Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 496/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-02-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym z dnia [...] A.G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W skardze jednocześnie zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, aż do czasu wyjścia z Aresztu Śledczego w P. Nadto wskazano, że wykonanie decyzji spowoduje ciężkie konsekwencje dla rodziny i utratę dorobku całego życia.

Organ odwoławczy rozpatrzył wniosek zawarty w skardze i postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na niewykazanie przez stronę okoliczności ani dowodów uzasadniających to żądanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, iż po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części (zaskarżonych) aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich

wykonania.

Zauważyć zatem należy, że adresatem tej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jednakże warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Komentarz do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005.)

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje ciężkie konsekwencje dla rodziny i utratę dorobku całego życia. Nie przedstawiła jednak żadnych dowodów na poparcie swych twierdzeń. Dowody te nie wynikają także z analizy akt sądowych i administracyjnych. Wskazać trzeba, że do wniosku o przyznanie prawa pomocy nie dołączono żadnych dokumentów obrazujących sytuację majątkową i bytową strony. Wprawdzie w piśmie z dnia [...] wnioskodawca powołał się na zaświadczenia z urzędu skarbowego i Banku [...], PIT-37 swój i żony, umowę pożyczki – jednak nie dołączył tych dokumentów.

Analizując zakres i skutki prawne zaskarżonej, a wnioskowanej do wstrzymania wykonania, decyzji Sąd zauważył, że rozstrzygniecie dotyczy wymiaru podatku. Z żadnego jednak dokumentu nie wynika aby wyegzekwowanie określonego decyzją zobowiązania podatkowego mogło skutkować powstaniem dotkliwych strat majątkowych czy okoliczności powodujących powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.