Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2182/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 299 par. 3 i art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia prawa przez przewoźnika lotniczego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia prawa przez przewoźnika lotniczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast na podstawie § 3 ww. przepisu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Nadto w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.

Zgodnie z zrządzeniem z dnia 22 września 2016 r. i z dnia 28 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z dnia 4 października 2016 r., wezwał skarżącą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej oraz na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie dwóch miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z pisma Poczty Polskiej z dnia 23 stycznia 2017 r., stanowiącego odpowiedź na wszczęte w dniu 12 grudnia 2016 r. postępowanie reklamacyjne w związku z brakiem zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwania doręczono skarżącej w dniu 14 października 2016 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 14 grudnia 2016 r. Strona skarżąca w terminie wskazanym przez Sąd nie uiściła żądanego wpisu oraz nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń.

Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 31 stycznia 2017 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.

Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynności skarżącej, od których zależała skuteczność skargi nie zostały wykonane w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.

Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 299 § 3 i art. 220 § 3 ppsa.