Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 137/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 134
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 maja 2021 r. sprawy ze skargi G. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec praw i składników majątkowych S. P. (Skarżącego) na wniosek wierzyciela – Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej [...] S.A. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] maja 2020 r. obejmującego należności z tytułu zaległych opłat abonamentowych za używanie odbiornika RTV.

W toku postępowania organ egzekucyjny zawiadomieniami z dnia [...] czerwca 2020 r. dokonał zajęcia wierzytelności S. P. z rachunku bankowego w [...]. Zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostały doręczone zobowiązanemu w dniu [...] czerwca 2020 r. W związku z realizacją zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. zakończył egzekucję prowadzoną z majątku zobowiązanego.

Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. S. P. złożył zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] maja 2020r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w I., po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela, postanowieniem z dnia [...] października 2020r. rozstrzygnął zgłoszone przez zobowiązanego zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej odmawiając uznania ich za zasadne.

Na powyższe postanowienie zostało złożone w terminie zażalenie z dnia [...] listopada 2020r. podpisane przez S. P. i G. P..

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej rozpatrzył zażalenie złożone

przez S. P., wydając w dniu [...] grudnia 2020r. rozstrzygnięcie. Natomiast postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia złożonego przez G. P. ("Skarżąca", "Strona") na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] października 2020r. z uwagi na to, iż Skarżąca nie posiada legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia.

Na postanowienie to G. P. wraz z mężem S. P. pismem z dnia [...] lutego 2021r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z żądaniem uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. W związku z tym, że w powyższym piśmie powołano dwa numery nadania przesyłek poleconych, które zawierały postanowienia: z dnia [...] grudnia 2020r. nr [...] oraz z dnia [...] grudnia 2020r. nr [...] z ostrożności procesowej organ potraktował je jako skargi na oba postanowienia wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

W skardze do tut. Sądu Skarżąca nie podnosi merytorycznych zarzutów do zaskarżonego postanowienia. Opisując stan faktyczny sprawy wskazała, że S. P. skutecznie podniósł nieistnienie obowiązku przedstawiając na etapie skargi do Sądu na rozstrzygnięcie wierzyciela dowód potwierdzający wyrejestrowanie odbiornika telewizyjnego w dniu [...] sierpnia 2002 r. w Urzędzie [...], załączając do niej odcinek "W" książeczki nr [...]. Wierzyciel zwrócił przekazem pocztowym na adres zamieszkania Skarżącego przekazaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. kwotę w wysokości [...] zł. Ponadto [...] S.A. zwróciła się do organu egzekucyjnego o wskazanie kosztów egzekucyjnych oraz opłaty komorniczej. Po otrzymaniu w dniu [...] grudnia 2020 r. pobranej niezasadnie i nielegalnie kwoty [...]zł, S. P. oczekuje na pozostałą należność. Na poparcie argumentów do skargi załączono pismo [...] S.A. Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...] grudnia 2020r., a także potwierdzenie odebrania przekazu pocztowego oraz odcinek "W" książeczki radiofonicznej [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Sąd oddala skargę w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a). Wskazać należy, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019r., sygn. akt II OSK 1867/17).

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, iż odpowiada ono prawu. Zatem skarga podlegała oddaleniu.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie Skarżąca uczyniła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2020r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez Skarżącą od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] października 2020 r. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia proceduralnego stanowi art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. dalej jako: "k.p.a."), zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W myśl zaś art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale "Zażalenia" do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Na tle przepisu art. 134 k.p.a. wyróżnia się dwojakie przyczyny niedopuszczalności odwołania - przedmiotowe i podmiotowe. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną, niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych przewidzianych przepisami prawa. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 k.p.a.

Podkreślenia wymaga, iż postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołania nie ma charakteru merytorycznej oceny rozstrzygnięcia sprawy, a jest jedynie formalnym stwierdzeniem, że odwołanie lub zażalenie nie może zostać rozpoznane. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji, (tak: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 9, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2008, str. 609).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 34 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie. Jak wynika z akt sprawy, postępowanie egzekucyjne prowadzone było na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] wystawionego na zobowiązanego S. P..

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że odwołanie nie jest dopuszczalne z przyczyn podmiotowych, bowiem Skarżąca nie posiada statusu zobowiązanego dlatego zażalenie na postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutów jej nie przysługuje.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.