Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 87/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Henryk Ożóg, sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmow udzielenia informacji publicznej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] wydaną na podstawie 138 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2013, poz. 267 ze zm. dalej k.p.a.), art. 1 ust. 1, art. 2, art. art. 3 1 pkt 1 w zw. z art. 10 oraz 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. 2014, poz. 782 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, Prezes Sądu Apelacyjnego we W. (dalej także organu II instancji, organ odwoławczy) po rozpatrzeniu odwołania K. H. (dalej skarżąca, strona wnioskodawczyni) utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego we W. (dalej organ I instancji) z dnia [...] października 2015r., nr [...] w sprawie odmowy udostępnienia skarżącej informacji publicznej w zakresie: "przesłania listy sędziów orzekających w sądzie Okręgowym we W. z podaniem informacji, w jakim okresie pracował we wskazanym wydziale czyli początek i zakończenie zatrudnienia na wydziale oraz informacji określającej datę zatrudnienia i zwolnienia sędziego wg stanu na dzień 21.03.2005r. oraz 01.04.2005r."

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji wskazał, że dniu 4 września 2015r. do Sądu Okręgowego we W. wpłynął wniosek strony o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie: treści protokołu z posiedzenia Kolegium z dnia 17 marca 2005 r..; informacji czy w 2005r. były zmiany podziału czynności dla IV Wydziału Karnego Odwoławczego — jeśli tak przesłanie treści wszystkich dokonanych zmian; informacji czy na rok 2006 były zmiany w zakresie podziału czynności dla IV Wydziału Karnego Odwoławczego - jeśli tak przesłanie treści wszystkich dokonanych zmian; listy sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym we W. z podaniem informacji w jakim okresie sędzia pracował we wskazanym wydziale czyli początek i zakończenie zatrudnienia na wydziale (od-do) oraz informacji określającej datę zatrudnienia i zwolnienia sędziego (dz-dz) według stanu na dzień 21 marca 2005r. oraz 1 kwietnia 2005r.; informacji gdzie są akta osobowe SSO K. Ć. - łącznie ze wskazaniem dokładnego adresu.

Nadto wnioskodawczyni, nawiązując do wcześniejszej korespondencji prowadzonej z organem pierwszej instancji, wskazała, że prosiła o orzeczenia zapadłe w 2003r., a nie noszące sygn. akt 2003. W związku z tym poprosiła o uzupełnienie informacji o treści pozostałych orzeczeń zapadłych w 2003r. Równocześnie zwróciła się o przesłanie treści orzeczeń zapadłych w 2004r., z pominięciem tych, które zostały jej przekazane wcześniejszym pismem.

W odpowiedzi organ I instancji pismem z dnia 16 września 2015r., poinformował wnioskodawczynię, że Kolegium Sądu Okręgowego we W. zatwierdziło trzy zmiany podziału czynności w IV Wydziale Karnym Odwoławczym zarówno w roku 2005 jak i 2006. Kopie tych dokumentów zostały przekazane wnioskującej. Nadto została przesłana skarżącej, w formie zanonimizowanej, kserokopia protokołu posiedzenia Kolegium Sądu Okręgowego we W. z dnia 17 marca 2005r., zawierającego uchwały podjęte przez Kolegium. W zakresie żądania wskazania miejsca, w którym znajdują się akta osobowe SSO K. Ć., łącznie ze wskazaniem dokładnego adresu, organ pierwszej instancji wskazał, że żądana informacja nie nosi cech informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i 6 ustawy. Natomiast w pozostałej części zapytania, tj. listy sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym we W. z podaniem informacji w jakim okresie sędzia pracował we wskazanym wydziale czyli początek i zakończenie zatrudnienia na wydziale (od-do) oraz informacji określającej datę zatrudnienia i zwolnienia sędziego (dz-dz) według stanu na dzień 21 marca 2005r oraz 1 kwietnia 2005r, oraz treści pozostałych orzeczeń zapadłych w 2003r. oraz treści orzeczeń zapadłych w 2004r., z pominięciem tych, które zostały jej przekazane wcześniejszym pismem. Prezes Sądu poinformował wnioskodawczynię, że informacja, o którą się zwróciła w tym zakresie ma charakter informacji publicznej przetworzonej, dlatego jej uzyskanie wymaga wykazania przez wnioskodawcę przesłanki interesu publicznego w terminie 14 dni, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji.

