Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 461/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Izabela Paluszyńska Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi A.T. od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższone o kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) stanowiącą podatek od towarów i usług – łącznie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]Prezydent Miasta K.na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 270) zwanej dalej jako "k.p.a." postanowił sprostować błąd pisarski w sentencji własnego postanowienia nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. w ten sposób, że nr "[...]" zastąpił nr "[...]".

W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że w sentencji postanowienia o nr "[...]" z dnia [...] listopada 2013 r. wznawiającego z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie decyzji o nr "[...]" popełniono błąd pisarski wpisując w wierszu 1 błędny numer decyzji tj. "[...]" zamiast numeru "[...]". Powyższe zdaniem organu stanowi błąd pisarski.

W wyniku zażalenia wniesionego przez M.S. (zwanego dalej "skarżącym") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że sprostowanie nie jest ograniczone terminem, a za błąd pisarski rozumie się widoczne, wbrew oczywistemu zamiarowi użycie wyrazu, mylną pisownię, czy tez uprowadzenie jakiegoś wyrazu. Tym samym w ocenie Kolegium organ I instancji prawidłowo dokonał sprostowania, które dotyczyło oznaczenia numeru decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na ww. postanowienie SKO, S.S. zarzucił organowi naruszenie art. 113 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia MOPS, podczas gdy MOPS dokonał sprostowania w sposób sprzeczny z prawem. Zdaniem skarżącego sprostowanie powinno polegać na wydaniu postanowienia, a nie jak dokonał tego MOPS na podmianie dokumentów w aktach sprawy i zastąpieniu wadliwego postanowienia innym postanowieniem, lecz tym razem wydanym bez omyłki pisarskiej.

Zdaniem skarżącego, otrzymał on inne postanowienie niż to które znajduje się w aktach sprawy. Gdy wystąpił o kopię akt sprawy, nie było w nich postanowienia które otrzymał. Było natomiast inne napisane bez błędu pisarskiego tyle tylko, że tego postanowienia nigdy nie otrzymał, co świadczy o tym, że ktoś podmienił dokumenty.

Zaznaczył również, że zaskarżone postanowienie SKO wydane zostało z błędną datą. Nie tylko SKO wskazało, że postanowienie zostało wydane w 2013 r., a nie w 2014 r. ,ale również zostało ono doręczone skarżącemu w tym samym dniu, w jakim zostało wydane, co w ocenie skarżącego jest niewykonalne.

Ponadto SKO powinno wziąć pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, również sposób w jaki postępuje organ I instancji w stosunku do osoby skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, powtarzając stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazało, że omyłkowo postanowienie zostało oznaczone datą [...] marca 2013 r. , jednak z jego treści wynika, że zażalenie zostało rozpatrzone w dniu[...] marca 2014 r. i pomyłka ta nie miała wpływu na merytoryczną treść postanowienia. Ponadto ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie zostało przez skarżącego odebrane w dniu [...] marca 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest sądowa kontrola postanowienia SKO utrzymującego w mocy postanowienie Prezydent Miasta K. o sprostowaniu błędu pisarskiego w sentencji własnego postanowienia nr [...]z dnia [...] listopada 2013 r. w ten sposób, że nr "[...]" organ I instancji zastąpił nr "[...]".

Przepis art. 113 § 1 k.p.a. stanowiący podstawę prawną zaskarżonego postanowienia przewiduje, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

Przez oczywiste omyłki należy rozumieć błędy, które jednoznacznie wynikają z zestawienia zebranego w sprawie materiału z treścią decyzji. Niedopuszczalne jest sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy. W orzecznictwie sądowym poza sporem pozostaje stanowisko, że w postępowaniu o sprostowanie w trybie wymienionego przepisu nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji, a więc nie mogą być przedmiotem tego postępowania mylne ustalenia faktyczne lub błędne zastosowanie przepisów prawa (vide: wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II GSK 812/11 dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Oczywistą omyłka pisarską może być widoczne, wbrew zamierzeniu organu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, może to też być wyrażenie w orzeczeniu treści, która widocznie jest niezgodna z myślą organu a została wpisana przez przytoczenie niewłaściwego sformułowania (wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2258/12 dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl)

W rozpatrywanej sprawie organ I instancji dokonał sprostowania w ten sposób, że w postanowieniu wznawiającym postępowanie mylnie wskazał numer decyzji w sprawie której wznowił postępowanie. W ocenie Sądu prawidłowo SKO utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji uznało, iż błędne podanie numeru decyzji mogło podlegać sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Oczywistość przedmiotowej omyłki można bowiem stwierdzić porównując treść postanowienia z zawartymi w aktach sprawy dokumentami, w tym z treścią decyzji z dnia [...] października 2013 r. Skoro decyzją z dnia [...] października 2013 r. skarżącemu przyznano zasiłek celowy, to mylne wskazanie numeru decyzji w postanowieniu z dnia [...] listopada 2013 r. przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu daty i przedmiotu decyzji dotyczącej wznowienia postanowienia, nie miało wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, a więc mogło podlegać sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a.

Tym samym Sąd za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 113 k.p.a. Ponadto w ocenie Sądu nie znajduje uzasadnienia w aktach sprawy, podniesiony w skardze zarzut "podmienienia dokumentów". O ile podzielić należy stanowisko skarżącego w zakresie błędnego wskazania w zaskarżonym postanowieniu SKO daty wydania rozstrzygnięcia, to w ocenie Sądu uchybienie to pozostawało bez wpływu na wynik sprawy. Z treści postanowienia wynika bowiem wprost, że sprawa rozpatrzona została na posiedzeniu w dniu [...] marca 2014 r. a nie jak wskazano w nagłówku decyzji w dniu [...] marca 2013 r. Nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy zarzut skarżącego w zakresie daty doręczenia zaskarżonego postanowienia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji w sposób jednoznaczny wynika, iż przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie odebrał on w dniu [...]marca 2014 r., a nie jak podnosi w skardze, w dniu wydania tego postanowienia. Wbrew stanowisku skarżącego, rolą organu odwoławczego w przedmiotowym postępowaniu nie była ocena całokształtu postępowania organu I instancji w stosunku do jego osoby.

W tym stanie rzeczy, nie stwierdzając naruszenia przepisów prawa w sposób określony w art. 145 § 1 p.p.s.a. , Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku. O przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w kwocie 240 zł podwyższonej o wartość podatku od towarów i usług, Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 Nr 461).