Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 544/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2016 r. nr [..].

Z akt sprawy wynika, że skarga ta wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. M. P. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o sprawdzenie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. O. w P., wskazując na zalewanie mieszkań nr [..]-[..] wynikające, w jej ocenie, z nieprawidłowo wykonanej w 2006 r. naprawy dachu.

W toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że: remont dachu w przedmiotowym budynku został wykonany w 2006 r. Wykonane roboty obejmowały: zerwanie pasa papy o szerokości 1 m wzdłuż okapów w celu wymiany pasa nadrynnowego z blachy, wykonanie nowego pokrycia dachowego na całości dachu papą podkładową i wierzchniego krycia Izolmat Plan PYE PV 250 oraz wykonanie nowych obróbek blacharskich oraz naprawy drobnych uszkodzeń pozostałych obróbek blacharskich (gzyms, uszczelnianie zakończeń papowych w obrębie kominów i ogniomurów, wymiana uszkodzonych elementów rynien i rur spustowych. Roboty zostały odebrane protokołem z dnia 24 maja 2006 r. przez przedstawicieli Spółdzielni, bez uwag. W 2009 r. w związku z pojawieniem się przecieków na sufitach lokalu nr [..] dokonano naprawy gwarancyjnej dachu polegającej na: uszczelnieniu przy elementach odgromowych i przyklejeniu dodatkowego pasa papy o szerokości 40 cm wzdłuż okapu. Z protokołu kontroli okresowej jednorocznej wykonanej w maju 2015 r. jak i z protokołu okresowego przeglądu gwarancyjnego wykonanego w dniu 28 września 2015 r. wynika, że pokrycie papowe na całej powierzchni dachu jest szczelne, bez widocznych spękań i uszkodzeń zewnętrznej powłoki izolacyjnej. Na skutek pisma skarżącej z dnia 16 lutego 2015 r., w którym zgłosiła ona Spółdzielni występowanie przecieków w mieszkaniu nr [..] i [..], dokonano, w ramach bieżącej konserwacji, dodatkowego uszczelnienia styków płyt żelbetowych prefabrykatów ściennych w przedmiotowym budynku w rejonie mieszkania nr [..] i [..]. W dniu 1 lutego 2016 r. w lokalu nr [..] dokonano pomiaru wilgotności powietrza i określono jego wielkość od 36,0 do 41,4%. Podczas kontroli przeprowadzonych w dniach 24 lutego i 4 marca 2016 r. stwierdzono: w lokalu nr [..] - zacieki w pokoju w górnym narożniku ściany zewnętrznej od strony zachodniej oraz w łazience na ścianie pomiędzy łazienką a wc, które według oświadczenia właścicielki tego lokalu pojawiły się około dwa lata temu; w lokalu [..] - zacieki w górnych narożnikach ścian zewnętrznych w pomieszczeniu kuchni i pokoju od strony wschodniej oraz w górnym narożniku na styku płyty balkonu i ścian zewnętrznej od strony zachodniej; w lokalu nr [...] – zacieki analogiczne w tych samych miejscach jak w lokalu poniżej [..]; dach jest w całości pokryty papą i brak jest widocznych przerwań w pokryciu papy. Podczas oględzin elewacji od strony wschodniej, stwierdzono konieczność uzupełnienia izolacji na styku płyt i uzupełnienia ubytków betonu w gzymsie w obrębie kapinosu.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 7 marca 2016 r., wydanym na podstawie art. 81c ustawy Prawo budowlane, nałożył na Spółdzielnię Mieszkaniową "[..]", obowiązek przedstawienia, w terminie do dnia 25 kwietnia 2016 r., oceny technicznej wykonanej przez osobę posiadającą prawo do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, która określi przyczyny powstawania zacieków w lokalach mieszkalnych oraz zakres robót w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego przy ul. O. w P. do odpowiedniego stanu technicznego.

W dniu 21 kwietnia 2016 r. Spółdzielnia złożyła opinię techniczną budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. O. w P. wykonaną w kwietniu 2016 r. przez rzeczoznawcę budowlanego posiadającego uprawnienia w specjalności konstrukcyjno – budowlanej w zakresie sporządzania projektów rozwiązań konstrukcyjno budowlanych budynków oraz innych budowli oraz budowy wszelkich obiektów budowlanych.

