Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 107/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art.  2 b ust. 2, art. 28 ust. 5, art. 29 ust. 1, ust. 2, pkt 6, ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości działającej przez Agencję Rozwoju [....] S.A. w G z dnia 20 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] 1. stwierdza, że ocena projektu objętego wnioskiem nr [...] o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości działającej przez Agencję Rozwoju [...] S.A. w G; 2. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości działającej przez Agencję Rozwoju [...] S.A. w G na rzecz "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C kwotę 457( czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]" w ramach Działania 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej Osi Priorytetowej 8. Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (zwanego dalej PO IG) na lata 2007-2013.

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, działająca przez Agencję Rozwoju [...] S.A. (Regionalna Instytucja Finansująca, skr. RIF), pismem z dnia [...]., nr [...] poinformowała skarżącą o negatywnej ocenie złożonego wniosku wskazując, że nie spełnił on wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, tj.:

- projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców

- projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu e-usług.

W wyniku oceny przedmiotowego wniosku uznano, że skarżąca, po pierwsze, nie zdefiniowała grupy odbiorców w sposób pozwalający na jednoznaczne określenie docelowej grupy, do której skierowany jest projekt, a po drugie, iż w opisie planowanych e-usług wystąpiła niespójność, która nie pozwala na pozytywną ocenę projektu.

Skarżąca została pouczona o przysługującym jej prawie do złożenia protestu, zgodnie z Procedurą odwoławczą w ramach PO IG stanowiącą Załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (wersja ósma z dnia 12 czerwca 2009 r.).

Korzystając z przysługującego jej prawa skarżąca pismem z dnia 12 marca 2010 r. złożyła protest od negatywnej oceny wniosku. Wskazała, że w sposób jednoznaczny i dokładny zdefiniowała w pkt 18b projektu grupę odbiorców, a przytoczone przez oceniającego zdanie określające rzekomo w sposób zbyt ogólny grupę odbiorców zostało wyrwane z kontekstu. Z kolei wytknięta przez oceniającego niespójność stanowiła jedynie oczywisty błąd pisarski. Szczegółowa charakterystyka e-usług została opisana w pkt 15b, z którego wynika, że planowane e-usługi to e-Apteka, E-Dieta, E-Społecznośc i E-Ogłoszenia.

Pismem z dnia [...] Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, działająca przez Agencję Rozwoju [...] S.A. (RIF) poinformowała skarżącą, iż jej protest został rozpatrzony pozytywnie, w związku z czym wniosek został skierowany do ponownej oceny merytorycznej.

Pismem z dnia [...] r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, działająca przez Agencję Rozwoju [...] S.A. (RIF), poinformowała o negatywnej ocenie złożonego wniosku wskazując, że nie spełnił on wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, tj.:

– kryterium pt. planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu – część wydatków wymienionych w pkt 18c w kwocie łącznie 165.000 zł nie została należycie opisana i uzasadniona, dlatego została przeniesiona do kategorii wydatków niekwalifikowalnych. Dotyczy to następujących wydatków: opracowanie projektu bazy danych (nie wiadomo o jaka bazę chodzi), rozbudowa funkcjonalności portalu (nie wiadomo co obejmuje kwota 36 tys. zł), udoskonalenie gotowych funkcjonalności portalu (brak opisu uniemożliwia ocenę racjonalności tego wydatku), wprowadzenie nowych funkcjonalności portalu etap III (nie wiadomo co obejmuje kwota 40 tys. zł), udoskonalenie gotowych funkcjonalności portalu w etapie IV (brak opisu wydatku w kwocie 12 tys. zł uniemożliwia ocenę jego racjonalności), wprowadzenie nowych funkcjonalności portalu w etapie IV (brak opisu wydatku w kwocie 17 tys. zł uniemożliwia ocenę jego racjonalności).

– kryterium pt. środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) – brak uzasadnienia istotnej części wydatków na usługi informatyczne nie pozwala na ocenę, czy środki te będą wykorzystane w sposób efektywny.

– kryterium pt. projekt jest wykonalny technicznie i finansowo, a jego przebieg rzeczowo-finansowy jest czytelny, szczegółowy i realny do wykonania – w związku z zastrzeżeniami do wydatków na usługi informatyczne planowanych we wszystkich czterech etapach realizacji projektu powyższe kryterium nie zostało spełnione.

