Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 70/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 15 par.2, art. 64 par.3 i art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędzia NSA Teresa Kobylecka Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007r., na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w B. a Burmistrzem Miasta G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia sprawy o zlikwidowanie działalności gospodarczej w budynku postanawia: wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w B. a Burmistrzem G. w sprawie wniosku A. W.-P. i M. W. z dnia [...] w przedmiocie zlikwidowania działalności zlokalizowanej w G. przy ul. [...]. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. prowadził już postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku po dawnej stacji diagnostycznej pojazdów samochodowych wraz z warsztatem naprawczym przy ul. [...], w którym obecnie prowadzona jest działalność usług samochodowych, a także w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokali użytkowych nr [...] i [...] zlokalizowanych przy ul. [...]. Zdaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nie jest on właściwy w tej sprawie. Zmiana zagospodarowania terenu i rozstrzygnięcie w tym zakresie nie należy do kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organem właściwym w tej sprawie, zgodnie z art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest organ planistyczny, w tym wypadku Burmistrz G..

W piśmie z dnia [...] A. W. - P. i M. W. wyjaśnili, że firma [...] M. M. użytkuje budynki przy ul. [...] w G. bez pozwolenia na ich użytkowanie, a sposób użytkowania tych budynków narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że A. W.-P. i M. W. wystąpili do Burmistrza G. z pismem, w którym domagają się zlikwidowania działalności prowadzonej przy ul. [...] w G.e, niezgodnie ze planem zagospodarowania przestrzennego miasta G.. Postanowieniem z dnia [...] Burmistrz G. przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. pismo A. W. - P. i M. W. wskazując, że właściwy w tej sprawie jest organ nadzoru budowlanego. W tym stanie rzeczy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.

Przez spór o właściwość lub spór kompetencyjny należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Warunkiem wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny merytorycznego orzeczenia w przedmiocie sporu jest istnienie sporu o właściwość lub sporu kompetencyjnego w znaczeniu prawnym. Spór taki może powstać w sprawie załatwianej przez organy administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej. Z istoty sporu o właściwość i sporu kompetencyjnego wynika, że spór może mieć miejsce w takiej sytuacji, kiedy istnieje materialnoprawna podstawa do załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej, przez organ administracji publicznej w postępowaniu jurysdykcyjnym (najczęściej w drodze decyzji administracyjnej).

Przede wszystkim należy wskazać, że Burmistrz G. przekazał sprawę Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. bez rozważenia, co jest przedmiotem żądania w piśmie A. W. - P. i M. W. z dnia [...]. Z pisma tego wynika, że działalność firmy [...] M. M. prowadzona na terenie działek zlokalizowanych przy ul. [...] jest przedsięwzięciem zaliczanym do mogących znacząco oddziaływać na środowisko i jest niezgodna ze szczegółowym planem zagospodarowania miasta G.. Ponadto firma [...] M. M. zmieniła sposób użytkowania obiektu, poprzez prowadzenie na tym terenie składowiska zużytych opon i części samochodowych oraz innych odpadów, działalności handlowej i magazynu. Zdaniem A. W. - P. i M. W. należy "zlikwidować działalność zlokalizowaną w G., przy ul. [...]". W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., przed wystąpieniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, powinien najpierw wyjaśnić, co jest przedmiotem postępowania, a nie z góry przyjąć założenie, że nie jest właściwy w sprawie, powołując się z jednej strony na to, że już prowadził postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynków przy ul. [...] w G., a z drugiej, że w tej sprawie właściwy jest organ planistyczny, stosowanie do przepisu art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Należy przy tym zauważyć, że A. W. - P. i M. W. przy piśmie z dnia [...] (k. 24) dołączyli odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 września 2007 r., którym oddalono skargę J. B., M. B. i W. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] umarzającą postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku przy ul. [...] w G.. Oznacza to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. powinien w szczególności wyjaśnić, czy pismo z dnia [...] nie jest pismem w sprawie dotyczącej zmiany sposobu użytkowania budynku przy ul. [...] w G., która w wyniku oddalenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 27 września 2007 r. jest załatwiana przez ten organ, czy też pismem wszczynającym odrębne postępowanie.

Podstawowe znaczenie dla wskazania przez Naczelny Sąd Administracyjny organu właściwego do załatwienia sprawy ma wyjaśnienie przez organ, co jest przedmiotem sprawy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że dopiero jednoznaczne ustalenie przez organ co jest przedmiotem sprawy objętej podaniem strony, może być podstawą oceny, że organ, do którego wniesiono podanie nie jest właściwy do załatwienia określonej sprawy z zakresu administracji publicznej, a wobec tego są podstawy do przekazania takiej sprawy innemu organowi, a następnie, w przypadku gdy ten organ uzna się za niewłaściwy, wystąpienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu. Obowiązek ustalenia, co jest przedmiotem sprawy spoczywa zarówno na organie administracji publicznej, do którego strona wniosła pismo o załatwienie określonej sprawy, ale także na organie, do którego przekazano pismo i który występuje z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OW 110/04, ONSAiWSA 2005, nr 2, poz. 46). Natomiast podnoszona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. okoliczność, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania nie uzasadnia wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, a jedynie może stanowić podstawę odmowy wszczęcia albo podstawę umorzenia postępowania administracyjnego.

Z tych względów, skoro nie zostało w ogóle wyjaśnione, w jakiej sprawie A. W. -P. i M. W. zwrócili się do Burmistrza G., wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie może być rozpoznany i podlega oddaleniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.