W odpowiedzi na wezwanie w dniu 28 września 2015r. wnioskodawczyni skierowała do organu I instancji pismo, w którym wskazała, że posiada on system umożliwiający sporządzenie listy sędziów według kryteriów, zawartych we wniosku. Dowodem na to miało być pismo z 16 maja 2013r. znajdujące się w aktach [...]. Zwróciła się także o wyjaśnienie "co oznacza grupa SED wydział SWM (dalej jest nr wydziału i skrócona nazwa)". Jednocześnie strona nie zgodziła się z zajętym przez organ stanowiskiem, że informacja o miejscu przechowywania akt osobowych sędziego nie stanowi informacji publicznej. Równocześnie zwróciła się o podanie daty przekazania akt osobowych wskazanej wcześniej sędzi poza siedzibę Sądu Okręgowego. Skarżąca zwróciła także uwagę, że w przesłanym do niej protokole z dnia 17 marca 2005r. niewidoczną pozostawiono także informację publiczną w związku z czym zwróciła się o przesłanie pełnej treści protokołu.

W odpowiedzi Prezes Sądu w piśmie z dnia 9 października 2015r. poinformował wnioskodawczynię, że udostępnieniu w trybie ustawy podlegają jedynie uchwały podjęte przez kolegium jako noszące walor informacji publicznej, nie natomiast cały protokół. W zakresie umiejscowienia akt osobowych wskazanej sędzi Prezes Sądu podtrzymał swoje stanowisko. Wskazał także, że informacja o dacie przekazania akt będących źródłem zainteresowania wnioskodawczyni oraz wyjaśnienie "co oznacza grupa SED wydział SWM (dalej jest nr wydziału i skrócona nazwa)" nie ma cech informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Natomiast, w odniesieniu do wydania wnioskodawczyni listy sędziów orzekających według wskazanych wcześniej kryteriów, Prezes Sądu ponownie wezwał zainteresowaną w tym zakresie do wykazania przesłanki interesu publicznego, w terminie czternastu dni od otrzymania wezwania. Organ wskazał, że Oddział Kadr pracuje na innym programie komputerowym niż w dniu udzielania informacji na którą powoływała się wnioskodawczyni w piśmie z dnia 28 września 2015r. Prezes Sądu wskazał, że uzyskanie takiej informacji z obecnie funkcjonującego programu wymaga przeprowadzenia odpowiedniej selekcji według kryteriów wskazanych we wniosku.

W odpowiedzi skarżąca wyraziła stanowisko, że jeżeli nastąpiła zmiana oprogramowania nie oznacza to, że nie można wygenerować informacji z zarchiwizowanych danych i nie czyni to informacji informacją przetworzoną.

W dniu [...] listopada 2015r organ I instancji wydał decyzję odmawiającą udostępnienia żądanych przez wnioskodawczynię informacji w zakresie przesłania listy sędziów orzekających w Sądzie wraz z informacją dotyczącą daty zatrudnienia. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że informacja, o którą zwróciła się strona, stanowi informację przetworzoną, a wnioskująca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku i nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej otrzymania.

Skarżąca w ustawowym terminie złożyła odwołanie od powyższej decyzji . wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i jeżeli jest to możliwe, nakazanie udzielenia informacji publicznej. Jednocześnie wskazała, że organ I instancji jest w posiadaniu informacji o którą wnosi.

Organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił odwołania strony.

W motywach swojego rozstrzygnięcia po przywołaniu treści art. 1 ust. 1 art. 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 wskazał, że Prezes Sądu Okręgowego, jako organ władzy publicznej, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest zobowiązany do udzielania informacji publicznej. Podkreślił natomiast, że w rozpatrywanej sprawie ważnym było wyjaśnienie czy żądana informacja stanowi informację przetworzoną w rozumieniu przepisu art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy.

Organ odwoławczy stwierdził dalej , że zazwyczaj o tym, aby zakwalifikować określoną informację publiczną jako przetworzoną decydują okoliczności związane z działaniami faktycznymi na zbiorze, z którego wyodrębnia się informację i w wyniku tych działań powstaje jakościowo nowa informacja nieistniejąca w chwili złożenia wniosku. Takie działanie nakierowane jest na wytworzenie jakościowo nowej informacji, która wprost nie wynika z żadnego konkretnego dokumentu posiadanego przez organ. W przypadku informacji publicznej przetworzonej jej udostępnienie poprzedzone jest procesem tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Wspomniany proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nowe zestawienie informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów.

