Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 875/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3 art. 246 par. 1 pkt 2 art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] , [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc listopad i grudzień 2004r. postanawia: zwolnić A. J. od kosztów sądowych, /-/ M. Skwierzyńska


UZASADNIENIE

Wpis sądowy w sprawie niniejszej wynosi 9.122,96 zł.

A. J. w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie oświadczenia na urzędowym formularzu. Przedmiotowe wezwanie doręczono A. J. w dniu 30 kwietnia 2007r. Niestety skarżący, mimo upływu wyznaczonego terminu, nie uzupełnił wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 29 maja 2007r. referendarz sądowy pozostawił wniosek strony bez rozpoznania.

Na powyższe zarządzenie A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sprzeciw, jednocześnie złożył, sporządzony na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych .

Wobec wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zakwestionowane postanowienie utraciło moc na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a sprawa podlega rozpoznaniu przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.

W jego uzasadnieniu A. J. wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Podał, że odkąd zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą PPHU A z/s w Ś. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Skarżący nie posiada żadnych źródeł dochodu i utrzymuje się jedynie dzięki pomocy bliższej i dalszej rodziny, u której rotacyjnie zamieszkuje. A. J. oświadczył nadto, że choruje, a jego leczenie finansuje rodzina. Skarżący nie posiada żadnego majątku ruchomego oraz nieruchomości. A. J. oświadczył, że nie pozostaje z innymi osobami we wspólnym gospodarstwie domowym, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów, nie ma też przyznanego prawa do renty inwalidzkiej.

Na wezwanie z dnia 03 września 2007r. skarżący odpowiedział pismem z dnia 15 września 2007r., w którym wyjaśnił, iż " w latach 2005 i 2006 nie uzyskiwał żadnych dochodów, w związku z czym nie składał deklaracji podatkowej za 2005r." Skarżący przedstawił również odpis deklaracji podatkowej za 2006r. oraz zaświadczenie wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. Wynika z przedmiotowego zaświadczenia, iż "A. J. w roku 2001 i 2002 nie rozliczał się z działalności gospodarczej, za 2001r. podatnik złożył zeznanie podatkowe PIT-37 i wykazał dochody tylko z wynagrodzenia ze stosunku pracy, a w 2002r w zeznaniu podatkowym PIT 37 wykazał dochody tylko z innych źródeł. Za rok 2003 brak zeznania podatkowego". A. J. oświadczył poza tym, że w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą również w 2004r. nie uzyskiwał dochodów. Skarżący podał, że "jedyne koszty miesięcznego utrzymania jakie ponosi to zakup kart telefonicznych do telefonu komórkowego i to za kwotę 30 - 50 zł miesięcznie oraz zakup leków w kwocie ok. 100 - 150 zł miesięcznie. Żona jest współwłaścicielką 1/3 udziałów w kamienicy położonej w J., przy ul. [...] i zajmuje tam jedno z mieszkań. Wszelkie koszty utrzymania nieruchomości, w tym także mieszkania zajmowanego przez żonę, ponoszą współwłaściciele w częściach równych, żona jedynie odrębnie reguluje należności za prąd i gaz. A. J. podał, że jest zameldowany w mieszkaniu należącym do jego żony, nie korzysta z żadnych form pomocy społecznej, nie jest też zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. jako osoba bezrobotna, z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy, od 1 stycznia 2004r. nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, wartościowych przedmiotów, a samochód osobowy BMW kombi rok produkcji 1993 -przekazał synowi, wszystkie środki na zakup leków i kart otrzymuje od rodziny. A. J., do swojego pisma, załączył: zaświadczenie lekarza rodzinnego o stanie zdrowia, karty informacyjne z leczenia szpitalnego, kartę pobytu szpitalnego.

Na wezwanie z dnia 5 października 2007r. A. J. w odpowiedzi podał, że jest ojcem trzech synów w wieku 29, 26 oraz 22 lata, "żona uzyskała w roku podatkowym 2007 dochód brutto w wysokości 6.573,75 w tym ze stosunku pracy 5.658,55 zł i z tytułu zasiłku dla bezrobotnych kwotę 915,20 zł.", w małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej.

W rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w pismach uzupełniających wniosek wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania koniecznego.

W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji.

/-/ M. Skwierzyńska