Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 904/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 7a, art. 35 ust. 1 i 4,
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jan Szuma Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lipca 2021 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2020 r., nr [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania J. G. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. (znak: [...]) zatwierdzającej T. S. projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Zaskarżona decyzja, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu [...] lutego 2020 r. do Starostwa Powiatowego w P. wpłynął wniosek T. S. o pozwolenie na budowę obejmujące przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w granicy z dz. o nr ewid. [...] i [...] wraz ze zmianą sposobu użytkowania jednego pomieszczenia na lokal usługowy (pracownia florystyczna) na dz. o nr ewid.[...] i [...], ark. [...], obr. [...], jedn. ewid. [...] S. - miasto, do którego dołączono [...] egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także stosowane pełnomocnictwo do reprezentowania T. S. i H. S. przez J. N. wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej od powyższej czynności.

Działając zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm., aktualnie: Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 z późn. zm.) - dalej: "Prawo budowlane" Starosta P. zobowiązał inwestora do usunięcia stwierdzonych w postanowieniu z dnia [...] marca 2020 r. nieprawidłowości, w tym do przedłożenia dokumentacji związanej z przekazaniem obiektu do użytkowania, podpisania przez uprawnioną do tego osobę ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów istniejących budynku uwzględniającej stanu podłoża gruntowego, zaprojektowania w granicy działek ściany oddzielenia przeciwpożarowego, a także przedłożenia zaświadczenia dotyczącego wpisu A. B. na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego aktualnego na dzień opracowania projektu. Stosowna odpowiedź na powyższe postanowienie wpłynęła do organu w dniu [...] kwietnia 2020 r. (str. 27 akt organu I instancji).

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2020 r. J. G. poinformował, iż jest jednym ze spadkobierców po S. G. zmarłym [...] lutego 2001 r. i nie wyraża zgody na realizację przedmiotowej inwestycji, argumentując, że nieruchomość ta stanowi część zabytkowej architektury S., a umiejscowienie lokalu usługowego wzdłuż ściany graniczącej z jego nieruchomością spowoduje zakłócenie miru domowego.

Takie samo stanowisko zajął pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. J. G., który w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. wniósł m.in. o wstrzymanie decyzji oraz poprawienie dokumentacji uwzględniając całość budynku, gdyż dwa budynki przylegające do siebie wspólną ścianą, posiadające wspólny fundament stanowią jedną całość.

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. Starosta P. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł pismem z dnia [...] lipca 2020 r. J. G. wskazując, że budynek, w którym realizowana ma być przedmiotowa inwestycja, posiada wspólną z budynkiem znajdującym się na dz. o nr ewid.[...] ścianę i fundament, przez co stanowi jeden obiekt budowlany. Zdaniem odwołującego powyższe świadczy o błędnie sporządzonej dokumentacji projektowej, przez co wszystkie pozwolenia na niej oparte muszą być cofnięte. Dodatkowo odwołujący zaznaczył, iż zaproponowane przez inwestora roboty budowlane nie mogą zostać zakwalifikowane jako montaż stolarki, tym bardziej, że w jej wyniku stworzone zostanie dodatkowe wejście do budynku, które zlikwiduje wartość historyczno-zabytkową w wyglądzie z frontu, co jest sprzeczne z celami wpisania do rejestru zabytków. Ponadto odwołujący wskazał, że złożył odwołanie od decyzji konserwatora zabytków i wniósł o jego uwzględnienie.

W dalszej części uzasadnienia organ po przytoczeniu treści przepisów prawa wskazał, iż w sprawie nie budzi wątpliwości, że określona w projekcie budowlanym inwestycja polegająca na przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania jednego pomieszczenia na lokal usługowy (pracownia florystyczna) zlokalizowanego na dz. o nr ewid.[...] i [...], ark. [...], obr. [...], jedn. ewid. [...] S. - miasto, usytuowanego w granicy z dz. o nr ewid. [...] i [...] musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. rejonu ulic: Ś. , S. , L. , [...], [...] [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miny S. nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r. (publikacja: Dz. Urz. Województwa z dnia [...] sierpnia 2000, poz. 698) - dalej: "plan miejscowy".

