Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 689/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 kwietnia 2005 r. sygn. akt SA/Rz 2557/01 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2005 r. sygn. akt SA/Rz 2557/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie W. M., na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 kwietnia 2004 r. sygn. akt SA/Rz 2557/01.

W uzasadnieniu wskazał, iż pismem z dnia 21 marca 2005 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł w terminie 7 dni licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone 23 marca 2005 r., ale pomimo upływu terminu wpis nie został opłacony. Dlatego też na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie podlegało odrzuceniu. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 16 maja 2005 r.

W.M. złożyła zażalenie na to postanowienie w dniu 18 maja 2005 r., wnosząc o jego uchylenie i sporządzenie uzasadnienia wyroku wobec uiszczenia w dniu 25 marca 2005 r. wymaganej opłaty sądowej w kwocie 50 zł. W uzasadnieniu wskazała, że na wezwaniu sądu o uiszczenie opłaty sądowej złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 10 marca 2005 r. WSA zwolnił ją w ½ od tej opłaty. Należną kwotę opłaciła w kasie WSA w dniu 25 marca 2005 r. W piśmie procesowym z dnia 17 maja 2005 r. podniosła, że nie uchybiła terminowi do uiszczenia opłaty, a gdyby tak było, to podnosi, że obłożnie chorowała prawie przez ten cały czas i prosi w związku z tym o przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W sprawie nie budzi wątpliwości, iż skarżąca w dniu 23 marca 2005 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia na postanowienie z dnia 25 lutego 2005 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W wezwaniu tym została poinformowana o skutkach nieuiszczenia wpisu. Stosowny wpis był należny w wysokości 100 zł. na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Nie został on też opłacony, gdyż kwota 50 zł., o której wspomina skarżąca, została uiszczona w innej sprawie o sygn. II SA/Rz 122/05 dotyczącej wznowienia postępowania sądowego.

Należy jednakże wskazać, że w tym czasie oczekiwał i nadal oczekuje na rozpoznanie wniosek skarżącej o udzielenie prawa pomocy. Składała ona już uprzednio taki wniosek, który został załatwiony negatywnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 października 2004 r. Skarżąca złożyła jednak ponownie wniosek w dniu 8 lutego 2005 r. (karta 42 akt), przy czym na urzędowym formularzu wniosła go w dniu 17 lutego 2005 r. Wniosek ten został włączony do akt sprawy II SA/Rz 122/05 (karta nr 11 akt sprawy II SA/Rz 122/05), mimo, iż jak wynika z rubryki nr 3.3. dotyczył zarówno sprawy o sygn. II SA/Rz 122/05 jak i sprawy o sygn. SA/Rz 2557/01. W rubryce dotyczącej zaskarżonego aktu wskazano postanowienie WSA, a jako datę podano 0.01.2005 r. Takiego postanowienia brak jest zarówno w aktach jednej jak i drugiej sprawy. W aktach o sygn. SA/Rz 2557/01 znajduje się natomiast postanowienie z 7 stycznia 2005 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o przywrócenie terminu do sporządzenie uzasadnienia wyroku. Potwierdzałoby to tezę, iż wniosek o udzielenie prawa pomocy, dotyczył sprawy SA/Rz 2557/01, gdyż skarga o wznowienie postępowania odnosiła się do wyroku sądu z dnia 22 kwietnia 2004 r. (karta nr 13 akt II SA/Rz 122/05). Jako przedmiot ujęto cofnięcie wniosku z dnia 8 października 2004 r. o wycofaniu wyroku. Postanowieniem z dnia 10 marca 2005 r., o którym wspomina skarżąca, wydanym w sprawie o sygn. II SA/Rz 122/05 w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego przyznano jej prawo pomocy w zakresie częściowym. Postanowienie do podjęte przez referendarza sądowego upadło wskutek wniesionego sprzeciwu. Zostało następnie wydane w zakresie prawa pomocy postanowienie sądu w dniu 28 kwietnia 2005 r. Dotyczyło jednak nadal sprawy o sygn. SA/Rz 122/05.

Oznacza to, że wniosek o udzielenie prawa pomocy w sprawie o sygn. SA/Rz 2557/01 dotąd nie został rozpatrzony. Stąd odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu bez uprzedniego rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie prawa pomocy było przedwczesne. Należało bowiem najpierw rozpatrzyć ten wniosek, następnie ustalić należny wpis i wezwać do jego uiszczenia, a dopiero potem rozpatrywać zażalenie skarżącej złożone w sprawie.

Stąd wydając zaskarżone postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie naruszył art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 i 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).