Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 119/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn postanawia : odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W związku ze skargą wniesioną przez J. B. (dalej jako: strona, skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 kwietnia 2022 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosowanie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie.

Równocześnie, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podanie numeru PESEL. Również w tym przypadku zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako "ppsa").

Powyższe wezwania zostały wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze i pod tym adresem doręczone 11 kwietnia 2022 r. do rąk dorosłego domownika (T. B.), co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (k. 25 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi przypadał na 18 kwietnia 2022 r., ponieważ jednak był to dzień ustawowo wolny od pracy (poniedziałek wielkanocny), upływ terminu do dokonania wskazanych czynności upłynął, w myśl art. 83 § 2 ppsa, w dniu następnym, tj. 19 kwietnia 2022 r.

W wyznaczonym terminie strona nie wniosła wymaganej opłaty ani nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL. Natomiast w piśmie procesowym z 1 kwietnia 2022 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę i wnosi o umorzenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa.

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL strony. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 ppsa, w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1b ppsa). Stosownie natomiast do treści art. 49 § 1 ppsa, jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ppsa). Taka natomiast sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że strona była zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 ppsa, zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).

W przedmiotowej sprawie wezwanie o zapłatę wpisu zostało prawidłowo doręczone stronie 11 kwietnia 2022 r., wobec czego siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności (z uwzględnieniem art. 83 § 2 ppsa) upłynął 19 kwietnia 2022 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.

W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ppsa, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.

Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego związanego z cofnięciem skargi, wyjaśnić należy, że zgodnie z ugruntowanym już w orzecznictwie stanowiskiem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne jedynie wówczas, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem uwzględnienie wniosku o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne, co nie miało miejsca w tej sprawie. W rezultacie tut. Sąd postanowił odrzucić skargę i nie rozpatrywać cofnięcia skargi, które uznał za nieskuteczne.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.