Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 209/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 7, art. 9, art. 54 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 18, art. 110 u par. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 21 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi L. E. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości oddala skargę. .


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. 2013 r. poz. 267 ze zm.) - dalej: K.p.a.; art. 17 § 1, art. 18, art. 110u § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.) – dalej: u.p.e.a., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...], orzekające o pozostawieniu bez rozpatrzenia zarzutów L.E. do opisu i oszacowania wartości nieruchomości z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego sprawy wynika, iż w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do E.E. i S.E. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 4 lutego 2008 r., o nr [...], [...], [...], [...] oraz [...], zawiadomieniem z dnia 20 marca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. dokonał zajęcia zabudowanej nieruchomości rolnej położonej w miejscowości K, gm. S. o łącznej powierzchni 3ha 22ary 80m² dla ochrony wierzytelności w kwocie 1 232 430,10zł.

Następnie pismem z dnia 1 października 2014 r. organ egzekucyjny zawiadomił uczestników postępowania egzekucyjnego o terminie dokonania opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości, który został wyznaczony na dzień 5 listopada 2014 r. Zawiadomienie o terminie przeprowadzenia w/w czynności zostało doręczone L.E. w dniu 8 października 2014 r. wraz z pouczeniem o braku obowiązku stawiennictwa oraz o przysługującym prawie wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Ponadto, na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta S. wywieszone zostało na okres od 3 października 2014 r. do 6 listopada 2014 r. obwieszczenie o zamiarze przeprowadzenia powyższej czynności.

W dniu 5 listopada 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. dokonał opisu i oszacowania w/w nieruchomości. W tym samym dniu z przeprowadzonej czynności sporządzony został protokół nr [...], który doręczono uczestnikom postępowania egzekucyjnego, w tym L.E. w dniu 10 listopada 2014 r.

Pismem z dnia 24 listopada 2014 r. L.E., W.E., E.E. oraz S.E. wnieśli zarzuty do sporządzonego opisu i oszacowania wartości nieruchomości z dnia 5 listopada 2014 r.

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. pozostawił bez rozpoznania wniesione przez L.E. zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, z uwagi na uchybienie 14 dniowego terminu, określonego w art. 110u § 1 u.p.e.a., który biegł od dnia 5 listopada 2014 r., tj. od momentu ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości.

Jednocześnie postanowieniami z dnia 11 grudnia 2014 r. organ I instancji pozostawił bez rozpoznania zarzuty wniesione przez W.E. oraz małżonków E. i S.E.

Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia L.E. wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Zarzucając naruszenie art. 110u u.p.e.a. wniósł o uchylenie zaskarżanego postanowienia i nakazanie organowi przeprowadzenie ponownego opisania i oszacowania wartości nieruchomości. Strona przyznała, że została powiadomiona o terminie dokonania czynności, jak również o prawie wniesienia zarzutów w terminie 14 dni od ukończenia opisu i oszacowania. Jednak w ocenie skarżącego, ukończenie opisu i oszacowania nieruchomości następuje nie z momentem sporządzenia protokołu z przeprowadzonej czynności, a dopiero z datą doręczenia tego protokołu. Zatem od tej daty winien być liczony 14 dniowy termin przewidziany do wniesienia zarzutów. Odmienna interpretacja przepisów oznaczałaby niecelowość doręczania stronom protokołu opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. W dalszej części strona podniosła zarzuty, co do prawidłowości sporządzonego opisu i oszacowania wartości nieruchomości.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, uznając je za prawidłowe. Organ odwoławczy powołał przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, regulujące kwestie opisu i oszacowania zajętej nieruchomości, w tym zdanie pierwsze art. 110u § 1, zgodnie z którym zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego, użyty przez ustawodawcę zwrot "od dnia ukończenia" należy rozumieć jako termin, w którym sporządzono i podpisano protokół z przeprowadzonego opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości. Na zasadność powyższego stanowiska organ powołał orzecznictwo sądów administracyjnych, jak i stanowisko doktryny. Tym samym, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, skoro w niniejszej sprawie protokół opisu i oszacowania przedmiotowej nieruchomości został sporządzony w dniu 5 listopada 2014 r., to 14 dniowy termin, o którym mowa w art. 110u §1 u.p.e.a., w zw. z art. 18 u.p.e.a. i art. 57 § 1 K.p.a., rozpoczął swój bieg w dniu 6 listopada 2014 r. i upłynął w dniu 19 listopada 2014 r. Natomiast zarzuty do sporządzonego opisu i oszacowania wartości nieruchomości strona wniosła dopiero w dniu 24 listopada 2014 r. Z uwagi na stwierdzone uchybienie terminu do wniesienia zarzutów, organ nie mógł ustosunkować się do zastrzeżeń strony, w zakresie prawidłowości sporządzenia opisu i oszacowania wartości przedmiotowej nieruchomości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi L.E. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 6 i art. 7 K.p.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. Wniósł ponadto o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych w stosunku do zajętej nieruchomości. Uzasadniając skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko, co do daty rozpoczęcia biegu terminu, o którym mowa w art. 110u § 1 u.p.e.a.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r., III SA/Łd 209/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej .

W myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach,

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, a sąd rozpatrując skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przeprowadzona przez Sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia zarzutów L.E. do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, przeprowadzonego na podstawie przepisów Rozdziału 7 Oddział 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.)- dalej u.p.e.a.

Natomiast kwestią sporną pozostaje moment rozpoczęcia biegu 14 dniowego terminu przewidzianego do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości, o którym mowa w art. 110u § 1 u.p.e.a.

Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, iż stosownie do treści art. 110m § 1 u.p.e.a., po upływie terminu określonego w wezwaniu zobowiązanego do zapłaty dochodzonych należności organ egzekucyjny dokonuje opisu i oszacowania zajętej nieruchomości.

O terminie opisu i oszacowania nieruchomości organ egzekucyjny zawiadamia znanych mu uczestników postępowania, jak również innych, nieznanych mu uczestników postępowania poprzez obwieszczenie publiczne wywieszone w siedzibie urzędu skarbowego oraz urzędu właściwej jednostki samorządu terytorialnego, nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem opisu (art. 110o § 1-3 u.p.e.a.).

Z przeprowadzonej czynności opisu i oszacowania organ sporządza protokół, którego treść określa art. 110r u.p.e.a.

Zgodnie z treścią art. 110u § 1 u.p.e.a. zarzuty do oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartość nieruchomości. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości przysługuje zażalenie.

Uregulowana w powyżej powołanym przepisie instytucja zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości stanowi samodzielny środek prawny, którego nie należy identyfikować z zarzutami w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, o jakich mowa w art. 33-35 u.p.e.a. Jak wynika wprost z art. 110u § 1 u.p.e.a., zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone w 14 dniowym terminie liczonym od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, który to termin może zostać przywrócony na zasadach ogólnych, określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z 2016 r. poz. 23) – dalej: K.p.a. Legitymacja do wniesienia zarzutu służy każdemu uczestnikowi postępowania egzekucyjnego. Zarzuty wnosi się do organu egzekucyjnego prowadzącego postępowanie, który wydaje rozstrzygnięcie w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Na postanowienie organu odwoławczego w sprawie zarzutów, przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. Grześkiewicz W. komentarz do art. 110u ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [w] Kijowski D.R. (red.) Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, LEX 2015; Ofiarska M., Opis i oszacowanie wartości nieruchomości, Komentarz praktyczny ABC nr 71331).

W przedmiotowej sprawie organy administracji publicznej pozostawiły bez rozpatrzenia zarzuty L.E. na przeprowadzone w dniu 5 listopada 2014 r. opisanie i oszacowanie wartości zajętej zabudowanej nieruchomości rolnej położonej w miejscowości K., gm. S., z uwagi na uchybienie 14 dniowego terminu określonego w art. 110u § 1 u.p.e.a.

Kwestionując prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia skarżący podniósł, iż z uwagi na brak ustawowej definicji terminu "ukończenie opisu i oszacowania nieruchomości", należy przyjąć, że rozpoczęcie 14 dniowego terminu do wniesienia zarzutów następuje z datą doręczenia stronom postępowania protokołu z opisu i oszacowania nieruchomości, a nie od momentu jego podpisania, niezależnie od tego, czy strony postępowania egzekucyjnego były obecne przy dokonaniu tej czynności. Odmienna interpretacja powołanego przepisu oznaczałaby zdaniem skarżącego, niecelowość doręczania stronom protokołu opisu i oszacowania zajętej nieruchomości.

Powyżej przedstawione stanowisko skarżącego, w ocenie sądu uznać należy za nieprawidłowe.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został bowiem pogląd, zgodnie z którym okolicznością uruchomiającą bieg 14 dniowego terminu, o którym mowa w art. 110u § 1 u.p.e.a. jest wyłącznie moment (dzień) ukończenia czynności związanych z dokonanym opisem i oszacowaniem wartości nieruchomości. Przy czym synonimem ukończenia tych czynności jest sporządzenie protokołu z ich dokonania, o którym mowa w art. 110r § 1 u.p.e.a. Treść przywołanego art. 110u § 1 u.p.e.a. nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych i wprost z niej wynika, że termin na złożenie zarzutów wynosi 14 dni i jest liczony od dnia ukończenia opisu oszacowania, nie zaś od innego momentu, np. doręczenia protokołu z tej czynności (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 marca 2016 r., I SA/Go 11/16; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 28 października 2015 r., III SA/Wr 254/15; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 7 października 2015 r., I SA/Ol 54/15 – www.cbois.nsa.gov.pl).

Również w komentarzu do art. 110u ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. Grześkiewicz W. [w] Kijowski D.R. (red.) Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, LEX 2015) autor zaznaczył, iż: "Początek 14-dniowego terminu do wniesienia zarzutów liczony jest odmiennie aniżeli w odniesieniu do pozostałych czynności organu egzekucyjnego (art. 27 § 1 pkt 9 w zw. z art. 33 u.p.e.a.). Termin ten biegnie od dnia ukończenia opisu i oszacowania, przez który należy rozumieć sporządzenie i podpisanie protokołu z tej czynności".

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, iż analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że zawiadomienie z dnia 1 października 2014 r. o zamiarze dokonania w dniu 5 listopada 2014 r. opisu i oszacowania zajętej nieruchomości zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 października 2014 r. Zawiadomienie to zawierało pouczenie o braku obowiązkowego stawiennictwa, które nie wstrzymuje dokonania czynności, jak również o 14 dniowym terminie przewidzianym na wniesienie zarzutu, liczonym od dnia ukończenia opisu i oszacowania nieruchomości (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 361 akt administracyjnych). Uznać należało zatem, że nie doszło do naruszenia zasad postępowania, a w szczególności wyrażonej w art. 9 K.p.a. zasady informowania stron, co podnosi skarżący we wniesionej skardze. Ponadto, co istotne, faktu skutecznego powiadomienia o dacie przeprowadzenia czynności oraz stosownego pouczenia skarżący nie kwestionuje. Podnosi jedynie, że nie mógł uczestniczyć w przeprowadzonych czynnościach z uwagi na pilne obowiązki służbowe. Wskazać również należy, że o wyznaczonym terminie dokonania czynności organ egzekucyjny poinformował pozostałych uczestników prowadzonego postępowania administracyjnego, jak i obwieścił publicznie w siedzibie Urzędu Skarbowego w S. oraz w siedzibie Urzędu Miasta S. (k. 371, k. 363, k. 366 akt administracyjnych). Z akt sprawy wynika także, że z dokonanej w dniu 5 listopada 2014 r. czynności opisania i oszacowania wartości zajętej nieruchomości sporządzony został protokół nr [...], o treści odpowiadającej wymogom określonym w art. 110r § 1 i § 2 u.p.e.a., który został następnie doręczony skarżącemu oraz pozostałym uczestnikom postępowania (k. 367- 373 akt administracyjnych).

