Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 578/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art.32 ust.4 pkt.2, art.34 ust.4 pkt.2
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Bogusław Wiśniewski (spr.) asesor WSA, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2004 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Wojewoda uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2003 r. znak. [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania dla M.Z. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu nr 3 położonym budynku przy ulicy C. Organ odwoławczy uwzględnił tym samym odwołanie złożone przez pozostałych współwłaścicieli budynku według których przewidywana budowa będzie stanowić poważne utrudnienia przy prowadzeniu prac renowacyjno – remontowych klatki schodowej, poddasza i dachu budynku. Zwracali ponadto uwagę, iż wcześniejsze ustalenia co do budowy wewnętrznej instalacji gazowej są rozbieżne z przedłożonym przez nią projektem budowlanym. Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy stwierdził, iż inwestorka nie wykazała się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co w świetle art. 32 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane jest warunkiem niezbędnym dla uzyskania pozwolenia na budowę. W toku postępowania ustalono, iż nieruchomość na której posadowiony jest budynek w którym znajduje się lokal i gdzie miałaby zostać wybudowana instalacja gazowa stanowi współwłasność dziesięciu osób. W budynku nie ma ustanowionej odrębnej własności lokalu, a także nie wykazano takiego podziału nieruchomości z którego wynikałoby dla inwestorski prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Realizacja inwestycji wymagającej pozwolenia na budowę wykracza w opinii Wojewody poza granice zwykłego zarządu, a wobec art.199 k.c wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wstępna zgoda współwłaścicieli na budowę instalacji gazowej została cofnięta, co oznacza, iż pozwolenie na budowę nie może zostać wydane.

Z powyższą oceną nie zgodziła się M.Z. Wyjaśniła, że w czasie kiedy zbierała podpisy pod zgodą na udzielenie jej pozwolenia na budowę instalacji wszyscy współwłaściciele wyrazili pisemną zgodę. Nie podawała wówczas żadnych konkretnych ustaleń co do sposobu podłączenia instalacji, gdyż sprawą zajmował się fachowiec. Dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę pozostali współwłaściciele cofnęli swoją zgodę. Jej zdaniem podnoszone przez nich okoliczności nie mogą wpływać na uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę. Poprowadzenie jednej rurki nie spowoduje utrudnienie prowadzenia jakichkolwiek prac remontowych Podkreśliła ponadto, iż pozbawienie jej możliwości korzystania z gazu znacznie podnosi koszty utrzymania lokalu. Istniejące ogrzewanie elektryczne nie jest wystarczające.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest pozbawiona podstaw. Stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 ze zmianami) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto może wykazać się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W świetle art. 3 pkt 11 ustawy pod tym pojęciem należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego przewidującego uprawnienia do wykonywania robot budowlanych. W toku postępowania ustalono, iż skarżąca jest współwłaścicielką w udziale do 18/144 części działki nr 19 położonej w L. przy ulicy C. Mają tu zatem zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego dotyczące współwlasności. Art. 199 kc stanowi, iż do rozporządzenia rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Za czynność przekraczającą zwykły zarząd uznać należy przeprowadzenie wewnętrznej instalacji gazowej, z czym związane jest wykonywanie odpowiednich prac budowlanych także w innych lokalach i częściach wspólnych budynku. Zgoda wszystkich współwłaścicieli musi mieć charakter uprzedni, a jej brak skutkuje uznaniem czynności przekraczającej zwykły zarząd za nieważną.

Skarżąca uzyskała wprawdzie zgodę na wykonanie instalacji złożone przez B.W., T.J., S.P., P.B., H.F. oraz M. Ł.-K., ale w odwołaniu od decyzji organu I instancji osoby te oświadczyły, iż nie wyrażają zgody na poprowadzenie inwestycji w sposób wykazany w projekcie budowlanym. Uznać należy, iż cofnięcie zgody jest możliwe do czasu wydania ostatecznej decyzji w sprawie. Postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę służyć ma pełnej identyfikacji istotnych dla decyzji okoliczności faktycznych i prawnych. Strona wyrażając zgodę w określonych warunkach może, po ich zmianie, dokonać weryfikacji swojego stanowiska.

Odmienne zapatrywanie prowadziłoby do naruszenia zasady równości wobec prawa (por. wyrok NSA z dnia 25 lutego 1997 r. sygn akt II SA/Lu 553/96 OSP 1998/3 poz. 55). Akta sprawy nie zawierają żadnych informacji na temat zgody pozostałych właścicieli B. Ż., Z. Ż. i W.K.-W.. Nie ma też żadnych dokumentów pozwalających na ustalenie innego stanu prawnego nieruchomości niż wynikający z załączonego do akt odpisu z ewidencji gruntów i budynków, który by ich zgodę wykluczał. Przepisy prawa budowlanego nie przewidują żadnych odstępstw od reguły wyrażonej w art. 34 ust. 4 pkt 2. Nie mogą zostać zatem uwzględnione zarzuty skargi w zakresie niedogodności korzystania z mieszkania w obecnej sytuacji jak i dokonanej oceny działania współwłaścicieli. Brak zgody współwłaścicieli oznacza, iż skarżąca nie wykazała tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane, a zatem decyzja odpowiada przepisom prawa.

Z tego powodu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skargę należało oddalić. Rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nastąpiło na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami).