Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1102/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/ Kr 1102/ 05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : NSA Andrzej Niecikowski AWSA Kazimierz Bandarzewski ( spr. ) Protokolant : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2007 r. w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] . z dnia 12 lipca 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I Instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. na rzecz skarżącego J.R. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] .05.2004 r. J. R. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego obejmującego budowę stacji paliw i obiektów towarzyszących (motelu, warsztatu i kawiarni) na działkach nr [...] , [...] i [...] . Jednym z załączników do tego wniosku była kopia mapy ewidencyjnej, na której obszar planowanej inwestycji obejmowały działki nr [...] , [...],[...],[...] i [...].

Po wszczęciu postępowania zostało wydane postanowienie nakładające na wnioskodawcę obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko. Raport ten został przez wnioskodawcę przedłożony organowi I-instancji.

W dniu [...].10.2004 r. uprawniony urbanista sporządził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, stosownie do której obszar analizy jest gęsto zabudowany domami mieszkalnymi jednorodzinnymi, rekreacyjnymi oraz niewielkimi budynkami gospodarczymi i w związku z tym nie ma możliwości wyznaczenia kontynuacji funkcji dla projektowanej stacji paliw. Sporządzono również część graficzną analizy.

Na podstawie tak zgromadzonego materiału dowodowego, Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] .10.2004 r. odmówił wnioskodawcy ustalenia warunków zabudowy wyjaśniając, że w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla obszaru planowanej inwestycji projektuje się strefę koncentracji aktywności gospodarczej i obsługi techniczno-gospodarczej Gminy. Wskazano, że planowany obszar inwestycji obejmuje drogi gminne, na zabudowę których Gmina [...] nie wyraża zgody, a ponadto nie ma możliwości wyznaczenia kontynuacji funkcji zabudowy dla terenu inwestycji. Odmowa ustalenia warunków zabudowy wynikała również stąd, że obszar inwestycji graniczy ze zbiornikiem wodnym i obszarem cmentarza, a ponadto pośrednio również z pasieką, której właściciel nie wyraża zgody na taką inwestycję. Na realizację tej inwestycji zgody nie wyrazili okoliczni mieszkańcy. Decyzja organu I-instancji ta nie zawierała żadnych załączników.

Po wniesieniu od tej decyzji odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] .01.2005 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania wyjaśniając, że podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji były następujące wady postępowania: brak w aktach sprawy raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, brak przygotowania projektu decyzji przez uprawnioną osobę, uzależnienie ustalenia warunków zabudowy od zgody mieszkańców i opinii Rady Gminy, nieprawidłowe sporządzenie analizy architektoniczno-urbanistycznej, brak zasięgnięcia stanowiska Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz uznanie za wiążące ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] (akta postępowania administracyjnego, karta nr 23).

Ponownie prowadząc postępowanie w sprawie Wójt Gminy [...] zwrócił się do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] oraz do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o wyrażenie opinii co do budowy stacji na działkach objętych inwestycją, załączając do wniosku jedynie mapę ewidencyjną. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej udzielił negatywnej opinii co do lokalizacji tej inwestycji (akta postępowania administracyjnego, karta nr 29), a Wojewódzki Konserwator Zabytków przedmiotowa inwestycję zaopiniował pozytywnie (akta postępowania administracyjnego, karta nr 30) wskazując, że obszar ten objęty jest strefą ochrony konserwatorskiej.

Powiatowy Zarząd Drogowy w [...] pismem z dnia [...] .04.2005 r. wyraził w tej sprawie warunkowo pozytywną opinię co do lokalizacji przedmiotowej inwestycji.

Po tak przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] .04.2005 r. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia pod nazwą: "budowa stacji paliw wraz z urządzeniami towarzyszącymi na działkach nr [...] , [...] i [...] w [...] ".

W uzasadnieniu tej decyzji podano, że projektowane zamierzenie inwestycyjne nie jest zgodne z zasadami zawartymi w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na działkach bezpośrednio sąsiadujących z terenem projektowanej inwestycji znajdują się budynki mieszkalne, budynek gospodarczy, fundamenty po byłych budynkach gospodarczych, spichlerz oraz pasieka. Taka zabudowa nie pozwala na ustalenie dopuszczalności kontynuacji funkcji, parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy dla projektowanej inwestycji. Organ I-instancji podniósł, iż w trakcie postępowania negatywną opinię co do projektowanej inwestycji wyraził Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej, a ponadto uznał za niezgodną ze stanem faktycznym zawarte w "raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko" informację, jakoby uciążliwość przedmiotowej inwestycji mieściła się w granicach obszaru, do którego tytuł prawny posiada wnioskodawca. Podniesiono również, że Gmina Uście Gorlickie nie wyraża zgody na - objętą projektowaną inwestycją - zabudowę drogi gminnej. Decyzja ta nie zawiera żadnych załączników, poza nie opieczętowanym i nie podpisanym przez organ I-instancji załącznikiem graficznym.

Decyzję tą doręczono J. R. [...] .04.2005 r. i dnia [...] .05.2005 r. wniósł on od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] , domagając się jej uchylenia i wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy.

