Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1454/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 19 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący H. C. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz załączonego do niego postanowienia naczelnika urzędu skarbowego z dnia 23 listopada 2016 r. wynika, że wnioskodawca otrzymuje świadczenie przedemerytalne w wysokości 878,17 zł netto, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, uzyskującą dochód z emerytury w kwocie 1.598,07 zł netto. Małżonkowie nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 euro, ich jedyny majątek stanowi dom o powierzchni 70 m2, przy czym księga wieczysta dla tej nieruchomości obciążona jest hipotekami przymusowymi. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. naczelnik urzędu skarbowego postanowił umorzyć postępowanie egzekucyjne prowadzone względem małżonków na podstawie tytułu wykonawczego, obejmującego należności w kwocie 100.758,29 zł (stan na dzień 23 listopada 2016 r.), gdyż uznał, że koszty prowadzonej egzekucji byłyby wyższe od kwoty możliwej do wyegzekwowania, tj. zaistniała przesłanka bezskuteczności egzekucji.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za taką oceną przemawia brak jakichkolwiek oszczędności oraz niski poziom uzyskiwanych dochodów.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.