Objęta wnioskiem o pozwolenia na przebudowę działka nr [...] oraz działka nr [...] znajdują się w obszarze oznaczonym w części graficznej planu miejscowego symbolem MN/U przeznaczonym pod zabudowę mieszkalno-usługową. Przepisy szczegółowe w zakresie wymagań kształtowania zabudowy określił § 7 planu miejscowego.

Organ wyjaśnił, że przebudowa budynku ma na celu nadanie dodatkowej funkcjonalności obiektowi i dostosowanie pomieszczenia nr [...] (rys. A1 rzut przyziemia, str. 20 projektu budowlanego) do zmiany sposobu użytkowania z funkcji mieszkalnej na usługową tj. pracowni florystycznej. Projektowana przebudowa polegać będzie na poszerzeniu istniejących otworów okiennych w ścianie frontowej i montażu nowej ślusarki okienno-drzwiowej. Poprzez zaprojektowanie nowego wejścia do budynku, jak i poszerzenia okna tj. stworzenie witryny sklepowej (rys. A3 elewacje, str. 22 projektu budowlanego) powstanie niezależny lokal usługowy o powierzchni [...] m2 i kubaturze [...] m3. Wydzielony lokal usługowy stanowić będzie [...]% całkowitej powierzchni użytkowej budynku. Jak wskazano w opisie technicznym projektu budowlanego (str. 16) zmianie ulegnie tylko elewacja frontowa przebudowywanego budynku, w tym celu zostanie rozebrane część ściany frontowej i wmurowane zostanie nowe nadproże.

Organ zaznaczył, iż prowadzone roboty budowlane nie przekroczą [...]% przegród zewnętrznych budynku. Wejście do lokalu dostosowane będzie do korzystania przez osoby niepełnosprawne w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich. Ponadto wentylacja projektowanego pomieszczenia usługowego zapewniona zostanie przez istniejący indywidualny kanał grawitacyjny. W ramach przedmiotowych robót budowlanych nie przewidziano przebudowy instalacji wewnętrznych. Pomieszczenie pracowni florystycznej oddzielone jest od przylegającego do niej budynku skarżącego ścianą o grubości [...] cm o klasie odporności przeciwpożarowej REI 60 (rys. A1 rzut przyziemia, str. 20 projektu budowlanego). Dla przedmiotowego budynku miejsca postojowe znajduje się na wydzielonym przez miasto (jako zarządcy drogi) parkingu na dz. o nr ew. [...] (str. [...] projektu budowlanego, rys. [...] plan sytuacyjny str. [...] projektu budowlanego).

Organ wyjaśnił, iż szczegółowe zasady kształtowania zabudowy określone zostały w § 7 planu miejscowego, który w ust. 4 zaznaczył, iż przeznaczeniem podstawowym terenu zabudowy mieszkalno-usługowej jest mieszkalnictwo jednorodzinne, natomiast przeznaczeniem dopuszczalnym są usługi. Plan miejscowy w § 7 ust. 5 pkt 1 zaznaczył, że istniejąca zabudowa mieszkalna i usługowa może podlegać wymianie, rozbudowie, modernizacji oraz zmianie sposobu użytkowania budynków pod warunkiem utrzymania wymienionego w ust. 4 użytkowania terenu, przy czym obiekty wpisane do rejestru zabytków wymagają uprzedniego uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Jeśli chodzi o zasady zagospodarowania określone dla zabudowy usługowej to plan miejscowy w § 7 ust. 5 pkt 4 lit. a nie dopuścił wprowadzenia usług należących do grup inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz uciążliwych dla otoczenia. W tym miejscu na uwadze należy mieć, że istniejący budynek jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym w pierzei ul. [...] i stanowi segment zabudowy szeregowej.

