Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 586/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-02-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61  par.1  par.3  par.5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie powołania do zasadniczej służby wojskowej postanawia: 1. w trybie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2008 r. o sygn. akt IV SA/Gl 586/08; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K.S. w dniu [...]r. złożył skargę na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie powołania do zasadniczej służby wojskowej, która zawierała również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jej wykonanie mogłoby stanowić realne zagrożenie spowodowania szeregu negatywnych konsekwencji dla niego i jego rodziny. Ponadto wskazał, że jego żona cierpi na [...], której objawy zapewne ulegną spotęgowaniu w przypadku rozłąki spowodowanej odbywaniem służby, zaś kwota zapomogi, którą będzie otrzymywała od wojska nie pokryje podstawowych kosztów związanych z jej utrzymaniem i leczeniem. Skarżący zaś, jako dysponujący stałą pracą, jest w stanie samodzielnie utrzymać na odpowiednim poziomie siebie i żonę.

Postanowieniem z 7 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Na skutek wniesionego przez organ zażalenia, kolejnym postanowieniem z 24 października 2008 r., w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylono postanowienie z 7 sierpnia 2008 r., a następnie postanowieniem z 3 listopada 2008 r. odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący w piśmie z [...]r., nadanym za pośrednictwem poczty [...]r. wskazał, że w chwili obecnej nastąpiła zmiana jego sytuacji życiowej, bowiem jego matka wymaga jego pomocy z uwagi na [...], na czego potwierdzenie dołączył zaświadczenie lekarskie z [...]r. (k. [...]).

Z uwagi na podniesienie powyższej okoliczności, na wezwanie Sądu, skarżący nadesłał pismo procesowe z [...]r., w którym potwierdził, iż u jego matki zdiagnozowano [...] i potrzebuje stałej pomocy zarówno w najprostszych czynnościach życia codziennego, jak i podczas stałego odwożenia na zabiegi lecznicze (zaświadczenie lekarskie z [...]r. – k. [...]). Skarżący wraz ze swym ojcem na zmianę pomagają matce. Dodatkowo decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia [...]r. uznano skarżącego za posiadającego na swoim wyłącznym utrzymaniu żonę M.S. W piśmie podniesiono, iż M.S. jest osobą bezrobotną, ucząca się, a koszt studiów w kwocie [...] zł rocznie pokrywa w całości skarżący. Argumentował on, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia będzie skutkować trudnymi do odwrócenia skutkami w postaci braku opieki nad chorą matką oraz znaczną szkodą związaną z brakiem możliwości samodzielnego utrzymania się przez żonę i koniecznością przerwania przez nią studiów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Art. 60 ust. 2a ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.) stanowi, że wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Oznacza to, że nie jest to przepis szczególny w rozumieniu art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. wyłączający wstrzymanie wykonania przez sąd decyzji o powołaniu do odbycia zasadniczej służby wojskowej.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 cytowanej ustawy zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.

Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym - ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu

W rozpoznawanej sprawie skarżący dopiero pismem z [...]r. dostatecznie uprawdopodobnił istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby znaczną dolegliwość dla rodziny skarżącego, nie można wykluczyć, że mogłoby to spowodować trudne do odwrócenia skutki powodujące istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości. Bez wątpienia na skarżącym spoczywa konieczność zapewnienia utrzymania uczącej się i bezrobotnej żony oraz pomoc na rzecz chorej matki, która została dotknięta ciężką chorobą. Wymaga ona sprawowania nad nią opieki i stałej obecności osób trzecich, w tym także skarżącego, co potwierdzają dołączone do sprawy zaświadczenia lekarskie.

Nadto powołanie skarżącego do służby wojskowej mogłoby się wiązać z koniecznością rezygnacji bezrobotnej żony z podjętych studiów i spowodować trudności w jej samodzielnym utrzymaniu, czego dowodem jest decyzja Prezydenta Miasta S. z [...]r., w której uznano K.S. za posiadającego na swoim wyłącznym utrzymaniu żonę M.S.

Mając to na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a.