W rezultacie, decyzją z dnia 18 lipca 2016 r. nr [..], wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290) organ nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej "[..]" wykonanie (pod kierunkiem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane), następujących robót budowlanych w celu usunięcia nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym w P. przy ul. O. poprzez naprawę uszkodzonych izolacji węzłów i spoin między płytami ścian osłonowych budynku w rejonie ścian obudowy loggii, węzłów konstrukcyjnych i nadproży zgodnie z pkt 2 przedłożonej oceny technicznej wykonanej przez mgr inż. D. Ś. w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r. Podjętą decyzję organ uzasadnił wskazując, że z przedłożonej do sprawy oceny technicznej wynika, iż: przyczyną zawilgocenia i zalewania ścian osłonowych (również ścian osłonowych na styku stropu loggi ze ścianą obudowy loggi) jest nieszczelność węzła w rejonie otworu dekompresyjnego i okapnika węzłowego na styku płyt; w budynku ze względu na naturalne procesy osiadania i rozszczelnienia się elementów z wielkiej płyty powstały szczelin, którymi woda opadowa pod wpływem wiatru wpływa do wnętrza budynku i powoduje zawilgocenia i zalania; proces ten jest efektem starzenia się masy elastycznej wypełniającej spoiny pomiędzy płytami osłonowymi oraz wykruszaniem się masy w rejonie otworów dekompresyjnych nad okapnikami; roboty dekarskie wykonane w 2006 r. wykonane zaś zostały poprawnie, nie stwierdzono bowiem sfałdowań i znamion zalegania wód po opadach a zastosowana technologia krycia jest skuteczna i poprawnie wykonana; nie stwierdzono zawilgoceń w przestrzeni stropodachu wentylowego a stan techniczny pokrycia dachu jest dobry i nie stanowi przyczyny zalewania niższych kondygnacji.

Od decyzji tej odwołanie wniosła skarżąca M. P. oraz inne osoby podnosząc, że wyznaczony do dnia 30 czerwca 2017 r. termin usunięcia nieprawidłowości jest zbyt długi i doprowadzi do dalszej degradacji budynku oraz wskazując, że tak częste i uciążliwe zalania są skutkiem niewłaściwego pokrycia dachowego w 2006 r.

Zaskarżoną decyzją utrzymana została w mocy decyzja organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że do wydania kwestionowanej decyzji organ I instancji był uprawniony z uwagi na stwierdzony podczas postępowania wyjaśniającego stan techniczny przedmiotowego budynku wielorodzinnego jako nieodpowiedni z uwagi na "nieszczelność węzła w rejonie otworu dekompresyjnego i okapnika węzłowego na styku płyt, szczeliny powstałe na skutek naturalnego osiadania i rozszczelnienia się elementów z wielkiej płyty, którymi woda opadowa pod wpływem wiatru wpływa do wnętrza budynku, powodując zawilgocenia i zalania". Wystąpienie bowiem choćby jednej z przesłanek określonych w art. 66 pkt 1 – 3 ustawy Prawo budowlane obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Odnosząc się zaś do zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że: nie ma podstaw do kwestionowania sporządzonej w niniejszej sprawie opinii technicznej, ponieważ jej treść stanowi logiczną całość odpowiadającą wskazywanym zjawiskom fizycznym i zgodną z załączoną dokumentacją fotograficzną a ocena ta wykonana została przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane jak również tytuł rzeczoznawcy budowlanego; domniemania odwołujących się dotyczące przyczyn zalewania lokali mieszkalnych nie są zaś poparte żadnymi ekspertyzami czy opiniami osób posiadających odpowiednie uprawnienia budowlane a ponadto wskazywana przyczyna (niewłaściwie wykonane roboty w 2006 r. związane z remontem pokrycia dachowego) została wykluczona w sporządzonej w sprawie opinii technicznej; termin wykonania decyzji jest terminem maksymalnym i wynika z faktu, że wskazane roboty budowlane określone w decyzji winny być wykonywane w określonych warunkach atmosferycznych; w decyzji wydawanej na podstawie przepisu art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego nie rozstrzyga kto ponosi odpowiedzialność za fakt, że budynek jest w nieodpowiednim stanie technicznym a sprawy ewentualnego rozliczenia poniesionych kosztów, jako kwestie cywilne, podlegają kognicji sądów powszechnych.

W skardze wniesionej do Sądu skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji, wskazując, że stwierdzenie przez rzeczoznawcę majątkowego, iż przyczyną zawilgoceń i zalewania ścian jest nieszczelność węzła w rejonie otworu dekompresyjnego i okapnika węzłowego na styku płyt, którym woda opadowa pod wpływem wiatru wpływa do wnętrza budynku powodując zalania – jest nieprawdopodobne, ponieważ w Spółdzielni jest ponad 10 tego typu bloków, w których nie ma zalań ponieważ dach był dobrze pokryty. Opinia wydana została przez rzeczoznawcę, który na dachu spędził około 15 minut, nie robiąc odkrywki dachu. W ocenie skarżącej przyczyną zalania mieszkań jest źle pokryty dach w 2006 r. a koszty pokrycia dachu na nowo powinny obciążać firmę, która wykonała te roboty, gdyż termin gwarancji minął. Do skargi skarżąca załączyła notatkę urzędową sporządzoną przez asp. szt. W. K. z Komendy Powiatowej Policji w dniu 7 stycznia 2016 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo zaznaczył, że kwestie dotyczące wymiany dokumentów ze Spółdzielnią oraz rozliczenia poniesionych kosztów, jako sprawy cywilne, podlegają kognicji sądów powszechnych.

W piśmie procesowym z dnia 13 grudnia 2016 r. skarżąca zwróciła uwagę na nieprawidłowości w notatce urzędowej sporządzonej przez asp. sztab. W. K. w dniu 7 stycznia 2016 r., jakoby nie zawierającej informacji o zalaniach poszczególnych mieszkań oraz nadesłała zdjęcia bloku mieszkalnego przy ul. O. wraz z bezpośrednim otoczeniem budynku wykonane podczas remontu przeprowadzonego w 2016 r., które w jej ocenie pokazują, że pracownicy ekipy budowlanej zrzucali nagnite fragmenty starej papy dachowej, co może świadczyć o błędzie w sztuce budowlanej podczas wykonanego pokrycia dachu.

Z kolei podczas rozprawy przed Sądem w dniu 18 stycznia 2017 r., skarżąca postawiła zarzut niewłaściwego wyjaśnienia okoliczności dotyczących przyczyn zalewania oraz naruszenia art. 84 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie uzupełniającej opinii biegłego na okoliczność zastrzegających wniosków skarżącej zawartych w piśmie z dnia 18 maja 2016 r., a także art. 35 i art. 8 k.p.a.

Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydane zostały na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, organ nakazuje w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

W ocenie Sądu organy obu instancji dokonały prawidłowych i jednoznacznych ustaleń faktycznych, które znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ustalenia te były niezbędne i wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Organy procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo powołały i zastosowały przepisy Prawa budowlanego, a uzasadnienia decyzji spełniają wymogi art. 107 § 3 kpa, a także odpowiadają wynikającej z art. 11 kpa zasadzie przekonywania.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uprawniał orzekające w niniejszej sprawie organy do zastosowania dyspozycji przywołanego przepisu w formie i w zakresie określonym w decyzjach. Materiał ten stanowiły przede wszystkim ustalenia organu I instancji poczynione podczas kontroli obiektu budowlanego a także sporządzona do sprawy, z uwagi na stwierdzone podczas kontroli uzasadnione wątpliwości organu co do stanu technicznego obiektu budowlanego, ekspertyza stanu technicznego obiektu budowlanego. Podstawę rozstrzygnięcia organu podejmowanego na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane powinny stanowić właśnie ustalenia poczynione w wyniku kontroli obiektu budowlanego a koniecznym elementem dowodowym będzie też ekspertyza stanu technicznego, która będzie zawierała ocenę stanu technicznego obiektu oraz będzie określała zakres i sposób usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (zob. A. Gliniecki (red.), Prawo budowlane. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 859). Z materiału tego niewątpliwie wynika, że budynek przy ul. O. w P. jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Podczas kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji w dniach 24 lutego 2016 r. i 4 marca 2016 r. stwierdzono bowiem: w lokalu nr [..] - zacieki w pokoju w górnym narożniku ściany zewnętrznej od strony zachodniej oraz w łazience na ścianie pomiędzy łazienką a wc; w lokalu [..] - zacieki w górnych narożnikach ścian zewnętrznych w pomieszczeniu kuchni i pokoju od strony wschodniej oraz w górnym narożniku na styku płyty balkonu i ścian zewnętrznej od strony zachodniej; w lokalu nr [...] – zacieki analogiczne w tych samych miejscach jak w lokalu poniżej nr [...]; dach jest w całości pokryty papą i brak jest widocznych przerwań w pokryciu papy; elewacja od strony wschodniej - konieczność uzupełnienia izolacji na styku płyt i uzupełnienia ubytków betonu w gzymsie w obrębie kapinosu.