Zgodnie z art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego przez budynek mieszkalny jednorodzinnym należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej [...]% powierzchni całkowitej budynku. Planowane wydzielenie lokalu usługowego nie przekroczy ww. wskaźnika, przez co utrzymane będzie podstawowe przeznaczenie terenu wskazane w planie miejscowym. Wskazane przez inwestora zmiana sposobu użytkowania części budynku pod lokal usługowy, w którym znajdować się będzie pracownia florystyczna nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko o jakich jest mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839).

Z uwagi na fakt, iż przebudowywany budynek znajduje się na terenie układu urbanistycznego miasta S., wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...] na mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r., wymagane było na podstawie art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2020 r. poz. 282 z późn. zm.) - dalej: "ustawa o ochronie zabytków" uzyskanie pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru. Ponadto zwrócić uwagę trzeba, że w myśl art. 5 ust. 1 pkt 7 Prawa budowlanego obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając ochronę obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów objętych ochroną konserwatorską.

Inwestor składając wraz z odpowiedzią na wydane w toku prowadzonego przez organ I instancji postanowienie, załączył wymagane art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenie Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2020 r. na prowadzenie robót budowlanych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków (str. 29-32 akt organu I instancji). Powyższe pozwolenie wydane było przez organ na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy Wojewodą oraz Starostą P. z dnia [...] marca 2009 r. w sprawie powierzenia Powiatowi P. spraw z zakresu właściwości W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (Dz. Urz. Woj. W. z 2009 r., nr [...], poz. 1212).

Podsumowując, przeprowadzona przez tutejszy organ weryfikacja planowanego przedsięwzięcia jest zgodna z obowiązującym na terenie inwestycyjnym planem miejscowym.

Odnosząc się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów naruszenia wartości historyczno- zabytkowej budynku, organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego w związku z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków, przed wydaniem decyzji pozwoleniu na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, wymagane było uzyskanie przez inwestora pozwolenia wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

W niniejszej sprawie inwestor uzyskał od organu konserwatorskiego stosowne pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków, co oznacza, iż organ udzielający pozwolenia na budowę jest tym rozstrzygnięciem związany. Odnosząc się do poruszanej w odwołaniu kwestii rozstrzygania w trybie pozwolenia na budowę pisma stanowiącego odwołanie od rozstrzygnięcia konserwatora zabytków, WWINB podniósł, iż tutejszy organ nie posiada kompetencji do rozstrzygania tego typu spaw, bowiem organem właściwym do tego jest Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Odnosząc się do zarzutu błędnego zakwalifikowania montażu stolarki organ wskazał, że w projekcie budowlanym znajduje się szczegółowy opis planowanych robót, do których należy: demontaż stolarki okiennej, zerwanie powłok tynkarskich z przebudowywanej ściany, podparcie stropu w rejonie przebudowywanej ściany, wykucie i wmurowanie prefabrykowanego nadproża strunobetonowego, rozbiórka części ściany, montaż ślusarski okienno-drzwiowej, wykonanie izolacji termicznych w strefie nowej ślusarki, roboty wykończeniowe wewnątrz i na zewnątrz budynku oraz uprzątnięcie terenu (str. 9 projektu budowlanego). Zgodnie z art. 3 ust. 7 Prawa budowlanego przez roboty budowlane należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, natomiast przez przebudowę w myśl art. 3 ust. 7a Prawa budowlanego należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wykłucie nowych drzwi wejściowych, jak również witryny sklepowej stanowią przebudowę, o której mowa w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, bowiem wykonane prace prowadzą do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego. Stąd też zarówno organ, jak i inwestor w sposób właściwy zakwalifikowały przedmiotową inwestycję, a tym samym podnoszony przez odwołującego zarzut nie zasługuje na uwzględnienie.

