Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 39/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M.D. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r.

W przedmiotowej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd. Skarżący nie uzasadnił tego wniosku.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, M.D. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Z oświadczenia o sytuacji rodzinnej i majątku oraz nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentów wynika, że nie ma on majątku, ani oszczędności. Stan jego zdrowia utrudnia mu podjęcie pracy. Na własny wniosek utracił status bezrobotnego i jest zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego żony. Pracuje wyłącznie dorywczo zarabiając ok. 900 zł miesięcznie, które w całości przeznacza na bieżące niezbędne koszty utrzymania. Korzysta również z pomocy materialnej dzieci. Mieszka w domu stanowiącym współwłasność żony, jedynie w miarę możliwości partycypując w kosztach jego utrzymania. W jego małżeństwie obowiązuje rozdzielność majątkowa i w związku z tym żona odmówiła przedstawienia dokumentów dokumentujących jej sytuację finansową i majątkową. Skarżący przedłożył kserokopie umowy o ustanowieniu małżeńskiej rozdzielności majątkowej (akt notarialny Rep. A nr [...] z dnia [...] września 2013 r.), decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz rocznego zeznania podatkowego PIT-37 za 2015 r., w którym nie wykazano żadnego przychodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Zgodnie z regulacją art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania

przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (art. 61 § 6 pkt 1 P.p.s.a.)

albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a.).

Zwrócić uwagę należy, że rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej, oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy od stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Ocena, czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy do sądu, z tym, że w znacznym stopniu zależy ona od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest szczegółowe wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Tezy do art. 61. Wyd. V. Lex). Brak spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, czynności uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wykazał, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia mu ochrony tymczasowej. Wniosek w tej materii, oprócz samego żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zawiera żadnej argumentacji, która mogłaby w jakikolwiek sposób wskazywać na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący nie przedłożył też żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby podlegać ocenie Sądu w perspektywie zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności informacji, które obrazowałyby jego obecną sytuację finansową, majątkową. Okoliczności te nie wynikają również z akt administracyjnych zgromadzonych przez organy.

Analiza sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego, przeprowadzona na podstawie dokumentów złożonych przez skarżącego w związku z rozpoznaniem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wykazała, że skarżący nie posiada żadnych nieruchomości, rzeczy ruchomych, oszczędności. Nie uzyskuje dochodów, które mogłyby podlegać egzekucji. Brak jest zatem środków materialnych przedstawiających wartość handlową oraz majątku, z którego można byłoby przeprowadzić skuteczną egzekucję.

Dodać przy tym należy, że każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń NSA na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). Co więcej, zobowiązanie podatkowe jako, że ma charakter pieniężny, z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne.

W rezultacie, w ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można przyjąć, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.