Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1611/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 par. 4,6,8
journal: Dz.U. 2016 poz 599
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant ref. staż. Patryk Wernio, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 maja 2017 r. sprawy ze skargi H G, A G, I M, M K na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskrżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia H G oraz A G, M K i I M, na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] listopada 1992 r., znak: [...] nakazał M , H i A G wstrzymać roboty budowlane realizowanej rozbudowy na działce przy ul. [...] w [...] i doprowadzić realizację inwestycji do stanu zgodnego z dokumentacją stanowiącą załącznik do decyzji z dnia [...] kwietnia 1992 r., znak: [...].

W związku z niewykonaniem przez zobowiązanych nałożonego obowiązku organ powiatowy przystąpił do jego wyegzekwowania i dnia [...] grudnia 2009 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] oraz dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], z klauzulą o skierowaniu do egzekucji i administracyjnej.

Postanowieniami nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [...] nałożył na H G, A G, M K i I M, grzywnę w kwocie 55081,66 zł, w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w ww. tytułach wykonawczych w terminie do [...] lutego 2016 r.

Po rozpatrzeniu wniosku H G oraz A G, M K i I M, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ocenił, że w świetle dokonanej analizy okoliczności sprawy nie znalazł podstaw do uchylenia orzeczenia organu pierwszej instancji.

Organ wskazał, że skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2016 r, podali, że wniosek z dnia [...] listopada 2015 r. dotyczy wstrzymania postępowania egzekucyjnego, tzn. " wstrzymania i wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych oraz niepodejmowania nowych środków egzekucyjnych do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Rzecznika Praw Obywatelskich.

Zgodnie z art. 39 pkt 7 lit. b i c ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1269), z dniem 1 stycznia 2016 r. zmianie uległo brzmienie art. 23 § 6 i 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Obecnie na podstawie art. 23 § 6 u.p.e.a organy sprawujące nadzór mogą w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ, natomiast na podstawie art. 23 § 8 u.p.e.a. Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjny.

Stosownie do art. 68 ustawy o administracji podatkowej do postępowań wszczętych skargami lub wnioskami złożonymi przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym, i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. W rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego wpłynął do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego dla Miasta [...] w dniu [...] grudnia 2015 r. (do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] stycznia 2016 r.). W związku z tym zastosowanie w niniejszej sprawie mają przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2016 r.

Zgodnie z art. 23 § 6 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organy sprawujące nadzór nad egzekucją administracyjną mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać na czas określony czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Art. 1 a pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że przez czynność egzekucyjną rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego, którym (zgodnie z art. 1 a pkt 12 b) ww. ustawy) jest m.in. grzywna w celu przymuszenia, postępowanie zastępcze.

Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przepis art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji nie daje żadnych bezpośrednich uprawnień dłużnikowi poddanemu egzekucji. Jego wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego skierowany do organu nadzoru może co najwyżej zainicjować przeprowadzenie czynności kontrolnych w nadzorowanym organie i w ramach tej kontroli wstrzymanie tychże czynności lub postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2010r" sygn. akt. IIFSK 472/10).

Za szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 23 § 6 wyżej wymienionej ustawy może być uznana tylko taka sytuacja, która spowodowana została określonymi czynnikami, na których wystąpienie zobowiązany nie miałby wpływu, niezależnie od sposobu jego postępowania, mająca charakter losowy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1539/11).

Organ ocenił, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą szczególnie uzasadnione przypadki, uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w- trybie art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z tym nie może uznać wniosku skarżących jako przesłanki do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Wskazane skierowanie sprawy do Rzecznika Praw Obywatelskich, nie stanowi podstaw do jego wstrzymania.

Odnosząc się do pozostałych argumentów zawartych w zażaleniu organ stwierdził, że nie mogą one zostać uwzględnione, gdyż wykraczają poza zakres niniejszego postępowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniósł H G, A G, M K, I M

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że działanie organów było niedopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów, w tym art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uprawnienie organu administracyjnego do wstrzymania postępowania egzekucyjnego ma charakter uznaniowy, a jego wtrzymanie jest związane z pojęciem nieostrym - "Szczególnie uzasadniony przypadek". Organ dysponuje więc pewnym zakresem swobody w odniesieniu zarówno do wykładni tego

pojęcia, jak i oceny sytuacji faktycznej. Nie oznacza to jednak dowolności rozstrzygnięcia, a właśnie z taką dowolnością mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Wobec braku właściwego uzasadnienia podjętych rozstrzygnięć organy obu instancji przekroczyły granice uznania administracyjnego.

Skarżący przedstawili także stanowisko w zakresie postępowania, które w ich ocenie wadliwie prowadzone przez 25 lat doprowadziło do nieuzasadnionej egzekucji wadliwie określonego nakazu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia (decyzji bądź postanowienia) następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa.

Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne.

Sąd kontrolował orzeczenie utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji wydane w oparciu o przepis art. 23 § 4,6,8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, którym odmówiono wstrzymania postępowania egzekucyjnego szczegółowo tam opisanego.

W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wszystkie ustawowe kryteria wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. tak w zakresie uzasadnienia faktycznego jak i prawnego.

Organ zasadnie ocenił, że podjęcie przez dłużników interwencji u Rzecznika Praw Obywatelskich nie jest ustawową przesłanką wstrzymania postępowania egzekucyjnego.

Do szczególnie uzasadnionych przypadków nie należy z pewnością kwestionowanie obowiązku wynikającego z ostatecznego rozstrzygnięcie, które było podstawą do wydania tytułu wykonawczego oraz wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Także zarzut wykonania obowiązku nie przemawia za tym by doszło do wstrzymania postępowania egzekucyjnego bowiem może być rozpoznawany w jego toku.

Sąd uznaje za zasadne odstąpienie przez organ od badania okoliczności związanych z całokształtem postępowania, które doprowadziło do wszczęci postępowania egzekucyjnego. I także nie widzi możliwości ustosunkowania się do podniesionych w tym zakresie zarzutów skargi.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2016 r., poz. 718 tj.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym flna podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.