Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1963/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska Sędzia NSA - Małgorzata Pocztarek Asesor WSA - Janusz Walawski (spr.) Protokolant: - Magda Magdoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006 r., sprawy ze skargi B. P. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

B. P. w dniu [...] maja 2005 r. złożyła do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] listopada nr [...] utrzymującej w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [...] października 2003 r. stwierdzającą nieważność postępowania kwalifikacyjnego.

Minister Edukacji Narodowej i Sportu, na podstawie art. 158 § 1 oraz art. 157 § 3 kpa, wydał w dniu [...] lipca 2005 r. decyzję nr [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ podał m.in., że w dniu [...] lipca B. P. uzyskała akceptację Komisji Kwalifikacyjnej powołanej przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. W toku postępowania nadzorczego przeprowadzonego na podstawie art. 9h ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy – Karta Nauczyciela stwierdzono naruszenie przez Komisję Kwalifikacyjną prowadzącą postępowanie kwalifikacyjne przepisów § 11 ust. 2 i § 12 ust. 1 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825 ze zm.). Każdy z członków Komisji Kwalifikacyjnej oceniał spełnianie przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego, według punktowej skali od 0 do 10. Zadaniem Komisji Kwalifikacyjnej była analiza przedłożonej dokumentacji oraz dokonanie na tej podstawie oceny spełnienia przez nauczyciela warunków niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela [...]. Z przebiegu prac został sporządzony protokół zawierający uzyskaną przez nauczyciela punktację wraz z jej uzasadnieniem. Jednakże w uzasadnieniu przyznanej liczby punktów odniesiono się głównie do sposobu przedstawienia dokumentacji oraz podniesiono, że nauczycielka nie wykazała się umiejętnością rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych, nie uwzględniła bowiem specyfiki pracy wizytatora kuratorium oświaty, co z kolei pozostaje w sprzeczności z rozstrzygnięciem Komisji Kwalifikacyjnej odnośnie udzielonej akceptacji. Ponadto Komisja Kwalifikacyjna stwierdziła, że przedłożony opis i analiza jednego z wymaganych problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych nie przekonał jej członków o posiadaniu przez nauczycielkę umiejętności, o których mowa w § 5 ust. 2 pkt 4 powyżej określonego rozporządzenia. Stwierdzenie niespełnienia przez nauczycielkę jednego z warunków niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela [...] pozostawało w sprzeczności z ostatecznym rozstrzygnięciem Komisji Kwalifikacyjnej o udzielenie jej akceptacji na stopień nauczyciela [...]. Stanowiło to przesłankę do stwierdzenia przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu nieważności postępowania kwalifikacyjnego.

Od powyższej decyzji B. P. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podniosła, że nie zgadza się z interpretacją zawartą w uzasadnieniu decyzji, dotyczącą "niewykazania się umiejętnością rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych", bowiem rozpoznawanie mobbingu stosowanego przez pracodawcę w stosunku do pracownika jest elementem związanym z charakterem i specyfiką wykonywanej pracy.

Minister Edukacji Narodowej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 9h ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.), wydał w dniu [...] września 2005 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję ją poprzedzającą z dnia [...] lipca 2005 r. W uzasadnieniu organ powtórzył argumenty przedstawione w uzasadnieniu decyzji wydanej w pierwszej instancji. Ponadto dodał, że kwestia mobbingu w żadnym razie nie może być przedmiotem oceny komisji kwalifikacyjnej w postępowaniu kwalifikacyjnym na stopień nauczyciela [...].

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi złożonej przez B. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i nadanie stopnia nauczyciela [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania.

Rozpoznając sprawę w świetle powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W dniu [...] lipca 2003 r. Komisja Kwalifikacyjna powołana przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] maja 2003 r. nr [...], po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego w związku z ubieganiem się przez skarżącą o awans zawodowy na stopień nauczyciela [...] wyraziła akceptację konieczną do uzyskania przez nią kolejnego stopnia awansu zawodowego.

Z protokółu z posiedzenia Komisji Kwalifikacyjnej wynika, że na [...] z możliwych do uzyskania punktów skarżąca otrzymała [...] punktów, co stanowiło minimalną liczbę punktów umożliwiających uzyskanie akceptacji na stopień nauczyciela [...].

Zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825 ze zm.), komisje kwalifikacyjne i komisje egzaminacyjne podejmują rozstrzygnięcia w obecności co najmniej 2/3 składu swoich członków (ust.1). Każdy z członków komisji ocenia spełnienie przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego, według punktowej skali od 0 do 10 (ust.2). Nauczyciel otrzymuje odpowiednio akceptację komisji kwalifikacyjnej lub zdaje egzamin przed komisją egzaminacyjną w przypadku uzyskania co najmniej 2/3 możliwych do uzyskania punktów (ust.3).

W pracach Komisji Kwalifikacyjnej badających i oceniających spełnienie przez skarżącą wymagań określonych w § 5 powołanego powyżej rozporządzenia uczestniczyło 6 członków, co oznacza, że skarżąca miała możliwość uzyskać maksymalnie [...] punktów. Skarżąca otrzymała [...] punktów, co stanowiło 2/3 wymaganej liczby punktów do otrzymania akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej.

W tym miejscu podać należy, że przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego nauczycieli nie zawierają regulacji umożliwiających zmianę oceny punktowej członków Komisji Kwalifikacyjnej. Jedynie w art. 9h ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela, ustawodawca powierzył organom wymienionym w tym przepisie nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielowi stopnia awansu zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu, czynności o których mowa w ust. 1, podjęte z naruszeniem przepisów ustawy, przepisów o kwalifikacjach nauczycieli lub przepisów wydanych na podstawie art. 9g ust. 10 są nieważne. Nieważność czynności stwierdza się, w drodze decyzji administracyjnej, odpowiednio organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub właściwy minister.

Powyżej przytoczony przepis stanowił podstawę materialnoprawną decyzji, której stwierdzenia nieważności domagała się skarżąca.

Zdaniem Sądu, istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy powołany przepis prawa upoważnia właściwy organ do podważenia oceny dokonanej przez komisję kwalifikacyjną.

W przekonaniu Sądu ocena punktowa zawarta w protokóle z posiedzenia Komisji Kwalifikacyjnej nie stanowi czynności w rozumieniu art. 9h ustawy – Karta Nauczyciela. Jest wyłącznie skutkiem tych czynności, a tym samym nie podlega nadzorowi, o którym mowa w tym przepisie. Przepis ten nie stanowi dla organu podstawy do stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia Komisji Kwalifikacyjnej z przyczyn merytorycznych.

Nie ulega również wątpliwości, że wprowadzenie w przepisach skali punktowej i zakreślenie minimum punktów, które należy uzyskać, pozwala członkom Komisji Kwalifikacyjnej dokonywać indywidualnej oceny nauczyciela na podstawie zebranej w sprawie dokumentacji. Skoro więc w ocenie Komisji Kwalifikacyjnej skarżąca uzyskała wymaganą ilość punktów, to niedopuszczalna była ingerencja organu poprzez wydanie decyzji o stwierdzeniu nieważności przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego.

W tym stanie rzeczy nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji o stwierdzeniu nieważności postępowania kwalifikacyjnego jest chybiony, a zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem art. 9h ust. 1 pkt 2 i ust. 2 przedmiotowej ustawy, które miało wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do wniosku skarżącej o nakazanie organowi wydania aktu nadania stopnia nauczyciela [...], Sąd wyjaśnia, że nie jest władny tego uczynić, gdyż może to nastąpić dopiero po przeprowadzeniu przez organ postępowania administracyjnego w tym zakresie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.