Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 603/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 83 par. 1, art. 85 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
article: art. 122
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151, art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. sprawy ze skargi "W." S. A. z siedzibą w K. na decyzję Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. "W." S. A. z siedzibą w K. złożyły zgłoszenie celne nr [...], wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym tłuszczu roślinnego o nazwie A., klasyfikując ten towar do pozycji 1516 Taryfy celnej.

W wyniku kontroli przeprowadzonej w siedzibie importera przez funkcjonariuszy Regionalnego Inspektoratu Celnego stwierdzono nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji towaru.

Decyzją z dnia [...] r., Nr [...], Dyrektor Urzędu Celnego uznał to zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym klasyfikacji towaru, stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego, wskazując jako prawidłowy kod 1517 90 93 0 Taryfy celnej. Organ ten dokonał rozstrzygnięcia w oparciu o informacje zawarte w certyfikacie producenta, zgodnie z regułą 1 ORINS, Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej oraz opinią Światowej Organizacji Celnej.

W wyniku wniesionego przez Spółkę odwołania, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że dokonana przez organ pierwszej instancji klasyfikacja tłuszczu A. jest w pełni uzasadniona. Z certyfikatu dotyczącego produktu wystawionego przez firmę K. ze Szwecji wynika bowiem, że sporny produkt stanowi mieszaninę oleju rzepakowego i palmowego, która poddana została procesom uwodornienia i rafinowania. Organ celny powołał się ponadto na opinię Nr 01NL0533-GI/FI z dnia 6 czerwca 2001 r. wydaną przez Światową Organizację Celną, z której wynika, że pozycja 1517 dotyczy wszystkich jadalnych mieszanek lub preparatów ze zwierzęcych lub roślinnych tłuszczy lub olejów. Również wyjaśnienia do Taryfy celnej (tom V w części "Opinie Klasyfikacyjne na str. 2292") potwierdzają, że mieszanina olejów bez względu na rodzaj przetworzenia objęta jest pozycją 1517, a nie 1516. W ocenie Dyrektora Izby Celnej, Wiążące Informacje Taryfowe wydane przez administrację celną Wielkiej Brytanii, na które powołała się strona, podobnie jak WIT w Polsce nie są wiążące dla organów celnych orzekających w rozpatrywanej sprawie.

Za zbędne uznał organ drugiej instancji przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, albowiem walor opinii biegłego spełniają opinie opracowywane przez Światową Organizację Celną, tj. przez specjalistów z zakresu towaroznawstwa i klasyfikacji taryfowej.

We wniesionej do sądu administracyjnego skardze "W." S. A. wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji zarzucając, że wydane zostały z naruszeniem przepisów:

1) prawa konstytucyjnego, tj. art. 2, art. 87 i art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483);

2) prawa międzynarodowego, tj. Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62) oraz art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony (Dz. U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38 ze zm.);

3) prawa materialnego, tj. art. 5, art. 13 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) oraz wydanego na jego podstawie rozporządzenia ustanawiającego Taryfę celną, a także art. 222 Kodeksu celnego i wydanego na jego podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. z 1997 r. Nr 143, poz. 958 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 74, poz. 830);

4) prawa procesowego, tj. art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 180, art. 187 i art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Po rozpoznaniu powyższej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2563/02, uchylił zaskarżoną decyzję uznając ją za niezgodną z prawem.

Uzasadniając swoje stanowisko Sąd stwierdził, że organy celne nie podjęły wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz wydania prawidłowego rozstrzygnięcia merytorycznego. Podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie istotnym jest ustalenie, jakie kryteria stanowią podstawę zróżnicowania klasyfikacji towaru do pozycji 1516 i 1517 Taryfy celnej.