– kryterium pt. wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia – brak informacji na temat źródeł weryfikacji wskaźników uniemożliwia ich obiektywna weryfikację, dlatego kryterium to zostało ocenione negatywnie.

Skarżąca została poinformowana, iż zgodnie z § 10 ust. 5/ § 18 ust. 1 lit. a Procedury odwoławczej w ramach PO IG stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (wersja ósma z dnia 12 czerwca 2009 r.) wyniki ponownie przeprowadzonej oceny w efekcie pozytywnie rozpatrzonego protestu są wiążące i nie przysługuje stronie dodatkowy środek odwoławczy w ramach systemu instytucjonalnego PO IG. Natomiast przysługuje skarżącej na podstawie art. 30c ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Skargę na powyższą informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła spółka, żądając stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób niezgodny z obowiązującym prawem i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Skarżąca podniosła zarzut naruszenia procedury przy ponownej ocenie merytorycznej wniosku przez Regionalną Instytucję Finansującą poprzez naruszenie art. 30b ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz § 10 pkt 2, 3 i 5 Procedury Odwoławczej w ramach PO IG. Nadto zarzuciła naruszenie art. 2, 7 i 32 Konstytucji RP, a także przepisów Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że w informacji z dnia [...] r. o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku wskazano, że wniosek ten nie spełnia całkowicie innych kryteriów oceny merytorycznej w stosunku do oceny pierwotnej, będącej przedmiotem protestu. Instytucja dokonująca powtórnej oceny nie odniosła się w ogóle do kryteriów oceny pierwotnej, których dotyczyła procedura odwoławcza. Odrzucenie wniosku z powodu kryteriów innych niż te, które zostały poddane ocenie w toku procedury odwoławczej uniemożliwia stronie ustosunkowanie się do argumentacji RIF i podjęcie działań mających na celu skłonienie instytucji do zweryfikowania swojego stanowiska. Jest to działanie w gruncie rzeczy pozbawiające stronę środka odwoławczego, tj. godzące w art. 30 b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz § 10 Załącznika 4.4 Procedura odwoławcza w ramach PO IG do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013.

Skarżąca podniosła, że zakwestionowane kolejne kryteria oceny merytorycznej w toku powtórnej oceny są niezasadne z uwagi na informacje przedstawione we wniosku o dofinansowanie, jednakże skarżąca została pozbawiona możliwości przedstawienia swego stanowiska w tym zakresie i odpowiedzi na postawione zarzuty w toku procedury odwoławczej.

Ponadto strona zarzuciła, iż ponowna ocena wniosku powinna zostać wydana w ciągu 15 dni roboczych od daty skierowania wniosku do powtórnej oceny, tymczasem od daty informacji o pozytywnym rozpatrzeniu protestu ([...] r.) do daty informacji o ponownej ocenie merytorycznej ([...] r.) minęło 71 dni roboczych. O przyczynach opóźnienia skarżąca nie została poinformowana.

Postanowieniem z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1827/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły art. 59 § 1 i art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II GZ 403/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Spółki na powyższe postanowienie WSA w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 P.p.s.a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwana dalej u.z.p.p.r.

W pierwszej kolejności należało wyjaśnić kwestię prawidłowego określenia organu administracji, którego działalność została zaskarżona.

Zgodnie z art. 25 pkt 1 u.z.p.p.r. za prawidłową realizację programu odpowiada w przypadku programu operacyjnego – instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa. Instytucja zarządzająca może natomiast, zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy, w drodze porozumienia powierzyć instytucji pośredniczącej cześć zadań związanych z realizacją programu operacyjnego. Podmioty te zostały skonkretyzowane w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013 (wersja ósma z dnia 12 czerwca 2009 r.), informacje na temat priorytetów i działań POIG w ramach Działania 8.1. Wynika z niego m.in., że rolę instytucji Zarządzającej pełni Minister właściwy ds. rozwoju Regionalnego – Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, Departament Zarządzania Programami Konkurencyjności i Innowacyjności, Instytucji Pośredniczącej – Minister Właściwy ds. Informatyzacji – Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Departament Społeczeństwa Informacyjnego, Instytucji Wdrażającej/Pośredniczącej II stopnia – Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.

Status Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości został określony w art. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275) – dalej "ustawa o PARP". Przepis ten stanowi, że Agencja jest państwową osobą prawną, której siedzibą jest miasto stołeczne Warszawa. Agencja może tworzyć oddziały w kraju. Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 1 powołanej ustawy Agencja realizując zadania z zakresu administracji rządowej uczestniczy w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca II stopnia) albo pośrednicząca, udzielająca pomocy finansowej beneficjentom określonym w art. 6b ust. 1 ustawy.

Art. 6d ust. 1 zdanie 1 ustawy o PARP ustanawia z kolei możliwość zlecenia regionalnej instytucji finansującej przez Agencję realizację niektórych zadań związanych z udzielaniem pomocy finansowej, w szczególności: promocji, udzielania informacji, przyjmowania wniosków oraz nadzorowania sposobu wykorzystania pomocy.

Z informacji zamieszczonej na stronie internetowej Agencji (www.parp.gov.pl/index/index/1440) wynika, że na potrzeby realizacji Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka dla województwa [...] Regionalną Instytucją Finansującą w drodze konkursu, o którym mowa w art. 6d ust. 3 ustawy o PARP, została wybrana Agencja Rozwoju [...] S.A. w G.

Z Załącznika 4.3 – Opis systemu wdrażania działań zawartego w Szczegółowym opisie priorytetów POIG, 2007–2013, Priorytet 8 – Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej w systemie wyboru projektów w trybie konkursowym, wynika, że zgodnie z opisem podmiotów systemu wdrażania Instytucją Wdrażającą jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Instytucją Pośredniczącą – Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, Instytucją Zarządzającą – Minister Rozwoju Regionalnego, natomiast Regionalna Instytucja Finansująca m.in. przyjmuje wnioski o dofinansowanie i dokonuje oceny formalnej i merytorycznej, zgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący POIG. Zapewnia obsługę Komisji Konkursowej, przygotowuje i przekazuje do Instytucji Wdrażającej (Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości) listę projektów rekomendowanych do dofinansowania, przyjmuje, weryfikuje i przekazuje do Instytucji Wdrażającej (Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości) wnioski o płatność. Regionalna Instytucja Finansująca uczestniczy w realizacji działań informacyjnych i promocyjnych.

Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku doszedł do przekonania, że tak ukształtowana rola Regionalnej Instytucji Finansującej (Agencji Rozwoju [...] S.A. w G.) uniemożliwia przyjęcie, że jest to organ administracji publicznej w rozumieniu art. 13 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2010 r. sygn. akt II GZ 138/10, niepubl.). Zakres zadań Regionalnej Instytucji Finansującej wskazuje, że ma ona charakter pomocniczy w stosunku do Instytucji Wdrażającej – Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Regionalna Instytucja Finansująca nie jest organem administracji publicznej.

Ze strony internetowej Agencji Rozwoju [...] S.A. w G. wynika, że działa ona na rzecz harmonijnego rozwoju [...] ; pomaga przedsiębiorcom, instytucjom otoczenia biznesu i samorządom lokalnym; inicjuje i wspiera przedsięwzięcia gospodarcze o znaczeniu regionalnym. Główne cele Agencji to: wspieranie przedsiębiorczości, wspomaganie władz samorządowych w realizacji polityki regionalnej, wspieranie procesów inwestycyjnych, obsługa środków pomocowych Unii Europejskiej, promocja województwa pomorskiego oraz inicjowanie i uczestnictwo w projektach współpracy międzynarodowej. Agencja Rozwoju [...] S.A. współpracuje z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości, Urzędem Marszałkowskim i innymi instytucjami w zakresie wdrażania instrumentów wsparcia małych i średnich przedsiębiorstw.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organem administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, której siedzibą jest Warszawa.

Zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Tym samym właściwym w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 22 września 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1827/10 stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi.

W myśl art. 59 § 2 P.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

A zatem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, będąc związany ww. postanowieniem o przekazaniu, przyjął niniejszą sprawę do rozpoznania.

Z mocy uregulowań ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych; przy czym sąd administracyjny nie może zastępować instytucji odpowiedzialnych za realizację programów operacyjnych w ocenianiu wniosku o dofinansowanie. To właściwa instytucja dokonuje takiej oceny, natomiast sąd administracyjny, w ramach przyznanych mu kompetencji, winien skontrolować jej zgodność z prawem. Kontrolując prawidłowość wydanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Wyznacznikiem prawidłowości wydanej oceny – co w sprawie należy podkreślić – jest zarówno zachowanie wymogów proceduralnych jak i jej rzetelność i bezstronność.

Sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się wobec powyższego do prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a u.z.p.p.r. ), w regulacjach zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r. ), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r. ), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o którym mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. , wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazując jako jej podstawę art. 30b ust. 1 i ust. 2 u.z.p.p.r. , jak również § 10 Procedury Odwoławczej w ramach PO IG, zawartej w dokumencie Szczegółowy Opis Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dokument opracowany na podstawie Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013) zarzucając, że dokonana ocena została przeprowadzona w sposób niezgodny z obowiązującym prawem.

Stan sprawy jest następujący:

1/ pismem z dnia [...] strona została poinformowana o negatywnej ocenie złożonego wniosku z uwagi na niespełnienie dwóch kryteriów oceny merytorycznej pt. "projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców" oraz "projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu e-usług". W wyniku oceny przedmiotowego wniosku uznano, że skarżąca, po pierwsze, nie zdefiniowała grupy odbiorców w sposób pozwalający na jednoznaczne określenie docelowej grupy, do której skierowany jest projekt, a po drugie, iż w opisie planowanych e-usług wystąpiła niespójność, która nie pozwala na pozytywną ocenę projektu. Niespójność ta polegała na określeniu w pkt 15a usług, które mają zostać wprowadzone na rynek: E-Apteka, E-Dieta, E-Społeczność, E-Ogłoszenia, zaś w pkt 15b, w opisie rezultatów projektu: e-apteka, e-dieta, e-petycja, e-ogłoszenia.

2/ strona pismem z dnia 12 marca 2010 r. złożyła protest.

3/ Pismem z dnia [...] Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, działająca przez Agencję Rozwoju [...] S.A. (RIF) poinformowała skarżącą, iż jej protest został rozpatrzony pozytywnie, w związku z czym wniosek został skierowany do ponownej oceny merytorycznej.

4/ Pismem z dnia [...] r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, działająca przez Agencję Rozwoju [...] S.A. (RIF), poinformowała o negatywnej ocenie złożonego wniosku wskazując, że nie spełnił on wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, tj.:

– kryterium pt. planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu – część wydatków wymienionych w pkt 18c w kwocie łącznie 165.000 zł nie została należycie opisana i uzasadniona, dlatego została przeniesiona do kategorii wydatków niekwalifikowalnych.

– kryterium pt. środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) – brak uzasadnienia istotnej części wydatków na usługi informatyczne nie pozwala na ocenę, czy środki te będą wykorzystane w sposób efektywny.

– kryterium pt. projekt jest wykonalny technicznie i finansowo, a jego przebieg rzeczowo-finansowy jest czytelny, szczegółowy i realny do wykonania – w związku z zastrzeżeniami do wydatków na usługi informatyczne planowanych we wszystkich czterech etapach realizacji projektu powyższe kryterium nie zostało spełnione.

– kryterium pt. wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia – brak informacji na temat źródeł weryfikacji wskaźników uniemożliwia ich obiektywna weryfikację, dlatego kryterium to zostało ocenione negatywnie.

Skarżąca została poinformowana, iż zgodnie z § 10 ust. 5/ § 18 ust. 1 lit. a Procedury odwoławczej w ramach PO IG stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (wersja ósma z dnia 12 czerwca 2009 r.) wyniki ponownie przeprowadzonej oceny w efekcie pozytywnie rozpatrzonego protestu są wiążące i nie przysługuje stronie dodatkowy środek odwoławczy w ramach systemu instytucjonalnego PO IG. Natomiast przysługuje skarżącej na podstawie art. 30c ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Należy zauważyć, jak słusznie podniosła to strona skarżąca, iż w piśmie z dnia [...] r., stanowiącym informację o wyniku ponownie przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosku, wskazano jako przyczynę odrzucenia wniosku inne kryteria oceny, aniżeli te będące powodem odrzucenia wniosku na pierwotnym etapie jego oceny (informacja o negatywnym wyniku oceny wniosku z dnia [...]). W ocenie Sądu takie postępowanie stanowi naruszenie obowiązującej w zakresie oceny wniosków procedury.