Odpowiadając na zarzut jakoby za sprawą wspólnej ściany i fundamentu, budynek, którego właścicielem jest odwołujący stanowił wraz z budynkiem, w którym zaplanowana przedmiotową inwestycję jeden obiekt, [...]WINB podkreślił, że roboty budowlane wskazane w projekcie budowlanym nie obejmowały pomieszczeń zlokalizowanych na dz. o nr ewid.[...] Fakt, iż budynki mają wspólną ścianę, nie przesądza o tym, że projekt budowlany musi obejmować dokumentację nieruchomości sąsiedniej, tym bardziej w sytuacji, gdy zaprojektowane roboty budowlane nie będą wiązać się ze zmianą konstrukcji budynku, jak i ów ściany.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł J. G. zarzucając:

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 – dalej jako "K.p.a.") poprzez wydanie aktu bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, mimo iż organ ewidentnie powinien postąpić w następujący sposób: postępowanie powinno dotyczyć budynku wielorodzinnego, a nie tylko jednego segmentu, zlokalizowanego na dwóch działkach [...] z powodu wspólnej ściany i wspólnego fundamentu oraz uwzględnienie tego faktu w projekcie i dalszym postępowaniu, podczas gdy w rzeczywistości postąpił w przedmiotowej sprawie przyjęto za pewnik iż w przedmiotowej sprawie budynek jest jednorodzinny i na tej podstawie wydano decyzję. Nie uwzględniono tego, że według prawa (art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane) obiekt nie jest jednorodzinny, tylko składa się z dwóch segmentów w budynku wielorodzinnym, co powinno skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji.

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 75 art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewyjaśnianie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę materiału dowodowego, polegającego na tym, że nie uwzględniono tego, że obiekt jest segmentem w budynku wielorodzinnym zlokalizowanym na dwóch działkach [...]

W treści art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego jest określone, że budynek musi być wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych (ścian), a także posiadać fundamenty i dach, a to oznacza, że w przypadku wspólnej ściany nie da się wyraźnie wydzielić zewnętrznego kształtu obiektu w oparciu o tą ścianę i dlatego przylegające do tej ściany dwa obiekty (z działek [...]) są nierozdzielnymi częściami (segmentami) w budynku wielorodzinnym – wielolokalowym.

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego zastosowanie przez organ drugiej instancji i utrzymanie w mocy decyzji pierwszej instancji, w sytuacji, gdy istniały podstawy zastosowania art. 138 § 2 K.p.a. tj. uchylenia decyzji w całości i przekazania do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, gdyż została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

- "nie jest prawdą, że nie chciałem zapoznać się z dokumentacją", jednak przy obecnym zagrożeniu [...] i mojej przynależności do grup wysokiego ryzyka zapoznanie się z dokumentacją było zbyt ryzykowne i groźne dla mnie, przez to niedostępne oraz ze względu błędną dokumentację bezsensowne było zapoznawanie się z jej szczegółami, tym bardziej, że błąd zobaczyłem już dzięki korespondencji mailowej. Dodatkowo przez dokumentację związaną z obiektem trzeba rozumieć też dokumentację historyczną znajdującą w Muzeum Stęszewskim, które też było i jest niedostępne.

- Wojewoda w swoim uzasadnieniu na stronie 4 od wiersza 42 fałszywie stwierdza iż "w sprawie nie budzi wątpliwości, że określona w projekcie budowlanym inwestycja polegająca na przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą sposobu ... musi być zgodna z.. ." mimo iż wie, że z przepisów jasno wynika, że przedmiotem sprawy jest budynek wielorodzinny.

- Wojewoda na stronie 2 wiersz 11 błędnie przytacza słowa Skarżącego, że "gdyż dwa budynki przylegające do siebie wspólną ścianą, posiadające wspólny fundament stanowią jedną całość" mimo, że Skarżący w piśmie z [...] czerwca 2020 r. pisał "nie są osobnymi budynkami, tylko stanowią jeden budynek" wskazując jednoznacznie, że chodzi o budynek wielorodzinny i nie użył imputowanego nieformalnego sformułowania "stanowią jedną całość"

- rażące uchybienie ze strony konserwatorskiej, który m.in. błędnie argumentuje, iż planowane prace przyczynią się do poprawy stanu zachowania terenu położonego w sąsiedztwie dworca klejowego, na co Skarżący odwołał się do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego wnosząc o anulowanie pozwolenia nr [...] wydanego przez Starostę Powiatowego na przebudowę budynku jednorodzinnego.

