Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 794/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia przyznać skarżącemu J.N. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. bg


UZASADNIENIE

III SA/Łd 794/07

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 listopada 2007 r. J.N. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał go do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie – dnia 14 stycznia 2008 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF.

Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną H.N. i synem M.N. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: dochody z tytułu umowy o pracę skarżącego J.N. w wysokości 1.800 zł oraz renta inwalidzka syna skarżącego w wysokości 520 zł. Łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego wynosi więc 2.320 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w kwocie ok. 773 zł. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 71,58 m², nie posiada żadnych innych nieruchomości. Wskazał także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Podniósł także, że jego syn jest inwalidą I grupy i jest niezdolny do samodzielnej egzystencji, natomiast żona choruje na chorobę niedokrwienną serca i astmę oskrzelową. Jak wyjaśnił, ponosi w związku z tym dodatkowe koszty leków w kwocie ok. 350 zł miesięcznie oraz koszty leczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 marca 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zm. – dalej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową i zdrowotną skarżącego i członków jego rodziny, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody w gospodarstwie domowym skarżącego zamykają się kwotą 2.320 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 773 zł. Skarżący ponosi przy tym wydatki związane z bieżącym utrzymaniem oraz kosztami leków i niezbędnych świadczeń zdrowotnych. Istotne jest także, że syn skarżącego jest inwalidą I grupy i jest niezdolny do samodzielnej egzystencji, natomiast żona choruje na chorobę niedokrwienną serca i astmę oskrzelową. Skarżący ponosi w związku z tym dodatkowe koszty leków w kwocie ok. 350 zł miesięcznie oraz podwyższone koszty leczenia. Skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącego.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 245 § 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

bg