Postanowienie NSA, sygn. akt GSK 42/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 180
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hanna Rybińska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. R. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 11 kwietnia 2003r. sygn. akt I SA/Lu 1/03 w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 25 listopada 2002r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie oddalił skargę M. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 25 listopada 2002r. nr [...] wydaną w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.

Od powyższego orzeczenia M. R. wniósł w dniu 13 lutego 2004r. za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i ponowne naliczenie należności celnych z uwzględnieniem stanu pojazdu w dniu dokonania zgłoszenia celnego oraz fakturą zakupu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że:

Dopuszczalność skargi kasacyjnej wniesionej przez M. R. należy rozważyć w oparciu o treść art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.). Z przepisu tego wynika, że w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może w terminie do dnia 31 marca 2004r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić należy, że w świetle art. 101 ustawy z dnia 1 marca 1996r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 43, poz. 189 ze zm.) – termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej wynosi sześć miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego orzeczenia.

W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej według cytowanego przepisu rozpoczął swój bieg w dniu 15 lipca 2003r., tj. w dniu następnym po dacie, kiedy skarżącemu został doręczony odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie, wraz z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna zaś została wniesiona osobiście w dniu 13 lutego 2004r., tj. po upływie okresu sześciu miesięcy, który był przewidziany do złożenia rewizji nadzwyczajnej. Stwierdzić bowiem należy, że warunkiem umożliwiającym skorzystanie z uprawnienia określonego w art. 101 cyt. ustawy jest wniesienie skargi w terminie przewidzianym poprzednio dla rewizji nadzwyczajnej oczywiście do granicznej daty - 31 marca 2004r. Podnieść również należy, że ten środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej i z tych przyczyn jest niedopuszczalny, ponieważ nie odpowiada wymogom, które powinien spełniać zgodnie z treścią art. 175 § 1 i art. 176 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga kasacyjna bowiem, powinna odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (art. 176 cyt. ustawy). Kasacja powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkami przewidzianymi w art. 175 w § 2 i § 3. Pismo skarżącego wniesione w dniu 13 lutego 2004r. tym wymaganiom nie odpowiada, bowiem nie powołuje podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, a nadto zostało sporządzone i podpisane przez skarżącego osobiście.

W związku z powyższym z przyczyn podanych wyżej, jak również i z tego powodu, że w świetle art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) skarga kasacyjna M. R. okazała się spóźnioną, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 i art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił – skargę odrzucić.