Sąd podkreślił, iż wskazany przez organy celne w odniesieniu do importowanego towaru kod PCN 1517 90 99 0 Taryfy celnej dotyczy takich towarów, jak: "margaryna, jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516", natomiast wskazany przez importera kod PCN 1516 20 98 0 Taryfy celnej obejmuje m.in. niektóre rodzaje tłuszczów i olejów roślinnych, częściowo uwodornionych, ale dalej nieprzetworzonych. Wskazując dalej na wynikający z art. 122 Ordynacji podatkowej obowiązek organów celnych podejmowania wszystkich działań niezbędnych dla dokładanego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i załatwienia sprawy, a więc także czynności przeprowadzania dowodu mogącego przyczynić się do jej wyjaśnienia, Sąd stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie organy celne obowiązku tego nie dopełniły poprzestając na własnej interpretacji przepisów i na własnych wnioskach z opinii klasyfikacyjnej Sekretariatu WCO z dnia 6 czerwca 2001 r. W ocenie Sądu, na podstawie tej opinii nie da się wyprowadzić takiej generalnej zasady, jak uczyniły to organy, iż wszystkie jadalne mieszanki lub preparaty ze zwierzęcych lub roślinnych tłuszczów lub olejów powinny być klasyfikowane w pozycji 1517, a nie w pozycji 1516 dotyczącej naturalnego tłuszczu lub oleju na podstawie ich zasadniczego charakteru. Wskazując na wynikające z tej opinii wątpliwości Sąd stwierdził, iż kwestia, czy dany tłuszcz jest produktem jednorodnym, czy też mieszaniną, nie może stanowić jedynego kryterium decydującego o dokonaniu rozróżnienia.

Wskazując dalej, iż w rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu jest klasyfikacja sprowadzonych przez skarżącą Spółkę towarów, których cechy są przez strony określane odmiennie, uznał Sąd, iż określenie tych cech wymaga wiedzy specjalistycznej, której organy celne, jak i sam Sąd, nie posiadają, co uzasadnionym czyniło powołanie biegłego w celu wydania opinii. Brak przeprowadzenia takiego dowodu stanowił, jak to wynika z uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku, o naruszeniu przez organy celne przepisu art. 122 Ordynacji podatkowej i koniecznym czynił uchylenie zaskarżonej decyzji ostatecznej.

Powyższy wyrok stanowił przedmiot skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej, w wyniku rozpatrzenia której Naczelny Sąd Administracyjny wyrok ten uchylił i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpatrzenia.

Uzasadniając swoje stanowisko co do zasadności skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż podniesione w niej zarzuty naruszenia art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" tejże ustawy, w sposób przez skarżącego opisany, należy uznać za zasadne, gdyż poza przedstawieniem reguł postępowania administracyjnego określonych w art. 122, 180 § 1, 187 § 1, 191 oraz 210 § 4 Ordynacji podatkowej i zarzutem ich naruszenia, Sąd pierwszej instancji ograniczył się jedynie do przytoczenia brzmienia pozycji 1516 i 1517 Taryfy Celnej, rozbieżności co do ich stosowania i zalecenia przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego dla właściwego sklasyfikowania towaru.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, poza dostrzeżeniem rozbieżności w stosowaniu prawa między organami celnymi obu instancji, Sąd pierwszej instancji powinien był wskazać, czy prawo zostało naruszone, w jaki sposób i czy miało wpływ na wynik sprawy. Skoro bowiem Sąd ten ustalił, że rozbieżność w zastosowaniu kodu 1517 90 93 0 (organ I instancji) i 1517 90 900 (organ II instancji) i wyjaśnień do Taryfy Celnej mieści się i jest dopuszczalna w ramach pozycji 1517, to trudno dostrzec podstawę do uchylenia decyzji z tego powodu.

Sąd kasacyjny podzielił wprawdzie stanowisko Sądu I instancji, iż opinia WCO, o której mowa w piśmie Światowej Organizacji Celnej z dnia 6 czerwca 2001 r., dotyczy innych produktów niż będące przedmiotem importu w rozpatrywanej sprawy, wobec czego nie może stanowić dowodu w tym postępowaniu, jednakże nie zgodził się z poglądem, że "nie wyjaśnienie sprawy" w zakresie "właściwego sklasyfikowania towaru" stwarza konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu towaroznawstwa lub chemii organicznej. Uznano, że wskazanie na alternatywne zasadniczo różniące się specjalności biegłych oznacza brak sprecyzowanego stanowiska Sądu, co do okoliczności, jakie miałyby być przedmiotem opinii.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał również, iż Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do przedłożonego przez stronę certyfikatu wystawionego przez firmę K. ze Szwecji i dokonania na jego podstawie ustaleń faktycznych w zakresie klasyfikacji towaru - certyfikatu przestawiającego stan towaru, oraz że zalecił również "rozważenie możliwości wystąpienia" do Komitetu ds. Systemu Zharmonizowanego WCO o udzielenie opinii klasyfikacyjnej wobec istniejących rozbieżności w stosowaniu prawa.

Przywołując treść art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż alternatywne zalecenia Sądu pierwszej instancji i sugestie nie noszące znamion zaleceń co do dalszego postępowania, które nie wskazują okoliczności faktycznych wymagających specjalistycznego wyjaśnienia, nie mogą świadczyć o tym, że organy celne nie wyjaśniły stanu faktycznego i prawnego. Jego zdaniem, organy celne wskazały kryteria rozróżniające pozycję 1516 i 1517, zaś zadaniem Sądu pierwszej instancji było zbadanie, czy sposób usystematyzowania towarów w Taryfie celnej pozwala na klasyfikację przedmiotu sporu do kodu 1516 czy też 1517, a tej oceny Sąd I instancji nie dokonał, chociaż stan towaru był znany na podstawie przywołanego certyfikatu producenta.

Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd, któremu sprawa została przekazana przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku uchylenia wyroku na skutek skargi kasacyjnej, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez tenże Sąd.

Organy celne prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i obowiązujący stan prawny, w szczególności organy te prawidłowo zinterpretowały i zastosowały w sprawie normy prawne wynikające z treści przepisów art. 83 § 1 i art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny, dotyczące kontroli postimportowej zgłoszenia celnego, nie naruszając przy tym przepisów postępowania celnego.

Jak to trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w procesie stosowania klasyfikacji taryfowej przyjmuje się, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej, z przyporządkowaną do niego stawką celną. Oznacza to, że sprowadzony z zagranicy towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego, które wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (vide: wyrok SN z dnia 25 lipca 1996 r. sygn. akt III ARN 22/96, OSNAPiUS 1997, nr 4, poz. 45).

W celu realizacji zasady prawdy obiektywnej organy celne zobowiązane są podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przez wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie (art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego).

Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 191 Ordynacji podatkowej, organy celne oceniają na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Wskazane wyżej przepisy nie zostały w rozpatrywanej sprawie naruszone, gdyż organy celne należycie wyjaśniły stan faktyczny sprawy i dokonały trafnej oceny dowodów.

W pełni należy podzielić ustalenia poczynione przez organy celne w zakresie klasyfikacji taryfowej sprowadzonego przez skarżącą Spółkę na polski obszar celny tłuszczu roślinnego o nazwie A. Trafnie organy obu instancji towar ten zakwalifikowały do pozycji 1517 Taryfy celnej, a nie do pozycji 1516 Taryfy celnej, jak uczyniła ta skarżąca, gdyż jest to towar - jak to wynika z informacji producenta - powstały ze zmieszania różnych olejów roślinnych ([...]% oleju palmowego i [...]% oleju rzepakowego).

Jakkolwiek w decyzjach organów celnych obu instancji zachodzi rozbieżność w zastosowaniu kodu 1517 90 93 0 (organ I instancji) i 1517 90 90 0 (organ II instancji) i wyjaśnień do Taryfy Celnej, jednakże uznać należy, że jest ona dopuszczalna i mieści się w granicach pozycji 1517 Taryfy celnej. Wskazać należy, że zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji w podstawie prawnej rozstrzygnięcia wskazały ten sam akt prawny, jakim jest § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 107, poz. 1217 ze zm.). Ponadto brzmienie Wyjaśnień do Taryfy celnej przywołane przez organ pierwszej instancji (Wyjaśnienia do Taryfy celnej stanowiące załącznik do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997 r. (Dz. U. Nr 76, poz. 715) jest takie samo jak Taryfy, na którą powołuje się organ drugiej instancji (Wyjaśnienia do Taryfy celnej stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, Dz.U. Nr 74, poz. 830), tj. Taryfy obowiązującej w dacie dokonywania zgłoszenia celnego i prawidłowo zastosowanej przez ten organ.

Pozycja 1517 dotyczy następujących towarów: "margaryny; jadalnych mieszanin lub wyrobów z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, innych niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516".

Z wyjaśnień do Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz.U. Nr 74, poz. 830) wynika, że pozycja 1517 obejmuje margarynę i inne jadalne mieszaniny oraz produkty z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, albo frakcji różnych tłuszczy i olejów objętych niniejszym działem, oprócz objętych pozycją 1516. Są to zazwyczaj mieszaniny lub produkty w postaci płynnej lub stałej, wykonane z różnych tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych albo ich frakcji. Pozycja 1516 Taryfy celnej, zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej obejmuje natomiast tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne, które zostały podane specjalnej, ściśle określonej przez treść pozycji transformacji chemicznej, takiej jak uwodornienie, estryfikacja wewnętrzna, reestryfikacja lub eladynizacja, ale dalej nieprzetworzone. Pozycja ta nie obejmuje natomiast uwodornionych tłuszczów zwierzęcych i olejów oraz ich frakcji, które poddane zostały dalszemu przetworzeniu do celów spożywczych oraz mieszanin i produktów wykonanych z różnych tłuszczy lub olejów roślinnych.

Wobec powyższego, należy zgodzić się z organami celnymi, że to nie rodzaj przetworzenia, a fakt użycia dwóch składników, które zmieszano i poddano obróbce przesądza o wyłączeniu z pozycji 1516 i ich klasyfikacji do pozycji 1517. Z wykładni językowej obu pozycji taryfy celnej wynika bowiem, iż do pozycji 1517 powinny być klasyfikowane wszystkie produkty powstałe przez zmieszanie różnych tłuszczów ("jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów"), z tym że pojęcie "mieszaniny" jako nie zdefiniowane w taryfie celnej, należy traktować autonomicznie, a nie jedynie przez pryzmat definicji z zakresu chemii czy technologii. Do pozycji 1516 powinny natomiast być klasyfikowane pojedyncze oleje. Zatem, nawet jeżeli w wyniku przetworzenia mieszaniny dwóch lub więcej olejów powstał nowy typ tłuszczu, o innych niż pierwotne właściwościach fizyko-chemicznych, nie może on być klasyfikowany w pozycji poprzedniej właściwej dla surowca, z którego został wytworzony. Nie pozwala na to sposób usystematyzowania towarów w taryfie celnej. Towary w taryfie celnej usystematyzowane są bowiem według stopnia przetworzenia, zaczynając od surowców, produktów nieprzetworzonych, półproduktów, aż do wyrobów gotowych. Zgodnie z zasadami klasyfikacji taryfowej produkt objęty działem 15 Taryfy celnej, poddawany dalszemu przetworzeniu, zawsze będzie klasyfikowany do pozycji lub podpozycji następnej w kolejności, nigdy zaś do pozycji poprzedniej.

Tak więc, mimo że przedmiotowe towary są nowym produktem, którego nie można rozdzielić na wyjściowe składniki, o jego klasyfikacji do pozycji 1517 przesądza fakt, że produkty, z których został wytworzony, klasyfikowane są do pozycji poprzedniej.

Ponadto, podkreślić należy, że pozycja 1517 wskazuje także na kryterium jadalności, a jak wynika z informacji, dotyczącej przedmiotowych towarów są to tłuszcze wykorzystywane w produkcji przetworów [...]. Mając to na uwadze, za trafne należy uznać stanowisko organów celnych, że pomimo iż tłuszcze te nie nadają się do bezpośredniego spożycia, niewątpliwie stanowią produkt jadalny. "Tłuszcze jadalne" to zgodnie z definicją zawartą w Nowej Encyklopedii Powszechnej PWN (wyd. z 1996r, tom VI, str. 397), naturalne lub przetworzone mieszaniny gł. trójglicerydów różnych kwasów tłuszczowych, pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, (...) służące do bezpośredniego spożycia lub do dalszego przerobu przez częściowe, selektywne utwardzanie (...).

Jako nietrafny ocenić należy zarzut skargi o nieuwzględnieniu przez organ celny ekspertyz prof. dr hab. K. K. i dr inż. S.P., świadczących o poprawności klasyfikacji towaru wnioskowanej przez skarżącą. Skoro w rozpatrywanej sprawie opinie takie nie zostały przedstawione, organ celny nie miał możliwości wypowiedzenie się na ich temat w zaskarżonej decyzji. Na marginesie podkreślenia wymaga fakt, iż przedstawiona na stronie [...] skargi opinia prof. dr hab. K.K. ogranicza się jedynie do wskazania różnic pomiędzy pozycją 1516 a 1517 Taryfy celnej, nie ma w niej informacji na temat przedmiotowego tłuszczu. Natomiast za zasadne należy uznać sugestie (opinia dr inż. S.P.), zgodnie z którymi uzyskany w procesie uwodornienia w całej masie reakcyjnej tłuszcz o handlowej nazwie A. jest produktem, który uzyskał nowe właściwości fizyko-chemiczne. Powyższe nie zmienia jednak faktu, mając na uwadze przywoływany wcześniej komentarz zawarty w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, że zarówno mieszaniny jak i produkty wytworzone z różnych olejów roślinnych lub ich frakcji klasyfikować należy zgodnie z treścią do pozycji 151790990.

Jeżeli chodzi o podniesiony w skardze zarzut powołania się przez organy celne na opinię klasyfikacyjną WCO, o której mowa w piśmie (nie opinii, jak mylnie wskazują organy celne obu instancji) Światowej Organizacji Celnej z dnia 6 czerwca 2001 r., Nr 01NL0533-GI/FI, potwierdzić należy, że nie ma ona charakteru wiążącego, ale może być jednym z dowodów w rozumieniu art. 178 Ordynacji podatkowej i - jak wynika z okoliczności sprawy - tak została potraktowana przez organy celne. Opinia ta wskazuje na kryterium rozróżniające pozycje 1516 i 1517 przez odwołanie się do dokumentów Rady Współpracy Celnej, dotyczących tworzenia pozycji 1517. Historia sformułowania pozycji 1517 przez oryginalny Komitet Zharmonizowanego Systemu (oraz Komitet Nomenklatury) wskazuje, że wszystkie jadalne mieszanki lub preparaty ze zwierzęcych lub roślinnych tłuszczów lub olejów powinny być zaklasyfikowane do tej właśnie pozycji, a nie do pozycji dotyczącej naturalnego tłuszczu lub oleju na podstawie jego zasadniczego charakteru. Zgodnie z powołaną opinią, linia podziału pomiędzy produktami ujętymi w pozycji 1516 i 1517 jest tak określona, że pozycja 1517 dotyczy wszystkich jadalnych mieszanek lub preparatów ze zwierzęcych lub roślinnych tłuszczów lub olejów. Poza tym pozycja 1517 obejmuje jadalne preparaty wytworzone z pojedynczego tłuszczu lub oleju, czy jego frakcji niezależnie od tego, czy jest on uwodorniony, czy też nie, który został poddany obróbce poprzez emulsyfikację, zmaślanie, upostaciowienie itp.

Dodatkowo, należy zauważyć - co też podkreślił Dyrektor Izby Celnej - iż z treści Wyjaśnień do Taryfy celnej zawartych w tomie V na str. 2292 w części "Opinie klasyfikacyjne", w których podano poniższe klasyfikacje:

- olej sojowy - 150790

- olej słonecznikowy - 151219

- olej rzepakowy - 151490

- olej będący mieszaniną różnych olejów - 151790

wynika także, iż mieszaniny olejów objęte są pozycją 1517, bez żadnych dodatkowych warunków co do rodzaju dopuszczalnego przetworzenia. Potwierdza to prawidłowość zastosowanej przez organ celny w niniejszej sprawie klasyfikacji taryfowej.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej Spółki, że porada klasyfikacyjna udzielona przez Sekretariat Światowej Organizacji Celnej (WCO) w piśmie z dnia 6 czerwca 2001 r. o Nr 01NL0533-GI/FI, nie stanowi opinii klasyfikacyjnej, bowiem nie pochodzi od Komitetu Zharmonizowanego Systemu WCO, lecz od Sekretariatu WTO - stwierdzić należy, że z treści wskazanego pisma wyraźnie wynika, jaka jest historia sformułowania pozycji 1517 i przez jaki organ została wyrażona opinia, tj. przez oryginalny Komitet Zharmonizowanego Systemu WCO (oraz Komitet Nomenklatury), a także, na jakich dokumentach źródłowych oparta została ta informacja, tj. dok. 24.700, Załącznik D/5, paragraf 6 - NC/41 oraz dok. 24.826, paragraf 8 - HSC/17. Ponadto, za w zupełności wystarczające należy uznać wyjaśnienia tej kwestii zawarte w piśmie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...], wyjaśniającym historię i strukturę organizacyjną Światowej Organizacji Celnej.

Nie jest uzasadniony także zarzut pominięcia przez organy celne dowodu z informacji taryfowych wydanych przez administrację celną Wielkiej Brytanii. Przede wszystkim dokumenty te zostały wydane wobec firmy K. ze Szwecji, nie mogły więc być rozpatrywane przez organy celne w toku toczącego się postępowania. Ponadto nie można zgodzić się z argumentacją, że skoro Rzeczpospolita Polska zobowiązała się do harmonizacji polskiego systemu prawa celnego z prawem unijnym (art. 68 Układu Europejskiego), to polska administracja celna powinna uwzględniać WIT-y wydawane przez organy celne państw - członków Unii Europejskiej. Wiążąca informacja taryfowa nie jest normą prawną. Zgodnie z przepisem art. 5 Kodeksu celnego (odpowiednik art. 12 Kodeksu Celnego Wspólnot Europejskich), wiążąca informacja taryfowa jest to decyzja administracyjna, wydana na wniosek strony w indywidualnej sprawie, która wiąże organy celne oraz stronę. Stosowana jest w odniesieniu do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja ta została udzielona. W świetle przytoczonych przepisów prawnych, również wspólnotowych, wiążąca informacja taryfowa jest wiążąca wobec podmiotu, któremu została udzielona. Organy celne państw - członków Unii Europejskiej nie mają obowiązku stosowania ustalonej w WIT klasyfikacji taryfowej, jeśli stroną postępowania jest inny podmiot niż adresat WIT-u. Polska administracja celna jest zobowiązana uwzględniać WIT-y wydane przez administracje celne państw - członków Unii Europejskiej z chwilą przystąpienia Polski do Unii, lecz wyłącznie w stosunku do podmiotów, dla których WIT-y zostały wydane.

Nie jest także zasadny zarzut niezastosowania przez organy celne w niniejszej sprawie stanowiska zaprezentowanego przez Prezesa GUC w piśmie z dnia [...] r., Nr [...], skierowanym do F. Spółki z o.o. w W., w którym m.in. produkt o nazwie B. klasyfikowano do pozycji 1516. Informacja ta, jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Celnej, nie miała charakteru wiążącej decyzji, natomiast rozpatrywana sprawa dotyczy klasyfikacji taryfowej, a decyzja w takiej sprawie może odbiegać w swej treści od wcześniejszych informacji, zwłaszcza wydawanych przed wejściem w życie przepisów Kodeksu celnego, gdy nie obowiązywały jeszcze Wyjaśnienia do taryfy celnej, wprowadzone na podstawie aktu wykonawczego do tego Kodeksu.

Odnosząc się do zarzutu braku wnikliwego zbadania stanu faktycznego poprzez niepowołanie biegłego w niniejszej sprawie, wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, w przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ celny może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Takie sformułowanie przepisu oznacza, iż powoływanie biegłego jest fakultatywne, a decyzję w takiej sprawie podejmuje organ celny, będąc ograniczonym jedynie przez zasadę prawdy obiektywnej, z której wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich niezbędnych działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (art. 122 Ordynacji podatkowej). Skoro organ celny dysponował innymi dowodami, na podstawie których był w stanie należycie ustalić stan faktyczny sprawy i dokonać klasyfikacji towaru, to nie zachodziła konieczność powołania biegłego. Takie działanie organu nie nosiło zatem znamion naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów postępowania.

Dlatego mając powyższe na względzie Sąd orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).