Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 802/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 164
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 102/11 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 102/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił skargę Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 627 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 4 lutego 2011 r., co oznacza, że termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 11 lutego 2011 r. W wyznaczonym terminie skarżący wpisu nie uiścił. Natomiast w dniu 14 lutego 2011 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w S. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Sąd I instancji uznał, że skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie należnej kwoty wpisu. Również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożył w dniu 14 lutego 2011 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu. W związku z tym stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), Sąd I instancji odrzucił skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł skarżący domagając się jego uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 164 p.p.s.a. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia w kwestii wcześniej rozstrzygniętej przez ten sam Sąd prawomocnym postanowieniem.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej kasator podniósł, że postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. w sprawie o sygn. akt I SA/Ke 102/11 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało podpisane przez Sąd wraz z uzasadnieniem w dniu 25 lutego 2011 r. i od tego dnia Sąd był nim związany. Ponadto skarga kasacyjna zaakcentowała, że zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi, zostało doręczone skarżącemu po terminie do wnoszenia sprzeciwu na postanowienie o zwolnieniu od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Strona skarżąca wezwana do uiszczenia opłaty sądowej może skutecznie złożyć wniosek o zwolnienie jej od kosztów postępowania we wskazanym jej przez sąd terminie zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia opłaty.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu od skargi, a wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył po upływie siedmiodniowego terminu od daty doręczenia zarządzenia wzywającego do jego uiszczenia. Wobec tego należy stwierdzić, że zasadnie Sąd I instancji, wobec nieopłacenia skargi przez skarżącego w siedmiodniowym terminie od daty doręczenia zarządzenia, odrzucił jego skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Przyznanie zaś skarżącemu postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w oparciu o wniosek złożony po upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie może stać się okolicznością powodującą uwzględnienie skargi kasacyjnej i przyjęcie nieopłaconej skargi do rozpoznania. Wskazać bowiem należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje natomiast zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. post. NSA z 23 czerwca 2004 r., FZ 125/04). Zatem Sąd pierwszej instancji nie naruszył w zaskarżonym postanowieniu zarzucanego art. 164 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże od chwili, w której zostało podpisane wraz z uzasadnieniem; jeżeli sąd postanowienia nie uzasadnia, od chwili podpisania sentencji.

Natomiast nie było przeszkód do pozytywnego rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w oparciu o wniosek złożony po upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, bowiem zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony w toku postępowania jak i na każdym jego etapie zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji (zob. P. Zaborniak, Wybrane kwestie stosowania prawa pomocy..., s. 21 i n.; G. Radecki, Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed wpłynięciem skargi do sądu administracyjnego, ZNSA 2009, nr 4, s. 54 i n.).

W tym stanie rzeczy nie można zarzucić Sądowi I instancji, iż zaskarżonym postanowieniem bezzasadnie odrzucił skargę.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 184 p.p.s.a.