Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 407/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: Art. 156 ust. 2, art. 154  ust. 6 i ust. 7, art. 152 ust. 1, art. 153, art. 154, art. 144 pkt 1  i art. 145
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Protokolant: Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2018 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K przy uczestnictwie Szpitala Specjalistycznego im. [...] w N, T. M., U. M., J. K. – K., M. S. "P" sp. z o.o. w N, SPZOZ Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 12 lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych). III.


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygniętej decyzją Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] z dnia [...] 2017r. oddalającą odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania nr [...], złożone przez "A" Sp. z o.o., K – Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia 12 lutego 2018r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] 2017r.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu 26 września 2017r. ogłosił postępowanie konkursowe nr [...], prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: rehabilitacja lecznicza w zakresie: fizjoterapia ambulatoryjna, na obszarze: [...] - N na okres: od dnia l listopada 2017r. do dnia 30 czerwca 2022r. W ww. ogłoszeniu podano wartość zamówienia na kwotę nie większą niż 207 774,00 zł na okres rozliczeniowy przypadający od dnia l listopada 2017 do dnia 31 grudnia 2017r. oraz maksymalna liczbę umów (tj. maksymalną liczbę odrębnie ocenianych miejsc udzielania świadczeń) w wymiarze: 5. W przedmiotowym postępowaniu złożono 8 ofert. Informacja o rozstrzygnięciu postępowania została opublikowana na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej OW NFZ.

Odwołujący się, pismem z dnia 2 listopada 2017r. wniósł odwołanie od rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania, wskazując, że wnosi odwołanie z powodu bezpodstawnego odrzucenia oferty Spółki, a w konsekwencji błędnej oceny oferty Spółki i pozostałych ofert złożonych w postępowaniu, w szczególności ofert wybranych do zawarcia umowy z pominięciem oferty Spółki, a w konsekwencji ustalenie błędnego ostatecznego wyniku postępowania i pozbawienie Spółki możliwości zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Odwołujący podniósł również, że rozstrzygnięcie konkursu ofert narusza: 1. przepisy u.ś.o.z. o odrzuceniu oferty (art. 149 ust. 1 pkt 7); 2. przepisy u.ś.o.z. o szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, obejmujących w szczególności obszar terytorialny, dla którego jest przeprowadzane postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, z

uwzględnieniem taryfy świadczeń w przypadku jej ustalenia w danym zakresie (art. 164

ust. 1 pkt 6 ustawy); 3. przepisy u.ś.o.z. o ocenie ofert (art. 148 ust. 1), o wyborze ofert (art. 142 ust. 5); 4. zasadę równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zasadę nakładającą na NFZ, obowiązek prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji wymienione w art. 134 ust. 1 u.ś.o.z.; 5. postanowienia załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. 2013.1522); 6. §17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U.2014.1980); 7. § 5 w zw. z § 9 zarządzenia [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2017r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, poprzez: bezpodstawne odrzucenie oferty Spółki; bezpodstawne zarzucenie Spółce rzekomego naruszenia przez nią szczegółowych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy; nieocenienie oferty Świadczeniodawcy we wszystkich ustawowych kryteriach ewaluacji; niezaproszenie Spółki do negocjacji; potraktowanie innych oferentów będących w tej samej sytuacji prawnej, co Spółka w sposób bardziej korzystny niż spółkę, tj. naruszenie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zasadę nakładającą na NFZ obowiązek prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji; w przeciwieństwie do oceny ofert pozostałych uczestników postępowania, ocenienie oferty Świadczeniodawcy niezgodnie ze stanem rzeczywistym, który odzwierciedlała, tj. naruszenie ww. zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy. Odwołujący argumentował, że zawiadomienie o odrzuceniu oferty otrzymał w dniu 30 października 201r., podczas, gdy rozstrzygniecie przedmiotowego postępowania zostało zamieszczone w dniu 27 października 2017r. i tym samym uniemożliwiono Spółce udział w części niejawnej, w negocjacjach, a w konsekwencji w wyborze ofert do zawarcia umowy. Odwołujący zarzucił również potraktowanie innych oferentów będących w tej samej sytuacji prawnej, co Spółka w sposób bardziej korzystny niż spółkę, tj. naruszenie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zasadę nakładającą na NFZ obowiązek prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Odwołujący w swoim odwołaniu wniósł o udostępnienie wszystkich akt postępowania, w tym obejmujących oferty wszystkich uczestników postępowania, biorących udział w przedmiotowym konkursie ofert oraz wszystkie dokumenty sporządzone przez Komisję konkursową. Odwołujący wniósł także o uwzględnienie odwołania i powtórzenie czynności obejmujących ocenę ofert i powtórzenie, czynności wyboru oferty do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z udziałem oferty Spółki.

Dnia [...] 2017r. po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor wydał decyzję o nr [...] oddalającą odwołanie złożone przez "A" Sp. z o.o., od rozstrzygnięcia postępowania nr [...].

Dokonując oceny postępowania konkursowego o numerze [...] Dyrektor OW NFZ wykazał, iż działania komisji konkursowej w żaden sposób nie naruszyły przedmiotowych zasad. Wszystkie oferty złożone w postępowaniu, w tym również oferta odwołującego, zostały poddane jednolitej ocenie zarówno poprzez sprawdzenie warunków niezbędnych do realizacji świadczeń, jak i ocenione pod kątem kryteriów oceny ofert, obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Materiał zgromadzony w przedmiotowej sprawie potwierdził również, iż w postępowaniu konkursowym nie został naruszony art. 134 ustawy, zobowiązujący Fundusz do zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem zostały bowiem udostępnione potencjalnym oferentom na takich samych zasadach. Przystępując do postępowania, odwołujący miał możliwość zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, które zostały podane w ogłoszeniu przedmiotowego postępowania. Wnioskujący posiadał więc pełną wiedzę na temat obowiązujących regulacji prawnych związanych z prowadzonym postępowaniem. Potwierdzeniem powyższego jest oświadczenie z dnia 9 października 2017r., w którym Wnioskujący oświadczył, iż zapoznał się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz że przyjmuje je do wykonania.

Od wydanej decyzji Dyrektora oddalającej odwołanie, oferent: "A" Sp. z o.o., złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. We wniosku Spółka wskazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem: art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy, poprzez jego zastosowanie i odrzucenie oferty Spółki, podczas gdy nie istniały ku temu przesłanki, zwłaszcza bezpodstawne zarzucenie Spółce rzekomego naruszenia przez nią szczegółowych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z,; art. 148 ust. 1 u.ś.o.z., poprzez niedopuszczenie Spółki do części niejawnej postępowania, niepoddanie jej oferty ewaluacjj prowadzonej z perspektywy kryterium jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny, a w konsekwencji naruszenie art. 142 ust.5 u. ś. o.z., poprzez niewybranie oferty Spółki; art. 134 ust. 1 u.ś.o.z., określającego zasadę równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ubiegających się o zawarcie umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zasadę nakładającą obowiązek prowadzenia postępowania w sposób pozwalający na zachowanie uczciwej konkurencji poprzez odpowiednio ocenienie w przeciwieństwie do innych ofert - oferty Spółki niezgodnie ze stanem rzeczywistym, który odzwierciedlała oraz uniemożliwienie Spółce zakwestionowania dokonanych przez

komisję konkursową czynności, co wyeliminowało ją z konkurowania z pozostałymi

oferentami na równorzędnych i uczciwych warunkach; art. 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez wadliwe uzasadnienie faktyczne i prawne, przejawiające się odpowiednio nie wskazaniem, które dokładnie zasoby sprzętowe zdaniem organu były powodem koincydencji oraz niewskazaniem podstawy prawnej dla twierdzenia, że jej wystąpienie w absolutnie każdym stanie faktycznym rodzi ujemne skutki dla oferenta, a ponadto niewytłumaczenie, które dokładnie ze szczegółowych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wydanych na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. nie zostały dopełnione przez ofertę Spółki". Nadto wnioskujący podał, że pierwotną przyczyną nieprawidłowego przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego była błędna interpretacja stanu koincydencji, którą w swojej decyzji powielił Dyrektor OW NFZ. Na stronie 13 rozstrzygnięcia organ stwierdził, że szczegółowa analiza oferty odwołującego wykazała powielone pozycje sprzętowe wymagane do realizacji świadczeń w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna i objęte umową zawartą na podstawie rozstrzygnięcia postępowania nr [...]. Strona wnioskująca podała, że mimo, że w ofercie Spółka wykazała potencjał gotowości do świadczenia przez 14 godzin dziennie (a 12 w sobotę), to miesięczna pula przyznanych punktów pozwala leczyć, jedynie przez kilka godzin każdego dnia. Przez pozostały czas zasoby osobowe i sprzętowe nie są wykorzystywane dla realizacji umowy z OW NFZ. Gdyby Spółka świadczyła na rzecz pacjentów przez cały czas zaoferowanej gotowości, przyznane jej środki, uległyby wyczerpaniu już w pierwszym półroczu okresu rozliczeniowego. Dodatkowo Spółka dodała, że kwestionowana decyzja nawet nie zawiera wyjaśnienia, których pozycji sprzętowych z oferty dotyka rzekoma koincydencja. Rolą uzasadnienia rozstrzygnięcia organu nie jest pozostawienie jego motywów w sferze domysłów, lecz klarowne ich nakreślenie. Spółka dodała, że odrzucenie oferty nastąpiło w taki sposób, aby nie miała ona realnej możliwość skorzystania ze środka odwoławczego w postaci protestu. Wiedzę o odrzuceniu oferty zaczerpnięto z korespondencji doręczonej oferentowi w dniu 30 października 2017r. Nastąpiło to 3 dni po rozstrzygnięciu postępowania, kiedy komisja konkursowa, jako adresat protestu, uległa już rozwiązaniu z mocy prawa. Zdaniem Spółki, okoliczności odrzucenia oferty, zwłaszcza wykorzystanie kalendarza postępowania spowodowały, że Spółka nie tylko została pozbawiona możliwości konkurowania z innymi uczestnikami konkursu, ale także pozbawiona możliwości zakwestionowania czynności komisji w trybie przewidzianym ustawą, który co istotne z mocy art. 153 ust. 2 u.ś.o.z., skutkuje zawieszeniem postępowania do czasu rozpatrzenia protestu. Ponadto Spółka wskazała, że nie można twierdzić o przestrzeganiu zasady równego traktowania uczestników postępowania, jeśli jednego z nich z wątpliwych przyczyn nie dopuszcza się do jego zasadniczej części (polegającej na ewaluacji ofert), ani też nie daje możliwości zaskarżenia dokonanej czynności odrzucenia oferty w trybie przewidzianym ustawą. Całość doprowadziła do całkowitego pozbawienia Spółki udziału w konkursie i niewybraniu jej oferty do zawarcia umowy.

W świetle powyższego, strona wnioskująca, wniosła o uwzględnienie wniosku, poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie, co do istoty sprawy, polegające na wybraniu oferty Spółki do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

W związku ze złożonym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, Dyrektor OW NFZ wydał decyzję z dnia 12 lutego 2018r, o której mowa na wstępie i odniósł się do poszczególnych zarzutów wnioskodawcy, wskazując, że analiza jego oferty wykazała powielone pozycje sprzętowe, wymagane do realizacji świadczeń w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna i objęte umową zawartą na podstawie rozstrzygnięcia postępowania nr [...], a tym samym brak możliwości realizacji świadczeń przy wykorzystaniu tych samych zasobów sprzętu. Oferent zarówno w postępowaniu o numerze [...], jak w postępowaniu nr [...] wskazał w swoich zasobach 23 pozycje sprzętowe odpowiadające 24 przedmiotom bądź grupie przedmiotów, które są tożsame w obu ofertach. Oferent wykazał: aparat do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, aparat do laseroterapii, 2 zestawy do biostymulacji laserowej, 2 kule lub laski rehabilitacyjne, 2 materace gimnastyczne, rotory do ćwiczeń kończyn dolnych i kończyn górnych, ugul (lub inny system spełniający jego rolę), wannę do masażu wirowego kończyny dolnej, wannę do masażu wirowego kończyny górnej, 2 pozycje dotyczące wyposażenia sali kinezyterapii, 2 zestawy do elektroterapii z osprzętem, zestaw do kriostymulacji parami azotu, zestaw do ultradźwięków, zestaw do magnetoterapii, urządzenie wytwarzające impulsowe pole elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości, 2 stoły lub tace do ćwiczeń manualnych, lampę do naświetlań, urządzenie do masażu limfatycznego mechanicznego. W tabeli na stronie 33 omawianej decyzji, organ przedstawił sprzęt, który został wykazany w ofercie złożonej w postępowaniu o numerze [...] i wywiódł, że wszystkie te przedmioty posiadają te same numery seryjne i te same numery identyfikacyjne zasobu, co przedmioty, które są objęte umową zawartą w wyniku rozstrzygnięcia postępowania nr [...], powodując tym samym koincydencję zasobów. Na tej podstawie stwierdzono nie spełnienie minimalnych wymagań określonych w załączniku nr 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2013r., poz. 1522 ze zm.). Sprawdzenie koincydencji zasobów wykazanych w ofertach biorących udział w danym postępowaniu z zasobami wykazanymi w prowadzonych równolegle postępowaniach konkursowych oraz umowach o udzielanie świadczeń zdrowotnych już zawartych, jest działaniem dzięki któremu następuje uwiarygodnienie przedstawionych danych. Zatem badanie tej kwestii leży w interesie komisji konkursowej, gdyż zachodząca w praktyce koincydencja mogłaby dezorganizować pracę jednostki, a tym samym wpływać na prawidłową realizację przedmiotu zamówienia. Organ dokonał jednocześnie zbadania harmonogramu pracy jednostki. W postępowaniu nr [...] wskazano, iż liczba godzin pracy jednostki wynosi łącznie 72 godziny i 35 minut od poniedziałku do soboty (PN-PT od 8:00 do 21:00, SOB od 8:00 do 15:35). Z kolei w postępowaniu nr [...] wskazano, iż liczba godzin pracy jednostki będzie wynosić łącznie 81 godzin od poniedziałku do soboty (PN-PT od 7:00 do 21:00, SOB od 7:00 do 18:00). Powyższa analiza potwierdza fakt powielania się godzin pracy wykazanych w obu harmonogramach, a tym samym wprost wskazuje na okoliczność ponownego zakupienia świadczeń, które byłyby wykonywane w oparciu o potencjał wykorzystywany przy realizacji zawartej wcześniej umowy. Oznacza to, że zachodząca koincydencja zasobów nie pozwoliłaby na prawidłową realizację umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Ponadto zauważono, iż w postępowaniu nr [...] oferent zadeklarował również spełnianie warunków dodatkowo ocenianych, m.in. czas pracy zakładu - co najmniej 5 dni w tygodniu, co najmniej 10godzin dziennie. Stąd nie jest w żaden sposób uzasadnione twierdzenie, iż "(...) nic nie stoi na przeszkodzie, aby sporny sprzęt był wykorzystywany w ramach zawartej umowy w godzinach przedpołudniowych, pozwalając na wykonanie dobowej puli punktów, a w godzinach popołudniowych służył wykonaniu umowy zawartej w wyniku postępowania. Po pierwsze pozostaje ono bowiem w sprzeczności ze wskazaną przez oferenta odpowiedzią w pierwszym postępowaniu: Czas pracy zakładu - co najmniej 5 dni w tygodniu, co najmniej 10 godzin dziennie, za którą oferent uzyskał dodatkowe punkty w rankingu. Nadto wskazano, iż minimalne wymagania określone w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (tj. Dz.U z 2013r., poz.1522 z późn. zm.) stanowią w zakresie czasu pracy, iż zakład jest czynny co najmniej 5 dni w tygodniu, nie krócej niż 5 godzin dziennie bez przerwy, w tym co najmniej 2 dni w przedziale czasowym od 13:00 do 18:00. W ocenie organu, nawet zakładając, że ten sam potencjał jest wykorzystywany do realizacji dwóch umów, w ramach których świadczenia są spełniane w różnym czasie (np. po sobie), a nie równocześnie, w postępowaniu nr [...] oferta "A" Sp. z o.o. nie była w stanie spełniać warunków wymaganych. Zauważono też, iż w toku negocjacji ustalono z oferentem liczbę punktów w wysokości 53 102,00 pkt (na okres X-XII 2017 r.), która oparta była o rzeczywiste wykonanie za poprzedni okres rozliczeniowy i zwiększony potencjał wykonawczy. Rzeczywiste wykonanie umowy za poprzedni okres rozliczeniowy (I-XII 2016r.), wynosiło 106 739,00 pkt (w odniesieniu do kwartału: 26'685,00 pkt). Wobec zaistnienia powyższych przesłanek, komisja konkursowa była zmuszona odrzucić złożoną przez stronę wnioskującą ofertę, a zarzut naruszenia przepisów ustawy, rozporządzeń lub zarządzeń określonych w ogłoszeniu o postępowaniu oraz bezpodstawnego zarzucenia Spółce rzekomego naruszenia przez nią szczegółowych warunków umów o udzielanie świadczeń, uznano za bezzasadny. Jednocześnie dokonaną ocenę w zakresie odrzucenia oferty uznano za prawidłową. Odnosząc się z kolei do argumentów wnioskującego dotyczących zawiadomienia o odrzuceniu oferty wskazano, że faktycznie zawiadomienie o odrzuceniu oferty "A" Sp. z o.o. otrzymał w dniu 30 października 2017r., a rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania zostało zamieszczone w dniu 27 października 2017r. Organ informuje, iż oferta spółki A została odrzucona w dniu 25 października 2017r. z powodu niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa, w tym warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2, a informacja o tej czynności komisji została przesłana do zaineresowanego tego samego dnia za pośrednictwem Poczty Polskiej, listem poleconym priorytetowym za potwierdzeniem odbioru. Zauważono, iż oferent nie wyraził zgody na doręczenie elektroniczne korespondencji, a tym samym świadomie pozbawił się możliwości bezpośredniego kontaktu mailowego z Komisją Konkursową ograniczając go do tradycyjnej formy listownej. Zatem działanie komisji konkursowej było zgodne z obowiązującymi przepisami wskazanymi, w ogłoszeniu o postępowaniu. Dodano również, że nawet wniesienie protestu na odrzucenie, opartego o argumentację zawartą w odwołaniu i wniosku nie spowodowałoby zmiany merytorycznego stanowiska Komisji Konkursowej, stąd powyższa okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, niniejszej sprawy. Odrzucenie oferty wnioskującego spowodowało, że nie została ona zakwalifikowana do części niejawnej postępowania, co skutkowało tym, iż nie była poddana dalszej ocenie komisji i nie uzyskała kwalifikacji do negocjacji. Odwołujący zarzuca również, że nie można twierdzić o przestrzeganiu zasady równego traktowania uczestników postępowania, jeśli jednego z nich z wątpliwych przyczyn nie dopuszcza się do jego zasadniczej części (polegającej na ewaluacji ofert), ani też nie daje możliwości zaskarżenia dokonanej czynności odrzucenia oferty w trybie przewidzianym ustawą. Całość doprowadziła do całkowitego pozbawienia Spółki udziału w konkursie i niewybraniu jej oferty do zawarcia umów. Odnosząc się do powyższego zarzutu, organ podał, iż jedynym oferentem, poza wnioskującym, który został wybrany do zawarcia umowy w rozstrzygnięciu postępowania nr [...] i ponownie złożył ofertę w postępowaniu nr [...] był oferent: U. M., T. M., ul. W, N. Wskazano, że podmiot ten złożył nową ofertę na miejsce udzielania świadczeń na ul. B, N. Natomiast oferta wybrana w rozstrzygnięciu postępowania nr [...] dotyczyła miejsca udzielania świadczeń na ul. W w N. Tym samym nie doszło tu do powielenia zasobów lub harmonogramów wykazanych przez oferenta w postępowaniu uzupełniającym nr [...]. W postępowaniu nr [...] wpłynęło 8 ofert. Komisja konkursowa musiała dokonać weryfikacji merytorycznej wszystkich złożonych ofert pod kątem spełniania warunków wymaganych, a przyjęcie tych samych zasobów u jednego z oferentów (objętych już umową), stanowiłoby podnoszony przez wnioskodawcę przejaw nierównego traktowania podmiotów w ramach postępowania. Organ podkreślił, że postępowanie konkursowe prowadzone było z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszyscy uczestnicy konkursu składali ofertę, udzielając odpowiedzi na te same pytania. Oferty wszystkich oferentów w postępowaniach konkursowych na realizację świadczeń w rodzaju: rehabilitacja lecznicza w zakresie: fizjoterapia ambulatoryjna oceniane były przez komisję konkursową w analogiczny, spójny sposób, zaś wszyscy uczestnicy konkursu składali oferty udzielając odpowiedzi na te same pytania ankietowe. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych, jednakowych dla wszystkich, kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów. Ponadto, wnioskujący, tak jak każdy oferent przystępujący do postępowania, złożył do oferty oświadczenie stanowiące załącznik nr 3 do zarządzenia Nr [...] ze zm. Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2017r. W jego treści każdy oferent oświadcza, że zapoznał się z przepisami zarządzenia, warunkami zawierania umów, ogólnymi warunkami umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, akceptuje je, nie zgłasza do nich zastrzeżeń i przyjmuje je do stosowania. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. Podkreślono, że sam wnioskujący na etapie prowadzonego postępowania nie wnosił w tej kwestii żadnych zastrzeżeń, w szczególności w formie umotywowanego protestu. W ocenie organu, komisja konkursowa nie naruszyła zasad prowadzenia postępowania, w tym w odniesieniu do zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz uczciwej konkurencji w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Ocena ta skutkuje uznaniem, że nie doszło do naruszenia interesu prawnego wnioskującego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca zarzuciła ww. decyzji wydanie jej z naruszeniem:

- art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z., poprzez jego zastosowanie i odrzucenie oferty Spółki, podczas gdy nie istniały ku temu przesłanki, zwłaszcza bezpodstawne zarzucenie Spółce naruszenia przez nią szczegółowych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. z uwagi na rzekomą koincydencję;

- art. 148 ust. 1 u.ś.o.z., poprzez nie dopuszczenie Spółki do części niejawnej postępowania, nie poddanie jej oferty ewaluacji prowadzonej z perspektywy kryterium jakości/kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny, a w konsekwencji naruszenie art. 142 ust. 1 pkt 1 u.ś.o.z., poprzez niewybranie oferty Spółki;

- art. 134 ust. 1 u.ś.o.z., określającego zasadę równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ubiegających się o zawarcie umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zasadę nakładającą obowiązek prowadzenia postępowania w sposób pozwalający na zachowanie uczciwej konkurencji, poprzez odpowiednio ocenienie, w przeciwieństwie do innych ofert, oferty Spółki niezgodnie ze stanem rzeczywistym, który odzwierciedlała oraz uniemożliwienie Spółce zakwestionowania dokonanych przez komisję konkursową czynności, co wyeliminowało ją z konkurowania z pozostałymi oferentami na równorzędnych i uczciwych warunkach;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w szczególności nieuwzględnienie podczas jej rozpatrywania, faktów powszechnie znanych i znanych organowi z urzędu, a dotyczących rozbieżności między wartością środków publicznych, o którą Spółka ubiegała się w ofercie złożonej do poprzedniego postępowania nr [...], a wartością środków przyznanych w wyniku jego przeprowadzenia, jak też wpływu tej różnicy na bieżące wykonanie umowy, zwłaszcza stopień wypełnienia zaprojektowanego wcześniej harmonogramu dostępności, co doprowadziło do błędnego twierdzenia o niemożliwości realizacji obydwu umów bez jednoczesnego wykorzystania tego samego harmonogramu pracy, sprzętu i kadry;

- art. 107 § 3 k.p.a., poprzez wady uzasadnienia prawnego decyzji, polegające na niewyjaśnieniu, które przepisy prawa legły u podstaw zaprezentowanej przez organ wykładni pojęcia koincydencji i utożsamienia jej z okolicznością bezwzględnie negatywną, rzutującą i uzasadniającą odrzucenie oferty.

W uzasadnieniu skargi, strona skarżąca przedstawiła uzasadnienie merytoryczne powyższych zarzutów. W świetle powyższego, wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji z uwagi na wydanie ich z naruszeniem prawa, które mogło mieć odpowiednio wpływ i istotny wpływ na wynik sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji, podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. W zakresie zarzutów skargi, uznał je za bezpodstawne i powołał się na treść zaskarżonej decyzji, zauważając, że zarzuty skargi w zasadzie stanowią powtórzenie zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t,j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1793, dalej: ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej lub ustawa).Unormowania tego aktu dają podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, a także sprawowania kontroli i nadzoru nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń, jak również są podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy, zatytułowanym "postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami".

W myśl art. 139 ust. 1 ustawy, zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy zawiera m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy). Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy).

Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy). Zgodnie z art. 148 ustawy, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1); a także ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2).

W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy).

W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego (v. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. II GSK 186/06). Należy więc przyjąć, że odwołanie składane w trybie art. 154 ust. 1 ustawy, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach. Jak stanowi art. 152 ustawy, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej, wymienione są w art. 153, te zaś, z których można skorzystać w postępowaniu administracyjnym w art. 154.

Celem procedury uruchamianej na podstawie art. 154 ustawy, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zatem zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Przy czym zauważyć należy, że zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są określone w przepisach ustawy o świadczeniach oraz w dokumentach Prezesa Funduszu, wydanych na podstawie art. 146 ustawy.

Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym musi zatem dojść do ujawnienia i wyjaśnienia wszelkich okoliczności związanych z oceną spełnienia wymagań stawianych w ogłoszeniu. Przyjąć należy, że zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem wyrażonej w art. 134 ustawy, zasady równego traktowania świadczeniodawców w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu na uwzględnienie zasługuje zgłoszony w skardze zarzut odrzucenia oferty z uwagi na zachodzącą koincydencję czyli powielanie zasobów jak i harmonogramu czasu pracy.

Organ bowiem uznał , że zachodząca w praktyce koincydencja mogłaby dezorganizować pracę jednostki, a tym samym wpływać na prawidłową realizację przedmiotu zamówienia.

Odnosząc się do tej kwestii należy przypomnieć , że występowanie koincydencji było automatyczną przesłanką odrzucenia oferty na podstawie art. 156 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014 r. Zgodnie z tym przepisem w przypadku zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres dłuższy niż rok świadczeniodawca przez okres obowiązywania umowy nie może ubiegać się o zawarcie nowej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w tym samym zakresie i dotyczącej tego samego przedmiotu.

Na mocy ustawy z dnia z 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotne finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 1138 ) z dniem 1 stycznia 2015 r. przepis został uchylony .

"Nowelizacja z 22.07.2014 r. uchyliła ust. 2 komentowanego artykułu, który określał zasadę stabilności kontraktu i oznaczał, że przedmiot umowy jest niezmienny w zakresie liczby i ceny świadczeń opieki zdrowotnej przyjętych do realizacji. Przepis ten nie dopuszczał sytuacji, w której do postępowania w danym zakresie świadczeń i w tym samym przedmiocie przystąpi świadczeniodawca, który ma już zawartą umowę w tym zakresie i przedmiocie (przesłanki muszą być spełnione łącznie, ponieważ w danym zakresie świadczeń może być ogłoszone postępowanie w innym przedmiocie), a więc w sytuacji, gdy miałoby nastąpić zwiększenie wartości umowy w zakresie liczby świadczeń przyjętych do wykonania." (A- Pietrasziewska-Macheta, Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz. Wyd. Ul, LEX, Komentarz do art. 156, t. 7).

Zgodzić się należy ze Skarżącą , że , skreślenie tego przepisu doprowadziło do możliwości składania ofert przez podmioty mające już zawarte umowy w danym zakresie i przedmiocie wyłącznie w celu zwiększenia wartości umowy co potwierdzono również w cyt. wyżej komentarzu. W obecnie obowiązującym stanie prawnym nie ma bowiem bezpośredniego zakazu do przystąpienia do postępowania w danym zakresie świadczeń i w tym samym przedmiocie przez świadczeniodawcę, który ma już zawartą umowę w tym zakresie i przedmiocie. Takiego ograniczenia nie można również wywieść z § 43 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 8 września 2018 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej ( Dz. U. z 2016 r. , poz. 1146 ) Zgodnie z tym przepisem strona umowy może w uzasadnionych przypadkach wnioskować na piśmie o zmianę warunków umowy. Jest to bowiem uprawnienie strony do zmiany zawartej już umowy , które w żaden sposób nie ogranicza jego prawa do przystąpienia do nowej umowy w oparciu o nowy konkurs ofert.

Niemniej jednak pomimo tego , że brak jest obecnie prawnych ograniczeń w zakresie ponownego przystąpienia do konkursu w tym samym zakresie i dotyczącego tego samego przedmiotu , organy w ramach swoich uprawnień dokonują kontroli ofert pod katem jakości , kompleksowości, dostępności, ciągłości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej ( art. 149 ustawy ) , a zatem powinny również sprawdzić czy zachodząca koincydencja mogłaby dezorganizować pracę jednostki, a tym samym wpływać na prawidłową realizację przedmiotu zamówienia. Oznacza to , że pracownicy NFZ , oceniając ofertę, powinni dokonywać szczegółowej analizy potencjału merytorycznego składanych ofert w porównaniu do już zawartych umów przez składających oferty świadczeniodawców. Samo wykazanie powielania zasobów czy harmonogramu czasu pracy jednostki w ocenie Sądu jest niewystarczające w sytuacji, gdy strona wykazuje znacznie większe możliwości jednostki przewyższające zapotrzebowanie konkursu, do którego przystępuje jak i w stosunku do umowy, którą już zawarła. W niniejszej sprawie Skarżąca , szczególnie na etapie postępowania odwoławczego podnosiła , że posiada znacznie większy potencjał niż potrzebny był do realizacji umowy nr [...].

Skarżąca ubiegała się o czterokrotnie większą wartość punktową i ilościowa umowy, albowiem taka wartość świadczeń korelowała z projektowaną do nich dostępnością. Tymczasem w wyniku postępowania konkursowego Spółce powierzono do wykonania świadczenia zaledwie o wartości 212408 pkt (tj. 199.663,52 zł). Wartość zawartej umowy stanowi 25% tego, o co ubiegała się Spółka, projektując w tym celu harmonogram dostępności i potencjał wykonawczy . W ocenie Skarżącej sumaryczna wartość przyznanego kontraktu i oferty złożonej w postepowaniu uzupełniającym nie stanowiła 100% wartości , o jaką Skarżąca ubiegała się w pierwszym postepowaniu . Można zatem wywieść , że posiadany przez nią potencjał w zakresie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wystarczał na realizację obu umów.

