Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 2392/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3
journal: Dz.U. 2006 nr 222 poz 1629
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
article: art. 4a
journal: Dz.U. 1983 nr 45 poz 207
law: Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia WSA (del.) Artur Adamiec (sprawozdawca), Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Po 71/10 w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 25 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od W. B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 1800 (słownie: jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

II FSK 2392/10

Uzasadnienie

Wyrokiem z 4 sierpnia 2010 roku, sygn.akt III SA/Po 71/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 25 listopada 2009 roku nr [...], w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym, przyjętym przez Sąd pierwszej instancji, stanie faktycznym:

| Naczelnik Urzędu Skarbowego P. decyzją z dnia 4 czerwca 2009r. nr [...] ustalił W. B. (dalej: skarżącej) zobowiązanie podatkowe w |

|podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłym dnia 15 stycznia 1996 r. w P. A. B. w wysokości 40.561,00 zł. |

|W postępowaniu przed organem podatkowym pierwszej instancji ustalono, że na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego Poznań – |

|Grunwald i Jeżyce w Poznaniu (sygn. akt I Ns 517/08) z dnia 7 lutego 2008 r. prawo do spadku w całości nabyła żona zmarłego W. B., |

|zaliczona do nabywców w I grupie podatkowej. W toku postępowania spadkobierczyni zgłosiła do opodatkowania udział w wysokości ½ lokalu |

|mieszkalnego nr 3 w budynku przy ul. C. 13 w P. (o pow. 47,38 m kw.) z udziałem w gruncie, niezabudowaną nieruchomość o pow. 2418 m kw. |

|przy ul. K. w P., udział w wysokości ½ nieruchomości o pow. 513 m kw. na ul. S. 27a w P. (zabudowanej domem o pow. 110 m kw. wymagającym |

|wykończenia) oraz niezabudowaną nieruchomość o pow. 1010 m kw. położoną przy ul. Ż. w P.. W zeznaniu podatkowym strona określiła wartość |

|spadku na kwotę 485.300,00 zł. Organ uznał, że wartość działki położonej w P. (ul. K.) i działki położonej P. (ul. Ż.) rażąco odbiega od |

|wartości rynkowych i wobec tego wezwał W. B. do podwyższenia wartości obu nieruchomości – do łącznej kwoty 483.900,00 zł, wskazując na |

|finalną wartość masy spadkowej - 691.980,00 zł (ustaloną w oparciu o przeciętne ceny stosowane w obrocie rynkowym w dacie powstania |

|obowiązku podatkowego). W oświadczeniu z 22 maja 2009 r. strona wyraziła zgodę na wysokość podstawy opodatkowania ustaloną przez organ |

|podatkowy. Kwota ta została umniejszona przez organ o udział w zryczałtowanych kosztach pogrzebu i nagrobka (4.089,00 zł), oraz wartość |

|ulgi przewidzianej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn (90.000,00 zł), a nadto uwzględniono kwotę wolną od podatku dla |

|nabywców w I grupie podatkowej. |

|Na skutek wniesienia przez stronę odwołania, zarzucającego niezasadne obliczenie wysokości podatku, Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z|

|25 listopada 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając ustalenia faktyczne i rozważania prawne Naczelnika Urzędu |

|Skarbowego P.. |

|Organ II instancji wskazał, że datą nabycia spadku jest dzień śmierci spadkodawcy (zgodnie z art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego). |

|Podkreślił, że ustawowe zmiany dotyczące zwolnienia od podatku od spadku osób najbliższych weszły w życie od dnia 1 stycznia 2007 r., ale |

|zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od |

|czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 222, poz. 1629) do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych dokonanych przed tą datą stosuje się|

|przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. Ponieważ spadkobierca zmarł przed|

|tą datą w sprawie nie miał zastosowania przepis art. 4 a znowelizowanej ustawy wprowadzający zwolnienie podatkowe dla osób najbliższych. |

|Stwierdził również, że twierdzenie strony o poinformowaniu jej, iż podatek z tytułu nabycia przedmiotowego spadku nie zostanie naliczony |

|nie znajduje zaś potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. |

|Organ odwoławczy odrzucił zarzut naruszenia art. 68 Ordynacji podatkowej. Wskazał, że w niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał |

|dopiero z dniem uprawomocnienia się postanowienia stwierdzającego nabycie spadku – 10 marca 2008 r. (art. 6 ust. 4 ustawy) i dopiero od |

|końca roku 2008 biegnie termin 5 lat na doręczenie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe (zgodnie z art. 68 § 2 Ordynacji |

|podatkowej). |

|Organ wskazał, że koszty poniesione przez stronę na utrzymanie składników majątkowych nie stanowią długów i ciężarów spadku, a koszty |

|wskazane w zeznaniu podatkowym zostały odliczone przez organ I instancji. |

|Dyrektor Izby Skarbowej w P. wskazał również, że ze względu na trudną sytuację materialną strona może ubiegać się m. in. o odroczenie |

|terminu płatności podatku lub rozłożenie jego płatności na raty, bądź też o umorzenie zaległości podatkowej (w całości lub części). |

| |

|W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. B. wniosła o uchylenie decyzji organu II instancji. |

|Zarzuciła naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej i art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zarzuciła także naruszenie art. 68 |

|Ordynacji podatkowej i przedawnienie prawa do wydania decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe. W ocenie skarżącej, ponieważ obowiązek |

|podatkowy powstał w 2008 r. organ był zobowiązany do zastosowania art. 4 a ustawy o podatku od spadków i darowizn. |

|W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej |

|decyzji. |

|Na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2010 r. skarżąca ponownie podkreśliła, iż w Urzędzie Skarbowym poinformowano ją, iż nie będzie płaciła |

|podatku od przedmiotowego spadku. Obecnie zapłata tak wysokiego podatku przekracza jej możliwości finansowe. Podała też, że przekazała |

|wcześniej nieodpłatnie część nieruchomości gminie T. pod budowę drogi (276 m kw.). Wycena tej darowizny opiewa na kwotę równą żądanemu |

|podatkowi. |

|Prokurator który zgłosiła swój udział w sprawie wniosła o oddalenie skargi, podnosząc, że wyrażona w art. 84 Konstytucji RP zasada |

|równości obywateli sprzeciwia się temu, aby osoby, które zgłosiły nabycie spadku zaistniałe przed dniem 1 stycznia 2007 r., korzystały już|

|po tej dacie z ulgi podatkowej nieistniejącej wcześniej. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. |

|Wskazał, że prawo podatkowe odróżnia wyraźnie pojęcie nabycia spadku od pojęcia powstania obowiązku podatkowego. Nabycie spadku przez |

|spadkobiercę następuje niewątpliwie wyłącznie z chwilą otwarcia spadku, czyli w momencie śmierci spadkodawcy (art. 925 w zw. z art. 924 |

|Kodeksu cywilnego). Natomiast sam obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku (art. 6 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983|

|r. o podatku od spadków i darowizn – t. j. - Dz. U. Nr 93 z 2009 r., poz. 768 ze zm.) a w przypadku nabycia niezgłoszonego do |

|opodatkowania i stwierdzonego następnie orzeczeniem sądu obowiązek taki powstaje dopiero z dniem uprawomocnienia się tego orzeczenia (art.|

|6 ust. 4 ustawy). |

|Sąd I instancji przyjął, że nabycie spadku przez skarżącą nastąpiło w dniu śmierci A. B., czyli 15 stycznia 1996 r. Nabycie to nie zostało|

|zgłoszone do opodatkowania, a Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r. (sygn. akt I Ns |

|517/08) stwierdził powyższe nabycie spadku w całości przez żonę zmarłego W. B. (k. 1 akt adm.). Orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 10|

|marca 2008 r., stanowiącym jednocześnie datę powstania przedmiotowego obowiązku podatkowego (art. 6 ust. 4 ustawy). |

|Sąd I instancji podkreślił, że zobowiązanie podatkowe powstaje w podatku od spadków z dniem doręczenia stronie decyzji organu podatkowego |

|ustalającej wysokość tego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej). Jeżeli podatnik nie złożył niezbędnej deklaracji |

|podatkowej w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego (jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) organ podatkowy jest |

|związany terminem 5 lat na doręczenie stronie odpowiedniej decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe (konstytutywnej), liczonym od końca |

