Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 439/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1, art. 13 ust. 3, art. 12 ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 193 poz 1194
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Referent stażysta Dorota Jaworska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skarg J. B., A. B., Z. S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z [...] października 2010 r. Wojewoda [...] (Wojewoda, organ I instancji) działając na podstawie art. 11 a ust. 1 i 3, art. 11 f ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1-4, art. 17 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm., zwana dalej specustawą drogową) oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.), po rozpoznaniu wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA, inwestor) zatwierdził projekt budowlany i udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na "Budowie drogi krajowej nr S7 o parametrach trasy ekspresowej na odcinku: koniec obwodnicy R. – granica województwa [...] – etap I – od km 487+104,15 do km 506+802,18".

W treści decyzji organ I instancji podał, iż zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonych w obrębie inwestycji, wskazał działki, na których inwestycja drogowa będzie zrealizowana wyszczególniając nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa, w odniesieniu do gmin przez które inwestycja będzie przebiegać. Podał, że odszkodowanie za przejęte z mocy prawa nieruchomości, zostanie ustalone w odrębnej decyzji. Wymienił działki należące do istniejącego pasa drogi krajowej i inne znajdujące się we władaniu inwestora (ulegające i nie ulegające podziałowi), na których realizowana będzie inwestycja. W decyzji określił termin wydania nieruchomości, nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zatwierdził załączony do wniosku projekt budowlany jako zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Zezwolił na przebudowę istniejących oraz budowę sieci uzbrojenia terenu i budowę dróg innej kategorii zgodnie z zatwierdzonym niniejszą decyzją projektem budowlanym na działkach będących poza liniami rozgraniczenia inwestycji.

Wojewoda określił także warunki lokalizacji przedmiotowej inwestycji m.in.: wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi z określeniem ich kategorii, określił linie rozgraniczające teren, warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa. Orzekł, iż realizacja przedsięwzięcia wymaga przeprowadzenia analizy porealizacyjnej (w zakresie pomiarów dźwięku, pomiarów kontrolnych drgań wraz z oceną ich wpływu na budynki i ludzi, pomiarów stężeń dwutlenku azotu, benzenu, ołowiu w pyle zawieszonym i pyłu zawieszonego, analizy próbek wody w zakresie stężenia zawiesiny ogólnej i węglowodorów ropopochodnych, oraz w zakresie podjętych działań łagodzących w stosunku do obszarów i gatunków chronionych) w terminie 1 roku od dnia oddania obiektu do użytkowania i przedstawienia jej wyników w terminie 18 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania. Określił także szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych.

Odwołania od powyższej decyzji wnieśli L. L., A. C. i U. S., A. i J. B. oraz Z. S. (odwołujący).

Skarżący L. L. podniósł zarzut braku rozważenia usytuowania zjazdu (ronda) z drogi S7 na wysokości km 498 do zajazdu i stacji paliw, lub usytuowania tzw. "wyłączeniówki" na planowanym rondzie do należących do niego zajazdu i stacji paliw, co narusza jego interes jako przedsiębiorcy oraz pracowników zatrudnionych w [...].

Skarżący A. C. podniósł zarzut naruszenia: ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku; art. 231 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm., zwanej dalej kk); dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich nr 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne. Uznał, iż decyzja Wojewody o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, która stała się prawomocna w grudniu 2009 r., została podjęta na podstawie obowiązujących wówczas przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz ustawy z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska, sprzecznymi z regulacjami unijnymi, w szczególności z dyrektywą nr 85/337/EWG. Prowadzone w tym zakresie postępowanie nie było prawidłowe, ponieważ Wojewoda nie przedłożył do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska drugiego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie uczestniczył w tym postępowaniu i nie przeprowadził ze społeczeństwem otwartej rozprawy administracyjnej.

A i J. B., zaskarżyli decyzję Wojewody w części dotyczącej przebiegu planowanej inwestycji przez należącą do nich nieruchomość o nr ew. [...], położoną w miejscowości S. w gminie S. Podnieśli zarzut naruszenia art. 13 ust. 3 specustawy drogowej, poprzez jego niezastosowanie i pozostawienie im własności części nieruchomości siedliskowej, która z uwagi na niewielką powierzchnię, liczbę zamieszkujących osób i bezpośrednią bliskość planowanej inwestycji drogowej, nie będzie się nadawała do wykorzystania na cele mieszkalne, stanowiąc zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. W konsekwencji wnieśli o zmianę decyzji w zaskarżonej części, poprzez orzeczenie o konieczności przejęcia przez Skarb Państwa należącej do nich działki, która po podziale oznaczona została nr ewid. [...]. Odwołujący wyjaśnili, że na należącej do nich nieruchomości, której część została przeznaczona pod przedmiotową inwestycję, znajdują się dwa budynki mieszkalne, jeden parterowy, drugi czterokondygnacyjny, w których łącznie zamieszkuje 35 osób. Planowane przedsięwzięcie przewiduje przejście na rzecz Skarbu Państwa części działki zabudowanej domem parterowym, przy jednoczesnym pozostawieniu własności części nieruchomości o powierzchni ok. [...] ha z budynkiem czterokondygnacyjnym, zamieszkanym przez 25 osób. Wskazali także, iż krawędź planowanej drogi ekspresowej będzie przebiegać w bezpośredniej bliskości domu mieszkalnego, w którym zamieszkiwać będzie 35 osób, w tym osoby przewlekle chore. Podkreślili, iż nawet najbardziej nowoczesne urządzenia infrastruktury drogowej nie będą w stanie uchronić ich przed niekorzystnym oddziaływaniem na zdrowie ruchu samochodowego, odbywającego się na drodze ekspresowej tuż pod oknami ich mieszkania. Wobec czego pozostawiona im działka nie będzie się nadawała do dotychczasowego wykorzystania na cele mieszkalne. Wnieśli nadto o wykupienie pozostałej po podziale części nieruchomości, która ze wskazanych przez nich przyczyn nie będzie nadawała się do użytkowania na dotychczasowe cele.

Z. S. zaskarżyła decyzją Wojewody, wskazując że przewiduje ona zajęcie pod planowaną inwestycję tylko część należącej do niej działki. Podniosła, iż budowa drogi S7, jak i sama droga, będzie przebiegać w bardzo bliskiej odległości jej nieruchomości i w jej ocenie dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu i drgań, a inwestor nie ma fizycznych możliwości zabezpieczenia nieruchomości przed tymi oddziaływaniami.

Decyzją znak [...] z [...] marca 2012 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Minister, organ odwoławczy), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, orzekł o uchyleniu:

1. znajdujących się w załączniku do zaskarżonej decyzji, oznaczonym jako Projekt Architektoniczno-Budowlany- Tom 1. PZT, rysunków nr 1.03, 1.04, 1.05, 1.06, 1.06A, 1.09, 1.13A, 1.17, 1.18, 1.19, 1.20, 1.21, 1.22, 1.23, 1.23A, 1.23B, 1.23C, 1.23D, 1.25A, 1.27, 1.28, 1.29, 1.30, 1.31, 1.32, 1.33 i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejscu uchylenia, w załączniku do zaskarżonej decyzji stanowiącym Projekt Architektoniczno-Budowlany - Tom 1. PZT, nowych rysunków o numerach odpowiadających numerom rysunków uchylonych, oznaczonych jako załącznik nr 1 do niniejszej decyzji;

2. zaskarżonej decyzji w części dotyczącej zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w zakresie działek położonych w liniach rozgraniczających projektowanej drogi: obręb S. nr [...], gmina J., dz. nr: [...] ([...];[...];[...]),[...] ([...];[...]), obręb W. K. nr [...], gmina S. dz. nr: [...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...];[...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...],[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...];[...]),[...] ([...];[...];[...]),[...], ([...];[...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...]([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...]),[...] ([...];[...];[...]); oraz przeznaczonych pod przebudowę infrastruktury technicznej i dróg innej kategorii: obręb S. nr [...], gmina J., dz. nr: [...],[...], obręb W. K. nr [...], gmina S., dz. nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i umorzył postępowanie organu I instancji w tej części;

3. w sentencji zaskarżonej decyzji, zapisu dotyczącego terminu wydania nieruchomości lub wydania nieruchomości i opróżnienia lokali oraz innych pomieszczeń i orzekł poprzez wprowadzenie nowego zapisu: "Działając na podstawie art. 16 ust. 2 specustawy drogowej, określam termin wydania nieruchomości: w odniesieniu do nieruchomości niezabudowanych na 120 dzień, w odniesieniu do nieruchomości zabudowanych na 365 dzień, od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna";

4. w sentencji zaskarżonej decyzji, zapisu dotyczącego nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności i orzekł poprzez wprowadzenie nowego zapisu: "Działając na podstawie art. 17 ust. 1 specustawy drogowej, nadaję niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na uzasadniony interes społeczny i gospodarczy. Wobec powyższego, decyzja niniejsza: zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń, uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi, uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych."

W pozostałej części Minister utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podjętej decyzji, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania oraz przepisów regulujących materię związaną z udzielaniem pozwolenia na inwestycję drogową, organ odwoławczy wskazał, iż ponownie rozpatrując sprawę dokonał analizy wniosku o udzielenie pozwolenia na realizację inwestycji, materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji, oceny prawidłowości przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania oraz wydanej przez Wojewodę decyzji udzielającej zgody na realizację inwestycji.

Przed złożeniem wniosku inwestor uzyskał opinie : Zarządu Województwa [...] z [...] września 2009 r., Zarządu Powiatu w S. wyrażoną w uchwale Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] września 2009 r., Wójta Gminy J. z dnia [...] kwietnia 2009 r., oraz Wójta Gminy O. z dnia [...] września 2009 r. Do wniosku załączono mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, analizę powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Do wniosku dołączono projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez uprawnione osoby, do projektu dołączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto projekt budowlany został uzgodniony przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej przy Staroście S. Przedmiotowy projekt jest zgodny z decyzją Wojewody z dnia [...] maja 2008 r., o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Warunki realizacji inwestycji, objętej zatwierdzonym projektem budowlanym, zostały uzgodnione w ramach ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zakończonej wydaniem przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. Projekt jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami budowlanymi w zakresie wymogów projektowych. Ponadto dołączono doń szereg opinii : Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego, Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, Naczelnego Dyrektora Oddziału Regionalnego PKP Polskich Linii Kolejowych SA. Do wniosku złożone zostały również akty administracyjne wymagane przepisami odrębnymi, tj. decyzja Wojewody z dnia [...] maja 2008 r., o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2009 r., udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych związanych z planowaną inwestycją. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, iż inicjujący przedmiotowe postępowanie wniosek zawierał wymagane przepisami elementy.

Oceniając przebieg prowadzonego przez organ I instancji postępowania Minister stwierdził, że o wszczęciu postępowania w sprawie wydania przedmiotowej decyzji Wojewoda zawiadomił wnioskodawcę, właścicieli oraz użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem wysyłając zawiadomienie na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Pozostałe strony postępowania zostały poinformowane o jego wszczęciu w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin, a także w prasie lokalnej. Następnie z uwagi na wniosek inwestora o przeprowadzenie ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w związku z tym Wojewoda zawiesił postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji do czasu uzgodnienia przez właściwy organ warunków jego realizacji. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z [...] sierpnia 2010 r. uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, obszernie odnosząc się w jego uzasadnieniu do uwag i wniosków zgłoszonych w wyniku udziału społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu.

Minister stwierdził, iż kontrolowana decyzja czyni zadość ustawowym wymogom, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji (mapa w skali 1:500 przedstawiająca proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejącym uzbrojeniem terenu, stanowiąca załącznik do decyzji, będący jej integralną częścią). Decyzja zawiera także zatwierdzenie podziału nieruchomości (mapy z projektem podziału nieruchomości w skali 1:2000 oraz 1:5000 wraz z wykazami zmian gruntowych, stanowiące załącznik do decyzji, będący jej integralną częścią). Ponadto, na mocy przedmiotowej decyzji, zatwierdzono projekt budowlany, będący załącznikiem stanowiącym integralną część decyzji. W decyzji określono także nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa, nieruchomości przeznaczone do czasowego zajęcia, ustalono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa, a także określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzja doręczona została inwestorowi, pozostałe strony o jej podjęciu zawiadomiono w drodze obwieszczenia opublikowanego na tablicy ogłoszeń w [...] Urzędzie Wojewódzkim w W. -Delegaturze - Placówce Zamiejscowej w R. w dniach od [...] października do [...] listopada 2010 r. oraz na tablicach ogłoszeń i stronach internetowych urzędów przez teren których inwestycja będzie przebiegać oraz w prasie lokalnej.

Uznał, że przebieg planowanej inwestycji ustalony został prawidłowo. Przedmiotowe przedsięwzięcie zlokalizowane jest na terenie województwa [...], w powiecie [...], na terenie gmin O., J. oraz miasta i gminy S. Przedmiotowe przedsięwzięcie polegać będzie na budowie korpusu i jezdni drogi ekspresowej S7 na ww. odcinku, ponadto przewiduje się budowę dróg dojazdowych do obsługi ruchu lokalnego i gospodarczego w liniach rozgraniczających, budowę pasów włączenia i wyłączenia dla Miejsc Obsługi Podróżnych, budowę węzłów "S.- Północ", "S.- Centrum" i "S.-Południe", budowę i przebudowę dróg poprzecznych, budowę przepustów drogowych wraz z przejściami dla zwierząt, budowę wiaduktów i mostu nad rzeką S., budowę kładek dla pieszych i przejść dla zwierząt, budowę i przebudowę urządzeń infrastruktury technicznej, budowę urządzeń ochrony środowiska oraz budowę urządzeń infrastruktury drogowej.

Stwierdził jednak, że na mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi (znajdującej się w załączniku do zaskarżonej decyzji stanowiącym Plan Zagospodarowania Terenu) nie oznaczono numerów ewidencyjnych i granic działek przeznaczonych do czasowego zajęcia pod przebudowę infrastruktury technicznej, co uniemożliwia identyfikację nieruchomości, przez które przebiega linia rozgraniczająca teren przeznaczony do czasowego zajęcia. Ponadto z analizy arkuszy nr 1.03 oraz 1.34 mapy przedstawiającej proponowany przebieg drogi wynika, iż liniami rozgraniczającymi teren inwestycji objęto obszar MOP-ów, na którym zgodnie z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do zaskarżonej decyzji, nie zaprojektowano żadnych urządzeń infrastruktury drogowej, w tym żadnych urządzeń obsługi podróżnych. Powyższe uchybienia skutkowały uchyleniem znajdujących się w załączniku do zaskarżonej decyzji, oznaczonym jako Projekt Architektoniczno-Budowlany - Tom 1. PZT, rysunków nr 1.03, 1.04, 1.05, 1.06, 1.06A, 1.09, 1.13A, 1.17, 1.18, 1.19, 1.20,1.21, 1.22, 1.23, 1.23A, 1.23B, 1.23C, 1.23D, 1.25A, 1.27,1.28, 1.29, 1.30, 1.31, 1.32, 1.33, i orzeczenie w tym zakresie poprzez ustalenie w miejscu uchylenia, w załączniku do zaskarżonej decyzji stanowiącym Projekt Architektoniczno-Budowlany -Tom 1. PZT, nowych rysunków o numerach odpowiadających numerom rysunków uchylonych, oznaczonych jako załącznik nr 1 do niniejszej decyzji, na których uwidoczniono numery ewidencyjne i granice działek podlegających, zgodnie z zaskarżoną decyzją czasowemu zajęciu.

Organ odwoławczy wskazał, iż odnosząc się do kwestii zasadności objęcia liniami rozgraniczającymi teren inwestycji obszarów oznaczonych jako "rezerwy terenu pod MOP" inwestor poinformował, iż brak jest racjonalnego i ekonomicznego uzasadnienia dla objęcia liniami rozgraniczającymi terenu inwestycji działek, na których położony jest MOP prywatny. Powyższe skutkowało koniecznością przeprojektowania odcinka drogi S7 w kilometrażu 503+170 - 505+100 w konsekwencji czego inwestor zmodyfikował wniosek o zezwolenie na realizację przedmiotowej inwestycji poprzez wystąpienie o uchylenie decyzji Wojewody w części dotyczącej zaprojektowania odcinka drogi S7 na działkach o wskazanych numerach ewidencyjnych. Następnie inwestor przedstawił uzupełniony wykaz numerów ewidencyjnych działek, wobec których wniósł o uchylenie zezwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji, załączając dokumentację mapową i techniczną odpowiadającą wnioskowanym zmianom, zaś w kolejnym piśmie oświadczył, że wycofuje wniosek o zezwolenie na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej w części dotyczącej wymienionych w tym piśmie działek oraz wnosi o uchylenie decyzji Wojewody w tym zakresie oraz umorzenie postępowania w tej części. Organ odwoławczy wskazał, złożenie przez inwestora wniosku o uchylenie decyzji Wojewody, w części dotyczącej wskazanych działek stanowi przesłankę do stwierdzenia, iż postępowanie w niniejszej sprawie w części określonej przez inwestora stało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak jego przedmiotu. Koniecznym zatem było umorzenie postępowania administracyjnego w tym zakresie.

Ponadto Minister stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie zawiera określenia terminu wydania nieruchomości zgodnego z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Podał, iż użyte w art. 16 ust. 2 specustawy drogowej sformułowanie "termin ten nie może być krótszy niż 120 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna" oznacza, iż organ orzekający zobligowany jest do wskazania konkretnego terminu o którym mowa w tym przepisie poprzez wskazanie liczby oznaczającej dzień wydania nieruchomością większej lub równej 120. Wobec braku takiego wskazania rozstrzygnięcie zostało uchylone w tej części i orzeczono w tym zakresie o ustaleniu, w miejscu uchylenia, zapisu: "Działając na podstawie art. 16 ust. 2 specustawy drogowej, określam termin wydania nieruchomości: w odniesieniu do nieruchomości niezabudowanych na 120 dzień, w odniesieniu do nieruchomości zabudowanych na 365 dzień, od dnia, w którym decyzja zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna."

Ponadto, z uwagi na dokonanie zmian dotyczących określenia terminu wydania nieruchomości, niezbędnym stała się zmiana zapisów dotyczących obowiązków i uprawnień wynikających z nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Minister uchylił zatem w sentencji decyzji przedmiotowy zapis i wprowadził w tym zakresie w miejscu uchylenia, zapis: "Działając na podstawie art. 17 ust. 1 specustawy drogowej, nadaję niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na uzasadniony interes społeczny i gospodarczy. Wobec powyższego, decyzja niniejsza: zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi, uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych."

Badając zgodność z prawem pozostałej części zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stwierdził, że czyni ona zadość innym wymogom specustawy drogowej. Odnosząc się do argumentów wniesionych odwołań, szczegółowo je rozważając Minister uznał je za niezasadne. Podał, iż żądana przez J. i A. B. zmiana decyzji poprzez orzeczenie o przejęciu na własność Skarbu Państwa należącej do nich nieruchomości jest niezasadna. Wskazał, iż linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej stanowią linie podziału nieruchomości. Jeśli zatem przyjęty w projekcie zakres inwestycji przewiduje zajęcie pod rozbudowę drogi jedynie części należącej do skarżących działki, to prawnie niedopuszczalne byłoby wydanie rozstrzygnięcia o przejęciu jej w całości. Wyjaśnił także, iż podnoszona przez stronę kwestia dotycząca nabycia nieruchomości pozostałej po podziale, nie jest przedmiotem postępowania o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Roszczenie przewidziane w art. 13 ust. 3 specustawy drogowej ma bowiem charakter cywilnoprawny i pozostaje bez wpływu na postępowanie odwoławcze.

Ustosunkowując się do odwołania Z. S. Minister wyjaśnił, iż kwestia dotycząca niezapewnienia stronie dostatecznej ochrony jej nieruchomości przed hałasem i drganiami, była przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Odnosząc się tego zagadnienia Wojewoda zobowiązał inwestora do budowy ekranów akustycznych oraz przeprowadzenia analizy porealizacyjnej, polegającej m.in. na pomiarach poziomu dźwięku oraz pomiarach drgań wynikających z eksploatacji drogi S7. Wobec wniosku strony w zakresie wykupu pozostałej po podziale nieruchomości części organ odwoławczy wyjaśnił, że roszczenie przewidziane w art. 13 ust. 3 specustawy drogowej ma bowiem charakter cywilnoprawny i pozostaje bez wpływu na postępowanie odwoławcze.

Skargi na powołane wyżej rozstrzygnięcie złożyli Z. S. oraz J. i A. B. (skarżący).

Z. S. wnioskując o uchylenie decyzji podniosła, że zastosowane zabezpieczenia nie ochronią jej nieruchomości przed szkodliwym działaniem hałasu. Uważa, że inwestor przyjął korzystną dla siebie koncepcję, nie proponując rozwiązania, które osłoniłoby jej działkę przed hałasem. W jej ocenie niezasadne jest planowane przez inwestora zainstalowanie miernika, który dokonywałby pomiarów intensywności hałasu, gdyż wiadomym jest, że normy hałasu są przekraczane i brak jest obecnie zabezpieczeń, które zapewniłyby ochronę akustyczną nieruchomości. Wskazała, że jej sytuacja jest szczególna, bowiem w bliskiej odległości od jej działki zaprojektowano drogę ekspresową (ok. 60 m od domu), drogę techniczną (ok. 20 m od domu) oraz wiadukt, a na skutek poszerzenia istniejącej ul. K. będzie się ona stykać z nieruchomością skarżącej. Jednakże inwestor nie liczy się z faktem, że działka skarżącej znalazła się w centrum ciągu komunikacyjnego.

J. B. i A. B. wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji podnieśli zarzuty naruszenia: art. 13 ust. 3 specustawy drogowej, poprzez jego niezastosowanie i w efekcie pozostawienie we własności skarżących części nieruchomości siedliskowej, która z uwagi na niewielką powierzchnię, liczbę zamieszkujących na niej osób i bezpośrednią bliskość planowanej inwestycji nie będzie się nadawała do wykorzystania na cele mieszkalne stanowiąc zagrożenie dla ich życia i zdrowia i art. 11 g ust. 1 pkt 2 specustawy drogowej, oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i niezastosowanie się do obowiązku wyczerpującego zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego, a przede wszystkim nieuwzględnienia, iż w wyniku realizacji inwestycji ucierpi znajdujący się na działce nr [...] wielokondygnacyjny budynek oraz dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu i drgań oraz zanieczyszczenia powietrza, a inwestor nie ma fizycznych możliwości zabezpieczenia nieruchomości przed tymi oddziaływaniami.

Skarżący podali, iż na należącej dotychczas do nich działce znajdują się dwa budynki mieszkalne: parterowy i czterokondygnacyjny. Pierwszy budynek zamieszkuje 9 osób, a drugi 26 osób. W ostatnim czasie zameldowane zostały dodatkowo 4 osoby, przez co łącznie oba budynki zamieszkuje 39 osób. Inwestor planuje wykup jedynie części nieruchomości, tej zabudowanej budynkiem parterowym, pozostawiając skarżącym dom czterokondygnacyjny wraz z garażem. Skarżący nie zgadzają się z powyższym, gdyż droga ekspresowa przebiegać będzie w bliskim sąsiedztwie domu, co utrudni zamieszkiwanie i korzystanie z nieruchomości. W ich ocenie hałas powodowany dużym natężeniem ruchu będzie uniemożliwiał wypoczynek, sen oraz spowoduje negatywne skutki zdrowotne, natomiast montaż ekranów akustycznych nie zmniejszy hałasu w taki sposób, aby możliwe było spokojne i bezpieczne zamieszkiwanie. Ponadto tak bliskie sąsiedztwo drogi ekspresowej wpłynie na bezpieczeństwo dzieci, zamieszkujących na ich posesji, spowoduje także zanieczyszczenie powietrza. Wskazali, że wykupienie jedynie części nieruchomości, na której znajduje się budynek mieszkalny spowoduje, że zamieszkujące w nim osoby będą zmuszone przeprowadzić się do drugiego domu, co spowoduje szereg niedogodności w korzystaniu z kuchni i łazienki, zabraknie miejsca do zabaw dla dzieci oraz odpowiedniej ilości miejsc parkingowych. Taka sytuacja, uniemożliwi dalsze spokojne zamieszkiwanie, zwłaszcza, że nie wyznaczono drogi dojazdowej do tej nieruchomości, zostaną także pozbawieni możliwości korzystania z garażu, gdyż jest on posadowiony przy krawędzi drogi, co sprawia, że wjazd do niego odbywałby się po ukosie. Co więcej, na części działki przeznaczonej pod drogę znajduje się budynek gospodarczy, w którym dotychczas przechowywali drewno na opał. Po rozebraniu tego budynku nie będzie możliwości jego odtworzenia na pozostawionej im części nieruchomości, z uwagi na jej małą] powierzchnię. Ponadto pozostawiona skarżącym na skutek podziału, nieruchomość znacznie straci na wartości, również w ocenie skarżących materiał dowodowy nie został rozważony w sposób wyczerpujący i wszechstronny.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Wedle regulacji art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na decyzję (postanowienie), uchyla ją w całości lub części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie natomiast z art. 134 powołanej wyżej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie można skutecznie zarzucić naruszenia prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności.

Uprzedzając zasadnicze rozważania w niniejszej sprawie podkreślić należy, że ustawa z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, jest ustawą specyficzną. Na tę specyfikę wpływa wyjątkowy charakter inwestycji drogowej podyktowany potrzebą uwzględnienia sprzecznych z zasady oczekiwań, które z jednej strony związane są z postulatami sprawnej realizacji inwestycji drogowych, z drugiej zaś strony wymagają poszanowania konstytucyjnego prawa własności. Jakkolwiek zatem ustawodawca zdecydował o pewnej odmienności (od innych obowiązujących aktów) zawartych w tej ustawie uregulowań, to nie może budzić wątpliwości, że te szczególne rozwiązania uwzględniają wszelkie standardy konstytucyjne.

Należy podkreślić, że z mocy przepisu szczególnego art. 31 ust. 2 specustawy drogowej, który wyłącza w tym zakresie stosowanie przepisów p.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 Kpa.

Nie mniej zdaniem Sądu, pomimo braku zastosowania przepisu art. 31 ust. 2 specustawy drogowej w niniejszej sprawie, w świetle tak rozumianych kryteriów kontroli zaskarżonej decyzji, w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu mającym, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zauważenia wymaga, że w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2012 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w ramach swoich kompetencji sprawdził czy postępowanie w wyniku, którego wydana została decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2010 r., było przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa i czy ww. decyzja organu I instancji czyni zadość przepisom ustawy, jak również rozpatrzył ponownie wniosek inwestora o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji oraz odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu.

Po pierwsze stwierdzić należy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. specustawy, decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi zawiera w szczególności : wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi z określeniem ich kategorii, określenie linii rozgraniczających teren, ochrony dóbr kultury, wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości. Nadto decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi określa termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń (art. 16 ust. 2 "spec" ustawy).

Organ odwoławczy trafnie ocenił, że decyzja organu I instancji zawiera niezbędne wymagania wyżej opisane, posiada warunki konieczne do uwzględnienia w dalszych etapach procesu inwestycyjnego, nadto zawiera także zatwierdzenie podziału nieruchomości, których części inwestor zamierza zająć pod pas drogowy. Organ wyszczególnił numery ewidencyjne działek przeznaczonych pod pas drogowy. W punkcie II decyzji uwzględniono i wyszczególniono warunki i działania jakich należy dopełnić na etapie eksploatacji, zaś w punkt III decyzji zawiera stwierdzenie, że przedsięwzięcie można zrealizować pod warunkiem monitorowania jego oddziaływania na środowisko, z uwzględnieniem corocznych sprawozdań z monitoringu.

Odnośnie warunków wynikających z potrzeb ochrony środowiska decyzja obliguje inwestora do przeprowadzenia analizy porealizacyjnej w terminie 1 roku od dnia oddania obiektu do użytkowania i przedstawienia jej wyników w terminie 18 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania, w tym określa punkty wykonania pomiarów równoważnego poziomu dźwięku, wykonania pomiarów kontrolnych drgań powstających w wyniku eksploatacji drogi S7 w wybranych reprezentatywnych budynkach.

Wskazać również należy, że decyzja określa warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa : Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. na podstawie art. 90 ust. 1, 7 i 8 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia wykorzystując informacje przedstawione w raporcie oddziaływania na środowisko, opinię Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego oraz uwagi zgłoszone przez społeczeństwo.

Jednocześnie decyzja organu I instancji zawiera wymagania dotyczące uzasadnionych interesów osób trzecich, a także określenie szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych zgodnie z treścią art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.

Na tle przytoczonych przepisów, mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że skarga Z. S. jak i skarga J. i A. małżonków B. nie mogła odnieść pożądanego przez skarżących skutku.

Odnosząc się natomiast wprost do zarzutów nieuwzględnienia ochrony interesów osób trzecich, wskazać należy, że za każdym razem organ orzekający jest zobowiązany do oceny czy zidentyfikowany interes danej osoby jest na tyle uzasadniony, aby podlegał ochronie w sposób wymagający szczególnego określenia w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Podkreślenia wymaga jednak, że źródłem ochrony tego interesu musi być obowiązujące prawo, a jego ochrona nie może mieć charakteru subiektywnego.

Co do problematyki oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko (hałas, zanieczyszczenie powietrza) to problemy te były przedmiotem analizy organów administracji zarówno na etapie postępowania lokalizacyjnego, jak i postępowania środowiskowego oraz sanitarno-higienicznego. Jak wynika z akt sprawy w postępowaniach tych organy dokonywały już analizy podnoszonych w trakcie niniejszego postepowania zarzutów dotyczących ochrony środowiska w oparciu o ponowne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – zakończonej wydaniem postanowienia, w którym kompleksowo przedstawiono zagadnienia związane z oddziaływaniem na środowisko przedmiotowej inwestycji w tym hałas, zanieczyszczenie powietrza, przejścia. W postępowaniach tych wdrażane też były postępowania odwoławcze. W tej sytuacji nie można więc uznać, by zaskarżona decyzja została wydana bez uwzględnienia wyniku tych postepowań, skoro przyjęte rozwiązania projektowe były przedmiotem analiz organów pod względem ochrony środowiska, a rozwiązania projektowe są zgodne z decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach oraz postanowieniem RDOŚ uzgadniającym realizacje przedsięwzięcia w zakresie ochrony środowiska.

Akcentowane w skardze Z. S. oraz J. i A. małżonków B., zarzuty dotyczące niezapewnieniu dostatecznej ochrony jej nieruchomości przed hałasem i drganiami, były przedmiotem postępowania Wojewody [...] zakończonego wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz ponownej oceny przeprowadzonej przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. w postępowaniu zakończonym wydaniem Postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. W tym zakresie organy odniosły się do kwestii związanych z koniecznością ochrony przed hałasem nieruchomości sąsiadujących z inwestycją, zobowiązując inwestora do budowy ekranów akustycznych oraz zobowiązując w pkt IV decyzji do przeprowadzenia analizy porealizacyjnej, polegającej m.in. na pomiarach poziomu dźwięku oraz drgań wynikających z eksploatacji drogi S7. Słusznie wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji, że dopiero wyniki powyższej analizy dadzą miarodajny obraz skuteczności zastosowanych rozwiązań technicznych mających za zadanie ograniczenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Ponadto stwierdzić należy, że organ odwoławczy zajął także stanowisko w decyzji co do wykupu pozostałej po podziale nieruchomości, wyjaśniając w uzasadnieniu decyzji, że zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy (spec) w przypadku gdy pozostała po podziale część nieruchomości nie będzie nadawać się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, właściwy zarządca drogi jest obowiązany do nabycia na wniosek właściciela, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego tej części nieruchomości. Słusznie organ odwoławczy podkreślił, że powyższe kwestie mają charakter roszczenia cywilnoprawnego.

Odnosząc się w następnej kolejności do pozostałych zarzutów skargi małżonków B., stwierdzić należy że również nie zasługują one na uwzględnienie. Organ odwoławczy wyraźnie podkreślił w uzasadnieniu decyzji, że żądanie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa należącej do nich nieruchomości w całości, jest niezasadne, a to z tej przyczyny, że linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zgodnie z art. 12 ust. 2 specustawy, stanowią linie podziału nieruchomości. Wobec tego zgodzić należy się ze stwierdzeniem organu odwoławczego, że przejęcie całości nieruchomości skarżących (B.) byłoby prawnie niedopuszczalne w zaskarżonej decyzji. Wywody skarżących, iż nieruchomość pozostała po podziale, która nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, nie jest i nie może być przedmiotem postępowania o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. W tym zakresie zarzut naruszenia przepisu art. 13 ust. 3 specustawy jest nietrafny.

Stwierdzić bowiem należy, że w związku z ogólną zasadą zawartą w przepisie art. 6 k.c. ciężar udowodnienia, że pozostała część nieruchomości nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, spoczywa na właścicielu lub użytkowniku wieczystym. Oznacza to, iż osoba która z faktu tego wywodzi skutki prawne ma udowodnić i wykazać, że pozostała część nieruchomości nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele.

Roszczenie o wykup nieruchomości w trybie tego przepisu, ma charakter cywilnoprawny i powinno być realizowane w drodze umowy pomiędzy właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a organem lub podmiotem wykonującym funkcję zarządcy przyszłej drogi publicznej. W sytuacji gdy organ lub podmiot (zarządca drogi) uzna, że pozostała część przejętej nieruchomości, wbrew stanowisku wnioskującego, uniemożliwia prawidłowe wykorzystanie na dotychczasowe cele i odmówi zawarcia umowy, wnioskującemu pozostaje możliwość skierowania sprawy przed sąd powszechny, w postępowaniu cywilnym. Stanowisko takie zostało zaprezentowane w wielu orzeczeniach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2008 r., I SA/Wa 477/08, LEX nr 563050; WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2010 r. I SA/Wa 2126/09, LEX nr 606533, WSA w Warszawie z dnia 4 czerwca 2007 r. I SA/Wa 137/07, LEX nr 351339.

Okoliczności wywiedzione w skardze co do ilości osób zamieszkujących w jednym budynku, czy utrudnienia parkingowe, podobnie odpowiednia ilość miejsca do zabawy dzieci, nie podlegają rozpatrzeniu i ocenie w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Jak wskazano wyżej dotyczą one postępowania w drodze umowy lub postępowania cywilnego przed sądem powszechnym.

Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 11 g ust. 1 pkt 2 specustawy, stwierdzić należy, że właściwym organem do rozpoznania odwołania skarżących był Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Na koniec rozważań jeszcze raz podkreślić należy, że zarzuty skarżących małżonków B. w zakresie utraty wartości działki po podziale oraz pozostałe związane z wykupem działki nie mogły być uwzględnione w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy zaś odniósł się kompleksowo do argumentów skarżących i dokonał ich dogłębnej analizy.

Wobec tego Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.