Tymczasem Organ dokonując oceny możliwości Skarżącej w zakresie wykonania umowy skupił się jedynie na enigmatycznym , bliżej nie wyjaśnionym stwierdzeniu , że zachodząca koincydencja mogłaby dezorganizować prace jednostki. Nie wyjaśnił na czym owa dezorganizacja miała by polegać i jakie jej są podstawy . Nie przeanalizował przede wszystkim potencjału merytorycznego składanej oferty i możliwości wykonania jej w świetle zawartej wcześniej umowy [...].

W ocenie Sądu również podstawą uzasadniającą odrzucenie oferty nie może być nakładający się harmonogram czasu pracy jednostki , jeżeli potencjał Skarżącej pozwala na wykonanie obu umów jednocześnie bez zagrożenia dla jakości , kompleksowości, dostępności i ciągłości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Organ poza powołaniem się na koincydencję harmonogramu czasu pracy nie wyjaśnił dlaczego wykonanie świadczeń zdrowotnych w pełnym zakresie jest niemożliwe. Zwrócić natomiast należy uwagę , że koincydencji nie dopatrzył się przy ofercie U. M., T. M., - gdzie strony również ponownie przystąpili do konkursu - a to z uwagi na fakt , że umowa o świadczenia zdrowotne była zawierana pod innym adresem . W ocenie Sądu możliwość zawierania umów o świadczenia zdrowotne pod różnymi adresami w stosunku do umów zawieranych pod tym samym adresem nie różni się od siebie, jeżeli strona posiada na tyle duży potencjał który umożliwia jej swobodne wykonanie obu umów.

Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia , szczegółowo odniesie się do zarzutów odwołania w szczególności powinien precyzyjnie wykazać przesłanki, które uzasadniają twierdzenie , że zachodząca koincydencja zasobów i harmonogramu czasu pracy nie pozwala na prawidłowe wykonanie umowy .

Odnosząc się do drugiego zarzutu dotyczącego przedwczesnego ogłoszenia wyników konkursu co wprost pozbawiło Skarżącą możliwości zakwestionowania rozstrzygnięcia komisji , to uznać należy , zarzut na tym etapie postepowania jest bezzasadny.

Z przedstawionych przepisów ustawy wynika, że postępowanie prowadzone przez komisję, zmierzające do wyłonienia najkorzystniejszej oferty na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jest wzorowane na czynnościach poprzedzających zawarcie umowy cywilnoprawnej, uregulowanych w Kodeksie cywilnym (art. 66 § 1 i nast. oraz art. 72 § 1 K.c.). Rozstrzygnięcie tego postępowania przez komisję nie jest niczym innym jak wyborem najkorzystniejszej oferty (ofert) przez zamawiającego. Podmiot prowadzący to postępowanie - Narodowy Fundusz Zdrowia reprezentowany przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu - jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1 ustawy). Nie jest zatem organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym i nie przyznano mu generalnie kompetencji do stosowania środków prawnych właściwych organom administracji publicznej. Jedynie na mocy konkretnych przepisów tej ustawy wydaje decyzje administracyjne (np. art. 154 ust. 6). Niewątpliwie więc postępowanie prowadzone przez komisję nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a "rozstrzygnięcie" komisji nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem o charakterze administracyjnoprawnym. Sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia komisji. Ustawa wyraźnie bowiem stanowi, że po rozpatrzeniu odwołania Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną (art. 154 ust. 6). W całym zatem postępowaniu prowadzącym do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej mamy dwa etapy: cywilnoprawny i administracyjnoprawny. Postępowanie administracyjne w tej sprawie jest postępowaniem mającym na celu weryfikację rozstrzygnięcia (wyboru lub odrzucenia ofert) dokonanego przez komisję, prowadzonym według zasad Kodeksu postępowania administracyjnego. (wyrok z 15 listopada 206 r. Sygn. akt 186/06)

Samo zatem uprawnienie do złożenia protestu jest, zgodnie z art. 153 ustawy z 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tą częścią postępowania konkursowego, które ma charakter cywilno-prawny. Protest jest środkiem odwoławczym, który można złożyć w toku postępowania. Jednocześnie przyjmuje się , że protest, który wpłynie do komisji po jej rozwiązaniu, co następuje z mocy prawa z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia, należy potraktować jako odwołanie. Pozbawienie natomiast strony tego uprawnienia nie zamyka jej uprawnienia do weryfikacji rozstrzygnięcia, tym bardziej , że takie odwołanie zostało złożone i została uruchomiona administracyjna kontrola rozstrzygnięcia .

Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżoną decyzje stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) .