbiórki boksu garażowego z końcem 2000 r.

Prawidłowo więc organy nadzoru budowlanego, których kompetencja do rozpatrywania sprawy o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie wynika z brzmienia art. 83 ust 1 i 2 Prawa budowlanego, ustaliły stan faktyczny i dokonały oceny prawnej.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.