Wskazując na powyższe Skarżący wniósł stwierdzenie nieważności decyzji w całości, a w razie nie uwzględnienia wniosku o uchylenie decyzji w całości oraz uchylenie decyzji organu I instancji.

Do skargi Skarżący załączył wypełniony formularz prawa pomocy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2021 r., sygn. akt II SPP/Po [...] przyznano Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Podstawę materialnoprawną zapadłej w niniejszej sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy Prawo budowlane.

W tym miejscu wskazać należy, iż organy procedowały wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę w trybie i na zasadach określonych w przepisach Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia [...] lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471), ze względu na treść art. 25 tej ustawy. .

Zgodnie z art. 25 wyżej powołanej ustawy do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż wszczęcie postępowania nastąpiło przed wejściem w życie w dniu 19 września 2020 r. ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw stąd też zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego sprzed nowelizacji.

W pierwszej kolejności mając na uwadze zarzuty skargi Sąd postanowił odnieść się do kwestii kwalifikacji projektowanych robót budowlanych oraz do kwestii czy roboty budowlane dotyczą budynku jednorodzinnego czy też wielorodzinnego, gdyż to tej kwestii dotyczą w większości zarzuty skargi.

Zgodnie z art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć "budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku".

Z treści przywołanej definicji wynika logiczny wniosek, że zabudowa obejmująca budynek pozwalający na wydzielenie w nim więcej niż 2 lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku nie będzie się kwalifikować jako jednorodzinna i w zależności od przyjętych rozwiązań może przyjmować funkcję zabudowy wielorodzinnej lub zamieszkania zbiorowego.

W niniejszej sprawie wbrew zarzutom skargi niewątpliwie projektowana inwestycja dotyczy wybudowanego już budynku jednorodzinnego w zabudowie szeregowej. Powyższe w sposób jednoznaczny wynika z przedłożonego projektu budowlanego jak i z załączonych do akt zdjęć.

Ponadto należy mieć na względzie, iż budynek w części będący przedmiotem inwestycji jest oddzielony od przylegającego do niego budynku Skarżącego ścianą o grubości 36 cm (nie jak błędnie wskazał organ 35 cm) o klasie odporności przeciwpożarowej REI 60 (rys. A1 rzut przyziemia, str. 20 projektu budowlanego). Ponadto oba budynki z zabudowy szeregowej zlokalizowane są na innych nieruchomościach, które posiadają osobne księgi wieczyste (por. informacja z rejestru gruntów k. 6 i 7 akt administracyjnych).

Z powyższych względów nie mogły zostać uwzględnione zarzuty skargi odnoszące się do błędnej kwalifikacji obiektu jako jednorodzinnego. Fakt zlokalizowania budynków bezpośrednio przy sobie wskazuje wyłącznie, iż mamy do czynienia z zabudową szeregową, a nie z zabudową wielorodzinną.

Ponadto wskazać należy, iż projektowe zamierzenie inwestycyjne nie wpłynie na charakter zabudowy. Podkreślić należy, iż projektowana przebudowa polegać będzie na poszerzeniu istniejących otworów okiennych w ścianie frontowej i montażu nowej ślusarki okienno-drzwiowej. Poprzez zaprojektowanie nowego wejścia do budynku, jak i poszerzenia okna tj. stworzenie witryny sklepowej powstanie niezależny lokal usługowy o powierzchni [...] m2 i kubaturze [...] m3 stanowiący [...]% całkowitej powierzchni użytkowej budynku. Tym samym, w świetle ww. definicji zabudowy jednorodzinnej, nadal będziemy mieli do czynienia z zabudową jednorodzinną.

W tym samym wbrew zarzutom skargi słusznie uznał organ, iż sporządzona w niniejszej sprawie dokumentacja projektowa dotycząca przebudowy domu jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] jest prawidłowa. Wbrew zarzutom skargi dokumentacja projektowa nie musiała obejmować budynku stanowiącego własność Skarżącego w szczególności, że roboty budowlane wskazane w projekcie budowlanym nie obejmowały pomieszczeń zlokalizowanych na dz. o nr ewid.[...], jak również nie wiążą się ze zmianą konstrukcji budynku i sąsiadujących ścian.