Zgodnie z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. Ust. 2 tego przepisu stanowi, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie.

Procedura odwoławcza przysługująca beneficjentom w ramach PO IG została określona w Załączniku 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (wersja ósma z dnia 12 czerwca 2009 r.), zwanym dalej Załącznikiem nr 4.4. Systemy realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące także środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, są dla instytucji uczestniczących w ich realizacji obowiązujące (art. 5 ust. 11 u.z.p.p.r.).

Zgodnie z § 3 powyższego Załącznika 4.4 procedura odwoławcza od wyników oceny projektów składanych w ramach PO IG przewiduje dwa etapy postępowania: przedsądowy – w ramach systemu instytucjonalnego PO IG oraz sądowy – przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym. Środkami odwoławczymi od wyników oceny projektów składanych w ramach systemu instytucjonalnego PO IG są: protest oraz odwołanie. Wniesienie środka odwoławczego nie wstrzymuje biegu konkursu. Po wyczerpaniu ścieżki odwoławczej w ramach systemu instytucjonalnego PO IG przysługuje prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz kasacji do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z § 5 Załącznika 4.4 protest to pisemne wystąpienie podmiotu wnioskującego o dofinansowanie projektu w ramach PO IG (wnioskodawcy) o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku o dofinansowanie z kryteriami wyboru finansowanych operacji, zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący PO IG.

Z kolei w myśl § 10 ust. 2 Załącznika nr 4.4 uwzględniając protest, właściwa IRP kieruje projekt objęty protestem do ponownej oceny w ramach kryterium lub kryteriów, które wymagają dokonania ponownej oceny, wraz z uzasadnieniem przyjętego rozstrzygnięcia, w którym w szczególności wskazuje na czym jej zdaniem polegało niewłaściwe przeprowadzenie oceny wniosku w zakresie danego kryterium lub kryteriów. Z kolei w ust. 3 stanowi się, że w przypadku powtórnej oceny, instytucja jej dokonująca np. komisja konkursowa, zobowiązana jest do:

a) zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu,

b) zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę oraz do wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia IRP wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, które zostały wskazane przez IRP,

c) dokonania ponownej oceny projektu w terminie nie dłuższym niż 15 dni roboczych, liczonych od momentu skierowania projektu do ponownej oceny – daty rozpatrzenia protestu,

d) pisemnego ustosunkowania się do zarzutów przedstawionych przez IRP w piśmie

kierującym projekt do ponownej oceny.

Z uwzględnieniem powyższego, po dokonaniu ponownej oceny instytucja odpowiedzialna za ocenę projektów podejmuje rozstrzygnięcie właściwe dla danego etapu oceny rozstrzygnięcie.

W § 10 ust. 5 stwierdzono, iż wyniki ponownie przeprowadzonej oceny są wiążące i kończą procedurę odwoławczą w odniesieniu do określonego projektu. Wnioskodawcy nie przysługuje dodatkowo żaden środek odwoławczy, także w przypadku ponownie negatywnego wyniku oceny projektu. Procedura wyboru w odniesieniu do niego zostaje tym samym zakończona.

