Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1671/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1649/09 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2010r., sygn. akt I SA/Kr 1649/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 14 września 2009 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego,

W związku z uprawomocnieniem się tego orzeczenia - zarządzeniem z dnia 13 lipca 2010r., wykonanym w tej samej dacie, zarządzono zwrot akt administracyjnych do organu.

Pismem z dnia 22 czerwca 2011r. J.K. wniosła skargę do tutejszego Sądu na niewykonanie wydanego w sprawie z jej skargi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2010r., sygn. akt I SA/Kr 1649/09 uchylającego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 14 września 2009r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Pismem z dnia 7 października 2011r. skarżąca została wezwana do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwała organ administracyjny do wykonania powyższego wyroku.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przedłożyła:

1) kopię skierowanego do Dyrektora Izby Skarbowej zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 października 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] stanowiącej własność skarżącej,

2) kopie skierowanych do Dyrektora Izby Skarbowej pism z dnia 2 lipca 2010r. wzywających organ do zwrotu kosztów sądowych zasądzonych na rzecz skarżącej w sprawach prowadzonych pod sygnaturami I SA/Kr 1577/09 i I SA/Kr 1649/09 oraz nakazania wykreślenia hipoteki kaucyjnej z księgi wieczystej nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W myśl art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W konsekwencji, warunkiem skutecznego wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (tak Dauter B. (w:), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. IV).

W świetle bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w punktach od 1 do 5 tego paragrafu - wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżąca nie wezwała właściwego organu do wykonania wyroku Sądu z dnia 7 kwietnia 2010r., sygn. akt I SA/Kr 1577/09.

Za takie wezwania nie można postrzegać przedstawionych przez skarżącą pism. Pisma opisane wyżej w punkcie drugim skierowane zostały bowiem do organu jeszcze zanim ten otrzymał na powrót akta administracyjne sprawy. Wniesienie przedmiotowego wezwania do organu w momencie, gdy nie mógł on jeszcze prowadzić ponownego postępowania w sprawie należałoby uznać za przedwczesne. Przypomnieć wypada, że z uwagi na treść przepisu art. 286 § 1 p.p.s.a. po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, przy czym zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Do momentu doręczenia akt to Sąd cały czas pozostaje zatem gospodarzem i dysponentem postępowania administracyjnego, a organowi nie można czynić skutecznie zarzutu bezczynności przy rozpatrywaniu sprawy administracyjnej. Skoro etap postępowania sądowego formalnie nie został jeszcze zakończony - to sprawa nie pozostaje póki co w gestii samego organu. Wniesione przez skarżącą wezwanie, które poprzedzało moment przekazania akt organowi, trzeba traktować jako bezskuteczne.

Jeśli zaś chodzi o pismo wspomniane wyżej w punkcie pierwszym – to jego treść i forma nie czynią zadość wymaganiom stawianym skarżącym przez ustawodawcę w przepisie art. 154 p.p.s.a. Jakkolwiek pismo stanowiące wezwanie do wykonania wyroku z zasady nie musi mieć ściśle sformalizowanego charakteru to jednak nie można uznać by rygorom tym czyniło zadość zażalenie na wydane w toku rozpoznawania sprawy rozstrzygnięcie organu, jako całkowicie osobny środek zaskarżenia, gdzie jedynie ubocznie - w uzasadnieniu zamieszczono wzmiankę o "braku respektowania prawomocnych orzeczeń" w sprawie prowadzonej przed tut. Sądem pod sygnaturą I SA/Kr 1649/09. W ocenie Sądu, wezwanie o którym mowa ma bowiem służyć zdyscyplinowaniu organu i z racji, iż może nieść dla niego negatywne konsekwencje w postaci wymierzenia grzywny przez sąd powinno mieć charakter bezsporny. Oznacza to, że niedopuszczalnym byłoby jego wyinterpretowanie z treści pism o odmiennym charakterze.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia