Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 638/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 12 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2017 r. R. B. nadała w placówce operatora pocztowego skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Wraz ze skargą nadesłała oświadczenie, że w postępowaniu administracyjnym występowała w charakterze pełnomocnika strony – K. B., natomiast w związku z nabyciem przez nią prawa własności nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, której dotyczy postępowanie administracyjne, przysługuje jej legitymacja do osobistego wniesienia skargi.

Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2017 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał R. B., aby w terminie 7 dni złożyła oświadczenie, w jakim charakterze działa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. czy jako pełnomocnik K. B., czy imieniem własnym, a także przedłożyła stosowne dokumenty, z których wynikać będzie, że jest właścicielką nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, dla której zaskarżoną decyzją ustalono warunki zabudowy, a ponadto data nabycia prawa własności. Jednocześnie R. B. została poinformowana, że nie jest uprawniona do wniesienia skargi we własnym imieniu, gdyż podmiotem tym jest nadal były właściciel nieruchomości, natomiast może ubiegać się o status uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego.

W wykonaniu zarządzenia, w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. R. B. wniosła o przyznanie jej statusu uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego, przedkładając jednocześnie wypis aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2017 r. Rep. A Nr [...], z którego wynikało, że nabyła prawo własności nieruchomości oznaczonej numerem ewid. 797 położonej w D. obrębie [...] w wyniku odwołania darowizny dokonanej na rzecz K. B.

W dniu 12 lipca 2017 r. K. B. nadała w placówce operatora pocztowego pismo uzupełniające, w którym wskazała, że w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. działa w imieniu własnym i samodzielnie.

Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2017 r. Sąd dopuścił R. B. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.

Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2017 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał skarżącą K. B., aby w terminie 7 dni uzupełniła braki formalne skargi poprzez nadesłanie 11 egzemplarzy odpisów skargi w wersji złożonej jako załącznik do jej pisma z dnia 11 lipca 2017 r. oraz poprzez podpisanie skargi – pod rygorem jej odrzucenia, a także aby przedłożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF – pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Jednocześnie Sędzia Sprawozdawca zarządził zwrócić uczestniczce postępowania R. B. 11 egzemplarzy jej pisma oznaczonego jako "skarga" z dnia 28 kwietnia 2017 r.

W wyniku niepełnego wykonania zarządzenia, K. B. została wezwana, aby w terminie 7 dni uzupełniła braki formalne skargi poprzez nadesłanie 11 egzemplarzy odpisów skargi w wersji złożonej jako załącznik do jej pisma z dnia 11 lipca 2017 r. – pod rygorem jej odrzucenia, oraz aby przedłożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF – pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone K. B. na adres wskazany w skardze, tj. [...] K., ul. R. [...].

Wskutek nieodebrania przez K. B. dwukrotnie awizowanej przesyłki w dniach 5 września 2017r. i 13 września 2017r., odpis wezwania pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 20 września 2017r. stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - zwrotne potwierdzenie w aktach sądowych (k. 61).

Zarządzeniem z dnia 12 października 2017 r. referendarz sądowy zarządził pozostawić wniosek K. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2017 r. K. B. została wezwana, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, usunęła braki formalne wniesionej przez nią skargi poprzez nadesłanie 11 odpisów skargi w wersji złożonej jako załącznik do jej pisma z dnia 11 lipca 2017 r. oraz poprzez podpisanie skargi – pod rygorem jej odrzucenia, oraz aby przedłożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF – pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone K. B. na adres wskazany w wypisie aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2017 r., tj. [...] K., ul. R. [...].

Wskutek nieodebrania przez K. B. dwukrotnie awizowanej przesyłki w dniach 4 grudnia 2017r. i 12 grudnia 2017r., odpis wezwania pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 19 grudnia 2017r. stosownie do art. 73 p.p.s.a. - zwrotne potwierdzenie w aktach sądowych (k. 72).

Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2018 r. referendarz sądowy zarządził pozostawić wniosek K. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Sędzia Sprawozdawca w dniu 27 lutego 2018 r. z urzędu stwierdził, że wezwanie K. B. o podpisanie skargi było zbędne, a zatem wezwanie z dnia 29 sierpnia 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 11 jej odpisów – jako skutecznie doręczone na adres: [...] K., ul. R. [...] – wyczerpało procesowy tryb wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

K. B. nie wykonała zarządzenia w wyznaczonym jej terminie, dlatego też Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.