Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 696/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi P. A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał P. A. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w osobie r.pr. D. K..

Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 696/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego.

W dniu 17 sierpnia 2015 r. do Sądu wpłynęła, sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz r.pr. D. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł.

W dniu 4 września 2015 r. do Sądu wpłynął, złożony na urzędowym formularzu, wniosek skarżącej P. A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, w którym skarżąca wskazała, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego w osobie M. B. celem złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od ww. wyroku Sądu.

W związku z powyższym postanowieniem z dnia 10 września 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie umorzył postępowanie w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

W dniu 10 września 2015 r. do Sądu wpłynął sprzeciw P. A. P. od przedmiotowego postanowienia z dnia 10 września 2015 r., wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo.

W uzasadnieniu sprzeciwu skarżąca sformułowała szereg zarzutów w stosunku do osoby wyznaczonego z urzędu r.pr. D. K., m.in. stwierdziła, że odmawia on współpracy za każdym razem gdy zostaje wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych na jej pełnomocnika, nie podejmuje skutecznego kontaktu. Podniosła, że opinie pełnomocnika odbierają jej prawo do ochrony życia i zdrowia, są pogwałceniem praw człowieka i podstawowych wolności. Zdaniem skarżącej r.pr. D. K. okazał się osobą, która nie ma honoru, etyki zawodowej, ani uczciwości, podnosząc jednocześnie, że odmówił on naprawienia wyrządzonych krzywd, w związku z tym wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie nowego pełnomocnika w osobie r.pr. M. B. i nakazanie r.pr. D. K. zwrot pobranego wynagrodzenia, gdyż faktycznie nie reprezentował on jej przed Sądem tylko zabezpieczył swój interes prawny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. zostało skarżącej przyznane prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w osobie r.pr. D. K.. Niniejsze postanowienie zostało wydane na skutek wniosku P. A. P. o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżąca nie wskazała konkretnego radcy prawnego.

W związku z powyższym rozpoznawanie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie nowego radcy prawnego stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a powołanej ustawy.

Już tylko na marginesie wskazać należy, że w przypadku gdy skarżąca ma zastrzeżenia do pracy wyznaczonego z urzędu pełnomocnika lub chce jego zmiany, powinna zwrócić się bezpośrednio z wnioskiem do Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu, gdyż Sąd nie ma możliwości zmiany wyznaczonego pełnomocnika z urzędu.

Mając powyższe na uwadze i działając na zasadzie art. 260 w zw. z art. 249a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.