Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 628/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1, art. 252 par. 1, art. 255
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. E. z dnia 18 maja 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi C.E. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Z kolei art. 255 ppsa stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.

W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony.

C. E., mimo wezwania w piśmie 15 czerwca 2016 r. do złożenia w terminie 14 dni: 1) zaświadczenia dyrektora aresztu śledczego lub upoważnionego funkcjonariusza, bądź pracownika aresztu śledczego potwierdzającego, że skarżący nie jest zatrudniony odpłatnie; 2) zaświadczenia dyrektora aresztu śledczego lub upoważnionego funkcjonariusza, bądź pracownika aresztu śledczego wskazującego, jaka jest kwota środków pieniężnych do dyspozycji skarżącego, pozostających obecnie w depozycie, ewentualnie jaka kwota środków pieniężnych została przez wymienionego przekazana z depozytu na książeczkę oszczędnościową lub wybrany rachunek bankowy oraz 3) wyciągów z rachunków bankowych, a także 4) dodatkowej informacji, wyjaśniającej wątpliwości, co do oświadczenia o niepozostawianiu w stosunku prawnym z adwokatem - nie nadesłał wymaganych dokumentów i oświadczenia. Wezwanie doręczone na podany przez skarżącego adres do doręczeń (karta nr 38 akt sprawy) w dniu 17 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru na karcie nr 59 akt sprawy) pozostaje bez odpowiedzi.

Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji majątkowej wnioskodawcy oraz podejmowania czynności mających na celu weryfikację wiarygodności złożonych przez niego oświadczeń, jeżeli on sam uchyla się od złożenia dokumentów i oświadczeń niezbędnych do oceny, czy zachodzą przesłanki warunkujące przyznania prawa pomocy.

Odstępując od przedstawienia wymaganych dokumentów i informacji skarżący nie usunął zatem wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu

Należy nadmienić, że w dniu 16 czerwca 2016 r. skarżący uiścił do przedmiotowej sprawy opłatę w wysokości 300 zł.