Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 411/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący, M. L. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, wniósł za pośrednictwem Komisji Nadzoru Finansowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2017 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych.

Jednocześnie wraz ze skargą wniósł o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności skarżący zaznaczył, że tożsamy wniosek został wniesiony bezpośrednio do KNF przy piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. i zostały dołączone do niego dokumenty

w oryginałach, potwierdzające okoliczności opisane w uzasadnieniu pisma. Następnie podniósł, że wykonanie decyzji KNF stanowi znaczne obciążenie finansowe dla niego. Skarżący bowiem ma 54 lata i zamieszkuje u syna wraz z żoną, z którą ma rozdzielność majątkową małżeńską. Nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest nigdzie zatrudniony. Skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności, ani innych praw majątkowych. Wprost przeciwnie, skarżący posiada miesięczne zobowiązania

z tytułu bieżącego utrzymania i w ponoszeniu tychże kosztów pomaga mu rodzina.

W związku z brakiem jakichkolwiek źródeł dochodu nie składał w 2016 r. zeznania podatkowego.

Postanowieniem z dnia 27 lipca 2018 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych - wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty

w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi złożyć stosowny wniosek

i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Z dokumentów nadesłanych w wyniku rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący oraz jego małżonka nie posiadają rachunków bankowych, nie są zarejestrowani jako bezrobotni, skarżący nie składał zeznania podatkowego za rok 2016 i 2017 r. a działająca w sprawie pełnomocnik działa na jego rzecz pro bono. Ponadto skarżący oświadczył, że środki jakie uzyskuje z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 2100 zł przeznacza na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych. Żona skarżącego oświadczyła, że środki na utrzymanie czerpie

z pracy dorywczej (umowa zlecenia z wynagrodzeniem w wysokości 1000 zł),

a częściowo pomaga jej syn, który złożył do akt sprawy oświadczenie, z którego wynika, że pomaga finansowo rodzicom w bieżącym utrzymaniu.

Nadto, referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych - wpisu od skargi, który wyniósł w niniejszej sprawie 1.600 złotych.

Zauważyć przy tym należy, iż skutki zapłaty (egzekucji) świadczenia pieniężnego, które jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, są co do zasady odwracalne, niemniej biorąc pod uwagę okoliczności wskazane przez skarżącego w oświadczeniu o stanie rodziny, majątku, dochodach i źródłach utrzymania należy stwierdzić, że ewentualna egzekucja kary pieniężnej w wysokości 80.000 złotych może w istocie spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez zagrożenie dla bieżącej egzystencji skarżącego.

Jednocześnie podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest formą ochrony tymczasowej dla strony. Skarżący powinien liczyć się z tym, że w razie prawomocnego oddalenia skargi, będzie zobowiązany uiścić ustaloną zaskarżoną decyzją kwotę.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.