Tym samym w ocenie sądu, organy administracji publicznej procedujące w niniejszej sprawie prawidłowo przyjęły, że ukończenie opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości rolnej położonej w miejscowości K., gm. S. nastąpiło w dniu 5 listopada 2014 r., tj. w dniu sporządzenia i podpisania protokołu z dokonanej czynności. Zatem 14 dniowy termin, określony w art. 110u § 1 u.p.e.a. rozpoczął swój bieg w dniu 6 listopada 2014 r. i upłynął w dniu 19 listopada 2014 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 54 § 1 K.p.a., do którego odpowiedniego zastosowania odsyła przepis art. 18 u.p.e.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Natomiast w przedmiotowej sprawie zarzuty do przeprowadzonego opisu i oszacowania zajętej nieruchomości skarżący wniósł dopiero w dniu 24 listopada 2014 r., a więc z uchybieniem w/w terminu. Jednocześnie strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu. W związku z powyższym należało uznać, że organy administracji zasadnie pozostawiły zarzuty skarżącego bez rozpatrzenia.

Odpowiadając na wątpliwości skarżącego, co do celowości doręczenia mu protokołu z opisu i oszacowania wartości nieruchomości, wskazać należy na brzmienie art. 110w § 2 u.p.e.a., który stanowi, iż termin wyznaczenia publicznej licytacji zajętej nieruchomości nie może być ustalony wcześniej, niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Doręczenie protokołu z opisu i oszacowania wartości nieruchomości wpływa zatem na termin wyznaczenia licytacji nieruchomości.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego, iż w żaden sposób nie został on poinformowany przez organ o terminie ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, wskazać trzeba, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, takiego obowiązku na organy egzekucyjne nie nakładają. Co podkreślono wyżej, skarżący został w prawidłowy sposób pouczony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o terminie i miejscu dokonania opisu i oszacowania wartości nieruchomości oraz o terminie na wniesienie zarzutów od tej czynności, zatem skoro nie stawił się w dniu 5 listopada 2014 r. w miejscu przeprowadzania opisu i oszacowania wartości nieruchomości, dla ochrony swoich interesów winien był zainteresować się, czy w tym dniu czynność została ukończona. Ponadto, w doręczonym stronie protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości z dnia 5 listopada 2014 r. organ wyraźnie wskazał, że "opis zakończono w dniu 05.11.2014r. o godz. 12:00" (pkt 9 protokołu). Powyższy protokół został doręczony skarżącemu w dniu 10 listopada 2014 r., a zatem nie było przeszkód, aby zarzuty zostały przez niego wniesione w terminie wyznaczonym przez art. 110u § 1 u.p.e.a.

Za chybione w ocenie sądu uznać także należy pozostałe zarzut skargi, co do naruszenia art. 6 i art. 7 K.p.a., których to uchybień strona doszukuje się w odstąpieniu przez organy administracji publicznej od merytorycznej analizy wniesionych zarzutów.

Wyrażona w art. 6 K.p.a. zasada praworządności (zwaną także zasadą legalizmu) obejmuje dwa zasadnicze elementy, a mianowicie ustalenie przez organ administracji publicznej zdolności prawnej do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowanie przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy.

Natomiast wyrażona w art. 7 K.p.a. zasada prawdy obiektywnej, pozostaje w ścisłym związek z powołaną wcześniej zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Zakres postępowania dowodowego zależy jednakże od przedmiotu sprawy administracyjnej. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., rozumianej jako ocena tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, następująca zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.

W niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało przez organ właściwy zarówno miejscowo, jak i rzeczowo, w oparciu o obwiązujące przepisy prawa. Natomiast z uwagi na stwierdzone niezachowanie warunków formalnych wniesienia zarzutów, tj. uchybienie przez skarżącego 14 dniowemu terminowi, o którym mowa w art. 110u § 1 u.p.e.a., organy nie mogły przystąpić do ich merytorycznej oceny. Rozpatrując zarzuty wniesione po upływie terminu organy administracji dopuściłyby się rażącego naruszenia prawa, skutkującego koniecznością wyeliminowania wydanych w tym przedmiocie rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Tym samym zarzut skarżącego, co do naruszenia art. 6 i art. 7 K.p.a. uznać należało za bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

D.Cz.