Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 496/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Spółka Akcyjna z siedzibą w O. na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie nakazu stosowania oleju opałowego postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego-


UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2008r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wydał zarządzenie pokontrolne, w którym zobowiązał skarżącego do stosowania podczas rozpalania kotłów energetycznych oleju opałowego ciężkiego. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe zarządzenie, domagając się jednocześnie wstrzymania jego wykonania.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, skarżący wskazał, iż w wyniku wykonania zaskarżonego zarządzenia, grozi mu znaczna szkoda. Pismem z dnia 15 maja 2008r. skarżący na wezwanie Sądu dokonał uzupełnienia niniejszego wniosku, wskazując, iż różnica pomiędzy ostatnio nabywanym olejem w P. S.A -zakwestionowanym przez organ, a olejem do zużycia którego skarżący został zobowiązany zaskarżonym zarządzeniem wynosi ok. 300 zł na tonie. Obecnie wobec nabywania spornego oleju różnica ta wynosi 150 tyś zł.

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwana dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a),

W świetle powyższego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek skarżącego po przekazaniu skargi sądowi może nastąpić w ściśle określonych sytuacjach tj., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie, uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wystarczy przy tym samo przywołanie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku winno bowiem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż argumenty przedstawione przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego zarządzenia, wskazują, iż jego realizacja wiąże się z koniecznością ponoszenia dodatkowych wydatków przez stronę skarżącą. W ocenie Sądu, stanowi to podstawę do uznania, iż w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia w majątku Spółki skarżącej znacznej szkody.

W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. Art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.