W uzasadnieniu tego odwołania podniesiono, że zaskarżona decyzja narusza art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Obszar inwestycji sąsiaduje z terenami zabudowanymi i ma dostęp do drogi publicznej. Odwołujący podniósł, że opinia Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej jest błędna, a ponadto gminna oczyszczalnia ścieków została zlokalizowana na terenie znacznie niższym niż obszar przedmiotowej inwestycji. Droga gminna miała być sprzedana odwołującemu lub przeniesiona na inne miejsce. Odwołujący podniósł, że nie rozumie dlaczego inni wnioskodawcy bez problemów otrzymują decyzje ustalające warunki zabudowy pod budowę różnych inwestycji. Dodatkowo wskazano, że zaskarżona decyzja nie jest opieczętowana okrągłą pieczęcią urzędu gminy, a z zagospodarowanego terenu będą odprowadzane podatki.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] .07.2005 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu tej decyzji podano, że w tej sprawie nie było obowiązku uzgadniania zaskarżonej decyzji prze organ właściwy w sprawie gospodarki wodnej, ponieważ teren inwestycji położony jest poza granicą wywłaszczenia pod zalew zbiornika [...] . Nie ma znaczenia stan prawny nieruchomości na etapie postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że powodem odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji był brak możliwości ustalenia kontynuacji funkcji dla stacji paliw. Przesłanka nakazująca uwzględnianie funkcji projektowanej zabudowy w odniesieniu do obszaru analizy wynika z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i nie obowiązuje ona tylko wówczas, gdy zamierzenie inwestycyjne jest inwestycją celu publicznego lub urządzeniem infrastruktury technicznej. Projektowana przez odwołującego inwestycja nie jest zaś zaliczana do żadnej z obu wymienionych.

Decyzję tą doręczono J. R. [...] .07.2005 r. i dnia [...] .08.2005 r. wniósł on na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy administracji uznały za prawidłowo sporządzoną analizę architektoniczno-urbanistyczną, mimo że narusza ona przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Analiza ta nie zawiera kompletnego oznaczenia granic, a ponadto w sąsiedztwie projektowanej inwestycji znajdują się budynki usługowe. Wskazano, że opinia Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej jest błędna, a stan własności obszaru inwestycji nie miał znaczenia dla ustalania warunków zabudowy. Bezprawnie powołano się na opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podniesiono, że w tej sprawie istotnym było jedynie to, że w całej miejscowości [...] nie ma stacji paliw. Tym samym nie było możliwym ustalenie kontynuacji funkcji zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznało, że obszar analizy nie został prawidłowo oznaczony, ale nie miało to wpływu na sposób załatwienia tej sprawy.

Na rozprawie skarżący oświadczył, że skargę popiera i wyjaśnił, że według jego wiedzy obszar planowanej inwestycji był we wcześniej obowiązującym planie miejscowym terenem zabudowy magazynowej. Wskazał również, że uchwalono już plan miejscowy i teren projektowanej inwestycji został w tym planie ujęty jako obszar po zabudowę stacji benzynowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarżący J. R. w dniu 11 sierpnia 2005 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 lipca 2005 r., doręczoną skarżącemu [...] lipca 2005 r. Skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.

Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w [...] . Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa [...] .

W przedmiotowej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania oraz przepisy prawa materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji.

Postępowanie administracyjne dotyczące ustalenia warunków zabudowy było prowadzone przez organy administracji na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "u.p.z.p.".

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. prowadząc postępowanie administracyjne w zakresie ustalenia warunków zabudowy - w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – organ pierwszej instancji zobowiązany był przede wszystkim prawidłowo sporządzić analizę urbanistyczno-architektoniczną planowanej inwestycji w zakresie określenia linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej (jej gzymsu lub attyki) oraz geometrii dachu (kąt nachylenia dachu, wysokość kalenicy, układ połaci dachowych). Obowiązek ten wynika wprost z art. 61 ust. 1 u.p.z.p.

W tej sprawie nie sporządzono prawidłowej analizy. Istnieje co prawa część tekstowa analizy architektoniczno-urbanistycznej, ale nie zawiera ona cech zabudowy i zagospodarowania terenu. W szczególności z analizy tej nie wynika, jakie budynki usługowe znajdują się w obszarze analizy. Warunkiem prawidłowego sporządzenia części tekstowej analizy jest prawidłowe określenie jej obszaru. Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588), zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem", granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Znajdujący się w aktach sprawy załącznik graficzny nie spełnia tej przesłanki. Objęty analizą obszar jest znacznie mniejszy niż 3-krotna szerokość frontu działek objętych planowana inwestycją. Analizą objęto obszar oddalony o ok. 1,5 –krotności szerokości frontu działek objętych inwestycją. Ponadto do sporządzenia załącznika graficznego użyto mapy o niewłaściwej skali. Zgodnie z powołanym artykułem 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego (oraz warunków zabudowy) powinien zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać w skali 1:500 lub 1:1.000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2.000. W tej sprawie załącznik graficzny został sporządzony na mapie o skali 1:2000 mimo, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie dotyczyło inwestycji liniowej a ponadto z jej treści nie można ustalić, czy mapa ta została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Organ odwoławczy nie zwrócił przy tym uwagi na istotne naruszenie prawa, jakiego dopuścił się organ I-instancji. Zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załączniki do decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast decyzja organu I-instancji nie zawiera żadnego załącznika. Nie jest nim bowiem załącznik graficzny dołączony do decyzji I-instancyjnej w tej sprawie, ponieważ nie został on podpisany przez organ wydający tą decyzję. Załącznik do decyzji organu administracji stanowi integralną część tej decyzji i dla jego ważności musi zostać podpisany przez organ wydający decyzję. Nie podpisany załącznik nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Ponadto decyzja organu I-instancji w ogóle nie zawiera załącznika tekstowego.

Niezasadnie powołuje się organ I-instancji na opiniowanie decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków czy Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej. Przede wszystkim przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności art. 53 ust. 4 w związku z art. 51 ust. 1 i art. 60 ust. 1 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p. nie regulują zasad opiniowania decyzji, ale uzgadniania jej treści z powołanymi w art. 53 ust. 4 organami. W tej sprawie nie dokonano żadnego uzgodnienia. Organ I-instancji podjął wprawdzie próby uzyskania stanowisk od organów uzgadniających, ale organy te niczego nie uzgadniały. W szczególności uzgodnieniami nie są pisma, nazywane przez organy administracji opiniami, pochodzące od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Nie są to uzgodnienia nie tylko dlatego, że wbrew art. 53 ust. 5 u.p.z.p. nie mają one formy postanowień, ale również dlatego, że organ I-instancji nie przekazał tym organom projektu decyzji do uzgodnienia. Ponadto pismo zawierające stanowisko Powiatowego Zarządu Drogowego zostało sporządzone 15 kwietnia 2005 r., a decyzja organu I-instancji 14 kwietnia 2005 r., czyli dzień wcześniej.

W tej sprawie wbrew treści art. 60 ust. 4 u.p.z.p. nie sporządzono projektu decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Brak sporządzenia projektu decyzji uniemożliwiał jej uzgodnienie. Ponadto nie wyjaśniono, jaki obszar objęty został wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Część opisowa wniosku skarżącego z dnia [...] .05.2004 r. zawiera oznaczenie terenu zamierzenia inwestycyjnego jako działek o numerach: [...] , [...] i [...] zaś dołączony do tego wniosku załącznik graficzny obejmował jako teren inwestycji działki o numerach: [...] , [...] , [...] , [...] i [...] . Ta okoliczność należało wyjaśnić.

Organy administracji w tej sprawie nie wzięły pod uwagę treści art. 61 ust. 2 u.p.z.p., zgodnie z którym nie stosuje się art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych na terenach przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ust. 1 u.p.z.p. W tej sprawie miało to istotne znaczenie, ponieważ jak wskazuje na to materiał dowodowy zebrany w sprawie, obszar projektowanej inwestycji objęty był działalnością Spółdzielni Produkcyjnej "[...]". Tym samym istniał obowiązek rozważenia, czy obszar objęty wnioskiem skarżącego dotyczącym ustalenia warunków zabudowy spełniał wymogi określony w art. 61 ust. 2 u.p.z.p.

W związku z nieprawidłowo ustalonym obszarem analizy Sąd nie może odnieść się do prawidłowości wyznaczenia kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.). Należy jednak zauważyć, że w tym zakresie stanowisko zajęte przez organy administracji jest zbyt rygorystyczne. W ocenie bowiem organów ustalenie warunków zabudowy dla projektowanej stacji paliw byłoby możliwe tylko wówczas, gdyby na tym terenie istniała już stacja paliw. Tak rygorystycznego stanowiska nie podziela Sąd w tej sprawie. Należało bowiem przede wszystkim szczegółowo zbadać istniejącą zabudowę na obszarze analizy i ustalić jakie jest użytkowanie istniejących terenów i obiektów budowlanych. Dopiero wówczas można było ustalić możliwość kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu.

Tym samym należy wskazać, że brak ustalenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy stanowi dodatkowo naruszenie art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Takie naruszenie przepisów procedury administracyjnej miało w tej sprawie istotny wpływ na treść wydanych decyzji administracyjnych.

W związku z tym, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 6 ust. 2 pkt 1, art. 60 ust. 1 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także §§ 3-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego).

Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. właściwy w tej sprawie organ I-instancji ponownie prowadząc postępowanie powinien przede wszystkim ustalić, czy obszar zamierzenia inwestycyjnego jest objęty planem miejscowym i stosownie do tego podjąć dalsze czynności. W przypadku braku obowiązywania planu miejscowego, należy sporządzić prawidłową analizę architektoniczno-urbanistyczną planowanego zamierzenia inwestycyjnego, zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz sporządzić projekt decyzji.

O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje zwrot kwoty uiszczonego wpisu.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji wyroku.