Z powyższych względów nie możliwe było, w opinii organu uznanie, że wnioskowana przez skarżącą informacja stanowi informację, której pozyskanie możliwe jest w sposób prosty. Już bowiem w uzasadnieniu wezwania do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego skierowanego do wnioskodawczyni organ pierwszej instancji zaznaczył, że nie dysponuje gotową prostą informacją. Prezes Sądu stanął na stanowisku, że realizacja wniosku wymagałaby wyselekcjonowania poszczególnych informacji z całego zbioru. W wydanej przez siebie decyzji organ I instancji podtrzymał swoje stanowisko. Wskazał, że nie prowadzi rejestru sędziów orzekających, który zawierałby informacje spełniające kryteria wskazane we wniosku. Przygotowane takiej informacji wymagałoby zweryfikowania w systemie akt osobowych wszystkich sędziów orzekających jak i tych którzy przeszli w stan spoczynku, a orzekali we wskazanym w żądaniu okresie. Przejrzeniu podlegałyby także podziały czynności sędziów w poszczególnych komórkach sądu, w celu ustalenia początku i końca orzekania sędziego w danym wydziale. Prowadziło by to do wytworzenia nowego, nie istniejącego na dzień złożenia wniosku zestawienia.

Zdaniem organu drugiej instancji wniosek odwołującej obejmował informację przetworzoną, która nie znajdowała się w obiegu publicznym. Uzyskanie wnioskowanych informacji wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą powstanie jakościowo nowa informacja. Tymczasem na wezwanie o wykazanie przez nią szczególnie istotnego interesu publicznego skarżąca odpowiedziała twierdzeniem, że informacja, o którą się zwróciła, stanowi informację prostą.

Organ podkreślił, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu, a nie jedynie interesy indywidualne. Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest zatem działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Powołując się na poglądy orzecznictwa wskazywano, że już na tle analizy unormowań ustawy, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości.

W konsekwencji przyjęto, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, by ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe "niekwalifikowane" realizowanie interesu publicznego. Wskazano przy tym, że wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego.

W związku z tym brak podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że skarżąca nie wykazała, aby istniał po jej stronie interes publiczny. Informacje zawarte w aktach nie przemawiają za uznaniem, że w niniejszej sprawie otrzymanie przez nią żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, skoro wnioskodawczyni nie ma obiektywnych możliwości spowodowania wykorzystania żądanych informacji dla poprawy funkcjonowania struktur publicznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżąca wniosła o uchylenie obu decyzji wydanych w sprawie oraz "zwrot poniesionych kosztów oraz opłaty za samodzielne prowadzenie sprawy w wysokości jednego adwokata wg. norm przypisanych – co w części pokryłoby utracony zarobek, koszty papieru, druku, przejazdu celem złożenia skargi. Ponadto zawarła w skardze wniosek o dołączenie akt .sprawy [...]. Zdaniem skarżącej bez znaczenia jest, że w sądzie zmieniono oprogramowanie dla oddziału kadr. Wskazała , że chodzi tu tylko o ewentualne rozpakowanie zebranych na serwerze lub dysku zewnętrznym danych zapisanych w poprzednim systemie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 13 czerwca 2016 r. skarżąca ponowiła stanowisko wyrażone w skardze oraz powtórzył wniosek o dołączenie akt .sprawy [...]. Ponadto wskazała, że obie decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 oraz 107 § 3 k.p.a.

W wykonaniu zobowiązania Sądu pełnomocnik organu wraz z pismem z dnia 17 czerwca 2016 r. przedłożyła akta spraw nr [...] oraz [...]. Podniosła, że uprzednio użytkowany system dawał możliwość pozyskiwania danych o które wnioskowała skarżąca i informacje te były każdorazowo udostępnianie w ramach spraw nr [...] oraz [...]. Aktualnie wygenerowanie żądanej informacji z obecnie funkcjonującego programu wymaga jej przetworzenia poprzez odpowiednią selekcję według kryteriów określonych przez skarżącą.

W kolejnym piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2016r. skarżąca nawiązując do treści pisma z dnia 17 czerwca 2016r. podkreśliła że wnosi o dwie informacje proste. Wskazała, że organ I instancji posiada informacje, co potwierdzają dołączone akta. Nie musi też dokonywać żadnej weryfikacji sędziów, a tym bardziej obecnie zatrudnionych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. 2014 , poz. 1647 ze. zm.) wykazała, że wydane w sprawie decyzje będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie naruszają prawa. Wskazać należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 zwanej dalej p.p.s.a.,.), sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto, jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a.

W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja Prezes Sądu Apelacyjnego jak i poprzedzająca ją decyzja Prezes Sądu Okręgowego, nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy Prezes Sądu Okręgowego, jako organ władzy publicznej zobowiązany jest do udostępniania informacji.

Podstawową kwestią dla rozstrzygnięcia stanowi ocena, czy wnioskowana przez skarżącą informacja jest informacją publiczną prostą czy informacją publiczną przetworzoną.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy prawo do informacji publicznej, obok wglądu do dokumentów urzędowych i dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej, obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W świetle powyższego przepisu można zatem mówić o informacji przetworzonej oraz informacji prostej. O ile udostępnienie informacji publicznej prostej następuje bezwarunkowo, to dla skuteczności żądania udzielenia informacji przetworzonej ustawodawca, jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy wprowadził konieczność, by jej uzyskanie było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ma on stanowić ochronę podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej przed nadmiarem wniosków dotyczących tej właśnie formy informacji, mogących dezorganizować ich pracę. Jednak to podmiot, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji przetworzonej, odmawiając jej udzielenia musi wykazać, że informacja ta nie jest istotna dla ogółu obywateli. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji informacji przetworzonej. W projekcie natomiast do powyższej ustawy stwierdza się, że informacja przetworzona to informacja "w postaci segregowanej, syntetycznej lub analitycznej w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla ogółu obywateli, czyli w postaci umożliwiającej ocenę i wnioskowanie. Oznacza to zatem podjęcie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu i nadania skutkom tego działania cech informacji." W literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowym przyjęto, że informację publiczną przetworzoną stanowi informacja, na którą składa się pewna suma informacji prostej, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej to nie tylko techniczne przeniesienie danych, lecz konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, które to zabiegi czynią takie informacje proste, informacją przetworzoną. A zatem informacja przetworzona, to informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje (nie posiada gotowej informacji odpowiadającej żądaniu), w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych i finansowych (vide wyroki NSA z 17 października 2006 r. I OSK 1374/05 – Lex 281369, WSA w Olsztynie z 25 lutego 2010 991/09 –cbois, WSA w Warszawie z 27 czerwca 2007 r., II SA/Wa 112/07 –Lex 340009, WSA w Krakowie z 25 marca 2008 r. SAB/Kr 122/07 –cbois). Przetworzenie informacji jest zebraniem lub zsumowaniem pojedynczych wiadomości będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, wymagającym samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez tenże podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez wnioskodawcę samodzielnej interpretacji i oceny. Informacja przetworzona jest więc jakościowo nową informacją powstałą w wyniku czynności technicznych i określonego działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych już znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, przygotowaną specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów (vide wyrok NSA z 30 października 2008 r. I OSK 951/08 – Lex 570419 oraz E. Jarzęcka – Siwik, Ograniczenie dostępu do informacji przetworzonej, Przegląd Sądowy nr 7-8/2004 s. 157).

W rozpatrywanej sprawie skarżąca (jako osoba fizyczna) domagała się od Prezesa Sądu Okręgowego udzielenia informacji publicznej m.i.n. dotyczącej listy sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym z podaniem informacji w jakim okresie sędzia pracował we wskazanym wydziale czyli początek i zakończenie zatrudnienia na wydziale (od-do) oraz informacji określającej datę zatrudnienia i zwolnienia sędziego (dz-dz) według stanu na dzień 21 marca 2005r. oraz 1 kwietnia 2005r.

Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że w odpowiedzi na powyższy wniosek Prezes Sądu Okręgowego we W. poinformował skarżącą, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, o jakiej mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z czym dwukrotnie wezwał skarżącą (pismo z dnia 16 września 2015r. oraz z dnia 9 października 2015r.) do wykazania w zakreślonym terminie szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej udzielenia. Z ustaleń tych wynika, że w odpowiedzi na powyższe wezwania, skarżąca w pismach z dnia 28 września 2015r. oraz z dnia 9 listopada 2015r. skierowanych do Prezesa Sądu Okręgowego nie zgodziła się z zakwalifikowaniem żądanej przez nią informacji jako informacji przetworzonej. Wskazała w pierwszym z pism, że Sąd posiada system umożliwiający sporządzenie list sędziów orzekających zgodnie z kryteriami wskazanymi we wniosku odwołując się do pisma informującego z dnia 16 maja 2013 r. W drugim piśmie podniosła, że mimo zmiany oprogramowania Sąd może wygenerować informacje z danych zgromadzonych w poprzednim systemie, uznając jednocześnie wezwanie za błędne i niczym nie uzasadnione. Prawidłowo w tej sytuacji organ I instancji wydał na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy decyzję o odmowie udostępnienia ww. żądanej informacji publicznej, skoro skarżąca nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego dla jej udzielenia. Należy zgodzić się z organem rozpoznającym sprawę, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej skoro, jak podał organ I instancji, nie ma technicznej możliwości prostego wygenerowania informacji zgodnych z żądanymi kryteriami, bez znaczenia pozostaje kwestia, czy dotyczy to "zbioru zarchiwizowanych danych na serwerze", czy aktualnych danych, ponieważ obsługa tychże odbywa się za pomocą oprogramowania, które nie pozwala na proste wyselekcjonowanie danych z systemu. W istocie bowiem przetworzenie to także wydobycie poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów. W tej sytuacji realizacja wniosku w tym zakresie wymagałaby poniesienia znacznych kosztów czasowych i osobowych, co skutkowałoby paraliżem Oddziału Kadr Sądu. Podmiot zobowiązany musiałby przygotować "specjalnie" dla skarżącej według wskazanych przez nią kryteriów informację, którą nie dysponuje na dzień złożenia wniosku, której udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na zweryfikowaniu w systemie akt osobowych wszystkich sędziów orzekających jak i tych którzy przeszli w stan spoczynku, a orzekali we wskazanym w żądaniu okresie. Przejrzeniu podlegałyby także podziały czynności sędziów w poszczególnych komórkach sądu, w celu ustalenia początku i końca orzekania sędziego w danym wydziale. Jak to podał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, uzyskanie wnioskowanych informacji polegałoby na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą powstanie jakościowo nowa informacja nowe zestawienie danych. Działania te negatywnie odbiłyby się na sprawności działania organu i zakłóciłyby jego prawidłowe funkcjonowanie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie podzielił argumentacji skarżącej, że informacja, o którą się zwróciła, nie stanowi informacji przetworzonej i dysponuje ją jako zarchiwizowaną na serwerze Sądu, mimo zmiany systemu kadrowego. System komputerowy w tym przypadku odpowiedzialny za obsługę kadrową sądu, jest bowiem tylko narzędziem informatycznym dającym możliwość obsługi szerokiego spektrum czynności kadrowych, pozwalającym na automatyzację wielu pracochłonnych zadań, ograniczenie obiegu dokumentów papierowych i uproszczenie procedur. Innymi słowy usprawnia pracę działu kadr niejako administrując danymi poszczególnych pracowników. Nie jest on natomiast narzędziem służącym do gromadzenia wszelkich danych w celu ich późniejszej archiwizacji. Zatem wraz ze zmianą oprogramowania komputerowego służącego do obsługi kadrowej, co prawda dane dotyczące poszczególnych jednostek nie znikają, zmienia się natomiast sposób zarządzania tymi informacjami. Z tej racji zarówno organ I jak i II instancji prawidłowo ocenił działania strony uznając, że skarżąca nie wykazała niezbędnej przesłanki szczególnej istotności interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji, aby uznać, że informacje, które pozyskałaby skarżąca, miałyby znaczenie z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa, w tym poprawy funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Zasadnie także organ odwoławczy wskazał, że skarżąca nie wyjaśniła, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej.

W świetle poczynionych przez Sąd rozważań i zgodnie z dokonaną wykładnią przepisów prawa, należało zatem uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zarzuty, które podniosła skarżąca nie znajdują żadnego uzasadnienia.

W tej sytuacji skargę jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw należało oddalić, o czym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzeczono w sentencji wyroku.