Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 169/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi T. T. na bezczynność Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy we W. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na pracodawcę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 maja 2014 roku T. T., (dalej Skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy we W., zarzucając niezałatwienie w terminie skargi na pracodawcę złożonej 9 lutego 2015 r.

W odpowiedzi na skargę, pismem z dnia 12 czerwca 2015 r. Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy we W., (dalej: Organ), wniósł o odrzucenie skargi oraz o połączenie niniejszej sprawy ze sprawą zarejestrowaną pod sygn. akt IV KO 26/15 oraz sprawą sygn. akt. IV SAB/Wr 130/15. W ocenie Organu zarzuty Skarżącej co do bezczynności i przewlekłości postępowania, jak i co do nierozpoznania całego przedmiotu sprawy są bezzasadne, podnosząc równocześnie zarzut niedopuszczalności skargi w danej sprawie.

Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę w sprawie IV SAB/Wr 130/15. Orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 22 lipca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

W przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy mieści się w katalogu spraw do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 cyt. ustawy kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), dalej k.p.a., oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (§ 3).

Zatem skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich przewidywana jest w przepisach ustawowych i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SAB/WA 2/07).

Przedmiotem wniosku Skarżącej jest bezczynność Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy we W. w zakresie rozpatrzenia skargi na pracodawcę. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest zatem skargą powszechną, o której mowa w Dziale VIII k.p.a.. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga wniesiona w tym przedmiocie do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, albowiem sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych przewidzianych w Dziale VIII k.p.a.

Skoro skarga Skarżącej nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 p.p.s.a., to tym samym skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.