Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2285/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 46 § 1, ART. 49, ART. 60,161
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na rozstrzygnięcie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie umorzenia zaległości w płatności opłaty abonamentowej postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W. K. wniósł za pośrednictwem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której domagał się uwzględnienia jego postulatu zwolnienia z opłat abonamentowych, z uwagi na trudną sytuację materialną.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wniosła o odrzucenie skargi, argumentując, że nie posiada ona kompetencji do zwolnienia z ponoszenia opłat abonamentowych, a wniosek skarżącego o umorzenie opłat został w całości uwzględniony.

Wobec braku jednoznacznego wskazania przez skarżącego aktu, przeciwko któremu skierowana została skarga, WSA w Warszawie wezwał go do sprecyzowania skargi w tym zakresie, pod rygorem jej odrzucenia.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę, wskazując na błędne zrozumienie istoty sprawy. Nie wskazał jednak aktu, jaki był przedmiotem skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Na mocy art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania.

Skarżący został zarządzeniem Sądu wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci wskazania numeru i daty wydania zaskarżonego aktu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, nie sprecyzował jej jednak w żądanym zakresie.

Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowania sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Podkreślić jednak trzeba, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zaś w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (np. brakiem określenia przedmiotu zaskarżenia). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą.

Wobec powyższego w rozpoznawanej sprawie zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania.

W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.