Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 795/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art.  245  par.  3  art.  246  par.  1  pkt  2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 1 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. K. – S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu spółki z o.o. za zaległości tej spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za II, III, IV, V, VI, IX, i XI 2002 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że aktualnie nie jest w stanie ich uiścić, bowiem jej jedynym źródłem dochodu jest emerytura w kwocie 1.176,90 zł netto, którą w całości przeznacza na pokrycie wydatków związanym z bieżącym utrzymaniem. Jednocześnie oświadczyła, że nie posiada żadnych innych źródeł dochodu, oszczędności, żadnych nieruchomości ani majątku ruchomego, które mogłaby spieniężyć w celu uzyskania środków na poniesienie kosztów postępowania.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika ponadto, że strona prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, natomiast jej emerytura, która brutto wynosi 2.060 zł, jest pomniejszona o kwotę 515 zł tytułem egzekucji administracyjnej.

Do wniosku została załączona decyzja ZUS z dnia 13 grudnia 2006 r. o wysokości emerytury oraz zawiadomienia o zajęciu emerytury, z których wynika, że łączna kwota do potrącenia wynosi 319.541,10 zł

Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów, dotyczących sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej, skarżąca nie udzieliła odpowiedzi.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego swojego i rodziny. Należy dodać, że stosownie do art. 255 p.p.s.a., w sytuacji, gdy oświadczenia złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okażą się niewystarczające dla dokonania oceny sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy lub też budzą wątpliwości, Sąd wzywa do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Strona wprawdzie wykazała stan zadłużenia i oświadczyła, że w związku z tym dokonywane są potrącenia z emerytury. Jednakże należy zwrócić uwagę, że decyzja mająca potwierdzać wysokość emerytury, jest datowana na grudzień 2006 r. Od tego czasu z pewnością podlegała waloryzacji. Ponadto nie jest wiadome, jakie wydatki ponosi miesięcznie i jakie ma w związku z tym możliwości poczynienia rezerw na ewentualne opłacenie kosztów sądowych przynajmniej w części. Poza tym, podkreślenia wymaga, że z treści powołanego wyżej art. 246 § 1 pkt 2 wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu w zakresie postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy, a zatem to przede wszystkim z jego strony winna wychodzić inicjatywa udowodnienia, udokumentowania w miarę możliwości okoliczności uzasadniających jego żądanie. Skarżąca natomiast przedłożyła jedynie aktualne zawiadomienia oz zajęciu świadczenia emerytalnego, ponieważ uznać jako dowodu decyzji o wysokości emerytury sprzed prawie dwóch lat.

Dlatego też należało stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, że nie może ponieść kosztów sądowych związanych ze swoim udziałem w niniejszej sprawie i w związku z tym, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.