Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SAB/Lu 5/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dnia 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niezałatwienia we właściwym terminie wniosku o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a : - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesionego ponaglenia. Skarżący został pouczony o braku przysługującego mu środka zaskarżenia od powyższego postanowienia.

W dniu [...] do Izby Celnej skarżący wniósł skargę do adresowaną do tutejszego Sądu (skarga ta wpłynęła do Sądu wraz z odpowiedzią Dyrektora Izby Celnej dnia [...] ), w której zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], wnosząc o jego uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Z treści art. 3 § 2 pkt 2 jasno wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają postanowienia, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Jak słusznie wskazał organ podatkowy w postanowieniu, którego dotyczy skarga, na postanowienie to zażalenie nie przysługuje, nie jest też ono niewątpliwie postanowieniem kończącym postępowanie, ani też rozstrzygającym sprawę co do istoty, nie mieści się zatem w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, i tym samym nie podlega ono kontroli wykonywanej przez sąd administracyjny.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że jeżeli strona zarzuca organowi bezczynność, może w tym przedmiocie złożyć skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, z tym że powinna to uczynić za pośrednictwem organu, któremu zarzuca taką bezczynność (art. 54 § 1 ww ustawy).

Uznając zatem wniesienie przedmiotowej skargi za niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę odrzucić.