Z powyższych względów wszelkie zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj. art., 7, 75, 77, 78, art. 80, art. 107 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1. k.p.a. , opierające się na błędnej ocenie, iż projekt prawidłowo dotyczy zabudowy jednorodzinnej na działce [...], a nie budynku wielorodzinnego zlokalizowanego na działkach [...], nie zasługiwały na uwzględnienie.

Przechodząc do samej kwalifikacji robót budowlanych wskazać należy, iż w ocenie składu orzekającego organ zasadnie zakwalifikował te roboty jako przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. Zgodnie z przywołanym przepisem ilekroć mowa w ustawie o przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

W niniejszej roboty budowlane obejmą: demontaż stolarki okiennej, zerwanie powłok tynkarskich z przebudowywanej ściany, podparcie stropu w rejonie przebudowywanej ściany, wykucie i wmurowanie prefabrykowanego nadproża strunobetonowego, rozbiórka części ściany, montaż ślusarski okienno-drzwiowej, wykonanie izolacji termicznych w strefie nowej ślusarki, roboty wykończeniowe wewnątrz i na zewnątrz budynku oraz uprzątnięcie terenu (str. 9 projektu budowlanego).

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wykłucie nowych drzwi wejściowych, jak również witryny sklepowej stanowią przebudowę, o której mowa w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, bowiem wykonane prace prowadzą do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, a jednocześnie prace te nie wpłyną na zmianę wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

Z tych tez względów zarówno organ, jak i inwestor prawidłowo zakwalifikowały przedmiotową inwestycję jako przebudowę.

Dokonując kontroli zapadłych w niniejszej sprawie decyzji należy pamiętać, iż zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3).

W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4).

W przepisie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego określono czynności sprawdzające, jakich powinien dokonać organ w zakresie kompletności wniosku (co do formy i wymaganej prawem treści) oraz jego zgodności z przepisami prawa.

W pierwszej kolejności Sąd postanowił odnieść się do kwestii zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Jak wynika z akt sprawy przedmiotowy budynek zlokalizowany na działce o nr ewid.[...] objęty jest postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. rejonu ulic: Ś. , S. , L. , [...], [...] S. zatwierdzonego uchwałą Rady Miny S. nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r. (Dz. Urz. Województwa z dnia [...] sierpnia 2000, poz. 698) - dalej: "plan miejscowy".

Jak wynika z planu miejscowego objęta wnioskiem o pozwolenia na przebudowę działka nr [...] oraz działka nr [...] znajdują się w obszarze oznaczonym w części graficznej planu miejscowego symbolem MN/U przeznaczonym pod zabudowę mieszkalno-usługową.

Jak słusznie wskazał organ przepisy szczegółowe w zakresie wymagań kształtowania zabudowy określił § 7 planu miejscowego.

Zgodnie z § 7 ust. 4 planu miejscowego przeznaczeniem podstawowym terenu zabudowy mieszkalno-usługowej jest mieszkalnictwo jednorodzinne, natomiast przeznaczeniem dopuszczalnym są usługi. Natomiast w § 7 ust. 5 pkt 1 planu miejscowego ustalono, że istniejąca zabudowa mieszkalna i usługowa może podlegać wymianie, rozbudowie, modernizacji oraz zmianie sposobu użytkowania budynków pod warunkiem utrzymania wymienionego w ust. 4 użytkowania terenu, przy czym obiekty wpisane do rejestru zabytków wymagają uprzedniego uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

Jednocześnie plan miejscowy w § 7 ust. 5 pkt 4 lit. a nie dopuścił wprowadzenia usług należących do grup inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz uciążliwych dla otoczenia.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż wskazana przez inwestora zmiana sposobu użytkowania części budynku pod lokal usługowy, w którym znajdować się będzie pracownia florystyczna nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko o jakich jest mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839).

