Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 741/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Zaorska, Sędziowie sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, sędzia WSA Katarzyna Owsiak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Postępowanie przed organami podatkowymi.

1.1. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS/organ odwoławczy) z dnia [...] stycznia 2019 r., stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

1.2. Z akt sprawy wynika, że w dniu 25 października 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. (dalej: organ pierwszej instancji/NUS) wydał decyzję ustalającą K.K. (dalej: Skarżąca/Strona) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w kwocie 2.909 zł z tytułu nabycia darowizny środków pieniężnych.

Decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 15 listopada 2019 r.

1.3. Pismem z dnia 26 listopada 2018 r., złożonym w Kancelarii Urzędu Skarbowego w G. w dniu 30 listopada 2018 r. Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji.

1.4. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 16 stycznia 2019 r. organ odwoławczy, działając na podstawie art. 228 § 1 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 900, dalej: O.p.) stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Organ odwoławczy wskazał, że decyzja NUS z dnia [...] października 2018 r. została doręczona Skarżącej w dniu 15 listopada 2018 r., w związku z powyższym ostatnim dniem terminu do wniesienia odwołania do organu odwoławczego był dzień 29 listopada 2018 r. DIAS podał, że odwołanie zostało złożone bezpośrednio do Kancelarii organu w dniu 30 listopada 2018 r., a zatem z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia.

2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.

2.1. Skarżąca nie zgodziła się z postanowieniem DIAS i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

2.2. Strona skarżonemu postanowieniu DIAS zarzuciła:

1) błędną interpretację terminu, kiedy Strona stała się posiadaczką darowizny kwoty pieniężnej - złożenie stosownego zeznania nastąpiło w przewidzianym ustawą terminie i nie stanowiło uchybienia;

2) naruszenie art. 187 O.p. polegające na nieprawidłowej i fragmentarycznej analizie materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji uznanie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wydanie decyzji z dnia [...] października 2018 r. o ustaleniu wysokości zobowiązania podatkowego, oraz orzekającego przekroczenie terminu do wniesienia druku zgłoszenia SD-ZZ;

3) błędne określenie terminu do złożenia zgłoszenia SD-22, który został nadany dnia 30 maja 2016 r.;

4) błędne określenie terminu wykonania praw zamiast określenie terminu przypadającego na zakup udziałów i podwyższenie kapitału założycielskiego E. Sp. z o.o.;

5) naruszenie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. 2018 r., poz. 2096) – NUS w dniu 8 czerwca 2016 r. wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień w sprawie zgłoszenia SD-ZZ przesłanego dnia 30 maja 2016 r. Pomimo złożenia przez Stronę wyczerpujących wyjaśnień korespondencyjnie i podczas kilku wizyt w urzędzie, organ zwlekał z wydaniem decyzji w powyższej sprawie do dnia 25 października 2018 r., czyli ponad 860 dni;

6) naruszenie art. 180 O.p. poprzez niedopuszczenie w sprawie dowodów przyczyniających się do właściwego wyjaśnienia sprawy.

2.3. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

3.1. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie albowiem objęte skargą postanowienie odpowiada prawu.

3.2. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), na mocy którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.

3.3. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie DIAS z dnia [...] stycznia 2019 r. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

3.4. Nie ulega wątpliwości, że nie tylko prawem ale i obowiązkiem organu odwoławczego jest kontrola, czy odwołanie podatnika od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji zostało wniesione w ustawowym terminie.

Termin w jakim należy wnieść odwołanie reguluje przepis art. 223 § 2 pkt 1 O.p. W świetle art. 223 § 2 pkt 1 O.p. i zgodnie z obowiązującą zasadą wejścia decyzji do obrotu prawnego, niewątpliwym jest, że termin do wniesienia odwołania od decyzji należy liczyć od daty doręczenia tej decyzji stronie.