Z powyżej przedstawionej regulacji wynika, że instytucja dokonująca merytorycznej oceny wniosku zobowiązana jest do dokonania tej oceny w sposób kompleksowy, biorąc pod uwagę zgodność wniosku ze wszystkimi kryteriami wyboru finansowanych operacji, zatwierdzonymi przez komitet Monitorujący PO IG. Uzasadnienie wyników oceny projektu musi znaleźć odzwierciedlenie w informacji o negatywnym rozpatrzeniu projektu (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Wnioskodawca może wnieść protest, który stanowi wniosek o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku o dofinansowanie z kryteriami wyboru. Wszystkie zarzuty wnioskodawca jest zobowiązany ująć w jednym proteście, pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów w odwołaniu (§ 5 i § 7 ust. 3 Załącznika nr 4.4). Z kolei instytucja dokonująca powtórnej oceny wniosku, w wyniku uwzględnienia protestu, jest zobowiązana do wzięcia pod uwagę wyników pierwotnej oceny, zapoznania się z treścią protestu, wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości stwierdzonych przez IRP, dokonania ponownej oceny projektu i pisemnego ustosunkowania się do zarzutów przedstawionych przez IRP w piśmie kierującym projekt do ponownej oceny. Ponowna ocena projektu, w ocenie Sądu, może odnosić się zatem jedynie do uprzednio zakwestionowanych kryteriów wyboru. W przeciwnym razie będzie to ocena pierwotna, a nie powtórna.

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ponownie rozpatrując projekt złożony przez stronę skarżącą, nie dopełniła powyższych wymagań. W piśmie z dnia [...] r. nie odniesiono się w żaden sposób do wcześniej stwierdzonych nieprawidłowości. Ocena projektu, która powinna być oceną ponowną, z wzięciem pod uwagę argumentacji wnioskodawcy zawartej w uwzględnionym przez IRP proteście, w niniejszej sprawie była pierwszą oceną nie negowanych wcześniej kryteriów wyboru. Tego rodzaju postępowanie stanowiło naruszenie przysługującego stronie prawa do wniesienia środka odwoławczego od dokonanej w ten sposób oceny projektu (art. 30b ust. 2 u.z.p.p.r.). Jak już wyżej zaznaczono, sąd administracyjny nie może zastępować instytucji odpowiedzialnych za realizację programów operacyjnych w ocenianiu wniosku o dofinansowanie. To właściwa instytucja dokonuje takiej oceny, natomiast sąd administracyjny, w ramach przyznanych mu kompetencji, winien skontrolować jej zgodność z prawem. Strona została więc pozbawiona przysługującego jej prawa do merytorycznego kwestionowania wyników negatywnej oceny projektu. W tej sytuacji za zasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. 30b ust. 1 i 2 u.z.p.p.r. oraz § 10 ust. 3 i 5 Załącznika nr 4.4.

Zdecydowanie negatywnie należy również ocenić fakt tak znacznego przekroczenia terminu do dokonania ponownej oceny projektu. Zgodnie z § 10 ust. 3 lit. c) Załącznika nr 4.4 termin ten wynosi 15 dni roboczych, liczonych od momentu skierowania projektu do ponownej oceny – daty rozpatrzenia protestu. W rozpatrywanej sprawie o pozytywnym rozpatrzeniu protestu skarżąca została poinformowana pismem z dnia [...] a informacja o ponownej negatywnej ocenie wniosku została skarżącej przesłana pismem z dnia [...] r. W postępowaniu w przedmiocie dofinansowania wniosków w ramach programów operacyjnych szybkość i efektywność działania instytucji jest szczególnie istotna, jeśli się weźmie pod uwagę, że procedura odwoławcza nie wstrzymuje zawierania umów z wnioskodawcami, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania. Rzeczą instytucji finansującej będzie obecnie pilne rozpatrzenie sprawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy wziąć pod uwagę, że ponowna ocena projektu, dokonywana w wyniku pozytywnego rozpatrzenia protestu, może dotyczyć jedynie uprzednio kwestionowanych kryteriów. Właściwa instytucja dokona analizy argumentacji strony zawartej w proteście oraz stanowiska IRP, z pisemnym ustosunkowaniem się do zarzutów przedstawionych przez IRP w piśmie kierującym projekt do ponownej oceny.

Z wyżej przytoczonych przyczyn Sąd, na podstawie art. 30c ust 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z § 10 ust. 2 i 3 Procedury odwoławczej w ramach PO IG, stanowiącej załącznik nr 4.4. do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, uwzględnił skargę, stwierdzając, że negatywna ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający przepisy proceduralne w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i przekazał jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, działającej przez Agencję Rozwoju [...] S.A. w G., jako Regionalnej Instytucji Finansującej.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art.30e u.z.p.p.r.