Z opinii technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego posiadającego uprawnienia w specjalności konstrukcyjno – budowlanej wynika zaś, że:

- przyczyną zalewania i zawilgacania ścian w łazienkach między innymi w lokalach [...]-[..] jest: brak właściwej wentylacji lokali mieszkalnych;

- przyczyną zawilgacania ścian osłonowych w rejonie ścian obudowy loggi w części lokali w rejonie węzła konstrukcyjnego – jest rozszczelnienie węzła w rejonie styku, stropu loggi oraz ściany obudowy loggi, wnikanie wody do wnętrza węzła wzdłuż nadproża poprzez szczelinę pomiędzy płytami osłonowymi a zjawisko to może występować z powodu gromadzenia się wody na loggi przy braku właściwej izolacji posadzki loggi lub z powodu rozszczelniania obudowy loggi;

- przyczyną zawilgocenia i zalewania ścian osłonowych w rejonie węzłów konstrukcyjnych i nadproży – jest nieszczelność węzła w rejonie otworu dekompresyjnego i okapnika węzłowego; zalania występują po intensywnych opadach deszczu z jednoczesnym występowaniem silnego wiatru z kierunków wschodnich a padający deszcz spływa po fakturze ściany gromadząc się na okapniku węzłowym; wiatr wywołuje nadciśnienie na ścianie i powoduje iniekcję wody zgromadzonej na okapniku do wnętrza węzła; w budynku, ze względu na naturalne procesy osiadania i rozszczelniania się elementów z wielkiej płyty powstały szczeliny, którymi woda opadowa pod wpływem wiatru wpływa do wnętrza budynku i powoduje zawilgocenia i zalania; proces ten jest efektem starzenia się masy elastycznej wypełniającej spoiny pomiędzy płytami osłonowymi oraz wykruszeniem się masy w rejonie otworów dekompresyjnych nad okapnikami.

W opinii technicznej sporządzonej w sprawie rzeczoznawca budowlany stwierdził jednocześnie, że stan pokrycia dachu jest dobry i nie stanowi on przyczyny zalewania niższych kondygnacji; roboty dekarskie wykonane zostały poprawnie a drobne wady technologiczne tj. pokrycie obróbek blacharskich papą termozgrzewalną nie ma wpływu na szczelność pokrycia oraz na jego trwałość; brak sfałdowań i znamion zalegania wód po opadach wskazuje, że odpływ wody z połaci jest poprawny; zastosowana technologia krycia jest skuteczna i technologicznie poprawnie wykonana. Stwierdzenia te są zgodne z wynikami kontroli okresowej jednorocznej z maja 2015 r.

Nałożone w decyzji obowiązki, które powinna podjąć Spółdzielnia Mieszkaniowa "[..]" w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości pokrywają się z zakresem i sposobem ich usunięcia wskazanym w sporządzonej przez rzeczoznawcę ocenie technicznej. W decyzji tej określono bowiem, że nakazuje się Spółdzielni wykonanie robót budowlanych w celu usunięcia nieprawidłowości poprzez naprawę uszkodzonych izolacji węzłów i spoin między płytami ścian osłonowych budynku w rejonie ścian obudowy loggi, węzłów konstrukcyjnych i nadproży zgodnie z punktem 2 przedłożonej oceny technicznej. We wnioskach i zaleceniach zawartych na stronie 10 opinii technicznej rzeczoznawca wskazał zaś, że w celu usunięcia przyczyn zalewania należy wykonać naprawę uszkodzonych izolacji węzłów i spoin zgodnie z zaleceniami z punktu 2 niniejszego opracowania.