|roku kalendarzowego, w którym powstał dany obowiązek podatkowy. Przekroczenie tego terminu ustawowego skutkuje tym, iż zobowiązanie |

|podatkowe nie powstaje (art. 68 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej). W rozpatrywanej sprawie powyższy termin 5 lat zaczął biec dopiero z |

|końcem roku 2008, jako roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Stwierdził, że organy podatkowe wydając swoje decyzje w |

|obu instancjach w dniach 4 czerwca 2009 r. i 25 listopada 2009 r. z pewnością nie przekroczyły, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, |

|powyższego 5 letniego terminu, przez co sporne zobowiązanie podatkowe powstało. |

|Sąd I instancji uznał, za bezzasadny zarzut bezpodstawnego niezastosowania przez organy zwolnienia podatkowego w podatku od spadków dla |

|osób najbliższych jako spadkobierców, uregulowanego w art. 4 a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Podkreślił, że przepis ten zaczął |

|obowiązywać od dnia 1 stycznia 2007 r. i dotyczyć może jedynie nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych zaistniałego po tej dacie, |

|co wynika z treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku|

|od czynności cywilnoprawnych (Dz. u. Nr 222, poz. 1629). Zgodnie z jego treścią do nabycia, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie |

|tego aktu prawnego (czyli 1 stycznia 2007 r.), stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym przed|

|tą datą (czyli w wersji nie przewidującej zwolnienia wskazanego w art. 4 a). Wskazał także, że pogląd o zastosowaniu zwolnienia |

|podatkowego z art. 4 a ustawy wyłącznie do nabycia zaistniałego po dniu 31 grudnia 2006 r. jest szeroko akceptowany w orzecznictwie |

|sądowoadministracyjnym (zob. m. in. wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FSK 297/09, lex nr 529347; wyrok WSA we Wrocławiu z|

|dnia 25 czerwca 2009 r., sygn. akt l S.A./Wr 365/09, lex nr 529355; wyrok NSA z dnia 04 grudnia 2008 r., sygn. akt II FSK 1226/08; wyrok |

|WSA w Warszawie z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt III S.A./Wa 1774/08, lex nr 491485 ). |

| |

|Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał wprawdzie po dniu 31 grudnia 2006 r., jednakże samo nabycie |

|praw do spadku związane było z datą śmierci męża strony A. B. (15 stycznia 1996 r.). Z tego względu w sprawie nie znajdował zastosowania |

|przepis art. 4 a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika ponadto w żaden sposób, by organy |

|administracji publicznej informowały skarżącą o możliwości zastosowania powyższego zwolnienia podatkowego. |

|W ocenie Sądu organy podatkowe obu instancji zasadnie przyjęły tezę o istnieniu zobowiązania podatkowego i braku podstaw do zastosowania |

|wobec W. B. zwolnienia podatkowego z art. 4a ustawy. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał jednocześnie, że prawidłowo określono podstawę opodatkowania i w konsekwencji kwotę należnego |

|podatku, przywołując w tym zakresie art. 7 ust. 1, art.8 ust.1 i ust.4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. |

|Sąd uznał zarzut nieuwzględnienia poniesionych przez skarżącą kosztów utrzymania poszczególnych składników majątkowych, za niezasadny, |

|wskazując, że zasadnie przyjęto, iż koszty te nie stanowią długów i ciężarów spadku. |

|W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu I instancji sporne zobowiązanie podatkowe i jego wysokość, została ustalona zgodnie z powołanymi powyżej|

|przepisami prawa materialnego i przepisami procesowymi, w szczególności z art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, nakazującymi |

|organowi administracji publicznej dokonanie wyczerpujących ustaleń faktycznych w sprawie, m. in. poprzez zebranie i wyczerpujące |

|rozpatrzenie całego niezbędnego materiału dowodowego. Nie doszło też, wbrew zarzutom skarżącej, do naruszenia art. 121 Ordynacji |

|Podatkowej. |

|Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż decyzje organów obu instancji są zgodne z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. |

|oddalił skargę. |

|Wyrok ten zaskarżyła skargą kasacyjną strona skarżąca domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania|

|Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. |

| |

|Zaskarżonemu orzeczeniu na podstawie art. 173 i art. 174 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2012, poz.270; dalej "p.p.s.a") zarzucono: |

1. naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art.1§1 i §2, art.3§2, art. 141 §4, art.145§l pkt. 1p.p.s.a. w zw. z art. 121, art. 187, art. 188 Ordynacji podatkowej polegające na ustaleniu, że stan faktyczny został ustalony przez organ administracyjny zgodnie z regułami postępowania podatkowego, pomimo, iż w postępowaniu administracyjnym nie zostało właściwie przeprowadzone postępowanie dowodowe, poprzez nieuwzględnienie okoliczności korzystnych dla Skarżącej i oddaleniu skargi pomimo wskazanych naruszeń prawa postępowania podatkowego.

2. naruszenie prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie art.32 Konstytucji oraz niewłaściwego zastosowania art. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006r.o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz art.1 ust.1, art.5, art.9 i art.14 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn.

Niewłaściwe zastosowanie miało polegać na nieuwzględnieniu naruszenia przez art. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006r.o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych art.32 Konstytucji wyrażającego zasadę równości wobec prawa. Wspomniany art.3 w nieuzasadniony sposób różnie traktuje osoby równe ze względu na istotną w zakresie omawianego podatku cechę tzn. zdarzenie i moment powstania obowiązku podatkowego. W konsekwencji naruszeniem jest niewłaściwe zastosowanie opodatkowania w trybie art.l ust.l, art.5, art.9 i art.14 ustawy o podatku od spadków i darowizn z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej ponownie wskazano, że skarżąca przed rozpoczęciem postępowania w sprawie o nabycie spadku informowała się w urzędzie skarbowym co do podatku od spadku i postanowiła podjąć to postępowanie po zapewnieniu, że podatku od spadku po zmarłym mężu nie zapłaci. Podnoszona także, że z akt postępowania administracyjnego nie wynika iżby Skarżąca była informowana o możliwości skorzystania z art. 4a, ale nie wynika także że nie została tak poinformowana, co wskazuje, że w tym zakresie nie zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe, a więc naruszono art.187§1 i art.188 i 121 § 1i §2 Ordynacji podatkowej

W odpowiedzi na skarge kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przypisanych.

Stwierdził, że skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw kasacyjnych. W ocenie organu skarżąca nie wskazała na czym miało polegać naruszenie przepisów wskazanych w skardze, a odniosła się jedynie do naruszenia zasady zaufania do organów administracji, określonej w art.121 Ordynacji podatkowej.

Wskazał, że nie doszło także do naruszenia przepisów prawa materialnego i Sąd trafnie uznał, że zwolnienie podatkowe z art. 4a ustawy ma zastosowanie wyłącznie do nabycia zaistniałego po dniu 31 grudnia 2006 r. podkreślając, że stanowisko takie jest poparte w orzecznictwie sądowoadministracyjnym .

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W przedmiotowej sprawie wskazano zarówno na naruszenie przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy.

Powołane w osnowie skargi kasacyjne zarzuty w zakresie naruszenia przepisów postępowania są niezasadne.

Skarżąca w zakresie naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy zarzuciła, że doszło do naruszeń art.1§1 i §2, art.3§2, art. 141 §4, art.145 § 1 pkt. 1p.p.s.a. w zw. z art. 121, art. 187, art. 188 Ordynacji podatkowej polegających na ustaleniu, że stan faktyczny został ustalony przez organ administracyjny zgodnie z regułami postępowania podatkowego, pomimo, iż w postępowaniu administracyjnym nie zostało właściwie przeprowadzone postępowanie dowodowe, poprzez nieuwzględnienie okoliczności korzystnych dla Skarżącej i oddalenie skargi pomimo wskazanych naruszeń prawa postępowania podatkowego.

Formułując zarzuty w tym zakresie, skarżąca ograniczyła się w zasadzie jedynie do wskazania poszczególnych przepisów które jej zdaniem zostały naruszone. Skarga kasacyjna nie zawiera natomiast żadnego wskazania i uzasadnienia na czym podnoszone naruszenia miałyby polegać. Ograniczenie uzasadnienia skargi, w tej części, do zacytowania treści przepisów i przytoczenia tez z orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, przy braku jakiejkolwiek argumentacji ukazującej na tle rozpoznawanej sprawy, na czym naruszenia cytowanych przepisów miały polegać, musi prowadzić do uznania powyższych zarzutów za bezpodstawne.

Skarżąca podniosła jedynie, że stan faktyczny w sprawie, w wyniku naruszenia przepisów postępowania, został błędnie ustalony. Ograniczając się do tego stwierdzenia nie wskazała na czym ma polegać błąd w poczynionych ustaleniach faktycznych, co do okoliczności istotnych dla ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, jak i jego wysokości.

Natomiast wbrew twierdzeniu skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał które ustalenia faktyczne organów zostały przez niego zaakceptowane. W tym zakresie Sąd precyzyjnie podkreślił kiedy nastąpiło nabycie spadku, jak również kiedy nastąpiło stwierdzenie nabycia spadku przez skarżącą (k.5 uzasadnienia), oraz jaka była wartość spadku (k.7 uzasadnienia).

Skarżąca podniosła, że jedynym powodem do podjęcia przez nią działań w zakresie postępowania spadkowego, była informacja uzyskana w urzędzie skarbowym, że nie będzie płaciła podatku od spadku po zmarłym mężu. Brak postępowania dowodowego w tym zakresie, w ocenie skarżącej stanowi naruszenie art.121 Ordynacji podatkowej.

Zarzut ten jest bezzasadny. Sąd trafnie podkreślił, że z akt administracyjnych nie wynika, by organy administracji publicznej informowały skarżącą o możliwości zastosowania w jej sprawie zwolnienia podatkowego wynikającego z treści art. 4a ustawy od spadków i darowizn. Podkreślić należy, że zgodnie z art.121§2 Ordynacji podatkowej, organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Chodzi zatem bezspornie o informacje związane z przedmiotem toczącego się postępowania. W ramach toczącego się postępowania w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek przesłanek do twierdzenia, że skarżąca została w jakimkolwiek zakresie błędnie poinformowana o przepisach prawa podatkowego.

Niezasadne są również powołane zarzuty materialnoprawne.

Wbrew twierdzeniom skarżącej nie doszło do naruszenia art. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006r.o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz art.1 ust.1, art.5, art.9 i art.14 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn.

Z treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. u. Nr 222, poz. 1629) wynika,że do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ( czyli 1 stycznia 2007 ), z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Z przepisu tego wynika generalny nakaz stosowania przepisów ustawy podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. (w zw. z art. 5 tej ustawy), do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed tą datą.

W sprawie nie doszło do wadliwej interpretacji i zastosowania art. 3 ust. 1-3 ustawy nowelizującej oraz art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d.

Niesporny w sprawie jest fakt, że nabycie przez skarżącą spadku, nastąpiło w styczniu 1996 r. W związku z powyższym zasadnie Sąd wojewódzki uznał, że do skarżącej nie ma zastosowania zwolnienie z art. 4a u.p.s.d., bowiem przepis ten zaczął obowiązywać od 1 stycznia 2007 r., zaś do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed tą datą należało stosować przepisy ustawy podatkowej w jej "starym" brzmieniu, na zasadzie art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej.

W całości należy zaakceptować pogląd, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 4a u.p.s.d. ma zastosowanie do nabycia własności rzeczy i praw majątkowych, które nastąpiło po 31 grudnia 2006 r. (zob. np. wyroki NSA z 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 329/08; z 4 grudnia 2008 r., sygn. akt II FSK 1226/08 - dostępne w w/w internetowej bazie orzeczeń).

Nietrafny w tym zakresie jest zarzut skarżącej, że zastosowanie powyższego przepisu prowadzi do naruszenie art.32 Konstytucji. Uzależnienie, zakresu stosowania normy prawnej od daty nabycia - w tym przypadku – spadku, nie może być uznane za nierówne traktowanie obywateli. Brak jest podstaw do przyjęcia, że następuje nierówne traktowanie w sytuacji , gdy każdy z obywateli który nabywa spadek w określonym dniu, podlega jednakowym dla każdego unormowaniom obowiązującym w tej dacie.

Z tych względów skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw oddalono na podstawie art.184 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 209, art. 204 pkt1, art.205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b , ust. 2 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163,poz. 1349 ze zm.).