Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 754/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 184, art. 197 par. 2, art. 232 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 489/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 489/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), w pkt 1 odrzucił skargę E. N. (dalej jako skarżąca) na decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w pkt 2 orzekł o zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego.

Sąd I instancji mając na uwadze treść art. 53 § 1 P.p.s.a., określającego trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego od doręczenia stronie zaskarżonej decyzji oraz fakt, że uchybienie tego terminu czyni nieskutecznym wniesienie skargi (art. 85 P.p.s.a.), wskazał, że skarga wniesiona po terminie stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Na podstawie akt Sąd ustalił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 4 grudnia 2020 r. (k. 45 akt adm. II inst.). Termin do wniesienia skargi upływał 4 stycznia 2021 r., bowiem 3 stycznia 2021 r. przypadał na niedzielę, a w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Sąd stwierdził, że skarżąca wniosła skargę 20 kwietnia 2021 r. (k. 18 akt sąd.), a więc po upływie terminu. Sąd zauważył, że stosownie do art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej [...] jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z treścią art. 53 § 4 zd. pierwsze P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego.

Wobec powyższego Sąd I instancji, w myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., uznał za zasadne odrzucić skargę wniesioną w niniejszej sprawie.

Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości.

Skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciem Sądu wskazując, że zaskarżona decyzja o odmowie wydania pozwolenia na budowę została odebrana 4 grudnia 2020 r. przez osobę do tego nieuprawnioną - jej syna A. M., z którym ma słaby kontakt. Nie posiada on żadnego pełnomocnictwa w placówce pocztowej UP [...] w P. do odbierania pism do niej adresowanych lecz na hasło przesyłki polecone na nazwisko M. błędnie zostało mu wydane na poczcie postanowienie (powinno być decyzja). Syn poinformował ją oraz jej jedynego pełnomocnika M. M. o odbiorze tej przesyłki w dniu 7 grudnia 2020 r. a nie 4 grudnia 2020 r.

Skarżąca podnosi, że sama widziała tą decyzję 10 grudnia 2020 r. kiedy wróciła ze szkolenia medycznego w Niemczach. Nie miała dostępu do placówki pocztowej. Jej pełnomocnik M. był w tym czasie na urlopie w A.

Skarżąca zauważa, ze syn A. nie mieszka z nią ale w K. wraz ze swoją dziewczyną. Odbierał swoje pisma i błędnie, przypadkowo zostały wydane mu pisma na jej nazwisko.

Skarżąca wskazuje ponadto, że w jej ocenie nie jest prawdą, że jej skarga została wniesiona 20 kwietnia 2021 r. jak ustalił Sąd. Skarżąca twierdzi, że skarga została wniesiona 7 stycznia 2021 r., zgodnie z jej najlepszą wiedzą, w terminie 30 dni od poinformowania o odebraniu decyzji przez osobę nieuprawnioną A. M.. Na dowód tego skarżąca przesłała potwierdzenie nadania wraz z potwierdzeniem przelewu za skargę. Skarżąca wskazuje, że 20 kwietnia 2021 r. zostało złożone "uzupełnienie o opinię prawną wraz z pismem od autora planu, które uzyskała po dacie 7 października (powinno być stycznia) 2021 r. dotyczące tej skargi.

Wobec powyższego skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz nadanie biegu jej skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a., zaś § 4 tego artykułu stanowi, że termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi.

Okoliczność doręczenia zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Wojewody W. z [...] grudnia 2020 r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty P. z [...] października 2020 r., nr [...], odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z garażem podziemnym zlokalizowanym w K., gm. K., na działkach nr ewid. [...] i [...] obręb [...] K., synowi skarżącej A. M. w dniu 4 grudnia 2020 r. (zpo k.45 akt administracyjnych) nie budzi wątpliwości Sądu odnośnie do jego prawidłowości. Jak wynika z adnotacji Poczty przesyłka była awizowana w dniu 3 grudnia 2020 r. o czym pozostawiono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Posiadając awizo syn skarżącej mógł odebrać kierowaną do niej przesyłkę pocztową bowiem uznany został za dorosłego domownika skarżącej (posiadał awizo stwierdzono, że zamieszkiwał pod tym adresem). Ponadto syn odebrał przesyłkę adresowaną do M. M., który jest uczestnikiem postępowania w tej sprawie. Z adnotacji poczty wynika, że uczynił to jako pełnomocnik pocztowy. Pracownik poczty aby poczynić taką adnotację musiał zweryfikować tożsamość pełnomocnika i jego wiarygodność. Należy uznać, że samo posiadanie hasła do odbioru poczty nie było wystarczające aby wydać przesyłkę adresowaną nie do A. ale do M. M. To wskazuje, że również syn A. miał imienne pełnomocnictwo pocztowe do odbierania przesyłek za M. M.

Wobec tego termin do wniesienia skargi został określony prawidłowo. Decyzję doręczono 4 grudnia 2020 r. zatem skargę należało wnieść do 3 stycznia 2021 r. Skoro ostatni dzień terminu wypadał w niedzielę należało uznać, stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a., że termin ten upływa 4 stycznia 2021 r. Nie ulega wątpliwości, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu bowiem zarówno stempel pocztowy na kopercie zawierającej skargę wskazują nadanie jej 20 kwietnia 2021 r. jak i adnotacja biura podawczego Sądu wskazuje, że skarga wpłynęła bezpośrednio do Sądu 22 kwietnia 2021 r. Dodatkowym potwierdzeniem tych okoliczności jest wydruk ze strony Poczty Polskiej "śledzenie przesyłek" (k. 19 akt sądowych). Wynika z niego, że przesyłka polecona o numerze [...], który to numer odpowiada numerowi znajdującemu się na kopercie zawierającej skargę, została nadana 20 kwietnia 2021 r. w UP P. [...] o 21:16 a doręczono ją do 22 kwietnia 2021 r. o 13:40 UP P. [...]. Potwierdzenie nadania przesyłki adresowanej do WSA w Poznaniu wskazujące datę nadania 7 stycznia 2021 r. dołączone do zażalenia nie odnosi się do skargi wniesionej w niniejszej sprawie bowiem numer jej jest inny niż ten widniejący na kopercie zawierającej skargę, a mianowicie [...]. Przesyłka o tym numerze została doręczona 11 stycznia 2021 r.

Nieuzasadnione zatem jest twierdzenie, że 20 kwietnia 2021 r. zostało nadesłane uzupełnienie o opinię prawną wraz z pismem od autora planu, uzyskane po dacie wniesienia skargi 7 stycznia 2021 r. Pismo takie z 7 lipca 2021 r. jak wynika z akt zostało nadane do Sądu 7 lipca 2021 r. (koperta k. 62 akt).

Przesądzające znaczenie ma okoliczność, że nawet gdyby przyjąć wersję zdarzeń skarżącej, że wniesienie przez nią skargi nastąpiło w dniu 7 stycznia 2021 r., to i tak byłaby to skarga wniesiona po terminie. Termin upływał bowiem w dniu 4 stycznia 2021 r.

Wobec powyższego uznać należy, że Sąd I instancji słusznie uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie została złożona z uchybieniem terminu i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Konsekwencją tego było orzeczenie o zwrocie uiszczonego od tej skargi wpisu na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.