Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2227/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2005r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę w wierszu 18 na stronie 6 uzasadnienia wyroku z dnia 9 października 2012r. sygn. akt III SA/Wa 2227/12 , w ten sposób, że zamiast "2012r." wpisać "2010r."


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 października 2012r. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2011r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2005r.

Skarżący we wniosku z 16 listopada 2012r. zwrócił się o sprostowanie uzasadnienia ww. wyroku. Wskazał, że na stronie 6 uzasadnienia napisano "Skarżący podniósł, że decyzję z [...] grudnia 2012r. ..." a daty takiej jeszcze nie było.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd, na mocy art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej zwana: "P.p.s.a."), może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268).

Sąd stwierdza ponadto, że podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z 15 kwietnia 1982r. sygn. akt I PZ 7/82, że jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (OSNC 1982/10/155). Podobny pogląd wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 lutego 2005r. OZ 1480/04, uznając, że oczywista pomyłka pisarska powinna być sprostowana nie tylko w części orzeczenia, które stanowi sentencję, lecz również w uzasadnieniu tego orzeczenia (niepublikowany).

WSA w Warszawie, zgadzając się w pełni z wyżej przedstawionymi poglądami, uznał za zasadne uwzględnić wniosek Skarżącego o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, która wkradła się do uzasadnienia wyroku, w sposób niezamierzony. Zarówno bowiem z akt administracyjnych sprawy, jak też z treści samego uzasadnienia (s. 1, 3) wyroku z 9 października 2012r. bezsprzecznie wynika, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., o której mowa w wersie 18 na stronie 6 uzasadnienia ww. wyroku, została wydana [...] grudnia 2010r., a nie jak to omyłkowo wskazano [...] grudnia 2012r.

Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też Sąd uczynił wydając powyższe postanowienie, przyjmując za podstawę art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. oraz jego celowościową wykładnię.