Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 106/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2021-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 53 § 2b, art. 52 § 1, 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę (nr 50) z dnia 19 maja 2021 r., w której domaga się stwierdzenia, że przewlekłość postępowania prowadzonego Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązania tego organu do załatwienia jego wniosku z listopada 2021 r. o przyznanie jednorazowej i bezzwrotnej zapomogi finansowej na miesiąc listopad 2020 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że strona nie złożyła ponaglenia, bądź ewentualnie o jej oddalenie.

Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2021 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącego do złożenia dowodu, że wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenie w sprawie przewlekłego prowadzenia przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na miesiąc listopad 2020 r. – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pomimo doręczenia stronie przedmiotowego wezwania w dniu 9 sierpnia 2021r. nie nadesłano jakichkolwiek wyjaśnień w powyższym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ,

jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Uwzględniając treść cyt. przepisów należy podkreślić, że skarżący we wskazanym w wezwaniu terminie 7 dni nie przedstawił dowodu złożenia ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego dotyczyło skierowane do strony wezwanie sądowe.

Skoro przed wydaniem niniejszego postanowienia, pomimo skierowanego – pod rygorem odrzucenia skargi – wezwania i upływu ustawowego 7-dniowego terminu, A. B. nie przedstawił dowodu, że przed wniesieniem skargi złożył ponaglenie w zakresie kwestionowanej obecnie przewlekłości postępowania organu, należało uznać że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w niniejszej sprawie spełniony.

Ubocznie należy podnieść, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.