Z systemowego odczytania treści art. 223 § 2 pkt 1 i art. 228 § 1 pkt 2 O.p. wynika, że organ podatkowy do którego wniesiono odwołanie obowiązany jest w ramach wstępnej weryfikacji dopuszczalności odwołania ustalić prawidłowość doręczenia decyzji pierwszoinstnacyjnej, a następnie, dokonać zestawienia daty doręczenia tej decyzji podatnikowi z datą wniesienia przez niego odwołania. Jeżeli porównanie tych dwóch dat wskazuje na to, że odwołanie zostało wniesione później niż w 14 dniu od dnia doręczenia decyzji, organ odwoławczy obowiązany jest stwierdzić (w procesowej formie postanowienia wydanego na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p.) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

3.5. Odnosząc powyższe uwagi natury ogólnej do stanu faktycznego sprawy Sąd uznał, że w sprawie organ odwoławczy zasadnie zastosował dyspozycję art. 228 § 1 pkt 2 O.p. co skutkowało pozbawieniem Strony możliwości merytorycznego rozpoznania odwołania.

Z treści art. 228 § 1 pkt 2 O.p., a w szczególności, z użytego w tym przepisie zwrotu stwierdza wynika, że w każdym przypadku wniesienia odwołania po upływie ustawowego terminu organ odwoławczy obowiązany jest wydać postanowienie, o którym mowa w powołanym przepisie.

W orzecznictwie sądowym wyrażany jest pogląd, który Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela, że uchybienie terminu ma charakter obiektywny, a zatem stwierdzenie, że doszło do uchybienia terminowi następuje w oderwaniu od przyczyn, które doprowadziły do takiego stanu rzeczy (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 12/19).

3.6. Jak wynika z zaskarżonego postanowienia oraz z akt sprawy, objęta odwołaniem Strony decyzja z dnia [...] października 2018 r. została doręczona Skarżącej w dniu 15 listopada 2018 r. Strona w skardze nie kwestionował ani daty, ani skuteczności tego doręczenia. Uchybień w tym zakresie nie dopatrzył się także Sąd.

Jako bezsporne w sprawie uznać również należało to, że odwołanie z dnia 26 listopada 2018 r. zostało wniesione w dniu 30 listopada 2018 r. poprzez złożenie pisma w tym dniu w kancelarii Urzędu Skarbowego w G. (prezentata urzędu ze wskazaną data i informacją, że dokument złożono osobiście).

Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego co do tego, że ustawowy, czternastodniowy termin na wniesienie odwołania upływał z dniem 29 listopada 2018 r., a zatem Strona uchybiła terminowi do wniesienia środka zaskarżenia. Okoliczność ta obligowała organ odwoławczy do zastosowania normy z art. 228 § 1 pkt 2 O.p., a zatem procesowe działania organu odwoławczego zostały podjęte na podstawie i w granicach prawa. Powyższe przesądzało o legalności zaskarżonego postanowienia.

3.7. Odnosząc się natomiast do podniesionych w skardze licznych zarzutów dotyczących istoty sprawy objętej decyzją NUS z dnia [...] października 2018 r., ustalającą Stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w kwocie 2.909 zł z tytułu nabycia darowizny środków pieniężnych, uznać należy, że pozostają one poza zakresem rozpatrywanej sprawy, wobec czego są niezasadne. Jak już bowiem było wskazywane przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie DIAS stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania i tylko kwestie związane ze zgodnością z prawem tego postanowienia pozostają w zakresie kontroli Sądu. Również dołączone przez Stronę do skargi liczne dokumenty odnoszą się wyłącznie do istoty merytorycznego sporu między Skarżącą, a organem w przedmiocie ustalenia wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia darowizny środków pieniężnych, wobec czego nie mogą przyczynić się do wyjaśnienia rozpatrywanej sprawy.

3.8. Kierując się przedstawioną argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. wniesioną w sprawie skargę w całości oddalił jako pozbawioną podstaw prawnych.