Orzekające w sprawie organy, z uwagi na jednoznaczne stwierdzenia zawarte w sporządzonej do sprawy ocenie technicznej, nie mogły przyjąć kwalifikacji stwierdzonego stanu technicznego obiektu budowlanego, zgodnego z wymaganiami skarżącej. Opinia rzeczoznawcy majątkowego przedstawiona została do sprawy przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[..]" na skutek zastosowania przez organ dyspozycji art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Przepis ten ma charakter ogólny i należy stosować go w związku z innymi przepisami prawa budowlanego, które wprowadzają obowiązek dostarczenia odpowiednich ekspertyz (zob.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2016/98, dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przesłanką uzasadniającą nałożenie obowiązku sporządzenia ekspertyz jest powzięcie przez organ uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych, lub wykonywanych robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Organ nie ma prawa nałożyć obowiązku sporządzenia ekspertyzy jeżeli w danej sprawie nie występuje przesłanka uzasadnionych wątpliwości (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2005 r., sygn. akt OSK 816/2004, dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć przy tym należy, że ekspertyza techniczna przygotowywana przez osobę z uprawnieniami budowlanymi w oparciu o przepisy Prawa budowlanego na zlecenie strony postępowania nie jest opinią biegłego w ścisłym, procesowym tego słowa znaczeniu, podlegającą wszelkim regułom przypisanym takiej opinii w k.p.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2645/12, dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd też nie są zasadne zarzuty skarżącej dotyczące konieczności powołania uzupełniającej opinii biegłego w sprawie wobec zastrzeżeń skarżącej. Co więcej, z dołączonej do skargi notatki urzędowej sporządzonej przez asp. szt. W. K. w związku z prowadzonym postępowaniem sprawdzającym w sprawie zawiadomienia M. P. i U. T. wynika, że w budynku mieszkalnym położonym przy ul. O. w P. tylko skarżąca i U. T. wskazują na zalania ich mieszkań z sufitu. Pozostali mieszkańcy bloku negują wystąpienie zalewania ich mieszkań z sufitu.

Z ekspertyzy technicznej wynika ponad wszelką wątpliwość niewłaściwy stan techniczny obiektu budowlanego, jakim jest budynek, co uzasadniało z całą pewnością wydanie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wobec Spółdzielni na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Decyzja ta jest korzystna dla właścicieli lokali mieszkalnych, do których również należy skarżąca. Jeżeli po usunięciu wskazanych usterek będą występowały jakiekolwiek nieprawidłowości, to organ nadzoru budowlanego będzie mógł i powinien ponownie badać stan techniczny obiektu. Wyjaśnić przy tym należy, że przedmiotem postępowania w sprawie nie była ocena prawidłowości wykonania umowy przez wykonawcę wybranego przez Spółdzielnię, ani rozliczenia kosztów wynikających z tego tytułu, tak między stronami tej umowy, jak i między Spółdzielnią a właścicielami lokali mieszkalnych. Skarżąca jest stroną niniejszego postępowania z uwagi na występujące zacieki w jej lokalu mieszkalnym, co uzasadnia jej indywidualny interes prawny. Poza tym skarżąca nie może powoływać się na sytuację dotyczącą innych lokali mieszkalnych. Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast obiekt budowlany, a więc budynek mieszkalny jako całość.

Przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nie może zaś stanowić podstawy nałożenia przez organ nadzoru budowlanego obowiązków związanych z doprowadzeniem użytkowanego obiektu do odpowiedniego stanu technicznego bez jednoczesnego wykazania w decyzji, że stan techniczny obiektu budowlanego, wynikający z jego użytkowania, jest niezgodny z obowiązującymi przepisami (zob. A. Gliniecki (red.), Prawo budowlane. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 853).

Podkreślić należy, że kwestia, czy ustalony w toku postępowania administracyjnego stan faktyczny jest wynikiem czyichkolwiek zaniedbań oraz ewentualne osoby winnej tych zaniedbań nie ma w konsekwencji znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w budynku (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 906/10, Lex nr 992661).

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że kontrolowane decyzje są zgodne z prawem i dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skargę jako niezasadną oddalił.