Ponadto zmiana ta, co jak wskazano wyżej obejmująca 16% całkowitej powierzchni użytkowej budynku, nie spowoduje zmiany podstawowego przeznaczenia terenu wskazanego w planie miejscowym.

W tym miejscu odnieść należy się do wynikającego z planu miejscowego jak i z art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego obowiązku uzyskania pozwolenia właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż przebudowywany budynek znajduje się na terenie układu urbanistycznego miasta S., wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...]

Wobec powyższego zasadnie wskazał, organ, iż każde prace ingerujące w substancję zabytkową obiektu lub obszaru, z momentem dokonania jego wpisu do rejestru zabytków, wymagają uzyskania pozwolenia organu konserwatorskiego. Pozwolenie takie jest władczym działaniem wyspecjalizowanego organu administracji skierowanym na wywołanie konkretnych i indywidualnie oznaczonych skutków prawnych (wyrok NSA z dnia 23 października 2017 r., sygn. akt II OSK 225/16). W związku z tym, wydanie pozwolenia na budowę jest uzależnione od uzyskania przez inwestora pozwolenia konserwatorskiego.

W niniejszej sprawie Inwestor przedłożył pozwolenie Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2020 r. (znak: [...]) na prowadzenie robót budowlanych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków (str. 29-32 akt organu I instancji).

Jak wynika z powyższego pozwolenia zostało ono wydane na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy Wojewodą oraz Starostą P. z dnia [...] marca 2009 r. w sprawie powierzenia Powiatowi P. spraw z zakresu właściwości W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (Dz. Urz. Woj. W. z 2009 r., nr [...], poz. 1212).

W tym miejscu wskazać należy, iż słusznie wskazał organ, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji do podważenia zastosowanych w niniejszej sprawie rozwiązań technicznych pod kątem ich wyglądu tj. estetyki, jak również oceny, czy planowane roboty budowlane spowodują naruszenie wartości historycznej układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków, za które odpowiadają organy konserwatorskie.

W pozwoleniu konserwatorskim wskazano, iż planowane prace są możliwe do akceptacji ze stanowiska konserwatorskiego, gdyż przyczynią się do poprawy stanu zachowania terenu położonego w sąsiedztwie dworca kolejowego w S. i nie wpłyną w sposób negatywny na walory historycznego układu urbanistycznego.

Zatem skoro w niniejszej sprawie inwestor uzyskał od organu konserwatorskiego stosowne pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków, to organ udzielający pozwolenia na budowę jest tym rozstrzygnięciem związany i nie jest uprawniony do formułowania odmiennych ocen.

Z tych też względów zarzuty skargi odnoszące się do błędnej oceny konserwatorskiej nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

W ramach postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę obowiązkiem organu jest ocena kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W niniejszej sprawie organ dokonał powyższej oceny słusznie uznając, iż projekt budowlany jest kompletny, a Inwestor posiada stosowne pozwolenia.

Z powyższych względów skoro Inwestor przedłoży komplet wymaganych dokumentów, o jakich mowa w art. 34 Prawa budowlanego, które zostały pozytywnie zweryfikowane stosownie do art. 35 Prawa budowlanego, to organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego.

Przeprowadzona przez sąd kontrola legalności wydanych w sprawie decyzji nie potwierdziła więc zarzutów stawianych w skardze. Organy bowiem przeprowadziły postępowanie zgodnie z regułami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., uwzględniając wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, a następnie oceniły je w kontekście przepisów mających zastosowanie w sprawie.

W tym miejscu odnosząc się do twierdzenia Skarżącego, iż "nie jest prawdą, że nie chciałem zapoznać się z dokumentacją" wskazać należy, że w toku postępowania zarówno przed organem I jak i II instancji stosownie do art. 10 K.p.a. zawiadomiono strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Natomiast okoliczności dlaczego strona z powyższego uprawnienie nie skorzystała nie mają znaczenia z punktu widzenia zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a skargę oddalił.

-----------------------

14