Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 744/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6142 Szkoły wyższe niepaństwowe, w tym  zawodowe
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku Wyższej Szkoły [...] w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wyższej Szkoły [...] w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2010 r., [...] w przedmiocie zawieszenia uprawnień do prowadzenia studiów pierwszego stopnia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyższa Szkoła [...] w W. pismem z dnia 2 marca 2010 r. złożyła skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie zawieszenia uprawnień do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "ekonomia".

W swojej skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jej wykonanie powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wstrzymanie rekrutacji na studia prowadzi wprost do odcięcia uczelni od napływu nowych studentów, a co za tym idzie również pozbawienia wpływów z czesnego. Szkoda jest zatem niewątpliwa i może prowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci likwidacji uczelni, która utraci płynność finansową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964).

Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody.

W niniejszej sprawie należy zauważyć, że działalność uczelni i wstrzymanie przyjęć na kierunek ekonomia, co prawda powoduje pogorszenie sytuacji finansowej uczelni, jednakże nie tylko z przyjęć studentów uczelnia uzyskuje dochody. Studenci uczęszczający na studia także opłacają koszty nauki, a zaskarżona decyzja zezwoliła na kontynuowanie im kształcenia na tej uczelni. Zaskarżone orzeczenie zawiesiło uprawnienia uczelni tylko do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na jednym kierunku "ekonomia".

Skoro zatem w wyniku wydania zaskarżonej decyzji uczelnia nie może uzyskiwać dochodów tylko z części prowadzonej działalności, to argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wniosku nie mogła zostać podzielona przez Sąd.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.