Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 10/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Hasła tematyczne: Lasy
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócono uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 221, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przejęcia obowiązków związanych z prowadzeniem uprawy leśnej p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu M. K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Radca prawny Z. K., działając w imieniu M. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], uchylającą decyzję Starosty Prudnickiego z dnia [...], nr [...], o umorzeniu postępowania w sprawie przekazania obowiązków związanych z prowadzeniem uprawy leśnej oraz ekwiwalentu dla M. K.; i orzekającą o odmowie przekazania M. K. w/w obowiązków oraz ekwiwalentu, których podmiotem jest Z. B. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł, co potwierdza dowód księgowy (k. 15 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia 2 lutego 2010 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, iż cofa skargę na w/w decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism tych zalicza się - w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a. - m.in. skargę. Wpis jest opłatą sądową (art. 212 § 1 P.p.s.a. ), którą stosownie do treści art. 219 § 1 P.p.s.a. należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

W niniejszej sprawie obowiązuje wpis stały. Powyższe wynika z przepisu § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa wynosi 200 złotych.

Omawiając kwestię zasad dotyczących uiszczania opłat sądowych, wskazać także należy, że ustawodawca w art. 220 § 1 P.p.s.a. przewidział sytuację, gdy wnoszący pismo nie uiści opłaty od tego pisma już w chwili jego wnoszenia. W tym przypadku przewodniczący zobowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wyjątek od tej reguły stanowi przepis art. 221 P.p.s.a., zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Skargę w niniejszej sprawie wniósł zawodowy pełnomocnik - radca prawny Z. K., który w myśl przywołanych wyżej przepisów winien był uiścić wpis stały od skargi w kwocie 200 zł. Pełnomocnik Z. K. opłacił natomiast wniesioną skargę w niepełnej wysokości, a mianowicie w kwocie 100 zł, co wynika z dowodu księgowego. W tym miejscu odnotować wypada, że uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego, określonemu w art. 221 P.p.s.a., może polegać nie tylko na jej nieuiszczeniu lecz także uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości (por. postanowienie NSA: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 825/08, Lex nr 506019 i z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 487/07, Lex nr 360329 oraz M. Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2009, str. 642-643, a także J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, str. 547). Mając na uwadze powyższe, przyjąć należało, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi, na podstawie cytowanego wyżej art. 221 P.p.s.a.

Jednocześnie w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. należało zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi, wobec powyższego orzeczono, jak w punkcie drugim postanowienia.

Odnosząc się natomiast do zawartego w piśmie z dnia 2 lutego 2010 r. wniosku o cofnięcie skargi należy wyjaśnić, że wniosek ten nie podlegał merytorycznemu rozpatrzeniu, bowiem z uwagi na nieuiszczenie przez pełnomocnika skarżącego wpisu w pełnej wysokości, skardze nie można było nadać dalszego biegu, a tym samym skarga nie została skutecznie wniesiona i nie doszło do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 3, LexisNexis, Warszawa 2009, str. 374 i powołane tam orzecznictwo; a także B. Dauter [w:] B. Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, op. cit., str. 196-197).