Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 439/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2018r. po rozpoznaniu wniosku H. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2016r, Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: I. przyznać H. C. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu

3 stycznia 2018r. (data wpływu do Sądu) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca H. C. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W protokole z rozprawy z dnia

13 grudnia 2017r. jak i w formularzu wniosku PPF wnioskodawca wniósł

o ustanowienie konkretnego pełnomocnika w osobie adwokata T. S.

Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodu z tytułu emerytury w wysokości 2013,45 złotych miesięcznie. Posiada mieszkanie o pow. 48,40 m² oraz samochód osobowy o wartości nie przekraczającej 3500 złotych. Poza tym oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, papierów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Do wniosku załączył kserokopię PIT 40A za rok 2016r.

Do ponoszonych wydatków wnioskodawca zaliczył: opłatę za mieszkanie 624, 75 złotych, opłatę za media 85,18 złotych, opłatę za gaz 52,40 złotych, PZU 90,00 złotych, telefon, telewizja- 90,00 złotych, leki 220,00 złotych, ubezpieczenie samochodu roczne 946,81 złotych,

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369) zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 245 § 3 p.p.s.a).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a).

Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Stwierdzono, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z niewielkiego dochodu, który służy pokryciu kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania, opłat i bieżących potrzeb życia codziennego. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Zgodnie bowiem z treścią art. 249 a p.p.s.a jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawcy o zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a i 246 § 1 pkt 2 w związku

z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji .