Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2890/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenie wysokości należności z tytułu niepobranego przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za poszczególne okresy 2010 r., 2011 r., 2012 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący – Z. B. wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenie wysokości należności z tytułu niepobranego przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za poszczególne okresy 2010 r., 2011 r., 2012 r. Następnie pismem z dnia 9 września 2016 r. zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2890/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 poz. 718 ze zm.), - dalej jako: "p.p.s.a.", o którego treści Skarżący został pouczony w zaskarżonej decyzji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zaskarżonej w sprawie decyzji. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W treści zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie wnoszenia skargi do Sądu oraz terminie w jakim należy tego dokonać.

W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać sprawę właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adres właściwego organu. Powyższy pogląd potwierdza stanowisko doktryny (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005), oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08, z dnia 22 lipca 2010 r. sygn. akt I FSK 822/10).

Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, Sąd wskazuje, iż z akt administracyjnych wynika, że zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. doręczono Skarżącemu w dniu 29 lipca 2016 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 30 sierpnia 2016 r.

Wobec powyższego, za datę wniesienia skargi należało uznać datę jej faktycznego przekazania przez Sąd do organu, zgodnie z właściwością. Przedmiotową skargę nadano do organu w dniu 31 sierpnia 2016 r., a więc po upływie zakreślonego terminu do jej wniesienia.

Ponadto należy wskazać, że termin ten nie został Skarżącemu przywrócony, gdyż postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r., Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu.