Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1407/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.49 par.1 , art. 57 par 1, art. 58 par.1 pkt 3, art. 184, art. 197 par.2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. W.-F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 591/16 odrzucające skargę H. W.-F. w przedmiocie zaświadczeń z systemu PESEL - SAD postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 maja 2016 r. H. W.-F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę "w przedmiocie ochrony danych osobowych z powodu wystawiania przez Sąd Rejonowy G. – P. wadliwych zaświadczeń PESEL-SAD w toku postępowań sądowych w stosunku do osoby skarżącej lub w ogóle nie weryfikowanie danych skarżącej w innych sprawach oraz z powodu braku reakcji na zażalenia, skargi i wniosek skarżącej o poprawienie zaświadczeń i wystawienie tam gdzie ich nie ma i przerzucenie wyjaśnienia sprawy na moją osobę przez Prezes Sądu Rejonowego G. – P. – odesłanie mnie do twórców oprogramowania – czyli kogo konkretnie mam szukać?". Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżąca dokonała po raz trzeci zmiany nazwiska. Jej obecne nazwisko stanowi połączenie przy pomocy myślnika poprzednich nazwisk. Zaświadczenia dotyczące skarżącej – opierające się na Systemie Informatycznym PESEL – SAD nie odzwierciedlają aktualnego brzmienia jej nazwiska. Jako stronę przeciwną skarżąca wskazała Prezesa Sądu Okręgowego w G.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2016 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez jednoznaczne określenie co jest przedmiotem zaskarżenia, w terminie 7 dniu pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu zwrócono uwagę, że wskazać należy numer i datę zaskarżonej decyzji lub czynności. Skarżącą pouczono także, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania ogólnych skarg na działalność organów administracji. Kontroli sądowej podlegają konkretne decyzje, postanowienia, akty, czynności w konkretnej sprawie oraz bezczynność organu. Nie przysługuje skarga na zaświadczenie.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca złożyła pismo w którym wskazała, że chodzi jej o: 1. czynności ustalania w toku sądowego cywilnego procesu nakazowego jego aspektu administracyjnego ... czyli o czynności ustalania aktualnych danych osobowych pozwanego; 2. kontrolę i ustalenie procedury właściwej dla realizacji art. 208¹ k.p.c., wadliwie dokonanych czynności sądu, "wad i zmian jakich należy dokonać, aby pozwany nie był poszkodowany przez sąd już na starcie"; 3. ustalenie w celach odszkodowawczych wad postępowania z danymi osobowymi skarżącej w poszczególnych postępowaniach. Zdaniem skarżącej sprawa powinna być rozpoznana przez sąd administracyjny, skoro sąd cywilny w ogóle nie poczuwa się do jej rozpoznania i zaprowadzenia ładu prawnego. Skarżąca wniosła też o ewentualne przedłużenie zakreślonego jej terminu do usunięcia braków formalnych skargi.

Postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 591/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił przedmiotową skargę.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że ściśle wyznaczony przepisami art. 3 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakres kognicji sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach, których przedmiotem są konkretne akty, czynności z zakresu administracji publicznej, ewentualnie bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tego rodzaju sprawach. Wskazanie w skardze zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności stanowi obowiązek strony skarżącej wynikający z art. 57 §1 pkt 1 ww. ustawy. Ponieważ skarżąca nie uczyniła zadość temu obowiązkowi, została wezwana na podstawie art. 49 § 1 ustawy do usunięcia tego braku. Złożone przez skarżącą pismo z dnia 12 lipca 2016 r. nie określa przedmiotu zaskarżenia w sposób odpowiadający wymogom z ww. art. 57 § 1 pkt 1 - nie stanowi określenia decyzji, postanowienia, aktu lub czynności żądanie określenia procedury właściwej dla stosowania przez sąd powszechny art. 208¹ k.p.c. Sąd podkreślił przy tym, że termin siedmiu dni do usunięcia braków formalnych pisma – określony w art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest terminem ustawowym, który nie podlega przedłużeniu, a art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy przewiduje odrzucenie skargi, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.

Zażaleniem H. W.-F. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie jako przedwczesne, bowiem Prezes Sądu Okręgowego w G. nie skierował do Sądu ani skargi, ani odpowiedzi na skargę, ani akt sprawy, a konkretnie dokumentu Wezwania przesądowego, w którym skarżąca zawarła wnioski o wydanie zaświadczeń z systemu PESEL-PAD w tych sprawach, w których ich nie wydano i poprawionych zaświadczeń tam, gdzie zostały one wygenerowane z błędami.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Przechodząc do oceny zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga do sądu administracyjnego jest pismem procesowym kwalifikowanym, gdyż zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718, dalej: p.p.s.a.) powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wymienione w tym przepisie. Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. wskazanie organu, zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, której skarga dotyczy, jest wymogiem formalnym skargi. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do zmiany przedmiotu zaskarżenia określonego przez stronę. Wskazanie przez stronę wymienionych w art. 57 § 1 p.p.s.a. elementów, wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości, jest dla sądu wiążące. Natomiast zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni po rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, mając na względzie okoliczności faktyczne niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydając w dniu 19 lipca 2016 r. zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi, w sposób prawidłowy zastosował powyższe przepisy. Po zbadaniu, że przedmiotowa skarga zawiera braki formalne w postaci niewskazania jednoznacznego przedmiotu zaskarżenia, Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia tych braków. Wezwanie to zawierało wskazówki co do czynności procesowych (jednoznaczne określenie, co jest przedmiotem zaskarżenia - wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji lub czynności), wskazanie co podlega kontroli sądowej oraz pouczenie o skutkach nieusunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Sformułowane było w sposób jasny i czytelny. Odpowiedź skarżącej, jak słusznie wskazał Sąd I instancji, nie czyniła jednak zadość wymogom powyższego wezwania. Nie można bowiem uznać za należyte wykonanie wezwania Sądu pisma skarżącej z dnia 12 lipca 2016r., które, choć wniesione w zakreślonym przez Sąd terminie, nie uzupełnia ujawnionych braków formalnych skargi, albowiem w swej treści zawiera w istocie powtórzenie twierdzeń skargi. Należy podkreślić, że określenie przedmiotu skargi należy wyłącznie do wnoszącego skargę i nie może być przedmiotem domniemania czy też doprecyzowania przez sąd administracyjny. Takie stanowisko jakie zostało przedstawione w skardze uniemożliwia jakąkolwiek kontrolę sądową wobec braku wskazania konkretnego przedmiotu zaskarżenia.

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.