Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 2165/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Maria Jagielska (spr.) Sędziowie del. NSA- Anna Robotowska as. WSA- Andrzej Czarnecki Protokolant - Aleksandra Macewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2004 r. sprawy ze skargi H. L. "T." Przedsiębiorstwo Wielobranżowe na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą drogową za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] grudnia 2001 r. 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, 3) zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz H. L. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA ) decyzją z dnia [...] maja 2002r. nr [...] uchylił decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia [...] grudnia 200Ir. i obciążył H.L. prowadzącego Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "T." opłatą drogową w wysokości [...] zł. za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia po drodze krajowej nr [...]. Decyzja została wydana na podstawie art.13 ust.2a ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2000r. Nr 71,poz. 838 z późn. zmianami), §2 ust.2 i § 9 ust. 1 pkt 2 i ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych ( Dz. U. Nr 51, poz. 607 ) oraz § 5 ust. 5 pkt 4 i § 3 ust. 1 pkt 2 lit.b) rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. Nr 44, poz.432 ) w związku z art. 138 §1 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji podano, iż podczas kontroli pojazdu należącego do H.L., która odbyła się dnia [...] listopada 2001r.na którą to okoliczność sporządzono protokół, stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o [...] t. oraz przekroczenie nacisku na jedną oś pojazdu ciągnącego i trzy osie naczepy. Opłaty zostały wyliczone w sposób podany w § 2 ust. 2 i podwyższone zgodnie z § 9 ust.l pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie opłat drogowych. H.L. zaskarżył powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdząc, że decyzja narusza art. 7 i 155 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa.) Podniósł, że całkowita masa pojazdu, którego dotyczyła kontrola, przekroczyła zaledwie [...] t. dopuszczalną normę 42t. i że w związku z tak niewielkim naruszeniem wymierzona opłata powinna zostać obniżona.

W odpowiedzi na skargę GDDKiA wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) sprawa ze skargi wniesionej przed dniem 1 stycznia 2004r. przeszła do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej stanowią m.in. przepisy § 9 ust. 1 pkt 2 i ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 200r. w sprawie opłat drogowych (Dz. U. Nr 51, poz. 607 ).

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002r. ( P 6/02 ) Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność tych przepisów z art. 92 Konstytucji RP. Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności przepisów z Konstytucją oznacza dla rozpoznawanej sprawy, iż nie może być uznana za prawidłową i zgodną z prawem przywołana w zakwestionowanej decyzji GDDKiA podstawa prawna, zgodnie z którą wymierzono skarżącemu opłatę za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Zgodnie z art. 190 Konstytucji orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją umową międzynarodową lub ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenia sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w innych przepisach właściwych dla danego postępowania. Z przepisu tego wynika, że wskutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności przepisu stanowiącego podstawę decyzji ostatecznej istnieje powinność wyeliminowania jej z obrotu prawnego poprzez uchylenie. Z cytowanym przepisem koresponduje dodany przez art. 82 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102,poz.643 ) art. l45a §1 kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiący że można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją umową międzynarodową lub z ustawą na mocy której została wydana decyzja oraz że skargę o wznowienie postępowania w takiej sytuacji, wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia.

W świetle powyższego, z uwagi na fakt występowania w przedmiotowej sprawie przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego jaką jest stwierdzona przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjność przepisów na których oparto prawomocną decyzję, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz 1270 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Uwzględniając skargę, na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozstrzygnął o niewykonalności decyzji uchylonej.