Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1850/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowić dla niej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwiema córkami.

Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że w jego skład wchodzi zajmowany przez szwagra stary dom do remontu o powierzchni 100 m2, dom o powierzchni 40 m2 nie nadający się do zamieszkania, mieszkanie o powierzchni 26 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 4,22 ha, samochód dostawczy z 1997 r., samochód osobowy z 2003 r. Nie posiadają zasobów pieniężnych. Skarżąca oświadczyła, że posiadane grunty nie są uprawiane i nie przynoszą dochodów.

Stałe miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżąca oszacowała łącznie na kwotę 5614,43 zł. Wyjaśniła, że składa się na to 1715,53 zł wynagrodzenia męża za pracę, 2964,88 zł dochodu z prowadzonej przezeń działalności gospodarczej, 291 zł dofinansowania z tytułu restrukturyzacji, 643,02 zł renty socjalnej córki.

Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest osobą niepracującą i całe koszty utrzymania rodziny ponosi mąż.

Podniosła, że ze względu na chorobę córki A. i jej leczenie rodzina ma poważne problemy finansowe. Wyjaśniła, że córce po operacji przeszczepu rogówki w 2015 r. przyznano rentę socjalną w wysokości 643,02 zł do stycznia 2016 r.

Stan wzroku i zdrowia córki wymaga dwa razy w miesiącu wyjazdów na rehabilitację i kontrole w Klinice Okulistycznej Akademii Medycznej. Wiąże się to każdorazowo z kosztami i koniecznością zakupu soczewki kontaktowej oraz lekarstw. Ponadto córka ze względu na stan psychiczny jest leczona przez lekarza psychiatrę i poddawana prywatnie psychoterapii.

Wymieniając opłaty miesięczne podała, że czynsz to 356,02 zł, komórka 11,70 zł, składka KRUS 376 zł, gaz 119,59 zł, prąd 93,55 zł, neostrada i telefon stacjonarny to 100,58 zł, rata kredytu w [...] Banku 739,40 zł, spłata karty kredytowej 246,63 zł. Do tego dochodzi 579 zł PIT-5, 271,40 zł składki zdrowotnej, 450 zł na leczenie kanałowe zęba córki, 440 zł na wizyty u psychologa, 276,32 zł na lekarstwa córki, 250 zł na wizyty kontrolne.

Kończąc podniosła, że wszytki te wydatki a więc koszty mieszkania, raty kredytu zaciągniętego w 2010 r. z uwagi na chorobę męża, mediów i lekarstw córki sięgają łącznie kwoty 4409,19 zł, w konsekwencji czego rodzinie na utrzymanie pozostaje bardzo niewielka suma 1205,24 zł.

Do wniosku dołączyła zestawienie przychodów i wydatków w firmie męża za marzec 2015 r., zaświadczenie o wysokość jego wynagrodzenia w ostatnim kwartale ubiegłego roku i historię rachunku, rachunek za gaz na 119,59 zł, pokwitowanie wpłaty do Urzędu Skarbowego na 579 zł, pokwitowanie przelewu spłaty raty do [...] Banku na 739,40 zł, pokwitowanie opłat do Sp-ni mieszkaniowej, pokwitowanie za telefon komórkowy na 110,70 zł, pokwitowanie spłaty zadłużenia karty kredytowej na 246,63 zł, pokwitowanie za energie elektryczną na 56,78 zł, pokwitowanie za neostradę na 100,58 zł, faktury za lekarstwa, soczewki stomatologa, które to dokumenty potwierdzają wysokość deklarowanych dochodów i wydatków

Z urzędu stwierdza się, że w przedstawionych przez organ wraz ze skargą aktach administracyjnych zalega kopia orzeczenia zaliczającego córkę skarżącej do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, wymagającej zaopatrzenia w przedmioty, środki i pomoce ułatwiające jej funkcjonowanie zgodnie z zaleceniami lekarzy specjalistów, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji a także konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zacząć należy od tego, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżący korzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków.

Co się natomiast tyczy żądanego ustanowienia adwokata, to stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca złożyła oświadczenia o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenia te poparte kopiami przedłożonych dokumentów źródłowych i uzupełnione okolicznościami znanymi z urzędu uznać należy za wystarczające. Tworzą bowiem spójny obraz sytuacji życiowej skarżącej i jej aktualnych możliwości płatniczych.

Skarżąca generalnie rzecz biorąc nie jest ani osobą ubogą ani bogatą. Plasuje się w ramach tzw. klasy średniej niższej. Tak bowiem należy postrzegać rodzinę deklarującą miesięczne dochody na poziomie 5614,43 zł oraz majątek, w skład którego wchodzą dwa domy, nieruchomość rolna i dwa samochody. Sytuacja taka niczego jednak nie przesądza na niekorzyść skarżącej. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wykazany majątek w przeważającej mierze ma wartość potencjalną, co oznacza że mogą być i to zasadnicze trudności z jego zbyciem czy zastawieniem. Nie można bowiem zapominać, że jeden z domów zajmuje szwagier, drugi nie nadaje się do zamieszkania, nieruchomość rolna nie jest uprawiana a samochody są w wieku 11 i 17 lat. Co się natomiast tyczy dochodów rodziny to nie można tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień skarżącej, gdzie wskazuje, że wykazane koszty mieszkania, rat kredytu, mediów i lekarstw córki sięgają łącznie kwoty 4409,19 zł, w konsekwencji czego rodzinie na utrzymanie pozostaje ok. 1205,24 zł. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki na takim poziomie wystarczają już na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego i pozwalają tylko na skromną egzystencję czteroosobowej rodziny. Trudno też czynić skarżącej zarzut, że nie stara się poprawić sytuacji finansowej rodziny, skoro w wydanym jej córce orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności znalazła się wzmianka, że w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji wymaga ona także konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby.

Mając to wszystko na uwadze i przewidując minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można więc stwierdzić, że skarżąca nie będzie w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie w obecnej sytuacji przekraczają możliwości płatnicze strony.

Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.